text:
OF. 541/2020 de 5 de Mar Bizkaia (Modelo 100 de autoliquidación del IRPF correspondiente al período impositivo 2019) | Iberley
 ORDEN FORAL 541/2020, de 5 de marzo del diputado foral de Hacienda y Finanzas, por la que se aprueba el modelo 100 de autoliquidación del Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas correspondiente al período impositivo 2019 y se aprueba el procedimiento para su presentación telemática. - Boletín Oficial de Bizkaia de 13-03-2020
 Boletín: Boletín Oficial de Bizkaia Número 51
 ORDEN FORAL 685/2020, de 26 de marzo, del diputado foral de Hacienda y Finanzas, por la que se modifican la Orden Foral 541/2020, de 5 de marzo, del diputado foral de Hacienda y Finanzas por la que se aprueba el modelo 100 de autoliquidacion del Impuesto sobre la Renta de las Personas Fisicas correspondiente al periodo impositivo 2019 y se aprueba el procedimiento para su presentacion telematica, y la Orden Foral 540/2020, de 5 de marzo, del diputado foral de Hacienda y Finanzas por la que se aprueba el modelo 714 de autoliquidacion del Impuesto sobre el Patrimonio correspondiente al periodo impositivo 2019 y se aprueba el procedimiento para su presentacion telematica.
 El Departamento de Hacienda y Finanzas de la Diputación Foral de Bizkaia aborda la campaña de declaración del Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas y del Impuesto sobre el Patrimonio correspondiente al período impositivo 2019, por lo cual se hace imprescindible la revisión y actualización del modelo, en aras precisamente a favorecer a la ciudadanía el cumplimiento de sus obligaciones fiscales.
 El modelo que se aprueba reproduce la misma estructura de contenidos de la autoliquidación del ejercicio 2018 con algunas modificaciones de carácter técnico, al objeto de adecuar el modelo a los últimos cambios introducidos en la normativa reguladora del Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas.
 En concreto se introducen ciertos ajustes en los apartados correspondientes a las deducciones por mecenazgo como consecuencia de la aprobación de la nueva Norma Foral 4/2019, de 20 de marzo, de Régimen Fiscal de las Entidades sin fines lucrativos y de los Incentivos Fiscales al Mecenazgo.
 Cabe reseñar que la presentación del modelo 100 es obligatoriamente por vía telemática para todos aquellos o aquellas obligadas a presentar autoliquidación por el Impuesto sobre el Patrimonio, cuya autoliquidación es de presentación obligatoria por vía telemática.
 En consecuencia, la presente Orden Foral aprueba el modelo y regula el procedimiento y las condiciones para la presentación telemática del modelo 100 de autoliquidación del Impuesto sobre el Patrimonio correspondiente al período impositivo 2019.
 Artículo 1. Aprobación del modelo 100.
 Se aprueba el modelo 100 de autoliquidación del Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas, correspondiente al período impositivo 2019, que figura como Anexo a la presente Orden Foral.
 Artículo 2. Lugar de presentación.
 Artículo 3. Forma de presentación.
 Artículo 4. Plazo de presentación de la autoliquidación e ingreso.
 La presentación de las autoliquidaciones del Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas correspondientes al período impositivo 2019, se efectuará en el plazo comprendido entre el 4 de mayo y el 30 de junio de 2020.
 Artículo 5. Justificantes.
 Artículo 6. Condiciones generales para la presentación telemática del modelo 100.
 Artículo 7. Procedimiento para la presentación telemática del modelo 100.
 En el procedimiento para la presentación telemática de la autoliquidación correspondiente al modelo 100, el o la declarante o el o la presentadora autorizada, en su caso, se conectará a través de Internet con la Oficina Virtual del Departamento de Hacienda y Finanzas de la Diputación Foral de Bizkaia (Servicio BizkaiBai) en la dirección Web http://www.bizkaia.eus/bizkaibai y procederá como sigue:
 Artículo 8. Convenios o acuerdos de colaboración.
 En Bilbao, a 5 de marzo de 2020.
 Modelo 100 de autoliquidación del Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas, correspondiente al período impositivo 2019
 NORMA FORAL 4/2019, de 20 de marzo, de Regimen Fiscal de las Entidades sin fines lucrativos y de los Incentivos Fiscales al Mecenazgo.
 NORMA FORAL 2/2013, de 27 de febrero, del Impuesto sobre el Patrimonio.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 7.11.2016
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 C 410/9
 Žaloba podaná 9. septembra 2016 – Európska komisia/Luxemburské veľkovojvodstvo
 (Vec C-489/16)
 (2016/C 410/10)
 Jazyk konania: francúzština
 Účastníci konania
 Žalobkyňa: Európska komisia (v zastúpení: J. Hottiaux, G. von Rintelen, splnomocnení zástupcovia)
 Žalovaný: Luxemburské veľkovojvodstvo
 Návrhy žalobkyne
 —
 určiť, že Luxemburské veľkovojvodstvo si tým, že najneskôr do 16. júna 2015 neprijalo všetky zákony, iné právne predpisy a správne opatrenia potrebné na dosiahnutie súladu so smernicou Európskeho parlamentu a Rady 2012/34/EÚ z 21. novembra 2012 , ktorou sa zriaďuje jednotný európsky železničný priestor [Ú. v. EÚ L 343, 2012, s. 32], alebo v každom prípade tým, že neoznámilo tieto ustanovenia Komisii, nesplnilo povinnosti, ktoré mu vyplývajú z článku 64 ods. 1 prvého pododseku uvedenej smernice,
 —
 uložiť Luxemburskému veľkovojvodstvu v súlade s článkom 260 ods. 3 ZFEÚ povinnosť zaplatiť penále vo výške 8 710 eur za každý deň odo dňa vyhlásenia rozsudku v tejto veci z dôvodu nesplnenia povinnosti oznámiť opatrenia prijaté na prebratie smernice 2012/34/EÚ,
 —
 zaviazať Luxemburské veľkovojvodstvo na náhradu trov konania.
 Žalobné dôvody a hlavné tvrdenia
 Lehota na prebratie smernice uplynula 16. júna 2015.
 Z jednotlivých odpovedí Luxemburského veľkovojvodstva, najmä z odpovedi na odôvodnené stanovisko vyplýva, že Luxemburské veľkovojvodstvo vyše rok po uplynutí lehoty na prebratie, ktorú stanovila smernica, neprijalo požadované opatrenia.
 Stanovenie sankcie podľa článku 260 ods. 3 ZFEÚ vychádza z troch kritérií uplatnených v článku 260 ods. 2 ZFEÚ, a síce zo závažnosti nesplnenia povinnosti, z dĺžky jeho trvania a z potreby zabezpečiť odradzujúci účinok sankcie s cieľom zabrániť ďalšiemu neplneniu povinnosti.


jurisdiction: US

text:
 198 Md. 652 (1951)
 80 A.2d 613
 TYSON
 v.
 WARDEN OF MARYLAND PENITENTIARY
 [H.C. 36, October Term, 1950.]
 Court of Appeals of Maryland.
 Decided May 16, 1951.
 Before MARBURY, C.J., and DELAPLAINE, COLLINS, GRASON, HENDERSON and MARKELL, JJ.
 MARBURY, C.J., delivered the opinion of the Court.
 This is an application for leave to appeal from the denial, by Judge Gontrum in the Circuit Court for Baltimore *653 County, of a petition for a writ of error coram nobis and a writ of habeas corpus. The petition alleges that a mistake in identify was made, and that the applicant was wrongfully convicted of a crime which he did not commit. He offers to produce a picture of the man who, he alleges, committed the crime.
 The writ of coram nobis has been fully discussed in the cases of Keane v. State, 164 Md. 685, 166 A. 410, and Bernard v. State, 193 Md. 1, 4, 65 A.2d 297, 298. In the last mentioned case, we said: "The writ will not lie to correct an issue of fact which has been adjudicated even though wrongly determined; nor for alleged false testimony at the trial; nor for newly discovered evidence."
 If we treat the application as one for a writ of habeas corpus, it is well settled that no relief in a case such as this can be given under that writ. Copeland v. Wright, 188 Md. 666, 53 A.2d 553.
 The appropriate remedy in such a case is an application to the executive department. Keane v. State, supra.
 Application denied with costs.


type: wikipedia

text:
1950. aasta jalgpalli maailmameistrivõistlused olid IV maailmameistrivõistlused jalgpallis, mis toimusid 24. juunist 16. juulini Brasiilias.
 Ajalugu
 Eelmisest MM-finaalturniirist oli möödas juba 12 aastat, enne kui sai järgmisi korraldada. Põhiliseks takistuseks oli teadagi sõda. 1946. aasta 1. juulil kogunes Luxembourg'is FIFA kongress ning ühe punktina oli kavas ka järgmiste MM-võistluste korraldaja valimine.
 Esialgu oli plaanis MM korraldada juba 1949, kuid lõpuks otsustati siiski veel aasta oodata. Ainus kandidaat oli Brasiilia. Peapõhjuseks oli, et Euroopa vajas aega sõjakahjustuste likvideerimiseks.
 Selle eest, et kolm korda maailmameistrile auhinnaks olnud karikas sõjakeerises kaduma ei läinud, peab tänama üht Itaalia jalgpalliliidu ametnikku, kes seda kogu sõja vältel oma voodi all peidus hoidis. FIFA 1946. aasta kongressil otsustati, et austusest veerandsada aastat maailma jalgpalliliitu juhtinud Jules Rimet' vastu kannab trofee edaspidi Jules Rimet Trophy nime.
 Tagantjärele võib öelda, et otsus valida Brasiilia MM-i korraldama oli õige. Tegemist oli ju Lõuna-Ameerika valitseva meistriga ning jalgpallivaimustusest pole sellel maal kunagi puudust tuntud. FIFA oli veendunud, et brasiillased korraldavad vaatemängulise jalgpallipeo. Mängupaikadeks olid Belo Horizonte, Curitiba, Pórto Alegre, Rio de Janeiro ja Sao Paulo.
 31. detsembriks 1948 registreerus valikmängudeks küll 34 meeskonda, kuid tegelikult mängis 25, neist 7 esimest korda. Erinevatel põhjustel jõudis Brasiiliasse täpselt sama palju meeskondi kui kakskümmend aastat varem Uruguaysse: 13. Osalusõiguse saanutest loobusid finaalist India, Türgi ja Šotimaa. Kõige kummalisem oli India loobumise põhjus: FIFA ei lubanud neil mängida paljajalu! Uruguay, Boliivia, Tšiili ja Paraguay ei pidanud finaalturniirile pääsemiseks pidama ainsatki valikmängu.
 Järjekordselt muudeti maailmameistri selgitamise süsteemi. Kuna meeskondi oli vähe, moodustati kaks neljaliikmelist alagruppi, üks kolme- ja üks kaheliikmeline. Iga grupi võitja pääses finaalturniirile, kus kõik mängisid kõigiga läbi. Esimest ja viimast korda MM-ide ajaloos polnud kavas finaalmängu. Meeskonnad loositi gruppidesse 30. aprillil 1950 Londonis.
 Jalgpalli sünnimaa Inglismaa alustas oma esimest MM-i võiduga Tšiili üle 2:0. Esimese värava lõi Stan Mortensen, teise Wilf Mannion. 29. juunil Belo Horizontes sündis aga MM-võistluste ajaloo üks suuremaid üllatusi: Inglismaa jäi alla USA-le 0:1! Inglaste treener otsustas Stanley Matthewsile puhkust anda, sest ameeriklastega pidanuks kergelt hakkama saama ka Tom Finney, Billy Wright ja Stan Mortensen. Inglastel nende arvestuste järgi ei läinud ning Haitil sündinud kesktormaja Larry Gaetjensi tabamus jäi selle kohtumise ainsaks.
 MM-iks valminud Rio de Janiero hiiglaslikul Maracanã staadionil elas 16. juulil peetud mängule kaasa ligi 200 000 (193 850) pealtvaatajat ning mängu lõppedes ei uskunud nad oma silmi: Uruguay oli 0:1 kaotusseisust võitnud 2:1 ja tulnud teist korda maailmameistriks. Albino Cardosa Friaca viis Brasiilia kaks minutit pärast teise poolaja algust ette, kuid uruguaylastest vastasid talle Alcides Ghiggia ja Juan Schiaffino.
 Mängukohad
 Tulemused
 Esimene voor
 Grupp 1
 Grupp 2
 Grupp 3
 Grupp 4
 Finaalgrupp
 Edukaimad väravalööjad
 9 – Ademir Marques de Menzes (Brasiilia)
 5 – Juan Schiaffino (Uruguay)
 5 – Estanislao Basora (Hispaania)
 4 – Chico (Brasiilia)
 4 – Telmo Zarra (Hispaania)
 4 – Omar Miguez (Uruguay)
 4 – Alcides Ghiggia (Uruguay)
 Brasiilia ajalugu


type: contracts

text:
 7.4.2016
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 93/46
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG 30/2015 HATÁROZATA
 (2015. február 25.)
 az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodás XX. mellékletének (Környezet) módosításáról [2016/518]
 AZ EGT VEGYES BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Gazdasági Térségről szóló megállapodásra (a továbbiakban: az EGT-megállapodás) és különösen annak 98. cikkére,
 mivel:
 (1)
 A 2004/107/EK és a 2008/50/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvre vonatkozó szabályoknak a környezeti levegő minőségére vonatkozó kölcsönös információcsere és jelentéstétel tekintetében történő megállapításáról szóló, 2011. december 12-i 2011/850/EU bizottsági végrehajtási határozatot (1) bele kell foglalni az EGT-megállapodásba.
 (2)
 A 2011/850/EU végrehajtási határozat hatályon kívül helyezi az EGT-megállapodásba foglalt 2004/224/EK (2) és 2004/461/EK (3) bizottsági határozatot, amelyeket ezért el kell hagyni az EGT-megállapodásból.
 (3)
 Az EGT-megállapodás XX. mellékletét ezért ennek megfelelően módosítani kell,
 ELFOGADTA EZT A HATÁROZATOT:
 1. cikk
 Az EGT-megállapodás XX. melléklete a következőképpen módosul:
 1.
 A melléklet a 14c. pont (2008/50/EK európai parlamenti és tanácsi irányelv) után a következő ponttal egészül ki:
 „14ca.
 32011 D 0850: a Bizottság 2011. december 12-i 2011/850/EU végrehajtási határozata a 2004/107/EK és a 2008/50/EK európai parlamenti és tanácsi irányelvre vonatkozó szabályoknak a környezeti levegő minőségére vonatkozó kölcsönös információcsere és jelentéstétel tekintetében történő megállapításáról (HL L 335., 2011.12.17., 86. o.)”.
 2.
 A 21ai. pont (2004/224/EK bizottsági határozat) és a 21aj. pont (2004/461/EK bizottsági határozat) szövegét el kell hagyni.
 2. cikk
 A 2011/850/EU végrehajtási határozatnak az Európai Unió Hivatalos Lapja EGT-kiegészítésében közzéteendő izlandi és norvég nyelvű szövege hiteles.
 3. cikk
 Ez a határozat 2015. február 26-án lép hatályba, feltéve, hogy az EGT-megállapodás 103. cikkének (1) bekezdésében előírt összes bejelentést megtették (*).
 4. cikk
 Ezt a határozatot az Európai Unió Hivatalos Lapjának EGT-re vonatkozó részében és EGT-kiegészítésében ki kell hirdetni.
 Kelt Brüsszelben, 2015. február 25-én.
 az EGT Vegyes Bizottság részéről
 az elnök
 Gianluca GRIPPA
 (1) HL L 335., 2011.12.17., 86. o.
 (2) HL L 68., 2004.3.6., 27. o.
 (3) HL L 156., 2004.4.30., 78. o.
 (*) Alkotmányos követelmények fennállását nem jelezték.


text:
 Avis juridique important
 |
 21995A0620(01)
 Accord sous forme d'échange de lettres entre la Communauté européenne et les États-Unis d'Amérique concernant les marchés publics
 Journal officiel n° L 134 du 20/06/1995 p. 0026 - 0036
 ACCORD sous forme d'échange de lettres entre la Communauté européenne et les États-Unis d'Amérique concernant les marchés publicsSir Leon BrittanMembre de la CommissionCommission des Communautés européennesRue de la Loi, 200B-1049 BruxellesWashington, le 30 mai 1995Monsieur le Commissaire,Me référant aux discussions entre les représentants du gouvernement des États-Unis d'Amérique (ci-après dénommés « les États-Unis ») et la Communauté européenne, concernant les marchés publics, j'ai l'honneur de confirmer ce qui suit.1) Les États-Unis et la Communauté européenne conviennent de modifier leur appendice I respectif de l'accord sur les marchés publics signé à Marrakech le 15 avril 1994, comme indiqué dans les pièces jointes à la présente lettre.2) Les États-Unis accordent aux fournisseurs communautaires de biens et de services, y compris de services de construction, un traitement qui n'est pas moins favorable que celui accordé aux fournisseurs extérieurs à l'État pour la Massachusetts Port Authority et pour les États de West Virginia, North Dakota et en ce qui concerne l'Illinois pour les marchés non couverts par l'accord sur les marchés publics et pour les fournisseurs extérieurs à la ville pour les villes de Boston, Chicago, Dallas, Détroit, Indianapolis, Nashville et San Antonio.3) Les États-Unis et la Communauté européenne conviennent de coopérer et de prendre toutes les mesures nécessaires pour améliorer substantiellement la transparence des avis de projets de marchés afin que les marchés couverts par l'accord sur les marchés publics puissent être clairement identifiés en tant que tels.4) Les États-Unis et la Communauté européenne conviennent que le mémorandum d'entente du 25 mai 1993 entre les États-Unis et la Communauté européenne sur les marchés publics sera prorogé jusqu'à la date d'entrée en vigueur de l'accord sur les marchés publics signé à Marrakech le 15 avril 1994.5) Les États-Unis conviennent d'exécuter leurs obligations en ce qui concerne la Rural Electrification Administration contenues dans l'annexe 3 ci-jointe de leur appendice I le plus rapidement possible après l'entrée en vigueur du présent accord, et au plus tard à l'entrée en vigueur de l'accord instituant l'Organisation mondiale du commerce.Je vous saurais gré, Monsieur le Commissaire, de bien vouloir confirmer que la présente lettre et les pièces qui y sont jointes traduisent correctement les termes de notre accord.Je propose, si la Communauté européenne est d'accord sur ce point, que la présente lettre et les pièces qui y sont jointes, de même que votre réponse, constituent un accord entre la Communauté européenne et le gouvernement des États-Unis, qui entrera en vigueur à la date de la présente, à l'exception du point 2 supra, qui prendra effet à l'entrée en vigueur de l'accord sur les marchés publics signé à Marrakech le 15 avril 1994.Veuillez agréer, Monsieur le Commissaire, l'assurance de ma haute considération.>PICTURE>Michael KANTORPièces jointes: annexes 2 et 3 modifiées et notes générales modifiées de l'appendice I des États-Unis.Notes générales modifiées et dérogations modifiées aux dispositions de l'article III de l'appendice I de la Communauté européenne.Monsieur l'Ambassadeur Michael KantorUnited States Trade RepresentativeExecutive Office of the PresidentWashington DC 20506États-UnisBruxelles, le 30 mai 1995Monsieur l'Ambassadeur,J'ai l'honneur d'accuser réception de votre lettre datée de ce jour dont la teneur est la suivante:« Me référant aux discussions entre les représentants du gouvernement des États-Unis d'Amérique (ci-après dénommés « les États-Unis ») et la Communauté européenne, concernant les marchés publics, j'ai l'honneur de confirmer ce qui suit.1) Les États-Unis et la Communauté européenne conviennent de modifier leur appendice I respectif de l'accord sur les marchés publics signé à Marrakech le 15 avril 1994, comme indiqué dans les pièces jointes à la présente lettre.2) Les États-Unis accordent aux fournisseurs communautaires de biens et de services, y compris de services de construction, un traitement qui n'est pas moins favorable que celui accordé aux fournisseurs extérieurs à l'État pour la Massachusetts Port Authority et pour les États de West Virginia, North Dakota et en ce qui concerne l'Illinois pour les marchés non couverts par l'accord sur les marchés publics et pour les fournisseurs extérieurs à la ville pour les villes de Boston, Chicago, Dallas, Détroit, Indianapolis, Nashville et San Antonio.3) Les États-Unis et la Communauté européenne conviennent de coopérer et de prendre toutes les mesures nécessaires pour améliorer substantiellement la transparence des avis de projets de marchés afin que les marchés couverts par l'accord sur les marchés publics puissent être clairement identifiés en tant que tels.4) Les États-Unis et la Communauté européenne conviennent que le mémorandum d'entente du 25 mai 1993 entre les États-Unis et la Communauté européenne sur les marchés publics sera prorogé jusqu'à la date d'entrée en vigueur de l'accord sur les marchés publics signé à Marrakech le 15 avril 1994.5) Les États-Unis conviennent d'exécuter leurs obligations en ce qui concerne la Rural Electrification Administration contenues dans l'annexe 3 ci-jointe de leur appendice I le plus rapidement possible après l'entrée en vigueur du présent accord, et au plus tard à l'entrée en vigueur de l'accord instituant l'Organisation mondiale du commerce.Je vous saurais gré, Monsieur le Commissaire, de bien vouloir confirmer que la présente lettre et les pièces qui y sont jointes traduisent correctement les termes de notre accord.Je propose, si la Communauté européenne est d'accord sur ce point, que la présente lettre et les pièces qui y sont jointes, de même que votre réponse, constituent un accord entre la Communauté européenne et le gouvernement des États-Unis, qui entrera en vigueur à la date de la présente, à l'exception du point 2 supra, qui prendra effet à l'entrée en vigueur de l'accord sur les marchés publics signé à Marrakech le 15 avril 1994.Veuillez agréer, Monsieur le Commissaire, l'assurance de ma haute considération.Michael KANTORPièces jointes: annexes 2 et 3 modifiées et notes générales modifiées de l'appendice I des États-Unis.Notes générales modifiées et dérogations modifiées aux dispositions de l'article III de l'appendice I de la Communauté européenne. »J'ai l'honneur de confirmer que la Communauté accepte le mémorandum d'accord commun exposé dans votre lettre et dans ses annexes et que votre lettre, la présente réponse et les pièces qui y sont jointes constituent un accord entre la Communauté européenne et le gouvernement des États-Unis.Veuillez agréer, Monsieur l'Ambassadeur, l'assurance de ma haute considération.>PICTURE>Leon BRITTANANNEXE 2 ENTITÉS DES GOUVERNEMENTS SOUS-CENTRAUX QUI PASSENT DES MARCHÉS CONFORMÉMENT AUX DISPOSITIONS DU PRÉSENT ACCORD Valeur de seuil: 355 000 droits de tirage spéciaux pour les fournitures et les services5 millions de droits de tirage spéciaux pour les services de constructionLISTE DES ENTITÉS ArizonaExecutive branch agenciesArkansasExecutive branch agencies, including universities but excluding the Office of Fish and Game and construction servicesCaliforniaExecutive branch agenciesColoradoExecutive branch agenciesConnecticutDepartment of Administrative ServicesConnecticut Department of TransportationConnecticut Department of Public WorksConstituent Units of Higher EducationDelaware (*)Administrative Services (Central Procurement Agency)State UniversitiesState CollegesFlorida (*)Executive branch agenciesHawaiiDepartment of Accounting and General Services (with the exception of procurements of software developed in the state and construction)IdahoCentral Procurement Agency (including all colleges and universities subject to central purchasing oversight)Illinois (*)Department of Central Management ServicesIowa (*)Department of General ServicesDepartment of TransportationBoard of Regents' Institutions (universities)KansasExecutive branch agencies, excluding construction services, automobiles and aircraftKentuckyDivision of Purchases, Finance and Administration Cabinet, excluding construction projectsLouisianaExecutive branch agenciesMaine (*)Department of Administrative and Financial ServicesBureau of General Services (covering state government agencies and school construction)Maine Department of TransportationMaryland (*)Office of the TreasuryDepartment of the EnvironmentDepartment of General ServicesDepartment of Housing and Community DevelopmentDepartment of Human ResourcesDepartment of Licensing and RegulationDepartment of Natural ResourcesDepartment of Public Safety and Correctional ServicesDepartment of PersonnelDepartment of TransportationMassachusettsExecutive Office for Administration and FinanceExecutive Office of Communities and DevelopmentExecutive Office of Consumer AffairsExecutive Office of Economic AffairsExecutive Office of EducationExecutive Office of Elder AffairsExecutive Office of Environmental AffairsExecutive Office of Health and Human ServiceExecutive Office of LaborExecutive Office of Public SafetyExecutive Office of Transportation and ConstructionMichigan (*)Department of Management and BudgetMinnesotaExecutive branch agenciesMississippiDepartment of Finance and Administration (does not include services)MissouriOffice of AdministrationDivision of Purchasing and Materials ManagementMontanaExecutive branch agencies (only for services and construction)New York (*)State agenciesState university systemPublic authorities and public benefit corporations, with the exception of those entities with multi-state mandatesIn addition to the exceptions noted at the end of this Annex, transit cars, buses and related equipment are not coveredNebraskaCentral Procurement AgencyNew Hampshire (*)Central Procurement AgencyOklahoma (*)Office of Public Affairs and all state agencies and departments subject to the Oklahoma Central Purchasing Act, excluding construction servicesOregonDepartment of Administrative ServicesPennsylvania (*)Executive branch agencies, including:Governor's OfficeDepartment of the Auditor GeneralTreasury DepartmentDepartment of AgricultureDepartment of BankingPennsylvania Securities CommissionDepartment of HealthDepartment of TransportationInsurance DepartmentDepartment of AgingDepartment of CorrectionDepartment of Labor and IndustryDepartment of Military AffairsOffice of Attorney GeneralDepartment of General ServicesDepartment of EducationPublic Utility CommissionDepartment of RevenueDepartment of StatePennsylvania State PoliceDepartment of Public WelfareFish CommissionGame CommissionDepartment of CommerceBoard of Probation and ParoleLiquor Control BoardMilk Marketing BoardLieutenant Governor's OfficeDepartment of Community AffairsPennsylvania Historical and Museum CommissionPennsylvania Emergency Management AgencyState Civil Service CommissionPennsylvania Public Television NetworkDepartment of Environmental ResourcesState Tax Equalization BoardDepartment of Public WelfareState Employees' Retirement SystemPennsylvania Municipal Retirement BoardPublic School Employees' Retirement SystemPennsylvania Crime CommissionExecutive OfficesRhode IslandExecutive branch agencies, excluding boats, automobiles, buses and related equipmentSouth DakotaCentral Procuring Agency (including universities and penal institutions)In addition to the exceptions noted at the end of this Annex, procurements of beef are not coveredTennesseeExecutive branch agencies (excluding services and construction)TexasGeneral Services CommissionUtahExecutive branch agenciesVermontExecutive branch agenciesWashingtonWashington State executive branch agencies, including:General AdministrationDepartment of TransportationState UniversitiesIn addition to the exceptions noted at the end of this Annex, procurements of fuel, paper products, boats, ships and vessels are not coveredWisconsinExecutive branch agencies, including:Department of AdministrationState Correctional InstitutionsDepartment of DevelopmentEducational Communications BoardDepartment of Employment RelationsState Historical SocietyDepartment of Health and Social ServicesInsurance CommissionerDepartment of JusticeLottery BoardDepartment of Natural ResourcesAdministration for Public InstructionRacing BoardDepartment of RevenueState Fair Park BoardDepartment of TransportationState University SystemWyoming (*)Procurement Services DivisionWyoming Department of TransportationUniversity of WyomingNotes à l'annexe 2 Outre les conditions spécifiées dans les notes générales, les conditions suivantes sont applicables.1. Pour les États marqués d'un astérisque, pour lesquels il existe déjà des restrictions, l'accord ne s'applique pas aux marchés portant sur les aciers de construction (y compris aux obligations d'achat pour la sous-traitance), aux véhicules à moteur et au charbon.2. L'accord ne s'applique pas aux préférences ou aux restrictions associées à des programmes en faveur du développement de zones sinistrées ni aux entreprises appartenant à des minorités, à des invalides de guerre et à des femmes.3. Aucun élément de la présente annexe ne sera interprété de manière à empêcher une ou plusieurs entités d'un État d'appliquer des restrictions destinées à améliorer la qualité générale de l'environnement dans l'État en question, pour autant que ces restrictions ne soient pas des barrières déguisées aux échanges internationaux.4. L'accord ne s'applique pas aux marchés passés par une entité visée pour le compte d'entités non visées à un niveau de gouvernement différent.5. L'accord ne s'applique pas aux restrictions associées aux Federal Funds pour les transports publics et les projets routiers.ANNEXE 3 LISTE DE TOUTES LES AUTRES ENTITÉS QUI PASSENT DES MARCHÉS CONFORMÉMENT AUX DISPOSITIONS DU PRÉSENT ACCORD Valeur de seuil: 400 000 droits de tirage spéciaux pour les fournitures et les services (sauf indications ci-après)5 millions de droits de tirage spéciaux pour les services de constructionLISTE DES ENTITÉS The following entities at the SDR equivalent of $ 250 000 for supplies and services:Tennessee Valley AuthorityPower Marketing Administrations of the Department of Energy- Bonneville Power Administration- Western Area Power Administration- Southeastern Power Administration- Southwestern Power Administration- Alaska Power AdministrationSt Lawrence Seaway Development CorporationThe following entities at 400 000 SDRs for supplies and services:The Port Authority of New York and New Jersey with the following exceptions:- maintenance, repair and operating materials and supplies (e.g. hardware, tools, lamps/lighting, plumbing);- in exceptional cases, individual procurements may require certain regional production of goods if authorized by the Board of Directors;- procurements pursuant to multi-jurisdictional agreement (i.e. for contracts which have initially been awarded by other jurisdictions).The Port of Baltimore (subject to the conditions specified for the state of Maryland in Annex 2)The New York Power Authority (subject to the conditions specified for the state of New York in Annex 2)Rural Electrification Administration Financing:1. waiver of Buy American restrictions on financing for all power generation projects (restrictions on financing for telecommunication projects are excluded from the Agreement);2. application of Code-equivalent procurement procedures and national treatment to funded projects exceeding the thresholds specified above.Notes à l'annexe 3 1. En ce qui concerne ces entités, l'accord ne s'applique pas aux restrictions associées aux Federal funds pour les projets aéroportuaires.2. Les conditions spécifiées dans les notes générales s'appliquent à la présente annexe.Notes générales 1. Nonobstant ce qui précède, le présent accord ne s'appliquera pas aux marchés réservés passés pour le compte de petites entreprises et d'entreprises appartenant à des minorités.2. Sauf dispositions contraires du présent appendice, les marchés visés pour ce qui est de la couverture offerte par les États-Unis ne comprennent pas les accords non contractuels ou toute forme d'assistance gouvernementale, y compris les accords de coopération, les subventions, les prêts, les apports de capital, les garanties, les avantages fiscaux et la fourniture par le gouvernement de biens et de services à des personnes ou à des collectivités publiques non expressément visées par les annexes des États-Unis au présent accord.3. Les marchés visés ne comprennent pas l'acquisition de services de conseil fiscal ou de gestion de portefeuille, de services de liquidation et de gestion pour des institutions financières soumises à un contrôle ainsi que de services de vente et de distribution de titres émis par des administrations publiques.4. Si un marché devant être passé par une entité n'est pas visé par le présent accord, ce dernier ne peut être interprété comme couvrant tout bien ou service constituant un élément de ce marché.5. Pour les biens et les services (y compris de construction) des pays suivants et pour les fournisseurs de ces biens et services, le présent accord ne s'applique pas aux marchés passés par les entités énumérées dans les annexes 2 et 3 ou à la dérogation décrite à l'annexe 3:CanadaSuisseNorvègeJaponLes États-Unis sont disposés à modifier la présente note dès que la couverture de ces annexes pourra être étendue à l'une des parties indiquées ci-dessus.6. Pour les services de construction de la république de Corée et les fournisseurs de ces services, le présent accord ne s'applique aux marchés passés par les entités énumérées aux annexes 2 et 3 que s'ils dépassent un seuil de 15 millions de droits de tirage spéciaux.7. Pour les biens et les services (y compris de construction) du Japon et pour les fournisseurs de ces biens et de ces services, le présent accord ne s'applique pas aux marchés passés par la National Aeronautics and Space Administration.8. La couverture d'un service énuméré à l'annexe 4 n'est étendue à une partie que dans la mesure où cette partie a inclus ce service dans son annexe 4.NOTES GÉNÉRALES MODIFIÉES ET DÉROGATIONS MODIFIÉES AUX DISPOSITIONS DE L'ARTICLE III DE L'APPENDICE I DE LA COMMUNAUTÉ EUROPÉENNE Notes générales et dérogations aux dispositions de l'article III 1. La Communauté européenne n'étend pas le bénéfice du présent accord:- en ce qui concerne la passation de marchés par les entités énumérées à l'annexe 2, aux fournisseurs du Canada;- en ce qui concerne la passation de marchés, autres que de fournitures, énumérés à l'annexe 2, aux fournisseurs des États-Unis;- en ce qui concerne la passation de marchés par les entités énumérés à l'annexe 3 paragraphe:a) (eau), aux fournisseurs du Canada et des États-Unis;b) (électricité), aux fournisseurs du Canada, de Hong-kong et du Japon;c) (aéroports), aux fournisseurs du Canada, de la Corée et des États-Unis;d) (ports), aux fournisseurs du Canada;e) (transports urbains), aux fournisseurs du Canada, d'Israël, du Japon, de la Corée et des États-Unis,jusqu'à ce que la Communauté reconnaisse que les parties concernées donnent aux entreprises de la Communauté un accès comparable et effectif aux marchés en question;- aux prestataires de services des parties qui n'incluent pas les marchés de services pour les entités correspondantes figurant dans les annexes 1 à 3 et la catégorie de services correspondante dans les annexes 4 et 5 dans leur propre couverture.2. Les dispositions de l'article XX ne s'appliquent pas aux fournisseurs:- d'Israël, du Japon, de la Corée et de la Suisse contestant la passation de marchés par les entités figurant dans l'annexe 2 paragraphe 2, jusqu'à ce que la Communauté européenne reconnaisse que ces pays ont désormais fait entrer dans l'accord la totalité des entités des gouvernements sous-centraux;- du Japon, de la Corée et des États-Unis contestant l'attribution de marchés à un fournisseur de parties autres que celles mentionnées, qui sont des petites ou moyennes entreprises en vertu des dispositions correspondantes de la législation communautaire, jusqu'à ce que la Communauté reconnaisse que ces pays ne pratiquent plus de mesures discriminatoires en faveur de certaines petites entreprises nationales ou d'entreprises nationales appartenant à des minorités;- d'Israël, du Japon et de la Corée contestant la passation de marchés par des entités de la Communauté européenne, dont la valeur est inférieure au seuil appliqué pour la même catégorie de marchés passés par ces parties.3. Jusqu'à ce que la Communauté reconnaisse que les parties en question offrent aux fournisseurs de la Communauté un accès à leurs propres marchés, la Communauté européenne n'étend pas le bénéfice du présent accord aux fournisseurs:- du Canada, en ce qui concerne les marchés de FSC 36, 70 et 74 [special industry machinery, general purpose automatic data processing equipment, software, supplies and support equipment (sauf 7010 ADPE configurations); office machines, visible record equipment and ADP equipment];- du Canada, en ce qui concerne les marchés de FSG 58 (communications, protection and coherent radiation equipment) et des États-Unis en ce qui concerne les équipements pour le contrôle du trafic aérien;- de la Corée et d'Israël en ce qui concerne les marchés passés par les entités énumérées dans l'annexe 3 paragraphe b), en ce qui concerne les marchés de HS n° 8504, 8535, 8537 et 8544 (electrical transformers, pluggs, switches and insulated cables) et pour Israël, HS n° 8501, 8536 et 902830;- des États-Unis, en ce qui concerne les marchés passés par les entités énumérées dans l'annexe 3 paragraphe d), en ce qui concerne les marchés de services de dragage et les marchés liés à la construction navale;- du Canada et des États-Unis en ce qui concerne les marchés de fournitures ou de services constituant des éléments de marchés qui, bien que passés par une entité visée par le présent accord, ne sont pas eux-mêmes soumis audit accord.4. L'accord ne s'applique pas aux marchés passés dans le cadre:- d'un accord international et destinés à la mise en oeuvre ou à l'exploitation en commun d'un projet par les États signataires;- d'un accord international relatif au stationnement de troupes;- d'une procédure particulière d'une organisation internationale.5. L'accord ne s'applique pas aux marchés de produits agricoles passés dans le cadre de programme de soutien agricole et de programmes d'aide alimentaire.6. Les marchés passés par les entités figurant dans les annexes 1 et 2 en liaison avec des activités dans le domaine de l'eau potable, de l'énergie, des transports ou des télécommunications, ne sont pas inclus.7. Le présent accord ne s'applique pas aux marchés passés par les entités figurant dans l'annexe 3:- pour l'achat d'eau et pour la fourniture d'énergie ou de combustibles pour la production d'énergie;- à des fins autres que l'exercice de leurs activités telles que décrites dans la présente annexe ou pour l'exercice de ces activités dans un pays non membre.- à des fins de revente ou de location à des tiers, sous réserve que l'entité adjudicatrice ne bénéficie d'aucun droit spécial ou exclusif de vendre ou de louer l'objet desdits marchés et que d'autres entités puissent librement le vendre ou le louer dans les mêmes conditions que l'entité adjudicatrice.8. Le présent accord ne s'applique pas aux marchés:- portant sur l'achat ou la location de terrains, de bâtiments existants ou d'autres biens immeubles ou concernant des droits sur ces derniers;- portant sur l'achat, le développement, la production ou la coproduction de programmes par des radiodiffuseurs ainsi que sur des temps d'antenne.9. Le présent accord ne s'applique pas à la passation de marchés de services par les entités espagnoles énumérées dans l'annexe 3 avant le 1er janvier 1997 ou à la passation de marchés par les entités grecques ou portugaises énumérées dans l'annexe 3 avant le 1er janvier 1998.


text:
21 Warszawski Pułk Piechoty „Dzieci Warszawy” (21 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
 Pułk sformowany został w 1918 jako 1 Okręgowy Warszawski Pułk. Jego poszczególne bataliony walczyły w wojnie polsko-ukraińskiej. Całością sił wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Walczył na froncie litewsko-białoruskim i w obronie Warszawy.
 W okresie międzywojennym stacjonował w garnizonie Warszawa na Cytadeli. Wchodził w skład 8 Dywizji Piechoty.
 W kampanii wrześniowej walczył w składzie macierzystej dywizji. W składzie Armii „Modlin” wziął udział w ostatniej fazie bitwy pod Mławą. Od 10 września bronił Warszawy.
 Formowanie i zmiany organizacyjne
 Pułk formowano od 11 listopada 1918 w Warszawie, jako 1 okręgowy warszawski pułk.
 Kadrę w większości stanowili żołnierze I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego w Rosji oraz POW. Dowództwo powierzono płk Bolesławowi Jaźwińskiemu, a organizację I batalionu kpt. Stanisławowi Wrzalińskiemu.
 27 listopada pułk przemianowany został na 21 pułk piechoty
 28 listopada 1918 I batalion pod dowództwem Wrzalińskiego liczył już 870 ludzi – wyłącznie ochotników. Do I batalionu oprócz Dowborczyków i członków POW zaciągnęło się wielu uczniów warszawskich szkół średnich, młodzieży robotniczej i inteligentów. Pułk złożył przysięgę 13 grudnia 1918 w Warszawie na placu Saskim.
 W grudniu 1919 batalion zapasowy pułku stacjonował w Warszawie.
 Pułk w walce o granice
 Walki na froncie ukraińskim
 9 stycznia 1919 II batalion kpt. Romualda Żurakowskiego wyruszył na front ukraiński i wszedł w skład grupy generała Leona Berbeckiego.
 17 stycznia stoczył swój pierwszy zwycięski bój pod Rawą Ruską. Prowadząc kolejne działania w kierunku wschodnim, we współdziałaniu z batalionem 36 pułku piechoty Legii Akademickiej, zajął Michałówkę i Uhnów. Po zajęciu 22 lutego Bełza, batalion w składzie Grupy „Bełz" przeszedł do walk pozycyjnych.
 Następnie batalion nacierał w ramach ogólnej ofensywy wojsk polskich i zdobywał Biesiady i Dobrosin. Prowadząc działania pościgowe współuczestniczył w zajęciu Żółkwi i w konsekwencji osiągnął linię Bugu. Nacierając dalej w kierunku Złoczowa, obsadził linię Seretu. Po pięciomiesięcznych walkach batalion został odesłany na odpoczynek do Lwowa.
 16 marca wyruszył na front III batalion kpt. Kazimierza Moniuszki. Po opanowaniu Chorośnicy uczestniczył w zdobywaniu Siedliska, Rogóźna, Jaworowa. W walkach o Wiszenkę Wielką poniósł duże straty. w trzeciej dekadzie kwietnia walczył Magierów, a od 8 maja pod Sądową Wisznię. Po zdobyciu Sambora został wycofany do odwodu i 8 czerwca powrócił do Warszawy.
 Pułk w wojnie polsko-bolszewickiej
 Na Wołyniu
 Pełniący służbę garnizonową we Lwowie II/21 pp został przerzucony na front wołyński. 8 czerwca przewieziony został koleją do Kamienia Koszyrskiego.
 Stąd ruszył marszem pieszym w kierunku Stochodu i dotarł do Styru. W czasie forsowania rzeki poniósł wysokie straty. Mimo to nacierał dalej w kierunku Bereżnicy i nad Horyniem zorganizował obronę. Atakując dalej, 15 sierpnia osiągnął linię Słuczy i zajął Sarny, a pod Suszczanami przełamał silną obronę nieprzyjaciela. Tu obsadził odcinek od Suszczan do Olewska. Walki pułku nad Uborcią trwały do 12 października.
 Na froncie litewsko-białoruskim
 W tym czasie zreorganizowane w Ostrowi I i III batalion pod wspólnym dowództwem płk. Fabiana Kobordo skierowane zostały na front litewsko-białoruski i 19 lipca koleją przewiezione do Bohdanowa. Stąd marszem pieszym pomaszerowały pod Raków. Walki o miasto toczyły się ze zmiennym szczęściem do 5 sierpnia.
 8 sierpnia rozpoczęła się polska ofensywa na Mińsk. Pułk wziął w niej udział, a po sukcesach wojsk polskich obsadził pod stacją Ziabki pozycje nad Autą i pobliskimi jeziorami. Tu prowadził działania obronne. W połowie października dołączył do pułku II batalion.
 Jesienią 1919 nastąpiła stabilizacja działań na froncie polsko-bolszewickim. Prowadzono jedynie walki o znaczeniu lokalnym.
 21 pułk piechoty otrzymał zadanie utrzymać pozycje wzdłuż linii Berezyna – Auta. Początkowo zorganizowano pozycje obronne wzdłuż linii Kotowszczyzna – jezioro Szmudino – jezioro Sztolby – Muginino – Usaja – Uświata – Turowla.
 Po krótkim odpoczynku pułk obsadził następny odcinek obrony na lewym brzegu Dźwiny aż do ujścia Uszaczy. Pod koniec grudnia pułk uzupełnił stany. Na dzień 31 grudnia 1919 posiadał już 25 oficerów, 1605 szeregowców, 338 koni i 129 wozów. Nad Dźwiną pułk stacjonował aż do wiosny 1920.
 W myśl rozkazu Naczelnego Dowództwa z 1 kwietnia, nastąpiła reorganizacja struktur Wojska Polskiego. Zlikwidowano Front Litewsko-Białoruski, a na jego bazie utworzono trzy armie bezpośrednio podległe Naczelnemu Wodzowi. 1 Armia gen. Stefana Majewskiego była rozwinięta od Dźwiny po Borysów, 4 Armia gen. Stanisława Szeptyckiego – wzdłuż Berezyny po Polesie, a 7 Armia gen. Gustawa Zygadłowicza osłaniała od strony Litwy.
 Po stronie przeciwnej operowały wojska Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego.
 14 maja ruszyła pierwsza ofensywa Armii Czerwonej. Pas obrony 1 Armii został przełamany na północny wschód od Homla. 21 pułk piechoty wycofał się na linię Auty i dalej prowadził działania opóźniające wzdłuż Dźwiny. Toczył zacięte walki nad Dzisną, a potem w rejonie Rynki – Borejsze i w obronie przedmościa Kozian.
 Ciężkie położenie 1 Armii skłoniło Naczelne Dowództwo do sformowania Armii Rezerwowej pod dowództwem gen. Kazimierza Sosnkowskiego. Jej przeciwuderzenie zahamowało ofensywę sowiecką, a grupa gen. Lucjana Żeligowskiego, w skład której wchodził 21 pułk piechoty, zajęła 3 czerwca Koziany. Szarkowszczyznę i Hermanowicze.
 Po wyczerpujących walkach pułk odszedł na krótki odpoczynek.
 Pułk w działaniach odwrotowych
 Na początku lipca na kierunku litewsko-białoruskim znajdowały się dwie armie (1. i 4.) oraz grupa poleska. Natomiast przeciwnik skoncentrował tu cztery armie Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego (3. 4. 15. i 16.) oraz Grupę Mozyrską. Większość tych sił (3. 4. i 15 armia) skierowana została przeciwko polskiej 1 Armii gen. por. Gustawa Zygadłowicza z zamiarem przerwania jej frontu od północy i zepchnięcia na błota poleskie. Rozpoczęta 4 lipca sowiecka kontrofensywa nad Autą i Berezyną doprowadziła do załamania frontu litewsko-białoruskiego, którego oddziały rozpoczęły odwrót.
 Działająca na północ od Hermanowicz Grupa „Dźwina” wycofała się na linię Czersk – Popki – Wiata, a następnie do Woropajewa na linię Łuczajki. 21 pułk piechoty dowodzony w owym czasie przez kpt. Zdzisława Przyjałkowskiego osłaniał odwrót 8. i 10 Dywizji Piechoty, a w kolejnych dniach prowadził działania opóźniające.
 19 lipca pułk już pod dowództwem mjr. Romualda Żurakowskiego osiągnął okolice Grodna. Miasto było już w rękach sowieckich. Próby jego odbicia skończyły się dla pułku tragicznie. Poniósł on wielkie straty, jego dwie kompanie dostały się do niewoli, a cały tabor został przejęty przez nieprzyjaciela.
 Pułk zmuszony był cofać się dalej. Pod Białymstokiem działający w straży tylnej II batalion dostał się do niewoli, a pozostałe pododdziały zostały rozproszone.
 Po pewnym czasie zebrany ponownie pułk cofał się w kierunku na Małkinię, dalej na linię rzeki Liwiec, a następnie w rejon Okuniewa.
 Bitwa Warszawska
 6 sierpnia Naczelny Wódz, marszałek Józef Piłsudski podjął decyzję o przeprowadzeniu zwrotu zaczepnego znad Wieprza i stoczenia walnej bitwy na przedpolach Warszawy. W tym celu rozpoczęto koncentrację jednostek, które miały wejść w skład grupy uderzeniowej, a także przegrupowywano oddziały mające bronić samej Warszawy i osłaniać tę obronę od północy.
 Pułk bronił warszawskiego przedmościa i zorganizował obronę na odcinku Okuniew – Leśniakowizna, a 12 sierpnia odrzucił nieprzyjacielskie natarcie. W tym dniu przybyły do pułku uzupełnienia.
 14 sierpnia krwawe walki pod Ossowem toczył sąsiedni 36 pułk piechoty Legii Akademickiej.
 Celem odciążenia sąsiada, 21 pułk piechoty uderzał ze skrzydła, a kilkakrotne ataki Sowietów odpierano z niewielkimi stratami własnymi.
 16 sierpnia ruszyła kontrofensywa znad Wieprza. Nacierająca z południa 4 Armia płk. Józefa Rybaka uderzyła w bok nieprzyjacielskiego ugrupowania oblegającego Warszawę.
 Armia Czerwona rozpoczęła bezładny odwrót. W działaniach pościgowych 21 pułk piechoty uderzał w kierunku na Cygów, Jadów i Łochów, a 22 sierpnia jego I batalion zajął stację w Ostrołęce.
 Z Ostrołęki pułk został wycofany do Zegrza, a następnie do Nieporętu gdzie odtwarzał gotowość bojową.
 Ofensywa jesienna
 12 września pułk trzema transportami kolejowymi z Warszawy wyruszył do Stanisławowa.
 Nocą z 13 na 14 września polska 8 Dywizja Piechoty sforsowała Dniestr pod Haliczem. Pułk mjr. Zdzisława Przyjałkowskiego, we współdziałaniu z I batalionem 36 pułku piechoty Legii Akademickiej, zdobył częściowo uszkodzony most na rzece i zajął stację kolejową. Rano uderzył z przyczółka na wsie Słobódkę i Konkolniki. Walki trwały do godzin popołudniowych 15 września. Dopiero wtedy 345 pułk strzelców wycofał się z miejscowości.
 36 pułk piechoty nacierał dalej w kierunku na Zasław. Nad Horyniem zorganizował obronę jego lewego brzegu. W nocy 11 października pułk zajął Płonne, a 18 października zdobył Miropol nad Słuczą odrzucając poza stację kolejową Pieczanówka oddziały sowieckiej 24 Dywizji Strzelców.
 W tym też dniu ogłoszono rozkaz o zawieszeniu broni.
 Po krótkim postoju nad Słuczą, pułk przegrupował się do Dubna. Tu pełnił służbę patrolową.
 Bilans walk
 W uznaniu męstwa wykazanego na bojowym wielu żołnierzy 21 pułk piechoty zostało wyróżnionych wysokimi odznaczeniami bojowymi. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari odznaczonych zostało 22 żołnierzy, zaś Krzyż Walecznych otrzymało 75 oficerów i 311 szeregowych. W czasie walk poległo 14 oficerów i 285 szeregowych
 Mapy walk pułku w 1920
 Kawalerowie Virtuti Militari
 Ponadto 75 oficerów i 311 szeregowych zostało odznaczonych Krzyżem Walecznych, w tym 6 czterokrotnie, 5 trzykrotnie i 11 dwukrotnie. Wśród odznaczonych Krzyżem Walecznych po raz pierwszy był ś.p. ppor. Jan Lehr.
 Pułk w okresie pokoju
 W okresie międzywojennym 21 pułk piechoty stacjonował na terenie Okręgu Korpusu Nr I w garnizonie Warszawa na Cytadeli. Wchodził w skład 8 Dywizji Piechoty.
 Po powrocie z frontu rozpoczął się dla pułku nowy okres działania już w warunkach pokojowych. W pierwszych latach kadra oficerska pochodziła w większości z oddziałów legionowych i Polskiej Organizacji Wojskowej, następnie z byłej armii rosyjskiej, a w trzeciej kolejności z byłej armii austriackiej. W miarę upływu czasu następowały stopniowo zmiany w związku z przybywaniem do pułku oficerów z polskich już szkół wojskowych.
 Przewrót majowy
 Rankiem 12 maja komendant miasta gen. Stefan Suszyński postawił pułk w stan alarmowy. Zgodnie z rozkazem komendanta miasta wysłano kompanię pod dowództwem kpt. Mariana Masternaka wzmocnioną plutonem ckm por.Tadeusza Kiersta do Komendy Miasta. Druga kompania por. Jerzego Majewskiego obsadziła plutonami wyloty mostów na Wiśle. Po zorientowaniu się dowództwa pułku w przyczynach rozgrywających się wydarzeń, dowódca pułku oraz większość kadry dowódczej opowiedziała się po stronie marszałka Piłsudskiego.
 Odwołano kompanię ochraniającą mosty, a dowództwo kompanii skierowanej do Komendy Miasta objął adiutant pułku kpt. Tadeusz Zelazowski. Do ochrony gmachu Dowództwa Okręgu Korpusu w pałacu Mostowskich skierowano 3 kompanię ckm por. Rusiniaka-Gąsiorowskiego. Kompania kpt. Żelazowskiego około północy 12 maja przeszła z Komendy Miasta w rejon Dworca Głównego, a rano na skrzyżowanie Alej Jerozolimskich i Nowego Światu. Tam kpt. Żelazowski, odwołany do Cytadeli, przekazał dowództwo por. Kierstowi, a kompanię skierowano na Plac Trzech Krzyży i dalej w Aleje Ujazdowskie przeciw oddziałom rządowym. Byli zabici i ranni. 3 kompania ckm skierowana została z pałacu Mostowskich w rejon Dworca Głównego, a następnie z przydzielonymi dwoma działami rozpoczęła natarcie wzdłuż ul. Marszałkowskiej w kierunku pl. Zbawiciela. Napotkany przy ul. Litewskiej pododdział Szkoły Podchorążych złożył broń i por. Gąsiorowski odesłał go do znajdującego się w pobliżu budynku szkoły. Kompania opanowała budynek kolejki Wilanowskiej przy ul. Belwederskiej, zajęła stanowiska na wzniesieniu i stąd blokowała wycofujący się z gmachu Ministerstwa Spraw Wojskowych 10 pułk piechoty. Po zajęciu belwederu, zarządzono wstrzymanie ognia. 14 maja, około 19:30 zastępca dowódcy pułku ppłk Iwo Giżycki i zarządził powrót do koszar.
 Szkolenie wojsk
 Na podstawie rozkazu wykonawczego Ministerstwa Spraw Wojskowych do Departamentu Piechoty o wprowadzeniu organizacji piechoty na stopie pokojowej PS 10-50 z 1930 roku, w Wojsku Polskim wprowadzono trzy typy pułków piechoty. 21 pułk piechoty zaliczony został do typu I pułków piechoty (tzw. „normalnych”). W każdym roku otrzymywał około 610 rekrutów. Stan osobowy pułku wynosił 56 oficerów oraz 1500 podoficerów i szeregowców. W okresie zimowym posiadał batalion starszego rocznika, batalion szkolny i skadrowany, w okresie letnim zaś batalion starszego rocznika i dwa bataliony poborowych.
 Po wprowadzeniu w 1930 nowej organizacji piechoty na stopie pokojowej, pułk szkolił rekrutów dla potrzeb batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza. W tym czasie wprowadzono też dodatkowo kompanię karabinów maszynowych. Stan pułku powiększył się o 4 oficerów, 13 podoficerów, 1200 szeregowców i 12 karabinów maszynowych.
 21 pp w kampanii wrześniowej
 Mobilizacja
 W okresie lata 1939 roku poszczególne bataliony pułku brały udział w budowie umocnień polowych wokół twierdzy Modlin. W dniach 24-26 sierpnia 1939 roku 21 pułk piechoty został zmobilizowany w ramach mobilizacji niejawnej alarmowej w grupie niebieskiej w czasie od A+20 do A+36. Dodatkowo na bazie stanu czynnego i rezerwistów sformowano:
 W grupie brązowej20
 kompanię km plot. typ B nr 13,
 kompanię km plot. typ B nr 115.
 W grupie zielonej
 kompanię wartowniczą 4/12 batalionu wartowniczego.
 W grupie niebieskiej
 kompanię kolarzy nr 11.
 Natomiast w I rzucie mobilizacji powszechnej w dniach 2-4 września 1939 dodatkowo zmobilizowano:
 pluton km nr 203,
 pluton km nr 204,
 samodzielną kompanię km i bt. nr 15
 batalion marszowy 21 pp
 uzupełnienie marszowe kompanii kolarzy nr 11.
 Działania bojowe
 26 sierpnia 21 pp przemieścił się do Pomiechówka, nocą 29/30 sierpnia pułk wykonał marsz 40 km do miejscowości Strachowo i folwark Strachówka koło Płońska. Następnej nocy pułk dotarł na miejsce koncentracji macierzystej 8 Dywizji Piechoty w m. Rumoka na południowy wschód od Ciechanowa. Wraz z 8 DP pułk znalazł się w II rzucie Armii „Modlin”.
 Udział w bitwie pod Mławą
 Dwoma marszami nocnymi 1/2 i 2/3 września 21 pp przemieścił się do Nieborzyn–Koziczyn następnie zorganizował tam obronę. 3 września w bitwie pod Mławą pułk w składzie Armii „Modlin” nacierał po osi Koziczyn–Chrostowo Wielkie, Czernice Borowe–Chojnowo mając II i III bataliony jako czołowe odrzucił oddziały nieprzyjaciela z 12 Dywizji Piechoty w kierunku północnym i zdobył rubież szosy Grudusk–Przasnysz. Po wprowadzeniu do walki I batalionu zdobył wszystkie przedmioty terenowe. O godz. 22.30 dowódca pułku płk S. Sosabowski rozkazał wstrzymać natarcie i przejść do obrony opanowanej rubieży. Umożliwiło to oddziałom 8 i 20 Dywizji Piechoty wycofanie się na linię Bugu i Narwi. W trakcie zwycięskiego boju poległo 79 żołnierzy, 129 zostało rannych. Zdobyto 7 ckm, 13 lkm, rozbito 2 pojazdy pancerne. Wykonując marsz nocny 3/4 września ok godz. 10 otworzył sobie drogę walką z czołgami do lasu Opinogóra.
 Odwrót
 Nocą 4/5 podjął 21 pp dalszy marsz bez styczności z wrogiem do miejscowości Lipiny Brody. Następnie maszerując nocami przez Sochocin i Kroczewo, a odpoczywając w dzień przybył rano 8 września do Modlina. Dotychczas z szeregów pułku ubyło 360 żołnierzy. Tam otrzymał zadanie wzmocnienia obrony Warszawy. W czasie marszu poniósł dotkliwe straty wskutek niemieckiego bombardowania pod Jabłonną, poległo 69, a rannych zostało 122 żołnierzy. 10 września osiągnął rejon lasów w pobliżu Strugi i Zielonki. Dwa następne dni budował umocnienia polowe, patrolował teren i toczył potyczki z patrolami rozpoznawczymi nieprzyjaciela.
 Udział w obronie Warszawy
 14 września został dyslokowany na Pragę, następnie powierzono 21 pp obronę pododcinka Grochów wchodzącemu w skład odcinka południowego przedmościa wschodniego (praskiego). W skład odcinka weszły też I i II bataliony 336 pułku piechoty. bataliony II i I, a także oba bataliony 336 pp obsadziły stanowiska w I linii obrony batalion III pozostał w drugim rzucie obrony. 15 września I batalion pułku stoczył ciężki bój z oddziałami niemieckiej 11 Dywizji Piechoty o południową część Grochowa, poniósł straty 240 żołnierzy. Nocą 15/16 września 8 kompania dokonała wypadu w kierunku Wawra, osiągnęła sukcesy, ale straciła też 45 poległych i rannych. 16 września niemieckie natarcie odpierał II batalion pułku w „Reducie Skrzyżowanie”. Zadając nacierającym oddziałom niemieckiego 23 pp duże straty. Intensywny ostrzał niemieckiej artylerii i szturmy przyniosły też straty broniącemu się II batalionowi i zniszczenie infrastruktury miasta. 17 września II batalion wykonał natarcie na niemiecką obsadę budynków przy ul. Grenadierów, za cenę 22 poległych wzięto do niewoli 123 jeńców w tym 11 oficerów, zadano też starty osobowe piechocie niemieckiej z 11 DP. O godz. 18 wypadu na niemieckie stanowiska obronne przy ul. Grochowskiej dokonał III batalion, za cenę 40 żołnierzy poległych i rannych zniszczono niemieckie działo i zadano straty osobowe. 18 września niemiecka 11 DP prowadziła natarcie na pozycje obronne II batalionu 21 pp w rejonie Wałów: Gocławskiego i Miedzeszyńskiego z powodzeniem odparte, wieczorem natomiast wypad na pozycje wroga w rejonie Kępy Gocławskiej dokonała 8 kompania strzelecka tracąc 63 poległych i rannych żołnierzy. 18 i 19 września w trakcie bombardowania lotniczego zniszczono punkt dowodzenia dowódcy pułku. Do 27 września 21 pułk piechoty prowadził działania obronne nie dając zepchnąć się z bronionych stanowisk. Tego też dnia nastąpiło zawieszenie broni i nazajutrz kapitulacja obrony Warszawy.
 Działania bojowe batalionu marszowego IV/21 pp
 Jego dwa bataliony drugiego rzutu mobilizacyjnego odpierały niemieckie ataki na Mokotowie i Czerniakowie. W trakcie mobilizacji alarmowej w Cytadeli utworzono batalion marszowy 21 pp, który z uwagi na możliwe zagrożenie ataku na Warszawę uzupełniono i uzbrojono upodobniając do liniowego batalionu piechoty jako IV batalion 21 pp pod dowództwem mjr. Mieczysława Ducha. 3 września 1939 roku IV batalion wszedł w skład pododcinka „Mokotów” zajmując pozycje na skarpie w rejonie ulic Belwederskiej, Dolnej, Puławskiej do Ursynowskiej, ul. Odyńca, Al. Niepodległości do ul. Racławickiej. Do 9 września żołnierze batalionu budowali stanowiska obronne i przeszkody inżynieryjne, w tym pola minowe i rowy przeciwpancerne. 9 września prowadzący natarcie na stanowiska batalionu IV/21 pp i III/360 pp niemiecki 35 pułk pancerny z piechotą został zatrzymany na polach minowych i odparty ogniem artylerii i broni strzeleckiej. Wróg na odcinku batalionu stracił 4 czołgi i pojazd pancerny oraz ok. 30 zabitych i broń maszynową. Od 10 września nieprzyjaciel ostrzeliwał ogniem artylerii i bombardował lotnictwem pozycje batalionu. Od 23 września pozycje batalionu atakowały oddziały niemieckiej 10 DP. Od 23 do 25 września 3(12) kompania strzelecka batalionu broniła Fortu Mokotowskiego, ulegając całkowitemu zniszczeniu w bronionym forcie. 26 września pozostałe kompanie batalionu broniły stanowisk obronnych na skrzyżowaniu ulicy Ursynowskiej i Al. Niepodległości oraz Pułaskiej. Zniszczono nieprzyjacielowi 3 czołgi, 2 wozy opancerzone oraz zadano znaczne straty osobowe. W nocy IV batalion wzmocniony kompanią ochotniczą bronił swoich stanowisk, aż do zawieszenia broni w dniu 27 września.
 Działania jednostek utworzonych w Oddziale Zbierania Nadwyżek 21 pp
 Drugim batalionem sformowanym z Oddziału Nadwyżek 21 pp (kadry i żołnierzy rezerwy) był II batalion 360 pułku piechoty kpt. Mariana Masternaka. Batalion ten sformowano w Cytadeli w okresie od 6 do 8 września. Został on skierowany 9 września na II linię obrony odcinka „Południe” od stacji pomp przy Wiśle, ul. Czerniakowską, aż do Pl. Unii Lubelskiej, ul. 6 Sierpnia i Topolowej. 12 września 1939 roku batalion II/360 pp wraz z bratnim IV/360 pp i dwoma kompaniami czołgów 7TP w ramach Oddziału Wydzielonego dowódcy 360 pp ppłk. Witalisa Chmury wziął udział w wypadzie na Okęcie. Po zajęciu Okęcia OW ppłk. Chmury prowadził dalsze natarcie w kierunku wsi Załuski, tam w ogniu niemieckiej artylerii i broni maszynowej natarcie polskie zostało powstrzymane. OW stracił ok. 300 żołnierzy zabitych i rannych oraz 7 czołgów, w tym poległego dowódcę ppłk W. Chmurę oraz rannego dowódcę II batalionu kpt. M. Masternaka. Dowódcą batalionu został mjr Władysław Kański, a pułku ppłk Kazimierz Galiński. Po powrocie z wypadu, batalion w dalszym ciągu zajmował pozycje w II rzucie obrony poza wzmocnioną 7 kompanią strzelecką, która weszła w skład czaty bojowej kpt. K. Zbijewskiego umiejscowionej na Forcie Czerniakowskim (im. H Dąbrowskiego). W składzie wymienionej czaty od 18 do 22 września pod ostrzałem artyleryjskim prowadziła działania rozpoznawcze, od 22 września do 25 września załoga fortu broniła się z powodzeniem przed natarciami niemieckiej 46 DP. W dniu 25 września oddziały niemieckie przypuściły generalny szturm na fort w większości niszcząc jego załogę lub biorąc do niewoli, zdołało się przebić do własnych stanowisk jedynie 30 żołnierzy z całej załogi. Wśród obrońców fortu ciężko ranny został kpr. z cenzusem Janusz Kusociński.
 We wrześniu 1939 pułk stracił około 1500 zabitych, rannych i zaginionych żołnierzy.
 Pułk został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari nr 13273 za kampanię wrześniową.
 Mapy walk pułku w 1939
 Symbole pułkowe
 Sztandar
 21 Warszawski pułk piechoty „Dzieci Warszawy“ miał dwukrotnie nadany sztandar. Pierwszy ufundowało Koło Opieki nad Pułkiem, został mu uroczyście wręczony 21 lipca 1921 roku przez Naczelnika Państwa, marszałka Józefa Piłsudskiego na Placu Saskim. Od tego dnia pełna nazwa 21 pułku piechoty brzmiała: 21 Warszawski Pułk Piechoty „Dzieci Warszawy”. Wkrótce został przekazany do Muzeum Wojska w Warszawie, gdzie znajduje się dotychczas.
 Drugi sztandar pułk otrzymał również od społeczeństwa stolicy. 18 sierpnia 1932 roku Wręczył go Prezydent RP prof. Ignacy Mościcki, a według Kazimierza Satory Józef Piłsudski.
 Opis sztandaru. Na ramionach krzyża wyhaftowane napisy: na górnym: Bełz 22.11.1919, na dolnym: Raków 24.V11.l919, na prawym: Halicz l4.IX.1920, na lewym: Okuniew 18.VIII.1920. Na białych polach między ramionami krzyża na tarczach: w lewym górnym rogu, daty 6.1.1831 i 11.XI.1918, w prawym górnym rogu: odznaka pamiątkowa POW, w prawym dolnym rogu Syrena, herb m.st. Warszawy. Wzdłuż drzewca umieszczona biało-czerwona wstęga. Obydwa pasma wstęgi zakończono złotą frędzlą. Na jednej wstędze wyhaftowano: 21 Warszawskiemu Pułkowi Piechoty Chorągiew Tę Ofiarowuje Stolica Dnia 18.VIII.1932 Roku, na drugiej: Spadkobiercy Sławy 5-go Pułku Strzelców Pieszych Dzieci Warszawy z Roku 1831. W drzewce wbito 21 gwoździ: 9 złotych i 12 srebrnych.
 Na jego sztandarze, obok chlubnie stoczonych bojów w latach 1919-1920: „Bełz” 1919, „Raków” 1919, „Halicz” 1920, „Okuniew” 1920 zostały później dopisane: „Ciechanów” 1939, „Grochów” 1939, „ZWZC” 1940, „Żoliborz” 1944. Sztandar został udekorowany Orderem Virtuti Militari.
 Odznaka pamiątkowa
 Zatwierdzona przez Ministra Spraw Wojskowych w 1929 roku. Odznaka o wymiarach 42x42 mm ma kształt krzyża tzw. palowego o ostro ściętych końcach ramion emaliowanych w kolorze białym. Na ramionach krzyża wpisano numer i inicjały „21 P.P.” oraz nałożono na dolnym ramieniu herb Warszawy. W centrum krzyża znajduje się srebrny orzeł jagielloński w otoku srebrnego i oksydowanego wieńca dębowo-laurowego. Czteroczęściowa – oficerska, wykonana w tombaku srebrzonym, emaliowana, na rewersie numerowana. Wykonawcą odznaki był Stanisław Reising z Warszawy.
 „Dzieci Warszawy”
 Żołnierze 21 pułku piechoty – ofiary zbrodni katyńskiej
 Biogramy ofiar zbrodni katyńskiej znajdują się między innymi w bazach udostępnionych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Muzeum Katyńskie
 Odtworzenie pułku w ramach Armii Krajowej
 Pomimo kapitulacji Warszawy we wrześniu 1939 pułk nie przestał istnieć. Działał w konspiracji jako pułk kadrowy, podporządkowany Komendzie Głównej ZWZ, a następnie AK pod kryptonimem „Żaglowiec”. W powstaniu warszawskim walczył w rejonie centralnego Żoliborza. Stracił w tym czasie 450 żołnierzy. Jako zwarta jednostka przestał istnieć 30 września 1944.
 Uwagi
 Przypisy
 Bibliografia
 Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990
 Pułki piechoty II Rzeczypospolitej typu I
 Polskie pułki piechoty z okresu kampanii wrześniowej
 Polskie pułki piechoty z okresu wojny polsko-bolszewickiej
 Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Warszawie
 Jednostki o nazwie wyróżniającej Warszawska
 Piechota 8 Dywizji Piechoty (II RP)
 Oddziały polskie walczące o przedmoście warszawskie