type: other

text:
Ius et Praxis - Una Libertad Procesal: Análisis y Proposición Constitucional (un "aproach" de la libertad provisional en torno al nuevo proceso penal) Servicios PersonalizadosArticuloArticulo en XMLReferencias del artículoComo citar este artículoTraducción automáticaEnviar articulo por emailIndicadoresCitado por SciELO AccesosLinks relacionadosCitado por Google Similares en
 SciELO Similares en Google CompartirOtrosOtrosPermalinkIus et Praxisversión On-line ISSN 0718-0012Ius et Praxis v.7 n.2 Talca 2001 http://dx.doi.org/10.4067/S0718-00122001000200012 Ius et Praxis Año 7 No 2: 273 - 283, 2001 ARTíCULOS DE DOCTRINA Una Libertad Procesal: Análisis y Proposición Constitucional (un “aproach” de la libertad provisional en torno al nuevo proceso penal) Gonzalo Álvaro Serey Torres (*) (*) Abogado, Universidad Central. Profesor de Derecho Político y Derecho Constitucional, Facultad de Ciencias Jurídicas, Universidad de Atacama. I. CONTEXTUALIZACIÓN Este trabajo no pretende plantear una solución acerca de la constitucionalidad de la aplicación del proceso penal acusatorio en forma graduada en nuestro país, y la convivencia paralela de dos sistemas simultáneos, entendemos en todo caso, que la incorporación de la disposición trigésimo sexta transitoria en nuestra Constitución no acaba el problema1. Este trabajo debe contextualizarse a la luz de las implicancias constitucionales que presenta la libertad provisonal en el nuevo sistema y si es precisamente procedente hablar de libertad provisional. II. LA LIBERTAD DEL INDIVIDUO: UNA LIBERTAD PROCESAL La libertad del individuo nos plantea una problemática (esto es, un conjunto de problemas relacionados entre sí) que existe desde que el hombre dice tener racionalidad, quizás no se discute desde siempre, pero que ya existía eso no cabe duda. Los sistemas políticos democráticos precisamente plantean como telos a la libertad, no así los sistemas autocráticos que creen como motor de la sociedad cualquiera menos la libertad. Son valores esenciales de toda democracia, la dignidad de la persona humana, su igualdad y libertad. Con la dignidad de la persona humana se quiere reconocer a un ser único e irrepetible que merece respeto por su sola calidad de ser persona, ello supone una conciencia de esa calidad no sólo de sí mismo sino que también frente a los demás, lo que hace colocarse en una situación de igualdad frente a éstos. Esta igualdad hace constituir sociedades en donde cada uno de los individuos que la componen tienen el mismo valor. En definitiva el telos de las Democracias es la libertad, pero ella fundada en una igualdad, la que se sustenta en reconocer a todos y cada uno de los miembros de la sociedad política su dignidad de persona humana. Nos resulta natural y espontáneo reconocernos que somos hombres libres, aunque muchas veces no tengamos conciencia de ello, y es precisamente cuando se nos conculca dicha libertad cuando recordamos y alegamos que somos efectivamente hombres libres. Nadie se cuestiona y se pregunta acerca de la libertad del hombre, cuando se encuentra ejerciéndola plenamente, sino que es al momento de privarse de ella cuando recién apreciamos la libertad, esto es, la entendemos de mejor manera en su negación. Los tratados internacionales en esta materia son claros al respecto: La Declaración Universal de Derechos Humanos, en su artículo 11.1 nos señala que "Toda persona acusada de delito tiene derecho a que se presuma su inocencia mientras no se pruebe su culpabilidad, conforme a la ley y en juicio público en el que se le hayan asegurado todas las garantías necesarias para su defensa" El Pacto Internacional de Derechos Civiles y Políticos, reconoce en su artículo 14.2 que "Toda persona acusada de un delito tiene derecho a que se presuma su inocencia mientras no se pruebe su culpabilidad conforme a la ley" La Convención Americana sobre Derechos Humanos, "Pacto de San José de Costa Rica", nos señala en su artículo 8.2 que "Toda persona inculpada de delito tiene derecho a que se presuma su inocencia mientras no se establezca legalmente su culpabilidad". Todo lo anterior nos debe hacer concluir la existencia de un común denominador en estas disposiciones relativas al principio de inocencia y consecuente con ello con la libertad del hombre: ¡La inocencia y la libertad del hombre se pretende resaltar y garantizar cuando ella se encuentra adscrita a un proceso! Resulta hasta casi tautológico expresar la libertad del hombre cuando el hombre es libre, en cambio, resulta existencialmente complejo expresar que el hombre es inocente y consecuencialmente libre, cuando se encuentra privado de ella. Entonces, -en este trabajo- nos debe interesar la libertad del hombre circunscrita en una esfera muy particular, y es cuando ella se encuentra adscrita a un proceso, porque es recién ahí cuando existencialmente nos encontramos en condición de alegar nuestra inocencia y libertad. Nuestra Carta fundamental al respecto consigna en el artículo 19 numeral 3 inciso 6 que "La ley no podrá presumir de derecho la responsabilidad penal". De esta manera, si se reconoce por una parte que no se podrá presumir de derecho la responsabilidad penal, se está asimismo, reconociendo -a contrario sensu- que debe presumirse su inocencia en un proceso penal. Así, se deja en el ámbito constitucional el reconocer que la ley no podrá presumir de derecho la responsabilidad penal, y se deja en el ámbito de tratados internacionales su natural consecuencia, cual es, el principio de inocencia. Sin perjuicio de lo anterior, en el ámbito legal -en nuestro orden jurídico- se reconoce expresamente en nuestro país el principio de inocencia: En el artículo 42 del inquisitivo Código de Procedimiento Penal se señala que "a nadie se le considerará culpable de delito ni se le aplicará pena alguna sino en virtud de sentencia dictada por el tribunal establecido por la ley,...", a su respecto el Nuevo Código Procesal Penal (en adelante N.C.P.P.) dispone en su "artículo 4 Presunción de inocencia del imputado. Ninguna persona será considerada culpable ni tratada como tal en tanto no fuere condenada por una sentencia firme." Así esta nueva garantía procesal dentro del sistema acusatorio impone a los distintos intervinientes del nuevo proceso penal la obligación no sólo de considerar inocente al imputado, sino aún más, de tratarlo como tal, ya sea en los actos del procedimiento ante los tribunales (jueces de garantía o tribunales del juicio oral en lo penal) como asimismo, durante la investigación (dirigida por el Ministerio público) hasta cuando no se dicte sentencia firme. Las formas de coerción procesal, particularmente la privación de libertad durante un proceso se asemeja mucho al modo de afectación que le produce al imputado al término del proceso cuando se le aplica una pena condenatoria. En general, en nuestro sistema legal, tanto aquellas medidas que se adoptan durante el proceso, como asimismo las penas, coinciden en la privación de libertad como aquel instrumento principal. En el sistema inquisitivo chileno la circunstancia que una persona fuere sometida a proceso por un delito determinado convierte generalmente la detención en prisión preventiva. Hasta antes del año 1976 en Chile existía un régimen de delitos inexcarcelables, es decir, en aquellos delitos considerados más graves, la prisión preventiva era necesaria por un cierto plazo, no facultando al juez a levantarla. Es con el Acta Constitucional N° 3 donde se estableció la posibilidad que la prisión preventiva fuese otorgada por el juez, derogando de esta manera los delitos inexcarcelables. Este criterio fue incorporado en la Constitución de 1980 y estableciendo la actual redacción del artículo 19 N° 7 letra e) . "La libertad provisional procederá a menos que la detención o la prisión preventiva sea considerada por el juez como necesaria para las investigaciones del sumario o para la seguridad del ofendido o de la sociedad. La ley establecerá los requisitos y modalidades para obtenerla." Sin perjuicio de lo anterior, el sistema del Código de Procedimiento Penal igualmente continúa funcionando sobre la base de un sistema de coerción necesaria, ya sea a través de la prisión preventiva (un sistema de coerción cerrada) o a través de la libertad provisional (un sistema de coerción abierto) por cuanto aquellos que se encuentran en esta última situación, no están con una libertad plena, ya que igualmente se encuentra sujeto a una serie de limitaciones, como no poder salir del país o la imposibilidad de ejercer derechos políticos, en fin, una serie de restricciones al ejercicio de la libertad. Es el sometimiento a proceso el eje rector de coerción en el Código de Procedimiento Penal, y con ello el imputado quedará sujeto a uno de los dos regímenes de control posible: la prisión preventiva o la libertad provisional. Nociones que en momentos se confunden con los términos "proceso" y "castigo", como importando con el procesamiento una forma anticipada de comienzo del castigo. III. LA LIBERTAD DEL INDIVIDUO EN EL NUEVO SISTEMA PROCESAL PENAL En un modelo inquisitivo el juez tenderá a buscar una verdad histórica, luego, de esta manera la finalidad del procedimiento no puede ser otra que la búsqueda insaciable del delincuente, luego éste se nos presenta como el objeto del procedimiento. En cambio, en el sistema o modelo acusatorio, se tendrá que ponderar el mayor equilibrio posible entre las garantías del imputado y la eficacia de la persecución penal, con ello una excepcional privación de libertad tendrá por objeto no sólo asegurar la comparecencia del acusado en el juicio, sino que debiera además, establecerse por una parte, como un límite al poder punitivo del Estado, como asimismo por otra, como un sistema capaz de regular la aplicación de la sanción penal, ello a través un sistema de valoración libre de la prueba con un reconocimiento irrestricto a la dignidad de la persona humana2. En un proceso penal no sólo hay victimarios, también hay víctimas, y ellos son sujetos procesales en el nuevo sistema acusatorio. En consideración al nuevo sistema acusatorio chileno3 las medidas cautelares tendientes a asegurar los fines del procedimiento son nominalmente las mismas de sistema inquisitivo, (la citación, el arraigo, la detención y la prisión preventiva) pero, además, se adiciona una serie de medidas especiales, tales como, la prohibición de asistir a determinadas reuniones, recintos o espectáculos públicos, o de visitar determinados lugares4. La prisión preventiva sólo procederá cuando las demás medidas cautelares personales fuesen insuficientes para asegurar las finalidades del procedimiento. Así se presenta la libertad en el proceso como la regla general, y la prisión preventiva absolutamente excepcional. Todo ello es concordante con los tratados internacionales en esta materia, los cuales exigen y prescriben la libertad en el proceso como la regla general, y su limitación sólo subordinada a las garantías que aseguren la comparecencia del imputado en el proceso. De esta manera la Convención Americana de Derechos Humanos establece en el artículo 7 n 5 en cuanto, "Su libertad (del imputado) podrá estar condicionada a garantías que aseguren su comparecencia en el juicio." Una razón sicológica para denotar lo excepcional de la prisión preventiva en el nuevo sistema constituye la desaparición del "auto de procesamiento", ello va a traer como consecuencia que la determinación de la prisión preventiva va a requerir un mayor análisis y no un acto tan reflejo como pudiere derivarse del simple procesamiento. La privación de la libertad en un sistema acusatorio sólo resulta aplicable cuando se tiene por objeto cumplir con los fines del procedimiento, de esta manera existe una estrecha relación entre las medidas cautelares y los fines del procedimiento, ya que las primeras sólo tendrán sentido en el proceso penal cuando se presenten como el medio a través del cual se logre las finalidades del procedimiento. Cabe entonces preguntarse ¿cuáles son las finalidades del procedimiento en un sistema acusatorio? No resulta ajeno entender que a través de las medidas cautelares se pretenda asegurar a la persona del imputado para la celebración de los actos del procedimiento, o para la ejecución de la sentencia condenatoria que eventualmente pudiera dictarse. Asimismo, no resulta descabellado que bajo circunstancias muy calificadas -y como tales excepcionalísimas- que se considere la libertad del imputado como determinante para el éxito de la investigación criminal, y por lo tanto resultaría coherente y conveniente someterlo a una prisión preventiva temporal. Ahora bien, conforme a lo preceptuado en el artículo 19 N° 7 letra e) de nuestra Constitución, resulta posible someter a prisión preventiva al imputado cuando resulte peligrosa para la seguridad del ofendido o de la sociedad, en otras palabras, "la seguridad del ofendido o de la sociedad" ¿pueden ser considerados fines del procedimiento?. Dejamos planteada la interrogante que trataremos de dilucidar al tiempo del análisis final. IV. ANÁLISIS DE LA LIBERTAD EN LA CONSTITUCIÓN En los sistemas autocráticos, institucionalmente no se respeta a la persona en cuanto a su libertad, igualdad y dignidad, y más aún muchas veces son los propios Estados quienes se encargan de conculcar los derechos de las personas. En los sistemas democráticos, en cambio, la lógica nos indica que esto no debiera ser así, pero de todas maneras existen algunos puntos de mayor vulnerabilidad para el Estado donde éste debe preocuparse con el mayor celo posible, y conforme a este criterio sería la determinación del tipo de sistema procesal penal que la sociedad se dará a sí misma. Se preguntará ¿Busco un sistema para rehacer una verdad histórica de los hechos presuntivamente delictuosos, o me doy un sistema donde pretendo buscar otros intereses distintos a la mera descripción histórica de los hechos?. Constituye -sin lugar a dudas- una decisión política fundamental para toda la sociedad. La no-modificación expresa del artículo 19 N° 7 letra e) de nuestra Constitución sólo se puede entender a luz de la aplicación de los tratados internacionales en esta manera, sin perjuicio de ello resulta clara y obvia su inminente modificación expresa. Al respecto el Pacto de Derechos Civiles y Políticos reconoce en su artículo 14.1 "Todas las personas son iguales ante los tribunales y cortes de justicia. Toda persona tendrá derecho a ser oída públicamente y con las debidas garantías por un tribunal competente, independiente e imparcial,...". Asimismo la Convención Americana de Derechos Humanos, Pacto de San José de Costa Rica, señala en su artículo 8.1 que "Toda persona tiene derecho a ser oída con las debidas garantías y dentro de un plazo razonable, por un juez o tribunal competente, independiente e imparcial,..." y el mismo artículo 8.5 en cuanto "El proceso penal debe ser público, salvo en lo que sea necesario para preservar los intereses de la justicia". No obstante lo anterior, el propio Código Procesal Penal, en su artículo 10 impone al juez de garantía que adopte todas las medidas necesarias para garantizar el ejercicio de los derechos que le otorgan las garantías judiciales, no sólo consagradas en la Constitución o las leyes, sino que aún más, en los tratados internacionales ratificados por Chile y que se encuentren vigentes, luego expresamente, le asigna una obligación al juez de garantía no sólo de aplicar nuestro ordenamiento jurídico nacional, sino también los tratados internacionales una vez incorporados al orden jurídico nacional. De esta manera la libertad en el proceso penal acusatorio frente a la Constitución de 1980 presenta los siguientes enfoques: 1. No resulta apropiado que la Constitución como garantía procesal emplee la expresión "libertad provisional". Precisamente lo que caracteriza el nuevo sistema es la permanencia de la libertad en las personas, luego no se nos puede presentar "provisionalmente", lo provisional y excepcional debe ser la prisión preventiva. Ahora bien, ¿qué tipo de libertad debe ser?, la única que tiene verdaderamente coherencia con el sistema, que es la libertad en el proceso, no antes ni después, luego debe ser una libertad radica en un proceso5. 2. No resulta coherente con un sistema acusatorio que el artículo 19 N° 7 letra e) de la Constitución emplee la expresión "investigaciones del sumario". Este sistema acusatorio es por naturaleza desformalizado y público. No sólo no hay "autoprocesamiento", también desaparece cualquier atisbo inquisitivo en resolver entre cuatro paredes sin comprometer a la sociedad en su conjunto, luego, no existe el sumario. 3. Es claro que un sistema inquisitivo lo es por cuanto le corresponde al juez no sólo investigar y acusar, sino que desde luego también fallar, ello supone concebir un sistema que se dinamiza sólo a instancias de los propios tribunales. El sistema acusatorio parte de la base en la separación de las funciones de investigación y acusación por parte de un órgano denominado "Ministerio Público", de las funciones de juzgamiento a cargo de los Tribunales, particularmente de los jueces de garantía y de los tribunales del juicio oral en lo penal. Así el motor del sistema se impulsa particularmente de aquellos que poseen la dirección de la investigación y que son los fiscales. Concordante con ello el N.C.P.P. en su art. 140 señala que "Una vez formalizada la investigación (luego, requiere un proceso) el tribunal, a petición del ministerio público o del querellante, podrá decretar la prisión preventiva del imputado..." De esta manera el fiscal -o el querellante- es quien debe plantear la discusión acerca de las medidas que le parezcan necesarias y probar su necesidad para las finalidades del procedimiento, luego si esta carga procesal no se activa a instancias del fiscal no puede decretarse medida cautelar alguna. 4. Conforme a la reforma constitucional de 1991 se eliminó la prohibición para otorgar la libertad provisional respecto de los procesados por delitos calificados por la ley como conducta terrorista, pero a su vez, estableció una serie de requisitos para su tramitación, dentro de los cuales se encuentra que la resolución que otorga la libertad provisional a los procesados deberá siempre elevarse en consulta. El trámite de la consulta es un resabio de épocas pasadas cuando los jueces debían consultar sus decisiones al superior. Se sustenta en un sistema un tanto temeroso de los operadores, por cuanto en última instancia son los superiores quienes siempre van a decir la última palabra, aunque no por ello la mejor. En el sistema acusatorio chileno desaparece el trámite de la consulta. 5. Ya señalamos la estrecha relación que existe entre los fines del procedimiento y las medidas cautelares, ahora bien, "la seguridad del ofendido o de la sociedad" ¿pueden ser considerados fines del procedimiento?6. Antes de dar respuesta a la interrogante cabe preguntarse si existe una estrecha relación entre los fines del procedimiento y las medidas cautelares que exigen su aplicación. La respuesta no puede sino ser afirmativa, y para ello se requiere la concurrencia de, a lo menos, dos supuestos: La existencia de un supuesto material y una necesidad de cautela. a) El supuesto material se expresa en una imputación lo suficientemente seria, acompañada de antecedentes firmes y plausibles que permitan proyectar la realización de un juicio y una eventual sentencia condenatoria7. b) La necesidad de cautela importa justificar la necesidad de aplicar la medida de coerción para evitar con ello que el imputado efectúe actos que tengan por objeto impedir la realización del juicio o la aplicación de la sentencia. Se requiere, en todo caso, que se pondere primero por parte del juez la existencia del supuesto material, y luego deberá pronunciarse acerca de la necesidad de cautela, es decir, aunque de todas luces resulte manifiesta la necesidad de cautela, la falta del supuesto material hace improcedente la aplicación de la prisión preventiva. Conforme a lo preceptuado por la Constitución en el artículo 19 N° 7 letra e) y por el Código Procesal Penal artículo 140 letra c) se señalan los objetos procesales que pueden ser objeto de protección, a saber: a) La existencia de peligro para el ofendido. b) El peligro de afectación de la investigación. c) El peligro para la seguridad de la sociedad. a) La existencia de peligro para el ofendido. Requiere la existencia de antecedentes calificados que permitan presumir que la libertad del imputado pueda significar un riesgo para la integridad de la víctima, de su familia o de sus bienes, como señala el N.C.P.P. (art. 140) La protección de la víctima constituye un objeto legítimo del proceso, la cual no es una tarea exclusiva del juez sino que también tarea fundamental de los fiscales durante la investigación. Resulta lógico pensar la protección de las personas como tarea procesal, pero ¡cuidado! no vaya a ser que manifestando que se pretende proteger los bienes de la víctima se impongan desmedidamente prisiones preventivas. b) El peligro de afectación de la investigación. Se entiende que existen sospechas graves y fundadas cuando el imputado pudiere obstaculizar la investigación mediante la destrucción, modificación, ocultación o falsificación de elementos de prueba; o cuando pudiere inducir a coimputados, testigos, peritos o terceros para que informen falsamente o se comporten de manera desleal o reticente, todo ello conforme al N.C.P.P. (art. 140), en resumen que pretenda obstaculizar la investigación. Con lo anterior no debe entenderse que pudiere aplicarse una prisión preventiva por la existencia simplemente de "diligencias pendientes", sino que se requieren peligros de actos concretos y dolosos del imputado destinados a atentar contra el desarrollo de la actividad investigativa o probatoria, en fin, antecedentes específicos que hagan sospechar su intención de intentar impedir el normal desenvolvimiento del proceso. c) El peligro para la seguridad de la sociedad. Esta causal fue introducida por el Acta Constitucional N° 3 y recogida por la Constitución de 1980. Originalmente, esta causal comprendía tanto el peligro que el imputado eludiera la acción de la justicia, es decir, el peligro de fuga asegurando con ello su comparecencia futura, pero además comprendía también, impedir que continuara delinquiendo, esto es, el peligro de reiteración, evitando con ello al imputado que pueda cometer delitos durante el desarrollo del proceso. El peligro de fuga o el aseguramiento de la comparecencia futura debe ser entendido como incorporado al concepto de peligro para la seguridad de la sociedad. Al respecto el Pacto Internacional de Derechos Civiles y Políticos establece -en su art 9 N° 3- que... "La prisión preventiva de las personas que hayan de ser juzgadas no debe ser la regla general, pero su libertad podrá estar subordinada a garantías que aseguren la comparecencia en el acto del juicio, o en cualquier otro momento de las diligencias procesales, y en su caso, para la ejecución del fallo" El peligro de reiteración, o aquel consistente en evitar que el imputado cometa delitos durante el desarrollo del proceso, no constituye en realidad un objeto del proceso, sino más bien constituye una medida de seguridad que se dicta con el propósito de prevención especial, ya que su determinación vulnera abiertamente la presunción de inocencia. En la práctica -lamentablemente- creemos va a seguir siendo utilizada, más que por convencimiento jurídico por presión social. V. COROLARIO De todo lo anterior, la garantía de la libertad en el proceso debería decir en la Constitución: "La libertad durante el proceso procederá siempre a menos que la prisión preventiva sea considerada por el juez como necesaria, en casos calificados por éste y a petición del fiscal o del querellante en su caso, para el éxito de los fines del procedimiento y de la investigación. El tribunal, en casos muy calificados, podrá privar de libertad al imputado cuando éste sea considerado peligroso para la seguridad de la sociedad o del ofendido" Finalmente, si bien es cierto el derecho es un todo armónico y por lo tanto es posible relacionar todas y cada una de las disciplinas de la Ciencia del Derecho, pero sin lugar a dudas la relación entre el Derecho Constitucional y el Derecho Procesal Penal o Derecho Penal propiamente tal, es aún mucho más estrecha, ya que hoy en día los sistemas políticos democráticos presentan al Derecho Constitucional como el mismo Derecho penal en forma aplicada en el caso concreto. Se podría pensar, asimismo, que nuestra cultura jurídica siempre se preocupó de establecer y prescribir con mayor ahínco cuáles son nuestros derechos sustantivos, pero parece ser en realidad que nuestros verdaderos derechos sustantivos son efectivamente nuestros derechos adjetivos. Es de esperar, que la libertad de la persona sea entendida a la luz del principio de inocencia del nuevo Código Procesal Penal, esto es, que la persona no sólo sea considerada libre, sino que, más aún, sea tratada como tal. 1 La disposición transitoria trigésimasexta con relación al órgano Constitucional "Ministerio Público" dispone que su ley orgánica constitucional podrá establecer fechas diferentes para la entrada en vigor de sus disposiciones, como también determinar su aplicación gradual en las diversas materias y regiones del país. 2 El sistema acusatorio chileno se encuentra ideado para que un inculpado en un proceso penal no se encuentre privado de libertad por más de la mitad de la pena que pudiere esperar en el evento de dictarse sentencia condenatoria. (art. 152 N.C.P.P.) 3 Aunque en sentido estricto podría postularse que es un sistema inquisitivo reformado. 4 Artículo 155 letra e) del N.C.P.P. 5 Concordante con ello, se señala en el N.C.P.P. que sólo resulta procedente solicitar la prisión preventiva una vez formalizada la investigación (art. 140) luego, requiere necesariamente- un proceso. 6 Se recomienda el análisis del profesor Cristián Riego Ramírez, "Prisión preventiva y demás medidas cautelares personales en el nuevo Proceso Penal", del Centro de Investigaciones Jurídicas de la Facultad de Derecho, Universidad Diego Portales, pp. 6 a 15. s.f. [ Links ]7 El artículo 140 del N.C.P.P. dispone dentro del supuesto material de la prisión preventiva: "a) Que existen antecedentes que justificaren la existencia del delito que se investigare; b) Que existen antecedentes que permitieren presumir fundadamente que el imputado ha tenido participación en el delito como autor, cómplice o encubridor". Requisitos propios del procesamiento inquisitivo. Todo el contenido de la revista, excepto dónde está identificado, está bajo una Licencia Creative Commons


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 16.4.2015
 HR
 Službeni list Europske unije
 L 99/34
 ODLUKA br. 1/2015 POSEBNOG ODBORA ZA CARINSKU SURADNJU I OLAKŠAVANJE TRGOVINE IZMEĐU DRŽAVA CARIFORUM-A I EU-A
 od 10. ožujka 2015.
 o odstupanju od pravila o podrijetlu utvrđenih Protokolom I. uz Sporazum o gospodarskom partnerstvu između država CARIFORUM-a, s jedne strane, i Europske zajednice i njezinih država članica, s druge strane, kako bi se u obzir uzela posebna situacija Dominikanske Republike u vezi s određenim tekstilnim proizvodima [2015/600]
 POSEBNI ODBOR ZA CARINSKU SURADNJU I OLAKŠAVANJE TRGOVINE
 uzimajući u obzir Sporazum o gospodarskom partnerstvu između država CARIFORUM-a, s jedne strane, i Europske zajednice i njezinih država članica, s druge strane, a posebno članak 39. stavak 2. njegova Protokola I.,
 budući da:
 (1)
 Sporazum o gospodarskom partnerstvu između država CARIFORUM-a, s jedne strane, i Europske zajednice i njezinih država članica, s druge strane (1), („SGP CARIFORUM – EU”) privremeno se primjenjuje od 29. prosinca 2008. između Europske unije (EU) i Antigve i Barbude, Bahama, Barbadosa, Belizea, Dominike, Dominikanske Republike, Grenade, Gvajane, Jamajke, Svetog Kristofora i Nevisa, Svete Lucije, Svetog Vincenta i Grenadina, Surinama te Trinidada i Tobaga.
 (2)
 U vezi s definicijom pojma „proizvodi s podrijetlom” i metodama administrativne suradnje, u Protokolu I. uz SGP navedena su pravila o podrijetlu za uvoz u EU proizvoda podrijetlom iz država CARIFORUM-a.
 (3)
 U skladu s člankom 39. stavkom 2. Protokola I. uz SGP mogu se odobriti odstupanja od navedenih pravila o podrijetlu ako su ta odstupanja opravdana razvojem postojećih industrija ili izgradnjom novih industrija u državama CARIFORUM-a. Nadalje, člankom 39. stavkom 6. točkom (b) tog Protokola predviđa se da pri razmatranju zahtjevâ za odstupanje posebno treba uzeti u obzir one slučajeve u kojima bi primjena postojećih pravila o podrijetlu znatno utjecala na sposobnost postojeće industrije u državi ili državama CARIFORUM-a da nastavi izvoziti u EU, a posebno ako bi to moglo dovesti do prekida njezinih djelatnosti.
 (4)
 Dana 14. srpnja 2014. predsjednik Posebnog odbora za carinsku suradnju i olakšavanje trgovine između država CARIFORUM-a i EU-a zaprimio je zahtjev Dominikanske Republike za odstupanje kako bi se uzela u obzir posebna situacija te države u pogledu određenih tekstilnih proizvoda. Dana 8. listopada i 3. studenoga 2014. predsjednik je primio dodatne informacije na svoje zahtjeve od 18. srpnja i 28. listopada 2014.
 (5)
 U skladu s člankom 13. Protokola I. uz SGP, uvjeti za stjecanje statusa proizvoda s podrijetlom koji su navedeni u glavi II. Protokola I. moraju biti ispunjeni u svakom trenutku u državama CARIFORUM-a ili EU-u. Haiti je potpisao, ali još nije ratificirao niti privremeno primjenjuje SGP te se stoga u okviru Sporazuma ne smatra državom CARIFORUM-a. U skladu s člankom 8. Protokola I., postupci kao što su pranje, glačanje ili prešanje tekstila, stavljanje ili tiskanje oznaka, etiketa ili logotipa, jednostavno pakiranje u vrećice, sanduke ili kutije ili kombinacija dvaju ili više takvih postupaka smatraju se nedostatnim postupcima obrade ili prerade za stjecanje statusa proizvoda s podrijetlom. Stoga bi trebalo odobriti odstupanje od odredaba članka 8. i članka 13. stavka 1. Protokola radi priznavanja statusa proizvoda s podrijetlom konačnim proizvodima koji se iz Dominikanske Republike izvoze u EU.
 (6)
 Dominikanska Republika zatražila je odstupanje od pravila o podrijetlu iz Protokola I. uz sporazum SGP CARIFORUM – EU u odnosu na tekstilne proizvode iz oznaka HS 6203.42, 6107.11 i 6109.10 uvezene u EU od 1. siječnja 2012. do 31. prosinca 2016., u skladu s člankom 39. stavkom 2. tog Protokola. Zahtjev se temelji na činjenici da je industrija u teškoj situaciji zbog toga što obrada i prerada koja se obavlja u susjednom Haitiju utječe na sukladnost s pravilima o podrijetlu iz sporazuma SGP CARIFORUM – EU. Kada Dominikanska Republika više ne bi bila u mogućnosti nabavljati proizvode iz Haitija, to bi se izuzetno nepovoljno odrazilo na daljnji izvoz proizvoda tekstilne industrije Dominikanske Republike u EU. Odstupanje bi pridonijelo stabilnosti proizvodnje i razvoju industrije te očuvanju radnih mjesta u Dominikanskoj Republici i na Haitiju.
 (7)
 Odstupanje se ne smije odobriti za gaće iz oznake HS 6107.11. Ti se proizvodi pletu ili kroje u Dominikanskoj Republici te zatim šivaju, dorađuju i pakiraju na Haitiju. Navedeni se proizvodi prevoze u EU izravno s Haitija u provozu kroz državno područje Dominikanske Republike bez naknadne obrade u toj državi. Sporazum SGP CARIFORUM – EU stoga se ne primjenjuje jer se roba ne obrađuje niti prerađuje u dostatnoj mjeri u Dominikanskoj Republici da bi mogla dobiti status proizvoda s podrijetlom.
 (8)
 Zahtjevom je obuhvaćeno razdoblje od siječnja 2012. do prosinca 2016. Traži se retroaktivna primjena od 2012. Međutim, uvjet je da su se do trenutka odobravanja odstupanja ispravno primjenjivala pravila o podrijetlu iz sporazuma SGP CARIFORUM – EU. Odstupanje od pravila stoga bi trebalo odobriti s učinkom od datuma donošenja Odluke Posebnog odbora za carinsku suradnju i olakšavanje trgovine između država CARIFORUM-a i EU-a o odobravanju odstupanja. S obzirom na trenutačni status Haitija u okviru sporazuma SGP CARIFORUM – EU, odstupanje bi trebalo odobriti za razdoblje od dvije godine, kako bi se Dominikanskoj Republici omogućilo da se pripremi za usklađivanje s pravilima o stjecanju podrijetla te proizvođačima osigurala predvidivost.
 (9)
 Odstupanje se traži za očekivanu godišnju količinu izvoza u EU u visini od 407 452 komada hlača od traper-platna iz oznake HS 6203.42. Na temelju statističkih podataka za razdoblje od 2009. do 2013. prosječni godišnji uvoz hlača od traper-platna iz Dominikanske Republike u Uniju iznosio je oko 63 000 komada hlača. U 2012. uvoz se znatno povećao te je iznosio približno 250 000 komada. U 2013. uvoz je ponovno pao na približno 40 000 komada. Kvota odstupanja stoga se utvrđuje na razini najvećeg uvoza iz Dominikanske Republike koji je zabilježen u 2012., uvećanog za 20 % tolerancije.
 (10)
 Posebni odbor za carinsku suradnju i olakšavanje trgovine između država CARIFORUM-a i EU-a trebao bi odobriti odstupanje za 300 000 komada hlača od traper-platna iz oznake HS ex ex 6203.42 (oznaka KN 6203 42 31) i 54 054 komada majica iz oznake HS ex ex 6109.10 (oznaka KN ex 6109 10 00) za uvoz u Uniju u razdoblju od dvije godine od dana donošenja ove Odluke.
 (11)
 Uredbom Komisije (EEZ) br. 2454/93 (2) utvrđena su pravila upravljanja carinskim kvotama. Kako bi se osiguralo učinkovito upravljanje tarifnim kvotama koje se provodi u bliskoj suradnji nadležnih tijela Dominikanske Republike, carinskih tijela EU-a i Komisije, ta bi se pravila trebala primjenjivati mutatis mutandis na količine uvezene u skladu s odstupanjem odobrenim ovom Odlukom.
 (12)
 Kako bi se osiguralo učinkovito praćenje provedbe odstupanja, nadležna tijela Dominikanske Republike trebala bi Komisiji redovito dostavljati pojedinosti o izdanim potvrdama o prometu robe EUR.1,
 ODLUČIO JE:
 Članak 1.
 1. Odstupajući od Protokola I. uz SGP i u skladu s člankom 39. stavkom 2. tog Protokola, sljedeći proizvodi smatraju se proizvodima podrijetlom iz Dominikanske Republike u skladu s uvjetima utvrđenima u člancima 2. do 5. ove Odluke:
 a)
 hlače od traper-platna obuhvaćene oznakom HS ex ex 6203.42 (oznaka KN 6203 42 31) proizvedene od materijala bez podrijetla iz oznaka HS 5209.42, 5513.12 i 5513.19 (oznake KN 5209 42 00, 5513 12 00 i 5513 19 00) koje su krojene u Dominikanskoj Republici i šivane izvan područja država CARIFORUM-a te zatim prane, glačane, prešane i pakirane u Dominikanskoj Republici;
 b)
 pamučne majice iz oznake HS ex ex 6109.10 (oznaka KN ex 6109 10 00), proizvedene od pređe bez podrijetla iz oznake HS 5205.23 (oznaka KN 5205 23 00), pletene, bojane, dorađene i krojene u Dominikanskoj Republici, a šivane izvan državnog područja članica CARIFORUM-a i naknadno tiskane i pakirane u Dominikanskoj Republici.
 2. Za potrebe stavka 1., pranje, glačanje ili prešanje tekstila, stavljanje ili tiskanje oznaka, etiketa, logotipa, jednostavni postupci pakiranja ili kombinacija dvaju ili više tih postupaka obavljenih u državama CARIFORUM-a smatraju se dovoljnom obradom ili preradom za stjecanje statusa proizvoda s podrijetlom.
 Članak 2.
 Odstupanje predviđeno člankom 1. primjenjuje se na godišnjoj osnovi na proizvode i količine utvrđene u Prilogu ovoj Odluci, deklarirane za puštanje u slobodan promet iz Dominikanske Republike u EU u razdoblju od 10. ožujka 2015. do 9. ožujka 2017.
 Članak 3.
 Količinama utvrđenima u Prilogu upravlja Europska komisija u skladu s člancima 308.a, 308.b i 308.c Uredbe (EEZ) br. 2454/93.
 Članak 4.
 Carinska tijela Dominikanske Republike provode količinske preglede izvoza proizvodâ iz članka 1.
 Prije završetka mjeseca koji slijedi nakon svakog tromjesečja, carinska tijela Dominikanske Republike preko tajništva Posebnog odbora za carinsku suradnju i olakšavanje trgovine Europskoj komisiji moraju dostaviti izjavu o količinama za koje su izdane potvrde o prometu robe EUR.1 u skladu s ovom Odlukom te serijske brojeve navedenih potvrda.
 Članak 5.
 Polje 7. potvrdâ o prometu robe EUR.1 izdanih na temelju ove Odluke sadržava jedan od sljedećih navoda:
 —
 „Derogation – Decision No 1/2015 of the CARIFORUM-EU Special Committee on Customs Cooperation and Trade facilitation of 10 March 2015”
 ;
 —
 „Dérogation – Décision no 1/2015 du Comité spécial de coopération douanière et de facilitation des échanges CARIFORUM-UE du 10 mars 2015”
 ;
 —
 „Excepción – Decisión no 1/2015 del Comité Especial CARIFORUM-UE de Cooperación Aduanera y Facilitación del Comercio del 10 de marzo 2015”
 .
 Članak 6.
 Ako EU na temelju objektivnih informacija utvrdi nepravilnosti, prijevaru ili opetovano neispunjenje obveza utvrđenih u članku 4. ove Odluke, EU može zatražiti privremenu obustavu odstupanja iz članka 1. u skladu s postupkom predviđenim člankom 22. stavcima 5. i 6. sporazuma SGP CARIFORUM – EU.
 Članak 7.
 Ova Odluka stupa na snagu 10. ožujka 2015.
 Sastavljeno u Georgetownu i Bruxellesu 10. ožujka 2015.
 Jameel Ahamad BAKSH
 Predstavnik CARIFORUM-a
 u ime država CARIFORUM-a
 Jean-Michel GRAVE
 Europska komisija
 u ime EU-a
 (1) SL L 289, 30.10.2008., str. 3.
 (2) Uredba Komisije (EEZ) br. 2454/93 od 2. srpnja 1993. o utvrđivanju odredaba za provedbu Uredbe Vijeća (EEZ) br. 2913/92 o Carinskom zakoniku Zajednice (SL L 253, 11.10.1993., str. 1.).
 PRILOG
 Redni br.
 Oznaka HS
 Oznaka KN
 Opis proizvoda
 Razdoblje
 Količine
 (komada)
 09.1950
 ex ex 6203.42
 6203 42 31
 Muške ili dječačke hlače i hlače do koljena, od traper-platna
 10.3.2015. – 9.3.2016.
 300 000
 10.3.2016. – 9.3.2017.
 300 000
 09.1951
 ex ex 6109.10
 ex 6109 10 00
 Majice, pletene ili kukičane, od pamuka
 10.3.2015. – 9.3.2016.
 54 054
 10.3.2016. – 9.3.2017.
 54 054


text:
Affitti Riolunato | Immobiliare Riva
 Affittasi a Riolunato delizioso appartamento in zona centrale composto da: 1 camera matrimoniale con letto a castello, 1 bagno, cucina, salotto, terrazzo, riscaldamento indipendente a gas. art 009 A.C.E....
 Appartamento a Riolunato per l’inverno
 Affittasi appartamento per l’inverno con: 1 matrimoniale, sala con camino e divano letto, cucina, bagno, soppalco con 2 posti letto, terrazzo, riscaldamento autonomo a gas. art 031 A.C.E....
 Casa a Riolunato in centro storico
 Affittasi casa indipendente a Riolunato in centro storico con 8 posti letto composta da: 4 matrimoniali, sala, cucina, 1 bagno, 1 bagno di servizio, ripostiglio, riscaldamento autonomo a metano. art 028 A.C.E....
 Appartamento a Riolunato con 4 posti letto
 Affittasi a Riolunato appartamento composto da: sala con camino, angolo cottura, 1 camera matrimoniale, 1 singola con 2 letti, 1 bagno, terrazzo, riscaldamento autonomo a metano. art 029 A.C.E....
 Appartamento in località Groppo di Riolunato
 Affittasi a Groppo di Riolunato appartamento composto da: 1 camera matrimoniale + letto a castello, sala, angolo cottura, bagno, terrazzo panoramico con vista Cimone, riscaldamento indipendente a GPL. art 040 A.C.E....
 Affittasi a Riolunato appartamento in nuova costruzione coposto da: 1 camera matrimoniale + letto a castello, sala, angolo cottura, 1 bagno, riscaldamento indipendente a gas. art 041 A.C.E....
 Pagina 4 di 8«23456»


text:
 Avis juridique important
 |
 22003A1007(01)
 Aftale mellem Den Europæiske Union og Republikken Cypern om Republikken Cyperns deltagelse i Den Europæiske Unions styrker (EUS) i Den Demokratiske Republik Congo
 EU-Tidende nr. L 253 af 07/10/2003 s. 0023 - 0025
 OVERSÆTTELSEAftalemellem Den Europæiske Union og Republikken Cypern om Republikken Cyperns deltagelse i Den Europæiske Unions styrker (EUS) i Den Demokratiske Republik CongoDEN EUROPÆISKE UNION,på den ene side, ogREPUBLIKKEN CYPERNpå den anden side,i det følgende benævnt "parterne",SOM TAGER HENSYN TIL- Rådet for Den Europæiske Unions vedtagelse af fælles aktion 2003/423/FUSP af 5. juni 2003 om Den Europæiske Unions militæroperation i Den Demokratiske Republik Congo(1)- opfordringen til Republikken Cypern om at deltage i den EU-ledede operation- den vellykkede fuldendelse af styrkeopbygningsprocessen og anbefalingen fra EU-operationens øverstbefalende og EU's Militærkomité om at godkende Republikken Cyperns styrkers deltagelse i den EU-ledede operation- Den Udenrigs- og Sikkerhedspolitiske Komités afgørelse DRC/2/03 af 11. juli 2003 om nedsættelse af bidragyderkomitéen for Den Europæiske Unions militæroperation i Den Demokratiske Republik Congo(2)- Den Udenrigs- og Sikkerhedspolitiske Komités afgørelse DRC/3/03 af 31. juli 2003 om accept af Republikken Cyperns bidrag til den EU-ledede operation i Den Demokratiske Republik Congo(3),ER BLEVET ENIGE OM FØLGENDE:Artikel 1Ramme og definitioner1. Republikken Cypern er enig i at gennemføre bestemmelserne i fælles aktion 2003/423/FUSP i overensstemmelse med bestemmelserne i denne aftale.2. I denne aftale forstås ved:a) "Operation Artemis": Den Europæiske Unions militæroperation i Den Demokratiske Republik Congo som iværksat ved fælles aktion 2003/423/FUSPb) "EU-ledede styrker" (EUS): EU's militære hovedkvarter, de konstituerende nationale enheder/elementer, der bidrager til Operation Artemis, samt disses materiel og transportmidlerc) "EUS-personel": civilt og militært personel i EUSd) "styrkernes øverstbefalende": den øverstbefalende for de EU-ledede styrker i operationsområdet som udnævnt af Rådet for Den Europæiske Union den 5. juni 2003e) "den øverstbefalende for EU's operation": den øverstbefalende for Operation Artemis som udnævnt af Rådet for Den Europæiske Union den 5. juni 2003.Artikel 2Deltagelse i operationen1. Republikken Cypern sikrer, at dens styrker og personel, der deltager i EUS, varetager deres opgave i overensstemmelse med bestemmelserne i fælles aktion 2003/423/FUSP, operationsplanen og gennemførelsesbestemmelserne.2. Republikken Cypern underretter den øverstbefalende for EU's operation om eventuelle ændringer i dens deltagelse i Operation Artemis.Artikel 3Status1. Status for EUS og EUS-personel, der deltager i Operation Artemis, er fastsat i aftalen mellem Den Europæiske Union og Den Demokratiske Republik Congo og aftalen mellem Den Europæiske Union og Republikken Uganda om status for de EU-ledede styrker samt gennemførelsesarrangementerne hertil.2. Status for EUS-personel, der er udstationeret ved hovedkvarterer eller kommandoenheder uden for Den Demokratiske Republik Congo og Republikken Uganda, er underlagt arrangementer mellem de pågældende hovedkvarterer og kommandoenhederne og Republikken Cypern.Artikel 4Kommandovej1. Alle styrker og alt personel, der deltager i EUS, er underlagt deres nationale myndigheders fulde kommando.2. De nationale myndigheder overdrager operativ kontrol (OPCON) til EU-operationens øverstbefalende. EU-operationens øverstbefalende kan delegere sin myndighed.3. Republikken Cypern har de samme rettigheder og forpligtelser med hensyn til den daglige ledelse af Operation Artemis, som de medlemsstater, der deltager i operationen.4. Republikken Cypern har jurisdiktion over sit personel, der deltager i EUS. EU-operationens øverstbefalende kan på ethvert tidspunkt kræve, at Republikken Cyperns bidrag trækkes tilbage.5. Republikken Cypern udpeger en højtstående militær repræsentant til at repræsentere sit nationale kontingent i EUS. Den højtstående militære repræsentant rådfører sig med EU-styrkens øverstbefalende om alle forhold i forbindelse med Operation Artemis og er ansvarlig for den daglige disciplin i kontingentet.Artikel 5Klassificerede oplysningerRepublikken Cypern træffer passende foranstaltninger til at sikre, at dens personel, som deltager i EUS, ved behandling af EU-klassificerede oplysninger overholder Rådet for Den Europæiske Unions sikkerhedsforskrifter, jf. Rådets afgørelse 2001/264/EF af 19. marts 2001(4), og supplerende retningslinjer, som den øverstbefalende for EU's operation måtte udstede.Artikel 6Finansielle aspekterRepublikken Cypern afholder alle udgifter i forbindelse med sin deltagelse i Operation Artemis, medmindre udgifterne afholdes i fællesskab, således som fastlagt i udgiftsoversigten for operationen.Artikel 7Bilæggelse af tvisterI mangel af forudgående bilæggelse løses tvister om fortolkning eller anvendelse af denne aftale mellem parterne med diplomatiske midler.Artikel 8Manglende overholdelseOverholder en af parterne ikke de forpligtelser, der er fastsat i de foregående artikler, har den anden part ret til med en måneds varsel at opsige aftalen.Artikel 9IkrafttrædenDenne aftale træder i kraft ved undertegnelsen.Den forbliver i kraft, så længe Republikken Cypern bidrager til Operation Artemis.Udfærdiget i Bruxelles, den 1. oktober 2003, på engelsk i fire eksemplarer.(1) EUT L 143 af 11.6.2003, s. 50.(2) EUT L 184 af 23.7.2003, s. 13.(3) EUT L 206 af 15.8.2003, s. 32.(4) EFT L 101 af 11.4.2001, s. 1.


type: legislation

text:
 Avis juridique important
 |
 52000PC0278(02)
 Proposta de Regulamento do Conselho que altera o Regulamento (CE) no 1251/1999, que institui um sistema de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses para que passe a abranger o arroz /* COM/2000/0278 final - CNS 2000/0152 */
 Jornal Oficial no C 311 E de 31/10/2000 p. 0342 - 0344
 Proposta REGULAMENTO DO CONSELHO que altera o Regulamento (CE) no 1251/1999, que institui um sistema de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses para que passe a abranger o arroz(apresentada pela Comissão)EXPOSIÇÃO DE MOTIVOS1. IntroduçãoO mercado europeu do arroz sofre de um grave desequilíbrio.No início da campanha de comercialização de 1999/2000, encontrava-se armazenado, a título de intervenção pública, um total de 495 402 toneladas de arroz paddy (equivalente a cerca de 303 000 toneladas de arroz branqueado), o que representa cerca de 20 % da produção interna. A manter-se o quadro actual, corre-se o risco de que esta quantidade aumente ao ritmo de 150 000 a 200 000 toneladas de equivalente-arroz branqueado por ano, às quais só poderão ser deduzidas algumas vendas ocasionais no âmbito de programas de ajuda alimentar. Os custos financeiros são importantes, dado que, devido à deterioração durante a armazenagem, existe o risco de que o arroz perca o seu valor após dois ou três anos.Os preços de mercado têm estado constantemente abaixo dos preços de intervenção.O desequilíbrio é causado pela conjugação de um aumento das importações com um aumento da produção, bem como pela limitação das exportações subvencionadas imposta pelo GATT.Torna-se necessário encontrar uma solução rápida para este problema através de uma revisão da organização comum de mercado do arroz, que deve entrar em vigor o mais rapidamente possível, na campanha de comercialização de 2001/2002. Para o efeito, deve ser aumentada a competitividade do produto europeu e melhorada a fluidez do mercado do arroz. A produção comunitária também deve ser reduzida.2. Situação Presente e Futura do MercadoTradicionalmente, a produção comunitária de arroz é constituída por arroz Japonica (grãos redondos e grãos médios), consumido nos Estados-Membros produtores (Itália, Espanha, Grécia, França e Portugal).O consumo nos Estados-Membros do norte da Europa é, porém, constituído essencialmente por arroz Indica (grãos longos) importado dos EUA, dos países ACP, dos PTU, da Tailândia, da Índia e do Paquistão.Entre 1988 e 1993, e tendo em vista a reconversão em arroz Indica do excedente de arroz Japonica, a Comunidade encorajou a produção de variedades de arroz Indica através de um pagamento directo aos produtores. Depois de 1993, e mesmo sem os pagamentos directos, a produção de arroz Indica aumentou, devido à procura dos Estados-Membros do norte da Europa (tendo passado de 27 000 hectares em 1988/1988 para 120 000 hectares em 1999/2000), cobrindo cerca de 55% do consumo comunitário desse tipo de arroz.Quadro 1: Balanço do sector do arroz entre 1994/95 e 1999/2000>POSIÇÃO NUMA TABELA>A produção tem aumentado desde 1996/97, devido ao aumento da área plantada com arroz e aos bons rendimentos obtidos depois do final da seca em Espanha e graças às boas condições climatéricas gerais. Em 1998/99, nota-se um certo decréscimo da produção de arroz, provavelmente causado por preços de mercado em baixa (ver o ponto 3).As importações têm aumentado desde 1994/95, em consequência da aplicação do acordo do Uruguay Round (especialmente no que se refere ao arroz Basmati) e de regimes preferenciais (contingentes pautais, ACP).As exportações totais permanecem estáveis desde 1996/97, dado que as operações de ajuda alimentar substituíram em parte as exportações comerciais.O consumo tem aumentado desde 1995/96, sobretudo em consequência da adesão de novos Estados-Membros.Em 1996/97, a União Europeia começou a acumular existências de intervenção, devido ao aumento conjugado das importações e da produção. Nos últimos três anos, foi comprado a título de intervenção um total de 818 000 toneladas de arroz paddy. Tal corresponde a uma média de 273 000 toneladas anuais de arroz paddy ou 164 000 toneladas anuais de arroz branqueado.Quadro 2: Compras de arroz a título de intervenção na União Europeia>POSIÇÃO NUMA TABELA>As estimativas para 1999/2000 apontam para uma quantidade oferecida à intervenção de aproximadamente 130 000 toneladas de equivalente-arroz branqueado. Conforme foi já referido, o arroz armazenado é sensível à deterioração, sendo necessário assegurar condições particularmente dispendiosas para a evitar o mais possível.Foi possível escoar algumas quantidades para a ajuda alimentar a países terceiros (Coreia do Norte e Rússia) e também às pessoas mais desfavorecidas da União Europeia, mas as existências públicas totais aumentaram até 303 000 toneladas de equivalente-arroz branqueado, correspondentes a 20 % da produção anual.As possibilidades futuras de exportações subvencionadas serão ainda mais reduzidas, devido ao limite de 133 400 toneladas anuais fixado no âmbito do GATT.Se a situação actual se mantiver, é de esperar uma acumulação de existências de intervenção ao ritmo de 250 000 a 350 000 toneladas de arroz paddy por ano (ou 150 000 a 210 000 toneladas de arroz branqueado por ano). Cada 100 000 toneladas de arroz paddy comprado a título de intervenção representa uma despesa orçamental imediata de 10 milhões de euros (depreciação e custos de entrada) e um custo orçamental subsequente de 4 milhões de euros por ano (armazenagem e custos financeiros).Tal significa que a situação se está a tornar insustentável de um ponto de vista económico e orçamental.3. Evolução dos preços no produtor (arroz paddy)Em 1995/96, a produção comunitária ainda conheceu um decréscimo, em consequência da seca em Espanha. Nesse ano, os preços médios no mercado interno foram superiores aos preços de intervenção.Em 1996/97, devido ao aumento da produção e das importações, os preços médios no mercado interno desceram para níveis inferiores ao preço de intervenção.Nas campanhas de comercialização de 1997/98 e 1998/99, os preços no mercado interno continuaram a ser inferiores aos preços de intervenção, tanto para o arroz Japonica como para o arroz Indica. Os preços situaram-se a um nível particularmente baixo na Grécia, no caso do arroz Indica.Quadro 3: Preços médios no mercado interno, em percentagem do preço de intervenção>POSIÇÃO NUMA TABELA>Pode, portanto, concluir-se que, nos últimos três anos, os preços nos mercados mais representativos se mantiveram bastante abaixo dos preços de intervenção (a intervenção abre a 1 de Abril, durante quatro meses).4. regime de importação4.1 Direitos fixosDurante as negociações do Uruguay Round, foi acordada a conversão dos direitos niveladores, variáveis, em direitos fixos e uma redução total de 36 % dos mesmos até 2000. Tal sucedeu igualmente em relação ao arroz. Figuram no quadro 4 os direitos acordados para o arroz paddy, o arroz descascado e o arroz branqueado.Quadro 4: Direitos de importação fixados para o arroz no âmbito do GATT>POSIÇÃO NUMA TABELA>4.2 Preços máximosTodavia, a União Europeia concordou com a inserção no programa do GATT de uma nota introdutória (7) específica do arroz, de que resultaram os seguintes limites máximos para o preço do arroz descascado importado:- arroz Japonica: 188 % do preço de intervenção do arroz paddy,- arroz Indica: 180 % do preço de intervenção do arroz paddy,independentemente da relação qualidade/preço do arroz em causa.Na prática, tal significa a aplicação de direitos mais baixos ao arroz de preço mais elevado, quando, num sistema ad valorem normal, se passa exactamente o contrário.Dado que os preços do arroz Basmati (arroz Indica aromático proveniente da Índia e do Paquistão) eram, em média, 250 EUR/t superiores aos preços de referência no mercado mundial a utilizar no cálculo do direito, houve que conceder a este arroz uma redução especial de montante equivalente [1]. Daí resultou um crescimento das importações de arroz Basmati, de cerca de 40 000 toneladas em 1994/95 para cerca de 100 000 toneladas em 1998/99, com a aplicação de direitos baixos ou à taxa zero.[1] Em 1995/1996, essa redução foi de apenas 50 EUR/t no caso do arroz Basmati paquistanês.Devido a este sistema de preços máximos, o direito de importação aplicado ao arroz Indica descascado desceu, entre Julho de 1995 e Fevereiro de 2000, de cerca de 390 EUR/t para cerca de 200 EUR/t, o que é 89 EUR/t inferior ao direito fixo acordado para 1999/2000.4.3 Sistema cumulativo de cobrança (CRS)Os Estados Unidos da América solicitaram por duas vezes (em Novembro de 1995 e Fevereiro de 1997) a constituição de um painel de resolução de diferendos no âmbito da OMC relativamente ao regime comunitário de importação de arroz e outros cereais, dado que consideravam o sistema de preços representativos da Comunidade incoerente com o GATT. No entendimento dos Estados Unidos da América, a nota introdutória teria de ser aplicada remessa a remessa. Para evitar a necessidade de constituição desse painel, a Comunidade introduziu um sistema cumulativo de cobrança (CRS) para o arroz descascado durante um período experimental, que decorreu entre 1 de Julho de 1997 e 31 de Dezembro de 1998, tendo em vista o cálculo dos direitos de importação com base nos preços declarados remessa a remessaEm 1997/98, em virtude da aplicação do CRS, os direitos de importação médios do arroz descascado comum decresceram cerca de 70 EUR/t, para 200 EUR/t.4.4 Cálculo dos direitos de importação actualmente aplicadosEm Dezembro de 1998, depois de um processo de consultas entre a Comissão e os Estados Unidos da América, foi decidido não alargar o CRS, por se ter revelado complexo do ponto de vista administrativo e uma fonte de distorções comerciais. Foi posto em prática um novo regime, baseado nos antigos preços representativos para o arroz Indica descascado (aumentados em 8 %), que conduziu o direito aplicável a esse tipo de arroz ao nível actual de aproximadamente 200 EUR/t. A redução aplicável ao arroz Basmati mantém-se ao mesmo nível (máximo de 250 EUR/t).4.5 Importações preferenciaisAlém das importações sujeitas a preço máximo, a União Europeia tem vindo a importar quantidades consideráveis de arroz ao abrigo de condições preferenciais, das quais a mais importante é o contingente de 160 000 toneladas de arroz descascado proveniente dos ACP e dos PTU (35 % do direito normal para os países ACP e direito zero para os PTU).Por outro lado, foi necessário abrir contingentes pautais acordados com base no artigo XXIV.6 (adesão de novos Estados-Membros) do GATT para- 63 000 toneladas por ano de arroz branqueado a direito zero- 20 000 toneladas por ano de arroz descascado a direito 88 EUR/t.Estas importações constituem cerca de 40 % das importações totais e o direito médio pago é cerca de 15 % do fixado no âmbito do GATT.Enquanto as importações sujeitas a preço máximo não têm qualquer limite quantitativo, as condições preferenciais acima referidas e os contingentes pautais estão limitados a quantidades determinadas.5. Proposta de reformaExaminados cuidadosamente todos os aspectos, incluindo a compatibilidade com o GATT, a Comissão chegou à conclusão de que a integração do sector do arroz no regime das culturas arvenses, conjugada com a abolição do preço de intervenção, constitui a melhor forma de resolver os problemas actuais.5.1 Integração do arroz no regime das culturas arvensesA integração plena do arroz no regime das culturas arvenses oferece grandes vantagens em termos de simplificação e de equilíbrio do mercado, permitindo aos agricultores optar livremente, sempre que possível, entre o arroz e outras culturas arvenses.Para proceder à integração do arroz, são necessárias várias etapas:- expansão das superfícies de base nacionais dos Estados-Membros para culturas arvenses, atendendo à superfície afecta à produção de arroz durante os mesmos anos de referência utilizados no caso das culturas arvenses, isto é, 1989, 1990 e 1991,- aumento, proposto, do pagamento por superfície relativo ao arroz do montante actual de 52,65 EUR/t para 63 EUR/t, o que corresponde à mesma ajuda por unidade de superfície prevista para os cereais a partir de 2001/2002. Para obter a ajuda por hectare, multiplicar o valor de 63 EUR/t pelo rendimento regional,- adaptação, pelos Estados-Membros, dos planos de regionalização respectivos com vista à integração do arroz,- aplicação, tornada possível, por parte dos Estados-Membros produtores de arroz, nos planos de regionalização respectivos, de um rendimento de arroz diferente do dos outros cereais. Se esse rendimento for superior ao rendimento dos outros cereais, será necessário definir uma superfície de base distinta,- adaptação, necessária, dos rendimentos nacionais globais com vista à incorporação das superfícies actualmente afectas à orizicultura, para que a integração possa ter lugar sem que seja alterada a possibilidade de os Estados-Membros manterem o status quo relativamente às outras culturas arvenses.A integração plena do arroz no regime das culturas arvenses implica igualmente a retirada de terras. Ao ritmo actual de 10 %, tal significaria uma redução de produção de aproximadamente 150 000 toneladas de arroz paddy (ou 90 000 toneladas de equivalente-arroz branqueado), o que constitui mais de 50 % das entradas médias na intervenção nos últimos três anos.5.2 Abolição do preço de intervençãoNa sua forma ideal, a intervenção deveria constituir uma verdadeira rede de segurança para os excedentes de produção. Todavia, há que admitir que, na prática, constitui frequentemente um obstáculo à fluidez do mercado e à orientação da produção para a procura real.Na reforma de 1995 do sector do arroz, já se tinha decidido diminuir o papel da intervenção reduzindo o período de intervenção de 7 para 4 meses (Abril a Julho).É agora proposta a abolição completa da intervenção.A integração do arroz no regime das culturas arvenses permitirá que os agricultores reajam melhor aos sinais de procura do mercado. O equilíbrio do mercado também melhorará, devido à aplicação do sistema de retirada de terras. Conforme foi explicado no ponto 5.1, os agricultores receberão pagamentos por superfície superiores, que os compensarão das flutuações dos preços de mercado na ausência de intervenção.É proposta uma base jurídica destinada a permitir que a Comissão possa proceder à abertura de armazenagem privada para ultrapassar as perturbações do mercado na falta de intervenção.Para o caso de continuarem a ocorrer perturbações graves do mercado depois da abolição do mecanismo de intervenção, é criada uma base jurídica especial, destinada a possibilitar que a Comissão tome medidas adicionais apropriadas.No referente às importações, conforme foi referido no ponto 4.2, a nota introdutória relativa ao arroz constituiu um aditamento à aplicação do regime geral de direitos fixos (conversão dos direitos niveladores, variáveis, em direitos fixos, gradualmente reduzidos em 36 %). Se, na falta de um preço de intervenção, a nota introdutória se tornar inaplicável, deve, em princípio, ser aplicado o direito fixo a todas as importações de arroz que estão a entrar na Comunidade ao abrigo do regime de preço máximo. Nesse caso, as preferências comunitárias conheceriam um aumento, visto que os direitos actualmente aplicados ao abrigo da nota introdutória aumentariam, de aproximadamente 200 EUR/t, para o arroz descascado, para o direito fixo de 264 EUR/t, e as reduções relativas ao arroz Basmati (máximo 250 EUR/t) deixariam de se aplicar.Nesse cenário, as quantidades importadas ao abrigo de condições preferenciais (cerca de 200 000 toneladas ou 40 % das importações actuais) continuariam a ser importadas, dado que entram a direito zero ou com direitos baixos.Outras qualidades, como o arroz estufado dos EUA, o arroz aromático tailandês e o arroz Basmati, que conquistaram quotas de mercado importantes (presentemente à volta de 275 000 toneladas), continuariam, muito provavelmente, estáveis, devido à sua especificidade e à preferência especial dos consumidores. A eliminação da nota introdutória significaria, na prática, o desaparecimento de um instrumento de difícil justificação económica, pois leva a discriminações entre as diferentes qualidades e a distorções comerciais. O regresso aos direitos fixos simplificaria grandemente o regime, tornando-o mais transparente para todos os operadores e contribuindo para a estabilização do comércio internacional.O regresso aos direitos fixos levará à aplicação das taxas de direitos programadas e a nota introdutória 7 tornar-se-á obsoleta. Dado que tal influenciará o comércio com os países fornecedores, a Comissão está pronta a negociar uma solução adequada com esses países, que tenha em conta as obrigações internacionais da União Europeia. A Comissão tem a intenção de, no momento oportuno, formular uma recomendação ao Conselho para esse efeito, em conformidade com os procedimentos da OMC e tomando em consideração os interesses dos países em desenvolvimento.É proposta a manutenção, no regulamento básico do arroz, da base jurídica da subvenção das remessas para o departamento ultramarino francês da Reunião. Essa base jurídica passará a ficar subordinada a um regulamento horizontal, a ser proposto pela Comissão.No que se refere à área de cultivo de arroz na Guiana Francesa, será necessário inserir no mesmo regulamento horizontal, para aplicação a partir de 1 de Julho de 2001, uma disposição que defina a sua especificidade em termos de não-aplicação da retirada de terras e da limitação das ajudas a uma superfície máxima.6. Despesas orçamentaisEm caso de integração plena do arroz no sector das culturas arvenses, as despesas orçamentais com os pagamentos por hectare aumentariam cerca de 23 milhões de euros por ano.Todavia, a abolição do sistema de intervenção proporcionará economias que mais que neutralizarão as despesas adicionais. Quando as existências públicas actuais tiverem sido eliminadas, a economia será da ordem de 38 milhões de euros por ano.7. Observações finaisPara proceder à integração do sector do arroz no regime das culturas arvenses, é necessário alterar o Regulamento (CE) n° 1251/1999 do Conselho que institui um sistema de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses. Será necessário, igualmente, adaptar as superfícies de base nacionais e os rendimentos médios numa perspectiva de incorporação do arroz.Visto que a Comissão propôs recentemente uma alteração do Regulamento (CE) n° 1251/1999 igualmente no quadro da reforma do sistema de ajudas ao linho e ao cânhamo, esse regulamento terá de ser objecto de uma consolidação depois da adopção pelo Conselho de ambas as alterações.Conforme foi explicado acima, é proposta a remoção do mecanismo de intervenção do regulamento básico actual do arroz (Regulamento (CE) no 3072/95).Dada a importância destas alterações e a necessidade de harmonizar os regulamentos correspondentes às diversas organizações comuns de mercado, é proposta a substituição do regulamento básico actual do arroz por um novo regulamento.Devido às suas potencialidades para restaurar o equilíbrio no mercado interno do arroz, a presente proposta contribuirá para preservar a longo prazo o rendimento dos orizicultores - um dos seus objectivos centrais - e permitir a manutenção da produção de arroz na Comunidade Europeia.As medidas propostas têm potencialidades para restaurar e manter depois a competitividade do arroz comunitário, pelo que se prevê que venham a ser benéficas para as numerosas pequenas e médias empresas agrícolas activas no sector.As medidas propostas respeitam igualmente o ambiente e a multifuncionalidade da agricultura, pois têm por objectivo assegurar a manutenção da orizicultura em áreas onde é importante uma gestão cuidadosa dos recursos hídricos para a preservação de características ambientais específicas. A Comissão está convicta da importância da cultura do arroz em zonas tradicionais específicas e solicita aos Estados-Membros que apresentem até 31 de Dezembro de 2003 um relatório especial sobre o impacto das medidas propostas, bem como de quaisquer medidas nacionais tomadas a este respeito.Neste contexto, é importante referir que o Regulamento (CE) n° 1259/1999, que estabelece regras comuns para os regimes de apoio directo no âmbito da política agrícola comum, também se aplica ao arroz, especialmente o seu artigo 3o, relativo à protecção do ambiente. Por outro lado, o regulamento actual em matéria de desenvolvimento rural (Regulamento (CE) no 1257/1999, capítulo VI) permite que os Estados-Membros retirem terras plantadas com arroz da produção durante um período maior (pelo menos cinco anos), por exemplo para a criação de reservas naturais de aves.As medidas propostas contribuirão grandemente para a disciplina orçamental, visto que será posto termo à acumulação dispendiosa de existências de intervenção, que não pode continuar.Para que os agricultores possam ser informados com suficiente antecedência e para possibilitar que os Estados-Membros tomem as medidas administrativas necessárias, é importante que o Conselho tome uma decisão sobre a proposta o mais rapidamente possível.2000/0152 (CNS)Proposta REGULAMENTO DO CONSELHO que altera o Regulamento (CE) no 1251/1999, que institui um sistema de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses para que passe a abranger o arrozO CONSELHO DA UNIÃO EUROPEIA,Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia e, nomeadamente, os seus artigos 36o e 37o,Tendo em conta a proposta da Comissão [16],[16] JO C ... de ... , p. ...Tendo em conta o parecer do Parlamento Europeu [17],[17] JO C ... de ... , p. ...Tendo em conta o parecer do Comité Económico e Social [18],[18] JO C ... de ... , p. ...Tendo em conta o parecer do Comité das Regiões [19],[19] JO C ... de ... , p. ...Considerando o seguinte:(1) A política agrícola comum visa a realização dos objectivos do artigo 33o do Tratado, atenta a situação do mercado.(2) O mercado comunitário no sector do arroz encontra-se profundamente desequilibrado e caracteriza-se por grandes quantidades detidas a título de intervenção, cujo volume representa cerca de um quinto da produção comunitária e tem vindo a aumentar apreciavelmente todos os anos. A origem do desequilíbrio são os efeitos combinados do aumento da produção interna, do crescimento das importações e da limitação das exportações com restituições, em conformidade com as disposições do acordo geral sobre a agricultura.(3) Mantendo-se o regime de apoio dos preços conforme previsto no Regulamento (CE) no 3072/95 do Conselho, de 22 de Dezembro de 1995, que estabelece a organização comum de mercado do arroz [20], as existências de arroz de intervenção aumentariam regularmente, por dificuldades de escoamento das mesmas, daí resultando um aumento significativo das despesas orçamentais.[20] JO L 329 de 30.12.1995, p. 18.(4) É necessário resolver esta situação no quadro de uma revisão da organização comum de mercado do sector, de forma que seja possível gerir convenientemente a produção, obter um melhor equilíbrio e uma maior fluidez do mercado e aumentar a competitividade da agricultura comunitária, no respeito dos restantes objectivos do artigo 33o do Tratado, nomeadamente a manutenção de um apoio conveniente ao rendimento dos produtores. As alterações nesse sentido são efectuadas pelo Regulamento (CE) no .../2000 [21].[21] JO L ... de ... , p. ...(5) Depois de um exame atento da situação em todos os seus aspectos, afigura-se que a solução mais adequada é a integração do sector do arroz no regime de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses, regido pelo Regulamento (CE) n° 1251/1999 do Conselho, de 17 de Maio de 1999, que institui um sistema de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses [22], com a redacção que lhe foi dada pelo Regulamento (CE) no 2704/1999 [23] e pelo Regulamento (CE) no .../2000, que integra o linho e o cânhamo destinados à produção de fibras, conjugada com a abolição do regime do preço de intervenção.[22] JO L 160 de 26.6.1999, p. 1.[23] JO L 327 de 21.12.1999, p. 12.(6) Dado que o rendimento do arroz é diferente do rendimento dos outros cereais, os Estados-Membros devem poder prever um rendimento específico para o produto.(7) A inclusão do arroz no regime de apoio aos produtores de determinadas culturas arvenses implica uma alteração dos rendimentos médios em determinados Estados-Membros. É, pois, necessário adaptar os dados referentes a esses rendimentos médios constantes do regulamento.(8) Atendendo à abolição dos preços de intervenção, é conveniente aplicar ao arroz o montante de base único definido para o conjunto das culturas arvenses desde a primeira campanha de comercialização.(9) Para facilitar a aplicação do presente regulamento, é conveniente prever um processo de estreita cooperação entre os Estados-Membros e a Comissão. as medidas necessárias para a execução do presente acto serão adoptadas em conformidade com a Decisão 1999/468/CE do Conselho, de 28 de Junho de 1999, que fixa as regras de exercício das competências de execução atribuídas à Comissão [24],[24] JO L 184 de 17.7.1999, p. 23.ADOPTOU O PRESENTE REGULAMENTO:Artigo 1oO Regulamento (CE) n° 1251/1999 é alterado do seguinte modo:1. O no 3, segundo parágrafo, do artigo 3o passa a ter a seguinte redacção:"A superfície de base cultivada em regime de regadio será igual à média das superfícies cultivadas em regadio, entre 1989 e 1991, e destinadas à colheita de culturas arvenses, incluindo os aumentos efectuados nos termos do no 1, último período do quarto parágrafo, do artigo 3o do Regulamento (CEE) no 1765/92. As superfícies a ter em conta para o arroz no quadro dessa superfície distinta são as previstas no no 4 do artigo 6o do Regulamento (CE) no 3072/95.A superfície de base cultivada em regime de regadio em Portugal será progressivamente aumentada até 60 000 ha, em relação às superfícies em que, comprovadamente, se tenha efectuado um investimento em irrigação depois de 1 de Agosto de 1992. Este aumento pode ser total ou parcialmente adicionado à superfície de base cultivada com milho em regime de regadio, nos termos do no 2 do artigo 3o."2. É aditado ao artigo 3o um no 3-A com a seguinte redacção:"3-A Os Estados-Membros podem prever, nos planos de regionalização respectivos, a aplicação ao arroz de uma taxa de rendimento específica para cada região de produção em causa. Esses rendimentos específicos serão fixados de forma que a sua média ponderada seja 6,04 no caso da Itália, 6,35 no caso da Espanha, 7,48 no caso da Grécia, 6,05 no caso de Portugal e 5,86 no caso da França. Nessas circunstâncias, deve ser estabelecida separadamente para o arroz a superfície de base referida no no 2 do artigo 2o."3. Ao no 6 do artigo 3o é aditado um parágrafo com a seguinte redacção:"Os Estados-Membros apresentarão à Comissão a eventual revisão dos planos de regionalização a fim de neles incorporar os dados relativos ao arroz o mais tardar em 1 de Agosto de 2000."4. O no 7, primeiro parágrafo, do artigo 3o passa a ter a seguinte redacção:"Se, nos termos do no 1, um Estado-Membro decidir estabelecer regiões de produção cuja delimitação não corresponda à das superfícies de base regionais, transmitirá à Comissão um levantamento dos pedidos de pagamento e dos rendimentos correspondentes. Se, desses dados, resultar que, para um determinado Estado-Membro, foi excedido o rendimento médio resultante do plano de regionalização aplicado em 1993 ou, no caso da Áustria, Finlândia e Suécia, o rendimento médio resultante do plano aplicado em 1995 ou, no caso da Itália, Espanha e Grécia, de Portugal e da França, o rendimento fixado, respectivamente, em 4,00 toneladas por hectare, 2,95 toneladas por hectare, 3,48 toneladas por hectare, 3,00 toneladas por hectare e 6,02 toneladas por hectare, todos os pagamentos a efectuar nesse Estado-Membro relativamente à campanha seguinte serão reduzidos proporcionalmente ao excesso verificado. Todavia, esta disposição não é aplicável quando a quantidade em relação à qual foram apresentados pedidos, expressa em toneladas de cereais, não exceder a resultante do produto da totalidade das superfícies de base do Estado-Membro pelo rendimento médio acima mencionado."5. O no 2 do artigo 4o passa a ter a seguinte redacção:"2. O cálculo referido no no 1 é efectuado com base no rendimento médio dos cereais para todas as culturas arvenses. Se um Estado-Membro optar por aplicar o rendimento específico previsto no no 3o-A do artigo 3o, utilizar-se-á esse rendimento para o arroz e o rendimento médio dos cereais para as outras culturas arvenses. Se o milho for tratado separadamente, o rendimento "milho" será utilizado para o milho e o rendimento "cereais diferentes do milho" será utilizado para os cereais, as oleaginosas, o arroz e o linho não-têxtil, bem como para o linho e o cânhamo destinados à produção de fibras."6. No no 3 do artigo 4o, é aditado ao primeiro parágrafo o seguinte texto:"para o arroz:- 63,00 euros/tonelada a partir da campanha de comercialização de 2001/2002."7. Ao no 2 do artigo 6o é aditado um parágrafo com a seguinte redacção:"Até de 31 de Dezembro de 2003, os Estados-Membros produtores apresentarão à Comissão um relatório relativo à situação ambiental da produção de arroz - com especial referência à evolução nas zonas tradicionais - e ao efeito das eventuais medidas nacionais tomadas para salvaguardar o interesse ambiental das superfícies retiradas da produção de arroz."8. O artigo 9o é alterado do seguinte modo:a) O proémio passa a ter a seguinte redacção:"As normas de execução do presente capítulo serão adoptadas de acordo com o procedimento previsto no no 2 do artigo 9o-A, nomeadamente:";b) No primeiro parágrafo, é inserido a seguir ao quinto travessão um novo travessão com a seguinte redacção:"- as relativas ao arroz e, se for caso disso, a fixação da superfície de base específica tendo em conta as superfícies previstas no no 4 do artigo 6o do Regulamento (CE) no 3072/95,";c) No segundo parágrafo, primeiro travessão, o ponto ii) passa a ter a seguinte redacção:"ii) sementes certificadas no caso do trigo duro e do arroz, bem como do linho e do cânhamo destinados à produção de fibras,"9. É aditado um artigo 9o-A com a seguinte redacção:"Artigo 9o-A1. A Comissão é assistida pelo Comité de Gestão dos Cereais instituído pelo artigo 23o do Regulamento (CEE) no 1766/92.2. Sempre que for feita referência ao presente número, aplicar-se-ão os artigos 4o e 7o da Decisão 1999/468/CE, observando-se o disposto no artigo 8o da mesma.3. O período previsto no no 3 do artigo 4o da Decisão 1999/468/CE é fixado em um mês."10. No no 3, último parágrafo, do artigo 10o e no artigo 12o, a referência ao "artigo 23o do Regulamento (CEE) no 1766/92" é substituída pela referência ao "no 2 do artigo 9o-A".11. É aditado ao anexo I o seguinte ponto VI:Código NC // Designação das mercadoriasVI. ARROZ1006 10 //ArrozArtigo 2oO presente regulamento entra em vigor no sétimo dia seguinte ao da sua publicação no Jornal Oficial das Comunidades Europeias.O presente regulamento é aplicável a partir da campanha 2001/2002.O presente regulamento é obrigatório em todos os seus elementos e directamente aplicável em todos os Estados-Membros.Feito em Bruxelas, em ...Pelo ConselhoO Presidente>POSIÇÃO NUMA TABELA>ANEXO DA FICHA FINANCEIRA1. DespesasSão avaliados os efeitos orçamentais da proposta nas despesas do FEOGA, secção "Garantia", em relação às hipóteses assumidas para o sector do arroz no anteprojecto de orçamento (APO) para 2001 (status quo):- pagamento de ajudas por hectare em relação a uma área total elegível de 408 034 ha, para uma superfície de base máxima ao nível da União Europeia de 434 123 ha,- ao abrigo da regulamentação em vigor, compras a título de intervenção pública estimadas em 333 000 toneladas de arroz paddy (200 000 toneladas de equivalente-arroz branqueado), representando as vendas 157 000 toneladas.Em virtude da abolição do sistema de intervenção, já não terá lugar a compra de 200 000 toneladas de equivalente-arroz branqueado, o que poderá reflectir-se numa tendência decrescente dos preços de mercado. Daí poderá resultar um aumento de competitividade do arroz comunitário, ganhos de quota de mercado no mercado interno e maiores possibilidades de exportação sem restituições para países terceiros. Com base neste cenário, são admitidas as seguintes consequências:* aumento de 40 000 toneladas das vendas de arroz comunitário no mercado interno, das quais 15 000 correspondem a uma expansão do consumo interno total em virtude de uma maior fluidez do mercado e 25 000 à substituição de uma quantidade equivalente de arroz importado;* aumento de 15 000 toneladas das exportações comunitárias sem restituições;* decréscimo, até 60 EUR/t de equivalente-arroz branqueado, das taxas das restituições à exportação e das ajudas ao abastecimento de arroz à Reunião, devido a uma maior competitividade do mercado, comparável ao aumento médio das taxas das ajudas por superfície.O anexo I apresenta as consequências orçamentais por medida.2. Recursos própriosSem prejuízo dos resultados das consultas aos países interessados.As importações actuais de equivalente-arroz branqueado (excluídas as trincas de arroz) são estimadas em 525 000 toneladas (cerca de 710 000 toneladas em peso de produto).Com a abolição do preço de intervenção, o regime actual de direitos de importação relacionados com um preço máximo poderia ser substituído pelas taxas plenas previstas no âmbito da OMC a partir de 1 de Julho de 2000. Nesse caso, e tendo em conta as concessões acordadas para determinadas categorias de arroz importadas de países ACP e dos territórios ultramarinos, bem como os contingentes mínimos de acesso no âmbito da OMC, prevê-se que a aplicação das taxas plenas se traduza numa redução de 25 000 toneladas, para 500 000 toneladas, das importações comunitárias a partir de 2001/2002. Admite-se que a redução global de 25 000 toneladas se concentrará nas categorias e origens sujeitas a um maior aumento das taxas dos direitos.Os efeitos da proposta nos recursos próprios com base nestas hipóteses é apresentado no anexo III.ANEXO ICálculo dos efeitos orçamentais da proposta de alteração da organização comum de mercado do arroz>POSIÇÃO NUMA TABELA>ANEXO II>POSIÇÃO NUMA TABELA>ANEXO III>POSIÇÃO NUMA TABELA>1. Previsões das importações e taxas dos direitos>POSIÇÃO NUMA TABELA>2. Efeitos por exercício financeiro>POSIÇÃO NUMA TABELA>>POSIÇÃO NUMA TABELA>Nota: Considera-se que os direitos passam a constituir recursos próprios dois meses após o mês de importação.


type: wikipedia

text:
Dragutin Milivoj Domjanić (Adamovec, 12. rujna 1875. – Zagreb 7. lipnja 1933.), hrvatski pravnik i pjesnik.
 Životopis
 Dragutin Domjanić rođen je u selu Adamovec u Prigorju, nedaleko Sesveta, u plemenitaškoj obitelji Milivoja i Zorice Domjanić, kao Karlo Milivoj Ivan Franjo Ladislav Domjanić. Pohađao Klasičnu gimnaziju u Zagrebu koju je završio 1893. godine. Završio je pravo na fakultetu u Zagrebu (1898.), gdje je i doktorirao 1899. Kasnije je bio sudac i vijećnik Banskog stola u Zagrebu. U književnosti se javlja sa zbirkom Pjesme (1909.) koja je bila napisana na štokavici.
 Bio je član JAZU i predsjednik Matice hrvatske (1921. – 1926). Prevodio je svjetski poznate liričare Goethea, Heinea, Verlainea itd. U borbi "starih" i "mladih" u okviru hrvatske moderne na strani je "mladih". Najpoznatija su mu djela: Kipci i popevke, Fala i Popevke sam slagal.
 Autor je i malo znane marionetne igre "Petrica Kerempuh i spametni osel" u kojoj kritički i satirički opisuje hrvatske intelektualce 1920-ih godina. Pisac je koji je prvi u hrvatskoj književnosti cjelovitije i umjetnički zrelije ostvario melodioznost i ritmičnost kajkavskoga dijalektalnoga izraza.
 Stil
 Pjevao je o duhovnoj ljubavi, o intimi plemićkih domova, o gospodarskim perivojima, markizima i kavalirima minulih dana. Kroz svoja djela Domjanić strahuje od grubosti sadašnjice, žali za svijetom koji odumire, nepovjerljiv je prema novim idejama.
 Ljubav prema prošlosti upućuje Domjanića svome materinjskom kajkavskom jeziku. Najpoznatije mu je djelo kajkavska zbirka Kipci i popevke, a pjesme Fala i Popevke sam slagal, koje je obje uglazbio Vlaho Paljetak. I drugi hrvatski skladatelji, primjerice Emil Cossetto, Igor Kuljerić i Ivana Lang uglazbili su nekoliko Domjanićevih pjesama. Njegova lirika, idilična, sentimentalna i rezignantna, podjednako obiluje i slikovitošću i glazbenošću. Na kajkavskom književnom jeziku je spjevao sve svoje pjesme. Napisao je i veći broj književnih prikaza, te nekoliko proznih crtica, koji su uglavnom u duhu njegovih lirskih interesa i stilske manire.
 Djela
 Pjesme (1909.) (elektroničko izdanje)
 Kipci i popevke (1917.) (elektroničko izdanje)
 Vu suncu i senci (1927.) (elektroničko izdanje)
 Po dragomu kraju (1933.) (elektroničko izdanje)
 Spomen
 Osnovna škola Dragutina Domjanića, Zagreb
 Osnovna škola Dragutina Domjanića, Sveti Ivan Zelina
 Recital suvremenog kajkavskog pjesništva Dragutin Domjanić, Sveti Ivan Zelina
 Smotra dječjega kajkavskog pjesništva Dragutin Domjanić, Sveti Ivan Zelina
 Kulturno-umjetničko društvo Dragutin Domjanić, Adamovec
 Bibliografija
 Dragutin Domjanić, Zbirka originalnih rukopisa, Knjižnice Grada Zagreba, 2010., ISBN 9789536499618 (elektroničko izdanje)
 Alojz Jembrih, Dragutin Domjanić u novom svjetlu, Pučko otvoreno učilište Sv. Ivan Zelina : Hrvatsko književno društvo svetog Jeronima, Sveti Ivan Zelina : Zagreb, 2019. (411 str.), ISBN 9789532271003
 Kristina Repar, Pjesme Dragutina Domjanića u liturgijskoj pjesmarici "Pjevajte Gospodinu pjesmu novu" i pjesma "Serbus Zagreb", Srce Marijino : godišnjak Župe Bezgrješnog Srca Marijina 1/2018.
 Izvori
 Vanjske poveznice
 Mrežna mjesta
 Domjanić, Dragutin Milivoj, Hrvatski biografski leksikon
 Dragutin Domjanić, Izabrane pjesme, Pjesništvo, Bulaja naklada, 2000. ISBN 9536737027 (CD-ROM)
 Dragutin Domjanić, Digitalne zbirke Knjižnica Grada Zagreba
 Hrvatski književnici
 Hrvatski pjesnici
 Matica hrvatska
 Katolički laici
 Kajkavski književnici
 Hrvatski prevoditelji
 Životopisi, Sveti Ivan Zelina


text:
Елиас Канети () е немскоезичен писател (белетрист, есеист, драматург), роден в Русе, България от сефарадско-еврейски произход. Получава Нобелова награда за литература (като австрийски писател) през 1981 г.
 Живот
 Роден в Русе в семейството на Жак Канети и Матилда Ардити. Майчиният му език е ладинският. Родът на баща му, който е сефарадски, се мести от Одрин в Русе през 19 век, където представителите му развиват успешен търговски бизнес. Майка му е от сефарадския род Ардити, които са сред основателите на еврейската колония в Русе в края на 18 век. Негови по-малки братя са музикалният продуцент Жак Канети и лекарят Жорж Канети.
 Прекарва детските си години в Русе. Семейството се мести (1911) в Манчестър, където баща му се включва в бизнеса на шуреите си. Баща му внезапно умира през 1912 г. – според Канети това става при вестта за избухването на Балканската война. Семейство Канети се мести в Лозана и после във Виена. Елиас научава немски език, като по онова време той вече ползва български, английски и френски. После семейството се мести първо в Цюрих (1916 – 1921), а след това (до 1924 г.) – във Франкфурт, където той завършва гимназия. През 1924 г. става студент по химия във Виенския университет и завършва с докторат в 1929 г.
 През 1934 г. Канети се жени за писателката Веза (Венециана) Таубнер-Калдерон (Veza [Venetiana] Taubner-Calderon, 1897 – 1963), която става негова муза и литературна помощничка. Канети остава отворен към връзки с други жени по време на брака си със съпругата си Веза. След присъединяването на Австрия към Нацистка Германия през 1938 г. и започналите гонения на евреите Канети заминава през Париж за Лондон и се заселва в Англия. Там преживява дълготрайна романтична връзка с австрийската художничка Мария-Луиза фон Мотесицки (Marie-Louise von Motesiczky), както и с ирландската поетеса Айрис Мърдок. След смъртта на жена му през 1963, той се жени за Хера Бушор (Hera Buschor, 1933 – 1988), с която има дъщеря Йохана (1972), музикантка.
 Въпреки че е немскоезичен автор, Канети живее във Великобритания (като получава поданство през 1952 г.) до 1970-те години. Последните 20 години от живота си прекарва предимно в Цюрих, където пише своята автобиография (нейният 1-ви том е озаглавен „Спасеният език“). На 14 август 1994 г. Елиас Канети умира в Цюрих, оставяйки след себе си значимо творчество, преведено на повече от 25 езика.
 Творчество
 Възгледи
 През 1920-те години негов литературен и философски образец е критикът Карл Краус, но по-късно Канети открито се обявява срещу схващанията му. Влияние над него упражняват също Франц Кафка, Георг Бюхнер и психоаналитичната школа на Зигмунд Фройд.
 Философската позиция на Канети е противоположна на тази на Фройд. Той не приема съществуването у човека на нагон към смъртта, т. нар. танатос: „Не само смятам формулирането на нагона към смъртта за погрешно, но и не вярвам той да съществува“.
 Така основни теми в творчеството на Канети стават смъртта и агресията. Тези идеи той въплъщава в пиесите си „Сватба“ (1932) и „Комедия на суетата“ (1934). В 1935 г. писателят публикува създадения още през 1931 г. единствен свой роман „Заслепението“, който остава незабелязан от критиката и е преоткрит едва в годините след Втората световна война.
 Opus magnum
 Отнесъл в Лондон своите видения от детството в крайдунавския Русе и младежките си преживявания главно във Виена, той се заема да осмисли човешкото съществуване, проблемите на властта, масовите движения, смъртта, безумието – така в Лондон започва да работи над философския си труд „Маси и власт“, негов opus magnum, който завършва едва през 1960 г.
 Опирайки се на феноменологическото описание на елементарния опит на пребиваването в масата, Канети разкрива различни състояния и динамика на масите, стигайки до важни изводи относно механиката на властта: масите и властта са свързани изначално и непрестанно. Писателят заявява: „Масите са единствената среда, в която човек може да отхвърли страха от съприкосновението“, и също: „Заради благодатния миг, когато никой не е нещо повече от другия и не е по-добър от него, хората се превръщат в маса“.
 Късни творби
 Значими негови произведения от този период са записките му „Провинцията на човека“ (1973), характерологичните му етюди по образец на Теофраст „Подслушвачът“ (1974), есеистичният сборник „Съвестта на думите“ (1975), автобиографичните книги „Спасеният език“ (1977), „Факел в ухото“ (1980) и „Игра с очи“ (1985) и записките „Тайното сърце на часовника“ (1987).
 Признание
 През 1981 г. Елиас Канети получава Нобеловата награда за литература за цялостното си творчество, характеризиращо се с далновидност, идейно богатство и художествена мощ. Прочути са думите му: „Всичко, което преживях по-късно, вече ми се бе случило в Русчук“. На церемонията в Стокхолм той казва: „Днес, след събитията в Хирошима, всеки знае какво представлява войната и тъкмо фактът, че всеки знае това, е нашата единствена надежда“.
 В чест на писателя родният му град Русе учредява през 2005 г. националната литературна награда „„Елиас Канети““.
 По време на първата международна конференция в България (1992), посветена на творчеството на писателя, в Русе се учредява Международно дружество „Елиас Канети“. Сградата, в която е живяло семейство Канети преди изселването си от Русе, е запазена. Днес търговската сграда на фамилията се използва от Дружеството под името Дом Канети. По повод 100-годишнината от рождението на писателя в Русе през 2005 г. е открита паметна плоча на едноименния площад „Елиас Канети“, а Професионалната гимназия по икономика и управление приема името на нобелиста.
 Награди и отличия
 1949: Prix du Meilleur livre étranger, Frankreich, für Die Blendung
 1966: „Наградата на немската критика“
 1966: „Литературна награда на Виена“
 1967: „Голяма австрийска държавна награда за литература“
 1969: „Голяма литературна награда на Баварската академия за изящни изкуства“
 1971: Ehrengabe des Kulturkreises der deutschen Wirtschaft im BDI e. V.
 1972: „Награда Георг Бюхнер“ на Немската академия за език и литература
 1972: Österreichisches Ehrenzeichen für Wissenschaft und Kunst
 1975: „Награда Нели Закс“
 1975: „Награда Франц Набл“ на град Грац
 1977: „Награда Готфрид Келер“
 1979: Pour le Mérite
 1980: „Награда Йохан Петер Хебел“ на провинция Баден-Вюртемберг
 1981: „Нобелова награда за литература“
 1981: „Награда Франц Кафка“ на град Клостернойбург
 1983: „Голям Федерален орден за заслуги“
 1985: Почетен гражданин на град Виена
 2005: Почетен гражданин на град Русе
 2010: Benennung der Canettistraße in Wien-Favoriten
 Библиография
 Die Blendung, Roman, 1931/1935 (Заслепението)
 Hochzeit, Drama, 1932/1964 (Сватба, бълг. постановки 1987, 1992, 2009)
 Die Komödie der Eitelkeit, Drama, 1934/1964
 Die Befristeten, Drama, 1953/1964
 Die Stimmen von Marrakesch. Aufzeichnungen nach einer Reise, 1954/1968
 Fritz Wotruba, 1955
 Masse und Macht, 1960
 Die Provinz des Menschen. Aufzeichnungen 1942 – 1972, 1973
 Der Ohrenzeuge. Fünfzig Charaktere, 1974
 Das Gewissen der Worte. Essays und Reden der Jahre 1936 und 1962 – 1976, 1975, 1976
 Die gerettete Zunge. Geschichte einer Jugend, Autobiografie, 1977 (Спасеният език)
 Die Fackel im Ohr. Lebensgeschichte 1921 – 1931, Autobiografie, 1980
 Das Augenspiel. Lebensgeschichte 1931 – 1937, Autobiografie, 1985
 Das Geheimherz der Uhr. Aufzeichnungen 1973 – 1985, 1987
 Die Fliegenpein. Aufzeichnungen, 1992
 Посмъртни издания
 Nachträge aus Hampstead. Aus den Aufzeichnungen 1954 – 1971, 1994
 Aufzeichnungen 1992 – 1993, 1996
 Aufzeichnungen 1973 – 1984, 1999
 Party im Blitz. Die englischen Jahre, Autobiografie, 2003
 Über den Tod, 2003
 Aufzeichnungen für Marie-Louise, 1942/2005
 Werke X: Aufsätze – Reden – Gespräche (Verschiedenes von 1928 an), 2005
 Veza & Elias Canetti: Briefe an Georges (Briefe von 1933 bis 1959), 2006
 Театрални постановки
 1987 г.: „Сватба“ – на сцената на Държавния сатиричен театър, София, реж. Маргарита Младенова
 1992 г.: „Сватба“ – на сцената на Русенския театър „Сава Огнянов“, реж. Любомир Дековски (Европейски театрален знак в Русе)
 1994 г.: „Комедия на суетата“ – на сцената на Русенския театър „Сава Огнянов“, реж. Любомир Дековски (Европейски театрален знак в Русе)
 2003 г.: „Предопределените“ – на сцената на Русенския театър „Сава Огнянов“, реж. Елена Панайотова (Европейски театрален знак в Русе)
 2004 г.: „Сватба“ – от творческия департамент на НБУ, реж. Снежина Петрова (Кафене.bg)
 Източници
 Тази статия съдържа материал, използван с разрешение
 Lorenz, Dagmar C. G. (17 април 2004). Elias Canetti. Literary Encyclopedia (The Literary Dictionary Company Limited). ISSN 1747-678X. Посетен на 13 октомври 2009.
 The Canetti House – a forum for alternative culture. Internationale Elias Canetti Gesellschaft. Посетен на 13 октомври 2009.
 Angelova, Penka (2006). „Die Geburtsstadt von Elias Canetti“. Elias Canetti: Der Ohrenzeuge des Jahrhunderts (in German). Internationale Elias-Canetti-Gesellschaft Rousse.
 Външни препратки
 Работи на В. Константинов
 Проза от Елиас Канети, в превод на Венцеслав Константинов
 Зрелостта като младост, „Народна култура“, 1981
 Elias Canetti – ein österreichischer Schriftsteller? Verwandlungen zwischen Rustschuk und Wien, Wenzeslav Konstantinov, Wien, „TRANS“, Internet-Zeitschrift für Kulturwissenschaften, 7. Nr., September 1999
 Кафка през погледа на Елиас Канети, В: „Писатели за творчеството“, изд. ЛИК, София, 2007 (LiterNet)
 Елиас Канети: С Русчук в сърцето. „Култура. Портал за култура, изкуство и общество“, 07.12.2013
 Други публикации
 Канети на страницата на Нобеловите лауреати
 Die LYRIKwelt
 Linksammlung der Universitätsbibliothek der Freien Universität Berlin
 Филми по произведения на Елиас Канети
 „Първият прозорец“ – Елиас Канети – Русе 1/3
 „Първият прозорец“ – Елиас Канети – Русе 2/3
 „Първият прозорец“ – Елиас Канети – Русе 3/3
 Официален сайт на Международно дружество „Елиас Канети“
 Швейцарски мемоаристи
 Български писатели
 Британски писатели
 Британски драматурзи
 Британски есеисти
 Австрийски драматурзи
 Австрийски романисти
 Швейцарски писатели
 Швейцарски есеисти
 Анализанти на Паул Федерн
 Сефарадски евреи
 Български евреи
 Носители на Нобелова награда
 Носители на литературни награди на Германия
 Носители на „Голяма литературна награда на Баварската академия за изящни изкуства“
 Носители на наградата „Георг Бюхнер“
 Носители на литературни награди на Австрия
 Носители на Литературна награда на Виена
 Носители на награда „Франц Кафка“ (Клостернойбург)
 Носители на награда „Франц Набъл“
 Носители на литературни награди на Швейцария
 Носители на награда Готфрид Келер
 Почетни граждани на Виена
 Родени в Русе
 Цюрихчани