text:
 19.10.2013
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 279/59
 VYKONÁVACIE NARIADENIE KOMISIE (EÚ) č. 1006/2013
 z 18. októbra 2013
 o povolení L-cystínu ako kŕmnej doplnkovej látky pre všetky druhy zvierat
 (Text s významom pre EHP)
 EURÓPSKA KOMISIA,
 so zreteľom na Zmluvu o fungovaní Európskej únie,
 so zreteľom na nariadenie Európskeho parlamentu a Rady (ES) č. 1831/2003 z 22. septembra 2003 o doplnkových látkach určených na používanie vo výžive zvierat (1), a najmä na jeho článok 9 ods. 2,
 keďže:
 (1)
 V nariadení (ES) č. 1831/2003 sa stanovuje povoľovanie doplnkových látok určených na používanie vo výžive zvierat, ako aj dôvody a postupy takéhoto povoľovania.
 (2)
 V súlade s článkom 7 nariadenia (ES) č. 1831/2003 bola predložená žiadosť o povolenie L-cystínu ako kŕmnej doplnkovej látky vo funkčnej skupine „aminokyseliny, ich soli a analógy“. K uvedenej žiadosti boli priložené údaje a dokumenty vyžadované podľa článku 7 ods. 3 nariadenia (ES) č. 1831/2003.
 (3)
 Uvedená žiadosť sa týka povolenia L-cystínu ako kŕmnej doplnkovej látky pre všetky druhy zvierat, ktorá sa má zaradiť do kategórie doplnkových látok „výživné doplnkové látky“.
 (4)
 Európsky úrad pre bezpečnosť potravín (ďalej len „úrad“) dospel vo svojom stanovisku z 13. marca 2013 (2) k záveru, že L-cystín nemá za navrhovaných podmienok použitia nepriaznivý účinok na zdravie zvierat, ľudské zdravie ani na životné prostredie a že ho možno pokladať za účinný, pokiaľ ide o splnenie požiadaviek na aminokyseliny obsahujúce síru v prípade všetkých druhov zvierat. Úrad nepovažuje osobitné požiadavky na monitorovanie po uvedení na trh za potrebné. Zároveň overil správu o metóde analýzy kŕmnej doplnkovej látky v krmive predloženú referenčným laboratóriom zriadeným nariadením (ES) č. 1831/2003.
 (5)
 Z posúdenia uvedenej látky vyplýva, že podmienky povolenia stanovené v článku 5 nariadenia (ES) č. 1831/2003 sú splnené. Používanie uvedenej látky by sa preto malo povoliť, ako sa špecifikuje v prílohe k tomuto nariadeniu.
 (6)
 Opatrenia stanovené v tomto nariadení sú v súlade so stanoviskom Stáleho výboru pre potravinový reťazec a zdravie zvierat,
 PRIJALA TOTO NARIADENIE:
 Článok 1
 Látka špecifikovaná v prílohe, ktorá patrí do kategórie doplnkových látok „výživné doplnkové látky“ a do funkčnej skupiny „aminokyseliny, ich soli a analógy“, sa povoľuje ako doplnková látka vo výžive zvierat za podmienok stanovených v uvedenej prílohe.
 Článok 2
 Toto nariadenie nadobúda účinnosť dvadsiatym dňom po jeho uverejnení v Úradnom vestníku Európskej únie.
 Toto nariadenie je záväzné v celom rozsahu a priamo uplatniteľné vo všetkých členských štátoch.
 V Bruseli 18. októbra 2013
 Za Komisiu
 predseda
 José Manuel BARROSO
 (1) Ú. v. EÚ L 268, 18.10.2003, s. 29.
 (2) EFSA Journal (Vestník EFSA) 2013; 11(4):3173.
 PRÍLOHA
 Identifikačné číslo doplnkovej látky
 Názov/meno držiteľa povolenia
 Doplnková látka
 Zloženie, chemický vzorec, opis, analytická metóda
 Druh alebo kategória zvierat
 Maximálny vek
 Minimálny obsah
 Maximálny obsah
 Iné ustanovenia
 Koniec obdobia platnosti povolenia
 mg/kg kompletného krmiva s vlhkosťou 12 %
 Kategória výživných doplnkových látok. Funkčná skupina: aminokyseliny, ich soli a analógy
 3c391
 —
 L-cystín
 Zloženie doplnkovej látky
 Kryštalický prášok vyprodukovaný hydrolýzou prírodného keratínu z hydinového peria s minimálnym obsahom L-cystínu 98,5 %.
 Charakteristika účinnej látky
 Názov IUPAC: Kyselina (2R)-2-amino-3-[(2R)-2-amino-3-hydroxy-3-oxopropyl] disulfanyl-propánová
 Číslo CAS: 56-89-3
 Chemický vzorec: C6H12N2O4S2
 Analytické metódy
 (1)
 Na stanovenie L-cystínu v kŕmnej doplnkovej látke:
 Titrácia, Európsky liekopis (Ph. Eur. 6.0, metóda 01/2008-0998).
 Na stanovenie cystínu v premixoch, kŕmnych zmesiach a kŕmnych surovinách:
 ionexová chromatografická metóda s pokolónovou derivatizáciou a fotometrickou detekciou: nariadenie (ES) č. 152/2009 (2) (príloha III bod F)
 všetky živočíšne druhy
 —
 —
 —
 1.
 Na účely bezpečnosti používateľov: počas manipulácie by sa mala použiť ochranná dýchacia maska, ochranné okuliare a rukavice.
 2.
 V usmerneniach k používaniu doplnkovej látky a premixov uveďte:
 —
 Stabilitu pri spracúvaní a podmienky skladovania.
 —
 Doplnenie L-cystínom závisí od požiadaviek cieľových zvierat na aminokyseliny obsahujúce síru a od úrovne iných aminokyselín obsahujúcich síru v dávke
 8. novembra 2023
 (1) Podrobné informácie o analytických metódach sú k dispozícii na tejto adrese referenčného laboratória: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/authorisation/evaluation_reports/Pages/index.aspx.
 (2) Ú. v. EÚ L 54, 26.2.2009, s. 1.


type: wikipedia

text:
Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (γερμανικά: Wolfgang Amadeus Mozart, Σάλτσμπουργκ, 27 Ιανουαρίου 1756 - Βιέννη, 5 Δεκεμβρίου 1791) ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες κλασικής μουσικής. Μαζί με τον Γιόζεφ Χάυντν, τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και τον Φραντς Σούμπερτ αποτελούν τους σημαντικότερους εκπροσώπους του λεγόμενου βιεννέζικου κλασικισμού, του κλασικισμού και τη λεγόμενη «Πρώτη Σχολή της Βιέννης». Συνέθεσε πάνω από 600 έργα, μουσική δωματίου, συμφωνική και εκκλησιαστική μουσική, καθώς και μικρότερες συνθέσεις: παραλλαγές, φαντασίες, σονάτες, άριες κ.ά.
 Βιογραφία
 Τα πρώτα χρόνια
 Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ ήταν γιος του Γιόχαν Γκέοργκ Λέοπολντ Μότσαρτ και της Άννα Μαρία Βαλμπούργκα Περτλ, γεννημένος στην οδό Getreidegasse, στον αριθμό 9, στο Σάλτσμπουργκ, την πρωτεύουσα της Αρχιεπισκοπής του Σάλτσμπουργκ στη σημερινή Αυστρία, τότε Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Το μόνο από τα αδέλφια του που επέζησε της παιδικής του ηλικίας ήταν η μεγαλύτερη αδελφή του, Μαρία Άννα (1751-1829), η οποία είχε το ψευδώνυμο "Ναννέρλ". Υπήρξε και εκείνη μουσικός, ενώ βέβαιη θεωρείται η συμβολή της στο να εμπνεύσει στον αδελφό της το ενδιαφέρον για τη μουσική.
 Ο Μότσαρτ βαπτίστηκε την επόμενη ημέρα της γέννησής του στον Καθεδρικό του Αγίου Ροβέρτου. Η πράξη της βάπτισης δίνει το όνομα του στα λατινικά, Joannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart. Τα δύο πρώτα ονόματα μαρτυρούν πως η ημέρα γέννησής του συνέπεσε με τη γιορτή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, ακολουθώντας έτσι την παράδοση της καθολικής εκκλησίας. Βόλφγκανγκ ήταν το όνομα του παππού του, από την πλευρά της μητέρας του, ενώ Θεόφιλος ονομαζόταν ο νονός του, Γιοάννες Τεόφιλους Πέργκμαϋρ, έμπορος στο επάγγελμα. Ο ίδιος χρησιμοποιούσε ενίοτε το γερμανικό όνομα Gottlieb αντί του Theophilus, πιο συχνά όμως τα ιταλικά ονόματα Αμαντέο ή Αμαντέ.
 Ο πατέρας του (1719-1787) ήταν από το Άουγκσμπουργκ. Ήταν αναπληρωτής διευθυντής της ορχήστρας στην αυλή του Αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ, μέτριος συνθέτης και έμπειρος δάσκαλος. Τη χρονιά που γεννήθηκε ο Μότσαρτ, ο πατέρας του εξέδωσε ένα εγχειρίδιο για βιολί υπό τον τίτλο «Versuch einer gründlichen Violinschule», το οποίο γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία. Σε αντίθεση με τις συνθέσεις του, το εγχειρίδιο είχε διεθνή απήχηση και μεταφράστηκε στη γαλλική και ολλανδική γλώσσα.
 Όταν η Ναννέρλ ήταν επτά ετών, ξεκίνησε μαθήματα αρμονίου με τον πατέρα της ενώ ο τρίχρονος αδελφός της τους παρακολουθούσε. Χρόνια αργότερα, μετά το θάνατο του αδελφού της, είχε πει:
 Στην ηλικία των πέντε ετών, συνέθετε ήδη μικρά κομμάτια, τα οποία έπαιζε στον πατέρα του, ο οποίος τα κατέγραφε. Αυτά τα πρώτα κομμάτια, Κ. 1-5, καταγράφηκαν στο μουσικό βιβλίο Nannerl Notenbuch. Οι δεξιότητες του νεαρού Μότσαρτ υπήρξαν μοναδικές. Εκτός από την εξαιρετική τεχνική του στο πιάνο, στο όργανο και στο βιολί, είχε την ικανότητα να αποστηθίζει πληθώρα συνθέσεων με φαινομενική ευκολία, ενώ αξιοσημείωτη ήταν επίσης η ικανότητά του να αυτοσχεδιάζει πάνω σε ένα μουσικό θέμα χωρίς προετοιμασία. Ο βιογράφος Μέηναρντ Σόλομον σημειώνει πως ο πατέρας του Μότσαρτ ήταν ένας αφοσιωμένος δάσκαλος για τα παιδιά του και κατά παράδοξο τρόπο η αυταρχική στάση του παρακινούσε τον Μότσαρτ να προχωρά παραπέρα από ό,τι του δίδασκε ο πατέρας του. Η πρώτη σύνθεση, γεμάτη μουντζούρες από μελάνι, και οι πρώτες του προσπάθειες με το βιολί αποτέλεσαν δική του πρωτοβουλία και εξέπληξαν τον πατέρα του.
 Ήδη σε ηλικία έξι ετών, κατέγραφε ο ίδιος τις συνθέσεις του. Ο πατέρας του εγκατέλειψε τελικά τη σύνθεση όταν έγιναν εμφανή τα μουσικά ταλέντα του γιου του. Στα πρώτα του χρόνια, ο πατέρας του Μότσαρτ ήταν ο μοναδικός του δάσκαλος. Εκτός από μουσική δίδασκε στα παιδιά του ξένες γλώσσες και άλλα μαθήματα.
 Παρουσιάστηκε στο κοινό, μαζί με την αδελφή του Μαρία Άννα, σαν ένα «παιδί θαύμα», για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 1761 στο πανεπιστήμιο του Σάλτσμπουργκ. Το πρώτο ταξίδι για συναυλίες του νεαρού Μότσαρτ τον οδήγησε τον Ιανουάριο 1762 στο Μόναχο, ενώ ταξίδεψε από το Σεπτέμβριο μέχρι το Δεκέμβριο του 1762 μέσω Πάσσαου και Λιντς στη Βιέννη. Εκεί έπαιξε μπροστά στην αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία, ανακοινώνοντας μάλιστα πως θα παντρευόταν την αρχιδούκισσα Μαρία Αντουανέττα, μετέπειτα βασίλισσα της Γαλλίας. Η αυτοκράτειρα του χάρισε ένα παιδικό κοστούμι.
 Ταξιδεύοντας για το Παρίσι, επισκέφτηκε για συναυλίες τη Φρανκφούρτη, το Μάιντς, το Άαχεν και άλλες πόλεις ως προσκεκλημένος Γερμανών ηγεμόνων, φθάνοντας τελικά στη γαλλική πρωτεύουσα στις 18 Νοεμβρίου 1763. Από την αλληλογραφία του Λέοπολντ Μότσαρτ πληροφορούμαστε για την επιτυχία του ταξιδιού στο Παρίσι, την εγκάρδια υποδοχή της Βασίλισσας και τη γνωριμία με τους συνθέτες Γιόχαν Σόμπερτ και Γιόχαν Γκόττφριντ Έκαρντ. Επόμενος σταθμός υπήρξε το Λονδίνο, όπου έφτασε στις 23 Απριλίου 1764 και παρέμεινε για δεκαπέντε μήνες. Εκεί, υποδέχτηκε τα δύο «παιδιά θαύματα» ο Γεώργιος Γ ́ πληρώνοντας για την επίσκεψή τους το ποσό των 24 γκινέων. Αυτά τα ταξίδια έδωσαν την ευκαιρία να συναντηθεί ο Μότσαρτ με σημαντικούς μουσικούς της εποχής του. Ο σπουδαιότερος από αυτούς ήταν ο γιος του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ, ο οποίος συνάντησε τον Μότσαρτ στο Λονδίνο και τον επηρέασε σημαντικά στη σταδιοδρομία του. Στο Παρίσι τυπώθηκαν τα πρώτα έργα (σονάτες) του Μότσαρτ ενώ κατά την αναχώρησή του από το Λονδίνο τον Ιούλιο του 1765, παρουσίασε το χειρόγραφο ενός χορωδιακού κομματιού σε τέσσερα μέρη (Κ. 20) στο Βρετανικό Μουσείο. Ακολούθησαν συναυλίες στη Χάγη το Σεπτέμβριο του 1765, ξανά στο Παρίσι το Μάιο του 1766 όπου παρέμεινε για δύο μήνες και αργότερα στη Λυών, στη Γενεύη, καταλήγοντας εν τέλει στο Μόναχο.
 Ο Μότσαρτ είχε εντατικοποιήσει ήδη κατά το τελευταίο ταξίδι συναυλιών τις εργασίες του στη σύνθεση και προσπάθησε να παρέμβει και στη μουσική ζωή της γενέτειράς του: συνέθεσε την όπερα Απόλλων και Υάκινθος (Apollo und Hyacinthus) που παίχτηκε στο θέατρο του πανεπιστημίου της πόλης και την πρώτη πράξη του ορατορίου Die Schuldigkeit des ersten Gebots (σε συνεργασία με τον Μίχαελ Χάυντν και τον Άντον Αντλγκάσερ). Κατά τη διάρκεια της δεύτερης μεγάλης επίσκεψής του στη Βιέννη (Σεπτέμβριος 1767 - Ιανουάριος 1769) διηύθυνε με επιτυχία τη Λειτουργία για το Ορφανοτροφείο (Waisenhausmesse, K. 49=47a) και παρουσίασε την όπερα Bastien und Bastienne στη βίλα του γιατρού F. A. Mesmer, δεν βρήκε όμως ανταπόκριση στην Αυτοκρατορική Αυλή. Συνέθεσε επίσης την κωμική όπερα με τίτλο La finta semplice, κατόπιν παραγγελίας του αρχιεπισκόπου. Αν και αρχικά υποστηρίχτηκε από τον Κ. Β. Γκλουκ, ο τελευταίος στη συνέχεια εξέφρασε αντιρρήσεις για το εγχείρημα και η όπερα απορρίφθηκε από τον θεατρικό διευθυντή Τζουζέππε ντ'Αφλίτζιο. Παρουσιάστηκε τελικά την 1η Μαΐου 1769 στο Σάλτσμπουργκ.
 Ιταλία
 Μετά από σχεδόν ετήσια παραμονή στο Σάλτσμπουργκ, ξεκίνησαν πατέρας και γιος Μότσαρτ για την Ιταλία. Ο νεαρός Μότσαρτ ήταν ήδη από τον Οκτώβριο 1769 διευθυντής συναυλίας στην ορχήστρα του αρχιεπισκόπου στο Σάλτσμπουργκ. Δεν επρόκειτο βέβαια πια για περιοδεία ενός εντυπωσιακού παιδιού αλλά για υλοποίηση μιας συνήθειας των μουσικών της εποχής. Σε κάθε μεγάλη πόλη δίνονταν συναυλίες, μετά από πρόσκληση ευγενών, με την ελπίδα να εισπραχθούν δώρα και αναθέσεις ειδικών συνθέσεων, έναντι αμοιβής. Ο Μότσαρτ συνάντησε σε αυτό το ταξίδι τους γνωστούς μουσικούς της εποχής N. Piccini, G.B. Sammartini και τον πατέρα G.B. Martini (στον οποίο έδωσε κατά την επιστροφή του εξετάσεις) και τους διάσημους καστράτους C. Farinelli και G. Manzuoli. Στη Ρώμη απονεμήθηκε στο νεαρό συνθέτη από τον Πάπα ένα παράσημο και έγινε δεκτός σε τάγμα ιπποτών (στον Γκλουκ απονεμήθηκε το ίδιο παράσημο, αλλά έγινε δεκτός στο τάγμα με ένα κατώτερο βαθμό). Στις 26 Δεκεμβρίου του 1770 παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στο Teatro Regio Ducale του Μιλάνου η όπερα Μιθριδάτης, βασιλιάς του Πόντου (21 επαναλήψεις). Το Μάρτιο του 1771 ολοκληρώθηκε το πρώτο ταξίδι στην Ιταλία. Στον Μότσαρτ είχαν δοθεί στη διάρκεια αυτού του ταξιδιού μερικές παραγγελίες για συνθέσεις (για την Πάδοβα, το Μιλάνο και τη Βενετία) και έτσι υπήρχε λόγος να ετοιμαστεί το δεύτερο ταξίδι του. Περίπου 5 μήνες αργότερα ξεκίνησε πάλι από το Σάλτσμπουργκ για την Ιταλία, όπου έμεινε μέχρι το Δεκέμβριο του 1771. Αυτή την εποχή δημιουργήθηκαν το ορατόριο La betulia liberata (Κ. 118), κατά παραγγελία του Πρίγκιπα της Αραγωνίας, Δον Τζουζέπε Χιμένες, και η όπερα "Ο Ασκάνιος στην Άλμπα" (Κ. 111) για το Μιλάνο, με αφορμή το γάμο του Αρχιδούκα Φερδινάνδου και της Μαρίας Βεατρίκης των Έστε. Το ορατόριο, σε λιμπρέτο του Πιέτρο Μεταστάζιο, τελικά δεν παρουσιάστηκε ποτέ δημόσια. Από τον Οκτώβριο 1772 μέχρι το Μάρτιο 1773 πραγματοποιήθηκε το τρίτο ταξίδι του Μότσαρτ στην Ιταλία. Κατά τη διάρκειά του παρουσιάστηκε η όπερα Lucio Silla (Κ. 135) στο Μιλάνο, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία σε 26 παραστάσεις.
 Επιστροφή στο Σάλτσμπουργκ
 Λίγο μετά την επιστροφή πατέρα και γιου από το δεύτερο ταξίδι στην Ιταλία πέθανε ο Επίσκοπος-Πρίγκιπας του Σάλτσμπουργκ, Σίγκισμουντ φον Σράττενμπαχ. Ο νέος εργοδότης της οικογένειας Μότσαρτ, Ιερόνυμους, Κόμη Κολλορέντο, για του οποίου την ενθρόνιση ο νεαρός συνθέτης έγραψε το έργο "Il sogno di Scipione", δεν ήταν ένας πρίγκιπας με νοοτροπία του μπαρόκ, όπως ο Σράττενμπαχ, αλλά εκπρόσωπος του Διαφωτισμού, με κλίση προς τις ανανεωτικές ιδέες του Ιωσηφινισμού (από το όνομα του Αυτοκράτορα Ιωσήφ).
 Η επόμενη παραμονή του Μότσαρτ στο Σάλτσμπουργκ διακόπηκε μόνο από ταξίδια στη Βιέννη και στο Μόναχο. Αυτή την εποχή ανέπτυξε ο συνθέτης ακόμα περισσότερο τη συνθετική τεχνική του, πράγμα που ενισχύθηκε από τη συνάντηση και γνωριμία του με τον Φραντς Γιόζεφ Χάυντν στη Βιέννη. Αυτή η γνωριμία έμελλε να μετουσιωθεί μουσικά σε έργα που απετέλεσαν την πρώιμη περίοδο του βιεννέζικου κλασικισμού. Αυτή την εποχή απέκτησε η ενόργανη μουσική του Μότσαρτ (συμφωνίες, κοντσέρτα, σερενάτες) μεγαλύτερη σημασία, δίπλα στην εκκλησιαστική μουσική του που προέκυπτε από την υπαλληλική σχέση του στην αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ.
 Ένα νεότερο ταξίδι του Μότσαρτ στο Παρίσι (Σεπ. 1777 - Ιαν. 1779), το τελευταίο μεγάλο ταξίδι συναυλιών του συνθέτη, αφενός επισκιάστηκε από το θάνατο της μητέρας του στις 3 Ιουλίου 1778, η οποία τον συνόδευε, αφετέρου δεν απετέλεσε μία καλλιτεχνική επιτυχία, η οποία θα συνοδευόταν από τον περιπόθητο διορισμό σε κάποια Αυλή. Αντίθετα, έχασε και τη θέση του στο Σάλτσμπουργκ, μετά από αντιδικία με τον αρχιεπίσκοπο. Ο συνθέτης επαναπροσλήφθηκε μεν μετά από παρέμβαση του πατέρα του, αλλά η επόμενη σύγκρουση ήταν θέμα χρόνου. Ο Μότσαρτ δεν είχε σκοπό να υποταγεί στο πρωτόκολλο της Αυλής, το οποίο βέβαια δεν προέβλεπε ρυθμίσεις για μία μουσική ιδιοφυΐα. Λίγο πριν από την αναχώρηση για τη Βιέννη ολοκληρώθηκε η όπερα Idomeneo (1780-81) που προοριζόταν για το Μόναχο. Από τον Μάρτιο 1781 βρισκόταν ο Μότσαρτ στη Βιέννη, όπου κορυφώθηκε η σύγκρουσή του με τον αρχιεπίσκοπο, κατάληξη της οποίας ήταν στις αρχές Ιουνίου η παραίτηση/απόλυσή του.
 Βιέννη
 Το ξεκίνημα του Μότσαρτ στη Βιέννη ήταν ελπιδοφόρο. Σε ένα από τα πολλά γράμματα στον πατέρα του έγραφε ότι εκεί βρισκόταν το σωστό πεδίο δράσης γι' αυτόν και πως μπορούσε να βρει όσους μαθητές ήθελε για διδασκαλία. Ο Μότσαρτ άρχισε να συνθέτει μανιωδώς και περίπου τα μισά από τα έργα του γράφτηκαν στα 10 χρόνια της παραμονής του στη Βιέννη. Σύντομα παρουσιάστηκε ως διοργανωτής συναυλιών, ως βιρτουόζος πιανίστας αλλά και ως μέλος ορχήστρας σε ιδιωτικές συναυλίες (ακαδημίες), είτε ως μαέστρος είτε ως σημαντικός συνθέτης. Ένα σημαντικό βήμα του Μότσαρτ για την αποδοχή του από την αυτοκρατορική Αυλή απoτέλεσε η επιτυχία του με την όπερα Η απαγωγή από το Σεράι τον Ιούλιο του 1782. Το ίδιο έτος παντρεύτηκε με την Κονστάντσε Βέμπερ, νεότερη αδελφή της νεανικής αγάπης του Αλοΰσια. Αυτός ο γάμος δεν βελτίωσε τη σχέση με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν πικραμένος από την εποχή της σύγκρουσης του γιου του με τον αρχιεπίσκοπο. Μέχρι το 1785 ο Μότσαρτ συνέθετε κυρίως έργα για πιάνο και μουσική δωματίου (μεταξύ άλλων τα 6 κουαρτέτα εγχόρδων που αφιέρωσε στον Γιόζεφ Χάυντν). Ιδιαίτερα τα κοντσέρτα για πιάνο του Μότσαρτ βρήκαν σημαντική ανταπόκριση στο βιεννέζικο κοινό και αποτελούν μέχρι σήμερα κορυφαίες δημιουργίες, τόσο του ίδιου του συνθέτη, όσο και του μουσικού αυτού είδους γενικότερα.
 Η συνεργασία του Μότσαρτ με τον Λορέντσο ντα Πόντε, περίπου από το 1784-85, μετατόπισε το κέντρο βάρους των συνθετικών δραστηριοτήτων του προς όφελος του δραματικού μουσικού είδους. Αυτή η μεταστροφή ήταν παρακινδυνευμένη για την καριέρα του Μότσαρτ, δεδομένου ότι ο ντα Πόντε, όταν ρωτήθηκε πόσα λιμπρέττα είχε γράψει μέχρι τότε, απάντησε στον αυτοκράτορα Ιωσήφ: «Κανένα, Μεγαλειότατε!». Την 1η Μαΐου του 1786 ανέβηκε η όπερα «Οι Γάμοι του Φίγκαρο», το 1787 ο «Ντον Τζοβάννι». Το δεύτερο έργο ανέβηκε για πρώτη φορά με μεγάλη επιτυχία στην Πράγα. Το 1787 διορίστηκε επιτέλους ο Μότσαρτ ως αυλικός συνθέτης από τον Ιωσήφ, αλλά οι εποχές είχαν αλλάξει λόγω του πολέμου με τους Τούρκους και η μουσική ζωή της Βιέννης βρισκόταν σε ύφεση. Την ίδια περίπου εποχή με τις όπερες του ντα Πόντε δημιουργήθηκαν μερικές από τις γνωστές συμφωνίες, διάφορα έργα για πιάνο(κοντσέρτα και σονάτες), καθώς και έργα για μουσική δωματίου.
 Τελευταία χρόνια
 Και τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του Μότσαρτ (1789-91) ήταν καλλιτεχνικά και οικονομικά επιτυχημένα. Το γεγονός ότι συσσωρεύονταν χρέη εις βάρος του οφειλόταν σε ένα βαθμό στην κακή οικονομική διαχείριση του συνθέτη, στις συνεχείς ασθένειες της γυναίκας του, αλλά και σε κάποια ροπή του για συμμετοχή σε τυχερά παιχνίδια. Μετά από ένα ταξίδι του Μότσαρτ ως συνοδού του Πρίγκιπα Λικνόβσκυ, παρουσιάστηκε η τελευταία από τις τρεις όπερες του ντα Πόντε, Έτσι κάνουν όλες (Cosi fan tutte). Με την τιμητική ανάθεση σε αυτόν της πανηγυρικής όπερας, λόγω της στέψης στην Πράγα του Λεοπόλδου Β ́, ο Μότσαρτ βρήκε ευκαιρία να συνδέσει την παραδοσιακή όπερα μπαρόκ με σύγχρονα ρεύματα - προσπάθεια που δεν αναγνωρίστηκε από την αυτοκρατορική Αυλή. Αντίθετα, η όπερα Ο Μαγικός Αυλός (Die Zauberflöte), που ανέβηκε περίπου παράλληλα, υπήρξε μεγάλη επιτυχία.
 Ο Μότσαρτ ήταν ασθενής ήδη από το τέλος του καλοκαιριού του 1791, αλλά στις αρχές Δεκεμβρίου σημειώθηκε δραματική επιδείνωση της ασθένειάς του, η οποία τον οδήγησε στο θάνατο. Το Ρέκβιεμ (Requiem), μία παραγγελία του Κόμη Φ. Βάλζεγκ-Στούπαχ, έμεινε ημιτελές. Με εντολή της χήρας Κονστάντσε ανέλαβαν να το ολοκληρώσουν αρχικά ο J. Eybler και στη συνέχεια ο Φ. Σύσμαϊερ. Αυτή η μορφή του έργου εκτελείται, συνήθως, μέχρι σήμερα.
 Ο Μότσαρτ άφησε, εκτός από τη χήρα του, δύο παιδιά: τον Καρλ (1784-1858), ο οποίος όρισε ως γενικό κληρονόμο του πατέρα του το Mozarteum του Σάλτσμπουργκ, και τον Βόλφγκανγκ (1791-1844), συνθέτη, πιανίστα και μαέστρο. Ο Μότσαρτ κηδεύτηκε φτωχικά (με έξοδα του δήμου) και ετάφη σε μαζικό τάφο στο νεκροταφείο του Αγίου Μάρκου. Ο τάφος του δεν εντοπίστηκε ποτέ με ακρίβεια, γι' αυτό ο επίσημος τάφος στην πτέρυγα τιμωμένων του κεντρικού νεκροταφείου της Βιέννης (Zentralfriedhof) είναι κενοτάφιο.
 Οι μουσικές ικανότητες του Μότσαρτ
 Ήδη από την παιδική του ηλικία ο Μότσαρτ έδειξε ότι διέθετε σημαντικές μουσικές ικανότητες, οι οποίες υποστηρίχθηκαν συστηματικά από τον πατέρα του, έναν από τους καλύτερους μουσικούς παιδαγωγούς της εποχής του. Ιδιαίτερα τα ταξίδια σε χώρους με υψηλή μουσική καλλιέργεια έδωσαν σημαντική ώθηση στη συνθετική δραστηριότητα του μεγάλου συνθέτη και βοήθησαν στη δημιουργία ενός χαρακτηριστικού προσωπικού στιλ. Αντίθετα, αμελήθηκε σημαντικά η εκμάθηση διαφόρων τεχνικών της συνθέσεως, με αποτέλεσμα ο Μότσαρτ να έχει διαρκώς ορισμένα προβλήματα, π.χ. με την αντίστιξη. Μόνο στα χρόνια της Βιέννης κατάφερε, μέσω της επαφής του με τον Γιόζεφ Χάυντν και τον φιλόμουσο ευγενή Γκ. βαν Σβίτεν, αλλά κυρίως λόγω της ενασχολήσεώς του με τα ορατόρια του Χαίντελ, να διορθώσει τις παιδικές παραλείψεις. Όπως και πολλοί άλλοι συνθέτες εκείνης της εποχής, ο Μότσαρτ συνέθετε τα έργα του σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η φήμη, όμως, ότι συνέγραφε τις συμφωνίες χωρίς προετοιμασία, από το μυαλό, αποτελεί μάλλον καλοπροαίρετη υπερβολή.
 Δείτε επίσης
 Λίστα μουσικών έργων του Μότσαρτ
 Παραπομπές
 Βιβλιογραφία
 Rushton, J. (2006), Mozart, Oxford University Press
 Solomon, M. (1995), Mozart. A Life, London
 Holmes, E. (1845), The Life of Mozart, London
 Knepler, G. (1997), Wolfgang Amadé Mozart, Cambridge University Press
 Melograni, P., Cochrane, L. G. (2007), Wolfgang Amadeus Mozart, University of Chicago Press
 Γιώργος Δρόσος, Β. Α. Μότσαρτ: η ζωή,το έργο η εποχή του, εκδ. Ζαχαρόπουλος, Αθήνα, 1989
 Ηλίας Χρυσοχοΐδης, «Η μουσική ανακάλυψη της χρονιάς είναι ... εικαστική: Ένα νέο πορτραίτο του Μότσαρτ», ΒΗΜΑ Ιδεών 14 (Ιούνιος 2008), 4-5.
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Salzburg Mozarteum Foundation
 Παρτιτούρες δωρεάν στο cantorion.org
 Συνθέτες της κλασικής εποχής
 Συνθέτες όπερας
 Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
 Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EUROPSKA KOMISIJA
 Bruxelles, 25.11.2015.
 COM(2015) 582 final
 2015/0265(NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o sklapanju Sporazuma o suradnji o civilnom globalnom navigacijskom satelitskom sustavu (GNSS) između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Republike Koreje, s druge strane
 OBRAZLOŽENJE
 1.KONTEKST PRIJEDLOGA
 Republika Koreja raspolaže s odgovarajućim sposobnostima u području svemirske tehnologije i aplikacija. Aktivno se koristi uslugama satelitske navigacije u različitim sektorima, među ostalim prometu, upravljanju flotom, znanosti i geodeziji.
 Europska komisija na temelju odobrenja Vijeća od 18. lipnja 2005. pregovorima je dogovorila Sporazum o suradnji o civilnom globalnom navigacijskom satelitskom sustavu (GNSS) između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Republike Koreje, s druge strane (dalje u tekstu: „Sporazum”). Sporazum je potpisan 9. rujna 2006. u skladu s Odlukom vijeća o potpisivanju od 1. rujna 2006.
 Države članice Europske unije potpisnice sporazuma i Republika Koreja dovršile su svoje postupke za stupanje na snagu Sporazuma.
 U skladu s člankom 218. stavkom 6. Ugovora o funkcioniranju Europske unije Komisija predlaže Vijeću Odluku o sklapanju Sporazuma u ime Europske unije nakon dobivanja suglasnosti Europskog parlamenta.
 Bugarska, Hrvatska i Rumunjska trebaju postati stranke Sporazuma sklapanjem protokola u skladu s člankom 6. stavkom 2. Akata o uvjetima pristupanja Republike Bugarske, Rumunjske, odnosno Republike Hrvatske i prilagodbama ugovora na kojima se temelji Europska unija.
 2015/0265 (NLE)
 Prijedlog
 ODLUKE VIJEĆA
 o sklapanju Sporazuma o suradnji o civilnom globalnom navigacijskom satelitskom sustavu (GNSS) između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Republike Koreje, s druge strane
 VIJEĆE EUROPSKE UNIJE,
 uzimajući u obzir Ugovor o funkcioniranju Europske unije, a posebno njegov članak 172., u vezi s člankom 218. stavkom 6. točkom (a),
 uzimajući u obzir prijedlog Europske komisije,
 uzimajući u obzir suglasnost Europskog parlamenta
 1
 ,
 budući da:
 (1)U skladu s Odlukom Vijeća 2006/700/EC od 1. rujna 2006.
 2
 , Sporazum o suradnji o civilnom globalnom navigacijskom satelitskom sustavu (GNSS) između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Republike Koreje, s druge strane, potpisan je 9. rujna 2006., podložno njegovu kasnijem sklapanju.
 (2)Sporazumom se želi potaknuti, olakšati i unaprijediti suradnja stranaka u civilnoj globalnoj satelitskoj navigaciji.
 (3)Sporazum bi trebalo odobriti u ime Europske unije,
 DONIJELO JE OVU ODLUKU:
 Članak 1.
 U ime Europske unije odobrava se Sporazum o suradnji o civilnom globalnom navigacijskom satelitskom sustavu (GNSS) između Europske zajednice i njezinih država članica, s jedne strane, i Republike Koreje, s druge strane.
 Tekst Sporazuma priložen je ovoj Odluci.
 Članak 2.
 Predsjednik Vijeća imenuje osobu ovlaštenu da u ime Europske unije pošalje obavijest predviđenu člankom 18. stavkom 1. Sporazuma kako bi se izrazio pristanak Europske unije na obvezivanje ovim Sporazumom te izdaje sljedeću obavijest:
 „Zbog stupanja na snagu Ugovora iz Lisabona 1. prosinca 2009. Europska unija zamijenila je i naslijedila Europsku zajednicu te od navedenog datuma ostvaruje sva prava i preuzima sve obveze Europske zajednice. Stoga se upućivanja na ‚Europsku zajednicu’ u tekstu Sporazuma tumače kao upućivanja na ‚Europsku uniju’.”
 Članak 3.
 Ova Odluka stupa na snagu na dan donošenja. Objavljuje se u Službenom listu Europske unije
 3
 .
 Sastavljeno u Bruxellesu
 Za Vijeće
 Predsjednik
 (1)
 Suglasnost dobivena [...201.].
 (2)
 SL L 288 od 19.10.2006., str. 30.
 (3)
 Datum stupanja na snagu Sporazuma objavit će Glavno tajništvo Vijeća Europske unije u Službenom listu Europske unije.


text:
Anton Ivanovitš Denikin (, 16. joulukuuta (J: 4. joulukuuta) 1872 Wloclawek, Varsovan kuvernementti, Venäjä – 8. elokuuta 1947 Ann Arbor, Yhdysvallat) oli venäläinen kenraali, Venäjän sisällissodassa toimineen sadan tuhannen miehen Etelä-Venäjän valkoisen armeijan komentaja vuosina 1918–1919 ja lyhytikäisen Etelä-Venäjän johtaja.
 Denikin opiskeli Kiovan sotakoulussa ja yleisesikunta-akatemiassa. Hän osallistui Venäjän-Japanin sotaan 1904–1905. Ensimmäiseen maailmansotaan hän lähti kenraalimajurina ja toimi sodan alussa prikaatinkomentajana Karpaateilla ja Galitsiassa.
 Vuonna 1916 hänet nimitettiin VII armeijakunnan komentajaksi. Vuoden 1917 syyskuussa hän osallistui kenraali Lavr Kornilovin epäonnistuneeseen vallankaappaushankkeeseen Aleksandr Kerenskiä vastaan, joka oli elokuusta 1917 toiminut diktatorisena hallitsijana Venäjän väliaikaisen hallituksen antamin valtuuksin. Denikin pidätettiin yhdessä Kornilovin kanssa. Marraskuussa 1917 tapahtuneen kansankomissaarien lokakuun vallankumouksen jälkeen Denikin ja Kornilov onnistuivat pakenemaan Etelä-Venäjälle, jossa liittyivät kenraali Mihail Aleksejevin vastavallankumouksellisiin.
 Etelä-Venäjän armeijan komentajana Denikin onnistui karkottamaan bolševikit Ukrainasta ja lähti sitten etenemään pohjoiseen kohti Moskovaa. Hyökkäys lähti hyvin liikkeelle, mutta puna-armeija onnistui kuitenkin pysäyttämään Denikinin Orjolissa ja lyömään hänen joukkonsa, koska valkoinen armeija joutui keskittämään voimiaan etelään Nestor Mahnoa vastaan.
 Sisällissodan jälkeen
 Vuonna 1920 Denikin erosi valkoisesta armeijasta, luovutti komentajuuden Pjotr Wrangelille ja pakeni Krimiltä laivalla Mustanmeren yli Istanbuliin. Denikin sai turvapaikan Englannista, jossa hän asui kaksi kuukautta. Myöhemmin hän asettui asumaan Belgiaan, sitten Unkariin, vuodesta 1926 hän asui Ranskassa ja vuodesta 1945 New Yorkissa Yhdysvalloissa.
 Denikin kuoli sydänkohtaukseen 8. elokuuta 1947 lomamatkalla Ann Arborissa Michiganissa.
 Denikin haudattiin sotilaallisin menoihin Detroitissa. Hänen jäännöksensä siirrettiin Pyhän Vladimirin hautausmaalle Jacksoniin, New Jerseyiin. Denikinin puoliso Ksenia haudattiin (1892-1973) Sainte-Geneviève-des-Bois’n venäläiselle hautausmaalle lähelle Pariisia.
 Denikinin tytär Marina Denikina sai Venäjän kansalaisuutensa takaisin vuonna 2005. Hän pyysi presidentti Putinilta, että hänen isänsä ruumis haudattaisiin uudelleen Venäjälle Donskoin luostariin Moskovaan, mikä tapahtuikin 3. lokakuuta 2005.
 Kirjallisuutta
 Anton I. Denikin: The Career of a Tsarist Officer. Memoirs 1872–1916.
 Anton I. Denikin: The Russian Turmoil 1922.
 Venäläiset kenraalit
 Venäjän valkoinen armeija
 Brittiläisen imperiumin komentajat
 Vuonna 1872 syntyneet
 Vuonna 1947 kuolleet


type: caselaw

text:
 8.5.2017
 HR
 Službeni list Europske unije
 C 144/13
 Presuda Suda (veliko vijeće) od 7. ožujka 2017. (zahtjev za prethodnu odluku koji je uputio Conseil du Contentieux des Étrangers – Belgija) – X, X protiv État belge
 (Predmet C-638/16 PPU) (1)
 ((Zahtjev za prethodnu odluku - Uredba (EZ) br. 810/2009 - Članak 25. stavak 1. točka (a) - Viza s ograničenom područnom valjanošću - Izdavanje vize iz humanitarnih razloga ili radi poštovanja međunarodnih obveza - Pojam „međunarodne obveze” - Povelja Europske unije o temeljnim pravima - Europska konvencija za zaštitu ljudskih prava i temeljnih sloboda - Ženevska konvencija - Izdavanje vize u slučaju postojanja rizika povrede članka 4. i/ili 18. Povelje o temeljnim pravima - Nepostojanje obveze))
 (2017/C 144/18)
 Jezik postupka: francuski
 Sud koji je uputio zahtjev
 Conseil du Contentieux des Étrangers
 Stranke glavnog postupka
 Tužitelj: X, X
 Tuženik: État belge
 Izreka
 Članak 1. Uredbe (EZ) br. 810/2009 Europskog parlamenta i Vijeća od 13. srpnja 2009. o uspostavi Zakonika Zajednice o vizama (Zakonik o vizama), kako je izmijenjena Uredbom (EU) br. 610/2013 Europskog parlamenta i Vijeća od 26. lipnja 2013., treba tumačiti na način da zahtjev za izdavanje vize s ograničenom područnom valjanošću koji je iz humanitarnih razloga podnio državljanin treće zemlje, na temelju članka 25. tog zakonika, pri predstavništvu države članice odredišta koje se nalazi na državnom području treće zemlje, u namjeri da podnese zahtjev za međunarodnu zaštitu čim stigne u tu državu članicu i da nakon toga u navedenoj državi članici boravi više od 90 dana tijekom razdoblja od 180 dana, ne ulazi u područje primjene navedenog zakonika, već, s obzirom na trenutačno stanje prava Unije, isključivo u područje primjene nacionalnog prava.
 (1) SL C 38, 6. 2. 2017.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21995A1230(07)
 Acordo sob forma de troca de cartas relativo à aplicação provisória do protocolo que fixa as possibilidades de pesca e a contrapartida financeira previstas no Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e o Governo da República da Guiné-Bissau respeitante à pesca ao largo da costa da Guiné-Bissau, em relação ao período compreendido entre 16 de Junho de 1995 e 15 de Junho de 1997
 Jornal Oficial no L 322 de 30/12/1995 p. 0003 - 0003
 ACORDO sob forma de troca de cartas relativo à aplicação provisória do protocolo que fixa as possibilidades de pesca e a contrapartida financeira previstas no Acordo entre a Comunidade Económica Europeia e o Governo da República da Guiné-Bissau respeitante à pesca ao largo da costa da Guiné-Bissau, em relação ao período compreendido entre 16 de Junho de 1995 e 15 de Junho de 1997 A. Carta do Governo da República da Guiné-Bissau Excelentíssimo Senhor,Referindo-me ao protocolo, rubricado em 7 de Junho de 1995, que fixa as possibilidades de pesca e a contrapartida financeira em relação ao período compreendido entre 16 de Junho de 1995 e 15 de Junho de 1997, tenho a honra de informar Vossa Excelência de que o Governo da República da Guiné-Bissau está disposto a aplicar o protocolo, a título provisório, a partir de 16 de Junho de 1995, enquanto se aguarda a sua entrada em vigor nos termos do seu artigo 9o, desde que a Comunidade esteja disposta a agir do mesmo modo.É pacífico que, nesse caso, o pagamento da primeira fracção anual da compensação financeira fixada no artigo 2o do protocolo deverá ser efectuado antes de 31 de Dezembro de 1995.Muito agradeceria a Vossa Excelência se dignasse confirmar o acordo da Comunidade sobre tal aplicação provisória.Queira aceitar, Excelentíssimo Senhor, os protestos da minha mais elevada consideração.Pelo Governoda República da Guiné-BissauB. Carta da Comunidade Excelentíssimo Senhor,Tenho a honra de acusar a recepção da carta de hoje de Vossa Excelência do seguinte teor:«Referindo-me ao protocolo, rubricado em 7 de Junho de 1995, que fixa as possibilidades de pesca e a contrapartida financeira em relação ao período compreendido entre 16 de Junho de 1995 e 15 de Junho de 1997, tenho a honra de informar Vossa Excelência de que o Governo da República da Guiné-Bissau está disposto a aplicar o protocolo, a título provisório, a partir de 16 de Junho de 1995, enquanto se aguarda a sua entrada em vigor nos termos do seu artigo 9o, desde que a Comunidade esteja disposta a agir do mesmo modo.É pacífico que, nesse caso, o pagamento da primeira fracção anual da compensação financeira fixada no artigo 2o do protocolo deverá ser efectuado antes de 31 de Dezembro de 1995.Muito agradeceria a Vossa Excelência se dignasse confirmar o acordo da Comunidade sobre tal aplicação provisória.»Tenho a honra de confirmar a Vossa Excelência o acordo da Comunidade sobre tal aplicação provisória.Queira aceitar, Excelentíssimo Senhor, os protestos da minha mais elevada consideração.Em nome do Conselhoda União Europeia


text:
 16.9.2010
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 L 244/17
 DET BLANDEDE EØS-UDVALGS AFGØRELSE
 Nr. 66/2010
 af 11. juni 2010
 om ændring af bilag II (tekniske forskrifter, standarder, prøvning og certificering) til EØS-aftalen
 DET BLANDEDE EØS-UDVALG HAR —
 under henvisning til aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde, som ændret ved protokollen om tilpasning af aftalen om Det Europæiske Økonomiske Samarbejdsområde, i det følgende benævnt »aftalen«, særlig artikel 98, og
 ud fra følgende betragtninger:
 (1)
 Bilag II til aftalen blev ændret ved Det Blandede EØS-udvalgs afgørelse nr. 46/2010 af 30. april 2010 (1).
 (2)
 Kommissionens forordning (EF) nr. 551/2009 af 25. juni 2009 om ændring af bilag V og VI til Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 648/2004 om vaske- og rengøringsmidler (dispensation for overfladeaktive stoffer) (2) bør indarbejdes i aftalen.
 (3)
 Kommissionens beslutning 2009/428/EF af 4. juni 2009 om ændring med henblik på tilpasning af bilaget til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2002/95/EF til den videnskabelige og tekniske udvikling, hvad angår anvendelse af bly som dotering i RIG (rare earth iron garnet — jerngranat med sjældne jordarter) Faraday-rotatorer til brug i fiberoptisk kommunikation (3) bør indarbejdes i aftalen.
 (4)
 Kommissionens beslutning 2009/443/EF af 10. juni 2009 om tilpasning til den tekniske udvikling af bilaget til Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2002/95/EF, for så vidt angår undtagne anvendelser af bly, cadmium og kviksølv (4) bør indarbejdes i aftalen —
 VEDTAGET DENNE AFGØRELSE:
 Artikel 1
 I kapitel XV i bilag II til aftalen foretages følgende ændringer:
 1.
 Følgende led indsættes i punkt 12q (Europa-Parlamentets og Rådets direktiv 2002/95/EF):
 »—
 32009 D 0428: Kommissionens beslutning 2009/428/EF af 4. juni 2009 (EUT L 139 af 5.6.2009, s. 32)
 —
 32009 D 0443: Kommissionens beslutning 2009/443/EF af 10. juni 2009 (EUT L 148 af 11.6.2009, s. 27).«
 2.
 Følgende led indsættes i punkt 12u (Europa-Parlamentets og Rådets forordning (EF) nr. 648/2004):
 »—
 32009 R 0551: Kommissionens forordning (EF) nr. 551/2009 af 25. juni 2009 (EUT L 164 af 26.6.2009, s. 3).«
 Artikel 2
 Den islandske og den norske udgave af forordning (EF) nr. 551/2009 og beslutning 2009/428/EF og 2009/443/EF, der offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-tillæg, er autentiske.
 Artikel 3
 Denne afgørelse træder i kraft den 12. juni 2010, forudsat at Det Blandede EØS-udvalg har modtaget alle meddelelser i henhold til aftalens artikel 103, stk. 1 (5).
 Artikel 4
 Denne afgørelse offentliggøres i Den Europæiske Unions Tidendes EØS-afsnit og EØS-tillæg.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 11. juni 2010.
 På Det Blandede EØS-udvalgs vegne
 Alan SEATTER
 Formand
 (1) EUT L 181 af 15.7.2010, s. 14.
 (2) EUT L 164 af 26.6.2009, s. 3.
 (3) EUT L 139 af 5.6.2009, s. 32.
 (4) EUT L 148 af 11.6.2009, s. 27.
 (5) Ingen forfatningsmæssige krav angivet.


text:
 4.7.2009
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 153/36
 Esimese Astme Kohtu 7. mai 2009. aasta otsus — Klein Trademark Trust versus Siseturu Ühtlustamise Amet — Zafra Marroquineros (CK CREACIONES KENNYA)
 (Kohtuasi T-185/07) (1)
 (Ühenduse kaubamärk - Vastulausemenetlus - Ühenduse sõnamärgi CK CREACIONES KENNYA taotlus - Varasem ühenduse kujutismärk CK Calvin Klein ja varasemad siseriiklikud kujutismärgid CK - Suhteline keeldumispõhjus - Segiajamise tõenäosuse puudumine - Tähiste sarnasuse puudumine - Määruse nr 40/94 (EÜ) artikli 8 lõike 1 punkt b)
 2009/C 153/69
 Kohtumenetluse keel: hispaania
 Pooled
 Hageja: Calvin Klein Trademark Trust (Wilmington, Delaware, Ühendriigid) (esindajad: advokaadid T. Andrade Boué, I. Lehmann Novo ja A. Hernández Lehmann)
 Kostja: Siseturu Ühtlustamise Amet (kaubamärgid ja tööstusdisainilahendused) (esindaja: O. Mondéjar Ortuño)
 Teine menetluspool apellatsioonikojas, menetlusse astuja Esimese Astme Kohtus: Zafra Marroquineros, SL (Caravaca de la Cruz, Hispaania) (esindaja: advokaat J. Martín Álvarez)
 Kohtuasja ese
 Hagi, mis on esitatud Siseturu Ühtlustamise Ameti teise apellatsioonikoja 29. märtsi 2007. aasta otsuse (asi R 314/2006-2) peale, mis käsitleb Calvin Klein Trademark Trusti ja Zafra Marroquineros, SL-i vahelist vastulausemenetlust.
 Otsuse resolutiivosa
 1.
 Jätta hagi rahuldamata.
 2.
 Mõista kohtukulud välja Calvin Klein Trademark Trustilt.
 (1) ELT C 170, 21.7.2007.


text:
 25.6.2005
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 155/28
 Bundesverband deutscher Banken e.V.2005 m. balandžio 27 d. pareikštas ieškinys Europos Bendrijų Komisijai
 (Byla T-163/05)
 (2005/C 155/54)
 Proceso kalba: vokiečių
 2005 m. balandžio 27 d. Europos Bendrijų Pirmosios instancijos teisme buvo pareikštas Bundesverband deutscher Banken e.V., įsteigtos Berlyne (Vokietija), atstovaujamos advokatų H.-J. Niemeyer ir K.-S. Scholz, nurodžiusių adresą dokumentams įteikti Liuksemburge, ieškinys Europos Bendrijų Komisijai.
 Ieškovė Pirmosios instancijos teismo prašo:
 —
 panaikinti 2004 m. spalio 20 d. atsakovės sprendimą C (2004) 3931 fin COR — Landesbank Hessen-Thüringen — Girozentrale;
 —
 priteisti iš atsakovės bylinėjimosi išlaidas.
 Ieškinio pagrindai ir pagrindiniai argumentai
 Ieškovė ginčija 2004 m. spalio 20 d. Komisijos sprendimą C (2004) 3931 fin COR dėl Vokietijos suteiktos pagalbos Landesbank Hessen-Thüringen Girozentrale (Helaba). Ginčijamame sprendime Komisija, be kita ko, konstatuoja, kad tinkamo 0,3 % metinių palūkanų atlyginimo už Heseno žemės Helaba perduoto kapitalo dalį atsisakymas yra su bendrąja rinka nesuderinama pagalba.
 Ieškovė teigia, kad ginčijamas sprendimas pažeidžia EB sutarties 87 straipsnio 1 dalį, kadangi:
 —
 vertindama rinkoje įprastą atlyginimą, Komisija remiasi neteisingu vertinimo laikotarpiu ir todėl klaidingai taiko ekonomiškai veikiančio investuotojo kriterijų;
 —
 įnešto kapitalo kvalifikavimas teisiniu ir ekonominiu požiūriais yra klaidingas;
 —
 atlyginimui reikšmingos kapitalo bazės nustatymas yra klaidingas;
 —
 Komisija neteisingai nustatė tinkamą atlyginimą už įnašą į Helaba.
 Toliau ieškovė tvirtina, kad ginčijamas sprendimas turi būti panaikintas, kadangi jis pažeidžia motyvavimo pareigą pagal EB sutarties 253 straipsnį. Ieškovė teigia, kad visų Helaba refinansavimo išlaidų atskaita dėl įnašo nelikvidumo buvo atlikta be pakankamo pagrindimo. Ieškovės nuomone, ši refinansavimo išlaidų atskaita dar pažeidžia ir EB sutarties 87 straipsnio 1 dalį.