type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
15.12.2014
 IT
 Gazzetta ufficiale dell’Unione europea
 C 448/3
 Domanda di pronuncia pregiudiziale proposta dall’Amtsgericht Rüsselsheim (Germania) il 29 agosto 2014 — Dagmar Wedel, Rudi Wedel/Condor Flugdienst GmbH
 (Causa C-412/14)
 (2014/C 448/03)
 Lingua processuale: il tedesco
 Giudice del rinvio
 Amtsgericht Rüsselsheim
 Parti
 Ricorrenti: Dagmar Wedel, Rudi Wedel
 Resistente: Condor Flugdienst GmbH
 Questioni pregiudiziali
 1)
 Se la circostanza eccezionale di cui all’articolo 5, paragrafo 3, del regolamento (1) debba riguardare in modo diretto e immediato il volo prenotato.
 2)
 In caso di soluzione negativa della questione sub 1), quanti voli precedentemente effettuati con l’aeromobile impiegato per il volo in programma siano rilevanti ai fini della valutazione dell’esistenza di una circostanza eccezionale; se, per valutare l’esistenza di circostanze eccezionali riguardanti voli precedentemente effettuati, possa risalirsi nel tempo soltanto fino ad un certo limite. In caso affermativo, come debba essere calcolato tale limite temporale.
 3)
 Nell’ipotesi in cui anche circostanze eccezionali sorte nell’ambito di voli precedentemente effettuati presentino rilevanza ai fini di un volo successivo, se le misure ragionevolmente esigibili che il vettore aereo operativo è tenuto ad adottare ai sensi dell’articolo 5, paragrafo 3, del regolamento debbano mirare soltanto ad impedire il verificarsi della circostanza eccezionale oppure anche ad evitare un maggior ritardo.
 (1) Regolamento (CE) n. 261/2004 del Parlamento europeo e del Consiglio, dell’11 febbraio 2004, che istituisce regole comuni in materia di compensazione ed assistenza ai passeggeri in caso di negato imbarco, di cancellazione del volo o di ritardo prolungato e che abroga il regolamento (CEE) n. 295/91 (GU L 46, pag. 1).


type: wikipedia

text:
Jiří Beroun (* 18. April 1980 in Třebíč, Tschechoslowakei) ist ein ehemaliger tschechischer Eishockeyspieler und jetziger -trainer. Seit 2018 ist er als Assistenztrainer für seinen langjährigen Club Orli Znojmo tätig.
 Karriere
 Jiří Beroun begann seine Karriere im Nachwuchsbereich des SK Horácká Slavia Třebíč, für dessen Profimannschaft er während der Saison 1997/98 in der zweitklassigen 1. Liga debütierte. Bis 2001 spielte er parallel noch für die U20-Junioren des Vereins, ehe er ab 2002 leihweise beim HC Znojemsti Orli in der höchsten Spielklasse Tschechiens, der Extraliga, zum Einsatz kam. Mitte der Saison 2004/05 wechselte er dann fest zu den Znaimer Adlern. Zwischen 2006 und 2009 erhielt er parallel Einsätze beim HC Olomouc in der zweiten Spielklasse. Die beste Platzierung innerhalb der Extraliga erreichte Beroun am Ende der Saison 2005/06, als die Adler den dritten Platz belegten.
 Im Sommer 2009 verkauften die Adler ihre Extraliga-Lizenz an den HC Kometa Brno und Beroun folgte seinem Team in die 1. Liga. Zur Saison 2011/12 wurde der inzwischen in Orli Znojmo umbenannte Verein in die Erste Bank Eishockey Liga aufgenommen, in der Beroun seither sein Team als Kapitän anführt. Mit über 500 Pflichtspielen für Znojmo gehört er zu den Rekordspielern des Vereins.
 Karrierestatistik
 Weblinks
 Einzelnachweise
 Eishockeyspieler (Orli Znojmo)
 Eishockeyspieler (HC Olomouc)
 Eishockeytrainer (Orli Znojmo)
 Tscheche
 Tschechoslowake
 Geboren 1980
 Mann


text:
Η Νυρεμβέργη (γερμ. Nürnberg) είναι πόλη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στο ομόσπονδο κρατίδιο της Βαυαρίας. Βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Πέγκνιτς (Pegnitz) και σε απόσταση περίπου 140 χιλιομέτρων, προς τα βόρεια, από το Μόναχο. Ο πληθυσμός της είναι 500.132 κάτοικοι.
 Ιστορία
 Από το 1050 έως το 1571 η πόλη γνώρισε περίοδο ακμής και επεκτάθηκε εντυπωσιακά. Λόγω της θέσης της πάνω σε βασικές εμπορικές οδούς έγινε σημαντικό οικονομικό και πολιτικό κέντρο. Αναφέρεται συχνά ως «ανεπίσημη πρωτεύουσα» της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους, επειδή τα επονομαζόμενα Ραϊχστάγκε (αυτοκρατορικά συμβούλια, γερμανικά: Reichstage) και τα δικαστήρια συνεδρίαζαν στο κάστρο της Νυρεμβέργης. Το 1219 η Νυρεμβέργη απέκτησε τον τίτλο της αυτοκρατορικής ελεύθερης πόλης από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο τον Β'. Μέχρι το 1427 η πόλη διοικήθηκε από βουργράβους, μέχρι που ο τελευταίος, ο Φρειδερίκος ΣΤ' φον Χοεντσόλερν, πρώτος πρίγκιψ-εκλέκτωρ του Βρανδεμβούργου, πώλησε τα δικαιώματά του στο συμβούλιο της πόλης, το οποίο την κυβέρνησε μέχρι το 1806 οπότε ενσωματώθηκε στην Βαυαρία. Η Νυρεμβέργη έγινε γρήγορα, μαζί το Άουγκσμπουργκ, ένα από τα δύο μεγάλα εμπορικά κέντρα της διαδρομής από την Ιταλία στη βόρεια Ευρώπη. Το πολιτιστικό άνθισμα της Νυρεμβέργης κατά το 15ο και το 16ο αιώνα την έκανε το κέντρο της Γερμανικής Αναγέννησης. Το 1525 έφτασε στην πόλη η Μεταρρύθμιση και το 1532 υπογράφηκε η θρησκευτική ειρήνη της Νυρεμβέργης, από την οποία οι Λουθηρανοί αποκόμισαν σημαντικές παραχωρήσεις.
 Το 1632 κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, ο Άλμπρεχτ φον Βάλενσταϊν (Albrecht von Wallenstein) νίκησε τον βασιλιά Γουστάβο Αδόλφο της Σουηδίας κατά την πολιορκία της Νυρεμβέργης. Η πόλη άρχισε να υποβαθμίζεται μετά από τον πόλεμο και ανέκτησε τη σημασία της μόνο τον 19ο αιώνα, όταν καθιερώθηκε ως βιομηχανικό κέντρο. Στις αρχές του 19ου αιώνα η Νυρεμβέργη είχε σχεδόν πτωχεύσει.
 Το 1806 με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία να διαλύεται και τυπικά, η Νυρεμβέργη πέρασε στην κυριαρχία της Βαυαρίας. Το βαυαρικό κράτος ανέλαβε τα χρέη της Νυρεμβέργης και εγγυήθηκε τη χρεολυσία τους. Ο πρώτος γερμανικός σιδηρόδρομος, από τη Νυρεμβέργη στο κοντινό Φυρτ, άρχισε να λειτουργεί το 1835.
 Σύγχρονη Ιστορία
 Αφότου ανέλαβε την εξουσία ο Αδόλφος Χίτλερ, η Νυρεμβέργη έγινε το επίσημο κέντρο των Ναζί, οι οποίοι οργάνωναν στην πόλη τα ετήσια συνέδρια του Κόμματος από το 1933 μέχρι το 1938. Οι Ναζί επέλεξαν την πόλη ως συνεδριακό κέντρο του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, NSDAP. Ένας μεγάλος αριθμός κτιριακών εγκαταστάσεων κατασκευάστηκε ειδικά για αυτές τις συνελεύσεις, μερικά από τα οποία παρέμειναν ημιτελή. Οι πανηγυρικού χαρακτήρα συνεδριάσεις των Ναζί απαθανατίστηκαν κινηματογραφικά από τη σκηνοθέτιδα Λένι Ρίφενσταλ. Σήμερα μπορούμε να δούμε στην πόλη πολλά παραδείγματα της ναζιστικής αρχιτεκτονικής. Η πόλη ήταν η πατρίδα του σημαντικού ναζιστικού στελέχους Γιούλιους Στράιχερ (Julius Streicher) και έγινε κέντρο της αντισημιτικής προπαγάνδας. Οι βιομηχανικές περιοχές της πόλης βομβαρδίστηκαν σφοδρά κατά τις συμμαχικές αεροπορικές επιδρομές των ετών 1943/1944.
 Στις 2 Ιανουαρίου 1945 το μεσαιωνικό κέντρο της πόλης βομβαρδίστηκε συστηματικά από τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς και καταστράφηκε μεγάλο μέρος του. Η πόλη οικοδομήθηκε εκ νέου μετά από τον πόλεμο και αποκαταστάθηκε σε ορισμένο βαθμό η προπολεμική εμφάνισή της και ορισμένα από τα μεσαιωνικά κτήρια της. Μεταξύ του 1945 και του 1949 οδηγήθηκαν ενώπιον της Δικαιοσύνης τα ανώτατα στελέχη των Ναζί που συμμετείχαν, μεταξύ άλλων, και στο Ολοκαύτωμα, στη δίκη που έγινε γνωστή ως Δίκη της Νυρεμβέργης. Η πόλη επιλέχτηκε συμβολικά για την διεξαγωγή της δίκης αλλά και επειδή το Δικαστικό της μέγαρο είχε υποστεί μικρές μόνον καταστροφές.
 Αξιοθέατα
 Nürnberger Christkindlesmarkt (η διάσημη Χριστουγεννιάτικη αγορά της πόλης)
 Germanisches Nationalmuseum - Γερμανικό Εθνικό Μουσείο
 Μουσείο Παιχνιδιών
 Οι λίμνες Ντούτσενταϊχ
 Δικαστήρια (όπου έγινε η Δίκη της Νυρεμβέργης)
 Αθλητισμός
 Το στάδιο της Νυρεμβέργης «Φράνκενσταντιον», χρησιμοποιείται ως έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας ΦΚ Νυρεμβέργη (FC Nürnberg). Το στάδιο έχει χωρητικότητα 50.000 θέσεων και η ομάδα της Νυρεμβέργης είναι η πρώτη στην μπούντεσλιγκα που από το 2008 έχει δώσει ξεχωριστό όνομα σε κάθε θύρα του γηπέδου τιμώντας με αυτόν τον τρόπο πρώην ποδοσφαιριστές της. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Νυρεμβέργης έχει κατακτήσει τα περισσότερα πρωταθλήματα Γερμανίας μετά την Μπάγιερν Μονάχου. Συγκεκριμένα έχει 9 κατακτήσεις πρωταθλημάτων.
 Πολύ σημαντική είναι και η ομάδα χόκεϊ επί πάγου της πόλης που ονομάζεται Άις Τάιγκερς και αγωνίζεται στην "Αρένα της Νυρεμβέργης".
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Ιστοσελίδα του Εμπορικού Επιμελητηρίου στα Ελληνικά
 Νυρεμβεργη


type: contracts

text:
 Fógra dlíthiúil tábhachtach
 |
 12008E/PRO/35
 Leagan comhdhlúite den Chonradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh - PRÓTACAIL - Prótacal (Uimh. 35) maidir le hAirteagal 40.3.3 de Bhunreacht na hÉireann
 Official Journal 115 , 09/05/2008 P. 0321 - 0321
 PRÓTACAL (Uimh. 35)MAIDIR LE hAIRTEAGAL 40.3.3 DE BHUNREACHT NA hÉIREANNTÁ NA hARDPHÁIRTITHE CONARTHACHA,TAR ÉIS COMHAONTÚ ar na forálacha seo a leanas, a chuirfear i gceangal leis an gConradh ar an Aontas Eorpach agus leis an gConradh ar Fheidhmiú an Aontais Eorpaigh agus leis an gConradh ag bunú an Chomhphobail Eorpaigh do Fhuinneamh Adamhach:Ní dhéanfaidh aon ní sna Conarthaí, sa Chonradh ag bunú an Chomhphobail Eorpaigh do Fhuinneamh Adamhach ná sna Conarthaí agus sna hIonstraimí ag leasú nó ag forlíonadh na gConarthaí sin aon difear d'Airteagal 40.3.3. de Bhunreacht na hÉireann do chur chun feidhme in Éirinn.--------------------------------------------------


type: other

text:
ITPP2/4512-849/15/KK | Interpretacja indywidualna
 Aport nieruchomości zabudowanej w zamian za udziały.
 ITPP2/4512-849/15/KKinterpretacja indywidualna
 Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 10 sierpnia 2015 r. (data wpływu 31 sierpnia 2015 r.), uzupełnionym dnia 21 i 29 września 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wniesienia do spółki tytułem aportu nieruchomości zabudowanych – jest prawidłowe.
 W dniu 31 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 21 i 29 września 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku czynności wniesienia do spółki tytułem aportu nieruchomości zabudowanych.
 Województwo jest podmiotem tworzącym Wojewódzki Szpital Psychiatryczny w X. od 1999r. Jako podmiot tworzący wskazany szpital planuje jego przekształcenie w spółkę prawa handlowego ze 100% udziałem Województwa na zasadach określonych w art. 69-82 ustawy z dnia 15 kwietnia 201l r. o działalności leczniczej. W trakcie przekształcenia Województwo planuje przekazać spółce na własność nieruchomości wymienione poniżej, na których szpital prowadzi swoją działalność, tj:
 nieruchomość gruntową zabudowaną, położoną w X. przy ulicy S. 11,15 i 17, obręb 39, na którą składają się działki nr xxx/xx, xxx/xx, xxx/xx i xxx/xx o łącznej powierzchni 41.313 m2 objęte księgą wieczystą xxx/x prowadzoną przez III Wydział Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego X w X. Działki zabudowane są budynkami użytkowanymi przez szpital o łącznej powierzchni użytkowej 14.163,45 m2. Nieruchomość położona jest w dzielnicy W. Właścicielem nieruchomości jest Województwo. Teren nieruchomości zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "W., rejon ulicy S. w mieście X.", zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta X. nr xxx/xxxx/xxxx z dnia 24 listopada 2005 roku przeznaczony jest pod zabudowę usługową - szpital, natomiast południowo-wschodnia część działki xxx/xx leży w strefie xxx-xxxx - odcinek ulicy lokalnej (ulica S.). Funkcje wyłączone: wszystkie pozostałe za wyjątkiem mieszkań integralnie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Niewielki północno-zachodni fragment działki xxx/xx objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "S. dolny w mieście X.", zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta X. nr xxx/xxx/xxxx z dnia 4 grudnia 2003 roku i znajduje się w strefie xxx-xx, tj. zieleń dostępna, zbiornik retencyjny "S." w systemie wodnym P. S. z zielenią towarzyszącą.
 działka nr xxx/xx; powierzchnia 0,2491 ha, rodzaj użytku "Bi" inne tereny zabudowane, działka ma kształt drogi i pełni funkcję drogi wewnętrznej; droga jest asfaltowa, na działce - nieużytkowana sieć gazowa (właściciel: X.X. S.A.).
 działka nr xxx/xx; adres: ul. S. 15, powierzchnia 1,2919 ha, rodzaj użytku "Bi" inne tereny zabudowane, właściciel: Województwo, użytkownik: szpital.Budynki na działce:
 budynek nr 164, funkcja: szpitale i zakłady opieki medycznej, kondygnacje: 2/1; powierzchnia zabudowy: 1112 m2,
 budynek nr 166, funkcja: inne niemieszkalne, kondygnacje: 1/0, powierzchnia zabudowy: 4 m2;
 budynek nr 167, funkcja: inne niemieszkalne, kondygnacje: 1/0, powierzchnia zabudowy: 3 m2.
 budynkiem kuchni (nr 7A) - powierzchnia użytkowa: 1.104 m2, kubatura: 5.277 m3, bryła główna budynku jest dwukondygnacyjna, rok budowy: 1975 r.,
 budynkiem pralni i garaży (nr 6A) - powierzchnia użytkowa: 371 m2, kubatura: 3.492 m3, bryła główna budynku jest dwukondygnacyjna, rok budowy: 1975 r.,
 budynkiem gospodarczym - powierzchnia użytkowa: 5 m2, kubatura: 13 m3, budynek jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony, pełni funkcję tlenowni.
 Ponadto na działce nr xxx/xx znajdują się budowle: ujęcie wody (studnia głębinowa) oraz 2 zbiorniki wody. Studnia głębinowa - podwodny agregat, pompa do studni głębinowej, silnik, obudowa studni, zasilanie studni. Wykonana w 1968 r. modernizacja ujęcia wody w 2012 r. 2 zbiorniki wody stanowią integralną część instalacji stacji uzdatniania wody, która mieści się w budynku dawnej kotłowni na działce nr xxx/x. Inne budowle: linia kablowa (telefoniczna) z 1975 roku, sieć zewnętrzna kanalizacyjna i deszczowa z 1969 r. (modernizacja w 201l r.), sieć zewnętrzna wodna wykonana w 1975 r. (modernizacja w 201l r.), sieć c.o. i c.w., kable zewnętrzne teletechniczne, kabel - zasilanie budynku pralni-sortowni, węzeł cieplny, kanały transportowe z 1975 r. wyposażone w instalację wewnętrzną elektryczną, oświetlenie zewnętrzne z 1975 r. (modernizacja w 201l r.), drogi stare, asfaltowe o powierzchni 3.497 m2 (rok budowy ok. 1975 r. modernizacja w 201l r.), ogrodzenie żelbetowe i z siatki.
 działka nr xxx/xx, adres: ul. S. 17, powierzchnia 0,5348 ha, rodzaj użytku "Bi" inne tereny zabudowane; budynki na działce:
 budynek nr ewidencyjny 173, funkcja: szpitali i zakładów opieki medycznej, kondygnacje 2/1, powierzchnia zabudowy 943 m2.
 Działka nr xxx/xx zabudowana jest budynkiem-pawilonem nr 17. Pełni funkcję obiektu administracyjno-usługowego, powierzchnia zabudowy: 943 m2, powierzchnia użytkowa 1.422 m2, rok budowy: lata 70-te XX wieku, budynek jest dwukondygnacyjny, podpiwniczony, zbudowany w technologii szkieletowej, posiada 2 wejścia dla wózków inwalidzkich.
 W budynku znajdują się: siedziba dyrekcji szpitala, dział administracyjny, księgowość, archiwum, dział techniczny, dział służb pracowniczych, dział zaopatrzenia, apteka, kaplica, laboratorium, sterylizatornia, warsztaty i inne funkcje techniczno-gospodarcze, dział zamówień publicznych, gabinet EEG i EKG, statystyka medyczna, gabinet dentystyczny. Ponadto, na działce nr xxx/xx znajdują się też budowle: linia kablowa, sieć zewnętrzna kanalizacyjna i deszczowa, sieć zewnętrzna wodna, sieć c.o. i c.w., kable teletechniczne, węzeł cieplny, kanały transportowe, oświetlenie zewnętrzne, drogi i chodniki, ogrodzenie.
 działka nr xxx/xx, adres: ul. S. 11, powierzchnia 2,0555 ha, rodzaj użytku "Bi" inne tereny zabudowane; budynki na działce:
 nr ewidencyjny 169, funkcja: szpitali i zakładów opieki medycznej, kondygnacje: 3/1, powierzchnia zabudowy: 833 m2,
 nr ewidencyjny 170, funkcja: szpitali i zakładów opieki medycznej, kondygnacje: 4/1, powierzchnia zabudowy: 1247 m2,
 nr ewidencyjny 171, funkcja: inne niemieszkalne, kondygnacje 1/0, powierzchnia zabudowy: 113 m2;
 nr ewidencyjny 172, funkcja: szpitali i zakładów opieki medycznej, kondygnacje: 4/1, powierzchnia zabudowy: 1262 m2.
 Działka nr xxx/xx zabudowana jest: budynkiem - pawilonem nr 19, budynkiem - pawilonem nr 20, budynkiem - pawilonem nr 21, budynkiem portierni.
 Ponadto na działce znajduje się trafostacja oraz agregatornia. Przez teren działki przechodzę sieci uzbrojenia terenu:
 elektroenergetyczna (właściciel i gestor: X. SA w X.),
 wodociągowa (właściciel: Województwo, gestor: szpital),
 kanalizacja sanitarna (właściciel: X. Sp. z o.o., gestor – Y. S.A.),
 kanalizacja deszczowa (właściciel Województwo, gestor: szpital),
 telekomunikacyjna (właściciel i gestor T.-O.),
 sieć ciepłownicza (dystrybucyjna od węzła cieplnego przy budynku kuchni na działce nr xxx/xx stanowiąca własność Województwa, w użytkowaniu szpitala oraz sieć ciepłownicza będąca własnością i w zarządzie X. Sp. z o.o.)
 Na działce xxx/xx i xxx/xx znajduje się nieużytkowana sieć gazowa (właściciel i gestor: XX S.A.). Na terenie nieruchomości występują utwardzone drogi wewnętrzne, chodniki i placyki.
 Pawilon nr 19 na działce nr xxx/xx ma powierzchnię zabudowy: 1.247 m2 o kubaturze 20.350 m3, rok budowy: 1974 r.
 Budynek jest czterokondygnacyjny, podpiwniczony, zbudowany w technologii szkieletowej. W budynku znajdują się: w piwnicy: magazyny oddziałowe, medyczne, odzieżowe, gospodarcze, w kondygnacjach naziemnych: oddziały szpitalne.
 Pawilon nr 20 na działce nr xxx/xx ma powierzchnię zabudowy: 1.262 m2, kubaturę: 20.350 m3, rok budowy: 1975 r., budynek jest czterokondygnacyjny, podpiwniczony zbudowany w technologii szkieletowej. W budynku jest oddział szpitalny.
 Pawilon nr 21 na działce nr xxx/xx ma powierzchnię zabudowy: 833 m2, kubatura: 10.300 m3, rok budowy: 1973 r., budynek jest trzykondygnacyjny, podpiwniczony zbudowany w technologii szkieletowej. Funkcja obiektu: pawilon szpitalny.
 Budynek portierni na działce nr xxx/xx ma powierzchnię zabudowy: 12 m2, powierzchnia użytkowa: 9,45 m2, rok budowy: 2011 r., obiekt kontenerowy, kontener składa się z przedsionka, pomieszczenia pracownika ochrony oraz węzła sanitarnego. Wyposażony w zimne wodę, instalację elektryczne i kanalizacji.
 Pozostałe budowle na działce nr xxx/xx:
 trafostacja - powierzchnia użytkowa: 40 m2, rok budowy: 1974 r., jest to abonencka stacja transformatorowa, konstrukcja żelbetowa;
 agregatornia - powierzchnia użytkowa: 113 m2, kubatura: 569 m3, rok budowy: 1975 r., konstrukcja żelbetowa;
 zbiornik paliw - zbiornik paliw przy agregatorni z 1967 r., stalowy, dwukomorowy z instalację paliwowe (został odłączony od układu ok. 15 lat temu);
 placyk rekreacyjny wyłożony kostką brukową szarą 65 m2, z obrzeżami betonowymi, wykonany w 2009 r.
 We wszystkich budynkach - pawilonach nr 17, 19, 20 i 21 została wykonana w 2012 r. termomodernizacja.
 nieruchomość gruntową zabudowaną, położoną w X. przy ulicy S. 19, obręb 39, na którą składa się działka nr xxx/x o powierzchni 3.108 m2 wraz z posadowionym na niej budynkiem dawnej kotłowni szpitala o powierzchni użytkowej 1.206 m2, objętą księgą wieczystą xxxx/xxxxxxxx/x prowadzoną przez Sąd Rejonowy XX w X. Działka zabudowana jest budynkiem dawnej kotłowni szpitala o powierzchni użytkowej 1.206 m2. Nieruchomość położona jest w dzielnicy W. Właścicielem nieruchomości jest Województwo. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "W., rejon ulicy S. w mieście X.", zatwierdzonym uchwałę Rady Miasta X. nr xxx/xxxxx/xxxx z dnia 24 listopada 2005 roku, działka położona jest na obszarze oznaczonym w planie symbolem xxx-xxx, tj. teren zabudowy usługowej - szpital. Funkcje wyłączone: wszystkie pozostałe za wyjątkiem mieszkań integralnie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
 Przez teren działki przechodzą następujące sieci uzbrojenia terenu:
 elektroenergetyczna (właściciel i gestor X. SA w X.),
 kanalizacja sanitarna (właściciel: X. Sp. z o.o., gestor: firma XXX S.A.),
 kanalizacja deszczowa (właściciel: Województwo, gestor: szpital),
 telekomunikacyjna (właściciel i gestor: T.-O.),
 sieć ciepłownicza (dystrybucyjna od węzła cieplnego przy budynku kuchni na działce nr xxx/xx stanowiąca własność Województwa, w użytkowaniu szpitala).
 Nieruchomość nie znajduje się w zakresie ochrony konserwatora zabytków, konserwatora przyrody i nie jest wpisana do rejestru zabytków, ani nie znajdują się na niej pomniki przyrody. Budynek kotłowni ma powierzchnię zabudowy: 612 m2, powierzchnię użytkową: 1.206 m2, kubaturę: 5.420 m3, i został wybudowany w 1975 r. Pozostałe składniki budowlane występujące na nieruchomości to: ogrodzenie z siatki na cokole, jezdnia betonowa około 140 m2 i fragment oświetlenia zewnętrznego terenu - 1 latarnia. Budynek kotłowni nie był termomodernizowany. Budynek kotłowni - powierzchnia zabudowy: 612 m2, kubatura: 5.420 m3, rok budowy: 1975 r., budynek jest dwukondygnacyjny, niepodpiwniczony, zbudowany w technologii tradycyjnej i częściowo żelbetowej. Nieruchomość nie jest też położona na terenach górniczych, parków narodowych, nie jest położona na obszarach graniczących z nieruchomościami oddanymi w trwały zarząd na cele obronności i bezpieczeństwa państwa, morskiego pasa nadbrzeżnego oraz morskich znajdujących się w granicach portów lub przystani morskich.
 Szpital poniósł wydatki na ulepszenie działek i znajdujących się na nich budynków, budowli lub ich części. Łączna wysokość tych wydatków kształtowała się następująco:
 budynek 17 - działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 555.358,72 zł, - dotacja: 5.250.727,61 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 50.835,63 zł; razem nakłady: 5.301.563,24 zł;
 budynek 19 - działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 3.662.690,21 zł, - środki własne: 54.868,05 zł, nieodpłatne przekazanie: 2.261.065,03 zł i dotacja 1.218.145,15 zł (Urząd Marszałkowski Województwa); razem nakłady: 3.577.079,30 zł;
 budynek 20 - działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 3.392.892,75 zł, - środki własne: 72.097,80 zł, nieodpłatne przekazanie: 2.239.558,00 zł i dotacje: 2.763.456,80 zł (Urząd Wojewódzki), 42.184,09 zł (Samorząd Województwa), 720.610,95 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), razem nakłady 5.837.907,64 zł;
 budynek 21- działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 2.216.142,73 zł, - środki własne: 39.603,68 zł, dotacja 648.914,55 zł i nieodpłatne przekazanie: 799.904,00 zł (Urząd Marszałkowski Województwa) oraz darowizna 74.684,86 zł (D. Sp. z o.o.); razem nakłady: 3.779.249,82 zł;
 pralnia i garaże - działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 1.029.677,32 zł, dotacja: 50.819,00 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 527,14 zł; razem nakłady: 51.346,14 zł;
 kotłownia - działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 1.823.995,98 zł, dotacja: 2.300,00 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 108.767,16 zł; razem nakłady: 111.067,16 zł;
 kuchnia - działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 1.259.268,42 zł, dotacja: 3.300,00 zł i nieodpłatne przekazanie: 22.469,81 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 527,14 zł;
 portiernia - działka nr xxx/xx - wartość początkowa: 106.874,15 zł, dotacja: 98.423,75 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 8.450,40 zł;
 budynek gospodarczy - działka nr xxx/xx: wartość początkowa: 1.171,92 zł, 0% nakładów;
 zbiornik paliw - działka nr xxx/xx: wartość początkowa: 16.661,48 zł, 0% nakładów;
 sieć CO i CW - wartość początkowa: 377.367,93 zł, nie było nakładów;
 drogi i chodniki - wartość początkowa: 370.108,97 zł dotacja: 406.819,50 zł (Urząd Województwa), środki własne: 30.936,04 zł; razem nakłady: 437.755,54 zł;
 studnia - wartość początkowa: 174.685,43 zł, bez nakładów;
 sieć zewnętrzna wodna-kanalizacyjna - wartość początkowa: 358.364,62 zł, dotacja: 181.088,57 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 10.130,51 zł; razem nakłady: 191.219,08 zł;
 oświetlenie - wartość początkowa: 24.665,58 zł, dotacja: 110.411,99 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 10.321,87 zł; razem nakłady: 120.733,86 zł;
 trafostacja - wartość początkowa: 114.066,98 zł, dotacja: 67.795,40 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 46.100,00 zł; razem nakłady: 113.895,40 zł;
 agregatownia - wartość początkowa: 186.117,98 zł, bez nakładów;
 kanały A,B,C,D - wartość początkowa: 1.036.978,34 zł, bez nakładów;
 linia kablowo - teletechniczna - wartość początkowa: 15.420,81 zł, bez nakładów;
 sieć zewnętrzna wodna - wartość początkowa: 206.398,34 zł, dotacja: 132.210,62 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 5.711,38 zł; razem nakłady: 137.922,00 zł;
 ogrodzenie - wartość początkowa: 61.230,17 zł, dotacja: 283.091,57 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 13.322,30 zł; razem nakłady: 296.413,87 zł;
 kabel elektroenergentyczny zew. - wartość początkowa: 25.010,00 zł, dotacja: 25.010,00 zł (Urząd Marszałkowski Województwa) i kabel zewn. teletech.- wartość początkowa: 62.931,66 zł, dotacja: 53.781,66 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 9.150,00 zł;
 placyk rekreacyjny - wartość początkowa: 19.991,00 zł, dotacja: 10.841,00 zł (Urząd Marszałkowski Województwa), środki własne: 9.150,00 zł;
 węzeł cieplny - wartość początkowa: 125.878,84 zł, środki własne: 13.852,62 zł dotacja: 213.526,74 zł i nieodpłatne przekazanie: 164.000,00 zł (Urząd Marszałkowski Województwa); nakłady: 391.379,36 zł.
 Od wydatków poniesionych na ulepszenie działek i znajdujących się na nich budynków, szpital w X. „nie odliczał podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.
 Przedmiotowe nieruchomości były przedmiotem najmu i dzierżawy wg poniżej wskazanego zestawienia:
 budynek pralni (6A), w którym jest sortownia, komora dezynfekcyjna, o łącznej powierzchni 371 m2 - działka xxx/xx:
 najem pomieszczenia - kostnica powierzchnia: 76 m2 - w okresie styczeń 2001 r. do grudnia 2001 r.,
 najem pomieszczenia garażowego o powierzchni 28 m2 - w okresie od 01 grudnia 2008 r. do 13 marca 2013 r.,
 najem pomieszczenia na pralnię o powierzchni 4,6 m2 - w okresie od 01 sierpnia 2013 r. do 31 lipca 2016 r.
 budynek 7A kuchnia, stołówka o łącznej powierzchni 1.104 m2 - działka xxx/xx:
 najem pomieszczenia - bufet o powierzchni 35 m2 w okresie od stycznia 200l r. do 30 września 2007 r.
 budynek 17 o łącznej powierzchni 1.422 m2 - działka xxx/xx:
 najem pomieszczeń na biuro i pomieszczenie gospodarcze łącznie powierzchnia 31,28 m2 - w okresie od 1 sierpnia 2013 r. do 31 lipca 2016 r.
 budynek 19 o łącznej powierzchni 4.335 m2 - działka xxx/xx:
 najem pomieszczeń na szatnię o powierzchni 43,22 m2 - w okresie od 1 sierpnia 2013 r. do 31 sierpnia 2013 r.,
 najem pomieszczeń na szatnię o powierzchni 66,32 m2 - w okresie od 1 września 2013 r. do 31 lipca 2016 r.
 budynek 20 o łącznej powierzchni 4.335 m2 - działka xxx/xx:
 najem pomieszczeń magazynowych o łącznej powierzchni 31,90 m2 - w okresie od 1 sierpnia 2013 r. do 31 lipca 2016 r.
 budynek 21 o łącznej powierzchni 2.582 m2 - działka xxx/xx:
 najem pomieszczenia - myjnia wózków o powierzchni 10,00 m2 - w okresie od 1 sierpnia 2013 r. do 31 lipca 2016 r.
 „01 stycznia XXXX r. powstał Specjalistyczny Psychiatryczno-Neurologiczny ZOZ w X. 01 grudnia XXXX r. - został wpisany do rejestru Zakładów Opieki Zdrowotnej.” W 1999 r., w związku z reformą administracyjną państwa, organem założycielskim szpitala został Zarząd Województwa. W 2000 r. szpital zmienił nazwę na Wojewódzki Szpital Psychiatryczny im. xxx.
 Województwu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z przejęciem w 1999 r. od Skarbu Państwa działki nr xxx/x o powierzchni 3.108 m2 wraz z posadowionym na niej budynkiem o powierzchni użytkowej 1.206 m2, położonym przy ul. S. 19 w X. obręb nr xx, KW nr xxxx/xxxxxxx/x oraz działek nr xxx/xx, xxx/xx, xxx/xx, xxx/xx o powierzchni 41.313 m2 w obrębie ewidencyjnym nr xx, położonych w X. przy ul. S. 11, 15 i 17, KW nr xxxx/xxxxxxx/x.
 Nakłady na termomodernizację w 2012 roku były ponoszone przez szpital (ujęto je w ulepszeniach nakładach):
 budynek nr 21: Urząd Marszałkowski Województwa – 799.904,00 zł, środki własne – 4.510,00 zł
 budynek nr 19: Urząd Marszałkowski Województwa – 2.261.065,03 zł, środki własne – 4.510,00 zł
 budynek nr 20: Urząd Marszałkowski Województwa – 2.239.558,00 zł, środki własne – 4.510,00 zł
 kuchnia (budynek nr 20): Urząd Marszałkowski Województwa – 22.469,81 zł, środki własne - 0 zł
 węzeł cieplny, sieć c.o. i c.w.: Urząd Marszałkowski Województwa – 164.000,00 zł, dotacje (Urząd Marszałkowski Województwa) -120.636,22 zł, środki własne – 5.242,62 zł)
 Wymienione we wniosku budynki i budowle, które będą wniesione aportem, są budynkami lub budowlami w rozumieniu ustawy Prawo budowlane.
 Działki nr xxx/xx, xxx/xx, xxx/xx, xxx/xx i xxx/x są własnością Województwa i zabudowane są budynkami użytkowanymi przez szpital.
 Zgodnie z operatem szacunkowym - na działkach nr xxx/xx, xxx/xx, xxx/xx i xxx/xx znajdują się składniki budowlane-budowle:
 linia kablowa (telefoniczna),
 sieć zewnętrzna (kanalizacyjna i deszczowa),
 sieć zewnętrzna wodna,
 sieć co. i cw. (w kanałach),
 kable zewnętrzne (teletechniczne),
 kabel (zasilanie budynku pralni)
 kanały A, B, C, D,
 Rzeczoznawca zaznaczył w operacie, że nie ma podziału na poszczególne działki, ponieważ to jest całość sieci i budowli, które znajduję się na wyżej wymienionych działkach.
 Sieć ciepłownicza (dystrybucja od węzła cieplnego przy budynku kuchni na działce nr xxx/xx) – własność Województwa, a przesyłowa do węzła – własność X. Sp. z o.o. Natomiast pawilon nr 17, 19, 20, 21, pralnia i garaże, kuchnia – są wyposażone w instalacje centralnego ogrzewania i c.w.u (sieć wewnętrzna) zasilana z węzła cieplnego (własność szpitala).
 Czy czynność wniesienia przez Województwo aportu w postaci nieruchomości opisanych we wniosku do spółki ze 100% udziałem Województwa, w zamian za objęcie udziałów, jest zwolniona z podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług...
 Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie aportu w postaci opisanych we wniosku budynków i budowli do spółki ze 100% udziałem Województwa, w zamian za objęcie udziałów, będzie zwolnione z podatku:
 Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, w stosunku do tych części budynków oraz budowli, które nie były przedmiotem dzierżawy, ponieważ:
 Województwo nabywając przedmiotowe nieruchomości nie miało prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony;
 Województwo nie poniosło nakładów na ulepszenia budynków, w stosunku do których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
 wnoszone aportem budynki i budowle są trwale związane z gruntem, który także będzie przedmiotem aportu i w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt l0a ustawy również będzie podlegał zwolnieniu od podatku;
 dostawa będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy.
 Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy, w stosunku do tych części budynków oraz budowli, które były przedmiotem dzierżawy, gdzie do dostawy dojdzie przed upływem dwóch lat od momentu ich zasiedlenia, ponieważ:
 Województwo nie poniosło nakładów na ulepszenia budynków lecz ponosił je szpital w X.;
 wnoszone aportem budynki i budowle są trwale związane z gruntem, który także będzie przedmiotem aportu i w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towaru i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt l0a ustawy również będzie podlegał zwolnieniu od podatku.
 Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy, w stosunku do tych części budynków oraz budowli, które były przedmiotem dzierżawy, z uwagi na fakt, że nastąpiło ich pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a do dostawy dojdzie po upływie dwóch lat od momentu ich zasiedlenia.
 Wniesienie aportem opisanych nieruchomości, na których znajdują się budynki i budowle, w stosunku do których poniesiono nakłady na ulepszenia przewyższające 30% ich wartości początkowej, będzie zwolnione z podatku VAT :
 Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy, w stosunku do tych części budynków oraz budowli, które po dokonaniu ulepszeń przekraczających 30% ich wartości początkowej nie były przedmiotem dzierżawy, ponieważ:
 dostawa będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy,
 Województwo (dokonujący ich dostawy) nabywając przedmiotowe nieruchomości nie miało prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony,
 pomimo poniesionych nakładów przekraczających 30% ich wartości początkowej Województwo (dokonujący ich dostawy) nie miało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
 Na mocy art. 43 ust. 1 pkt l0a w związku z art. 29a ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w stosunku do tych części budynków oraz budowli, które po dokonaniu ulepszeń przekraczających 30% ich wartości początkowej były przedmiotem dzierżawy, tam gdzie do dostawy dojdzie przed upływem dwóch lat od momentu ich zasiedlenia, ponieważ:
 pomimo poniesionych nakładów przekraczających 30% ich wartości początkowej Województwo (dokonujący ich dostawy) nie miało prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
 W myśl art. 695 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
 Na podstawie art. 693 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
 Tak więc najem i dzierżawa są umowami dwustronnie zobowiązującymi i wzajemnymi; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego/wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
 W przypadku dostawy budynków lub budowli trawle z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu (art. 29a ust. 8 ustawy).
 Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że aport budynków i budowli, o których mowa we wniosku:
 będzie zwolniony od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – w odniesieniu do tych części budynków, w odniesieniu do których doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług (które były/są przedmiotem najmu), i dokonano ich ulepszeń o wartości mniejszej niż 30% ich wartości początkowej, a zbycie nastąpi nie wcześniej niż 2 lata od ww. pierwszego zasiedlenia,
 będzie zwolniony od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy – w odniesieniu do pozostałej części ww. budynków, jak również budynków i budowli, które nie były przedmiotem pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy (nie były przedmiotem najmu/dzierżawy), niezależnie od tego, czy dokonano ich ulepszenia o wartości stanowiącej co najmniej 30% ich wartości początkowej, czy nie, gdyż Województwu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych budynków/budowli, jak i od dokonanych ulepszeń.
 W konsekwencji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – również dostawa gruntu, na którym posadowione są te budynki i budowle będzie zwolniona id podatku.
 Niezależnie od powyższego należy wskazać, że z przedstawionego zdarzenia przyszłego nie wynika, że aport któregokolwiek budynku/budowli (ulepszonego, czy nieulepszonego) lub części budynku/budowli nastąpi przed upływem 2 lat od momentu pierwszego zasiedlenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
 Należy również podkreślić, że analiza przepisów ustawy - Prawo budowlane nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z tym, że Województwo stwierdziło we wniosku, że obiekty, o których w nim mowa, stanowią budynki lub budowle w rozumieniu tej ustawy, fakt ten przyjęto jako element przedstawionego zdarzenia przyszłego.
 Ponadto należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że przedmiotem dostawy będą jedynie dwie nieruchomości, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
 ITPP2/4512-770/15/AJ | Interpretacja indywidualna
 Lokalizacja: Wyszukiwarka > Budynek > ITPP2/4512-849/15/KK


text:
õigusabi | Juriidiline esmaabi
 Tag Archives: õigusabi
 Suhtlemiskord võib vähendada miinimumelatist
 8 jaan.
 Riigikohtu tsiviilkolleegium tegi täna otsuse (RKTK 3-2-1-165-13), millega kinnitas juba varasemalt väljaöeldud seisukohta, et miinimummääras elatise väljamõistmine ei pruugi olla rusikareegel.
 Kaasuse võib kokku võtta järgnevalt:
 Laps nõudis ema vahendusel isalt elatist miinimummääras. Kohus kinnitas 2012.a. vanemate kokkulepe isa ja lapse suhtlemise korra kohta. Kokkuleppe järgi viibib laps aasta jooksul ca 1⁄3 ajast isaga ja 2⁄3 emaga. Laps elab vaheldumisi ema ja isa juures. Isa osaleb lapse ülalpidamises iga kuu vähemalt kümme päeva. 2013. aastal veetis isa seitsmel kuul lapsega enam kui 50% päevadest ja viiel kuul 10–13 päeva. Isa on osalenud ja osaleb lapse ülalpidamises ja kasvatamises, sh andnud lapsele vahetult ülalpidamist 2012. a märtsini ning veetnud 2012. a suvel enamiku ajast koos lapsega ja käinud lapsega reisimas, osalenud oma mõlema lapsega koguduse korraldatud perelaagrites ja pühapäevakoolitöös. Isal on kolmetoaline korter, kus on sisustatud tuba ka lapsele. Isalt leidis, et temalt ei tuleks tagasiulatuvalt elatist välja mõista, sest ta viibis 2012. a märtsi lõpuni hoolduslehel ning pidas sel ajal last ise ülal, sh ravis, toitis ja hooldas last.
 Maakohus mõistis isalt miinimummääras elatise välja. Ringkonnakohus jättis maakohtu otsuse muutmata. Riigikohus tühistas eelnimetatud otsused ja saatis asja tagasi maakohtusse. Muuhulgas leidis Riigikohus alljärgnevat:
 – Kohus ei ole perekonnaasjas seotud poolte esitatud asjaolude ega seisukohtadega ning võib lapse huve puudutavas ülalpidamisvaidluses koguda tõendeid omal algatusel, sh kohustada menetlusosalist esitama andmeid ja dokumente oma sissetuleku ja varalise seisundi kohta või nõuda asjakohast teavet kolmandatelt isikutelt.
 – Kui laps viibib lahus elava vanema juures olulise osa ajast, sh kui lapsel on vahelduv elukoht, tuleb kohtul elatist välja mõistes arvestada asjaolu, et lahus elav vanem täidab vabatahtlikult ülalpidamiskohustust ajal, mil laps selle vanema juures viibib. Seejuures võib tekkida olukord, kus mõlemad vanemad täidavad vahetult ülalpidamiskohustust piisavalt ning elatist ei tulegi välja mõista. Sellisel juhul peab kohus elatise suuruse määramisel tegema kindlaks, kui suured on mõlema vanema igakuised kulutused lapse vajaduste rahuldamiseks ning millised lapse vajaduste rahuldamiseks tehtavad kulutused kannab lapsest lahus elav vanem ise sel ajal, mil laps viibib tema juures. Kohus saab elatist maksma kohustatud vanema vastavat väidet arvestada elatise suuruse kindlaksmääramisel üksnes siis, kui vanem neid asjaolusid tõendab.
 – Kuna maakohus tuvastas, et laps viibib kohtuliku kompromissi kohaselt aasta jooksul ca 1⁄3 ajast isaga ja 2⁄3 emaga ning lapse ema kinnitusel suhtleb isa lapsega võimaluse korral tiheminigi, tuli kohtutel tuvastada, kui suures ulatuses täitis ja täidab isa lapse ülalpidamise kohustust vahetult.
 – Sõltumata sellest, kui palju aega viibib laps kummagi vanema juures, võivad ühe vanema tehtavad kulutused lapse ülalpidamiseks olla suuremad, kui see vanem katab suurema osa lapse vajadustest (kulutused riietele, huviringidele, kooli- ja lasteaiakulud jne). Seetõttu ei saa elatise suurust määrata üksnes selle järgi, kui palju aega veedab laps ühe või teise vanema juures, vaid tuleb tuvastada, kui suured on kummagi vanema kulud lapse vajaduste rahuldamiseks ning kas tehtavate kulude suurus vastab vanema ülalpidamiskohustuse ulatusele või tuleb tal lisaks maksta vastavalt oma kohustuse ulatusele ka elatist.
 – Vanemad peavad eelduslikult pidama last ülal võrdsetes osades, kuid erineva varalise seisundi korral võib vanemate ülalpidamiskohustuse ulatus olla erinev.
 Sildid:õigusabi, elatis, elatis alla miinimummäära, elatise suurus, elatise vähendamine, Suhtlemiskord
 Laimamise erinevad tahud
 4 jaan.
 Viimasel ajal on üha rohkem inimesi häirimas kaasmaalaste pilgud ja nooled enese aadressil. Isiklike õiguste kahjustamine, sh ebakohaste väärtushinnangute või tegelikkusele mittevastavate faktiväidete avaldamine, on reguleeritud VÕS §§-s 1046 ja 1047.
 § 1046. Isiklike õiguste kahjustamise õigusvastasus
 (1) Isiku au teotamine, muu hulgas ebakohase väärtushinnanguga, isiku nime või kujutise õigustamatu kasutamine, eraelu puutumatuse või muu isikliku õiguse rikkumine on õigusvastane, kui seadusega ei ole sätestatud teisiti. Õigusvastasuse tuvastamisel tuleb arvestada rikkumise liiki, põhjust ja ajendit, samuti suhet rikkumisega taotletud eesmärgi ja rikkumise raskuse vahel.
 (2) Isikliku õiguse rikkumine ei ole õigusvastane, kui rikkumine on õigustatud, arvestades muid seadusega kaitstud hüvesid ja kolmandate isikute või avalikkuse huve. Õigusvastasuse tuvastamisel tuleb sellisel juhul lähtuda erinevate kaitstud hüvede ja huvide võrdlevast hindamisest.
 § 1047. Ebaõigete andmete avaldamise õigusvastasus
 (1) Isiklike õiguste rikkumine või isiku majandus- või kutsetegevusse sekkumine isiku või tema tegevuse kohta ebaõigete andmete avaldamise või faktilist laadi andmete mittetäieliku või eksitava avaldamisega on õigusvastane, kui avaldaja ei tõenda, et ta ei teadnud avaldamisel andmete ebaõigsusest või mittetäielikkusest ega pidanudki sellest teadma.
 (2) Teise isiku au teotava või teisele isikule majanduslikult kahjuliku asjaolu avaldamine loetakse õigusvastaseks, kui avaldaja ei tõenda, et avaldatud asjaolu vastab tegelikkusele.
 (3) Hoolimata käesoleva paragrahvi lõigetes 1 ja 2 sätestatust, ei loeta andmete või asjaolu avaldamist õigusvastaseks, kui avaldajal või isikul, kellele asjaolu avaldati, oli avaldamise suhtes õigustatud huvi ning avaldaja kontrollis andmeid või asjaolu põhjalikkusega, mis vastab võimaliku rikkumise raskusele.
 (4) Ebaõigete andmete avaldamise korral võib kannatanu andmete avaldamise eest vastutavalt isikult nõuda andmete ümberlükkamist või paranduse avaldamist avaldaja kulul, sõltumata sellest, kas andmete avaldamine oli õigusvastane.
 Nimetatud teemal on ka Riigikohus avaldanud juba mitmesuguseid seisukohti:
 – Hindamaks, kas faktiväide või väärtushinnang riivab isiku head nime, tuleb muuhulgas arvestada seda, kas väidetavalt au teotavad andmed või hinnangud on suunatud konkreetse isiku vastu või isikute grupi vastu kuhu ta kuulub. Kui isikut eriti halvustavad väited ja/või hinnangud avaldatakse massimeedias, on alust eeldada, et kannatanu mainet kahjustatakse oluliselt (RKTK 3-2-1-11-04).
 – Vabandamine ei ole õiguskaitsevahend, mistõttu ei saa seda nõuda ka mittevaralise kahju tekitamise korral. Küll aga võib kohus au teotamisega tekitatud moraalse kahju rahalises väljenduses lugeda heastatuks kahjutekitaja vabandusega (RKTK 3-2-1-17-05).
 – Väärtusotsustus väljendub isikule antud hinnangus, mis oma sisu või vormi tõttu on konkreetses kultuurikeskkonnas halvustava tähendusega. Väärtushinnangut on küll võimalik põhjendada, mitte aga tõendada selle sisu tõesust või väärust. Kuna selline informatsioon ei sisalda andmeid, ei saa isik nõuda ka au teotavate andmete ümberlükkamist.
 Au teotava faktiväite (1) ja au teotava väärtushinnangu (2) avaldamise õigusvastasuse tunnused on erinevad. Au teotava faktiväite õigusvastasus tuleneb eelkõige avaldatud faktiväite tegelikkusele mittevastavusest ning avaldaja hoolikusest faktide kontrollimisel, au teotava väärtushinnangu õigusvastasus aga selle ebakohasusest, avaldamise asjaoludest ning erinevate kaitstud hüvede ja huvide kaalumisest
 Ebaõige faktiväite avaldamine võib VÕS § 1045 lg 1 p 4, VÕS § 1046 ja VÕS § 1047 lg-te 1 ja 3 järgi olla õigusvastane ka siis, kui see ei ole isiku au teotav (mainet kahjustav) (RKTK 3-2-1-161-05).
 – Isiku kohta mis tahes andmeid sisaldavat lauset käsitatakse kohtupraktikas faktiväitena (RKTK 3-2-1-5-07).
 – Mittevaralise kahju rahalise hüvitamise kohustuse tekkimine VÕS § 1045 lg 1 p 4 alusel eeldab mh seda, et kõnealune faktiväide on hageja au teotav (õigusvastane) ja au teotavate andmete avaldamine on õigusvastane. Tegelikkusele vastava faktiväide, isegi kui see teotab isiku au ja kahjustab tema mainet, avaldamine ei ole õigusvastane, kui avaldaja tõendab, et faktiväide vastab tegelikkusele (RKTK 3-2-1-169-11).
 – Kui avaldaja on väljendatud arvamust isiku kohta andmeid sisaldavate lausetega, tuleb seda lugeda faktiväiteks VÕS § 1047 mõttes. Sellised väited on põhimõtteliselt kontrollitavad, nende tõesus või väärus on kohtumenetluses tõendatav. Kui isiku mainet kahjustavate andmete avaldaja ei tõenda nende vastavust tegelikkusele, on isiku kohta väidetu vale ja kohus saab kohustada kostjat mainet kahjustavad andmed ümber lükkama (RKTK 3-2-1-166-12).
 Riigikohtu kaks nõunikku – Marelle Lepik ja Margit Vutt on 2013. aastal kirjutanud asjaliku artikli teemal “Õigus aule kui igaühe õigus”, millega saab tutvuda SIIN.
 Samuti lõi eelmisel aastal ajakirjanduses laineid T.S tulemuslik hagi netilaimaja S.T vastu, mille lahendiga saab tutvuda SIIN.
 Sildid:au teotamine, õigusabi, laim, laimamine, leim, netikommentaarid, väärtushinnang
 Kategooriad Au teotamine, Tsiviilõigus, Võlaõigus
 Liisingulepinguga seotud 10 põhimõtet
 7 dets.
 Teema, mis puudutab väga paljusid eestimaalasi, kuid mille kohta võlaõigusseadusest leiab üksnes seitse paragrahvi (VÕS § 361 jj) on liisinguleping. Sellele vaatamata on Riigikohtu tsiviilkolleegium teinud juba üsna mitu lahendit, millega on seadnud piire muuhulgas liisingulepingus sisalduvatele tüüptingimustele. All toon välja mõned olulisemad põhimõtted viitega asjakohastele Riigikohtu lahenditele.
 1. Liisingulepingu tunnuseks on VÕS § 361 järgi see, et liisinguandja omandab liisinguvõtja määratud müüjalt eseme ja annab selle liisinguvõtja kasutusse, viimane kohustub aga maksma liisingueseme kasutamise eest tasu. Liisingulepinguga VÕS § 361 tähenduses ei ole tegemist siis, kui lepingu ese kuulub lepingu sõlmimise ajal juba eseme kasutusse andjale ning seda ei omandata esmajoones kasutusse võtja juhiste järgi müüjalt (RKTK 3-2-1-21-06 p 18, 3-2-1-38-09, p 14 ).
 2. Tühine on kokkulepe, mis paneb tagastatud liisingueseme võõrandamise hinnariski üksnes liisinguvõtjale, kes ei saa mõjutada müügiprotsessi. Juhul, kui liisinguese jääb pärast lepingu ülesütlemist liisinguandjale, tuleb arvestada kulutuste määramisel liisingueseme väärtust selle liisinguandjale tagastamise hetkel. Eseme väärtuseks loetakse TsÜS § 65 järgi selle harilik väärtus, mis on kohalik keskmine müügihind (turuhind) (RKTK 3-2-1-56-08).
 Seega on üks vaidlusalune ning tõendamist vajav küsimus liisingulepingu vaidlustes sõiduki väärtus selle tagastamise ajal.
 3. Liisinguvõtja ja käendajate kohustuste suuruse hindamisel tuleb lähtuda liisinguesemete turuväärtusest tagastamise hetkel, mitte sõidukite müügihinnast (RKTK 3-2-1-49-13, p 13).
 4. Kui liisinguandja märkis liisinguesemete omandamise hüvitamata kulud (jääkmaksumuse), mida tuleb VÕS § 367 lg 3 järgi kõrvutada esemete tagastamise aegse väärtusega, ilma käibemaksuta, on käibemaksu juurdearvutamine liisinguesemete väärtuste määramisel hageja suhtes põhjendamatu. Need arvutused peavad vähemalt üldjuhul põhinema sarnastel alustel, st olema kas koos käibemaksuga või ilma selleta (RKTK 3-2-1-31-13, p 11).
 Seega nii jääkmaksumus kui ka sõiduki väärtus tagastamise ajal peavad olema arvutatud mõlemad kas käibemaksuga või mõlemad ilma käibemaksuta. Selline asi pole mõeldav, et nt jääkmaksumus on arvutatud käibemaksuga ja tagastamisväärtus käibemaksuta.
 5. Lubatav oleks tüüptingimus, millega seotakse ülesütlemise tagajärjed liisingueseme väärtuse asemel selle võõrandamisest saadava tulemiga, kui tüüptingimuse järgi on tagatud liisinguvõtja teavitamine müügiprotsessist ja tal võimaldatakse otsida ostjaid, kes maksaksid kõrgemat hinda, või mõjutada muul moel müügihinna kujunemist. Lisaks tuleb sellise tüüptingimusega jätta liisinguvõtjale võimalus tõendada, et liisingueseme tegelik väärtus tagastamise ajal oli müügihinnast kõrgem, kui erinevus on vähemalt 10%.
 Asja väärtuse tõendamine ei ole välistatud ka sarnaste asjade müügikuulutustega. Müügipakkumised on põhimõtteliselt lubatavad tõendid võrreldava auto hariliku väärtuse määramisel, kuid seejuures tuleb arvestada ja hinnata konkreetse auto seisundit, mh selle väärtust vähendada võivaid defekte ja väärtust suurendada võivaid asjaolusid (RKTK 3-2-1-184-12).
 Sõiduki väärtus selle müümisel võib võrduda selle tagastamise väärtusega, kuid selle asjaolu tõendamise kohustus on liisinguandjal.
 6. VÕS § 367 lg 4 kohaselt peab liisinguvõtja hüvitama liisinguandjale ülesütlemisest tekkinud lisakulud, välja arvatud juhul, kui ülesütlemise põhjustasid liisinguandjast tulenevad asjaolud. Kolleegium leiab, et remondikulud ei ole VÕS § 367 lg 4 mõttes ülesütlemisest tingitud lisakuludeks. VÕS § 367 lg 3 kohaselt arvestatakse liisinguandja nõude suuruse arvutamisel liisingueseme väärtust selle liisinguandjale tagastamise hetkel. Kuivõrd liisingueseme remondivajadus mõjutab liisingueseme väärtust, siis tuleb seda liisinguandja nõude suuruse arvutamisel arvestada VÕS § 367 lg 3 järgi. Seega ei ole põhjendatud pidada remondikulu hüvitatavaks ka VÕS § 367 lg 4 alusel, kuna sellisel juhul arvestataks auto remondivajadust liisinguandja nõude suuruse arvutamisel topelt (RKTK 3-2-1-52-11, p 17).
 Seega tuleb remondikulud lahutada maha juba sõiduki tagastamisväärtuselt. Samas on Riigikohus varasemas lahendis leidnud, et auto remondi ja keemilise pesu tasu võivad põhimõtteliselt olla hüvitatavad lisakuludena VÕS § 367 lg 4 järgi (RKTK 3-2-1-1-07, p 28 ). Siiski leian, et põhjendatud on lähtuda hilisemast seisukohast.
 7. Liisingulepingu ennetähtaegse ülesütlemise korral tuleb liisinguandjale kui krediteerijale VÕS § 367 lg 1 järgi hüvitada krediteerimiseks tehtud kulud. Niisugused kulutused on esmajoones liisingueseme ostuhind ja ostuhinna finantseerimise kulud ulatuses, milles need ei ole kaetud juba tasutud liisingumaksetega. VÕS § 367 lg 3 järgi on liisinguandja nõude arvestamise aluseks liisingueseme väärtus (RKTK 3-2-1-33-09, p 10).
 8. Liisinguandja tüüptingimustes on tarbijat ebamõistlikult kahjustav ja seega tühine kokkulepe, mille järgi ei võetaks liisinguandjale jääva liisingueseme väärtust liisinguandja hüvitusnõude arvestamisel üldse arvesse või tehtaks seda ebamõistlikult väikeses ulatuses. Selline tüüptingimus on VÕS § 42 lg 1 kohaselt ebamõistlikult teist poolt kahjustav ja seega tühine ka juhul, kui teiseks pooleks ei ole tarbija, vaid teine pool tegutseb samuti oma majandus- või kutsetegevuses. Eespool mainitu kehtib ka liisinguandja suhetes liisinguvõtja käendajaga, olgu käendajad kas tarbijad või majandustegevuses osalejad (RKTK 3-2-1-77-08, p 17).
 9. Liisingueseme müügikulud, mis on põhjustatud liisingulepingu ülesütlemisest, on lisakulud VÕS § 367 lg 4 tähenduses. Sõiduauto liisingulepingu puhul on liisinguandja tegevus üldjuhul suunatud ka liisinguesemeks olnud ja liisingulepingu ülesütlemise tõttu liisinguandjale tagastatud sõiduautode võõrandamisele. Igasuguse võõrandamistegevusega tekivad kulud – nii juhul, kui liisinguandja müüb sõiduautosid ise, kui ka siis, kui liisinguandja kasutab müügiteenust -, mis võivad olla lisakulud VÕS § 367 lg 4 mõttes. Nimetatud müügikulud peavad olema mõistlikult põhjendatud (3-2-1-56-08, p 16). Ka sõiduauto puhastusteenuse kulud on lisakulud. Kuna sõiduauto puhastamist enne selle müümist tuleb tavapäraselt lugeda sõiduauto müügiprotsessi üheks osaks, on ka puhastusteenuse mõistlikud kulud käsitatavad võõrandamiskuludena. Samuti võib lisakulu olla sõiduauto tagastustasu, kui see on põhjustatud liisingulepingu ülesütlemisest. Pärast liisingulepingu ülesütlemist tuleb auto liisinguandjale tagastada ning tagastamisega (valduse taastamisega) seotud kulud on ülesütlemisest tingitud lisakulud VÕS § 367 lg 4 mõttes. Ka siin ei ole tagastamiskulude lisakuluks lugemisel määrav see, kas liisinguandja võtab auto ise vastu või laseb selle vastu võtta mõnel teisel isikul.(RKTK 3-2-1-112-06, p 10-11) .
 10. Vähemalt tarbijakrediidilepingust liisingulepingu ülesütlemise tagajärgede hindamisel on esmatähtsaks seadus, esmajoones VÕS § 367 ja § 416 lg 3 (RKTK 3-2-1-1-07, p 27). Kuna müügilepingust taganemine mõjutab otseselt ka liisinguandja huvisid, on VÕS § 365 lg 2 järgi liisinguvõtjale ette nähtud võimalus müügilepingust taganeda üksnes liisinguandja nõusolekul. See ei välista seda, et liisinguandja taganeb ise müügilepingust, st taganemisõigus kuulub liisinguandjale ja liisinguvõtjale mõlemale eraldi, kuid liisinguvõtjal on taganemiseks vaja liisinguandja nõusolekut. Nõusoleku andmiseks võib liisinguandja vähemalt tarbijakrediidilepingust liisingulepingu puhul olla kohustatud VÕS § 414 lg 3 järgi, mis võimaldab tarbijast liisinguvõtjal liisingumaksete tegemisest keelduda, kui müüja rikub müügilepingut. See säte ei anna tarbijale siiski õigust nõuda juba tasutud krediidimaksete tagastamist (RKTK 3-2-1-29-06, p 26).
 Sildid:õigusabi, liisinguandja, liisinguleping, liisinguvõtja
 Kategooriad Lepinguõigus, Liisinguleping, Võlaõigus
 426 214 külastust


text:
 Avis juridique important
 |
 21973A0722(03)
 Πρόσθετη συμφωνία περί ισχύος, όσον αφορά το πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, της συμφωνίας της 22ας Ιουλίου 1972 μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 350 της 19/12/1973 σ. 0029 - 0032 Ελληνική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 6 σ. 0053 Ισπανική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 5 σ. 0052 Πορτογαλική ειδική έκδοση : Κεφάλαιο 11 τόμος 5 σ. 0052
 ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ περί ισχύος, όσον αφορά το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν, της συμφωνίας της 22ας Ιουλίου 1972 μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος νθρακος και Χάλυβος και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ,ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ,Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ,Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,Η ΙΡΛΑΝΔΙΑ,Η ΙΤΑΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΚΑΤΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ,ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ,ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΝΟΡΒΗΓΙΑΣ,ΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ,μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητος νθρακος και Χάλυβος,Η ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ,ΤΟ ΠΡΙΓΚΗΠΑΤΟ ΤΟΥ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ,Εκτιμώντας:ότι το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν ευρίσκεται σε τελωνειακή ένωση με την Ελβετία κατά τη συνθήκη της 29 Μαρτίου 1923 και ότι η συνθήκη αυτή δεν καθιστά ισχυρές για το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν όλες τις διατάξεις της συμφωνίας,που υπεγράφη την 22 Ιουλίου 1972 μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος νθρακος και Χάλυβος και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας,ότι το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν εξέφρασε την επιθυμία να αποκτήσουν ισχύ απέναντί του όλες οι διατάξεις της συμφωνίας αυτής,ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ:ρθρο 1Η συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητος νθρακος και Χάλυβος και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας που υπεγράφη την 22α Ιουλίου 1972 ισχύει και για το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν.ρθρο 2Για την εφαρμογή της συμφωνίας που προβλέπεται στο άρθρο 1 και χωρίς μεταβολή του διμερούς χαρακτήρος της συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών της Κοινότητος και της Ελβετίας, το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν δύναται να υποστηρίζει τα συμφέροντά του με αντιπρόσωπό του στο πλαίσιο της ελβετικής αποστολής στη Μικτή Επιτροπή.ρθρο 3Η παρούσα πρόσθετη συμφωνία θα κυρωθεί από την Ελβετία, το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν και τα κράτη μέλη της Κοινότητος και τις ίδιες τους διαδικασίες. Θα αρχίσει να ισχύει ταυτόχρονα με τη συμφωνία, που προβλέπεται στο άρθρο 1 και θα είναι έγκυρη όσο χρόνο θα παραμένει σε ισχύ η συνθήκη της 29ης Μαρτίου 1923.Udfζrdiget i Bruxelles, den toogtyvende juli nitten hundrede og tooghalvfjerds.Geschehen zu Brόssel am zweiundzwanzigsten Juli neunzehnhundertzweiundsiebzig.Done at Brussels on this twenty-second day of July in the year one thousand nine hundred and seventy- two.Fait ΰ Bruxelles, le vingt-deux juillet mil neuf cent soixante- douze.Fatto a Bruxelles, il ventidue luglio millenovecentosettantadue.Gedaan te Brussel, de tweeλntwintigste juli negentienhonderdweeλnzeventig.Utferdiget i Brussel, rjueandre juli nitten hundre og syttito.Έγινε στις Βρυξέλλες, στις είκοσι δύο Ιουλίου χίλια εννιακόσια εβδομήντα δύο.Pour le Royaume de BelgiqueVoor het Koninkrijk BelgiλΓια το Βασίλειο του ΒελγίουPε Kongeriget Danmarks vegneΓια το Βασίλειο της ΔανίαςFόr die Bundesrepublik DeutschlandΓια την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της ΓερμανίαςPour la Rιpublique franηaiseΓια τη Γαλλική ΔημοκρατίαFor IrelandΓια την ΙρλανδίαPer la Repubblica italianaΓια την Ιταλική ΔημοκρατίαPour le Grand-Duchι de LuxembourgΓια το Μεγάλο Δουκάτο του ΛουξεμβούργουVoor het Koninkrijk der NederlandenΓια το Βασίλειο των Κάτω ΧωρώνFor Kongeriket NorgeΓια το Βασίλειο της ΝορβηγίαςFor the United Kingdom of Great Britain and Northern IrelandΓια το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρεταννίας και της Βορείου ΙρλανδίαςFόr die Schweizerische EidgenossenschaftPour la Confιdιration suissePer la Confederazione svizzeraΓια την Ελβετική ΣυνομοσπονδίαFόr das Fόrstentum LiechtensteinΓια το Πριγκηπάτο του Λιχτενστάϊν


type: legislation

text:
 19 . 11 . 74 De Europæiske Fællesskabers Tidende Nr. L 308 / 11
 KOMMISSIONENS FORORDNING (EØF) Nr. 2881 /74
 af 18 . november 1974
 om udbydelse i licitation over omkostningerne ved levering af skummetmælks
 pulver som fødevarehjælp til Pakistan
 KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE gerne ved levering af et parti pa 600 tons skummet
 FÆLLESSKABER HAR — mælkspulver bestemt for Pakistan .
 under henvisning til traktaten om oprettelse af Det
 europæiske økonomiske Fællesskab,
 Artikel 2
 under henvisning til Rådets forordning (EØF) nr. 804/
 68 af 27. juni 1968 om den fælles markedsordning for 1 . Skummetmælkspulveret udtages hos Det fore
 mælk og mejeriprodukter ( 1), senest ændret ved forord nede Kongeriges interventionsorgan .
 ning (EØF) nr. 662/74 (2), særlig artikel 7, stk. 5, og
 ud fra følgende betragtninger : 2. Det pågældende interventionsorgan drager om
 Rådets forordning (EØF) nr. 1827/74 af 11 . juli 1974 sorg for, at emballagen bliver forsynet med følgende
 om levering af skummetmælkspulver som fødevare påskrift med typer, der er mindst 2 cm høje :
 hjælp til en række udviklingslande og internationale » Skimmed milk powder — Gift of the European
 organisationer (3) fastsætter blandt andet levering til Economic Community to the Islamic Republic of Pa
 kistan «.
 Pakistan af 600 tons skummetmælkspulver, som inter
 ventionsorganerne ligger inde med ; dette land har
 fremsendt ansøgning am levering af ovennævnte
 Artikel 3
 mængde skummetmælkspulver ; omkostningerne ved
 leveringen af denne mængde bør udbydes i licitation i
 overensstemmelse med Kommissionens forordning 1 . Leveringen skal foretages i en af Fællesskabets
 (EØF) nr. 2.557/74 af 4. oktober 1974 om udbydelse i havne, tilgængelig for oceangående skibe .
 licitation af omkostningerne ved levering af skummet
 mælkspulver som fødevarehjælp til visse tredje 2. Leveringen skal ske på en dato, der er fastlagt af
 lande (4) ; vedkommende interventionsorgan, og som ligger efter
 den 13. og før den 29. januar 1975.
 anvendelsen af forordning (EØF) nr. 2557/74 kræver
 dog visse nærmere angivelser, særlig for så vidt angår
 tidsfristen for afgivelse af bud samt leveringsbetingel Artikel 4
 ser for skummetmælkspulveret ;
 de i denne forordning fastsatte foranstaltninger er i Fristen for afgivelse af bud udløber den 10. december
 overensstemmelse med udtalelse fra Forvaltningskomi 1974, kl . 12.00 .
 teen for mælk og mejeriprodukter —
 UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING : Artikel 5
 Artikel 1
 Denne forordning træder i kraft på tredjedagen efter
 I overensstemmelse med bestemmelserne i forordning offentliggørelsen i De Europæiske Fællesskabers Ti
 (EØF) nr. 2557/74 udbydes licitation over omkostnin dende.
 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart i hver
 medlemsstat.
 Udfærdiget i Bruxelles, den 18 . november 1974.
 På Kommissionens vegne
 Frangois-Xavier ORTOLI
 Formand
 ( 1 ) EFT nr. L 148 af 28 . 6 . 1968 , s . 13 .
 (2) EFT nr. L 85 af 29. 3. 1974, s. 51 .
 (>) EFT nr. L 190 af 13 . 7. 1974, s. 22.
 h) EFT nr. L 274 af 9. 10. 1974, s. 7.


text:
 29.1.2013
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 27/13
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) NR. 80/2013 AL COMISIEI
 din 28 ianuarie 2013
 de stabilire a valorilor forfetare de import pentru fixarea prețului de intrare pentru anumite fructe și legume
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului din 22 octombrie 2007 de instituire a unei organizări comune a piețelor agricole și privind dispoziții specifice referitoare la anumite produse agricole („Regulamentul unic OCP”) (1),
 având în vedere Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 al Comisiei din 7 iunie 2011 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (CE) nr. 1234/2007 al Consiliului în sectorul fructelor și legumelor și în sectorul fructelor și legumelor procesate (2), în special articolul 136 alineatul (1),
 întrucât:
 (1)
 Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 prevede, ca urmare a rezultatelor negocierilor comerciale multilaterale din cadrul Rundei Uruguay, criteriile pentru stabilirea de către Comisie a valorilor forfetare de import din țări terțe pentru produsele și perioadele menționate în partea A din anexa XVI la regulamentul respectiv.
 (2)
 Valoarea forfetară de import se calculează în fiecare zi lucrătoare, în conformitate cu articolul 136 alineatul (1) din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011, ținând seama de datele zilnice variabile. Prin urmare, prezentul regulament trebuie să intre în vigoare la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Valorile forfetare de import prevăzute la articolul 136 din Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 543/2011 sunt stabilite în anexa la prezentul regulament.
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 28 ianuarie 2013.
 Pentru Comisie, pentru președinte
 José Manuel SILVA RODRÍGUEZ
 Director general pentru agricultură și dezvoltare rurală
 (1) JO L 299, 16.11.2007, p. 1.
 (2) JO L 157, 15.6.2011, p. 1.
 ANEXĂ
 Valorile forfetare de import pentru fixarea prețului de intrare pentru anumite fructe și legume
 (EUR/100 kg)
 Codul NC
 Codul țării terțe (1)
 Valoarea forfetară de import
 0702 00 00
 MA
 60,8
 TN
 93,8
 TR
 111,5
 ZZ
 88,7
 0707 00 05
 EG
 206,0
 TR
 166,6
 ZZ
 186,3
 0709 91 00
 EG
 119,3
 ZZ
 119,3
 0709 93 10
 EG
 194,1
 MA
 82,7
 TR
 156,6
 ZZ
 144,5
 0805 10 20
 EG
 56,8
 MA
 58,0
 TN
 50,8
 TR
 62,3
 ZA
 46,1
 ZZ
 54,8
 0805 20 10
 MA
 89,7
 ZZ
 89,7
 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90
 IL
 99,7
 KR
 137,4
 MA
 131,3
 TR
 79,2
 ZZ
 111,9
 0805 50 10
 EG
 87,0
 TR
 72,1
 ZZ
 79,6
 0808 10 80
 BR
 86,6
 CN
 102,6
 MK
 38,5
 US
 170,0
 ZZ
 99,4
 0808 30 90
 CN
 51,8
 US
 132,9
 ZZ
 92,4
 (1) Nomenclatura țărilor stabilită prin Regulamentul (CE) nr. 1833/2006 al Comisiei (JO L 354, 14.12.2006, p. 19). Codul „ZZ” desemnează „alte origini”.


text:
 3.9.2015
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 L 230/1
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉNS BESLUT
 nr 209/2014
 av den 24 oktober 2014
 om ändring av bilaga I (Veterinära frågor och växtskyddsfrågor) till EES-avtalet [2015/1433]
 GEMENSAMMA EES-KOMMITTÉN HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av avtalet om Europeiska ekonomiska samarbetsområdet (nedan kallat EES-avtalet), särskilt artikel 98, och
 av följande skäl:
 (1)
 Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 290/2014 av den 21 mars 2014 om godkännande av ett preparat av endo-1,4-beta-xylanas och endo-1,3(4)-beta-glukanas framställt av Talaromyces versatilis sp. nov. IMI CC 378536 som fodertillsats för fjäderfä, avvanda smågrisar och slaktsvin samt om ändring av förordningarna (EG) nr 1259/2004, (EG) nr 943/2005, (EG) nr 1206/2005 och (EG) nr 322/2009 (innehavare av godkännandet: Adisseo France S.A.S.) (1) bör införlivas med EES-avtalet.
 (2)
 Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 292/2014 av den 21 mars 2014 om godkännande av ett preparat av 6-fytas framställt av Trichoderma reesei (CBS 126897) som fodertillsats för fjäderfä, avvanda smågrisar, slaktsvin och suggor (innehavare av godkännandet: ROAL Oy) (2) bör införlivas med EES-avtalet.
 (3)
 Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 399/2014 av den 22 april 2014 om godkännande av preparat av Lactobacillus brevis DSM 23231, Lactobacillus brevis DSMZ 16680, Lactobacillus plantarum CECT 4528 och Lactobacillus fermentum NCIMB 30169 som fodertillsatser för alla djurarter (3) bör införlivas med EES-avtalet.
 (4)
 Detta beslut avser lagstiftning om foder. Lagstiftning om foder ska inte gälla för Liechtenstein så länge det landet omfattas av tillämpningen av avtalet mellan Europeiska gemenskapen och Schweiziska edsförbundet om handel med jordbruksprodukter, enligt de särskilda reglerna i sektorsanpassningarna i bilaga I till EES-avtalet. Detta beslut bör därför inte gälla för Liechtenstein.
 (5)
 Bilaga I till EES-avtalet bör därför ändras i enlighet med detta.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Kapitel II i bilaga I till EES-avtalet ska ändras på följande sätt:
 1.
 Följande strecksats ska läggas till i punkterna 1zs (kommissionens förordning (EG) nr 1259/2004), 1zzl (kommissionens förordning (EG) nr 943/2005) och 1zzn (kommissionens förordning (EG) nr 1206/2005):
 ”—
 32014 R 0290: Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 290/2014 av den 21 mars 2014 (EUT L 87, 22.3.2014, s. 84)”.
 2.
 Följande ska läggas till i punkt 1zzzzx (kommissionens förordning (EG) nr 322/2009):
 ”, ändrad genom
 —
 32014 R 0290: Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 290/2014 av den 21 mars 2014 (EUT L 87, 22.3.2014, s. 84)”.
 3.
 Följande punkter ska införas efter punkt 2zzz (kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 1404/2013):
 ”2zzza.
 32014 R 0290: Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 290/2014 av den 21 mars 2014 om godkännande av ett preparat av endo-1,4-beta-xylanas och endo-1,3(4)-beta-glukanas framställt av Talaromyces versatilis sp. nov. IMI CC 378536 som fodertillsats för fjäderfä, avvanda smågrisar och slaktsvin samt om ändring av förordningarna (EG) nr 1259/2004, (EG) nr 943/2005, (EG) nr 1206/2005 och (EG) nr 322/2009 (innehavare av godkännandet: Adisseo France S.A.S.) (EUT L 87, 22.3.2014, s. 84).
 2zzzb.
 32014 R 0292: Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 292/2014 av den 21 mars 2014 om godkännande av ett preparat av 6-fytas framställt av Trichoderma reesei (CBS 126897) som fodertillsats för fjäderfä, avvanda smågrisar, slaktsvin och suggor (innehavare av godkännandet: ROAL Oy) (EUT L 87, 22.3.2014, s. 90)
 2zzzc.
 32014 R 0399: Kommissionens genomförandeförordning (EU) nr 399/2014 av den 22 april 2014 om godkännande av preparat av Lactobacillus brevis DSM 23231, Lactobacillus brevis DSMZ 16680, Lactobacillus plantarum CECT 4528 och Lactobacillus fermentum NCIMB 30169 som fodertillsatser för alla djurarter (EUT L 119, 23.4.2014, s. 40)”.
 Artikel 2
 Texterna till förordningarna (EU) nr 290/2014, (EU) nr 292/2014 och (EU) nr 399/2014 på isländska och norska, som ska offentliggöras i EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning, ska vara giltiga.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft den 1 november 2014 under förutsättning att alla anmälningar enligt artikel 103.1 i EES-avtalet har gjorts (4).
 Artikel 4
 Detta beslut ska offentliggöras i EES-delen av och EES-supplementet till Europeiska unionens officiella tidning.
 Utfärdat i Bryssel den 24 oktober 2014.
 På gemensamma EES-kommitténs vägnar
 Kurt JÄGER
 Ordförande
 (1) EUT L 87, 22.3.2014, s. 84.
 (2) EUT L 87, 22.3.2014, s. 90.
 (3) EUT L 119, 23.4.2014, s. 40.
 (4) Inga konstitutionella krav angivna.


text:
Konanie o ochrane pred nezákonným zásahom orgánu verejnej správy | Správne súdnictvo | Najprávo.sk - najlepší právny poradca
 2.6. 2011, 17:55 | najpravo.sk
 Účelom konania o ochrane pred nezákonným zásahom orgánu verejnej správy je poskytnutie súdnej ochrany fyzickej alebo právnickej osobe, ktorá tvrdí, že bola ukrátená na svojich právach a právom chránených záujmoch nezákonným zásahom orgánu verejnej správy, ktorý nie je rozhodnutím, a tento zásah bol zameraný proti nej alebo v jeho dôsledku bol proti nej priamo vykonaný za predpokladu, ak taký zásah alebo jeho dôsledky trvajú alebo hrozí jeho opakovanie. Súdne konanie je zárukou, že súd vyslovením povinnosti odporcu nepokračovať v porušovaní práva navrhovateľa a v príkaze, ak je to možné, obnoviť stav pred zásahom, vytvorí reálny predpoklad na eliminovanie nezákonného stavu, ktorý vznikol protiprávnym konaním, prípadne aj nekonaním orgánu verejnej správy.
 Právna úprava správneho súdnictva v piatej časti Občianskeho súdneho poriadku na rozdiel od konania v občianskoprávnych veciach ustanovuje rigoróznu úpravu jednotlivých druhov konaní. To platí aj pre konanie o ochrane pred nezákonným zásahom orgánu verejnej správy podľa § 250v O.s.p., keďže v odseku 8 citovaného ustanovenia je stanovené, že na konanie podľa tejto hlavy sa použijú ustanovenia prvej a druhej hlavy tejto časti primerane, ak v tejto hlave nie je ustanovené inak.
 Občiansky súdny poriadok v ustanovení § 250v O.s.p. pojem ,,zásah" nedefinuje; jeho definíciu neobsahuje ani iný zákon. Z citovaného ustanovenia vyplýva, že ide o súdnu ochranu pred faktickými nezákonnými zásahmi orgánov verejnej moci, ktoré nie sú rozhodnutím alebo iným individuálnym aktom. Judikatúra považuje za zásah nezákonný resp. v širšom zmysle protiprávny útok orgánov verejnej moci proti subjektívnym právam fyzickej alebo právnickej osoby spočívajúci v postupoch orgánu verejnej správy alebo v jeho činnosti, úkone, pokyne, prípadne nečinnosti. Musí ísť o priamy zásah do subjektívnych práv (napr. porušenie práva na život, práva na osobnú slobodu, práva na ochranu vlastníctva, práva na ochranu obydlia a pod.). Takýto zásah orgánu verejnej správy správny súd nemôže zrušiť, môže však správnemu orgánu zakázať, aby v porušovaní dotknutého práva pokračoval a ak je to možné správnemu orgánu prikázať, aby obnovil stav pred zásahom. Cieľom ochrany podľa § 250v O.s.p. je teda ukončenie nezákonného zásahu správneho orgánu, proti ktorému sa fyzická alebo právnická osoba nemôže brániť inými prostriedkami.
 (rozsudok Najvyššieho súdu SR z 3. mája 2011, sp. zn. 3Sžz/2/2011)
 Dňa 23.03.2011 bolo tunajšiemu súdu, na základe uznesenia Krajského súdu v Trenčíne č. k. 11S/11/2011-34 zo dňa 02.03.2011, postúpené podanie navrhovateľa podľa § 250d ods. 2 Občianskeho súdneho poriadku (ďalej len O.s.p.), v ktorom žiadal, aby súd svojím rozhodnutím uložil povinnosť odporcovi zdržať sa neoprávneného zásahu v zmysle § 250v a nasl. O.s.p. a zároveň žiadal vydať predbežné opatrenie podľa § 76 ods. 1 písm. f/ O.s.p.
 Svoj návrh odôvodnil tým, že rozhodnutím o priestupku č. ORP-369/DI-PPE-2009 zo dňa 08.02.2010 bol uznaný vinným zo spáchania priestupku podľa § 22 ods. 1 písm. a/
 2 3Sžz/2/2011
 zákona č. 372/1990 Zb. o priestupkoch v znení neskorších predpisov (ďalej len zákon o priestupkoch), za čo mu bola uložená sankcia - pokuta vo výške 300,- € a zákaz činnosti viesť motorové vozidlo na dobu 6 mesiacov. Dňa 11.05.2010 si navrhovateľ prevzal uvedené prvostupňové rozhodnutie o priestupku a v zákonom stanovenej 15 dňovej lehote podal navrhovateľ dňa 25.05.2010 voči nemu odvolanie.
 Krajské riaditeľstvo Policajného zboru Slovenskej republiky, Krajský dopravný inšpektorát, písomne dňa 18.06.2010 oznámil navrhovateľovi, že obdržal podnet na preskúmanie rozhodnutia č. ORP-369/DI/PPE-2009 zo dňa 08.02.2010, kde uviedol, že zo spisového materiálu vyplýva, že uvedené rozhodnutie o priestupku bolo navrhovateľovi doručené dňa 18.02.2010 a rozhodnutie tak nadobudlo právoplatnosť dňa 05.03.2010. Vyhodnotením obsahu podania dospel k záveru, že podanie navrhovateľa možno vyhodnotiť ako podnet na preskúmanie rozhodnutia mimo odvolacieho konania.
 Správny orgán doručoval navrhovateľovi opakovane rozhodnutie o priestupku dňa 11.02.2010 a 12.03.2010 prostredníctvom S P., a.s.,. Nakoľko prvostupňový správny orgán zasielal navrhovateľovi uvedené rozhodnutie na adresu, na ktorej sa už obvykle nezdržiava, o doručovaní zásielok sa navrhovateľ žiadnym spôsobom nedozvedel. Uvedené rozhodnutie o priestupku doručili navrhovateľovi príslušníci Obvodného oddelenia Policajného zboru Partizánske dňa 11.05.2010, pričom prevzatie zásielky potvrdil svojím podpisom.
 Z uvedených dôvodov, ako aj z dôvodu, že odvolanie proti rozhodnutiu o priestupku má odkladný účinok, nemohlo prvostupňové rozhodnutie o priestupku do dnešného dňa nadobudnúť právoplatnosť a ani vykonateľnosť.
 Pri dopravnej kontrole dňa 04.02.2011 bol navrhovateľovi príslušníkmi Policajného zboru (ďalej len PZ) zadržaný vodičský preukaz, ktorého držiteľom je navrhovateľ podľa § 70 ods. 1 písm. d/ zákona č. 8/2009 Z.z. o cestnej premávke a o zmene a doplnení niektorých zákonov v znení neskorších predpisov (ďalej len zákon o cestnej premávke) a to z dôvodu spáchania priestupku podľa § 4 ods. 2 písm. a/ zákona o cestnej premávke.
 Navrhovateľ považuje zadržanie vodičského preukazu za nezákonný zásah orgánu verejnej správy, ktorý nie je rozhodnutím a tento bol zameraný priamo voči osobe navrhovateľa, a preto sa navrhovateľ domáha ochrany proti takémuto zásahu, nakoľko dôsledky takéhoto nezákonného zásahu trvajú doteraz – navrhovateľovi bol bez právne relevantného dôvodu zadržaný vodičský preukaz, a preto nemôže v súčasnej dobe viesť žiadne motorové vozidlá.
 V doplnení návrhu zo dňa 02.03.2011 navrhovateľ poukázal na rozhodnutia Najvyššieho súdu Slovenskej republiky spisová značka 4Sžp/1/2010 zo dňa 22.09.2010 a 3Sžo/240/2010 zo dňa 07.12.2010, z ktorých vyplýva, že zákonná podmienka zdržiavania sa adresáta v mieste doručenia musí byť splnená v prípade prvého pokusu o doručenie, nového pokusu o doručenie ako aj v prípade, aby mohlo dôjsť k uloženiu zásielky s následkami doručenia.
 Navrhovateľ predložil konajúcemu súdu čestné prehlásenie, z ktorého vyplýva, že navrhovateľ sa na adrese B nezdržuje od začiatku roku 2010 a uviedol, že dopytom na Obecný úrad K. je možné zistiť, že v uvedenej obci je navrhovateľ vlastníkom rodinného domu a v tomto sa aj obvykle zdržiava.
 Navrhovateľ ďalej uviedol, že dňa 01.03.2011 mu bolo doručené aj rozhodnutie o priestupku Č.p. ORP-ODI-34/2011 zo dňa 23.02.2011, z ktorého vyplýva, že navrhovateľ bol uznaný za vinného z priestupku podľa § 4 ods. 2 písm. a/ zákona o cestnej premávke, za čo mu bola uložená pokuta vo výške 500,- € a zákaz viesť motorové vozidlá na dobu 18 mesiacov.
 Navrhovateľ poukázal na to, že rozhodnutie č. ORP-ODI-ZVO-013/2010 zo dňa 13.10.2010, ktoré malo nadobudnúť právoplatnosť dňa 02.11.2010, ktorým malo byť navrhovateľovi odobraté vodičské oprávnenie z dôvodu straty odbornej spôsobilosti, nebolo prevzaté navrhovateľom, ale K. O., na základe splnomocnenia na prijímanie zásielok č. 19/2009, kde je uvedené, že spoločnosť I., a.s., s konkrétnym uvedením splnomocniteľa: F. T. splnomocňuje splnomocnenca: K. O. na prijímanie všetkých zásielok zaslaných na adresu uvedenej spoločnosti. Uvedené splnomocnenie na prijímanie zásielok však udelila spoločnosť I., a.s., ako právnická osoba, pri tomto právnom úkone konajúca predsedom predstavenstva, ktorým je navrhovateľ a nie navrhovateľom ako fyzickou osobou. Z uvedeného vyplýva, že rozhodnutie č. ORP-ODI-ZVO-013/2010 zo dňa 13.10.2010 nebolo navrhovateľovi doručené, nakoľko bolo prevzaté osobou, ktorú žalobca nesplnomocnil na preberanie zásielok určených navrhovateľovi.
 Navrhovateľ ďalej uviedol, že v priebehu správneho konania vzniesol námietku zaujatosti pracovníka správneho orgánu, ako aj celého správneho orgánu, správny orgán však vo veci konal aj napriek vznesenej námietke zaujatosti a vydal vo veci rozhodnutie o priestupku zo dňa 23.02.2011.
 Navrhovateľ navrhol, aby súd uložil odporcovi povinnosť zdržať sa porušovania práv navrhovateľa a obnoviť stav pred zásahom – zadržaním vodičského preukazu a aby uložil odporcovi povinnosť vrátiť navrhovateľovi vodičský preukaz.
 Odporca vo vyjadrení zo dňa 21.04.2011 uviedol, že navrhovateľ žiadnym právne relevantným spôsobom nepreukázal skutočnosť, že sa v dotknutej dobe nenachádzal na adrese, kde mu bolo správnym orgánom prvého stupňa prostredníctvom poštového doručenia doručované rozhodnutie č. ORP-369/DI-PPE-2009 zo dňa 08.02.2010. Navrhovateľom uvádzané čestné prehlásenia, ktoré by mali podľa jeho názoru preukazovať, že sa v dotknutom období nezdržiaval na mieste doručovania zásielky, čo má podľa navrhovateľovho názoru spôsobovať absenciu zákonom stanovených predpokladov fikcie doručenia podľa § 24 ods. 2 zákona č. 71/1967 Zb. o správnom konaní (správny poriadok) v znení neskorších predpisov (ďalej len správny poriadok), nemožno podľa odporcu považovať za objektívny právne relevantný dôkazný prostriedok a navyše uvedeným dôkazným prostriedkom navrhovateľ nepreukázal skutočnosť, že sa v dotknutom období nezdržiaval aj na adrese doručenia. Odporca vzhľadom na navrhovateľom uvádzané skutočnosti poukázal na skutočnosť, že zo strany navrhovateľa pravdepodobne nedošlo k splneniu povinností vo vzťahu k jeho trvalému a prechodnému pobytu podľa zákona č. 253/1998 Z.z. o hlásení pobytu občanov Slovenskej republiky a registri obyvateľov Slovenskej republiky v znení neskorších predpisov.
 V zmysle uvedeného tak správny orgán konal správne, keď písomnosti doručoval na adresu trvalého pobytu uvedenú v príslušnej evidencii, z ktorej je povinný ako zo zdroja platných údajov vychádzať a to s prihliadnutím na skutočnosť, že navrhovateľ sa v deň spáchania priestupku preukázal dokladmi obsahujúcimi zhodný údaj s evidenciou a skutočnosť, že mu majú byť písomnosti zasielané na inú adresu ako adresu trvalého pobytu, správnemu orgánu prvého stupňa neoznámil. Prechodný pobyt navrhovateľ nahlásený nemal. V správnom konaní, rovnako ako v podanom návrhu, nepreukázal skutočnosť, že by sa na adrese trvalého pobytu nezdržiaval. Na uvedenej adrese navrhovateľ navyše prebral niektoré písomnosti od správneho orgánu prvého stupňa (napr. rozhodnutie o zastavení konania nachádzajúce sa v spise č. ORP-369-DI/PPE-2009). Vzhľadom na uvedené skutočnosti sa javia tvrdenia súvisiace absenciou zákonom stanovených predpokladov fikcie doručenia podľa § 24 ods. 2 správneho poriadku obsiahnuté v žalobnom návrhu, ako účelové.
 Odporca ďalej poukázal na ustanovenie § X. ods. 5 zákona o cestnej premávke, podľa ktorého sa držiteľ vodičského oprávnenia, ktorému bola uložená sankcia zákazu činnosti spočívajúca v zákaze vedenia motorových vozidiel, je povinný podrobiť do 30 dní od uplynutia doby, po ktorú nesmel túto činnosť vykonávať preskúšaniu odbornej spôsobilosti na vedenie motorového vozidla. Navrhovateľ sa uvedenému preskúšaniu do dnešného dňa nepodrobil a z toho dôvodu je mu vodičský preukaz zadržaný oprávnene. Na základe uvedeného tak nemožno zásah do navrhovateľových práv považovať za nezákonný zásah podľa § 250v O.s.p.
 Na záver odporca uviedol, že priestupkový spis č. ORP-369/DI-PPE-2009 bol postúpený na Krajský súd v Trenčíne, kde sa doteraz nachádza v súvislosti s konaním vedeným Krajským súdom v Trenčíne pod spisovou značkou 13S/11/20011.
 Najvyšší súd Slovenskej republiky ako súd vecne príslušný na konanie o návrhu navrhovateľa na ochranu pred nezákonným zásahom orgánu verejnej správy podľa § 250v O.s.p. (§ 246 ods. 2 písm. b/ O.s.p. v spojení § 250v ods. 8 O.s.p.) vo veci nariadil podľa § 250g ods. 1 O.s.p. pojednávanie na deň 03. mája 2011.
 Podľa čl. 1 ods. 1 veta prvá Ústavy Slovenskej republiky je Slovenská republika zvrchovaným, demokratickým a právnym štátom. Neoddeliteľným atribútom právneho štátu je aj správne súdnictvo.
 Ochrana verejných subjektívnych práv fyzických a právnických osôb zo strany správnych súdov má subsidiárny charakter vo vzťahu k ochrane, ktorú poskytujú orgány verejnej správy. Preto fyzická alebo právnická osoba, ktorej práva boli porušené alebo ohrozené má sa prioritne domáhať ochrany svojich práv na správnom orgáne. Ak nedošlo k náprave a ochrane zo strany orgánov verejnej správy, je možné, aby sa fyzická alebo právnická osoba domáhala ochrany svojich práv na správnom súde. Vyplýva to z historicky daného a v Slovenskej republike ústavne garantovaného postavenia správneho súdnictva, ktorého úlohou nie je nahrádzanie vecných kompetencií orgánov verejnej správy, ale zabezpečenie ich kontroly nezávislou súdnou mocou.
 Podľa § 244 ods. 5 veta prvá O.s.p. súdy v správnom súdnictve konajú o ochrane pred nezákonným zásahom orgánu verejnej správy a o vykonateľnosti rozhodnutí cudzích správnych orgánov. Piata hlava piatej časti Občianskeho súdneho poriadku zakotvuje konanie o ochrane pred nezákonným zásahom orgánu verejnej správy.
 Najvyšší súd posúdil návrh navrhovateľa v intenciách definičných znakov, ktorými je nezákonný zásah vymedzený v ustanovení § 250v O.s.p. a dospel k záveru, že návrh navrhovateľa je potrebné zamietnuť.
 Podľa § 250v ods. 1 O.s.p. fyzická osoba alebo právnická osoba, ktorá tvrdí, že bola ukrátená na svojich právach a právom chránených záujmoch nezákonným zásahom orgánu verejnej správy, ktorý nie je rozhodnutím, a tento zásah bol zameraný priamo proti nej alebo v jeho dôsledku bol proti nej priamo vykonaný, môže sa pred súdom domáhať ochrany proti zásahu, ak taký zásah alebo jeho dôsledky trvajú alebo hrozí jeho opakovanie.
 K zadržaniu vodičského preukazu navrhovateľa došlo dňa 04.02.2011 podľa § 70 ods. 1 písm. d/ zákona o cestnej premávke z dôvodu spáchania priestupku podľa ustanovenia § 4 ods. 2 písm. a/ zákona o cestnej premávke.
 Navrhovateľovi bola rozhodnutím o priestupku č. ORP-369/DI-PPE-2009 zo dňa 08.02.2010 uložená sankcia – pokuta vo výške 300,- € a zákaz činnosti viesť motorové vozidlo na dobu 6 mesiacov, ktorý začína plynúť dňom nadobudnutia právoplatnosti uvedeného rozhodnutia. Z prípisu Krajského riaditeľstva Policajného zboru Trenčín, Krajský dopravný inšpektorát č. KRP-KDI-P-74/2010 zo dňa 18.06.2010 vyplýva, že napadnuté rozhodnutie o priestupku č. ORP-369/DI-PPE-2009 zo dňa 08.02.2010 bolo doručené v zmysle § 24 ods. 2 správneho poriadku (na základe fikcie doručenia) a rozhodnutie tak nadobudlo právoplatnosť dňa 05.03.2010.
 Dňa 13.10.2010 vydalo Okresné riaditeľstvo Policajného zboru v Partizánskom, Okresný dopravný inšpektorát rozhodnutie č. ORP-ODI-ZVO-013/2010 o odobratí vodičského oprávnenia navrhovateľovi. Na rozhodnutí, ktoré bolo súdu predložené, je vyznačená doložka právoplatnosti dňa 02.11.2010.
 Dňa 23.02.2011 vydal Okresný dopravný inšpektorát Partizánske, Okresné riaditeľstvo Policajného zboru v Partizánskom rozhodnutie Č.p. ORP-ODI-P-34/2011, ktorým bol navrhovateľ uznaný vinným zo spáchania priestupku proti bezpečnosti a plynulosti cestnej premávky podľa § 22 ods. 1 písm. c/ zákona o priestupkoch, za čo mu bola uložená pokuta vo výške 500,- € a zákaz činnosti viesť motorové vozidlá na dobu 18 mesiacov, ktorý začína plynúť dňom nadobudnutia právoplatnosti uvedeného rozhodnutia.
 Postup podľa § 250v O.s.p. je možný, ak sú splnené predpoklady pre podanie žaloby na ochranu pred nezákonným zásahom orgánu verejnej správy:
 - ide o návrh, v ktorom fyzická alebo právnická osoba tvrdí, že bola ukrátená na svojich právach a právom chránených záujmoch,
 - ide o nezákonný zásah,
 - zásah nie je rozhodnutím,
 - zásah bol zameraný priamo proti navrhovateľovi alebo bol proti nemu vykonaný,
 - dôsledky zásahu trvajú alebo hrozí jeho opakovanie,
 - navrhovateľ vyčerpal prostriedky, ktorých použitie mu umožňuje osobitný predpis.
 V prejednávanej veci došlo k zadržaniu vodičského preukazu navrhovateľa na základe rozhodnutia o odobratí vodičského oprávnenia č. ORP-ODI-ZVO-013/2010 zo dňa 13.10.2010, z toho dôvodu nemôže ísť o nezákonný zásah orgánu verejnej správy.
 Ak navrhovateľ tvrdí, že uvedené rozhodnutia o priestupku sú nezákonné, musí postupovať podľa druhej hlavy piatej časti Občianskeho súdneho poriadku podaním žaloby na preskúmanie rozhodnutia správneho orgánu. Až správny súd môže v konaní o preskúmanie zákonnosti rozhodnutia zrušiť vydané rozhodnutie. Len v uvedenom režime druhej hlavy piatej časti O.s.p. musí uplatňovať navrhovateľ aj námietky súvisiace s nedoručením rozhodnutí, ktorými bol navrhovateľ uznaný vinným zo spáchania priestupkov a boli mu uložené sankcie (§ 250b ods. 2 O.s.p.).
 S poukazom na uvedené dospel senát najvyššieho súdu k záveru, že návrh na ochranu pred nezákonným zásahom nie je dôvodný, keďže k zásahu, ktorý nie je rozhodnutím v danom prípade neprišlo, a preto návrh podľa § 250v ods. 4 O.s.p. ako nedôvodný zamietol.
 Návrh na vydanie predbežného opatrenia podľa § 76 ods. 1 písm. f/ O.s.p., súd zamietol, keďže aplikácia druhej časti O.s.p. je podľa § 246c ods. 1 veta prvá O.s.p. v spojení s § 250v ods. 8 O.s.p., v správnom súdnictve vylúčená. Z tohto dôvodu súd zamietol návrh na vydanie predbežného opatrenia.
 O trovách konania Najvyšší súd Slovenskej republiky rozhodol tak, že navrhovateľovi nepriznal právo na náhradu trov konania, pretože návrhu nebolo vyhovené (§ 250v ods.5 O.s.p.).


text:
8.7.2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 192/3
 1. Die Französische Republik hat dadurch gegen ihre Verpflichtun- 1. Artikel 1 der Verordnung (EG) Nr. 3295/94 des Rates
 gen aus der Richtlinie 92/43/EWG des Rates vom 21. Mai vom 22. Dezember 1994 über Maßnahmen zum Verbot der
 1992 zur Erhaltung der natürlichen Lebensräume sowie der Überführung nachgeahmter Waren und unerlaubt hergestellter
 wildlebenden Tiere und Pflanzen verstoßen, daß sie nicht inner- Vervielfältigungsstücke oder Nachbildungen in den zollrechtlich
 halb der festgesetzten Frist alle erforderlichen Rechts- und freien Verkehr oder in ein Nichterhebungsverfahren sowie zum
 Verwaltungsvorschriften erlassen hat, um Artikel 6 Absätze 3 Verbot ihrer Ausfuhr und Wiederausfuhr ist dahin auszulegen,
 und 4 dieser Richtlinie nachzukommen. daß diese Verordnung auch auf Sachverhalte anzuwenden ist, bei
 denen aus einem Drittstaat eingeführte Waren der in der
 2. Im übrigen wird die Klage abgewiesen. Verordnung Nr. 3295/94 näher bezeichneten Art bei ihrer
 Durchfuhr in einen anderen Drittstaat auf Antrag eines eine
 3. Jede Partei trägt ihre eigenen Kosten. Verletzung seiner Rechte behauptenden Rechtsinhabers, dessen
 Unternehmen seinen Sitz in einem Drittstaat hat, von den
 Zollbehörden eines Mitgliedstaats unter Berufung auf die ge-
 (1) ABl. C 278 vom 5.9.1998. nannte Verordnung in diesem Mitgliedstaat vorläufig angehalten
 werden.
 2. Die Prüfung der vorgelegten Fragen hat nichts ergeben, was die
 Gültigkeit der Verordnung Nr. 3295/94 beeinträchtigen könnte.
 (1) ABl. C 397 vom 19.12.1998.
 URTEIL DES GERICHTSHOFES
 (Erste Kammer)
 URTEIL DES GERICHTSHOFES
 vom 6. April 2000
 (Sechste Kammer)
 in der Rechtssache C-383/98 (Vorabentscheidungsersu- vom 13. April 2000
 chen des Obersten Gerichtshofes): The Polo/Lauren Com-
 pany LP gegen PT. Dwidua Langgeng Pratama Internatio- in der Rechtssache C-176/96 (Vorabentscheidungsersu-
 nal Freight Forwarders (1) chen des Tribunal de première instance Brüssel): Jyri
 Lehtonen und Castors Canada Dry Namur-Braine ASBL
 (Gemeinsame Handelspolitik — Verordnung (EG) gegen Fédération royale belge des sociétés de basket-ball
 Nr. 3295/94 — Verbot der Überführung nachgeahmter ASBL (FRBSB) (1)
 Waren und unerlaubt hergestellter Vervielfältigungsstücke
 (Freizügigkeit der Arbeitnehmer — Wettbewerbsregeln für
 oder Nachbildungen in den zollrechtlich freien Verkehr oder
 Unternehmen — Berufsbasketballspieler — Sportregelungen
 in ein Nichterhebungsverfahren sowie Verbot ihrer Ausfuhr
 über den Transfer von Spielern aus anderen Mitgliedstaaten)
 und Wiederausfuhr — Anwendbarkeit auf Waren im exter-
 nen Versandverfahren — Gültigkeit) (2000/C 192/06)
 (2000/C 192/05) (Verfahrenssprache: Französisch)
 (Vorläufige Übersetzung; die endgültige Übersetzung erscheint in der
 (Verfahrenssprache: Deutsch)
 Sammlung der Rechtsprechung des Gerichtshofes.)
 In der Rechtssache C-383/98 betreffend ein dem Gerichtshof In der Rechtssache C-176/96 betreffend ein dem Gerichtshof
 nach Artikel 177 EG-Vertrag (jetzt Artikel 234 EG) vom nach Artikel 177 EG-Vertrag (jetzt Artikel 234 EG) vom
 Obersten Gerichtshof (Österreich) in dem bei diesem anhängi- Tribunal de première instance Brüssel (Belgien) in dem bei
 gen Rechtsstreit The Polo/Lauren Company LP gegen diesem anhängigen Rechtsstreit Jyri Lehtonen, Castors Canada
 PT. Dwidua Langgeng Pratama International Freight Forwar- Dry Namur-Braine ASBL gegen Fédération royale belge des
 ders vorgelegtes Ersuchen um Vorabentscheidung über die sociétés de basket-ball ASBL (FRBSB), unterstützt durch Ligue
 Auslegung der Verordnung (EG) Nr. 3295/94 des Rates belge — Belgische Liga ASBL, vorgelegtes Ersuchen um
 vom 22. Dezember 1994 über Maßnahmen zum Verbot der Vorabentscheidung über die Auslegung der Artikel 6 und 48
 Überführung nachgeahmter Waren und unerlaubt hergestellter EG-Vertrag (nach Änderung jetzt Artikel 12 EG und 39 EG)
 Vervielfältigungsstücke oder Nachbildungen in den zollrecht- sowie 85 und 86 EG-Vertrag (jetzt Artikel 81 EG und 82 EG),
 lich freien Verkehr oder in ein Nichterhebungsverfahren sowie hat der Gerichtshof (Sechste Kammer) unter Mitwirkung des
 zum Verbot ihrer Ausfuhr und Wiederausfuhr (ABl. L 341, Präsidenten der Zweiten Kammer R. Schintgen in Wahrneh-
 S. 8), hat der Gerichtshof (Erste Kammer) unter Mitwirkung mung der Aufgaben des Präsidenten der Sechsten Kammer
 des Kammerpräsidenten L. Sevón sowie der Richter P. Jann sowie der Richter G. Hirsch und H. Ragnemalm (Berichterstat-
 und M. Wathelet (Berichterstatter) — Generalanwalt: D. Ruiz- ter) — Generalanwalt: S. Alber; Kanzler: L. Hewlett, Verwal-
 Jarabo Colomer; Kanzler: H. A. Rühl, Hauptverwaltungsrat — tungsrätin — am 13. April 2000 ein Urteil mit folgendem
 am 6. April 2000 ein Urteil mit folgendem Tenor erlassen: Tenor erlassen:


text:
 4.8.2007
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 183/22
 Tožba, vložena 31. maja 2007 – Komisija Evropskih skupnosti proti Kraljevini Švedski
 (Zadeva C-257/07)
 (2007/C 183/37)
 Jezik postopka: švedščina
 Stranki
 Tožeča stranka: Komisija Evropskih skupnosti (zastopnika: D. Kukovec in K. Nyberg)
 Tožena stranka: Kraljevina Švedska
 Predlogi tožeče stranke:
 —
 ugotovi naj se, da Kraljevina Švedska s tem, da v predpisanem roku ni sprejela zakonov in drugih predpisov, potrebnih za uskladitev z Direktivo 2004/17/ES (1) Evropskega parlamenta in Sveta z dne 31. marca 2004 o usklajevanju postopkov za oddajo javnih naročil naročnikov v vodnem, energetskem in transportnem sektorju ter sektorju poštnih storitev, ali v vsakem primeru, ker jih ni posredovala Komisiji, ni izpolnila obveznosti iz te direktive;
 —
 Kraljevini Švedski naj se naloži plačilo stroškov.
 Tožbeni razlogi in bistvene trditve
 Rok za prenos Direktive se je iztekel 31. januarja 2006.
 (1) UL L 305, str. 46.