type: contracts

text:
 |
 22010A0917(01)
 Umowa między Unią Europejską a rządem Wysp Owczych o współpracy naukowo-technicznej
 Dziennik Urzędowy L 245 , 17/09/2010 P. 2 - 13
 Umowamiędzy Unią Europejską a rządem Wysp Owczych o współpracy naukowo-technicznejUNIA EUROPEJSKA,zwana dalej "Unią",z jednej strony,orazRZĄD WYSP OWCZYCH,zwany dalej "Wyspami Owczymi",z drugiej strony,zwane dalej "Stronami",UWZGLĘDNIAJĄC znaczenie aktualnej współpracy naukowo-technicznej między Wyspami Owczymi a Unią, a także ich obopólny interes we wzmocnieniu tej współpracy w kontekście utworzenia Europejskiej Przestrzeni Badawczej,MAJĄC NA UWADZE, że naukowcy z Wysp Owczych biorą już z powodzeniem udział w projektach finansowanych przez Unię,UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że obie Strony są zainteresowane wspieraniem wzajemnego dostępu swoich jednostek badawczych do działalności badawczo-rozwojowej na Wyspach Owczych, z jednej strony, oraz do unijnych programów ramowych w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego, z drugiej strony,MAJĄC NA UWADZE, że Wyspy Owcze i Unia są zainteresowane współpracą w ramach tych programów dla obopólnej korzyści,MAJĄC NA UWADZE, że decyzją nr 1982/2006/WE [1] z dnia 18 grudnia 2006 r. Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej przyjęły siódmy program ramowy Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007–2013) (zwany dalej "programem ramowym"),UWZGLĘDNIAJĄC fakt, że rząd Wysp Owczych zawiera niniejszą Umowę w imieniu Królestwa Danii zgodnie z ustawą w sprawie zawierania przez rząd Wysp Owczych umów na mocy prawa międzynarodowego,MAJĄC NA UWADZE, że bez uszczerbku dla odpowiednich postanowień Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (zwanego dalej "TFUE") niniejsza Umowa oraz wszelkie działania realizowane na jej mocy w żaden sposób nie wpłyną na uprawnienia państw członkowskich do podejmowania z Wyspami Owczymi dwustronnych działań w dziedzinie nauki, techniki, badań i rozwoju, oraz do zawierania w tym celu, w stosownych przypadkach, umów,UZGODNILI, CO NASTĘPUJE:Artykuł 1Zakres1. Wyspy Owcze są stowarzyszone, na warunkach ustanowionych lub określonych w niniejszej Umowie i załącznikach do niej, w ramach programu ramowego, ustanowionego decyzją nr 1982/2006/WE, rozporządzeniem (WE) nr 1906/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającym zasady uczestnictwa przedsiębiorstw, ośrodków badawczych i uczelni wyższych w działaniach prowadzonych w ramach siódmego programu ramowego oraz zasady upowszechniania wyników badań (2007–2013) [2], a także decyzjami Rady 2006/971/WE [3], 2006/972/WE [4], 2006/973/WE [5], 2006/974/WE [6] i 2006/975/WE [7], dotyczącymi różnych programów szczegółowych w ramach programu ramowego.2. Wszystkie akty prawne pochodne w stosunku do aktów, o których mowa w ust. 1, w tym akty prawne ustanawiające struktury potrzebne do wdrażania programu ramowego za pomocą działań w dziedzinie badań zgodnie z art. 185 i 187 TFUE, mają zastosowanie do Wysp Owczych.3. Oprócz stowarzyszenia, o którym mowa w ust. 1, współpraca może obejmować:a) regularne dyskusje na temat kierunków i priorytetów polityki w dziedzinie badań oraz planowania badań na Wyspach Owczych i w Unii;b) dyskusje na temat perspektyw i rozwoju współpracy;c) dostarczanie na czas informacji dotyczących realizacji programów i projektów badawczych na Wyspach Owczych i w Unii, oraz informacji o wynikach prac podjętych w ramach niniejszej Umowy;d) wspólne spotkania;e) wizyty i wymianę pracowników naukowych, inżynierów i techników;f) regularne i stałe kontakty między kierownikami programów lub projektów ze strony Wysp Owczych i Unii,g) udział ekspertów w seminariach, sympozjach i warsztatach.Artykuł 2Warunki odnoszące się do stowarzyszenia Wysp Owczych w ramach programu ramowego1. Podmioty prawne z Wysp Owczych biorą udział w pośrednich działaniach oraz w działalności Wspólnego Centrum Badawczego programu ramowego na takich samych warunkach jak te mające zastosowanie do podmiotów prawnych z państw członkowskich Unii, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych lub określonych w załącznikach I i II. Warunki przedkładania i oceny wniosków oraz udzielania dotacji i zawierania umów o dotacje lub umów w ramach programów unijnych są dla jednostek badawczych z Wysp Owczych takie same jak warunki mające zastosowanie do zawierania umów o dotacje lub umów z jednostkami badawczymi mającymi siedzibę w Unii w ramach tych samych programów, z uwzględnieniem obopólnych interesów Unii i Wysp Owczych.Podmioty prawne z Unii uczestniczą w programach i projektach badawczych Wysp Owczych w obszarach tematycznych odpowiadających obszarom tematycznym programu ramowego na takich samych warunkach jak te mające zastosowanie do podmiotów prawnych z Wysp Owczych, z zastrzeżeniem warunków ustanowionych lub określonych w załącznikach I i II. Podmiot prawny mający siedzibę w innym kraju stowarzyszonym w ramach programu ramowego ma te same prawa i obowiązki wynikające z niniejszej Umowy co podmioty prawne mające siedzibę w państwie członkowskim, pod warunkiem że dany kraj stowarzyszony, w którym podmiot ma siedzibę zgodził się, by podmioty prawne z Wysp Owczych miały takie same prawa i obowiązki.2. Od dnia rozpoczęcia stosowania niniejszej Umowy Wyspy Owcze wnoszą wkład finansowy do rocznego budżetu Unii za każdy rok trwania programu ramowego. Wkład finansowy Wysp Owczych dodaje się do kwot przewidzianych każdego roku w budżecie rocznym Unii na przydział środków na zobowiązania finansowe wynikające z różnych form działań koniecznych do realizacji i funkcjonowania programu ramowego oraz do zarządzania tym programem. Zasady obliczania i wnoszenia wkładu finansowego Wysp Owczych określono w załączniku III.3. Przedstawiciele Wysp Owczych uczestniczą jako obserwatorzy w posiedzeniach komitetów programu ramowego ustanowionych decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji [8]. Przedstawiciele Wysp Owczych nie biorą udziału w posiedzeniach tych komitetów podczas głosowań. Wyspy Owcze będą informowane o wyniku głosowania. Uczestnictwo, o którym mowa w niniejszym ustępie, przyjmuje taką samą formę, włącznie z procedurami otrzymywania informacji i dokumentacji, jak forma stosowana wobec przedstawicieli państw członkowskich.4. Przedstawiciele Wysp Owczych uczestniczą jako obserwatorzy w posiedzeniach Rady Zarządzającej Wspólnego Centrum Badawczego. Uczestnictwo, o którym mowa w niniejszym ustępie, przyjmuje taką samą formę, włącznie z procedurą otrzymywania informacji i dokumentacji, jak forma stosowana wobec przedstawicieli państw członkowskich.5. Unia zwraca koszty podróży i utrzymania ponoszone przez przedstawicieli Wysp Owczych biorących udział w posiedzeniach komitetów i organów określonych w niniejszym artykule lub w posiedzeniach związanych z wdrażaniem programu ramowego organizowanych przez Unię, na takiej samej podstawie jak przedstawicielom państw członkowskich i zgodnie z obowiązującymi ich procedurami.Artykuł 3Umocnienie współpracy1. Strony dołożą wszelkich starań w ramach własnego ustawodawstwa, by ułatwiać swobodny przepływ i pobyt pracowników naukowych uczestniczących w działaniach objętych niniejszą Umową oraz transgraniczny przepływ towarów przeznaczonych do wykorzystania w tych działaniach.2. Strony dopilnują, by transakcje polegające na przekazywaniu między Unią i Wyspami Owczymi środków finansowych koniecznych do realizacji działań objętych niniejszą Umową nie podlegały żadnym opłatom ani podatkom.Artykuł 4Komitet Badawczy UE-Wyspy Owcze1. Powołuje się wspólny komitet, zwany "Komitetem Badawczym UE-Wyspy Owcze", którego zadania obejmują:a) zapewnienie wprowadzania w życie niniejszej Umowy, jego ocenę i przegląd;b) badanie wszelkich środków, które mogą poprawić i rozwinąć współpracę;c) regularne dyskusje na temat przyszłych kierunków i priorytetów polityki w dziedzinie badań oraz planowania badań na Wyspach Owczych i w Unii, a także na temat perspektyw dla przyszłej współpracy;d) wprowadzanie, w razie potrzeby, poprawek technicznych do niniejszej Umowy, pod warunkiem ich zatwierdzenia zgodnie z krajowymi procedurami każdej ze Stron.2. Komitet Badawczy UE-Wyspy Owcze może wskazywać, na wniosek Wysp Owczych, regiony Wysp Owczych, które spełniają kryteria określone w art. 5 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności [9], i w związku z tym mogą kwalifikować się do korzystania z działalności badawczej prowadzonej w ramach programu prac "Potencjał badawczy", a konkretnie szczegółowego programu "Zdolności".3. Komitet Badawczy UE-Wyspy Owcze, złożony z przedstawicieli Komisji i Wysp Owczych, przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.4. Komitet Badawczy UE-Wyspy Owcze spotyka się przynajmniej raz na dwa lata. Na wniosek jednej ze Stron organizuje się posiedzenia nadzwyczajne.Artykuł 5Postanowienia końcowe1. Załączniki I, II, III i IV stanowią integralną część niniejszej Umowy.2. Niniejsza Umowa zostaje niniejszym zawarta na pozostały czas trwania programu ramowego. Umowa wchodzi w życie w dniu, w którym obie Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu swoich procedur z tym związanych. Umowę stosuje się tymczasowo od dnia 1 stycznia 2010 r.Wszelkich zmian niniejszej Umowy dokonuje się wyłącznie na piśmie, za zgodą Stron. Wejście zmian w życie przebiega według tej samej procedury jak w przypadku samej Umowy, z wykorzystaniem drogi dyplomatycznej. Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą Umowę w dowolnym momencie, z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia, w drodze pisemnego zawiadomienia przekazanego drogą dyplomatyczną. Projekty i działania będące w trakcie realizacji w momencie złożenia wypowiedzenia lub wygaśnięcia niniejszej Umowy są kontynuowane do czasu ich zakończenia na warunkach określonych w niniejszej Umowie. Strony wspólnie uzgadniają inne konsekwencje wygaśnięcia Umowy.3. Jeżeli jedna ze Stron powiadomi drugą Stronę o tym, że nie zawrze niniejszej Umowy, niniejszym uzgadnia się, że:- Unia zwróci Wyspom Owczym ich wkład do rocznego budżetu Unii Europejskiej określony w art. 2 ust. 2,- Unia potrąci jednak z tej kwoty fundusze, które zaangażowała w związku z udziałem podmiotów prawnych z Wysp Owczych w pośrednich działaniach, w tym zwroty, o których mowa w art. 2 ust. 5,- projekty i działania rozpoczęte w okresie tymczasowego stosowania niniejszej Umowy i będące w trakcie realizacji w chwili zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2, są kontynuowane do czasu ich zakończenia na warunkach określonych w niniejszej Umowie.4. Jeżeli Unia postanowi wprowadzić zmiany do programu ramowego, powiadamia Wyspy Owcze o dokładnej treści takich zmian w ciągu tygodnia od ich przyjęcia przez Unię. W przypadku takiej zmiany lub rozszerzenia programów badawczych Wyspy Owcze mogą rozwiązać niniejszą Umowę z zachowaniem sześciomiesięcznego okresu wypowiedzenia. Strony powiadamiają o zamiarze rozwiązania lub rozszerzenia niniejszej Umowy w terminie trzech miesięcy od przyjęcia decyzji Unii.5. W przypadku przyjęcia przez Unię nowego wieloletniego programu ramowego w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji nowa umowa może być renegocjowana lub odnowiona na wzajemnie uzgodnionych warunkach, na wniosek jednej ze Stron.6. Niniejsza Umowa ma zastosowanie, z jednej strony, na terytoriach, na których stosowany jest TFUE, i na warunkach określonych w tym Traktacie, oraz, z drugiej strony — na terytorium Wysp Owczych.7. Niniejszą Umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, holenderskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim oraz farerskim, przy czym wszystkie te teksty są jednakowo autentyczne.Съставено в Брюксел на трети юни две хиляди и десета година.Hecho en Bruselas, el tres de junio de dos mil diez.V Bruselu dne třetího června dva tisíce deset.Udfærdiget i Bruxelles den tredje juni to tusind og ti.Geschehen zu Brüssel am dritten Juni zweitausendzehn.Kahe tuhande kümnenda aasta juunikuu kolmandal päeval Brüsselis.'Εγινε στις Βρυξέλλες, στις τρεις Ιουνίου δύο χιλιάδες δέκα.Done at Brussels on the third day of June in the year two thousand and ten.Fait à Bruxelles, le trois juin deux mille dix.Fatto a Bruxelles, addì tre giugno duemiladieci.Briselē, divi tūkstoši desmitā gada trešajā jūnijāPriimta du tūkstančiai dešimtų metų birželio trečią dieną Briuselyje.Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizedik év június harmadik napján.Magħmul fi Brussell, it- tielet jum ta' Ġunju tas-sena elfejn u għaxra.Gedaan te Brussel, de derde juni tweeduizend tien.Sporządzono w Brukseli dnia trzeciego czerwca dwa tysiące dziesiątego roku.Feito em Bruxelas, em três de Junho de dois mil e dez.Întocmit la Bruxelles, la trei iunie două mii zece.V Bruseli tretieho júna dvetisícdesať.V Bruslju, dne tretjega junija leta dva tisoč deset.Tehty Brysselissä kolmantena päivänä kesäkuuta vuonna kaksituhattakymmenen.Som skedde i Bryssel den tredje juni tjugohundratio.Gjørdur í Brússel triðja juni tvey túsund og tíggju.За Европейския съюзPor la Unión EuropeaZa Evropskou uniiFor Den Europæiske UnionFür die Europäische UnionEuroopa Ühenduse nimelΓια την Ευρωπαϊκή ΚοινότηταFor the European UnionPour l'Union européennePer l'Unione europeaEiropas Savieníbas vārdāEuropos Sajungos varduAz Európai Unió részérőlGhall-Unjoni EwropeaVoor de Europese UnieW imieniu Unii EuropejskiejPela União EuropeiaPentru Uniunea EuropeanăZa Európsku úniuZa Evropsko unijoEuroopan unionin puolestaFör Europeiska unionenFyri Evropeiska Somveldið+++++ TIFF ++++++++++ TIFF +++++За правителството на Фарьорските островиPor el Gobierno de las Islas FeroeZa vládu Faerských ostrovůFor Færøernes landsstyreFür die Regierung der FäröerFääri saarte valitsuse nimelΓια την Κυβέρνηση των Νήσων ΦερόεςFor the Government of the FaroesPour le gouvernement des îles FéroéPer il governo delle isole FærøerFēru salu valdības vārdāFarerų Vyriausybės varduA Feröer szigetek kormánya részérőlGħall-Gvern tal-Gżejjer Faeroe.Voor de regering van de FaeröerW imieniu rządu Wysp OwczychPelo Governo das IIhas FaroéPentru Guvernul Insulelor FeroeZa vládu Faerských ostrovovZa Vlado Ferskih otokovFärsaarten hallituksen puolestaFör Färöarnas landsstyreFyri Føroya landsslýri+++++ TIFF +++++[1] Dz.U. L 412 z 30.12.2006, s. 1.[2] Dz.U. L 391 z 30.12.2006, s. 1.[3] Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 66.[4] Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 224.[5] Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 252.[6] Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 281.[7] Dz.U. L 400 z 30.12.2006, s. 350.[8] Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.[9] Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 25.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IWARUNKI UCZESTNICTWA PODMIOTÓW PRAWNYCH Z PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UNII I Z WYSP OWCZYCHDo celów niniejszej Umowy "podmiot prawny" oznacza osobę fizyczną lub osobę prawną, utworzoną zgodnie z krajowym prawem miejsca, w którym znajduje się jej siedziba, lub z prawem Unii, posiadającą osobowość prawną oraz uprawnioną do posiadania wszelkich praw i obowiązków we własnym imieniu.I. Warunki uczestnictwa podmiotów prawnych z Wysp Owczych w pośrednich działaniach programu ramowego1. Uczestnictwo i finansowanie podmiotów prawnych mających siedzibę na Wyspach Owczych w pośrednich działaniach programu ramowego podlega warunkom ustanowionym dla "krajów stowarzyszonych" w rozporządzeniu (WE) nr 1906/2006. W przypadku wprowadzenia przez Unię przepisów mających na celu wykonanie art. 185 i 187 TFUE, Wyspy Owcze są uprawnione do uczestniczenia w strukturach prawnych tworzonych na mocy tych przepisów, z zastrzeżeniem przepisów przyjętych na potrzeby utworzenia wspomnianych struktur prawnych.Podmioty prawne mające siedzibę na Wyspach Owczych kwalifikują się do udziału w pośrednich działaniach realizowanych na podstawie art. 185 i 187 TFUE na tych samych warunkach co podmioty prawne mające siedzibę w państwach członkowskich.Podmioty prawne mające siedzibę na Wyspach Owczych kwalifikują się na tych samych warunkach co podmioty prawne mające siedzibę w państwach członkowskich, do kredytów udzielanych przez Europejski Bank Inwestycyjny w ramach wsparcia celów działalności badawczej określonych dla programu ramowego (mechanizm finansowania oparty na podziale ryzyka).2. Podmioty prawne z Wysp Owczych bierze się pod uwagę razem z podmiotami prawnymi z Unii przy wyborze odpowiedniej liczby niezależnych ekspertów do zadań oraz zgodnie z warunkami przewidzianymi w art. 17 i 27 rozporządzenia (WE) nr 1906/2006, jak również do udziału w różnych grupach i komitetach doradczych programu ramowego, uwzględniając przy tym kwalifikacje i wiedzę stosowne do przydzielonych im zadań.3. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1906/2006 oraz z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [1] (zwanym dalej "rozporządzeniem finansowym"), umowy o dotacje lub umowy zawierane przez Unię z każdym podmiotem prawnym z Wysp Owczych w celu realizacji pośredniego działania przewidują przeprowadzenie inspekcji i kontroli przez Komisję lub Trybunał Obrachunkowy Unii Europejskiej, lub z ich upoważnienia. W duchu współpracy i w obopólnym interesie, właściwe władze Wysp Owczych zapewniają wszelką należytą i możliwą pomoc, jaka może być potrzebna lub przydatna w danych okolicznościach do przeprowadzenia takich inspekcji i kontroli.II. Warunki uczestnictwa podmiotów prawnych z państw członkowskich w programach i projektach badawczych Wysp Owczych1. Uczestnictwo podmiotów prawnych mających siedzibę w Unii, utworzonych na mocy prawa krajowego jednego z państw członkowskich Unii lub na podstawie prawa unijnego, w projektach programów badawczo-rozwojowych Wysp Owczych może wymagać współudziału co najmniej jednego podmiotu prawnego z Wysp Owczych. Wnioski dotyczące takiego udziału przedkłada się, gdy jest to wymagane, wspólnie z podmiotem prawnym/podmiotami prawnymi z Wysp Owczych.2. Z zastrzeżeniem ust. 1 i załącznika II prawa i obowiązki podmiotów prawnych mających siedzibę w Unii, uczestniczących w projektach naukowych programów badawczo-rozwojowych Wysp Owczych, warunki przedkładania i oceny wniosków oraz warunki udzielania dotacji i zawierania umów o dotacje lub umów w ramach takich projektów, podlegają przepisom ustawowym i wykonawczym oraz wytycznym rządowym Wysp Owczych regulującym prowadzenie programów badawczo-rozwojowych, jak również, w stosownych przypadkach, ograniczeniom ze względu na bezpieczeństwo kraju, mającym zastosowanie wobec podmiotów prawnych z Wysp Owczych oraz zapewniającym równe traktowanie, uwzględniając charakter współpracy między Wyspami Owczymi a Unią w tej dziedzinie.Przyznawanie środków finansowych podmiotom prawnym mającym siedzibę w Unii i uczestniczącym w projektach naukowych Wysp Owczych w ramach programów badawczo-rozwojowych podlega przepisom ustawowym i wykonawczym oraz wytycznym rządowym Wysp Owczych regulującym prowadzenie programów badawczo-rozwojowych, jak również, w stosownych przypadkach, ograniczeniom ze względu na bezpieczeństwo kraju, mającym zastosowanie do podmiotów prawnych spoza Wysp Owczych, które uczestniczą w projektach naukowych Wysp Owczych w ramach programów badawczo-rozwojowych. W przypadku gdy nie przewidziano finansowania dla podmiotów prawnych spoza Wysp Owczych, podmioty prawne z Unii pokrywają własne koszty, w tym ich odpowiedni udział w ogólnych kosztach administracyjnych i zarządzania projektem.3. Wnioski dotyczące badań w zakresie wszystkich dziedzin należy przedkładać radzie ds. badań naukowych Wysp Owczych (Granskingarráðið).4. Wyspy Owcze regularnie informują Unię o aktualnych programach Wysp Owczych i możliwościach udziału w nich podmiotów prawnych mających siedzibę w Unii.[1] Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIZASADY PRZYZNAWANIA PRAW WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJI. ZastosowanieDo celów niniejszej Umowy: "własność intelektualna" ma znaczenie nadane w art. 2 Konwencji o ustanowieniu Światowej Organizacji ds. Własności Intelektualnej, podpisanej w Sztokholmie dnia 14 lipca 1967 r., "wiedza" oznacza wyniki, w tym informacje, nawet te, których nie można chronić, oraz prawa autorskie lub prawa związane z takimi informacjami, wynikające z dokonania zgłoszeń lub rejestracji praw patentowych, wzorów, odmian roślin, uzupełniających świadectw ochronnych lub podobnych form ochrony.II. Prawa własności intelektualnej podmiotów prawnych Stron1. Każda ze Stron dopilnuje, by prawa własności intelektualnej podmiotów prawnych drugiej Strony, uczestniczących w działaniach prowadzonych na mocy niniejszej Umowy, oraz pokrewne prawa i obowiązki wynikające z takiego uczestnictwa były zgodne z odpowiednimi konwencjami międzynarodowymi, które mają zastosowanie wobec Stron, w tym z Porozumieniem TRIPS (Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, nadzorowane przez Światową Organizację Handlu), jak również konwencją berneńską (Akt paryski z 1971 r.) i konwencją paryską (Akt sztokholmski z 1967 r.).2. Podmioty prawne z Wysp Owczych, uczestniczące w pośrednich działaniach programu ramowego, mają prawa i obowiązki w stosunku do własności intelektualnej na warunkach ustanowionych w rozporządzeniu (WE) nr 1906/2006 oraz, odpowiednio, w umowach o dotacje lub umowach zawieranych z Unią, które to prawa i obowiązki są zgodne z pkt 1. W przypadku gdy podmioty prawne z Wysp Owczych uczestniczą w pośrednich działaniach programu ramowego, realizowanych na podstawie art. 185 TFUE, mają takie same prawa i obowiązki w stosunku do własności intelektualnej jak podmioty prawne z uczestniczących państw członkowskich, ustanowione odpowiednią decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady oraz odpowiednio umowami o dotacje lub umowami zawartymi z Unią, zgodne z pkt 1.3. Podmioty prawne z Unii, uczestniczące w programach lub projektach badawczych Wysp Owczych, mają takie same prawa i obowiązki w stosunku do własności intelektualnej jak podmioty prawne mające siedzibę na Wyspach Owczych i uczestniczące w takich programach lub projektach badawczych, które to prawa i obowiązki są zgodne z pkt 1.III. Prawa własności intelektualnej Stron1. Jeżeli Strony nie postanowią inaczej, do wiedzy uzyskanej przez Strony w trakcie działań podejmowanych w ramach art. 1 ust. 3 niniejszej Umowy stosuje się następujące zasady:a) Strona, która uzyskuje wiedzę, jest jej właścicielem. W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie odnośnego wkładu pracy Stron, wiedza taka jest wspólną własnością Stron;b) Strona będąca właścicielem wiedzy przyznaje prawa dostępu do tej wiedzy drugiej Stronie w celu prowadzenia działań, o których mowa w art. 1 ust. 3 niniejszej Umowy. Prawa dostępu przyznawane są nieodpłatnie.2. Jeżeli Strony nie postanowią inaczej, do dzieł literackich Stron o charakterze naukowym stosuje się następujące zasady:a) w przypadku opublikowania przez Stronę naukowych i technicznych danych, informacji i wyników za pośrednictwem czasopism, artykułów, sprawozdań, książek, a także w przypadku upowszechnienia ich w formie nagrań wideo i oprogramowania, związanych z działaniami prowadzonymi na mocy niniejszej Umowy, druga Strona otrzyma obowiązujące na całym świecie, nieodwołalne, niewyłączne i bezpłatne prawo do tłumaczenia, powielania, adaptacji, przekazywania oraz publicznego rozpowszechniania tych prac;b) we wszystkich kopiach danych i informacji, chronionych prawami autorskimi, które mają być rozpowszechniane publicznie i przygotowywane zgodnie z niniejszym punktem, wymienione są nazwiska autora(-ów) utworu, chyba że autor wyraźnie odmawia ujawnienia swojego nazwiska. Zawierają one również wyraźne potwierdzenie wsparcia udzielanego przez Strony w ramach współpracy.3. Jeżeli Strony nie postanowią inaczej, do niejawnych informacji Stron stosuje się następujące zasady:a) przy przekazywaniu drugiej Stronie informacji dotyczących działań prowadzonych na podstawie niniejszej Umowy każda ze Stron oznacza informacje, które pragnie zachować jako niejawne;b) Strona otrzymująca niejawne informacje może, w ramach własnej odpowiedzialności, przekazać je organom lub osobom jej podlegającym dla określonych potrzeb wykonania niniejszej Umowy;c) Strona otrzymująca niejawne informacje może, za uprzednią pisemną zgodą Strony udostępniającej takie informacje, rozpowszechniać je szerzej, niż jest to dozwolone postanowieniami lit. b). Strony współpracują w celu wypracowania procedur ubiegania się o uprzednią pisemną zgodę i otrzymywania uprzedniej pisemnej zgody na takie szersze rozpowszechnianie informacji, a każda ze Stron udzieli takiej zgody w zakresie dozwolonym jej polityką wewnętrzną, przepisami ustawowymi i wykonawczymi;d) informacje niejawne nie mające formy dokumentów lub inne informacje poufne przedstawione w trakcie seminariów i innych spotkań organizowanych w ramach niniejszej Umowy między przedstawicielami Stron, lub informacje będące rezultatem zatrudniania pracowników, korzystania z obiektów, lub wynikające z działań pośrednich, pozostaną poufne, jeżeli otrzymujący takie informacje niejawne lub inne informacje poufne czy uprzywilejowane został powiadomiony o poufnym charakterze przekazywanych mu informacji w chwili ich przekazywania, zgodnie z lit. a);e) każda ze Stron dokłada wszelkich starań w celu zagwarantowania, by informacje niejawne otrzymane przez nią na mocy lit. a) i c) pozostały pod kontrolą przewidzianą w niniejszej Umowie. Jeżeli jedna ze Stron jest świadoma, iż nie będzie mogła lub że na podstawie rozsądnych przesłanek można oczekiwać, iż nie będzie mogła spełnić postanowień dotyczących nierozpowszechniania informacji zgodnie z postanowieniami lit. a) i c), niezwłocznie informuje o tym drugą Stronę. Strony przeprowadzają następnie konsultacje w celu określenia odpowiednich metod postępowania.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IIIZASADY DOTYCZĄCE WKŁADU FINANSOWEGO WYSP OWCZYCH DO PROGRAMU RAMOWEGOI. Obliczenie wkładu finansowego Wysp Owczych1. Wkład finansowy Wysp Owczych do programu ramowego ustala się na bazie rocznej, proporcjonalnie i ponad kwotę dostępną każdego roku w budżecie rocznym Unii na pokrycie zobowiązań wynikających z wdrażania i funkcjonowania programu ramowego oraz zarządzania tym programem, zgodnie z rozporządzeniem finansowym i rozporządzeniem Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z dnia 23 grudnia 2002 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich [1].2. Współczynnik proporcjonalności regulujący wkład Wysp Owczych uzyskuje się przez ustalenie stosunku między produktem krajowym brutto Wysp Owczych w cenach rynkowych a sumą produktów krajowych brutto w cenach rynkowych państw członkowskich Unii. Współczynniki te wylicza się dla państw członkowskich na podstawie najnowszych danych statystycznych opracowanych przez Komisję (Eurostat), dostępnych w momencie publikacji wstępnego projektu budżetu Unii, odnoszących się do tego samego roku, natomiast dla Wysp Owczych współczynniki te wylicza się na podstawie najnowszych danych statystycznych dotyczących tego samego roku opracowanych przez krajowy urząd statystyczny Wysp Owczych (Hagstova Føroya) dostępnych w momencie publikacji wstępnego projektu budżetu Unii.3. Komisja przekazuje Wyspom Owczym możliwie jak najszybciej, a najpóźniej do dnia 1 września roku poprzedzającego każdy rok budżetowy, następujące informacje wraz z odpowiednimi materiałami pomocniczymi:- kwoty środków na zobowiązania w zestawieniu wydatków wstępnego projektu budżetu Unii, odpowiadające programowi ramowemu,- szacunkową kwotę wkładu wynikającą ze wstępnego projektu budżetu Unii, odpowiadającą udziałowi Wysp Owczych w programie ramowym, zgodnie z pkt 1, 2 i 3.Po ostatecznym przyjęciu rocznego budżetu Unii Komisja powiadamia Wyspy Owcze o ostatecznej wysokości kwot, o których mowa w pkt 1, w formie zestawienia wydatków odpowiadających udziałowi Wysp Owczych.II. Wpłata wkładu finansowego Wysp Owczych1. Najpóźniej w styczniu i czerwcu każdego roku budżetowego Komisja wystawia Wyspom Owczym wezwanie do wpłacenia środków odpowiadających ich wkładowi na mocy niniejszej Umowy. Wezwania takie dotyczą wpłacenia odpowiednio:sześciu dwunastych wkładu Wysp Owczych, w terminie 30 dni od otrzymania wezwania do wpłacenia środków. Jednak sześć dwunastych, które mają zostać wpłacone w terminie 30 dni od otrzymania wezwania wystawionego w styczniu, oblicza się na podstawie kwoty określonej w zestawieniu dochodów wstępnego projektu budżetu: wyrównanie kwoty wpłaconej w ten sposób następuje przy wpłacie sześciu dwunastych, w terminie 30 dni od otrzymania wezwania do wpłacenia środków wystawionego najpóźniej w czerwcu.W odniesieniu do pierwszego roku wykonywania niniejszej Umowy Komisja wystawia pierwsze wezwanie do wpłacenia środków w ciągu 30 dni od rozpoczęcia jej tymczasowego stosowania. W przypadku wystawienia wezwania po dniu 15 czerwca przewiduje się, że Wyspy Owcze dokonają płatności dwunastu dwunastych swojego wkładu w terminie 30 dni, a część ta zostanie obliczona na podstawie kwoty wskazanej w zestawieniu dochodów w budżecie.2. Wkład Wysp Owczych jest wyrażany i płatny w euro. Wpłatę Wysp Owczych wpisuje się w dobro programów unijnych jako dochód, we właściwej pozycji budżetu w zestawieniu dochodów rocznego budżetu Unii. Do zarządzania środkami stosuje się rozporządzenie finansowe.3. Wyspy Owcze dokonują wpłaty swojego wkładu na mocy niniejszej Umowy zgodnie z harmonogramem podanym w pkt 1. Każde opóźnienie wpłaty wkładu stanowi podstawę do zapłaty przez Wyspy Owcze odsetek od należnej kwoty, naliczanych od terminu wymagalności. W odniesieniu do należności niespłaconych w terminie stosuje się stopę odsetek równą stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, publikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, seria C, obowiązującej pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca, w którym przypada termin płatności, powiększonej o 1,5 punktu procentowego.W przypadku gdy opóźnienie wpłaty wkładu jest na tyle znaczne, że może zagrozić realizacji programu i zarządzaniu nim, Komisja zawiesi udział Wysp Owczych w programie w danym roku budżetowym, jeżeli wpłata nie zostanie dokonana w ciągu 20 dni roboczych po wysłaniu Wyspom Owczym formalnego monitu, bez uszczerbku dla zobowiązań Unii wynikających z umów o dotacje lub z umów, które zostały już zawarte i dotyczą realizacji wybranych działań pośrednich.4. Najpóźniej do dnia 31 maja roku następującego po roku budżetowym przygotowuje się i przekazuje do wiadomości Wysp Owczych zestawienie środków programu ramowego zgodnie z formatem bilansu dochodów i wydatków Komisji.5. W chwili zamykania bilansu odnoszącego się do każdego roku budżetowego Komisja, w ramach ustalania bilansu dochodów i wydatków, przystępuje do wyrównania rozliczeń odnoszących się do udziału Wysp Owczych. W wyrównaniu tym uwzględnia się zmiany, które miały miejsce w wyniku przeniesienia, anulowania, przesunięcia na przyszłość, wycofania zobowiązań, lub w wyniku uzupełnień i zmian budżetu w ciągu roku budżetowego. Wyrównania takiego dokonuje się w czasie dokonywania drugiej wpłaty na następny rok budżetowy, natomiast za ostatni rok budżetowy – w lipcu 2014 r. Dalsze wyrównania będą miały miejsce co roku, do lipca 2016 r.[1] Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 1.--------------------------------------------------ZAŁĄCZNIK IVKONTROLA FINANSOWA PODMIOTÓW Z WYSP OWCZYCH UCZESTNICZĄCYCH W PROGRAMACH UNIJNYCH OBJĘTYCH NINIEJSZĄ UMOWĄI. Bezpośrednia komunikacjaKomisja komunikuje się bezpośrednio z uczestnikami programu mającymi siedzibę na Wyspach Owczych oraz z ich podwykonawcami. Mogą oni kierować bezpośrednio do Komisji wszystkie istotne informacje i dokumenty, które są zobowiązani przedkładać na podstawie instrumentów, o których mowa w niniejszej Umowie, oraz na podstawie umów o dotacje lub umów zawieranych w celu ich wdrożenia.II. Kontrole1. Zgodnie z rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 1605/2002 i rozporządzeniem (WE, Euratom) nr 2342/2002, jak również z innymi przepisami, o których mowa w niniejszej Umowie, umowy o dotacje lub umowy zawierane z uczestnikami programu mającymi siedzibę na Wyspach Owczych mogą przewidywać kontrole naukowe, finansowe, techniczne lub inne, które pracownicy Komisji lub inne osoby upoważnione przez Komisję, w tym OLAF, mogą przeprowadzać w każdym czasie w obiektach i pomieszczeniach należących do uczestników i ich podwykonawców.2. Pracownikom Komisji, Trybunałowi Obrachunkowemu Unii Europejskiej i osobom upoważnionym przez Komisję, w tym OLAF-owi, przysługuje odpowiedni dostęp do miejsc, prac i dokumentów, oraz do wszystkich informacji potrzebnych w celu przeprowadzenia takich kontroli, w tym do materiałów w formacie elektronicznym, z zastrzeżeniem wyraźnego wskazania na istnienie takiego prawa dostępu w umowach o dotacje lub umowach zawieranych z uczestnikami z Wysp Owczych w celu wdrożenia instrumentów, o których mowa w niniejszej Umowie.3. Kontrole można przeprowadzać po zakończeniu programu ramowego lub po wygaśnięciu niniejszej Umowy, na warunkach określonych w umowach o dotacje lub umowach, o których mowa.4. Właściwy organ z Wysp Owczych, wyznaczony przez rząd Wysp Owczych, jest z wyprzedzeniem informowany o kontrolach, które mają być prowadzone na terytorium Wysp Owczych. Powiadomienie takie nie stanowi z prawnego punktu widzenia warunku koniecznego do przeprowadzenia kontroli.III. Kontrole na miejscu1. W ramach niniejszej Umowy Komisja, w tym OLAF, jest uprawniona do przeprowadzania kontroli oraz inspekcji na miejscu, w obiektach i pomieszczeniach należących do uczestników i ich podwykonawców z Wysp Owczych zgodnie z warunkami ustanowionymi w rozporządzeniu Rady (Euratom, WE) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami [1].2. Komisja przygotowuje i przeprowadza kontrole oraz inspekcje na miejscu w ścisłej współpracy z krajowym urzędem kontroli (Landsgrannskoðanin). Urząd ten otrzymuje odpowiednio wcześniej informacje dotyczące przedmiotu, celu i podstawy prawnej kontroli oraz inspekcji, co umożliwia mu zapewnienie pomocy. W tym celu urzędnicy właściwego organu z Wysp Owczych mogą uczestniczyć w kontrolach oraz inspekcjach na miejscu.3. Na życzenie danych organów z Wysp Owczych mogą one przeprowadzać kontrole oraz inspekcje na miejscu wspólnie z Komisją.4. Jeżeli uczestnicy programu ramowego sprzeciwiają się kontroli lub inspekcji na miejscu, organy z Wysp Owczych, działając zgodnie z krajowymi przepisami i regulacjami, udzielają inspektorom Komisji pomocy, w zakresie koniecznym do wywiązania się przez nich z obowiązku przeprowadzenia kontroli lub inspekcji na miejscu.5. Komisja zgłasza możliwie jak najszybciej właściwemu organowi z Wysp Owczych każdy przypadek podejrzenia lub stwierdzenia przez nią nieprawidłowości w trakcie kontroli lub inspekcji na miejscu. W każdym przypadku Komisja jest zobowiązana informować wymieniony wyżej organ o wynikach takich kontroli i inspekcji.IV. Informacje i konsultacje1. W celu prawidłowego wykonania postanowień niniejszego załącznika właściwe organy Wysp Owczych i Unii regularnie wymieniają się informacjami, chyba że krajowe przepisy i regulacje zabraniają tego lub nie udzielają do tego upoważnienia, oraz, na wniosek jednej ze Stron, konsultują się ze sobą.2. Właściwe organy z Wysp Owczych zgłaszają Komisji w odpowiednim czasie każdy przypadek podejrzenia lub stwierdzenia przez nie nieprawidłowości związanych z zawarciem i wykonaniem umów o dotacje lub umów zawieranych w zastosowaniu instrumentów, o których mowa w niniejszej Umowie.V. PoufnośćInformacje przekazywane lub otrzymywane w jakiejkolwiek formie na podstawie niniejszego załącznika są objęte tajemnicą zawodową oraz chronione w taki sam sposób, w jaki podobne informacje są chronione prawem Wysp Owczych lub odpowiednimi przepisami mającymi zastosowanie do instytucji unijnych. Informacji takich nie wolno przekazywać osobom innym niż osoby z instytucji unijnych lub państw członkowskich bądź Wysp Owczych, które są prawnie zobowiązane do posiadania takich informacji z racji pełnionych funkcji, ani nie wolno ich wykorzystywać do celów innych niż te służące skutecznej ochronie finansowych interesów Stron.VI. Środki i sankcje administracyjneBez uszczerbku dla stosowania prawa karnego Wysp Owczych Komisja może nakładać środki i sankcje administracyjne zgodnie z rozporządzeniami (WE, Euratom) nr 1605/2002 i (WE, Euratom) nr 2342/2002 oraz z rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. [2] w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich.VII. Dochodzenie roszczeń i postępowanie egzekucyjneDecyzje podejmowane przez Komisję w ramach programu ramowego, w zakresie stosowania niniejszej Umowy, nakładające zobowiązanie pieniężne na podmioty inne niż państwa, podlegają egzekucji na Wyspach Owczych w drodze postępowania cywilnego przed sądem na Wyspach Owczych. Umowy o dotacje z uczestnikami z Wysp Owczych zawierają stosowne postanowienia dotyczące postępowania egzekucyjnego. Organy wyznaczone przez rząd Wysp Owczych przedkładają w sądzie na Wyspach Owczych tytuł stanowiący podstawę egzekucji, który poza sprawdzeniem autentyczności nie podlega żadnej innej kontroli, oraz informują o tym fakcie Komisję. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest zgodnie z przepisami proceduralnymi Wysp Owczych. Zgodność z prawem orzeczenia o egzekucji podlega kontroli sprawowanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości, wydawane na podstawie klauzuli arbitrażowej w umowach o dotacje lub w umowach zawieranych w ramach programu ramowego, podlegają egzekucji na tych samych warunkach.[1] Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.[2] Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.--------------------------------------------------


jurisdiction: EU

text:
 23.12.2004
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 376/27
 BESLUIT VAN HET GEMENGD COMITÉ VAN DE EER
 NR. 101/2004
 van 9 juli 2004
 tot wijziging van Bijlage VI (Sociale zekerheid) bij de EER-overeenkomst
 HET GEMENGD COMITE VAN DE EER,
 Gelet op de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, aangepast bij het Protocol tot aanpassing van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, hierna „de overeenkomst” genoemd, en met name op artikel 98,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Bijlage VI bij de overeenkomst werd gewijzigd bij de Overeenkomst betreffende de integratie van de Tsjechische Republiek, de Republiek Estland, de Republiek Cyprus, de Republiek Letland, de Republiek Litouwen, de Republiek Hongarije, de Republiek Malta, de Republiek Polen, de Republiek Slovenië en de Slowaakse Republiek in de Europese Economische Ruimte, die op 14 oktober 2003 in Luxemburg werd ondertekend (1).
 (2)
 Verordening (EG) nr. 631/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 tot wijziging van Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad betreffende de toepassing van socialezekerheidsregelingen op werknemers en zelfstandigen, alsmede op hun gezinsleden die zich binnen de Gemeenschap verplaatsen, en van Verordening (EEG) nr. 574/72 van de Raad tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EEG) nr. 1408/71 ter harmonisatie van de rechten en vereenvoudiging van de procedures (2) moet in de overeenkomst worden opgenomen,
 BESLUIT:
 Artikel 1
 In de punten 1 (Verordening (EEG) nr. 1408/71 van de Raad) en 2 (Verordening (EEG) nr. 574/72) van de Raad van Bijlage VI bij de overeenkomst wordt het volgende streepje toegevoegd:
 „—
 32004 R 0631: Verordening (EG) nr. 631/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 31 maart 2004 (PB L 100 van 06.04.2004, blz. 1).”
 Artikel 2
 De in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie bekend te maken tekst in de IJslandse en Noorse taal van Verordening (EG) nr. 631/2004 is authentiek.
 Artikel 3
 Dit besluit treedt in werking op 10 juli 2004, op voorwaarde dat alle in artikel 103, lid 1, van de overeenkomst bedoelde kennisgevingen aan het Gemengd Comité van de EER hebben plaatsgevonden (3).
 Artikel 4
 Dit besluit wordt bekendgemaakt in het EER-gedeelte van en in het EER-supplement bij het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Gedaan te Brussel, 9 juli 2004.
 Voor het Gemengd Comité van de EER
 De voorzitter
 Kjartan JÓHANNSSON
 (1) PB L 130 van 29.4.2004, blz. 3.
 (2) PB L 100 van 6.4.2004, blz. 1.
 (3) Geen grondwettelijke vereisten aangegeven.


type: wikipedia

text:
A Hüp Remix 8 volt Tarkan második kislemeze a Karma albumról a Kuzu Kuzu után. A dalhoz készült videóklip a török származású olasz filmrendező, Ferzan Özpetek első és mindmáig egyetlen videóklipje és az üdítőital-óriás Pepsi szponzorálta. A klip nagy vihart kavart a török médiában, a BBC is beszámolt arról, hogy egy erotikus csókjelenet miatt be akarták tiltani.
 Dalok
 "Hüp" (Ozinga Disco Mix) (4:30)
 "Hüp" (Ozgür Buldum Club Mix) (6:01)
 "Hüp" (Hüp Alaturka) (4:05)
 "Hüp" (Orient Dub Mix) (5:26)
 "Hüp" (Ilterocktive Mix) (3:37)
 "Hüp" (Kivanch K Mix) (7:27)
 "Hüp" (Hup Orijinal Versiyon; ) (3:40)
 "Hüp" (Ozan Dogulu Mix) (4:52)
 Extrák
 A CD tartalmazta az eredeti dalhoz készített videóklipet és más, a hivatalos honlapról származó internetes extrákat is.
 Ferzan Özpetek a klipről
 Hivatkozások
 Jegyzetek
 Külső hivatkozások
 Dalszöveg
 Tarkan-kislemezek
 Popdalok
 en:Hüp


type: caselaw

text:
 28.7.2014
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 245/19
 2014. április 28-án benyújtott kereset – Argus Security Projects kontra Bizottság
 (T-266/14. sz. ügy)
 2014/C 245/26
 Az eljárás nyelve: francia
 Felek
 Felperes: Argus Security Projects Ltd (Limassol, Ciprus) (képviselők: T. Bontinck és E. van Nuffel d'Heynsbroeck ügyvédek)
 Alperes: Európai Bizottság
 Kérelmek
 A felperes azt kéri, hogy a Törvényszék:
 —
 semmisítse meg az EUBAM Lybie azon határozatát, amely elutasítja az Argus által az Európai Unió líbiai integrált határigazgatást segítő missziója (EUBAM-13-020. sz. szerződés) keretében biztonsági szolgáltatások nyújtására irányuló közbeszerzési eljárásban benyújtott ajánlatot, és a szerződést a Garda-nak ítéli oda
 —
 az alperest kötelezze a költségek viselésére.
 Jogalapok és fontosabb érvek
 Keresete alátámasztása érdekében a felperes három jogalapra hivatkozik.
 1.
 A költségvetési rendelet 110. cikkének (1), a szerződési dokumentációban a szerződés odaítélése tekintetében megállapított szabályoknak, különösen az ajánlattevői útmutató 4.1 és 12.1 pontjának, valamint az ajánlattevőkkel szembeni egyenlő bánásmód és a hátrányos megkülönböztetés tilalma elvének megsértésére vonatkozó első jogalap, amennyiben az EUBAM nem ellenőrizte a nyertes ajánlattevő arra való alkalmasságát, hogy a közbeszerzési szerződés követelményeinek megfelelően hajtsa végre a szerződést, illetve hogy nem élt mérlegelési jogkörével az ésszerűen elvárható minimális szigor mellett elfogadott ajánlattal szemben elvárt műszaki felkészültség tekintetében.
 A felperes azt állítja, hogy a nyertes ajánlattevő részéről felmerülő súlyos hiányosságok, illetve a neki odaítélt szerződés végrehajtására való alkalmatlansága olyan irreális ajánlatra utal, amelyet az ajánlatkérőnek nem lett volna szabad elfogadnia.
 2.
 A szerződés eredeti feltételeinek lényeges módosítására vonatkozó második jogalap, amely torzíthatta a közbeszerzési eljárás eredményét.
 A felperes azt állítja, hogy a nyertes ajánlattevőnek és a felperesnek az értékelési szempontok összessége alapján odaítélt pontok aránya megfordult volna, amennyiben az ajánlatot azon feltételek figyelembevételével fogadták volna el, amelyek között a nyertes ajánlattevő társaság a szerződést végrehajtja.
 3.
 Az indokolási kötelezettségre vonatkozó harmadik jogalap, amennyiben az ajánlatkérő nem tartotta tiszteletben a pénzügyi rendelet 113. cikkét és a felhatalmazáson alapuló rendelet (2), 161. cikkének (2) bekezdését, mivel nem tájékoztatták a felperest a kérelmétől számított tizenöt napon belül az elfogadott ajánlat jellemzőiről és előnyeiről.
 (1) Az Unió általános költségvetésére alkalmazandó pénzügyi szabályokról és az 1605/2002/EK, Euratom tanácsi rendelet hatályon kívül helyezéséről szóló, 2012. október 25-i 966/2012/EU, Euratom parlamenti és tanácsi rendelet (HL L 298., 1. o.).
 (2) Az Unió általános költségvetésére alkalmazandó pénzügyi szabályokról szóló 966/2012/EU, Euratom európai parlamenti és tanácsi rendelet alkalmazási szabályairól szóló, 2012. október 29-i 1268/2012/EU felhatalmazáson alapuló bizottsági rendelet (HL L 362., 1. o.).


text:
Varputė (arba klitoris; ) yra moters lytinių organų dalis, priklausanti išoriniams lytiniams organams. Tai yra labai mažas (0,5–1 cm skersmens, labai retai siekia 2 cm ir daugiau), bet svarbus organas, sudarytas iš akytkūnio ir plonu daugiasluoksniu plokščiuoju epiteliu aptrauktos galvutės. Lytinio susijaudinimo metu į varputę priteka daug arterinio kraujo, o veninio kraujo ištekėjimas sulėtėja, todėl varputė ima didėti (erekcija), o didelio susijaudinimo metu klitoris gali net kyšoti iš vulvos. Galvutės gleivinėje yra daug specializuotų nervinių galūnių (visoje varputėje priskaičiuojama net iki 14 000 nervų), todėl ją lengvai spaudžiant ir trinant tiesiais ar sukamaisiais judesiais moteris labai sujaudinama ir gali pasiekti orgazmą. Viršuje apie varputę glaudžiasi mažosios lytinės lūpos, sudarydamos apyvarputę (apyvarpę), o po varpute yra šlaplės anga. Genetiškai ir struktūriškai varputė atitinka vyro varpą, tik yra žymiai mažesnė (pagal tai ir pavadinta).
 Varputė yra jautriausia moters erogeninė zona, todėl manoma, kad varputės pagrindinė biologinė funkcija – sukelti lytinį susijaudinimą. Jos dydis visai neturi įtakos jaudrumui. Kadangi varputė ir jos stimuliavimas yra stipriai susiję su moters orgazmu, todėl kai kurios moterys patiria orgazmą tik tam tikromis sąlygomis, kai jaudrinama jų varputė, pvz., stimuliuojant burna ar liežuviu (vadinama kunilingu), pirštais, varpa, trinant gakta sueities metu, taip pat varputė gana stipriai jaudrinama atliekant frikcijas, aistringai stumiant partnerę į priekį ejakuliacijos metu; tam tikros sueities pozos taip pat gali skatinti varputės stimuliaciją.
 Kai kurios merginos, dar nepradėjusios lytinio gyvenimo, jau gali būti patyrusios orgazmą masturbuodamos varputę.
 Istorija
 Pirmosios žinios apie varputę randamos XVI amžiaus medicininėje literatūroje. Tačiau tai yra diskutuotina: Realdas Kolombas (Realdo Colombo, 1516–1559), italų anatomas ir chirurgas, savo knygoje apie anatomiją yra nurodęs „moters malonumo buveinę“, ir pavadino ją Veneros meile arba saldumu. Tačiau R. Kolombo profesoriaus vietą Padujos universitete užėmęs Gabrielis Falopijus (Gabriele Falloppio, 1523–1562), atradęs kiaušintakius, dar vadinamus Falopijaus vamzdžiais, teigė, kad jis pats yra varputės atradėjas, o ne R. Kolombas. XVII amžiuje danų anatomas Kasparas Bartolinas Jaunesnysis (Casparus Bartholinus Junior, 1655–1738), atradęs Bartolino liaukas, paneigė tiek R. Kolombo, tiek ir G. Falopijaus pretenzijas, nurodydamas, kad varputė medicinos mokslui buvo žinoma dar maždaug nuo II mūsų eros amžiaus.
 Erogeninės zonos


jurisdiction: US

text:
 710 A.2d 935 (1998)
 350 Md. 85
 ATTORNEY GRIEVANCE COMMISSION OF MARYLAND
 v.
 Alan Franklyn POST.
 Misc. AG No. 53, Sept. Term, 1996.
 Court of Appeals of Maryland.
 June 9, 1998.
 *936 Melvin Hirshman, Bar Counsel, James P. Botluk, Asst. Bar Counsel, for the Attorney Grievance Com'n of Maryland.
 Ronald B. Rubin, Washington, DC, for respondent.
 Argued before BELL, C.J., ELDRIDGE, RODOWSKY, CHASANOW, RAKER and WILNER, JJ., and ROBERT L. KARWACKI, Judge (retired), Specially Assigned.
 BELL, Chief Judge.
 The Attorney Grievance Commission of Maryland (the "Commission"), by Bar Counsel, filed a Petition for Disciplinary Action against Alan Franklyn Post (the "Respondent").[1] On the complaint of Robin Aro, the petition alleged that, by failing timely to file withholding income tax returns, to remit the taxes withheld, and to hold the withheld taxes in trust, the respondent violated Rule 8.4 of the Maryland Lawyers' Rules of Professional Conduct.[2] The Petition was referred, pursuant to Maryland Rule 16-711(a),[3] to the Hon. James C. Chapin, of the Circuit Court for Montgomery County, for hearing and to make finding of fact and conclusions of law.
 A hearing was conducted on the petition. The parties, having jointly stipulated to fifty-six matters of fact, which the court accepted, testimony having been taken, and other evidence having been considered, the court, as required, determined the facts, stating that they were supported by clear and convincing evidence.[4]
 The respondent, admitted to the Bar of the State of Maryland in 1972, has, since 1986, been engaged in the private practice of law, as a solo practitioner, specializing in personal injury cases on behalf of plaintiffs. He also is admitted to the bar of the District of Columbia. Until 1996, when it was declared bankrupt, the respondent's practice was known as Alan. F. Post, Chartered. Because he was allocated a portion of the debt of the previous firm with which he had been associated when it dissolved, the respondent started Alan F. Post, Chartered, his first solo practice, in debt, and with virtually no cash reserves. In March, 1996, the respondent formed Alan F. Post & Associates, P.A. He was its sole shareholder, as was also the case with the prior professional corporation he formed. Moreover, while operating each of these corporations, he employed at least one employee and sometimes more.
 Because the records of the Maryland Comptroller of the Treasury (the "Comptroller") do not reflect the activity on respondent's withholding tax account before 1993, the hearing court's findings related to that period and after. The records do reflect that the respondent made payments in March, 1993, which were applied to taxes and interest outstanding from 1990. In addition, the stipulation reveals that, although at all relevant times, the firms maintained separate employee payroll accounts as required under Section 10-906 of the Tax-General Article,[5]*937 with few exceptions, the respondent filed his withholding tax returns late and usually did not timely remit the taxes withheld.
 The respondent and the comptroller's office agreed to a payment plan in February of
 1993, when the firm's outstanding State withholding tax liability was $12,406.32. As the stipulation attests, from the inception of the plan, the respondent's payments were late. Furthermore, the respondent only made two monthly payments, prompting the Comptroller to attach his bank account. On October 5, 1993, the respondent made his next voluntary payment of 1993. At that time, he also filed his June, 1993 return, due July 31, 1993. The respondent continued to file withholding tax returns, however, but they too were frequently filed late and, of course, filed without the withheld taxes.
 There was a similar pattern in 1994. A new payment plan was established on January 13, 1994; however, as was true the previous year, the two payments the respondent made were late. While everything was in order with respect to the January, 1994 return, it was both on time and remitted the taxes withheld, the February, 1994 return was filed late, on March 25, 1994, without the withholding taxes. The respondent neither made payments pursuant to the payment plan nor filed any other withholding tax returns until November, 1994. The Comptroller having again obtained liens and attachments, the respondent paid the outstanding balance, then $7,102.70, on November, 15, 1994. The returns for March through November of 1994 were filed, but without the withholding taxes, on January 6, 1995.
 As of March 30, 1995, the respondent's arrearage was $8,821.60, without considering the three returns which then were due. That arrearage had been paid by early April and the overdue returns filed. The respondent made no additional payments on the arrearage until he made two payments in late February and early March 1996. The respondent's payments under the payment plan continued to be consistently late. On one occasion, in August, 1995, the respondent's payment check was returned for insufficient funds, when his bank account had been attached by another creditor. For a time, the respondent filed his withholding tax returns on time, enclosing the withheld taxes. That was not the case in June, 1995. The June return was filed late and was not accompanied by interest or penalty payments. Withholding tax returns for August through November 1995 did not include the taxes; however, those for the next three months did and they were timely.
 When the respondent formed Alan F. Post and Associates, P.A., he opened a withholding tax account with the Comptroller's office for the new firm. At that time, Alan F. Post, Chartered owed $6306.68 in taxes, exclusive of unpaid interest and penalty. The new entity had not, as of April 29, 1997, remitted withholding taxes to the Comptroller.
 The respondent does not dispute that he was aware of his obligation to file withholding tax returns, to remit the taxes withheld, and to hold those funds in trust for the State and federal governments. Although the parties have stipulated that the respondent "did not intend to defraud the Comptroller or to deprive the Comptroller permanently of the *938 funds," he acknowledged, and the court found, "that the withheld funds were not placed in his payroll account on multiple occasions due to his cash flow problems and that he used the funds withheld from his employees' wages to pay business expenses of the law firm."
 The court also found some facts that may explain why the respondent had difficulty staying current with his withholding taxes, including that the respondent handles his personal injury claims on a contingency basis, incurring "substantial out-of-pocket expenses," for a time, he was paying a monthly rental that he could not afford, a portion of which, approximately $20,000, he presently is paying, in addition to his current rental payments, and his involvement for about six years in a complex case, which, in addition to his time, contributed to the economic hardship his practice has experienced. The court found that the respondent's "actual salary income for 1996 was approximately $36-$38,000," noting that he always drew checks to himself in the amount of $1000 each month, but would not cash the checks if there were insufficient funds to cover them.
 Finally, the court wrote:
 "Petitioner readily acknowledged that Respondent has been cooperative in the investigations of this complaint and has promptly supplied requested documents. He has never been the subject of prior disciplinary actions by Maryland Bar Counsel. Paul T. Stein, Esquire, a member in good standing of the Maryland bar and a senior partner in an established Montgomery County law firm testified that he has known the Respondent for well over twenty years, attended law school with Respondent and has personal knowledge of his character and legal ability. He further testified that Respondent is a man of good character, a truthful person, and a good attorney who has given his clients good advice and has served them well."
 As we have seen, Bar Counsel charged the respondent with violation of Rule 8.4(b) and (d). The court concluded that the respondent violated Rule 8.4(d). The respondent agrees. Recognizing that "[i]n order to establish a violation of Rule 8.4(b), there must be a violation of a criminal statute and that specific violation must adversely reflect on the lawyer's honesty, trustworthiness or fitness as a lawyer," the court also concluded that that section was violated. As to the first prong, the court reasoned:
 "Respondent violated Sections 10-817,[6] 10-822[7] and 10-906[8] of the Annotated Code *939 of Maryland, Tax General Article. Pursuant to Section 13-1007[ (d) ][9] of that Article, a willful failure to pay withheld taxes is a criminal act.
 The court finds that Respondent's conduct was willful since he voluntarily failed to comply with a known legal duty. Attorney Griev. Comm'n v. Baldwin, 308 Md. 397, 519 A.2d 1291 (1987). Respondent acknowledges that he understood that he was legally required to hold the withheld funds in trust, to promptly remit the funds to the Comptroller and the Internal Revenue Service, and to timely file returns reporting the withholdings. Respondent failed to do so, at least in part because of his election to apply those funds to pay other obligations of his law firm. Respondent's conduct was willful and in violation of both federal and state law. The court does not believe, however, nor is it contended by Bar Counsel, that Respondent intended to defraud the Comptroller or the federal authorities or to deprive the Comptroller [or] the federal authorities permanently of the funds." (Footnote omitted)
 With respect to the second prong, the court was not convinced that the respondent's conduct adversely reflected on his honesty or trustworthiness. Focusing on what it believed to be the root of the respondent's problem, the respondent's "endeavors to operate his office in a business-like manner," the court concluded that his conduct reflected on his fitness as an attorney. As it saw it,
 "[o]ne of the most fundamental of a lawyer's functions is to give sound legal counsel to his or her clients, meaning that he or she must, when called upon to do so, advise the clients of their various lawful rights and duties, and concomitantly is bound to urge them to comply with those legal duties. An attorney, almost without regard to his reasons therefor, who does not `practice' what he or she is required to `preach' surely diminishes the stature and fitness of his role as a provider of legal counsel. Therefore, notwithstanding a degree of sympathy which Respondent's quandary may create, it cannot be doubted that his conduct reflected adversely on his fitness as a lawyer and, consequently, that he is in violation of Rule 8.4(b)".
 The respondent does not agree that he violated Rule 8.4(b). To make that point, he has excepted to the court's concluding that he did. The respondent's problem with the conclusion goes to both prongs. With respect to the first prongwhether he committed a criminal act,he argues:
 "Conduct that may give rise to a tax offensesuch as the failure to file a return or to pay a taxshould not, simply because the conduct was `voluntary,' constitute the commission of a `criminal act' within the meaning of Rule 8.4(b).... If the Rule were construed in such a broad fashion, any conduct or series of acts that could be charged as a crime, regardless of the lawyer's motive or intent, would automatically amount to a violation of the first element of Rule 8.4(b). Nothing in the Rules Commentary or the history of the enactment requires such a broad construction." (Footnote and citation omitted).
 He relies on Baldwin. At issue in that case was the applicability of Disciplinary Rule 1102(A), *940 the predecessor of Rule 8.4, to a situation similar to that sub judice, in which an attorney had failed timely to file withholding tax returns and remit the taxes withheld, in particular, whether the subsections prohibiting "illegal conduct involving moral turpitude" and "conduct involving dishonesty, fraud, deceit or misrepresentation" were implicated. Recognizing that we declined to reach the issue this case presents, the respondent points out:
 "The trial judge in Baldwin did find that the attorney's conduct met the general test of willfulness.... However, as the Court of Appeals went on to state in Baldwin:
 "The fact-finder further concluded, however, that he was not convinced by clear and convincing evidence that Baldwin's conduct showed `dishonesty, conduct involving moral turpitude, an intent to cheat or an intent to deprive the State of monies to which it was entitled.' This finding was based principally on the effect of Baldwin's financial and family problems and alcoholism had on his intent, together with the absence of any evidence that Baldwin falsified or did not maintain records.'" (Quoting Baldwin, 308 Md. at 404-05, 519 A.2d at 1295).
 The respondent maintains, in other words, that something more than the general test of willfulness is required to prove a violation of Rule 8.4(b). And, he asserts, something more is negated in this case by, among other things,[10] his maintenance of a separate employee payroll account, allowing the Comptroller, at all times to be able to ascertain what was due and in respect of whom, and the stipulation that the respondent did not intend to defraud the Comptroller or deprive the Comptroller permanently of the funds.
 Concerning the second pronghis fitness as a lawyer,the respondent is equally adamant that it does not apply to the circumstances of this case. He accepts the court's observation that the root of his problems "stemmed primarily not in his performance or abilities as an attorney, but rather in his endeavors to operate his office in a business-like manner." Indeed, the respondent believes that, as used in the Rule, "fitness" connotes "something intrinsic to [his] conduct that implicate[s] his legal abilities." Moreover, the respondent maintains that that is the only appropriate construction of the term when one considers that the conduct on which the court relied fits quite comfortably within the reach of Rule 8.4(d). There is no such connection between the conduct and the respondent's fitness as a lawyer in this case, as the court recognized, he asserts. Because we believe that this argument is correct, we will not address whether "something more" must be proven under the Rule to establish the necessary predicate of the commission of a criminal act.
 The legal profession is a "public calling that specially invites complete trust and confidence." Rheb v. Bar Ass'n of Baltimore City, 186 Md. 200, 205, 46 A.2d 289, 291(1946). Thus, a critical inquiry that informs the bar admission process is into the character and fitness of each applicant for the practice of law. See Admission Rule 5. Section (b) of that Rule requires the Character Committee member to whom the matter is assigned to investigate that fact and Section (a) places the burden on the applicant to prove it. Consistent with the focus at the beginning of the process, the paramount aim of disciplinary proceedings is protection of the public from incompetent, unscrupulous, and morally deficient lawyers. Attorney Griev. Comm'n of Maryland v. Protokowicz, 326 Md. 714, 607 A.2d 33 (1992); Attorney Griev. Comm'n v. Kerpelman, 323 Md. 136, 149, 591 A.2d 516, 523 (1991); Attorney Griev. Comm'n v. Hamby, 322 Md. 606, 611, 589 A.2d 53, 56 (1991); Attorney Griev. Comm'n v. Kolodner, 316 Md. 203, 208, 557 A.2d 1332, 1334 (1989); Attorney Griev. Comm'n v. Kahn, 290 Md. 654, 682, 431 A.2d 1336, 1351 (1981). As we put it in Rheb, 186 Md. at 205, 46 A.2d at 291 (1946), "In the last analysis the duty rests upon the courts, and the profession as a whole, to uphold the highest standards of professional conduct and to protect the public from imposition by the unfit or unscrupulous practitioner." In *941 such proceedings, when the facts are found, ultimately, "`[t]he question is whether, after the conduct of this man, it is proper that he should continue a member of a profession which should stand free from all suspicion.... It is not by way of punishment; but the courts, on such cases, exercise their discretion whether a man whom they have formerly admitted is a proper person to be continued on the roll or not.'" Maryland St. Bar Ass'n v. Boone, 255 Md. 420, 425, 258 A.2d 438 (1969), quoting Ex parte Brounshall, 2 Cowp. 829 (1778).
 Rule 8.4(b) recognizes, by its reference to character traits, rather than enumerating specific crimes, that commission of some crimes evidence or demonstrate a character flaw that, were the person committing them applying for admission to the bar, would constitute a significant impediment, if not outright prohibition, to his or her admission or, having been admitted, could result in his or her disbarment. The rule identifies two such traits. In addition to those traits, however, it includes as a catchall object, "fitness as a lawyer in other respects." Since the Rule is specific in the requirement that the criminal act reflect adversely on the character traits or fitness as a lawyer, it follows that what the Rule contemplates is that the criminal act evidence another character trait, which, like honesty and trustworthiness, is relevant or critical to the practice of law. Thus, in that regard, although not the commission of a criminal act, this Court has recognized that
 "Disobedience of a court order, whether as a legal representative or as a party, demonstrates a lapse of character and a disrespect for the legal system that directly relate to an attorney's fitness to practice law and serve as an officer of the court."
 Attorney Griev. Comm'n of Maryland v. Garland, 345 Md. 383, 398, 692 A.2d 465, 472 (Md.1997), quoting, with approval, In re Kelley, 52 Cal. 3d 487, 276 Cal. Rptr. 375, 380, 801 P.2d 1126, 1131 (Ca.1990). We also said of the respondent in that case, who had failed to obey a court order requiring him to report to a DWI facility, at which he was to spend 33 days, "Respondent's behavior evidences both an alcohol problem and a lack of respect for the legal system. If not addressed, it may affect his professional practice and injure the public." Id.
 This Court has not been called upon, until now, to determine whether the acts which the respondent admits, failing timely to file withholding tax returns and/or to remit the taxes reportedly withheld, and to hold in trust those taxes, fall within Rule 8.4(b) or, at the least, adversely reflects on a lawyer's fitness as a lawyer in other respects. We have considered whether failure to file income tax returns bears on a lawyer's fitness. See Attorney Griev. Comm'n of Maryland v. Walman, 280 Md. 453, 374 A.2d 354 (1977). The Court in that case pointed out that "the crime of which respondent stands convicted represents conduct prejudicial to the administration of justice and, under the particular circumstances of this case, reflects upon his fitness to practice law is beyond debate," Id. at 463, 374 A.2d at 360, citing In re Bunker, 294 Minn. 47, 199 N.W.2d 628, 631-32 (1972) and Committee of Legal Ethics v. Scherr, 149 W.Va. 721, 143 S.E.2d 141, 147 (1965). A similar result was reached with regard to possession of marijuana with the intent to distribute, albeit the issue was not presented so clearly as in this case and the case was decided under Disciplinary Rule 1-102A. Attorney Griev. Comm'n of Maryland v. Proctor, 309 Md. 412, 524 A.2d 773 (1987). There the hearing court concluded that the respondent had thereby violated DR 1-102(A)(3) (engage in illegal conduct involving moral turpitude), DR 1-102(A)(6) (engage in conduct that reflects adversely on fitness to practice law), and ipso facto, DR 1-102(A)(1) (violation of a disciplinary rule). Id. at 414, 524 A.2d at 774. This Court refused to overrule those findings. On the matter of the proper sanction, however, after noting that, pursuant to Standard 5.11 of the Standards for Imposing Lawyer Sanctions, adopted by the American Bar Association in February 1986, disbarment is generally appropriate when, inter alia, "a lawyer engages in any other intentional conduct involving dishonesty, fraud, deceit, or misrepresentation that seriously adversely reflects on the lawyer's fitness to practice," we severely sanctioned, rather than disbarred, the respondent *942 in that case. Id. at 420, 524 A.2d at 777.
 We agree with the conclusion reached in Walman, that, like the failure to file federal income taxes, the manner in which the respondent handled his escrow account in this case is conduct prejudicial to the administration of justice. Both the petitioner and the respondent also agree that this is so. We do not believe that, under the circumstances of this case, that the respondent's conduct "reflects adversely on his fitness as a lawyer."[11] The only basis for the court's conclusion that it does reflect adversely on his fitness as a lawyer is that failure to practice what one preaches undermines one's credibility as a provider of legal counsel. But that is simply another way of saying that the administration of justice may be prejudiced. The court was specific in rejecting any suggestion that, by his actions, the respondent's honesty or trustworthiness was compromised, the conclusion that one could most logically be expected to draw. Moreover, the court also diagnosed the problem as one involving the respondent's office management skills rather than "his performance or abilities as an attorney." Furthermore, there was evidence in the record attesting to the fact that this was the respondent's first brush with the lawyer discipline system and that the respondent "is a man of good character, a truthful person, and a good attorney who has given his clients good advice and has served them well." And there is no reason to suppose, and every reason to conclude the opposite, that the court did not accept that evidence. Finally, it must be recalled that the respondent maintained the separate employee payroll accounts as required by § 10-906.
 What remains is the determination of the appropriate sanction. We consider this issue cognizant that: "`conduct prejudicial to the administration of justice,' delegates or confirms to the courts the power and duty to consider particular conduct of one who is an officer of the court, in relation to the privileges and duties of a public calling that specially invites complete trust and confidence." Rheb, 186 Md. at 205, 46 A.2d at 291. We are also mindful that the purpose of attorney discipline is the protection of the public and not punishment of the attorney. See Attorney Griev. Comm'n v. Gittens, 346 Md. 316, 697 A.2d 83 (1997); Attorney Griev. Comm'n v. Kahn, 290 Md. 654, 431 A.2d 1336 (1981); Attorney Griev. Comm'n v. Bailey, 286 Md. 630, 408 A.2d 1330 (1979).
 The petitioner recommends that the respondent be indefinitely suspended from the practice of law, with the right to reapply for reinstatement no sooner than three years and the imposition of certain conditions upon his reinstatement.[12] The conditions Bar Counsel would have imposed are: payment in full of all of his federal and State tax obligations, proof that he has no other substantial indebtedness that would impair his operation of a law office, including the timely remission of withholding taxes, and a monitor of the respondent's practice and accounting *943 records for two years. The respondent believes that a reprimand, the sanction recommended by the hearing court, is sufficient.
 We agree with the petitioner that the appropriate sanction is a period of suspension. Considering all of the facts and circumstances, however, we believe that the period recommended by the petitioner is too long. Instead we believe that the public will best be served, and we think it sufficient, if the suspension imposed is an indefinite one, with the right of the respondent to reapply after 30 days. Without in any way intending to suggest that the charges are not serious, it is significant that there is an explicit finding of no intent, on the respondent's part to defraud the State and that he did maintain the employee ledger even when not remitting the taxes as and when due. Thus, there never has been an issue as to the amount of withholding taxes for which the respondent has to account. Furthermore, although sometimes late, the respondent has never sought to avoid his obligation to file returns or remit taxes. Finally, the respondent is fully aware of the obligation he has with regard to withholding taxes and informed us at oral argument that he is presently current on the payment plan he has with the Comptroller. The suspension shall be effective 30 days from the filing of this opinion.
 IT IS SO ORDERED; RESPONDENT SHALL PAY ALL COSTS AS TAXED BY THE CLERK OF THIS COURT, INCLUDING COSTS OF ALL TRANSCRIPTS, PURSUANT TO MARYLAND RULE 16-715, FOR WHICH SUM JUDGMENT IS ENTERED IN FAVOR OF THE ATTORNEY GRIEVANCE COMMISSION AGAINST ALAN FRANKLYN POST.
 RAKER, J., concurs.
 RAKER, Judge, concurring.
 I would overrule Respondent's exception to the conclusion of the hearing court that he violated Rule 8.4(b). The hearing court properly found that Respondent's wilful violation of the tax law adversely reflected on his fitness as a lawyer. Respondent has committed a criminal act that reflects on his fitness as a lawyer. Section 13-1007(c) of the Tax-General Article, Maryland Code (1988, 1997 Repl.Vol.), makes the wilful failure to pay taxes a crime. Respondent wilfully and repeatedly violated his legal obligation to file necessary tax forms and to remit taxes to the State and federal taxing authorities for a period of several years. He also failed to hold in trust those funds which should have been withheld from his employees and, instead, used those funds to operate his law practice.
 Respondent acknowledged that he understood his filing and payment obligations and the legal requirement to withhold funds in trust for the State and federal governments. He also acknowledged that the withheld funds were not placed in a separate account. The excuse he proffered for these failures was that he suffered cash flow problems. Respondent's motive for using the money is no excuse. We rejected this excuse in Attorney Griev. Comm'n v. Boyd, 333 Md. 298, 307, 635 A.2d 382, 386 (1994), stating that those monies must be held in trust for the State by the employer; those monies belong to the State and are not to be used by the employer. Judge McAuliffe, writing for the Court, stated: "The fact that respondent used them to support his business, and not his personal endeavors, is of no consequence, and does not relieve him of responsibility for his failure to hold the funds in trust for the proper authority." Id.
 The repeated failure to timely file tax returns and to remit payments is a serious violation; when a lawyer fails to pay withholding taxes for the employees of his law office, that conduct reflects adversely on his or her fitness as a lawyer. The Minnesota Supreme Court observed that the failure to file tax returns or pay employee withholding taxes is "directly related to the operation of [a] law practice and may well reflect upon the seriousness with which [a lawyer] regards his professional obligation in handling other people's money." Matter of Discipline of Johnson, 414 N.W.2d 199, 202 (Minn.1987). In addition, perhaps the most basic element of an attorney's fitness to practice law is the ability to conduct that practice lawfully.
 We said in Attorney Griev. Comm'n v. Walman, 280 Md. 453, 465, 374 A.2d 354, 361 *944 (1977), that "[b]y willfully failing to file his tax returns, a lawyer appears to the public to be placing himself above the law." How can we say with confidence that Respondent is fit to give others proper legal advice when he chooses to make illegal "business" decisions in his own life? See id. at 471, 374 A.2d at 365 (Smith, J. dissenting) (reasoning that a failure to file income tax returns for three years demonstrates that the attorney is "not the type of person to whom we may in confidence entrust the handling of the affairs of others").
 NOTES
 [1] The petition contains two counts, each reflecting a complaint from unrelated complainants, Robin Aro and Glenn Cooper. Only the Aro complaint is before us, the Cooper complaint having been bifurcated due to the pendency in this Court of a civil action concerning the general subject matter of that complaint.
 [2] Rule 8.4 Misconduct
 "It is professional misconduct for a lawyer to:
 * * * * * *
 (b) commit a criminal act that reflects adversely on the lawyer's honesty, trustworthiness or fitness as a lawyer in other respects;
 * * * * * *
 (d) engage in conduct that is prejudicial to the administration of justice."
 The petition charged a violation of 8.4(c), engaging in conduct involving dishonesty, fraud, deceit or misrepresentation, as well; however, as will more fully appear infra, the parties' stipulation effectively disposed of that charge.
 [3] Rule 16-711 (a) reads:
 "Rule 16-711. Disposition of Charges.
 a. Findings. A written statement of the findings of fact and conclusions of law shall be filed in the record of the proceedings and copies sent to all parties."
 [4] The stipulation makes clear that, as the respondent candidly and readily admits, the respondent did not fulfill his legal obligations with regard to the State and federal withholding taxes.
 [5] That Rule reads, in pertinent part:
 "10-906. Tax to be withheld and paid to Comptroller
 (a) Required.Except as provided in § 10-907 of this subtitle, each employer or payor shall:
 (1) withhold the income tax required to be withheld under § 10-908 of this subtitle; and
 (2) pay to the Comptroller the income tax withheld for a period with the withholding return that covers the period.
 (b) Tax withheld deemed in trust.Any income tax withheld is deemed to be held in trust for the State by the employer or payor who withholds the tax.
 (c) Separate account required.An employer or payor who withholds income tax shall keep a separate ledger account for withholdings that indicate clearly:
 (1) the amount of income tax withheld; and
 (2) that the income tax withheld is the property of the State.
 (d) Liability for withholdings.If an employer or payor negligently fails to withhold or to pay income tax in accordance with subsection (a) of this section, personal liability for that income tax extends:
 (1) to the employer or payor;
 (2) if the employer or payor is a corporation, to:
 (i) any officer of the corporation who exercises direct control over its fiscal management; or
 (ii) any agent of the corporation who is required to withhold and pay the income tax[.]"
 * * * * * *
 [6] "§ 10-817. Withholding returns
 A person required to withhold income tax under § 10-906 of this title shall file an income tax withholding return."
 [7] "§ 10-822. Returns on withholdings
 (a) Each person required under § 10-906 of this title to withhold income tax shall complete and file with the Comptroller:
 (1) a quarterly income tax withholding return, on or before the last day of the month that follows the calendar quarter in which that income tax was withheld; or
 (2) if the person reasonably expects the total amount of income tax required to be withheld in a quarterly period to be $400 or more, a monthly income tax withholding return:
 (i) for the month of January, on or before February 15;
 (ii) for the month of February, on or before March 15;
 (iii) for the month of March, on or before April 30;
 (iv) for the month of April, on or before May 15;
 (v) for the month of May, on or before June 15;
 (vi) for the month of June, on or before July 31;
 (vii) for the month of July, on or before August 15;
 (viii) for the month of August, on or before September 15;
 (ix) for the month of September, on or before October 31;
 (x) for the month of October, on or before November 15;
 (xi) for the month of November, on or before December 15; and
 (xii) for the month of December, on or before January 31.
 (b) A person required to file a quarterly or monthly income tax withholding return shall continue to file returns, whether or not the person is withholding any income tax, until the person gives the Comptroller written notice that the person no longer has employees or no longer is liable to file the return.
 (c) A person who files a written request to change to a quarterly return filing because the person withholds less than $400 each quarter may be allowed to change to a quarterly basis at the beginning of the calendar year after the request."
 [8] "§ 10-906. Tax to be withheld and paid to Comptroller
 (a) Except as provided in § 10-907 of this subtitle, each employer or payor shall:
 (1) withhold the income tax required to be withheld under § 10-908 of this subtitle; and
 (2) pay to the Comptroller the income tax withheld for a period with the withholding return that covers the period.
 (b) Any income tax withheld is deemed to be held in trust for the State by the employer or payor who withholds the tax.
 (c) An employer or payor who withholds income tax shall keep a separate ledger account for withholdings that indicates clearly:
 (1) the amount of income tax withheld; and
 (2) that the income tax withheld is the property of the State."
 [9] "§ 13-1007. Violations of income tax withholding requirements
 * * * * * *
 (d) A person who is required to provide an income tax withholding statement under Title 10 of this article and who willfully fails to provide an income tax withholding statement or who willfully provides a false income tax withholding statement is guilty of a misdemeanor and, on conviction, is subject to a fine not exceeding $500 or imprisonment not exceeding 6 months or both."
 [10] The other things to which the respondent refers are his "serious business and family problems and his eventual, albeit late, filings and payments."
 [11] This Court is aware of Application of Hyland, 339 Md. 521, 522, 663 A.2d 1309, (1995). Aside from the fact that the facts of this case are not strikingly similar to the facts in that case, the applicant was convicted of fifteen counts of failure to file Pennsylvania State sales tax returns, for which he was sentenced to jail, and, in that case, "[t]roubling issues of candor and credibility [were] raised by much of his testimony." Id. at 525, 663 A.2d at 1311. Moreover, the issue in that case was whether the applicant then possessed the requisite moral character to justify his admission.
 [12] Some of the cases upon which the petitioner relies for the recommendation are not at all apposite to the facts of the case sub judice, e.g., Attorney Griev. Comm'n v. Walman, 280 Md. 453, 374 A.2d 354 (1977); Attorney Griev. Comm'n v. Gilland, 293 Md. 316, 443 A.2d 603 (1982); Attorney Griev. Comm'n v. Powell, 328 Md. 276, 614 A.2d 102 (1992); Attorney Griev. Comm'n. v. Berger, 326 Md. 129, 604 A.2d 58 (1992). The first two of the cases involved criminal prosecutions for income tax violations. The last involved misappropriation of client funds. An attorney's obligation with respect to withholding taxes was at issue in both Attorney Griev. Comm'n v. Baldwin, 308 Md. 397, 519 A.2d 1291 (1987) and Attorney Griev. Comm'n v. Boyd, 333 Md. 298, 635 A.2d 382 (1994). Both are also distinguishable. In Baldwin, the respondent had twice before been disciplined, which may account for the eighteen month suspension. In Boyd, there absolutely is no similarity between the cases other than that withholding taxes played some part in both cases. The conduct in Boyd, which included the failure to pay his taxes and to file his tax returns, was not only extensive, but it was willful. See Boyd at 308, 635 A.2d at 387.


text:
 15.3.2012
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 L 76/22
 ETA:N SEKAKOMITEAN PÄÄTÖS
 N:o 138/2011,
 annettu 2 päivänä joulukuuta 2011,
 ETA-sopimuksen liitteen XI (Sähköinen viestintä, audiovisuaaliset palvelut ja tietoyhteiskunta) muuttamisesta
 ETA:N SEKAKOMITEA, joka
 ottaa huomioon Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen, sellaisena kuin se on muutettuna Euroopan talousalueesta tehdyn sopimuksen tarkistamisesta tehdyllä pöytäkirjalla, jäljempänä ’sopimus’, ja erityisesti sen 98 artiklan,
 sekä katsoo seuraavaa:
 (1)
 Sopimuksen liite XI muutettiin 30 päivänä syyskuuta 2011 annetulla ETA:n sekakomitean päätöksellä N:o 101/2011 (1).
 (2)
 Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 95/46/EY nojalla Israelin valtion tarjoaman henkilötietojen suojan riittävyydestä automaattisessa henkilötietojen käsittelyssä 31 päivänä tammikuuta 2011 annettu komission päätös 2011/61/EU (2) olisi otettava osaksi sopimusta,
 ON PÄÄTTÄNYT SEURAAVAA:
 1 artikla
 Lisätään sopimuksen liitteessä XI olevan 5em kohdan (komission päätös 2010/625/EU) jälkeen kohta seuraavasti:
 ”5en.
 32011 D 0061: komission päätös 2011/61/EU, annettu 31 päivänä tammikuuta 2011, Euroopan parlamentin ja neuvoston direktiivin 95/46/EY nojalla Israelin valtion tarjoaman henkilötietojen suojan riittävyydestä automaattisessa henkilötietojen käsittelyssä (EUVL L 27, 1.2.2011, s. 39)”.
 2 artikla
 Päätöksen 2011/61/EU islanniksi ja norjaksi laaditut tekstit, jotka julkaistaan Euroopan unionin virallisen lehden ETA-täydennysosassa, ovat todistusvoimaisia.
 3 artikla
 Tämä päätös tulee voimaan 3 päivänä joulukuuta 2011, jos kaikki sopimuksen 103 artiklan 1 kohdan mukaiset ilmoitukset on tehty ETA:n sekakomitealle (3).
 4 artikla
 Tämä päätös julkaistaan Euroopan unionin virallisen lehden ETA-osastossa ja ETA-täydennysosassa.
 Tehty Brysselissä 2 päivänä joulukuuta 2011.
 ETA:n sekakomitean puolesta
 Puheenjohtaja
 Kurt JÄGER
 (1) EUVL L 318, 1.12.2011, s. 39.
 (2) EUVL L 27, 1.2.2011, s. 39.
 (3) Valtiosäännön asettamista vaatimuksista ei ole ilmoitettu.


text:
 12.1.2017
 EN
 Official Journal of the European Union
 L 8/9
 DECISION OF THE EEA JOINT COMMITTEE
 No 180/2015
 of 10 July 2015
 amending Annex II (Technical regulations, standards, testing and certification) to the EEA Agreement [2017/20]
 THE EEA JOINT COMMITTEE,
 Having regard to the Agreement on the European Economic Area (‘the EEA Agreement’), and in particular Article 98 thereof,
 Whereas:
 (1)
 Commission Regulation (EU) No 317/2014 of 27 March 2014 amending Regulation (EC) No 1907/2006 of the European Parliament and of the Council on the Registration, Evaluation, Authorisation and Restriction of Chemicals (REACH) as regards Annex XVII (CMR substances) (1) is to be incorporated into the EEA Agreement.
 (2)
 Annex II to the EEA Agreement should therefore be amended accordingly,
 HAS ADOPTED THIS DECISION:
 Article 1
 The following indent is added in point 12zc (Regulation (EC) No 1907/2006 of the European Parliament and of the Council) of Chapter XV of Annex II to the EEA Agreement:
 ‘—
 32014 R 0317: Commission Regulation (EU) No 317/2014 of 27 March 2014 (OJ L 93, 28.3.2014, p. 24).’
 Article 2
 The text of Regulation (EU) No 317/2014 in the Icelandic and Norwegian languages, to be published in the EEA Supplement to the Official Journal of the European Union, shall be authentic.
 Article 3
 This Decision shall enter into force on 11 July 2015, provided that all the notifications under Article 103(1) of the EEA Agreement have been made (*1).
 Article 4
 This Decision shall be published in the EEA Section of, and in the EEA Supplement to, the Official Journal of the European Union.
 Done at Brussels, 10 July 2015.
 For the EEA Joint Committee
 The President
 Atle LEIKVOLL
 (1) OJ L 93, 28.3.2014, p. 24.
 (*1) No constitutional requirements indicated.


text:
 14.4.2014
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 112/32
 Rješenje Općeg suda od 12. veljače 2014. – Cofra protiv OHIM-a – O2 (can do)
 (Spojeni predmeti T-162/11 i T-163/11) (1)
 ((„Žig Zajednice - Prigovor - Povlačenje prigovora - Obustava postupka”))
 2014/C 112/42
 Jezik postupka: njemački
 Stranke
 Tužitelj: Cofra Holding AG (Zug, Švicarska) (zastupnici: u početku K.-U. Jonas i J. Bogatz, zatim M. Viefhues, odvjetnici)
 Tuženik: Ured za usklađivanje na unutarnjem tržištu (žigovi i dizajni) (zastupnici: u početku K. Klüpfel, zatim A. Schifko, agenti)
 Druga stranka u postupku pred žalbenim vijećem OHIM-a, intervenijent u postupku pred Općim sudom: O2 Holdings Ltd (Slough, Ujedinjena Kraljevina) (zastupnici: M. Müller i A. Fottner, odvjetnici)
 Predmet
 Dvije tužbe podnesene protiv odluka četvrtog žalbenog vijeća OHIM-a od 10. siječnja 2011. (predmeti R 242/2009-4 i R 246/2009-4), koje se odnose na postupak povodom prigovora između ALDEMAR AG et O2 Holdings Ltd odnosno na postupak povodom prigovora između C&A Mode KG i O2 Holdings Ltd.
 Izreka
 1.
 Postupak povodom ovih tužbi se obustavlja.
 2.
 Tužitelju i intervenijentu se nalaže snošenje vlastitih troškova, kao i, svakome od njih, snošenje polovine troškova tuženika.
 (1) SL C 139, 7.5.2011.


text:
 7.12.2015
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 406/26
 Överklagande ingett den 28 september 2015 av Europeiska kommissionen av den dom som tribunalen (sjätte avdelningen) meddelade den 15 juli 2015 i de förenade målen T-389/10 och T-419/10
 (Mål C-522/15 P)
 (2015/C 406/26)
 Rättegångsspråk: italienska
 Parter
 Klagande: Europeiska kommissionen (ombud: P. Rossi, V. Bottka)
 Övriga parter i målet: Siderurgica Latina Martin SpA (SLM), Ori Martin SA
 Klagandens yrkanden
 Klaganden yrkar att domstolen ska
 i)
 upphäva den överklagade domen i den del grundbeloppet av de böter som ålagts SLM sattes ned och det slogs fast att det i det angripna beslutet inte beaktats den omständigheten att SLM vad gäller en del av överträdelsen inte deltagit i den del som ligger utanför Club Italia,
 ii)
 upphäva den överklagade domen i den del de böter som SLM ålagts sattes ned till 1,956 miljoner euro och de böter som ålades SLM och Ori Martin solidariskt, ogiltigförklarades,
 iii)
 med utövande av sin obegränsade behörighet, göra en ny beräkning av de böter som ska åläggas, i enlighet med kommissionens yrkanden,
 iv)
 förplikta sökanden i första instans att ersätta rättegångskostnaderna.
 Grunder och huvudargument
 i)
 Tribunalen har missuppfattat de faktiska omständigheterna och felaktigt utgått ifrån att de böter som SLM ålades i det angripna beslutet var 19,8 miljoner euro och inte 15,965 miljoner euro, vilket fastställdes i det andra ändringsbeslutet, varav 14 miljoner euro skulle erläggas solidariskt med Ori Martin.
 ii)
 Tribunalen gjorde sig skyldig till felaktig rättstillämpning vad gäller tillämpningen av reglerna om solidarsikt ansvar för böter och beräkningen av takbeloppet på 10 procent, då den fastställde slutbeloppet av de böter som SLM ålades till 1 956 miljoner euro och tillämpade gränsen på 10 procent av den sammanlagda omsättningen för referensåret som anges i artikel 23.2 i rådets förordning (EG) nr 1/2003 av den 16 december 2002 om tillämpning av konkurrensreglerna i artiklarna 81 och 82 i fördraget (1). I det aktuella fallet skulle det ha angetts i domen att SLM skulle erlägga inte enbart 1,956 miljoner euro självt, utan även ytterligare 13,3 miljoner euro solidariskt med Ori Martin. Beräkningen av takbeloppen skulle nämligen ha beräknats separat för SLM individuellt vad gäller den period då företaget deltog i överträdelsen och inte ägdes av Ori Martin (takbeloppet beräknat på SLM:s globala omsättning) och för SLM solidariskt med Ori Martin för den period då dotterbolaget ägdes av moderbolaget (takbeloppet beräknat på Ori Martins globala omsättning, vilket i det aktuella fallet innebar att det inte uppnåddes).
 (1) Rådets förordning (EG) nr 1/2003 av den 16 december 2002 om tillämpning av konkurrensreglerna i artiklarna 81 och 82 i fördraget (EGT L 1, 4.1.2003, s. 1).