type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 19.3.2005
 DE
 Amtsblatt der Europäischen Union
 C 69/2
 BESCHLUSS DES GERICHTSHOFES
 (Fünfte Kammer)
 vom 8. Oktober 2004
 in der Rechtssache C-249/03: Kommission der Europäischen Gemeinschaften gegen Transport Environment Development Systems (Trends) u. a. (1)
 (Schiedsklausel - Beschluss 2004/407/EG, Euratom - Artikel 2 und 3 - Verweisung an das Gericht erster Instanz)
 (2005/C 69/05)
 Verfahrenssprache: Griechisch
 In der Rechtssache C-249/03, betreffend eine Klage gemäß Artikel 238 EG, eingereicht am 10. Juni 2003, Kommission der Europäischen Gemeinschaften (Bevollmächtigte: M. Patakia, Beistände: Rechtsanwälte M. Bra, K. Kapoutzidou und S. Chatziyiannis) gegen Transport Environment Development Systems (Trends), Gesellschaft des bürgerlichen Rechts ohne Gewinnzweck, niedergelassen in Athen (Griechenland), Prozessbevollmächtigter: Rechtsanwalt V. Christianos, Marios Kontaratos, wohnhaft in Athen (Griechenland), Anastasios Tillis, wohnhaft in Neo Irakleio, Attika (Griechenland), Prozessbevollmächtigter: Rechtsanwalt V. Christianos, Georgios Argyrakos, wohnhaft in Athen (Griechenland), Konstantinos Petrakis, wohnhaft in Cholargos, Attika (Griechenland), und Fotini Koutrouba, wohnhaft in Glyfada, Attika (Griechenland), hat der Gerichtshof (Fünfte Kammer) unter Mitwirkung des Richters C. Gulmann in Wahrnehmung der Aufgaben des Kammerpräsidenten sowie der Richter R. Schintgen und G. Arestis (Berichterstatter) – Generalanwalt: M. Poiares Maduro; Kanzler: R. Grass – am 8. Oktober 2004 einen Beschluss mit folgendem Tenor erlassen:
 Die Rechtssache C-249/03 wird an das Gericht erster Instanz der Europäischen Gemeinschaften verwiesen.
 (1) ABl. C 184 vom 02.08.2003.


type: contracts

text:
 23.11.2017
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 308/34
 DECYZJA WSPÓLNEGO KOMITETU EOG
 NR 127/2016
 z dnia 3 czerwca 2016 r.
 zmieniająca załącznik XVI (Zamówienia) do Porozumienia EOG [2017/2145]
 WSPÓLNY KOMITET EOG,
 uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (zwane dalej „Porozumieniem EOG”), w szczególności jego art. 98,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 W Porozumieniu EOG należy uwzględnić rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/7 z dnia 5 stycznia 2016 r. ustanawiające standardowy formularz jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia (1).
 (2)
 Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XVI do Porozumienia EOG,
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 W załączniku XVI do Porozumienia EOG po pkt 2 (dyrektywa 2014/24/UE Parlamentu Europejskiego i Rady) dodaje się punkt w brzmieniu:
 „2a.
 32016 R 0007: rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/7 z dnia 5 stycznia 2016 r. ustanawiające standardowy formularz jednolitego europejskiego dokumentu zamówienia (Dz.U. L 3 z 6.1.2016, s. 16).”.
 Artykuł 2
 Teksty rozporządzenia wykonawczego (UE) 2016/7 w języku islandzkim i norweskim, które zostaną opublikowane w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, są autentyczne.
 Artykuł 3
 Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 4 czerwca 2016 r., pod warunkiem dokonania wszystkich notyfikacji przewidzianych w art. 103 ust. 1 Porozumienia EOG (*1), lub z dniem wejścia w życie decyzji Wspólnego Komitetu EOG nr 97/2016 z dnia 29 kwietnia 2016 r. (2), w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy.
 Artykuł 4
 Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w sekcji EOG i w Suplemencie EOG do Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.
 Sporządzono w Brukseli dnia 3 czerwca 2016 r.
 W imieniu Wspólnego Komitetu EOG
 Claude MAERTEN
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 3 z 6.1.2016, s. 16.
 (*1) Nie wskazano wymogów konstytucyjnych.
 (2) Dz.U. L 300 z 16.11.2017, s. 49


type: other

text:
Sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja (Awla Manja) tas-27 ta’ Mejju 2019.
 Minister for Justice and Equality vs OG u PI.
 Talbiet għal deċiżjoni preliminari imressqa minn Supreme Court u High Court (Irlande).
 Rinviju għal deċiżjoni preliminari – Proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari – Kooperazzjoni mill-pulizija u ġudizzjarja f’materji kriminali – Mandat ta’ arrest Ewropew – Deċiżjoni Qafas 2002/584/ĠAI – Artikolu 6(1) – Kunċett ta’ “awtorità ġudizzjarja emittenti” – Mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ mill-Uffiċċju tal-prosekuzzjoni ta’ Stat Membru – Status – Eżistenza ta’ rabta ta’ subordinazzjoni fir-rigward ta’ korp tal-poter eżekuttiv – Setgħat ta’ struzzjoni individwali tal-Ministru għall-Ġustizzja – Assenza ta’ garanzija ta’ indipendenza.
 Kawżi magħquda C-508/18 u C-82/19 PPU.
 “Rinviju għal deċiżjoni preliminari – Proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari – Kooperazzjoni mill-pulizija u ġudizzjarja f’materji kriminali – Mandat ta’ arrest Ewropew – Deċiżjoni Qafas 2002/584/ĠAI – Artikolu 6(1) – Kunċett ta’ “awtorità ġudizzjarja emittenti” – Mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ mill-Uffiċċju tal-prosekuzzjoni ta’ Stat Membru – Status – Eżistenza ta’ rabta ta’ subordinazzjoni fir-rigward ta’ korp tal-poter eżekuttiv – Setgħat ta’ struzzjoni individwali tal-Ministru għall-Ġustizzja – Assenza ta’ garanzija ta’ indipendenza”
 Fil-Kawżi magħquda C‐508/18 u C‐82/19 PPU,
 li għandhom bħala suġġett talbiet għal deċiżjoni preliminari skont l-Artikolu 267 TFUE, imressqa rispettivament mis-Supreme Court (il-Qorti Suprema, l-Irlanda), b’deċiżjoni tal-31 ta’ Lulju 2018, li waslet fil-Qorti tal-Ġustizzja fis-6 ta’ Awwissu 2018, u mill-High Court (il-Qorti Għolja, l-Irlanda), b’deċiżjoni tal-4 ta’ Frar 2019, li waslet fil-Qorti tal-Ġustizzja fil-5 ta’ Frar 2019, fil-proċeduri dwar l-eżekuzzjoni tal-mandati ta’ arrest Ewropej maħruġa kontra
 komposta minn K. Lenaerts, President tal-Awla, R. Silva de Lapuerta, Viċi President, A. Arabadjiev, A. Prechal, M. Vilaras, T. von Danwitz, C. Toader, F. Biltgen, K. Jürimäe (Relatur) u C. Lycourgos, Presidenti ta’ Awla, L. Bay Larsen, M. Safjan, D. Šváby, S. Rodin u I. Jarukaitis, Imħallfin
 wara li kkunsidrat it-talba tal-High Court (il-Qorti Għolja) tal-4 ta’ Frar 2019, li waslet fil-Qorti tal-Ġustizzja fil-5 ta’ Frar 2019, sabiex tissottometti r-rinviju għal deċiżjoni preliminari fil-Kawża C‐82/19 PPU għall-proċedura ta’ urġenza skont l-Artikolu 107 tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja,
 wara li rat id-deċiżjoni tal-14 ta’ Frar 2019 tar-Raba’ Awla li tilqa’ din it-talba,
 għal OG, minn E. Lawlor, BL, u R. Lacey, SC, b’mandat minn M. Moran, solicitor,
 għal PI, minn D. Redmond, barrister, u R. Munro, SC, b’mandat minn E. King, solicitor,
 għall-Gvern Olandiż, minn K. Bulterman u J. Langer, bħala aġenti,
 It-talbiet għal deċiżjoni preliminari jirrigwardaw l-interpretazzjoni tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Kwadru tal-Kunsill 2002/584/ĠAI tat-13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri (ĠU Edizzjoni Speċjali bil-Malti, Kapitolu 19, Vol. 6, p. 34, rettifika fil-ĠU 2009, L 17, p. 45), kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2009/299/ĠAI tas-26 ta’ Frar 2009 (ĠU L 81, p. 24) (iktar ’il quddiem id-“Deċiżjoni Qafas 2002/584”).
 Dawn it-talbiet tressqu b’rabta mal-eżekuzzjoni fl-Irlanda ta’ żewġ mandati ta’ arrest Ewropej maħruġa rispettivament, fil-Kawża C‐508/18, fit-13 ta’ Mejju 2016, mill-iStaatsanwaltschaft bei Landgericht Lübeck (l-Uffiċċju tal-Prosekutur tal-Qorti Reġjonali ta’ Lübeck, il-Ġermanja) (iktar ’il quddiem l-“Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck”), għall-finijiet tal-prosekuzzjoni ta’ OG, u fil-Kawża C‐82/19 PPU, fil-15 ta’ Marzu 2018, mill-iStaatsanwaltschaft Zwickau (l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau, il-Ġermanja) għall-finijiet ta’ prosekuzzjoni kontra PI.
 2. L-awtorità ġudizzjarja ta’ esekuzzjoni għandha tkun l-awtorità ġudizzjarja ta’ l-Istat Membru ta’ esekuzzjoni li hi kompetenti biex tesegwixxi l-mandat ta’ arrest Ewropew bis-saħħa tal-liġi ta’ dak l-Istat.
 Il-European Arrest Warrant Act 2003 (il-Liġi Irlandiza dwar il-Mandat ta’ Arrest Ewropew tal-2003), fil-verżjoni tagħha applikabbli għall-kawżi prinċipali (iktar ’il quddiem l-“EAW Act”), tittrasponi d-Deċiżjoni Qafas 2002/584 fid-dritt Irlandiż. L-ewwel subparagrafu tal-Artikolu 2(1) tal-EAW Act jipprevedi li:
 “‘awtorità ġudizzjarja’ għandha tfisser l-imħallef, il-maġistrat jew kwalunkwe persuna oħra awtorizzata mil-liġi tal-Istat Membru kkonċernat biex twettaq funzjonijiet li huma identiċi jew simili għal dawk imwettqa minn qorti [tal-Irlanda] skont l-Artikolu 33.”
 “(1) Fi proċeduri li għalihom tapplika din il-liġi, il-High Court [(il-Qorti Għolja, l-Irlanda)] tista’, jekk tqis li d-dokumenti jew l-informazzjoni pprovduta lilha ma humiex biżżejjed biex tkun tista’ twettaq il-funzjonijiet tagħha skont din il-liġi, teħtieġ li l-awtorità ġudizzjarja emittenti jew l-Istat emittenti, jekk ikun il-każ, jipprovdulha d-dokumenti jew l-informazzjoni addizzjonali rilevanti f’terminu li hija tispeċifika.
 “(2) L-awtorità ċentrali tal-Istat tista’, jekk tqis li d-dokumenti jew l-informazzjoni pprovduti lilha ma humiex biżżejjed sabiex tkun tista’ jew tippermetti lill-High Court [(il-Qorti Għolja)] twettaq il-funzjonijiet tagħha skont din il-liġi, teżiġi li l-awtorità ġudizzjarja emittenti jew l-Istat emittenti, jekk ikun il-każ, jipprovdulha d-dokumenti jew l-informazzjoni addizzjonali rilevanti, f’terminu li hija tispeċifika. [...]”
 Skont l-Artikolu 146 tal-Gerichtsverfassungsgesetz (il-Liġi dwar l-Organizzazzjoni Ġudizzjarja, iktar ’il quddiem il-“GVG”):
 “L-uffiċjali tal-Uffiċċju tal-Prosekutur iridu josservaw l-istruzzjonijiet uffiċjali tas-superjuri tagħhom.”
 L-Artikolu 147 tal-GVG jipprovdi:
 “Il-poter ta’ superviżjoni u ta’ kontroll huwa f’idejn:
 1. il-Bundesminister der Justiz und für Verbraucherschutz [(il-Ministru Federali għall-Ġustizzja u għall-Protezzjoni tal-Konsumaturi)] fir-rigward tal-Prosekutur Ġenerali Federali u l-Prosekuturi Federali;
 2. il-Landesjustizverwaltung [(l-Amministrazzjoni tal-Ġustizzja tal-Land)] fir-rigward tal-uffiċjali kollha tal-Uffiċċju tal-Prosekutur Pubbliku tal-Land ikkonċernat;
 3. l-ogħla uffiċjal tal-Uffiċċju tal-Prosekutur Pubbliku fil-Qorti Reġjonali Superjuri u fil-Qrati Reġjonali f’dak li jirrigwarda l-uffiċjali kollha tal-Uffiċċju tal-Prosekutur tad-distrett tal-qorti kkonċernata.”
 Il-Kawża C‐508/18
 Og huwa ċittadin Litwan residenti fl-Irlanda. Fit-13 ta’ Mejju 2016, il-konsenja tiegħu ntalbet skont mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ milll-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck għall-finijiet ta’ prosekuzzjoni kriminali għal fatti li OG allegatament wettaq matul l-1995, u li dan l-uffiċċju tal-prosekutur ikklassifika bħala “omiċidju volontarju, offiża gravi fuq persuna”.
 OG adixxa lill-High Court (il-Qorti Għolja) b’rikors li huwa intiż li jikkontesta l-validità ta’ dak il-mandat ta’ arrest Ewropew, filwaqt li invoka b’mod partikolari l-fatt li l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck ma huwiex “awtorità ġudizzjarja” skont it-tifsira tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584.
 Insostenn ta’ din l-allegazzjoni, OG ibbaża ruħu fuq parir legali mħejji minn avukat Ġermaniż, li minnu rriżulta, b’mod partikolari, li, taħt il-liġi Ġermaniża, l-Uffiċċju tal-Prosekutur ma jgawdix mill-istatus awtonomu jew indipendenti ta’ qorti, iżda jaqa’ taħt ġerarkija amministrattiva mmexxija mill-Ministru għall-Ġustizzja, b’tali mod li hemm riskju ta’ ndħil politiku fil-proċeduri ta’ konsenja. Barra minn hekk, l-Uffiċċju tal-Prosekutur ma huwiex awtorità ġudizzjarja bis-setgħa li tordna d-detenzjoni jew l-arrest ta’ persuna, għajr f’każijiet eċċezzjonali. Imħallef jew qorti biss għandhom din il-kompetenza. L-Uffiċċju tal-Prosekutur, min-naħa tiegħu, huwa kompetenti li jeżegwixxi mandat ta’ arrest nazzjonali maħruġ minn imħallef jew qorti, jekk meħtieġ, billi joħroġ mandat ta’ arrest Ewropew. Għalhekk, l-ebda “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, ma kienet involuta fil-ħruġ tal-mandat ta’ arrest Ewropew kontra OG.
 F’dawk iċ-ċirkustanzi, il-High Court (il-Qorti Għolja) indirizzat lill-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck, permezz tal-Awtorità Ċentrali Irlandiża, sabiex jikseb informazzjoni addizzjonali relatata mal-provi mressqa minn OG fir-rigward tal-kwalità ta’ “awtorità ġudizzjarja” ta’ dik il-prosekuzzjoni, b’mod partikolari fid-dawl tas-sentenzi tal-10 ta’ Novembru 2016, Poltorak (C‐452/16 PPU, EU:C:2016:858), u tal-10 ta’ Novembru 2016, Özçelik (C‐453/16 PPU, EU:C:2016:860).
 Fit-8 ta’ Diċembru 2016, l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck wieġeb għal din it-talba u indika li, skont il-liġi Ġermaniża, l-Uffiċċju tal-Prosekutur huwa korp tal-ġustizzja kriminali fuq l-istess livell tal-qrati nazzjonali u huwa responsabbli għall-prosekuzzjoni, kif ukoll għall-parteċipazzjoni fil-proċeduri kriminali. B’mod partikolari, dan ikollu r-rwol li jiżgura l-legalità, ir-regolarità u t-tmexxija bla xkiel tal-proċedura ta’ investigazzjoni. L-Uffiċċju tal-Prosekutur joħloq il-prekundizzjonijiet għall-eżerċizzju tas-setgħa ġudizzjarja u jeżegwixxi d-deċiżjonijiet ġudizzjarji. Għandu d-dritt li jibda proċeduri ta’ investigazzjoni, kuntrarjament għall-imħallfin.
 Fir-rigward tar-rabtiet tiegħu max-Schleswig-Holsteinischer, Minister für Justiz (il-Ministeru għall-Ġustizzja tal-Land ta’ Schleswig-Holstein, il-Ġermanja), l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck indika li dan il-Ministru ma għandu l-ebda poter li jagħtih struzzjonijiet. Skont id-dritt nazzjonali, huwa biss l-iStaatsanwaltschaft Schleswig-Holsteinischen Oberlandesgericht (il-Prosekutur Ġenerali tal-Uffiċċju tal-Prosekutur fil-Qorti Reġjonali Superjuri tal-Land ta’ Schleswig-Holstein, il-Ġermanja) (iktar ’il quddiem il-“Prosekutur Ġenerali”), li huwa l-kap tal-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ dan il-Land, jista’ jagħti struzzjonijiet lil-Leitenden Oberstatsanwalte der Staatsanwaltschaft Lübeck (il-Prosekutur Ewlieni tal-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck, il-Ġermanja). Barra minn hekk, is-setgħa li jagħti struzzjonijiet tkun irregolata mil-Liġi Bażika tar-Repubblika Federali tal-Ġermanja u mill-prinċipju ta’ legalità li jirregola l-proċeduri kriminali, u dan il-prinċipju jirriżulta huwa nnifsu mill-Istat tad-dritt. Għalkemm l-imsemmi Ministru jista’, fejn xieraq, jeżerċita setgħa ta’ struzzjonijiet “esterna” fir-rigward tal-Prosekutur Ġenerali, huwa marbut li josserva dawn il-prinċipji. Barra minn hekk, fil-Land ta’ Schleswig-Holstein, huwa obbligat li jinforma lill-President tal-Landtag (il-Parlament Reġjonali, il-Ġermanja) meta jagħti struzzjoni lill-Prosekutur Ġenerali. F’dan il-każ, fir-rigward ta’ OG, l-ebda struzzjonijiet ma kienu ngħataw mill-istess ministru lill-Prosekutur Ġenerali, u lanqas minn dan tal-aħħar lill-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck.
 Fl-20 ta’ Marzu 2017, il-High Court (il-Qorti Għolja) ċaħdet l-argument ta’ OG ibbażat fuq il-fatt li l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck ma huwiex “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584. Il-Court of Appeal (il-Qorti tal-Appell, l-Irlanda) ġiet adita b’appell minn din is-sentenza tal-High Court (il-Qorti Għolja), li hija kkonfermat.
 Il-qorti tar-rinviju, is-Supreme Court (il-Qorti Suprema, l-Irlanda), awtorizzat il-preżentata ta’ azzjoni kontra s-sentenza tal-Court of Appeal (il-Qorti tal-Appell).
 Fid-dawl tal-provi għad-dispożizzjoni tagħha, il-qorti tar-rinviju għandha dubji dwar jekk l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck jissodisfax il-kundizzjoni ta’ indipendenza u l-kundizzjoni relatata mar-rwol fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja kriminali, kif jirriżultaw mill-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja li tirriżulta mis-sentenzi tad-29 ta’ Ġunju 2016, Kossowski (C‐486/14, EU:C:2016:483), tal-10 ta’ Novembru 2016, Poltorak (C‐452/16 PPU, EU:C:2016:858), tal-10 ta’ Novembru 2016, Özçelik (C‐453/16 PPU, EU:C:2016:860) u tal-10 ta’ Novembru 2016, Kovalkovas (C‐477/16 PPU, EU:C:2016:861), sabiex jiġi kkunsidrat bħala “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584.
 Skont din il-qorti, fid-dawl tas-sitwazzjoni istituzzjonali tal-Uffiċċju tal-Prosekutur tal-Ġermanja, l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck jidher li huwa suġġett għall-awtorità u l-istruzzjonijiet tas-setgħa eżekuttiva. Hija għandha dubji dwar jekk dan l-Uffiċċju tal-Prosekutur jissodisfax il-prinċipji stabbiliti f’din il-ġurisprudenza u li, fil-kawża li hija adita biha, l-indipendenza tiegħu tista’ tiġi stabbilita biss b’riferiment għall-fatt li ma ngħatat l-ebda ordni jew struzzjonijiet mill-poter eżekuttiv fir-rigward tal-mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ kontra OG.
 Barra minn hekk, il-qorti tar-rinviju tirrileva li, għalkemm l-Uffiċċju tal-Prosekutur fil-Ġermanja għandu rwol ewlieni fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja, huwa jwettaq funzjonijiet distinti minn dawk tal-qrati jew tal-imħallfin. Għalhekk, jekk wieħed jassumi li l-kundizzjoni ta’ indipendenza hija ssodisfatta, ma huwiex ċert li dan l-uffiċċju tal-prosekutur jissodisfa l-kundizzjoni dwar l-amministrazzjoni tal-ġustizzja jew dwar il-parteċipazzjoni fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja meħtieġa biex jiġi kklassifikat bħala “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584.
 F’dawn iċ-ċirkustanzi, is-Supreme Court (il-Qorti Suprema) iddeċidiet li tissospendi l-proċeduri quddiemha u li tagħmel id-domandi preliminari segwenti lill-Qorti tal-Ġustizzja:
 Prosekutur pubbliku li, skont il-leġiżlazzjoni nazzjonali, huwa suġġett għal ordni jew istruzzjoni, kemm direttament jew indirettament mill-Ministeru tal-Ġustizzja, huwa suffiċjentement indipendenti mill-poter eżekuttiv sabiex jiġi kkunsidrat bħala awtorità ġudizzjarja fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Kwadru [2002/584]?
 Jekk jitqies li huwa indipendenti mill-poter eżekuttiv, prosekutur pubbliku li l-funzjonijiet tiegħu huma limitati għal li jibda u jmexxi investigazzjonijiet u li jiżgura li tali investigazzjonijiet jitwettqu b’mod oġġettiv u legali, [li jagħti bidu għall-azzjoni pubblika], li jeżegwixxi deċizjonijiet ġudizzjarji u li jmexxi l-prosekuzzjoni ta’ reati, u li ma għandux kompetenza li joħroġ mandati ta’ arrest nazzjonali u lanqas ma jista’ jwettaq funzjonijiet ġudizzjarji, jista’ jitqies li huwa “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-[Deċiżjoni Qafas 2002/584]?
 Il-Prosekutur Pubbliku ta’ Lübeck huwa awtorità ġudizzjarja fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-[Deċiżjoni Qafas 2002/584]?”
 Il-Kawża C‐82/19 PPU
 Fil-15 ta’ Marzu 2018, PI, ċittadin Rumen, kien is-suġġett ta’ mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ mill-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau (il-Ġermanja) fid-dawl tal-konsenja tiegħu għall-finijiet ta’ proċeduri kriminali għal atti kklassifikati bħala “serq organizzat jew bl-użu ta’ armi”. Dan il-mandat kien kontroffirmat mill-qorti tar-rinviju, il-High Court (il-Qorti Għolja), fit-12 ta’ Settembru 2018 għall-eżekuzzjoni. PI ġie arrestat fil-15 ta’ Ottubru 2018 abbażi tal-imsemmi mandat u ilu f’detenzjoni minn dik id-data.
 Il-qorti tar-rinviju tesponi li hija kkonfrontata bl-istess problema li tqajmet mis-Supreme Court (il-Qorti Suprema) fil-Kawża C‐508/18.
 PI kkontesta l-konsenja tiegħu fl-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew fuq il-bażi li l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau ma huwiex “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, li huwa responsabbli għall-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew bħal dan.
 Inostenn ta’ din l-allegazzjoni, PI kien ibbaża ruħu fuq l-istess parir legali bħal dak imsemmi fil-punt 13 ta’ din is-sentenza fir-rigward tal-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck, u fuq parir ta’ dan l-istess avukat fir-rigward tal-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau.
 F’dawk iċ-ċirkustanzi, il-qorti tar-rinviju indirizzat l-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau, permezz tal-Awtorità Ċentrali Irlandiża, sabiex tikseb iktar informazzjoni dwar il-provi ppreżentati minn PI dwar l-istatus ta’ dan l-uffiċċju tal-prosekutur.
 Fil-kuntest tar-risposta tiegħu tal-24 ta’ Jannar 2019, dan tal-aħħar ittrażmetta lill-qorti tar-rinviju l-mandat ta’ arrest nazzjonali maħruġ mill-Amtsgericht Zwickau (il-Qorti Distrettwali ta’ Zwickau, il-Ġermanja) li fuqu kien ibbażat il-mandat ta’ arrest Ewropew li jirrigwarda lil PI, u ddikjara li l-ewwel mandat kien inħareġ minn qorti indipendenti. Barra minn hekk, l-Uffiċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau ddikjara li, skont l-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, huwa kien l-awtorità kompetenti għall-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew.
 Ġiet indirizzata talba ġdida lill-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau sabiex jiġi ddeterminat jekk adottax l-istess approċċ li ġie adottat milll-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck fil-Kawża C‐508/18. L-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau rrisponda b’dan il-mod fil-31 ta’ Jannar 2019:
 “B’risposta għall-ittra tiegħek tat-28 ta’ Jannar 2019 li magħha inti hemiżt dokumenti mibgħuta mill-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck [(il-Ġermanja)], nikkonferma li nikkondividi l-pożizzjoni tal-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Lübeck dwar l-istatus tal-prosekutur fl-ordinament ġuridiku tar-Repubblika Federali tal-Ġermanja. Nixtieq inżid li l-investigazzjonijiet imwettqa mill-Uffiċċju tal-Prosekutur ta’ Zwickau dwar il-persuna akkużata jitwettqu b’mod indipendenti, mingħajr interferenza politika. Fl-ebda mument il-[Generalstaatsanwaltschaft Dresden (il-Prosekutur Ġenerali ta’ Dresden, il-Ġermanja)] jew il-[Justiz des Freistes Sachsen (il-Ministru għall-Ġustizzja tal-Land ta’ Sachsen, il-Ġermanja)] ma kkomunikaw l-ebda struzzjonijiet.”
 F’dan il-kuntest, il-High Court (il-Qorti Għolja) tistaqsi, bħalma għamlet is-Supreme Court (il-Qorti Suprema) fil-kuntest tal-Kawża C‐508/18, dwar il-kriterji li qorti nazzjonali għandha tapplika biex tiddetermina jekk Uffiċċju tal-Prosekutur huwiex “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584.
 F’dawn iċ-ċirkustanzi, il-High Court (il-Qorti Għolja) iddeċidiet li tissospendi l-proċedura quddiemha u li tagħmel lill-Qorti tal-Ġustizzja d-domandi preliminari segwenti:
 Prosekutur pubbliku li, skont il-leġiżlazzjoni nazzjonali, huwa possibbilment suġġett għal ordni jew istruzzjoni, kemm direttament jew indirettament mill-Ministeru għall-Ġustizzja, huwa suffiċjentement indipendenti mill-poter eżekuttiv sabiex jiġi kkunsidrat bħala awtorità ġudizzjarja fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Kwadru [2002/584]?
 Il-Prosekutur Pubbliku ta’ Zwickau huwa awtorità ġudizzjarja fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-[Deċiżjoni Qafas 2002/584]?”
 Il-qorti tar-rinviju fil-Kawża C‐508/18 talbet li tiġi applikata l-proċedura mħaffa prevista fl-Artikolu 105(1) tar-Regoli tal-Proċedura tal-Qorti tal-Ġustizzja.
 Din it-talba ġiet miċħuda bid-Digriet tal-President tal-Qorti tal-20 ta’ Settembru 2018, Minister for Justice and Equality (C‐508/18 u C‐509/18, mhux ippubblikat, EU:C:2018:766).
 B’deċiżjoni tal-President tal-Qorti tal-Ġustizzja, il-Kawża C‐508/18 kienet suġġetta għal trattament prijoritarju
 Il-qorti tar-rinviju fil-Kawża C‐82/19 PPU talbet li tiġi applikata l-proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari, prevista fl-Artikolu 107 tar-Regoli ta’ Proċedura.
 Insostenn ta’ din it-talba, hija b’mod partikolari invokat il-fatt li PI attwalment jinsab imċaħħad mil-libertà tiegħu, pendenti l-konsenja effettiva tiegħu lill-awtoritajiet Ġermaniżi.
 Għandu jiġi rrilevat, fl-ewwel lok, li dan ir-rinviju għal deċiżjoni preliminari jirrigwarda l-interpretazzjoni tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, li tagħmel parti mill-oqsma koperti mit-Titolu V tat-Tielet Parti tat-Trattat FUE, dwar l-ispazju ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja. Għaldaqstant, dan ir-rinviju jista’ jiġi suġġett għall-proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari.
 Fit-tieni lok, skont il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, għandu jittieħed inkunsiderazzjoni l-fatt li l-persuna kkonċernata fil-kawża prinċipali hija attwalment imċaħħda mil-libertà u li ż-żamma tagħha f’detenzjoni tiddependi mis-soluzzjoni tal-kawża prinċipali (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-10 ta’ Novembru 2016, Poltorak, C‐452/16 PPU, EU:C:2016:858, punt 21 u l-ġurisprudenza ċċitata). Fil-fatt, il-miżura ta’ detenzjoni li PI huwa s-suġġett tagħha ġiet ordnata, skont l-ispjegazzjonijiet ipprovduti mill-qorti tar-rinviju, fil-kuntest tal-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew maħruġ kontra l-persuna interessata.
 F’dawn iċ-ċirkustanzi, ir-Raba’ Awla tal-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet, fl-14 ta’ Frar 2019, fuq proposta tal-Imħallef Relatur, wara li semgħet lill-Avukat Ġenerali, li tilqa’ t-talba tal-qorti tar-rinviju intiża li r-rinviju għal deċiżjoni preliminari fil-Kawża C‐82/19 PPU jinstema’ bil-proċedura b’urġenza għal deċiżjoni preliminari.
 Barra minn hekk, ġie deċiż li din il-kawża tintbagħat quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja sabiex tiġi assenjata lill-Awla Manja.
 Minħabba r-rabta bejn il-Kawżi C‐508/18 u C‐82/19 PPU, għandhom jingħaqdu għall-finijiet tas-sentenza.
 Permezz tad-domandi tagħhom, li jeħtieġ li jiġu eżaminati flimkien, il-qrati tar-rinviju essenzjalment jistaqsu jekk il-kunċett ta’ “awtorità ġudizzjarja emittenti”, fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, għandux jiġi interpretat fis-sens li jirrigwarda l-Uffiċċji tal-Prosekutur ta’ Stat Membru li huma kompetenti li jwettqu l-prosekuzzjoni kriminali u qegħdin f’rabta ta’ subordinazzjoni fir-rigward ta’ korp tal-poter eżekuttiv ta’ dan l-Istat Membru, bħalma huwa Ministru għall-Ġustizzja, u jistgħu jiġu suġġetti, direttament jew indirettament, għal ordnijiet jew struzzjonijiet individwali minn dan tal-aħħar fil-kuntest tal-adozzjoni ta’ deċiżjoni dwar il-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew.
 Preliminarjament, għandu jitfakkar li kemm il-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka bejn l-Istati membri kif ukoll il-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku, li huwa bbażat fuq il-fiduċja reċiproka bejn dawn tal-aħħar, għandhom, fid-dritt tal-Unjoni, importanza fundamentali, peress li jippermettu l-ħolqien u ż-żamma ta’ spazju mingħajr fruntieri interni. B’mod iktar speċifiku, il-prinċipju ta’ fiduċja reċiproka jeżiġi, b’mod partikolari fir-rigward tal-ispazju ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja, li kull wieħed minn dawn l-Istati jqis, ħlief f’ċirkustanzi eċċezzjonali, li l-Istati Membri l-oħra kollha josservaw id-dritt tal-Unjoni u, b’mod partikolari, jirrispettaw id-drittijiet fundamentali rrikonoxxuti minn dan id-dritt (sentenza tal-25 ta’ Lulju 2018, Minister for Justice and Equality (Nuqqasijiet tas-sistema ġudizzjarja), C‐216/18 PPU, EU:C:2018:586, punt 36, kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
 Fir-rigward, b’mod partikolari, tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, mill-premessa 6 tagħha jirriżulta li l-mandat ta’ arrest Ewropew li hija tistabbilixxi hi l-ewwel miżura konkreta fil-qasam tal-liġi kriminali li timplimenta l-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku.
 Dan il-prinċipju huwa applikat fl-Artikolu 1(2) ta’ din id-deċiżjoni qafas li jistabilixxi r-regola li l-Istati Membri huma obbligati jeżegwixxu kwalunkwe mandat ta’ arrest Ewropew fuq il-bażi tal-imsemmi prinċipju u konformement mad-dispożizzjonijiet tal-imsemmija deċiżjoni qafas. L-awtoritajiet ġudizzjarji li jeżegwixxu jistgħu għalhekk, bħala prinċipju, jirrifjutaw li jeżegwixxu mandat bħal dan biss għar-raġunijiet, elenkati b’mod eżawrjenti, ta’ nuqqas ta’ eżekuzzjoni previsti fl-Artikoli 3, 4 u 4a tal-istess deċiżjoni qafas. Bl-istess mod, l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’arrest Ewropew tista’ tkun suġġetta biss għal waħda mill-kundizzjonijiet previsti b’mod eżawrjenti fl-Artikolu 5 tagħha. Minħabba f’hekk, filwaqt li l-eżekuzzjoni tal-mandat ta’ arrest Ewropew tikkostitwixxi l-prinċipju, ir-rifjut ta’ eżekuzzjoni huwa maħsub bħala eċċezzjoni li għandha tkun is-suġġett ta’ interpretazzjoni stretta (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-25 ta’ Lulju 2018, Nuqqasijiet tas-sistema ġudizzjarja), C‐216/18 PPU, EU:C:2018:586, punt 41 kif ukoll il-ġurisprudenza ċċitata).
 Madankollu, il-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku jippresupponi li l-mandati ta’ arrest Ewropej biss, fis-sens tal-Artikolu 1(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, għandhom jiġu eżegwiti konformement mad-dispożizzjonijiet tagħha. Madankollu, minn dak l-artikolu jirriżulta li mandat ta’ arrest bħal dan jikkostitwixxi “deċiżjoni ġudizzjarja”, li teħtieġ li tingħata minn “awtorità ġudizzjarja” fis-sens tal-Artikolu 6(1) ta’ din id-deċiżjoni qafas (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-10 ta’ Novembru 2016, Poltorak, C‐452/16 PPU, EU:C:2016:858, punt 28, u tal-10 ta’ Novembru 2016, Kovalkovas, C‐477/16 PPU, EU:C:2016:861, punt 29).
 Għalkemm, konformement mal-prinċipju ta’ awtonomija proċedurali l-Istati Membri jistgħu jindikaw, skont id-dritt nazzjonali tagħhom, l-“awtorità nazzjonali” li hija kompetenti sabiex toħroġ mandat ta’ arrest Ewropew, is-sens u l-portata ta’ dak il-kunċett ma jistgħux jitħallew għad-diskrezzjoni ta’ kull Stat Membru (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-10 ta’ Novembru 2016, Poltorak, C‐452/16 PPU, EU:C:2016:858, punti 30 u 31, kif ukoll tal-10 ta’ Novembru 2016, Kovalkovas, C‐477/16 PPU, EU:C:2016:861, punti 31 u 32).
 F’dan ir-rigward, fl-ewwel lok għandu jitfakkar li l-Qorti tal-Ġustizzja diġà ddeċidiet li t-termini “awtorità ġudizzjarja” li jissemmew f’dik id-dispożizzjoni ma jindikawx biss l-imħallfin u l-qrati ta’ Stat Membru, iżda għandhom jinftiehmu li jkopru, b’mod iktar wiesa’, l-awtoritajiet imsejħa sabiex jipparteċipaw fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja kriminali ta’ dan l-Istat Membru, b’mod differenti, b’mod partikolari, mill-ministeri jew mis-servizzi tal-pulizija, li huma taħt l-awtorità tal-poter eżekuttiv (ara, f’dan is-sens, is-sentenzi tal-10 ta’ Novembru 2016, Poltorak, C‐452/16 PPU, EU:C:2016:858, punti 33 u 35, kif ukoll tal-10 ta’ Novembru 2016, Kovalkovas, C‐477/16 PPU, EU:C:2016:861, punti 34 u 36).
 Din l-interpretazzjoni hija kkorroborata, minn naħa, mill-kuntest li jinsab fih l-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584. F’dan ir-rigward, għandu jiġi rrilevat li din tal-aħħar hija strument tal-kooperazzjoni ġudizzjarja f’materji kriminali, li hija bbażata fuq ir-rikonoxximent reċiproku, mhux biss tad-deċiżjonijiet finali mogħtija mill-qrati kriminali, iżda wkoll tad-deċiżjonijiet adottati mill-awtoritajiet ġudizzjarji tal-Istati Membri fil-qafas tal-proċeduri kriminali, inkluża l-fażi ta’ dawn il-proċeduri relatata mal-prosekuzzjoni kriminali.
 Fil-fatt, l-għan tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, permezz tal-introduzzjoni ta’ sistema ssimplifikata u effettiva ta’ konsenja tal-persuni kkundannati jew issuspettati li kisru l-liġi kriminali, huwa li tiffaċilita u li tħaffef il-kooperazzjoni ġudizzjarja bil-għan li tikkontribwixxi sabiex jintlaħaq l-għan mogħti lill-Unjoni li ssir spazju ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja, billi tibbaża ruħha fuq il-livell għoli ta’ fiduċja li għandu jkun hemm bejn l-Istati Membri, konformement mal-prinċipju ta’ rikonoxximent reċiproku (sentenza tat-22 ta’ Diċembru 2017, Ardic, C‐571/17 PPU, EU:C:2017:1026, punt 69 u l-ġurisprudenza ċċitata).
 Il-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew jista’ għalhekk, kif previst fl-Artikolu 1(1) ta’ dik id-deċiżjoni qafas, jirrigwarda żewġ għanijiet distinti. Dan il-mandat ta’ arrest jista’ jinħareġ jew bil-għan li jiġu eżegwiti proċeduri kriminali fl-Istat Membru emittenti jew għall-eżekuzzjoni ta’ piena ta’ kustodja jew ordni ta’ detenzjoni f’dak l-Istat (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-21 ta’ Ottubru 2010, B., C‐306/09, EU:C:2010:626, punt 49).
 Mill-kunsiderazzjonijiet esposti fil-punti 50 sa 59 ta’ din is-sentenza jirriżulta li awtorità, bħal Prosekutur, li għandha l-kompetenza, fil-kuntest ta’ proċeduri kriminali, għal finijiet ta’ prosekuzzjoni kontra persuna ssuspettata li wettqet ksur kriminali, għandha titqies li tipparteċipa fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja tal-Istat Membru kkonċernat.
 F’dan il-każ, mill-provi fil-proċess quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li, fil-Ġermanja, l-uffiċċji tal-prosekutur għandhom rwol essenzjali fit-tmexxija tal-proċeduri kriminali.
 F’dan ir-rigward, fl-osservazzjonijiet bil-miktub tiegħu, il-Gvern Ġermaniż iddikjara li, skont id-dispożizzjonijiet tad-dritt Ġermaniż li jirregola l-proċedura kriminali, l-iskattar tal-azzjoni pubblika jinbeda mill-uffiċċji tal-prosekutur, u dan b’tali mod li huma biss huma kompetenti biex jagħtu bidu għall-prosekuzzjoni kriminali. Barra minn hekk, skont il-prinċipju ta’ legalità, dawn l-uffiċċji tal-prosekutur fil-prinċipju huma suġġetti għall-obbligu li jagħtu bidu għal investigazzjoni li tirrigwarda kull persuna ssuspettata li wettqet ksur kriminali. Għalhekk, minn dawn l-indikazzjonijiet jirriżulta li, bħala regola ġenerali, l-imsemmija uffiċċji tal-prosekutur huma meħtieġa, fi proċeduri kriminali, li jistabbilixxu l-prekundizzjonijiet għall-eżerċizzju tas-setgħa ġudizzjarja mill-qrati kriminali ta’ dan l-Istat Membru.
 F’dawn iċ-ċirkustanzi, tali uffiċċji tal-prosekutur jistgħu jiġu kkunsidrati bħala li jipparteċipaw fl-amministrazzjoni tal-ġustizzja kriminali fl-Istat Membru kkonċernat.
 Fit-tieni lok, billi jirreferu għar-rekwiżit ta’ indipendenza tal-qrati, il-qrati tar-rinviju għandhom dubji dwar jekk l-uffiċċji tal-prosekutur inkwistjoni fil-kawża prinċipali jissodisfawx dak ir-rekwiżit, peress li huma jappartjenu għal struttura ġerarkika li tiddependi fuq il-Ministru għall-Ġustizzja tal-Land ikkonċernat u li fiha dan il-ministru għandu poter ta’ kontroll u ta’ amministrazzjoni, jew saħansitra ta’ struzzjoni, fir-rigward tal-entitajiet li, bħal dawn l-uffiċċji tal-prosekutur, huma subordinati għalih.
 F’dan ir-rigward, għandu jitfakkar li d-Deċiżjoni Qafas 2002/584 hija intiża sabiex tistabbilixxi sistema ssimplifikata ta’ konsenja direttament bejn awtoritajiet ġudizzjarji, intiża sabiex tissostitwixxi sistema ta’ kooperazzjoni klassika bejn Stati sovrani, li timplika l-intervent u l-evalwazzjoni tas-setgħa politika, għall-finijiet li jiġi żgurat il-moviment liberu tad-deċiżjonijiet ġudizzjarji f’materji kriminali, f’żona ta’ libertà, sigurtà u ġustizzja (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-10 ta’ Novembru 2016, Kovalkovas, C‐477/16 PPU, EU:C:2016:861, punt 41).
 It-tieni livell ta’ protezzjoni tad-drittijiet tal-persuna kkonċernata, imsemmi fil-paragrafu 67 ta’ din is-sentenza, jimplika li l-awtorità ġudizzjarja kompetenti, permezz tad-dritt nazzjonali, sabiex toħroġ mandat ta’ arrest Ewropew għandha, b’mod partikolari, tivverifika l-osservanza tal-kundizzjonijiet neċessarji għal dan il-ħruġ u għandha teżamina l-punt ta’ jekk, fid-dawl tal-ispeċifiċitajiet ta’ kull każ, l-imsemmi ħruġ huwiex ta’ natura proporzjonata (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-10 ta’ Novembru 2016, Kovalkovas, C‐477/16 PPU, EU:C:2016:861, punt 47).
 Hija, fil-fatt, l-“awtorità ġudizzjarja emittenti”, imsemmija fl-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, jiġifieri l-entità li finalment tieħu d-deċiżjoni li jinħareġ il-mandat ta’ arrest Ewropew, li għandha r-responsabbiltà li tiżgura dan it-tieni livell ta’ protezzjoni, anki meta l-mandat ta’ arrest Ewropew huwa bbażat fuq deċiżjoni nazzjonali mogħtija minn imħallef jew qorti.
 Għalhekk, l-“awtorità ġudizzjarja emittenti”, fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, għandha tkun tista’ teżerċita dik il-funzjoni oġġettivament, filwaqt li tieħu inkunsiderazzjoni l-provi kollha inkriminanti u skaġunanti, u mingħajr ma tkun esposta għar-riskju li s-setgħa deċiżjonali tagħha tista’ tkun suġġetta għal ordnijiet jew struzzjonijiet esterni, b’mod partikolari mill-poter eżekuttiv, sabiex ma jkun hemm l-ebda dubju dwar il-fatt li d-deċiżjoni li jinħareġ il-mandat ta’ arrest Ewropew tkun ta’ dik l-awtorità u mhux, finalment, ta’ dak il-poter (ara, f’dan is-sens, is-sentenza tal-10 ta’ Novembru 2016, Kovalkovas, C‐477/16 PPU, EU:C:2016:861, punt 42).
 Konsegwentement, l-awtorità ġudizzjarja emittenti għandha tkun tista’ tagħti lill-awtorità ġudizzjarja ta’ eżekuzzjoni l-assigurazzjoni li, fid-dawl tal-garanziji mogħtija mill-ordinament ġuridiku tal-Istat Membru emittenti, hija qed taġixxi b’mod indipendenti fl-eżerċizzju tal-funzjonijiet tagħha inerenti fir-rigward tal-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew. Din l-indipendenza teħtieġ li jkun hemm regoli statutorji u organizzattivi sabiex jiġi żgurat li l-awtorita ġudizzjarja emittenti ma tkunx esposta, fil-kuntest tal-adozzjoni ta’ deċiżjoni biex jinħareġ tali mandat ta’ arrest, għal xi riskju li tkun suġġetta b’mod partikolari għal struzzjonijiet individwali mill-poter eżekuttiv.
 F’dan il-każ, mill-indikazzjonijiet fid-deċiżjonijiet tar-rinviju li ġew ikkonfermati mill-Gvern Ġermaniż waqt is-seduta quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja jirriżulta li l-Uffiċċji tal-Prosekutur Ġermaniżi huma marbuta bl-oġġettività u għandhom jinvestigaw mhux biss biex jinkriminaw iżda ukoll biex jiskaġunaw. Madankollu, skont l-indikazzjonijiet imsemmija, konformement mal-Artikoli 146 u 147 tal-GVG, il-Ministru għall-Ġustizzja għandu setgħa li jagħti struzzjonijiet “esterni” fir-rigward ta’ dawn l-uffiċċji tal-prosekutur.
 Kif ġie kkonfermat minn dan il-gvern waqt is-seduta quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, din is-setgħa li jagħti struzzjonijiet tagħti lil dak il-Ministru s-setgħa li jinfluwenza direttament id-deċiżjoni ta’ Uffiċċju tal-Prosekutur li joħroġ jew, fejn xieraq, li ma joħroġx mandat ta’ arrest Ewropew. L-imsemmi gvern speċifika li din is-setgħa li jagħti struzzjonijiet tista’ tiġi eżerċitata, b’mod partikolari, fl-istadju tal-eżami tal-proporzjonalità tal-ħruġ ta’ tali mandat ta’ arrest Ewropew.
 Huwa minnu li, kif argumenta l-Gvern Ġermaniż, il-liġi Ġermaniża tipprovdi salvagwardji biex tirregola s-setgħa li jagħti struzzjonijiet tal-Ministru tal-Ġustizzja fir-rigward tal-Uffiċċju tal-Prosekutur, sabiex is-sitwazzjonijiet li fihom din is-setgħa tkun tista’ tiġi eżerċitata jkunu rari ħafna.
 B’hekk, minn naħa, dan il-gvern iddikjara li l-prinċipju ta’ legalità li japplika għall-azzjoni tal-Uffiċċju tal-Prosekutur jiżgura li kwalunkwe struzzjoni individwali li jista’ jirċievi mill-Ministru tal-Ġustizzja ma tista’ fi kwalunkwe każ teċċedi l-limiti tal-liġi u tad-dritt. Il-membri tal-Uffiċċji tal-Prosekutur tal-Land ta’ Schleswig-Holstein u tal-Land ta’ Sachsen huma, barra minn hekk, uffiċjali li ma jistgħux jitneħħew mill-kariga minħabba sempliċi nuqqas ta’ konformità ma’ struzzjoni. Min-naħa l-oħra, il-gvern imsemmi indika li fil-Land ta’ Schleswig-Holstein l-istruzzjonijiet tal-Ministru lill-Uffiċċji tal-Prosekutur għandhom jiġu fformulati bil-miktub u kkomunikati lill-President tal-Parlament Reġjonali. Fil-Land ta’ Sachsen, il-kuntratt ta’ koalizzjoni tal-gvern ta’ dan il-Land jipprevedi li s-setgħa tal-Ministru għall-Ġustizzja li jagħti struzzjonijiet ma tibqax tiġi eżerċitata f’għadd ta’ każijiet individwali sakemm dan il-kuntratt ikun fis-seħħ.
 Madankollu, għandu jiġi kkonstatat li dawn il-garanziji, anki jekk jiġu ppruvati, fi kwalunkwe każ ma jippermettux li jiġi eskluż b’mod sħiħ li d-deċiżjoni ta’ Uffiċċju tal-Prosekutur, bħal dawk inkwistjoni fil-kawżi prinċipali, li joħroġ mandat ta’ arrest Ewropew, tista’, f’każ individwali, tkun suġġetta għal struzzjoni mill-Ministru għall-Ġustizzja tal-Land ikkonċernat.
 L-ewwel nett, għalkemm, skont il-prinċipju ta’ legalità, struzzjoni tal-Ministru li hija manifestament illegali ma għandhiex, fil-prinċipju, tiġi segwita mill-Uffiċċju tal-Prosekutur ikkonċernat, għandu jiġi rrilevat li, kif jirriżulta mill-punt 76 ta’ din is-sentenza, is-setgħa li jagħti struzzjonijiet ta’ dak il-ministru hija rrikonoxxuta mill-GVG u li l-GVG ma tispeċifikax il-kundizzjonijiet li skonthom tista’ tiġi eżerċitata dik is-setgħa. Għalhekk, l-eżistenza ta’ dak il-prinċipju ma hijiex fiha nfisha biżżejjed biex tipprekludi lill-Ministru għall-Ġustizzja tal-Land milli jinfluwixxi fuq is-setgħa diskrezzjonali li jgawdu l-Uffiċċji tal-Prosekutur ta’ dik il-Land meta jiddeċiedu li joħorġu mandat ta’ arrest Ewropew, fatt li, barra minn hekk, il-Gvern Ġermaniż ikkonferma fis-seduta quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja.
 Sussegwentement, għalkemm f’ċerti Länder, bħal-Land ta’ Schleswig-Holstein, l-istruzzjonijiet tal-Ministru għandhom ikunu bil-miktub, jibqa’ l-fatt li, kif ġie indikat fil-punt preċedenti, huma jibqgħu awtorizzati mill-GVG. Barra minn hekk, jirriżulta mit-trattazzjoni li saret waqt is-seduta quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja li, fid-dawl tal-kliem ġenerali tal-imsemmija liġi, ma seta’, fl-ebda każ, jiġi eskluż li dawk l-istruzzjonijiet setgħu jingħataw oralment.
 Fl-aħħar, fir-rigward tal-Land ta’ Sachsen, jekk, bħalissa, il-poter eżekuttiv iddeċieda li ma jużax is-setgħa li jagħti struzzjonijiet f’ċerti każijiet individwali, għandu jiġi kkonstatat li din il-garanzija ma tidhirx li tkopri l-każijiet kollha. Fi kwalunkwe każ, il-garanzija msemmija mhix miktuba fil-liġi, b’tali mod li ma jistax jiġi eskluż li din is-sitwazzjoni tista’ tinbidel fil-futur b’deċiżjoni politika.
 Issa, kif ġie rrilevat fil-punt 73 ta’ din is-sentenza, ir-riskju li l-poter eżekuttiv jista’ jeżerċita tali influwenza fuq l-Uffiċċju tal-Prosekutur f’każ individwali ma jiżgurax li, fil-kuntest tal-eżerċizzju tal-funzjonijiet tiegħu għall-finijiet tal-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew, dan l-Uffiċċju tal-Prosekutur jissodisfa l-garanziji msemmija fil-punt 74 ta’ din is-sentenza.
 Din il-kunsiderazzjoni ma tistax tiġi kkontestata mill-fatt li, kif argumenta l-Gvern Ġermaniż waqt is-seduta quddiem il-Qorti tal-Ġustizzja, id-deċiżjoni tal-Uffiċċji tal-Prosekutur, bħal dawk inkwistjoni fil-kawża prinċipali, li joħroġ mandat ta’ arrest Ewropew jista’ jkun suġġett għal rimedju mill-persuna kkonċernata quddiem il-qrati Ġermaniżi kompetenti.
 Fid-dawl tal-indikazzjonijiet ipprovduti minn dan il-gvern, fil-fatt ma jidhirx li l-eżistenza ta’ dak ir-rimedju fih innifsu huwa ta’ natura li tipproteġi lill-Uffiċċji tal-Prosekutur mir-riskju li d-deċiżjonijiet tagħhom ikunu suġġetti għal struzzjoni individwali mill-Ministru tal-Ġustizzja fir-rigward tal-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew.
 Fil-fatt, jekk tali rimedju jagħmilha possibbli li jiġi żgurat li l-eżerċizzju tal-funzjonijiet tal-Uffiċċju tal-Prosekutur jiġi suġġett għall-possibbiltà ta’ stħarriġ ġudizzjarju a posteriori, eventwali struzzjoni individwali mill-Ministru għall-Ġustizzja fir-rigward tal-Uffiċċji tal-Prosekutur meta joħroġ il-mandat ta’ arrest Ewropew tibqa’, fi kwalunkwe każ, permessa mil-liġi Ġermaniża.
 Minn dak li ntqal preċedentement jirriżulta li, sa fejn l-Uffiċċji tal-Prosekutur inkwistjoni fil-kawża prinċipali huma f’riskju li jiġu influwenzati mill-poter eżekuttiv fid-deċiżjoni tagħhom li joħorġu mandat ta’ arrest Ewropew, dawn l-Uffiċċji tal-Prosekutur ma jidhrux li jissodisfaw wieħed mir-rekwiżiti sabiex jiġu kklassifikati bħala “awtorità ġudizzjarja emittenti” fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, jiġifieri dak li tingħata l-garanzija ta’ aġir indipendenti fil-kuntest tal-ħruġ ta’ tali mandat ta’ arrest.
 F’dan il-każ, huwa irrilevanti, għar-raġunijiet esposti fil-punt 73 ta’ din is-sentenza li, fil-kuntest tal-ħruġ tal-mandati ta’ arrest Ewropej inkwistjoni fil-kawża prinċipali, l-Uffiċċji tal-Prosekutur ta’ Lübeck u ta’ Zwickau ma ntbagħtitilhom l-ebda struzzjoni individwali mill-Ministri għall-Ġustizzja tal-Länder ikkonċernati.
 Fid-dawl tal-kunsiderazzjonijiet kollha preċedenti, jeħtieġ li r-risposta għad-domandi magħmula tkun li l-kunċett ta’ “awtorità ġudizzjarja emittenti”, fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Qafas 2002/584, għandu jiġi interpretat bħala li ma jirreferix għall-Uffiċċji tal-Prosekutur ta’ Stat Membru li huma esposti għar-riskju li, b’mod dirett jew indirett, jiġu suġġetti għal ordnijiet jew għal struzzjonijiet individwali min-naħa tal-poter eżekuttiv, bħalma huwa Ministru għall-Ġustizzja, fil-kuntest tal-adozzjoni ta’ deċiżjoni dwar il-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew.
 Peress li l-proċedura għandha, fir-rigward tal-partijiet fil-kawża prinċipali, in-natura ta’ kwistjoni mqajma quddiem il-qrati tar-rinviju, huma dawn il-qrati li jiddeċiedu fuq l-ispejjeż. L-ispejjeż sostnuti għas-sottomissjoni tal-osservazzjonijiet lill-Qorti tal-Ġustizzja, barra dawk tal-imsemmija partijiet, ma jistgħux jitħallsu lura.
 Il-Kawżi C‐508/18 u C‐82/19 PPU huma magħquda għall-finijiet tas-sentenza.
 Il-kunċett ta’ “awtorità ġudizzjarja emittenti”, fis-sens tal-Artikolu 6(1) tad-Deċiżjoni Kwadru tal-Kunsill 2002/584/ĠAI tat-13 ta’ Ġunju 2002 dwar il-mandat ta’ arrest Ewropew u l-proċeduri ta’ konsenja bejn l-Istati Membri, kif emendata bid-Deċiżjoni Qafas tal-Kunsill 2009/299/ĠAI tas-26 ta’ Frar 2009, għandu jiġi interpretat bħala li ma jirreferix għall-Uffiċċji tal-Prosekutur ta’ Stat Membru li huma esposti għar-riskju li, b’mod dirett jew indirett, jiġu suġġetti għal ordnijiet jew għal struzzjonijiet individwali min-naħa tal-poter eżekuttiv, bħalma huwa Ministru għall-Ġustizzja, fil-kuntest tal-adozzjoni ta’ deċiżjoni dwar il-ħruġ ta’ mandat ta’ arrest Ewropew.


type: wikipedia

text:
Intetkøn eller neutrum er et grammatisk køn. I dansk (og svensk og hollandsk) grammatik findes der to køn: fælleskøn (utrum) f.eks. "en hund" og intetkøn eller enkeltkøn (neutrum) f.eks. "et køleskab".
 Ord af fælleskøn har den ubestemte artikel "en", mens de af intetkøn har "et". Enkelte navneord har begge grammatiske køn: en/et krystal, en/et katalog, en/et enevælde... Her er artiklen valgfri, men ofte vil valget være dialektbetonet. Naturlige han- og hunkønsord er blevet fælleskøn, med undtagelser: et mandfolk, et fruentimmer, et pigebarn – ellers er intetkønnede ord biologisk kønsneutrale.
 Se også
 maskulinum (grammatisk hankøn)
 femininum (grammatisk hunkøn)
 kollektivum (grammatisk flerhed)
 grammatisk køn
 Kilde
 Ane Børup et al: "Dansk basisgrammatik", 2005, Gyldendal, .
 Grammatik


type: legislation

text:
 10.3.2015
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 65/13
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) 2015/390
 z dne 5. marca 2015
 o spremembi Priloge I k Uredbi Sveta (EGS) št. 2658/87 o tarifni in statistični nomenklaturi ter skupni carinski tarifi
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe Sveta (EGS) št. 2658/87 z dne 23. julija 1987 o tarifni in statistični nomenklaturi ter skupni carinski tarifi (1) in zlasti člena 9(1)(a) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Uredba (EGS) št. 2658/87 določa nomenklaturo blaga (v nadaljnjem besedilu: kombinirana nomenklatura), ki je del Priloge I k navedeni uredbi.
 (2)
 Trenutno besedilo iz dodatne opombe 2(a) k poglavju 20 drugega dela kombinirane nomenklature določa, da je vsebnost raznih sladkorjev proizvoda treba izračunati na podlagi vrednosti, ki jo pokaže refraktometer, po metodi iz Priloge k Izvedbeni uredbi Komisije (EU) št. 974/2014 (2).
 (3)
 Vsi proizvodi, proizvedeni na podlagi morskih alg in drugih alg, pripravljenih ali konzerviranih s postopki, ki niso določeni v poglavju 12 drugega dela kombinirane nomenklature, na podlagi manioke, marante, salepa, topinamburja, sladkega krompirja ter podobnih korenovk in gomoljev z visokim deležem škroba ali inulina iz tarifne številke 0714 kombinirane nomenklature ali na podlagi listov vinske trte, se uvrščajo v poglavje 20 drugega dela kombinirane nomenklature. Kadar se za navedene proizvode uporabi izračun z refraktometrično metodo, se izkaže, da imajo tako visoko vsebnost sladkorja, da se obravnavajo, kot da vsebujejo dodani sladkor v smislu dodatne opombe 3 k navedenemu poglavju, čeprav sploh ne vsebujejo dodanega sladkorja.
 (4)
 Zaradi pravilne uvrstitve takšnih proizvodov je zato primerno, da se za izračun vsebnosti sladkorja v navedenih posebnih proizvodih, uvrščenih pod poglavje 20 drugega dela kombinirane nomenklature, zagotovi uporaba metode s tekočinsko kromatografijo visoke ločljivosti (HPLC) in uveljavljene formule, ki jo že uporabljajo carinski laboratoriji.
 (5)
 Zaradi enotne razlage kombinirane nomenklature po vsej Uniji v zvezi z merjenjem vsebnosti sladkorja različnih proizvodov bi bilo treba spremeniti dodatno opombo 2(a) k poglavju 20 drugega dela kombinirane nomenklature.
 (6)
 Uredbo (EGS) št. 2658/87 bi bilo zato treba ustrezno spremeniti.
 (7)
 Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Odbora za carinski zakonik –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 V poglavju 20 drugega dela kombinirane nomenklature iz Priloge I k Uredbi (EGS) št. 2658/87 se dodatna opomba 2(a) nadomesti z naslednjim:
 „(a)
 Vsebnost raznih sladkorjev, izraženih kot saharoza (vsebnost sladkorja), v proizvodih, uvrščenih v to poglavje, ustreza vrednosti, ki jo pokaže refraktometer (uporabljen v skladu z metodo, predpisano v Prilogi k Izvedbeni uredbi Komisije (EU) št. 974/2014) pri temperaturi 20 °C, pomnoženi z enim od naslednjih faktorjev:
 —
 0,93 za proizvode iz tarifnih podštevilk 2008 20 do 2008 80, 2008 93, 2008 97 in 2008 99,
 —
 0,95 za proizvode iz drugih tarifnih številk.
 Vendar vsebnost raznih sladkorjev, izraženih kot saharoza (vsebnost sladkorja), naslednjih proizvodov, uvrščenih pod to poglavje:
 —
 proizvodi, proizvedeni na osnovi morskih alg in drugih alg, pripravljeni ali konzervirani s postopki, ki niso določeni v poglavju 12,
 —
 proizvodi, proizvedeni na osnovi manioke, marante, salepa, topinamburja, sladkega krompirja ter podobnih korenovk in gomoljev z visokim deležem škroba ali inulina iz tarifne številke 0714,
 —
 proizvodi, proizvedeni na osnovi listov vinske trte;
 ustreza vrednosti, dobljeni z izračunom na podlagi meritev, pridobljenih po metodi s tekočinsko kromatografijo visoke ločljivosti (metoda HPLC), z uporabo naslednje formule:
 S + (G + F) × 0,95
 pri čemer je:
 ‚S‘ vsebnost saharoze, določena z metodo HPLC,
 ‚F‘ vsebnost fruktoze, določena z metodo HPLC,
 ‚G‘ vsebnost glukoze, določena z metodo HPLC.“
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 5. marca 2015
 Za Komisijo
 V imenu predsednika
 Heinz ZOUREK
 Generalni direktor za obdavčenje in carinsko unijo
 (1) UL L 256, 7.9.1987, str. 1.
 (2) Izvedbena uredba Komisije (EU) št. 974/2014 z dne 11. septembra 2014 o refraktometrični metodi merjenja suhega topnega ostanka v predelanem sadju in zelenjavi za namen njegove uvrstitve v kombinirano nomenklaturo (UL L 274, 16.9.2014, str. 6).


jurisdiction: US

text:
 110 HRES 772 EH: Recognizing the American Highway Users Alliance on the occasion of its 75th anniversary, and for other purposes.
 U.S. House of Representatives
 2008-01-22
 text/xml
 EN
 Pursuant to Title 17 Section 105 of the United States Code, this file is not subject to copyright protection and is in the public domain.
 IV
 110th CONGRESS
 2d Session
 H. RES. 772
 In the House of Representatives, U. S.,
 January 22, 2008
 RESOLUTION
 Recognizing the American Highway Users Alliance on the occasion of its 75th anniversary, and for other purposes.
 Whereas in 1932, Alfred P. Sloan, Jr., then president of General Motors Corporation, and other civic leaders had the foresight to found the National Highway Users Conference for the purpose of working for good, all-weather roads in every state;
 Whereas in 1970, the National Highway Users Conference merged with the Automotive Safety Foundation to form the Highway Users Federation for Safety and Mobility, which in 1995 was renamed as the American Highway Users Alliance (known as the Highway Users);
 Whereas since its founding, the Highway Users has been a persistent and outspoken proponent for adequate funding of the Nation’s highway infrastructure and a consistent voice for motorists who use the highways for leisure, family, and business purposes and for those who depend on the Nation’s transportation infrastructure for commercial purposes;
 Whereas the Highway Users has voiced the interests of motorists and businesses on all major national highway and traffic safety legislation over the past 75 years, including the Federal-Aid Highway Act of 1956, which authorized the Interstate Highway System and established the Highway Trust Fund;
 Whereas the Highway Users has been a consistent force for protecting the integrity of the Highway Trust Fund and State highway trust funds;
 Whereas research conducted by the Highway Users has documented the promise and potential of modern United States highways in improving safety, facilitating emergency evacuations, and growing the national economy; and
 Whereas the Highway Users has been a strong advocate in favor of strengthening the national highway network by promoting a strong Federal role in mobility and safety and by advocating policies that benefit highway users: Now, therefore, be it
 That the House of Representatives—
 (1)recognizes the American Highway Users Alliance on the occasion of its 75th anniversary;
 (2)commends the many achievements of the American Highway Users Alliance; and
 (3)encourages the American Highway Users Alliance to continue its tradition of excellence in service to motorists and the transportation industry.
 Lorraine C. Miller,Clerk.


text:
22.3.2003 ES Diario Oficial de la Unión Europea C 70/25
 Las demandantes alegan también que el feta no reúne los La parte demandante solicita al Tribunal de Primera Instancia
 requisitos para su registro con arreglo al Reglamento no 2081/ que:
 92. La denominación feta es genérica y, por tanto, no puede
 obtener protección de conformidad con lo dispuesto en dicho — Acuerde la admisión del presente recurso.
 Reglamento. Se trata de una denominación general de un
 determinado producto lácteo. La evolución de la normativa
 griega revela asimismo que la denominación feta ha venido — Anule la Decisión de la Comisión que condujo a la
 considerándose una denominación genérica, al tiempo que las interposición de la tercera demanda ( 1) contra las deman-
 normas adoptadas por el Consejo y la Comisión reconocen el dantes ante la New York District Court el 30 de octubre
 carácter genérico de dicho producto. Por otro lado, el feta de 2002, tal como anunció públicamente la Comisión en
 griego no tiene características comunes y uniformes. Se trata, el comunicado de prensa IP/05/1592 de 31 de octubre
 en realidad, de proteger el queso griego como tal. de 2002.
 — Imponga a la Comisión las costas del presente procedi-
 Por último, las demandantes alegan que el registro del feta
 miento, incluidas las de las demandantes y las de cualquier
 viola el principio establecido en el artículo 7, apartado 4, del parte coadyuvante.
 Reglamento no 2081/92, determinados principios fundamen-
 tales del Derecho comunitario y, por tanto, también el Tratado
 —en particular, los artículos 12 CE y 34 CE, apartado 3—, así
 como el principio de protección de la confianza legítima y el
 principio de proporcionalidad. Motivos y principales alegaciones
 ( 1) Reglamento de la Comisión, de 14 de octubre de 2002, por el que
 se modifica el anexo del Reglamento (CE) no 1107/96 en lo que Las demandantes son partes demandadas en un procedimiento
 se refiere a la denominación «Feta» (DO L 277, p. 10). entablado por la Comisión en nombre de la Comunidad
 ( 2) Reglamento del Consejo, de 14 de julio de 1992, relativo a la Europea y de varios Estados miembros ante un órgano
 protección de las indicaciones geográficas y de las denominaciones jurisdiccional de Estados Unidos, en el que solicita una
 de origen de los productos agrícolas y alimenticios (DO L 208, indemnización de carácter ejemplar, que cubra el triplo de los
 p. 1). perjuicios y la adopción de medidas de equidad y distintos tipos
 ( 3) Reglamento de la Comisión, de 12 de junio de 1996, relativo al de medidas coercitivas en razón de la alegada participación de
 registro de las indicaciones geográficas y de las denominaciones las demandantes en operaciones de blanqueo de dinero.
 de origen con arreglo al procedimiento establecido en el ar-
 tículo 17 del Reglamento (CEE) no 2081/92 del Consejo (DO
 L 148, p. 1).
 ( 4) Asuntos acumulados C-289/96, C-293/96 y C-299/96, Dina- Las demandantes sostienen que la Comunidad Europea, repre-
 marca y otros/Comisión, Rec. p. I-1541. sentada por la Comisión, carece de competencia para adoptar
 el acto impugnado en su propio nombre y en nombre de los
 Estados miembros por las razones siguientes:
 — El artículo 2 CE no confiere a las Instituciones poderes
 específicos y autónomos.
 Recurso interpuesto el 9 de enero de 2003 contra la
 Comisión de las Comunidades Europeas por R.J. Reynolds — El artículo 281 CE solamente establece que la Comunidad
 Tobacco Holdings, Inc., R.J. Reynolds Tobacco Company, Europea tiene personalidad jurídica, sin pronunciarse
 R.J. Reynolds Tobacco International, Inc. y RJR Acquisi- sobre la cuestión de la competencia.
 tion Corp
 — El artículo 282 CE no confiere a la Comunidad Europea,
 (Asunto T-6/03) representada por la Comisión, competencia para interpo-
 ner recursos ante los órganos jurisdiccionales de un
 (2003/C 70/41) Estado tercero.
 (Lengua de procedimiento: inglés) — El artículo 280 CE no reconoce a la Comunidad Europea,
 representada por la Comisión, competencia para interpo-
 ner recursos con objeto de proteger los intereses económi-
 En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades cos de la Comunidad. El artículo 280 CE solamente
 Europeas se ha presentado el 9 de enero de 2003 un recurso otorga a la Comunidad una competencia limitada para
 contra la Comisión de las Comunidades Europeas formulado garantizar que los Estados miembros adopten medidas
 por R.J. Reynolds Tobacco Holdings, Inc., Winston-Salem, que sean efectivas para proteger el interés económico de
 Estados Unidos, R.J. Reynolds Tobacco Company, Winston- la Comunidad y para ayudar a los Estados miembros en
 Salem, Estados Unidos, R.J. Reynolds Tobacco International, esta tarea.
 Inc.,Winston-Salem, Estados Unidos y RJR Acquisition Corp.,
 Wilmington, Estados Unidos, representadas por el Sr. Eric — Aun admitiendo que el artículo 280 CE otorga dicha
 Morgan de Rivery y por la Sra. Francesca Marchini Camia, competencia a la Comunidad Europea, el acto impugnado
 abogados. no cumple los requisitos del artículo 280 CE, apartado 1,
 ---pagebreak--- C 70/26 ES Diario Oficial de la Unión Europea 22.3.2003
 a saber, no va encaminado a combatir el fraude que afecta La parte demandante solicita al Tribunal de Primera Instancia
 a los intereses económicos de la Comunidad, no sigue el que:
 procedimiento al que se refiere el artículo 280 CE,
 apartado 4, en relación con el artículo 251 CE, y no se
 atiene a la expresa exclusión de la legislación penal y la — anule la Decisión de la Sala Cuarta de Recursos de la
 administración de justicia del artículo 280 CE, apartado 4. Oficina de Amonización del Mercado interior (OAMI), de
 3 de octubre de 2002, dictada en los asuntos 700/2000-
 — El acto impugnado elude la normativa comunitaria 4 y 746/2000-4;
 existente en materia de blanqueo de dinero.
 — deniege le registro de la marca comunitaria no 203570;
 — La Comunidad Europea, representada por la Comisión, se
 ha atribuido a sí misma el papel de «fiscal europeo», en
 contra del Tratado y de la voluntad de los Estados — condene en costas a la parte demandada.
 miembros.
 Las demandantes alegan que la Comunidad Europea, represen-
 tada por la Comisión, ha pretendido elegir foro con el
 propósito de suplir las carencias de los Estados miembros y de Motivos y principales alegaciones
 la Comunidad Europea, y que no es constitucionalmente
 competente para actuar en nombre de los Estados miembros.
 Solicitante de la marca EMILIO PUCCI S.R.L.
 comunitaria:
 Además, las demandantes sostienen que el acto impugnado no
 respeta las vías adecuadas de solución de controversias relativas
 a la interpretación y aplicación del Tratado con arreglo al Marca comunitaria Marca «Emilio Pucci», con caracte-
 artículo 292 CE. También incumple la obligación de motiva- objeto de la solicitud: res de escritura a mano — Solici-
 ción y los siguientes principios generales y derechos fundamen- tud no 203570, para productos
 tales: el principio de proporcionalidad y los principios de de las clases 3, 18, 24 y 25.
 confianza legítima y de seguridad jurídica así como el derecho
 de defensa y el derecho a un proceso justo. Por último, Titular de la marca o Demandante.
 los demandantes mantienen que la demandada incurrió en signo que se invoca en el
 desviación de poder al adoptar el acto impugnado. procedimiento de oposi-
 ción:
 ( 1) Los demandantes se opusieron a la Decisión de iniciar el primer
 procedimiento en el asunto T-379/00 (DO C 79, p. 24). Los Marca o signo que se Marcas españolas EMIDIO TUCCI
 demandantes impugnaron la Decisión de iniciar el segundo opone: (con caracteres de escritura a
 procedimiento en el asunto T-206/01 (DO C 3, p. 39). mano no 1908876, para produc-
 tos de la clase 3, y no 855782,
 para productos de la clase 25.
 Resolución de la Divi- Denegación de la solicitud de
 sión de oposición: inscripción respecto de productos
 de las clases 3, 18 y 25, y admisión
 Recurso interpuesto el 10 de enero de 2003 por El Corte de la misma para productos de la
 Inglés contra la Oficina de Amonización del Mercado clase 25 y determinados produc-
 Interior (OAMI) tos de la clase 18.
 (Asunto T-8/03) Resolución de la Sala de desestimar el recurso del opo-
 Recurso: nente y estimar el del solicitante
 para los productos denegados en
 (2003/C 70/42) la clase 18.
 (Lengua de procedimiento: español) Motivos invocados: Aplicación incorrecta del ar-
 tículo 8, apartado 1, letra b), del
 Reglamento (CE) no 40/94 (riesgo
 de confusión), así como del ar-
 En el Tribunal de Primera Instancia de las Comunidades
 tículo 8, apartado 5, del mismo
 europeas se ha presentado el 10 de enero de 2003 un recurso
 texto.
 contra la Oficina de Armonización del Mercado Interior
 (OAMI) formulado por El Corte Inglés, con domicilio en
 Madrid (España), representado por el letrado en ejercicio
 D. Juan Luis Rivas Zurdo.


text:
 Avis juridique important
 |
 31976L0763
 Richtlinie 76/763/EWG des Rates vom 27. Juli 1976 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Beifahrersitze von land- oder forstwirtschaftlichen Zugmaschinen auf Rädern
 Amtsblatt Nr. L 262 vom 27/09/1976 S. 0135 - 0138 Finnische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 5 S. 0164 Griechische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 4 S. 0108 Schwedische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 5 S. 0164 Spanische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 5 S. 0174 Portugiesische Sonderausgabe: Kapitel 13 Band 5 S. 0174
 ++++ RICHTLINIE DES RATES vom 27 . Juli 1976 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Beifahrersitze von land - oder forstwirtschaftlichen Zugmaschinen auf Rädern ( 76/763/EWG ) DER RAT DER EUROPÄISCHEN GEMEINSCHAFTEN - gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Wirtschaftsgemeinschaft , insbesondere auf Artikel 100 , auf Vorschlag der Kommission , nach Stellungnahme des Europäischen Parlaments ( 1 ) , nach Stellungnahme des Wirtschafts - und Sozialausschusses ( 2 ) , in Erwägung nachstehender Gründe : Die technischen Vorschriften , denen die Zugmaschinen nach den nationalen Rechtsvorschriften genügen müssen , betreffen unter anderem auch die Beifahrersitze . Diese Vorschriften sind von Mitgliedstaat zu Mitgliedstaat verschieden . Deshalb ist es notwendig , daß von allen Mitgliedstaaten - entweder zusätzlich oder an Stelle ihrer derzeitigen Regelung - gleiche Vorschriften angenommen werden , insbesondere um für jeden Zugmaschinentyp das EWG-Betriebserlaubnisverfahren gemäß der Richtlinie 74/150/EWG des Rates vom 4 . März 1974 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten über die Betriebserlaubnis für land - oder forstwirtschaftliche Zugmaschinen auf Rädern ( 3 ) einführen zu können . Diese Richtlinie hat zum Ziel , die einzelstaatlichen Bestimmungen über den Bau und die Anbringung der Beifahrersitze von landwirtschaftlichen Zugmaschinen zu harmonisieren , nicht aber die Vorschriften darüber anzugleichen , ob Beifahrersitze auf den landwirtschaftlichen Zugmaschinen zwingend anzubringen sind oder nicht . Sie harmonisiert auch nicht die Vorschriften , die die Möglichkeit der Anbringung von mindestens einem Beifahrersitz auf Zugmaschinen vorsehen . Die noch nicht geregelten Probleme hinsichtlich des Bauteils Beifahrersitz im Betriebserlaubnisbogen müssen möglichst bald durch eine Ergänzung dieser Richtlinie gelöst werden , damit die Voraussetzung für die Erteilung der EWG-Betriebserlaubnis auch hinsichtlich des Beifahrersitzes geschaffen wird - HAT FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN : Artikel 1 ( 1 ) Als ( land - oder forstwirtschaftliche ) Zugmaschine gelten alle Kraftfahrzeuge auf Rädern oder Raupenketten mit wenigstens zwei Achsen , deren Funktion im wesentlichen in der Zugleistung besteht und die besonders zum Ziehen , Schieben , Tragen oder zur Betätigung bestimmter Geräte , Maschinen oder Anhänger eingerichtet sind , die zur Verwendung in land - oder forstwirtschaftlichen Betrieben bestimmt sind . Sie kann zum Transport einer Last und von Beifahrern ausgerüstet sein . ( 2 ) Diese Richtlinie gilt nur für die in Absatz 1 definierten luftbereiften Zugmaschinen mit zwei Achsen , einer bauartbedingten Hoechstgeschwindigkeit zwischen 6 und 25 km/h und mit einer Spurweite von mindestens 1 250 mm . Artikel 2 Die Mitgliedstaaten dürfen die EWG-Betriebserlaubnis oder die Betriebserlaubnis mit nationaler Geltung für eine Zugmaschine nicht wegen deren Beifahrersitze verweigern , wenn die Vorschriften des Anhangs erfuellt sind . Artikel 3 Die Mitgliedstaaten dürfen die Zulassung , den Verkauf , die Inbetriebnahme oder die Benutzung der Zugmaschinen nicht wegen deren Beifahrersitze verweigern bzw . verbieten , wenn die Vorschriften des Anhangs erfuellt sind . Artikel 4 Änderungen , die zur Anpassung des Anhangs an den technischen Fortschritt notwendig sind , werden nach dem Verfahren des Artikels 13 der Richtlinie 74/150/EWG erlassen . Artikel 5 ( 1 ) Die Mitgliedstaaten setzen die erforderlichen Vorschriften in Kraft , um dieser Richtlinie binnen 18 Monaten nach ihrer Bekanntgabe nachzukommen , und setzen die Kommission hiervon unverzueglich in Kenntnis . ( 2 ) Die Mitgliedstaaten tragen dafür Sorge , daß der Kommission der Wortlaut der wichtigsten innerstaatlichen Rechtsvorschriften übermittelt wird , die sie auf dem unter diese Richtlinie fallenden Gebiet erlassen . Artikel 6 Diese Richtlinie ist an die Mitgliedstaaten gerichtet . Geschehen zu Brüssel am 27 . Juli 1976 . Im Namen des Rates Der Präsident M . van der STÖL ( 1 ) ABl . Nr . 28 vom 17 . 2 . 1967 , S . 462/67 . ( 2 ) ABl . Nr . 42 vom 7 . 3 . 1967 , S . 620/67 . ( 3 ) ABl . Nr . L 84 vom 28 . 3 . 1974 , S . 10 . ANHANG I . ALLGEMEINE BAU - UND ANBRINGUNGSVORSCHRIFTEN 1 . Beifahrersitze müssen so angebracht sein , daß der oder die Beifahrer nicht gefährdet sind und das Fahren der Zugmaschine nicht beeinträchtigt wird . 2 . Beifahrersitze müssen je nach Art der Zugmaschine mit einem Bauelement der Zugmaschine ( Rahmen , Umsturzschutzvorrichtung , Ladepritsche usw . ) genügend fest in geeigneter Weise verbunden sein . 3 . Dieses Bauelement muß so widerstandsfähig sein , daß es den besetzten Beifahrersitz tragen kann . II . BESONDERE BAUVORSCHRIFTEN 1 . Die Sitzbreire muß mindestens 400 mm , die Sitztiefe mindestens 300 mm betragen . 2 . Die Sitze müssen mit Rückenlehnen von mindestens 200 mm und höchstens 250 mm Höhe versehen sein und seitlichen Halt bieten ; das Maß für die Höhe der Rückenlehne gilt nicht für den Fall einer geschlossenen Wand im Rücken des Beifahrers . Die Sitzfläche des Sitzes muß gepolstert oder gefedert sein . 3 . Eine geeignete Aufstützmöglichkeit für die Füsse des Beifahrers muß vorhanden sein . 4 . Die lichte Höhe über der Sitzfläche muß mindestens 920 mm betragen . Wenn jedoch der Aufbau einer Zugmaschine , die den Erfordernissen hinsichtlich des Fahrersitzes und des Schutzes des Fahrers entspricht , diese lichte Höhe über der Sitzfläche des Beifahrers nicht einzuhalten gestattet , kann diese auf 800 mm verringert werden , vorausgesetzt , daß das Dach über dem Beifahrersitz ausreichend gepolstert ist . Der obere Teil des Freiraumes für den Beifahrer darf nach hinten nur mit einem Radius von höchstens 300 mm begrenzt sein ( siehe Abb . in der Anlage ) . Die Scheitelhöhe ist das lichte senkrechte Maß zwischen Sitzvorderkante und Dach . 5 . Die Beifahrersitze dürfen die Breite der Zugmaschine über alles nicht vergrössern . 6 . Befindet sich der Beifahrersitz über dem Kotfluegel , so darf nicht mehr als ein Sitz je Kotfluegel vorgesehen werden . Anlage : siehe ABl .


text:
 Svarīgs juridisks paziņojums
 |
 52008PC0849
 Priekšlikums Padomes lēmums par Kopienas nostāju attiecībā uz priekšlikumu grozīt Muitas konvenciju par starptautiskajiem preču pārvadājumiem, izmantojot TIR karneti (1975. gada TIR konvencija) /* COM/2008/0849 galīgā redakcija - ACC 2008/0236 */
 [pic] | EIROPAS KOPIENU KOMISIJA |Briselē, 19.12.2008COM(2008) 849 galīgā redakcija2008/0236 (ACC)PriekšlikumsPADOMES LĒMUMSpar Kopienas nostāju attiecībā uz priekšlikumu grozīt Muitas konvenciju par starptautiskajiem preču pārvadājumiem, izmantojot TIR karneti (1975. gada TIR konvencija)(iesniegusi Komisija)PASKAIDROJUMA RAKSTSPriekšlikuma kontekstsPriekšlikuma pamatojums un mērķiEiropas Ekonomikas kopienas vārdā ar Padomes Regulu (EEK) Nr. 2112/78 tika apstiprināta 1975. gada 14. novembra Ženēvas Muitas konvencija par starptautiskajiem preču pārvadājumiem, izmantojot TIR karneti (TIR konvencija). Konvencija Kopienā stājās spēkā 1983. gada 20. jūnijā.Ierosinātā lēmuma mērķis ir grozīt TIR konvencijas 8. panta 3. punkta paskaidrojošo piezīmi. Grozījums attiecas uz ieteicamo garantiju līmeni TIR karnetei. 2008. gada oktobrī darba grupa par muitas jautājumiem, kas skar transportu, un TIR konvencijas administratīvā komiteja pieņēma lēmumu, ka ieteicamā summa, kuru var pieprasīt par katru TIR karneti, jāmaina no USD 50 000 uz EUR 60 000.Vispārīgais kontekstsTIR konvenciju administrē Apvienoto Nāciju Organizācijas Eiropas Ekonomikas komisija (UNECE) Ženēvā. Konvencijā noteikta muitas tranzīta procedūra preču starptautiskiem pārvadājumiem pa autoceļiem. Saskaņā ar to preces, kurām piemēro muitas un nodokļu atlikšanas nosacījumus, ļauts transportēt pāri starptautiskām robežām ar minimālu muitas iestāžu iejaukšanos pārvietošanas procesā. TIR sistēma sekmē starptautiskās tirdzniecības attīstību, jo tiek samazināti ierastie kavējošie faktori preču pārvadāšanā. Ar šādas sistēmas palīdzību iespējams būtiski ietaupīt transportēšanas izmaksas, jo tiek samazināti kavējumi tranzīta procesā. Sistēmas vissvarīgākā priekšrocība ir tā, ka TIR konvencija, pateicoties starptautiskai garantiju ķēdei, nodrošina salīdzinoši vienkāršu pieejamību nepieciešamajām garantijām. TIR karnete ir ne tikai tranzīta deklarācija, bet arī garantiju pierādījums. 1975. gadā noteiktais garantiju līmenis USD 50 000 apmērā līdz šim ne reizi nav mainīts.Pēdējo mēnešu laikā vairākas konvencijas Līgumslēdzējas puses ir izteikušas bažas par patlaban spēkā esošo garantiju līmeni (USD 50 000) TIR pārvadājumiem. Tās uzskata, ka pašreizējie valūtu maiņas kursi un cenas atšķiras no maiņas kursiem un cenām 1975. gadā, tāpēc tām ir jāizmanto papildu kontroles pasākumi, piemēram, muitas eskorts vai finanšu garantijas. Lai izvairītos no šādiem papildu pasākumiem un problēmām, tika ierosināts grozīt 0.8.3. paskaidrojošo piezīmi. Šo priekšlikumu apsprieda darba grupa par muitas jautājumiem, kas skar transportu, un TIR konvencijas administratīvā komiteja, un iebildumi netika saņemti.Tā kā ar Kopienas tiesību aktiem jau piemēro ieteicamo summu EUR 60 000, ierosinātais grozījums Kopienu neietekmē.Spēkā esošie noteikumi priekšlikuma jomāPriekšlikuma darbības jomā nav spēkā esošu noteikumu.Atbilstība pārējiem ES politikas virzieniem un mērķiemLēmuma priekšlikums atbilst kopīgajai tirdzniecības un transporta politikai. TIR sistēma, ar kuru sekmē preču transportēšanu pa autoceļiem, nodrošina preču transportēšanu 67 konvencijas līgumslēdzēju valstu teritorijā ar minimālu muitas iestāžu iesaistīšanos. Pateicoties starptautiskai garantiju ķēdei, tā arī ļauj salīdzinoši vienkārši saņemt nepieciešamās garantijas. Ar TIR konvenciju panāktie vienkāršojumi atbilst pārskatītajai Lisabonas stratēģijai.Apspriešanās ar ieinteresētajām personām un ietekmes novērtējumsApspriešanās ar ieinteresētajām personāmApspriešanās metodes, galvenās mērķnozares un vispārīgs respondentu raksturojumsPriekšlikums tika apspriests Starptautiskajā autopārvadātāju savienībā un ar visām TIR konvencijas līgumslēdzēju valstu galvotāju apvienībām un valstu muitas dienestiem. Apspriešanās notika arī darba grupā par muitas jautājumiem, kas skar transportu, kā arī TIR konvencijas administratīvās komitejas sēdēs.Atbilžu kopsavilkums un tas, kā tās ņemtas vērāLabvēlīgs atzinums.Ekspertu atzinumu pieprasīšana un izmantošanaNeatkarīgu ekspertu atzinums nebija vajadzīgs.Ietekmes novērtējumsGarantiju līmeni TIR karnetei vajadzētu paaugstināt, lai nostiprinātu TIR sistēmu un likvidētu papildu kontroles pasākumus, piemēram, eskortēšanu vai nepieciešamos finanšu nodrošinājuma vai garantiju noguldījumus.Ieteicamā garantija, kas ir EUR 60 000, jau zināmu laiku tiek piemērota Kopienā, un ierosinātais grozījums papildus saskaņos Kopienas tiesību aktus ar TIR konvenciju.Ar šo grozījumu muitas pārvalžu finansiālās intereses tiks pilnīgi nostiprinātas, un ir sagaidāms, ka samazināsies dārgu muitas eskortu izmantošana.Priekšlikuma juridiskie aspektiAr šo grozījumu groza TIR konvencijas 0.8.3. panta paskaidrojošo piezīmi.Juridiskais pamatsEiropas Kopienas dibināšanas līguma 133. pants un 300. panta 2. punkts.Subsidiaritātes principsPriekšlikums ir Kopienas ekskluzīvā kompetencē. Tāpēc subsidiaritātes principu nepiemēro.Proporcionalitātes principsPriekšlikums ir saskaņā ar proporcionalitātes principu šādu iemeslu dēļ.Ar to tiek ieviesti grozījumi starptautiskā nolīgumā, ar kuru tiek ievērots proporcionalitātes princips.Priekšlikums attiecas uz paskaidrojošo piezīmi. Priekšlikuma mērķis ir mainīt ieteicamo garantijas līmeni TIR karnetei no USD 50 000 uz EUR 60 000.Juridisko instrumentu izvēleIerosinātais juridiskais instruments: lēmums.Citi instrumenti nebūtu piemēroti šāda iemesla dēļ.Parasti starptautiskus nolīgumus un šādu nolīgumu grozījumus Kopienas tiesiskajā kartībā iestrādā, pieņemot lēmumu.Ietekme uz budžetuPriekšlikums neietekmē Kopienas budžetu.2008/0236 (ACC)PriekšlikumsPADOMES LĒMUMSpar Kopienas nostāju attiecībā uz priekšlikumu grozīt Muitas konvenciju par starptautiskajiem preču pārvadājumiem, izmantojot TIR karneti (1975. gada TIR konvencija)EIROPAS SAVIENĪBAS PADOME,ņemot vērā Eiropas Kopienas dibināšanas līgumu un jo īpaši tā 133. pantu saistībā ar 300. panta 2. punktu,tā kā:(1) Kopienas vārdā ar Padomes 1978. gada 25. jūlija Regulu (EEK) Nr. 2112/78[1] tika apstiprināta 1975. gada 14. novembra Ženēvas Muitas konvencija par starptautiskajiem preču pārvadājumiem, izmantojot TIR karneti (TIR konvencija), un Kopienā tā stājās spēkā 1983. gada 20. jūnijā[2].(2) Vairākas TIR konvencijas Līgumslēdzējas puses ir izteikušas bažas par pašreizējo ieteicamo garantiju līmeni TIR pārvadājumiem. Tās uzskata, ka pašreizējie valūtu maiņas kursi un cenas atšķiras no maiņas kursiem un cenām 1975. gadā, tāpēc tām ir jāizmanto papildu kontroles pasākumi, piemēram, muitas eskorts vai finanšu garantijas. Lai izvairītos no šādiem papildu pasākumiem un problēmām, tika ierosināts grozīt 0.8.3. paskaidrojošo piezīmi.(3) 2008. gada oktobrī TIR konvencijas administratīvā komiteja pieņēma lēmumu, ka ir jāgroza 0.8.3. paskaidrojošā piezīme, aizstājot atsauci uz USD 50 000 ar atsauci uz EUR 60 000, lai nostiprinātu TIR sistēmā iesaistīto muitas pārvalžu finansiālās intereses.(4) Ir jāpieņem Kopienas nostāja attiecībā uz ierosinātajiem grozījumiem,IR PIEŅĒMUSI ŠO LĒMUMU.1. pantsKopienas nostāja administratīvās komitejas darba ietvaros ir atbalstīt grozījuma projektu šā dokumenta pielikumā.2. pantsŠis lēmums ir adresēts dalībvalstīm.Briselē,Padomes vārdā —priekšsēdētājsPIELIKUMSGroza paskaidrojošo 0.8.3. piezīmi šādi:Aizstāj „USD 50 000” ar „EUR 60 000”.[1] OV L 252, 14.9.1978.[2] OV L 31, 2.2.1983., 13. lpp.


text:
I nordisk mytologi er Bifrost (norrønt biv-röst; det bævrende vejstykke) regnbuen. Det er broen der forbinder Asgård, hvor guderne bor, med Midgård, hvor menneskene bor.
 På toppen af Bifrost ligger Himmelbjerget, hvor asen Heimdall bor. Han kan se græsset gro og høre ulden vokse på fåret. Bifrost skal slå revner og gå til grunde ved Ragnarok, når ildjætten Surt – konge af Muspelheim – og hans hær krydser den.
 Referencer
 Eksterne henvisninger
 Steder i nordisk mytologi


text:
FINNHITS VOL 29-Suosikki Iskelmät DVD karaoke levyltä l� - Discoland
 FINNHITS VOL 29-Suosikki Iskelmät DVD karaoke levyltä löydät kappaleet: 1.
 Toimitus VAIN 2,90€ FINNHITS tno: 501748
 VOL 29-Suosikki Iskelmät DVD karaoke levyltä löydät kappaleet: 1. KATSON AUTIOTA HIEKKARANTAA - KATRI HELENA 2. BELLA CAPRI - KARI TAPIO3. KAKSIN RANNALLA YKSINÄISET - KIRKA 4. TÄMÄ YÖ - ANNELI SAARISTO 5. KULKURI JA JOUTSEN - TAPIO RAUTAVAARA 6. KERRASTA POIKKI - TARJA YLITALO 7. KIRJE - TOPI SORSAKOSKI & AGENTS 8. ODOTA MUA - ANNA ERIKSSON9. KISSANKULTAA - MATTI & TEPPO 10. SULLE SILMÄNI ANNAN - SEIJA SIMOLA 11. TINASORMUS - JANNE HURME 12. KÄYMME YHDESSÄ AIN - TAPANI KANSA 13. LAPPONIA - MONICA ASPELUND 14. MILLOINKAAN EN LÖYDÄ SAMANLAISTA - FREDI 15. MYRSKYLYHTY - MIKKO MÄKELÄINEN 16. NIIN - LEA LAVEN 17. MÄ PUTOAN - YÖLINTU 18. EPÄVIREISET SYDÄMET - LAILA KINNUNEN 19. ONNENETSIJÄ - JARI SILLANPÄÄ 20. PIENTÄ UNELMAA - CHARLES PLOGMAN 21. SE ON SALAISUUS - RAINER FRIMAN 22. SIIPIRIKKO - NELJÄNSUORA 23. TUSKA - ARJA SAIJONMAA 24. VIIKONLOPPUISÄ - REIJO KALLIO 25. VIIVY VIELÄ HETKI - MIKKO ALATALO 26. YKSIN - EINO GRÖN 27. ÄLÄ PUHU RAKKAUDESTA - JOHANNA PAKONEN 28. APTEEKIN OVIKELLO - JUHA VAINIO 29. NUORI RAKKAUS - RAULI BADDING SOMERJOKI 30. SEURAAVASSA ELÄMÄSSÄ - KAIJA KOO Tilaa arkisin ennen klo 14.00, lähetys samana päivänä! Nouda myymälästä, ei kuluja!
 Finnhits karaoke 29 - Suosikki-Iskelmät 12 1. KATSON AUTIOTA HIEKKARANTAA - KATRI HELENA 2. BELLA CAPRI - KARI TAPIO 3. KAKSIN RANNALLA YKSINÄISET - KIRKA 4. TÄMÄ YÖ - ANNELI SAARISTO 5. KULKURI JA JOUTSEN - TAPIO RAUTAVAARA 6. KERRASTA POIKKI - TARJA YLITALO 7. KIRJE - TOPI SORSAKOSKI & AGENTS 9. KISSANKULTAA - MATTI & TEPPO 10. SULLE SILMÄNI ANNAN - SEIJA SIMOLA 11. TINASORMUS - JANNE HURME 12. KÄYMME YHDESSÄ AIN - TAPANI KANSA 13. LAPPONIA - MONICA ASPELUND 14. MILLOINKAAN EN LÖYDÄ SAMANLAISTA - FREDI 15. MYRSKYLYHTY - MIKKO MÄKELÄINEN 16. NIIN - LEA LAVEN 17. MÄ PUTOAN - YÖLINTU 18. EPÄVIREISET SYDÄMET - LAILA KINNUNEN 19. ONNENETSIJÄ - JARI SILLANPÄÄ 20. PIENTÄ UNELMAA - CHARLES PLOGMAN 21. SE ON SALAISUUS - RAINER FRIMAN 22. SIIPIRIKKO - NELJÄNSUORA 23. TUSKA - ARJA SAIJONMAA 24. VIIKONLOPPUISÄ - REIJO KALLIO 25. VIIVY VIELÄ HETKI - MIKKO ALATALO 26. YKSIN - EINO GRÖN 27. ÄLÄ PUHU RAKKAUDESTA - JOHANNA PAKONEN 28. APTEEKIN OVIKELLO - JUHA VAINIO 29. NUORI RAKKAUS - RAULI BADDING SOMERJOKI 30. SEURAAVASSA ELÄMÄSSÄ - KAIJA KOO