text:
Ley 7/2007, de 12 de abril, del Estatuto Básico del Empleado Público (Disposiciones
 Disposición Adicional primera. Ámbito específico de aplicación Los principios contenidos en los artículos 52, 53, 54, 55 y 59 serán de aplicación en las entidades del sector público estatal, autonómico y local, que no estén incluidas en el artículo 2 del presente Estatuto y que estén definidas así en su normativa específica. Disposición Adicional segunda. Funcionarios con habilitación de carácter estatal 1. Funciones públicas en las Corporaciones Locales: 1.1. Son funciones públicas, cuyo cumplimiento queda reservado exclusivamente a funcionarios, las que impliquen ejercicio de autoridad, las de fe pública y asesoramiento legal preceptivo, las de control y fiscalización interna de la gestión económico-financiera y presupuestaria, las de contabilidad y tesorería. 1.2. Son funciones públicas necesarias en todas las Corporaciones locales, cuya responsabilidad administrativa está reservada a funcionarios con habilitación de carácter estatal: a) La de secretaría, comprensiva de la fe pública y el asesoramiento legal preceptivo. b) El control y la fiscalización interna de la gestión económico-financiera y presupuestaria, y la contabilidad, tesorería y recaudación. 2. La escala de funcionarios con habilitación de carácter estatal se subdivide en las siguientes subescalas: a) Secretaría a la que corresponde las funciones contenidas en el apartado 1.2.a). b) Intervención-tesorería a la que corresponde las funciones contenidas en el apartado 1.2.b). c) Secretaría-intervención a la que corresponde las funciones contenidas en los apartados 1.2.a) y 1.2.b), salvo la función de tesorería. Los funcionarios de las subescalas de secretaría e intervención-tesorería estarán integrados en una de estas dos categorías: entrada o superior. 3. La creación, clasificación y supresión de puestos de trabajo reservados a funcionarios con habilitación de carácter estatal corresponde a cada Comunidad Autónoma, de acuerdo con los criterios básicos que se establezcan por ley. 4. La convocatoria de la oferta de empleo, con el objetivo de cubrir las vacantes existentes de las plazas correspondientes a los funcionarios a que se refiere el apartado 1.2, corresponde a las Comunidades Autónomas. Asimismo es de competencia de las Comunidades Autónomas la selección de dichos funcionarios, conforme a los títulos académicos requeridos y programas mínimos aprobados reglamentariamente por el Ministerio de Administraciones Públicas. Las Comunidades Autónomas publicarán las convocatorias de las pruebas selectivas de los funcionarios con habilitación de carácter estatal en sus Diarios Oficiales y las remitirán al Ministerio de Administraciones Públicas para su publicación en el «Boletín Oficial del Estado». Las Comunidades Autónomas remitirán la relación de funcionarios nombrados por las mismas al Ministerio de Administraciones Públicas para que éste proceda a acreditar la habilitación estatal obtenida y a su inscripción en el correspondiente registro.
 Ley 7/2007, de 12 de abril, del Estatuto Básico del Empleado Público (Disposiciones)
 A estos efectos, en el Ministerio de Administraciones Públicas existirá un registro de funcionarios con habilitación de carácter estatal en el que deberán inscribirse los nombramientos efectuados por las Comunidades Autónomas, situaciones administrativas, tomas de posesión, cese, y cuantas incidencias afecten a la carrera profesional de dichos funcionarios. Este registro integrará las inscripciones practicadas en los registros propios de las Comunidades Autónomas. Los funcionarios habilitados están legitimados para participar en los concursos de méritos convocados para la provisión de los puestos de trabajo reservados a estos funcionarios en las plantillas de las Entidades Locales. 5. Provisión de puestos reservados a funcionarios con habilitación de carácter estatal. 5.1. El concurso será el sistema normal de provisión de puestos de trabajo y en él se tendrán en cuenta los méritos generales, los méritos correspondientes al conocimiento de las especialidades de la organización territorial de cada Comunidad Autónoma y del derecho propio de la misma, el conocimiento de la lengua oficial en los términos previstos en la legislación autonómica respectiva, y los méritos específicos directamente relacionados con las características del puesto. Existirán dos concursos anuales: el concurso ordinario y el concurso unitario. Las Comunidades Autónomas en su ámbito territorial regularán las bases comunes del concurso ordinario así como el porcentaje de puntuación que corresponda a cada uno de los méritos enumerados anteriormente. Las Corporaciones locales aprobarán el concurso ordinario anual con inclusión de las plazas vacantes que estimen necesario convocar. El ámbito territorial del concurso ordinario será el de la Comunidad Autónoma a la que pertenezca la Corporación local. Los Presidentes de las Corporaciones Locales efectuarán las convocatorias del concurso ordinario y las remitirán a la correspondiente Comunidad Autónoma para su publicación. Las resoluciones de los concursos se efectuarán por las Corporaciones Locales y las remitirán a la respectiva Comunidad Autónoma quien, previa coordinación de las mismas para evitar la pluralidad simultánea de adjudicaciones a favor de un mismo concursante, procederá a su publicación en su Diario Oficial, dando traslado de la misma al Ministerio de Administraciones Públicas para su publicación en el «Boletín Oficial del Estado» y para su inclusión en el registro de funcionarios con habilitación de carácter estatal. El Ministerio de Administraciones Públicas efectuará, supletoriamente, en función de los méritos generales y los de valoración autonómica y de acuerdo con lo establecido por las Comunidades Autónomas respecto del requisito de la lengua, la convocatoria anual de un concurso unitario de los puestos de trabajo vacantes, reservados a funcionarios con habilitación de carácter estatal que deban proveerse por concurso, en los términos que establezca reglamentariamente el Ministerio de Administraciones Públicas. El ámbito territorial del concurso unitario será de carácter estatal. 5.2. Excepcionalmente, para los municipios de gran población previstos en el artículo 121 de la Ley 7/1985, así como las Diputaciones Provinciales, Cabildos y Consejos Insulares, podrán cubrirse por el sistema de libre designación, entre funcionarios con habilitación de carácter estatal de la subescala y categoría correspondientes, los puestos a ellos reservados que se determinen en las relaciones de puestos de trabajo en los términos previstos en la legislación básica sobre función pública.
 5.3. Las Comunidades Autónomas efectuarán, de acuerdo con su normativa, los nombramientos provisionales de funcionarios con habilitación de carácter estatal, así como las comisiones de servicios, acumulaciones, nombramientos de personal interino y de personal accidental. 6. El régimen disciplinario aplicable a los funcionarios con habilitación de carácter estatal se regulará por lo dispuesto por cada Comunidad Autónoma, correspondiendo al Ministerio de Administraciones Públicas la resolución de los expedientes disciplinarios en los que el funcionario se encuentre destinado en una Comunidad distinta a aquélla en la que se le incoó el expediente. 7. Los funcionarios con habilitación de carácter estatal se regirán por los sistemas de acceso, carrera, provisión de puestos y agrupación de funcionarios aplicables en su correspondiente Comunidad Autónoma, respetando lo establecido en esta Ley. Disposición Adicional tercera. Aplicación de las disposiciones de este Estatuto a las Instituciones Forales 1. El presente Estatuto se aplicará a la Comunidad Foral de Navarra en los términos establecidos en el artículo 149.1.18a y disposición adicional primera de la Constitución, y en la Ley Orgánica 13/1982, de 10 de agosto, de Reintegración y Amejoramiento del Régimen Foral de Navarra. 2. En el ámbito de la Comunidad Autónoma del País Vasco el presente Estatuto se aplicará de conformidad con la disposición adicional primera de la Constitución, con el artículo 149.1.18a de la Constitución y con la Ley Orgánica 3/1979, de 18 de diciembre, por la que se aprueba el Estatuto de Autonomía para el País Vasco. Las facultades previstas en la disposición adicional segunda respecto a los funcionarios con habilitación de carácter estatal serán ostentadas por las Instituciones Forales de sus territorios históricos o por las Instituciones Comunes de la Comunidad Autónoma, en los términos que establezca la normativa autonómica. Disposición Adicional cuarta. Funcionarios públicos propios de las ciudades de Ceuta y Melilla 1. Los funcionarios públicos propios de las administraciones de las ciudades de Ceuta y Melilla se rigen por lo dispuesto en este Estatuto, por las normas de carácter reglamentario que en su desarrollo puedan aprobar sus Asambleas en el marco de sus estatutos respectivos, por las normas que en su desarrollo pueda dictar el Estado y por la Ley de Función Pública de la Administración General del Estado. 2. En el marco de lo previsto en el número anterior, las Asambleas de Ceuta y Melilla tendrán, además, las siguientes funciones: a) El establecimiento, modificación y supresión de Escalas, Subescalas y clases de funcionarios, y la clasificación de los mismos. b) La aprobación de las plantillas y relaciones de puestos de trabajo. c) La regulación del procedimiento de provisión de puestos directivos así como su régimen de permanencia y cese. d) La determinación de las faltas y sanciones disciplinarias leves. 3. Los funcionarios transferidos se regirán por la Ley de Función Pública de la Administración General del Estado y sus normas de desarrollo. No obstante, podrán integrarse como
 funcionarios propios de la ciudad a la que hayan sido transferidos quedando en la situación administrativa de servicio en otras administraciones públicas. Disposición Adicional quinta. Aplicación de este Estatuto a organismos reguladores Lo establecido en el presente Estatuto se aplicará a los organismos reguladores de la disposición adicional décima, 1 de la Ley 6/1997, de 14 de abril, de Organización y Funcionamiento de la Administración General del Estado en la forma prevista en sus leyes de creación. Disposición Adicional sexta. Jubilación de los funcionarios El Gobierno presentará en el Congreso de los Diputados un estudio sobre los distintos regímenes de acceso a la jubilación de los funcionarios que contenga, entre otros aspectos, recomendaciones para asegurar la no discriminación entre colectivos con características similares y la conveniencia de ampliar la posibilidad de acceder a la jubilación anticipada de determinados colectivos. Disposición Adicional séptima. Otras agrupaciones profesionales sin requisito de titulación 1. Además de los Grupos clasificatorios establecidos en el artículo 76 del presente Estatuto, las Administraciones Públicas podrán establecer otras agrupaciones diferentes de las enunciadas anteriormente, para cuyo acceso no se exija estar en posesión de ninguna de las titulaciones previstas en el sistema educativo. 2. Los funcionarios que pertenezcan a estas agrupaciones cuando reúnan la titulación exigida podrán promocionar de acuerdo con lo establecido en el artículo 18 de este Estatuto.
 Disposición Adicional octava. Planes de igualdad 1. Las Administraciones Públicas están obligadas a respetar la igualdad de trato y de oportunidades en el ámbito laboral y, con esta finalidad, deberán adoptar medidas dirigidas a evitar cualquier tipo de discriminación laboral entre mujeres y hombres. 2. Sin perjuicio de lo dispuesto en el apartado anterior, las Administraciones Públicas deberán elaborar y aplicar un plan de igualdad a desarrollar en el convenio colectivo o acuerdo de condiciones de trabajo del personal funcionario que sea aplicable, en los términos previstos en el mismo. Disposición Adicional novena. Los funcionarios de carrera tendrán garantizados los derechos económicos alcanzados o reconocidos en el marco de los sistemas de carrera profesional establecidos por las leyes de cada Administración Pública. Disposición Adicional décima. La carrera profesional de los funcionarios de carrera se iniciará en el grado, nivel, categoría, escalón y otros conceptos análogos correspondientes a la plaza inicialmente asignada al funcionario tras la superación del correspondiente proceso selectivo, que tendrán la consideración de mínimos. A partir de aquellos, se producirán los ascensos que procedan según la modalidad de carrera aplicable en cada ámbito.
 Disposición Adicional undécima. Ámbito de aplicación del artículo 87.3 Al personal contemplado en el artículo 4 de este Estatuto que sea declarado en servicios especiales o en situación administrativa análoga, se le aplicarán los derechos establecidos en el artículo 87.3 del presente Estatuto en la medida en que dicha aplicación resulte compatible con lo establecido en su legislación específica. Disposición Transitoria primera. Garantía de derechos retributivos 1. El desarrollo del presente Estatuto no podrá comportar para el personal incluido en su ámbito de aplicación, la disminución de la cuantía de los derechos económicos y otros complementos retributivos inherentes al sistema de carrera vigente para los mismos en el momento de su entrada en vigor, cualquiera que sea la situación administrativa en que se encuentren. 2. Si el personal incluido en el ámbito de aplicación del presente Estatuto no se encontrase en la situación de servicio activo, se le reconocerán los derechos económicos y complementos retributivos a los que se refiere el apartado anterior a partir del momento en el que se produzca su reingreso al servicio activo. Disposición Transitoria segunda. Personal Laboral fijo que desempeña funciones o puestos clasificados como propios de personal funcionario El personal laboral fijo que a la entrada en vigor del presente Estatuto esté desempeñando funciones de personal funcionario, o pase a desempeñarlos en virtud de pruebas de selección o promoción convocadas antes de dicha fecha, podrán seguir desempeñándolos. Asimismo, podrá participar en los procesos selectivos de promoción interna convocados por el sistema de concurso-oposición, de forma independiente o conjunta con los procesos selectivos de libre concurrencia, en aquellos Cuerpos y Escalas a los que figuren adscritos las funciones o los puestos que desempeñe, siempre que posea la titulación necesaria y reúna los restantes requisitos exigidos, valorándose a estos efectos como mérito los servicios efectivos prestados como personal laboral fijo y las pruebas selectivas superadas para acceder a esta condición. Disposición transitoria tercera. Entrada en vigor de la nueva clasificación profesional 1. Hasta tanto no se generalice la implantación de los nuevos títulos universitarios a que se refiere el artículo 76, para el acceso a la función pública seguirán siendo válidos los títulos universitarios oficiales vigentes a la entrada en vigor de este Estatuto. 2. Transitoriamente, los Grupos de clasificación existentes a la entrada en vigor del presente Estatuto se integrarán en los Grupos de clasificación profesional de funcionarios previstos en el artículo 76, de acuerdo con las siguientes equivalencias: -Grupo A: Subgrupo A1. -Grupo B: Subgrupo A2. -Grupo C: Subgrupo C1. -Grupo D: Subgrupo C2. -Grupo E: Agrupaciones Profesionales a que hace referencia la disposición adicional séptima.
 3. Los funcionarios del Subgrupo C1 que reúnan la titulación exigida podrán promocionar al Grupo A sin necesidad de pasar por el nuevo Grupo B, de acuerdo con lo establecido en el artículo 18 de este Estatuto. Disposición Transitoria cuarta. Consolidación de empleo temporal 1. Las Administraciones Públicas podrán efectuar convocatorias de consolidación de empleo a puestos o plazas de carácter estructural correspondientes a sus distintos cuerpos, escalas o categorías, que estén dotados presupuestariamente y se encuentren desempeñados interina o temporalmente con anterioridad a 1 de enero de 2005. 2. Los procesos selectivos garantizarán el cumplimiento de los principios de igualdad, mérito, capacidad y publicidad. 3. El contenido de las pruebas guardará relación con los procedimientos, tareas y funciones habituales de los puestos objeto de cada convocatoria. En la fase de concurso podrá valorarse, entre otros méritos, el tiempo de servicios prestados en las Administraciones Públicas y la experiencia en los puestos de trabajo objeto de la convocatoria. Los procesos selectivos se desarrollarán conforme a lo dispuesto en los apartados 1 y 3 del artículo 61 del presente Estatuto. Disposición Transitoria quinta. Procedimiento Electoral General En tanto se determine el procedimiento electoral general previsto en el artículo 39 del presente Estatuto, se mantendrán con carácter de normativa básica los siguientes artículos de la Ley 9/1987, de 12 de junio, de Órganos de Representación, Determinación de las Condiciones de Trabajo y Participación del Personal al Servicio de las Administraciones Públicas: 13.2, 13.3, 13.4, 13.5, 13.6, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 25, 26, 27, 28 y 29. Disposición Transitoria sexta. Ampliación del permiso de paternidad Las Administraciones Públicas ampliarán de forma progresiva y gradual la duración del permiso de paternidad regulado en el apartado c) del artículo 49 hasta alcanzar el objetivo de cuatro semanas de este permiso a los seis años de entrada en vigor de este Estatuto. Disposición Transitoria séptima. Funcionarios con habilitación de carácter estatal En tanto no se aprueben las normas de desarrollo de la Disposición Adicional Segunda de este Estatuto, sobre el régimen jurídico de los funcionarios con habilitación de carácter estatal, continuarán en vigor las disposiciones que en la actualidad regulan la Escala de Funcionarios de Administración Local con habilitación de carácter nacional, que se entenderán referidas a la Escala de Funcionarios con habilitación de carácter estatal. Disposición Transitoria octava. Personal funcionario de centros docentes dependientes de otras administraciones Cuando se hayan incorporado, con anterioridad a la entrada en vigor de la Ley Orgánica, 2/2006, de 3 de mayo, de Educación, o se incorporen durante los tres primeros años de su aplicación, centros previamente dependientes de cualquier Administración Pública a las redes de centros docentes dependientes de las Administraciones educativas el personal docente que tenga la condición de funcionario y preste sus servicios en dichos centros podrá integrarse en los cuerpos docentes a los que se refiere la Ley Orgánica de Educación siempre y cuando tengan la
 titulación requerida para ingreso en los respectivos cuerpos o la que en el momento de su ingreso en la Administración pública de procedencia se exigía para el ingreso a los cuerpos docentes de ámbito estatal. Estos funcionarios se ordenarán en el cuerpo en el que se integren respetando la fecha del nombramiento como funcionarios de la Administración de procedencia y continuarán desempeñando los destinos que tengan asignados en el momento de su integración y quedarán, en lo sucesivo, sujetos a la normativa sobre provisión de puestos de trabajo de los funcionarios docentes. Disposición Derogatoria única. Quedan derogadas con el alcance establecido en la disposición final cuarta las siguientes disposiciones: a) De la Ley de Funcionarios Civiles del Estado aprobada por Decreto 315/1964, de 7 de febrero, los artículos 1, 2, 3, 4, 5.2, 7, 29, 30, 36, 37, 38, 39.2, 40, 41, 42, 44, 47, 48, 49, 50, 59, 60, 61, 63, 64, 65, 68, 71, 76, 77, 78, 79, 80, 87, 89, 90, 91, 92, 93, 102, 104 y 105. b) De la Ley 30/1984, de 2 de agosto, de Medidas para la Reforma de la Función Pública, los artículos 3.2.e) y f); 6; 7; 8; 11; 12; 13.2, 3 y 4; 14.4 y 5; 16; 17; 18.1 a 5; 19.1 y 3; 20.1, a) b) párrafo primero, c), e) y g) en sus párrafos primero a cuarto, e i), 2 y 3; 21; 22.1 a excepción de los dos últimos párrafos; 23; 24; 25; 26; 29, a excepción del último párrafo de sus apartados 5, 6 y 7; 30.3 y 5; 31; 32; 33; disposiciones adicionales tercera, 2 y 3, cuarta duodécima y decimoquinta, disposiciones transitorias segunda, octava y novena. c) La Ley 9/1987, de 12 de junio, de Órganos de Representación, Determinación de las Condiciones de Trabajo y Participación del Personal al Servicio de las Administraciones Públicas excepto su artículo 7 y con la excepción contemplada en la disposición transitoria quinta de este Estatuto. d) La Ley 17/1993, de 23 de diciembre, sobre incorporación a la función pública española de los nacionales de otros Estados miembros de la Unión Europea. e) De la Ley 7/1985, de 2 de abril, Reguladora de las Bases del Régimen Local, el artículo 92 y el Capítulo III del Título VII. f) Del Real Decreto Legislativo 781/1986, de 18 de abril, Texto Refundido de las disposiciones legales vigentes en materia de Régimen Local, el Capítulo III del Título VII. g) Todas las normas de igual o inferior rango que contradigan o se opongan a lo dispuesto en este Estatuto. Disposición Final primera. Habilitación competencial Las disposiciones de este Estatuto se dictan al amparo del artículo 149.1.18a de la Constitución, constituyendo aquellas bases del régimen estatutario de los funcionarios; al amparo del artículo 149.1.7a de la Constitución, por lo que se refiere a la legislación laboral, y al amparo del artículo 149.1.13a de la Constitución, bases y coordinación de la planificación general de la actividad económica.
 Disposición Final segunda. Las previsiones de esta Ley son de aplicación a todas las Comunidades Autónomas respetando en todo caso las posiciones singulares en materia de sistema institucional y las competencias exclusivas y compartidas en materia de función pública y de autoorganización que les atribuyen los respectivos Estatutos de Autonomía, en el marco de la Constitución. Disposición Final tercera. Modificación de la Ley 53/1984, de 26 de diciembre, de Incompatibilidades del Personal al Servicio de las Administraciones Públicas 1. Se modifican las letras a) y g) del apartado 1 del artículo 2, que quedan redactadas de la siguiente forma. «a) El personal civil y militar al servicio de la Administración del Estado y de sus Organismos Públicos. g) El personal al servicio de entidades, corporaciones de derecho público, fundaciones y consorcios cuyos presupuestos se doten ordinariamente en más de un 50 por 100 con subvenciones u otros ingresos procedentes de las Administraciones Públicas». 2. Se modifica el apartado 1 del artículo 16, que queda redactado de la siguiente forma: «No podrá autorizarse o reconocerse compatibilidad al personal funcionario, al personal eventual y al personal laboral cuando las retribuciones complementarias que tengan derecho a percibir del apartado b) del artículo 24 del presente Estatuto incluyan el factor de incompatibilidad al retribuido por arancel y al personal directivo, incluido el sujeto a la relación laboral de carácter especial de alta dirección».
 Disposición Final cuarta. Entrada en vigor 1. El presente Estatuto entrará en vigor en el plazo de un mes a partir de su publicación en el «Boletín Oficial del Estado». 2. No obstante lo establecido en los Capítulos II y III del Título III, excepto el artículo 25.2, y en el Capítulo III del Título V producirá efectos a partir de la entrada en vigor de las Leyes de Función Pública que se dicten en desarrollo de este Estatuto. La disposición final tercera 2 del presente Estatuto producirá efectos en cada Administración Pública a partir de la entrada en vigor del Capítulo III del Título III con la aprobación de las Leyes de Función Pública de las Administraciones Públicas que se dicten en desarrollo de este Estatuto. Hasta que se hagan efectivos esos supuestos la autorización o denegación de compatibilidades continuará rigiéndose por la actual normativa. 3. Hasta que se dicten las Leyes de Función Pública y las normas reglamentarias de desarrollo se mantendrán en vigor en cada Administración Pública las normas vigentes sobre ordenación, planificación y gestión de recursos humanos en tanto no se opongan a lo establecido en este Estatuto.
 Documents Similar To EBEP9
 Ley de Protección Ciudadana de Castilla y León
 Examen 2006-Test 02
 Estatuto de Autonomía de Andalucía 2007 (Versión para imprimir) - Wikisource
 Fiscalidad y recursos para las autonomías: aportes para un pacto fiscal
 Bienve Oliva
 102831047-E-CIUDADANIA-5o (1).pdf
 Estatuto Autonomia Departamental Tarija


type: wikipedia

text:
Η καταιγίδα (thunderstorm), γνωστή και ως ηλεκτρική καταιγίδα, είναι ένα μετεωρολογικό φαινόμενο που συνοδεύεται από αστραπές, κεραυνούς, μερικές φορές χαλάζι και σχεδόν πάντα με έντονη βροχόπτωση και ισχυρούς ανέμους. Σπανιότερα εμφανίζονται και σίφωνες μαζί με τις καταιγίδες, αν και ορισμένα σημεία στον κόσμο είναι πιο ευάλωτα. Γενικά, καταιγίδα λέγεται κάθε βίαιη ατμοσφαιρική διατάραξη, και συνεπώς κακοκαιρία, που συνοδεύεται από ηλεκτρικές εκκενώσεις.
 Δημιουργία
 Προϋποθέσεις
 Για να δημιουργηθεί μια καταιγίδα πρέπει να εκπληρωθούν 3 προϋποθέσεις:
 Υγρασία
 Ασταθής μάζα αέρα
 Ανυψωτική δύναμη (θερμότητα)
 Η πιο σημαντική από αυτές, είναι να συμβεί μια μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο έδαφος και στην ανώτερη ατμόσφαιρα, δηλαδή η καθ' ύψος θερμοκρασία πρέπει να μειώνεται έντονα σταδιακά με ρυθμό τουλάχιστον 0,6 βαθμούς Κέλβιν ανά 100 μέτρα. Έτσι η αέρια μάζα που θερμαίνεται έχει ως συνέπεια να ανυψώνεται, αφού είναι πιο ζεστή και επομένως πιο ελαφριά από ότι ο περιβάλλων αέρας της. Έτσι συνεχίζει να ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα.
 Ένας άλλος εξίσου σημαντικός παράγοντας για τη δημιουργία μιας καταιγίδας, είναι η ύπαρξη αυξημένης υγρασίας στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, κοντά στο έδαφος. Και για να αρχίσει να ανεβαίνει η υγρή και θερμή αέρια μάζα χρειάζεται ένα «σπρώξιμο» προς τα πάνω. Αυτό το σπρώξιμο συνήθως είναι η ηλιακή ενέργεια ή ενδέχεται, συμπληρωματικά, και ένα βουνό.
 Κύκλος ζωής
 Όλες οι καταιγίδες, ανεξάρτητα από το είδος όπου ανήκουν, περνούν έναν κύκλο ζωής αποτελούμενο από 3 στάδια: φάση ανάπτυξης, φάση ωριμότητας και φάση διάλυσης. Μία μέση καταιγίδα έχει διάμετρο της τάξης των 24 χιλιομέτρων (15 μιλίων).
 Φάση ανάπτυξης
 Αφού όλες οι απαιτούμενες προυποθέσεις έχουν εκπληρωθεί, η αέρια μάζα με τους υφιστάμενους σε αυτήν υδρατμούς αρχίζει να ανυψώνεται. Όταν φτάσει σε ένα ορισμένο ύψος, στο σημείο δρόσου, τότε ψύχεται. Το υψόμετρο στο οποίο θα φτάσει στο σημείο δρόσου και επομένως να συμπυκνώνεται, εξαρτάται από τη σχετική υγρασία. Έτσι δημιουργούνται τα σύννεφα κατακόρυφης ανάπτυξης που λέγονται σωρείτες (Cumulus) και για τον λόγο αυτό, η φάση ανάπτυξης ονομάζεται και φάση σωρείτη. Αν το ανοδικό ρεύμα συνεχίσει να υφίσταται, τα σύννεφα μεγαλώνουν περαιτέρω και διογκώνονται κατακόρυφα και όταν το ανώτερο μέρος του νέφους έχει φτάσει σε τέτοιο υψόμετρο ώστε αρχίζει να παγώνει, τότε μιλάμε για νέφη σωρειτομελανίες (Cumulonimbus). Συνήθως το επίπεδο παγοποίησης αυτών των συννέφων είναι γύρω στα 10 χιλιόμετρα από την επιφάνεια του εδάφους, ενίοτε και 12 χιλιόμετρα. Στις τροπικές περιοχές φτάνουν σε ύψος ακόμα και τα 18 - 20 χιλιόμετρα.
 Φάση ωριμότητας
 Κατά κανόνα, η ανύψωση σταματάει στην τροπόπαυση, καθώς στο ύψος αυτό η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας αρχίζει πάλι να ανεβαίνει, με αποτέλεσμα η αέρια μάζα να συναντάει θερμότερα στρώματα και να μην μπορεί να ανυψωθεί άλλο. Οι σφοδροί άνεμοι που επικρατούν στα μεγάλα υψόμετρα, δίνουν στην κορυφή του σωρειτομελανία ένα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο σχήμα σαν αμόνι.
 Οι υδροσταγόνες στο εσωτερικό των νεφών κυριολεκτικά αναρπάζονται στροβιλιζόμενες προς τα πάνω από πολύ ισχυρά ανοδικά ρεύματα που επικρατούν σε αυτά τα νέφη. Οι σταγόνες αυξάνουν μεν κατά μέγεθος, πλην όμως δεν μπορούν απεριόριστα. Όταν αυτές αποκτήσουν ένα ορισμένο μέγεθος (διάμετρο 5-6 χιλιοστά) λόγω της αντίστασης του αέρα διασπώνται σε μικρότερες. Κατά τη διάσπασή τους, απελευθερώνονται ηλεκτρικά φορτία θετικά και αρνητικά, που όμως κατανέμονται χωριστά στα διάφορα μέρη του νέφους μεταξύ της βάσης του και της κορυφής του. Όταν το δυναμικό μεταξύ των θετικών και αρνητικών φορτίων αυξηθεί αρκετά, επέρχεται εκκένωση υπό μορφή ηλεκτρικού σπινθήρα. Η εκκένωση αυτή μπορεί να γίνει μεταξύ του νέφους και της Γης ή μεταξύ δύο νεφών ή ακόμα και μεταξύ επιμέρους τμημάτων του ίδιου του νέφους.
 Αστραπή ονομάζεται η λάμψη της ηλεκτρικής αυτής εκκένωσης.
 Βροντή ονομάζεται ο κρότος που συνοδεύει αυτή την εκκένωση.
 Κεραυνός ή αστροπελέκι (κατά τη δημώδη έκφραση) ονομάζεται η εκκένωση που συμβαίνει μεταξύ νέφους και επιφάνειας της Γης (ξηρά ή θάλασσα). Αν το καταιγιδοφόρο νέφος βρίσκεται πολύ μακριά, πιθανώς η βροντή να μην ακούγεται.
 Γενικότερα, κατά το στάδιο της ωριμότητας παρατηρούνται όλα αυτά τα έντονα ηλεκτρικά φαινόμενα (που αναλύονται παρακάτω), καθώς και η συνύπαρξη των ισχυρών ανοδικών και καθοδικών ρευμάτων. Λόγω της ταυτόχρονης ύπαρξης των οριζόντιων ρευμάτων, κοινώς ανέμων, με τα ισχυρά ανοδικά και καθοδικά ρεύματα, μπορεί να προκληθούν μεγάλες αναταράξεις του αέρα μέσα στο σύστημα της καταιγίδας, ικανές να προκαλέσουν σφοδρούς ανέμους, χαλαζόπτωση και ενίοτε ακόμα και σίφωνες.
 Φάση διάλυσης
 Κατά την τελική φάση, τα ανοδικά ρεύματα έχουν πια σταματήσει και ολόκληρη η καταιγίδα κυριαρχείται από τα καθοδικά ρεύματα. Ως αποτέλεσμα, η συνολική μάζα της καταιγίδας κυριολεκτικά «ξεσπάει» προς τα κάτω, συνήθως με έντονη βροχόπτωση. Αν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες δεν ευνοήσουν τη δημιουργία ενός είδους σοβαρών καταιγίδων που ονομάζονται υπερκύτταρα, τότε το στάδιο αυτό έρχεται σε 30 λεπτά και τελειώνει γρήγορα, συνήθως σε 20 - 30 λεπτά, οπότε τελικώς ο σωρειτομελανίας διασπάται σε μικρότερα νέφη.
 Ηλεκτρικά φαινόμενα στις καταιγίδες
 Από παρατηρήσεις, έχει γίνει γνωστό πως οι καταιγίδες που συνοδεύονται από «αστραπόβροντα και κεραυνούς» όπως δημωδώς χαρακτηρίζει ο ελληνικός λαός τις ηλεκτρικές καταιγίδες, σχετίζονται με την παρουσία σωρειτομελανιών που χαρακτηρίζονται από τις κρυσταλλικές κορυφές τους και τα ισχυρά ανοδικά ρεύματα που συμβαίνουν σ ́ αυτά. Τα νέφη αυτά στα ανώτερα μέρη τους φέρουν θετικά ηλεκτρικά φορτία ενώ στα κατώτερα αρνητικά φορτία με εξαίρεση μια λεπτή στοιβάδα κοντά στη βάση τους που είναι φορτισμένη θετικά. Η κατανομή αυτή του ηλεκτρικού φορτίου στα κατώτερα τμήματα του νέφους, φορτίζει «εξ επαγωγής» θετικά το έδαφος που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το νέφος. Παρότι σε μικρή κάτω του νέφους περιοχή, η επιφάνεια της Γης φέρει αρνητικό φορτίο.
 Έτσι η πρώτη ηλεκτρική εκκένωση συμβαίνει στα πρώτα 10 μέχρι 20 λεπτά της ώρας από τη στιγμή που θα εντοπιστούν οι πρώτες βροχοσταγόνες από το ραντάρ.
 Η προέλευση αλλά και η κατανομή του ηλεκτρικού φορτίου μέσα στα καταιγιδοφόρα νέφη προκάλεσαν αδιάκοπες συζητήσεις, από την εποχή που ο Αμερικανός Βενιαμίν Φραγκλίνος, εκθέτοντας τον εαυτό του σε κινδύνους, πρώτος απέδειξε στη δεκαετία του 1730 πως ο κεραυνός στην πραγματικότητα είναι ηλεκτρική εκκένωση και όχι κάποια καιόμενη βολίδα. Έτσι ερμηνεύτηκε πως διασπόμενες οι υδροσταγόνες φέρουν θετικό φορτίο που μεταφέρουν προς τα κάτω. Από την άλλη, επίσης, οι λεπτές ψεκάδες που προέχονται αποσπώμενες από τις επιφάνειες των υδροσταγόνων μεταφέρουν το αρνητικό τους φορτίο προς τα άνω. Αλλά και πάλι, η θεωρία αυτή δεν εξήγησε το πολύ μεγαλύτερο πρότυπο της θετικά φορτισμένης οροφής και των αρνητικά φορτισμένων βάσεων. Πιθανώς όμως το θέμα να έχει να κάνει με την παγοποίηση των κορυφών των νεφών αυτών.
 Μια σημαντική, επίσης, φάση στο φαινόμενο αυτό θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί όταν οι υπέρτηκτες υδροσταγόνες παγώνουν. Οπότε και οι πυρήνες πήξης φορτίζονται αρνητικά, ενώ οι μικροσκοπικές σχίζες τους, που αποσπώνται από τους παγοκρυστάλλους και κινούνται προς τα πάνω, φορτίζονται θετικά.
 Ωστόσο, τα ηλεκτρικά φαινόμενα, όπως και άλλα που συμβαίνουν μέσα στα καταιγιδοφόρα νέφη, δεν είναι μέχρι σήμερα πλήρως γνωστά.
 Αεροναυτιλία
 Στην αεροναυτιλία, οι καταιγίδες λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη, διότι θεωρητικά μπορεί να αποβούν μοιραίες. Βέβαια σήμερα τα σύγχρονα αεροσκάφη ίπτανται υπεράνω των καταιγιδοφόρων νεφών, πλην όμως δεν παύουν να εγκυμονούνται κίνδυνοι, ειδικότερα στις ακόλουθες επιχειρούμενες περιπτώσεις:
 Προσγειώσεις - προσνηώσεις: Συνιστάται η αναβολή τους και η συνέχιση της πτήσης προς άλλα αεροδρόμια ή πλοία. Ο κίνδυνος που υφίσταται είναι κυρίως οι ισχυροί λαιλαπώδεις άνεμοι ακαθόριστης διεύθυνσης που εκδηλώνονται στις καταιγίδες, τα εκρηκτικά καθοδικά ρεύματα, που μπορεί να συμβούν κατά την τελική φάση διάλυσης της καταιγίδας και ο κίνδυνος δημιουργίας σίφωνα.
 Απογειώσεις - απονηώσεις: Ομοίως ως παραπάνω. Γενικά αποφεύγονται ή αναβάλλονται.
 Ισχυρές διαταράξεις, που συμβαίνουν σε πτήση μέσω των καταιγιδοφόρων νεφών. Συνιστάται η καθ' ύψους αλλαγή πορείας.
 Επικίνδυνο χαλάζι. Ομοίως όπως προηγούμενα.
 Επικάθιση πάγου. Ομοίως όπως προηγούμενα.
 Ηλεκτρικές εκκενώσεις, με κίνδυνο εκ των παρασίτων την αχρήστευση όλων των ραδιο-βοηθημάτων. Συνιστάται η έντονη αφή φώτων του θαλάμου διακυβέρνησης, προς αποφυγή εκτύφλωσης των χειριστών, και ομοίως αλλαγή πορείας.
 Ναυτιλία
 Ειδικά οι ναυτιλλόμενοι θα πρέπει να έχουν ιδιαίτερα υπ' όψη τους πως όταν παρουσιασθεί καταιγίδα κοντά στο πλοίο τους, και μάλιστα κατά τον απόπλου ή κατάπλου ή διέλευση στενών κ.λπ. είναι δυνατόν ο άνεμος να αυξηθεί απότομα για μερικά λεπτά και να αλλάξει στη συνέχεια διεύθυνση επίσης απότομα, όπως ακριβώς συμβαίνει στο μπουρίνι. Για το λόγο αυτό και για πληρέστερη ασφάλεια, συνιστάται σε διελεύσεις πλοίων εντός στενών, πορθμών, διωρύγων κ.λπ. εφόσον δεν συνοδεύονται από ρυμουλκά, να έχουν κρεμασμένη και σε ετοιμότητα πόντισης τη μία τουλάχιστον άγκυρα. Σε περίπτωση απόπλου ή κατάπλου ή εργασιών μεθόρμισης ή φορτοεκφόρτωσης, συνιστάται η αναβολή τους για μικρό σχετικά διάστημα ή ακόμα και η προσωρινή διακοπή τους, κάλυψη των κυτών (αμπαριών), ειδικότερα σε περιπτώσεις «χύδην φορτίου», μέχρι την παρέλευση της καταιγίδας.
 Σημαντικές καταιγίδες
 Ξύνθια (καταιγίδα)
 Παρατηρήσεις
 Λόγω της δημιουργίας των καταιγίδων στους σωρειτομελανίες εκ του μεγάλου ύψους τους και της δημιουργίας έτσι μεγαλύτερου δυναμικού των φορτίων τους, τα νέφη αυτά χαρακτηρίζονται επίσης και καταιγιδοφόρα νέφη, παραλληλίζονται δε ως προς τη Φυσική με πολύ ισχυρές ηλεκτροπαραγωγές μηχανές.
 Στις καταιγίδες οφείλονται τα περισσότερα παράσιτα στις ραδιοτηλεπικοινωνίες.
 Δείτε επίσης
 Αστραπή
 Βροντή
 Χαλάζι
 Υπερκύτταρο
 Μεσοκυκλώνας
 Σίφωνας
 Χιονοθύελλα
 Χιονοκαταιγίδα
 Υδρομετέωρα
 Μετεωρολογικό φαινόμενο
 Αναφορές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας: Καταιγίδες: Πληροφορίες και μέθοδοι επιβίωσης
 Οδηγίες προστασίας από ηλεκτρικές καταιγίδες
 National Weather Service - Thunderstorm Definition / Facts About Thunderstorms / Facts About Lightning
 WORLD METEOROLOGICAL ORGANIZATION/ cloud-atlas/ Definition: Thunderstorm
 Βροχή
 Μετεωρολογικά φαινόμενα
 Αστραπή


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες, 11.4.2018
 COM(2018) 175 final
 2018/0084(NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων
 ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
 1.ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ
 Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013, της 26ης Ιουνίου 2013
 1
 (εφεξής: η τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν), τροποποίησε τη Σύμβαση για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν
 2
 (ΣΕΣ), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 562/2006
 3
 (τον κώδικα συνόρων του Σένγκεν) [ΚΣΣ]) και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 810/2009
 4
 (τον κώδικα θεωρήσεων) και — μεταξύ άλλων — όρισε εκ νέου την έννοια της «βραχείας διαμονής» για τους υπηκόους τρίτων χωρών στον χώρο Σένγκεν. Από τις 18 Οκτωβρίου 2013, για τους υπηκόους τρίτων χωρών — ανεξαρτήτως του αν υπόκεινται σε υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από αυτή — οι οποίοι σκοπεύουν να ταξιδέψουν στον χώρο Σένγκεν για βραχεία διαμονή, η ανώτατη διάρκεια επιτρεπόμενης διαμονής ορίζεται ως «90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών». Σε αντίθεση με τον ορισμό που ίσχυε έως τις 18 Οκτωβρίου 2013 (τρεις μήνες κατά τη διάρκεια εξάμηνης περιόδου από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου), η νέα προσέγγιση είναι ακριβέστερη, καθορίζοντας τη διάρκεια σε ημέρες αντί για μήνες. Επιπλέον, η φράση «από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου», που δημιούργησε πολλές αμφιβολίες και ερωτήματα, καταργήθηκε από τον ορισμό.
 Με την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν θεσπίστηκαν όλες οι απαραίτητες αλλαγές στοκεκτημένο, της ΕΕ στους τομείς των θεωρήσεων και των συνόρων, δηλ. στη ΣΕΣ, στον ΚΣΣ, στον κώδικα θεωρήσεων και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001
 5
 . Ωστόσο, η έννοια της βραχείας διαμονής κατοχυρώνεται και σε διεθνείς συμφωνίες που έχει συνάψει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που έχουν συναφθεί με την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
 6
 , τις Μπαχάμες
 7
 , τα Μπαρμπάντος
 8
 , τη Βραζιλία
 9
 , τον Μαυρίκιο
 10
 , τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις
 11
 και τις Σεϋχέλλες
 12
 εξακολουθούν να αναφέρονται στον παλαιό ορισμό («τρεις μήνες ανά εξάμηνο από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου»
 13
 ) κατά τον καθορισμό της διάρκειας της διαμονής χωρίς υποχρέωση θεώρησης.
 Στις 16 Ιουλίου 2014, η Επιτροπή εξέδωσε σύσταση για απόφαση του Συμβουλίου που εγκρίνει την έναρξη διαπραγματεύσεων για την τροποποίηση της συμφωνίας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των προαναφερόμενων χωρών
 14
 , η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 9 Οκτωβρίου 2014
 15
 . Σκοπός ήταν να εφαρμοστεί έναντι των εν λόγω επτά χωρών ο νέος ορισμός της βραχείας διαμονής, όπως προβλέπεται από την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν. Επιπλέον, ο ορισμός της «βραχείας διαμονής» στις συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης σε ημέρες, και όχι σε μήνες, είναι λιγότερο περίπλοκο να ελεγχθεί και να υπολογιστεί με ηλεκτρονικά μέσα/μέσα ΤΠ, και, ως εκ τούτου, καταλληλότερος για τα κεντρικά συστήματα διαχείρισης των συνόρων, όπως το προτεινόμενο σύστημα εισόδου/εξόδου (ΣΕΕ)
 16
 .
 Μετά την έγκριση του Συμβουλίου, η Επιτροπή άρχισε διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης με τις επτά χώρες (Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Μπαχάμες, Μπαρμπάντος, Βραζιλία, Μαυρίκιος, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις και Σεϋχέλλες).
 Οι διαπραγματεύσεις με τη Βραζιλία ολοκληρώθηκαν επιτυχώς με τη μονογράφηση, στις 31 Οκτωβρίου 2017, των συμφωνιών τροποποίησης των δύο συμφωνιών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους διπλωματικών, υπηρεσιακών και επίσημων διαβατηρίων και για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων. Αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν να υιοθετήσουν τον νέο ορισμό της «βραχείας διαμονής», μεταξύ άλλων τεχνικών λεπτομερειών (βλ. κατωτέρω), αλλά όλες οι τροποποιήσεις είναι ασήμαντες για τους ταξιδιώτες.
 Η ειδική κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας αποτυπώνεται στο προοίμιο των συμφωνιών.
 2.ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ, ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ
 •Νομική βάση
 Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων (εφεξής: «η συμφωνία») απαιτεί την έγκριση αμφότερων των συμβαλλόμενων μερών σύμφωνα με τις αντίστοιχες διαδικασίες τους. Από την πλευρά της Ένωσης, απαιτείται η έκδοση αποφάσεων του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή και τη σύναψη της συμφωνίας.
 Η παρούσα πρόταση υποβάλλεται στο Συμβούλιο προκειμένου να εγκριθεί η σύναψη της συμφωνίας.
 Η συμφωνία διασφαλίζει τη νομική συνοχή, καθώς και την εναρμόνιση μεταξύ των κρατών μελών, ακολουθώντας τον νέο ορισμό της βραχείας διαμονής, όπως προβλέπεται από την τροποποίηση του κώδικα συνόρων του Σένγκεν, η οποία παρέχει σαφή ερμηνεία της «βραχείας διαμονής».
 Η νομική βάση για την παρούσα πρόταση είναι το άρθρο 77 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), σε συνδυασμό με το άρθρο 218.
 Η Ένωση δεν έχει αρμοδιότητα να τροποποιεί συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που θα δέσμευαν τις τέσσερις χώρες που είναι συνδεδεμένες με την υλοποίηση του κεκτημένου του Σένγκεν, συμπεριλαμβανομένης της κοινής πολιτικής στον τομέα των θεωρήσεων. Προκειμένου να εξασφαλιστεί εναρμονισμένη προσέγγιση και εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τη διάρκεια της επιτρεπόμενης διαμονής εντός του χώρου Σένγκεν, στη συμφωνία περιλαμβάνεται κοινή δήλωση, στην οποία δηλώνεται από τη Βραζιλία, αφενός, και την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν, τη Νορβηγία και την Ελβετία, αφετέρου, η επιθυμία να τροποποιήσουν αναλόγως τις υφιστάμενες οικείες διμερείς συμφωνίες απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης.
 Η παρούσα πρόταση αποτελεί τη νομική πράξη για τη σύναψη της συμφωνίας. Το Συμβούλιο θα αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία, μετά την υπογραφή της συμφωνίας, εξ ονόματος της Ένωσης, από πρόσωπο που ορίζει η Προεδρία του Συμβουλίου, αφού λάβει την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) της ΣΛΕΕ.
 •Επικουρικότητα (σε περίπτωση μη αποκλειστικής αρμοδιότητας)
 Στο πλαίσιο του άρθρου 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ, η διαπραγμάτευση συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης.
 Επιπλέον, αν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη σε διεθνή συμφωνία είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε τυχόν τροποποίηση της εν λόγω συμφωνίας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί νομικά από τα ίδια τα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, απαιτείται δράση σε ενωσιακό επίπεδο.
 •Αναλογικότητα
 Η παρούσα πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου, δηλαδή την τροποποίηση της υφιστάμενης συμφωνίας μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων.
 3.ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ
 Η πρόταση δεν συνεπάγεται πρόσθετο κόστος για τον προϋπολογισμό της ΕΕ.
 4. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚ ΤΩΝ ΥΣΤΕΡΩΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΩΝ, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 •Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη
 Στις 9 Οκτωβρίου 2014, το Συμβούλιο ενέκρινε οδηγίες διαπραγμάτευσης με τις οποίες εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τη Βραζιλία για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ των δύο μερών για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων. Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων κατά τις συνεδριάσεις της ομάδας «Θεωρήσεις».
 5.ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
 •Έκβαση των διαπραγματεύσεων
 Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι στόχοι που έθεσε το Συμβούλιο στις οδηγίες διαπραγμάτευσης έχουν επιτευχθεί και ότι το σχέδιο συμφωνίας είναι αποδεκτό από την Ένωση.
 Το τελικό περιεχόμενο του σχεδίου συμφωνίας συνοψίζεται ως εξής:
 α. Διάρκεια διαμονής
 Η συμφωνία προβλέπει δυνατότητα μετάβασης χωρίς θεώρηση για τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τους πολίτες της Βραζιλίας όταν μεταβαίνουν στην επικράτεια του άλλου συμβαλλόμενου μέρους για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών (αντί για μέγιστη περίοδο τριών μηνών κατά τη διάρκεια περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου). Ο νέος ορισμός εφαρμόζεται σε ολόκληρη τη συμφωνία.
 β. Τελική διάταξη — αναστολή της συμφωνίας (άρθρο 9 παράγραφος 4)
 Τροποποιείται η τελευταία φράση του άρθρου 9 παράγραφος 4 της συμφωνίας, ως εξής: «Το συμβαλλόμενο μέρος που ανέστειλε την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το άλλο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.» Με την προσθήκη των λέξεων «και προβαίνει σε άρση της αναστολής» στο ισχύον κείμενο, η συμφωνία διευκρινίζει ότι η αναστολή της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης αίρεται στην πράξη, αν οι λόγοι που οδήγησαν στην αναστολή εκλείψουν. Ως προς το σημείο αυτό, η τροποποίηση ευθυγραμμίζει τη διατύπωση της συμφωνίας με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων με εκείνη όλων των άλλων συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης που υπογράφηκαν από την Ένωση το 2015 και το 2016. Στις 14 Ιουνίου 2016, η Ομάδα «Θεωρήσεις» κλήθηκε να γνωμοδοτήσει σχετικά με την εν λόγω τροποποίηση και κανένα κράτος μέλος δεν διατύπωσε αντιρρήσεις.
 γ. Κοινές δηλώσεις
 Στη συμφωνία επισυνάπτονται δύο κοινές δηλώσεις:
 - Για την ερμηνεία των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και·
 - Σχετικά με την Ισλανδία, τη Νορβηγία, την Ελβετία και το Λιχτενστάιν.
 ε. Έναρξη ισχύος
 Η συμφωνία θα αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του 6ου μήνα που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία το τελευταίο συμβαλλόμενο μέρος κοινοποιεί στο άλλο ότι έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες επικύρωσης. Προκειμένου να κατοχυρωθεί η ασφάλεια δικαίου και να δοθεί στους ταξιδιώτες η δυνατότητα να κατανοούν τη νομοθεσία και να συμμορφώνονται με αυτήν, είναι αναγκαία μια επαρκής μεταβατική περίοδος. Μόλις ολοκληρωθεί η επικύρωση της συμφωνίας, η εξάμηνη περίοδος θα επιτρέψει στους ταξιδιώτες να ολοκληρώσουν διαστήματα βραχείας διαμονής που εξακολουθούν να υπολογίζονται πλήρως με τον παλαιό ορισμό, πριν από την έναρξη ισχύος του νέου ορισμού για τη βραχεία διαμονή και της περιόδου αναφοράς 180 ημερών με αναδρομή στο παρελθόν.
 Όλες οι υπόλοιπες διατάξεις της ισχύουσας συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων, δεν επηρεάζονται από την τροποποιητική συμφωνία, συμπεριλαμβανομένου του εδαφικού πεδίου εφαρμογής.
 6.ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
 Με βάση τα προαναφερθέντα αποτελέσματα, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει, αφού εξασφαλίσει την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων.
 2018/0084 (NLE)
 Πρόταση
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,
 Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο στοιχείο α) σημείο v),
 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
 Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
 17
 ,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)Σύμφωνα με την απόφαση (ΕΕ) XXX/[...] του Συμβουλίου, η συμφωνία με την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων («η συμφωνία») υπεγράφη στις [...].
 (2)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου
 18
 · συνεπώς, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
 (3)Η παρούσα απόφαση αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου
 19
 · ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της.
 (4)Η συμφωνία θα πρέπει να εγκριθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων (η «συμφωνία») εγκρίνεται εξ ονόματος της Ένωσης.
 Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.
 Άρθρο 2
 Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το πρόσωπο που θα είναι αρμόδιο να προβεί, εξ ονόματος της
 Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 2 της συμφωνίας.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από την έκδοσή της
 20
 .
 Βρυξέλλες,
 Για το Συμβούλιο
 Ο Πρόεδρος
 (1)
 ΕΕ L 182 της 29.6.2013, σ. 1.
 (2)
 ΕΕ L 239 της 22.9.2000, σ. 19.
 (3)
 ΕΕ L 105 της 13.4.2006, σ. 1.
 (4)
 ΕΕ L 243 της 15.9.2009, σ. 1.
 (5)
 ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1.
 (6)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 1.
 (7)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 23.
 (8)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 9.
 (9)
 Με τη Βραζιλία η ΕΕ έχει συνάψει δύο συμφωνίες. Μία για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων (ΕΕ L 255 της 21.9.2012, σ. 4) και μία χωριστή για τους κατόχους διπλωματικών, υπηρεσιακών και επίσημων διαβατηρίων (ΕΕ L 66 της 12.3.2011, σ. 2).
 (10)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 16.
 (11)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 37.
 (12)
 ΕΕ L 169 της 30.6.2009, σ. 30.
 (13)
 Πβλ. «Σκοπός» και «Διάρκεια διαμονής» στις συμφωνίες.
 (14)
 COM(2014) 468 final.
 (15)
 Απόφαση του Συμβουλίου με την οποία εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις για την τροποποίηση των συμφωνιών απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης/Κοινότητας και της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, της Κοινοπολιτείας των Μπαχαμών, των Μπαρμπάντος, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, της Δημοκρατίας του Μαυρίκιου, της Ομοσπονδίας Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις και της Δημοκρατίας των Σεϋχελλών, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 9.10.2014.
 (16)
 COM(2016) 194 final.
 (17)
 Η έγκριση δόθηκε στις [...]
 (18)
 Απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν, ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43.
 (19)
 Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν, ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20.
 (20)
 Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου.
 ---documentbreak---
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
 Βρυξέλλες,11.4.2018
 COM(2018) 175 final
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 στην
 Πρόταση Απόφασης του Συμβουλίου
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου
 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων
 ΣΥΜΦΩΝΙΑ
 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την τροποποίηση της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης βραχείας διαμονής για τους κατόχους κοινών διαβατηρίων
 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ,
 αφενός, και
 Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ (εφεξής αναφερόμενη ως «Βραζιλία»),
 αφετέρου,
 καλούμενες εφεξής από κοινού «τα συμβαλλόμενα μέρη»,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή (εφεξής καλούμενη «η συμφωνία») η οποία άρχισε να ισχύει την 1η Οκτωβρίου 2012,
 ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ ΕΚ ΝΕΟΥ τη σημασία που έχει η διευκόλυνση των διαπροσωπικών επαφών,
 ΣΗΜΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ότι η συμφωνία εφαρμόζεται για την ικανοποίηση των πολιτών των συμβαλλόμενων μερών,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι ο ορισμός της βραχείας διαμονής που προβλέπεται από τη συμφωνία (τρεις μήνες ανά εξάμηνο από την ημερομηνία της πρώτης εισόδου) δεν είναι αρκετά ακριβής και ιδίως η έννοια της «ημερομηνίας της πρώτης εισόδου» μπορεί να οδηγήσει σε αβεβαιότητες και ερωτήματα,
 ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑ ΝΟΥ ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 610/2013, της 26ης Ιουνίου 2013, θέσπισε οριζόντιες αλλαγές στο «εσωτερικό» κεκτημένο της Ένωσης για τις θεωρήσεις και τα σύνορα και όρισε ως βραχεία διαμονή «τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών»,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι για το σύστημα εισόδου/εξόδου που θα δημιουργηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτείται η χρήση ενιαίου και σαφούς ορισμού της βραχείας διαμονής ο οποίος θα ισχύει για όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών,
 ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να εξασφαλίσουν την ομαλή ροή των ταξιδιωτών στα σημεία διέλευσης των συνόρων των συμβαλλόμενων μερών,
 ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το πρωτόκολλο για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και το πρωτόκολλο για το κεκτημένο Σένγκεν που ενσωματώνεται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία έχουν προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιβεβαιώνοντας ότι οι διατάξεις της παρούσας συμφωνίας δεν εφαρμόζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία,
 ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΕΞΗΣ:
 Άρθρο 1
 Η συμφωνία τροποποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου:
 (1)Στο άρθρο 1, η φράση «τους τρεις μήνες κατά τη διάρκεια χρονικής περιόδου έξι μηνών» αντικαθίσταται από τη φράση «τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών».
 (2)Το άρθρο 5 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, οι πολίτες της Ένωσης μπορούν να μείνουν στο έδαφος της Βραζιλίας για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.»
 (3)Το άρθρο 5 παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, οι πολίτες της Βραζιλίας μπορούν να μείνουν στο έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο Σένγκεν για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Το εν λόγω χρονικό διάστημα υπολογίζεται ανεξάρτητα από τυχόν διαμονή σε κράτος μέλος που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο Σένγκεν.
 (4)Το άρθρο 5 παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
 «Οι πολίτες της Βραζιλίας μπορούν να μείνουν για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών στο έδαφος εκάστου κράτους μέλους που δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως το κεκτημένο Σένγκεν, ανεξάρτητα από την περίοδο διαμονής που υπολογίζεται για το έδαφος των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κεκτημένο Σένγκεν.»
 (5)Στο άρθρο 5 παράγραφος 4 οι όροι «τριών μηνών» αντικαθίστανται από τους όρους «90 ημερών».
 (6)Η τελευταία περίοδος του άρθρου 9 παράγραφος 4 αντικαθίσταται από την ακόλουθη περίοδο:
 «Το συμβαλλόμενο μέρος που έχει αναστείλει την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ενημερώνει αμέσως το έτερο συμβαλλόμενο μέρος μόλις εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής και προβαίνει σε άρση της αναστολής.»
 Άρθρο 2
 Η παρούσα συμφωνία επικυρώνεται ή εγκρίνεται από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις αντίστοιχες διαδικασίες τους και τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του 6ου μήνα που έπεται της ημερομηνίας κατά την οποία το τελευταίο μέρος γνωστοποιεί στο έτερο μέρος την ολοκλήρωση των ανωτέρω διαδικασιών.
 Συντάχθηκε στ.. [...], στις [...] [...] του έτους δύο χιλιάδες δεκαεπτά, εις διπλούν, στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, κροατική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα, και όλα τα κείμενα αυτά είναι εξίσου αυθεντικά.
 Για την Ευρωπαϊκή Ένωση
 Για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας
 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΛΑΝΔΙΑ, ΤΗ ΝΟΡΒΗΓΙΑ, ΤΗΝ ΕΛΒΕΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 Είναι ευκταίο οι αρχές της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, της Ελβετίας και του Λιχτενστάιν, αφενός, και της Βραζιλίας αφετέρου, να τροποποιήσουν, αμελλητί, τις υφιστάμενες διμερείς συμφωνίες σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για βραχεία διαμονή σύμφωνα με τους όρους της παρούσας συμφωνίας.
 ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ 90 ΗΜΕΡΩΝ ΕΝΤΟΣ ΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 180 ΗΜΕΡΩΝ
 Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι το χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών, που προβλέπεται στο άρθρο 5 της συμφωνίας, αντιστοιχεί είτε σε επίσκεψη διαρκείας είτε σε περισσότερες διαδοχικές επισκέψεις, η διάρκεια των οποίων δεν υπερβαίνει συνολικά τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών.
 Η έννοια του «οιασδήποτε» συνεπάγεται την εφαρμογή κυλιόμενης περιόδου αναφοράς 180 ημερών, με αναδρομή στο παρελθόν και υπολογισμό κάθε ημέρας διαμονής που καλύπτεται από την τελευταία περίοδο 180 ημερών, προκειμένου να εξακριβωθεί αν εξακολουθεί να πληρούται η απαίτηση των 90 ημερών εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. Μεταξύ άλλων, αυτό σημαίνει ότι απουσία για αδιάλειπτη περίοδο 90 ημερών επιτρέπει νέα διαμονή έως 90 ημέρες.
 ________


type: contracts

text:
 30.7.2015
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 202/51
 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
 NR 197/2014
 z dnia 25 września 2014 r.
 zmieniająca załącznik XX (Środowisko) do Porozumienia EOG [2015/1265]
 WSPÓLNY KOMITET EOG,
 uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W Porozumieniu EOG należy uwzględnić decyzję wykonawczą Komisji 2014/166/UE z dnia 21 marca 2014 r. zmieniającą decyzję 2005/381/WE w odniesieniu do kwestionariusza do składania sprawozdań ze stosowania dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (1).
 (2)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XX do Porozumienia EOG,
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 W pkt 21ap (decyzja Komisji 2005/381/WE) w załączniku XX do Porozumienia EOG dodaje się tiret w brzmieniu:
 „—
 32014 D 0166: decyzją wykonawczą Komisji 2014/166/UE z dnia 21 marca 2014 r. (Dz.U. L 89 z 25.3.2014, s. 45).”.
 Artykuł 2
 Teksty decyzji wykonawczej 2014/166/UE w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 26 września 2014 r., pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (2).
 Artykuł 4
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli dnia 25 września 2014 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
 Kurt JÄGER
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 89 z 25.3.2014, s. 45.
 (2) Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.