text:
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥ: 2009
 Ενεργοί Πολίτες Περιοχής Αμβρακικού Κόλπου47100 Ανέζα – Δήμος ΑμβρακικούΑρ. Πρ. 26/19.12.09ΠροςΝομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Πρέβεζας κον Νομάρχη Βασίλη ΙωάννουΚοιν. : - Κ.Ε. ΠΕ Πρέβεζας- Δ/νση Δημοσίας Υγείας – Τμήμα Υγείας Πρέβεζας- Εισαγγελέα Πρέβεζας- Γραφείο Γενικής Γραμματέας Περιφέρειας Ηπείρου- Υφυπουργό Περιβάλλοντος κον Θάνο Μωραϊτη- Επιθεωρητές ΠεριβάλλοντοςΘέμα : Μη τήρηση περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας του σφαγείου ΧΗΤΑΣ ΑΒΕΕστη Γέφυρα Καλογήρου.Κύριε Νομάρχα καλημέρα σας.Στις 09.12.09 υπάλληλοι του τμήματος Υγείας της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Πρέβεζας, κατόπιν καταγγελίας διαπίστωσαν ρύπανση στον ποταμό Λούρο από τη μη σωστή διάθεση των υγρών αποβλήτων της παραπάνω επιχείρησης.Παρακαλούμε, όπως στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας, μας ενημερώσετε τι ενέργειες κάνατε για να σταματήσει άμεσα η ρύπανση του ποταμού και του Αμβρακικού γενικότερα από την παραπάνω επιχείρηση και επειδή είναι περίοδος βροχοπτώσεων τι προληπτικά μέτρα έχουν πάρει οι υπηρεσίες της Νομαρχίας για να αποτρέψουν παρόμοιες παράνομες ενέργειες και από τα άλλα σφαγεία της περιοχής στον ποταμό Λούρο και παράλληλα να ερευνηθεί αν τα ζωϊκά απόβλητα των σφαγείων της περιοχής αποστέλλονται για καύση όπως προβλέπεται από την νομοθεσία ή εξακολουθούν να θάβονται στις παρυφές του ποταμού.Ευχαριστούμε για τις ενέργειές σας και εν όψει των εορτών σας ευχόμαστεΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑΟ ΠρόεδροςΠαύλος ΧαραλάμπουςΕνεργοί Πολίτες Περιοχής Αμβρακικού Κόλπου47100 Ανέζα – Δήμος ΑμβρακικούΑρ. Πρ. 27/19.12.09Προς Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Άρτας κον Νομάρχη Γεώργιο ΠαπαβασιλείουΚοιν.: -K.E.ΠΕ Άρτας-Γραφείο Γενικής Γραμματέας Περιφέρειας Ηπείρου-Υφυπουργό Περιβάλλοντος κον Θάνο Μωραϊτη-Επιθεωρητές ΠεριβάλλοντοςΘέμα: Προληπτικούς ελέγχους τήρησης περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας τωνΣφαγείων του νομού Άρτας.Κύριε Νομάρχα καλημέρα σας.Παρακαλούμε όπως δώσετε εντολή να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι τήρησης των περιβαλλοντικών όρων των σφαγείων του νομού, καθώς μέλη μας καταγγέλλουν ότι απόβλητα σφαγείων ρίχνονται ακατέργαστα σε αυλάκια τις νυκτερινές ώρες και να ερευνηθεί αν τα ζωϊκά απόβλητα αποστέλλονται προς καύση όπως προβλέπεται από την νομοθεσία ή θάβονται σε αγροκτήματα.Επειδή κάθε χρόνο την περίοδο των βροχοπτώσεων και σε περιόδους εορτών ασυνείδητοι επιχειρηματίες δεν λειτουργούν τους βιολογικούς με αποτέλεσμα να ρυπαίνονται τα αυλάκια και οι τάφροι και ο Αμβρακικός γενικότερα, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας, παρακαλούμε για άμεσες ενέργειες.Εν όψει των εορτών σας ευχόμαστεΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑΟ ΠρόεδροςΠαύλος ΧαραλάμπουςΕνεργοί Πολίτες Περιοχής Αμβρακικού Κόλπου47100 Ανέζα – Δήμος ΑμβρακικούΑρ. Πρ. 28/20.12.09Προς Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αιτωλοακαρνανίας κον Νομάρχη Ευθύμιο ΣιώκοΚοιν.: -Κ.Ε.ΠΕ Αιτωλοακαρνανίας-Γραφείο Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας-Υφυπουργό Περιβάλλοντος κον Θάνο Μωραϊτη-Επιθεωρητές ΠεριβάλλοντοςΘέμα: Προληπτικούς ελέγχους τήρησης περιβαλλοντικών όρων λειτουργίαςΜονάδων που τα απόβλητά τους καταλήγουν στον Αμβρακικό Κόλπο.Κύριε Νομάρχα καλημέρα σας.Λόγω των συχνών βροχοπτώσεων των τελευταίων ημερών και σε περιόδους εορτών μερικοί ασυνείδητοι επιχειρηματίες δεν λειτουργούν τους βιολογικούς καθαρισμούς και ρίχνουν τα απόβλητά τους ακατέργαστα στα αυλάκια, τα οποία καταλήγουν στον Αμβρακικό Κόλπο.Για τους παραπάνω λόγους και στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων σας, παρακαλούμε όπως δώσετε εντολή στις υπηρεσίες της Νομαρχία σας, να εντατικοποιηθούν οι έλεγχοι αποτελεσματικής λειτουργίας των βιολογικών καθαρισμών των μονάδων, τα απόβλητα των οποίων καταλήγουν έμμεσα ή άμεσα στον Αμβρακικό Κόλπο.Ευχαριστούμε για τις ενέργειές σας και εν όψει των εορτών σας ευχόμαστεΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.Ο ΠρόεδροςΠαύλος Χαραλάμπους
 Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου471 00 Ανέζα – Δήμος Αμβρακικού, ΑΡΤΑΤηλ./Φαξ 2681042271Ηλ. Δ/νση :amvrakikos@gmail.comΑρ. Πρ. 40/14.12.09Προς 1.Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κα Κατερίνα Μπατζελή2.Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κα Τίνα Μπιρμπίλη3.Υφυπουργό Περιβάλλοντος κον Θάνο ΜωραϊτηΚοιν.: - Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας- Γενική Γραμματέα Περιφέρειας Ηπείρου- Σ.Α.Ε.- Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Δυτ. Ελλάδας- Μ.Μ.Ε- Φορέα Διαχείρισης Υγροτόπων Αμβρακικού ΚόλπουΘέμα:Άμεσα μέτρα για την προστασία του οικοσυστήματος του Αμβρακικού ΚόλπουΑξιότιμοι κυρίες και κύριοι Υπουργοί,Σας ευχόμαστε Χρόνια Πολλά, Καλές Γιορτές και καλή επιτυχία στο δύσκολο έργο που έχετε αναλάβει.Έχετε κατά καιρούς ακούσει για τα προβλήματα του Αμβρακικού Κόλπου και έχουν γίνει πολλές μελέτες και έρευνες τόσο από Πανεπιστημιακά Ιδρύματα όσο και από ιδιωτικά γραφεία μελετών. Καμία όμως από αυτές δεν ανταποκρίνεται στην σημερινή υφιστάμενη κατάσταση στον Κόλπο, όσο η μελέτη που έγινε από την Ομοσπονδία μας «Αλιευτική δραστηριότητα στον Αμβρακικό Κόλπο: υφιστάμενη κατάσταση και προοπτικές», συνοπτικό αντίγραφο της οποίας σας επισυνάπτουμε, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών και υπο την αιγίδα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Δ/νση Θαλάσσιας Αλιείας.Μέσα από αυτή την μελέτη αναδεικνύονται τα κυριότερα προβλήματα του Αμβρακικού Κόλπου που είναι η έλλειψη οξυγόνου και ο ευτροφισμός του απο το πολύ φυτοπλαγκτόν, τα οποία προέρχονται από τα πολλά οργανικά φορτία που συσσωρεύονται καθημερινά, και τα οποία ο Κόλπος αδυνατεί να τα αποσυνθέσει.Οι ψαράδες του Αμβρακικού ένιωθαν και νιώθουν καθημερινά στο «πετσί» τους, όλες αυτές τις επιπτώσεις της περιβαλλοντικής υποβάθμισης του Κόλπου, καθώς το 2009 ήταν μιά από τις χειρότερες αλιευτικές χρονιές, λόγω της έλλειψης σχεδόν όλων των ιχθυοαποθεμάτων, τα πλήθη των κορελιών (είδη τσούχτρων) καθ όλη τη θερινή περίοδο και της γλίτσας απο τον ευτροφισμό του φυτοπλαγκτού κατα την φθινοπωρινή περίοδο, σπρώχνοντάς τους κατ αυτόν τον τρόπο στην ανεργία και την οικονομική τους εξαθλίωση.Για τους παραπάνω λόγους επείγει να ληφθούν άμεσα μέτρα για την αποφόρτωση του Αμβρακικού από τις πολλές δραστηριότητες που του φορτώσαμε όπως:1ον. Άμεση μετεγκατάσταση όλων των θαλάσσιων εντατικών ιχθυοκαλλιεργειών εκτός Αμβρακικού Κόλπου στα υπάρχοντα πάρκα του Ιονίου Πελάγους και εντός Π.Ο.Α.Υ., τόσο για το συμφέρον του Αμβρακικού γιατί θα έχουμε λιγότερα οργανικά φορτία όσο και των ιχθυοκαλλιεργητών για να αποφύγουν μελλοντικούς μαζικούς θανάτους.2ον. Αύξηση των εκροών από τα φράγματα της ΔΕΗ στον Άραχθο και Λούρο και διάνοιξη των προσχώσεων που έγιναν στο στενό του Ακτίου, άνοιγμα των γεφυριών του λιμανιού της Πρέβεζας που έχουν εδώ και χρόνια μπαζωθεί και απομάκρυνση των τόνων τσινεντοπλόκ που είναι ποντισμένα στην ανατολική πλευρά του λιμανιού και τα οποία προοριζόταν για την επέκτασή του και η οποία σταμάτησε μετά από παρέμβαση περιβαλλοντικών οργανώσεων.3ον. Ένταξη της ευρύτερης λεκάνης απορροής του Αμβρακικού σε εντατικό πρόγραμμα απονιτροποίησης.4ον. Αυστηρούς τακτικούς και έκτακτους ελέγχους εφαρμογής περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας όλων των μονάδων που τα απόβλητά τους καταλήγουν άμεσα ή έμμεσα στον Αμβρακικό Κόλπο και εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας.Αρχές Φλεβάρη του 2010 σκοπεύουμε να παρουσιάσουμε την μελέτη που κάναμε σε μια ειδική ημερίδα και θα χαρούμε πολύ να παραστείτε αυτοπροσώπως, όπου θα συμμετέχουν οι Γενικοί Γραμματείς των περιφερειών Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας και μαζί με τους τρείς Νομάρχες να δρομολογηθούν τα παραπάνω μέτρα και οτιδήποτε άλλο χρειάζεται για την αειφορεία και πράσινη ανάπτυξη τόσο του φυσικού πλούτου του Αμβρακικού όσο και των λοιπών δραστηριοτήτων που εξαρτώνται από αυτόν.Ο Πρόεδρος Ο ΓραμματέαςΠαύλος Χαραλάμπους Μενέλαος ΤσώληςΣυνημμένα : συνοπτικό αντίγραφο της μελέτης.
 Ομοσπονδία αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου47100 Ανέζα – Δήμος Αμβρακικού, ΑΡΤΑΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥΜε πρωτοβουλία του Λιμενάρχη Πρέβεζας έγινε την Δευτέρα 14.12.09 και ώρα 20.00 συνάντηση των παράκτιων ψαράδων Λυγιάς, Πρέβεζας και Καστροσυκιάς με εκπροσώπους των μηχανοτρατών του Ιονίου Πελάγους, για να βρεθεί μια λύση για να μη χάνουν τα δίχτυα τους από τις μηχανότρατες που εργάζονται στην περιοχή.Οι παράκτιοι ψαράδες δήλωσαν ότι παρότι έχουν πάντα ρεφλέκτορ πάνω στα δίχτυα τους και μπορούν να εντοπιστούν εύκολα από τα ραντάρ των μηχανοτρατών, όλοι σχεδόν έχουν χάσει κατά καιρούς δίχτυα από τις μηχανότρατες και νιώθουν καθημερινά την καταπίεση από τις μηχανότρατες όταν πάνε να ρίξουν τα δίχτυα τους, καθώς πολλές φορές τους ζητούν να μη ρίξουν τα δίχτυα τους σε συγκεκριμένο μέρος γιατί μπορεί να τα χάσουν, ή από εκεί θα περάσουν αυτοί την επομένη και να φροντίσουν να τα μαζέψουν.Έτσι με κίνδυνο να χάσουν τα δίχτυα τους, πολλοί παράκτιοι δεν ασκούν ελεύθερα το επάγγελμά τους και δεν κάνουν επώνυμες καταγγελίες στο λιμεναρχείο, γιατί την άλλη μέρα δεν θα βρούν τα δίχτυα τους. Δήλωσαν ότι όλοι είναι τρομοκρατημένοι από αυτή την συμπεριφορά των μηχανοτρατών και ζήτησαν από τον Λιμενάρχη επαρκή αστυνόμευση για να προστατευθούν οι περιουσίες τους και να μπορούν να πάνε απρόσκοπτα στη δουλειά τους, για να μην αναγκαστούν να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους.Οι εκπρόσωποι των μηχανοτρατών δήλωσαν ότι όπως σε κάθε κλάδο υπάρχουν και συνάδελφοί τους που δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους, ότι οι παράκτιοι χρησιμοποιούν περισσότερα δίχτυα από τα επιτρεπόμενα και πρέπει να έχουν πάνω στις σημαδούρες ρεφλέκτορ και φωτάκια για να φαίνονται την νύχτα και να μη τους τα καταστρέφουν. Ανέφεραν επίσης ότι δεν είναι προς το συμφέρον τους να πέσουν πάνω σε δίχτυα, επειδή χάνουν εργάσιμο χρόνο.Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου ζήτησε από τον κον Λιμενάρχη να εφαρμόσει την υφιστάμενη νομοθεσία και τον Ε.Κ. 1967/20006 και να φροντίσει για την επαρκή αστυνόμευση της περιοχής ώστε να αποφευχθούν παράνομες ενέργειες από τις μηχανότρατες εις βάρος των παράκτιων αλιέων της περιοχής του Ιονίου.Ο Λιμενάρχης Πρέβεζας ζήτησε από τα δύο μέρη να υπάρχει συνεννόηση μέσω VHS ώστε να αποφεύγονται παρόμοια περιστατικά στο μέλλον και διαβεβαίωσε τους ψαράδες ότι μετά την επισκευή των σκαφών του λιμεναρχείου θα φροντίσει για την επαρκή αστυνόμευση της περιοχής.Ο πρόεδροςΠαύλος Χαραλάμπους
 Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου47100 Ανέζα – Δήμος ΑμβρακικούΤηλ./Φαξ 2681042271Αρ. πρ. 39/10.12.09Προς καν Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μπατζελή ΚατερίναΚοιν.: -Σ.Α.Ε-Μ.Μ.ΕΘέμα: Ποινικοποίηση παραβάσεων συρόμενων εργαλείων, για να σταματήσει ητρομοκρατία εις βάρος των παράκτιων αλιέων.Αξιότιμη κα Υπουργέ,Σας συγχαίρουμε για την πρόθεσή σας να ποινικοποιήσετε τις παραβάσεις των συρόμενων εργαλείων και των γρι-γρί στο Μαλιακό Κόλπο.Η τρομοκρατία των μηχανοτρατάδων εις βάρος των παράκτιων αλιέων που χρησιμοποιούν στατικά εργαλεία και η καταστροφή των εργαλείων αυτών από τις μηχανότρατες, είναι καθημερινό φαινόμενο στο Ιόνιο Πέλαγος και τον Αμβρακικό Κόλπο, και πηγάζει τόσο από την έλλειψη αυστηρού νομοθετικού πλαισίου, καθώς τα επιβαλλόμενα από τις Λιμενικές Αρχές διοικητικά πρόστιμα, εκδικάζονται από το Συμβούλιο Αλιείας μετά την πάροδο 10ετίας ως επι το πλείστον, και σχεδόν τα περισσότερα μειώνονται δραστικά κατά την εκδίκαση, με αποτέλεσμα οι παραβάσεις να γίνονται κατ εξακολούθηση, όσο και από την ελλιπή αστυνόμευση.Σας επισυνάπτω αντίγραφο της υπ αρ. 38/09.12.09 επιστολής μας, για να διαπιστώσετε πόσο τραγική είναι σήμερα η κατάσταση στο Ιόνιο Πέλαγος, και σας προτρέπουμε να νομοθετήσετε για την ποινικοποίηση των παραβάσεων των αλιευτικών εργαλείων και των γρι-γρι, ώστε να λειτουργεί αποτρεπτικά στις κατ επανάληψη παραβάσεις και τρομοκρατία των μελών μας, αλλά και για την προστασία των παράκτιων θαλάσσιων οικοσυστημάτων.Ο Πρόεδρος Ο ΓραμματέαςΠαύλος Χαραλάμπους Μενέλαος ΤσώληςΣυνημμένα υπ αρ. 38/09.12.09, 16/27.03.04, 50/15.10.04, 55/08.12.04, 74/19.09.05 και 75/23.09.05 επιστολές μας
 ΟΠΟΥ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ Μετά τα πλήθη των κορελιών (τσουχτρών) και της γλίτσας από το φυτοπλαγκτόν, όλος ο Αμβρακικός απέκτησε ένα καφετί χρώμα καθώς το φυτοπλακτόν ψόφησε και άρχισε να αποσυντίθεται. Επίσης μετά τις έντονες βροχές της προηγούμενης βδομάδας, ρέουν από τις τάφρους και τα ποτάμια προς τον Αμβρακικό πολλά γλυκά νερά, πολλά από τα οποία έχουν μεγάλο φορτίο νιτρικών. Από τη μια πλευρά έχουμε το φυτοπλαγκτόν που ψόφησε και φορτώνει τον Αμβρακικό με οργανικά φορτία και από την άλλη τα νιτρικά φορτία από τις τάφρους και τα ποτάμια επιβαρύνουν επίσης το οικοσύστημά του, η ολη κατάσταση μπορεί να περιγραφεί με τη φράση «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα». Πάρτε μέτρα τώρα, γιατί αύριο θα είναι αργά. Αναρτήθηκε από
 Ενεργοί Πολίτες Περιοχής Αμβρακικού Κόλπου47100 Ανέζα – Δήμος Αμβρακικού, ΑΡΤΑΤηλ.Φαξ 2681042271Αρ. Πρ. /07.11.09Προς 1.Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κα Κατερίνα Μπατζελή2.Υπουργό Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής κα Τίνα Μπιρμπίλη3.Υφυπουργό Περιβάλλοντος κον Θάνο Μωραϊτηκοιν.: - Γενική Δ/νση Αλιείας – Δ/νση Υδατοκαλλιεργειών- Δ/νση Γεωργικής Ανάπτυξης Περιφέρειας Ηπείρου- Δ/νση Γεωργικής Ανάπτυξης Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας- Δ/νση Περιβάλλοντος Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας- Δ/νση Περιβάλλοντος Περιφέρειας Ηπείρου- Δ/νσεις Αλιείας Αιτωλοακαρνανίας, Άρτας και Πρέβεζας- Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού Κόλπου- Μ.Μ.Ε.Θέμα: Αποσυμφόρηση δραστηριοτήτων από τον Αμβρακικό Κόλπο με την μετεγκατάσταση των θαλάσσιων υδατοκαλλιεργειών σε ανοιχτή θάλασσα.Βάσει των τελευταίων ερευνών και μετρήσεων τόσο του Πανεπιστημίου Πατρών όσο και της Δ/νσης Αλιείας Αιτωλοακαρνανίας, ο Αμβρακικός Κόλπος έχει καταληφθεί από ανοξικές και υποξικές μάζες που καταλαμβάνουν περίπου το 80% του Κόλπου εξ αιτίας των πολλών οργανικών φορτίων που δέχεται καθημερινά. Έτσι φέτος είχαμε ακραία φυσικά φαινόμενα λόγω της υπερφόρτωσης και διατάραξης της ισορροπίας του οικοσυστήματος, όπως πλήθη κορελιών (είδος μεδουσών) καθ όλη τη διάρκεια του Καλοκαιριού και από τις αρχές Σεπτεμβρίου εως και σήμερα υπάρχει ένα είδος γλίτσας που κολλούσε στα σώματα των κολυμβητών και στα δίχτυα των ψαράδων, η οποία προέρχεται από το πολύ φυτοπλαγκτόν που υπάρχει στον Κόλπο. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά σε τόση μεγάλη έκταση και χρονική διάρκεια που είναι καμπανάκι κινδύνου για το τι μπορεί να επακολουθήσει.Επειδή μετά το μαζικό θάνατο 900 τόνων ψαριών στις υδατοκαλλιέργειες περιοχής Μενιδίου Αιτωλοακαρνανίας τον Φεβρουάριο του 2008 και τους θανάτους ψαριών σε άλλες υδατοκαλλιέργειες του Αμβρακικού που ευνόητους λόγους αποσιωπούνται, ως επίσης και το περίεργο φαινόμενο να βγαίνουν ψάρια στα ρηχά για να αναπνεύσουν λίγο οξυγόνο ( όπως συνέβει την Τρίτη 13.10.09 στη περιοχή Μαζώματος Πρεβέζης) η προηγούμενη κυβέρνηση δεν πήρε κανένα μέτρο, παρακαλούμε κ.κ. Υπουργοί όπως λάβετε άμεσα μέτρα για την αποσυμφόρηση δραστηριοτήτων από τον Κόλπο με την μετεγκατάσταση όλων των θαλάσσιων υδατοκαλλιεργειών σε ανοιχτή θάλασσα και εντός Π.Ο.Α.Υ. τόσο για το συμφέρον των ιδίων των μονάδων ώστε να αποφευχθούν μαζικοί θάνατοι στο άμεσο μέλλον, όσο και του Αμβρακικού που θα μειωθούν τα οργανικά του φορτία και θα έχει περισσότερο οξυγόνο αλλά και των αλιέων της περιοχής που βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση.Επίσης πρέπει να αφεθούν ανοιχτά όλα τα φράγματα της ΔΕΗ στον Άραχθο και Λούρο για μια τουλάχιστον πενταετία για να ξεμπουκάρει ο Αμβρακικός και ανανεωθούν τα νερά του, να ενταχθεί όλη η ευρύτερη περιοχή της λεκάνης απορροής του Αμβρακικού σε εντατικό πρόγραμμα απονιτροποίησης, να γίνονται ουσιαστικοί έλεγχοι αποτελεσματικής λειτουργίας των βιολογικών καθαρισμών όλων των μονάδων που βρίσκονται στην ευρύτερη λεκάνη απορροής και ιδιαίτερα των ποτάμιων και χερσαίων υδατοκαλλιεργειών οι περισσότερες των οποίων δεν λειτουργούν τους βιολογικούς τους (απουσία ελέγχων) και να γίνει αναπροσαρμογή των περιβαλλοντικών όρων λειτουργίας των που να ανταποκρίνονται στην υφιστάμενη κατάσταση του οικοσυστήματος.Ο Πρόεδρος Ο ΓραμματέαςΠαύλος Χαραλάμπους Γεώργιος Χασκής
 Πρώτη ανταλλαγή απόψεων Συνδικαλιστών Παράκτιας Αλιείας και Υπουργού Αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων Κατερίνας ΜπατζελήΤην Τρίτη 27.10.09 αντιπροσωπεία συνδικαλιστών της παράκτιας αλιείας είχε συνάντηση με την υπουργό Κατερίνα Μπατζελή για πρώτη ανταλλαγή απόψεων για τα κρίσιμα προβλήματα της παράκτιας αλιείας.Η κα υπουργός ζήτησε πίστωση χρόνου ενός μηνός καθώς δεν γνώριζε καλά τα προβλήματα του κλάδου. Οι παράκτιοι αλιείς θέσανε μια σειρά από άμεσες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προτεραιότητες και έδωσαν στην υπουργό εγγράφως και τεκμηριωμένα όλα τα προβλήματα και τις αντίστοιχες προτάσεις οι περισσότερες από τις οποίες συνάδουν με τις κατευθύνσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για την πράσινη ανάπτυξη, για να βγεί η παράκτια αλιεία από τα αδιέξοδα που της δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.Η κα υπουργός δεσμεύτηκε να αποσύρει άμεσα την παράνομη υπουργική απόφαση του πρώην υπουργού κ. Κοντού (164198/03.03.08) και να πάνε οι μηχανότρατες στο 1,5 μίλι. Επίσης υποσχέθηκε στην ομάδα αναδιάρθρωσης του χρεοκοπημένου ΕΛΓΑ ότι θα συμμετέχει και εκπρόσωπος της παράκτιας αλιείας για να συζητηθεί πως θα ενταχθεί και η αλιεία σε καθεστώς αποζημιώσεων από ακραία φυσικά φαινόμενα και καταστροφές αλιευτικών εργαλείων από μεγάλα θηλαστικά.Όσον αφορά την απόφαση του προσφάτου συμβουλίου υπουργών γεωργίας στο Λουξεμβούργο ανέφερε ότι το VMS (δορυφορικό σύστημα παρακολούθησης) θα είναι υποχρεωτικό για όλα τα κράτη μέλη για σκάφη άνω των 12 μέτρων και το AIS (αυτόματο σύστημα εντοπισμού) και VDS (σύστημα βιντεοσκόπησης και φωτογράφησης) θα είναι προαιρετικό και τα κράτη μέλη θα αποφασίζουν αν θέλουν να το εφαρμόσουν ή όχι. Το VMS έχει κόστος 8.000 με 10.000 ευρώ και θα πληρωθεί από την ΕΕ, ενώ το κόστος συντήρησης και συνδρομή σύνδεσης θα επιβαρύνει τους κατόχους των αλιευτικών σκαφών και η οποία κυμαίνεται γύρω στα 100 ευρώ το μήνα, και υποσχέθηκε να συζητήσουμε τα τεχνικά των παραπάνω συστημάτων για να γίνει πιο ουσιαστική η παρακολούθηση και προστασία των ιχθυοαποθεμάτων.Παρότι οι συνδικαλιστές περίμεναν με πολύωρη και πιο ουσιαστική συνάντηση, η κα Υπουργός τόνισε ότι είχε μόνο 20 λεπτά στη διάθεσή της, καθώς μετά είχε εκδήλωση με προσωπικό της ΠΑΣΕΓΕΣ, χώρο και από τον οποίο προέρχεται.Αναμένουμε άμεσες κινήσεις καλής θέλησης από την κα Υπουργό για θέματα θεσμικά που δεν κοστίζουν στο κράτος και είμαστε διατεθειμένοι να τη βοηθήσουμε να αλλάξει το σημερινό «κατεστημένο» που ευθύνεται για τα προβλήματα του κλάδου μας.Παύλος Χαραλάμπους – Πρόεδρος Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου Αναρτήθηκε από
 Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου471 00 Ανέζα – Δήμος ΑμβρακικούΤηλ.Φαξ 2681042271Αρ. Πρ. 34/20.10.09Προς 1.Υπουργό Γεωργικής Ανάπτυξης κα Κατερίνα Μπατζελή2.Γενική Δ/νση Αλιείας3.Δ/νσεις Αλιείας Άρτας & Πρέβεζαςκοιν.: -Δ/νση Γεωργικής Ανάπτυξης Περιφέρειας Ηπείρου-Δ/νση Γεωργικής Ανάπτυξης Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας-Δ/νση Αλιείας Αιτωλοακαρνανίας-Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού Κόλπου-Σ.Α.Ε.-Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Δυτ. Ελλάδας-Μ.Μ.Ε.Θέμα: Ακραία φυσικά φαινόμενα στον Αμβρακικό σπρώχνουν στην ανεργία τουςΨαράδες.Λόγω της διατάραξης της ισορροπίας του οικοσυστήματος του Αμβρακικού Κόλπου και της ύπαρξης ανοξικών μαζών και νιτρικών, είχαμε μεγάλη ανάπτυξη κορελιών (είδος μεδουσών) τα οποία σε μεγάλες ποσότητες το βάρος τους έσχιζε τα δίχτυα των ψαράδων όταν τα ανεβάζανε στα αλιευτικά τους σκάφη.Επίσης από τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη 2009 εως και σήμερα είχαμε μεγάλες ποσότητες φυτοπλαγκτόν που κολλάγανε σαν ένα είδος γλίτσας πάνω στα δίχτυα, τα πατώνανε με αποτέλεσμα να ψαρεύουν μόνο λάσπη.Τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα να καταστραφούν τα δίχτυα των μελών μας και να μη μπορούν να πάνε για ψάρεμα, σπρώχνοντάς τους κατ αυτόν τον τρόπο στην ανεργία, με όλες τις οικονομικές επιπτώσεις για τους ίδιους αλλά και για την ευρύτερη περιοχή.Επειδή ο αλιευτικός κλάδος είναι ο μοναδικός του πρωτογενούς τομέα που είναι ανασφάλιστος για ακραία φυσικά φαινόμενα και καταστροφές αλιευτικών εργαλείων από μεγάλα θηλαστικά, παρακαλούμε όπως ενεργήσετε τα δέοντα για την οικονομική ενίσχυση των ψαράδων του Αμβρακικού Κόλπου, ούτως ώστε να παραμείνουν στο επάγγελμα και να μη μεγαλώσουν οι ουρές ανέργων της περιοχής μας.Ο Πρόεδρος Ο ΓραμματέαςΠαύλος Χαραλάμπους Μενέλαος Τσώλης Αναρτήθηκε από
 Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου471 00 Ανέζα – Δήμος ΑμβρακικούΤηλ./Φαξ 2681042271Αρ. Πρ. 33/20.10.09ΠροςΦορέα Διαχείρισης Υγροτόπων Εθνικού Πάρκου Αμβρακικού ΚόλπουΚατσιμήτρου 1 & Κομμένου471 00 ΑΡΤΑκοιν.: -Υπουργό Περιβάλλοντος κα Τίνα Μπιρμπίλη-Δ/νσεις Αλιείας Άρτας, Αιτωλοακαρνανίας, Πρέβεζας-Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Δυτ. Ελλάδας-Σ.Α.Ε-Μ.Μ.Ε.Θέμα: Διαχειριστικά σχέδια Α & Β ζώνης Εθνικού Πάρκου ΥγροτόπωνΑμβρακικού Κόλπου.Επειδή στο παρελθόν τα παραπάνω διαχειριστικά σχέδια δεν παρελήφθησαν από την επιτροπή παραλαβής λόγω προχειρότητας και πολλών παραλήψεων, παρά ταύτα το τότε ελλιπές Δ/Σ τα παρουσίασε στις 24.10.08 στην Άρτα, με την δημόσια δέσμευση του τότε Αντιπροέδρου του Φορέα, ότι θα γίνουν οι απαιτούμενες τροποποιήσεις που πρότειναν οι Φορείς της περιοχής.Tο νέο Δ/Σ του Φορέα δεν μας έχει ενημερώσει ποια σχέδια εφαρμόζει στις παραπάνω ζώνες και αν έχουν γίνει οι απαιτούμενες τροποποιήσεις. Για το λόγο αυτό σας ενημερώνουμε ότι η Ομοσπονδία μας δεν πρόκειται να δεχθεί την «ντε-φάκτο» εφαρμογή τους, χωρίς να ενσωματωθούν οι επισημάνσεις μας που ανταποκρίνονται στην σημερινή υφιστάμενη πραγματικότητα στον Αμβρακικό Κόλπο και η οποία καταγράφεται στη μελέτη-έρευνα που έκανε η Ομοσπονδία μας σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών.Ο Πρόεδρος Ο ΓραμματέαςΠαύλος Χαραλάμπους Μενέλαος Τσώλης Αναρτήθηκε από
 Ποιό Διαχειριστικό Σχέδιο εφαρμόζει ο Φορέας Αμβρακικού Κόλπου;Την Τετάρτη 21.10.09 καλεί ο Φορέας τις υπηρεσίες των τριών νομών, τους αλιείς και υδατοκαλλιεργητές για να συζητήσουν για την αειφόρο διαχείριση αλιείας-υδατοκαλλιεργειών στον Αμβρακικό Κόλπο.Προσέρχονται λοιπόν οι παραπάνω ενδιαφερόμενοι χωρίς να ξέρουν ποιο σχέδιο εφαρμόζει ο Φορέας. Εκείνο που με τις ανακρίβειες που μας παρουσίασε στις 24.10.08 στην Άρτα ή κάποιο άλλο; Γιατί τόση μυστικοπάθεια; Ενσωματώθηκαν στο σχέδιο αυτό οι υποσχεθήσες τροποποιήσεις και επισημάνσεις των Φορέων της περιοχής ή όχι; Πως θα ζητήσει την συναίνεση των κατοίκων της περιοχής χωρίς να λαμβάνει υπ όψιν τις επισημάνσεις των;Κατά τα άλλα η σκληρή πραγματικότητα αφορά μόνο τους αλιείς οι οποίοι εξακολουθούν να ψαρεύουν λάσπη πάνω από ένα μήνα τώρα, να χάνουν τις περιουσίες τους στην προσπάθειά τους να βγάλουν ένα μεροκάματο (βυθίστηκαν δύο αλιευτικά το βράδυ της 12.10.09) και τα ψάρια να βγαίνουν «στη στεριά» για να αναπνεύσουν λίγο οξυγόνο, όπως συνέβη το βράδυ της Τρίτης 13.10.09 μετά την τραμουντάνα της προηγούμενης μέρας.Τις επισημάνσεις επί των διαχειριστικών σχεδίων της Ομοσπονδίας Αλιέων Ηπείρου και Ενεργών Πολιτών θα τις βρείτε σε παλαιότερη ανάρτηση του Οκτωβρίου 2008. Αναρτήθηκε από
 Στραβός είναι ο γιαλός ή ο Φορέας Διαχείρισης Αμβρακικού στραβά αρμενίζει;Κατ αρχήν βρίσκεται σε λάθος διεύθυνση, καθώς από το Π.Δ. καθορίζεται ως έδρα το κτίριο περιβαλλοντικής πληροφόρησης Σαλαώρας που βρίσκεται σε ακτή του Δήμου Αμβρακικού. Ένα κτίριο που κατασκευάστηκε με κοινοτικές και εθνικές επιχορηγήσεις και κόστισε πολλά χρήματα , βρίσκεται χρόνια τώρα εγκατελημένο, με τα εξώφυλλα να σαπίζουν από την έλλειψη συντήρησης και τους αρουραίους και τα σπουργίτια να είναι οι μόνιμοι κάτοικοί του και κανείς να μην ενδιαφέρεται.Ο Φορέας όφειλε να εγκατασταθεί στο κτίριο Σαλαώρας και παράλληλα να διεκδικεί τη νόμιμη παραχώρησή του από την ΔΕΠΟΣ στην οποία το κτίριο αυτό ούτε καν ανήκει και όχι να ξοδεύει χρήματα σε ενοίκια μέσα στη πόλη της Άρτας.Εφ όσον κανείς δεν ενδιαφέρεται, όφειλε τουλάχιστον ο Δήμαρχος Αμβρακικού να τοποθετήσει δύο από τα επι πλέον άτομα που περιφέρονται στα γραφεία του Δήμου από τα προγράμματα Stages, να ενημερώνουν τους διερχόμενους επισκέπτες και τα σχολεία για τη χλωρίδα και πανίδα της περιοχής και να διεκδικεί χρήματα για την συντήρησή του, όπως γίνεται και στην Κόπραινα. Δίπλα από το κτίριο στο λιμάνι της Σαλαώρας έχει εγκατασταθεί χρόνια τώρα ένα ιδιόκτητο κάμπιγκ – τροχόσπιτο και πάνω από το λιμάνι ένα σωρό παράνομες εγκαταστάσεις στο λόφο της Σαλαώρας.Είκοσι μήνες μετά το μαζικό θάνατο 900 τόνων ψαριών στις ιχθυοκαλλιέργειες της περιοχής Μενιδίου και ο Φορέας εξακολουθεί να σφυρίζει αδιάφορα. Πριν μερικές μέρες ο Κόλπος γέμισε φυτοπλαγκτόν με τους ψαράδες να βρίσκονται σε απελπισία και ο Φορέας πάλι απών.Παραβλέπει τα ουσιαστικά προβλήματα του Αμβρακικού που είναι η έλλειψη οξυγόνου από τα πολλά οργανικά φορτία και η ανακύκλωση των νερών και προσπαθεί να περιορίσει την λαθροθηρεία και την λαθροαλιεία, που είναι δουλειά άλλων υπηρεσιών.Ανέθεσε την σύνταξη μελέτης των διαχειριστικών σχεδίων Α και Β ζώνης σε εταιρεία που 4μήνες πριν τον μαζικό θάνατο διακήρυττε ότι ο Αμβρακικός δεν έχει πρόβλημα οξυγόνου και η φέρουσα ικανότητα του Κόλπου είναι απεριόριστη, χωρίς ούτε καν να αναγνωρίσει το λάθος της και να ζητήσει συγγνώμη. Το κωμοτραγικό της υπόθεσης είναι ότι ο Φορέας παρέλαβε τα σχέδια αυτά πριν ένα χρόνο χωρίς να παραληφθούν από την επιτροπή παραλαβής επειδή τα θεωρούσε απαράδεκτα. Μέσα στα σχέδια αυτά προβλέπεται η ανάπτυξη χερσαίων υδατοκαλλιεργειών σε 50.000 στρέμματα στα αλίπεδα του νομού Άρτας. Ο μελετητής αυτός παρέβλεψε τελείως τα αποτελέσματα της μελέτης της Ομοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου που έγινε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών, παρ όλα αυτά - ούτε γάτος ούτε ζημιά – ο Φορέας σφυρίζει αδιάφορα.Αντί ο Φορέας να προχωρήσει σε ενέργειες που να συμβάλλουν στην αποσυμφόρηση δραστηριοτήτων στην ευρύτερη λεκάνη απορροής του Κόλπου ουτως ώστε να μειωθούν τα οργανικά φορτία και να ενταχθεί η περιοχή σε εντατικό πρόγραμμα απονιτροποίησης, επιδιώκει μέσω των διαχειριστικών σχεδίων να τα πολλαπλασιάσει.Μέλος του Δ/Σ του Φορέα έχει αγανακτήσει με την νοοτροπία που κουβαλούν μερικά άλλα μέλη στις συνεδριάσεις. Έγιναν μέλη Δ/Σ για να εργαστούν για την επίτευξη του σκοπού του και όχι για να μεταφέρουν τα κακώς κείμενα των υπηρεσιών τους.Χρειάζεται λοιπόν αλλαγή νοοτροπίας, αλλαγή προταιριοτήτων για να πάει μπροστά το έργο του Φορέα, διαφορετικά θα αποτύχει.Παύλος Χαραλάμπους –Πρόεδρος Ομοσπονδίας Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου και Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού
 ΓΛΕΝΤΙ ΚΑΙ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣΓΙΟΡΤΗ ΣΑΡΔΕΛΑΣ 2009 – ΑΝΕΖΑ ΔΗΜΟΣ ΑΜΒΡΑΚΙΚΟΥΟι σύλλογοι ψαράδων και οι φορείς της Ανέζας σας καλωσορίζουν στη Γιορτή Σαρδέλας 2009.Έτσι και φέτος όπως κάθε χρόνο γιορτάζουμε ένα θεσμό 32 χρόνων, για να τιμήσουμε το φτηνό αυτό ψάρι, τη σαρδελίτσα μας, που έχει θρέψει πολλές γενεές και του οποίου η θρεπτική αξία και ποιότητα με τα Ω3, είναι αδιαμφισβήτητη. Ποιος από μας τους παλαιότερους δεν θυμάται τον μπάρμπα-χρήστο και τον μπάρμπα-γιάννη που έφερναν την σαρδέλα με τα άλογα και μέσα σε καλάθια στο χωριό, και όλες οι νοικοκυρές τους περίμεναν πως και πώς να περάσουν, για να μαγειρέψουν το φρέσκο αυτό ψαράκι. Ένα αγαθό του Αμβρακικού που κινδυνεύει να εξαφανιστεί όπως και τα άλλα ψάρια εξ αιτίας των ανοξικών μαζών, της έλλειψης οξυγόνου στον πυθμένα, όπως ανέδειξε η μελέτη της Ομοσπονδίας Αλιέων Ηπείρου πέρισυ το καλοκαίρι και ένα χρόνο μετά διαπιστώνεται ότι το πρόβλημα επιδεινώνεται ραγδαία και η έλλειψη οξυγόνου αρχίζει από τα 10 μέτρα βάθος και τη συντεταγμένη πολιτεία να αδυνατεί να κάνει τα αυτονόητα.Μια παλαιά ινδιάνικη παροιμία λέει:Μόνο όταν κοπεί και το τελευταίο δένδροΜόνο όταν μολυνθεί και το τελευταίο ποτάμιΜόνο όταν πιαστεί και το τελευταίο ψάριΜόνο τότε θα αντιληφθείς ότι τα χρήματα δεν τρώγονται.Ο Αμβρακικός είναι αποδέκτης πολλών οργανικών φορτίων από ανθρώπινες δραστηριότητες και των τριών νομών που τον περιβάλλουν, αλλά και του νομού Ιωαννίνων που μέσω των πηγών του Λούρου και των παραποτάμων του Αράχθου καταλήγουν και αυτά στον Αμβρακικό.Σαν να μην έφθαναν αυτά η προκρούστια συμπεριφορά της άρχουσας τάξης της Πρέβεζας με όλες αυτές τις δραστηριότητες στο στόμιο και τα φράγματα της ΔΕΗ στον Άραχθο και Λούρο ασφυκτιούν τον Αμβρακικό και δυσχεραίνουν την ανανέωση των νερών του.Το δικαίωμα στη ζωή και το δικαίωμα στην ευτυχία ανήκει σε όλους, όχι μόνο στους ανθρώπους αλλά και στα άλλα έμβια όντα. Η σημερινή εικόνα του Αμβρακικού καθορίζεται από την ανθρωποκεντρική αντίληψη και σοβινιστική συμπεριφορά του ανθρώπου προς το φυσικό περιβάλλον. Πρέπει όμως να αναγνωρίσουμε ότι και οι μη ανθρώπινοι έμβιοι οργανισμοί έχουν ένα είδος ηθικής αξίας ανεξάρτητης από τη χρησιμότητά τους για τον άνθρωπο. Με λίγα λόγια να αναγνωρίσουμε πως το ότι χάνονται θαλάσσιοι οργανισμοί στον Αμβρακικό και το ότι φθίνει συνολικά το οικοσύστημά του, είναι ίσως πιο σοβαρό από το αν θα κάνουμε μπάνιο ή θα φάμε τα ψάρια του.Μπορούμε όλοι να απλώσουμε ένα δίχτυ ασφάλειας και προστασίας. Δεν πρέπει να καταστραφούν οι παραδοσιακοί δεσμοί που υπάρχουν ανάμεσα στη θάλασσα και τους ανθρώπους της, τους ψαράδες, τους επαγγελματίες, τους επισκέπτες, τους τουρίστες. Οι ψαράδες είναι αυτοί που αισθάνονται περισσότερο την υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος και γίνονται το ALARM για την επίσημη Πολιτεία. Αν φύγουν οι ψαράδες από την θάλασσα του Αμβρακικού τότε σύντομα φτάνει το τέλος και όλων των άλλων δραστηριοτήτων της περιοχής μας.Οι Ενεργοί Πολίτες και τα συλλογικά όργανα των ψαράδων χρειάζονται ενδυνάμωση και στήριξη. Οι Νέοι συμπολίτες μας δεν πρέπει να παραμένουν άλλο απαθείς. Οι περιβαλλοντικές αξίες πρέπει να κοινωνικοποιηθούν και να γίνουν κτήμα περισσότερων συμπολιτών μας. Όπως και οι έννοιες της αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης, του σεβασμού, του δικαιώματος για ένα καθαρό περιβάλλον. Η απάθεια και η μιζέρια δεν πρέπει να μας αφορά.Δεν πρέπει να υπάρχουν στα μυαλά μας νικητές και νικημένοι, περισσότερο ή λιγότερο αξιόπιστοι, περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητοι. Να τα ξεπεράσουμε αυτά , να τα θεωρήσουμε μικρές αδυναμίες και να αγωνιζόμαστε για μια αξιοπρεπή διαβίωση όλων των μελών της κοινωνίας, με όρους αλληλεγγύης, χωρίς να υπονομεύουμε το μέλλον των παιδιών μας και την αειφορία του φυσικού πλούτου του Αμβρακικού μας. Τα δημόσια φυσικά αγαθά ανήκουν σε όλους και η Πολιτεία οφείλει να τα εξασφαλίσει με όρους συμβολαίου. Ο Φορέας Διαχείρισης Αμβρακικού Κόλπου πρέπει να παράγει ουσιαστικό έργο για την προστασία του Αμβρακικού, και να μη γίνει ένα ακόμη όργανο διεκπεραίωσης. Και όλοι εσείς που βρίσκεστε εδώ σήμερα και εμείς οι Ψαράδες, οι Ενεργοί Πολίτες Περιοχής Αμβρακικού, μπορούμε να κάνουμε πολλά με σχέδιο και συντονισμένη δράση.Στην είσοδο του γηπέδου υπάρχει ένα κιόσκι των Ενεργών Πολιτών Περιοχής Αμβρακικού, όπου μπορείτε να ενημερωθείτε για τις δραστηριότητες και τα προβλήματα προστασίας του Αμβρακικού Κόλπου και να αγοράσετε και μπλουζάκια ή να γίνετε μέλη του συλλόγου ενισχύοντας κατ αυτόν τον τρόπο, τον αγώνα μας για τη σωτηρία του Αμβρακικού μας. Εδώ σήμερα ήρθαμε να συνδυάσουμε το τερπνόν – διασκέδαση μετά του οφελίμου που είναι η προστασία του Αμβρακικού Κόλπου. Καλή σας διασκέδαση.Παύλος Χαραλάμπους
 ΓΙΟΡΤΗ ΣΑΡΔΕΛΑΣ 2009 - ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥΟι Σύλλογοι Ψαράδων, οι φορείς της Ανέζας και ο Δήμος Αμβρακικού συνδιοργανώνουν και φέτος τη γνωστή σε όλους ΓΙΟΡΤΗ ΣΑΡΔΕΛΑΣ , το Σάββατο 8 Αυγούστου 2009 στο στάδιο της Ανέζας, ένας γιορτινός θεσμός που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο εδώ και 30 χρόνια, για να τιμήσει το φτηνό αυτό ψάρι που έχει θρέψει πολλές γενιές και του οποίου η θρεπτική αξία και ποιότητα είναι αδιαμφισβήτητη.Η Σαρδέλα θα προσφέρεται ψητή στα κάρβουνα, και θα συνοδεύεται από λευκό ξηρό κρασί.Οι ψαράδες με αυτή τη γιορτή θέλουν επίσης να περάσουν το μήνυμα το πόσο σημαντικός είναι ο Αμβρακικός για όλους τους κατοίκους της περιοχής προτρέποντάς τους να τον προστατέψουν.Το κοινό θα απολαύσει τα τραγούδια της εξαίρετης ΝΑΝΤΙΑΣΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ με την ορχήστρα της με δημοτικά, νησιώτικα, λαϊκά και ρεμπέτικα τραγούδια με πολύ ζωντάνια, κέφι και χορό.Το Σάββατο 8 Αυγούστου 2009 σας προσκαλούμε όλους να γλεντήσετε μαζί μας και να αγωνιστούμε για ένα καθαρό Αμβρακικό Κόλπο και την αειφορία του φυσικού του πλούτου.Σύλλογοι και Φορείς ΑΝΕΖΑΣ
 Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Ηπείρου 471 00 Ανέζα – Δήμος Αμβρακικού Τηλ./Φαξ 2681042271 Αρ. πρ. 32/30.07.09 Προς Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας Δ/νση Γεωργικής Ανάπτυξης – Γραφείο Αλιείας Ν.Ε.Ο. Πατρών – Αθηνών 33 ΤΚ 26441 ΠΑΤΡΑ Κοιν.: Ομοσπονδία Αλιευτικών Συλλόγων Δυτ. Ελλάδας Φορέας Διαχείρισης Αμβρακικού Κόλπου Σ.Α.Ε. Μ.Μ.Ε. Θέμα : Λειτουργία αλιευτικού εργαλείου τύπου «Νταλιάνι» στην περιοχή Ακτίου Αιτωλοακαρνανίας. Σε απάντηση της υπ. αρ. 2850/22.07.09 επιστολή σας για τις απόψεις μας επί του παραπάνω θέματος το οποίο συζητήθηκε στο Δ/Σ της Ομοσπονδίας μας την 29.07.09, σας πληροφορούμε ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι στη λειτουργία του αλιευτικού εργαλείου τύπου «Νταλιάνι» στην περιοχή του Ακτίου, καθώς η λειτουργία του θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στα ήδη μειωμένα ιχθυοαποθέματα του Αμβρακικού Κόλπου. Οι Ψαράδες του Αμβρακικού Κόλπου βρίσκονται σε άθλια οικονομική κατάσταση εξ αιτίας της μεγάλης μείωσης των ιχθυοαποθεμάτων και της περιβαλλοντικής υποβάθμισης του θαλάσσιου περιβάλλοντος, και η λειτουργία του παραπάνω εργαλείου θα χειροτερέψει την υπάρχουσα κατάσταση, καθώς θα αλιεύει «μπάφες», αυγομένες μάνες κεφαλοειδών, με όλες τις αρνητικές επιπτώσεις για τα ιχθυοαποθέματα. Ο Πρόεδρος Ο Γραμματέας Παύλος Χαραλάμπους Μενέλαος Τσώλης Αναρτήθηκε από


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 Ważna informacja prawna
 |
 21996D0307(02)
 Dziennik Urzędowy L 057 , 07/03/1996 P. 0035 - 0035
 Decyzja Wspólnego Komitetu EOGnr 69/95z dnia 15 grudnia 1995 r.zmieniająca załącznik IX (Usługi finansowe) do Porozumienia EOGWSPÓLNY KOMITET EOG,uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, dostosowane Protokołem dostosowującym Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwane dalej "Porozumieniem", w szczególności jego art. 98,a także mając na uwadze, co następuje:załącznik IX do Porozumienia został zmieniony decyzją Wspólnego Komitetu EOG nr 24/95 [1];dyrektywa Komisji 95/15/WE z dnia 31 maja 1995 r. dostosowująca dyrektywę Rady 89/647/EWG w sprawie wskaźnika wypłacalności instytucji kredytowych, w odniesieniu do definicji technicznej "Strefy A" oraz w odniesieniu do ważenia części aktywów stanowiącej należności zabezpieczone gwarancjami Wspólnot Europejskich [2] należy włączyć do Porozumienia,STANOWI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1W załączniku IX do Porozumienia pkt 18 (dyrektywa Rady 89/647/EWG) dodaje się następujące tiret:"— 395 L 0015: dyrektywa Komisji 95/15/WE z dnia 31 maja 1995 r. (Dz.U. L 125 z 8.6.1995, str. 23)."Artykuł 2Teksty dyrektywy 95/15/WE w językach islandzkim i norweskim, załączone do odpowiednich wersji językowych niniejszej decyzji, są autentyczne.Artykuł 3Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1996 r., pod warunkiem że wszystkie notyfikacje na mocy art. 103 ust. 1 Porozumienia zostały dokonane wobec Wspólnego Komitetu EOG.Artykuł 4Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w dodatku EOG do Dziennika Urzędowego Wspólnot Europejskich.Sporządzono w Brukseli, dnia 15 grudnia 1995 r.W imieniu Wspólnego Komitetu EOGE. BergPrzewodniczący[1] Dz.U. L 224 z 21.9.1995, str. 34.[2] Dz.U. L 125 z 8.6.1995, str. 23.--------------------------------------------------


type: wikipedia

text:
{{Infopolje Vojaški spopad
 |image=
 |caption=Prizori iz vietnamske vojne.
 |date= 1. november 1955 – 30. april 1975
 |place=Vietnam, Kambodža in Laos
 |casus=Združitev Vietnama (pod oblastjo Severnega Vietnama)
 |territory=Združitev Severnega in Južnega Vietnama
 |result=Zmaga Severnega Vietnama
 V Laosu in Južnem Vietnamu pridejo na oblast komunisti
 V Kambodži pridejo na oblast Rdeči Kmeri|combatant1= Protikomunistične sile
 Kmerska republika Kraljestvo Laos
 |combatant2= Komunistične sile
 VietkongPodpora: Rdeči Kmeri Pathet Lao
 |strength1=~1.200.000 (1968)Južni Vietnam: ~650.000Združene države Amerike: 550.000 (1968)Južna Koreja, Nova Zelandija, Tajska, Filipini: ~60.000Avstralija: 50.000 (1962-1973)
 |strength2=~520.000 (1968)Severni Vietnam: ~340.000PRC: 170.000 (1969) Sovjetska zveza: 3.000Severna Koreja: 300
 |commander1 = Nguyen Van Thieu Lam Quang Thi Nguyen Cao Ky Ngô Đình Diệm Ngo Quang Truong Dwight David Eisenhower John F. Kennedy Lyndon B. Johnson Robert McNamara William Westmoreland Richard Nixon Gerald Ford Creighton Williams Abrams mlajši Frederick Weyand Elmo Zumwalt John Paul Vann Robin Olds Park Chung-hee Thanom Kittikachorn Harold HoltKeith Holyoake Ferdinand Marcos
 |commander2 = Hồ Chí Minh Lê Duẩn Trường Chinh Nguyễn Chí Thanh Võ Nguyên Giáp Phạm Hùng Văn Tiến Dũng Trần Văn Trà Lê Ðức Thọ Đồng Sỹ Nguyên Lê Đức Anh Tran Do Nguyen Van Toan Le Trong Tan Hoang Minh Thao Nguyen Minh Chau Tran The Mon Chu Phong Doi Truong Muc Vo Minh Triet Zhou En Lai Leonid Brežnjev Nikita Hruščev
 |casualties1= Južni Vietnam 220.357 mrtvih; 1.170.000 ranjenih ZDA 58.159 mrtvih; 2.000 pogrešanih; 303.635 ranjenih Južna Koreja 4.407 mrtvih; 11.000 ranjenih Tajska 1.351 mrtvih Filipini 1.000 mrtvih Avstralija 520 mrtvih; 2.400* ranjenih Nova Zelandija 37 mrtvih; 187 ranjenih
 Skupaj mrtvih: 285.831Skupaj ranjenih: ~1.490.000|casualties2= Severni Vietnam & Vietkong 1.176.000 mrtvih/pogrešanih;600.000+ ranjenih LR Kitajska 1.446 mrtvih; 4.200 ranjenih Sovjetska zveza neznano število mrtvih (manj kot 25).Skupaj mrtvih: ~1.177.446Skupaj ranjenih: ~604.000+
 |casualties3=Mrtvi civilisti Južnega Vietnama: 1.581.000*Mrtvi civilisti Kambodže: ~700.000*Mrtvi civilisti Laosa: ~50.000*
 }}Vietnamska vojna' (znana tudi kot druga indokinska vojna) je bil vojaški spopad med Severnim Vietnamom na eni strani ter ZDA in Južnim Vietnamom na drugi strani, ki je potekal na ozemljih današnjega Vietnama, Laosa in Kambodže. Spopad se je začel 1. novembra 1955 po prvi vojni v Indokini in je trajali vse do 30. aprila 1975, ko je padel Saigon. Vojna je nastala kot posledica političnih in vojaških razmer med hladno vojno, v kateri si je komunistični Severni Vietnam želel priključiti kapitalistični Južni Vietnam, ki je bil pod političnim in vojaškim vplivom ZDA.
 Prvi spopadi so se začeli proti koncu petdesetih let, v začetku šestdesetih pa so ti postali vedno bolj pogosti, zato so ZDA v Južni Vietnam poslale t. i. vojaške opazovalce in svetovalce. Število teh se je nato vsako leto potrojilo, dokler ZDA leta 1965 v Južni Vietnam niso poslale bojne enote. Boji s severnovietnamsko vojsko in Vietkongom so se nato iz obmejnih območij razširili v notranjost države, vse dokler leta 1968 niso dosegli vrhunca v Tet ofenzivi. Leta 1973 je bil v Parizu podpisano premirje, po katerem so se Američani umaknili iz Vietnama. Vendar pa mir ni trajal dolgo; po enoletnem relativnem zatišju se je vojna ponovno začela, kjer se je končala, le da tokrat Južni Vietnam ni imel več pomoči ZDA. Zadnje dejanje vietnamske vojne je bil padec Saigona aprila 1975, s čimer se je spopad po dvajsetih letih dokončno končal. V vojni je umrlo prek 1,4 milijona vojaških oseb, od katerih je bilo približno 6 % pripadnikov Oboroženih sil ZDA. Ocene civilnih žrtev vojne se gibljejo od 2 do 5,1 milijonov.
 Vietnamska vojna je bila tudi prva vojna, ki je bila medijsko dobro pokrita, kar je povzročila tudi odzive javnosti po vsem svetu.
 Predhodno dogajanje
 Francosko osvajanje takratne Indokine (Laos, Kambodža, Vietnam), se je začelo leta 1850 v t. i. zlati dobi kolonializma, zaključilo pa leta 1884 s popolno francosko nadvlado nad omenjenim ozemljem. Tako kot v vseh francoskih kolonijah je tudi v Indokini vladala trda kolonialna roka, ki se je neprestano bala ljudske vstaje, saj ljudje niso podpirali kolonialne politike. Posledica tega odpora so bila številna politična in nepolitična gibanja, ki so v koloniji želela doseči spremembe. Nekatera so bila pri tem bolj, druga spet manj uspešna. Od vseh je še najbolj izstopal Vietminh, ki je bil pod nadzorom vietnamske komunistične partije in se je financiral preko Kitajske in ZDA.
 Med drugo svetovno vojno so Indokino zasedli Japonci, ki so se izkazali kot še slabši okupatorji od Francozov. V letih 1944 in 1945 je v deželi zaradi vojne in prekomernega izkoriščanja izbruhnila lakota, privrženci Vietminha so napadli in zavzeli skladišča s hrano. Le-to pa so nato razdelili med ljudi, s čimer so postali izredno priljubljeni. Po koncu vojne in odhodu Japoncev je v deželi nastal politični vakuum, ki ga je izkoristil Vietminh in ob večinski podpori ljudstva prevzel oblast. Organizaciji se je priključilo tudi okoli 600 japonskih častnikov in vojakov, ki so izurili in opremili novo vietnamsko vojsko. Drugega septembra 1945 je Ho Chi Minh, voditelj Vietminha, razglasil neodvisno Demokratično republiko Vietnam. Od zaveznikov je ni nihče priznal, saj so bili vsi mnenja, da Indokina pripada Franciji. Da bi preprečili nadaljnje odcepitvene težnje, je bilo treba v Indokino nemudoma poslati vojake, ker pa Francozi v tistem trenutku niso imeli dosti vojakov, da bi to izvedli, so se zavezniki dogovorili, da sever države zasedejo kitajske čete, jug pa britanske. Kljub temu je zasedba potekala počasi, tako da je vse niti pri vodenju države v rokah držal Vietminh. Francozi so v Hanoj prišli šele marca 1946, pritem pa so iz njega izgnali vlado Vietminha. Začela so se pogajanja o mirni predaji oblasti novi vietnamski vladi. Francozi nove oblasti niso priznali, zato Vietminhu ni preostalo drugega, kot da začne vojno proti okupatorju.
 Devetnajstega decembra 1946 je tako izbruhnila prva indokinska vojna. Vojna se je sprva začela z manjšimi napadi na različna predstavništva francoske kolonialne oblasti. Napadi so bili redki in omejeni, saj je Vietnamcem kronično primanjkovala orožja. Z razmahom hladne vojne pa so se stvari korenito spremenile. Leta 1950 je Kitajska kot prva država na svetu priznala Demokratično republiko Vietnam, s čimer je Vietminh dobil svojega prvega zaveznika. V Vietnam je tako začelo prihajati najrazličnejše orožje in kitajski vojaški svetovalci, boji pa so se razširili še na Laos in Kambodžo. V nekaj mesecih se je majhna gverilska vojska Vietminha spremenila v dobro organizirano redno vojsko. Zahod je v strahu pred širjenjem komunizma v Saigonu razglasil marionetno državo Vietnam. Francozi razmeram niso bili več dorasli, zato so ZDA prosili za pomoč, ki je na koncu pokrila kar 80 % celotnih stroškov vojne. Vendar to ni kaj dosti pomagalo. Francozi so izgubljali bitko za bitko, uspehi so bili redki, sovražnik pa je v večini primerov izginil v tropskih gozdovih in ga ni bilo moč izslediti. Do preobrata je prišlo maja 1954, ko je vietnamska vojska zasedla Dien Bien Pho in pri tem zajela okoli 12.000 francoskih vojakov. Francoska kolonialna vojska in uprava sta bili razbiti in demoralizirani ter brez podpore lokalnega prebivalstva, zato je bilo na mirovnih pogajanjih v Ženevi sklenjeno, da se Vietnamu, Kambodži in Laosu podeli neodvisnost. Vojna se je uradno zaključila 1. avgusta 1954.
 Vietnam je bil v skladu z dogovorom iz Ženeve razdeljen na dva dela, severni del t. i. Demokratična republika Vietnam (Severni Vietnam), ki je bil pod nadzorom komunističnih držav in južni del t. i. državo Vietnam (Južni Vietnam), ki je bila pod nadzorom kapitalističnih držav, predvsem ZDA. Meja je med novima državama je bila začrtana po 17. vzporedniku. Zadnji francoski vojaki so Vietnam zapustili aprila 1956. V obeh državah je nato zavladala diktatura, v severnem Vietnamu je bil na oblasti Ho Chi Minh, začetnik boja proti francoski oblasti, v južnem Vietnamu pa Ngo Dinh Diem, nekdanji kolonialni notranji minister Indokine. Severni Vietnam se nikoli ni sprijaznil z razdelitvijo države, zato je neprestano ponavljal, da bo prišel čas, ko se bosta državi ponovno združili. Šestindvajsetega oktobra 1955 se je država Vietnam preimenovala v Republiko Vietnam.
 Začetek novega konflikta
 Diem je bil katolik in zaprisežen protikomunist, po bolj ali manj nasilnem prevzemu oblasti je v Južnem Vietnamu aretiral in dal usmrtiti več tisoč komunistov in ostalih političnih nasprotnikov. Vietkong, (vojaško-politična organizacija, ki se je borila za osvoboditev Južnega Vietnama izpod kapitalistične oblasti ter za združitev s Severnim Vietnamom) najmočnejša opozicija njegovemu režimu, pa je bila prepovedana. Številni njegovi nasprotniki (predvsem komunisti) so pobegnili v gozdove in ob izdatni podpori Severnega Vietnama organizirali odpor, s čimer se je počasi vendar vztrajno začela t. i. druga indokinska vojna, bolj znana kot vietnamska vojna.
 Sprva so bili bojni med vladno vojsko in Vietkongom redki in omejeni na posamezne pokrajine, vse to pa se je spremenilo januarja 1959, ko je centralni komite v Severnem Vietnamu sprejel tajno resolucijo, v kateri je podprl oborožen odpor. Vietkong je tako dobil potrditev, da lahko v Južnem Vietnamu začne izvajati večje vojaške operacije. Sočasno s to potrditvijo se je odprla tudi znamenita Ho Chi Minhova pot, preko katere je Severni Vietnam oskrboval Vietkong z opremo in orožjem.
 Medtem ko je bil Vietkong relativno dobro opremljen, motiviran in voden, je južno vietnamska vojska pokala po vseh šivih. Korupcija je bila povsod, poveljniškega kadra je bilo malo, pa še ta je bil nesposoben. Napredovanja so potekala na podlagi političnih točk ter zvez in poznanstev. Vojaki so bili slabo plačani in popolnoma nemotivirani, poleg tega je bilo v vojski veliko komunističnih simpatizerjev, kar je še dodatno oteževalo boj proti upornikom. Tega se je Diem dobro zavedal, zato je v boju proti komunistom potreboval zaveznika, in to so bile ZDA, največji nasprotnik komunizma.
 Amerika priskoči na pomoč
 Med hladno vojno so bile ZDA prva in zadnja bojna črta proti komunizmu. Zanjo so bila še posebej kritična petdeseta in šestdeseta leta prejšnjega stoletja. Korejska vojna je v petdesetih letih dodobra obremenila ameriško vojsko (in jo še danes), nič boljša niso bila šestdeseta leta, saj je spodletela intervencija na Kubi in Laosu, Rusi pa so kljub ostremu nasprotovanju zahoda zgradili berlinski zid. Nič bolje ni kazalo z Vietnamom, zato je bilo treba nujno posredovati. Vendar se Američani pri tem niso želeli prenagliti. Lyndon Johnson in predsednik John F. Kennedy sta sicer zelo cenila požrtvovalni protikomunistični boj Diema, vendar je bil Kennedy kljub temu mnenja, da si mora Južni Vietnam sam izboriti zmago. V zameno pa mu je pomagali z orožjem in denarjem, v državo pa je poslal tudi več tisoč pripadnikov ameriškega vojaškega osebja, ki naj bi južnovietnamski vojski pomagalo dobiti vojno. Med letom 1961 in 1963 se je število ameriškega osebja iz 900 pripadnikov dvignilo na 16.000. Kako učinkovita oz. neučinkovita je bila ta pomoč, se je izkazalo 2. januarja 1963, ko je 350 pripadnikov Vietkonga premagalo 1.400-glavo vietnamsko vojsko.
 Zarota proti Diamu
 Zaradi številnih neuspehov v politiki in na bojišču je ameriška obveščevalna služba začela dvomiti o sposobnosti Diema, da lahko v državi premaga komunizem, obstajala pa je tudi velika možnost, da bo za voljo lastne oblasti sklenil pakt s Ho Chi Minhom. Poleg tega je v državi prihajalo do številnih verskih nasprotij, ki so se v imenu boja proti komunizmu končala z več sto mrtvimi civilisti. Zato so ZDA sredi leta 1963 začele resno razmišljati o zamenjavi oblasti v Južnem Vietnamu. Ravnanju Diama so začeli nasprotovati tudi njegovi generali, na koncu so nesoglasja šla tako daleč, da so ti začeli pripravljati državni udar. Do njihovih namer se je dokopala ameriška CIA, ki je v nasprotju s pričakovanji njihovo ravnanje celo materialno in denarno podprla. Do udara je prišlo 1. novembra 1963, v njem so udarniki z minimalnimi žrtvami zajeli pripadnike osovraženega režima, med katerimi sta bila tudi Diem in njegov brat Nhuj. Kmalu po zajetju so oba na mestu ustrelili. Po udaru je nadzor nad državo prevzela vojska, ta je sestavila vlado, ki pa ni bila dosti močna, zato je temu sledilo več državnih udarov, dokler leta 1967 nadzor nad državo ni prevzel general Nguyena Van Thieuna.
 Vojna se razširi
 Do nepričakovane zamenjave oblasti je prišlo tudi v ZDA, po atentatu na Kennedya 22. novembra 1963, predsedniški položaj prevzame Lyndon B. Johnson. Ta sprva vietnamskemu konfliktu ni posvečal velike pozornost, saj je bil mnenja, da je doma dosti več problemov, ki jih je treba rešiti. Nato pa je nenadoma prišlo do preobrata. Namesto da bi do konca leta izpeljal Kennedyev načrt o umiku 1.000 vojakov iz Vietnama, je njihovo število v imenu boja proti komunizmu nameraval celo povečati.
 Do prvega večjega incidenta med severnovietnamsko vojsko in vojsko ZDA je prišlo 2. avgusta 1964 v zalivu Tonkin. Med ameriškim izvidovanjem ob severnovietnamski obali je ameriško ladjo USS Meddox napadla skupina severnovietnamskih patruljnih čolnov. Spopad se je končal brez večje škode. Do podobnega spopada je prišlo dva dni pozneje na istem območju, le da se je ta končal z ameriškim povračilnim letalskim napadom. Čeprav sta bila spopada z vidika celotne vojne nepomembna, sta predstavljala ključno prelomnico v vojni. Ameriški kongres je namreč zaradi spopadov predsedniku ZDA podelil moč, da uporabi vojaške sile, ne da bi mu bilo treba predhodno napovedati vojne.
 Od takrat naprej se je število ameriških vojakov neprestano povečevalo. Leta 1964 jih je bilo v južnem Vietnamu že 16.500. Naraščalo pa je tudi število pripadnikov Vietkonga. Leta 1959 je imela ta organizacija okoli 5.000 pripadnikov, pet let pozneje pa kar neverjetnih milijon pripadnikov.
 Sprva so bili spopadi med ameriškimi vojaki in Vietkongom redki, s povečevanjem njihovega števila pa so postajali ti vedno bolj pogosti. Do prvega večjega spopada je prišlo 2. marca 1965 v napadu na ameriško oporišče pri Pleiku, v katerem je umrlo 9 ameriških vojakov. Američani so na to odgovorili z bombardiranjem Severnega Vietnama in to ravno v času, ko je bila tam na obisku pomembna sovjetska politična delegacija. Med marcem 1965 in novembrom 1968 so Američani na Severni Vietnam odvrgli več kot milijon ton raket in bomb. Neprestano je bila na udaru tudi Ho Chi Minhova pot, ki je deloma potekala tudi čez Laos in Kambodžo. Bombardiranja nanjo niso imela velikega vpliva, saj je pot potekala čez gozdove in polja izven ustaljenih komunikacij, tako da se je potek poti po potrebi kadarkoli spremenil.
 ZDA prevzamejo nadzor
 Ker južnovietnamska vojska ni mogla zagotavljati varnosti ameriških letalskih baz, so ZDA 8. marca 1965 v Južni Vietnam napotile 3.500 ameriških marincev, s čimer je vojna prišla na popolnoma novo raven. Čeprav je bila vloga ameriških vojakov le obrambna, se je njihovo število do decembra povečalo na skoraj 200.000. Preobrat v ameriški strategiji je predstavljala bitka za Binh Gia in Đong Xoai, v katerih je Vietkong porazil južnovietnamsko vojsko kljub izdatni ameriški letalski podpori. Bitki sta bili zanimivi predvsem zato, ker je Vietkong namesto taktike t. i. udari in zbeži uporabil klasično vojaško taktiko, kar je kazalo na to, da se je moč in oborožitev Vietkonga v kratkem času izredno povečala, s tem pa je ta postajal vedno bolj drzen. Izjemno odmevna je postala tudi bitka pri La Drangu, v kateri se je prvič zgodilo, da so se ameriški vojaki spopadli z večjo enoto redne severnovietnamske vojske.
 Ker je vojna neprestano eskalirala, južnovietnamska vojska novim razmeram ni bila več kos, zato je nadzor nad dogajanjem prevzela ameriška vojska. Da bi ta do konca leta 1967 dosegla zmago, je general William Westmoreland, poveljnik ameriških čet v Vietnamu, predstavil načrt v treh točkah:
 1. obveza ameriške vojske in zaveznikov, da bodo do konca leta 1965 nehali izgubljati vojno;
 2. začetek velikih ofenziv, ki bodo porazile upornike in jih pregnale iz večjih naselij;
 3. po koncu druge faze bodo sledile operacije za uničenje nasprotnika v oddaljenih in težko dostopnih krajih.
 Za pomoč pri izvajanju bojnih operacij so ZDA zaprosile tudi svoje zaveznike. Na njihovo prošnjo so se odzvale: Avstralija, Južna Koreja, Tajska in Filipini. Kanada in Združeno kraljestvo pa sta prošnjo zavrnila. Med letoma 1965 in 1968 so tako Američani skupaj s svojimi zavezniki izvedli številne kompleksne vojaške operacije, ki pa niso prinesle želenega uspeha, saj se je nasprotnik neprestano skrival v neprehodnih hribovjih in gozdovih in se nenehno izogibal večjim spopadom.
 Ofenziva Tet
 31. januarja 1968 so sile severnega Vietnama in pripadniki Vietkonga v Južnem Vietnamu začele obsežne vojaške operacije proti vojski južnega Vietnama, ameriški vojski in njenim zaveznikom. Namen operacij je bil uničiti vojaške postojanke ter med civilisti zanetiti upor ki bi pregnal Američane. Američani o prihajajoči ofenzivi niso vedeli kaj dosti kar je bil za njih hud udarec saj nanjo sploh niso bili pripravljeni. Glavni napad se je začel zgodaj zjutraj na praznični dan 31. januarja, na prvi dan novega leta po vietnamskem lunarnem koledarju. Osemdeset tisoč pripadnikov severnega Vietnama in komunistov je napadlo več kot 100 mest in 72 okrajev. Dan prej so udarili po ameriških in južno vietnamskih vojaških oporiščih v Nhe Trangu, Ban Me Thuotu, Kontumu, Hoi Anu, Tuy Hoau, Da Nangu, Qui Nhonu in Pleiku. Vsi napadi so potekali na enak način; napad se je začel z minometnim napadom kateremu je nato sledil še pehotni napad pripadnikov Vietkonga s podporo redne vojske severnega Vietnama. Napadalce so dostikrat vodili lokalni vodiči. Napadi po državi niso bili koordinirani kar se je izkazalo kot velika slabost, zato so Američani in njihovi zavezniki do konca dneva odbili večino napadov.
 Napad na Saigon, Hue, Phu Bai, Cholon, Gin Dinh ter ostala mesta se je začel v zgodnjih jutranjih urah 31. januarja. Najbolj sta bila na udaru Saigon in Hue. V Saigonu so bili napadeni: letalska baza Tan Son Nhut, predsedniška palača, mornariško poveljstvo, nacionalni radio in ameriška ambasada. Najbolj dramatičen je bil napad na ameriško ambasado v katero so si napadalci vtrli pot z razstrelivom, nato pa so streljali vse povprek, do devete ure zjutraj so bili vsi napadalci mrtvi ali pa zajeti. Napadenih je bilo tudi več policijskih postaj in vojaških postojank po vsem mestu. Po mestu so začeli krožiti eksekucijski oddelki Vietkonga, ki so lovili in morili vse, ki so bili kakor koli povezani z južno vietnamsko politiko in vojsko. 1. februarja je general Nguyen Ngoc Loan na ulici pred kamerami javno ustrelil častnika Vietkonga, pri čemer je nastala znamenita slika, ki je kasneje postala simbol vietnamske vojne. Med spopadi je Vietkong zasedel več mestnih četrti, v katerih so nato izbruhnili ostri spopadi, ki so dostikrat potekali od hiše do hiše. Boji za Saigon so se končali 7. marca 1968.
 Na dan ofenzive se je začel napad tudi na pred kolonialno mesto Hue. Komunistične sile so že prvi dan ofenzive z 7.500 vojaki dobesedno preplavile obrambne položaja južno vietnamske vojne. Ker vojska južnega Vietnama ni več obvladovala razmer so ji na pomoč priskočile ameriške čete iz osem kilometrov oddaljenega Pha Baina. Po prihodi ameriških okrepitev so se začeli 25 dnevni krvavi spopadi za vsako hišo in ulico. Ker je bilo mesto spomeniško zaščiteno Američani sprva niso uporabljali težkega orožja, ko pa so postali boji vedno bolj krvavi so posegli tudi po težkem topništvu in tankih, ki so mesto popolnoma uničili. Med boji je umrlo 216 ameriških vojakov 1.609 pa je bilo ranjenih. Trpelo je tudi civilno prebivalstvo, med kratkotrajno okupacijo je Vietkong v mest in okolici postrelil preko 2.800 civilistov, ki se tako ali drugače niso skladali s komunističnimi ideologijo.
 Med ofenzivo so bile oči javnosti usmerjene tudi v ameriško bazo Khe Sanh na skrajnem severu južnega Vietnama. Bazo so sicer napadli že deset dni pred začetkom same ofenzive, zato je napad nanjo predstavljal nekakšen uvod v ofenzivo Tet. Baza se je že kmalu po prvih bojih v okoliških hribih postala obkoljena tako, da je jo je bilo možno oskrbovati le preko zraka. Da se ne bi ponovil francoski Dien Bien Phu so Američani bazi med bojem neprestano nudili močno letalsko podporo. Ta ni kaj dosti pomagala saj je sovražnik vsak dan na bazo izstrelil več kot 1.000 granat in raket. Boji za bazo so se zaključili 8. aprila.
 Ofenziva se je zaključila 30. avgusta 1968 in je imela močan vpliv na vse vpletene strani. Severni Vietnam je med ofenzivo izgubil neverjetnih 111.179 vojakov, vzrok za to naj bi bila slaba koordinacija, napačna strategija in podcenjevanje nasprotnika. Vendar bitka kljub visokim izgubam zanje ni bila izgubljena saj so dosegli, da so se Američani iz podeželja umaknili v mesta, s čimer so dobili več manevrskega prostora in večjo podporo lokalnega prebivalstva. Velik problem so zanje predstavljale izgube v ljudeh, še posebej v poveljstvu Vietkonga, ki so jih morali nadomestiti s pripadniki redne vojske Severnega Vietnama. Čeprav je bil Južni Vietnam na zmagovalni strani je ofenziva pokazala vse njegove slabosti. Nad dogajanjem v državi so bile ljudje zgroženi in nemočni zato po ofenzivi vladi niso več zaupali, kar je pripeljalo do politične krize. Nič bolje ni kazalo v ZDA. Z ofenzivo so ameriške izgube skokovito narasle na 16.500 mrtvih vojakov. Zato so Američani začeli vedno bolj dvomiti v smiselnost vojne. Podpora vojni se je še dodatno zmanjšala, ko so februarja v vojsko vpoklicali 48.000 novih rezervistov.
 Vietnamizacija
 Sredi januarja je v ZDA na predsedniški stol sedel Richard Nixon, ki si je zadal končati vietnamsko vojno. To je žele doseči s t. i. politiko Vietnamizacije v kateri naj bi ključno vlogo v boju poti komunistom v Južnem Vietnamu prevzeli sami Vietnamci, Američani pa naj bi od tam postopoma umaknili svoje enote. V skladu s to politiko so sledila tudi politična pogajanja med ZDA, Sovjetsko zvezo in Kitajsko, ki so zmanjšala politično napetost niso pa ustavila dotoka orožja v Severni Vietnam. Medtem so v ZDA začela nastajati različna protivojna gibanja, ki so zahtevala končanje nesmiselne vojne. Protivojno razpoloženje se je še okrepilo, ko so v javnost pricurljali podatki o poboju v vasi My Lai v katerega so bili vpleteni ameriški vojaki in afera Zelenih baretk. Vlada je tudi neprestano zavajala javnost o mrtvih nasprotnih vojakih, kasneje se je izkazalo, da je več kot polovica žrtev navadnih civilistov.
 Da bi Američani zmanjšali izgube so konec leta 1969 in v začetku leta 1970 umaknili svoje vojake iz najbolj nevarnih območij, tako so dosegli, da so se njihove izgube v letu 1970 prepolovile. Med vojno se je kot izjemno velik problem izkazala Kambodža. Država je bila sicer od leta 1955 nevtralna, vendar se je v njej, še posebej v vzhodnem delu, skrivalo veliko pripadnikov Vietkonga, čez njeno ozemlje pa je potekala tudi zloglasna Ho Chi Minhova pot, ki je oskrbovala celoten Vietkong v Južnem Vietnamu. Ob vsaki večji ameriški operaciji so se ti umaknili v Kambodžo in se tako izognili uničenju. Da bi Američani odpravili to grožnjo so med marcem 1969 in majem 1970 v vzhodnem delu Kambodže naskrivaj izvedli operacijo Menu v kateri so bombardirali položaje Vietkong in Ho Chi Minhovo pot. Operacija je bila neuspešna saj številna bombardiranja gozdnatih in hribovitih območij niso prinesla želenega učinka. Februarja 1971 so se bombne operacije razširile tudi na Laos kjer pa prav tako niso imele želenega učinka. Kot velik polom se je izkazala operacija Lam Son 719, v kateri je 20.000 glava južno vietnamska vojska padla v zasedo Vietkonga, njen umik se je spremenil v paničen beg v katerem so morali posredovati Američani.
 Američani se počasi umikajo
 Leta 1971 so se iz Vietnama začeli umikati Avstralci in Novozelandci. Tem so sledili Američani, ki so si zadali nalogo, da do februarja iz Vietnama umaknejo 45.000 vojakov. Umik vojakov so nekoliko pospešili številni protivojni protesti in nenaklonjenost javnosti do nadaljevanja vojne. Konec marca 1972 sta severnovietnamska vojska in Vietkong sprožila t. i. velikonočno ofenzivo, v kateri sta želela s sočasnim napadom iz Severnega Vietnama, Kambodže in Laosa Južni Vietnam presekati na dva dela ter ga tako oslabiti. Ofenziva je potekala na klasičen način z napredovanjem pehote in tankov ob podpori močnega topništva in letalstva. Čeprav so Američani za ofenzivo vedeli, jih je ta presenetila, saj niso pričakovali napada iz treh smeri hkrati. Boji so se končali 22. oktobra 1972 z Ameriško zmago, vendar ne popolno, saj je Severni Vietnam zasedel dele ozemlja Južnega Vietnama in oslabil južno vietnamsko vojsko ter si tako zagotovil boljše pogajalske možnosti na pariški mirovni konferenci.
 Konec leta 1972 so se v ZDA začele predsedniške volitve, na katerih je bila glavna tema vojna v Vietnamu. Nezadovoljstvo med ljudmi je naraščalo, zato so politiki tako v ZDA kot Vietnamu obljubljali mir in končanje vojne. Vendar pa v realnosti vojni še kar ni bilo videti konca kljub intenzivnim tajnim pogajanjem med vsemi tremi vpletenimi stranmi. Da bi ZDA pospešile mirovna pogajanja v Parizu in izsilile prekinitev ognja, so decembra 1972 izvedle masovno bombardiranje Hanoja in Haiphonga. Po desetdnevnem bombardiranju je bilo severnovietnamsko gospodarstvo popolnoma uničeno. 27. januarja 1973 so vse tri strani v Parizu podpisale mirovno pogodbo, ki naj bi končala vojno. V skladu z mirovno pogodbo sta obe strani prenehali izvajati bojne operacije, izpuščeni pa so bili tudi številni vojni ujetniki. Pogodba je zahtevala tudi umik ameriških čet (ta del pogodbe je bil edini, ki je bil v celoti izpolnjen).
 Vojna se bliža koncu
 Mir ni trajal dolgo. Severni Vietnam je v njem videl le sredstvo za dosego končne zmage. Ko je začelo veljati premirje, je ta nemudoma začel pripravljati nove bojne operacije za leti 1975 in 1976. Vietkong pa je boj nadaljeval kljub sklenjenemu miru. Tudi ZDA so prelomile obljubo o koncu vojne, saj so začele groziti, da bodo posredovale, če bo Severni Vietnam ponovno napadel, kasneje se je izkazalo, da so bile grožnje prazne. Dokončno je počilo januarja 1974, ko je Vietkong v zasedi ubil 55 južno vietnamskih vojakov. Vojna med državama je bila spet tam, kjer se je januarja 1973 končala, vendar z eno veliko razliko: Američani so se umikali in se zato niso želeli več spuščati v nove spopade.
 Odstop predsednika Nixona, 9. avgusta 1974 zaradi afere Watergate je odhod ameriških vojakov iz Vietnama še dodatno pospešil, izpraznjeno predsedniško mesto pa je prevzel Gerald Ford, ki si je zadal enkrat za vselej končati vojno. To se je poznalo tudi po finančni plati, ameriški kongres je Južnemu Vietnamu namesto 1 milijarde dolarjev pomoči dodelil le 700 milijonov dolarjev. To pa je močno vplivalo na južnovietnamsko gospodarstvo in vojsko, ki je poleg denarja ostala tudi brez izdatne vojaške pomoči ZDA. Velik negativni učinek na južnovietnamsko gospodarstvo in vojsko je imel tudi arabski naftni embargo, zaradi katerega so se cene goriv dvignile do neba. Vojska Južnega Vietnama tako ni imela dosti denarja, da bi kupovala gorivo za nadaljevanje vojne.
 Decembra je severnovietnamska vojska napadla cesto 14 (Route 14) in mesto Phuoc Binh. Mesto je po enomesečnem boju padlo 6. januarja 1975, pri tem se je prvič zgodilo, da Američani južnovietnamski vojski niso več pomagali. To je opogumilo Severni Vietnam, da je začel načrtovati nove operacije. 10. marca je sever sprožil operacijo 275, v kateri je nameraval zasesti mesto Buon Ma Thuot, preko katerega bi lahko nato nadaljeval z napadom na mesto Pleiku in obalno cesto, ki je vodila na jug Južnega Vietnama. Nad uspehom operacije, ki je bila sicer omejenega obsega, je bil sever še kako presenečen, saj je južnovietnamska vojska čez noč razpadla, njen umik pa se je spremenil v panični beg. 31. marca je padlo mesto Hue, dan prej pa mesto Da Nang, steber obrambe v centralnem Južnem Vietnamu.
 7. marca je sever napadel Xuan Loc, mesto 64 km od Saigona. Južnovietnamska vojska se je napadom upirala dva izredno krvava tedna, nato pa je dobila ukaz, naj se umakne proti Saigonu. Južni Vietnam se je znašel na robu obstanka. 21. aprila je odstopil južnovietnamski predsednik Thieu, v odstopni izjavi je izjavil, da so za propad Južnega Vietnama krive ZDA in da so ga prisilile v podpis škodljive pariške mirovne pogodbe. Njegovo mesto je prevzel Tran Van Huong, ki pa tako ali tako ni mogel spremeniti toka dogodkov, saj je država pokala po vseh šivih. Dva dneva pozneje je ameriški predsednik imel govor, v katerem je uradno razglasil konce vietnamske vojne. Medtem so severnovietnamski tanki prišli do Bien Hoa, s čimer so odrezali umik vojske Južnega Vietnama, ki se je umikala iz severa države. Do konca aprila je vojska Južnega Vietnama popolnoma razpadla. Severnovitnamski tanki in oklepniki so konec aprila že prišli v predmestje Saigona, 28. aprila se je ameriška letalska baza v Saigonu znašla pod topniškim ognjem, zato so bili vsi leti prekinjeni in evakuacija je bila možno le še s helikopterji.
 Padec Saigona in konec vojne
 V Saigonu, glavnem mestu Južnega Vietnama, sta medtem zavladala panika in kaos. Vlada je razglasila izredne razmere, nadzor nad dogajanjem v mestu je prevzela vojska. 29. aprila je ameriška vojska sprožila operacijo Frequent Wind, evakuacijo ameriških državljanov, vietnamskih sodelavcev in njihovih družin iz Južnega Vietnama. Operacija naj bi potekala na skrivaj, o njej pa naj bi bili obveščeni le tisti, ki naj bi bili evakuirani, znak za evakuacijo pa je bila pesem White Christmas. Kljub varnostnim ukrepom se je novica o evakuaciji razširila, zato se je na evakuacijskih točkah zbrala nepregledna skupine ljudi, ki je želela zapustiti državo, posredovati so morali ameriški marinci. Operacija se je zaključila 30. aprila ob 7:53, ko je z ameriške ambasade odletel zadnji helikopter. V dvodnevni operaciji so helikopterji CH-53, CH-46 in UH-1 na ameriško ladjevje, zasidrano pred Saigonom, pripeljali več kot 6.000 Američanov in Vietnamcev.
 Tridesetega aprila 1975 je severnovietnamska vojska izvedla svojo zadnjo ofenzivo. Enote Severnega Vietnama so ob podpori tankov in topništva iz predmestja Saigona začele prodirati v njegov center. Odpor južnovietnamske vojske je bil minimalen in nepovezan. Ob 10:24 je predsednik Južnega Vietnama Duong Van Minh razglasil predajo in severnovietnamsko vojsko prosil za ustavitev sovražnosti. Ta ga ni poslušala. Nekaj čez enajsto uro zjutraj so pred predsedniško plačo pripeljali prvi severnovietnamski tanki. Predsednik je bil aretiran in ob 11:30 je na predsedniški palači že visela severnovietnamska zastava. Ob 15:30 je Van Minh preko radia razglasil končanje sovražnosti in konec države Južni Vietnam. Vietnamske vojne, ki je trajala 19 let in 180 dni, je bilo dokončno konec.
 Dogodki po vojni
 Padec Saigona in Južnega Vietnama je v jugovzhodni Aziji povzročil velike politične in gospodarske spremembe. Sredi aprila 1975 so v Kambodži oblast prevzeli Rdeči Kmeri, ki so v naslednjih štirih letih pobili več milijonov ljudi. Njihova vladavina se je končala šele leta 1979 ko je Vietnam napadel Kambodžo. Z dogodki v Kambodži so bile povezane tudi zadnje ameriške vojaške operacije na tem področju. 20. maja 1975 je prišlo do t. i. incidenta Mayaguez, v katerem so Rdeči Kmeri zajeli posadko ameriške ladje SS Mayaguez''. Ameriški marinci so posadko poizkušali osvoboditi s helikopterskim desantom. Operacija je spodletela, saj so marinci padli v zasedo, sledila je hitra evakuacija, med katero so Američani za seboj pustili tri svoje vojake. Vojake so kasneje ujeli Kmeri, kaj se je po tem dogodku zgodilo z njimi, nihče prav dobo ne ve, po vsej verjetnosti so jih izginili na t. i. poljih smrti. Njihova imena so vpisana kot zadnja na spomeniku padlih ameriških vojakov v Vietnamu, kar incident Mayaguez uvršča med zadnjo bitko vietnamske vojne.
 Čeprav ZDA uradno vietnamske vojne niso nikoli izgubile, iz nje so se le umaknile, so bile njene posledice na ameriško politiko in vojsko še kako vidne. Iz nje so se naučili, da je pred vojaškim posredovanjem v neki državi treba temeljito preučiti več različnih dejavnikov. Trpela je tudi politika, ta je bila večinoma vezana na javno mnenje. Na začetku vojne je ameriško prebivalstvo podpiralo vojno, takrat je bilo žrtev malo, ko pa je število žrtev začelo naraščati in se je začel povečevati vpoklic, se je javno mnenje nenadoma spremenilo. Ljudje so začeli vedno bolj nasprotovati vojni, državo so začeli pretresati protivojni protesti. Vse to je politike spodbudilo, da so iz Vietnama začeli počasi umikati vojake ter si s tem rešili politični položaj in podporo ljudi.
 Spomin na vietnamsko vojno je v ZDA in po ostalem svetu še dolgo ostal živ. Prav zaradi teh spominov so se ZDA med hladno vojno izogibale večjim vojaškim posredovanjem in konfliktom. Spomini na vojno so začeli bledeti šele po 11. septembru, ko so se ZDA zapletle v protiteroristično vojno v Afganistanu, dve leti pozneje pa še v vojno za nafto v Iraku. Čeprav se je vojna v Iraku deloma že končala, pa vojni v Afganistanu še zdaleč ni videti konca. Prav dogajanje v Afganistanu pa močno spominja na dogajanje v Vietnamu konec šestdesetih let prejšnjega stoletja.
 Vojaški vidik vojne
 Vietnamska vojna je bila prva sodobna vojna, v kateri je ena stran (Vietminh, nato Vietkong) izvajala izključno gverilsko bojevanje. Tako ni bilo ustaljene frontne črte. Gverilce je bilo težko najti v džungli, saj so bili lahko opremljeni in imeli zelo razširjeno mrežo tunelov, v katero so se lahko skrili; te mreže pa Američanom kljub silovitemu bombardiranju ni uspelo popolnoma uničiti.
 Zaradi tega so Američani razvili koncept zračne konjenice (po zgledu alžirske osamosvojitvene vojne). Uporabljali so tudi razne bojne strupe in zažigalna sredstva za uničevanje džungle.
 Vietnamska vojna je pokazala, da so tudi velesile lahko ranljive in da izurjenost ter tehnološka premoč nista nujno dovolj za uspeh.
 Poraz je ZDA drago stal. Poleg človeških žrtev in množice ranjenih oz. pohabljenih je škodo utrpelo tudi ameriško gospodarstvo, omajan pa je bil tudi ugled ZDA v svetu. Nekaj ugleda so pridobili šele po zalivski vojni.
 Žrtve in škoda
 ZDA so v letih 1965 do 1975 neposredno za vojno porabile 111 milijard dolarjev, poleg tega pa v obdobju od 1953 do 1974 še 16,138 milijarde dolarjev za vojaško pomoč in 7,315 milijarde dolarjev za gospodarsko pomoč Južnemu Vietnamu, kar bi preračunano na fiskalno leto 2015 skupaj znašalo 1,02 bilijona dolarjev. To je v državni blagajni povzročilo velik primanjkljaj. V Vietnamu je služilo in se bojevalo več kot 3 milijone ameriških vojakov, 58.220 jih vojne ni preživelo, 150.00 je bilo ranjenih, 21.000 pa jih je postalo trajnih invalidov. Čeprav točno število še danes ni znano, je po nekaterih podatkih pogrešanih ostalo 1.350 ameriških vojakov, 1.200 pa jih je umrlo in njihovih trupel nikoli niso našli. Po nekaterih podatkih je bila povprečna starost padlih 21 let, 86,3 % je bilo belih in 12,5 % je bilo črncev in pripadnikov drugih ras. Po vojni je 830.000 vojakov zbolelo z različnimi psihičnimi motnjami. Po ocenah se je z begom vpoklicu izognilo 125.000 Američanov, 50.000 pa jih je dezertiralo.
 Južno vietnamska vojska je imela med spopadi 220.357 mrtvih in 1.170.000 ranjenih. Najhujše izgube v vojni je utrpel Severni Vietnam. Od leta 1955 do 1975 je v različnih bojnih operacijah izgubil kar 1.176.000 rednih vojakov in pripadnikov Vietkonga, 600.000 pa jih je bilo ranjenih. Izgube pa niso bile le vojaške. Najbolj je trpelo civilno prebivalstvo, tekom vojne je umrlo več kot dva milijona Vietnamcev. Tem pa lahko prištejemo še do 300.000 mrtvih civilistov iz Kambodže in do 200.000 mrtvih civilistov iz Laosa. Uničene so bile številne vasi in mesta tako v južnem kot severnem Vietnamu.
 Kako totalna je bila vojna, je moč sklepati tudi po porabi orožja. Med vojno so Američani na Vietnam odvrgli kar neverjetnih 6.727.084 ton bomb, kar je več kot v obeh svetovnih vojnah skupaj. Uporabljalo pa se ni le konvencionalno orožje. Da bi Američani odkrili sovražnikove premike so nad pragozdom v Vietnamu, Laosu in Kambodži razpršili več tisoč litrov različnih kemičnih snovi, ki so povzročile, da je drevesom odpadlo listje. Podobno tehniko so uporabljali pri uničevanju kmetijskih pridelkov, da ti nebi prišli v roke sovražnika in mu tako omogočili obstanek. S pršenjem kemikalij v zrak, jim je uspelo spreminjati tudi vreme, tako so npr. krajšali sušna obdobja med katerimi je bil sovražnik najbolj aktiven. Vse te kemikalije pa niso imele vpliv le na rastline ampak tudi na ljudi, tako da so ti obolevali še leta po koncu vojne.
 Viri in opombe
 Zunanje povezave (v angleščini)
 Virtual Vietnam Archive - Texas Tech University
 The U.S. Army in Vietnam the official history of the United States Army
 Vietnam war timeline comprehensive timeline of the Vietnam War
 Documents Relating to American Foreign Policy-Vietnam primary sources on U.S. involvement in Vietnam
 War, propaganda, and the media: VIETNAM
 Vietnam Casualties database searchable by first name, last name and location
 Timeline US - Vietnam (1947-2001) in Open-Content project History of US Interventions, by Derek, Mitchell
 Complete text of the Gravel Edition of the Pentagon Papers with supporting documents, maps, and photos
 Battlefield Vietnam PBS interactive site
 Vietnam War Bibliography covers online and published resources
 China Vietnam War Chronology
 Russia Vietnam War Chronology
 USA Vietnam War Chronology
 Vietnam Vietnam War Chronology
 U.S. Casualty Statistics
 Casualties - U.S. vs NVA/VC
 The Effects of Vietnamization on the Republic of Vietnam's Armed Forces, 1969–1972
 UC Berkeley Library Social Activism Sound Recording Project: Anti-Vietnam War Protests
 Stephen H. Warner Southeast Asia Photograph Collection at Gettysburg College
 American Ethnography -- On collecting engraved Zippos from the Vietnam War
 Glej tudi
 korejska vojna
 seznam vojn
 Vojne 20. stoletja
 Vojne Združenih držav Amerike
 Vojne Vietnama
 Vojne Sovjetske zveze
 Vojne Kitajske
 Vojne Južne Koreje
 Vojne Tajske
 Vojne Avstralije
 Vojne Nove Zelandije
 Vojne Filipinov
 Vojne Španije


text:
Il-Fond Soċjali Ewropew (FSE) huwa l-istrument finanzjarju ewlieni tal-Unjoni Ewropea għall-appoġġ tal-impjiegi fl-Istati Membri kif ukoll għall-promozzjoni tal-koeżjoni ekonomika u soċjali. L-infiq tal-FSE jammonta għal madwar 10% tal-baġit totali tal-UE.
 Il-FSE huwa wieħed mill-Fondi Strutturali tal-UE, li huma ddedikati għat-titjib tal-koeżjoni soċjali u tal-benesseri ekonomiku fir-reġjuni kollha tal-Unjoni. Il-Fondi Strutturali huma strumenti finanzjarji ridistributtivi li jappoġġjaw il-koeżjoni fl-Ewropa billi jikkonċentraw l-infiq fuq ir-reġjuni l-inqas żviluppati. L-għan partikolari tal-infiq tal-FSE huwa li jappoġġja l-ħolqien ta' aktar impjiegi u impjiegi aħjar fl-UE, u dan jagħmlu billi jikkofinanzja proġetti nazzjonali, reġjonali u lokali li jtejbu l-livelli ta' impjieg, il-kwalità tal-impjiegi u l-inklussività tas-suq tax-xogħol fl-Istati Membri u fir-reġjuni tagħhom.
 Storja
 Il-Fond Soċjali Ewropew twaqqaf waqt il-fondazzjoni fit-Trattat ta' Ruma tal-1957; huwa l-eqdem mill-Fondi Strutturali. Waqt li l-FSE dejjem kellu bħala l-għan tiegħu r-rata ogħla ta' impjiegi, matul is-snin adatta l-prijoritajiet tiegħu biex jindirizza l-isfidi taż-żmien. Fl-ewwel snin ta' wara l-gwerra, ikkonċentra fuq il-ġestjoni tal-migrazzjoni tal-ħaddiema fl-Ewropa; wara beda jiġġieled il-qgħad fost iż-żgħażagħ u dawk b'nuqqas ta' kwalifiki. Fil-perijodu ta' finanzjament kurrenti, 2007-2013, barra li jagħti appoġġ immirat lil dawk li għandhom diffikultajiet partikolari biex isibu xogħol, bħan-nisa, iż-żgħażagħ, ħaddiema aktar anzjani, l-immigrati u nies b'diżabilitajiet, il-finanzjament tal-FSE qed jgħin ukoll lin-negozji u lill-ħaddiema jadattaw għall-bidla. Jagħmel dan billi jappoġġja l-innovazzjoni fil-post tax-xogħol, it-tagħlim tul il-ħajja u l-mobbiltà tal-ħaddiema.
 Post il-FSE fil-politika u l-istrateġiji tal-UE
 L-istrateġija ġenerali tal-Unjoni Ewropea hija l-Aġenda ta' Liżbona li timmira li tagħmel l-Ewropa l-aktar ekonomija bbażata fuq l-għarfien, dinamika u kompetittiva fid-dinja, kapaċi li toħloq tkabbir ekonomiku sostenibbli b'aktar xogħol u xogħol aħjar u koeżjoni soċjali akbar, u b'rispett għall-ambjent, sal-2010. L-għanijiet tal-Aġenda ta' Liżbona isawru l-prijoritajiet tal-FSE.
 Ħafna strumenti finanzjarji u tal-politika tal-UE joperaw biex jappoġġjaw l-Aġenda ta' Liżbona. Fosthom, il-Politika tal-Koeżjoni timmira li tnaqqas in-nuqqas ta' ugwaljanza ekonomika u soċjali bejn il-pajjiżi u r-reġjuni tal-UE. Biex tagħmel dan, tuża riżorsi finanzjarji (Fondi Strutturali) mill-baġit tal-UE – li jinkludu l-FSE – biex tappoġġja l-iżvilupp ekonomiku u soċjali tar-reġjuni li huma inqas żviluppati.
 Fid-dawl tal-ħtieġa li jiżdiedu l-kompetittività u l-impjiegi fuq l-isfond tal-globalizzazzjoni u ta' popolazzjonijiet li qed jixjieħu, l-Istrateġija Ewropea għall-Impjiegi tipprovdi qafas koordinattiv għall-Istati Membri tal-UE biex jiġu miftiehma prijoritajiet u objettivi komuni fil-qasam tal-impjiegi. Dawn il-prijoritajiet komuni huma inklużi fil-Linji Gwida dwar l-Impjiegi u inkorporati fil-Programmi Nazzjonali tar-Riforma ppreparati mill-Istati Membri individwali. Il-finanzjament tal-FSE huwa allokat mill-Istati Membri biex jappoġġja l-Programmi Nazzjonali tar-Rifoma tagħhom kif ukoll l-Oqfsa Nazzjonali dwar ir-Referenza Strateġika (NSRF) li jistabbilixxu l-prijoritajiet ewlenin ta' Stat Membru għall-infiq tal-Fondi Strutturali tal-UE li jirċievi.
 L-Aġenda Soċjali Ewropea ukoll għandha rwol fit-tiswir tal-prijoritajiet tal-infiq tal-FSE. L-Aġenda Soċjali tipprova taġġorna l-'mudell soċjali Ewropew' billi timmodernizza s-swieq tax-xogħol u s-sistemi ta' protezzjoni soċjali biex il-ħaddiema u n-negozji jkunu jistgħu jibbenefikaw mill-opportunitajiet li jinħolqu mill-kompetizzjoni internazzjonali, mill-avvanzi fit-teknoloġija u mill-mudelli li dejjem jinbidlu tal-popolazzjoni waqt li jipproteġu lil dawk li huma l-aktar vulnerabbli fis-soċjetà. Barra minn hekk, il-kunċett ta' 'flessigurtà' jikkontribwixxi għall-inizjattivi kurrenti tal-FSE. Il-flessigurtà tista' tiġi definita bħala strateġija tal-politika biex tkabbar il-flessibbiltà tas-swieq tax-xogħol, tal-organizzazzjonijiet tax-xogħol u r-relazzjonijiet tax-xogħol, fuq naħa waħda, u s-sigurtà fl-impjieg u s-sigurtà fid-dħul min-naħa l-oħra. It- terminu flessigurtà jinkludi approċċ ġdid lejn l-impjieg li jinvolvi 'xogħol għall-ħajja' minflok il-mudell tal-'impjieg għall-ħajja' tal-passat. Jinkoraġġixxi lill-ħaddiema biex jieħdu l-ħajja tax-xogħol tagħhom f'idejhom permezz tat-taħriġ tul il-ħajja, l-adattament għall-bidla u l-mobiltà.
 Il-FSE: definizzjoni tal-istrateġija
 Il-FSE huwa ġestit permezz ta' ċikli ta' programmazzjoni ta' seba' snin. L-istrateġija u l-baġit tal-FSE huma negozjati bejn l-Istati Membri tal-UE, il-Parlament Ewropew u l-Kummissjoni tal-UE. L-istrateġija tiddefinixxi l-għanijiet tal-finanzjament tal-FSE, li tikkondividi parzjalment jew b'mod sħiħ ma' fondi strutturali oħrajn. Għaċ-ċiklu ta' finanzjament kurrenti tal-FSE dawn l-għanijiet huma:
 L-objettiv tal-kompetittività reġjonali u l-impjiegi: biex jissaħħu l-kompetittività reġjonali, l-impjiegi u jkun attirat l-investiment.
 L-objettiv tal-konverġenza: biex jistimola t-tkabbir u l-impjiegi fir-reġjuni inqas żviluppati. Dan l-għan jirċievi aktar mit-80% tal-finanzjament totali tal-FSE.
 L-istrateġija tiddeskrivi wkoll 'assi ta' prijorità' wesgħin – l-azzjonijiet meħtieġa biex jintlaħqu l-għanijiet u li huma eliġibbli għall-fondi.
 Kif jiġu allokati l-fondi tal-FSE
 Il-livell ta' finanzjament tal-FSE huwa differenti minn reġjun għal ieħor skont il-ġid relattiv tagħhom. Ir-reġjuni tal-UE huma maqsumin f'erba' kategoriji ta' reġjuni eliġibbli, ibbażati fuq il-PGD pro capita reġjonali tagħhom imqabbel mal-medja tal-UE (UE b'25 jew 15-il Stat Membru) u maqsumin bejn iż-żewġ għanijiet.
 L-objettiv tal-konverġenza jinkludi:
 reġjuni ta' konverġenza bi PGD pro capita ta' inqas minn 75% tal-medja ta' UE-25;
 reġjuni phasing-out: bi PGD pro capita ta' aktar minn 75% tal-medja ta' UE-25 iżda inqas minn 75% tal-medja ta' UE-15.
 L-objettiv tal-kompetittività reġjonali u l-impjiegi jinkludi:
 reġjuni phasing-in: bi PGD pro capita ta' inqas mill-75% tal-medja ta' UE-15 (fil-perijodu 2000-2006) iżda aktar mill-75% tal-medja ta' UE-15 (fil-perijodu 2007-2013);
 reġjuni ta' kompetittività u impjiegi: japplika għar-reġjuni l-oħrajn kollha tal-UE.
 Fir-reġjuni ta' konverġenza, il-kofinanzjament ta' progetti mill-FSE jista' jilħaq il-85% tal-ispejjeż totali. Fir-reġjuni li jaqgћu taћt l-objettiv tal-kompetittività reġjonali u l-impjiegi, kofinanzjament ta' 50% huwa aktar komuni. Għall-Istati Membri u r-reġjuni aktar sinjuri, il-finanzjament tal-FSE jikkomplimenta inizjattivi dwar impjiegi nazzjonali eżistenti; għal Stati Membri mhux daqshekk sinjuri, il-finanzjament tal-FSE jista' jkun għajn ewlenija ta' fondi għal inizjattivi marbuta mal-impjiegi. Ir-reġjuni eliġibbli għall-programm kurrenti tal-FSE (2007-2013) jidhru fuq il-mappa.
 Kif jiġi implimentat il-FSE
 Waqt li d-definizzjoni tal-istrateġija ssir fuq il-livell tal-UE, l-implimentazzjoni tal-finanzi tal-FSE hija r-responsabbiltà tal-Istati Membri u r-reġjuni tal-UE. Ladarba l-istrateġija u l-allokazzjoni tal-baġit jiġu miftiehma, ikun hemm approċċ konġunt lejn il-programmazzjoni. Programmi Operazzjonali ta' seba' snin huma ppjanati mill-Istati Membri u mir-reġjuni tagħhom flimkien mal-Kummissjoni Ewropea. Dawn il-Programmi Operazzjonali jiddeskrivu l-oqsma tal-attività li għandhom jiġi finanzjati, li tista' tkun ġeografika jew tematika.
 L-Istati Membri jaħtru awtoritajiet nazzjonali għall-amministrazzjoni tal-FSE li huma responsabbli biex jagħżlu l-proġetti, joħorġu l-fondi, u jevalwaw il-progress u r-riżultati tal-proġetti. Jiġu maħturin ukoll awtoritajiet għaċ-ċertifikazzjoni u għall-kontrolli biex jimmonitorjaw u jassiguraw li l-ispejjeż isiru skont ir-regolament tal-FSE.
 Proġetti tal-FSE
 L-implimentazzjoni prattika tal-FSE titwettaq permezz ta' proġetti li japplikaw għalihom u jiġu implimentati minn medda wiesgħa ta' organizzazzjonijiet, kemm fis-settur pubbliku kif ukoll f'dak privat. Dawn jinkludu awtoritajiet nazzjonali, reġjonali u lokali, istituzzjonijiet edukattivi u ta' taħriġ, organizzazzjonijiet mhux governattivi (NGOs) u s-settur tal-volontarjat, kif ukoll l-imsieħba soċjali, pereżempju, trade unions u kunsilli tax-xogħol, assoċjazzjonijiet industrijali u professjonali, u kumpaniji individwali.
 Il-benefiċjarji tal-proġetti tal-FSE huma varji, pereżempju, ħaddiema individwali, gruppi ta' persuni, setturi industrijali, trade unions, amministrazzjonijiet pubbliċi jew intrapriżi individwali. Gruppi ta' persuni vulnerabbli li għandhom diffikultà partikolari biex isibu impjieg jew biex jimxu 'l quddiem fl-impjiegi tagħhom, bħal min ikun ilu bla xogħol jew in-nisa, huma gruppi li jridu jintlaħqu b'mod partikolari. Bħala indikazzjoni, huwa stmat li aktar minn 9 miljun individwu minn dawn il-gruppi vulnerabbli jiġu megħjuna kull sena permezz tal-parteċipazzjoni fil-proġetti tal-FSE – ara t-tabella 1.
 Il-Fond Soċjali Ewropew 2007-2013
 Iċ-ċiklu ta' programmazzjoni kurrenti tal-FSE jkopri mill-2007 sal-2013 taħt is-slogan 'Ninvestu fin-Nies'. Matul dan il-perijodu, qed jinvesti madwar €75 biljun – qrib l-10% tal-baġit tal-UE – fuq proġetti li jtejbu l-impjiegi. Il-finanzjament għandu sitt oqsma speċifiċi ta' prijorità:
 It-titjib tal-kapital uman (34% tal-fondi totali)
 It-titjib tal-aċċess għall-impjiegi u s-sostenibbiltà (30%)
 Żieda fl-adattabbiltà tal-ħaddiema u tad-ditti, l-intrapriżi u l-imprendituri (18%)
 It-titjib tal-inklużjoni soċjali ta' persuni anqas vantaġġjati (14%)
 It-tisħiħ tal-kapaċità istituzzjonali fuq livelli nazzjonali, reġjonali u lokali (3%)
 Il-mobilizzazzjoni tar-riformi fl-oqsma tal-impjiegi u l-inklużjoni (1%)
 Fi kwalunkwe reġjun, id-distribuzzjoni effettiva tal-fondi għandha tvarja biex tirrifletti l-prijoritajiet lokali u reġjonali. Is-sitt prijoritajiet kollha huma applikabbli kemm għall-kompetittività tal-konverġenza u reġjonali kif ukoll għall-għanijiet tal-impjiegi; madankollu, ir-reġjuni ta' konverġenza normalment iqiegħdu l-enfasi fuq il-prijorità tat-'titjib tal-kapital uman'.
 L-allokazzjoni tal-ispiża tal-FSE skont l-Istati Membri għall-2007-2013 tidher fit-tabella 2. In-natura ridistributtiva tal-FSE tidher fit-tabella 3 li turi l-infiq pro capita tal-popolazzjoni fl-Istati Membri.
 '''
 Qari ulterjuri

Fuljett tal-FSE: dan il-fuljett, ippubblikat fl-2007, jagħti informazzjoni bażika dwar l-għanijiet, ir-raġunament u l-ħidma tal-Fond Soċjali Ewropew. Huwa disponibbli fi 23 lingwa tal-UE.

Dokument ta' informazzjoni dwar l-istatistiċi: b'deskrizzjoni tal-attivitajiet tal-Fond Soċjali Ewropew 2007-2013, dan il-fuljett jagħti analiżi tal-fatti u l-figuri ewlenin marbuta mal-programm.

Ktieb tal-50 anniversarju: fl-okkażjoni tal-50 anniversarju tal-Fond Soċjali Ewropew, il-Kummissjoni ppubblikat ktieb illustrat li jiddeskrivi l-attivitajiet tal-FSE matul l-aħħar ħamsin sena.

Mappa tar-reġjuni eliġibbli tal-FSE 2007-2013: din il-mappa turi r-reġjuni eliġibbli l-ġodda għall-perijodu ta' programmazzjoni tal-Fond Soċjali Ewropew 2007-2013.

Stejjer ta' suċċess tal-FSE: aktar minn 70 storja ta' suċċess li juru kif il-proġetti tal-FSE għenu biex itejbu l-ħajja fix-xogħol ta' nies mal-Ewropa kollha.

Test legali tal-UE dwar il-FSE: Regolament (KE) Nru 1081/2006 tal-5 ta' Lulju 2006 dwar il-Fond Soċjali Ewropew.
 Referenzi
 Ħoloq esterni
 Il-Kummissjoni Ewropea, Sit tad-Direttorat-Ġenerali għall-Impjiegi, l-Affarijiet Soċjali u l-Ugwaljanza; responsabbli mill-kwistjonijiet marbuta mal-impjiegi fl-istituzzjonijiet tal-UE
 Sit tal-Fond Soċjali Ewropew fil-portal Europa tal-Kummissjoni Ewropea
 Ekonomija tal-Unjoni Ewropea


text:
Počítačový vírus v oblasti počítačovej bezpečnosti označuje program alebo kód, ktorý sa dokáže sám šíriť bez vedomia používateľa. Aby sa mohol rozmnožovať, vkladá kópie svojho kódu do iných spustiteľných súborov alebo dokumentov, ktoré sa tak stávajú prostriedkom na aktiváciu ďalšieho vírusu. (Pri jednoduchších vírusoch dochádza ku kopírovaniu jeho samotného viackrát na disk poprípade premenovanie kópií.) Takýto program sa teda chová podobne ako biologický vírus, ktorý sa šíri vkladaním svojho genetického kódu do živých buniek. Analogicky sa proces šírenia vírusu nazýva infekcia a napadnutému súboru sa hovorí hostiteľ. Vírusy sa rozširujú v rámci jedného počítača, ale i medzi viacerými počítačmi. Existuje viacero spôsobov, ako sa môžu počítače infikovať cez rôzne médiá ako je disketa, CD, sieťové linky, výmenné pevné disky, ale najmä cez internet. Vplyv vírusu je ľahko badateľný na spomalení a nestabilite systému, časté je poškodenie dokumentov, zmena veľkosti alebo obsahu súborov, úbytok kapacity pevného disku.
 Vírusy sú iba jedným z druhov zákerného softvéru tzv. malware. Vo všeobecnosti sa ako vírusy označujú napríklad aj počítačové červy a iné druhy malware.
 Zatiaľ čo niektoré vírusy môžu byť cielene ničivé (napr. mazať súbory na disku), mnoho iných vírusov je relatívne neškodných, poprípade iba obťažujúcich. Pri niektorých vírusoch sa ničivý kód spúšťa až s oneskorením (napr. v určitý deň či po nakazení určitého počtu iných hostiteľov), čo sa niekedy označuje ako logická bomba. Ďalší negatívny vplyv vírusov je ich samotná reprodukcia, ktorá zaťažuje počítačové systémy a obsadzuje ich zdroje.
 Delenie počítačových vírusov
 podľa umiestnenia v pamäti:
 rezidentné (po infikovaní ostávajú v operačnej pamäti)
 nerezidentné
 podľa cieľa infekcie:
 bootovacie
 súborové
 clustrové
 podľa spôsobu infekcie:
 predlžujúce
 prepisujúce
 adresárové
 kombinované
 podľa deštrukcie:
 deštruktívne (prepisujú náhodne vybraté sektory a formátujú pevný disk)
 nedeštruktívne (ich aktivita sa prejavuje vizuálne (zobrazovanie textových správ))
 podľa správania:
 stealth (schovávajú sa a kódujú)
 polymorfné (menia svoj kód a ním sa ďalej rozširujú)
 tunelovacie (oklamú bezpečnostné prvky BIOSu (Výrobca BIOSu ukončil softvérovú podporu v roku 2007 a v súčasnosti je BIOS od Windows 8 nahradený UEFI)
 Činnosť vírusu
 Prevzatie kontroly nad procesorom
 Riadenie stavu prostredia
 Inštalácia do pamäte
 Testovanie na spustenie škody
 Záškodnícka činnosť
 Vytvorenie svojej kópie na nájdenom mieste
 Zakódovanie
 V súčasnosti (2022) sú klasické počítačové vírusy na istom ústupe oproti červom a spyware, ktoré sa šíria prostredníctvom počítačových sietí, najmä internetu. Niektoré anti-vírusové programy, ako aj iné špecializované programy sa preto snažia chrániť počítač aj pred inými, nevírusovými hrozbami.
 Trójske kone
 Trójskymi koňmi bývajú označované programy, ktoré okrem užitočnej funkcie obsahujú skrytú časť, ktorá sa dá aktivizovať po splnení určitej podmienky (zvyčajne ide o viazanosť na určitý dátum, napr. 1. apríl, piatok trinásteho, dátum narodenia Michelangela 6. marca, Nový rok alebo Vianoce). Táto ukrytá časť spravidla vykonáva činnosť deštrukčného charakteru (modifikácia údajov, vymazanie súborov, formátovanie disku a pod.) Ak je bežný program nakazený vírusom, stáva sa nielen ďalším jeho rozširovateľom, ale aj potenciálnym trójskym koňom, ktorého činnosť je priamo úmerná s nebezpečnosťou vírusu.Tieto typy vírusov sú v dnešnej dobe najmenej rozšírené keďže ich funkcia je relatívne rovnaká a tak pre anti-vírus nie je problém ju detegovať.
 Počítačové červy
 Počítačový červ je program so škodlivým kódom, ktorý napáda hostiteľský počítač, využíva jeho prepojenie cez sieť s ďalšími počítačmi a prostredníctvom nich sa šíri ďalej.
 Takýto program neinfikuje spustiteľné súbory, ale rozširuje sa počítačovou sieťou. Červ nepotrebuje hostiteľa. Morrisov červ v novembri 1988 nakazil 6 000 počítačov UNIX.
 História
 Vírus Creeper bol prvýkrát zistený v 70. rokoch na Arpanete, ktorý je predchodcom internetu. Creeper bol experimentálne seba-kopírujúci program, ktorý napísal Bob Thomas z BBN v roku 1971. Creeper' používal ARPANET, aby nakazil 'DEC PDP -10, počítač s operačným systémom TENEX. Creeper získal prístup cez ARPANET a kopíroval sa len na vzdialený systém, kde bola zobrazená správa: „Som Creeper, chyť ma, ak môžeš!“ (). Neskôr bol vytvorený program Reaper pre odstránenie Creeper.
 Program s názvom Rother J bol prvý počítačový vírus objavený „v prírode“ – to je mimo jedného počítača alebo laboratória, kde bol vytvorený. Napísaný v roku 1981 Richardom Skrentom, sa pripojil k Apple DOS 3.3 operačnému systému a je šírený cez disketu. Tento vírus vytvorený ako žart „Skrenta“, keď bol ešte na strednej škole, bol aplikovaný v hre na disketu. Na jeho využitie 50. vírus Elk Cloner budú aktivované, infikovanie počítača a zobrazenie krátku báseň začínajúc "Elk Cloner: program s osobností."
 Prvý PC vírus vo voľnej prírode bol bootovací vírus nazvaný (c) Brain, ktorý vytvoril v roku 1986 Farooq Alvia Brothers, prevádzka z Lahory v Pakistane, údajne na boj proti softvérovému pirátstvu, ktoré napísali. Ale analytici tvrdili, že vírus Ashar, variant mozgu, prípadne predchádzal a je založený na kóde vnútri vírusu.
 Pred počítačovými sieťami je rozšírené, že väčšina vírusov sa šíri na vymeniteľných médiách, najmä disketách a USB kľúčoch. V raných dobách osobných počítačov, si veľa používateľov pravidelne vymieňali informácie a programy na disketách. Niektoré vírusy šírené infikovanými programami sú uložené na týchto diskoch, zatiaľ čo iné sú inštalované do sektora disk boot, čo je zabezpečenie toho, že by sa spustil, keď používateľ zavedie počítač z disku, zvyčajne nedopatrením. PC éry by sa mali pokúšať o zavedenie prvého z diskety, ak jedno zostalo v mechanike. Kým diskety vypadli z používania, boli to najúspešnejší stratégie infekcií a vírusov v zavádzanom sektore, ktoré boli najčastejšími vo voľnej prírode po mnoho rokov.
 Tradičné počítačové vírusy sa objavili v roku 1980, vedené rozšíreniu osobných počítačov a následnému zvýšeniu BBS, používajúcemu modemu a softvéru pre zdieľanie. BBS priamo prispieval k šíreniu trójskych koňov a vírusy infikovali populárno – obchodujúci softvér. Shareware a ilegálny softvér sa rovnakú spoločnú prenášačov vírusov na BBS to. V pirátskej scéne fanatikov z nezákonného obchodovania s kópiou maloobchodných softvérov, boli obchodníci, v zhone získať najnovšie aplikácie, ľahkým cieľom pre vírusy.
 Makro-vírusy sa stali bežnými od polovice roku 1990. Väčšina z týchto vírusov sú písané v skriptovacom jazyku pre programy ako sú Microsoft Word, Microsoft Excel a rozšírili sa napadnutými dokumentmi a tabuľkami. Vzhľadom na to, že Word a Excel sú k dispozícii aj pre Mac OS, sa mohli vírusy rozšíriť aj na počítačoch Macintosh. Väčšina z týchto vírusov nedokázali odosielať infikované e-maily, napriek tomu využili Microsoft Outlook a jeho rozhranie COM.
 Niektoré staršie verzie programu Microsoft Word umožňujú makro-vírusy replikovať s ďalšími prázdnymi riadkami. Ak sa dva makro-vírusy súčasne infikujú v dokumente, môže sa kombinácia oboch zobraziť ako "párovanie" dvoch a pravdepodobne bude detegovaný ako vírus unikátny z "rodičov",
 odkiaľ môže tiež poslať odkaz na webovú adresu ako rýchle správy na všetky kontakty na infikované počítače. Ak je príjemca, myslíme odkaz je od kamaráta (dôveryhodný zdroj), nasleduje odkaz na webové stránky, vírus bude hosťovať na stránke a môže byť schopný infikovať tento nový počítač a pokračovať ďalej.
 Vírusy, ktoré sa šíria pomocou skriptovania cez stránku, boli prvýkrát zaznamenané v roku 2002, a boli akademicky preukázané v roku 2005. Neskôr sa objavilo viac inštancií skriptovacích vírusov cez stránku v prírode, využívaním internetových stránok ako MySpace a Yahoo.
 Referencie
 Externé odkazy
 Škodlivý Software – Bezpečnostné spravodajstvo, Recenzie, Informácie, Články
 viry.cz – Novinky, štatistiky, informácie, pomoc s odstraňovaním vírusov.
 Počítačová terminológia
 Počítačová bezpečnosť


text:
 Avis juridique important
 |
 22000D1109(16)
 Besluit van het Gemengd Comité van de EER nr. 61/1999 van 28 mei 1999 tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-overeenkomst
 Publicatieblad Nr. L 284 van 09/11/2000 blz. 0041 - 0042
 Besluit van het Gemengd Comité van de EERnr. 61/1999van 28 mei 1999tot wijziging van bijlage II (Technische voorschriften, normen, keuring en certificatie) bij de EER-overeenkomstHET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER,Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, aangepast bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna "de overeenkomst" genoemd, inzonderheid op artikel 98,Overwegende hetgeen volgt:(1) Bijlage II bij de overeenkomst werd gewijzigd bij Besluit nr. 3/1999 van het Gemengd Comité van de EER(1).(2) Richtlijn 98/66/EG van de Commissie van 4 september 1998 tot wijziging van Richtlijn 95/31/EG tot vaststelling van specifieke zuiverheidseisen voor zoetstoffen die in levensmiddelen mogen worden gebruikt(2) dient in de overeenkomst te worden opgenomen,BESLUIT:Artikel 1In hoofdstuk XII van bijlage II bij de overeenkomst wordt aan punt 46a (Richtlijn 95/31/EG van de Commissie) het volgende toegevoegd:", zoals gewijzigd bij:- 398 L 0066: Richtlijn 98/66/EG van de Commissie (PB L 257 van 19.9.1998, blz. 35).".Artikel 2De aan de respectieve taalversies van dit besluit gehechte teksten in de IJslandse en de Noorse taal van Richtlijn 98/66/EG zijn authentiek.Artikel 3Dit besluit treedt in werking op 29 mei 1999, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden.Artikel 4Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.Gedaan te Brussel, 28 mei 1999.Voor het Gemengd Comité van de EERDe voorzitterF. Barbaso(1) PB L 35 van 10.2.2000, blz. 31.(2) PB L 257 van 19.9.1998, blz. 35.