text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 14.9.2015
 COM(2015) 430 final
 2015/0193(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Παλάου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001
 1
 περιλαμβάνει τον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών και τον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 εφαρμόζεται από όλα τα κράτη μέλη, με εξαίρεση την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 509/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
 2
 τροποποίησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001, μεταφέροντας 19 χώρες στο παράρτημα ΙΙ, το οποίο απαριθμεί τις τρίτες χώρες των οποίων οι υπήκοοι απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης. Οι 19 αυτές χώρες είναι: Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Ανατολικό Τιμόρ, Βανουάτου, Γρενάδα, Δομίνικα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κιριμπάτι, Κολομβία, Μικρονησία, Ναούρου, Νήσοι Μάρσαλ, Νήσοι Σολομώντος, Παλάου, Περού, Σαμόα, Σάντα Λουσία, Τόνγκα, Τουβαλού και Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Η αναφορά καθεμίας από τις εν λόγω χώρες στο παράρτημα II συνοδεύεται από υποσημείωση η οποία ορίζει ότι «η απαλλαγή από την απαίτηση θεώρησης εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος συμφωνίας περί απαλλαγής από τη θεώρηση, που θα συναφθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση».
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 509/2014 εκδόθηκε στις 20 Μαΐου 2014 και τέθηκε σε ισχύ στις 9 Ιουνίου 2014. Τον Ιούλιο του 2014, η Επιτροπή υπέβαλε σύσταση προς το Συμβούλιο να την εξουσιοδοτήσει να αρχίσει διαπραγματεύσεις για συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με καθεμία από τις ακόλουθες 17 χώρες: Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Ανατολικό Τιμόρ, Βανουάτου, Γρενάδα, Δομίνικα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κιριμπάτι, Μικρονησία, Ναούρου, Νήσοι Μάρσαλ, Νήσοι Σολομώντος, Παλάου, Σαμόα, Σάντα Λουσία, Τόνγκα, Τουβαλού και Τρινιδάδ και Τομπάγκο
 3
 . Στις 9 Οκτωβρίου 2014, το Συμβούλιο έδωσε οδηγίες διαπραγμάτευσης στην Επιτροπή.
 Η πρώτη σειρά συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης υπεγράφη στις 6 Μαΐου 2015 (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), στις 26 Μαΐου 2015 (Ανατολικό Τιμόρ) και στις 28 Μαΐου 2015 (Ντομίνικα, Γρενάδα, Αγία Λουκία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες, Σαμόα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο και Βανουάτου) και εφαρμόζεται προσωρινά από την ημερομηνία της υπογραφής των συμφωνιών, εν αναμονή της έναρξης ισχύος τους.
 Οι διαπραγματεύσεις με το Παλάου ξεκίνησαν στις 17 Δεκεμβρίου 2014 και διεξάγονται με ανταλλαγή επιστολών. Κατά τη διάρκεια περαιτέρω ανταλλαγών απόψεων επιτεύχθηκε συμφωνία για όλες τις πτυχές. Η συμφωνία μονογραφήθηκε με την ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των επικεφαλής διαπραγματευτών στις 27 Μαΐου 2015 (Παλάου) και στις 10 Ιουνίου 2015 (Ένωση). Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν κατά τη συνεδρίαση της ομάδας «Θεωρήσεις» του Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουνίου 2015.
 2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ
 Από την πλευρά της Ένωσης, η νομική βάση για τη συμφωνία είναι το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218.
 Η συνημμένη πρόταση αποτελεί τη νομική πράξη για τη σύναψη της συμφωνίας. Το Συμβούλιο θα αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία, μετά από την υπογραφή της συμφωνίας, εξ ονόματος της Ένωσης, από πρόσωπο που ορίζεται από την Προεδρία του Συμβουλίου, αφού λάβει τη συγκατάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.
 3.ΕΚΒΑΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι έχουν επιτευχθεί οι στόχοι που καθορίζει το Συμβούλιο στις διαπραγματευτικές του οδηγίες και ότι το σχέδιο συμφωνίας για απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης είναι αποδεκτό από την Ένωση.
 Το τελικό περιεχόμενο του σχεδίου συμφωνίας συνοψίζεται ως εξής:
 Σκοπός
 Η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες του Παλάου όταν ταξιδεύουν στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 Για την προάσπιση της ίσης μεταχείρισης όλων των πολιτών της ΕΕ, περιελήφθη στη συμφωνία διάταξη στην οποία αναφέρεται ότι το Παλάου μπορεί να αναστείλει ή να καταγγείλει τη συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι η Ένωση μπορεί επίσης να αναστείλει ή να καταγγείλει τη συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη της.
 Η ειδική κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας αναφέρεται στο προοίμιο.
 Πεδίο εφαρμογής
 Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης καλύπτει όλες τις κατηγορίες προσώπων (κατόχους κοινών, διπλωματικών, υπηρεσιακών/επίσημων και ειδικών διαβατηρίων) που ταξιδεύουν για οποιονδήποτε λόγο, αλλά όχι με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας. Για την τελευταία αυτή κατηγορία, όλα τα κράτη μέλη, καθώς επίσης και το Παλάου, διατηρούν την ελευθερία να επιβάλουν την υποχρέωση θεώρησης στους πολίτες του άλλου μέρους σύμφωνα με το εφαρμοστέο ενωσιακό ή εθνικό δίκαιο. Προκειμένου να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή, επισυνάπτεται στη συμφωνία κοινή δήλωση που αφορά την ερμηνεία της κατηγορίας προσώπων που ταξιδεύουν με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας.
 Διάρκεια διαμονής
 Η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες του Παλάου όταν ταξιδεύουν στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Στη συμφωνία επισυνάπτεται κοινή δήλωση όσον αφορά την ερμηνεία της εν λόγω περιόδου των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 Η συμφωνία λαμβάνει υπόψη την κατάσταση των κρατών μελών που δεν εφαρμόζουν ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν. Εφόσον δεν αποτελούν μέρος του απαλλαγμένου από εσωτερικά σύνορα χώρου Σένγκεν, η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης παρέχει στους υπηκόους του Παλάου δικαίωμα διαμονής 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών στο έδαφος καθενός από αυτά τα κράτη μέλη (Βουλγαρία, Κροατία, Κύπρος και Ρουμανία), ανεξάρτητα από το χρονικό διάστημα που υπολογίζεται για ολόκληρο τον χώρο Σένγκεν.
 Εδαφική εφαρμογή
 Η συμφωνία περιέχει διατάξεις που συνδέονται με την εδαφική εφαρμογή της: στην περίπτωση της Γαλλίας και των Κάτω Χωρών, η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης θα παρέχει στους υπηκόους του Παλάου δικαίωμα διαμονής μόνο στα ευρωπαϊκά εδάφη αυτών των κρατών μελών.
 Δηλώσεις
 Εκτός από τις κοινές δηλώσεις που αναφέρονται ανωτέρω, δύο άλλες κοινές δηλώσεις επισυνάπτονται στη συμφωνία:
 –σχετικά με τη σύνδεση της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν με τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν·
 –σχετικά με την πλήρη διάχυση των πληροφοριών που αφορούν το περιεχόμενο και τις συνέπειες της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και σχετικά με συναφή θέματα, όπως οι όροι εισόδου.
 4.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
 Με βάση τα προαναφερθέντα αποτελέσματα, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει, αφού εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Παλάου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή.
 2015/0193 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Παλάου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α),
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφωνία με τη Δημοκρατία του Παλάου (εφεξής «Παλάου») σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής «συμφωνία»).
 (2)Η εν λόγω συμφωνία υπογράφηκε, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις ....2015 και έκτοτε εφαρμόζεται προσωρινά από την επομένη από την ημερομηνία αυτή ημέρα, με την επιφύλαξη ενδεχόμενης σύναψής της σε μεταγενέστερη ημερομηνία, σύμφωνα με την απόφαση ...../.../ΕΕ του Συμβουλίου της [....].
 (3)Η συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί.
 (4)Η συμφωνία προβλέπει τη σύσταση μεικτής επιτροπής για τη διαχείριση της συμφωνίας, η οποία θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό. Είναι σκόπιμο να προβλεφθεί απλουστευμένη διαδικασία για τον καθορισμό της θέσης της Ένωσης στη συγκεκριμένη περίπτωση.
 (5)Σύμφωνα με το πρωτόκολλο για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και το πρωτόκολλο σχετικά με το κεκτημένο του Σένγκεν το οποίο έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιβεβαιώνοντας ότι οι διατάξεις της συμφωνίας δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Παλάου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή εγκρίνεται εξ ονόματος της Ένωσης.
 Άρθρο 2
 Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 της συμφωνίας
 4
 .
 Άρθρο 3
 Η Επιτροπή, επικουρούμενη από εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, εκπροσωπεί την Ένωση στη μεικτή επιτροπή εμπειρογνωμόνων που συγκροτείται βάσει του άρθρου 6 της συμφωνίας.
 Άρθρο 4
 Η θέση της Ένωσης στο πλαίσιο της μεικτής επιτροπής εμπειρογνωμόνων όσον αφορά την υιοθέτηση του εσωτερικού κανονισμού της, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 της συμφωνίας, εγκρίνεται από την Επιτροπή μετά από διαβούλευση με ειδική επιτροπή η οποία διορίζεται από το Συμβούλιο.
 Άρθρο 5
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της.
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1.
 (2)
 Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 509/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, ΕΕ L 149 της 20.5.2014, σ. 67.
 (3)
 COM (2014) 467 της 17.7.2014.
 (4)
 Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 14.9.2015
 COM(2015) 430 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Παλάου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Παλάου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας του Παλάου σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή
 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, εφεξής «η Ένωση» ή «η ΕΕ», και
 Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΑΟΥ, καλουμένη εφεξής «Παλάου»,
 εφεξής από κοινού «τα συμβαλλόμενα μέρη»,
 ΜΕ ΣΚΟΠΟ την περαιτέρω ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών και επιθυμώντας να διευκολύνουν τη μετάβαση εξασφαλίζοντας στους πολίτες τους είσοδο χωρίς θεώρηση και βραχεία διαμονή,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 509/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή
 1
 , με τη μεταφορά, μεταξύ άλλων, 19 τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένου του Παλάου, στον κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ),
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 509/2014 αναφέρει ότι για τις 19 αυτές χώρες η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος συμφωνίας περί απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης, που θα συναφθεί με την Ένωση,
 ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να διασφαλίσουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης όλων των πολιτών της ΕΕ,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι τα πρόσωπα που ταξιδεύουν με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας κατά τη βραχεία διαμονή τους δεν καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία και, συνεπώς, για την κατηγορία αυτή εξακολουθούν να ισχύουν οι σχετικοί κανόνες του ενωσιακού και του εθνικού δικαίου των κρατών μελών και του εθνικού δικαίου του Παλάου όσον αφορά την υποχρέωση ή την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης και την πρόσβαση σε απασχόληση,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το πρωτόκολλο για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και το πρωτόκολλο σχετικά με το κεκτημένο του Σένγκεν το οποίο έχει ενσωματωθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιβεβαιώνοντας ότι οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία,
 ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΕΞΗΣ:
 ΑΡΘΡΟ 1
 Σκοπός
 Η παρούσα συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ένωσης και για τους πολίτες του Παλάου, όταν ταξιδεύουν στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 ΑΡΘΡΟ 2
 Ορισμοί
 Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας:
 α)
 ως «κράτος μέλος» νοείται κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία·
 β)
 ως «πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης» νοείται υπήκοος κράτους μέλους όπως ορίζεται στο στοιχείο α)·
 γ)
 ως «πολίτης του Παλάου» νοείται κάθε πρόσωπο που έχει την ιθαγένεια του Παλάου·
 δ)
 ως «χώρος Σένγκεν» νοείται ο χώρος χωρίς εσωτερικά σύνορα που περιλαμβάνει τα εδάφη των κρατών μελών όπως ορίζονται στο στοιχείο α) τα οποία εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.
 ΑΡΘΡΟ 3
 Πεδίο εφαρμογής
 1.
 Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που κατέχουν έγκυρα κοινά, διπλωματικά, υπηρεσιακά, επίσημα ή ειδικά διαβατήρια που έχουν εκδοθεί από κράτος μέλος μπορούν να εισέλθουν και να παραμείνουν στο έδαφος του Παλάου χωρίς θεώρηση για την περίοδο διαμονής που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1.
 Οι πολίτες του Παλάου που κατέχουν έγκυρα κοινά, διπλωματικά, υπηρεσιακά, επίσημα ή ειδικά διαβατήρια που έχουν εκδοθεί από το Παλάου μπορούν να εισέλθουν και να παραμείνουν στο έδαφος των κρατών μελών χωρίς θεώρηση για την περίοδο διαμονής που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2.
 2.
 Η παράγραφος 1 δεν ισχύει για πρόσωπα που ταξιδεύουν με σκοπό την άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας.
 Γι’ αυτή την κατηγορία προσώπων, κάθε κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει μεμονωμένα αν θα επιβάλει υποχρέωση θεώρησης στους πολίτες του Παλάου ή αν θα την ανακαλέσει σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001
 2
 του Συμβουλίου.
 Γι’ αυτήν την κατηγορία προσώπων, το Παλάου μπορεί να αποφασίσει σχετικά με την υποχρέωση ή την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για τους πολίτες κάθε κράτους μέλους μεμονωμένα σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία.
 3.
 Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης που προβλέπει η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των νόμων των συμβαλλόμενων μερών που αφορούν τους όρους εισόδου και βραχείας διαμονής. Τα κράτη μέλη και το Παλάου διατηρούν το δικαίωμα να αρνηθούν την είσοδο και τη βραχεία διαμονή στο έδαφός τους αν δεν πληρούνται ένας ή περισσότεροι από τους όρους αυτούς.
 4.
 Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης ισχύει ανεξάρτητα από το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιείται για τη διέλευση των συνόρων των συμβαλλόμενων μερών.
 5.
 Θέματα που δεν καλύπτονται από την παρούσα συμφωνία διέπονται από το ενωσιακό δίκαιο, το εθνικό δίκαιο των κρατών μελών και το εθνικό δίκαιο του Παλάου.
 ΑΡΘΡΟ 4
 Διάρκεια διαμονής
 1.
 Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορούν να μείνουν στο έδαφος του Παλάου για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 2.
 Οι πολίτες του Παλάου μπορούν να μείνουν στο έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Η εν λόγω χρονική περίοδος υπολογίζεται ανεξάρτητα από τυχόν διαμονή σε κράτος μέλος που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.
 Οι πολίτες του Παλάου μπορούν να μείνουν για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών στο έδαφος κάθε κράτους μέλους που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, ανεξάρτητα από την περίοδο διαμονής που υπολογίζεται για το έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν.
 3.
 Η παρούσα συμφωνία δεν επηρεάζει τη δυνατότητα του Παλάου και των κρατών μελών να επεκτείνουν την περίοδο διαμονής πέραν των 90 ημερών σύμφωνα με το εθνικό και το ενωσιακό δίκαιο.
 ΑΡΘΡΟ 5
 Εδαφική εφαρμογή
 1.
 Όσον αφορά τη Γαλλική Δημοκρατία, οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας εφαρμόζονται μόνο στο ευρωπαϊκό έδαφος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
 2.
 Όσον αφορά το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας εφαρμόζονται μόνο στο ευρωπαϊκό έδαφος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών.
 ΑΡΘΡΟ 6
 Μεικτή επιτροπή για τη διαχείριση της συμφωνίας
 1.
 Τα συμβαλλόμενα μέρη συγκροτούν μεικτή επιτροπή εμπειρογνωμόνων (εφεξής «επιτροπή»), η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκπροσώπους του Παλάου. Η Ένωση εκπροσωπείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
 2.
 Η επιτροπή έχει, μεταξύ άλλων, τα εξής καθήκοντα:
 α)
 να παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας·
 β)
 να προτείνει τροποποιήσεις ή προσθήκες στην παρούσα συμφωνία·
 γ)
 να διευθετεί τις διαφορές που προκύπτουν από την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας.
 3.
 Η επιτροπή συνεδριάζει όταν κρίνεται αναγκαίο, μετά από αίτηση ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη.
 4.
 Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.
 ΑΡΘΡΟ 7
 Σχέση της παρούσας συμφωνίας με τις υφιστάμενες διμερείς απαλλαγές από την υποχρέωση θεώρησης
 μεταξύ των κρατών μελών και του Παλάου
 Η παρούσα συμφωνία υπερισχύει κάθε διμερούς συμφωνίας ή ρύθμισης που έχει συναφθεί μεταξύ επιμέρους κρατών μελών και της μεταξύ των κρατών μελών και του Παλάου, στο μέτρο που καλύπτουν θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας.
 ΑΡΘΡΟ 8
 Τελικές διατάξεις
 1.
 Η παρούσα συμφωνία κυρώνεται ή εγκρίνεται από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις αντίστοιχες εσωτερικές διαδικασίες τους και τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα που έπεται της ημερομηνίας της τελευταίας εκ των δύο κοινοποιήσεων με τις οποίες τα συμβαλλόμενα μέρη γνωστοποιούν αμοιβαία την ολοκλήρωση των ανωτέρω διαδικασιών.
 Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται προσωρινά από την επόμενη ημέρα από την ημερομηνία της υπογραφής της.
 2.
 Η παρούσα συμφωνία συνάπτεται για απεριόριστο χρονικό διάστημα, εκτός εάν καταγγελθεί σύμφωνα με την παράγραφο 5.
 3.
 Η παρούσα συμφωνία μπορεί να τροποποιηθεί με γραπτή συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών. Οι τροποποιήσεις αρχίζουν να ισχύουν μετά την αμοιβαία κοινοποίηση των συμβαλλόμενων μερών σχετικά με την ολοκλήρωση των εσωτερικών διαδικασιών που είναι αναγκαίες για τον σκοπό αυτόν.
 4.
 Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να αναστείλει εν όλω ή εν μέρει την παρούσα συμφωνία, ιδίως για λόγους δημόσιας τάξης, προστασίας της εθνικής ασφάλειας ή προστασίας της δημόσιας υγείας, παράνομης μετανάστευσης ή εκ νέου θέσπισης της υποχρέωσης θεώρησης από ένα από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Η απόφαση αναστολής κοινοποιείται στο άλλο συμβαλλόμενο μέρος το αργότερο 2 μήνες πριν από την έναρξη ισχύος της. Το συμβαλλόμενο μέρος που ανέστειλε την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το άλλο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.
 5.
 Κάθε συμβαλλόμενο μέρος μπορεί να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία με γραπτή κοινοποίηση στο άλλο μέρος. Η παρούσα συμφωνία παύει να ισχύει 90 ημέρες μετά την ημερομηνία της εν λόγω κοινοποίησης.
 6.
 Το Παλάου μπορεί να αναστείλει ή να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη.
 7.
 Η Ένωση μπορεί να αναστείλει ή να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία μόνον όσον αφορά όλα τα κράτη μέλη της.
 Έγινε σε δύο αντίτυπα, στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, κροατική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα. Όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.
 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ
 ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 Τα συμβαλλόμενα μέρη σημειώνουν τη στενή σχέση που υπάρχει μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν, ιδίως δυνάμει των συμφωνιών της 18ης Μαΐου 1999 και της 26ης Οκτωβρίου 2004 σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών με τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν.
 Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι ευκταίο οι αρχές της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν, αφενός, και του Παλάου, αφετέρου, να συνάψουν, αμελλητί, διμερείς συμφωνίες σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή με όρους παρόμοιους με εκείνους της παρούσας συμφωνίας.
 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΜΕΙΒΟΜΕΝΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ,
 ΟΠΩΣ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ
 Επιθυμώντας να διασφαλίσουν κοινή ερμηνεία, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι, για τον σκοπό της παρούσας συμφωνίας, η κατηγορία προσώπων που ασκούν αμειβόμενη δραστηριότητα καλύπτει πρόσωπα που εισέρχονται με σκοπό την άσκηση επικερδούς απασχόλησης/αμειβόμενης δραστηριότητας στο έδαφος του άλλου συμβαλλόμενου μέρους ως απασχολούμενοι ή ως πάροχοι υπηρεσιών.
 Η κατηγορία αυτή δεν θα πρέπει να καλύπτει:
 –
 επιχειρηματίες, δηλαδή πρόσωπα που ταξιδεύουν για επιχειρηματικούς σκοπούς (και δεν απασχολούνται επαγγελματικά στη χώρα του άλλου συμβαλλόμενου μέρους),
 –
 αθλητές ή καλλιτέχνες που συμμετέχουν σε δραστηριότητα σε βάση ad-hoc,
 –
 δημοσιογράφους απεσταλμένους από μέσα μαζικής ενημέρωσης της χώρας διαμονής τους και
 –
 ασκούμενους ενδοϋπηρεσιακά αποσπασμένους.
 Η εφαρμογή της παρούσας δήλωσης παρακολουθείται από τη μεικτή επιτροπή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της βάσει του άρθρου 6 της παρούσας συμφωνίας· η επιτροπή μπορεί να προτείνει τροποποιήσεις όταν το κρίνει αναγκαίο, με βάση την πείρα των συμβαλλόμενων μερών.
 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΩΝ 90 ΗΜΕΡΩΝ
 ΕΝΤΟΣ ΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 180 ΗΜΕΡΩΝ ΟΠΩΣ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 4 ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ
 Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι η μέγιστη χρονική περίοδος των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 της παρούσας συμφωνίας, αντιστοιχεί είτε σε επίσκεψη διαρκείας είτε σε περισσότερες διαδοχικές επισκέψεις, η διάρκεια των οποίων δεν υπερβαίνει συνολικά τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 Αυτό συνεπάγεται την εφαρμογή κυλιόμενης περιόδου αναφοράς 180 ημερών, με αναδρομή στο παρελθόν και υπολογισμό κάθε ημέρας διαμονής που καλύπτεται από την τελευταία περίοδο 180 ημερών, προκειμένου να εξακριβωθεί αν εξακολουθεί να πληρούται η απαίτηση των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Μεταξύ άλλων, αυτό σημαίνει ότι η απουσία για αδιάλειπτο χρονικό διάστημα 90 ημερών επιτρέπει νέα διαμονή έως 90 ημέρες.
 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ
 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΘΕΩΡΗΣΗΣ
 Αναγνωρίζοντας τη σημασία της διαφάνειας για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους πολίτες του Παλάου, τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να διασφαλίσουν την πλήρη διάχυση των πληροφοριών σχετικά με το περιεχόμενο και τις συνέπειες της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης και σχετικά με συναφή θέματα, όπως οι προϋποθέσεις εισόδου.
 ___
 (1)
 ΕΕΕΕ L 149 της 20.5.2014, σ. 67.
 (2)
 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, (ΕΕΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1).


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 23.10.2017
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 357/4
 9. augustil 2017 esitatud hagi – Tšehhi Vabariik versus Euroopa Parlament, Euroopa Liidu Nõukogu
 (Kohtuasi C-482/17)
 (2017/C 357/06)
 Kohtumenetluse keel: tšehhi
 Pooled
 Hageja: Tšehhi Vabariik (esindajad: M. Smolek, O. Serdula ja J. Vláčil)
 Kostjad: Euroopa Parlament, Euroopa Liidu Nõukogu
 Hageja nõuded
 —
 tühistada Euroopa Parlamendi ja nõukogu 17. mai 2017. aasta direktiiv (EL) 2017/853, millega muudetakse nõukogu direktiivi 91/477/EMÜ relvade omandamise ja valduse kontrolli kohta (1);
 —
 mõista kohtukulud välja Euroopa Parlamendilt ja nõukogult.
 Teise võimalusena palub hageja Euroopa Kohtul:
 —
 tühistada vaidlustatud direktiivi artikli 1 lõige 6 osas, milles sellega lisatakse direktiivi 91/477/EMÜ (2) artikli 5 lõige 3 ja artikli 6 lõike 6 teine lõik;
 —
 tühistada vaidlustatud direktiivi artikli 1 lõige 7 osas, milles sellega lisatakse direktiivi 91/477/EMÜ artikli 7 lõige 4a;
 —
 tühistada vaidlustatud direktiivi artikli 1 lõige 19 osas, milles:
 —
 sellega lisatakse direktiivi 91/477/EMÜ I lisa II osa A-klassi punktid 6, 7 ja 8;
 —
 sellega muudetakse direktiivi 91/477/EMÜ I lisa II osa B-klassi;
 —
 sellega lisatakse direktiivi 91/477/EMÜ I lisa II osa C-klassi punkt 6;
 —
 sellega muudetakse direktiivi 91/477/EMÜ I lisa III osa;
 —
 mõista kohtukulud välja Euroopa Parlamendilt ja Nõukogult.
 Väited ja peamised argumendid
 Esimese väite kohaselt on rikutud pädevuse andmise põhimõtet. Vaidlustatud direktiiv võeti vastu Euroopa Liidu toimimise lepingu artikli 114 alusel – kuigi selle eesmärk ei ole siseturu toimimise tõkete kaotamine, vaid üksnes kuritegude ja terrorismi ennetamine. Euroopa Liidu seadusandlikel organitel aga ei ole pädevust võtta ühtlustavaid meetmeid selles valdkonnas.
 Teise väite kohaselt on rikutud proportsionaalsuse põhimõtet. Euroopa Liidu seadusandlikud organid ei analüüsinud võetud meetmete proportsionaalsuse küsimust ja ei küsinud ettekavatsetult piisavalt teavet (nt tagajärge hindamist läbi viies), et teha hindamist läbi viies teadlikult kindlaks, kas need on kooskõlas proportsionaalsuse põhimõttega. Niisuguse hindamise puudumise tõttu võtsid Euroopa Liidu seadusandlikud organid vastu ilmselgelt ebaproportsionaalsed meetmed, millega keelati teatavat liiki poolautomaatsed relvad – mida pealegi ei kasutata Euroopa Liidus terroriaktide läbiviimisel –, ühtlasi muudeti rangemaks sätteid teatavate vähem-ohtlike relvade kohta (ajalooliste relvade koopiad või relvad, mille puhul on tõendatud, et need on muudetud laskekõlbmatuteks) ja need sätted mõjutavad ka teatavat liiki padrunisalvede valdamist.
 Kolmandas väites leitakse, et rikutud on õiguskindluse põhimõtet. Keelatud relvade uuesti määratletud kategooriad (A7 ja A8) – nagu säte, millega keelatakse teatavat mahtu ületavate padrunisalvede valdamine – on õiguskindluse seisukohast kokkuvõttes ebaselged ja seega ei võimalda puudutatud isikutel selgelt oma õigustest ja kohustustest aru saada. Direktiivi 91/477/EMÜ artikli 7 lõikega 4a – vaidlustatud direktiiviga ette nähtud redaktsioonis – (nn grandfathering clause) kohustatakse pealegi liikmesriike võtma vastu tagasiulatuva mõjuga siseriiklikke õigusnorme.
 Neljanda väite kohaselt on rikutud mitte-diskrimineerimise põhimõtet. Direktiivi 91/477/EMÜ artikli 6 lõike 6 teises taandes – vaidlustatud direktiiviga ette nähtud redaktsioonis – ette nähtud erand jätab ilmselgelt näiliselt neutraalse meetme mulje, aga tegelikult on selle kohaldamise tingimused määratletud nii, et nendele vastab üksnes Šveitsi süsteem, mille kohaselt jäetakse relv pärast sõjaväeteenistuse lõppu selle kasutaja valdusse – arvestades vaidlustatud direktiivi eesmärke ei saa see kuidagi olla objektiivselt põhjendatud.
 (1) ELT 2017 L 137, lk 22.
 (2) EÜT 1991 L 256, lk 51.