type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 11/Sv. 010
 HR
 Službeni list Europske unije
 258
 42004X0331(02)
 L 095/10
 SLUŽBENI LIST EUROPSKE UNIJE
 27.11.1997.
 Pravilnik br. 60 Gospodarske komisije Ujedinjenih naroda za Europu (UNECE) – Jedinstvene odredbe o homologaciji motocikala s dva kotača i mopeda s obzirom na vozačeve komande, uključujući raspoznavanje komandi, kontrolnih lampica i indikatora (1)
 1. PODRUČJE PRIMJENE
 Ovaj se Pravilnik primjenjuje na motocikle i mopede s dva kotača s obzirom na vozačeve komande, uključujući raspoznavanje komandi, kontrolnih lampica i indikatora.
 2. DEFINICIJE
 U smislu ovog Pravilnika:
 2.1. „Homologacija vozila” znači homologacija tipa vozila u odnosu na vozačeve komande, ako su takve komande ugrađene, i na njihovo raspoznavanje;
 2.2. „Tip vozila” znači kategorija motornih vozila koja se ne razlikuju u odnosu na rasporede koji mogu utjecati na funkciju ili položaj vozačevih komandi;
 2.3. „Vozilo” znači motocikl s dva kotača sukladno članku 1. točki (n) ili mopede s dva kotača sukladno članku 1. točki (m) Konvencije Ujedinjenih naroda o cestovnom prometu, Beč 1968.;
 2.4. „Komanda” znači dio vozila ili uređaj koji pokreće vozač i koji mijenja stanje funkcioniranja vozila ili bilo kojeg njegovog dijela;
 2.5. „Upravljač” znači bilo koji dio poluge ili polužja povezanih s glavom vilice (glavom upravljača) pomoću kojega se upravlja vozilom;
 2.5.1. „Upravljač: desna strana” znači bilo koji dio upravljača koji, kada se nalazi u smjeru kretanja prema naprijed, leži s desne strane uzdužne središnje plohe vozila;
 2.5.2. „Upravljač: lijeva strana” znači bilo koji dio upravljača koji, kada se nalazi u smjeru kretanja prema naprijed leži s lijeve strane uzdužne središnje plohe vozila;
 2.5.3. „Upravljač: naprijed” znači bilo koji dio upravljača koji se nalazi na dijelu najudaljenijem od vozača koji sjedi u položaju vožnje;
 2.6. „Ručke” znači onaj dio upravljača, najdalji od središta, pomoću kojega vozač drži upravljač;
 2.6.1. „Rotirajuće ručke” znači ručke koje djeluju na neki funkcionalni mehanizam vozila i koje slobodno rotiraju oko upravljača kada ih vozač okreće;
 2.7. „Okvir” znači bilo koji dio okvira, šasije ili postolja vozila na koji je priključen motor i/ili mehanizam prijenosa i/ili sam motor i mehanizam prijenosa;
 2.7.1. „Karoserija: desna strana” znači bilo koji dio karoserije koji, kada se nalazi u smjeru kretanja prema naprijed, leži na desnoj strani uzdužne središnje plohe vozila;
 2.7.2. „Karoserija: lijeva strana” znači bilo koji dio karoserije koji, kada se nalazi u smjeru kretanja prema naprijed, leži na lijevoj strani uzdužne središnje plohe vozila;
 2.8. „Poluga” znači svaki uređaj koji se sastoji od ruke koja se okreće na uporištu i pokreće neki funkcionalni mehanizam vozila;
 2.8.1. „Ručna poluga” znači polugu kojom vozač upravlja rukom;
 Napomena: Ako nije drukčije navedeno, ručnom se polugom upravlja pomoću kompresije (odnosno pokretom vrha poluge prema osloncu), npr. kako bi se aktivirao mehanizam kočenja ili deaktivirao mehanizam kvačila.
 2.8.2. „Nožna poluga” znači polugu koja se pokreće kontaktom vozačevog stopala i oslonca izbočenog na kraju poluge;
 2.8.3. „Pedala” znači polugu koja se pokreće kontaktom vozačevog stopala i papučice na poluzi tako postavljene da omogućava pritisak na ruku poluge.
 Napomena: Ako nije drukčije navedeno, pedalom se upravlja pritiskom, na primjer kako bi se aktivirao mehanizam kočenja.
 2.8.4. „Pogonske pedale” znači naprave povezane s nekim oblikom prijenosa i mogu se koristiti za pokretanje mopeda;
 2.8.5. „Oscilirajuća rame” znači polugu s osovinom u ili blizu svog središta i s papučicom ili osloncem na svakom kraju koja se pokreće kontaktom vozačevog stopala i navedene papučice ili oslonca (vidjeti Prilog 3. sliku 3.);
 2.9. „Odmorište za noge” znači isturene dijelove na svakoj strani vozila na koje vozač stavlja noge dok sjedi u položaju vožnje;
 2.10. „Platforma” znači dio vozila na koji vozač prislanja stopala kada sjedi u položaju vožnje, u slučaju kada vozilo nije opremljeno pogonskim pedalama ili odmorištem za noge;
 2.11. „U smjeru kazaljke na satu” znači smjer vrtnje oko osi promatranog dijela, slijedeći pokret kazaljki na satu gledano s gornje ili vanjske strane promatranog dijela;
 2.11.1. „Obrnuto od smjera kazaljke na satu” ima suprotno značenje;
 2.12. „Kombinirane radne kočnice” znače sustav djelovanja (hidraulički, mehanički ili oboje) čime se uporabom jedne komande barem djelomično aktiviraju i prednje i stražnje kočnice;
 2.13. „Indikator” znači uređaj koji pruža informacije o funkcioniranju ili stanju sustava ili dijela sustava (na primjer o razini tekućine);
 2.14. „Kontrolna lampica” znači optički signal koji pokazuje pokretanje nekog uređaja, pravilno ili nepravilno funkcioniranje ili stanje, ili kvar;
 2.15. „Simbol” znači dijagram na temelju kojega se prepoznaje komanda, kontrolna lampica ili indikator.
 3. ZAHTJEV ZA HOMOLOGACIJU
 3.1. Zahtjevu za homologaciju tipa vozila s obzirom na vozačeve komande podnosi proizvođač vozila ili njegov ovlašteni predstavnik.
 3.2. Zahtjev prate niže navedeni dokumenti u tri primjerka koji sadrže sljedeće pojedinosti:
 3.2.1. Crteže, u odgovarajućem mjerilu i s dovoljno pojedinosti, dijelova vozila na koje se odnose zahtjevi iz ovog Pravilnika te, prema potrebi, samog vozila.
 3.3. Vozilo koje predstavlja tip vozila za koje se traži homologacija šalje se u tehničku službu koja provodi homologacijska ispitivanja za provjere iz članka 5. ovog Pravilnika.
 4. ODOBRENJE
 4.1. Ako tip vozila za koje se traži homologacija u skladu s ovim Pravilnikom udovoljava zahtjevima iz stavaka 5. i 6. odobrava se homologacija navedenog tipa vozila.
 4.2. Svakom homologiranom tipu vozila dodjeljuje se homologacijski broj. Prve dvije znamenke (trenutačno 00 za Pravilnik u svom izvornom obliku) znače seriju izmjena koje obuhvaćaju najnovije značajnije tehničke promjene nastale u Pravilniku u vrijeme izdavanja homologacije. Ista ugovorna stranka ne može dodijeliti isti homologacijski broj drugom tipu vozila.
 4.3. Obavijest o odobrenju ili odbijanju homologacije tipa vozila u skladu s ovim Pravilnikom upućuje se strankama Sporazuma koje primjenjuju ovaj Pravilnik putem obrasca u skladu s modelom iz Priloga 1. ovog Pravilnika zajedno s fotografijama i/ili dijagramima i crtežima koje je podnositelj zahtjeva za homologaciju dostavio, u formatu koji ne prelazi A4 (210 × 297 mm) ili presavijenima na veličinu tog formata i u odgovarajućem mjerilu.
 4.4. Na svako vozilo koje odgovara tipu homologiranom u skladu s ovim Pravilnikom postavlja se, na uočljivo i lako dostupno mjesto utvrđeno na homologacijskom obrascu, međunarodna homologacijska oznaka koja se sastoji od:
 4.4.1. kružnice u kojoj se nalazi slovo E iza kojeg je naveden razlikovni broj države koja je odobrila homologaciju (2);
 4.4.2. broja ovog Pravilnika iza kojega se nalazi slovo „R”, crtica i homologacijski broj desno od kružnice propisane u stavku 4.4.1.
 4.5. Ako je vozilo sukladno s tipom vozila homologiranog na temelju jedne ili više drugih pravilnika priloženih Sporazumu, u državi koja je odobrila homologaciju u skladu s ovim Pravilnikom simbol predviđen u stavku 4.4.1. ne mora se ponavljati; u takvom slučaju Pravilnik i homologacijski brojevi kao i dodatni simboli svih pravilnika prema kojima je odobrena homologacija u državi koja je odobrila homologaciju na temelju ovog Pravilnika, stavljaju se u okomite stupce desno od simbola propisanog u stavku 4.4.1.
 4.6. Homologacijska oznaka mora biti jasno čitljiva i neizbrisiva.
 4.7. Homologacijska oznaka mora biti lako dostupna.
 4.8 Prilog 2. ovom Pravilniku sadrži primjere homologacijskih oznaka.
 5. OPĆI ZAHTJEVI
 5.1. Sve vozačeve komande navedene u stavcima 6.1., 6.2., 6.3. i 6.4. moraju biti nadohvat vozača dok sjedi u položaju vožnje.
 5.1.1. Niti jedna druga komanda ili dio strukture vozila ne smije priječiti dostupnost komandi vozaču.
 5.1.2. Komande iz stavaka 6.1. do 6.4. nalaze se na predviđenim mjestima ili područjima sukladno navedenim stavcima.
 5.1.3. Položaj komandi na upravljaču naveden u
 stavku 6.2.1. (prednja kočnica),
 stavku 6.2.2.2. (stražnja kočnica: mopedi),
 stavku 6.3.1. (kvačilo),
 stavku 6.4.1. (uređaj za zvučnu signalizaciju),
 stavku 6.4.2.2. (duga svjetla/oborena svjetla),
 stavku 6.4.3. (pokazivači smjera),
 moraju biti dostupni tako da ih vozač može koristiti ne mičući ruke s ručki volana.
 5.2. Komande iz stavaka 6.2.1., 6.2.2., 6.2.3. i 6.3.1. moraju se izraditi tako da udovoljavaju zahtjevima iz Priloga 3. dijela jedan (ručne poluge) odnosno dijela dva (nožne poluge, oscilirajuća ramena i pedale).
 5.3. Raspoznavanje
 5.3.1. Komande, kontrolne lampice i indikatori nakon ugradnje raspoznaju se u skladu s odredbama Priloga 4.
 6. POSEBNI ZAHTJEVI
 6.1. Komande motora
 6.1.1. Pokretanje
 6.1.1.1. Kontaktna brava: U slučaju rotirajuće kontaktne brave pokret je u smjeru kazaljke na satu od položaja paljenja „off” do položaja „on”.
 6.1.1.2. Uređaja za pokretanje paljenja: bez posebnih zahtjeva.
 6.1.1.3. Kombinirana kontaktna brava. U slučaju rotirajuće kontaktne brave pokret je u smjeru kazaljke na satu prelazeći od položaja „off” do položaja paljenja „on” do položaja napajanja uređaja za iniciranje paljenja.
 6.1.2. Brzina
 Komanda brzine: brzinom motora upravlja ručna komanda.
 Položaj komande: na upravljaču: desno.
 Vrsta komande: rotirajuća ručka na volanu.
 Smjer rotacije: obrnuto od smjera kazaljke na satu za povećanje brzine.
 6.1.3. Zaustavljanje
 Prekid napajanja motora: kao sredstvo za zaustavljanje motora, alternativno glavnoj sklopki (stavak 6.1.1.1.) ili komandi koja djeluje na ventil dekompresije (stavak 6.1.3.2.), vozilo može biti opremljeno prekidom električnog napajanja motora.
 Položaj komande: na upravljaču: desno.
 6.1.3.2. Komanda za ručnu dekompresiju:
 Kontrolni položaj: na upravljaču
 Vrsta komande: poluga ili rotirajuća ručka pod uvjetom da je spojena s komandom brzine (desna strana).
 6.2. Kočnice
 6.2.1. Prednja kočnica (kotač):
 Položaj komande: na upravljaču: naprijed desno
 Vrsta komande: ručna poluga
 6.2.2. Stražnja kočnica (kotač):
 6.2.2.1. Vozila s ručnom komandom za kvačilo:
 Položaj komande: okvir: desna strana
 Vrsta komande: pedala
 6.2.2.2. Vozila bez ručne komande za kvačilo
 6.2.2.2.1. Vozila opremljena pogonskim pedalama moraju, a vozila s platformom ili odmorištem za noge koje je objedinjeno s platformom čija najveća planirana brzina ne prelazi 100 km/h mogu se uskladiti sa zahtjevima.
 Položaj komande: na upravljaču: naprijed lijevo
 Vrsta kontrole: ručna poluga
 6.2.2.2.2. Sva ostala vozila
 Položaj komande: na okviru: desna strana
 Vrsta komande: pedala
 6.2.2.3. Ništa propisano u stavcima 6.2.2.1. ili 6.2.2.2.1. ovog Pravilnika ne zabranjuje da se moped opremljen pogonskim pedalama opremi stražnjim kočnicama (kotač) s pokretanjem pomoću uređaja za pokretanje pedala unatrag koji se aktivira pomoću navedenih pedala.
 6.2.3. Kombinirane radne kočnice: Ništa propisano u stavcima 6.2.1. ili 6.2.2. ovog Pravilnika ne zabranjuje da se vozilo opremi kombiniranim radnim kočnicama (vidjeti stavak 2.12.).
 Položaj i vrsta komande: prema odredbama stavaka 6.2.1. i 6.2.2.
 Parkirne kočnice: bez posebnih zahtjeva.
 Vrsta komande: ručna poluga ili pedala
 6.3. Prijenos
 6.3.1. Kvačilo: komanda za pokretanje
 Položaj komande: na upravljaču: naprijed lijevo
 Vrsta komande: ručna poluga
 Napomena: Navedeni zahtjevi ne zabranjuju uporabu, kao uređaja za pokretanje kvačila, komande s kombiniranom nožnom polugom za pokretanje kvačila i mijenjanje brzina.
 6.3.2. Komanda mijenjanja brzina
 6.3.2.1. U slučaju da je vozilo opremljeno komandom za mijenjanje brzina koja se pokreće neovisno o komandi pokretanja kvačila
 Položaj komande: na okviru: lijeva strana
 Vrsta komande: nožna poluga ili oscilirajuće rame
 6.3.2.1.1. Pokretanje nožne poluge ili prednje strane oscilirajućeg ramena u smjeru prema gore postupno mijenja brzine što omogućava brže kretanje vozila dok obrnuto vrijedi za biranje brzina kojima se postiže smanjena brzina vožnje. Predviđen je i zaseban, pozitivan, neutralan položaj.
 6.3.2.1.2. Također je dozvoljeno pokretanje nožne komande promjene brzina u smjeru prema naprijed ili prema natrag. U tom slučaju, pokretom nožne poluge prema natrag postupno se biraju brzine omogućujući brže kretanje vozila dok suprotno vrijedi za mijenjanje brzina kojima se postiže sporije kretanje. Predviđen je i zaseban, pozitivan, neutralan položaj.
 6.3.2.2. U slučaju da je vozilo opremljeno komandom za promjenu brzina koja se pokreće zajedno s komandom za pokretanje kvačila:
 Položaj komande: na upravljaču: lijevo
 Vrsta komande: rotirajuća ručka na upravljaču
 6.3.2.2.1. Rotacijom ručke u smjeru obrnutom od kazaljke na satu postupno se biraju brzine omogućujući brže kretanje vozila dok suprotno vrijedi za mijenjanje brzina kojima se postiže sporije kretanje. Predviđen je i zaseban, pozitivan, „neutralan” položaj.
 6.4. Komande za svjetlo i signalizaciju
 6.4.1. Uređaj za zvučnu signalizaciju
 6.4.1.1. U slučaju da je vozilo opremljeno komandom za promjenu brzina koja se pokreće neovisno o komandi za pokretanje kvačila:
 Položaj komande: na upravljaču: lijevo
 Vrsta komande: dugme
 6.4.1.2. U slučaju da je vozilo opremljeno komandom za promjenu brzina koja se pokreće zajedno s komandom za pokretanje kvačila:
 Položaj komande: na upravljaču: desno
 Vrsta komande: dugme
 6.4.2. Svjetla
 6.4.2.1. Prekidač komande za svjetla
 U slučaju rotirajućeg prekidača, pokretanje prekidača u smjeru kazaljke na satu postupno aktivira poziciona svjetla, a nakon toga kratka svjetla vozila. Time se ne isključuje uvođenje dodatnih mjesta za prekidače pod uvjetom da su jasno označena. Prekidač komanda svjetla može se po želji spojiti s prekidačem paljenja.
 6.4.2.2. Prekidač za duga/kratka svjetla
 6.4.2.2.1. U slučaju da je vozilo opremljeno komandom za promjenu brzina koja se pokreće neovisno o komandi za pokretanje kvačila:
 Položaj komande: na upravljaču: lijevo
 6.4.2.2.2. U slučaju da je vozilo opremljeno komandom za promjenu brzina koja se pokreće zajedno s komandom za pokretanje kvačila:
 Položaj komande: na upravljaču: desno
 6.4.2.3. Uređaj za optičku signalizaciju: Komanda za ovaj uređaj smještena je pored prekidača za svjetla/kratka svjetla ili za neke dodatne funkcije potonjeg.
 6.4.3. Prekidač za pokazivače smjera
 Položaj komande: na upravljaču
 Komanda mora biti izrađena tako da gledajući s vozačevog sjedišta pokretanje lijevog dijela ili pokret komande u lijevo aktivira pokazivače lijeve strane dok obrnuto vrijedi za pokazivače desnog smjera.
 Komanda mora biti jasno označena tako da pokazuje stranu vozila na kojoj je komanda pokrenula pokazivače smjera.
 6.5. Komanda za opskrbu gorivom
 6.5.1. Uređaj za pokretanje na hladno. Komanda mora biti tako postavljena da bude dostupna vozaču na lagan i praktičan način.
 6.5.2. Ručna komanda prekida punjenja goriva. Komande moraju imati odvojene pozitivne položaje za „OFF”, „ON” i „REZERVA” (kada je predviđena rezervna opskrba gorivom).
 Komanda je u položaju „ON” onda kada je okrenuta u smjeru dotoka goriva prema dolje odnosno od spremnika goriva prema motoru: u „OFF” položaju kada se nalazi u smjeru okomitom od dotoka goriva i u položaju „REZERVA” (ako je predviđen) kada se nalazi u smjeru prema gore u odnosu na dotok goriva.
 6.5.2.1. Kada je vozilo opremljeno navedenom komandom vozač mora moći u sjedećem položaju prebaciti komandu na rezervnu opskrbu gorivom.
 7. PROMJENE TIPA VOZILA
 7.1. O svakoj promjeni koja utječe na tip vozila obavještava se administrativna služba koja je odobrila homologaciju tipa. U tom slučaju navedena služba može:
 7.1.1. izraziti mišljenje da provedene izmjene vjerojatno neće imati značajniji nepovoljan učinak te da u svakom slučaju vozilo i dalje udovoljava zahtjevima; ili
 7.1.2. zahtijevati od tehničke službe koja je odgovorna za provedbu ispitivanja dodatno izvješće o ispitivanju.
 7.2. Potvrda ili odbijanje homologacije u kojoj se navode nastale promjene priopćava se u skladu s postupkom iz stavka 4.3. ovog Pravilnika strankama Sporazuma koje primjenjuju ovaj Pravilnik.
 8. SUKLADNOST PROIZVODNJE
 8.1. Svako vozilo koje nosi homologacijsku oznaku u skladu s odredbama ovog Pravilnika mora biti sukladno s homologiranim tipom vozila osobito što se tiče vozačevih komanda.
 8.2. Kako bi se izvršila provjera sukladnosti u skladu sa stavkom 8.1. mora se provesti dovoljan broj ispitivanja na serijski proizvedenim vozilima, odabranima metodom slučajnog uzorka.
 9. KAZNE ZA NESUKLADNOST PROIZVODNJE
 9.1. Homologacija odobrena u odnosu na tip vozila u skladu s ovim Pravilnikom može se povući ako zahtjevi iz stavka 8.1. nisu ispunjeni ili odabrano vozilo ili vozila nisu zadovoljila na ispitivanju propisanom u stavku 8.2.
 9.2. Ako ugovorna stranka Sporazuma koja primjenjuje ovaj Pravilnik povuče homologaciju koju je prethodno odobrila, ona o tome odmah obavješćuje druge ugovorne stranke koje primjenjuju ovaj Pravilnik putem preslike homologacijskog obrasca na čijem se kraju nalazi velikim slovima napisana, potpisana i datirana napomena „HOMOLOGACIJA POVUČENA” u skladu s predloškom iz Priloga 1. ovom Pravilniku.
 10. KONAČNA OBUSTAVA PROIZVODNJE
 Ako nositelj homologacije konačno obustavi proizvodnju tipa vozila homologiranog u skladu s ovim Pravilnikom o tome obavješćuje službu koja je odobrila homologaciju. Po primitku obavijesti služba o tome obavješćuje ostale stranke Sporazuma koje primjenjuju ovaj Pravilnik putem preslike homologacijskog obrasca na čijem se kraju nalazi velikom slovima napisana datirana i potpisana napomena „PROIZVODNJA OBUSTAVLJENA”.
 11. NAZIVI I ADRESE TEHNIČKIH SLUŽBI ODGOVORNIH ZA PROVEDBU HOMOLOGACIJSKIH ISPITIVANJA I ADMINISTRATIVNIH SLUŽBI
 Ugovorne stranke Sporazuma koje primjenjuju ovaj Pravilnik dostavljaju Tajništvu Ujedinjenih naroda nazive i adrese tehničkih službi odgovornih za provedbu homologacijskih ispitivanja i administrativnih službi koje odobravaju homologaciju i kojima se šalju obrasci o homologaciji ili odbijanju ili povlačenju homologacije, izdani u drugim državama.
 12. PRIJELAZNE ODREDBE
 Korištenje simbola iz Priloga 4. ovom Pravilniku obvezujuće je od 1. srpnja 1986.
 (1) Objava u skladu s člankom 4. točkom 5. Odluke Vijeća 97/836/EZ od 27. studenoga 1997. (SL L 346, 17.12.1997., str. 78.).
 (2) 1 za Njemačku, 2 za Francusku, 3 za Italiju, 4 za Nizozemsku, 5 za Švedsku, 6 za Belgiju, 7 za Mađarsku, 8 za Češku Republiku, 9 za Španjolsku, 10 za Jugoslaviju, 11 za Ujedinjenu Kraljevinu, 12 za Austriju, 13 za Luksemburg, 14 za Švicarsku, 15 ..., 16 za Norvešku, 17 za Finsku, 18 za Dansku, 19 za Rumunjsku, 20 za Poljsku, 21 za Portugal, 22 za Rusku Federaciju, 23 za Grčku, 24 ..., 25 za Hrvatsku, 26 za Sloveniju, 27 za Slovačku, 28 za Bjelarus i 29 za Estoniju. Naredni brojevi dodjeljuju se ostalim državama kronološkim redom kojim ratificiraju ili pristupe Sporazumu o prihvaćanju jedinstvenih uvjeta homologacije i uzajamnom priznavanju homologacije opreme motornih vozila i dijelova, a dodijeljene brojeve ugovornim strankama Sporazuma dostavlja glavni tajnik Ujedinjenih naroda.
 PRILOG 1.
 OBAVIJEST O ODOBRENJU (ILI ODBIJANJU ILI POVLAČENJU HOMOLOGACIJE ILI KONAČNOJ OBUSTAVI PROIZVODNJE) TIPA VOZILA S OBZIROM NA VOZAČEVE KOMANDE U SKLADU S PRAVILNIKOM br. 60
 (Najveći format: A4 (210 × 297 mm))
 Naziv službe:
 Homologacija br.: ...
 1. Trgovačko ime ili marka vozila: ...
 2. Tip vozila: ...
 3. Ime i adresa proizvođača: ...
 4. Ime i adresa proizvođačevog predstavnika: ...
 5. Kratak opis vozila s obzirom na vozačeve komande: ...
 6. Datum upućivanja vozila na homologaciju: ...
 7. Tehnička služba odgovorna za provođenje homologacijske inspekcije: ...
 8. Datum izvješća o ispitivanju koji je izdala navedena tehnička služba: ...
 9. Broj izvješća o ispitivanju koji je izdala navedena tehnička služba: ...
 10. Homologacija odobrena/odbijena (1):
 11. Položaj homologacijske oznake na vozilu: ...
 12. Mjesto: ...
 13. Datum: ...
 14. Potpis: ...
 15. Popis dokumenata koji nose gore naveden homologacijski broj priloženih ovoj Obavijesti:
 ... crteži, dijagrami i nacrti rasporeda vozačevih komandi i dijelova vozila koji se smatraju od važnosti za ovaj Pravilnik.
 (1) Prekrižiti nepotrebno.
 PRILOG 2.
 RASPORED HOMOLOGACIJSKIH OZNAKA
 Model A
 (Vidjeti stavak 4.4. ovog Pravilnika)
 Gornja homologacijska oznaka postavljena na vozilo pokazuje da je navedeni tip vozila, u odnosu na vozačeve komande, homologiran u Nizozemskoj (E4) sukladno Pravilniku br. 60, pod homologacijskim brojem 002439. Homologacijski broj pokazuje da je homologacija odobrena u skladu sa zahtjevima Pravilnika br. 60 u njegovu izvornom obliku.
 Model B
 (Vidjeti stavak 4.5 ovog Pravilnika)
 Gornja homologacijska oznaka postavljena na vozilo pokazuje da je vozilo navedenog tipa homologirano u Nizozemskoj (E4) sukladno Pravilniku br. 60 i 10.3 (1).
 Homologacijski brojevi pokazuju da je, na datum kada su homologacije odobrene, Pravilnik br. 60 bio nepromijenjen, a Pravilnik br. 10 već je uključivao seriju izmjena 01.
 (1) Zadnji je broj naveden samo za primjer.
 PRILOG 3.
 POSEBNE ODREDBE O POLUGAMA
 1. PRVI DIO: RUČNE POLUGE
 1.1. Najveća udaljenost između prednje strane ručne poluge i stražnje strane ručke ne smije prijeći 120 mm mjereno okomito na osovinu ručke na svakoj točki između njenog središta i kraja najbližeg uporištu ručne poluge (vidjeti sliku 1. (a)). U slučaju vozila opremljenih komandom mijenjanja brzina koja se pokreće zajedno s komandom pokretanja kvačila najveća dimenzija ne smije prelaziti 135 mm.
 1.2. Dimenzija se može povećati preko središta ručki prema otvorenom kraju ručne poluge.
 1.3. Najmanja udaljenost (međuprostor) između stražnje strane ručne poluge i prednje strane ručke ne smije biti manja od 45 mm na svakoj točki između vanjskog kraja i središta ručke (vidjeti sliku 1. (b)).
 1.4. Udaljenost se može smanjiti preko središta ručki prema uporištu ali ne smije biti manja od 25 mm.
 1.5. Vanjski kraj ručne poluge ne smije prelaziti vanjski kraj ručke više od 30 mm kada je ručna poluga u položaju najveće kompresije (vidjeti sliku 1. (c)).
 2. DRUGI DIO, NOŽNE POLUGE, OSCILIRAJUĆA RAMENA I PEDALE
 2.1. Nožne poluge
 2.1.1. Najveća udaljenost između stražnje strane izbočenog oslonca nožne poluge s pedalom i stražnje strane odmorišta za noge ne smije prijeći 200 mm mjereno na svakoj točki oslonca (vidjeti sliku 2.).
 2.1.2. Najmanja udaljenost (međuprostor) između stražnje strane izbočenog oslonca nožne poluge i prednje strane odgovarajućeg odmorišta za noge ne smije biti manja od 105 mm na svakoj točki oslonca nožne poluge (vidjeti sliku 2.).
 2.1.3. U slučaju podesivih odmorišta za noge dimenzije se mjere na točkama podešavanja predviđenima za odmorišta koje je proizvođač naveo u uputama namijenjenima vlasniku/korisniku vozila (u Priručniku za vlasnika) i s nožnom polugom na položaju koji je predvidio proizvođač.
 2.2. Oscilirajuća ramena
 2.2.1. Udaljenost (K) između stražnje strane papučice ili stražnje strane oslonca za noge smještenog ispred oscilirajućeg ramena i stražnje strane odmorišta za noge ne smije biti veća od 200 mm niti manja od 60 mm (vidjeti sliku 3.).
 2.2.2. Udaljenost (L) između prednje strane papučice, ili prednje strane oslonca za noge, smještenog iza oscilirajućeg ramena i stražnje strane oslonca za noge ne smije biti veća od 100 mm niti manja od 50 mm (vidjeti sliku 3.).
 2.2.3. U slučaju podesivih odmorišta za noge dimenzije se mjere na točkama podešavanja predviđenim za odmorišta koje je proizvođač naveo u Priručniku za vlasnika i s oscilirajućim ramenom na položaju koji je predvidio proizvođač.
 2.3. Pedale
 2.3.1. Vozila opremljena odmorištem za noge
 2.3.1.1. Najveća udaljenost između stražnje strane papučice pedale i stražnje strane odgovarajućeg odmorišta za noge ne smije prelaziti 170 mm na svakoj točki (vidjeti sliku 4.).
 2.3.1.2. Najmanja udaljenost (međuprostor) između stražnjeg dijela papučice pedale i prednjeg dijela odgovarajućeg odmorišta ne smije biti manja od 50 mm na svakoj točki (vidjeti sliku 4.).
 2.3.1.3. Ako su odmorišta za noge podesiva, veličine se mjere na točkama podešavanja predviđenima za odmorišta koje proizvođač navodi u Priručniku za vlasnike, s pedalom postavljenom u položaj koji je odredio proizvođač.
 2.3.2. Vozila s platformama
 2.3.2.1. Najveća udaljenost između površine platforme i najviše točke jastučića pedale, mjerena okomito na površinu platforme uz pedalu, ne smije prelaziti 105 mm (vidjeti sliku 5.).
 2.3.2.2. Krajnji vanjski rub jastučića pedale ne smije prelaziti vanjski rub platforme više od 25 mm (vidjeti sliku 5.).
 PRILOG 4.
 KOMANDE, KONTROLNE LAMPICE I INDIKATORI KOJE SE NAKON UGRADNJE OBVEZNO OBILJEŽAVAJU I SIMBOLI KOJI SE KORISTE U TU SVRHU (1)
 1. Ovaj Prilog navodi simbole tj. konvencionalne oznake koje se koriste za obilježavanje određenih komandi, indikatora i kontrolnih lampica na motociklu ili mopedu i za njihovu lakšu uporabu. Također navodi boje mogućih optičkih kontrolnih lampica koje upozoravanju vozača na kvar uređaja i opreme povezanih s odgovarajućom komandom.
 2. Ovaj se Prilog primjenjuje na komande koje se ugrađuju na kontrolnu ploču u neposrednoj blizini vozača motocikla ili mopeda. Ova definicija primjene ne znači obveznu prisutnost svake pojedine komande navedene u ovom Prilogu.
 3. Simboli moraju biti takvi da su, kada ih vozač gleda iz sjedećeg položaja, prepoznatljivi na način opisan u stavku 5.
 4. Simboli se jasno ističu na podlozi, odnosno svijetli simboli nalaze se na tamnoj a tamni na svijetloj podlozi.
 5. Simbol se mora postaviti na ili uz komandu ili kontrolnu lampicu koju je potrebno označiti. Kada to nije moguće, simbol i komanda ili kontrolna lampica moraju se spojiti najkraćom mogućom punom crtom.
 6. Ako su na simbolu motocikl/moped ili dijelovi motocikla/mopeda prikazani u bočnoj perspektivi smatra se da se motocikl/moped kreće s desne strane prema lijevoj.
 7. Fokusirana svjetla prikazuju se paralelnim zrakama a raspršena svjetla divergentnim zrakama.
 8. Kada se u optičkoj kontrolnoj lampici koriste sljedeće boje one imaju sljedeće značenje:
 Crveno: opasnost
 Žuto (jantar): oprez
 Zeleno: sigurnost
 (Plavo se koristi samo za kontrolnu lampicu dugog svjetla)
 9. Oznake i ilustracije simbola
 Slika 1. (1)
 Kontrola snopa svjetala
 Duga svjetla
 Boja kontrolne lampice: plava
 Slika 2. (1)
 Kontrola snopa svjetala
 Kratka svjetla
 Slika 3. (1)
 Pokazivač smjera
 Boja kontrolne lampice: zelena
 Slika 4. (1)
 Upozorenje na opasnost (alternative)
 Broj kontrolne lampice: crveno ili istovremeni rad dvaju strelica prikazanih na slici 3.
 Slika 5.
 Ručni čok
 Boja kontrolne lampice: žuta
 Slika 6. (2)
 Truba
 Slika 7. (2)
 Gorivo
 Boja kontrolne lampice: žuta
 Slika 8.
 Temperatura rashladne tekućine
 Boja kontrolne lampice: crvena
 Slika 9.
 Punjenje akumulatora
 Boja kontrolne lampice: crvena
 Slika 10.
 Motorno ulje
 Boja kontrolne lampice: crvena
 Slika 11. (1)
 Prednje svjetlo za maglu (3)
 Boja kontrolne lampice: zelena
 Slika 12.
 Stražnje svjetlo za maglu (3)
 Boja kontrolne lampice: žuta
 Slika 13.
 Zaporni ventil na spremniku goriva – položaj „off”
 Zaporni ventil na spremniku goriva – položaj „on”
 Slika 14.
 Zaporni ventil na spremniku goriva – položaj „rezerva”
 Slike 15.a i 15.b
 Komanda dodatnog paljenja ili zaustavljanja motora
 Slika 15.a
 Položaj „off”
 Slika 15.b
 Položaj „vožnja”
 Slike 16.a, 16.b i 16.c
 Prekidač svjetla (može se kombinirati s komandom paljenja)
 Slika 16.a (1)
 Poziciona svjetla
 Boja kontrolne lampice: zelena
 Slika 16.b
 Prekidač kratkog svjetla
 Boja kontrolne lampice: zelena
 Slika 16.c
 Parkirno svjetlo
 Slika 17.
 Pokazivač praznog hoda
 Boja kontrolne lampice: zelena
 Slika 18.
 Električni uređaj za pokretanje paljenja
 Napomene
 (1)
 Unutrašnjost ovog simbola može biti potpuno tamna.
 (2)
 Tamni dio ovog simbola može se zamijeniti njegovim konturama; u tom slučaju dio ovdje prikazan bijelom bojom mora biti potpuno crn.
 (3)
 Ako se jedna komanda koristi i za prednja i za stražnja svjetla za maglu, korišteni simbol označava se kao „prednje svjetlo za maglu.”.
 (1) U skladu s Međunarodnim standardima ISO 6727-1981 i 4129-1978. Kako bi se osigurao točan grafički izgled i poštivanje točnih omjera, simboli se koriste u skladu sa sustavom ISO tablica (vidjeti Dodatak ovom Prilogu).
 Dodatak
 Konstrukcija osnovnog uzorka simbola prikazanih u Prilogu 4.
 Osnovni uzorak obuhvaća:
 1.
 Osnovni kvadrat stranica 50 mm; ova dimenzija jednaka je nominalnoj dimenziji „a” osnovnog uzorka;
 2.
 Osnovni krug promjera 56 mm s približno jednakom površinom kao osnovni kvadrat (1);
 3.
 Drugi krug promjera 50 mm kao upisani krug osnovnog kvadrata (1);
 4.
 Drugi kvadrat čiji kutevi dotiču osnovni krug (2) i čije su stranice paralelne sa stranicama osnovnog kvadrata (1);
 5. i 6.
 Dva pravokutnika jednake površine kao osnovni kvadrat (1); uzajamno su okomiti; svaki od njih nacrtan je tako da simetrično prelazi suprotne stranice osnovnog kvadrata;
 7.
 Treći kvadrat čije stranice prolaze kroz točke sjecišta osnovnog kvadrata (1) i osnovne kružnice (2) i čiji kut od 45° omogućava osnovnom uzorku najveće vodoravne i okomite dimenzije.
 8.
 Nepravilni osmerokut sačinjen od crta pod kutem od 30° u odnosu na stranice kvadrata (7).
 Osnovni uzorak postavljen je na mrežu od 12,5 mm koja se podudara s osnovnim kvadratom (1).


type: other

text:
Processo: 0153/07.7BECTB
 Descritores: REVISTA
 Sumário: I - Atento o carácter extraordinário da revista excepcional prevista no art. 150.o do CPTA, não pode este recurso ser utilizado para arguir nulidades do acórdão recorrido, devendo as mesmas ser arguidas em reclamação para o tribunal a quo, nos termos do art. 615.o, n.o 4, do CPC.
 II - Este recurso também não serve para apreciar questões sobre a constitucionalidade das normas que não hajam sido suscitadas ou apreciadas no acórdão recorrido.
 III - Se as questões que o recorrente erigiu em objecto da revista não foram tratadas pelo tribunal a quo, não se justifica a intervenção do Supremo Tribunal Administrativo, que nesta sede apenas está prevista como “válvula de segurança” do sistema, para funcionar em situações excepcionais em que haja necessidade de, nos termos previstos no n.o 1 do art. 150.o do CPTA, reponderar as decisões proferidas por um tribunal central administrativo em segundo grau de jurisdição.
 No Convencional: JSTA000P25421
 No do Documento: SA2202001160153/07
 Data de Entrada: 11/05/2019
 Texto Integral: Apreciação preliminar da admissibilidade do recurso excepcional de revista interposto no processo n.o 153/07.7BECTB
 O acima identificado Recorrente, inconformado com o acórdão proferido pelo Tribunal Central Administrativo Sul que, negando provimento ao recurso por ele interposto da sentença proferida no Tribunal Administrativo e Fiscal de Castelo Branco, manteve a sentença que julgou improcedente a oposição que ele deduzira à execução fiscal que, instaurada contra uma sociedade para cobrança de dívidas à Segurança Social, reverteu contra ele, veio apresentar requerimento em que i) invocou a nulidade e requereu a reforma do acórdão proferido pelo Tribunal Central Administrativo Sul, subsidiariamente, «caso não proceda» o pedido de reforma, ii) interpôs recurso para o Supremo Tribunal Administrativo por oposição de acórdãos e iii) «sub-subsidiariamente, caso não proceda o atrás requerido», interpôs recurso de revista excepcional, nos termos do art. 150.o do Código de Processo dos Tribunais Administrativos (CPTA).
 Por acórdão de 26 de Outubro de 2017 (fls. 461 a 463 do processo físico) o Tribunal Central Administrativo Sul desatendeu a arguição de nulidade e o pedido de reforma do acórdão.
 Por acórdão de 27 de Fevereiro de 2019 (fls. 522 a 536 do processo físico) o Supremo Tribunal Administrativo julgou findo o recurso por oposição de acórdãos.
 O recurso de revista foi admitido por despacho da Desembargadora relatora no Tribunal Central Administrativo Sul (fls. 558 do processo físico).
 O Recorrente apresentou as alegações de recurso, das quais resulta que pretende ver apreciadas três questões, que enunciou nos seguintes termos:
 «A) Não tendo sido constituída garantia nos termos do artigo 195.o ou prestada nos termos do artigo 199.o ou não existindo qualquer penhora que garanta a totalidade da quantia exequenda e do acrescido, o prazo de prescrição legal suspende-se ou não enquanto não houver decisão definitiva ou passada em julgado, que puser termo ao processo, nos casos de reclamação, impugnação, recurso ou oposição?
 B) A interrupção da prescrição tem lugar ou não uma única vez?
 C) A suspensão do prazo de prescrição relativa ao responsável principal determina ou não a suspensão dos 5 anos a que alude o n.o 3 do artigo 48.o da LGT?»
 Alega tratar-se de «questões de importância fundamental e que resultam da sua relevância jurídica e social: aquela entendida não num plano meramente teórico mas prático em termos de utilidade jurídica da revista; e esta, em termos da capacidade de expansão da controvérsia de modo a ultrapassar os limites da situação singular».
 Pretende também o Recorrente que seja apreciada em sede de recurso excepcional de revista a questão que denominou «Inconstitucionalidade/nulidade», que enunciou nos seguintes termos: «Insiste-se que se pretende ainda ver apreciada a inconstitucionalidade da norma contida no artigo art. 204.o do CPPT quando interpretada com o sentido de que, não contendo a citação a fundamentação das liquidações nomeadamente não contendo “os relatórios completos dos serviços de fiscalização, acompanhados de todos os documentos que lhe foram anexos e de todas as notas de liquidação respectivas e dos processos de aplicação de coimas; nem contendo o processo de execução movido contra a sociedade executada (LGT, art. 23.o, n.o 2), que contivesse o resultado da execução do património da sociedade, para que o oponente pudesse demonstrar que nenhum acto praticou que contribuísse para a diminuição do património da sociedade,” tal citação não é nula, apesar de desrespeitar o direito à fundamentação, o direito de defesa, o direito a um processo equitativo como corolário do direito à tutela jurisdicional efectiva, do acesso ao direito em todas as instâncias, da prevalência da justiça material sobre a justiça formal, do respeito pelo Estado de Direito Democrático, tudo consagrado nos artigos 2.o, 18.o, 20.o, 26.o, 52.o, 260.o e 268.o da CRP.
 Efectivamente, nenhuma decisão se pronunciou ainda sobre esta inconstitucionalidade que foi alegada logo na 1.a instância e também nas alegações de recurso para o TCAS, o que constitui uma nulidade que se invoca – art. 615.o, n.o 1, al. b) do CPC».
 Terminou as alegações de recurso formulando conclusões do seguinte teor:
 «A) Pelo que, pelos fundamentos invocados, já ocorreu a prescrição de todos os tributos em causa nestes autos, nomeadamente,
 B) Porque o prazo de prescrição só se suspende com uma citação nos casos de ter sido deduzida uma oposição (ou uma reclamação, impugnação judicial ou recurso) e enquanto não houver decisão definitiva ou passada em julgado, que puser termo ao processo, se tiver sido constituída garantia nos termos do artigo 195.o ou prestada nos termos do artigo 199.o do CPPT, ou existindo qualquer penhora que garanta a totalidade da quantia exequenda e do acrescido.
 C) Se a citação (assim como os restantes os actos interruptivos da prescrição) tivesse também um efeito duradouro ou suspensivo da prescrição, como se afirma no Acórdão recorrido, deixariam de ter sentido as específicas normas tributárias que dizem respeito expressamente ao instituto da suspensão da prescrição, nomeadamente com a dedução de oposição que ocorre necessariamente em data posterior à citação (nomeadamente art. 49.o da LGT, n.o 4 e art. 169.o, n.o 1 e 10 do CPPT)
 D) Para além de que, quando o oponente foi citado já tinham decorrido os cinco anos».
 1.2 Não foram apresentadas contra-alegações.
 1.3 O Procurador-Geral-Adjunto neste Supremo Tribunal Administrativo emitiu parecer (fls. 577 a 579 do processo físico) no sentido de que o recurso não deve ser admitido. Isto, após enunciar os pressupostos legais do recurso excepcional de revista e de resumir os termos do presente recurso, com a seguinte fundamentação: «[...]
 Com todo o respeito pela posição do recorrente, afigura-se manifesto que o recurso não deve ser admitido.
 Como é sabido, por norma a função dos recursos não é apreciar questões ex novo, mas antes reapreciar questões já antes apreciadas por tribunal hierarquicamente inferior.
 Ora, parece evidente que as três questões que o recorrente pretende ver apreciadas não foram apreciadas, expressamente, pelo tribunal recorrido.
 De facto, no que concerne à prescrição da obrigação exequenda, questão que está aqui em causa, o TCAS considerou que o prazo de prescrição se iniciou em 04/02/2001, data da entrada em vigor da Lei 17/2000, de 08/08, se suspendeu de 08/02/2001 a 17/06/2002, de 25/09/2001 a 17/6/2002 e de 17/6/2001 a 17/6/2002, relativamente às dívidas de 1998/1999, 2000/2001 e 2000, respectivamente, nos termos do artigo 49.o/4 da LGT e se interrompeu com a citação do recorrente/revertido em 26/09/2006, nos termos do artigo 49.o/1 da LGT, sendo certo que o prazo não volta a correr enquanto não transitar em julgado a decisão que vier a pôr termo à execução.
 Portanto, o tribunal recorrido, apenas apreciou o facto suspensivo decorrente da autorização de pagamento em prestações e o facto interruptivo (e só este) decorrente da citação do recorrente, que não contendem, em nada, com as questões que o recorrente pretende ver apreciadas.
 Aliás, a 1.a questão referida é, claramente, inoportuna.
 De facto, por força do disposto no artigo 49.o/3 da LGT, na redacção introduzida pela Lei 53-A/2006, de 29 de Dezembro (LOE 2007) a interrupção tem lugar uma única vez, com o facto que se verificara em primeiro lugar.
 Todavia, a LOE de 2007 entrou em vigor 1 de Janeiro de 2007, e, sendo uma norma sobre os efeitos dos factos, ela só se aplica após a sua entrada em vigor, por força do estatuído no artigo 12.o/2 do CC (Sobre a Prescrição da Obrigação Tributária, Notas práticas, página 65, Juiz Conselheiro Jorge Lopes de Sousa), pelo que não poderia ter aplicação ao caso em análise.
 A alegada desconformidade constitucional também não constitui fundamento do recurso excepcional de revista, uma vez que as questões de constitucionalidade podem discutir-se (e só podem discutir-se definitivamente) em recurso de fiscalização concreta de constitucionalidade (acórdãos do STA, de 10/09/2014 - P. 0659/14 e de 25/06/2015 - P. 0567/15, disponíveis em www.dgsi.pt).
 Acresce que a apreciação da alegada inconstitucionalidade não tem o menor relevo para a economia dos autos, pois é ponto assente na jurisprudência do STA que a nulidade de citação não é fundamento de oposição judicial (entre muitos outros acórdão de 03/10/2018 - P. 0392/10, disponível em www.dgsi.pt)».
 1.6 Cumpre apreciar e decidir da admissibilidade do recurso, nos termos do disposto no n.o 6 do art. 150.o do CPTA (Após a alteração introduzida no regime de recursos da jurisdição tributária pela Lei n.o 118/2019, de 17 de Setembro, o recurso de revista excepcional passou a ter previsão no art. 285.o do CPPT, que decalca o regime do art. 150.o do CPTA. No entanto, o novo regime apenas será aplicável «[a]os recursos interpostos de decisões proferidas a partir da entrada em vigor da presente lei em acções instauradas antes [leia-se depois] de 1 de Janeiro de 2012», nos termos da alínea c) do n.o 1 do art. 13.o da referida Lei.).
 Nos termos do disposto nos arts. 663.o, n.o 6, e 679.o do Código de Processo Civil (CPC), aplicáveis ex vi do art. 281.o do Código de Procedimento e de Processo Tributário (CPPT), remete-se para a matéria de facto constante do acórdão recorrido.
 2.2.1 DOS PRESSUPOSTOS DE ADMISSIBILIDADE DO RECURSO
 2.2.1.1 Decorre expressa e inequivocamente do n.o 1 do art. 150.o do CPTA – que prevê o recurso revista – a excepcionalidade do recurso de revista. Em princípio, as decisões proferidas em 2.a instância pelos tribunais centrais administrativos não são susceptíveis de recurso para o Supremo Tribunal Administrativo; mas, excepcionalmente, tais decisões podem ser objecto de recurso de revista em duas hipóteses: i) quando estiver em causa a apreciação de uma questão que, pela sua relevância jurídica ou social, assuma uma importância fundamental ou ii) quando a admissão da revista for claramente necessária para uma melhor aplicação do direito.
 No caso sub judice o Recorrente pretende que este Supremo Tribunal se pronuncie sobre as três questões e a “inconstitucionalidade/nulidade” acima enunciadas.
 2.2.1.2 Começando por esta última, logo diremos que, atento o carácter extraordinário da revista excepcional prevista no art. 150.o do CPTA, não pode este recurso ser utilizado para arguir nulidades do acórdão recorrido, devendo tais nulidades ser arguidas perante o tribunal recorrido mediante reclamação, nos termos do art. 615.o, n.o 4 do CPC (Cfr., entre muitos outros proferidos pela formação a que alude o n.o 6 do art. 150.o do CPTA e por mais recentes, os seguintes acórdãos:
 - de 28 de Fevereiro de 2018, proferido no processo com o n.o 23/18, disponível em
 http://www.dgsi.pt/jsta.nsf/35fbbbf22e1bb1e680256f8e003ea931/30914b349eaa330880258244003b6f55;
 - de 7 de Março de 2018, proferido no processo com o n.o 55/18, disponível em
 http://www.dgsi.pt/jsta.nsf/35fbbbf22e1bb1e680256f8e003ea931/77eff930ae87754b8025826b00544235;
 - de 13 de Março de 2019, proferido no processo com o n.o 815/16.8BEBRG (707/18), disponível em
 http://www.dgsi.pt/jsta.nsf/35fbbbf22e1bb1e680256f8e003ea931/06715016b2e5f18a802583c100406d85.).
 Em todo o caso, sempre será de notar que a nulidade foi suscitada pelo Recorrente junto do Tribunal Central Administrativo Sul, que lhe deu resposta pelo acórdão proferido em 26 de Outubro de 2017 (fls. 460 a 463).
 Já quanto à questão relacionada com a inconstitucionalidade suscitada pelo Recorrente, a mesma não justifica a admissão do recurso na medida em que a apreciação dessa questão é da competência do Tribunal Constitucional, que é o órgão judicial especialmente vocacionado para conhecer as questões de constitucionalidade e a quem cabe sempre a última palavra nessa matéria, nada impedindo que o Recorrente, se entender que estão reunidos os pressupostos para o efeito (designadamente, que suscitou a questão oportunamente), dirija directamente recurso para esse Tribunal referente às questão de constitucionalidade aqui suscitadas.
 Como o Supremo Tribunal Administrativo tem vindo a afirmar, reiterada e uniformemente, não é de admitir o recurso de revista excepcional relativamente a estritas questões de inconstitucionalidade normativa, que podem discutir-se em recurso de fiscalização concreta de constitucionalidade (Neste sentido, os seguintes acórdãos da formação a que alude o n.o 6 do art. 150.o do CPTA:
 - de 10 de Setembro de 2014, proferido no processo com o n.o 659/14, disponível em
 http://www.dgsi.pt/jsta.nsf/35fbbbf22e1bb1e680256f8e003ea931/fb83b8adb5b0229880257d560039724b;
 - de 25 de Junho de 2015, proferido no processo com o n.o 567/15, disponível em
 http://www.dgsi.pt/jsta.nsf/35fbbbf22e1bb1e680256f8e003ea931/6fdfd939cf54102d80257e7400496fe1;
 http://www.dgsi.pt/jsta.nsf/35fbbbf22e1bb1e680256f8e003ea931/30914b349eaa330880258244003b6f55.).
 2.2.1.3 Quanto às três questões enunciadas pelo Recorrente como sendo as que justificam a admissão da revista, todas elas se referem à prescrição.
 Acontece que, como bem salientou o Procurador-Geral-Adjunto no seu parecer, nenhuma das três questões foi objecto de apreciação expressa pelo Tribunal Central Administrativo Sul no acórdão recorrido. O que, por si só, afasta a admissibilidade do recurso, uma vez que este não visa a apreciação de questões novas, mas apenas a reapreciação de questões apreciadas pelo tribunal de hierarquia inferior. Vejamos mais detalhadamente:
 No acórdão recorrido apreciou-se a prescrição das obrigações tributárias correspondentes às dívidas exequendas, mas nele não encontramos referência alguma às questões ora suscitadas pelo Recorrente. Aliás, como bem ficou salientado naquele aresto, nas alegações de recurso para o Tribunal Central Administrativo Sul afirma-se singelamente que a dívida se encontrava prescrita, «sem se alegar em concreto um único facto, ou um único fundamento de direito para sustentar a afirmação», o que, se não obstou à que aquele Tribunal apreciasse a questão – por ser do conhecimento oficioso (cfr. art. 175.o do CPPT) –, deixou essa apreciação circunscrita aos termos em que o Tribunal entendeu fazê-lo.
 Assim, após referir a origem das dívidas exequendas, o acórdão começou por determinar qual o prazo prescricional aplicável, tendo em conta a sucessão no tempo de prazos (o primeiro, de 10 anos, fixado pelo Decreto-Lei n.o 103/80, de 9 de Maio e, depois, pela Lei n.o 28/84, de 14 de Agosto, e o segundo, de 5 anos, fixado pela Lei n.o 17/2000, de 8 de Agosto) e o disposto no art. 297.o do Código Civil (CC), concluindo pela aplicação deste último, a contar desde 4 de Fevereiro de 2001;
 Depois, ponderou a existência de causas de suspensão ou de interrupção do prazo, concluindo que o prazo se suspendeu enquanto esteve pendente a autorização para pagamento em prestações e que, antes de terminada essa suspensão, se interrompeu com a citação, em 26 de Setembro de 2006; que com a interrupção do prazo, não só ficou inutilizado todo o tempo ocorrido anteriormente, nos termos do n.o 1 do art. 326.o do CC, como também não se começa a contar novo prazo enquanto não passar em julgado a decisão que puser termo ao processo, de acordo com o disposto no n.o 1 do art. 327.o do CC, de acordo com a jurisprudência do Tribunal Central Administrativo Sul e do Supremo Tribunal Administrativo, em interpretação cuja constitucionalidade passou o crivo da apreciação do Tribunal Constitucional.
 Ou seja, como resulta do acórdão recorrido, nele nunca se equacionou – e, muito menos, decidiu – qualquer das questões suscitadas pelo Recorrente no presente recurso, quais sejam a relação entre a suspensão do prazo e a constituição ou prestação de garantia ou a existência de penhora que garanta o pagamento da dívida exequenda e do acrescido (factos que nem sequer foram levados ao probatório), se a interrupção da prescrição pode ocorrer mais do que uma vez (A referência que o acórdão faz a «esta segunda interrupção» (na sua pág. 20, último parágrafo) só se compreende por lapso de escrita, uma vez que nele não encontramos referência alguma a uma outra causa de interrupção que não seja a citação, nem nunca o Recorrente referiu qual seja.), ou não, e se a suspensão da prescrição releva ou não na contagem do prazo de 5 anos fixado no n.o 3 do art. 48.o da LGT.
 Assim, concluímos não estarem verificados os pressupostos da admissibilidade do recurso.
 I - Atento o carácter extraordinário da revista excepcional prevista no art. 150.o do CPTA, não pode este recurso ser utilizado para arguir nulidades do acórdão recorrido, devendo as mesmas ser arguidas em reclamação para o tribunal a quo, nos termos do art. 615.o, n.o 4, do CPC.
 II - Este recurso também não serve para apreciar questões sobre a constitucionalidade das normas que não hajam sido suscitadas ou apreciadas no acórdão recorrido.
 III - Se as questões que o recorrente erigiu em objecto da revista não foram tratadas pelo tribunal a quo, não se justifica a intervenção do Supremo Tribunal Administrativo, que nesta sede apenas está prevista como “válvula de segurança” do sistema, para funcionar em situações excepcionais em que haja necessidade de, nos termos previstos no n.o 1 do art. 150.o do CPTA, reponderar as decisões proferidas por um tribunal central administrativo em segundo grau de jurisdição.
 Em face do exposto, os juízes da Secção do Contencioso Tributário deste Supremo Tribunal Administrativo acordam, em conferência da formação prevista no n.o 6 do art. 150.o do CPTA, em não admitir o presente recurso, por se julgar não estarem preenchidos os pressupostos do recurso de revista excepcional previstos no n.o 1 do mesmo artigo.
 Lisboa, 16 de Janeiro de 2020. – Francisco Rothes (relator) – Isabel Marques da Silva – José Gomes Correia.


type: caselaw

text:
 14.4.2012
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 C 109/16
 23. jaanuaril 2012 esitatud hagi — Région Poitou-Charentes versus komisjon
 (Kohtuasi T-31/12)
 2012/C 109/37
 Kohtumenetluse keel: prantsuse
 Pooled
 Hageja: Région Poitou-Charentes (Poitiers, Prantsusmaa) (esindaja: advokaat J. Capiaux)
 Kostja: Euroopa Komisjon
 Nõuded
 Hageja palub Üldkohtul:
 —
 tühistada Euroopa Komisjoni 18. novembril 2011 vastu võetud otsus, milles ta keeldus lõpetamast ühenduse algatusprogrammi Interreg III B „Atlandi ookeani piirkond” 2000/2006 (viitenumber CCI No2001 RG 16 0 PC 006).
 Väited ja peamised argumendid
 Hagi põhjenduseks esitab hageja viis väidet.
 1.
 Esimene väide, et komisjoni otsus on õigusvastane, kuna aktile alla kirjutanud isik ei tõendanud, et tal on allkirjastamise volitus.
 2.
 Teine väide, et eiratud on olulisi formaalsusi, kuna komisjon ei pidanud kinni määruse nr 1260/1999 (1) artikli 37 lõikes 1 kehtestatud kohustuslikest tähtaegadest, et esitada koos põhjendustega põhjused, miks ta pidas hageja lõpparuannet ebarahuldavaks.
 3.
 Kolmas väide, et rikutud on õigusnorme:
 —
 kuna komisjon heitis hagejale ette, et viimane ei järginud lõpparuande heakskiitmise eeskirju, samas kui seirekomitee eeskirjad nägid ette kõnealuse aruande vaikimisi heakskiitmise 10-päevase tähtaja möödumisel, ja
 —
 kuna komisjon märkis, et hageja aruanne oleks tulnud koostada inglise keeles, samas kui ükski eeskiri ei näe ette, et aruanne tuleb koostada muus keeles kui korraldusasutuse keel (antud juhul prantsuse keel), et see oleks nõuetekohane.
 4.
 Neljas väide, et vaidlustatud otsust ei ole põhjendatud.
 5.
 Viies väide, et võimu on kuritarvitatud, kuna komisjon võttis selleks, et keelduda kõnealust algatusprogrammi lõpetamast, arvesse põhjuse, mis on oma laadilt Euroopa huvide seisukohast asjassepuutumatu.
 (1) Nõukogu 21. juuni 1999. aasta määrus (EÜ) nr 1260/1999, millega nähakse ette üldsätted struktuurifondide kohta (EÜT L 161, lk 1; ELT eriväljaanne 14/01, lk 31).


text:
 30.8.2008
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 223/10
 Решение на Съда (четвърти състав) от 17 юли 2008 г. — Athinaïki Techniki AE/Комисия на Европейските общности, Athens Resort Casino AE Symmetochon
 (Дело C-521/06 P) (1)
 (Обжалване - Държавни помощи - Помощ, предоставена от Република Гърция на консорциума Hyatt Regency - Оплакване - Решение за приключване на преписката относно оплакването - Регламент (ЕО) No 659/1999 - Членове 4, 13 и 20 - Понятие за акт, който може да бъде обжалван, по смисъла на член 230 ЕО)
 (2008/C 223/15)
 Език на производството: френски
 Страни
 Жалбоподател: Athinaïki Techniki AE (представител: S. A. Pappas, dikigoros)
 Други страни в производството: Комисия на Европейските общности (представител: D. Triantafyllou), Athens Resort Casino AE Symmetochon (представители: F. Carlin, Barrister, N. Korogiannakis, dikigoros)
 Предмет
 Жалба срещу определението на Първоинстанционния съд на Европейските общности (втори състав) от 26 септември 2006 г. по дело Athinaïki Techniki/Комисия (T-94/05), с което Първоинстанционният съд отхвърля като недопустима жалбата за отмяна на писмото на Комисията от 2 декември 2004 г., с което жалбоподателят е уведомен за приключване на преписката по оплакването му относно държавна помощ, за която същият твърди, че е предоставена от Република Гърция в рамките на възлагане на обществена поръчка — Понятие за акт, който може да бъде обжалван, по смисъла на член 230 ЕО
 Диспозитив
 1)
 Отменя определението на Първоинстанционния съд на Европейските общности от 26 септември 2006 г. по дело Athinaïki Techniki/Комисия (T-94/05).
 2)
 Отхвърля възражението за недопустимост, повдигнато от Комисията на Европейските общности пред Първоинстанционния съд на Европейските общности.
 3)
 Връща делото на Първоинстанционния съд на Европейските общности за произнасяне по искането на Athinaïki Techniki AE за отмяна на решението на Комисията на Европейските общности от 2 юни 2004 г., с което е оставено без последствие оплакването му относно държавна помощ, която дружеството твърди, че е предоставена от Република Гърция на консорциума Hyatt Regency в рамките на обществена поръчка за прехвърляне на 49 % от капитала на казино Mont Parnès.
 4)
 Съдът не се произнася по съдебните разноски.
 (1) ОВ C 42, 24.2.2007 г.


type: wikipedia

text:
Topônimos
 Fleury (Mancha) — comuna francesa
 Fleury (Mosela) — comuna francesa
 Pessoas
 Fleury (ator) — comediante francês
 Sérgio Fleury — delegado brasileiro, ativo nos anos 1970
 Luiz Antônio Fleury Filho — político brasileiro, ex-governador de São Paulo
 Mylene Fleury — ginasta canadense
 Jean Fleury — pirata francês
 Outros
 Fleury (sobrenome) - sobrenome de origem francesa
 Grupo Fleury - empresa brasileira de medicina diagnóstica
 Ver também
 Desambiguações de topônimos
 Desambiguações de sobrenomes


text:
 10.6.2010
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 143/8
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟΧ
 αριθ. 19/2010
 της 12ης Μαρτίου 2010
 για την τροποποίηση του παραρτήματος I (Κτηνιατρικά και φυτοϋγειονομικά θέματα) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, μετά την τροποποίησή της με το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, εφεξής «η συμφωνία», και ιδίως το άρθρο 98,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Το παράρτημα I της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 18/2010 της 1ης Μαρτίου 2010 (1).
 (2)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 832/2007 της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2007, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 197/2006 όσον αφορά τις χρήσεις πρώην τροφίμων και την παράταση ισχύος των μεταβατικών μέτρων για τα εν λόγω τρόφιμα (2) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (3)
 O κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 829/2007 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 2007, για την τροποποίηση των παραρτημάτων I, II, VII, VIII, X και XI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση στην αγορά ορισμένων ζωικών υποπροϊόντων (3) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (4)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1432/2007 της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2007, για την τροποποίηση των παραρτημάτων I, II και VI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την επισήμανση και τη μεταφορά ζωικών υποπροϊόντων (4) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (5)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1576/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 92/2005 για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους τρόπους διάθεσης και χρησιμοποίησης των ζωικών υποπροϊόντων πρέπει να ενσωματωθεί (5) στη συμφωνία.
 (6)
 Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν.
 (7)
 Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται στην Ισλανδία με τη μεταβατική περίοδο που ορίζεται στην παράγραφο 2 του εισαγωγικού μέρους του κεφαλαίου I του παραρτήματος I για τους τομείς στους οποίους δεν ίσχυε η συμφωνία για την Ισλανδία πριν από την αναθεώρηση του παρόντος κεφαλαίου με την απόφαση αριθ. 133/2007 της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ, της 26ης Οκτωβρίου 2007 (6),
 ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
 Άρθρο 1
 Το κεφάλαιο I του παραρτήματος I της συμφωνίας τροποποιείται ως εξής:
 1)
 Οι ακόλουθες περιπτώσεις προστίθενται στο σημείο 9β του μέρους 7.1 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου]:
 «—
 32007 R 0829: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 829/2007 της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 2007 (ΕΕ L 191 της 21.7.2007, σ. 1),
 —
 32007 R 1432: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1432/2007 της Επιτροπής της 5ης Δεκεμβρίου 2007 (ΕΕ L 320 της 6.12.2007, σ. 13).»
 2)
 Στο σημείο 39 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 92/2005 της Επιτροπής] του μέρους 7.2, προστίθενται οι ακόλουθες περιπτώσεις:
 «—
 32007 R 1576: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1576/2007 της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 2007 (ΕΕ L 340 της 22.12.2007, σ. 89).»
 3)
 Στο σημείο 45 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 197/2006 της Επιτροπής] του μέρους 7.2, προστίθενται τα εξής:
 «, όπως τροποποιήθηκε με:
 —
 32007 R 0832: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 832/2007 της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2007 (ΕΕ L 185 της 17.7.2007, σ. 7).»
 Άρθρο 2
 Τα κείμενα των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 832/2007, (ΕΚ) αριθ. 829/2007, (ΕΚ) αριθ. 1432/2007 και (ΕΚ) αριθ. 1576/2007 στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 3
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 13 Μαρτίου 2010, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν πραγματοποιηθεί προς τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ όλες οι κοινοποιήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας (7), ή κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της απόφασης της Μεικτής Επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 135/2007 της 26ης Οκτωβρίου 2007, εφόσον αυτή είναι μεταγενέστερη.
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 12 Μαρτίου 2010.
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 Alan SEATTER
 (1) Βλέπε σελίδα 4της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
 (2) ΕΕ L 185 της 17.7.2007, σ. 7.
 (3) ΕΕ L 191 της 21.7.2007, σ. 1.
 (4) ΕΕ L 320 της 6.12.2007, σ. 13.
 (5) ΕΕ L 340 της 22.12.2007, σ. 89.
 (6) ΕΕ L 100 της 10.4.2008, σ. 27.
 (7) Δεν έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.