text:
 AN COIMISIÚN EORPACH
 An Bhruiséil,17.1.2020
 COM(2020) 17 final
 2020/0007(NLE)
 Togra le haghaidh
 CINNEADH ÓN gCOMHAIRLE
 maidir leis an seasamh a ghlacfar thar ceann an Aontais Eorpaigh sa 63ú seisiún den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha maidir le substaintí a chur le liosta na substaintí i dTábla I de Choinbhinsiún na Náisiún Aontaithe i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha
 MEABHRÁN MÍNIÚCHÁIN
 1.Ábhar an togra
 Baineann an togra seo leis an gcinneadh lena leagtar síos an seasamh a ghlacfar thar ceann an Aontais sa Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha i ndáil leis na hathruithe atá beartaithe a ghlacadh ar Tháblaí Choinbhinsiún na Náisiún Aontaithe (NA) 1988 i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha, ar bhonn moltaí ón mBord Idirnáisiúnta um Rialú Támhshuanach.
 2.Comhthéacs an togra
 2.1.Coinbhinsiún na Náisiún Aontaithe 1988 i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha
 Is é is aidhm do Choinbhinsiún na Náisiún Aontaithe 1988 i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha (“an Coinbhinsiún”) an comhar a chur chun cinn i measc na bpáirtithe ionas go bhféadfaidh siad aghaidh a thabhairt ar bhealach níos éifeachtaí ar na gnéithe éagsúla sin de gháinneáil aindleathach drugaí támhshuanacha agus substaintí síceatrópacha a bhfuil gné idirnáisiúnta ag baint leo. Chun a n‐oibleagáidí faoin gCoinbhinsiún a chomhlíonadh, glacann na páirtithe na bearta is gá, lena n‐áirítear bearta reachtacha agus bearta riaracháin, i gcomhréir le forálacha bunúsacha a gcóras reachtach náisiúnta féin. Tháinig an Coinbhinsiún i bhfeidhm an 11 Samhain 1990. Is páirtithe sa Choinbhinsiún iad an tAontas
 1
 agus a Bhallstáit.
 2.2.An Coimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha
 Is é rud é an Coimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha coimisiún de chuid Chomhairle Eacnamaíoch agus Shóisialta na Náisiún Aontaithe (ECOSOC) agus is sa Choinbhinsiún a leagtar amach a fheidhmeanna agus a chumhachtaí, i measc nithe eile. 53 Bhallstát de na Náisiúin Aontaithe arna dtoghadh ag ECOSOC atá ann. Tá 13 Bhallstát den Aontas Eorpach
 2
 ina mbaill den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha san am i láthair agus tá an ceart acu vóta a chaitheamh. Tá stádas breathnóra ag an Aontas laistigh den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha.
 Agus na barúlacha a chuir na páirtithe faoina bhráid mar aon le tuairimí agus moltaí an Bhoird Idirnáisiúnta um Rialú Támhshuanach á gcur san áireamh aige, mar aon le haon toisc ábhartha eile, féadfaidh an Coimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha, a mbeidh a mheasúnú cinntitheach maidir le hábhair eolaíocha, féadfaidh sé a chinneadh, le tromlach dhá thrian dá chomhaltaí, substaint a chur le Táblaí an Choinbhinsiúin.
 2.3.An gníomh atá beartaithe ag an gCoimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha
 Ón 2 go dtí an 6 Márta 2020, le linn a 63ú seisiún, glacfaidh an Coimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha cinneadh um sceidealú maidir le substaint amháin a chur le Táblaí an Choinbhinsiúin (“an gníomh atá beartaithe”) eadhon alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA).
 Is é is aidhm don ghníomh atá beartaithe alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA) a chur le liosta na substaintí sceidealaithe i dTáblaí an Choinbhinsiúin chun go gceanglófar ar thíortha bearta a chur chun feidhme maidir leis an trádáil dhlisteanach in alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA) a rialú agus faireachán a dhéanamh uirthi mar bhealach ríthábhachtach chun úsáid aindleathach na substaintí sin a chosc.
 De réir an Choinbhinsiúin, bíonn cinntí an Choimisiúin um Dhrugaí Támhshuanacha ina gcinntí ceangailteacha, mura rud é go gcuireann páirtí an cinneadh le haghaidh athbhreithnithe faoi bhráid ECOSOC laistigh den teorainn ama is infheidhme
 3
 . Is cinntí críochnaitheacha iad cinntí ECOSOC ar an ábhar seo. Beidh na gníomhartha atá beartaithe ina gceangal ar na páirtithe i gcomhréir le hAirteagal 12 den Choinbhinsiún, lena ndéantar foráil maidir leis na nithe seo a leanas ina gcodanna ábhartha:
 ‘Déanfaidh an tArd‐Rúnaí aon chinneadh ón gCoimisiún a ghlacfar de bhun an airteagail seo a chur in iúl do na Stáit agus do na heintitis eile go léir atá ina bpáirtithe sa Choinbhinsiún seo, nó atá i dteideal a bheith ina bpáirtithe ann, agus don Bhord. Beidh éifeacht iomlán ag an gcinneadh sin maidir le gach páirtí 180 lá tar éis an dáta a gcuirfear in iúl é.
 Beidh cinntí an Choimisiúin a ghlacfar faoin airteagal seo faoi réir a n‐athbhreithnithe ag an gComhairle arna iarraidh sin d’aon Pháirtí a chomhdódh an iarraidh sin laistigh de 180 lá tar éis an dáta a thabharfar fógra faoin gcinneadh. Seolfar an iarraidh ar athbhreithniú chuig an Ard‐Rúnaí mar aon leis an bhfaisnéis ábhartha uile ar a bhfuil an iarraidh ar athbhreithniú bunaithe.
 Déanfaidh an tArd‐Rúnaí cóipeanna den iarraidh ar athbhreithniú agus den fhaisnéis ábhartha a tharchur chuig an gCoimisiún, chuig an mBord agus chuig na páirtithe go léir, agus iarrfaidh sé orthu a mbarúlacha a chur isteach laistigh de 90 lá. Na barúlacha go léir a gheofar, chuirfear faoi bhráid na Comhairle iad lena mbreithniú.
 Féadfaidh an Chomhairle cinneadh an Choimisiúin a dheimhniú nó a chur ar ceal. Déanfar fógra faoi chinneadh na Comhairle a tharchur chuig na Stáit go léir agus chuig na heintitis eile atá ina bpáirtithe sa Choinbhinsiún seo, nó atá i dteideal a bheith ina bpáirtithe ann, chuig an gCoimisiún agus chuig an mBord.’
 3.An seasamh a ghlacfar thar ceann an Aontais
 Cuireadh an Coimisiún ar an eolas an 15 Samhain 2019 go molann an Bord Idirnáisiúnta um Rialú Támhshuanach aon substaint amháin a chur isteach, eadhon alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile(MAPA) i dTábla I den Choinbhinsiún.
 De réir mheasúnú an Bhoird Idirnáisiúnta um Rialú Támhshuanach, úsáidtear alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA) go minic i monarú aindleathach amfataimín agus meitiolamfataimín. Tá fianaise ann go mbaineann fadhbanna tromchúiseacha sláinte poiblí nó fadhbanna sóisialta le méid agus fairsinge mhonarú aindleathach na ndrugaí támhshuanacha agus na substaintí síceatrópacha sin agus, dá bhrí sin, tá údar maith leis an tsubstaint a chur faoi rialú idirnáisiúnta. Ina theannta sin, ní fios aon úsáid dhlisteanach le haghaidh alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA) ach amháin i méideanna beaga le haghaidh taighde, forbartha agus anailís saotharlainne.
 Fadhb mhór san Aontas is ea monarú neamhdhleathach amfataimín agus meitiolamfataimín. Fágtar fadhbanna suntasacha sláinte poiblí agus sóisialta san Aontas de dheasca na ndrugaí támhshuanacha agus na substaintí síceatrópacha sin a mhonaraítear go neamhdhleathach. Ina theannta sin, tá grúpaí coireachta eagraithe san Aontas ag onnmhairiú na ndrugaí támhshuanacha agus na substaintí síceatrópacha sin go neamhdhleathach chuig tríú tíortha.
 Ba cheart a thabhairt faoi deara go bhfuil an Coimisiún i mbun rialachán tarmligthe a ullmhú san am i láthair, i gcomhthráth leis an togra seo, lena gcuirfear roinnt substaintí, lena n‐áirítear alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA), le hIarscríbhinn 1 a ghabhann le Rialachán (CE) Uimh. 273/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 maidir le réamhtheachtaithe drugaí, agus leis an Iarscríbhinn a ghabhann le Rialachán (CE) Uimh. 111/2005 ón gComhairle an 22 Nollaig 2004 lena leagtar síos rialacha chun faireachán a dhéanamh ar an trádáil i réamhtheachtaithe drugaí idir an tAontas agus tríú tíortha, mar thoradh ar an bplé a rinne Grúpa Saineolaithe an Aontais maidir le réamhtheachtaithe drugaí i mBealtaine 2019.
 4
 Dá bhrí sin, ba cheart do Bhallstáit an Aontais an seasamh a glacadh sa Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha i bhfabhar alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA) a chur le Tábla I den Choinbhinsiún, an seasamh sin a chur in iúl.
 Bíonn iarmhairtí díreacha ag athruithe ar Tháblaí an Choinbhinsiúin ar raon feidhme chur i bhfeidhm dhlí an Aontais i réimse an rialaithe ar réamhtheachtaithe drugaí mar bíonn substaintí a chuirtear le Táblaí an Choinbhinsiúin le hionchorprú i ndlí an Aontais. Tá sé tugtha de chumhacht don Choimisiún gníomhartha tarmligthe a ghlacadh chun an méid sin a áirithiú.
 4.Bunús dlí
 4.1.Bunús dlí nós imeachta
 4.1.1.Na prionsabail
 In Airteagal 218(9) den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh (CFAE) déantar foráil maidir le cinntí lena leagfar síos ‘na seasaimh a ghlacfar thar ceann an Aontais i gcomhlacht arna chur ar bun le comhaontú nuair a iarrtar ar an gcomhlacht sin gníomhartha a ghlacadh a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leo, seachas gníomhartha lena bhforlíonfar nó lena leasófar creat institiúideach an chomhaontaithe.’
 Tá feidhm ag Airteagal 218(9) CFAE gan beann ar cé acu atá an tAontas ina chomhalta den chomhlacht nó ina pháirtí sa chomhaontú
 5
 .
 Áirítear ar na ‘gníomhartha a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leo’ gníomhartha a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leo de bhua rialacha an dlí idirnáisiúnta lena rialaítear an comhlacht i gceist. Áirítear iontu freisin ionstraimí nach bhfuil éifeacht cheangailteach leo faoin dlí idirnáisiúnta, ach a d’fhéadfadh tionchar cinntitheach a imirt ar ábhar na reachtaíochta a ghlacfaidh reachtóir an Aontais Eorpaigh
 6
 .
 4.1.2.Cur i bhfeidhm maidir leis an gcás seo
 Is é rud é an Coimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha comhlacht a bunaíodh le comhaontú, eadhon Coinbhinsiún na Náisiún Aontaithe i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha.
 Is é atá sa ghníomh a iarrtar ar an gCoimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha a ghlacadh gníomh a bhfuil éifeachtaí dlíthiúla leis. Beidh an gníomh atá beartaithe ceangailteach faoin dlí idirnáisiúnta i gcomhréir le hAirteagal 12 de Choinbhinsiún na Náisiún Aontaithe i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha. Tá éifeachtaí dlíthiúla leis an ngníomh atá beartaithe agus féadfaidh sé tionchar cinntitheach a imirt ar ábhar reachtaíocht an Aontais Eorpaigh, eadhon: Rialachán (CE) Uimh. 111/2005 ón gComhairle an 22 Nollaig 2004 lena leagtar síos rialacha chun faireachán a dhéanamh ar an trádáil i réamhtheachtaithe drugaí idir an tAontas agus tríú tíortha, agus Rialachán (CE) Uimh. 273/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 maidir le réamhtheachtaithe drugaí. Is é is cúis leis sin go mbíonn iarmhairtí díreacha ag athruithe ar Tháblaí an Choinbhinsiúin ar raon feidhme chur i bhfeidhm dhlí an Aontais i réimse an rialaithe ar réamhtheachtaithe drugaí toisc go mbíonn substaintí a chuirtear le Táblaí an Choinbhinsiúin le hionchorprú i ndlí an Aontais.
 Leis an ngníomh atá beartaithe ní fhorlíontar creat institiúideach an Chomhaontaithe ná ní leasaítear é.
 Dá bhrí sin, is é Airteagal 218(9) CFAE an bunús dlí nós imeachta maidir leis an gcinneadh atá á bheartú.
 4.2.Bunús substaintiúil dlí
 4.2.1.Na prionsabail
 An bunús substaintiúil dlí atá le cinneadh faoi Airteagal 218(9) CFAE, braitheann sé go príomha ar chuspóir agus ábhar an ghnímh atá beartaithe agus a bhfuiltear ag glacadh seasamh thar ceann an Aontais ina leith. Má tá dhá aidhm leis an ngníomh atá beartaithe nó má tá dhá chuid de ann agus más féidir ceann de na haidhmeanna nó de na codanna sin a shainaithint mar phríomhaidhm nó príomhchuid agus an ceann eile mar aidhm teagmhasach nó cuid theagmhasach, ní mór an cinneadh faoi Airteagal 218(9) CFAE a bhunú ar bhunús substaintiúil dlí aonair, is é sin an bunús dlí a éilítear faoin bpríomhaidhm nó faoin bpríomhchuid.
 4.2.2.Cur i bhfeidhm maidir leis an gcás seo
 Baineann príomhchuspóir agus ábhar an ghnímh atá beartaithe leis an gcomhbheartas tráchtála.
 Dá bhrí sin, is é Airteagal 207 den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh bunús substaintiúil dlí an chinnidh atá beartaithe.
 4.3.Conclúid
 Ba cheart Airteagal 207 i gcomhar le hAirteagal 218(9) CFAE a bheith ina mbunús dlí don chinneadh atá beartaithe.
 5.Foilsiú an ghnímh atá beartaithe
 Ós rud é go ndéanfaidh an gníomh ón gCoimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha na Táblaí a ghabhann le Coinbhinsiún na Náisiún Aontaithe i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha a leasú, is iomchuí é a fhoilsiú in Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh tar éis a ghlactha.
 2020/0007 (NLE)
 Togra le haghaidh
 CINNEADH ÓN gCOMHAIRLE
 maidir leis an seasamh a ghlacfar thar ceann an Aontais Eorpaigh sa 63ú seisiún den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha maidir le substaintí a chur le liosta na substaintí i dTábla I de Choinbhinsiún na Náisiún Aontaithe i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha
 TÁ COMHAIRLE AN AONTAIS EORPAIGH,
 Ag féachaint don Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh, agus go háirithe Airteagal 207 i gcomhar le hAirteagal 218(9) de,
 Ag féachaint don togra ón gCoimisiún Eorpach,
 De bharr an mhéid seo a leanas:
 (1)Tháinig Coinbhinsiún na Náisiún Aontaithe i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha in 1988 (“an Coinbhinsiún”), i bhfeidhm an 11 Samhain 1990 agus tugadh i gcrích é thar ceann Chomhphobal Eacnamaíochta na hEorpa le Cinneadh 90/611/CEE ón gComhairle
 7
 . .
 (2)De bhun Airteagal 12(2) go (7) den Choinbhinsiún, féadfar substaintí a chur le Táblaí an Choinbhinsiúin ina liostaítear réamhtheachtaithe drugaí.
 (3)Le linn an 63ú seisiún den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha a bheidh ar siúl ón 2 go dtí an 6 Márta 2020 i Vín, ba cheart dó cinneadh a dhéanamh maidir le substaint nua amháin a chur le Táblaí an Choinbhinsiúin.
 (4)Is iomchuí an seasamh a ghlacfar thar ceann an Aontais sa Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha a shuí mar go mbeidh an cinneadh ina cheangal ar an Aontas agus go bhféadfaidh sé tionchar cinntitheach a imirt ar ábhar dhlí an Aontais, eadhon Rialachán (CE) Uimh. 111/2005 ón gComhairle an 22 Nollaig 2004 lena leagtar síos rialacha chun faireachán a dhéanamh ar thrádáil i réamhtheachtaithe drugaí idir an tAontas agus tríú tíortha
 8
 , agus Rialachán (CE) Uimh. 273/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 maidir le réamhtheachtaithe drugaí
 9
 .
 (5)De réir mheasúnú an Bhoird Idirnáisiúnta um Rialú Támhshuanach, úsáidtear an tsubstaint alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA) go minic i monarú aindleathach amfataimín agus meitiolamfataimín. Tá fianaise ann go mbaineann fadhbanna tromchúiseacha sláinte poiblí nó fadhbanna sóisialta le méid agus fairsinge mhonarú aindleathach na ndrugaí támhshuanacha agus na substaintí síceatrópacha sin agus, dá bhrí sin, tá údar maith leis na substaintí a chur faoi rialú idirnáisiúnta. Is é monarú neamhdhleathach amfataimín agus meitiolamfataimín is cúis le fadhbanna suntasacha sláinte poiblí agus sóisialta san Aontas. Tá teagmhais a bhaineann le gáinneáil ar alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile (MAPA) ag tarlú níos minice agus ar scála níos mó agus tá amfataimín agus meitiolamfataimín á n‐onnmhairiú go neamhdhleathach chuig tríú tíortha freisin ag grúpaí coireachta eagraithe san Aontas.
 (6)Tá Ballstáit sin an Aontas atá ina gcomhaltaí den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha chun seasamh an Aontais a chur in iúl.
 TAR ÉIS AN CINNEADH SEO A GHLACADH:
 Airteagal 1
 Is mar seo a leanas a bheidh an seasamh a ghlacfar thar ceann an Aontais sa 63ú seisiún den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha:
 Beidh alfa-feiniolaicéataicéatáit meitile ( MAPA) le háireamh i dTábla I den Choinbhinsiún
 Airteagal 2
 Na Ballstáit sin den Aontas atá ina gcomhaltaí den Choimisiún um Dhrugaí Támhshuanacha, cuirfidh siad in iúl an seasamh dá dtagraítear in Airteagal 1.
 Airteagal 3
 Dírítear an Cinneadh seo chuig na Ballstáit.
 Arna dhéanamh sa Bhruiséil,
 Thar ceann na Comhairle
 An tUachtarán
 (1)
 Cinneadh ón gComhairle an 22 Deireadh Fómhair 1990 maidir le Coinbhinsiún na Náisiún Aontaithe i gcoinne Gáinneáil Aindleathach Drugaí Támhshuanacha agus Substaintí Síceatrópacha a thabhairt i gcrích thar ceann Chomhphobal Eacnamaíochta na hEorpa (IO L 326, 24.11.1990, lch. 56).
 (2)
 An Bheilg, an Chróit, an Fhrainc, an Ghearmáin, an Iodáil, an Ísiltír, an Ostair, an Pholainn, an Ríocht Aontaithe, Poblacht na Seice, an Spáinn, an tSualainn agus an Ungáir. Tá ballraíocht na Ríochta Aontaithe san Aontas Eorpach faoi réir athrú de bharr iarraidh na Ríochta Aontaithe a ballraíocht san Aontas a tharraingt siar.
 (3)
 Airteagal 12(7) de Choinbhinsiún na Náisiún Aontaithe 1988.
 (4)
 Rialachán (CE) Uimh. 111/2005 ón gComhairle an 22 Nollaig 2004 lena leagtar síos rialacha chun faireachán a dhéanamh ar an trádáil i réamhtheachtaithe drugaí idir an tAontas agus tríú tíortha (IO L 22, 26.1.2005, lch. 1) agus Rialachán (CE) Uimh. 273/2004 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 11 Feabhra 2004 maidir le réamhtheachtaithe drugaí (IO L 47, 18.2.2004, lch. 1).
 (5)
 Breithiúnas na Cúirte Breithiúnais an 7 Deireadh Fómhair 2014, an Ghearmáin v an Chomhairle, C‐399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, mír 64.
 (6)
 Breithiúnas na Cúirte Breithiúnais an 7 Deireadh Fómhair 2014, an Ghearmáin v an Chomhairle, C‐399/12, ECLI:EU:C:2014:2258, míreanna 61 go 64.
 (7)
 IO L 326, 24.11.1990, lch. 56
 (8)
 IO L 22, 26.1.2005, lch. 1
 (9)
 IO L 47, 18.2.2004, lch. 1


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 22.11.2008
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 301/66
 Προσφυγή της 3ης Οκτωβρίου 2008 — Ackerman κ.λπ. κατά ΕΤΕ
 (Υπόθεση F-79/08)
 (2008/C 301/129)
 Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
 Διάδικοι
 Προσφεύγοντες: Lucie Ackerman (Στρασβούργο, Γαλλία) και λοιποί (εκπρόσωπος: L. Lévi, δικηγόρος)
 Καθής: Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
 Αντικείμενο και περιγραφή της διαφοράς
 Η ακύρωση των εκκαθαριστικών σημειωμάτων συντάξεως των προσφευγόντων του Φεβρουαρίου 2008 καθόσον εφαρμόζουν μεν ετήσια προσαρμογή των συντάξεων για το 2007, πλην όμως αναδρομικά από 1ης Ιανουαρίου 2008 και όχι από 1ης Ιουλίου 2007 και, κατά συνέπεια, την επιβολή της υποχρεώσεως στην ΕΤΕ να καταβάλει το υπόλοιπο των συντάξεων που αντιστοιχεί στην ετήσια προσαρμογή για το 2007, το υπόλοιπο που αντιστοιχεί στις συνέπειες της εφαρμογής της ετήσιας προσαρμογής για το 2007 στα ποσά των συντάξεων που θα καταβληθούν από τον Ιανουάριο του 2009 και τόκους υπερημερίας επί του οφειλομένου υπολοίπου ποσού συντάξεως μέχρι πλήρους εξοφλήσεως των οφειλομένων ποσών.
 Αιτήματα των προσφευγόντων
 Οι προσφεύγοντες ζητούν από το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης:
 —
 να ακυρώσει τα εκκαθαριστικά σημειώματα συντάξεως των προσφευγόντων του Φεβρουαρίου 2008 καθόσον εφαρμόζουν μεν ετήσια προσαρμογή των συντάξεων για το 2007, πλην όμως αναδρομικά από 1ης Ιανουαρίου 2008 και όχι από 1ης Ιουλίου 2007 και, επικουρικώς, να ακυρώσει το από 13 Φεβρουαρίου 2008 υπηρεσιακό σημείωμα της καθής προς τους προσφεύγοντες·
 —
 να υποχρεώσει την καθής να καταβάλει (i) το υπόλοιπο συντάξεως που αντιστοιχεί στην εφαρμογή της ετήσιας προσαρμογής για το 2007, ήτοι αύξηση 2,2 % για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2007 μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2007· (ii) του υπολοίπου συντάξεως που αντιστοιχεί στις συνέπειες της εφαρμογής της ετήσιας προσαρμογής για το 2007 επί του ποσού των συντάξεων που θα καταβληθούν από τον Ιανουάριο 2009· (iii) τόκους υπερημερίας επί των οφειλομένων υπολοίπων ποσών συντάξεως μέχρι πλήρους καταβολής των οφειλομένων ποσών· το επιτόκιο υπερημερίας που θα εφαρμοστεί πρέπει να υπολογιστεί βάσει του επιτοκίου που καθορίζει η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα για τις κύριες πράξεις αναχρηματοδότησης που εφαρμόζεται κατά την οικεία περίοδο προσαυξημένο κατά τρεις μονάδες·
 —
 να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων στα δικαστικά έξοδα.


type: legislation

text:
 |
 52010PC0375
 Návrh NAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY, kterým se mění směrnice 2001/18/ES, pokud jde o možnost členských států zakázat či omezit pěstování geneticky modifikovaných organismů na jejich území /* KOM/2010/0375 konecném znení - COD 2010/0208 */
 [pic] | EVROPSKÁ KOMISE |V Bruselu dne 13.7.2010KOM(2010) 375 v konečném znění2010/0208 (COD)NávrhNAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY,kterým se mění směrnice 2001/18/ES, pokud jde o možnost členských států zakázat či omezit pěstování geneticky modifikovaných organismů na jejich území(KOM(2010) 380 v konečném znění)DŮVODOVÁ ZPRÁVA1. Souvislosti návrhuEvropská unie (EU) přijala komplexní právní rámec pro povolování produktů sestávajících nebo vyrobených z geneticky modifikovaných organismů (dále jen „GMO“). Postup povolování se vztahuje na GMO určené pro použití jako potraviny a krmiva, na jejich průmyslové zpracování a pěstování a na produkty z nich vyrobené pro použití jako potraviny a krmiva.Účelem systému Evropské unie pro povolování je zabránit nežádoucím účinkům GMO na lidské zdraví, zdraví zvířat a na životní prostředí a zároveň vytvořit vnitřní trh pro tyto produkty. Dva právní předpisy, a sice směrnice 2001/18/ES o uvolňování GMO do životního prostředí[1] a nařízení (ES) č. 1829/2003 o geneticky modifikovaných potravinách a krmivech[2], stanoví povolení GMO před jejich uvedením na trh. V obou těchto předpisech jsou rovněž stanoveny vědecké standardy pro hodnocení možných rizik pro lidské zdraví, zdraví zvířat a životní prostředí a rovněž požadavky na označování. Nařízení (ES) č. 1830/2003[3] kromě toho stanoví pravidla týkající se sledovatelnosti a označování GMO a sledovatelnosti potravin a krmiv vyrobených z GMO.Rada ve svých závěrech z prosince 2008 dospěla k závěru, že stávající právní rámec týkající se GMO je ucelený, a zdůraznila potřebu lépe provádět stávající ustanovení, zejména pokud jde o pěstování. Zmínila také nutnost pokračovat s vyřizováním žádostí bez zbytečných odkladů. V březnu 2009 Rada zamítla návrh Komise, který požadoval, aby Rakousko a Maďarsko zrušily svá vnitrostátní ochranná opatření, jelikož podle Evropského úřadu pro bezpečnost potravin (EFSA) nebyla podložena nezbytnými vědeckými důkazy, které jsou na základě právních předpisů EU nezbytné. V návaznosti na to požádalo 13 členských států[4] Komisi o to, aby vypracovala návrhy, které by členským státům umožnily samostatně rozhodovat o pěstování GMO[5].V září 2009 byla v politických pokynech pro novou Komisi, které stanovil její předseda Barroso, citována zásada subsidiarity v oblasti GMO jako příklad toho, že ne vždy existuje vyváženost mezi právním rámcem EU a potřebou zohlednit rozmanitost 27 členských států EU. Podle uvedených pokynů by mělo být možné kombinovat vědecky podložený systém Evropské unie pro povolování GMO se svobodou členských států rozhodnout se, zda chtějí na svém území pěstovat GMO, či nikoli.Cílem tohoto navrhovaného nařízení je provedení uvedených pokynů tím, že se do právního rámce EU pro GMO začlení právní základ, který bude členské státy opravňovat k omezení nebo zákazu pěstování GMO, jež byly na úrovni EU povoleny, a to na celém jejich území nebo jeho části. Uvedená omezení nebo zákazy musí být založeny na jiných důvodech, než je hodnocení rizik pro životní prostředí a zdraví na základě systému EU pro povolování.2. Upřednostňovaná varianta a posouzení jejích dopadů2.1. Důvody pro úpravu právního rámce EU ve srovnání s jinými variantamiA. Stávající právní rámec nenabízí uspokojující řešení pro nutnost dát členským více svobody, pokud jde o pěstování GMO, jelikož jim neumožňuje dostatečnou flexibilitu v rozhodování o pěstování GMO poté, co byly povoleny na úrovni EU.Nahrazení doporučení o koexistenci[6] doporučením o pokynech pro tvorbu vnitrostátních opatření pro předcházení nezáměrné přítomnosti GMO v konvenčních a ekologických plodinách doplňuje kroky směrem k uznání potřeby flexibility členských států, aby byly zohledněny konkrétní zemědělské podmínky na jejich území. Oblast působnosti uvedeného nového doporučení, které odráží článek 26a směrnice 2001/18/ES[7], se však může vztahovat pouze na opatření k předcházení nezáměrné přítomnosti GMO v jiných plodinách, a proto nabízí členským státům menší prostor pro rozhodování, než komplexní změna právní úpravy.Některé další aspekty související s rámcem EU pro povolování GMO by mohly nabídnout prostor pro zohlednění konkrétních podmínek pěstování v členských státech. Sem by mohlo patřit: i) zvážení regionálních aspektů v rámci hodnocení rizika a podmínek povolení, nebo ii) zvážení jiných oprávněných faktorů v rámci tohoto nařízení. Tyto varianty by však měly dopad pouze na způsob, jakým jsou povolení na úrovni EU přijímána. Navíc se rámec, v němž by uvedené prvky mohly být uplatněny, zdá být příliš omezující. Proto by tyto varianty nesplňovaly základní předpoklad umožnit členským státům rozhodovat o pěstování GMO s přihlédnutím k jejich konkrétní situaci.Skutečnost, že členské státy v současnosti nemají žádný prostor pro zvážení pěstování povolených GMO, vedla v několika případech některé členské státy k tomu, že hlasovaly na základě jiných než vědeckých důvodů. Některé členské státy také uplatnily dostupné ochranné doložky nebo využily zvláštních oznamovacích postupů pro vnitřní trh stanovených ve Smlouvě, aby tímto způsobem zakázaly pěstování GMO na vnitrostátní úrovni.B. Proto je změna stávajícího právního rámce EU nezbytná, aby se usnadnilo rozhodování a aby se přihlédlo ke všem důležitým faktorům. Očekává se, že se tím také omezí využívání ochranných opatření ze strany členských států, která musí být podle právních předpisů založena pouze na nových nebo dodatečných vědeckých poznatcích týkajících se bezpečnosti GMO pro zdraví a životní prostředí. Tím by se snížila institucionální zátěž Komise i úřadu EFSA. Navíc by členské státy nevyužívaly postupu podle čl. 114 odst. 5 Smlouvy o fungování Evropské unie, aby zakázaly nebo omezily pěstování GMO na svém území na základě jiných hledisek, než je ochrana zdraví a životního prostředí. Kromě toho se očekává, že navrhovaná změna poskytne členským státům, které chtějí omezit nebo zakázat pěstování GMO, právní jistotu. Rovněž zprostředkuje příslušným zúčastněným stranám (např. pěstitelům GMO, ekologickým zemědělcům, tradičním zemědělcům, pěstitelům osiva, vývozcům/dovozcům osiva, chovatelům dobytka, zpracovatelům krmiv, spotřebitelům a biotechnologickým společnostem) lepší pochopení problematiky pěstování GMO v EU a mohla by zvýšit předvídatelnost procesu rozhodování.2.2. Hospodářské a sociální dopady návrhu a jeho dopady na životní prostředíPěstování GMO bylo dosud v EU velmi omezené. Proto je obtížné předem přesně kvantifikovat možné hospodářské a sociální dopady a dopady na životní prostředí v případě, že členské státy budou oprávněny rozhodovat o zákazu nebo omezení pěstování.2.2.1. Hospodářské dopadyTímto návrhem není dotčen postup EU pro povolování GMO a Komise bude nadále zpracovávat žádosti o pěstování v souladu se stávajícími pravidly. Tento návrh proto nebude mít žádné přímé důsledky pro žadatele. To se týká 17 žádostí, které v současnosti čekají na povolení nebo obnovení povolení (týkají se zejména kukuřice)[8].A. Pokračování současných trendů – produkce geneticky modifikovaných plodin a osiva v EUNa základě stávajících omezených zkušeností s pěstováním GMO v EU se očekává, že produkce geneticky modifikovaného osiva a pěstování GMO v EU se budou realizovat zejména v těch členských státech, které již mají s tímto pěstováním na svém území zkušenosti. Celkový postup, jakým by se pěstování GMO v EU mohlo realizovat, není v jednotlivých případech na základě stávajícího právního rámce zcela jasný[9]. Přijetí ze strany zemědělců bude výsledkem kompromisu mezi očekávaným zvýšením produktivity a rozšířením tržních příležitostí na jedné straně a možnými překážkami, jako jsou vyšší ceny za geneticky modifikované osivo, přirážky za geneticky nemodifikované produkty, případně odmítnutí na trhu[10] a náklady na vnitrostátní opatření týkající se koexistence a odpovědnosti, na straně druhé. Řídit segregaci bude náročnější v regionech, kde se realizuje produkce běžného osiva a zároveň produkce geneticky modifikovaného osiva nebo plodin ve velkém měřítku.B. Uvádění geneticky modifikovaného osiva na trhTento návrh se týká svobody členských států rozhodnout pouze o zákazu nebo omezení pěstování geneticky modifikovaných odrůd, ale nikoli volného uvádění povoleného geneticky modifikovaného osiva na trh v EU ani dovozu tohoto osiva ze třetích zemí, pokud již bylo na úrovni EU povoleno.C. Dopady na jiné typy produkce a na následné provozovatele/uživatelePokud jde o jiné typy produkce, z možnosti vyloučit GMO z určitých oblastí a ze sloučení různých výrobních řetězců by mohli mít prospěch provozovatelé a spotřebitelé ekologických nebo konvenčních plodin a mohly by se tak snížit náklady na segregaci. Je obtížné posoudit dopad na konečné spotřebitelské ceny. Očekává se však, že výběr spotřebitelů a provozovatelů mezi třemi různými typy produktů, tj. mezi ekologickými, konvenčními a geneticky modifikovanými produkty, by vzrostl.D. Dopady na správní nákladyOčekává se, že díky této variantě se sníží počet vnitrostátních ochranných opatření, a tím i administrativní zátěž pro členské státy, úřad EFSA nebo Komisi, a počet postupů s nimi souvisejících. Naopak by mohlo dojít k nárůstu správních nákladů pro členské státy v souvislosti s jejich úsilím o prosazování případných omezení nebo zákazů pěstování GMO. Za současné situace budou v členských státech, kde by se pěstování realizovalo, zapotřebí zdroje nutné pro zajištění kontrol a monitorování, zejména v terénu, aby se zajistilo správné plnění požadavků po uvedení na trh.2.2.2. Sociální dopadyJelikož se neočekává, že se v souvislosti s tímto návrhem změní pěstební plocha, tento návrh pravděpodobně nebude mít žádný významný dopad na pracovní místa.Jelikož se k pěstování GMO přistupuje spíše z vnitrostátního nebo regionálního hlediska, očekává se, že vzroste i míra zapojení veřejnosti do rozhodování na celostátní a regionální úrovni a že členské státy věnují více prostředků a času tomu, aby veřejnost do svých rozhodování zapojily. Očekává se, že se budou projednávat sociální, hospodářské a etické aspekty a že se vytvoří platforma pro konkrétní rozhodnutí na celostátní, regionální a místní úrovni.2.2.3. Dopady na životní prostředíPřípadná rizika každého GMO pro zdraví a životní prostředí bude nadále hodnotit úřad EFSA na úrovni EU a v jednotlivých případech. EFSA přijme příslušná stanoviska poté, co přihlédne k vědeckým příspěvkům příslušných vnitrostátních orgánů, zejména z regionálního hlediska.Za současné situace bude možná v oblastech, kde se budou pěstovat GMO, zapotřebí zavést řízení rizika a monitorování možných dopadů na životní prostředí, a to na základě příslušných hodnocení rizika. To by mohlo vyžadovat aktivní účast celostátních/regionálních orgánů a jiných sítí (např. zemědělců nebo vědců), aby byly výsledky co nejúčinnější.2.3. ZávěrKomise se domnívá, že změna právní úpravy je nezbytná pro to, aby se dosáhlo správné rovnováhy mezi zachováním systému EU pro povolování, který je založený na vědeckém hodnocení rizika pro zdraví a životní prostředí, a potřebou poskytnout členským státům svobodu k řešení konkrétních vnitrostátních nebo místních aspektů souvisejících s pěstováním GMO. Očekává se, že tento přístup, který spočívá v zachování systému EU pro povolování GMO, jakož i volného oběhu a dovozu geneticky modifikovaných potravin, krmiv a osiva, bude reakcí na požadavky některých členských států a že se mu dostane podpory veřejnosti. Rovněž se soudí, že možný hospodářský a sociální přínos tohoto návrhu pravděpodobně vyváží jeho možné nevýhody.Členské státy mají asi vhodnější předpoklady k tomu, aby provedly svá vlastní posouzení dopadů, kterými by odůvodnily svá rozhodnutí o pěstování GMO na svém území na celostátní/regionální/místní úrovni.3. Právní stránka návrhu3.1. Obsah návrhuTento návrh mění směrnici 2001/18/ES tím, že zavádí nový článek, který umožňuje členským státům omezit nebo zakázat pěstování povolených GMO na části jejich území nebo na celém jejich území na základě jiných důvodů, než jsou důvody vyplývající z hodnocení rizika podle systému EU pro povolování a důvody související s předcházením nezáměrné přítomnosti GMO v jiných produktech.Tato změna se použije na GMO povolené pro pěstování buď na základě směrnice 2001/18/ES, nebo nařízení (ES) č. 1829/2003, včetně žádostí o pěstování, pokud se týkají GMO, jež jsou určeny jako výchozí materiály pro další produkci potravin a krmiv. Použije se rovněž na pěstování všech odrůd osiva a množitelského materiálu rostlin, které jsou uváděny na trh v souladu s příslušnými právními předpisy EU[11].Tato svoboda, kterou členské státy získají, se bude týkat pouze pěstování GMO, ale nikoli uvádění na trh a dovozu povoleného geneticky modifikovaného osiva, které musí nerušeně pokračovat v rámci vnitřního trhu a příslušných mezinárodních závazků Unie. Tento návrh stanoví dva soubory podmínek, za nichž mohou členské státy přijmout opatření:1. Jelikož se hodnocení bezpečnosti GMO pro lidské zdraví / zdraví zvířat a životní prostředí provádí na úrovni EU, mají členské státy možnost použít podle stávajícího právního rámce zvláštní postupy, a sice ochrannou doložku stanovenou směrnicí 2001/18/ES (článek 23), nebo mimořádná opatření stanovená nařízením (ES) č. 1829/2003 (článek 34), pokud mají vážné důvody domnívat se, že povolený produkt může představovat vážné riziko pro zdraví a životní prostředí. Proto tento návrh stanoví, že členské státy nemohou uvádět ochranu zdraví a životního prostředí jako důvod opravňující k vnitrostátnímu zákazu pěstování GMO mimo tyto zvláštní postupy. Smyslem této podmínky je zachování systému povolování, který je vědecky podložený a stanovený právními předpisy EU.2. Členské státy tedy mohou použít důvody jiné, než jsou důvody, které vyplývají z hodnocení rizika pro životní prostředí podle systému EU pro povolování, aby omezily nebo zakázaly pěstování GMO na svém území. Opatření přijatá členskými státy musí být v souladu se Smlouvou o Evropské unii a Smlouvou o fungování Evropské unie, zejména pokud jde o zásadu nediskriminace v souvislosti s domácími a zahraničními výrobky a ustanovení o množstevním omezení obchodu mezi členskými státy (články 34 a 36 Smlouvy o fungování Evropské unie). Měla by být rovněž v souladu s mezinárodními závazky EU, zejména se závazky vůči Světové obchodní organizaci (WTO).3.2. Volba nástrojeTento návrh se předkládá ve formě nařízení, přestože mění směrnici.Důvodem je to, že tento návrh má obecné použití, je závazný v celém rozsahu a přímo použitelný ve všech členských státech. Kromě toho neobsahuje ve své podstatě žádné ustanovení, které by vyžadovalo provedení do právních předpisů, jelikož poskytuje členským státům pouze právní základ k přijetí opatření.3.3. Zásada subsidiarity a zásada proporcionality3.3.1. Soulad návrhu se zásadou subsidiarityNa základě čl. 5 odst. 3 Smlouvy o EU podle zásady subsidiarity jedná Unie v oblastech, které nespadají do její výlučné pravomoci, pouze tehdy a do té míry, pokud cílů zamýšlené činnosti nemůže být dosaženo uspokojivě členskými státy na úrovni ústřední, regionální či místní, ale spíše jich, z důvodu jejího rozsahu či účinků, může být lépe dosaženo na úrovni Unie.Podle čl. 2 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie svěřují-li v určité oblasti Smlouvy Unii pravomoc sdílenou s členskými státy, mohou v této oblasti vytvářet a přijímat právně závazné akty Unie i členské státy. Podle poslední věty tohoto ustanovení členské státy opět vykonávají svou pravomoc v rozsahu, v jakém se Unie rozhodla svou pravomoc přestat vykonávat.Stávající právní rámec EU plně harmonizuje pěstování GMO. Členské státy jsou tedy oprávněny přijmout odůvodněná opatření k omezení nebo zákazu pěstování GMO pouze na základě podmínek stanovených v uvedeném právním rámci (v zásadě se jedná o ochranné doložky a mimořádná opatření, pokud je zjištěno vážné riziko pro zdraví a životní prostředí, a článek 26a směrnice 2001/18/ES pro předcházení nezáměrné přítomnosti GMO v jiných produktech).Zkušenosti však ukazují, že pěstování GMO je otázka, kterou se důkladněji zabývají členské státy, buď na ústřední, nebo na regionální a místní úrovni. Úzce souvisí s využitím půdy a požadavky místních zemědělských struktur, oddělenými výrobními řetězci a poptávkou spotřebitelů. Na rozdíl od hodnocení bezpečnosti GMO, jehož zásady jsou společné pro celou EU, a na rozdíl od otázek souvisejících s dovozem GMO a jejich uváděním na trh, jež by měly zůstat regulovány na úrovni EU, považuje se pěstování GMO za záležitost, která má zásadní místní nebo regionální význam. Proto se rozhodování na celostátní, regionální nebo místní úrovni považuje za nejvhodnější rámec pro řešení specifických aspektů pěstování GMO.V souladu se zásadou subsidiarity a při použití poslední věty čl. 5 odst. 3 Smlouvy o EU by členské státy měly mít nárok ponechat si možnost přijímat pravidla týkající se pěstování GMO na jejich území poté, co byly tyto GMO zákonně uvedeny na trh EU, pokud těmito opatřeními nebude dotčeno jejich uvádění na trh a dovoz a pokud jsou tato opatření v souladu se Smlouvami a s mezinárodními závazky EU, zejména se závazky vůči Světové obchodní organizaci (WTO).3.3.2. Soulad návrhu se zásadou proporcionalityNa základě čl. 5 odst. 4 Smlouvy o EU podle zásady proporcionality nepřekročí obsah ani forma činnosti Unie rámec toho, co je nezbytné pro dosažení cílů Smluv.Náplň činnosti Unie podle tohoto návrhu je omezená tak, aby členským státům umožňovala přijmout odůvodněná opatření týkající se pěstování GMO. V mezích, které tento návrh předpokládá (tj. že vnitrostátní opatření přijatá členskými státy nesmí být založena na důvodech, které vyplývají z hodnocení rizika pro životní prostředí podle systému EU pro povolování, a musí respektovat Smlouvy a příslušné mezinárodní závazky), by neměl EU bránit v dosažení cílů Smluv. Opatření přijatá členskými státy se mohou týkat pouze pěstování GMO, a nikoli volného oběhu a dovozu geneticky modifikovaného osiva a množitelského materiálu rostlin a produktů s jejich obsahem, jakož i produktů jejich sklizně.Kromě toho se předpokládá, že tento návrh nebude představovat pro zúčastněné strany (například biotechnologické společnosti a zemědělce) ani pro spotřebitele ve srovnání se současnou situací žádné dodatečné náklady. Některé členské státy budou muset případně přidělit o něco více administrativních zdrojů na kontroly, jejichž potřeba se možná zvýší. Neočekává se však, že by tyto náklady byly příliš vysoké nebo neodůvodněné. Další hospodářské a sociální dopady a dopady na životní prostředí uvedené výše naznačují, že provozovatelům, spotřebitelům ani žádné jiné straně nevznikne ve srovnání se současnou situací žádná nadměrná zátěž, náklady ani nevýhody.4. Rozpočtové důsledkyTento návrh nařízení Evropského parlamentu a Rady nemá žádné finanční dopady na rozpočet Unie.Tento návrh nebude mít žádný jiný dopad na malé nebo střední podniky, než je dopad stávající situace.2010/0208 (COD)NávrhNAŘÍZENÍ EVROPSKÉHO PARLAMENTU A RADY,kterým se mění směrnice 2001/18/ES, pokud jde o možnost členských států zakázat či omezit pěstování geneticky modifikovaných organismů na jejich území(Text s významem pro EHP)EVROPSKÝ PARLAMENT A RADA EVROPSKÉ UNIE,s ohledem na Smlouvu o fungování Evropské unie, a zejména na článek 114 [...] této smlouvy,s ohledem na návrh Evropské komise,s ohledem na stanovisko Evropského hospodářského a sociálního výboru[12],s ohledem na stanovisko Výboru regionů[13],po předání návrhu vnitrostátním parlamentům,v souladu s řádným legislativním postupem[14],vzhledem k těmto důvodům:1. Směrnice Evropského parlamentu a Rady 2001/18/ES ze dne 12. března 2001 o záměrném uvolňování geneticky modifikovaných organismů do životního prostředí a o zrušení směrnice Rady 90/220/EHS[15] a nařízení Evropského parlamentu a Rady (ES) č. 1829/2003 ze dne 22. září 2003 o geneticky modifikovaných potravinách a krmivech[16] stanoví ucelený právní rámec pro povolování geneticky modifikovaných organismů (dále jen „GMO“), který se v celé šíři použije na GMO určené pro účely pěstování v EU jako osivo nebo jiný množitelský materiál rostlin (dále jen „GMO určené k pěstování“).2. Před tím, než jsou GMO určené k pěstování povoleny za účelem uvedení na trh Unie, musí na základě tohoto souboru právních předpisů projít individuálním hodnocením rizika. Cílem tohoto postupu povolování je zajistit vysokou úroveň ochrany lidského života a zdraví, zdraví a dobrých životních podmínek zvířat, životního prostředí a zájmů spotřebitele při současném zajištění řádného fungování vnitřního trhu.3. Kromě povolení pro uvedení na trh musí geneticky modifikované odrůdy splňovat také požadavky právních předpisů EU týkajících se uvádění osiva a množitelského materiálu rostlin na trh, které stanoví zejména směrnice Rady 66/401/EHS ze dne 14. června 1966 o uvádění osiva pícnin na trh[17], směrnice Rady 66/402/EHS ze dne 14. června 1966 o uvádění osiva obilovin na trh, směrnice Rady 2002/53/ES ze dne 13. června 2002 o Společném katalogu odrůd druhů zemědělských rostlin[18], směrnice Rady 2002/54/ES ze dne 13. června 2002 o uvádění osiva řepy na trh[19], směrnice Rady 2002/55/ES ze dne 13. června 2002 o uvádění osiva zeleniny na trh[20], směrnice Rady 2002/56/ES ze dne 13. června 2002 o uvádění sadby brambor na trh[21], směrnice Rady 2002/57/ES ze dne 13. června 2002 o uvádění osiva olejnin a přadných rostlin na trh[22], směrnice Rady 68/193/EHS ze dne 9. dubna 1968 o uvádění révového vegetativního množitelského materiálu na trh[23], směrnice Rady 98/56/ES ze dne 20. července 1998 o uvádění rozmnožovacího materiálu okrasných rostlin na trh[24], směrnice Rady 99/105/ES ze dne 22. prosince 1999 o uvádění reprodukčního materiálu lesních dřevin na trh[25] a směrnice Rady 2008/90/ES ze dne 29. září 2008 o uvádění na trh rozmnožovacího materiálu ovocných rostlin a ovocných rostlin určených k produkci ovoce[26]. Pokud jde o výše uvedené právní předpisy, směrnice 2002/53/ES a 2002/55/ES obsahují ustanovení, která členským státům umožňují za určitých přesně definovaných podmínek zakázat používání určité odrůdy na celém jejich území nebo na jeho části, nebo stanovit přiměřené podmínky pro pěstování odrůdy.4. Jakmile byl GMO v souladu s právním rámcem EU pro GMO povolen pro účely pěstování a splňuje, pokud jde o odrůdu, jež má být uvedena na trh, požadavky právních předpisů EU týkajících se uvádění osiva a množitelského materiálu rostlin na trh, nesmí členské státy zakázat nebo omezit jejich volný oběh na svém území ani mu bránit, s výjimkou podmínek stanovených v právních předpisech EU.5. Zkušenosti ukazují, že pěstování GMO je otázka, kterou důkladněji řeší členské státy, buď na ústřední, nebo na regionální a místní úrovni. Na rozdíl od otázek týkajících se uvádění GMO na trh a jejich dovozu, jež by měly být i nadále regulovány na úrovni EU, aby zůstal zachován vnitřní trh, bylo pěstování uznáno za záležitost, která má zásadní místní nebo regionální význam. V souladu s čl. 2 odst. 2 Smlouvy o fungování Evropské unie by tedy členské státy měly mít nárok na možnost přijímat pravidla týkající se účinného pěstování GMO na svém území poté, co tyto GMO byly zákonně povoleny za účelem uvedení na trh EU.6. V této souvislosti se jeví vhodné udělit členským státům v souladu se zásadou subsidiarity větší volnost při rozhodování o tom, zda chtějí na svém území pěstovat geneticky modifikované plodiny, či nikoli, aniž by se změnil systém Unie pro povolování GMO a nezávisle na opatřeních, která členské státy smějí přijmout při použití článku 26a směrnice 2001/18/ES k předcházení nezáměrné přítomnosti GMO v jiných produktech.7. Členské státy by proto měly být oprávněny přijímat opatření, kterými se omezuje nebo zakazuje pěstování všech nebo některých GMO na celém jejich území nebo jeho části, a měnit uvedená opatření, jak považují za vhodné, ve všech fázích povolování, obnovování povolení nebo stažení dotčených GMO z trhu. To by se mělo použít i na geneticky modifikované odrůdy osiva a množitelského materiálu rostlin, které jsou uváděny na trh v souladu s příslušnými právními předpisy týkajícími se uvádění osiva a množitelského materiálu rostlin na trh, a zejména v souladu se směrnicemi 2002/53/ES a 2002/55/ES. Opatření by se měla týkat pouze pěstování GMO, a nikoli volného oběhu a dovozu geneticky modifikovaného osiva a rozmnožovacího materiálu rostlin a produktů s jejich obsahem, jakož i produktů jejich sklizně. Zároveň by jimi nemělo být dotčeno pěstování geneticky nemodifikovaných odrůd osiva a rozmnožovacího materiálu rostlin, v nichž se nacházejí náhodné nebo technicky nevyhnutelné stopy GMO povolených v EU.8. Na základě právního rámce pro povolování GMO nemůže členský stát upravovat úroveň ochrany lidského zdraví nebo zdraví zvířat a životního prostředí, která byla stanovena pro celou EU, a tato situace se nesmí změnit. Členské státy však mohou přijmout opatření, kterými se omezuje nebo zakazuje pěstování všech nebo některých GMO na celém jejich území nebo jeho části, ve veřejném zájmu a na základě jiných důvodů, než jsou důvody, na něž se vztahuje harmonizovaný soubor pravidel EU, který již stanoví postupy pro zohlednění rizik, jež mohou GMO určené k pěstování představovat pro zdraví a životní prostředí. Kromě toho by uvedená opatření měla být v souladu se Smlouvami, zejména pokud jde o zásadu nediskriminace v souvislosti s domácími a zahraničními výrobky a o články 34 a 36 Smlouvy o fungování Evropské unie, a rovněž s příslušnými mezinárodními závazky Unie, zejména vůči Světové obchodní organizaci.9. Podle zásady subsidiarity není účelem tohoto nařízení harmonizovat podmínky pěstování v členských státech, ale poskytnout členským státům svobodu, aby mohly k zákazu pěstování GMO na jejich území použít jiné důvody, než je vědecké hodnocení rizik pro zdraví a životní prostředí. Kromě toho jeden z účelů směrnice Evropského parlamentu a Rady 98/34/ES ze dne 22. června 1998 o postupu při poskytování informací v oblasti norem a technických předpisů[27], tj. umožnit Komisi zvážit přijetí závazných právních předpisů na úrovni EU, by nebyl naplněn systematickým oznamováním opatření členských států podle uvedené směrnice. Kromě toho předmětem opatření, jež mohou členské státy v souladu s tímto nařízením přijmout, nesmí být uvádění GMO na trh, a proto nemění podmínky uvádění GMO povolených podle stávajících právních předpisů na trh. Postup oznamování stanovený směrnicí 98/34/ES se proto Komisi nejeví jako ten nejvhodnější informační kanál. Proto by se odchylně od výše uvedeného neměla použít směrnice 98/34/ES. Jednodušší systém oznamování vnitrostátních opatření před jejich přijetím se jeví jako vhodnější nástroj k zajištění toho, aby byla Komise o těchto opatřeních informována. Opatření, která členské státy hodlají přijmout, by proto měla být spolu s jejich odůvodněním sdělena pro informaci Komisi a ostatním členským státům jeden měsíc před jejich přijetím.10. Ustanovení čl. 7 odst. 8 a čl. 19 odst. 8 nařízení (ES) č. 1829/2003 stanoví, že odkazy učiněné v částech A a D směrnice 2001/18/ES na GMO povolené podle části C uvedené směrnice se považují za odkazy vztahující se rovněž na GMO povolené podle uvedeného nařízení. Proto by se opatření přijatá členskými státy podle tohoto nařízení měla vztahovat rovněž na GMO povolené podle nařízení (ES) č. 1829/2003.11. Směrnice 2001/18/ES by proto měla být odpovídajícím způsobem změněna,PŘIJALY TOTO NAŘÍZENÍ:Článek 1 Změna směrnice 2001/18/ESVe směrnici 2001/18/ES se ode dne vstupu tohoto nařízení v platnost vkládá nový článek, který zní:„Článek 26b PěstováníČlenské státy mohou přijmout opatření k omezení nebo zákazu pěstování všech nebo některých GMO povolených v souladu s částí C této směrnice nebo s nařízením (ES) č. 1829/2003, které sestávají z geneticky modifikovaných odrůd uváděných na trh v souladu s příslušnými právními předpisy EU týkajícími se uvádění osiva a množitelského materiálu rostlin na trh, na celém jejich území nebo jeho části, pokud:a) jsou uvedená opatření založena na jiných důvodech, než jsou důvody související s posouzením nepříznivých účinků na zdraví a životní prostředí, které mohou nastat v důsledku záměrného uvolnění GMO nebo jejich uvedení na trh;ab) jsou v souladu se Smlouvami.Odchylně od směrnice 98/34/ES členské státy, které hodlají přijmout odůvodněná opatření podle tohoto článku, sdělí tato opatření pro informaci ostatním členským státům a Komisi jeden měsíc před jejich přijetím.“Článek 2 Vstup v platnostToto nařízení vstupuje v platnost [...] dnem po vyhlášení v Úředním věstníku Evropské unie .Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo použitelné v členských státech v souladu se Smlouvami.V Bruselu dne [...].Za Evropský parlament Za Radupředseda/předsedkyně předseda/předsedkyně[pic][pic][pic] [1] Úř. věst. L 106, 17.4.2001, s. 1.[2] Úř. věst. L 268, 18.10.2003, s. 1.[3] Úř. věst. L 268, 18.10.2003, s. 24.[4] AT, BG, IE, EL, CY, LV, LT, HU, LU, MT, NL, PL a SI.[5] Související diskuse proběhly na zasedáních Rady ve dnech 2. března, 23. března a 25. června 2009.[6] Doporučení Komise ze dne 23. července 2003 o pokynech pro tvorbu vnitrostátních strategií a osvědčených postupů k zajištění koexistence geneticky modifikovaných plodin s konvenčním a ekologickým zemědělstvím.[7] Podle čl. 26a odst. 1 směrnice 2001/18/ES „členské státy mohou přijmout vhodná opatření k předcházení nezáměrné přítomnosti GMO v jiných produktech“ .[8] Kukuřice se týká 14 žádostí, jedna sójových bobů, jedna cukrové řepy a jedna brambor.[9] „ The economics of adventitious presence thresholds in the EU seed market “, Kalaitzandonakes, Magnier; working paper, červen 2007.[10] Podle zprávy Komise z roku 2006 o provádění nařízení (ES) č. 1829/2003 se podíly potravin a krmiv, které jsou označeny jako geneticky modifikované, na trhu EU podle všeho velmi různí. Krmiva označená jako geneticky modifikovaná jsou na trh uváděna v mnohem vyšší míře než geneticky modifikované potraviny. Tuto situaci způsobují zejména faktory, které nesouvisí s právním rámcem jako takovým, ale jedná se spíše o jiné prvky, jako např. poptávku ze strany spotřebitelů, relativní dostupnost a cenu různých komodit na světovém trhu a také o politiku výrobců potravin a maloobchodníků.[11] Směrnice 2002/53/ES a 2002/55/ES.[12] Úř. věst. C, , s.[13] Úř. věst. C, , s.[14] Úř. věst. C, , s.[15] Úř. věst. L 106, 17.4.2001, s. 1.[16] Úř. věst. L 268, 18.10.2003, s. 1.[17] Úř. věst. L 125, 11.7.1966, s. 2298.[18] Úř. věst. L 268, 18.10.2003, s. 1.[19] Úř. věst. L 193, 20.7.2002, s. 12.[20] Úř. věst. L 193, 20.7.2002, s. 33.[21] Úř. věst. L 193, 20.7.2002, s. 60.[22] Úř. věst. L 193, 20.7.2002, s. 74.[23] Úř. věst. L 93, 17.4.1968, s. 15.[24] Úř. věst. L 226, 13.8.1998, s. 16.[25] Úř. věst. L 11, 15.1.2000, s. 17.[26] Úř. věst. L 267, 8.1.2008, s. 8.[27] Úř. věst. L 204, 21.7.1998, s. 37.


text:
 10.12.2005
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 315/7
 ARRÊT DE LA COUR
 (sixième chambre)
 du 20 octobre 2005
 dans l'affaire C-505/04: Commission des Communautés européennes contre Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord (1)
 (Manquement d'État - Directive 2001/19/CE - Reconnaissance mutuelle des diplômes, certificats et autres titres - Infirmier, dentiste, vétérinaire, sage-femme, architecte, pharmacien et médecin - Non-transposition dans le délai prescrit - Gibraltar)
 (2005/C 315/12)
 Langue de procédure: l'anglais
 Dans l'affaire C-505/04, ayant pour objet un recours en manquement au titre de l'article 226 CE, introduit le 8 décembre 2004, Commission des Communautés européennes, (agent: M. H. Støvlbæk) contre Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord, (agent: Mme S. Nwaokolo) la cour (sixième chambre), composée de M. J.-P. Puissochet, faisant fonction de président de la sixième chambre, MM. S. von Bahr et A. Borg Barthet (rapporteur), juges, avocat général: M. A. Tizzano, greffier: M. R. Grass, a rendu le 20 octobre 2005 un arrêt dont le dispositif est le suivant:
 1.
 En n'ayant pas adopté, en ce qui concerne Gibraltar, les dispositions législatives, réglementaires et administratives nécessaires pour se conformer à la directive 2001/19/CE du Parlement européen et du Conseil, du 14 mai 2001, modifiant les directives 89/48/CEE et 92/51/CEE du Conseil concernant le système général de reconnaissance des qualifications professionnelles, et les directives 77/452/CEE, 77/453/CEE, 78/686/CEE, 78/687/CEE, 78/1026/CEE, 78/1027/CEE, 80/154/CEE, 80/155/CEE, 85/384/CEE, 85/432/CEE, 85/433/CEE et 93/16/CEE du Conseil concernant les professions d'infirmier responsable des soins généraux, de praticien de l'art dentaire, de vétérinaire, de sage-femme, d'architecte, de pharmacien et de médecin, le Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord a manqué aux obligations qui lui incombent en vertu de cette directive.
 2.
 Le Royaume-Uni de Grande-Bretagne et d'Irlande du Nord est condamné aux dépens.
 (1) JO C 31 du 05.02.2005.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21974D0411(05)
 Beschluß Nr. 7/74 des Gemischten Ausschusses EWG- Finnland vom 29. Januar 1974 zur Änderung des Anhangs II des Protokolls Nr. 3 über die Bestimmung des Begriffs "Erzeugnisse mit Ursprung in" oder "Ursprungserzeugnisse" und über die Methoden der Zusammenarbeit der Verwaltungen
 Amtsblatt Nr. L 102 vom 11/04/1974 S. 0022
 ABKOMMEN EWG - FINLAND - DER GEMISCHTE AUSSCHUSS - BESCHLUSS Nr. 7/74 DES GEMISCHTEN AUSSCHUSSES vom 29. Januar 1974 zur Änderung des Anhangs II des Protokolls Nr. 3 über die Bestimmung des Begriffs Erzeugnisse mit Ursprung in" oder Ursprungserzeugnisse" und über die Methoden der Zusammenarbeit der VerwaltungenDER GEMISCHTE AUSSCHUSS - gestützt auf das Abkommen zwischen der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Finnland, unterzeichnet am 5. Oktober 1973 zu Brüssel; gestützt auf das Protokoll Nr. 3 über die Bestimmung des Begriffs Erzeugnisse mit Ursprung in" oder Ursprungserzeugnisse" und über die Methoden der Zusammenarbeit der Verwaltungen, im folgenden Protokoll Nr. 3 genannt, insbesondere auf Artikel 28, in der Erwägung, daß die Verarbeitung von Weizen der Art Hartweizen in Lebensmitteln, die durch Aufblähen oder Rösten von Getreide hergestellt sind (Puffreis, Corn Flakes und dergleichen), als ausreichende Verarbeitung im Sinne der Bestimmungen des Artikels 5 des Protokolls Nr. 3 gilt und daß es demzufolge erforderlich ist, den Text der Fußnote (1) des Anhangs II des Protokolls Nr. 3 zu ändern - BESCHLIESST: Einziger Artikel Der Text der Fußnote (1) des Anhangs II des Protokolls Nr. 3 betreffend Tarifnummer 19.05 erhält folgende Fassung: (1) Diese Bestimmung gilt nicht, wenn es sich um Mais der Art zea indurata oder um Weizen der Art Hartweizen handelt." Geschehen zu Brüssel am 29. Januar 1974. Der VorsitzendeFür den Gemischten AusschußP. TALVITIE Die SekretäreO. RAUTIOJ. von GRUMME


text:
 20.3.2015
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 76/19
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2015/461 VAN DE COMMISSIE
 van 19 maart 2015
 tot vaststelling van technische uitvoeringsnormen met betrekking tot het proces om te komen tot een gezamenlijk besluit over de aanvraag om gebruik te maken van een groepsintern model in overeenstemming met Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad
 (Voor de EER relevante tekst)
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2009 betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (1), en met name artikel 231, lid 4, ervan,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Een efficiënte uitwisseling van passende informatie tussen de betrokken nationale toezichthoudende autoriteiten is van essentieel belang om te voorzien in een effectief proces om tot een gezamenlijk besluit over groepsinterne modellen te komen.
 (2)
 Om voor de consistente toepassing van het proces om tot een gezamenlijk besluit te komen te zorgen, is het belangrijk dat elke stap duidelijk omschreven wordt. Een duidelijk proces vergemakkelijkt ook de uitwisseling van informatie, stimuleert het wederzijds begrip, ontwikkelt de relaties tussen betrokken toezichthoudende autoriteiten en bevordert effectief toezicht.
 (3)
 Een tijdige en realistische planning van het proces om tot een gezamenlijk besluit te komen is cruciaal. Elke betrokken toezichthoudende autoriteit moet aan de groepstoezichthouder tijdig relevante informatie verstrekken.
 (4)
 Het instellen en documenteren van duidelijke processen voor de inhoud en de uitvoering van het gezamenlijke besluit moet ervoor zorgen dat het volledig gemotiveerd is.
 (5)
 Het proces om tot een gezamenlijk besluit te komen over de aanvraag om gebruik te maken van een groepsintern model moet consistent zijn voor het gezamenlijke besluit betreffende ingrijpende wijzigingen en voor wijzigingen in de gedragslijn voor de wijziging van het model voor groepsinterne modellen.
 (6)
 Deze verordening is gebaseerd op de ontwerpen van technische uitvoeringsnormen die de Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen (EIOPA) bij de Commissie heeft ingediend.
 (7)
 De EIOPA heeft openbare publieksraadplegingen gehouden over de ontwerpen van technische uitvoeringsnormen waarop deze verordening is gebaseerd, de mogelijke kosten en baten geanalyseerd en het advies van de overeenkomstig artikel 37 van Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad opgerichte Stakeholdergroep ingewonnen (2).
 (8)
 Ter bevordering van de rechtszekerheid omtrent het toezichtkader gedurende de in artikel 308 bis van Richtlijn 2009/138/EG bedoelde periode van gefaseerde invoering, welke op 1 april 2015 zal aanvangen, is het van belang ervoor te zorgen dat deze verordening zo spoedig mogelijk in werking treedt, namelijk op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 Onderwerp en toepassingsgebied
 Deze verordening specificeert de procedures die door de toezichthoudende autoriteiten moeten worden gevolgd om te komen tot een gezamenlijk besluit, als bedoeld in artikel 231, lid 2, van Richtlijn 2009/138/EG, over de aanvraag tot toestemming om gebruik te maken van een groepsintern model voor de berekening van het geconsolideerde solvabiliteitskapitaalvereiste van de groep alsook het solvabiliteitskapitaalvereiste van verzekerings- en herverzekeringsondernemingen in de groep.
 Artikel 2
 Definitie
 Voor de toepassing van deze verordening wordt onder „betrokken toezichthoudende autoriteiten” verstaan, de toezichthoudende autoriteiten van alle lidstaten waarin de hoofdkantoren van alle verbonden verzekerings- en herverzekeringsondernemingen die een aanvraag indienen voor het gebruik van een groepsintern model voor de berekening van het solvabiliteitskapitaalvereiste zich bevinden.
 Artikel 3
 Akkoord over het proces
 1. De betrokken toezichthoudende autoriteiten komen tot een akkoord over het proces en de wijze om tot een gezamenlijk besluit te komen respectievelijk een gezamenlijk besluit te formaliseren, daaronder begrepen tijdschema, belangrijkste stappen en te leveren prestaties, waarbij ook rekening wordt gehouden met de vereisten van Richtlijn 2009/138/EG als nader bepaald in de Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 van de Commissie (3) tot aanvulling van Richtlijn 2009/138/EG. Teneinde alles in het werk te stellen om tot een gezamenlijk besluit overeenkomstig artikel 231, lid 2, van Richtlijn 2009/138/EG te komen, zorgt elke betrokken toezichthoudende autoriteit ervoor dat de belangrijkste stappen en te leveren prestaties die voor het overeengekomen proces zijn vastgesteld tijdig worden gevolgd.
 2. De betrokken toezichthoudende autoriteiten nemen wanneer zij een akkoord bereiken over het proces alle juridische belemmeringen of interne processen in aanmerking die voor hen een beperking ervoor kunnen vormen binnen de bepaalde termijn hun formeel standpunt over de aanvraag te verstrekken. Hiertoe stellen alle betrokken toezichthoudende autoriteiten de andere betrokken toezichthoudende autoriteiten in kennis van alle wettelijke belemmeringen of interne processen die bij hun betrokken toezichthoudende autoriteit kunnen bestaan.
 3. De betrokken toezichthoudende autoriteiten verstrekken de andere betrokken autoriteiten zo spoedig mogelijk alle informatie die relevant kan zijn voor het besluit over de aanvraag.
 4. Ingeval een betrokken toezichthoudende autoriteit een kwestie betreffende het proces aan de orde stelt, met name wanneer waarschijnlijk geen consensus over het besluit zal worden bereikt, moet zij de redenen hiervoor aan de andere betrokken toezichthoudende autoriteiten toelichten en aangeven of zij voornemens is de kwestie overeenkomstig artikel 231, lid 3, van Richtlijn 2009/138/EG aan de EIOPA voor te leggen. De groepstoezichthouder discussieert met alle betrokken toezichthoudende autoriteiten om een oplossing te vinden voor de kwestie. De toezichthoudende autoriteiten moeten een akkoord bereiken over een termijn om tot een oplossing te komen.
 5. Als binnen de overeengekomen termijn geen bevredigende oplossing is gevonden en de betrokken toezichthoudende autoriteit besluit de zaak naar de EIOPA door te verwijzen, doet zij dat onverwijld.
 Artikel 4
 Voorstel voor een besluit
 1. Alvorens een voorstel voor een besluit te doen, bevestigen de betrokken toezichthoudende autoriteiten dat de beoordeling van de aanvraag is voltooid en dat het resultaat van deze beoordeling de basis vormt voor het nemen van een besluit over de aanvraag.
 2. De andere betrokken toezichthoudende autoriteiten verstrekken aan de groepstoezichthouder schriftelijk hun inbreng over het voorstel voor een besluit door het resultaat van de gemaakte beoordeling samen te vatten.
 3. De groepstoezichthouder stelt, aan de hand van de inbreng van de andere betrokken toezichthoudende autoriteiten als bedoeld in lid 2, een schriftelijk voorstel voor een besluit op, daaronder begrepen, in voorkomend geval, de voorwaarden waaraan het voorgestelde besluit is onderworpen. Dit voorstel bevat de redenen voor het besluit en, in voorkomend geval, voor de voorwaarden.
 4. Bij het opstellen van een voorstel voor een besluit neemt de groepstoezichthouder, in voorkomend geval, de standpunten in overweging die tijdens de beoordeling van de aanvraag door de andere betrokken toezichthoudende autoriteiten betreffende de geschiktheid van het groepsinterne model voor de berekening van het geconsolideerde solvabiliteitskapitaalvereiste van de groep zijn verwoord. In voorkomend geval neemt de groepstoezichthouder ook de standpunten van de andere toezichthoudende autoriteiten binnen het college van toezichthouders betreffende het groepsinterne model in overweging.
 5. De groepstoezichthouder zendt het voorstel voor een besluit aan de betrokken toezichthoudende autoriteiten en, in voorkomend geval, aan de andere leden en deelnemers aan het college.
 6. De andere betrokken toezichthoudende autoriteiten verstrekken aan de groepstoezichthouder schriftelijk hun standpunt over het voorstel voor een besluit, daaronder begrepen, in voorkomend geval, hun standpunt over de voorwaarden waaraan het voorgestelde besluit is onderworpen. De groepstoezichthouder verzamelt de ontvangen standpunten en verstrekt een samenvatting ervan aan de andere betrokken toezichthoudende autoriteiten.
 7. De groepstoezichthouder organiseert ten minste een vergadering met de andere betrokken toezichthoudende autoriteiten ter bespreking van het voorstel voor een besluit en de verstrekte standpunten. Deze vergaderingen kunnen als een lijfelijke vergadering of, wanneer alle betrokken toezichthoudende autoriteiten het daarover eens zijn, op een andere wijze plaatsvinden. De bespreking is gericht op het bereiken van consensus over een gezamenlijk besluit. Elke betrokken toezichthoudende autoriteit bevestigt vervolgens haar standpunten of zendt schriftelijk haar definitieve standpunten en voorbehouden aan de groepstoezichthouder.
 Artikel 5
 Eindbesluit
 1. In het geval als bedoeld in artikel 231, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG belast de groepstoezichthouder wanneer een gezamenlijk besluit is bereikt zich met:
 a)
 het documenteren van het definitieve besluit over de aanvraag en, in voorkomend geval, over de voorwaarden waaraan het besluit is onderworpen;
 b)
 het zenden van het definitieve besluit aan alle leden van het college en, in voorkomend geval, aan de deelnemers samen met de standpunten van de betrokken toezichthoudende autoriteiten.
 In het in de eerste alinea bedoelde geval wordt het akkoord over het definitieve besluit schriftelijk bevestigd door vertegenwoordigers van de betrokken toezichthoudende autoriteiten met voldoende gezag om hun betrokken autoriteiten te verbinden.
 2. In het geval als bedoeld in artikel 231, lid 6, van Richtlijn 2009/138/EG belast de groepstoezichthouder wanneer een gezamenlijk besluit niet is bereikt zich met:
 a)
 het documenteren van zijn definitieve besluit;
 b)
 het documenteren van de standpunten en voorbehouden als bedoeld in artikel 4, lid 7;
 c)
 het mededelen van de standpunten en voorbehouden van de relevante betrokken toezichthoudende autoriteiten en, in voorkomend geval, de redenen waarom de groepstoezichthouder is afgeweken van deze standpunten bij het verstrekken aan de betrokken toezichthoudende autoriteiten van een document met zijn besluit overeenkomstig artikel 231, lid 6, van Richtlijn 2009/138/EG;
 d)
 het zenden van het besluit aan overige leden van het college en, in voorkomend geval, de deelnemers samen met de standpunten en voorbehouden van de betrokken toezichthoudende autoriteiten.
 Artikel 6
 Kennisgeving van het besluit
 1. Wanneer een definitief besluit is genomen, deelt de groepstoezichthouder het besluit onverwijld aan de aanvrager mee.
 2. In geval van toestemming voor het gebruik van het groepsinterne model neemt de groepstoezichthouder in het besluit op:
 a)
 of het besluit een gezamenlijk besluit was overeenkomstig artikel 231, lid 5, van Richtlijn 2009/138/EG of door de groepstoezichthouder genomen is overeenkomstig artikel 231, lid 6, van Richtlijn 2009/138/EG;
 b)
 de redenen voor het besluit;
 c)
 de namen van de verbonden ondernemingen die zijn opgenomen in het toepassingsgebied van het interne model voor de berekening van het solvabiliteitskapitaalvereiste van de groep;
 d)
 de namen van de verbonden ondernemingen die van het groepsinterne model gebruik mogen maken om hun solvabiliteitskapitaalvereiste te berekenen;
 e)
 in voorkomend geval, de risico's en belangrijke bedrijfsonderdelen die binnen het toepassingsgebied van het gedeeltelijk interne model vallen;
 f)
 de datum met ingang waarvan de solvabiliteitskapitaalvereisten die zijn vermeld onder c) en d) met het groepsinterne model worden berekend;
 g)
 in voorkomend geval, de voorwaarden waaraan de toestemming voor het gebruik van het groepsinterne model zijn onderworpen, en de redenen voor deze voorwaarden;
 h)
 in voorkomend geval, een vereiste dat de onderneming een plan ontwikkelt en levert om het toepassingsgebied van het groepsinterne model uit te breiden, daaronder begrepen de beschrijving en het tijdschema van het plan;
 i)
 in voorkomend geval de goedgekeurde integratietechniek die moet worden gebruikt om het gedeeltelijk interne model in de standaardformule van het solvabiliteitskapitaalvereiste te integreren.
 3. In geval van afwijzing om gebruik te maken van het groepsinterne model, neemt de groepstoezichthouder in het besluit een beknopte beschrijving op van de onderdelen of aspecten van het interne model die niet voldoen aan de vereisten voor het gebruik van een groepsintern model en vermeldt hij precies aan welke voorwaarden niet is voldaan. In de kennisgeving moet ook worden vermeld dat de afwijzing niet inhoudt dat andere vereisten werden geacht te zijn nageleefd.
 Artikel 7
 Inwerkingtreding
 Deze verordening treedt in werking op de dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 19 maart 2015.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) PB L 335 van 17.12.2009, blz. 1.
 (2) Verordening (EU) nr. 1094/2010 van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 tot oprichting van een Europese toezichthoudende autoriteit (Europese Autoriteit voor verzekeringen en bedrijfspensioenen), tot wijziging van Besluit nr. 716/2009/EG en tot intrekking van Besluit 2009/79/EG van de Commissie (PB L 331 van 15.12.2010, blz. 48).
 (3) Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/35 van de Commissie van 10 oktober 2014 tot aanvulling van Richtlijn 2009/138/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de toegang tot en uitoefening van het verzekerings- en het herverzekeringsbedrijf (Solvabiliteit II) (PB L 12 van 17.1.2015, blz. 1).