text:
8. Heeft een werknemer recht op loon na besmetting met het coronavirus?
 Als een werknemer zich als gevolg van het coronavirus ziek meldt, dan heeft de werknemer recht op loon tijdens ziekte. Wanneer een werknemer zich niet ziek meldt omdat de klachten beperkt zijn maar ook niet naar werk kan komen in verband met quarantaine, dan ligt de situatie lastiger. In dit geval zegt de wet dat een werknemer recht behoudt op loon, tenzij het niet werken voor rekening en risico van de werknemer komt. Het is lastig om te betogen dat het niet werken als gevolg van besmetting met het coronavirus en een opgelegde quarantainemaatregel voor rekening en risico van de werknemer komt, terwijl een ‘normale’ ziekmelding een ondernemingsrisico is en niet voor rekening en risico van de werknemer komt. Het is dus zeer verdedigbaar dat een werknemer bij een quarantainemaatregel gewoon recht heeft op loon.
 De overheid heeft inmiddels aangegeven dat het coronavirus wordt aangemerkt als een ‘buitengewone omstandigheid’. Dit betekent dat werkgevers in bepaalde gevallen aanspraak kunnen maken op werktijdverkorting. Werktijdverkorting houdt in dat het UWV een tijdelijke WW-uitkering verstrekt in verband met werkvermindering. De WW-uitkering wordt door het UWV aan de werkgever voldaan en de werkgever betaalt het loon van zijn werknemers door volgens de geldende afspraken.
 De werktijdverkorting duurt in beginsel maximaal 6 weken, maar kan op verzoek worden verlengd tot maximaal 24 weken. Voor oproepkrachten met een nulurencontract en uitzendkrachten kan geen werktijdverkorting worden aangevraagd.
 7. Antwoorden Kamervragen over harde aanpak van ambtenaren bij de Belastingdienst
 De staatssecretaris heeft Kamervragen beantwoord over de harde aanpak van eigen ambtenaren bij de Belastingdienst. De vragen zijn gesteld naar aanleiding van berichtgeving hierover in de Volkskrant en het FD.
 De staatssecretaris geeft aan dat ook voor medewerkers van de Belastingdienst geldt dat zij, net zoals alle andere mensen, de fiscale wet- en regelgeving moeten naleven. De samenleving mag daarnaast van Belastingdienstambtenaren verwachten dat ze betrouwbaar en zorgvuldig zijn. Zo heeft bijvoorbeeld de Centrale Raad van Beroep meermaals geoordeeld dat met het oog op het aanzien en de geloofwaardigheid van de Belastingdienst, hoge eisen mogen worden gesteld aan de integriteit van ambtenaren. Dit geldt dan in het bijzonder bij het nakomen van hun fiscale verplichtingen. Dat neemt niet weg dat ook zij menselijke fouten kunnen maken. Zeker vanwege de gewenste open cultuur, waar fouten bespreekbaar en dilemma’s gedeeld moeten kunnen worden, vindt in ieder individueel geval een zorgvuldige afweging plaats. De staatssecretaris geeft aan geen uitspraken te kunnen doen over individuele medewerkers of belastingplichtigen, zowel vanuit de rol van werkgever als vanuit de fiscaliteit in verband met de fiscale geheimhoudingsplicht.
 De staatssecretaris gaat ook in op de angstcultuur bij de Belastingdienst. Hij wil de medewerkers van de Belastingdienst een veilige werkomgeving bieden, waarin zij vrijuit kunnen spreken en kritisch durven en kunnen zijn. Daarom is hier binnen het leiderschaps- en cultuurprogramma veel aandacht voor: in gesprekken tussen leidinggevenden en medewerkers, maar ook door het organiseren van tegenspraak met de medezeggenschap en vertrouwenspersonen. Ook Deloitte zal hier in het cultuuronderzoek bij stilstaan.
 Als specifieke actie bij toeslagen wordt met alle betrokkenen bij de toeslagenproblematiek intensief in gesprek gegaan. Die gesprekken moeten in een veilige setting plaatsvinden onder professionele begeleiding, en zorgen voor een open en eerlijke discussie waaruit belangrijke leerpunten worden meegenomen.
 6. Antwoord op Kamervragen over de reorganisatie bij de Belastingdienst
 Bent u bekend met het artikel ‘Onvrede groeit over reorganisatie Belastingdienst’https://fd.nl/economie-politiek/1333734/steeds-meer-vraagtekens-bij-ontvlechting-belastingdienst en de brief ‘Pas op! Wet in uitvoering’?https://www.fnv.nl/nieuwsbericht/sectornieuws/fnv-overheid/2020/02/minister-van-financien-maakt- medewerkers-belasting
 Komt de aangekondigde reorganisatie (ontvlechting) overeen met uw visie op de gewenste organisatie van de Belastingdienst? Kunt u uw visie op de organisatie en de gewenste organisatie delen? Kunt u de verschillende stappen beschrijven en daarbij specifiek ingaan op de verschillende dienstonderdelen die breed ingezet worden, zoals de Belastingtelefoon, de ICT enz.? Hoe krijgen deze onderdelen een plek in de nieuwe organisatie?
 Er is de komende jaren veel werk te verzetten bij de Belastingdienst: de menselijke maat moet uitgangspunt zijn in ons contact met de burger, daarnaast vragen de hersteloperatie op Toeslagen en de ICT-problemen van de Belastingdienst bijzondere aandacht. Met het besluit tot ontvlechting van Belastingdienst, Toeslagen en Douane krijgen deze organisatieonderdelen op korte termijn de bestuurlijke aandacht en focus die past bij de omvang en het belang van hun taak zodat burgers en bedrijven kunnen rekenen op zorgvuldigheid, betrouwbaarheid en vooral goede dienstverlening. We nemen de ontvlechting ter hand met als motto: ‘doen wat helpt’. Voor de terreinen waar het voor de kwaliteit van dienstverlening beter is om samen te werken, zal dat het uitgangspunt blijven. Zoals de minister van Financiën in het debat van 21 januari jl. heeft aangegeven gaan wij alleen ontvlechten waar dat zinvol is. De drie (twee interim en één waarnemend) Directeuren- Generaal zullen de uitwerking van de ontvlechting met grote zorgvuldigheid en stapsgewijs ter hand nemen.
 Wat vindt u van de aangekondigde reorganisatie en het ontbreken van overleg met de ambtelijke organisatie en de grote zorgen van de betrokken medewerkers? Kunt u reflecteren op het gesprek dat u recent had met medewerkers van de dienst?
 Al deze veranderingen zijn alleen mogelijk als we het samen doen met de medewerkers van de Belastingdienst, Toeslagen en Douane. In het debat op 21 januari is door de minister toegezegd dat de stem van de medewerkers een plek krijgt, ook is de motie Leijten over dit onderwerp door uw kamer aangenomen. De zorgen die worden geuit namens de medewerkers nemen wij zeer serieus. Het is begrijpelijk dat de collega’s willen weten hoe de medezeggenschap wordt betrokken. Op 19 februari jl. zijn wij in gesprek gegaan met de vertegenwoordigers van de samenwerkende centrales en de Departementale Ondernemingsraad. In die gesprekken hebben wij aangegeven dat de verandering wordt gedaan in nauw overleg met medewerkers, medezeggenschap en de vakbonden, zoals aan de heer Omtzigt is toegezegd en waartoe wij zijn opgeroepen door de motie Bruins.
 Hoe verklaart u de geluiden binnen de dienst die duiden op grote zorgen of er wel voldoende geluisterd wordt naar de medewerkers en of ze niet buitenspel worden gezet? Op welke manier zijn of worden ook de medewerkers van de dienst betrokken bij de plannen tot ontvlechting? Deelt u de mening dat betrokken medewerkers belangrijke zeggenschap zouden moeten krijgen in de ontvlechting van de dienst? Zo nee, waarom niet?
 De stem van medewerkers van de Belastingdienst, Toeslagen en Douane in het verandertraject is essentieel. Hun kennis, expertise en ervaringen zijn van groot belang bij de cruciale, maar ingewikkelde veranderingen die nu op stapel staan. Daarom geven wij hen, zoals de moties Bruins en Leijten ook oproepen, een belangrijke stem in de vernieuwingsopgave. Daartoe wordt nauw overleg gevoerd met medewerkers van de dienst, maar ook met de medezeggenschap en vakbonden. Ook wij hebben met hen gesproken over wat zij nodig hebben om hun vak uit te oefenen. Op deze manier willen we bereiken dat burgers en bedrijven kunnen vertrouwen op onze dienstverlening en dat de medewerkers met trots werken voor de Belastingdienst, Toeslagen en de Douane. Voor de zomer zullen wij een plan van aanpak aan uw Kamer toesturen, zoals gevraagd door mevrouw Lodders, waarin ook nadrukkelijk het geluid van de medewerkers een plek in krijgt. Dat kan bijvoorbeeld vorm krijgen door middel van klankbordgroepsessies met verschillende groepen medewerkers of het actief vragen van feedback.
 Wat vindt u van de oproep van de samenwerkende centrales van overheidspersoneel om de denkkracht en geld te besteden aan het verbeteren van de automatisering in plaats van aan de zoveelste structuurwijziging? Welke plek krijgt de verouderde IV (informatievoorziening; werken aan verbetering operationele prestaties, verminderen complexiteit en verbeteren professionaliteit en de kosten IT) in de reorganisatie van de Belastingdienst?
 De zorgen van de samenwerkende centrales en de medewerkers zijn bij ons bekend en die nemen wij serieus. De minister heeft, in het debat op 21 januari, mevrouw Leijten toegezegd de medewerkers van de Belastingdienst, Toeslagen en Douane te betrekken bij de uitwerking van de ontvlechting. In gesprekken met de samenwerkende centrales van overheidspersoneel hebben wij aangegeven dat de verandering wordt gedaan in nauw overleg met medewerkers, medezeggenschap en de vakbonden. Met het besluit tot ontvlechting van de Belastingdienst in drie onderdelen wordt de bestuurlijke aandacht voor de taak van de onderdelen Belastingdienst, Toeslagen en Douane vergroot. In zijn brief van 11 januari heeft de minister drie maatregelen benoemd. Het versnellen en intensiveren van de verbeteringen op het gebied van managementinformatie en ICT was daar één van. Voor de zomer zal uw kamer worden geïnformeerd over een integraal plan van aanpak IV.
 Hoe draagt de ontvlechting en het versterken van de besturing bij aan het oplossen van de problemen bij de dienst en specifiek de uitvoering toeslagen?
 Zie het antwoord op vraag 2. Onder meer de CAF-11-zaak heeft de noodzaak voor deze maatregel op schrijnende wijze aan het licht gebracht. Met de ontvlechting in Belastingdienst, Toeslagen en Douane krijgen de portefeuilles zowel politiek als ambtelijk een meer passende omvang en ontstaat meer aandacht voor het verbeteren van de uitvoering. Door nauwe samenwerking met de bewindspersonen van de toeslagdepartementen wordt geborgd dat bij het maken van nieuw beleid en het evalueren van bestaand beleid, meer rekening wordt gehouden met de (on)mogelijkheden in de uitvoering.
 Wie heeft – en krijgt – de leiding over de uitvoering van de grote ontvlechtingsopgave, mede indachtig de toezegging van de minister betrokken te blijven bij de ontvlechting, gedaan tijdens het debat op 21 januari 2020? Welke rol hebben de andere twee bewindslieden bij de ontvlechtingsopgave?
 De politieke verantwoordelijkheid voor de Belastingdienst, Toeslagen en Douane ligt zoals u weet bij ons als staatssecretarissen van Financiën. Wij zijn dan ook aanspreekpunt voor uw Kamer voor wat betreft de voortgang van de aangekondigde maatregelen en trekken gezamenlijk op in de opgave die er ligt. De minister blijft hier bij betrokken, conform zijn toezegging in het debat met uw Kamer van 21 januari 2020.
 Wat vindt u van de suggestie van de medewerkers van de dienst om naast een uitvoeringstoets in de toekomst ook het risico op onbedoelde effecten van de wetgeving in de uitvoering mee te wegen? Bent u bereid dit mee te nemen?
 Bij het maken van beleid staat het realiseren van het gewenste effect voorop. In het proces van beleidsvorming worden conform het Integraal afwegingskader de nevendoeneffecten van beleid zoveel als mogelijk in beeld gebracht en betrokken bij het vormgeven van beleid. De impact van nieuw beleid wordt voor verschillende aspecten bepaald via een aantal toetsen en consultaties, waaronder het afwegingskader belastinguitgaven, de uitvoeringstoets van de Belastingdienst, een MKB-toets, een wetgevingstoets, een toets door de Autoriteit Persoonsgegevens, een internetconsultatie en de regeldruktoets door het Adviescollege toetsing Regeldruk. Ook wordt het doenvermogen steeds meer betrokken bij het maken van beleid. Met ingang van het volgende Belastingplan wordt hier apart aandacht aan besteed middels een op te stellen doenvermogenstoets. Het verkrijgen van inzicht in de werking van beleid – zowel de bedoelde als onbedoelde effecten – is een belangrijk doel van de nauwere samenwerking tussen beleid en uitvoering, zoals aangekondigd in de brief van de Minister van Financiën over het versterken van de aansturing van de Belastingdienst. Het gebruik van het bestaande instrumentarium om beleid te monitoren en evalueren gaan wij op dit specifieke punt nader bezien, om te borgen dat meer nog dan nu de onbedoelde neveneffecten van beleid – ook in onderlinge samenhang – beter in beeld kunnen worden gebracht.
 Bent u bereid om een plan van aanpak met de Kamer te delen waarmee de Kamer inzicht krijgt in het gewenste eindbeeld van de organisatie, het tijdpad – wanneer worden welke stappen gezet – en een kostenoverzicht?
 In onze brief over de aanpak van de problemen bij de Belastingdienst, Toeslagen en Douane beschrijven wij, mede namens de Minister van Financiën, hoe wij de vervolgstappen bij de Belastingdienst, de Douane en Toeslagen voor ons zien, gericht op een beter en menselijker functioneren. Zoals de minister van Financiën in het debat van 21 januari jl. heeft aangegeven gaan wij alleen ontvlechten waar dat zinvol is. In deze brief is ook een overzicht opgenomen met voorgenomen maatregelen, een plan van aanpak voor de ontvlechting maakt daar onderdeel van uit en wordt voor de zomer met uw Kamer gedeeld.
 Bent u bereid om in het plan van aanpak ook aandacht te hebben voor de noodzakelijke cultuurverandering binnen de dienst?
 Leiderschap en cultuur vormen een essentieel onderdeel van de vernieuwingsopgave van de Belastingdienst en krijgen daarmee ook een belangrijke en niet vrijblijvende plek in het plan van aanpak van de ontvlechting dat wij uw Kamer voor de zomer toesturen. De veranderingen vragen binnen de diensten om een open cultuur, waar dilemma’s worden besproken en er continue reflectie is op wat beter kan. Het is nodig dat we de afstand tussen de top en de werkvloer verkleinen, zodat geluiden van de werkvloer gehoord en opgepikt worden. Medewerkers moeten de ruimte krijgen om als professionals hun vak uit te oefenen.
 Tussen de diensten zijn er verschillen in taak, context en uitdagingen. Daarom is het belangrijk dat de centrale leiderschaps- en cultuuraanpak binnen elk onderdeel van de Belastingdienst, en binnen Toeslagen en Douane, een eigen invulling krijgt die daarbij aansluit. Deloitte brengt momenteel de huidige cultuur van de Belastingdienst, Toeslagen en Douane in kaart in relatie tot de gewenste cultuur. Die uitkomsten nemen wij mee in het bepalen van de vorm, mate en het tempo van de ontvlechting.
 Wanneer bent u voornemens de uitvoeringstoets over de ontvlechting te delen met de Kamer zoals toegezegd tijdens het debat over de reorganisatie van de Belastingdienst op 21 januari?
 Wij onderstrepen de toezegging van de minister van Financiën uit het debat van 21 januari. Inmiddels zijn twee interim-directeuren-generaal aangesteld voor de Belastingdienst en Toeslagen. Voor de Douane is een waarnemend directeur-generaal benoemd. Deze hebben de opdracht gekregen om een de ontvlechting uit te werken en daarbij onder andere de organisatorische, juridische, en financiële consequenties in kaart te brengen.
 De uitvoering van een haalbaarheidstoets richt zich, overeenkomstig de toezegging van de minister op 21 januari, op de ontvlechting en niet op het besluit tot het aanstellen van drie DG’s. Dat besluit is immers een feit, de wijze van ontvlechting wordt nog uitgewerkt. Als toegezegd, wordt uw Kamer over die uitwerking geïnformeerd.
 Bent u bereid om de vragen voor het algemeen overleg Belastingdienst van 4 maart 2020 te beantwoorden, zodat we uw plannen kunnen bespreken tijdens dit debat?
 5. Antwoorden Kamervragen over het bericht ‘Geen gehoor bij de BelastingTelefoon
 De staatssecretaris heeft Kamervragen beantwoord over de slechte bereikbaarheid van de BelastingTelefoon. Uit de cijfers blijkt dat in 2019 in totaal 629.267 bellers niet zijn toegelaten tot de wachtrij voor een gesprek met een BelastingTelefoonmedewerker. Afgezet tegen het totaal aantal bellers in 2019 waarbij in het keuzemenu een thema is gekozen, te weten 12.125.821 bellers, blijkt dat circa 5% van deze bellers niet konden worden verbonden met een BelastingTelefoonmedewerker op het moment van bellen omdat de wachtrijen vol waren. Dat betekent dat gemiddeld een op de 20 bellers in 2019 niet kon worden doorverbonden met een medewerker.
 Uit een nadere analyse van bellers die in het eerste contact met de BelastingTelefoon niet konden worden toegelaten tot de wachtrij én die zichzelf kenbaar hebben gemaakt met hun BSN, blijkt dat van die bellers ruim 55% in de werkdagen daarna alsnog contact hebben gekregen met een BelastingTelefoonmedewerker. Van de bellers die zich niet kenbaar hebben gemaakt met hun BSN is niet te achterhalen of ze alsnog contact hebben gekregen met de BelastingTelefoon.
 In 2020 zal de BelastingTelefoon het terugbellen na piekmomenten eerst op beperkte schaal testen. Het streven daarbij is om dit gaandeweg steeds meer uit te breiden als deze test succesvol blijkt te zijn.
 Verder zijn via de Ontwerpbegroting 2019 en Voorjaarsnota 2019 extra middelen aan de BelastingTelefoon toegevoegd. Daarmee kon de in te zetten capaciteit bij de BelastingTelefoon worden vergroot. Om gedurende de aangifteperiode het beoogde bereikbaarheidsniveau te realiseren, wordt door de BelastingTelefoon maximaal opgeschaald. Op dit moment zet de BelastingTelefoon capaciteit in die vergelijkbaar is met die in dezelfde periode in 2019. Het zou echter kunnen dat bij de start van de campagne door een langere gemiddelde gesprekstijd dan vorig jaar minder bellers geholpen kunnen worden bij de BelastingTelefoon. Dat kan langere wachttijden meebrengen. Ondanks de goede voorbereiding op de aangiftecampagne, is dit een dusdanig grote operatie dat verstoringen niet zijn uit te sluiten, aldus de staatssecretaris.
 4. Aangifte IB: winst of resultaat uit overige werkzaamheden?
 Het is soms lastig te bepalen of een klant wel of geen ondernemer voor de inkomstenbelasting is. Is sprake van winst uit onderneming of van resultaat uit overige werkzaamheden? In dit artikel leest u hier meer over. Wat zijn de definities volgens de wet en de rechtspraak en hoe komt de Belastingdienst in de praktijk tot een oordeel?
 De bronnen voor belastbaar inkomen uit werk en woning staan in artikel 3.1 Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001). De volgende onderwerpen zijn daarbij van belang:
 • belastbare winst uit onderneming (afdeling 3.2 Wet IB 2001)
 • belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden (afdeling 3.4 Wet IB 2001)
 1. Ondernemer of resultaatgenieter?
 Heeft een belastingplichtige inkomen? De Belastingdienst belast dit dan volgens de 1e bepaling van de Wet IB 2001 waaronder het is gerangschikt (artikel 2.14 van de Wet IB 2001). Daarom toetst de Belastingdienst altijd eerst of sprake is van winst uit onderneming. Is dat niet het geval en is ook geen sprake van inkomsten uit dienstbetrekking (loon)? Dan beoordeelt de Belastingdienst of sprake is van resultaat uit overige werkzaamheden.
 Wat is belastbare winst uit onderneming?
Volgens de wet is belastbare winst uit onderneming het gezamenlijk bedrag van de winst die de belastingplichtige als ondernemer geniet uit één of meer ondernemingen, verminderd met de ondernemersaftrek en de MKB-winstvrijstelling.
 Voor het begrip ‘ondernemer’ is in de wet opgenomen: de belastingplichtige voor rekening van wie een onderneming wordt gedreven en die rechtstreeks wordt verbonden voor verbintenissen betreffende die onderneming. Om te kunnen beoordelen of sprake is van een onderneming voor de inkomstenbelasting kijkt de Belastingdienst of de belastingplichtige ondernemersrisico loopt.
 De wetgever heeft bewust gekozen om geen definitie van het begrip ‘onderneming’ op te nemen. In de jurisprudentie staat een onderneming als volgt omschreven: een onderneming is een duurzame organisatie van arbeid en kapitaal die gericht is op deelname aan het economisch verkeer met het oogmerk om winst te behalen (subjectief criterium). De te behalen winst moet bovendien redelijkerwijs te verwachten zijn (objectief criterium).
 Wat is belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden?
Volgens de wet is belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden het gezamenlijke bedrag van het resultaat uit één of meer werkzaamheden die geen belastbare winst of belastbaar loon genereren, verminderd met de terbeschikkingstellingsvrijstelling volgens artikel 3.90 Wet IB 2001. Het resultaat uit een werkzaamheid is het bedrag van de gezamenlijke voordelen die worden behaald met een werkzaamheid, onder welke naam en in welke vorm ook (artikel 3.94 van de Wet IB 2001).
 De rechtspraak heeft het resultaat uit overige werkzaamheden, als arbeid is verricht, als volgt gedefinieerd: de belastingplichtige heeft arbeid verricht in het economisch verkeer waarmee hij een geldelijk voordeel beoogde dat hij redelijkerwijs kon verwachten en deze arbeid verrichtte hij niet als ondernemer of in een dienstbetrekking.
 Geen ondernemersfaciliteiten voor resultaatgenieters
Volgens artikel 3.95 Wet IB 2001 geldt het winstregime voor het bepalen van het resultaat. Maar de ondernemersfaciliteiten zijn uitgezonderd. Dat betekent dat de belastingplichtige bijvoorbeeld de ondernemersaftrek (artikel 3.74 Wet IB 2001) en de MKB-winstvrijstelling (artikel 3.79a Wet IB 2001) niet mag toepassen bij de berekening van het belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden.
 Vaststellen resultaat of winst
Hoofdregel is dat het resultaat of de winst conform goed koopmansgebruik wordt vastgesteld (artikel 3.25 Wet IB 2001). In sommige situaties kan de Belastingdienst bij het bepalen van het resultaat het kasstelsel toepassen. Dit is echter een uitzondering op de hoofdregel. In het algemeen gaat het om resultaatgenieters die voor hun werkzaamheden periodiek (bijvoorbeeld wekelijks of maandelijks) een nagenoeg vaste betaling ontvangen van dezelfde opdrachtgever. Bijvoorbeeld zorgverleners.
 2. Ondernemer of resultaatgenieter: beoordeling in de praktijk
 Het verschil tussen de begrippen winst uit onderneming en resultaat uit overige werkzaamheden is niet zwart-wit. Zo kan een ondernemer bijvoorbeeld arbeidsintensieve werkzaamheden verrichten, waarbij de factor kapitaal van ondergeschikt belang is. En het is mogelijk dat iemand een onderneming drijft met een geringe hoeveelheid verrichte arbeid. Dat maakt het lastig om een heldere, eenduidige afbakening te maken.
 Daarom is, zoals zo vaak in het fiscale recht, een duiding van de feiten via de rechtspraak van groot belang om te kunnen beoordelen of sprake is van winst uit onderneming of van resultaat uit overige werkzaamheden.
 Voor een belastingplichtige is het meestal gunstig als de Belastingdienst hem als ondernemer voor de inkomstenbelasting aanmerkt. Zo komt hij immers in aanmerking voor de ondernemersfaciliteiten. Bij de beoordeling of sprake is van winst uit onderneming let de Belastingdienst op verschillende criteria. Welke dat zijn, leest u op de website van de Belastingdienst. Het Hof van Amsterdam heeft de ondernemingscriteria verder gespecificeerd (uitspraak van 16 januari 1998, nr. 96/5387, V-N 1998/210). De OndernemersCheck gaat hier uitgebreid op in.
 Voorbeeld: geen ondernemer voor de inkomstenbelasting
 In cassatie heeft de Hoge Raad geoordeeld dat het Gerechtshof Den Haag terecht heeft geoordeeld dat een predikant niet als ondernemer voor de inkomstenbelasting wordt gezien (zaaknummer 42519, datum arrest 26 januari 2007). Het Gerechtshof heeft geoordeeld dat belastingplichtige, die als vaste predikant is verbonden aan een kerkelijke gemeente en als zodanig een vast traktement geniet, niet als zelfstandig beroepsbeoefenaar kan worden aangemerkt. De werkzaamheden van de predikant worden niet zelfstandig en voor eigen rekening verricht en er wordt ook geen ondernemersrisico gelopen. Omdat niet aan deze voorwaarden wordt voldaan en er ook geen sprake is van een dienstbetrekking vallen de inkomsten onder de categorie resultaat uit overige werkzaamheden. Volgens de Hoge Raad geeft het oordeel van het Gerechtshof geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Het Gerechtshof heeft terecht geoordeeld dat belastingplichtige voor de inkomsten uit zijn werkzaamheden als predikant afhankelijk is van de verbintenis met de kerkelijke gemeente waarvan hij een vast traktement ontvangt. Het Gerechtshof stelt dus dat belastingplichtige geen ondernemersrisico loopt en dat er geen sprake is van het zelfstandig verrichten van werkzaamheden.
 3. Verwerk afgekochte lijfrente correct in IB-aangifte 2019
 2. Model jaaropgaaf vanaf 2020 voor alle jaren te gebruiken
 1. Aanvragen subsidie Woonhuisregeling rijksmonumenten
 1. Hoeveel lager mag mijn gebruikelijk loon zijn als ondernemer?
 2. Houd ik recht op ondernemersfaciliteiten als ik niet kan voldoen aan het urencriterium van 1.225 uur per jaar?
 3. De werkkostenregeling wordt tijdelijk verder verruimd. Tot welk bedrag mag ik mijn medewerkers straks vergoedingen, andere verstrekkingen en terbeschikkingstellingen geven?
 4. Hoe ga ik om met een te verwachten verlies in 2020 door het coronavirus?
 5. Hoe wordt omgegaan met de vaste reiskostenvergoeding en thuiswerken vanwege het coronavirus?
 6. Kabinet werkt aan ander voorstel box 3
 7. Verlenging bijzonder uitstel van betaling kan online vanaf 29 juni 2020
 8. Verlenging Tozo 2 tot 1 oktober 2020


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 6.10.2011
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 L 262/33
 ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΉΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΤΟΥ ΕΟΧ
 αριθ. 76/2011
 της 1ης Ιουλίου 2011
 για την τροποποίηση του παραρτήματος VI (κοινωνικές ασφαλίσεις) και του πρωτοκόλλου 37 στη συμφωνία ΕΟΧ
 Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΕΟΧ,
 Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο προσαρμογής της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως τα άρθρα 98 και 101,
 Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
 (1)
 Το παράρτημα VI της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση της μεικτής επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 82/2009 της 3ης Ιουλίου 2009 (1).
 (2)
 Το πρωτόκολλο αριθ. 37 της συμφωνίας τροποποιήθηκε με την απόφαση της μεικτής επιτροπής του ΕΟΧ αριθ. 92/2010 της 2ας Ιουλίου 2010 (2).
 (3)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (3), όπως διορθώθηκε από τις ΕΕ L 200 της 7.6.2004, σ. 1 και ΕΕ L 204 της 4.8.2007, σ. 30, πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (4)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 988/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, ο οποίος τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας και ο οποίος καθορίζει το περιεχόμενο των παραρτημάτων του (4) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (5)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, ο οποίος καθορίζει τη διαδικασία εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (5) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (6)
 Η απόφαση αριθ. Α1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση διαδικασίας διαλόγου και συνδιαλλαγής όσον αφορά την εγκυρότητα εγγράφων, τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας και την καταβολή παροχών δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (7)
 Η απόφαση αριθ. A2, της 12ης Ιουνίου 2009, για την ερμηνεία του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμοστέα νομοθεσία στους αποσπασμένους μισθωτούς και μη μισθωτούς εργαζομένους, οι οποίοι ασκούν προσωρινά δραστηριότητα εκτός του αρμόδιου κράτους πρέπει (7) να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (8)
 Η απόφαση αριθ. E1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες της μεταβατικής περιόδου για την ανταλλαγή δεδομένων με ηλεκτρονικά μέσα, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (9)
 Η απόφαση αριθ. F1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 68 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους κανόνες προτεραιότητας σε περίπτωση σώρευσης δικαιωμάτων για οικογενειακές παροχές (9) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (10)
 Η απόφαση αριθ. H1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πλαίσιο για τη μετάβαση από τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την εφαρμογή αποφάσεων και συστάσεων της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (10) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (11)
 Η απόφαση αριθ. H2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τις μεθόδους λειτουργίας και τη σύνθεση της τεχνικής επιτροπής για την επεξεργασία δεδομένων της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (11) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (12)
 Η απόφαση αριθ. P1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 50 παράγραφος 4, του άρθρου 58 και του άρθρου 87 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκκαθάριση παροχών αναπηρίας, γήρατος και επιζώντων (12) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (13)
 Η απόφαση αριθ. S1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθενείας (13) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (14)
 Η απόφαση αριθ. S2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης ασθενείας (14) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (15)
 Η απόφαση αριθ. S3, της 12ης Ιουνίου 2009, για τον καθορισμό των παροχών που καλύπτονται από τα άρθρα 19 παράγραφος 1 και 27 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και το άρθρο 25 μέρος Α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (16)
 Η απόφαση αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το άρθρο 54 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις αυξήσεις στις παροχές ανεργίας για εξαρτώμενα μέλη της οικογένειας (16) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (17)
 Η απόφαση αριθ. U2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το δικαίωμα σε παροχές ανεργίας πλήρως ανέργων, άλλων από τους μεθοριακούς εργαζόμενους, οι οποίοι κατοικούσαν στην επικράτεια ενός κράτους μέλους άλλου από το αρμόδιο κράτος μέλος στη διάρκεια της τελευταίας περιόδου άσκησης μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας (17) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (18)
 Η απόφαση αριθ. U3, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της έννοιας της «μερικής ανεργίας» που ισχύει για τους ανέργους, οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 65 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (18) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (19)
 Η σύσταση αριθ. P1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την υπόθεση Gottardo, σύμφωνα με την οποία τα προνόμια που απολαμβάνουν οι υπήκοοι ενός κράτους δυνάμει μιας διμερούς σύμβασης κοινωνικής ασφάλισης με τρίτη χώρα πρέπει επίσης να παρέχονται σε εργαζομένους οι οποίοι είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών (19) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (20)
 Η σύσταση αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τη νομοθεσία που είναι εφαρμοστέα σε ανέργους, οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης σε κράτος μέλος στο οποίο κατοικούν (20) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (21)
 Η σύσταση αριθ. U2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 64 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σε ανέργους που συνοδεύουν τους συζύγους ή τους συντρόφους τους οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα σε κράτος μέλος άλλο από το αρμόδιο κράτος (21) πρέπει να ενσωματωθεί στη συμφωνία.
 (22)
 Με στόχο την ορθή λειτουργία της συμφωνίας, το πρωτόκολλο 37 της συμφωνίας πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να συμπεριληφθεί η Διοικητική Επιτροπή για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης όπως ορίζει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και το παράρτημα VI πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να προσδιοριστούν οι διαδικασίες σύνδεσης με την εν λόγω επιτροπή και τους συνδεδεμένους με αυτήν φορείς.
 (23)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 καταργεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου (22), που είναι ενσωματωμένος στη συμφωνία και που πρέπει συνεπώς να διαγραφεί από τη συμφωνία.
 (24)
 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 987/2009 καταργεί, με ισχύ από την 1η Μαΐου 2010, τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 του Συμβουλίου (23), που είναι ενσωματωμένος στη συμφωνία και που πρέπει συνεπώς να διαγραφεί από τη συμφωνία.
 (25)
 Όλες οι πράξεις που περιλαμβάνονται στα κεφάλαια «Πράξεις τις οποίες θα πρέπει να λάβουν δεόντως υπόψη τα συμβαλλόμενα μέρη» και «Πράξεις τις οποίες πρέπει να σημειώσουν τα συμβαλλόμενα μέρη» έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου και συνεπώς πρέπει να διαγραφούν από τη συμφωνία,
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
 Άρθρο 1
 Το παράρτημα VI της συμφωνίας τροποποιείται όπως ορίζεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
 Άρθρο 2
 Το κείμενο του σημείου 5 («Διοικητική Επιτροπή για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων») του πρωτοκόλλου 37 (στο οποίο περιέχεται ο κατάλογος που προβλέπεται στο άρθρο 101) της συμφωνίας αντικαθίσταται με το ακόλουθο:
 «Διοικητική Επιτροπή για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου)».
 Άρθρο 3
 Τα κείμενα των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 883/2004, όπως διορθώθηκε με τις ΕΕ L 200 της 7.6.2004, σ. 1 και ΕΕ L 204 της 4.8.2007, σ. 30, 987/2009 και 988/2009, των αποφάσεων αριθ. A1, A2, E1, F1, H1, H2, P1, S1, S2, S3, U1, U2 και U3, και των συστάσεων αριθ. P1, U1 και U2 στην ισλανδική και τη νορβηγική γλώσσα, τα οποία δημοσιεύονται στο συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι αυθεντικά.
 Άρθρο 4
 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της τελευταίας κοινοποίησης προς τη μεικτή επιτροπή του ΕΟΧ δυνάμει του άρθρου 103 παράγραφος 1 της συμφωνίας (24).
 Άρθρο 5
 Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στο τμήμα για τον ΕΟΧ και στο συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ της Επίσημης Εφημερίδας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
 Βρυξέλλες, 1 Ιουλίου 2011.
 Για τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ
 Ο Πρόεδρος
 Kurt JÄGER
 (1) ΕΕ L 277 της 22.10.2009, σ. 34.
 (2) ΕΕ L 277 της 21.10.2010, σ. 46.
 (3) ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1.
 (4) ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 43.
 (5) ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 1.
 (6) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 1.
 (7) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 5.
 (8) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 9.
 (9) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 11.
 (10) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 13.
 (11) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 17.
 (12) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 21.
 (13) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 23.
 (14) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 26.
 (15) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 40.
 (16) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 42.
 (17) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 43.
 (18) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 45.
 (19) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 47.
 (20) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 49.
 (21) ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 51.
 (22) ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σ. 2.
 (23) ΕΕ L 74 της 27.3.1972, σ. 1.
 (24) Έχουν αναφερθεί συνταγματικές απαιτήσεις.
 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
 Το κείμενο του παραρτήματος VI στη συμφωνία αντικαθίσταται με το ακόλουθο:
 «ΕΙΣΑΓΩΓΗ
 Εφόσον οι πράξεις που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα περιέχουν έννοιες ή αφορούν διαδικασίες που είναι χαρακτηριστικές της κοινοτικής έννομης τάξης, όπως
 —
 προοίμια 7
 —
 αποδέκτες των κοινοτικών πράξεων 7
 —
 αναφορές σε εδάφη ή γλώσσες της ΕΚ,
 —
 αναφορές σε αμοιβαία δικαιώματα και υποχρεώσεις των κρατών μελών της ΕΚ, δημοσίων φορέων, των επιχειρήσεων ή φυσικών προσώπων αυτών και
 —
 αναφορές σε διαδικασίες ενημέρωσης και κοινοποίησης,
 ισχύει το πρωτόκολλο 1 σχετικά με τις οριζόντιες προσαρμογές, εκτός και αν ορίζεται άλλως στο παρόν παράρτημα.
 ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΜΕΙΣ
 I.
 Για τους σκοπούς του παρόντος παραρτήματος και παρά τις διατάξεις του πρωτοκόλλου 1, ο όρος «κράτος (-η) μέλος (-η)» που περιέχεται στις αναφερόμενες πράξεις θεωρείται ότι περιλαμβάνει, πέραν της σημασίας που έχει στις εν λόγω κοινοτικές πράξεις, την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία.
 II.
 Για τους σκοπούς της συμφωνίας, κατά την εφαρμογή των διατάξεων των πράξεων που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα, τα δικαιώματα και τα καθήκοντα της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης η οποία υπάγεται στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και τα δικαιώματα και τα καθήκοντα της Επιτροπής Λογαριασμών και της Τεχνικής Επιτροπής για την επεξεργασία των πληροφοριών, οι οποίες αμφότερες υπάγονται στην εν λόγω Διοικητική Επιτροπή, αναλαμβάνονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VII της συμφωνίας, από τη Μεικτή Επιτροπή του ΕΟΧ.
 I. ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΓΕΝΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
 ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΕΣ ΣΕ
 1.
 32004 R 0883: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1), όπως διορθώθηκε από τις ΕΕ L 200 της 7.6.2004, σ. 1 και ΕΕ L 204 της 4.8.2007, σ. 30, όπως τροποποιήθηκε από την ακόλουθη πράξη:
 —
 32009 R 0988: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 988/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009 (ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 43).
 Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 883/2004 προσαρμόζονται ως εξής:
 α)
 Το ακόλουθο εδάφιο προστίθεται στο άρθρο 87 παράγραφος 10:
 «Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, το άρθρο 65 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο και παράγραφος 3 εφαρμόζεται το αργότερο δύο έτη από την 1η Μαΐου 2012»·
 β)
 Στο παράρτημα I μέρος I προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 Προκαταβολές παροχών διατροφής δυνάμει του νόμου αριθ. 100/2007 περί κοινωνικής ασφάλισης.
 ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 Προκαταβολές παροχών διατροφής δυνάμει του νόμου περί χορηγήσεως προκαταβολών παροχών διατροφής της 21ης Ιουνίου 1989 όπως τροποποιήθηκε.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 Προκαταβολή παροχών διατροφής τέκνων δυνάμει του νόμου αριθ. 2 περί προκαταβολής επιδομάτων διατροφής τέκνων της 17ης Φεβρουαρίου 1989.»·
 γ)
 Στο παράρτημα I μέρος II προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 Εφάπαξ επιδόματα που προορίζονται να αντισταθμίσουν τις δαπάνες της διεθνούς υιοθεσίας σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 152/2006 περί επιδομάτων υιοθεσίας.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 Εφάπαξ επιδόματα πληρωτέα κατά τον τοκετό σύμφωνα με τον νόμο περί εθνικής ασφαλίσεως.
 Εφάπαξ επιδόματα πληρωτέα κατά την υιοθεσία σύμφωνα με τον νόμο περί εθνικής ασφαλίσεως.»
 δ)
 Στο παράρτημα II προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΔΑΝΙΑ
 Άρθρο 7 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003 (σχετικά με την κάλυψη των επιπλέον εξόδων ταξιδίου σε περίπτωση ασθένειας κατά την παραμονή σε άλλο σκανδιναβικό κράτος, που καθιστά δαπανηρότερο το ταξίδι επιστροφής στη χώρα κατοικίας).
 ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
 Άρθρο 7 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003 (σχετικά με την κάλυψη των επιπλέον εξόδων ταξιδίου σε περίπτωση ασθένειας κατά την παραμονή σε άλλο σκανδιναβικό κράτος, που καθιστά δαπανηρότερο το ταξίδι επιστροφής στη χώρα κατοικίας).
 ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΣΟΥΗΔΙΑ
 Άρθρο 7 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003 (σχετικά με την κάλυψη των επιπλέον εξόδων ταξιδίου σε περίπτωση ασθένειας κατά την παραμονή σε άλλο σκανδιναβικό κράτος, που καθιστά δαπανηρότερο το ταξίδι επιστροφής στη χώρα κατοικίας).
 ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 Άρθρο 7 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003 (σχετικά με την κάλυψη των επιπλέον εξόδων ταξιδίου σε περίπτωση ασθένειας κατά την παραμονή σε άλλο σκανδιναβικό κράτος, που καθιστά δαπανηρότερο το ταξίδι επιστροφής στη χώρα κατοικίας).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΔΑΝΙΑ
 Άρθρο 7 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003 (σχετικά με την κάλυψη των επιπλέον εξόδων ταξιδίου σε περίπτωση ασθένειας κατά την παραμονή σε άλλο σκανδιναβικό κράτος, που καθιστά δαπανηρότερο το ταξίδι επιστροφής στη χώρα κατοικίας).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
 Άρθρο 7 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003 (σχετικά με την κάλυψη των επιπλέον εξόδων ταξιδίου σε περίπτωση ασθένειας κατά την παραμονή σε άλλο σκανδιναβικό κράτος, που καθιστά δαπανηρότερο το ταξίδι επιστροφής στη χώρα κατοικίας).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΣΟΥΗΔΙΑ
 Άρθρο 7 της σκανδιναβικής σύμβασης για την Κοινωνική Ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003, (σχετικά με την κάλυψη των επιπλέον εξόδων ταξιδίου σε περίπτωση ασθένειας κατά τη διάρκεια της παραμονής σε άλλο σκανδιναβικό κράτος, που καθιστά δαπανηρότερο το ταξίδι επιστροφής στη χώρα κατοικίας).»
 ε)
 Στο παράρτημα III προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ»·
 στ)
 Στο παράρτημα IV προστίθενται τα ακόλουθα:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ»·
 ζ)
 Στο παράρτημα VIII μέρος 1 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 Όλες οι αιτήσεις στο πλαίσιο του συστήματος βασικών συντάξεων γήρατος και του συστήματος καθορισμένων παροχών για δημοσίους υπαλλήλους.
 ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 Όλες οι αιτήσεις για συντάξεις ασφαλίσεως γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας στο πλαίσιο του συνταξιοδοτικού συστήματος καθώς και για συντάξεις γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας στο πλαίσιο του συστήματος επαγγελματικής σύνταξης, στο μέτρο που οι κανονισμοί του αντίστοιχου ταμείου συντάξεως δεν περιέχουν διατάξεις περί μειώσεως.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 Όλες οι αιτήσεις για συντάξεις γήρατος, εκτός των συντάξεων που αναφέρονται στο παράρτημα IX.»
 η)
 Στο παράρτημα VIII μέρος 2 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 Σύστημα συντάξεων γήρατος το δικαίωμα στις οποίες θεμελιώνεται με την απασχόληση.
 ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 Συντάξεις γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας στο πλαίσιο του συστήματος επαγγελματικής σύνταξης.»·
 θ)
 Στο παράρτημα ΙΧ μέρος I προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 Σύνταξη ορφανού σύμφωνα με τον νόμο περί κοινωνικής ασφάλισης αριθ. 100/2007 και σύνταξη ορφανού σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 129/1997 περί υποχρεωτικής ασφάλισης συντάξεων και περί δραστηριοτήτων συνταξιοδοτικών ταμείων.»·
 ι)
 Στο παράρτημα ΙΧ μέρος II προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 Σύνταξη αναπηρίας υπό μορφή βασικής σύνταξης, συμπληρώματος σύνταξης και συμπληρώματος σύνταξης που σχετίζεται με τη δημογραφική γήρανση σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 100/2007 περί κοινωνικής ασφάλισης.
 Σύνταξη αναπηρίας σύμφωνα με το νόμο αριθ. 129/1997 περί υποχρεωτικής ασφάλισης συντάξεων και περί δραστηριοτήτων συνταξιοδοτικών ταμείων.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 Νορβηγική σύνταξη αναπηρίας, επίσης στην περίπτωση όπου μετατρέπεται σε σύνταξη γήρατος όταν ο δικαιούχος φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης, και όλες οι συντάξεις (συντάξεις επιζώντων και γήρατος) με βάση τις αποδοχές σύνταξης θανόντος προσώπου.»·
 ια)
 Στο παράρτημα X προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 α)
 Επιδόματα τυφλών (Νόμος περί της χορήγησης επιδομάτων τυφλών της 17ης Δεκεμβρίου 1970, όπως τροποποιήθηκε)·
 β)
 Επιδόματα μητρότητας (Νόμος περί της χορήγησης επιδομάτων μητρότητας της 25ης Νοεμβρίου 1981, όπως τροποποιήθηκε)·
 γ)
 Συμπληρωματικές παροχές ασφάλισης γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας (Νόμος συμπληρωματικών παροχών ασφάλισης γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας της 10ης Δεκεμβρίου 1965, όπως τροποποιήθηκε).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 α)
 Εξασφάλιση ελάχιστης συμπληρωματικής σύνταξης σε εκ γενετής ανάπηρα άτομα ή σε άτομα που έμειναν ανάπηρα σε μικρή ηλικία δυνάμει του νόμου περί εθνικής ασφαλίσεως·
 β)
 Ειδικές παροχές σύμφωνα με το νόμο αριθ. 21 της 29ης Απριλίου 2005 σχετικά με συμπληρωματικό επίδομα για τα πρόσωπα που κατοικούν στη Νορβηγία για σύντομες περιόδους.»
 ιβ)
 Στο παράρτημα XI προστίθενται τα ακόλουθα:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ
 1.
 α)
 Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 6, πρόσωπα τα οποία δεν έχουν ασκήσει μισθωτή δραστηριότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη της ΕΚ ή κράτη της ΕΖΕΣ δικαιούνται ισλανδική κοινωνική σύνταξη μόνο εάν είναι ή ήταν προηγουμένως μόνιμοι κάτοικοι της Ισλανδίας επί τουλάχιστον τρία έτη, τηρουμένων των ορίων ηλικίας που επιβάλλει η ισλανδική νομοθεσία.
 β)
 Οι ανωτέρω διατάξεις δεν εφαρμόζονται στο δικαίωμα ισλανδικής κοινωνικής σύνταξης για τα μέλη της οικογένειας των προσώπων που ασκούν ή ασκούσαν μισθωτή δραστηριότητα στην Ισλανδία ή για τους φοιτητές ή τα μέλη των οικογενειών τους.
 2.
 Όπου η μισθωτή ή μη μισθωτή απασχόληση στην Ισλανδία έχει λήξει και ο κίνδυνος προκύπτει κατά τη μισθωτή ή μη μισθωτή απασχόληση σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο ισχύει ο κανονισμός αυτός και όπου η σύνταξη αναπηρίας που χορηγούν τόσο η κοινωνική ασφάλιση όσο και τα συμπληρωματικά συστήματα ασφάλισης (συνταξιοδοτικά ταμεία) στην Ισλανδία δεν περιλαμβάνει πλέον την περίοδο μεταξύ του κινδύνου και της ηλικίας συνταξιοδότησης (μελλοντικές περίοδοι), οι περίοδοι ασφάλισης σύμφωνα με τη νομοθεσία άλλου κράτους στο οποίο ισχύει ο κανονισμός αυτός θα λαμβάνονται υπόψη για την απαίτηση μελλοντικών περιόδων σαν να πρόκειται για περιόδους ασφάλισης στην Ισλανδία.
 ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 1.
 Υποχρεωτική ασφάλιση βάσει του συστήματος ασφάλισης ασθενείας του Λιχτενστάιν για παροχές σε είδος («Krankenpflegeversicherung») και ενδεχόμενες εξαιρέσεις:
 α)
 Η νομοθεσία του Λιχτενστάιν περί υποχρεωτικής ασφάλισης ασθενείας για παροχές σε είδος εφαρμόζεται στα κατωτέρω πρόσωπα που δεν κατοικούν στο Λιχτενστάιν:
 i)
 τα πρόσωπα που υπόκεινται στη νομοθεσία του Λιχτενστάιν βάσει του τίτλου II του κανονισμού·
 ii)
 τα πρόσωπα για τα οποία το Λιχτενστάιν αναλαμβάνει να καλύψει τις δαπάνες των παροχών σύμφωνα με τα άρθρα 24, 25 και 26 του κανονισμού·
 iii)
 τα πρόσωπα που λαμβάνουν παροχές ανεργίας από το Λιχτενστάιν·
 iv)
 τα μέλη οικογενείας των προσώπων που αναφέρονται στις περιπτώσεις i) και iii), ή μισθωτού ή μη μισθωτού εργαζομένου ο οποίος κατοικεί στο Λιχτενστάιν και είναι ασφαλισμένος στο σύστημα ασφάλισης ασθενείας του Λιχτενστάιν·
 v)
 τα μέλη οικογενείας των προσώπων που αναφέρονται στην περίπτωση ii), ή συνταξιούχου ο οποίος κατοικεί στο Λιχτενστάιν και είναι ασφαλισμένος στο σύστημα ασφάλισης ασθενείας του Λιχτενστάιν.
 Ως μέλη οικογενείας θεωρούνται τα άτομα που ορίζονται ως μέλη οικογενείας σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους διαμονής.
 β)
 Τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) μπορούν με αίτησή τους να εξαιρεθούν από την υποχρεωτική ασφάλιση για παροχές σε είδος εφόσον κατοικούν στην Αυστρία και αποδεικνύουν ότι έχουν υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας στο κράτος διαμονής ή αντίστοιχη ασφάλιση ασθενείας. Η εξαίρεση δεν είναι δυνατόν να ανακληθεί εκτός εάν συντρέχει περίπτωση αλλαγής εργοδότη.
 Η αίτηση αυτή
 i)
 πρέπει να υποβληθεί εντός τριών μηνών από τη γένεση της υποχρέωσης ασφάλισης στο Λιχτενστάιν· εάν δικαιολογημένα η αίτηση υποβάλλεται εκπροθέσμως, η απαλλαγή από την υποχρέωση ασφάλισης ισχύει εξ απαρχής. Τα άτομα που ήταν ήδη ασφαλισμένα στην Αυστρία κατά την έναρξη ισχύος του κανονισμού στον ΕΟΧ εξαιρούνται από την υποχρεωτική ασφάλιση για παροχές σε είδος από το Λιχτενστάιν·
 ii)
 ισχύει για όλα τα μέλη οικογενείας που διαμένουν στο ίδιο κράτος.
 2.
 Πρόσωπα που εργάζονται αλλά δεν διαμένουν στο Λιχτενστάιν και τα οποία διαθέτουν κάλυψη υποχρεωτικής ασφάλισης ή αντίστοιχης ασφάλισης στο κράτος διαμονής, καθώς και τα μέλη της οικογενείας τους, σύμφωνα με το σημείο 1(β), μπορούν να επωφεληθούν από τις διατάξεις του άρθρου 19 του κανονισμού κατά την παραμονή τους στο Λιχτενστάιν.
 3.
 Κατ’ εφαρμογή των άρθρων 18, 19, 20 και 27 του κανονισμού για το Λιχτενστάιν, ο αρμόδιος ασφαλιστικός φορέας καλύπτει το σύνολο των βεβαιωμένων εξόδων.
 4.
 Όταν πρόσωπο που υπόκειται στη νομοθεσία του Λιχτενστάιν σύμφωνα με τον τίτλο II του κανονισμού, υπάγεται όσον αφορά την ασφάλιση ασθενείας, κατ’ εφαρμογή του σημείου 1(β), στη νομοθεσία άλλου κράτους στο οποίο έχει εφαρμογή η συμφωνία, οι δαπάνες για παροχές σε είδος σε περίπτωση μη εργατικού ατυχήματος κατανέμονται εξ ημισείας μεταξύ του ασφαλιστικού φορέα του Λιχτενστάιν έναντι εργατικών και μη εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών και του αρμόδιου ασφαλιστικού φορέα ασθενείας του άλλου κράτους, εφόσον υπάρχει δικαίωμα παροχών σε είδος έναντι και των δύο φορέων. Ο ασφαλιστικός φορέας του Λιχτενστάιν έναντι εργατικών και μη εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών αναλαμβάνει μόνος το σύνολο των δαπανών σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, σε περίπτωση ατυχήματος καθ’ οδόν από ή προς τον χώρο εργασίας ή επαγγελματικής ασθενείας, ακόμα και εάν υπάρχει δικαίωμα σε παροχές από φορέα ασφάλισης ασθενείας του κράτους διαμονής.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 1.
 Οι μεταβατικές διατάξεις της νορβηγικής νομοθεσίας που συνεπάγονται μείωση της περιόδου ασφαλίσεως που απαιτείται για πλήρη συμπληρωματική σύνταξη για άτομα που έχουν γεννηθεί πριν από το 1937 εφαρμόζονται σε πρόσωπα που καλύπτονται από τον κανονισμό, υπό την προϋπόθεση ότι ήταν κάτοικοι της Νορβηγίας ή ασκούσαν κερδοσκοπική δραστηριότητα ως μισθωτοί ή μη μισθωτοί στη Νορβηγία, επί τόσα έτη όσα απαιτούνται μετά το δέκατο έκτο έτος ηλικίας και πριν από την 1η Ιανουαρίου 1967. Η απαίτηση ισοδυναμεί με ένα έτος για κάθε έτος μεταξύ του έτους γεννήσεως του ενδιαφερομένου και του 1937.
 2.
 Ένας ασφαλισμένος δυνάμει του νόμου περί εθνικής ασφαλίσεως ο οποίος παρέχει φροντίδα σε ασφαλισμένους ηλικιωμένους, αναπήρους ή ασθενείς που χρειάζονται φροντίδα πιστώνεται, σύμφωνα με τους προβλεπόμενους όρους, με συνταξιοδοτικά μόρια για τις εν λόγω περιόδους. Ομοίως, και με την επιφύλαξη του άρθρου 44 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009, ένα πρόσωπο που φροντίζει μικρά παιδιά πιστώνεται με συνταξιοδοτικά μόρια όταν διαμένει σε άλλο κράτος στο οποίο ισχύει ο παρών κανονισμός, υπό την προϋπόθεση ότι το εν λόγω πρόσωπο βρίσκεται σε γονική άδεια δυνάμει του νορβηγικού εργατικού δικαίου.
 3.
 α)
 Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 6, πρόσωπα τα οποία δεν έχουν ασκήσει μισθωτή δραστηριότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη της ΕΚ ή κράτη της ΕΖΕΣ δικαιούνται νορβηγική κοινωνική σύνταξη μόνο εάν είναι ή ήταν προηγουμένως μόνιμοι κάτοικοι της Νορβηγίας επί τουλάχιστον τρία έτη, τηρουμένων των ορίων ηλικίας που επιβάλλει η νορβηγική νομοθεσία.
 β)
 Οι ανωτέρω διατάξεις δεν εφαρμόζονται στο δικαίωμα νορβηγικής κοινωνικής σύνταξης για τα μέλη της οικογένειας των προσώπων που ασκούν ή ασκούσαν μισθωτή δραστηριότητα στη Νορβηγία ή για τους φοιτητές ή τα μέλη των οικογενειών τους.»
 ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΖΕΣ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΑΜΦΟΤΕΡΕΣ ΣΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΆΡΘΡΟ 101 ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ:
 Η Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και η Νορβηγία μπορούν να στείλουν από έναν αντιπρόσωπο, ο οποίος μετέχει με συμβουλευτική ιδιότητα (ως παρατηρητής) στις συνεδριάσεις της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, η οποία υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς και στις συνεδριάσεις της τεχνικής επιτροπής επεξεργασίας δεδομένων και της επιτροπής λογαριασμών, οι οποίες υπάγονται στη Διοικητική Επιτροπή.
 2.
 32009 R 0987: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, ο οποίος καθορίζει τη διαδικασία εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 1).
 Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 987/2009 προσαρμόζονται ως εξής:
 α)
 Στο παράρτημα 1 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΔΑΝΙΑ
 Άρθρο 15 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003: συμφωνία για την αμοιβαία παραίτηση από την απόδοση σύμφωνα με τα άρθρα 36, 63 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (κόστος παροχών σε είδος όσον αφορά την ασθένεια και τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες και των παροχών ανεργίας) και σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (κόστος διοικητικών και ιατρικών ελέγχων).
 ΙΣΛΑΝΔΙΑ – ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
 Ρύθμιση της 30ής Νοεμβρίου 2001 για την επιστροφή εξόδων κοινωνικής ασφάλισης.
 ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
 Άρθρο 15 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003: συμφωνία για την αμοιβαία παραίτηση από την απόδοση σύμφωνα με τα άρθρα 36, 63 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (κόστος παροχών σε είδος όσον αφορά την ασθένεια και τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες και των παροχών ανεργίας) και σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (κόστος διοικητικών και ιατρικών ελέγχων).
 ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΣΟΥΗΔΙΑ
 Άρθρο 15 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003: συμφωνία για την αμοιβαία παραίτηση από την απόδοση σύμφωνα με τα άρθρα 36, 63 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (κόστος παροχών σε είδος όσον αφορά την ασθένεια και τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες και των παροχών ανεργίας) και σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (κόστος διοικητικών και ιατρικών ελέγχων).
 ΙΣΛΑΝΔΙΑ - ΝΟΡΒΗΓΙΑ
 Άρθρο 15 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003: συμφωνία για την αμοιβαία παραίτηση από την απόδοση σύμφωνα με τα άρθρα 36, 63 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (κόστος παροχών σε είδος όσον αφορά την ασθένεια και τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες και των παροχών ανεργίας) και σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (κόστος διοικητικών και ιατρικών ελέγχων).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΔΑΝΙΑ
 Άρθρο 15 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003: συμφωνία για την αμοιβαία παραίτηση από την απόδοση σύμφωνα με τα άρθρα 36, 63 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (κόστος παροχών σε είδος όσον αφορά την ασθένεια και τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες και των παροχών ανεργίας) και σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (κόστος διοικητικών και ιατρικών ελέγχων).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ
 Άρθρα 2 έως 4 της ρύθμισης της 19ης Μαρτίου 1998 για την επιστροφή εξόδων κοινωνικής ασφάλισης.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ – ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ
 Συμφωνία της 23ης Ιανουαρίου 2007 σχετικά με την επιστροφή των εξόδων για παροχές σε είδος σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/701 και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ
 Συμφωνία της 24ης Νοεμβρίου 2000 βάσει του άρθρου 36 παράγραφος 3 και του άρθρου 63 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και του άρθρου 105 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 σχετικά με την αμοιβαία παραίτηση από την επιστροφή των εξόδων για παροχές εις είδος, σύμφωνα με τους κανονισμούς αυτούς, σε περίπτωση ασθένειας, μητρότητας, εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών, και των εξόδων διοικητικού και ιατρικού ελέγχου.
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ
 Άρθρο 15 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003: συμφωνία για την αμοιβαία παραίτηση από την απόδοση σύμφωνα με τα άρθρα 36, 63 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (κόστος παροχών σε είδος όσον αφορά την ασθένεια και τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες και των παροχών ανεργίας) και σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (κόστος διοικητικών και ιατρικών ελέγχων).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ΣΟΥΗΔΙΑ
 Άρθρο 15 της σκανδιναβικής σύμβασης για την κοινωνική ασφάλιση της 18ης Αυγούστου 2003: συμφωνία για την αμοιβαία παραίτηση από την απόδοση σύμφωνα με τα άρθρα 36, 63 και 70 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (κόστος παροχών σε είδος όσον αφορά την ασθένεια και τη μητρότητα, τα εργατικά ατυχήματα και τις επαγγελματικές ασθένειες και των παροχών ανεργίας) και σύμφωνα με το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (κόστος διοικητικών και ιατρικών ελέγχων).
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ – ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
 Ανταλλαγή επιστολών της 20ής Μαρτίου 1997 και 3ης Απριλίου 1997 σχετικά με το άρθρο 36 παράγραφος 3 και το άρθρο 63 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (επιστροφή ή παραίτηση από την επιστροφή των παροχών σε είδος) και το άρθρο 105 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 (παραίτηση από την επιστροφή των δαπανών διοικητικού και ιατρικού ελέγχου).»
 β)
 Στο παράρτημα 3 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΝΟΡΒΗΓΙΑ»·
 γ)
 Στο παράρτημα 5 προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:
 «ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
 ΝΟΡΒΗΓΙΑ».
 ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ
 3.1.
 32010 D 0424(01): απόφαση αριθ. Α1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση διαδικασίας διαλόγου και συνδιαλλαγής όσον αφορά την εγκυρότητα εγγράφων, τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας και την καταβολή παροχών δυνάμει το κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 1).
 3.2.
 32010 D 0424(02): απόφαση αριθ. A2, της 12ης Ιουνίου 2009, για την ερμηνεία του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμοστέα νομοθεσία στους αποσπασμένους μισθωτούς και μη μισθωτούς εργαζομένους, οι οποίοι ασκούν προσωρινά δραστηριότητα εκτός του αρμόδιου κράτους (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 5).
 4.1.
 32010 D 0424(03): απόφαση αριθ. E1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες της μεταβατικής περιόδου για την ανταλλαγή δεδομένων με ηλεκτρονικά μέσα, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 9).
 5.1.
 32010 D 0424(04): απόφαση αριθ. F1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 68 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τους κανόνες προτεραιότητας σε περίπτωση σώρευσης δικαιωμάτων για οικογενειακές παροχές (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 11).
 6.1.
 32010 D 0424(05): απόφαση αριθ. H1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πλαίσιο για τη μετάβαση από τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την εφαρμογή αποφάσεων και συστάσεων της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 13).
 6.2.
 32010 D 0424(06): απόφαση αριθ. H2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τις μεθόδους λειτουργίας και τη σύνθεση της τεχνικής επιτροπής για την επεξεργασία δεδομένων της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 17).
 7.1.
 32010 D 0424(07): απόφαση αριθ. P1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 50 παράγραφος 4, του άρθρου 58 και του άρθρου 87 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκκαθάριση παροχών αναπηρίας, γήρατος και επιζώντων (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 21).
 8.1.
 32010 D 0424(08): απόφαση αριθ. S1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθενείας (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 23).
 8.2.
 32010 D 0424(09): απόφαση αριθ. S2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης ασθενείας (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 26).
 Για τους σκοπούς της απόφασης αριθ. S2, οι διατάξεις της συμφωνίας προσαρμόζονται ως εξής:
 Παρά τα οριζόμενα στο σημείο 3.3.2 του παραρτήματος της απόφασης, τα κράτη της ΕΖΕΣ έχουν τη δυνατότητα να προσθέτουν τα ευρωπαϊκά αστέρια στις ευρωπαϊκές κάρτες ασφάλισης ασθενείας που εκδίδουν.
 8.3.
 32010 D 0424(10): απόφαση αριθ. S3, της 12ης Ιουνίου 2009, για τον καθορισμό των παροχών που καλύπτονται από τα άρθρα 19 παράγραφος 1 και 27 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και το άρθρο 25 μέρος Α παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 40).
 9.1.
 32010 D 0424(11): απόφαση αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το άρθρο 54 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις αυξήσεις στις παροχές ανεργίας για εξαρτώμενα μέλη της οικογένειας (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 42).
 9.2.
 32010 D 0424(12): απόφαση αριθ. U2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το δικαίωμα σε παροχές ανεργίας πλήρως ανέργων, άλλων από τους μεθοριακούς εργαζόμενους, οι οποίοι κατοικούσαν στην επικράτεια ενός κράτους μέλους άλλου από το αρμόδιο κράτος μέλος στη διάρκεια της τελευταίας περιόδου άσκησης μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 43).
 9.3.
 32010 D 0424(13): απόφαση αριθ. U3, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της έννοιας της «μερικής ανεργίας» που ισχύει για τους ανέργους, οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 65 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 45).
 ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΥΠΟ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ
 10.1.
 32010 H 0424(01): Σύσταση αριθ. P1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την υπόθεση Gottardo, σύμφωνα με την οποία τα προνόμια που απολαμβάνουν οι υπήκοοι ενός κράτους δυνάμει μιας διμερούς σύμβασης κοινωνικής ασφάλισης με τρίτη χώρα πρέπει επίσης να παρέχονται σε εργαζομένους οι οποίοι είναι υπήκοοι άλλων κρατών μελών (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 47).
 11.1.
 32010 H 0424(02): Σύσταση αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τη νομοθεσία που είναι εφαρμοστέα σε ανέργους, οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης σε κράτος μέλος στο οποίο κατοικούν (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 49).
 11.2.
 32010 H 0424(03): Σύσταση αριθ. U2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 64 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σε ανέργους που συνοδεύουν τους συζύγους ή τους συντρόφους τους οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα σε κράτος μέλος άλλο από το αρμόδιο κράτος (ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 51).
 ΙΙ. ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ
 ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΕΣ ΣΕ
 12.
 398 L 0049: Οδηγία 98/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και των μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 209 της 25.7.1998, σ. 46).»


type: legislation

text:
 7.8.2020
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 L 258/6
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2020/1164 VAN DE COMMISSIE
 van 6 augustus 2020
 tot tijdelijke afwijking van sommige bepalingen van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2072 met betrekking tot maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van het plaagorganisme Agrilus planipennis Fairmaire uit Canada en de Verenigde Staten te voorkomen
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 Gezien Verordening (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad van 26 oktober 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten, tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 228/2013, (EU) nr. 652/2014 en (EU) nr. 1143/2014 van het Europees Parlement en de Raad en tot intrekking van de Richtlijnen 69/464/EEG, 74/647/EEG, 93/85/EEG, 98/57/EG, 2000/29/EG, 2006/91/EG en 2007/33/EG van de Raad (1), en met name artikel 41, lid 2,
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1)
 Richtlijn 2000/29/EG van de Raad (2) is ingetrokken en vervangen door Verordening (EU) 2016/2031, terwijl de bepalingen van de bijlagen ervan zijn vervangen door de bepalingen van Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2072 van de Commissie (3).
 (2)
 Agrilus planipennis Fairmaire is een plaagorganisme dat op de lijst in bijlage II, deel A, bij Verordening (EU) 2019/2072 wordt vermeld als een organisme dat voor zover bekend niet in de Unie voorkomt. Het is ook opgenomen in de lijst van prioritaire plaagorganismen van Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1702 van de Commissie (4).
 (3)
 Volgens de informatie die in 2018 tijdens twee audits van de Europese Commissie in Canada en de Verenigde Staten van Amerika is verzameld, werd de naleving van de eisen van bijlage IV, deel A, rubriek I, punt 2.3, optie b), bij Richtlijn 2000/29/EG voorafgaand aan de uitvoer niet voldoende gecontroleerd. Bij Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1959 van de Commissie (5) werd het binnenbrengen op het grondgebied van de Unie van hout van Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. en Pterocarya rhoifolia Siebold en Zucc. uit Canada en de Verenigde Staten van Amerika (“het gespecificeerde hout”) alleen toegestaan op grond van officiële verklaringen als bedoeld in bijlage IV, deel A, rubriek I, punt 2.3, opties a) en c), bij Richtlijn 2000/29/EG. Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1959 is op 30 juni 2020 verstreken.
 (4)
 In bijlage VII, punt 87, bij Verordening (EU) 2019/2072 zijn bijzondere voorschriften vastgesteld om te voorkomen dat het schadelijk organisme Agrilus planipennis Fairmaire via uit bepaalde derde landen afkomstig hout in de Unie wordt binnengebracht en verspreid. De bepalingen van bijlage IV, deel A, rubriek I, punt 2.3, optie b), bij Richtlijn 2000/29/EG zijn nu verwerkt in bijlage VII, punt 87, optie b), bij Verordening (EU) 2019/2072.
 (5)
 In het licht van de resultaten van de audits van de Commissie die in 2018 in Canada en de Verenigde Staten zijn uitgevoerd, wordt het nog steeds passend geacht het binnenbrengen in de Unie van hout van Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. en Pterocarya rhoifolia Siebold en Zucc. van oorsprong uit die derde landen uitsluitend toe te staan op grond van officiële verklaringen als bedoeld in bijlage VII, punt 87, opties a) en c), bij Verordening (EU) 2019/2072.
 (6)
 Deze verordening moet van toepassing zijn tot en met 30 juni 2023 om het mogelijk te maken punt 87 van bijlage VII bij Verordening (EU) 2019/2072 op basis van wetenschappelijke en technische ontwikkelingen te herzien.
 (7)
 De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 Artikel 1
 In afwijking van de bepalingen van bijlage VII, punt 87, bij Verordening (EU) 2019/2072 is het binnenbrengen in de Unie van hout van Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. en Pterocarya rhoifolia Siebold en Zucc. (“het gespecificeerde hout”), zoals beschreven in de bijlage bij deze verordening, van oorsprong uit Canada en de Verenigde Staten van Amerika, uitsluitend toegestaan op grond van officiële verklaringen als bedoeld in de opties a) en c) van het voornoemde punt 87.
 Artikel 2
 Deze verordening treedt in werking op de derde dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Zij is van toepassing tot en met 30 juni 2023.
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 6 augustus 2020.
 Voor de Commissie
 De voorzitter
 Ursula VON DER LEYEN
 (1) PB L 317 van 23.11.2016, blz. 4.
 (2) Richtlijn 2000/29/EG van de Raad van 8 mei 2000 betreffende de beschermende maatregelen tegen het binnenbrengen en de verspreiding in de Gemeenschap van voor planten en voor plantaardige producten schadelijke organismen (PB L 169 van 10.7.2000, blz. 1).
 (3) Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2072 van de Commissie van 28 november 2019 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Verordening (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad, wat betreft beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 690/2008 van de Commissie en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2019 van de Commissie (PB L 319 van 10.12.2019, blz. 1).
 (4) Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/1702 van de Commissie van 1 augustus 2019 tot aanvulling van Verordening (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad door de vaststelling van de lijst van prioritaire plaagorganismen (PB L 260 van 11.10.2019, blz. 8).
 (5) Uitvoeringsbesluit (EU) 2018/1959 van de Commissie van 10 december 2018 tot afwijking van Richtlijn 2000/29/EG van de Raad wat betreft maatregelen om het binnenbrengen en de verspreiding in de Unie van het schadelijk organisme Agrilus planipennis (Fairmaire) via uit Canada of de Verenigde Staten van Amerika afkomstig hout te voorkomen (PB L 315 van 12.12.2018, blz. 27).
 BIJLAGE
 Gespecifieerd hout als bedoeld in artikel 1
 Onder “gespecifieerd hout” wordt verstaan hout als omschreven in de volgende tabel:
 Planten, plantaardige producten en andere materialen
 GN-codes
 Hout van Fraxinus L., Juglans ailantifolia Carr., Juglans mandshurica Maxim., Ulmus davidiana Planch. en Pterocarya rhoifolia Siebold & Zucc., met uitzondering van hout in de vorm van:
 —
 plakjes, spanen, kleine stukjes, zaagsel, schaafsel, resten en afval, geheel of gedeeltelijk verkregen van deze bomen;
 —
 houten verpakkingsmateriaal in de vorm van pakkisten, kratten, trommels en dergelijke verpakkingsmiddelen, laadborden, laadkisten en andere laadplateaus, opzetranden voor laadborden, stuwmateriaal (al dan niet gebruikt voor het vervoer van allerhande voorwerpen), met uitzondering van stuwmateriaal ter ondersteuning van zendingen hout dat van hetzelfde type hout is gefabriceerd als dat van de zendingen hout, dezelfde kwaliteit heeft, en aan dezelfde fytosanitaire voorschriften van de Unie voldoet als de zending hout, maar met inbegrip van hout dat niet zijn natuurlijke ronde oppervlak heeft behouden,
 en meubilair en andere voorwerpen van onbehandeld hout
 ex 4401 12 00
 ex 4403 12 00
 ex 4403 99 00
 ex 4404 20 00
 ex 4406 12 00
 ex 4406 92 00
 4407 95 10
 4407 95 91
 4407 95 99
 ex 4407 99 27
 ex 4407 99 40
 ex 4407 99 90
 ex 4408 90 15
 ex 4408 90 35
 ex 4408 90 85
 ex 4408 90 95
 ex 4416 00 00
 ex 9406 10 00


type: caselaw

text:
 26.11.2011
 LV
 Eiropas Savienības Oficiālais Vēstnesis
 C 347/24
 Apelācijas sūdzība, ko par Vispārējās tiesas (astotā palāta) 2011. gada 13. jūlija spriedumu apvienotajās lietās T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 un T-154/07 ThyssenKrupp Liften Ascenseurs u.c./Komisija 2011. gada 30. septembrī iesniedza ThyssenKrupp AG
 (Lieta C-506/11 P)
 2011/C 347/34
 Tiesvedības valoda — vācu
 Lietas dalībnieki
 Apelācijas sūdzības iesniedzēja: ThyssenKrupp AG (pārstāvji — M. Klusmann un S. Thomas, advokāti)
 Otra lietas dalībniece: Eiropas Komisija
 Apelācijas sūdzības iesniedzējas prasījumi:
 —
 pilnībā atcelt Vispārējās tiesas (astotā palāta) 2011. gada 13. jūlija spriedumu apvienotajās lietās T-144/07, T-147/07, T-148/07, T-149/07, T-150/07 un T-154/07 ThyssenKrupp Liften Ascenseurs u.c./Eiropas Komisija tiktāl, ciktāl ar to ir noraidīta prasība un ciktāl tas attiecas uz apelācijas sūdzības iesniedzēju;
 —
 pakārtoti, vēl vairāk samērīgi samazināt apstrīdētā Eiropas Komisijas 2007. gada 21. februāra lēmuma 2. pantā apelācijas sūdzības iesniedzējai piemēroto naudas sodu;
 —
 pakārtoti tam, nodot lietu atpakaļ Vispārējai tiesai jauna nolēmuma pieņemšanai;
 —
 piespriest Eiropas Komisijai atlīdzināt tiesāšanās izdevumus.
 Pamati un galvenie argumenti
 Šajā apelācijas sūdzībā apelācijas sūdzības iesniedzēja norāda uz Komisijas kompetences neesamību, būtisku formas prasību pārkāpumu, EK līguma un attiecīgi Līguma par ES darbību pārkāpumu un šo līgumu īstenošanā piemērojamo tiesību normu pārkāpumu, kā arī pilnvaru nepareizu izmantošanu un pamattiesību pārkāpumiem, kopā izvirzot septiņus pamatus.
 Pirmkārt, apelācijas sūdzības iesniedzēja iebilst, ka Vispārējā tiesa esot kļūdaini apstiprinājusi Komisijas kompetenci attiecībā uz procedūras īstenošanu. Apelācijas sūdzības iesniedzēja uzskata, ka Vispārējai tiesai esot bijis pienākums atcelt Komisijas lēmumu LESD 101. panta (bijušā EKL 81. panta) nepiemērojamības dēļ, jo vietējiem pārkāpumiem nav starpvalstu nozīmes. Pat ja Vispārējā tiesa atzīstot, ka LESD 101. pants ir piemērojams, tai esot bijis jāievēro, ka Komisijas kompetence katrā ziņā ir pretrunā ar Regulu 1/2003 (1) izveidotajai paralēlo pilnvaru sistēmai pēc EKT paziņojuma. Visbeidzot, Vispārējā tiesa neesot atzinusi, ka, Komisijai novēloti sākot procedūru, esot pārkāptas pamattiesībās aizsargātais precizitātes un likumības princips saistībā ar sodiem.
 Otrkārt, Vispārējā tiesa neesot atzinusi, ka ir pārkāpts princips ne bis in idem, jo Komisija neesot ņēmusi vērā valsts konkurences iestāžu amnestijas lēmumus par labu apelācijas sūdzības iesniedzējai, kas pieņemti pirms procedūras sākšanas.
 Treškārt, apelācijas sūdzības iesniedzēja iebilst, ka Vispārējā tiesa esot kļūdaini apstiprinājusi Komisijas lēmumu apelācijas sūdzības iesniedzēju saukt pie solidārās atbildības kopā ar tās meitassabiedrībām. Neesot apstrīdēts tas, ka apelācijas sūdzības iesniedzēja pati nav piedalījusies pārkāpumos. Vainošana citas personas rīcībā, pamatojoties uz kļūdaino premisu par ekonomiskās vienības atbildību, ir pretrunā sodu [izpildes] tiesībās paredzētajam personiskās atbildības principam, principam in dubio pro reo un tiesībām uz taisnīgu tiesu.
 Ceturtkārt, Vispārējā tiesa kļūdaini neesot atzinusi, ka ar apstiprinājumu par apelācijas sūdzības iesniedzējas saukšanu pie solidārās atbildības, esot pārkāpts personiskās atbildības princips. Pakārtoti, apelācijas sūdzības iesniedzēja iebilst, ka Vispārējā tiesa esot kļūdaini apstiprinājusi Komisijas lēmumu attiecībā uz neesošajām atbildības kvotām iekšējās attiecībās un šajā ziņā spriedumā neesot pamatojuma.
 Piektkārt, apelācijas sūdzības iesniedzēja iebilst, ka Vispārējā tiesa spriedumā neesot ievērojusi tai likumīgi noteikto visaptverošo pienākumu veikt pārbaudi, jo Vispārējā tiesa esot nepietiekami pārbaudījusi to, vai Komisija nav nesamērīgi noteikusi sākumsummu, preventīvo reizināšanas koeficientu, un par vienlaicīgiem pārkāpumiem vairākkārtēji piemērojusi naudas sodu, kā arī nav izvērtējusi apelācijas sūdzības iesniedzējas sadarbību, un tādējādi Vispārējā tiesa esot pārkāpusi pamattiesības uz taisnīgu tiesu un tajā ietverto tiesību aizsardzības garantiju. Katrā ziņā minētajā spriedumā neesot pietiekama pamatojuma tiktāl, ciktāl tajā, atkāpjoties no Komisijas lēmumu pieņemšanas prakses, esot apstiprināta vairākkārtēja naudas soda piemērošana.
 Sestkārt, ir izvirzīts iebildums par samērīguma principa un vienlīdzīgas attieksmes principa pārkāpumu attiecībā uz sākumsummas noteikšanu saistībā ar pārkāpumu, kas attiecas uz Vāciju, jo, nosakot sākumsummu, esot ņemts vērā negūtais apgrozījums, lai gan to nepieļauj primāri apsvērumi. Vispārējā tiesa šajā ziņā attiecībā pret Schindler esot atbilstoši sniegusi atšķirīgu pamatojumu, bet prettiesiski neesot šo atšķirību ievērojusi attiecībā pret apelācijas sūdzības iesniedzēju.
 Septītkārt, ir izvirzīts iebildums par kļūdainu sākumsummas noteikšanu arī saistībā ar naudas sodu, kas attiecas uz Nīderlandes tirgu; tā tirgus apjoms esot pilnībā ņemts vērā, lai gan to kartelis skāra tikai niecīgā apjomā.
 (1) Padomes 2002. gada 16. decembra Regula (EK) Nr. 1/2003 par to konkurences noteikumu īstenošanu, kas noteikti Līguma 81. un 82. pantā (OV L 1, 1. lpp.).


text:
 12.1.2017
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 L 8/22
 EMP ÜHISKOMITEE OTSUS
 nr 189/2015,
 10. juuli 2015,
 millega muudetakse EMP lepingu XIII lisa „Transport“ [2017/29]
 EMP ÜHISKOMITEE,
 võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut (edaspidi „EMP leping“), eriti selle artiklit 98,
 ning arvestades järgmist:
 (1)
 EMP lepingusse tuleb inkorporeerida komisjoni 29. jaanuari 2015. aasta määrus (EL) nr 2015/140, millega muudetakse määrust (EL) nr 965/2012 häirimatu kabiinitööaja osas ja parandatakse nimetatud määrust (1).
 (2)
 Seetõttu tuleks EMP lepingu XIII lisa vastavalt muuta,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 EMP lepingu XIII lisa punktile 66nf (komisjoni määrus (EL) nr 965/2012) lisatakse järgmine taane:
 „—
 32015 R 0140: komisjoni 29. jaanuari 2015. aasta määrus (EL) 2015/140 (ELT L 24, 30.1.2015, lk 5)“.
 Artikkel 2
 Määruse (EL) 2015/140 islandi- ja norrakeelne tekst, mis avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP kaasandes, on autentsed.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub 11. juulil 2015, tingimusel et kõik EMP lepingu artikli 103 lõike 1 kohased teated on edastatud (*1).
 Artikkel 4
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.
 Brüssel, 10. juuli 2015
 EMP ühiskomitee nimel
 eesistuja
 Atle LEIKVOLL
 (1) ELT L 24, 30.1.2015, lk 5.
 (*1) Põhiseadusest tulenevaid nõudeid ei ole nimetatud.


type: wikipedia

text:
Is club Cumann Lúthchleas Gael i gContae Luimnigh é CLG Clochán .
 Suíomh
 Tá an club bunaithe i bparóiste Naomh Eoin thart ar Gharraí Eoin, Bóthar Mulgrave agus Geata Eoin i lár Chathair Luimnigh. ach, ós rud é gur thréig móramh daonra an pharóiste go dtí tithíocht nua ar imeall na cathrach le linn dara leath an 20ú haois, tagann an-chuid dá imreoirí anois óna heastáit timpeall Bóthar Bhéal Átha Shiomóin agus Bóthar Childers ar thaobh thoir na cathrach ar nós Páirc Lynwood, Radharc Chaladh Uí Threoigh agus Páirc Phlásóg na Coille.
 Cluichí
 Imrítear an pheil agus an iomáint i gClochán. Cé go raibh béim an chlub dírirthe ar dtús i dtreo na hiomána, tháinig an pheil chun chinn le linn blianta na 1950í agus d’éirigh níos fearr le Clochán sa pheil ón mbliain 1982 i leith.
 Stair
 Bhí foirne ag imirt peile agus iomána lena chéile i lár-chathair Luimnigh sular bhunaíodh CLG sa bhliain 1884 agus cláraíodh iad go hoifigiúil mar clubanna nuair a ghlacadh le rialacha caighdeánacha an dá spórt. Ina measc siúd, b'iad Na Trádálaithe an fhoireann peile ba láidre sa chontae agus ba iad Naomh Mícheál as paróiste lár na cathrach an club iomána ba láidre sa chathair.
 Bhí club eile bunaithe i nGarraí Eoin agus Sráid Mulgrave agus thugadar Naomh Eoin, ainm paróiste na hardeaglaise, orthu. Shroicheadar cluiche ceannais Craobh Peile Sinsear Chontae Luimnigh sa bhliain 1889 ach chailleadar i ndiaidh achomharc ó Na Trádálaithe. Tá tuarisc faoi chomórtas peile a d'imríodar i gcoinne Craobh Emmet in Áth na Coite i Mí Márta na bliana 1895 ach is beag tagairt a bhfuil orthu i ndiaidh sin. Is cosúil go raibh an club tar éis titim as a chéile roimh teacht an 20ú aois.
 Sa bhliain 1902, tháinig iománaithe agus peileadóirí an pharóiste le chéile chun club nua a eagrú agus ba é Clochán an t-aon chlub CLG sa chontae a raibh stádas sinsear leanúnach acu sa pheil agus san iomáint araon ón lá sin suas go dtí gur thit na hiománaithe síos go dtí an grád idirmheánach sa bhliain 2002. Bhí an-chuid clubanna gníomhch fós i lár na cathrach le linn blianta na 1900í ach, le teacht an Chéad Chogaidh Dhomhanda agus na dTrioblóidí ina dhiaidh, bhí an mór-chuid díobh, foirne ar nós Naomh Micheál, na Seamróga, Na Náisiúnaithe agus Na Gearaltaigh, tar éis titim as a chéile. Mhair Clochán, áfach, agus thángadar chun chinn le linn blianta na 1910í nuair a ghabhadar Craobh Iomána Sinsear Chontae Luimnigh faoi cheathair i ndiaidh an bua d'fháil ar Caisleán Uí Chonaill i gcluiche ceannais na bliana 1914, Cathair Laighin sa bhliain 1915, Feadamar sa bhliain 1916 agus An Caisleán Nua Thiar sa bhliain 1918.
 Tar éis dóibh an chorn a bhuachaint arís sa bhliain 1926, tháinig meath éigin orthu nuair ba iad Éire Óg club mór na hiomána sa chathair agus Átháin sa chontae. Chomh maith le sin, bhí clubanna nua gairmiúile ar nós Garda agus Tuamhan (a bhí bunaithe sna Fórsaí Cosanta agus a athainmníodh An 12ú Cathalán i ndiaidh An Dara Cogadh Domhanda) ag mealladh imreoirí a bhí ag teacht chun na cathrach ó chontaethe eile.
 Ach tháinig Clochán ar ais i ndiaidh dóibh sárú ar Naomh Pádraig sa bhliain 1957 chun Craobh Iomána Sinsear an Chontae a ghabháil don chúigiú uair agus bhuadar arís é sna blianta 1958, 1968, 1971 agus 1986. D'fhanadar i measc cumhachtaí móra na hiomána suas go dtí blianta na 1990í ach ba bhuille mór é dóibh nuair a thiteadar síos go dtí an grád idirmheánach sa bhliain 2001. D'éirigh leo an príomh-ghrád a bhaint amach arís sa bhliain 2007 nuair a bhuadar Craobh Iomána Idirmheánach an chontae na bliana sin ach thiteadar síos arís sa bhliain 2010.
 Ní raibh cáil mhór ar fhoirne peile Clocháin suas go dtí an bhliain 1955 nuair a bhuadar ar Sháirséalaigh an Chonartha i gcluiche ceannais craobh sinsear an chontae. D'éirigh leo arís i gcomórtaisí na mblianta 1959, 1967, 1969, 1970 agus 1971. Tháinig ré órga eile chucu nuair a bhuadar an craobh faoi sheacht idir na blianta 1982 agus 1996. Ach mar an gcéanna lena niománaithe, tá na peileadóirí tar éis dul i léig chomh maith agus níor éirigh le Clochán cluiche leathcheannais craobh sinsear an chontae a shroichint ón mbliain 1996. Sa bhliain 2010, thit peileadóirí an chlub síos go dtí an grád idirmheánach i dteannta leis na hiománaithe.
 Tá Clochán sa dara áit i measc buaiteoirí Craobh Peile Sinsear Chontae Luimnigh tar éis an chorn a ghabháil ar cheithre uair déag agus sa tríú áit san iomáint tar éis bua d’fháil faoi dheich. Bhuadar an dá chorn sna blianta 1971 agus 1986, rud nár éirigh le aon chlub eile sa chontae a dhéanamh riamh.
 Páirc Imeartha
 D’imir Clochán ar pháirceanna éigin i gceantar Saingil sarar cheannaíodh Páirc Clocháin ar chúinne Bóthar Childers agus Lána an Mhuileann Fola le linn blianta na 1970í.
 Imreoirí Cáiliúla
 I measc imreoirí cáiliúla an chlub, tá Micheál Mac an Chrois (Mickey Cross a bhuaigh boinn Craobh na hÉireann sna blianta 1934 agus 1936) agus Éamonn Ó Creagáin (Eamonn Cregan a bhuaigh bonn Craobh na hÉireann sa bhliain 1973).
 Naisc sheachtracha
 Claughaun GAA Club (Béarla)
 Limerick GAA (Béarla)
 Saint John's Parish (Béarla)
 Saint Michael's Parish (Béarla)
 Altanna nuachtáin a fhoilsíodh faoi stair CLG i gContae Luimnigh (Béarla)
 Tagairtí
 “One Hundred Years of Glory: A History of Limerick GAA”, Ó Ceallaigh, Séamus & Murphy, Seán, 1984, (Béarla).
 Clochan (Luimneach)
 Clochan (Luimneach)
 Clochan


text:
Il teatro municipale 1o Maggio (Teatro 1.° de Mayo in spagnola) è un teatro d'opera della città argentina di Santa Fe, capoluogo della provincia omonima.
 Storia
 Il teatro venne commissionato dal sindaco di Santa Fe Sixto Sandaza dal momento che la città, capitale di una delle province più prospere del paese, era ancora sprovvista di una struttura teatrale. La costruzione, iniziata nel 1903, venne commissionata all'architetto franco-argentino Augusto Plou, il quale optò per il costruendo teatro un esterno in stile neoclassico francese e degli interni in stile Rococò. La facciata venne abbellita con due sculture di Nicola Gulli, allegorie della musica e della danza, mentre il salone d'ingresso venne dipinto dal pittore italo-argentino Nazzareno Orlandi.
 Il teatro venne inaugurato il 5 ottobre 1905.
 Tra il 1971 ed il 1973 il teatro venne sottoposto ad alcune modifiche ed ingrandimenti che portarono all'apertura di due nuove sale, all'installazione di un moderno sistema elettrico e dell'aria condizionata.
 In occasione del centenario il teatro fu sottoposto ad un profondo restauro volto a restituire alla struttura il suo aspetto originario.
 Altri progetti
 Architetture di Santa Fe (Argentina)
 Muni
 Santa Fe (Argentina)
 Monumenti nazionali dell'Argentina


text:
 23.7.2005
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 C 182/1
 SENTENCIA DEL TRIBUNAL DE JUSTICIA
 (Sala Primera)
 de 26 de mayo de 2005
 en el asunto C-301/02 P: Carmine Salvatore Tralli contra Banco Central Europeo (1)
 («Recurso de casación - Personal del Banco Central Europeo - Contratación - Prórroga del período de prueba - Despido durante el período de prueba»)
 (2005/C 182/01)
 Lengua de procedimiento: alemán
 En el asunto C-301/02 P, que tiene por objeto un recurso de casación interpuesto, con arreglo al artículo 49 del Estatuto CE del Tribunal de Justicia, el 26 de agosto de 2002, Carmine Salvatore Tralli (abogado: Sr. N. Pflüger), y en el que la otra parte en el procedimiento es: Banco Central Europeo (agentes: Sra. V. Saintot y Sr. M. Benisch, asistidos por el Sr. B. Wägenbaur, abogado), el Tribunal de Justicia (Sala Primera), integrado por el Sr. P. Jann, Presidente de Sala, el Sr. A. Rosas, la Sra. R. Silva de Lapuerta (Ponente) y los Sres. S. von Bahr y K. Schiemann, Jueces; Abogado General: Sr. P. Léger; Secretario: Sra. M.-F. Contet, administradora principal, ha dictado el 26 de mayo de 2005 una sentencia cuyo fallo es el siguiente:
 1)
 Desestimar el recurso de casación.
 2)
 Condenar en costas al Sr. Tralli.
 (1) DO C 289, de 23.11.2002.


text:
 19.12.2013
 ET
 Euroopa Liidu Teataja
 L 345/13
 EMP ÜHISKOMITEE OTSUS
 nr 144/2013,
 15. juuli 2013,
 millega muudetakse EMP lepingu XIII lisa „Transport”
 EMP ÜHISKOMITEE,
 võttes arvesse Euroopa Majanduspiirkonna lepingut (edaspidi „EMP leping”), eriti selle artiklit 98,
 ning arvestades järgmist:
 (1)
 EMP lepingusse tuleb inkorporeerida komisjoni 4. mai 2012. aasta määrus (EL) nr 383/2012, millega kehtestatakse andmekandjaga (mikrokiibiga) juhilubade tehnilised nõuded (1).
 (2)
 Seetõttu tuleks EMP lepingu XIII lisa vastavalt muuta,
 ON VASTU VÕTNUD KÄESOLEVA OTSUSE:
 Artikkel 1
 EMP lepingu XIII lisa punkti 24f (Euroopa Parlamendi ja nõukogu direktiiv 2006/126/EÜ) järele lisatakse:
 „24fa.
 32012 R 0383: komisjoni määrus (EL) nr 383/2012, 4. mai 2012, millega kehtestatakse andmekandjaga (mikrokiibiga) juhilubade tehnilised nõuded (ELT L 120, 5.5.2012, lk 1).
 Käesolevas lepingus loetakse selle määruse sätteid järgmises kohanduses:
 III lisa punktis III.4.2 lisatakse a-tähele eraldusnumbrite osas:
 „—
 14 – Island
 —
 15 – Liechtenstein
 —
 16 – Norra” ”
 Artikkel 2
 Määruse (EL) nr 383/2012 islandi- ja norrakeelne tekst, mis avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP kaasandes, on autentsed.
 Artikkel 3
 Käesolev otsus jõustub 16. juulil 2013 tingimusel, et EMP ühiskomiteele on edastatud kõik EMP lepingu artikli 103 lõike 1 kohased teated (2).
 Artikkel 4
 Käesolev otsus avaldatakse Euroopa Liidu Teataja EMP osas ja EMP kaasandes.
 Brüssel, 15. juuli 2013
 EMP ühiskomitee nimel
 eesistuja
 Thórir IBSEN
 (1) ELT L 120, 5.5.2012, lk 1.
 (2) Põhiseadusest tulenevaid nõudeid ei ole nimetatud.