text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 29.5.2015
 COM(2015) 234 final
 ANNEX 1
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση για
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να εγκριθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην
 παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών του 2015 (ΠΔΡ-15/WRC-15) της Διεθνούς
 Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ΔΕΤ/ITU)
 EL EL
 ---pagebreak--- ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση για
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να εγκριθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην
 παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών του 2015 (ΠΔΡ-15/WRC-15) της Διεθνούς
 Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ΔΕΤ/ITU)
 Κατά τη διαπραγμάτευση και έγκριση των αναθεωρήσεων των κανονισμών
 ραδιοεπικοινωνιών στην ΠΔΡ-15(WRC-15), πρέπει να εγκριθούν οι ακόλουθες θέσεις εξ
 ονόματος της Ένωσης.
 1. Σημείο 1.1 της ημερήσιας διάταξης:
  να προσδιοριστεί η ζώνη των 1452-1492 MHz και οι παρακείμενες ζώνες των 1427-
 1452 MHz και των 1492-1518 MHz για διεθνείς κινητές τηλεπικοινωνίες (ΔΚΤ) και
 παράλληλα να προστατευθούν οι παθητικές υπηρεσίες κάτω των 1427 MHz·
  να κατανεμηθεί σε συμπρωτεύουσα βάση η ζώνη των 3400-3800 MHz σε κινητές
 υπηρεσίες και να προσδιοριστεί για διεθνείς κινητές τηλεπικοινωνίες·
  να απορριφθεί η κατανομή σε συμπρωτεύουσα βάση της ζώνης των 470-694 MHz
 στις κινητές υπηρεσίες στην Ευρώπη·
  να μην προστεθεί η κατανομή σε συμπρωτεύουσα βάση στις κινητές υπηρεσίες των
 ζωνών 5350-5 470 MHz και 5725-5 850 MHz, ούτε να προσδιοριστούν για διεθνείς
 κινητές τηλεπικοινωνίες οι εν λόγω ζώνες, καθώς και η ζώνη των 5850-5 925 MHz,
 ενώ παράλληλα να μελετηθούν περαιτέρω οι εν λόγω τρεις ζώνες με σκοπό
 ενδεχόμενη χρήση τους για τοπικά δίκτυα ραδιοεπικοινωνιών και να διασφαλιστεί
 ότι σε κάθε περίπτωση προστατεύεται η πρωτεύουσα χρήση.
 2. Σημείο 1.2 της ημερήσιας διάταξης:
  να καθοριστούν επίπεδα προστασίας για την παροχή ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών
 σε συχνότητες κάτω των 694 MHz, ανάλογα με τα αποτελέσματα των μελετών που
 διενεργήθηκαν από την Ευρωπαϊκή διάσκεψη των διοικήσεων ταχυδρομείων και
 τηλεπικοινωνιών (CEPT) και να τεθεί το κατώτερο άκρο ζώνης στα 694 MHz·
  να μην προστεθούν επιπλέον περιορισμοί για την προστασία των ραδιοτηλεοπτικών
 μεταδόσεων στη ζώνη των 694-790 MHz, μολονότι μπορούν να ληφθούν μέτρα για
 να εξασφαλιστεί η ισορροπημένη συνύπαρξη των ασύρματων ευρυζωνικών και των
 υφιστάμενων συστημάτων αεροναυτικής ραδιοπλοήγησης στα ανατολικά σύνορα
 της ΕΕ στη ζώνη των 694-790 MHz.
 3. Σύμφωνα με το σημείο 1.18 της ημερήσιας διάταξης, να κατανεμηθεί η ζώνη των
 77,5-78 GHz στην υπηρεσία ραδιοεντοπισμού και να διασφαλιστεί η χρήση της εν
 λόγω ζώνης για τα ραντάρ αυτοκινήτων χωρίς την επιβολή υπερβολικών
 περιορισμών, αλλά να αναγνωριστεί ότι οι σταθμοί ραδιοαστρονομίας πρέπει να
 συνεχίσουν να προστατεύονται·
 EL 2 EL
 ---pagebreak--- 4. στο σημείο 10 της ημερήσιας διάταξης, πρέπει να υποστηριχθεί το θέμα της
 ημερήσιας διάταξης της ΠΔΡ-19 το οποίο αφορά την εξέταση των αναγκών
 ραδιοφάσματος για τα συστήματα κινητής τηλεφωνίας πέμπτης γενιάς (5G), με
 επίκεντρο τη συχνότητα άνω των 6 GHz για νέες κατανομές και μια κοινή
 προσέγγιση για τη δρομολόγηση σχετικών μελετών συμβατότητας πριν από την
 ΠΔΡ-19.
 5. Κατά τη διαπραγμάτευση κάθε σχετικής τροποποίησης των κανονισμών
 ραδιοεπικοινωνιών της ΔΕΤ στην ΠΔΡ-15, πρέπει να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση
 με το ενωσιακό δίκαιο, και ιδίως ότι τηρούνται οι αρχές που διατυπώνονται στο
 άρθρο 9 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για τα
 δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και στην απόφαση
 243/2012/ΕΕ σχετικά με την καθιέρωση πολυετούς προγράμματος πολιτικής για το
 ραδιοφάσμα, και δεν θίγονται ουδόλως μελλοντικές προβλεπόμενες εξελίξεις.
 EL 3 EL
 ---documentbreak--- ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ
 ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 29.5.2015
 COM(2015) 234 final
 2015/0119 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να εγκριθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην
 παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών του 2015 (ΠΔΡ-15/WRC-15) της Διεθνούς
 Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ΔΕΤ/ITU)
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 EL EL
 ---pagebreak--- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Στην παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών (ΠΔΡ/WRC) δίδεται η ευκαιρία για
 αναθεώρηση των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών (ΚΡ), με τους οποίους κωδικοποιούνται οι
 διασυνοριακές πτυχές της χρήσης του ραδιοφάσματος, ιδίως με τον καθορισμό των
 ραδιοφωνικών υπηρεσιών που κατανέμονται σε συγκεκριμένες ζώνες του ραδιοφάσματος.
 Κάθε ΠΔΡ εξετάζει μια περιορισμένη μόνο δέσμη των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών,
 καθορίζοντας τις ζώνες του ραδιοφάσματος που θα συζητηθούν και το πεδίο εφαρμογής των
 πιθανών συμπερασμάτων, με βάση την ημερήσια διάταξη που συμφωνήθηκε κατά την
 προηγούμενη ΠΔΡ. Η επόμενη διάσκεψη θα πραγματοποιηθεί στην Γενεύη από τις 2 έως τις
 27 Νοεμβρίου 2015. Έπειτα από αρκετά χρόνια προκαταρκτικών εργασιών, θα καταλήξει
 στην έγκριση τροποποιήσεων επί των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών της Διεθνούς Ένωσης
 Τηλεπικοινωνιών (ΔΕΤ/ITU).
 Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι μέλη της ΔΕΤ και διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στην
 προσαρμογή των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι «τομεακό
 μέλος», με καθεστώς παρεμφερές με αυτό των κλαδικών οργανισμών. Μια κοινή προσέγγιση
 για τον σχεδιασμό του φάσματος σε επίπεδο εθνικής επικράτειας σημαίνει ότι, στην πράξη, οι
 ΚΡ μπορεί να έχουν σημαντική επίπτωση στη χρήση του ραδιοφάσματος, ακόμη και όσον
 αφορά ζητήματα καθαρά εθνικής αρμοδιότητας.
 Η στρατηγική και συνεκτική πολιτική ραδιοφάσματος της ΕΕ αποτελεί στοιχείο καίριας
 σημασίας για μια σύγχρονη κοινωνία των πληροφοριών και διευκολύνει ένα ευρύ φάσμα
 πολιτικών στόχων· το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν αναγνωρίσει τη
 σημασία του ραδιοφάσματος, ιδίως στην οδηγία 2002/21/ΕΚ, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά
 με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών
 1
 (εφεξής οδηγία πλαίσιο) και στην απόφαση 243/2012/ΕΕ σχετικά με την καθιέρωση
 πολυετούς προγράμματος πολιτικής για το ραδιοφάσμα2 εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην
 οδηγία-πλαίσιο3 γίνεται ειδική αναφορά στους κανονισμούς ραδιοεπικοινωνιών, τους οποίους
 τα κράτη μέλη καλούνται να εφαρμόζουν. Επιπλέον, η απόφαση 676/2002/ΕΚ για το
 ραδιοφάσμα προβλέπει ότι οι δραστηριότητες που αναλαμβάνονται δυνάμει της εν λόγω
 απόφασης λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις εργασίες στο πλαίσιο της ΔΕΤ.
 Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό οι αποφάσεις που θα ληφθούν στην ΠΔΡ-15 να επιτρέψουν
 στην Ένωση να ασκήσει την εσωτερική της αρμοδιότητα για την υλοποίηση της εσωτερικής
 αγοράς και τη χάραξη κατάλληλων πολιτικών. Στο πλαίσιο αυτό, είναι αναγκαίο η Ένωση να
 διασφαλίσει ότι τα συμφέροντά της προωθούνται και προστατεύονται κατά τις
 διαπραγματεύσεις στην ΠΔΡ.
 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ
 ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 Η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη των Διοικήσεων Ταχυδρομείων και Τηλεπικοινωνιών (CEPT) έχει
 προετοιμάσει τα κυριότερα σημεία των διαπραγματεύσεων για την ΠΔΡ-15 από το 2012.
 Όλες τις συνεδριάσεις της CEPT ήταν ανοικτές στα ενδιαφερόμενα μέρη. Επιπλέον,
 διοργανώθηκαν από την Επιτροπή και την CEPT δύο κοινές συναντήσεις εργασίας (10
 1
 ΕΕ L 108 της 24.4.2002, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2009/140/EΚ, ΕΕ L 337 της 18/12/2009.
 2
 ΕΕ L 81 της 21.3.2012
 3
 Ό.π., άρθρο 9 παράγραφος 1.
 EL 2 EL
 ---pagebreak--- Δεκεμβρίου 2013 και 14 Απριλίου 2015), κατά τη διάρκεια των οποίων παρουσιάστηκαν οι
 προκαταρκτικοί πολιτικοί στόχοι της ευρωπαϊκής πολιτικής, καθώς και η πορεία των
 εργασιών εντός της CEPT. Μετά από δημόσια διαβούλευση, στις 19 Φεβρουαρίου 2015
 υποβλήθηκε η γνώμη της ομάδας για την πολιτική ραδιοφάσματος σχετικά με τους στόχους
 της ευρωπαϊκής πολιτικής.
 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Η ΔΕΤ είναι ο οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών που είναι αρμόδιος για την στήριξη της
 ανάπτυξης των τηλεπικοινωνιών σε παγκόσμιο επίπεδο. Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι
 μέλη της ΔΕΤ. Η ΔΕΤ-Ρ (ITU-R), το σκέλος της ΔΕΤ που ασχολείται με τις
 ραδιοεπικοινωνίες και τις άλλες χρήσεις του ραδιοφάσματος έχει ως καθήκον να προβαίνει,
 αφενός, στην «κατανομή των ζωνών του φάσματος ραδιοσυχνοτήτων, τη χορήγηση
 ραδιοσυχνοτήτων» και, αφετέρου, «στην καταχώριση της εκχώρησης ραδιοσυχνοτήτων και, για
 τις διαστημικές υπηρεσίες, της σχετικής τροχιακής θέσης της τροχιάς γεωστατικού δορυφόρου ή
 οποιωνδήποτε άλλων συναφών χαρακτηριστικών των δορυφόρων σε τροχιά, για την αποφυγή
 επιζήμιων παρεμβολών μεταξύ ραδιοφωνικών σταθμών διαφορετικών χωρών 4”.
 Το μέσο διαχείρισης του πρώτου σκέλους αυτού του ρόλου είναι οι κανονισμοί
 ραδιοεπικοινωνιών, οι οποίοι θεωρούνται διεθνής συνθήκη και αναθεωρούνται σε κάθε
 παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών. Οι κανονισμοί ραδιοεπικοινωνιών δεν επιβάλλουν
 ειδικές χρήσεις του ραδιοφάσματος εντός των συνόρων των επιμέρους μελών της ΔΕΤ.
 Ωστόσο, εφόσον ότι ρυθμίζουν τη χρήση του ραδιοφάσματος κατά τρόπον ώστε να
 αποφεύγονται οι διασυνοριακές παρεμβολές και καθορίζουν τα είδη των επικοινωνιών που
 έχουν προτεραιότητα, οι κανονισμοί ραδιοεπικοινωνιών έχουν μεγάλη επιρροή στη χρήση
 του ραδιοφάσματος σε κάθε κράτος της ΔΕΤ και, κατά συνέπεια, στην Ένωση στο σύνολό
 της. Η πλειονότητα των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης της ΠΔΡ-15 συνεπάγεται αλλαγή
 της χρήσης συγκεκριμένης ζώνης ή ζωνών του ραδιοφάσματος· ενώ δίνεται έμφαση στο
 πεδίο εφαρμογής, θα απαιτηθεί η επίτευξη αποτελέσματος στις διαπραγματεύσεις, με
 αναγκαίους συμβιβασμούς.
 Οι αναθεωρήσεις των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών θα εφαρμοστούν προσωρινά για κάθε
 μέρος που έχει υπογράψει την αναθεώρηση5. Τα μέρη, σε κάθε περίπτωση, θεωρείται ότι
 έχουν δώσει τη συγκατάθεσή τους βάσει της οποίας δεσμεύονται από την αναθεώρηση
 τριάντα έξι μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της αναθεώρησης.6. Επομένως, η
 αναθεώρηση των κανονισμών ραδιοεπικοινωνίας στην ΠΔΡ-15 θα έχει ως αποτέλεσμα μια
 πράξη που παράγει έννομα αποτελέσματα κατά την έννοια του άρθρου 218 παράγραφος 9 της
 ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου, ενδεχομένως πρέπει να καθοριστούν οι θέσεις που πρέπει να εγκριθούν
 για λογαριασμό της Ένωσης.
 Οι κανόνες της ΔΕΤ μπορεί να επηρεάσουν ή να μεταβάλουν το πεδίο εφαρμογής των κοινών
 κανόνων και πολιτικών της ΕΕ ποικιλοτρόπως. Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1
 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας-πλαίσιο, τα κράτη μέλη «τηρούν τις σχετικές διεθνείς συμφωνίες,
 συμπεριλαμβανομένων των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών της ΔΕΤ» κατά την εφαρμογή του
 άρθρου 9, το οποίο αφορά την διαχείριση των ραδιοσυχνοτήτων για υπηρεσίες ηλεκτρονικών
 επικοινωνιών. Ως εκ τούτου, η τροποποίηση των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών της ΔΕΤ
 μπορεί να επηρεάσει το άρθρο 9 ή να μεταβάλει το πεδίο εφαρμογής του.
 4
 Άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο ά) του καταστατικού της ΔΕΤ.
 5
 Άρθρο 54 παράγραφος 3 του καταστατικού της ΔΕΤ.
 6
 Άρθρο 54 παράγραφος 5 του καταστατικού της ΔΕΤ.
 EL 3 EL
 ---pagebreak--- Όσον αφορά ειδικότερα το ραδιοφάσμα, το άρθρο 10 της απόφασης 243/2012/ΕΕ ορίζει ότι
 στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για ζητήματα ραδιοφάσματος «εάν το θέμα των διεθνών
 διαπραγματεύσεων εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ένωσης, η θέση της Ένωσης καθορίζεται
 σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο».
 Επιπλέον, έχουν επίσης εκδοθεί από την Επιτροπή διάφορες αποφάσεις τεχνικής εναρμόνισης
 δυνάμει της απόφασης για το ραδιοφάσμα (676/2002/ΕΚ), ώστε να εξασφαλιστεί η
 διαθεσιμότητα και η αποδοτική χρήση του ραδιοφάσματος στην Ένωση. Οι εν λόγω
 αποφάσεις εκδόθηκαν σε συνεργασία με τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στην επιτροπή
 ραδιοφάσματος και με βάση την τεχνική βοήθεια από πλευράς CEPT.
 Η εξέταση των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης της ΠΔΡ-15 καταδεικνύει ότι τρία θέματα
 της ημερήσιας διάταξης μπορούν να επηρεάσουν άμεσα τους κοινούς κανόνες ή να
 μεταβάλουν το πεδίο εφαρμογής τους, καθώς καλύπτονται από το ενωσιακό δίκαιο ή
 υπόκεινται σε συγκεκριμένη κανονιστική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Δύο από τα
 θέματα της ημερήσιας διάταξης αφορούν τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και
 συνδέονται άμεσα με τις προσπάθειες της ΕΕ για παροχή συνδετικότητας στους πολίτες της.
 Το τρίτο θέμα αφορά την ασφάλεια των αυτοκινήτων:
 - το σημείο 1.1 αφορά το φάσμα των διεθνών κινητών τηλεπικοινωνιών (ΔΚΤ/IMT), που
 αντιστοιχεί στις κινητές ευρυζωνικές υπηρεσίες βάσει των κανονιστικών διατάξεων της ΕΕ.
 Σημαντικές για το θέμα αυτό είναι η διάταξη του προγράμματος πολιτικής για το ραδιοφάσμα
 που αφορά τον καθορισμό τουλάχιστον 1200 MHz για τις ασύρματες ευρυζωνικές υπηρεσίες
 στην ΕΕ. Όσον αφορά τις σχετικές ζώνες, υπάρχει επίσης η απόφαση 2008/411/ΕΚ για την
 εναρμόνιση των 3400-3800 MHz για τις ασύρματες ευρυζωνικές υπηρεσίες, η απόφαση
 2015/750/ΕΕ για την εναρμόνιση των 1452-1492 MHz για την κατερχόμενη ευρυζωνική
 ζεύξη, η απόφαση 2008/671/ΕΚ για την εναρμόνιση της ζώνης των 5875-5905 MHz για
 ευφυή συστήματα μεταφορών και η τρέχουσα εντολή στην CEPT σχετικά με τη χρήση
 τοπικών δικτύων ραδιοεπικοινωνιών στις ζώνες των 5350-5470 MHz και 5725-5925 MHz,
 -σημείο 1.2, για τον καθορισμό των παραμέτρων για τη χρήση της ζώνης των 700 MHz στις
 διεθνείς κινητές τηλεπικοινωνίες. Στην ΠΔΤ-12 η ζώνη αυτή κατανεμήθηκε σε
 συμπρωτεύουσα βάση στις κινητές υπηρεσίες, επιπλέον της υφιστάμενης ραδιοτηλεοπτικής
 κατανομής, με ισχύ από την ΠΔΡ-15. Όσον αφορά την εν λόγω ζώνη, δόθηκε εντολή στην
 CEPT να αναπτύξει εναρμονισμένους τεχνικούς όρους για τη χρήση του ραδιοφάσματος στη
 ζώνη των 694-790 MHz για ασύρματη ευρυζωνική ζεύξη. Όπως επισημάνθηκε από την
 Επιτροπή, είναι αναγκαία η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ευελιξία στις αποφάσεις που
 ελήφθησαν από την ΔΕΤ προκειμένου να παρασχεθεί η δυνατότητα στο Συμβούλιο και το
 Κοινοβούλιο να αποφασίσουν για τη μελλοντική χρήση της ζώνης, και
 - σημείο 1.18 για τα ραντάρ αποφυγής σύγκρουσης αυτοκινήτων στη ζώνη των 77.5-78 GHz.
 Τα εν λόγω ραντάρ έχουν ήδη εναρμονιστεί στην ΕΕ δυνάμει της απόφασης 2004/545/ΕΚ, η
 οποία επιτρέπει τη χρήση ολόκληρης της ζώνης των 77-81 GHz από ραντάρ αυτοκινήτων
 μικρής εμβέλειας.
 Τα άλλα θέματα της ημερήσιας διάταξης της ΠΔΡ-15 υποβάλλονται για γνωμοδότηση στην
 ομάδα για την πολιτική ραδιοφάσματος, την οποία η Επιτροπή θα αποδεχθεί ως προς τις
 ουσιαστικές πτυχές της πολιτικής ραδιοφάσματος.
 Ορισμένα από τα εν λόγω θέματα της ημερήσιας διάταξης συνδέονται με πολιτικές της ΕΕ,
 όπως η πολιτική μεταφορών (σημεία 1.5, 1.7, 1.8, 1.15, 1.16 της ημερήσιας διάταξης και το
 νέο σημείο της ημερήσιας διάταξης για την εν πτήσει παρακολούθηση), η πολιτική
 διαστήματος (σημεία 1.5, 1.7, 1.8, 1.11, 1.12, 1.16 και 1.17 της ημερήσιας διάταξης), η
 αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και η παρακολούθηση της γης (σημεία 1.5, 1.12, 1.17
 EL 4 EL
 ---pagebreak--- και σημείο 1.1 της ημερήσιας διάταξης), ή η βιομηχανική πολιτική και η οικονομική
 ανάπτυξη (σημεία 1.16 1.17 της ημερήσιας διάταξης). Όπως προκύπτει από την ανωτέρω
 επισκόπηση, ενδέχεται να υπάρχει εμπλοκή πολλών συμφερόντων της πολιτικής της Ένωσης.
 Οι διαπραγματεύσεις στην ΠΔΡ-15 μπορεί να παραγάγουν αποτελέσματα που θα μπορούσαν
 να επηρεάσουν άμεσα ή έμμεσα την εφαρμογή της ισχύουσας ενωσιακής νομοθεσίας ή την
 προβλεπόμενη εξέλιξή της. Ως εκ τούτου, η θέση της Ένωσης επί των εν λόγω θεμάτων της
 ημερήσιας διάταξης πρέπει να διαφυλαχθεί, διασφαλίζοντας ότι οι διαπραγματεύσεις τηρούν
 τις υφιστάμενες απαιτήσεις του ενωσιακού δικαίου και δεν θίγουν την προβλεπόμενη
 περαιτέρω εξέλιξή του.
 Σημείο 1.3 της ημερήσιας διάταξης. Στην ΠΔΡ-12 τέθηκε το εν λόγω σημείο της ημερήσιας
 διάταξης στο πλαίσιο μιας προσπάθειας εναρμόνισης του ραδιοφάσματος που
 χρησιμοποιείται από δημόσιες υπηρεσίες ώστε να προσφέρουν δημόσια προστασία και
 αρωγή σε περίπτωση καταστροφών (PPDR). Αυτό μπορεί να αποτελέσει μείζον εγχείρημα,
 δεδομένης της υφιστάμενης κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χρήση του ραδιοφάσματος,
 η οποία χαρακτηρίζεται από μεγάλο κατακερματισμό, ακόμη και εντός Ευρώπης. Σε
 παγκόσμιο επίπεδο, η ρεαλιστικότερη προσέγγιση είναι μια μετριοπαθής προσέγγιση. Οι
 σχετικές πληροφορίες πρέπει να παρέχονται στην ΠΔΡ για τις περιοχές συχνοτήτων που
 αφορούν την περιφερειακή πολιτική προστασία και την αντιμετώπιση καταστροφών, χωρίς
 υποχρέωση για τη χρήση ειδικής τεχνολογίας ή/και συγκεκριμένης ζώνης συχνοτήτων.
 Σημείο 1.5 της ημερήσιας διάταξης. Το σημείο αυτό αφορά τον τρόπο με τον οποίο μπορούν
 να ενσωματώνονται τηλεκατευθυνόμενα αεροπορικά συστήματα (RPAS) σε μη δεσμευμένο
 εναέριο χώρο, ήτοι όπου εφαρμόζονται οι συνήθεις κανόνες ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας.
 Αυτό είναι αναγκαίο για να μπορούν τα εν λόγω συστήματα να χρησιμοποιούνται αποδοτικά
 για μη στρατιωτικούς σκοπούς. Στις χρήσεις αυτές μπορούν να συγκαταλέγονται η έρευνα
 και διάσωση, οι περίπολοι συνόρων ανά τη Μεσόγειο, ο προσδιορισμός της έκτασης των
 δασικών πυρκαγιών όταν οι πτήσεις με επανδρωμένα αεροσκάφη είναι υπερβολικά
 ριψοκίνδυνες, η παροχή προμηθειών σε δύσβατα εδάφη και ο καθορισμός των επιπτώσεων
 της κλιματικής αλλαγής. Η χρήση των ζωνών που διατίθενται στις σταθερές δορυφορικές
 υπηρεσίες επικοινωνιών για τον έλεγχο των μη επανδρωμένων εναέριων συστημάτων πρέπει
 να υποστηρίζεται κατ’ αρχήν, ενώ παράλληλα θα διασφαλίζεται η συμβατότητα με άλλες
 υπηρεσίες με χορήγηση συχνοτήτων στις εν λόγω ζώνες, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο ο
 υφιστάμενος συντονισμός και η υφιστάμενη διαδικασία κοινοποίησης άλλων δορυφορικών
 δικτύων στη ζώνη και να πληρούνται οι απαιτήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής
 Αεροπορίας (ΔΟΠΑ/ICAO) προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφάλεια πτήσεων.
 Σημείο 1.7 της ημερήσιας διάταξης. (ECS - υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών) Αρχικά η
 εν λόγω ζώνη προοριζόταν για ζώνη επέκτασης για μικροκυματικά συστήματα προσγείωσης
 αεροσκαφών. Ωστόσο, δεν υπάρχει ανάγκη χρήσης της εν λόγω ζώνης στον τομέα της
 αεροναυτιλίας και η πρόταση που διατυπώνεται είναι να απαλειφθούν οι προηγούμενες
 απαιτήσεις για σταδιακή κατάργηση της χρήσης κινητών δορυφορικών υπηρεσιών στη ζώνη.
 Πρέπει να υποστηριχθεί η άρση των κανονιστικών περιορισμών της σταθερής δορυφορικής
 υπηρεσίας (γη προς διάστημα) στη ζώνη των 5091-5150 MHz.
 Σημείο 1.8 της ημερήσιας διάταξης. Πρέπει να υποστηριχθεί μεγαλύτερη ευελιξία όσον
 αφορά τη λειτουργία σταθμών εδάφους επί σκαφών στη ζώνη των 5925-6425 MHz και στη
 ζώνη των 14-14.5 GHz, ενώ θα συνεχίζεται παράλληλα η προστασία άλλων υπηρεσιών στις
 ίδιες ζώνες. Η χαλάρωση των απαιτήσεων μπορεί να στηρίξει τον ευρωπαϊκό διαστημικό και
 ναυτιλιακό κλάδο.
 Σημείο 1.11 της ημερήσιας διάταξης. Η εν λόγω κατανομή προορίζεται για την ιχνηλάτηση,
 την τηλεμετρία και τον έλεγχο των δορυφόρων και παρουσιάζει σημαντικό ενδιαφέρον για τη
 EL 5 EL
 ---pagebreak--- χάραξη της διαστημικής πολιτικής. Πρέπει να υποστηριχθεί η αιτούμενη χορήγηση για τη
 δορυφορική υπηρεσία γεωσκόπησης (γη προς διάστημα) εντός της ζώνης των 7-8 GHz,
 διασφαλίζοντας παράλληλα την επαρκή προστασία των υφιστάμενων υπηρεσιών
 ραδιοεπικοινωνίας στη ζώνη.
 Σημείο 1.12 της ημερήσιας διάταξης. Στο εν λόγω σημείο υποστηρίζεται η ανάπτυξη
 δορυφορικών συστημάτων γεωσκόπησης επόμενης γενιάς με σκοπό τη συμπλήρωση του
 προγράμματος Copernicus. Η πρωτογενής κατανομή των υπηρεσιών γεωσκόπησης στις ζώνες
 των 9200-9300 MHz και των 9900-10400 MHz πρέπει να υποστηριχθεί με την προϋπόθεση
 ότι η εν λόγω επέκταση θα χρησιμοποιείται μόνο για τα συστήματα που χρειάζονται εύρος
 ζώνης μεγαλύτερο των 600 MHz.
 Σημεία 1.15 και 1.16 της ημερήσιας διάταξης. Τα εν λόγω σημεία αφορούν τη μείωση της
 συμφόρησης των επικοινωνιών επί των πλοίων σε λιμένες και καθιερώνει ένα νέο σύστημα
 ασφάλειας. Το εν λόγω σύστημα αφορά τη ναυτιλιακή πολιτική και την πολιτική
 διαστήματος. Πρέπει να υποστηριχθούν οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για να
 καταστεί δυνατόν να γίνουν βελτιώσεις στους σταθμούς επικοινωνιών επί των πλοίων και να
 αναπτυχθεί το σύστημα ανταλλαγής δεδομένων πολύ υψηλής συχνότητας (VHF) που
 χρησιμοποιείται στον τομέα της ναυτιλίας.
 Σημείο 1.17 της ημερήσιας διάταξης. Πρέπει να υποστηριχθεί μια παγκοσμίως
 εναρμονισμένη λύση στη ζώνη των 4200-4400 MHz για ασύρματα αεροπορικά ηλεκτρονικά
 συστήματα ενδοεπικοινωνιών, με παράλληλη διασφάλιση της προστασίας των υφιστάμενων
 αεροναυτικών συστημάτων ραδιοπλοήγησης που λειτουργούν στη ζώνη συχνοτήτων. Η
 επιτυχής έκβαση θα δώσει τη δυνατότητα για σημαντική μείωση του βάρους αεροσκαφών,
 μείωση της κατανάλωσης καυσίμων και των λειτουργικών δαπανών και παράλληλη μείωση
 του οικολογικού αντίκτυπου του τομέα των αερομεταφορών.
 Για το νέο θέμα της ημερήσιας διάταξης που αφορά την εν πτήσει παρακολούθηση, οι
 απαιτήσεις ενός μελλοντικού συστήματος πρέπει να καθορίζονται δεόντως ώστε να
 εξασφαλίζεται ότι οποιαδήποτε ενδεχόμενη τελική απόφαση στην εν λόγω διάσκεψη έχει
 βασιστεί στις εν λόγω απαιτήσεις.
 Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, είναι αναγκαίο να καθοριστούν οι θέσεις που θα εγκριθούν
 εξ ονόματος της Ένωσης στην ΠΔΡ, η οποία καλείται να εγκρίνει αναθεωρήσεις των
 κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών, σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ.
 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες δημοσιονομικές επιπτώσεις για την Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός
 του κόστους των διαπραγματεύσεων.
 EL 6 EL
 ---pagebreak--- 2015/0119 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 σχετικά με τη θέση που πρέπει να εγκριθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην
 παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών του 2015 (ΠΔΡ-15/WRC-15) της Διεθνούς
 Ένωσης Τηλεπικοινωνιών (ΔΕΤ/ITU)
 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο
 114 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1) Σύμφωνα με το ψήφισμα 1343 που περιέχει το θεματολόγιο που εγκρίθηκε το 2012
 στην παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών (ΠΔΡ-12/WRC-12) της ΔΕΤ, η
 παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών του 2015 (ΠΔΡ-15/WRC-15) θα εκδώσει
 πράξεις υπό μορφή αναθεωρήσεων των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών που θα
 εφαρμόζονται προσωρινά από κάθε συμβαλλόμενο μέρος που έχει υπογράψει τις
 τελικές πράξεις της διάσκεψης. Τα συμβαλλόμενα θεωρείται, σε κάθε περίπτωση, ότι
 έχουν δώσει τη συγκατάθεσή τους να δεσμεύονται από τις τελικές πράξεις τριάντα έξι
 μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της αναθεώρησης. Όλα τα κράτη μέλη της
 ΕΕ είναι συμβαλλόμενα μέρη των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών, και τουλάχιστον
 ορισμένες από τις αναθεωρήσεις ενδέχεται να επηρεάσουν τους κοινούς ενωσιακούς
 κανόνες ή να μεταβάλουν το πεδίο εφαρμογής τους. Επομένως, μολονότι η Ένωση δεν
 είναι πλήρες μέλος της ΔΕΤ, είναι αναγκαίο να λάβει απόφαση σχετικά με τις θέσεις
 που πρέπει να εγκριθούν εξ ονόματος της Ένωσης.
 (2) Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2002/21/ΕΚ
 σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών
 επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο), κατά την εφαρμογή του άρθρου 9 τα κράτη μέλη
 τηρούν τις σχετικές διεθνείς συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων των κανονισμών
 ραδιοεπικοινωνιών της ΔΕΤ. Συνεπώς, οποιαδήποτε τροποποίηση των κανονισμών
 ραδιοεπικοινωνιών της ΔΕΤ θα πρέπει να εξεταστεί με βάση το κατά πόσον μπορεί να
 έχει επιπτώσεις ή να μεταβάλει το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9.
 (3) Το άρθρο 9 της οδηγίας-πλαίσιο απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την
 αποτελεσματική διαχείριση των ραδιοσυχνοτήτων για τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών
 επικοινωνιών εντός της επικράτειάς τους σύμφωνα με το άρθρο 8 και το άρθρο 8α της
 οδηγίας. Το άρθρο 8 απαιτεί από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να προάγουν τον
 ανταγωνισμό στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών
 ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών διευκολύνσεων και υπηρεσιών, π.χ.
 ενθαρρύνοντας την αποτελεσματική χρήση και διασφαλίζοντας την αποτελεσματική
 διαχείριση των ραδιοσυχνοτήτων, και να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής
 αγοράς μέσω της άρσης των εναπομενόντων εμποδίων στην παροχή δικτύων
 EL 7 EL
 ---pagebreak--- ηλεκτρονικών υπηρεσιών, συναφών διευκολύνσεων και υπηρεσιών και υπηρεσιών
 ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το άρθρο 8α απαιτεί από τα
 κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, το οικονομικό δημόσιο συμφέρον,
 την ελευθερία έκφρασης, τις πολιτιστικές και τις τεχνικές πτυχές των πολιτικών της
 ΕΕ, καθώς και τα πάσης φύσεως συμφέροντα των κοινοτήτων χρηστών του
 ραδιοφάσματος, με στόχο τη βελτιστοποίηση της χρήσης του ραδιοφάσματος και την
 αποφυγή επιβλαβών παρεμβολών.
 (4) Κοινοί κανόνες καθορίζονται επίσης με τις αποφάσεις 2005/513/ΕΚ, 2008/411/ΕΚ και
 2004/545/ΕΚ της Επιτροπής· πρέπει επίσης να δοθεί προσοχή στο τρέχον κανονιστικό
 έργο που πραγματοποιείται από την Επιτροπή μαζί με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της
 επιτροπής ραδιοφάσματος και της ομάδας για την πολιτική ραδιοφάσματος, και με τη
 συνδρομή της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης των Ταχυδρομικών και Τηλεπικοινωνιακών
 Οργανισμών (CEPT), δυνάμει της απόφασης 676/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (η απόφαση για το ραδιοφάσμα). Επομένως, τα
 κράτη μέλη θα πρέπει να εγκρίνουν εξ ονόματος της Ένωσης τις θέσεις που δεν
 θέτουν υπό αμφισβήτηση την ουσία των εν λόγω αποφάσεων και του τρέχοντος
 κανονιστικού έργου.
 (5) Η θέσπιση συγκεκριμένων κατευθύνσεων που είναι αναγκαίες για να μπορέσουν τα
 κράτη μέλη να λάβουν θέση στη διάσκεψη για τα θέματα της ημερήσιας διάταξης που
 αφορούν υφιστάμενες αποφάσεις εναρμόνισης στο πλαίσιο απόφασης για το
 ραδιοφάσμα ή το τρέχον κανονιστικό έργο που αποσκοπεί στην εν λόγω εναρμόνιση,
 δεν θίγει την εξωτερική αρμοδιότητα της Ένωσης σχετικά με οποιαδήποτε άλλα
 θέματα της ημερήσιας διάταξης που θα μπορούσαν να έχουν επιπτώσεις στους
 κοινούς κανόνες ή να μεταβάλουν το πεδίο εφαρμογής τους. Όσον αφορά το
 τελευταίο ζήτημα, η θέση της Ένωσης για τα εν λόγω θέματα της ημερήσιας διάταξης
 μπορεί να περιορίζεται στη διασφάλιση της τήρησης, κατά τις διαπραγματεύσεις, των
 υφιστάμενων απαιτήσεων του ενωσιακού δικαίου.
 (6) Σύμφωνα με το ψήφισμα 233 της ΠΔΡ-12 σχετικά με το σημείο 1.1 της ημερήσιας
 διάταξης της ΠΔΡ-15, η ΔΕΤ πρόκειται να προσδιορίσει τις υποψήφιες ζώνες διεθνών
 κινητών τηλεπικοινωνιών (ΔΚΤ/IMT), με την επιφύλαξη της υφιστάμενης κατανομής
 ή νέας κατανομής των εν λόγω ζωνών για κινητές υπηρεσίες, όπου περιλαμβάνονται,
 πιθανόν, οι ζώνες των 470-694 MHz, των 1427-1518 MHz, των 3400-3800 MHz, των
 5350-5470 MHz και των 5725-5925 MHz.
 (7) Όσον αφορά τις κινητές επικοινωνίες, η απόφαση 243/2012/ΕΕ του Ευρωπαϊκού
 Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την καθιέρωση πολυετούς
 προγράμματος πολιτικής για το ραδιοφάσμα (ΠΠΡ/RSPP) απαιτεί την κατανομή
 τουλάχιστον 1200 MHz για ασύρματες ευρυζωνικές υπηρεσίες στην Ένωση έως το
 2015, συμπεριλαμβανομένων των ήδη εναρμονισμένων ζωνών. Ως εκ τούτου, όλες οι
 διαπραγματεύσεις σχετικά με τις υποψήφιες ζώνες διεθνών κινητών τηλεπικοινωνιών
 πρέπει να διεξάγονται κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η διατήρηση της ενότητας
 της ΕΕ καθ’ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.
 (8) Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση 2008/411/ΕΚ7 της Επιτροπής εναρμονίζει τη ζώνη των
 3400-3800 MHz για ασύρματες ευρυζωνικές επικοινωνίες και η απόφαση
 2005/513/ΕΚ της Επιτροπής8 εναρμονίζει τις ζώνες των 5150-5350 MHz και των
 5470-5725 MHz για συστήματα ασύρματης πρόσβασης, συμπεριλαμβανομένων των
 7
 Τροποποιήθηκε από την απόφαση 2014/276/ΕΕ της Επιτροπής
 8
 Τροποποιήθηκε από την απόφαση 2007/90/ΕΚ της Επιτροπής
 EL 8 EL
 ---pagebreak--- τοπικών δικτύων ραδιοεπικοινωνιών. Όσον αφορά τη ζώνη των 1452-1492 MHz,
 βρίσκεται υπό έγκριση ένα μέτρο τεχνικής εναρμόνισης δυνάμει του άρθρου 4
 παράγραφος 3 της απόφασης για το ραδιοφάσμα, κατόπιν θετικής γνώμης της
 επιτροπής ραδιοφάσματος, με σκοπό την εναρμόνιση της εν λόγω ζώνης για
 ασύρματες ευρυζωνικές επικοινωνίες στην Ένωση. Η εν λόγω ζώνη (1452-
 1492 MHz), καθώς και οι παρακείμενες ζώνες των 1427-1452 MHz και των 1492-
 1518 MHz, θα αποτελέσουν καίριας σημασίας ζήτημα στις διαπραγματεύσεις,
 επιβεβαιώνοντας την ανάγκη ολιστικής προσέγγισης όλων των ζωνών.
 (9) Η απόφαση2008/671/ΕΚ της Επιτροπής εναρμονίζει τη χρήση του ραδιοφάσματος
 στη ζώνη συχνοτήτων των 5875-5905 MHz για εφαρμογές των ευφυών συστημάτων
 μεταφορών σχετικές με την ασφάλεια.
 (10) Με βάση τη θετική γνώμη της επιτροπής ραδιοφάσματος, στις 2 Σεπτεμβρίου 2013 η
 Επιτροπή απηύθυνε εντολή στην Ευρωπαϊκή Διάσκεψη των Ταχυδρομικών και
 Τηλεπικοινωνιακών Οργανισμών (CEPT) να μελετήσει και να εντοπίσει τη
 συμβατότητα με σκοπό την εναρμόνιση και τους κοινούς όρους χρήσης των
 συστημάτων ασύρματης πρόσβασης, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών δικτύων
 ραδιοεπικοινωνιών στις ζώνες των 5350-5470 MHz και των 5725-5925 MHz στην
 Ένωση και, συγκεκριμένα, ζήτησε την προστασία των σχεδιαζόμενων εργασιών στο
 πλαίσιο του GMES (ενωσιακό πρόγραμμα γεωσκόπησης και παρακολούθησης της
 γης)/Copernicus για το εναέριο ραντάρ καιρού. Σύμφωνα με την CEPT, καθώς επί του
 παρόντος δεν υπάρχει τεχνική μετριασμού που να επιτρέπει την εισαγωγή τοπικών
 δικτύων ραδιοεπικοινωνιών στη ζώνη των 5350-5470 MHz σε συνδυασμό με το
 σύστημα Copernicus, οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με τη χρήση των ζωνών των
 5350-5470 MHz και των 5725-5925 MHz για τοπικά δίκτυα ραδιοεπικοινωνιών θα
 πρέπει να καθυστερήσει έως την ΠΔΡ-19 /(WRC-19), δεδομένου ότι οι μελέτες δεν
 έχουν ακόμη ολοκληρωθεί.
 (11) Το ψήφισμα 232 που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ΠΔΡ-12 σε συνδυασμό με το σημείο
 1.2 της ημερήσιας διάταξης της ΠΔΡ-15 προβλέπει εντολή για τη διενέργεια μελετών
 σε επίπεδο ΔΕΤ όσον αφορά τη χορήγηση συχνοτήτων της ζώνης των 694-790 MHz
 στις υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας, με έναρξη ισχύος αμέσως μετά την ΠΔΡ-15.
 Δεδομένου ότι η εν λόγω ζώνη σήμερα χρησιμοποιείται για επίγειες εκπομπές σε όλα
 τα κράτη μέλη, η Επιτροπή, κατόπιν θετικής γνώμης της επιτροπής ραδιοφάσματος,
 απηύθυνε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 εντολή προς την CEPT, δυνάμει του άρθρο 4
 παράγραφος 2 της απόφασης για το ραδιοφάσμα, για ανάπτυξη εναρμονισμένων
 τεχνικών όρων όσον αφορά τη χρήση της ζώνης των 694-790 MHz για ασύρματες
 ευρυζωνικές επικοινωνίες, πρόκειται να εγκριθεί με εκτελεστική απόφαση της
 Επιτροπής δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 3 της απόφασης για το ραδιοφάσμα.
 Όπως επίσης τονίζεται στη γνωμοδότηση της ομάδας για την πολιτική ραδιοφάσματος
 της 19ης Φεβρουαρίου 2015, η εφαρμογή μιας τέτοιας τεχνικής λύσης εναρμόνισης θα
 μπορούσε να εξαρτηθεί από απόφαση που πρέπει να ληφθεί από το Συμβούλιο και το
 Κοινοβούλιο σχετικά με τη μελλοντική χρήση της εν λόγω ζώνης, η οποία δεν μπορεί
 να εκδοθεί παρά μετά την ΠΔΡ-15. Ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα της ΠΔΡ-15
 πρέπει να παρέχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ευελιξία λήψης αποφάσεων στο
 Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, δεδομένου ότι οι συνέπειες ενός τέτοιου μέτρου θα
 ήταν αποφασιστικής σημασίας για τις μελλοντικές ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες και τις
 υπηρεσίες ασύρματων ευρυζωνικών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην Ένωση.
 (12) Επιπλέον, δεδομένης της σημασίας που έχει το κατώτερο μέρος της ζώνης των
 υπερυψηλών συχνοτήτων (UHF) για τις ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις, είναι αναγκαίο
 να εξασφαλιστεί ότι η ΠΔΡ-15 επιτρέπει να δεσμευτεί επαρκές τμήμα του
 EL 9 EL
 ---pagebreak--- ραδιοφάσματος στην Ένωση για επίγεια παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων
 στη ζώνη των 470-694 MHz. Αυτό συμβιβάζεται με το άρθρο 7 της απόφασης
 243/2012/ΕΕ που απαιτεί από τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, να
 στοχεύσουν στη διασφάλιση επαρκούς ραδιοφάσματος για τη δορυφορική και επίγεια
 παροχή καινοτόμων υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων στους πολίτες της Ένωσης,
 λαμβανομένου επίσης υπόψη του γεγονότος ότι, επί του παρόντος, το ήμισυ των
 ευρωπαϊκών νοικοκυριών λαμβάνουν ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές μέσω επίγειων
 υπηρεσιών και ότι οι ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές στην Ευρώπη επί του παρόντος
 βασίζονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στη ζώνη των 470-694 MHz.
 (13) Η ημερήσια διάταξη για την προσεχή διάσκεψη του 2019 θα εγκριθεί στην ΠΔΡ-15,
 υπό το σημείο 10 της ημερήσιας διάταξης. Ειδικότερα, μετά από τις αποφάσεις που θα
 ληφθούν στο σημείο 1.1 της ημερήσιας διάταξης της ΠΔΡ-15 σχετικά με τις
 υποψήφιες ζώνες διεθνών κινητών τηλεπικοινωνιών (ΔΚΤ/IMT), εκδηλώνεται
 παγκόσμιο ενδιαφέρον να καθοριστεί το φάσμα υψηλότερων συχνοτήτων, άνω των 6
 GHz, που θα προορίζεται για την πέμπτη γενιά διεθνών κινητών τηλεπικοινωνιών. Οι
 προπαρασκευαστικές εργασίες στο πλαίσιο της διαδικασίας της ΔΕΤ πρέπει να
 ευθυγραμμιστούν με τις εργασίες που εκτελούνται παράλληλα εντός της ΕΕ.
 (14) Το ψήφισμα 654 που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ΠΔΡ-12 σε συνδυασμό με το σημείο
 1.18 της ημερήσιας διάταξης της ΠΔΡ-15 προβλέπει τη διενέργεια μελετών όσον
 αφορά την κατανομή της ζώνης των 77,5-78 GHz σε ραντάρ αυτοκινήτων μικρής
 εμβέλειας. Με την απόφαση 2004/545/ΕΚ της Επιτροπής εναρμονίζεται η ζώνη των
 77-81 GHz για ραντάρ αυτοκινήτων μικρής εμβέλειας.
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Τα κράτη μέλη, τα οποία ενεργούν από κοινού προς το συμφέρον της Ένωσης, πρέπει να
 συμμετάσχουν στις διαπραγματεύσεις στην παγκόσμια διάσκεψη ραδιοεπικοινωνιών του
 2015 της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών με σκοπό την αναθεώρηση των κανονισμών
 ραδιοεπικοινωνιών.
 Οι θέσεις που πρέπει να ληφθούν, εξ ονόματος της Ένωσης, στις διαπραγματεύσεις και κατά
 την έγκριση των τροποποιήσεων των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών παρατίθενται στο
 παράρτημα της παρούσας απόφασης.
 Σε περίπτωση υποβολής στη διάσκεψη νέων προτάσεων σχετικά με αντικείμενο του
 παραρτήματος για το οποίο δεν έχει ληφθεί ακόμη θέση της Ένωσης, η θέση της Ένωσης
 καθορίζεται με επιτόπιο συντονισμό πριν από τη σύγκλιση διάσκεψης για την έγκριση
 αναθεωρήσεων των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θέση της
 Ένωσης πρέπει να συνάδει με τις αρχές που καθορίζονται στο παράρτημα της παρούσας
 απόφασης.
 Άρθρο 2
 Οι αναθεωρήσεις των κανονισμών ραδιοεπικοινωνιών δημοσιεύονται στην Επίσημη
 Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 EL 10 EL
 ---pagebreak--- Άρθρο
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις .
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 EL 11 EL


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 21.12.2013
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 377/7
 Преюдициално запитване, отправено от Lietuvos Aukščiausiasis Teismas (Литва) на 14 октомври 2013 г. — Газпром OAO, друга страна в производството: Република Литва
 (Дело C-536/13)
 2013/C 377/14
 Език на производството: литовски
 Запитваща юрисдикция
 Lietuvos Aukščiausiasis Teismas
 Страни в главното производство
 Жалбоподател: Газпром OAO
 Друга страна в производството: Република Литва, представлявана от литовското Министерство на енергетиката
 Преюдициални въпроси
 1.
 Когато арбитражен съд издаде „anti-suit injunction“, с което забранява на дадена страна да предяви определени искове пред съд на държава членка, който съгласно съдържащите се в Регламент Брюксел I (1) правила относно компетентността е компетентен да разгледа гражданското дело по същество, може ли съдът на държавата членка да откаже да признае такова арбитражно решение поради това, че то ограничава правото му сам да реши дали е компетентен да разгледа делото съгласно съдържащите се в Регламент Брюксел I правила относно компетентността?
 2.
 При утвърдителен отговор, важи ли същото в случаите, когато по силата на издадено от арбитражен съд „anti-suit injunction“ дадена страна по делото е задължена да ограничи исканията си, предявени по разглеждано в друга държава членка дело, и съдът на тази държава членка е компетентен да разгледа това дело съгласно съдържащите се в Регламент Брюксел I правила относно компетентността?
 3.
 Може ли националният съд, стремейки се да гарантира предимството на правото на Съюза и пълното действие на Регламент Брюксел I, да откаже да признае арбитражно решение, ако то ограничава правото му да прецени своята собствена компетентност и правомощия по дело, попадащо в приложното поле на регламент Брюксел I?
 (1) Регламент (ЕО) No 44/2001 на Съвета от 22 декември 2000 година относно компетентността, признаването и изпълнението на съдебни решения по граждански и търговски дела (ОВ L 12, 2001 г., стр. 1; Специално издание на български език, 2007 г., глава 19, том 3, стр. 74).


type: other

jurisdiction: US

text: b"OFFICE OF INSPECTOR GENERAL\n\n\nAUDIT OF USAID/SOUTH\nAFRICA\xe2\x80\x99S CONTROL OVER\nPRIME RECIPIENTS\xe2\x80\x99\nMONITORING OF\nSUBRECIPIENTS\n\n\nAUDIT REPORT NO. 4-674-06-003-P\nDECEMBER 23, 2005\n\n\n\n\nREGIONAL INSPECTOR GENERAL, PRETORIA\n\x0cOffice of Inspector General\n\n\n\n December 23, 2005\n\n\n MEMORANDUM\n\n TO: USAID/South Africa Acting Mission Director, Brent Schaeffer\n\n FROM: Regional Inspector General/Pretoria, Jay R. Rollins /s/\n\n SUBJECT: Audit of USAID/South Africa\xe2\x80\x99s Control over Prime Recipients\xe2\x80\x99\n Monitoring of Subrecipients (Report No. 4-674-06-003-P)\n\n This memorandum transmits our final report on the subject audit. In finalizing our\n report, we considered your comments on our draft report and have included your\n response in its entirety in Appendix II.\n\n This report does not contain any recommendations for your action.\n\n I want to express my sincere appreciation for the cooperation and courtesy extended\n to my staff during the audit.\n\n\n\n\nU.S. Agency for International Development\n100 Totius Street\nGroenkloof X5\nPretoria 0181, South Africa\nwww.usaid.gov\n\x0cCONTENTS\nSummary of Results ......................................................................................................... 1\n\nBackground ...................................................................................................................... 1\n\nAudit Objective .................................................................................................................... 2\n\nDid USAID/South Africa ensure that the methods and frequency of monitoring the\nactivities of foreign subrecipients by U.S. prime recipients were sufficient to ensure that\nprogram objectives were met and funds were used in accordance with applicable laws,\nregulations and agreement terms? ..................................................................................... 2\n\nAudit Findings ................................................................................................................... 3\n\nEvaluation of Management Comments ............................................................................... 5\n\nAppendix I \xe2\x80\x93 Scope and Methodology................................................................................. 6\n\nAppendix II \xe2\x80\x93 Management Comments ............................................................................... 8\n\x0cSUMMARY OF RESULTS\nThis audit of USAID/South Africa\xe2\x80\x99s Control over Prime Recipients\xe2\x80\x99 Monitoring of\nSubrecipients was conducted to determine whether the Mission ensured that the\nmethods and frequency of monitoring the activities of foreign subrecipients by U.S.\nprime recipients were sufficient to ensure that program objectives were met and funds\nwere used in accordance with applicable laws, regulations, and agreement terms. (See\npage 2).\n\nThe audit showed that USAID/South Africa ensured that the methods and frequency of\nmonitoring activities of foreign subrecipients by U.S. prime recipients were sufficient to\nensure that program objectives were met and funds were used in accordance with\napplicable laws, regulations, and agreement terms. Listed below are some of the\nmethods used by the Mission: (See pages 3-4).\n\n \xe2\x80\xa2 Ensured that the financial operations of prospective subrecipients were assessed\n to ensure their capacity to manage the funds they would receive.\n\n \xe2\x80\xa2 Conducted technical reviews by teams that included the Cognizant Technical\n Officer or Activity Manager to ensure that prime and subrecipients were selected\n on a competitive basis.\n\n \xe2\x80\xa2 Reviewed and approved the prime and subrecipients\xe2\x80\x99 performance monitoring\n plans.\n\n \xe2\x80\xa2 Coordinated site visits with prime recipients to ensure that progress was being\n made towards program objectives and that funds were being spent in\n accordance with agreement terms and applicable laws and regulations.\n\n \xe2\x80\xa2 Reviewed and analyzed vouchers and financial reports of prime and\n subrecipients to determine reasonableness in terms of spending rate and level of\n programmatic activities.\n\nThe report does not contain any recommendations.\n\n\n\n\nBACKGROUND\nUSAID, with its decreasing numbers of U.S. direct hires and limited Personal Services\nContractors, is faced with additional demands on those employees because of increased\nfunding to cover programs in such areas as HIV/AIDS, the Millennium Challenge\nCorporation, and Iraq and Afghanistan reconstruction. In response to these demands,\nmissions are moving more and more to the use of umbrella agreements with U.S.\norganizations (pass-through entities) who then provide funding to foreign subrecipients\nto implement the missions\xe2\x80\x99 programs. The benefit of removing significant administrative\nresponsibilities from the missions is clear; however, ensuring that the U.S. prime\nrecipients are effectively monitoring their foreign subrecipients is much more\n\n\n 1\n\x0cproblematic. Even with this type of funding mechanism, USAID needs to ensure\neffective monitoring of its programs.\n\nUSAID uses OMB Circular A-133 (A-133) annual financial audits as a primary tool in\nensuring a U.S. prime recipient\xe2\x80\x99s compliance with the requirement to monitor the funds\npassed through to their subrecipients. Although the audit requirement for subrecipients\ncontained in A-133 is not applicable to foreign subrecipients, A-133 requires that U.S.\nprime recipients monitor their foreign subrecipients. Specifically, Section 230(b)(2) of A-\n133 states that factors such as the size of awards, percentage of the pass-through\nentity's total program funds awarded to subrecipients, complexity of the compliance\nrequirements, and risk of subrecipient non-compliance as assessed by the pass-through\nentity may influence the nature and extent of monitoring procedures. Additionally,\nFederal laws or regulations may impose subrecipient monitoring requirements specific to\na Federal program.\n\nHowever, an A-133 audit of the prime to ensure that they are properly monitoring their\nsubrecipients is only one of the many possible subrecipient monitoring tools available.\nOther monitoring tools include reviewing financial and performance reports submitted by\nthe subrecipient, performing site visits to the subrecipient to review financial and\nprogrammatic records and observe operations, and, when warranted, arranging for\nfinancial reviews of subrecipient activities. Subrecipient monitoring should occur\nthroughout the year rather than solely relying on an annual A-133 audit that might not\nreview activities at overseas locations as part of its scope.\n\nAt the time of the audit, USAID/South Africa had active awards with 48 prime recipients\nwith a total value of $264.3 million. This audit covered the fiscal year 2004 activities of 6\njudgmentally selected prime recipients, representative of each of the Mission\xe2\x80\x99s Strategic\nObjectives, with awards totaling $126.2 million. Out of the 137 foreign subrecipient\nawards totaling $56.6 million, 6 of the largest foreign subrecipient awards with a total\ndollar value of $14 million were selected for review.\n\n\n\nAUDIT OBJECTIVE\n\nAs part of the Regional Inspector General/Pretoria\xe2\x80\x99s annual audit plan for fiscal year\n2005, this audit was conducted to answer the following question:\n\nDid USAID/South Africa ensure that the methods and frequency of monitoring the\nactivities of foreign subrecipients by U.S. prime recipients were sufficient to ensure that\nprogram objectives were met and funds were used in accordance with applicable laws,\nregulations, and agreement terms?\n\nAppendix I contains a discussion of the audit\xe2\x80\x99s scope and methodology.\n\n\n\n\n 2\n\x0cAUDIT FINDINGS\nUSAID/South Africa ensured that the methods and frequency of monitoring the activities\nof foreign subrecipients by U.S. prime recipients were sufficient to ensure that program\nobjectives were met and funds were used in accordance with applicable laws,\nregulations, and agreement terms.\n\nThe Mission used several methods to ensure that U.S. prime recipients monitored the\nactivities of their foreign subrecipients to ensure the successful implementation of\nprograms. First, USAID/South Africa selected prime recipients which were primarily\nU.S.-based organizations with considerable experience working with USAID in South\nAfrica and other countries. These prime recipients were generally knowledgeable of\nUSAID requirements and, accordingly, used that knowledge and experience to\nimplement Mission programs and monitor their subrecipients. Some of the officers and\npersonnel of the Mission\xe2\x80\x99s prime recipients were former USAID employees or had\npreviously worked with other Mission prime recipients.\n\nAfter selecting a prime recipient, the Mission conducted a post-award evaluation which\nincluded representatives from the applicable Mission Strategic Objective (SO) Teams,\nthe Financial Management Office (FMO), the Office of Acquisition and Assistance (OAA)\nand Monitoring, and Evaluation (M & E). In the post-award evaluation, the team of\nevaluators, when appropriate, provided recommendations to the prime recipient to\nensure that issues regarding subrecipients were properly addressed. Additionally, the\nMission\xe2\x80\x99s FMO, as appropriate, conducted risk assessments of the prime recipient\xe2\x80\x99s\nfinancial operations and procurement procedures, as well as a desk audit of their\ndisbursements and time keeping procedures.\nTo assure proper selection of subrecipients, USAID/South Africa conducted pre-award\nevaluations for the selection of subrecipients. A technical review committee with 3 to 5\nmembers that included the Cognizant Technical Officer and Activity Manager ensured\nthat subrecipients were selected on a competitive basis. The Mission further ensured\nthat the subrecipients were properly vetted to verify that they were not suspended or\ndebarred from performing work for USAID. If a foreign subrecipient did not have prior\nworking experience with implementing USAID programs, the Mission ensured that the\nprime recipients provided them with the necessary assistance to comply with all the\nrequirements of USAID agreements.\n\nTo ensure successful implementation of USAID programs, the Mission reviewed the\nprime and subrecipients\xe2\x80\x99 performance and monitoring plans at least on an annual basis.\nFurther, the prime and subrecipients we reviewed were aware that the Mission\nCognizant Technical Officers (CTOs) and Activity Managers would periodically review\ntheir accomplishments compared to planned milestones. Consequently, the prime\nrecipients reviewed their subrecipients\xe2\x80\x99 progress on a regular basis to ensure that their\nactivities were progressing as planned. When plans or circumstances changed, the\nmilestones were amended accordingly. For example, for activities related to the\nPresident\xe2\x80\x99s Emergency Plan for AIDS Relief, the reporting requirements changed\nintermittently. This made it necessary for the CTOs and the prime recipients involved in\nthose activities to work closely and communicate often with the Mission\xe2\x80\x99s Monitoring and\nEvaluation Advisor.\n\n\n 3\n\x0cWith regard to site visits, the Mission ensured that the prime recipients coordinated their\nsite visits with the appropriate CTOs and Activity Managers who would often accompany\nthe prime recipients. One of the prime recipients performed monthly visits to inspect\nfinancial records and program activity performance of its subrecipients. Another prime\nrecipient also conducted site visits of each subrecipient at least once a month to visit the\nprojects, check the milestones, and, at the same time, perform a financial compliance\nreview. Aside from the site visits, the prime recipients generally submitted timely reports\nto the Mission on programmatic and financial activities involving their subrecipients on a\nmonthly, quarterly, and annual basis. These reports were based on monthly reports\nsubmitted by the subrecipients and reviewed by the prime recipients.\n\nThe audit also found evidence of regular communication between prime recipients and\nthe respective CTOs and Activity Managers. Communication was done via e-mail,\ntelephone, and meetings on a weekly, monthly, quarterly, or as needed basis. These\ncommunications included such items as discussions of the implementation and progress\nof the projects, resolution of technical and programmatic issues, and financial matters\nregarding budgets and expenditures of funds.\n\nThe positive results of the Mission\xe2\x80\x99s control over prime recipients\xe2\x80\x99 monitoring of\nsubrecipients were evidenced in the Mission\xe2\x80\x99s Annual Report issued on December 17,\n2004, which reported that 90 percent of all SO activities exceeded or met their\nprogrammatic targets.\n\nIn terms of establishing and maintaining proper financial accountability over\nsubrecipients, USAID/South Africa routinely obtained the approval of CTOs prior to\nprocessing the payment of vouchers for prime recipients. This approval necessitated\nboth a programmatic, as well as a financial review on the part of the CTOs that the prime\nrecipients passed on to their subrecipients. The prime recipients we reviewed were\nsystematically reviewing and analyzing financial reports submitted by their subrecipients\nto determine the reasonableness of their spending in comparison with reported activities.\nThe prime recipients had internal auditors and accountants to monitor subrecipient\nvouchers and financial transactions. As a result, many of the prime recipients would\ndisallow costs that had been submitted to them from their subrecipients before\nsubmitting those costs to the Mission because they did not comply with USAID cost\nprinciples.1 One of the main reasons was the lack of supporting documents. Several of\nthe subrecipients reviewed during the audit commented that their prime recipients were\nthoroughly reviewing their requests for payments. This indicates that the prime\nrecipients were not only monitoring the progress of programs but also ensured that funds\nwere used in accordance with agreement terms, applicable laws, and regulations.\n\nDuring the audit other matters that were not germane to the audit objective or which\nwere minor in nature came to our attention. Those matters will be reported separately to\nMission management.\n\n\n\n\n1\n According to Chapter 4, Cost Principles for Country Contracts, costs, to be allowable, must\nmeet all of the following criteria: allowable, allocable, reasonable and be accounted for in a\nmanner that is consistent with the contractor's usual accounting practices.\n\n\n\n 4\n\x0cEVALUATION OF\nMANAGEMENT COMMENTS\nUSAID/South Africa concurred with the results of the audit. The Mission was grateful for\nthe Regional Inspector General/Pretoria\xe2\x80\x99s efforts in reviewing their methods and\nfrequency of monitoring prime recipients and their respective subrecipients.\n\n\n\n\n 5\n\x0c APPENDIX I\n\n\nSCOPE AND METHODOLOGY\nScope\n\nThe Regional Inspector General/Pretoria conducted this audit in accordance with\ngenerally accepted government auditing standards to determine whether USAID/South\nAfrica ensured that the methods and frequency of monitoring the activities of foreign\nsubrecipients by U.S. prime recipients were sufficient to ensure that program objectives\nwere met and funds were used in accordance with applicable laws, regulations, and\nagreement terms. The audit was conducted at USAID/South Africa in Pretoria, South\nAfrica, from May 25 to September 22, 2005.\n\nThe audit included a judgmental sample of USAID/South Africa prime recipients and\ntheir foreign subrecipients from each of the six Strategic Objective teams during fiscal\nyear 2004. In planning and performing the audit, we tested and assessed internal\ncontrols for USAID/South Africa related to the monitoring of the non-U.S.-based\nsubrecipients by their U.S. based prime recipients during the fiscal year. Specifically, we\nexamined and assessed significant internal controls regarding: (1) the proper selection\nof subrecipients; (2) the development and implementation of a monitoring plan for\nsubrecipients; (3) the conduct of site visits; and (4) establishing and maintaining the\nproper financial approval methodology to ensure funds were being spent in accordance\nwith agreement terms and applicable laws and regulations. In addition, we interviewed\nthe Mission\xe2\x80\x99s Controller, Voucher Examiner, Cognizant Technical Officers, and Activity\nManagers to determine the process and internal controls used. We obtained a copy of\nthe Mission\xe2\x80\x99s prime recipient list as of May 25, 2005, which listed 48 prime recipients\nwith a total of 137 foreign subrecipients. Out of the 48 prime recipients, we judgmentally\nselected 6 U.S. prime recipients and their largest respective subrecipients. The selected\nsample included at least one prime recipient from each of the Mission\xe2\x80\x99s Strategic\nObjectives. The total dollar value of prime recipient awards was $264.3 million and the\ntotal dollar value of foreign subrecipient awards was $56.6 million. The audit covered\nfiscal year 2004 activities of the 6 judgmentally selected prime recipients, with a total\nvalue of $126.2 million. Out of the 137 foreign subrecipient awards totaling $56.6\nmillion, 6 foreign subrecipient awards with a total dollar value of $14 million were\nselected for review.\n\nMethodology\n\nIn order to gain an understanding of the prime recipient\xe2\x80\x99s monitoring process over the\nsubrecipients we held discussions with officials from the Mission and reviewed relevant\nproject documentation. The types of evidence examined during the audit included\xe2\x80\x94but\nwere not limited to\xe2\x80\x94the award inventory prepared by the Controller\xe2\x80\x99s Office and\nrecipient files maintained by the Cognizant Technical Officers which included various\ndocuments related to their monitoring efforts.\n\n\n\n\n 6\n\x0cTo accomplish the audit objective, we developed audit procedures and performed the\nfollowing tasks:\n\n\xe2\x80\xa2 Reviewed applicable regulations, USAID policies, and guidance related to the audit\n objective.\n\n\xe2\x80\xa2 Gained an understanding of USAID/South Africa\xe2\x80\x99s control over the monitoring of the\n subrecipients by reviewing and analyzing applicable documentation such as, but not\n limited to, the award inventory and site visit trip reports.\n\n\xe2\x80\xa2 Tested data on the award inventory to determine its accuracy. Specifically, we\n verified the award numbers, start and completion dates, and the amount of the\n awards.\n\n\xe2\x80\xa2 Interviewed the Mission Controller, employees from the Financial Management\n Office, and Office of Acquisition and Assistance staff. In addition, we reviewed\n documents they prepared that were pertinent to the audit.\n\n\xe2\x80\xa2 Interviewed Cognizant Technical Officers from each of the six Strategic Objective\n (SO) teams and discussed with prime recipients and subrecipients to determine the\n extent of their monitoring.\n\n We did not set a materiality threshold for this audit, as the nature of the audit did not\n lend itself to the establishment of such a threshold.\n\n\n\n\n 7\n\x0c APPENDIX II\n\n\n\nMANAGEMENT COMMENTS\n\n UNITED STATES GOVERNMENT\n ACTION M E M O R A N D U M\n DATE : December 2, 2005\n\n\n TO : Jay Rollins, Regional Inspector General/Pretoria\n\n\n FROM : Brent Schaeffer, Acting Deputy Mission Director /s/\n\n Management comments \xe2\x80\x93 Audit of USAID/South Africa\xe2\x80\x99s control\n SUBJECT : over prime recipient\xe2\x80\x99s monitoring of sub-recipients (Report # 4-\n 674-06-xxx-P).\n\n\n\nThe mission has reviewed the subject audit report and concurs with the results of the audit.\n\nWe would like to thank the Regional Inspector General\xe2\x80\x99s office for their efforts in reviewing\nour methods and frequency of monitoring our prime recipients and their sub-recipients. We\nare pleased with the outcome of their review of our efforts to ensure that our program\nobjectives are met and that the funds are being used in accordance with applicable laws,\nregulations, and agreement terms.\n\n\n\n\n 8\n\x0cU.S. Agency for International Development\n Office of Inspector General\n 1300 Pennsylvania Ave, NW\n Washington, DC 20523\n Tel: (202) 712-1150\n Fax: (202) 216-3047\n www.usaid.gov/oig\n\x0c"


text:
7.12.2015
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 406/31
 Rettens dom af 22. oktober 2015 — Hewlett Packard Development Company mod KHIM (ELITEDISPLAY)
 (Sag T-563/14) (1)
 ((EF-varemærker - ansøgning om EF-ordmærket ELITEDISPLAY - absolut registreringshindring - beskrivende karakter - artikel 7, stk. 1, litra c), i forordning (EF) nr. 207/2009))
 (2015/C 406/31)
 Processprog: engelsk
 Parter
 Sagsøger: Hewlett Packard Development Company LP (Houston, Texas, De Forenede Stater) (ved advokaterne T. Raab og H. Lauf)
 Sagsøgt: Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (KHIM) (ved O. Mondéjar Ortuño, som befuldmægtiget)
 Sagens genstand
 Søgsmål anlagt til prøvelse af afgørelse truffet den 19. maj 2014 af Andet Appelkammer ved Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) (sag R 1539/2013-2) vedrørende en ansøgning om registrering af ordtegnet »ELITEDISPLAY« som EF-varemærke
 Konklusion
 1)
 Kontoret for Harmonisering i det Indre Marked (Varemærker og Design) frifindes.
 2)
 Hewlett Packard Development Company LP betaler sagens omkostninger.
 (1) EUT C 351 af 5.10.2014.


type: wikipedia

text:
Střední Litva (polsky Litwa Środkowa, litevsky Vidurinė Lietuva) byl polonezávislý stát, existující v letech 1920 až 1922. Hlavním městem byl Vilnius. V roce 1922 byl tento stát anektován Polskem.
 Situace před vznikem Střední Litvy
 Během I. světové války byla Vilenská oblast okupována Německem (1915–1918). 1. ledna 1919 byl Vilnius obsazen polskými jednotkami, které vytvořili místní obyvatelé. Bolševická vojska postupující od východu ho později obsadila a vyhlásila zde krátce existující Sovětskou socialistickou republiku Litvy a Běloruska, ale 19. dubna 1919 ho Poláci dobyli zpět. 14. července 1920 město opět obsazují Rusové. Po porážce ruských vojsk u Varšavy Sověti předávají Vilnius nově vzniklé Litvě.
 Koncem srpna 1920 došlo k potyčkám mezi litevskými a polskými vojsky o oblast kolem města Suwałki. 7. října 1920 bylo podepsáno příměří, ovšem obě strany si dále činily nárok na Vilnius a jeho okolí. Litva vyhlásila Vilnius, obývaný z velké části polsky hovořícími obyvateli, za své hlavní město.
 „Vzpoura" generála Želigovského
 Velitel polské armády Józef Piłsudski v té době nařídil svému podřízenému, generálu Lucianovi Želigovskému, aby předstíral vzpouru a obsadil Vilnius, aniž by Polsko formálně obnovilo válku s Litvou. Generál Želigovski se svou 1. litevsko-běloruskou divizí obsadil Vilnius 9. října 1920, aniž by narazil na vážnější odpor.
 Vyhlášení nového státu
 Generál Želigovski deklaroval vytvoření nového státu s názvem Republika Střední Litva (polsky Republika Litwy Środkowej). Sám se v něm prohlásil velitelem všech ozbrojených sil a 12. října 1920 oznámil vytvoření prozatímní vlády. Dekretem Želigovského ze 7. ledna 1921 byly vytvořeny soudy a policie.
 Nárok na občanství nového státu měly všechny osoby žijící na jeho území k 1. lednu 1919 nebo nejméně pět let před 1. srpnem 1914.
 Symboly nového státu byla rudá vlajka s polským bílým orlem a litevským rytířem na koni v brnění a znak obsahují směs polských, litevských a vilniuských symbolů, připomínající znak polsko-litevské unie.
 Na 9. ledna 1921 byly naplánovány volby a do 28. listopadu 1920 měl být vydán volební zákon, ale kvůli vyjednávání mezi Litvou a Polskem na půdě Společnosti národů byly volby odročeny.
 Vyjednávání mezi Litvou a Polskem
 Polsko a Litva začaly o řešení sporu o území Střední Litvy jednat v Bruselu na jaře 1921 – podle některých pramenů 3. března, podle jiných 20. dubna.
 Jednání byla poznamenána spory o zastoupení delegace Střední Litvy. Litevci její účast na rozhovorech odmítli. Poláci se pokusili do své delegace začlenit dva vyslance generála Želigovského jako znalce místních poměrů, ale Litevci pohrozili odchodem z rozhovorů. Litevci zase požadovali stažení polských vojsk za linii ze 7. října 1920 a zejména jejich stažení z Vilniusu, což odmítla polská strana.
 Litevská strana navrhla jako řešení sporu vznik konfederace Západní Litvy s oficiálním jazykem litevštinou a Střední Litvy s oficiálním jazykem polštinou. Polsko s tím bylo ochotno souhlasit pod podmínkou, že nový stát bude součástí polsko-litevské federace. To Litva odmítla, protože mnozí Litevci se obávali možného popolštění a zničení litevské kultury v těsném svazku s mnohem větším a lidnatějším Polskem.
 Belgický vyjednavač Paul Hyman navrhl řešení spočívající ve vytvoření federativní Litvy sestávající ze dvou kantonů – západního litevského (kaunaského) a východního (vilniuského) mnohonárodního, obývaného Poláky, Bělorusy, Židy a Litevci. Oba kantony měly mít samostatné vlády, parlamenty a oficiální jazyky, ale společné hlavní město Vilnius. Tato federativní Litva a Polsko měly vytvořit mezistátní komise o zahraniční politice, obchodu, průmyslu a místní politice a uzavřít obrannou alianci. Polsko mělo mít právo využívat litevské přístavy.
 Volby do parlamentu Střední Litvy
 Po selhání bruselských rozhovorů začalo ve Vilenské oblasti růst napětí, které ještě umocňovala početná armáda Střední Litvy (čítala na 27 000 vojáků). Generál Żeligowski se rozhodl co nejrychleji předat moc civilním úřadům a potvrdil datum konání voleb na 8. ledna 1922. Samotné volby byly poznamenány silně propolskou propagandou a uzavíráním svobodných litevských novin. Litevci se rozhodli volby zcela bojkotovat a k bojkotu se přidali i místní Židé a část Bělorusů. Samotná Litva předem oznámila, že výsledky voleb neuzná.
 Ve volbách drtivě zvítězily polské strany a Poláci ovládli středolitevský parlament tzv. Sejm. Dne 20. února 1922 schválil středolitevský Sejm oficiální žádost o začlenění Střední Litvy do polského státu. Žádost byla schválena polským Sejmem 22. března 1922, a tak byla Střední Litva transformována do Vilenského vojvodství. Litva odmítla uznat polskou nadvládu a stále oficiálně považovala Vilensko za své území. Dokonce podle litevské ústavy byl Vilnius považován za hlavní město, zatímco Kaunas zastával pouze pozici dočasného sídla vlády. Spor o Vilensko tak negativně poznamenal polsko-litevské vztahy v meziválečném období.
 Následné události
 Vilensko zůstalo součástí Polska do začátku druhé světové války. Na základě Paktu Ribbentrop–Molotov a porážce Polska (více viz Invaze do Polska) byl Vilnius s okolím předán Sověty Litvě 10. října 1939. Zbytek území připadl Běloruské SSR. V roce 1940 se ale samotná Litva stala součástí SSSR a byla reorganizována na Litevskou SSR. Po obnovení litevské nezávislosti v roce 1991 byl Vilnius mezinárodně uznán jako hlavní město Litvy.
 Externí odkazy
 Bunt generała Żeligowskiego – z kalendária na portálu Polska.pl
 Státní symboly Střední Litvy
 Historická území Litvy
 Zaniklé státy Východní Evropy
 Státy Post-Ruského impéria
 Krátkodobě existující státy po první světové válce
 Litevsko-polské vztahy
 Státy a území vzniklé roku 1920
 Státy a území zaniklé roku 1922


text:
TVC Advokatfirma vinder principiel sag i Højesteret om advokatansvar og forældelsesfristens begyndelsestidspunkt - Jurainfo.dk - Juridiske nyheder og arrangementer samlet ét sted
 TVC Advokatfirma vinder principiel sag i Højesteret om advokatansvar og forældelsesfristens begyndelsestidspunkt
 TVC Advokatfirma d. 04/09/2018
 Med dommen har Højesteret taget stilling til forældelsesfristens begyndelsestidspunkt ved kapitalnedsættelser og tilsidesat en tidligere Højesteretsdom fra 2006
 Sagen for Højesteret omhandlede, om en advokat var erstatningsansvarlig for ikke at have gjort forældelse gældende under en retssag.
 I en sag, hvor advokaten repræsenterede et moderselskab, havde datterselskabet (et ejendomsselskab) foretaget en kapitalnedsættelse på 4 mio. kr. til moderselskabet. Ledelsen i ejendomsselskabet var stort set identisk med ledelsen i moderselskabet, som også omfattede den ultimative fysiske ejer. Ejendomsselskabet var på daværende tidspunkt blevet mødt af væsentlige erstatningskrav som følge af, at ejendomsselskabet havde leveret et mangelfuldt byggeri. Ejendomsselskabet gik efterfølgende konkurs og kunne derfor ikke honorere de rejste mangelskrav, og kurator rejste herefter et erstatningskrav mod moderselskabet på tilbagebetaling af kapitalnedsættelsen på 4 mio. kr.
 Ejendomsselskabets konkursbo vandt sagen for både byretten og landsretten, da ledelsen og dermed moderselskabet fandtes at have handlet groft uagtsomt ved at have foretaget kapitalnedsættelsen, selvom der var rejst betydelige mangelskrav mod ejendomsselskabet. Moderselskabet rejste herefter en sag mod advokaten med påstand om erstatning af 4 mio. kr. Moderselskabet gjorde gældende, at moderselskabet ville have vundet sagen mod konkursboet, hvis advokaten havde gjort gældende, at konkursboets krav var forældet.
 I sagen, der endte for Højesteret, repræsenterede TVC Advokatfirma advokaten og gjorde blandt andet gældende, at kravet ikke var forældet, og at advokaten derfor ikke havde begået en erstatningspådragende fejl ved ikke at gøre forældelse gældende. Til støtte for synspunktet anførte TVC Advokatfirma, at forældelsesfristen begyndte at løbe fra skadens indtræden, jf. forældelseslovens § 2, stk. 4, og at dette tidspunkt først indtraf, da ejendomsselskabet gik konkurs og dermed ikke kunne honorere sine kreditorer. Moderselskabet påberåbte sig derimod til støtte for sit synspunkt en Højesteretsdom fra 2006, hvor Højesteret havde statueret, at forældelsesfristen begyndte at løbe fra det tidspunkt, hvor kapitalnedsættelsen blev offentliggjort i Erhvervsstyrelsens it-system. Dette synspunkt ville medføre, at kravet var forældet.
 TVC Advokatfirma vandt sagen for både byretten og Østre Landsret og tilsidesatte dermed Højesterets dom fra 2006. Moderselskabet fik herefter Procesbevillingsnævnets tilladelse til at indbringe sagen for Højesteret som principiel. Højesteret fandt i lighed med Østre Landsret, at forældelsesfristen skulle regnes fra det tidspunktet, hvor skaden indtrådte, og at denne først indtrådte senere end tidspunktet for offentliggørelsen af kapitalnedsættelsen. Kravet var dermed ikke forældet, hvorfor advokaten blev frifundet.
 Højesteret har med dommen forladt den i dommen fra 2006 fastsatte regel om, at forældelsesfristen begynder at løbe på tidspunktet for offentliggørelsen af kapitalnedsættelsen.
 Vil du vide mere om dommen, er du velkommen til at kontakte advokat Stinne Richter Berg eller advokat Leo Jantzen, der begge førte sagen i Højesteret.
 Direkte: +45 87 34 75 31
 Mobil: +45 21 37 01 38
 Direkte: +45 87 34 75 55
 Mobil: +45 40 62 45 82
 srb@tvc.dk


text:
9.2.2013
 DA
 Den Europæiske Unions Tidende
 C 38/14
 Anmodning om præjudiciel afgørelse indgivet af Tartu Ringkonnakohus (Estland) den 5. december 2012 — MTÜ Liivimaa Lihaveis mod Eesti-Läti programmi 2007 2013 Seirekomitee
 (Sag C-562/12)
 2013/C 38/18
 Processprog: estisk
 Den forelæggende ret
 Tartu Ringkonnakohus
 Parter i hovedsagen
 Sagsøger og appellant: MTÜ Liivimaa Lihaveis
 Sagsøgt og appelindstævnt: Eesti-Läti programmi 2007–2013 Seirekomitee
 Intervenient: Eesti Vabariigi Siseministeerium
 Præjudicielle spørgsmål
 a)
 Er forretningsordningen for et overvågningsudvalg, der er nedsat af to medlemsstater i fællesskab — såsom programvejledningen for overvågningsudvalget for det estisk-lettiske program 2007-2013 — hvorefter overvågningsudvalgets afgørelser ikke kan indbringes for nogen ret (programvejledningens nr. 6.6, stk. 4: »The decisions of the Monitoring Committee are not appealable at any place of jurisdiction.«) forenelig med artikel 63, stk. 2, i Rådets forordning (EF) nr. 1083/2006 (1), sammenholdt med artikel 47 i Den Europæiske Unions charter om grundlæggende rettigheder?
 b)
 Såfremt spørgsmål a) besvares benægtende: Skal artikel 267, stk. 1, litra b), i traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde fortolkes således, at nr. 6.6, stk. 4, i den af overvågningsudvalget for det estisk-lettiske program 2007-2013 fastsatte programvejledning skal anses for en retsakt udstedt af en af Unionens institutioner, organer, kontorer eller agenturer, der skal kendes ugyldig?
 c)
 Såfremt spørgsmål a) besvares benægtende: Skal artikel 263, stk. 1, andet punktum, sammenholdt med artikel 256, stk. 1, og artikel 274 i traktaten om Den Europæiske Unions funktionsmåde fortolkes således, at Den Europæiske Unions Ret eller den i henhold til national ret kompetente domstol har kompetence til at påkende sager angående afgørelser, der er truffet af overvågningsudvalget for det estisk-lettiske program 2007-2013?
 (1) Rådets forordning (EF) nr. 1083/2006 af 11.7.2006 om generelle bestemmelser for Den Europæiske Fond for Regionaludvikling, Den Europæiske Socialfond og Samhørighedsfonden og ophævelse af forordning (EF) nr. 1260/1999 (EUT L 210, s. 25).


text:
 12.1.2015
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 7/36
 7. oktoobril 2014 esitatud hagi – CEAHR versus komisjon
 (Kohtuasi T-712/14)
 (2015/C 007/41)
 Kohtumenetluse keel: inglise
 Pooled
 Hageja: Confédération Européenne des Associations d’Horlogers-Réparateurs (CEAHR) (Brüssel, Belgia) (esindajad: advokaadid P. Mathijsen ja P. Dyrberg)
 Kostja: Euroopa Komisjon
 Nõuded
 Hageja palub Üldkohtul:
 —
 tühistada Euroopa Komisjoni 29. juuli 2014. aasta otsus C(2014) 5462 lõplik;
 —
 mõista kohtukulud välja Euroopa Komisjonilt.
 Väited ja peamised argumendid
 Käesolevas hagis palub hageja tühistada Euroopa Komisjoni 29. juuli 2014. aasta otsus C(2014) 5462 lõplik juhtumis AT.39097 – Kellade parandus, milles jäetakse rahuldamata hageja poolt määruse nr 773/2004 (1) artikli 7 lõike 2 alusel esitatud kaebus, mis puudutas prestiižsete/luksuslike kellade mitme tootja keeldumist müüa varuosasid sõltumatutele kellasseppadele.
 Hagi põhjenduseks märgib hageja, et i) komisjoni järeldused põhinevad ilmsetel hindamisvigadel nii õiguslikust kui faktiliste asjaolude aspektist ii) vaidlustatud otsuses ei ole esitatud asjakohast põhjenduskäiku, millest nähtuks, kuidas komisjon oma järeldusteni jõudis iii) vaidlustatud otsus tehti niisuguse menetluse lõpus, mille käigus jättis komisjon põhjalikult uurimata kaebuses esile toodud õiguslikud ja faktilised asjaolud, rikkudes sellega hageja õigust heale haldusele.
 (1) Komisjoni 7. aprilli 2004. aasta määrus (EÜ) nr 773/2004, mis käsitleb EÜ asutamislepingu artiklite [ELTL 101] ja [ELTL 102] kohaste menetluste teostamist komisjonis (ELT 2004 L 123, lk 18; ELT eriväljaanne 08/03, lk 81).


text:
Aleksandr Sergejevitš Menšikov (, Suomessa myös Alexander Menschikoff; 26. elokuuta 1787 – 2. toukokuuta 1869 Pietari) oli venäläinen ruhtinas, joka toimi Suomen kenraalikuvernöörinä ja Venäjän meriministerinä.
 Suku ja arvonimet
 Menšikovin vanhemmat olivat ruhtinas Sergei Menšikov (1746–1815) ja ruhtinatar Jekaterina Nikolajevna Galitzina (1764–1832), jonka isoisä oli sotamarsalkka ruhtinas Mihail Golitsyn (1674–1730). Golitsyn oli ison vihan aikainen valloitetun Suomen käskynhaltija. Hän polveutui Valko-Venäjän ja Liettuan keskiaikaisista suuriruhtinaista sekä Käkisalmen (Korelan), Pähkinälinnan ja Staraja Ladogan ruhtinaasta Narimantasista (n. 1277–1348). Menšikovin toinen isoisoisä oli aatelisukunsa aloittanut Aleksandr Danilovitš Menšikov (1660/1663?–1729), joka oli Inkerinmaan ensimmäinen herttua ja Pietarin ensimmäinen kuvernööri.
 Menšikov oli etnisesti lähinnä venäläinen ruhtinas, mutta tämän ruhtinaallinen arvonimi oli peräisin Saksalais-roomalaisesta keisarikunnasta, Menšikovin isänisänisän vastaanottamana diplomaattisena kunniaosoituksena. Venäjän hallitsijat eivät vielä tuolloin myöntäneet uusia ruhtinaanarvoja. Menšikov naturalisoitiin myös Suomen aateliin eli hänet merkittiin kirjoille Suomen ritarihuoneeseen. Näin Menšikovin suvusta tuli Suomen aatelin ainoa ruhtinassuku.
 Sotilasura
 Menšikov aloitti sotilasuransa 1809 esikuntaupseerina. Vuonna 1815 hän pääsi keisari Aleksanteri I:n lähipiiriin ja seurasi häntä hänen kaikilla ulkomaanmatkoillaan. Vuonna 1817 ruhtinas Menšikovista tuli yleisesikunnan huollosta vastaava upseeri. Hänen sotilasuransa ei luultavasti ollut niinkään hänen lahjakkuutensa, kuin syntyperänsä ansiota. Aleksanteri I:n vanhetessa ja muuttuessa konservatiivisemmaksi, Menšikov menetti keisarin suosion ja siirrettiin 1823 diplomaattisiin tehtäviin ja 1824 eläkkeelle.
 Nikolai I:n astuttua valtaistuimelle Menšikovin ura aukeni jälleen. Hänet nimitettiin 1827 laivaston pääesikunnan johtoon, amiraaliksi 1834 ja ministerineuvostoon. Hän toimi samalla Suomen kenraalikuvernöörinä (1831–1855) ja Venäjän valtakunnanneuvoston jäsenenä. Joitakin vuosia Menšikovin kenraalikuvernööriksi nimittämisen jälkeen hänet merkittiin Suomen aateliin, jolloin hänestä tuli myös Suomen suuriruhtinaskunnan alamainen. Hänelle lahjoitettiin samalla Anjalan sääntöperintötila. Hänen pääasiallinen toimensa oli kuitenkin laivastoministeriön valvonta.
 Vuonna 1853 Nikolai I lähetti Menšikovin Konstantinopoliin. Hänet tunnettiin ylimielisenä ja näsäviisaana, joten hän oli varmaankin tarkoituksellinen valinta ärsyttämään turkkilaisia. Menšikov saapui Konstantinopoliin ja vieraili suurvisiirin luona, mutta ei saanut tavata ulkoministeriä. Huhtikuun lopussa Britannian ja Ranskan erimielisyydet Palestiinan pyhistä paikoista näyttivät ratkaistuilta. Venäjä jätti 5. toukokuuta 1853 Osmanien valtakunnalle Menšikovin noottina tunnetun nootin, joka oli ensimmäinen askel Krimin sotaan johtaneessa tapahtumasarjassa. Nootissa vaadittiin Venäjän keisarille kaikkien 14 miljoonan ortodoksikristityn suojeluoikeutta Osmanien valtakunnassa. Neuvoteltuaan Britannian ja Ranskan lähettiläiden kanssa sulttaani hylkäsi vaatimuksen ja Menšikov lähti välittömästi takaisin.
 Krimin sota alkoi kun Venäjän joukot marssivat Moldaviaan ja Valakiaan ja syksyllä 1853 ja osmanit julistivat Venäjälle sodan. Menšikov nimitettiin Krimin kaikkien maa- ja merivoimien komentoon.
 Uudenaikaisilla aseillaan Venäjän laivasto tuhosi turkkilaisten laivaston, mutta Britannian ja Ranskan liityttyä sodassa turkkilaisten puolelle, Venäjä kärsi kirvelevän tappion. Menšikov kutsuttiin takaisin maaliskuussa 1855, eikä hänen seuraajansa Mihail Gortšakov voinut muuttaa lopputulosta. Venäjä kärsi tappion ja menetti Mustanmeren laivastonsa.
 Aleksanteri II:n nousi valtaistuimelle 2. maaliskuuta 1855, ja kaksi päivää myöhemmin Menšikov ja hänen sijaisensa kenraali Platon Rokassovski saivat eron Suomen kenraalikuvernöörin tehtävistä.
 Menšikov kuoli 2. toukokuuta 1869 Pietarissa. Hänen asemansa ruhtinassuvun päämiehenä peri hänen poikansa, ratsuväenkenraali Vladimir Menschikoff.
 Lähteet
 Aiheesta muualla
 Suomen kenraalikuvernöörit
 Venäjän keisarikunnan laivaston amiraalit
 Venäjän ministerit
 Venäläiset aateliset
 Vuonna 1787 syntyneet
 Vuonna 1869 kuolleet


text:
Die Kriegskammer in Königsberg war eine Behörde im Königreich Preußen.
 Bedeutung
 Zeitweilig als Kriegskommissariat bezeichnet, unterstand sie als Organ der eigentlichen königlichen Verwaltung neben den Resten der ständischen Regierung. Sie war unter anderem mit dem Einzug der Steuern beauftragt. Unter Friedrich Wilhelm I. wurde sie von Karl Heinrich zu Waldburg durch die Domänenkammer ergänzt und dann mit ihr im Jahr 1723 zur Kriegs- und Domänenkammer vereinigt.
 Im Jahr 1724, als er auch die drei Städte Königsberg zusammenlegte, gründete Friedrich Wilhelm eine zweite Kammer in Gumbinnen für das von der Großen Pest verwüstete Preußisch Litauen, den späteren Regierungsbezirk Gumbinnen.
 Kammerpräsidenten (1723–1808)
 1723–1746: Johann Friedrich von Lesgewang
 1746–1750: Ehrenreich Sigismund von Bredow
 1750–1753: Joachim Ewald von Massow
 1753–1761: David Sigismund von der Marwitz
 1762–1781: Johann Friedrich (von) Domhardt
 1781–1786: Anton Gottlieb Freiherr von der Goltz
 1786–1791: Ernst Wilhelm Benjamin von Korckwitz
 1791–1796: Friedrich Leopold von Schroetter (als dirigierender Oberpräsident von Ost- und Westpreußen)
 1796–1802: Anton Ludwig (von) Wagner
 1802–1808(?): Hans Jakob von Auerswald
 Quellen
 Robert Albinus: Königsberg-Lexikon. Stadt und Umgebung. Verlag Flechsig, Würzburg 2002, ISBN 3-88189-441-1 (früherer Titel: Lexikon der Stadt Königsberg Pr. und Umgebung).
 Rolf Straubel: Biographisches Handbuch der preußischen Verwaltungs- und Justizbeamten 1740–1806. Walter de Gruyter 2009. ISBN 978-3-598-44130-1.
 Behörde (Preußen)
 Steuerrechtsgeschichte
 Organisation (Ostpreußen)
 Organisation (Königsberg)
 Organisation (18. Jahrhundert)


type: legislation

text:
 7.7.2017
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 L 174/1
 REGULAMENTUL DE PUNERE ÎN APLICARE (UE) 2017/1220 AL COMISIEI
 din 16 iunie 2017
 de înregistrare a unei denumiri în Registrul denumirilor de origine protejate și al indicațiilor geografice protejate [Malatya Kayısısı (DOP)]
 COMISIA EUROPEANĂ,
 având în vedere Tratatul privind funcționarea Uniunii Europene,
 având în vedere Regulamentul (UE) nr. 1151/2012 al Parlamentului European și al Consiliului din 21 noiembrie 2012 privind sistemele din domeniul calității produselor agricole și alimentare (1), în special articolul 52 alineatul (2),
 întrucât:
 (1)
 În conformitate cu articolul 50 alineatul (2) litera (a) din Regulamentul (UE) nr. 1151/2012, cererea de înregistrare a denumirii „Malatya Kayısısı”, depusă de Turcia, a fost publicată în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 (2).
 (2)
 Deoarece Comisiei nu i s-a comunicat nicio declarație de opoziție în conformitate cu articolul 51 din Regulamentul (UE) nr. 1151/2012, denumirea „Malatya Kayısısı” trebuie, prin urmare, înregistrată,
 ADOPTĂ PREZENTUL REGULAMENT:
 Articolul 1
 Se înregistrează denumirea „Malatya Kayısısı” (DOP).
 Denumirea menționată la primul paragraf identifică un produs din clasa 1.6. Fructe, legume și cereale, proaspete sau prelucrate, din anexa XI la Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 668/2014 al Comisiei (3).
 Articolul 2
 Prezentul regulament intră în vigoare în a douăzecea zi de la data publicării în Jurnalul Oficial al Uniunii Europene.
 Prezentul regulament este obligatoriu în toate elementele sale și se aplică direct în toate statele membre.
 Adoptat la Bruxelles, 16 iunie 2017.
 Pentru Comisie,
 Pentru Președinte,
 Phil HOGAN
 Membru al Comisiei
 (1) JO L 343, 14.12.2012, p. 1.
 (2) JO C 10, 13.1.2017, p. 11.
 (3) Regulamentul de punere în aplicare (UE) nr. 668/2014 al Comisiei din 13 iunie 2014 de stabilire a normelor de aplicare a Regulamentului (UE) nr. 1151/2012 al Parlamentului European și al Consiliului privind sistemele din domeniul calității produselor agricole și alimentare (JO L 179, 19.6.2014, p. 36).


type: contracts

text:
 Advertência jurídica importante
 |
 12006E/PRO/27
 Tratado que institui a Comunidade Europeia (Versão consolidada) - D. Protocolos anexos ao Tratado que institui a Comunidade Europeia - Protocolo (n.o 27) respeitante à França (1992)
 Jornal Oficial no C 321 E de 29/12/2006 p. 0303 - 0303
 Protocolo (n.o 27)respeitante à França (1992)AS ALTAS PARTES CONTRATANTES,DESEJANDO tomar em consideração um ponto específico respeitante à França,ACORDARAM nas disposições seguintes, que vêm anexas ao Tratado que institui a Comunidade Europeia:A França conserva o privilégio de emitir moeda nos seus territórios ultramarinos, nos termos da sua legislação nacional, e tem poderes exclusivos para estabelecer a paridade do franco CFP.--------------------------------------------------


text:
 26.10.2012
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 326/1
 PROTOKOLL (nr 11)
 EUROOPA LIIDU LEPINGU ARTIKLI 42 KOHTA
 KÕRGED LEPINGUOSALISED,
 PIDADES SILMAS vajadust täielikult rakendada Euroopa Liidu lepingu artikli 42 lõike 2 sätteid,
 PIDADES SILMAS asjaolu, et artikli 42 kohaselt ei mõjuta liidu poliitika teatavate liikmesriikide julgeoleku- ja kaitsepoliitika eripära, arvestab nende liikmesriikide Põhja-Atlandi lepingu järgseid kohustusi, kes näevad oma ühise kaitse teostumist NATOs, ja ühtib selle lepingu raames kehtestatud ühise julgeoleku- ja kaitsepoliitikaga,
 ON LEPPINUD KOKKU JÄRGMISES SÄTTES, mis lisatakse Euroopa Liidu lepingule ja Euroopa Liidu toimimise lepingule.
 Euroopa Liit töötab koos Lääne-Euroopa Liiduga välja omavahelise tõhustatud koostöö korra.


text:
Pandionide () era la terza delle dieci tribù di Atene istituite dalla riforma di Clistene, avente come eroe eponimo il leggendario re di Atene Pandione.
 Demi
 La tribù Pandionide comprendeva, come le altre, una trittia della Mesogea, una della Paralia e una dell'asty, alle quali inizialmente appartenevano 5, 5 e 1 demi, aventi rispettivamente 19, 19 (o 20) e 12 (11) buleuti, per un totale di 11 demi e 50 buleuti.
 I demi calarono a 8 nel 307 a.C. e a 7 nel 224 a.C., risalirono a 10 per qualche mese nel 201 a.C., scendendo subito dopo a 9, e infine divennero 8 nel 126. Questo è l'elenco:
 Trittia della Mesogea
 Contile (dal 224 a.C. Tolemaide)
 Citero (dal 307 a.C. Antigonide, dal 201 a.C. di nuovo Pandionide)
 Oa (dal 126 Adrianide)
 Peania superiore (dal 307 a.C. Antigonide, dal 201 a.C. di nuovo Pandionide)
 Peania inferiore
 Trittia della Paralia
 Angele
 Mirrinunte
 Prasie
 Probalinto (dal 201 a.C. Attalide)
 Stiria
 Trittia dell'asty
 Cidateneo (dal 307 a.C. Antigonide, dal 201 a.C. di nuovo Pandionide)
 Note
 Bibliografia
 Fonti secondarie


text:
 EUROPEISKA KOMMISSIONEN
 Bryssel den 23.6.2016
 COM(2016) 413 final
 2016/0192(NLE)
 Förslag till
 RÅDETS BESLUT
 om ingående av avtalet mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg
 MOTIVERING
 1.BAKGRUND TILL FÖRSLAGET
 •Motiv och syfte med förslaget
 Ett avtal om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak och Kattegatt mellan Danmark, Norge och Sverige undertecknades den 19 december 1966 och trädde i kraft den 7 augusti 1967. Detta avtal, som gällde utöver 1980 års bilaterala fiskeavtal mellan EU och Norge, gav dessa tre länder ömsesidigt tillträde till fiske fram till fyra sjömil från ländernas respektive baslinjer i Skagerrak och Kattegatt, vilket är vattnen mellan Nordsjön och Östersjön. Dessutom fastställdes i avtalet att området i fråga, vid utövandet av sådant fiske, ansågs utgöra fritt hav. Därmed reglerade avtalet förhållandet mellan flaggstaterna, å ena sidan, och respektive kuststater, å andra sidan.
 1966 års avtal var ett enkelt avtal som beaktade Skagerraks och Kattegatts särskilda geografi vad gäller fiske och de praktiska skälen för att möjliggöra ett enkelt tillträdessystem för detta mycket begränsade havsområde. Därför innehöll 1966 års avtal endast tre artiklar, av vilka den första avgränsade det berörda området och den andra fastställde rätten till tillträde och önskan att harmonisera tekniska föreskrifter.
 I och med Danmarks och Sveriges anslutning till EU 1973 respektive 1995 blev kommissionen ansvarig för förvaltningen av detta avtal på dessa två medlemsstaters vägnar. Samråd om de arrangemang som följer av detta avtal har hållits parallellt med samråden inom ramen för 1980 års bilaterala fiskeavtal.
 1966 års avtal gällde för en inledande period på 35 år fram till och med 2002 och har därefter förlängts med två femårsperioder till och med 2012. Avtalet kunde sägas upp av den ena eller andra parten med tre års uppsägningstid före utgången av varje femårsperiod.
 Mot bakgrund av senare utveckling av internationell fiskerilagstiftning, särskilt införandet av FN:s havsrättskonvention från 1982 och FN:s avtal om fiskbestånd från 1995, ansåg Norge att det befintliga avtalet inte var förenligt med havsrättskonventionens gällande bestämmelser. Norges missnöje gällde främst bestämmelserna om kontroll. Vidare ansåg Norge att avtalet inte stämde överens med principerna för normal kuststatsjurisdiktion enligt FN:s havsrättskonvention och med moderna bevarande- och förvaltningsprinciper.
 Den 29 juli 2009 meddelade det norska utrikesministeriet formellt de danska myndigheterna, avtalets depositarieregering, att man ville säga upp avtalet genom en formell uppsägning i enlighet med artikel 3.3 i avtalet. Följaktligen upphörde 1966 års avtal att gälla den 7 augusti 2012.
 Därefter inleddes formella förhandlingar mellan Norge och kommissionen, på Europeiska unionens vägnar, i syfte att upprätta ett ersättningsavtal om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak och Kattegatt. Det nya avtalet paraferades den 24 oktober 2013 och undertecknades den 15 januari 2015. Avtalet är förenligt med FN:s havsrättskonvention och med senare relaterade bestämmelser i andra avtal.
 Genom det nya avtalet upprätthålls det exklusiva tillträde som fartyg från Danmark, Norge och Sverige har till varandras vatten utanför 4 sjömil från baslinjerna. Det säkerställer fortsatt ömsesidigt tillträde för de två medlemsstaterna och Norge till de andra parternas respektive vatten i Skagerrak och säkerställer samtidigt sunda bevarande- och förvaltningsåtgärder för fisket i området. Dessutom möjliggör det kontrollåtgärder som stämmer överens med principerna om normal kuststatsjurisdiktion, vilket redan är fallet för fisket i Nordsjön.
 •Förenlighet med befintliga bestämmelser inom området
 För att säkerställa kontinuitet i EU-fartygens tillträde till fiskeverksamhet har avtalet tillämpats provisoriskt upp till två år räknat från dagen för undertecknandet, i avvaktan på att det träder i kraft.
 •Förenlighet med unionens politik inom andra områden
 De föreslagna åtgärderna har utformats i enlighet med målen och reglerna för den gemensamma fiskeripolitiken och är förenliga med unionens politik för hållbar utveckling.
 2.RÄTTSLIG GRUND, SUBSIDIARITETSPRINCIPEN OCH PROPORTIONALITETSPRINCIPEN
 •Rättslig grund
 Artikel 43.2 i fördraget om Europeiska unionens funktionssätt jämförd med artikel 218.6 a i samma fördrag.
 •Subsidiaritetsprincipen (för icke-exklusiv befogenhet)
 Förslaget avser ett område där unionen har exklusiv befogenhet i enlighet med artikel 3.1 d i fördraget. Subsidiaritetsprincipen är därför inte tillämplig.
 •Proportionalitetsprincipen
 Unionsåtgärder krävs för förvaltningen av gränsöverskridande fiskbestånd på vilka både unionens fartyg och norska fartyg bedriver fiske.
 •Val av instrument
 Rådets beslut.
 3.RESULTAT AV EFTERHANDSUTVÄRDERINGAR, SAMRÅD MED BERÖRDA PARTER OCH KONSEKVENSBEDÖMNINGAR
 •Efterhandsutvärderingar/kontroller av ändamålsenligheten med befintlig lagstiftning
 Ej tillämpligt.
 •Samråd med berörda parter
 De berörda medlemsstaterna har rådfrågats under samråden med Norge.
 •Insamling och användning av sakkunnigutlåtanden
 Ej tillämpligt.
 •Konsekvensbedömning
 Ej tillämpligt.
 •Lagstiftningens ändamålsenlighet och förenkling
 Ej tillämpligt.
 •Grundläggande rättigheter
 Ej tillämpligt.
 4.BUDGETKONSEKVENSER
 Ej tillämpligt.
 2016/0192 (NLE)
 Förslag till
 RÅDETS BESLUT
 om ingående av avtalet mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg
 EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DETTA BESLUT
 med beaktande av fördraget om Europeiska unionens funktionssätt, särskilt artikel 43.2 jämförd med artikel 218.6 a,
 med beaktande av Europeiska kommissionens förslag,
 med beaktande av Europaparlamentets godkännande, och
 av följande skäl:
 (1)Unionen har förhandlat med Konungariket Norge om ett avtal om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak och Kattegatt.
 (2)Avtalet mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak och Kattegatt undertecknades den 15 januari 2015 i enlighet med rådets beslut 2014/505/EU av den 23 juli 2014 om undertecknande, på unionens vägnar, och provisorisk tillämpning av avtalet mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg
 1
 .
 (3)Avtalet bör godkännas på unionens vägnar.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Avtalet mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg ingås härmed på unionens vägnar.
 Avtalstexten bifogas detta beslut i bilaga 1.
 Artikel 2
 Rådets ordförande ska utse den eller de personer som ska ha rätt att på unionens vägnar lämna de anmälningar enligt artikel 7 i avtalet
 2
 som uttrycker unionens samtycke till att bli bunden av avtalet.
 Artikel 3
 Detta beslut träder i kraft samma dag som det antas.
 Utfärdat i Bryssel den
 På rådets vägnar
 Ordförande
 (1)
 EUT L 224, 30.7.2014, s. 1.
 (2)
 Dagen för avtalets ikraftträdande kommer att offentliggöras av rådets generalsekretariat i Europeiska unionens officiella tidning.
 ---documentbreak---
 EUROPEISKA KOMMISSIONEN
 Bryssel den 23.6.2016
 COM(2016) 413 final
 BILAGA
 till
 förslaget till rådets beslut
 om ingående av avtalet mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg
 BILAGA
 till
 förslaget till rådets beslut
 om ingående av avtalet mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg
 Avtal
 mellan Europeiska unionen och Konungariket Norge om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg
 Europeiska unionen och Konungariket Norge, nedan kallade parterna,
 SOM HÄNVISAR TILL bestämmelserna i Förenta nationernas havsrättskonvention av den 10 december 1982, nedan kallad konventionen,
 SOM ERINRAR OM avtalet om fiske mellan Europeiska ekonomiska gemenskapen och Konungariket Norge av den 27 februari 1980, nedan kallat 1980 års avtal,
 SOM BEAKTAR att avtalet mellan Danmark, Norge och Sverige om ömsesidigt tillträde till fisket i Skagerrak och Kattegatt av den 19 december 1966 löper ut den 7 augusti 2012,
 SOM ÄR MEDVETNA om det traditionella danska, norska och svenska fisket i Skagerrak,
 SOM EFTERSTRÄVAR att upprätthålla ömsesidigt tillträde för fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg till fiske i Skagerrak i områden som ligger utanför fyra sjömil från de andra nämnda staternas baslinjer, inom deras territorialhav och angränsande områden inom deras fiskerijurisdiktion,
 SOM BEAKTAR vikten av att fiskefartyg följer lagar, andra författningar och kontroll- och tillsynsåtgärder som antas av respektive kuststater, i enlighet med bestämmelserna i konventionen, 1980 års avtal och det här avtalet, för att säkra bevarande och hållbart nyttjande av de levande resurserna i Skagerrak,
 HAR ENATS OM FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Detta avtal är tillämpligt på ett område i Skagerrak som avgränsas i väster av en rät linje mellan Hanstholms fyr och Lindesnes fyr samt i söder av en rät linje mellan Skagens fyr och Tistlarnas fyr, inom de delar av Danmarks, Norges och Sveriges territorialhav och angränsande områden inom deras fiskerijurisdiktion som ligger utanför fyra sjömil (1 sjömil = 1 852 meter) från de baslinjer varifrån territorialhavets bredd beräknas.
 Artikel 2
 Inom det område som anges i artikel 1 åtar sig varje part, på grundval av dess fiskerijurisdiktion, i överensstämmelse med konventionen, och i enlighet med dess tillämpliga lagar, att tillåta fartyg som för dansk, norsk och svensk flagg att bedriva fiske, om inte annat följer av de relevanta bestämmelserna i 1980 års avtal och i enlighet med tilldelningar som parterna kommit överens om.
 Artikel 3
 Parterna ska samarbeta i syfte att så långt som möjligt fastställa harmoniserade regler och föreskrifter för fiske inom det område som anges i artikel 1.
 Artikel 4
 Parterna ska samråda i frågor om detta avtals tillämpning och korrekta funktion och vid tvist om avtalets tolkning.
 Artikel 5
 Detta avtal ska inte påverka tillämpningen av andra avtal om fiske med en parts fartyg i ett område inom den andra partens fiskerijurisdiktion.
 Artikel 6
 Utan att det påverkar tillämpningen av artikel 1 ska detta avtal gälla dels på de territorier där fördraget om Europeiska unionen och fördraget om Europeiska unionens funktionssätt tillämpas, på de villkor som fastställs i dessa fördrag, dels på Norges territorium.
 Artikel 7
 Detta avtal träder i kraft dagen för den senast inkomna anmälan om att alla interna förfaranden för att avtalet ska kunna träda i kraft har slutförts av parterna.
 Artikel 8
 Detta avtal ska gälla till och med den 1 januari 2022. Om avtalet inte sägs upp av någon av parterna genom uppsägning minst ett år före utgången av den perioden, ska det gälla under ytterligare perioder om sex år, såvida det inte sägs upp minst ett år före utgången av en sådan sexårsperiod.
 Artikel 9
 Detta avtal ska tillämpas provisoriskt under två år från och med dagen för dess undertecknande, i avvaktan på att det träder i kraft.
 Artikel 10
 Detta avtal är upprättat i två exemplar på bulgariska, danska, engelska, estniska, finska, franska, grekiska, italienska, kroatiska, lettiska, litauiska, maltesiska, nederländska, polska, portugisiska, rumänska, slovakiska, slovenska, spanska, svenska, tjeckiska, tyska, ungerska och norska språken, vilka alla texter är lika giltiga. I händelse av motstridighet eller tvist ska den engelska versionen ha företräde.