text:
ECLI:SI:VSRS:2018:III.IPS.6.2017
 Sodba VSL I Cpg 1662/2015
 dr. Mile Dolenc (preds.), Vladimir Balažic (poroč.), dr. Ana Božič Penko, Franc Seljak, Jan Zobec
 Sklenitev pravnega posla, ki predstavlja prikrito vračilo vložka, je po določilih ZGD-1 prepovedana zgolj v razmerju med družbo in delničarjem oz. z njim povezano tretjo osebo. Sklenitev pogodbe o zavarovanju posojila kreditodajalcu - v konkretnem primeru toženi stranki - ki ni delničar ali z njim povezana tretja oseba, torej praviloma ni prepovedana in posledično ni nična sama po sebi. V primeru, da je tožena stranka pri sklepanju pogodbe ravnala v slabi veri, pa je pogodba nična zaradi nasprotovanja prisilnim predpisom. Sklenitev pravnega posla, s katerim se krši izplačilna prepoved, je prepovedana tudi tretji osebi, če je seznanjena s tem, da pravni posel pomeni prepovedano vračilo vložka delničarju in kljub temu sklene pogodbo o zavarovanju, saj s tem tudi sama prekrši kogentne določbe ZGD-1.
 Za nedobrovernost tožene stranke ne zadošča poznavanje okoliščin o povezanosti tožeče stranke in njene obvladujoče družbe ter o tem, da bi z zagotovitvijo poroštva utegnilo priti do prepovedanega vračila vložka. Dobra vera se domneva, zato banki kot tretji osebi za zavarovanje vsakega odobrenega kredita ni mogoče naložiti bremena poizvedovanja o tem, ali gre v posameznem primeru za prepovedano vračilo vložka. Banka mora svojo dobrovernost dokazovati le v primeru, če bi bilo v dokaznem postopku ugotovljeno, da so bile v trenutku prejetih zavarovanj okoliščine takšne, da bi bilo prepovedano vračilo vložka očitno.
 Tožena stranka se ne razbremeni dolžnosti vedeti, da pride s prejemom poroštev v takšnih okoliščinah, kot so podane v konkretnem primeru, do prepovedanega vračila vložka, četudi izjava (o prikrajšanju) v letnem poročilu (pojasnilo iz poročila o odvisnosti, ali je bila odvisna družba prikrajšana ali ne, ki se vključi v poslovno poročilo) ni popolna. Tožena stranka ni mogla kar šteti, da je tožeča stranka od obvladujoče družbe prejela nadomestilo za dana poroštva, če v poročilu nič ne piše o nadomestilu za poroštvo oz. o kakršnihkoli poslih s tretjimi osebami.
 II. Tožena stranka mora v 15-ih dneh od vročitve te sodbe povrniti tožeči stranki stroške revizijskega odgovora v znesku 7.527,40 EUR, z zakonskimi zamudnimi obrestmi, ki tečejo od prvega naslednjega dne po izteku roka za izpolnitev obveznosti, določenega v tej točki izreka.
 1. Sodišče prve stopnje je ugodilo tožbenemu zahtevku in ugotovilo ničnost štirih poroštvenih pogodb med tožečo stranko H. holding, d.d. – v likvidaciji in toženo stranko A., d.d. Posledično je razsodilo, da je tožena stranka tožeči stranki dolžna vrniti v posest sedem menic s podpisom tožeče stranke, prejetih na podlagi nične poroštvene izjave k vsaki posamezni kreditni pogodbi. Odločilo je še, da je tožena stranka tožeči stranki dolžna plačati znesek 4.146,76 EUR z zakonskimi zamudnimi obrestmi od 20. 8. 2012 do plačila ter ji dovoliti, da se izbriše zastavna pravica in prepoved razpolaganja, vpisana v njeno korist na 1.655.354 vrednostnih papirjih družbe Mlinotest, d.d. z oznako MAJG, sicer bo nalog za izbris zastavne pravice in prepovedi razpolaganja nadomestila sodba.
 3. Zoper sodbo sodišča druge stopnje tožena stranka vlaga revizijo zaradi bistvene kršitve določb pravdnega postopka in zmotne uporabe materialnega prava. Predlaga, da Vrhovno sodišče reviziji ugodi in spremeni izpodbijano sodbo sodišča druge stopnje tako, da razveljavi sodbi sodišča druge in prve stopnje ter tožbeni zahtevek v celoti zavrne in naloži tožeči stranki povrnitev stroškov postopka tožene stranke, oz. podredno, da reviziji ugodi, razveljavi sodbi sodišč druge in prve stopnje ter vrne zadevo v ponovno odločanje sodišču prve stopnje.
 6. Sodba sodišča prve stopnje je bila izdana pred začetkom uporabe Zakona o spremembah in dopolnitvah Zakona o pravdnem postopku – ZPP-E (Uradni list RS 10/2017), zato se glede na določbo prvega in tretjega odstavka 125. člena ZPP-E v tem revizijskem postopku uporabljajo pravila Zakona o pravdnem postopku (v nadaljevanju ZPP), veljavna pred uveljavitvijo novele ZPP-E.
 7. Ureditev koncernske problematike v Zakonu o gospodarskih družbah (v nadaljevanju ZGD-1) je bila dopolnjena z Zakonom o spremembah in dopolnitvah Zakona o gospodarskih družbah – ZGD-1I (Uradni list RS 55/2015), za to zadevo pa je relevantna ureditev, ki je veljala pred omenjeno novelo, zato se sklicevanje na določbe ZGD-1 v tej sodbi nanaša na ureditev pred novelo ZGD-1I.
 8. Revizijsko sodišče je svojo odločitev oprlo na naslednje dejanske ugotovitve sodišč prve in druge stopnje, na katere je revizijsko sodišče vezano:
 − Tožena stranka je v mesecu maju 2011 z družbo H., d.d. sklenila kreditne pogodbe št. 6, št. 7, št. 8 in št. 5. Tožena stranka je nakazala denarna sredstva po kreditnih pogodbah.
 − Za zavarovanje kredita po pogodbi št. 6 je bila sklenjena pogodba o zastavi nematerializiranih vrednostnih papirjev, s katero je H., d.d. zastavila 5.075.000 delnic tožeče stranke, H. holding, d.d., z oznako H. Za zavarovanje kredita po pogodbi št. 7 je bila sklenjena pogodba o zastavi nematerializiranih vrednostnih papirjev, s katero je H., d.d. zastavila 244.193 delnic z oznako H in pogodba o zastavi nematerializiranih vrednostnih papirjev, na podlagi katere je tožeča stranka kot imetnica vrednostnih papirjev zastavila 1.655.354 delnic z oznako MAJG in 10.599 delnic oznake APNG. Za zavarovanje kredita po pogodbi št. 8 je bila sklenjena pogodba o zastavi nematerializiranih vrednostnih papirjev, s katero je H., d.d. zastavila 270.000 delnic z oznako H. Za zavarovanje kredita po pogodbi št. 5 je bila sklenjena pogodba o zastavi nematerializiranih vrednostnih papirjev, s katero je družba H., d.d. zastavila 245.000 delnic z oznako H.
 − Tožeča stranka je kot porok podpisala štiri poroštvene izjave, za vsako kreditno pogodbo, navedeno v prejšnji alineji. Toženi stranki je v zavarovanje terjatev banke po teh poroštvenih izjavah izročila sedem bianco podpisanih menic z menično izjavo.
 − Tožena stranka je tožeči stranki z njenega računa, ki se vodi pri toženi stranki, na podlagi zagotovljenih zavarovanj odtegnila 4.146,76 EUR.
 − Družba H., d.d., kreditojemalka, je imela 79,4-odstotni delež v kapitalu tožeče stranke. Tožena stranka – kreditodajalka je bila seznanjena z razmerjem odvisnosti tožeče stranke od družbe H., d.d. v dejanskem koncernu.
 − Izjava v poslovnem poročilu tožeče stranke, ki je del njenega letnega poročila za poslovno leto 2011, v katerem so bila zagotovljena sporna zavarovanja, se v konkretnem primeru ne nanaša na pravne posle, ki so bili sklenjeni na pobudo obvladujoče družbe H., d.d. s tretjimi osebami.
 − Tožeča stranka je uspela dokazati, da so bili družbi H., d.d. krediti dani že na podlagi kreditnih pogodb z dne 19. 10. 2006 in 5. 2. 2007 ter takrat niso bili zavarovani s poroštvom tožeče stranke, kreditne pogodbe, za katere je tožeča stranka zagotovila poroštvo, pa pomenijo le refinanciranje prvotnih kreditoH.
 − Tožena stranka ni dokazala, da je tožeča stranka za zagotovljena sporna zavarovanja za obveznosti obvladujoče družbe prejela ustrezno nadomestilo.
 − Tožena stranka ni bila v dobri veri, ko je sprejela poroštvo tožeče stranke, ki bi utegnilo predstavljati vračilo vložka, prav tako ni bila v dobri veri ob sklenitvi pogodbe o zastavi nematerializiranih vrednostnih papirjev z oznako MAJG.
 9. Med pravdnima strankama je sporno, ali so poroštvene izjave nične ter ali je nična tudi pogodba o zastavi vrednostnih papirjev z oznako MAJG. Od teh ugotovitev so odvisni tudi odgovori na vprašanja: (1) ali je tožena stranka dolžna tožeči stranki vrniti menice, ki so bile dane v zavarovanje na podlagi poroštvenih izjav, (2) ali je tožena stranka dolžna dovoliti izbris zastavne pravice in prepovedi razpolaganja na vrednostnih papirjih MAJG ter (3) ali je tožeča stranka upravičena do plačila 4.146,76 EUR na podlagi kondikcijskega zahtevka.
 10. Sodišči prve in druge stopnje sta odločili, da so poroštvene izjave nične zaradi kršitve izplačilne prepovedi, določene v 227. členu ZGD-1. Zagotovitev zavarovanja za obveznost delničarja ima namreč enak pomen kot vračilo vložka, zato je praviloma prepovedana. Kot prepovedano vračilo vložka je treba šteti tudi neodplačno poroštvo, ki ga družba prevzame za delničarja, pri čemer je prepovedana že sama zagotovitev zavarovanja in ne šele njegovo unovčenje. Sodišče prve stopnje je posebej opozorilo, da gre v tem primeru za prepovedano vračilo vložka, četudi ima porok nasproti dolžniku regresni zahtevek. Porok namreč prejme tisto, kar je izpolnil namesto delničarja, povrnjeno šele po tem, ko je že prišlo do zmanjšanja njegovega premoženja in je protipravno stanje že nastopilo. Revizijsko sodišče ocenjuje, da je zagotovitev zavarovanja za delničarjevo obveznost z vidika izplačilne prepovedi sporna predvsem zato, ker bi prišlo do unovčenja zavarovanja, če delničar kredita ne bi mogel plačevati in če ne bi zmogel izpolniti svoje obveznosti iz kreditne pogodbe, bi tudi družbin regresni zahtevek ostal neplačan.
 11. Glede posledic prepovedanega vračila vložka sta sodišči prve in druge stopnje razsodili, da je pravni posel, s katerim se krši izplačilna prepoved, ničen. Revizijsko sodišče dodaja, da je sklenitev pravnega posla, ki predstavlja prikrito vračilo vložka, po določilih ZGD-1 prepovedana zgolj v razmerju med družbo in delničarjem oz. z njim povezano tretjo osebo. Sklenitev pogodbe o zavarovanju posojila kreditodajalcu – v konkretnem primeru toženi stranki – ki ni delničar ali z njim povezana tretja oseba, torej praviloma ni prepovedana in posledično ni nična sama po sebi (drugi odstavek 86. člena OZ). V primeru, da je tožena stranka pri sklepanju pogodbe ravnala v slabi veri, pa je pogodba nična zaradi nasprotovanja prisilnim predpisom (prvi odstavek 86. člena OZ). Vrhovno sodišče je v zadevi z opr. št. III Ips 115/2016 z dne 13. 6. 2018 pojasnilo, da je sklenitev pravnega posla, s katerim se krši izplačilna prepoved, prepovedana tudi tretji osebi, če je seznanjena s tem, da pravni posel pomeni prepovedano vračilo vložka delničarju in kljub temu sklene pogodbo o zavarovanju, saj s tem tudi sama prekrši kogentne določbe ZGD-1. Po oceni sodišč prve in druge stopnje je tožeča stranka uspela dokazati, da tožena stranka ni bila v dobri veri, ko je sprejela poroštvo tožeče stranke, ki bi utegnilo predstavljati prepovedano vračilo vložka po 227. členu ZGD-1. Za nedobrovernost tožene stranke sicer ne zadošča poznavanje okoliščin o povezanosti tožeče stranke in njene obvladujoče družbe ter o tem, da bi z zagotovitvijo poroštva utegnilo priti do prepovedanega vračila vložka. Sama odvisnost družbe res zbuja sum o možnosti prepovedanega vračila vložka, saj lahko delničar zaradi svoje povezanosti z družbo zavarovanje od nje izposluje prav iz razloga, ker ga na trgu več ni sposoben pridobiti oz. ga lahko prejme le pod strožjimi pogoji. Zato so praviloma takšni pravni posli sklenjeni pod pogoji, ki ne ustrezajo tržnim pogojem in pomenijo prepovedano vračilo vložka. Vendar je revizijsko sodišče v zadevi z opr. št. III Ips 115/2016 z dne 13. 6. 2018 pojasnilo, da se dobra vera domneva, zato banki kot tretji osebi za zavarovanje vsakega odobrenega kredita ni mogoče naložiti bremena poizvedovanja o tem, ali gre v posameznem primeru za prepovedano vračilo vložka. Ni namreč izključeno, da prejme družba za zagotovljena zavarovanja ustrezno nadomestilo (bodisi ob zagotovitvi zavarovanj bodisi v dejanskem koncernu naknadno), zato mora banka svojo dobrovernost dokazovati le v primeru, če bi bilo v dokaznem postopku ugotovljeno, da so bile v trenutku prejetih zavarovanj okoliščine takšne, da bi bilo prepovedano vračilo vložka očitno. Iz sodbe sodišča druge stopnje izhaja, da so v konkretnem primeru podane takšne okoliščine, ki utemeljujejo zaključek, da je bilo prepovedano vračilo vložka ob zagotovitvi zavarovanj za delničarjevo obveznost očitno, kot bo podrobneje pojasnjeno v nadaljevanju, zato je morala tožena stranka dokazovati svojo dobrovernost.
 12. Tožena stranka je navedla, da je vedela za odnos odvisnosti in obvladovanja med tožečo stranko kot odvisno družbo in družbo H., d.d. kot obvladujočo družbo. Družba H., d.d. je imela namreč 79,4-odstotni delež v kapitalu tožeče stranke. Vendar pa se je tožena stranka branila očitkov z zatrjevanjem, da pa ni vedela, da je z zagotovitvijo zavarovanja tožeče stranke za obveznost njenega delničarja, družbe H., d.d., prišlo do prepovedanega vračila vložka. V postopku je zatrjevala, da poroštva niso bila neodplačna, kar naj bi izhajalo iz letnega poročila tožeče stranke za poslovno leto 2011, v katerem so bila zagotovljena poroštva. Iz letnega poročila namreč izhaja, da je tožeča stranka kot odvisna družba pri vsakem pravnem poslu z obvladujočo družbo prejela ustrezno vračilo in zato ni bila prikrajšana.
 13. Sodišče druge stopnje je potrdilo ničnost poroštvenih pogodb in pri tem obrazložilo, da toženi stranki ob zadostni skrbnosti in dobrem poznavanju situacije pri tožeči stranki in njeni obvladujoči družbi ni moglo ostati neznano, da tožeča stranka za sklenjena poroštva ni prejela nadomestila. Sodišči prve in druge stopnje tako nista sledili argumentom tožene stranke, ko je ta dokazovala svojo dobrovernost ob prejemu poroštev s sklicevanjem na izjavo v letnem poročilu tožeče stranke za poslovno leto 2011, po kateri tožeča stranka zaradi pravnih poslov s povezanimi osebami ni bila prikrajšana. To letno poročilo je potrdil tudi revizor. Četudi je izjavo v poslovnem poročilu (ki je del letnega poročila družbe), da odvisna družba zaradi poslov z obvladujočo družbo ni bila prikrajšana, podpisal B. B. kot tedanji predsednik uprave tožeče stranke, sta sodišči prve in druge stopnje sledili njegovemu (drugačnemu – popolnejšemu) pričanju na glavni obravnavi. Prepričljivo in verodostojno je pojasnil, da se zapis v letnih poročilih nanaša le na pravne posle med tožečo stranko in družbo H., d.d. in ne na pravne posle z banko, kar sicer izhaja tudi iz besedila same izjave v poslovnem poročilu. Obravnavana poroštva so bila namreč pri tožeči stranki zavedena izvenbilančno in niso vplivala na bilanco stanja tožeče stranke. Sodišči prve in druge stopnje sta pojasnili, v čem se izjavi razlikujeta in zakaj je tehtnejša izjava B. B. na glavni obravnavi, na katero sta oprli svojo odločiteH. Revizijske navedbe, da naj bi bila podana bistvena kršitev določb pravdnega postopka, ker naj bi bili razlogi o odločilnih dejstvih v sodbi med seboj v nasprotju, in sicer zaradi razlike v izjavi B. B. na glavni obravnavi in njegovi izjavi, zajeti v letnem poročilu tožeče stranke za poslovno leto 2011, niso utemeljene, saj s takšnim očitkom tožena stranka pravzaprav izpodbija dokazno oceno sodišč prve in druge stopnje in s tem ugotovljeno dejansko stanje, česar pa z revizijo ni mogoče uveljavljati (tretji odstavek 370. člena ZPP).
 14. Tožena stranka v reviziji navaja, da bi sodišči prve in druge stopnje tisto, kar potrjujeta letno poročilo in revizorjevo poročilo k letnemu poročilu, morali šteti za dokazano. Revizorjevo poročilo naj bi bilo javna listina, ta pa naj bi dokazovala resničnost tistega, kar se v njej potrjuje ali določa. S temi navedbami revizijsko sodišče ne soglaša, saj revizorjevo poročilo ni javna listina. Revizor namreč z revidiranjem letnih poročil gospodarskih družb ne izvršuje javnega pooblastila, ki bi mu bilo poverjeno z zakonom. Zato tudi ni podana bistvena kršitev določb pravdnega postopka po 15. točki drugega odstavka 339. člena ZPP in tudi ne relativna bistvena kršitev določb pravdnega postopka po prvem odstavku 339. člena ZPP, ki ju uveljavlja tožena stranka v reviziji.
 15. Neutemeljen je revizijski očitek, da je sodišče druge stopnje zmotno razlagalo tretji odstavek 545. člena ZGD-1, saj naj bi sprejelo stališče, da se izjava po 545. členu ZGD-1 ne more nanašati na poroštveno pogodbo med tožečo stranko in banko, temveč se zapis v letnih poročilih oz. natančneje izjava po tretjem odstavku 545. člena ZGD-1 lahko glasi le na posle med obvladujočo in odvisno družbo. To namreč ne drži, saj je sodišče druge stopnje pritrdilo pritožbenim navedbam tožene stranke, da bi poročilo glede na tretji odstavek 545. člena ZGD-1 moralo vsebovati vse posle, ki jih je odvisna družba sklenila z obvladujočo družbo ali z njo povezano družbo, pa tudi na pobudo ali v interesu teh družb, kar vključuje tudi sporna poroštva. Vendar je sodišče druge stopnje ugotovilo pomanjkljivost izjave v poslovnem poročilu za poslovno leto 2011, zaradi česar je večjo dokazno vrednost poverilo izjavi B. B. na glavni obravnavi.
 16. Revizijsko sodišče soglaša, da bi morali biti pri poročanju o odvisnosti tožeče stranke, da kot odvisna družba ni utrpela prikrajšanja, zajeti tudi pravni posli, ki jih je morala odvisna družba skleniti na pobudo obvladujoče družbe s tretjimi osebami, a po ugotovitvah sodišč prve in druge stopnje iz zapisa v poročilu in izjave B. B. na glavni obravnavi izhaja, da ti niso bili vključeni. Zato se tožena stranka pri dokazovanju dobrovernosti ob prejemu poroštvenih izjav tožeče stranke ni mogla uspešno sklicevati na izjavo v poslovnem poročilu. Predvsem bi se revizijsko sodišče glede spornega zapisa v letnem poročilu odvisne družbe navezalo na ugotovljeno dejansko stanje in obrazložitev sodišča druge stopnje, ki je pojasnilo, da toženi stranki ob zadostni skrbnosti in ob dobrem poznavanju situacije pri tožeči stranki in njeni obvladujoči družbi H., d.d. ni moglo ostati neznano, da tožeča stranka za sklenjena poroštva ni prejela nadomestila. Tožena stranka je namreč vedela, da družba H., d.d. ni mogla vrniti kreditov ob njihovi zapadlosti in jih je zato tožena stranka reprogramirala ter pri tem zahtevala zavarovanje tožeče stranke. Glede na to, da v spornem letnem poročilu obravnavana poroštva sploh niso omenjena in je tožena stranka vedela za njihov obstoj, je nenavadno, da ta okoliščina pri njej ni vzbudila nobenih pomislekoH. Tožena stranka se ne razbremeni dolžnosti vedeti, da pride s prejemom poroštev v takšnih okoliščinah, kot so podane v konkretnem primeru, do prepovedanega vračila vložka, četudi izjava v letnem poročilu ni popolna. Pritrditi gre pojasnilu sodišča druge stopnje, da tožena stranka ni mogla kar šteti, da je tožeča stranka od družbe H., d.d. prejela nadomestilo za dana poroštva, če v poročilu nič ne piše o nadomestilu za poroštvo oz. o kakršnihkoli poslih s tretjimi osebami. Prav tako revizijsko sodišče soglaša z utemeljitvijo sodišča druge stopnje, da bi bilo težko sklepati na zmožnost obvladujoče družbe odvisni družbi zagotoviti nadomestilo za poroštvo, če ji je bilo treba reprogramirati kredite.
 17. Pritrditi gre navedbam tožeče stranke v odgovoru na revizijo, da se tudi sicer tožena stranka ob samem prejemu poroštev pojmovno ne bi mogla zanašati na navedbe v letnem poročilu tožeče stranke za poslovno leto 2011 o zagotovitvi nadomestila tožeči stranki za zagotovljena poroštva, saj je bilo to letno poročilo izdelano šele po zaključenem poslovnem letu, v katerem je tožeča stranka zagotovila poroštva. Poleg tega je takšna navedba v letnem poročilu lahko vprašljiva, saj je treba upoštevati pritisk podrejenosti, ki ga čutijo člani organa vodenja v odvisnih družbah in utegne botrovati netočnim navedbam v letnem poročilu. Prav iz tega razloga je za nepravilno in nepopolno poročanje o škodljivem vplivanju obvladujoče družbe predvidena tudi odškodninska odgovornost organov odvisne družbe po 548. členu ZGD-1. Zato ni pravilna revizijska navedba, da daje izjava na podlagi petega odstavka 545. člena ZGD-1 (pojasnilo iz poročila o odvisnosti, ali je bila odvisna družba prikrajšana ali ne, ki se vključi v poslovno poročilo) delničarjem in upnikom odvisne družbe garancijo, da odvisna družba ni bila prikrajšana, če je tako povzeto v poslovnem poročilu. Izjava na podlagi petega odstavka 545. člena ZGD-1 tako ne velja kot strogi dokaz in ne drži, da tožena stranka iz tega razloga tudi v danih okoliščinah, ko je bil podan konkreten sum o prepovedanem vračilu vložka, ne bi bila dolžna preverjati, ali je tožeča stranka prejela nadomestilo za zagotovljena poroštva. Prav tako pa tudi ni utemeljena revizijska navedba, da bi morala tožeča stranka dokazovati, da ni prejela nadomestila za zagotovljena poroštva, saj bi bilo takšno negativno dejstvo drugače kot z izjavo poslovodstva praktično nemogoče dokazovati.
 18. Ker je revizijsko sodišče ugotovilo, da so poroštvene izjave nične, zaključuje, da je iz enakih razlogov nična tudi pogodba o zastavi vrednostnih papirjev z oznako MAJG. Tožena stranka je dolžna tožeči stranki na podlagi 87. člena OZ vrniti menice, ki so bile dane v zavarovanje na podlagi ničnih poroštvenih izjav, prav tako je tožena stranka dolžna dovoliti izbris zastavne pravice in prepovedi razpolaganja na vrednostnih papirjih MAJG ter tožeči stranki vrniti 4.146,76 EUR na podlagi kondikcijskega zahtevka iz 190. člena OZ.
 19. Tožena stranka v reviziji ponovno vztraja pri svojih navedbah, da bi morala tožeča stranka v spor kot nujnega sospornika vključiti tudi obvladujočo družbo H., d.d., saj naj bi se tožeča stranka kot porok zavezala že s sopodpisom kreditnih pogodb oz. dodatkov h kreditnim pogodbam. Sodišče prve stopnje je v sodbi navedlo: »Iz kreditnih pogodb /.../ je razvidno, da je poleg kreditojemalca (H., d.d.) in kreditodajalca (A., d.d.) podpisana tudi tožeča stranka kot zastavitelj. Sklenitelja kreditnih pogodb sta sicer le H. d.d. in tožena stranka, kar je razvidno iz uvodoma navedenih pogodbenih strank. V 6. členu kreditnih pogodb je v točki b) navedeno le, da bodo vse obveznosti po kreditnih pogodbah zavarovane s solidarnim poroštvom poroka družbe H. Holding, d.d., ki bo podpisala 7 menic z menično ter poroštveno izjavo /.../. Zgolj podpis tožeče stranke na kreditnih pogodbah kot zastavitelja, tožeče stranke še ne bi zavezoval kot poroka in plačnika, če tožeča stranka ne bi podpisala tudi poroštvenih izjav.« Zato pravzaprav s kreditno pogodbo (ki ni bila tripartitna) ni šlo za urejanje dveh pogodbenih razmerij. Revizijsko sodišče zaključuje, da se poroštvo ni vzpostavilo s sopodpisom kreditnih pogodb oz. njihovih dodatkov, četudi iz izvedenega dokaznega postopka izhaja, da tožena stranka ni bila pripravljena skleniti in podaljšati kreditnih pogodb, če k njim kot porok ne bi pristopila tožeča stranka, zaradi česar je bila poroštvena zaveza bistvenega pomena za sklenitev kreditnih pogodb. Zagotovljeno poroštvo je bilo po revizijskih navedbah tožene stranke odločilen nagib za odobritev kreditov, a kljub temu revizijsko sodišče pritrjuje stališču sodišč prve in druge stopnje, da tožeča stranka ni bila dolžna v spor vključiti tudi svoje obvladujoče družbe H., d.d., kot bo pojasnjeno v nadaljevanju.
 20. Tožeča stranka tudi ni bila dolžna uveljavljati ničnosti kreditnih pogodb. Pri teh namreč ne gre za tripartitne pogodbe, kot je pojasnjeno v prejšnji točki in kot to napačno navaja tožena stranka v reviziji, v kateri prav tako zmotno trdi, da bi moralo sodišče prve stopnje zaradi pomanjkanja pasivne legitimacije tožbeni zahtevek tožeče stranke zavrniti. Revizijsko sodišče glede tega dodaja, da gre v konkretnem primeru za presojo ničnosti poroštev, pri čemer družba H., d.d. ni niti upnik niti dolžnik iz teh obligacijskih razmerij. Kreditne pogodbe, katerih ničnost naj bi se po navedbah tožene stranke prav tako ugotavljala v tem postopku, pomenijo ločena obligacijskopravna razmerja. Soglašati gre z zaključkom sodišča druge stopnje, da ničnost poroštvenih pogodb (praviloma) ne vpliva na veljavnost kreditnih pogodb. Revizijsko sodišče dodaja, da lahko tožeča stranka iz razlogov, ki jih uveljavlja v tem pravdnem postopku, doseže le ničnost poroštvenih pogodb, ne more pa na teh podlagah zahtevati ničnosti kreditnih pogodb. A ker lahko z zatrjevanimi argumenti doseže le ugotovitev ničnosti poroštev, kar zadostuje, da se razbremeni svoje obveznosti, ji zaradi tega ni treba uveljavljati še ničnosti kreditnih pogodb.
 21. Glede na navedeno razlogi, zaradi katerih je bila revizija vložena, niso podani, zato jo je Vrhovno sodišče na podlagi 378. člena ZPP zavrnilo kot neutemeljeno.
 22. V skladu s prvim odstavkom 165. člena ZPP je revizijsko sodišče odločilo tudi o stroških, ki so nastali v revizijskem postopku. Ker tožena stranka z revizijo ni uspela, v skladu s prvim odstavkom 154. člena ZPP sama krije stroške revizije, medtem ko je tožeči stranki dolžna povrniti stroške revizijskega odgovora (II. točka izreka). Sodni postopek na prvi stopnji se je začel 12. 10. 2012, kar je pred uveljavitvijo Odvetniške tarife iz leta 2014 in po uveljavitvi Zakona o odvetniški tarifi (v nadaljevanju ZOdvT), zato se odvetniški stroški skladno z drugim odstavkom 20. člena Odvetniške tarife iz leta 2014 v tem postopku določajo po ZOdvT. Ob upoštevanju določbe prvega odstavka 41. člena ZOdvT so stroški revizijskega postopka glede na čas vložitve tožbe odmerjeni po ZOdvT. Ob upoštevanju stroškovnika tožeče stranke ji je Vrhovno sodišče priznalo po 6.150,00 EUR stroškov za odgovor na revizijo (tar. št. 3300), 20,00 EUR materialnih stroškov (tar. št. 6002) ter 1.357,40 EUR (22 %) DDV (tar. št. 6007), kar skupno znaša 7.527,40 EUR.
 Zakon o gospodarskih družbah (2006) - ZGD-1 - člen 227, 227/1-3, 545
 P2RvYy0yMDE1MDgxMTExNDIzMDgz


type: wikipedia

text:
Alaxai József (Alakszai, Alaxay József) (Verpelét, Heves vm., 1757. március 19. – 1806 körül) egyházi író, műfordító.
 Élete
 1783-ban szentelték fel. 1785-től 1788-ig Szepetneken működött mint káplán, 1788 és 1794 között Milejben volt plébános, később lemondott plébániájáról. Semmiféle reá vonatkozó adat nem maradt fenn a mileji plébánia anyakönyveiben illetve irataiban. Egy ideig nevelőként dolgozott, utána a győri egyházmegyében pap, majd Gyömörén plébános volt. Később a győri püspök titkára lett. 1806 körül Rómában tartózkodott. Halálának időpontját nem ismerjük. (1808-ban a győri papi névtár már nem említi.)
 Munkái
 Pásztori oktatás, melyben a hitetlenségnek okai és az isteni tiszteletnek fundamentomi adatnak elő. Montazet után francziából. Szombathely, 1790. Két kötet. (2. kiadás 1794.)
 Lirinumi szent Vinczének az eretnekségek ujításáról irt emlékeztető könyve. Pozsony, 1793.
 A világ közönséges történeteinek ékességei. Uo. 1794. (Fordítás.)
 Források
 Zalai életrajzi kislexikon
 Magyar írók
 Magyar katolikus papok
 Verpelétiek
 1757-ben született személyek
 Az 1800-as években elhunyt személyek


type: other

text:
•Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας "Ψυκτικών Εγκαταστάσεων και Κλιματισμού" του Τομέα Μηχανολογίας αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Ψυκτικών Εγκαταστάσεων και Κλιματισμού" του Τομέα Μηχανολογίας, που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν.3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ του Ν. 3475/2006 ειδικότητας 'Μηχανολογικών Εγκαταστάσεων και Κατασκευών' του Τομέα Μηχανολογίας αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου ΤΕΛ ειδικότητας "Βιομηχανικών Εγκαταστάσεων και Βιομηχανικής Παραγωγής", που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ του Ν. 3475/2006 ειδικότητας 'Μηχανικών και Ηλεκτρολογικών Συστημάτων Αυτοκινήτου' του Τομέα Οχημάτων αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β' κύκλου σπουδών ειδικότητας "Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου", που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας 'Ηλεκτρολογικών Εγκαταστάσεων' του Τομέα Ηλεκτρολογίας αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Εγκαταστάσεων Κτιρίων και Βιομηχανικών χώρων" του Τομέα Ηλεκτρολογίας, που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν.3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας "Ηλεκτρονικών Συστημάτων Επικοινωνιών" του Τομέα Ηλεκτρονικής αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Ηλεκτρονικός Οπτικοακουστικών Συστημάτων" του Ηλεκτρονικού Τομέα, που απονεμήθηκαν με το Β.δ. 510/1971 (ΦΕΚ 152/Α ́/1971) και το Π.δ. 258/2003 (ΦΕΚ 235/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας "Σχεδιαστών Δομικών Έργων" του Τομέα Δομικών Έργων αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Σχεδιαστών Τεχνικών Έργων με χρήση Η/Υ" του Τομέα Κατασκευών, που απονεμήθηκαν με το Π.δ. 301/2003 (ΦΕΚ 257/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας "Βοηθών Βρεφονηπιοκόμων" του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Βοηθών Βρεφονηπιοκόμων ? Παιδοκόμων" του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας, που απονεμήθηκαν με τις υπουργικές αποφάσεις Π2β/οικ. 2808/1997 (ΦΕΚ 645/Β ́/1997) και υπουργική απόφαση Γ2β/οικ. 1570/1999 (ΦΕΚ 749/Β ́/1999).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας "Βοηθών Νοσηλευτών" του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας 'Βοηθών Νοσηλευτών' του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας, που απονεμήθηκαν με τα Π.δ. 210/2001 (ΦΕΚ 165/Α ́/2001), υπουργική απόφαση Υ7β/οικ.4756/2001 (ΦΕΚ 1082/Β ́/2001) και Π.δ. 268/2003 (ΦΕΚ 240/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας 'Υπαλλήλων Διοίκησης και Οικονομικών Υπηρεσιών' του Τομέα Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας 'Υπαλλήλων Οικονομικών Υπηρεσιών' του Τομέα Οικονομίας και Διοίκησης, που απονεμήθηκαν με το Ν. 2515/1997 (ΦΕΚ 154/Α ́/1997) και το Π.δ. 340/1998 (ΦΕΚ 228/Α ́/1998).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν.3475/2006 ειδικότητας 'Υπαλλήλων Τουριστικών Επιχειρήσεων' του Τομέα Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Υπαλλήλων Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων" του Τομέα Οικονομίας και Διοίκησης,που απονεμήθηκαν με το Ν. 2515/1997 (ΦΕΚ 154/Α ́/1997) και το Π.δ. 340/1998 (ΦΕΚ 228/Α ́/1998).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Πλοιάρχων Ε.Ν." του Τομέα Πλοιάρχων Ε.Ν. αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Πλοιάρχων Ε.Ν." του Ναυτικού και Ναυτιλιακού Τομέα, που απονεμήθηκαν με το Π.δ. 243/1998 (ΦΕΚ 181/Α ́/1998), όπως τροποποιήθηκε με το Π.δ. 295/1999 (ΦΕΚ 266/Α ́/1999) και το Π.δ. 19/2001 (ΦΕΚ 14/Α ́/2001).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Λ. του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Μηχανικών Ε.Ν." του Τομέα Μηχανικών Ε.Ν. αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Μηχανικών Ε.Ν." του Ναυτικού και Ναυτιλιακού Τομέα, που απονεμήθηκανμε το Π.δ. 243/1998 (ΦΕΚ 181/Α ́/1998), όπως τροποποιήθηκε με το Π.δ. 295/1999 (ΦΕΚ 266/Α ́/1999) και το Π.δ. 19/2001 (ΦΕΚ 14/A ́/2001), με την κοινή υπουργική απόφαση Ε/6742/1999 των Υπουργών Ε.Π.Θ. και Μ.Ε. (ΦΕΚ 416/Β ́/1999) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. του Ν. 3475/2006 ειδικότητας "Συντήρησης Έργων Τέχνης ? Αποκατάστασης" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Συντήρησης Έργων Τέχνης ? Αποκατάστασης" του Τομέα Εφαρμοσμένων Τεχνών, που απονεμήθηκαν με το Π.δ. 73/2002 (ΦΕΚ 55/Α ́/2002).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. του Ν.3475/2006 ειδικότητας 'Χημικών Εργαστηρίων και Ποιοτικού Ελέγχου Υλικών' αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας 'Χημικών Εργαστηρίων και Ποιοτικού Ελέγχου Υλικών' του Τομέα Χημικών Εργαστηριακών Εφαρμογών, που απονεμήθηκαν με το Ν.1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Αισθητικής Τέχνης" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Αισθητικής Τέχνης" του Τομέα Αισθητικής ? Κομμωτικής, που απονεμήθηκαν με την υπουργική απόφαση Α5/2005/20.04.1999 (ΦΕΚ 749/Β ́/1999).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. του Ν.3475/2006 Υπ. Υγείας ειδικότητας "Βοηθών Νοσηλευτών" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Βοηθών Νοσηλευτών", που απονεμήθηκαν με τα Π.δ. 210/2001 (ΦΕΚ 165/ Α ́/2001), υπουργική απόφαση Υ7β/οικ.4756/2001 (ΦΕΚ 1082/Β ́/2001) και Π.δ. 268/2003 (ΦΕΚ 240/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Βοηθών Γενικής Νοσηλείας" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Βοηθών Νοσηλευτών", που απονεμήθηκαν με τα Π.δ. 210/2001 (ΦΕΚ 165/Α ́/2001), υπουργική απόφαση Υ7β/οικ.4756/2001 (ΦΕΚ 1082/Β ́/2001) και Π.δ. 268/2003 (ΦΕΚ 240/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Τεχνιτών Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας 'Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου', που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Τεχνιτών Ηλεκτρολογικών Συστημάτων Αυτοκινήτου" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Ηλεκτρομηχανικών Συστημάτων και Αυτοματισμού Αυτοκινήτου", που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Τεχνιτών Ηλεκτρολογικών Εργασιών" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Εγκαταστάσεων Κτιρίων και Βιομηχανικών χώρων", που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Υπ. Παιδείας του Ν.3475/2006 ειδικότητας 'Αμαξωμάτων' αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Α ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας 'Αμαξωμάτων', που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Τεχνιτών Αμαξωμάτων" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Α ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Αμαξωμάτων", που απονεμήθηκαν με το Ν. 1575/1985 (ΦΕΚ 207/Α ́/1985) και το άρθρο 18 του Ν. 3185/2003 (ΦΕΚ 229/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Βοηθών Γενικής Βρεφονηπιοκομίας" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Βοηθών Βρεφονηπιοκόμων ? Παιδοκόμων", που απονεμήθηκαν με τις υπουργική απόφαση Π2β/οικ.2808/1997 (ΦΕΚ 645/ Β ́/1997) και υπουργική απόφαση Γ2β/οικ. 1570/1999 (ΦΕΚ 749/Β ́/1999).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Σχεδιαστών Τεχνικών Εφαρμογών με χρήση Η/Υ" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Σχεδιαστών Τεχνικών Έργων με χρήση Η/Υ" του Τομέα Κατασκευών, που απονεμήθηκαν με το Π.δ. 301/2003 (ΦΕΚ 257/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Υπαλλήλων Οικονομικών Καθηκόντων" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας 'Υπαλλήλων Οικονομικών Υπηρεσιών' του Τομέα Οικονομίας και Διοίκησης, που απονεμήθηκαν με το Ν. 2515/1997 (ΦΕΚ 154/Α ́/1997) και το Π.δ. 340/1998 (ΦΕΚ 228/Α ́/1998).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Ξενοδοχειακών Επιχειρήσεων" του Τομέα Οικονομίας και Διοίκησης, που απονεμήθηκαν με το Ν. 2515/1997 (ΦΕΚ (ΦΕΚ 154/Α ́/1997) και το Π.δ. 340/1998 (ΦΕΚ 228/Α ́/1998).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Υπαλλήλων Διοικητικών Καθηκόντων" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας 'Υπαλλήλων Διοίκησης' του Τομέα Οικονομίας και Διοίκησης, που απονεμήθηκαν με το Ν. 2515/1997 (ΦΕΚ 154/Α ́/1997) και το Π.δ. 340/1998 (ΦΕΚ 228/Α ́/1998).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ του Ν.3475/2006 ειδικότητας "Τεχνιτών Ηλεκτρονικών Συσκευών Εγκαταστάσεων και Υπολογιστικών Μονάδων" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Α ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Ηλεκτρονικός Συσκευών και Εγκαταστάσεων", που απονεμήθηκαν με το Β.δ. 510/1971 (ΦΕΚ 152/Α ́/1971) και το Π.δ. 258/2003 (ΦΕΚ 235/Α ́/2003).
 •Χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα στους κατόχους τίτλου ΕΠΑ.Σ. του Ν.3475/2006 (αρμοδιότητας Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και λοιπών Υπουργείων) ειδικότητας "Κομμωτικής Τέχνης" αντίστοιχα με τα επαγγελματικά δικαιώματα των κατόχων τίτλου TEE Β ́ κύκλου σπουδών ειδικότητας "Κομμωτικής Τέχνης", που απονεμήθηκαν με τον Ν.4281/2014 (ΦΕΚ 160/Α ́/2014).


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
C 357/32 Qf Gazzetta ufficiale delle Comunità europee 22 . 11 . 97
 dinanzi al Tribunale di primo grado delle Comunità euro — la direttiva del Treuhandanstalt per la quale nell'aprile
 pee un ricorso contro la Commissione delle Comunità 1993 era stata interrotta l'attività di maturazione di
 europee . banane rappresenterebbe una « circostanza eccezio
 nale ».
 La ricorrente conclude che il Tribunale voglia:
 (') GU L 47 del 25 . 2 . 1993 , pag . 1 .
 — annullare, ai sensi dell'art. 174, primo comma, del ( 2 ) Sentenza 26 novembre ' 1996, causa C-68/95 , Race. 1996 , pag .
 11-6067 .
 Trattato CE, la decisione della Commissione 9 luglio
 1997 (VI/625 1 /97/DE);
 — condannare la Commissione a rimborsare alla ricor
 rente, ai sensi dell'art. 87, n. 2 , del regolamento di
 procedura, le spese del procedimento. Ricorso del signor Georges Keiser contro la Commissione
 delle Comunità europee presentato il 17 settembre 1997
 Motivi e principali argomenti
 (Causa T-255/97)
 Con la decisione impugnata veniva respinta la domanda ( 97/C 357/61 )
 della ricorrente, presentata ai sensi dell'art. 30 del regola
 mento ( CEE) n. 404/93 ('), diretta al rilascio di licenze (Lingua processuale: il francese)
 supplementari d' importazione di banane nell'ambito del
 regime del contingente doganale . La ricorrente, fondata il Il 17 settembre 1997 il signor Georges Keiser, residente a
 1° gennaio 1994, succede di diritto a un'impresa statale Asselscheueur ( Lussemburgo ), con l'avv. Lucas Vogel, del
 della ex RDT esistente dal 1953 , la cui capacità annua di foro di Bruxelles, con domicilio eletto in Lussemburgo
 maturazione di banane poteva raggiungere le 14 500 ton presso il ricorrente stesso, 44, rue du Grunewald, ha pre
 nellate . Nell'aprile 1993 , su indicazione del « Treuhandan sentato dinanzi al Tribunale di primo grado delle Comu
 stalt », l'attività di maturazione di banane veniva inter nità europee un ricorso contro la Commissione delie
 rotta. A causa dei problemi strutturali nei nuovi Lànder, Comunità europee .
 alla ricorrente non sarebbe stato possibile, fino all'ado
 zione della « organizzazione di mercato nel settore della Il ricorrente conclude che il Tribunale voglia :
 banana », concludere il processo di ammodernamento
 necessario. Anche se la ricorrente vi avesse provveduto a — annullare la decisione 4 giugno 1997, notificata al
 tempo, in base agli anni di riferimento da tenere in consi ricorrente il 16 giugno 1997, con la quale è stato
 derazione ai sensi dell' art. 19, n . 2, del regolamento ( CEE ) respinto il reclamo presentato contro la decisione
 n. 404/93 sarebbe stato assegnato un contingente insolita 20 dicembre 1996 la quale, su domanda del ricorrente,
 mente esiguo. La ricorrente avrebbe inoltre fatto affida rifiutava a quest' ultimo il ripristino nell'esercizio delle
 mento sul fatto che, da un lato, in base alla particolare sue funzioni normali presso l'Ufficio di sicurezza di
 situazione nei nuovi Lànder, il suo contingente di banane Lussemburgo;
 sarebbe stato calcolato sulla base della capacità della
 società che l'aveva preceduta, dall'altro, che non sarebbero — condannare la convenuta alle spese di causa .
 stati tenuti in considerazione, come anni di riferimento nel
 rilascio di licenze d'importazione, gli anni dal 1993 al Motivi e principali argomenti
 1995 , nei quali la capacità è stata estremamente ridotta .
 Il ricorrente, addetto al servizio dell'Ufficio di sicurezza a
 La ricorrente fa valere i seguenti motivi : Lussemburgo, sostiene innanzi tutto che era stato ascoltato
 il 3 dicembre 1991 nell'ambito di indagini condotte circa
 — abuso di discrezionalità da parte della Commissione, irregolarità commesse nella gestione dell'Ufficio di sicu
 che non ha tenuto conto del fatto che ricorrerebbero i rezza a Lussemburgo e che, nel corso di questa audizione,
 presupposti di un caso estremo, così come stabiliti era stato indotto a rivelare diverse pratiche irregolari di
 dalla Corte in un caso analogo (2 ), cui sarebbe stato testimone . Poco prima di questa audi
 zione, il ricorrente si era presentato alle prove di un
 — violazione del principio di diritto comunitario della concorso generale. In seguito a questo concorso, era stato
 parità di trattamento, poiché sarebbe stato impossibile avviato un procedimento disciplinare nei suoi confronti .
 alla ricorrente, nel corso degli anni di riferimento, rea Gli era stato addebitato di non essersi comportato leal
 lizzare un volume d'affari degno di nota, laddove essa mente nello svolgimento delle prove . A conclusione di que
 sarebbe stata trattata al pari di tutte le altre imprese sto procedimento disciplinare l' I 1 gennaio 1995 è stata
 occidentali di commercio di frutta ; inflitta al ricorrente la sanzione della nota di biasimo . Tut
 tavia, egli era stato informato, fin dal 31 luglio 1992, della
 — pregiudizio dei diritti di proprietà della ricorrente, sua messa a disposizione dell'Ufficio delle pubblicazioni.
 nonché impedimento del diritto al libero esercizio di
 un'attività professionale, in quanto la ricorrente, la cui Il ricorrente a sostegno delle sue pretese deduce i seguenti
 attività si estende a tutte le varietà di frutta , dovrebbe motivi :
 procedere con urgenza alla maturazione di banane, e
 senza la concessione di licenze supplementari la sua — Violazione degli artt. 90, n . 1 , e 2, n. 1 , dello Statuto,
 esistenza commerciale sarebbe minacciata ; e della decisione della Commissione pubblicata sulle
 ---pagebreak--- 22. 11 . 97 I IT Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 357/33
 « Informazioni amministrative » del 7 aprile 1986 — condannare la convenuta a versare al ricorrente a
 (n. 498 ), in quanto la decisione impugnata sarebbe titolo di risarcimento danni FB 1 057 567 oltre agli
 stata sottoscritta da un capodivisione in servizio a Lus interessi del 5 % a decorrere dal 26 ottobre 1984,
 semburgo e non dal direttore generale del personale
 dell' amministrazione .
 — condannare la convenuta alle spese di causa .
 Motivi e principali argomenti
 — Violazione dell'art. 25 , n. 2, dello Statuto e del princi
 pio « non bis in idem », sancito dall'art. 86 , n. 3 , dello
 Statuto, nonché l'esistenza nella fattispecie di un errore Il ricorrente era alle dipendenze della convenuta con sede
 manifesto di valutazione, in quanto la convenuta, per ad Ispra . Dopo che egli nel marzo 1982 aveva subito un
 rifiutare di porre un termine al distacco provvisorio incidente di sci, andava in pensione anticipata per invali
 del ricorrente presso l'Ufficio delle pubblicazioni e di dità parziale permanente . Nel maggio 1986 egli chiedeva
 riammetterlo nell'esercizio delle sue funzioni normali l'aumento della percentuale d'invalidità parziale dal 28 %
 presso l'Ufficio di sicurezza, fa valere una motivazione al 50/55% . Dopo dieci anni, cioè nell' aprile 1996 , il ricor
 esclusivamente basata sulla sanzione della nota di bia rente, in seguito ad un aumento del grado di invalidità
 simo che gli è stata inflitta . parziale del 14% ad un totale del 42% , ha ottenuto un'in
 dennità, che è stata versata sul suo conto il 25 aprile
 1996 .
 Il ricorrente precisa al riguardo che questo motivo di
 rigetto ha come conseguenza di infliggergli una seconda Il ricorso del ricorrente è rivolto contro i danni che egli
 sanzione per fatti definitivamente risolti in base ad una ritiene di aver subito a causa della lunga elaborazione
 decisione disciplinare . Inoltre la decisione impugnata lascia della sua domanda dal 14 maggio 1986 fino al pagamento
 intendere che le mansioni di un dipendente presso l'Ufficio avvenuto il 25 aprile 1996 .
 di sicurezza sono a tal punto delicate che richiedono un
 grado di moralità superiore ad altri servizi della Commis Le pretese addotte dal ricorrente si riferiscono al risarci
 sione . Secondo il ricorrente, questo approccio costituisce mento del danno dovuto al ritardo, al risarcimento dovuto
 un errore manifesto di valutazione . Si precisa al riguardo a un danno colpevolmente arrecato e all' indennizzo della
 che un altro dipendente colpito dallo stesso procedimento mora .
 disciplinare ha potuto conservare il suo posto nonostante
 il fatto di svolgere funzioni molto delicate presso la Dire
 zione « Controllo di sicurezza dell' Euratom » e di avere Secondo quanto sostiene il ricorrente un dipendente, che
 costituito oggetto della stessa sanzione della nota di bia ottiene un'indennità solo molti anni dopo che si è verifi
 simo . cato un incidente, viene posto in una situazione decisa
 mente peggiore di un analogo dipendente, che ottiene il
 pagamento dell' indennità immediatamente dopo l' inci
 dente . Questa disparità di trattamento è incompatibile con
 il divieto di discriminazione . Questo principio la cui
 diversa configurazione è l'obbligo di parità di trattamento,
 è sancito anche dallo Statuto del personale delle Comunità
 europee, in concreto dalla formulazione dell' art. 73 , n. 2 .
 Ricorso del signor Hans C. Herold contro la Commissione
 delle Comunità europee presentato il 19 settembre 1997
 Se la convenuta dovesse contrapporre questa disposizione
 ( Causa T-257/97) alla domanda del ricorrente, sarebbe stato persino compito
 ( 97/C 357/62 )
 della convenuta promuovere una modifica o un'integra
 zione dello Statuto del personale . In effetti essa non ha tut
 tavia intrapreso fino ad oggi alcuna azione al riguardo.
 (Lingua processuale: il tedesco)
 Il 19 settembre 1997 il signor Hans C. Herold residente a
 Levanto ( Italia ), con gli avv. Dr. Bernd Potthast, Dr. Hans
 Josef Riiber e Albert Potthast, del foro di Colonia, con Ricorso della Società Eridania SpA e altre contro il Con
 domicilio eletto in Lussemburgo presso lo studio dell'avv. siglio delle Comunità europee, presentato il 22 settembre
 Ernest Arendt, 8-10 rue Mathias Hardt, ha presentato 1997
 dinanzi al Tribunale di primo grado delle Comunità euro ( Causa T-258/97 )
 pee un ricorso contro la Commissione delle Comunità
 ( 97/C 357/63 )
 europee .
 (Lingua processuale: l'italiano)
 Il ricorrente conclude che il Tribunale voglia :
 La Società Eridania Spa, con sede in Genova, e la Società
 ISI, Industria Saccarifera Italiana Agroindustriale Spa, con
 — annullare la decisione della convenuta 20 novembre sede in Padova, del gruppo Eridania , la Società Sadam
 1996 , Zuccherifici Divisione della S.E.C.I. , Società Esercizi Com


type: legislation

text:
 29.4.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 113/40
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/756
 z dnia 28 kwietnia 2017 r.
 ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),
 uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.
 (2)
 Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2017 r.
 W imieniu Komisji,
 za Przewodniczącego,
 Jerzy PLEWA
 Dyrektor Generalny
 Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
 (1) Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.
 (2) Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.
 ZAŁĄCZNIK
 Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw
 (EUR/100 kg)
 Kod CN
 Kod państw trzecich (1)
 Standardowa wartość w przywozie
 0702 00 00
 EG
 288,4
 MA
 99,5
 TR
 115,6
 ZZ
 167,8
 0707 00 05
 MA
 79,4
 TR
 147,7
 ZZ
 113,6
 0709 93 10
 TR
 140,9
 ZZ
 140,9
 0805 10 22 , 0805 10 24 , 0805 10 28
 EG
 50,0
 IL
 141,6
 MA
 55,7
 TR
 41,8
 ZA
 43,6
 ZZ
 66,5
 0805 50 10
 EG
 56,5
 TR
 54,0
 ZZ
 55,3
 0808 10 80
 AR
 227,9
 BR
 112,9
 CL
 124,5
 NZ
 146,7
 US
 116,7
 ZA
 81,8
 ZZ
 135,1
 0808 30 90
 AR
 168,8
 CL
 142,4
 CN
 98,4
 NZ
 206,0
 ZA
 116,8
 ZZ
 146,5
 (1) Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


text:
 Avis juridique important
 |
 52003PC0182(01)
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την υπογραφή, εξ ονόματος της Κοινότητας, συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Μάλτας, αφετέρου, σχετικά με τη διαπίστωση της συμμόρφωσης και την αποδοχή βιομηχανικών προϊόντων /* COM/2003/0182 τελικό - ACC 2003/0065 */
 Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την υπογραφή, εξ ονόΘατος της Κοινότητας, συΘφωνίας Θεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Μάλτας, αφετέρου, σχετικά Θε τη διαπίστωση της συΘΘόρφωσης και την αποδοχή βιοΘηχανικών προϊόντων(υποβληθείσα από την Επιτροπή)AΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗΙ. Aιτιολογικη ΕκθεσηΒάσει των οδηγιών διαπραγμάτευσης που εξέδωσε το Συμβούλιο στις 21.9.92 όπως τροποποιήθηκαν με την απόφαση που εξέδωσε το Συμβούλιο στις 19.07.2002, και της απόφασης του Ιουνίου 1997 του Συμβουλίου σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές που θα πρέπει να ακολουθήσει η Επιτροπή για τη διαπραγμάτευση των ευρωπαϊκών συμφωνιών διαπίστωσης της συμμόρφωσης με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε και μονόγραψε Συμφωνία για τη Διαπίστωση της Συμμόρφωσης και την Αποδοχή βιομηχανικών προϊόντων με τη Μάλτα (εφεξής καλούμενη "ΣΔΣΑ").Το κείμενο της εν λόγω συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα ανακοίνωση. Στη συνέχεια, ακολουθεί αξιολόγηση της συμφωνίας υπό το φως των οδηγιών διαπραγμάτευσης που ενέκρινε το Συμβούλιο, και προτείνεται στο Συμβούλιο να εγκρίνει την υπογραφή της συμφωνίας και να αποφασίσει να εγκρίνει τη σύναψή της εξ ονόματος της Κοινότητας. Η αξιολόγηση αυτή καθώς και οι προτάσεις ομοιάζουν με τα σχετικά έγγραφα για τα ΠΕΔΑ που συνήψε το Συμβούλιο με την Ουγγαρία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Λετονία και τη Λιθουανία.Ι.1 Αξιολόγηση της συμφωνίαςΗ παρούσα συμφωνία πρόκειται να εφαρμοστεί μόνο κατά τη διάρκεια της προενταξιακής περιόδου. Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν υφίσταται ευρωπαϊκή συμφωνία η οποία προσφέρει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο, αποφασίστηκε, κατόπιν διαβουλεύσεων με την επιτροπή του άρθρου 133, να εγκριθεί αυτή η συμφωνία ως αυτοδύναμη συμφωνία.Η ΣΔΣΑ ακολουθεί τις γενικές αρχές που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την κοινοτική πολιτική εξωτερικού εμπορίου στον τομέα των προτύπων και της διαπίστωσης της συμμόρφωσης [1] βάσει της παραγράφου 49. Η ΣΔΣΑ αποτελεί μεταβατική συμφωνία, και κατά συνέπεια θα παύσει να ισχύει με την προσχώρηση της υποψήφιας χώρας.[1] COM(1996) 564 - τελικό. 13.11.1996Η ΣΔΣΑ προβλέπει την επέκταση ορισμένων ευεργετημάτων της εσωτερικής αγοράς σε τομείς που έχουν ήδη ευθυγραμμιστεί. Η ΣΔΣΑ διευκολύνει συνεπώς την πρόσβαση στην αγορά με την εξάλειψη τεχνικών εμποδίων στο εμπόριο βιομηχανικών προϊόντων. Για τον σκοπό αυτό, η ΣΔΣΑ προβλέπει δύο μηχανισμούς: α) την αμοιβαία αποδοχή των βιομηχανικών προϊόντων που πληρούν τις απαιτήσεις για τη νόμιμη κυκλοφορία τους στην αγορά ενός εκ των συμβαλλόμενων μερών, και β) την αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων της διαπίστωσης της συμμόρφωσης των βιομηχανικών προϊόντων που υπόκεινται στην κοινοτική νομοθεσία και στην αντίστοιχη εθνική νομοθεσία.Ο πρώτος μηχανισμός, δηλαδή η αμοιβαία αποδοχή των βιομηχανικών προϊόντων, προβλέπει ότι τα προϊόντα που καλύπτονται από τη ΣΔΣΑ τα οποία έχουν τεθεί νόμιμα στην αγορά ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν πρόσβαση στην αγορά του άλλου συμβαλλόμενου μέρους με τους ίδιους όρους. Η διάταξη αυτή αυξάνει την προβλεψιμότητα που είναι αναγκαία στους κατασκευαστές και τους εξαγωγείς, οι οποίοι έχουν έτσι τη δυνατότητα να επιβεβαιώνουν εκ των προτέρων ότι τα βιομηχανικά προϊόντα που υπόκεινται στο συγκεκριμένο μηχανισμό δύνανται να κυκλοφορούν ελεύθερα μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών. Θα πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις για τα παραρτήματα που θα επιτρέψουν τη λειτουργία του εν λόγω μηχανισμού.Ο δεύτερος μηχανισμός αποτελεί ιδιαίτερο τύπο συμφωνίας αμοιβαίας αναγνώρισης (ΣΑΑ), στο πλαίσιο της οποίας η αμοιβαία αναγνώριση λειτουργεί βάσει του κοινοτικού κεκτημένου. Επιτρέπει στα βιομηχανικά προϊόντα που πιστοποιούνται από κοινοποιημένους φορείς στην Ευρωπαϊκή Ενωση να διατίθενται στην αγορά της Μάλτας χωρίς να πρέπει να υποβληθούν σε περαιτέρω διαδικασίες έγκρισης, και αντίστροφα. Καλύπτονται οι ακόλουθοι τομείς: ηλεκτρική ασφάλεια, ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα, μηχανές, ανελκυστήρες, μέσα ατομικής προστασίας, συσκευές και συστήματα προστασίας που προορίζονται για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες, ασφάλεια των παιχνιδιών, και ραδιοεξοπλισμός και τηλεπικοινωνιακός τερματικός εξοπλισμός.Το σχέδιο ΣΔΣΑ που προβλέπεται με τη Μάλτα συμφωνεί απόλυτα με τα ΠΕΔΑ που συνήψε το Συμβούλιο με τη Λετονία, τη Λιθουανία [2], την Ουγγαρία και την Τσεχική Δημοκρατία [3]. Η Μάλτα έχει υιοθετήσει την κοινοτική τεχνική νομοθεσία στους τομείς που καλύπτονται από τη συμφωνία και συμμετέχει στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς στον τομέα των προτύπων, της μετρολογίας, των εργαστηριακών δοκιμών και της διαπίστευσης.[2] Απόφαση αριθ. 2002/608/ΕΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 για τη σύναψη ΠΕΔΑ με την Δημοκρατία της Λετονίας (ΕΕ L 202, 31.07.2002, σ. 1). Απόφαση αριθ. 2002/609/ΕΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 για τη σύναψη ΠΕΔΑ με την Δημοκρατία της Λιθουανίας (ΕΕ L 202, 31.07.2002, σ. 19).[3] Απόφαση αριθ. 2001/365/ΕΚ του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2001 για τη σύναψη ΠΕΔΑ με την Τσεχική Δημοκρατία (ΕΕ L 135, 17.05.2001, σ. 1). Απόφαση αριθ. 2001/366/ΕΚ του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2001 για τη σύναψη ΠΕΔΑ με την Ουγγαρία (ΕΕ L 135, 17.05.2001, σ. 35).Η ΣΔΣΑ συνίσταται σε μία συμφωνία πλαίσιο και σε μία σειρά παραρτημάτων όπως αναφέρθηκε προηγουμένως. Στην τελική πράξη επισυνάπτεται μονομερής δήλωση της Κοινότητας με την οποία καλούνται οι εκπρόσωποι της Μάλτας σε συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων και επιτροπών που έχουν συσταθεί βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας που περιέχεται στα παραρτήματα, και καθίσταται σαφές ότι το γεγονός αυτό δεν συνεπάγεται οποιαδήποτε συμμετοχή στην κοινοτική διαδικασία λήψης αποφάσεων. Στις επόμενες παραγράφους πραγματοποιείται αξιολόγηση της ΣΔΣΑ.Ι.1.1. Συμφωνία πλαίσιοΣτη συνέχεια παρατίθεται αξιολόγηση των επιμέρους άρθρων:Προοίμιο. Ορίζει ότι βασικός στόχος της ΣΔΣΑ, δεδομένου ότι η αίτηση για την απόκτηση της ιδιότητας του μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης προϋποθέτει την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου από την αιτούσα χώρα, είναι να δοθεί η ευκαιρία να επεκταθούν ορισμένα οφέλη της ενιαίας αγοράς σε ορισμένους τομείς που έχουν ήδη εναρμονιστεί πριν από την προσχώρηση.Άρθρο 1: Σκοπός. Το άρθρο αυτό ορίζει τον σκοπό της ΣΔΣΑ, δηλαδή την εξάλειψη των τεχνικών εμπορικών φραγμών όσον αφορά τα βιομηχανικά προϊόντα. Η ΣΔΣΑ προβλέπει δύο μηχανισμούς: α) την αμοιβαία αποδοχή των βιομηχανικών προϊόντων τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις ώστε να κυκλοφορούν νομίμως στην αγορά ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη και β) την αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων της διαπίστωσης της συμμόρφωσης των βιομηχανικών προϊόντων που υπόκεινται στην κοινοτική νομοθεσία και στην αντίστοιχη εθνική νομοθεσία.Άρθρο 2: Ορισμοί. Είναι αυτονόητο. Έχουν συμπεριληφθεί ορισμοί των βιομηχανικών προϊόντων, της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας. Όλα τα τμήματα της νομοθεσίας και τα μέτρα εφαρμογής (διοικητικές διατάξεις, κατευθυντήριες γραμμές και άλλα μέσα εφαρμογής της νομοθεσίας) καλύπτονται από τους ορισμούς της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας.Άρθρο 3: Εναρμόνιση της νομοθεσίας. Το άρθρο αυτό περιέχει δέσμευση της Μάλτας ότι θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να διατηρηθεί ή να ολοκληρωθεί η υιοθέτηση της κοινοτικής νομοθεσίας, ιδίως στον τομέα της τεχνικής νομοθεσίας και για την εκπλήρωση των στόχων της ΣΔΣΑ. Το άρθρο αυτό, σε συνδυασμό με την τέταρτη αιτιολογική σκέψη, ορίζει ότι η εναρμόνιση είναι μία εξελισσόμενη διαδικασία και ότι τα μέρη συμφωνούν να διευθετήσουν τα ενδεχόμενα προβλήματα που θα προέκυπταν κατά τη μεταφορά στην εθνική νομοθεσία.Άρθρο 4: Αμοιβαία αποδοχή βιομηχανικών προϊόντων. Στο άρθρο αυτό παρατίθεται λεπτομερώς η αρχή του άρθρου 1 παράγραφος 1. Ορίζει ότι η απαρίθμηση των βιομηχανικών προϊόντων στα εν λόγω παραρτήματα θα επιβεβαιώνει ότι τα συγκεκριμένα προϊόντα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα μεταξύ των μερών. Όπως αναφέρθηκε ήδη, κανένα τέτοιο παράρτημα δεν έχει συζητηθεί ακόμα.Άρθρο 5: Αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων των διαδικασιών διαπίστωσης της συμμόρφωσης. Η εν λόγω διάταξη επεκτείνει την αρχή του άρθρου 1 παράγραφος 2. Αυτό το είδος αναγνώρισης είναι παρόμοιο με αυτό που περιέχεται στις συμφωνίες αμοιβαίας αναγνώρισης, με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ότι το σύνολο της νομοθεσίας και των προτύπων έχουν εναρμονιστεί. Τα παραρτήματα για τους επιμέρους τομείς θα περιέχουν αναφορές στη σχετική κοινοτική και εθνική νομοθεσία.Άρθρο 6: Ρήτρα διασφάλισης. Κατοχυρώνεται το δικαίωμα κάθε μέρους να αρνηθεί την πρόσβαση στην αγορά, όταν είναι σε θέση να αποδείξει ότι κάποιο προϊόν δύναται να αποτελέσει πηγή εύλογης ανησυχίας σε τομέα που προστατεύεται από τη νομοθεσία που περιέχεται στα παραρτήματα (κυρίως, ασφάλεια ή/και δημόσια υγεία των χρηστών ή άλλων προσώπων). Στα παραρτήματα περιγράφονται οι λεπτομερείς διαδικασίες που τηρούνται σε τέτοιες περιπτώσεις.Άρθρο 7: Επέκταση της κάλυψης. Τα μέρη δύνανται να τροποποιούν το πεδίο εφαρμογής και την κάλυψη της παρούσας συμφωνίας με την τροποποίηση των παραρτημάτων ή με την προσθήκη νέων παραρτημάτων μόλις θεωρηθεί ότι πληρούνται όλοι οι όροι εναρμόνισης.Άρθρο 8: Καταγωγή. Οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας ισχύουν για τα βιομηχανικά προϊόντα ανεξαρτήτως της καταγωγής τους.Άρθρο 9: Υποχρεώσεις των μερών όσον αφορά τις οικείες αρχές και φορείς. Το άρθρο αυτό υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να διασφαλίζουν ότι οι αντίστοιχες αρχές τους παρακολουθούν συνεχώς την τεχνική ικανότητα και τη συμμόρφωση των κοινοποιημένων οργανισμών και διαθέτουν την αναγκαία εξουσία και πείρα για τον καθορισμό, την αναστολή λειτουργίας και την παύση των οργανισμών τους. Επιπλέον, υποχρεώνει τα μέρη να διασφαλίζουν ότι οι αντίστοιχοι κοινοποιημένοι οργανισμοί τους συμμορφώνονται συνεχώς με τις απαιτήσεις της κοινοτικής ή εθνικής νομοθεσίας και διατηρούν την τεχνική ικανότητα διεκπεραίωσης των καθηκόντων για τα οποία έχουν εξουσιοδοτηθεί.Άρθρο 10: Κοινοποιημένοι φορείς. Το συγκεκριμένο άρθρο περιγράφει τη διαδικασία κοινοποίησης των φορέων που διαπιστώνουν τη συμμόρφωση σε σχέση με τις νομικές απαιτήσεις που καθορίζονται στα αντίστοιχα παραρτήματα. Η διαδικασία είναι απλουστευμένη και παρόμοια με αυτήν που εφαρμόζεται εντός της Κοινότητας. Η δεύτερη παράγραφος καθορίζει τη διαδικασία για την ανάκληση των κοινοποιημένων φορέων.Άρθρο 11: Έλεγχος των κοινοποιημένων φορέων. Το άρθρο αυτό παρέχει το δικαίωμα σε ένα συμβαλλόμενο μέρος να ζητήσει τον έλεγχο φορέα κοινοποιημένου από άλλο συμβαλλόμενο μέρος. Ο έλεγχος μπορεί να διενεργηθεί είτε από τις αρχές που έχουν ορίσει τον φορέα είτε από τις αρχές αμφότερων των μερών. Εάν τα συμβαλλόμενα μέρη δεν συμφωνούν με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, δύνανται να ενημερώσουν τον Πρόεδρο της μικτής επιτροπής για τη διαφωνία τους και να ζητήσουν από την μικτή επιτροπή να αποφασίσει την ανάληψη της κατάλληλης δράσης. Η λειτουργία του κοινοποιημένου φορέα αναστέλλεται από τη στιγμή της ενημέρωσης της μικτής επιτροπής μέχρις ότου ληφθεί τελική απόφαση.Άρθρο 12: Ανταλλαγή πληροφοριών. Διάταξη που εξυπηρετεί τη διαφάνεια και αποσκοπεί στην ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή και ερμηνεία της συμφωνίας. Συνιστάται στα συμβαλλόμενα μέρη να ενθαρρύνουν τους φορείς τους να συνεργαστούν με στόχο την καθιέρωση συμφωνιών αμοιβαίας αναγνώρισης σε εθελοντική βάση.Άρθρα 13: Τήρηση του απορρήτου. Κλασσική διάταξη για την αποτροπή της αποκάλυψης πληροφοριών που αποκτώνται στο πλαίσιο της παρούσας συμφωνίας.Άρθρο 14: Διαχείριση της συμφωνίας. Συγκροτείται μικτή επιτροπή που απαρτίζεται από εκπροσώπους αμφότερων των μερών. Η μικτή επιτροπή είναι αρμόδια για την αποτελεσματική εφαρμογή της συμφωνίας και συντάσσει τον δικό της εσωτερικό κανονισμό.Άρθρο 15: Τεχνική συνεργασία και βοήθεια. Το άρθρο αυτό επιβεβαιώνει την κοινοτική πολιτική για την τεχνική συνεργασία και βοήθεια με σκοπό την ορθή εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας.Άρθρο 16: Συμφωνίες με άλλες χώρες. Το άρθρο αυτό επιβεβαιώνει ότι, εκτός αν συμφωνηθεί άλλως, η ΣΔΣΑ δεν συνεπάγεται καμία υποχρέωση, για ένα συμβαλλόμενο μέρος, να αποδεχτεί τα αποτελέσματα της διαπίστωσης της συμμόρφωσης που πραγματοποιείται σε άλλη χώρα, ακόμα κι αν υπάρχει συμφωνία για την αναγνώριση της διαπίστωσης της συμμόρφωσης μεταξύ του άλλου μέρους και άλλης τρίτης χώρας.Άρθρο 17: Έναρξη ισχύος. Τυποποιημένη διάταξη που ρυθμίζει την έναρξη ισχύος.I.1.2 Παραρτήματα της συμφωνίαςI.1.2.1 Παραρτήματα για την αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων της διαπίστωσης της συμμόρφωσηςΑκολουθούν αξιολόγηση του περιεχομένου των παραρτημάτων όσον αφορά το πεδίο που καλύπτουν, και άλλες σχετικές εκτιμήσεις όπου χρειάζονται. Κατά την εν λόγω αξιολόγηση, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τα εξής:α) τη γενικότερη συμφωνία με τους στόχους της κοινοτικής πολιτικής σχετικά με την τυποποίηση, την πιστοποίηση και τη διαπίστωση της συμμόρφωσης στους καλυπτόμενους τομείς και τα βιομηχανικά προϊόντα.β) τη γενικότερη συμφωνία με τους στόχους της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα της άρσης των τεχνικών εμποδίων στο εμπόριο.Μετά την αξιολόγηση κατά τομέα ακολουθεί, στο σημείο I.2, γενική αξιολόγηση των οφελών που απορρέουν από τη συμφωνία.Παραρτήματα για την ηλεκτρική ασφάλεια, την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα, τις μηχανές, τους ανελκυστήρες, τα μέσα ατομικής προστασίας, τις συσκευές και τα συστήματα προστασίας που προορίζονται για χρήση σε εκρήξιμες ατμόσφαιρες, την ασφάλεια των παιχνιδιών, και τον ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμόΤα παραρτήματα αυτά για την αμοιβαία αναγνώριση των αποτελεσμάτων της διαπίστωσης της συμμόρφωσης καλύπτουν μια σειρά βιομηχανικών προϊόντων που υπόκεινται σε διαπίστωση της συμμόρφωσης από τρίτο μέρος, στο πλαίσιο των οδηγιών της νέας προσέγγισης στους σχετικούς τομείς. Όλα τα παραρτήματα αυτά έχουν την ίδια δομή.Η κάλυψη καθορίζεται από τη σχετική κοινοτική ή εθνική νομοθεσία που περιέχεται στο Τμήμα Ι κάθε παραρτήματος. Στο Τμήμα ΙΙ, για τις αρχές κοινοποίησης, απαριθμούνται οι αρχές που είναι αρμόδιες για τον ορισμό των φορέων στα κράτη μέλη και τη Μάλτα. Το Τμήμα ΙΙΙ, για τους κοινοποιημένους φορείς, αναφέρεται στην κοινοποίηση όλων των φορέων διαπίστωσης της συμμόρφωσης που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη και τη Μάλτα. Το Τμήμα IV, για τις ειδικές ρυθμίσεις, καθορίζει τις δύο διαδικασίες για τη ρήτρα διασφάλισης που αφορά τα βιομηχανικά προϊόντα και τα εναρμονισμένα πρότυπα.I.1.2.2 Παραρτήματα για την αμοιβαία αποδοχή βιομηχανικών προϊόντωνΚανένα τέτοιο παράρτημα δεν έχει συζητηθεί προς το παρόν. Η ΣΔΣΑ παρέχει ωστόσο τη βάση για τέτοια αποδοχή προϊόντων, όμοια με αυτή που ισχύει στην Κοινότητα.I.1.2.3 Μονομερής δήλωσηΕπισυνάπτεται στην τελική πράξη και περιέχεται στο παράρτημα της παρούσας ανακοίνωσης.Μονομερής δήλωση της Κοινότητας για τη συμμετοχή εκπροσώπων της Μάλτας σε επιτροπές. Μέσω αυτής της δήλωσης, η Μάλτα καλείται να αποστείλει παρατηρητές στις συνεδριάσεις των επιτροπών που συγκροτούνται ή αναφέρονται στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας που περιέχεται στα παραρτήματα. Η δήλωση αυτή είναι σύμφωνη με τις αρχές της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με τη "συμμετοχή των υποψηφίων χωρών στα προγράμματα, στους οργανισμούς και στις επιτροπές της Κοινότητας" [4].[4] Σημείο 4.2.β) COM (99)710 - τελικό 20.12.1999.I.1.3 Σχέσεις με τις χώρες μέλη ΕΖΕΣ / ΕΟΧΣύμφωνα με τις διαδικασίες γενικής ενημέρωσης και διαβούλευσης, που ορίζονται στη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και ιδίως στο πρωτόκολλο 12 της εν λόγω συμφωνίας, η Επιτροπή τηρούσε τις χώρες μέλη ΕΖΕΣ/ΕΟΧ τακτικά ενήμερες για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων και την τελική έκβασή τους. Οι χώρες μέλη ΕΖΕΣ/ΕΟΧ βρίσκονται στο αρχικό στάδιο των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη παράλληλης συμφωνίας αμοιβαίας αναγνώρισης με τη Μάλτα.Ι.2 Συνολικη αξιολογησηΗ Επιτροπή θεωρεί ότι η προτεινόμενη ΣΔΣΑ δημιουργεί μια αποδεκτή ισορροπία πλεονεκτημάτων για όλα τα συμβαλλόμενα μέρη στο προενταξιακό πλαίσιο. Σε όλους τους τομείς, η Κοινότητα εξασφάλισε ουσιαστική πρόσβαση στην αγορά, καθώς απέκτησε πρόσβαση σε όλες τις υποχρεωτικές διαδικασίες του άλλου μέρους. Η ΣΔΣΑ επιβεβαιώνει ότι η Μάλτα έχει υιοθετήσει την κοινοτική νομοθεσία σε ορισμένους τομείς πριν από την προσχώρησή της. Με την ΣΔΣΑ επιτυγχάνονται τόσο πολιτικά όσο και εμπορικά οφέλη.Η συμφωνία θα παρέχει τη δυνατότητα στους κοινοτικούς εξαγωγείς, εφόσον το επιθυμούν, να υποβάλλουν σε δοκιμές και να πιστοποιούν τα βιομηχανικά προϊόντα τους σύμφωνα με τις ίδιες (εναρμονισμένες) απαιτήσεις πριν από την εξαγωγή, και στη συνέχεια να έχουν πρόσβαση στη συγκεκριμένη αγορά χωρίς περαιτέρω υποχρέωση διαπίστωσης της συμμόρφωσης. Οι διαδικασίες πιστοποίησης θα πρέπει απλώς να διεκπεραιώνονται ταυτόχρονα και για τις δύο αγορές και βάσει των ίδιων εναρμονισμένων απαιτήσεων ή προτύπων. Με την αναγνώριση της πιστοποίησης εξοικονομούνται πόροι και τονώνονται οι εξαγωγές. Οι ομοσπονδίες της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, των οποίων ζητήθηκε η γνώμη, υποστήριξαν ανεπιφύλακτα τη συμφωνία.Οι βιομηχανικοί όμιλοι, αν και στηρίζουν τη συμφωνία, δεν είναι πάντα σε θέση να υπολογίσουν τις δαπάνες ή το χρόνο που χρειάζεται η διαπίστωση της συμμόρφωσης των βιομηχανικών προϊόντων τους στη Μάλτα. Δεν είναι συνεπώς πάντοτε εφικτός ο ακριβής υπολογισμός της εξοικονόμησης χρόνου, πόρων και ευκαιριών αγοράς που προσφέρει η παρούσα συμφωνία. Ο υπολογισμός αυτός θα είναι δυνατός μόνο όταν η συμφωνία εφαρμοστεί για κάποιο διάστημα. Ωστόσο, σύμφωνα με πρόχειρο υπολογισμό, εκτιμάται [5] ότι αυτή η συμφωνία θα επιτρέψει στην κοινοτική εξαγωγική βιομηχανία να εξοικονομεί περίπου 5,25 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και στους μαλτέζους εξαγωγείς προς την ΕΚ να εξοικονομούν περίπου 2,25 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Ένα μέρος των οικονομιών αυτών θα μετακυλισθεί στους ευρωπαίους εισαγωγείς και καταναλωτές.[5] Ως υπόθεση εργασίας λαμβάνεται το ότι η πιστοποίηση και άλλες σχετικές δαπάνες αντιστοιχούν κατά μέσο όρο στο 1,5 % των συναλλαγών.Επισυνάπτονται προς ενημέρωση τα στοιχεία των εμπορικών συναλλαγών ΕΚ και Μάλτας. Το 2001 το γενικό εμπορικό ισοζύγιο σε τομείς που καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία δείχνει εμπορικό πλεόνασμα για την ΕΕ της τάξης των 225 εκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, η Μάλτα παρουσιάζει εμπορικό πλεόνασμα στον τομέα των παιχνιδιών. Αναμένεται ότι οι συναλλαγές θα αυξηθούν περαιτέρω όταν τεθεί σε ισχύ η ΣΔΣΑ.Ωστόσο, τα περισσότερα οφέλη, όπως ο μειωμένος χρόνος για την πρόσβαση σε αγορές, η καλύτερη προβλεψιμότητα, ο μικρότερος προστατευτισμός και η εναρμόνιση των συστημάτων, δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν ποσοτικά. Είναι σίγουρο όμως ότι οποιαδήποτε συμφωνία παρέχει αμοιβαία επίπεδα πρόσβασης στην αγορά, όσον αφορά τη διαπίστωση της συμμόρφωσης.Τα πλεονεκτήματα αυτά αντισταθμίζουν κατά πολύ τους πόρους που θα πρέπει να δεσμεύσει η Επιτροπή για τις δραστηριότητες διαχείρισης της συμφωνίας, που εκτιμώνται σε 0,8 πρόσωπα ετησίως, και για έξοδα μετακίνησης και ορισμένες άλλες δαπάνες που αφορούν συνεδριάσεις και άλλες δραστηριότητες, όπως η έκδοση ενημερωτικών φυλλαδίων.Όσον αφορά τα οφέλη που αποκομίζει η Μάλτα, η ΣΔΣΑ θα διευκολύνει την πρόσβαση στην κοινοτική αγορά και θα παράσχει πολιτική πίστωση για την εναρμόνιση της νομοθεσίας της. Η Μάλτα θεωρεί την ΣΔΣΑ ως μέσο για την ανάπτυξη στενότερων σχέσεων με την ΕΕ και την πλήρη ενσωμάτωση ορισμένων τομέων στην ενιαία αγορά πριν από την προσχώρηση.ΙΙ. Σχέδιο απόφασεων του ΣυμβουλίουΕπισυνάπτεται πρόταση για δύο αποφάσεις του Συμβουλίου. Και οι δύο ομοιάζουν με τις προτάσεις της Επιτροπής για τις προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή εξ ονόματος της Κοινότητας και τη σύναψη των ΠΕΔΑ με την Ουγγαρία και την Τσεχική Δημοκρατία [6] και με την Λετονία και την Λιθουανία [7], με εξαίρεση το γεγονός ότι η παρούσα συμφωνία είναι αυτόνομη και δεν συνιστά πρωτόκολλο ευρωπαϊκής συμφωνίας, το οποίο δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τη Μάλτα.[6] Για την Τσεχική Δημοκρατία, απόφαση αριθ. 2001/365/ΕΚ του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2001 (ΕΕ L 135, 17.05.2001, σ. 1). Για την Ουγγαρία, απόφαση αριθ. 2001/366/ΕΚ του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2001 (ΕΕ L 135, 17.05.2001, σ. 35).[7] Απόφαση αριθ. 2002/608/ΕΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 για τη σύναψη ΠΕΔΑ με την Δημοκρατία της Λετονίας (ΕΕ L 202, 31.07.2002, σ. 1). Απόφαση αριθ. 2002/609/ΕΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 για τη σύναψη ΠΕΔΑ με την Δημοκρατία της Λιθουανίας (ΕΕ L 202, 31.07.2002, σ. 19).Η πρώτη απόφαση αφορά την υπογραφή της συμφωνίας. Απαιτείται η υπογραφή της Μάλτας για την έγκριση της παρούσας συμφωνίας. Προτείνεται συνεπώς να εξουσιοδοτηθεί ο Πρόεδρος του Συμβουλίου να ορίσει το πρόσωπο που θα υπογράψει τη συμφωνία εξ ονόματος της Κοινότητας, με την επιφύλαξη της σύναψής της σε μεταγενέστερο στάδιο, βάσει των άρθρων 133 και 300 της συνθήκης.Η πρόταση για δεύτερη απόφαση αφορά την έγκριση της ΣΔΣΑ. Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο, σύμφωνα με τις προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου για τη σύναψη ΠΕΔΑ και συμφωνιών αμοιβαίας αναγνώρισης, καθορίζει την κατάλληλη κοινοτική διαδικασία για την εφαρμογή και τη διαχείριση της συμφωνίας.Ειδικότερα, το Συμβούλιο παραχωρεί στην Επιτροπή, μετά από διαβουλεύσεις με την ειδική επιτροπή που έχει συστήσει το Συμβούλιο, τις αναγκαίες εξουσίες για τη διαχείριση και την εφαρμογή της συμφωνίας. Το Συμβούλιο, επίσης, παραχωρεί στην Επιτροπή, μετά από διαβουλεύσεις με την ειδική επιτροπή, την αναγκαία εξουσία για τον καθορισμό, σε ορισμένες περιπτώσεις, της θέσης της Κοινότητας όσον αφορά την παρούσα συμφωνία στο πλαίσιο της μικτής επιτροπής που συγκροτήθηκε στο πλαίσιο της συμφωνίας. Η ανάθεση εξουσιών στην Επιτροπή περιλαμβάνει και την εξουσία για προσθήκη νέων παραρτημάτων, δεδομένου ότι, όπως αναφέρεται και στο προοίμιο, η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για την οποία η Μάλτα έχει υποβάλει αίτηση, προϋποθέτει την αποτελεσματική εφαρμογή του συνόλου του κοινοτικού κεκτημένου.Η Επιτροπή κατά συνέπεια προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει τις συνημμένες αποφάσεις για την υπογραφή και τη σύναψη της ΣΔΣΑ.Εμπόριο ΕΕ-Μάλτας - Παράρτημα της αιτιολογικής έκθεσης προς το Συμβούλιο (1000EUR)>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>2003/0065 (ACC)Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την υπογραφή, εξ ονόματος της Κοινότητας, συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αφενός, και της Μάλτας, αφετέρου, σχετικά με τη διαπίστωση της συμμόρφωσης και την αποδοχή βιομηχανικών προϊόντωνΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 133 σε συνδυασμό με το άρθρο 300, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, πρώτη πρόταση,την πρόταση της Επιτροπής [8],[8] ΕΕ L [...], [...], σ. [...].Εκτιμώντας τα εξής:(1) Η συμφωνία σχετικά με τη διαπίστωση της συμμόρφωσης και την αποδοχή βιομηχανικών προϊόντων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Μάλτας έχει αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης από την Επιτροπή εξ ονόματος της Κοινότητας.(2) Με την επιφύλαξη της πιθανούς σύναψής της σε μεταγενέστερη ημερομηνία, πρέπει να υπογραφεί η συμφωνία σχετικά με τη διαπίστωση της συμμόρφωσης και την αποδοχή βιομηχανικών προϊόντων, που μονογραφήθηκε στις Βρυξέλλες στις 30 Απριλίου 2002.ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ :Άρθρο μόνοΜε την επιφύλαξη πιθανούς σύναψης σε μεταγενέστερη ημερομηνία, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο που θα υπογράψει, εξ ονόματος της Κοινότητας, τη συμφωνία που έχει συναφθεί με τη Μάλτα σχετικά με τη διαπίστωση της συμμόρφωσης και την αποδοχή βιομηχανικών προϊόντων.Βρυξέλλες, [...]Για το ΣυμβούλιοΟ Πρόεδρος


text:
 11.10.2008
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 C 260/3
 Arrêt de la Cour (première chambre) du 10 juillet 2008 (demande de décision préjudicielle du Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — République de Pologne) — Alicja Sosnowska/Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
 (Affaire C-25/07) (1)
 (TVA - Directives 67/227/CEE et 77/388/CEE - Législation nationale fixant les modalités de remboursement de l'excédent de TVA - Principes de neutralité fiscale et de proportionnalité - Mesures particulières dérogatoires)
 (2008/C 260/04)
 Langue de procédure: le polonais
 Juridiction de renvoi
 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
 Parties dans la procédure au principal
 Partie requérante: Alicja Sosnowska
 Partie défenderesse: Dyrektor Izby Skarbowej we Wrocławiu Ośrodek Zamiejscowy w Wałbrzychu
 Objet
 Demande de décision préjudicielle — Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu — Interprétation de l'art. 5, troisième alinéa, CE, de l'art. 2 de la directive 67/227/CEE du Conseil, du 11 avril 1967, en matière d'harmonisation des législations des États membres relatives aux taxes sur le chiffre d'affaires (JO 71, p. 1301), ainsi que des art. 18, par. 4 et 27, par. 1 de la sixième directive 77/388/CEE du Conseil, du 17 mai 1977, en matière d'harmonisation des législations des États membres relatives aux taxes sur le chiffre d'affaires — Système commun de taxe sur la valeur ajoutée: assiette uniforme (JO L 145, p. 1) — Réglementation nationale en matière de la taxe sur le chiffre d'affaires prévoyant, en ce qui concerne le délai de restitution de l'excédent, des modalités moins favorables pour les assujettis commençant à effectuer des opérations imposables et enregistrés en tant qu'assujettis effectuant des livraisons intracommunautaires — Principes de neutralité fiscale et de proportionnalité
 Dispositif
 1)
 L'article 18, paragraphe 4, de la sixième directive 77/388/CEE du Conseil, du 17 mai 1977, en matière d'harmonisation des législations des États membres relatives aux taxes sur le chiffre d'affaires — Système commun de taxe sur la valeur ajoutée: assiette uniforme, telle que modifiée par la directive 2005/92/CE du Conseil, du 12 décembre 2005, et le principe de proportionnalité s'opposent à une réglementation nationale, telle que celle en cause dans le litige au principal, qui, afin de permettre les contrôles nécessaires pour éviter l'évasion et les fraudes fiscales, porte de 60 à 180 jours, à compter du dépôt de la déclaration de taxe sur la valeur ajoutée par l'assujetti, le délai dont dispose l'administration fiscale nationale pour rembourser à une catégorie d'assujettis l'excédant de la taxe sur la valeur ajoutée, sauf si ceux-ci déposent une caution d'un montant de 250 000 PLN.
 2)
 Des dispositions, telles que celles en cause dans le litige au principal, ne constituent pas des «mesures particulières dérogatoires» tendant à éviter certaines fraudes ou évasions fiscales, au sens de l'article 27, paragraphe 1, de la sixième directive 77/388, telle que modifiée par la directive 2005/92.
 (1) JO C 69 du 24.3.2008.