type: wikipedia

text:
Le Platon de Trois-Rivières est une esplanade naturelle située face au fleuve Saint-Laurent, en Mauricie, au Québec (Canada).
 Elle se trouve sur une terrasse sablonneuse. Au cours du cette colline se situait à une hauteur de 35 mètres. Elle s’élève actuellement à 15 mètres au-dessus du niveau des eaux.
 Il s'agit de l'emplacement ayant été choisi par Laviolette pour y ériger le fort des Trois-Rivières. Le Platon de Trois-Rivières était à l'époque de la Nouvelle-France également désigné sous le qualificatif de haute ville par opposition au vieux bourg qualifié alors sous l'appellation de basse ville.
 Toponymie
 Le terme Platon tient son origine du mot peloton, dû à sa ressemblance apparentée à un peloton de laine.
 Bref historique
 Carrefour maritime et commerce des fourrures
 En raison de sa situation sur deux axes importants (rivière Saint-Maurice et fleuve Saint-Laurent) les autochtones avaient déjà choisi, avant l'arrivée des Européens, les lieux pour procéder à la traite des fourrures et de spécialités régionales.
 Enseignement missionnaire
 L'arc de triomphe du frère Pacifique Du Plessis rappelle la mémoire du frère Pacifique Duplessis, franciscain, décédé à Québec en 1619, qui fut le premier maître d’école au Canada (1616-1618) et qui enseigna surtout aux Amérindiens dans une cabane construite sur le Platon à Trois-Rivières, précédant l'établissement officiel.
 Laviolette et le fort des Trois-Rivières
 Laviolette pose pied en terre trifluvienne le et commande dès lors l'érection du fort des Trois-Rivières, lequel sera érigé dans un premier temps entre 1634 et 1638. Le carré du fort serait aujourd'hui borné par les rues Saint-Pierre, Saint-Jean, Saint-Louis, des Casernes et Notre-Dame sur la plateforme connue sous le nom de Platon. Une plaque commémorative posée sur une grande pierre se trouve au sud du bureau de poste sur la rue des Casernes et souligne la présence de cette fortification.
 {{citation bloc|C'est une petite colline située sur le bord du grand fleuve. D'après de bons documents, c'est à cet endroit que M. de Laviolette arbora (4 juillet 1634) le drapeau fleur-de-lis ; c'est sur cette éminence qu'il éleva aussi le premier fort qui devait servir à la défense des colons des Trois-Rivières<ref name=ouvrage>{{Lien web|url=https://play.google.com/store/books/details?id=wGpCAAAAIAAJ&rdid=book-wGpCAAAAIAAJ&rdot=1|titre=Les Ursulines des Trois-Rivières depuis leur établissement jusqu’à nos jours : Volume 1, par P.V. Ayotte, 1888.|site=Books|consulté le=23 janvier 2017}}.</ref>.}}
 Le Platon en Nouvelle-France
 Sur un plan du terrain du Platon fait à la main le par Gaspard-Joseph Chaussegros de Léry, on relève la présence de jardins, d'une maison (la maison des gouverneurs construite en 1693 par Claude de Ramezay et reconstruite en 1723 à la suite d'un incendie, selon les plans de l’ingénieur royal Gaspard-Joseph Chaussegros de Léry), d'une boulangerie, d'un hangar ainsi qu'une prison jouxtant le jardin du geôlier.
 Incendie de Trois-Rivières de 1908
 L'incendie de 1908 emporte avec lui notamment des résidences, l'église paroissiale et la maison des Gouverneurs.
 Époque contemporaine
 Le monument Laviolette, le parc du Platon, le monument du Sacré-cœur, le bureau de poste, le monument aux Braves, la portion sud-ouest du Vieux-Trois-Rivières, ainsi que la place Pierre-Boucher occupent actuellement cet espace géographique et emplacement privilégié. En ce lieu où fut établi le fort des Trois-Rivières se dresse également un monument commémoratif qui se présente sous forme d'un escalier unifiant le Platon (haute ville) au parc Portuaire (basse ville''), legs des fêtes du 375 de Trois-Rivières.
 Fouilles archéologiques
 Notes et références
 Annexes
 Articles connexes
 Histoire de Trois-Rivières
 Histoire de Trois-Rivières
 Bâtiment à Trois-Rivières


type: other

text:
3-2-1-94-09 Riigikohus 15.10.2009
 PKS § 49
 TsMS § 551 lg 1
 TsMS § 378 lg 1
 Kohus saab lapse välisriiki omavolilise viimise takistamiseks reguleerida hagita perekonnaasjas esialgse õiguskaitse korras vanema õigusi ühise lapse suhtes TsMS § 378 lg 3 p 1 mõttes. Vaidluses lapse üle ei ole vajalik keelata vanemal lapsega Eesti Vabariigist lahkuda, vaid oluline on see, et kohtumenetluse ajal ei viidaks last omavoliliselt välisriiki, mis raskendab lapse ja lahus elava vanema õiguste teostamist. Lapse välisriiki viimine raskendab lapse üle peetava vaidluse kohtulahendi täitmist ja võib muuta selle võimatuks. Seetõttu peab olema vanemal vähemalt kohtumenetluse ajal võimalus ennetada lapse välisriiki viimist. Lapse mõlemad vanemad on ka vanemate lahuselu korral lapse seaduslikuks esindajaks ja neil mõlemal on õigus otsustada last puudutavate oluliste küsimuste üle, sh anda nõusolek lapse välisriiki viimiseks. Sellest tulenevalt on ka lahus elaval vanemal õigus taotleda kohtult esialgse õiguskaitse korras määrata TsMS § 551 lg 1, § 377 lg 1 ja § 378 lg 3 p 1 alusel oma õigusi lapse suhtes, sh lubada lapsel lahkuda välisriiki üksnes siis, kui lahus elav vanem on sellega nõus. Kui vanem esitab ülal nimetatud esialgse õiguskaitse kohaldamise taotluse, peab kohus selle lahendamisel arvestama mh TsMS § 551 lg-s 2 ja § 384 lg-s 4 sätestatuga. Hagita perekonnaasja lahendamisel peab kohus ka ise olema aktiivne ning vajadusel kohaldama kohtumenetluse ajaks esialgset õiguskaitset omal algatusel.
 Vanema õigused ja kohustused on lapse mõlemal vanemal ka siis, kui lapse elukoht on vanemate lahuselu korral ühe vanema juures. Siiski ei saa PKS §-s 49 sätestatud vanemate õiguste ja kohustuste võrdsuse põhimõttest hoolimata tagada lahus elavale vanemale samasugust lapsega suhtlemise ja lapse kasvatamise õigust, nagu see on lapsega koos elaval vanemal. Lapse mõlemad vanemad on ka vanemate lahuselu korral lapse seaduslikuks esindajaks ja neil mõlemal on õigus otsustada last puudutavate oluliste küsimuste üle, sh anda nõusolek lapse välisriiki viimiseks. Sellest tulenevalt on ka lahus elaval vanemal õigus taotleda kohtult esialgse õiguskaitse korras määrata TsMS § 551 lg 1, § 377 lg 1 ja § 378 lg 3 p 1 alusel oma õigusi lapse suhtes, sh lubada lapsel lahkuda välisriiki üksnes siis, kui lahus elav vanem on sellega nõus. Kui vanem esitab ülal nimetatud esialgse õiguskaitse kohaldamise taotluse, peab kohus selle lahendamisel arvestama mh TsMS § 551 lg-s 2 ja § 384 lg-s 4 sätestatuga.
 Kohus saab lapse välisriiki omavolilise viimise takistamiseks reguleerida hagita perekonnaasjas esialgse õiguskaitse korras vanema õigusi ühise lapse suhtes TsMS § 378 lg 3 p 1 mõttes. Ekslik on pidada lahkumise keeldu tehingute ja toimingute tegemise keeluks TsMS § 378 lg 1 mõttes. Vaidluses lapse üle ei ole vajalik keelata vanemal lapsega Eesti Vabariigist lahkuda, vaid oluline on see, et kohtumenetluse ajal ei viidaks last omavoliliselt välisriiki, mis raskendab lapse ja lahus elava vanema õiguste teostamist. Lapse välisriiki viimine raskendab lapse üle peetava vaidluse kohtulahendi täitmist ja võib muuta selle võimatuks. Seetõttu peab olema vanemal vähemalt kohtumenetluse ajal võimalus ennetada lapse välisriiki viimist. Lapse mõlemad vanemad on ka vanemate lahuselu korral lapse seaduslikuks esindajaks ja neil mõlemal on õigus otsustada last puudutavate oluliste küsimuste üle, sh anda nõusolek lapse välisriiki viimiseks. Sellest tulenevalt on ka lahus elaval vanemal õigus taotleda kohtult esialgse õiguskaitse korras määrata TsMS § 551 lg 1, § 377 lg 1 ja § 378 lg 3 p 1 alusel oma õigusi lapse suhtes, sh lubada lapsel lahkuda välisriiki üksnes siis, kui lahus elav vanem on sellega nõus. Kui vanem esitab ülal nimetatud esialgse õiguskaitse kohaldamise taotluse, peab kohus selle lahendamisel arvestama mh TsMS § 551 lg-s 2 ja § 384 lg-s 4 sätestatuga. Tulenevalt TsMS § 384 lg-st 1 on kohtu otsustada, kas ta peab vajalikuks teisi menetlusosalisi peale valla- või linnavalitsuse ning asjast puudutatud vähemalt kümneaastase lapse ära kuulata. Kui kohus seda vajalikuks ei pea, ei tule muid menetlusosalisi ära kuulata.


text:
Пенкьовци е село в Западна България. То се намира в община Трън, област Перник.
 География
 Село Пенкьовци се намира в планински район, описан както следва: В северните части към Знеполе се намира Лещниковска планина, а северно от нея – Миловската планина. Отделена от Лешниковската планина посредством долината на р. Стайчовска е вододелната Еловишка планина, която посредством седловините Пътни дел и Вълча поляна свързва цялата планинска система от Краище в едно единно цяло. На юг от нея като удължен планински рид се простира Пенкьовската планина [с първенец Конски връх (1187,1 м) който се издига в южната ѝ част, източно от село Трекляно], която преминава непосредствено след Раянския пролом на Треклянска река в Земенска планина. Най-югоизточната част на Краище се изгражда от Ерулската планина (Големи връх) и Рудините. Ерулската планина пуска ветрилообразно своите хребети към съседните котловини. Тези планински ридове имат хубави местни названия като: Тутон, Бойнатица, Копрън, Лиляк, Главичка могила и др. Като южно продължение на Ерулската планина след Муренската седловина са Рудините, които завършват стръмно към Дивлянската, Земенската и Светлянската котловина. Селото отстои на 30 км югозападно от гр. Трън. Пръснато е на махали по поречието на Пенкьовската река, повечето от които са разположени на западните склонове на Пенкьовска планина, най-високата от които е на 983 м. н.в. Река Явор (или Пенкьовска река), която разполовява селото е със следното описание: Река в Южна България, Област Перник, общини Трън и Земен, ляв приток на Треклянска река от басейна на Струма. Дължината ѝ е 32 км. Отводнява източните и северни склонове на Пенкьовска планина, югоизточните склонове на Еловишка планина и западните и южни склонове на Ерулска планина.
 Река Явор извира под името Ясеница на 1200 м н.в., на 400 м източно от връх Плоча (1329 м), най-високата точка на Еловишка планина. Тече в южна посока в сравнително широка и слабо залесена долина между Еловишка и Пенкьовска планина на запад и юг и Ерулска планина на изток. На 4,5 км южно от село Пенкьовци завива на изток, достига до Дивлянската котловина и отново тръгва на юг. След около 5 км при село Калотинци се влива отляво в Треклянска река на 629 м н.в.
 Водосборният басейн на реката е с площ от 186 km2.
 Основни притоци на реката са само леви: Престолски дол, Ракитов дол, Дивлянска река (най-голям приток) и Селска река.
 Максималният отток на реката е през март, а минималният – септември.
 По течението на реката са разположени 6 села:
 Община Трън — Горочевци, Видрар, Докьовци, Пенкьовци;
 Община Земен — Дивля, Калотинци.
 Малка част от водите на реката, главно в долното течение се използват за напояване.
 По долината на реката преминават участъци от два пътя от Държавната пътна мрежа:
 Участък от 2,7 км от разклона за село Смиров дол до село Калотинци от третокласен път No 605 Батановци — Еловдол —Калотинци;
 Участък от 16 км от село Горочевци до завоя на реката на изток] от третокласен път No 637 Трън — Трекляно — Драговищица.
 История
 Учителка от Трънския край откри еднакви думи в местния говор с тези от английския език. В сърцето на този самобитен пограничен район има друг уникат – три болярски села. Тук трънски диалект не се говори, дори къщите са по-различни. Има предание, че в размирни времена по тези земи се заселили трима братя бегълци от Търново. И сложили началото на три села – Пенкьовци, Докьовци и Одраница, разказва пенсионираният даскал Найден Христов. Според легендата селото е основано в края на XIII в., около 1270 г., когато в него се заселва единият брат – търновски болярин на име Пенко. Тук той избира подходящо място, намира добър народ, организира го и така образува най-образцовото село, наречено на негово име Пенково, жителите му са наричани Пенковци и от там на Пенкьовци. Затова и хората в това село не приличали на другите от този край, смятали се за боляри.
 Следи от заселване в района на селото има от късната античност и ранното средновековие. Те са засвидетелствани от крепостите Ваклиново градище в м. Градище (5,5 км южно от селото) и Стамболийско градище. В близост до последната крепост (в м. Будин рид) има синхронично – праисторическо селище от каменно-медната епоха (V–ІV хил. пр. Хр.), което е било свързано с металодобива от този район.
 Сведения за село Пенкьовци от късното средновековие, черпим от списъците на джелепкешаните от 1576 г. под името Пенкьофче към каза Радомир. От този период са гробищната църква „Св. Никола“, намираща се днес в много лошо състояние, но не съвсем безнадежно загубена, както църквата в местността „Престолье“ (3,5 км североизточно от селото), от нея днес над земята не е запазено нищо, олтарната трапеза само стояла през вековете на мястото ѝ. Същата съдба е сполетяла и намиращия се на 4 км западно от селото в м. „Пантале“, параклис Св. Панталеймон, където населението от селата Косово, Трекляно и Пенкьовци се черкувало, с течение на годините той бил изоставен и разрушен из основи. Безспорно най-голяма забележителност и най-добре запазена е средновековната църква „Св. Петка“, която в миналото е била манастирска. Според преданието при пренасяне мощите на Света Петка от Търново за Видин, една нощ те престояли и тук. Много са случаите за изцеляване на болни вярващи хора, които посетили този храм. Един от свидетелите за старинността на храма е огромният вековен дъб, намиращ се в непосредствена близост до черквата, според някои той е надхвърлил 800 години.
 Някога село Пенкьовци е било най-голямото село в Трънска околия, с над 1200 жители. В него период Алеко Иваницов Константинов-Щастливеца, когато „обикалял Родината за да я обикне", спрял на центъра на селото пред хоремаг за обяд и изправен от файтона с който пътувал произнесъл прослувутата фраза: „Това е Швейцария на Балканите". Самият Найден е от старите родове. Дядо му някога е правил дограмата на царския дворец в София. Бил известен дърворезбар и го търсели клиенти от цялата страна. Той построил и камбанарията на местния храм през 1921 г. Бащата на Найден дълги години бил кмет на Пенкьовци. Със собствените си ръце вдигнал магерницата до черквата. Затова сега синът му пази ключа от църквата „Света Петка“ и я отваря на празници. Никой не му плаща, но заради родовата памет се чувства длъжен да се грижи за Божия дом. Обслужва и магерницата, и гробището. Гората вече е превзела част от парка с гробовете, но тук няма криза за парцели като в града. През 1920 година в Пенкьовци е основана земеделска кооперация „Към победа“. Към 1935 г. тя има 129 члена.
 През 1985 година селото има 170 жители.
 Културни и природни забележителности
 Средновековен храм „Света Петка“ (заровената църква)
 Гробищна черква „Св. Никола“
 Редовни събития
 Съборът на селото всяка първа събота на месец юни.
 Личности
 Станиш Бонев (1931) – Политик от БКП
 Стоян Йотов, български революционер от ВМОРО, четник на Михаил Чаков
 Други
 Много здравословно място с вълшебно лековит въздух, подходящо за климатично училище и санаториум за лечение и възстановяване на страдащи от белодробни заболявания. Прекрасни условия за еко и културен туризъм. Не е случаен именно по тази причина и престоят, част от живота на Владимир Димитров – Майстора в съседното село Дивля, през който е създал златните си творби-шедьоври „Моми“ (ок.1925 – 1935), „Моми сестри от с. Дивля, Радомирско“ (ок. 1928 – 1930), „Цветница“, „Фамилия“ (ок. 1928), „Девойка от Кюстендилско“ (ок. 1930 – 1935), „Жетварка“ (1930 – 1935), „Мома с ябълки“ (ок. 1930 – 1935), „Жетварка от с. Шишковци“ (1935), „Жетвари на обяд“ (ок. 1935 – 1938), „Копачки“ (ок. 1935 – 1938), „Селско момиче сред макове“(1935 – 1938) и други. Майстора бил запленен от местните люде и природа, на селата в околността, оставили дълбока диря в творчество и духът му. Дивля е на 6.8 км по въздух от центъра на Пенкьовци, а от махала Миладин на около 2.5 км по пътека през гората.
 Външни препратки
 Църква „Света Петка“, Трън БГ
 Средновековен храм „Св. Петка“ (заровената църква)
 Снимки от храма: „Света Петка“ с. Пенкьовци
 Бележки
 Външни препратки
 Села в област Перник
 Населени места в община Трън


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 1.8.2016
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 C 279/29
 2016. április 12-én benyújtott kereset – NC kontra Bizottság
 (T-151/16. sz. ügy)
 (2016/C 279/43)
 Az eljárás nyelve: angol
 Felek
 Felperes: NC (képviselők: J. Killick és G. Forwood barristers, valamint C. Van Haute és A. Bernard ügyvédek)
 Alperes: Európai Bizottság
 Kérelmek
 A felperes azt kéri, hogy a Törvényszék:
 —
 semmisítse meg az Európai Bizottságnak a közbeszerzési szerződések odaítélésére irányuló eljárásokban és az Európai Unió általános költségvetéséből finanszírozott támogatásokban való részvételből a felperes kizárására, valamint a felperesnek az Unió általános költségvetésére alkalmazandó pénzügyi szabályokról szóló, 2012. október 25-i 966/2012/EU, Euratom rendelet (HL 2012. L 298., 1. o.) 108. cikkének (1) bekezdésében előírt korai felismerési és kizárási rendszerbe való felvételére vonatkozó, 2016. január 28-i határozatát
 —
 rendelje el a kért pervezető intézkedéseket; és
 —
 a Bizottságot kötelezze az eljárással kapcsolatos költségek viselésére.
 Jogalapok és fontosabb érvek
 Keresete alátámasztása érdekében a felperes négy jogalapra hivatkozik/hivatkoznak.
 1.
 Az első, az enyhébb büntetés (lex mitior) visszaható hatályú alkalmazása elvének állítólagos megsértésére alapított jogalap, amennyiben a Bizottság a vitatott határozattal kapcsolatban nem alkalmazta a 2015/1929 rendelettel (1) módosított 966/2012 rendeletet.
 2.
 A második, a 2015/1929 rendelettel módosított 966/2012 rendeletben megkövetelteknek megfelelően a testülettel folytatandó konzultáció, valamint határozata felülvizsgálatának elmulasztása miatt alapvető eljárási követelmény állítólagos megsértésére alapított jogalap.
 3.
 Vagylagosan a harmadik, a körülményekhez képest aránytalan kizárás alkalmazásával az arányosság elvének és a 2342/2002 rendelet (2) 133a. cikke (1) bekezdésének állítólagos megsértésére alapított jogalap
 4.
 A negyedik, az arányosság elvének és a ne bis in idem elvnek az állítólagos megsértésére alapított jogalap, amennyiben a felperest ugyanezen magatartás miatt korábban már kizárták.
 (1) Az Unió általános költségvetésére alkalmazandó pénzügyi szabályokról szóló 966/2012/EU, Euratom rendelet módosításáról szóló, 2015. október 28-i 2015/1929/EU, Euratom európai parlamenti és tanácsi rendelet (HL 2015. L 286., 1.o.).
 (2) Az Európai Közösségek általános költségvetésére alkalmazandó költségvetési rendeletről szóló 1605/2002/EK, Euratom tanácsi rendelet végrehajtására vonatkozó részletes szabályok megállapításáról szóló, 2002. december 23-i 2342/2002/EK, Euratom bizottsági -rendelet (HL 2002. L 357., 1.o.; magyar nyelvű különkiadás 1. fejezet, 4. kötet, 145. o.).


text:
 12.4.2008
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 92/32
 Жалба, подадена на 18 януари 2008 г. — Evropaïki Dynamiki/Комисия
 (Дело T-32/08)
 (2008/C 92/66)
 Език на производството: английски
 Страни
 Жалбоподател: Evropaïki Dynamiki — Proigmena Systimata Tilepikoinonion Pliroforikis kai Tilematikis AE (Атина, Гърция) (представител: N. Korogiannakis, lawyer)
 Ответник: Комисия на Европейските общности
 Искания на жалбоподателя
 —
 да се отмени решението на Комисията, с което се отхвърля офертата на жалбоподателя и поръчката се възлага на избрания оферент;
 —
 да се осъди Комисията да заплати на жалбоподателя 65 565 евро за претърпени вреди поради спорната тръжна процедура;
 —
 да се осъди Комисията да заплати на жалбоподателя всички съдебни и други разноски, направени по повод на настоящата жалба, дори ако тя се отхвърлена.
 Правни основания и основни доводи
 В подкрепа на жалбата си, жалбоподателят твърди, че в рамките на тръжната процедура ENV.A.1/SER/2007/0032 за „Проучване на пазара с оглед разработване на нов подход за интернет-страницата „Околна среда за млади европейци““ (ОВ 2007/S 83-100898) Европейската комисия не е изпълнила задълженията си, предвидени във Финансовия регламент (1), правилата за неговото прилагане и Директива 2004/18/ЕО (2).
 Освен това, жалбоподателят твърди, че възлагащият орган е допуснал няколко явни грешки в преценката, които са довели до отхвърлянето на неговата оферта. По-нататък, възлагащият орган съзнателно не е изпълнил задължението си да мотивира решението си и по-специално да информира жалбоподателя за предимствата на избрания оферент.
 Поради това жалбоподателят иска да се отмени решението, с което се отхвърля неговата оферта и поръчката се възлага на избрания оферент, както и да се осъди ответникът да заплати всички съдебни и други разноски, направени по повод на настоящата жалба, дори ако тя бъде отхвърлена. При условията на евентуалност жалбоподателят иска парично обезщетение (за вреди) съгласно членове 235 и 288 ЕО, тъй като е твърде вероятно поръчката да е изцяло изпълнена към момента на постановяване на решението от Първоинстанционният съд, поради което отмяната на решението вече няма да е възможна.
 (1) Регламент (EО, Евратом) No 1605/2002 на Съвета от 25 юни 2002 година относно Финансовия регламент, приложим за общия бюджет на Европейските общности (ОВ L 248, стр. 1; Специално издание на български език 2007 г., глава 1, том 3, стр.198).
 (2) Директива 2004/18/ЕО на Европейския парламент и на Съвета от 31 март 2004 година относно координирането на процедурите за възлагане на обществени поръчки за строителство, услуги и доставки (ОВ L 134, стр. 114; Специално издание на български език 2007 г., глава 6, том 8, стр. 116).


text:
– seria anime, emitowana premierowo w latach 1995–1996. Reżyserem i scenarzystą jest Hideaki Anno, producentem – studio Gainax. W Polsce anime było emitowane na kanale Hyper w wersji z polskim lektorem, którym był Piotr Borowiec. Akcja rozgrywa się w roku 2015, piętnaście lat po katastrofie znanej jako Second Impact (Drugie Uderzenie), spowodowanej rzekomo przez meteor, który zmiótł z powierzchni Ziemi połowę populacji i wykrzywił jej oś obrotu. Kiedy ludzkości udaje się częściowo naprawić wyrządzone przez katastrofę szkody, Tokio-3 – zmilitaryzowane miasto zlokalizowane na ostatnich suchych obszarach Japonii – atakują dziwne istoty zwane aniołami. Broń konwencjonalna okazuje się wobec nich bezużyteczna. Jedynym znanym środkiem obronnym stają się biomechaniczne mechy skonstruowane przez organizację NERV – evangeliony (evy).
 Pomimo iż serial rozpoczyna się jak zwykłe anime z gatunku mecha, akcja szybko zaczyna skupiać się na wspomnieniach i analizie postaci głównych bohaterów, szczególnie jednego z nich – Shinjiego Ikari. Twórca serialu, Hideaki Anno, przed stworzeniem Neon Genesis Evangelion przez długi czas cierpiał na depresję. Wiele wątków serialu opartych jest na jego własnych doświadczeniach związanych z radzeniem sobie z depresją i na teorii psychoanalitycznej, z którą miał styczność podczas psychoterapii. W rezultacie postaci w anime doświadczają problemów ze zdrowiem psychicznym, a w szczególności depresją, traumą oraz zaburzeniami lękowymi.
 Evangelion składa się z dwudziestu sześciu odcinków, które po raz pierwszy wyemitowane zostały przez TV Tokyo w okresie od 4 października 1995 do 27 marca 1996 roku. Po oryginalnej serii, w 1997 roku, światło dzienne ujrzały dwa filmy kinowe: Shin seiki Evangelion gekijōban Death & Rebirth i The End of Evangelion. Death & Rebirth jest skondensowaną reedycją serialu (Death) i pierwszą połową Air/Magokoro wo, kimi ni (Rebirth). Air/Magokoro wo, kimi ni stanowi w pełni rozwinięte dopełnienie serialu ukazujące jego alternatywne zakończenie. W 1998 roku oba filmy zostały wydane jeszcze raz jako jeden, zatytułowany Revival of Evangelion. Ukazały się również dwie dodatkowe płyty DVD (Genesis Reborn i Resurrection), które łącznie zawierają sześć oryginalnych odcinków kończących serial i wersje reżyserskie odcinków 21., 22., 23. i 24.
 Po odcinku 24 należy więc zapoznać się z Death & Rebirth – Death to skrót 24 odcinków anime, zaś Rebirth to zapowiedź End of Evangelion, alternatywny odcinek 25. Pierwsza część End of Evangelion to alternatywny odcinek 25. zatytułowany Air, jest to Rebirth uzupełniony o sceny reżyserskie. Druga część End of Evangelion to ostateczne alternatywne rozwiązanie i finał akcji.
 Fabuła
 W roku 2000 grupa naukowców zorganizowała wyprawę na Antarktydę, gdzie odkryto dużą, świetlistą istotę, uznaną za pierwszego anioła – Adama. 13 września podjęto próbę złapania istoty. Efektem tych działań było wytworzenie przez anioła silnego pola AT, które spowodowało Second Impact. Prawdziwą przyczynę eksplozji zatajono, oficjalnie uzasadniając ją upadkiem na Antarktydę meteorytu poruszającego się z prędkością zbliżoną do prędkości światła.
 W konflikcie z aniołami ludzkość reprezentują dwie organizacje: GEHIRN (w 2010 roku przemianowana na NERV) oraz SEELE. NERV pozostaje pod kontrolą SEELE i oprócz obrony Ziemi przed atakami aniołów ma za zadanie przeprowadzić Projekt Dopełnienia Ludzkości. W 2004 roku ginie Yui, żona komendanta Ikariego, który od tej pory, pod przykrywką NERV-u i w tajemnicy przed SEELE, realizuje własną wizję Dopełnienia.
 Do obrony Ziemi NERV wykorzystuje evangeliony – masywne humanoidalne bioroboty, które mogą pilotować tylko dzieci poczęte po Second Impact. Piloci wybierani są przez Organizację Marduka, którą – jak się potem okazuje – tworzy sto osiem fikcyjnych przedsiębiorstw, zaś właściwej selekcji pilotów dokonują komendant Gendō Ikari i Ritsuko Akagi. W miarę upływu czasu wychodzi również na jaw, iż evangeliony są – wbrew powszechnemu przekonaniu – żyjącymi, biomechanicznymi organizmami, a nie zwykłymi „robotami”. Ritsuko początkowo wspomina, że evy posiadają trochę biologicznych komponentów, jednak nie określa zakresu, w jakim części te zostały użyte. W rzeczywistości evangeliony pochodzą od aniołów: jednostki 00, 02, 03 i 04 zostały stworzone z Adama, zaś jednostka 01 z Lilith. Mechaniczne części, które nałożono na evy, służą m.in. ich kontrolowaniu. Mimo to zdarza się, iż eva-00 i eva-01 dostają szału – wpadają w tryb berserk, pozostając tym samym poza czyjąkolwiek kontrolą.
 Każda eva posiada jednego przeznaczonego jej pilota, który musi się z nią zsynchronizować. Im wyższy stopień synchronizacji, tym większą kontrolę nad evangelionem posiada pilot. Shinjiemu przypisano jednostkę 01, gdyż zawiera ona duszę jego matki, Yui Ikari, co w znacznym stopniu ułatwia synchronizację. Inne evangeliony także posiadają dusze (np. Asuka twierdzi w The End of Evangelion, że czuje obecność swej matki chroniącej ją w evie), nie wiadomo jednak, jakich dokładnie osób.
 W 2015 roku Shinji na polecenie Gendō przybywa do Tokio-3. Jego przyjazd pokrywa się z atakiem Sachiela, jednak dopiero w siedzibie NERV-u chłopak dowiaduje się, iż ma zostać pilotem evy-01. Poznaje Rei Ayanami obsługującą jednostkę 00 i Major Misato Katsuragi, z którą ostatecznie zamieszka. W ósmym odcinku dołącza do nich Asuka, która wraz ze swym evangelionem przybyła z Niemiec.
 Tajne zadanie NERV-u – przeprowadzenie Projektu Dopełnienia Ludzkości – ma na celu przyspieszenie ewolucji gatunku ludzkiego. SEELE, z nieznanych powodów, jest główną siłą czuwającą nad realizacją projektu. Członkowie tej organizacji uważają, iż potrzebne jest siłowe przeprowadzenie ewolucji, bowiem bez niej ludzkość zginie. Końcowym efektem ma być połączenie wszystkich dusz w jedną masę poprzez pozbawienie ich pól AT, które oddzielają ludzi od siebie. W ten sposób człowiek powróci do swego pierwotnego stanu – obróci się w LCL. Wszystkie umysły staną się jednym, zniknie wzajemne niezrozumienie, ból, cierpienie i samotność. Pozostanie tylko evangelion, który jest rzeczywistą nową ludzką formą i który z duszą wewnątrz przetrwa wszystko, stanowiąc wieczny dowód ludzkiej egzystencji.
 Pod koniec serii Gendō i Rei inicjują Dopełnienie, zmuszając kluczowe postaci do zmierzenia się ze swym strachem i wątpliwościami, które towarzyszą im od wczesnego dzieciństwa. Ostatni odcinek poświęcony jest Shinjiemu, który ostatecznie akceptuje to, kim jest i postanawia dalej żyć, nawet jeśli ma to wiązać się z bólem, jaki ludzie zadają sobie nawzajem, a który stanowi nieodłączną część ludzkiej egzystencji.
 Fabuła Air/Magokoro wo, kimi ni i fabuła serialu wydają się rozbiegać pod koniec 24. odcinka serii. W serialu odcinki 25. i 26. składają się z introspekcji postaci, natomiast w filmie ukazane są zdarzenia w „realnym” świecie. Hideaki Anno pozostawił zakończenia wolne do interpretacji: jasne jest, że Shinji w końcu przemaga swoje problemy i akceptuje bycie z innymi ludźmi, ale pozostaje niewyjaśnione, czy Dopełnienie dobiega końca. W Air/Magokoro wo, kimi ni Shinji jest bezpośrednio związany z inicjacją projektu, jednak ostatecznie odrzuca wzięcie w nim udziału.
 Postacie
 Głównym bohaterem serii jest Shinji Ikari, nieśmiały czternastolatek, który zostaje pilotem evy. Innymi pierwszoplanowymi postaciami są pilotujące evangeliony koleżanki z klasy Shinjiego: cicha, często oskarżana o bycie nieuczuciową Rei Ayanami i dumna, rudowłosa Asuka Langley Sōryū. Ponadto ważną rolę w serii spełnia ojciec Shinjiego, komendant NERV-u, Gendō Ikari, odpowiadająca za strategię i taktykę Misato Katsuragi oraz główny naukowiec, Ritsuko Akagi.
 Hideaki Anno uważa, iż Evangelion stanowi próbę połączenia wszystkich punktów widzenia w jeden poprzez stworzenie postaci, które reprezentują różne rzeczy dla różnych odbiorców. Zabieg ten ma uniemożliwić oglądającym dojście do jednej teorii i wyprowadzenie jednakowych wniosków.
 Postaci bohaterów przyczyniły się do popularności Neon Genesis Evangelion. Projekty trzech atrakcyjnych żeńskich bohaterek – Asuki, Rei i Misato – zostały wykorzystane w licznych dōjinshi, garage kitach i późniejszych anime.
 Symbolika
 Jedną z wielu intrygujących cech serialu Evangelion jest częste używanie w nim symboli pochodzących z zewnętrznych źródeł i różnorodne znaczenia, jakich można się w nich doszukać. Każdy może inaczej interpretować poszczególne symbole, nie ma tu jednoznaczności.
 Najczęściej symbolika czerpie inspiracje z judaizmu i chrześcijaństwa, często używając ikonografii i motywów zaczerpniętych z tych kultur, w niektórych przypadkach również z wolnomularstwa. Niektórzy członkowie ekipy pracującej nad projektem powiedzieli, że pierwotnie używali chrześcijańskiej symboliki (chrześcijaństwo jest praktykowane przez około jeden procent populacji Japonii) tylko po to, aby nadać projektowi unikatowość w stosunku do innych mecha-anime. Reżyser pomocniczy Kazuya Tsurumaki mówił w wywiadach: Myśleliśmy tylko, że wizualne symbole chrześcijańskie wyglądają fajnie. Czy ten sposób myślenia zmienił się podczas produkcji serialu i czy chrześcijańskie symbole mają związek z intencjami twórcy i reżysera Hideakiego Anno, wciąż jest kwestią sporną wśród fanów.
 Jasne jest, że Adam i Ewa (Eva) mają ścisły związek z pierwszymi ludźmi z Księgi Rodzaju. Chrześcijański krzyż jest często pokazywany, nierzadko reprezentowany przez promienie energii wystrzeliwane do góry po różnych eksplozjach. Pramatka całej ludzkości – Lilith (znana również w mitologii Kanaanu jako pierwsza żona Adama i pierwszy wampir) jest zawieszona na krzyżu, później zaś zostaje przebita legendarną Włócznią Longinusa. Anioły mogą mieć związek z aniołami Boga z żydowskich i chrześcijańskich tekstów. Występujący w serii superkomputer Magi swoją nazwę zawdzięcza Trzem Mędrcom, którzy odwiedzili Jezusa przy jego narodzinach.
 Kontekst historyczny
 W okresie od 1994 roku do momentu wyemitowania Evangeliona, japońskie filmy animowane cieszące się największym uznaniem bardzo różniły się od standardowych anime. Produkcje, za które odpowiedzialni byli Hayao Miyazaki, Katsuhiro Ōtomo bądź Mamoru Oshii, rezygnowały z konwencji, jakimi posługiwały się anime z gatunku mecha czy bishōjo. W efekcie filmom animowanym, takim jak Mój sąsiad Totoro (1988), Akira (1988) czy Ghost in the Shell (1995), bliżej było pod względem narracji do filmu fabularnego, niż do anime, co z kolei spowodowało, iż zostały one docenione w skali międzynarodowej. Evangelion pokazał załamanie tego trendu, zaś Hideaki Anno dowiódł, iż serial wykorzystujący motywy obecne w japońskich filmach s-f, mangach, a przede wszystkim w anime z lat 70. i 80., ma szansę odnieść sukces na całym świecie.
 Produkcja serialu przypada na okres, w którym doszło do ataku sekty Aum Shinrikyō na tokijskie metro z użyciem gazu sarin. W obawie przed cenzurą, Hideaki Anno usunął pewne elementy fabuły, które – w jego odczuciu – zbytnio przypominały wydarzenia z 20 marca 1995 roku.
 Reakcja publiczności
 Kiedy Evangelion został po raz pierwszy pokazany w Japonii w czasie przeznaczonym dla nastolatków, nie zyskał szczególnej popularności. Jednak kiedy został pokazany jeszcze raz w czasie pasującym bardziej dorosłym, jego popularność eksplodowała i rozpaliła w wielu dorosłych zainteresowanie anime.
 Interpretacje dwóch zakończeń
 Po zakończeniu emisji serialu w telewizji Gainax i Hideaki Anno otrzymali liczne listy i e-maile od fanów, zarówno z gratulacjami, jak i krytykujące ostatnie dwa odcinki. Z powodu tych odpowiedzi Gainax rozpoczął projekt, aby stworzyć film z „właściwym” zakończeniem. Gainax wydał najpierw Shin seiki Evangelion gekijōban Death & Rebirth, zawierający skondensowany serial TV (Death) i połowę „właściwego” zakończenia (Rebirth). Projekt został ukończony w rok później, zawierał kompletną część Rebirth, pod tytułem The End of Evangelion. Film zarobił w Japonii około dwunastu milionów dolarów, co – jak na panujące tam warunki – można uznać za sukces.
 Pomimo sukcesu Air/Magokoro wo, kimi ni, jego zakończenie jest kontrowersyjne. Niektórzy uważają, że było ono manifestacją frustracji reżysera kulturą fanów, którzy zaatakowali oryginalne zakończenie, i że użył on Air/Magokoro wo, kimi ni jako zemsty przeciwko nim. Inni spekulują, że reżyser chciał ukazać właściwy punkt kulminacyjny w filmie Air/Magokoro wo, kimi ni, ale nie był w stanie tego dokonać z powodu ograniczonego budżetu i ograniczającego go prawa. Niektórzy uważają, że dwa ostatnie odcinki serialu dzieją się w całości w umyśle Shinjiego, kiedy w Air/Magokoro wo, kimi ni ukazane są zdarzenia, które miały miejsce naprawdę. Możliwe jest także, że Anno próbował osiągnąć sukces poprzez skandal, celowo kończąc serial TV w sposób, w jaki to zrobił, ponieważ przewidział frustrację fanów. To mogłoby pomóc zapewnić sukces, popularność i kontrowersyjność Air/Magokoro wo, kimi ni.
 Teoria o zaplanowanym już wcześniej dodatkowym zakończeniu jest poparta kilkoma argumentami, takimi jak obraz w intro przedstawiający jednostkę 01 ze skrzydłami i zdjęcia śmierci Misato i Ritsuko, które pojawiły się w końcówce serialu TV. Śmierci tych dwóch postaci korespondują z wydarzeniami w 'Air/Magokoro wo, kimi ni i mogłyby wskazywać na obalenie teorii, że tragiczne śmierci różnych postaci w Air/Magokoro wo, kimi ni wystąpiły z powodu frustracji reżysera. W dodatku fabuła Air/Magokoro wo, kimi ni wydaje zgadzać się z fabułą przedstawioną w końcówce serialu TV, kiedy popatrzeć na Projekt Dopełnienia Ludzkości, prawdziwe cele NERV-u i prywatne cele Genda Ikariego.
 Z drugiej strony istnieją jednak dowody wskazujące na to, że frustracje reżysera zaczęły się przed stworzeniem Air/Magokoro wo, kimi ni, a film był kulminacją rosnącej złości. Argumentem może być nagła zmiana tonu około 16. odcinka. Kilka źródeł wydaje się wskazywać, że pomimo zarysowanego wcześniej planu Evangeliona, szczegóły historii bohaterów były otwarte na różne przeróbki, możliwe że po to, aby dostosować się do żądań publiczności albo, co jest bardziej prawdopodobne (odnosząc się do walki reżysera ze sponsorami), możliwości podejmowania decyzji wyłącznie przez reżysera. Zmiana tonu i stylu koresponduje ze zmianą światopoglądu Anno, co mogło spowodować, że opuści „styl życia otaku” i na jakiś czas zaprzestanie tworzenia anime, poświęcając się kręceniu filmów aktorskich.
 Komercyjność
 Pomimo ogólnego przyjęcia z dużym szacunkiem, serial krytykowany był z powodu wielu odniesień do religii i psychologii, które niektórzy fani uważają za powierzchowne. W dodatku głównymi firmami sponsorującymi projekt były robiąca zabawki Bandai oraz Sega, co powodowało krytykę przez ludzi twierdzących, że serial powstał tylko w celach komercyjnych. W odpowiedzi na te oskarżenia fani mówią, że serial pokazuje bardzo kompleksowe zrozumienie teorii psychologicznych. Mówi się także, że gdyby serial był tylko i wyłącznie komercyjnym przedsięwzięciem, nie miałby takiego niekomercyjnego zakończenia.
 Inspiracje
 Evangelion jest utworem posiadającym różnorodne materiały źródłowe, które składają się na jego kompozycję. Główne motywy oparte są na Freudowskiej psychoanalizie wspomnianej powyżej we fragmentach dotyczących postaci i ogólnym tworzeniu fabuły, a także na egzystencjalizmie.
 Podstawowa zasada egzystencjalizmu zakłada, że ludzie całkowicie wpływają na swoją własną rzeczywistość, poprzez wybory jakich dokonują. Kiedy istoty ludzkie uwięzione są w swoich ciałach, ich działania i myśli są zamknięte w ich królestwie wiedzy, którym w tej najbardziej osobistej formie, nie dzielą się z nikim innym. Zasadniczo istoty ludzkie są samotne i nie posiadają żadnej możliwości aby tę samotność przerwać. Jednak według egzystencjalizmu, ludzie, częściowo z powodu ich izolacji, mogą wolno wybierać interpretacje różnych wydarzeń i tworzyć swoją własną rzeczywistość i, co najważniejsze, postrzegać tę rzeczywistość jako prawdziwą. W odniesieniu do tego, Projekt Dopełnienia Ludzkości w Evangelionie jest próbą przełamania barier, które oddzielają od siebie ludzi, a ostateczna decyzja Shinjiego pokazuje, czy ograniczenia i wrodzone wolności ludzi jako osobnych stworzeń są dobre, czy powinny zostać zabronione. Chociaż można jeszcze nad tym spekulować, wydaje się to oczywiste. Nowy początek ludzkości ma miejsce bezpośrednio z powodu decyzji jaką podjął Shinji po tym, gdy ma miejsce Dopełnienie w Air/Magokoro wo, kimi ni.
 Występują też jednak bardziej ścisłe przypadki wywierania wpływu przez egzystencjalizm na Evangelionie. Na przykład tytuł szesnastego odcinka został przetłumaczony jako Choroba na śmierć i... Choroba na śmierć to książka autorstwa Sørena Kierkegaarda (jeden z pierwszych egzystencjalistów) traktująca o ludzkiej rozpaczy. Rozpacz ta pojawia się w trzech formach: rozpacz nad tym, że człowiek nie jest świadomy swojego istnienia; rozpacz nad tym, że człowiek nie chce być sobą; a nawet rozpacz nad tym, że człowiek chce być sobą. Odbiorcy serialu mogą zauważyć, że Rei, Shinji i Asuka przypominają różne typy rozpaczy. Rei nie ma własnej duszy, i traci swoje „jestestwo” przy każdej reinkarnacji; Shinji jest zdesperowany w próbowaniu przezwyciężenia braku pewności siebie; a Asuka ukrywa swoją własną rozpacz grając pewną siebie.
 W ostatnim odcinku emitowanym w telewizji, Shinjiemu pokazany jest świat z nieograniczonymi możliwościami. Jest on przedstawiony jako zwykłe białe tło, na którym narysowana jest postać Shinjiego, pływająca w absolutnej nicości. Poprzez własną wolę, Shinji zdolny jest stworzyć ziemię, prawa fizyki i właściwie cały świat, jaki go otacza. Jest on całkowicie zdolny do stworzenia świata jaki chce, do zanegowania czego chce i pozostawienia tylko tego, co da mu szczęście. Ma to bezpośredni związek ze stwierdzeniem Jeana Paula Sartre’a w jego książce Byt i nicość. Zarys ontologii fenomenologicznej, w której ukazuje świadomość jako najważniejszy czynnik w postrzegania rzeczywistości – ma ona moc, aby zanegować pewne rzeczy i stworzyć własną, subiektywną rzeczywistość. Fakt, że za każdym razem, kiedy Shinji stwarza to, co chce, zabiera sobie część swojej wolności, przypomina także koncept Michaela Ende w Nie kończącej się historii.
 Evangelion wykazuje także oddziaływanie ze strony kontrowersyjnego pisarza science-fiction, dr. Paula Linebargera, lepiej znanego pod pseudonimem Cordwainer Smith. Linebarger został wychowany w Chinach, został synem chrzestnym nacjonalistycznego przywódcy Sun Jat-sena, a podczas II wojny światowej pracował w urzędzie propagandy w imieniu Armii Stanów Zjednoczonych. W raczej niezwykłej pracy Linebargera spotykał się on i z kulturą wschodnią (Japonia) i chrześcijańską. Ponadto, jego praca miała związek z jego własnym pomysłem Dopełnienia Ludzkości. Hideaki Anno przyznał, że Linenbarger miał duże oddziaływanie na Evangeliona i nalegał, żeby przetłumaczyć nazwę Projekt Dopełnienia Ludzkości na inne języki w taki sposób, żeby oddać hołd Linebargerowi, chociaż koncepcje dwóch autorów o „dopełnieniu” bardzo się różnią.
 Wiele utworów z przeszłości miało wpływ na Evangeliona, ale także on ma dziś duży wpływ na różne utwory. Psychologiczna natura Evangeliona zainspirowała np. Rewolucjonistka Utena (1997) i Wirtualną Lain (1998). Serial Kareshi kanojo no jijyō (1999), również w reżyserii Hideakiego Anno, podziela wiele technik (np. używanie prawdziwych fotografii) i przedstawia wiele psychologicznych konfliktów w ten sam sposób, co w Evangelionie. Evangelion wywołał także falę używania symboli chrześcijańskich w innych anime. Zmienił także wygląd wielkich robotów w wielu filmach animowanych. Wcześniej wszystkie mechy wzorowane były na tych przedstawionych w Gundamie lub Mazingerze.
 Evangelion stworzył nową grupę fanów, którzy są o wiele mniej zainteresowani technicznymi aspektami science-fiction, a zwracają większą uwagę na analizowanie metafizycznych symboli, w przeciwieństwie do Gundama i innych filmów reprezentujących gatunek science-fiction.
 O Evangelionie wspominało się także w amerykańskich mediach. W filmie Zdjęcie w godzinę z Robinem Williamsem w jednej z głównych ról, można zobaczyć kilka razy model-zabawkę evangeliona. Pierwszy raz figurka pojawia się w momencie kiedy rodzina York odwiedza SavMart (parodia WalMarta), gdzie Jake (Dylan Smith) błaga swoją mamę, żeby kupiła mu figurkę jednostki 05. W innej scenie można zobaczyć bohatera granego przez Robina Williamsa, Sy, oferującego Jake’owi figurkę za darmo. Interesujące jest to, że twórcy filmu pozostawili figurkę w oryginalnym opakowaniu z oryginalnymi japońskimi napisami. Większość produkcji zmienia opakowanie, żeby nie płacić dodatkowych opłat licencyjnych.
 Tłumaczenie
 Tytuł
 Japoński tytuł serialu, Shin seiki evangerion, złożony jest z dwóch części: shin seiki i evangerion. Dwa pierwsze słowa przetłumaczone dosłownie z japońskiego znaczą nowa era, a trzecie stanowi zapożyczenie z języka greckiego oznaczające dobrą nowinę. Tytuł Neon Genesis Evangelion zaproponowało studio Gainax i jest on oficjalnym tłumaczeniem na język angielski używanym we wszystkich krajach poza Japonią.
 W języku polskim Neon Genesis Evangelion – tytuł pochodzący z greckiego (νέον γένεσις εὐαγγέλιον) – oznacza Ewangelię nowego rodzaju. Neon stanowi rodzaj nijaki słowa neos (νέος, νέα, νέον), które dosłownie znaczy ‘nowy’ lub ‘młody’. Genesis (γένεσις, εωσ, ἡ) to ‘pochodzenie, źródło’ lub ‘narodziny’, a ponadto grecki tytuł jednej z ksiąg zawartych w Biblii (w polskim tłumaczeniu Księga Rodzaju), opisującej początek świata. Evangelion jest zangielszczoną wersją greckiego słowa εὐαγγέλιον (euangelion), które oznacza dosłownie ‘dobrą nowinę’. W Biblii termin ten tłumaczony jest jako ewangelia.
 Dodatkowo termin eva, często używany skrót od słowa evangelion w odniesieniu do mechów, jest grecką wersją imienia biblijnej Ewy, które pochodzi od hebrajskiego imienia Chava oznaczającego ‘oddech’ lub ‘życie’. W anime często występują aluzje do biblijnych postaci Adama i Ewy. Słowo Eva funkcjonuje również w języku niemieckim i innych, jako imię Ewa i oczywiście instynktownie kojarzy się z tym imieniem także w języku polskim.
 Inne słowa
 Terminy Gehirn, Seele oraz Nerv pochodzą z języka niemieckiego i oznaczają odpowiednio ‘mózg’, ‘duszę’ oraz ‘nerw’.
 Japońskie słowo używane w anime w odniesieniu do aniołów to shito (使徒), co dosłownie znaczy ‘posłaniec’ lub ‘apostoł’. W języku japońskim anioła określa się słowem tenshi (天使). Za tłumaczenie słowa shito odpowiada studio Gainax.
 Anime
 Obsada głosowa wersji oryginalnej
 Shinji Ikari: Megumi Ogata
 Misato Katsuragi: Kotono Mitsuishi
 Rei Ayanami, Yui Ikari: Megumi Hayashibara
 Asuka Langley Sōryū: Yūko Miyamura
 Gendō Ikari: Fumihiko Tachiki
 Kōzō Fuyutsuki: Motomu Kiyokawa
 Ritsuko Akagi: Yuriko Yamaguchi
 Tōji Suzuhara: Tomokazu Seki
 Kensuke Aida: Tetsuya Iwanaga
 Hikari Horaki: Junko Iwao
 Maya Ibuki: Miki Nagasawa
 Makoto Hyūga: Hiro Yūki
 Shigeru Aoba: Takehito Koyasu
 Ryōji Kaji: Kōichi Yamadera
 Keel Lorentz: Mugihito
 Kaworu Nagisa: Akira Ishida
 Ścieżka dźwiękowa
 Neon Genesis Evangelion OST (1995/11/22)
 Neon Genesis Evangelion II (1996/2/16)
 Neon Genesis Evangelion III (1996/5/22)
 Neon Genesis Evangelion: Dodatek (Edycja limitowana) (1996/12/21)
 Evangelion: Death (1997/6/11)
 End of Evangelion (1997/9/26)
 エヴァンゲリオン・クラシック-1 (Evangelion Klasyka 1) (1997/10/22)
 エヴァンゲリオン・クラシック-2 (Evangelion Klasyka 2) (1997/10/22)
 Piosenki zainspirowane przez „Evangelion” (1997/11/6)
 Evangelion-VOX (1997/12/3)
 Neon Genesis Evangelion: S2 działa (1998/12/4)
 Evangelion – Dzień Drugiego Uderzenia (2000/9/13)
 Evangelion – Narodziny Rei Ayanami (2001/3/30)
 Refrain of Evangelion (2003/7/24)
 Neon Genesis Evangelion: dekada (2005/10/26)
 Single
 (1995/10/25)
 Fly me to the Moon (1995/10/25)
 魂のルフラン (Tamashii no rufuran) (1997/2/21)
 THANATOS-If I can’t be yours- (1997/8/1)
 残酷な天使のテーゼ/Fly me to the Moon (2003/3/26)
 魂のルフラン (2006/5/24)
 Albumy DVD-Audio
 Neon Genesis Evangelion (2004/12/22)
 Neon Genesis Evangelion II (2004/12/22)
 Neon Genesis Evangelion III (2004/12/22)
 Evangelion: Death (2004/12/22)
 End of Evangelion (2004/12/22)
 Manga
 Autorem zarówno scenariusza, jak i rysunków do adaptacji anime w formie mangi jest Yoshiyuki Sadamoto, projektant postaci serii anime. Manga była publikowana na łamach miesięcznika Shōnen Ace wydawnictwa Kadokawa Shoten od 1995 do 4 czerwca 2013 roku. Polskim wydawcą mangi jest Japonica Polonica Fantastica.
 Dwie inne mangi, których akcja rozgrywa się w świecie Evangeliona, bazują na grach komputerowych – są to Shin seiki evangerion kōtetsu no girlfriend 2 (Neon Genesis Evangelion: Angelic Days) autorstwa Fumino Hayashiego oraz Ikari Shinji ikusei keikaku (Shinji Ikari Raising Project)
 Gry komputerowe
 Neon Genesis Evangelion: Typing Project-E (Dreamcast, PlayStation 2)
 Neon Genesis Evangelion: Typing Hokan Keikaku (Dreamcast)
 Neon Genesis Evangelion: Ayanami Rei Ikusei (Dreamcast)
 Neon Genesis Evangelion: Ayanami Ikusei Keikaku with Asuka Hokan Keikaku (PlayStation 2)
 Shinji Ikari Raising Project (PC)
 Neon Genesis Evangelion: Iron Maiden (Sega Saturn, PlayStation, PC)
 Girlfriend of Steel 2 (PlayStation 2, PC)
 Neon Genesis Evangelion 2 (PlayStation 2)
 Neon Genesis Evangelion (Sega Saturn)
 Neon Genesis Evangelion 2nd Impression (Sega Saturn)
 Neon Genesis Evangelion Digital Card Library (Sega Saturn)
 Neon Genesis Evangelion: Shito Ikusei (Bandai Wonderswan)
 Neon Genesis Evangelion Mahjong Hokan Keikaku (Game Boy Color)
 Neon Genesis Evangelion 64 (Nintendo 64)
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 新世紀エヴァンゲリオン – oficjalna strona Neon Genesis Evangelion
 – strona Gainaksu o NGE
 Polska strona o Neon Genesis Evangelion
 Gainax
 Mangi psychologiczne
 Mangi wydawane w Polsce


text:
Grupa Lotos S.A. – byłe polskie przedsiębiorstwo stanowiące jednostkę dominującą dla grupy kapitałowej skupiającej kilkanaście spółek produkcyjnych, handlowych oraz usługowych, głównie z branży poszukiwań, wydobycia oraz przetwórstwa ropy naftowej i dystrybucji produktów ropopochodnych (paliw, olejów, asfaltów, smarów, parafin itp.). Najważniejszą jej częścią jest rafineria ropy naftowej zlokalizowana w Gdańsku-Rudnikach, nad Martwą Wisłą – jest to największe przedsiębiorstwo na Pomorzu i druga pod względem przerobu rafineria w Polsce.
 Spółką matką grupy kapitałowej była spółka Grupa Lotos S.A., co powoduje, że dla uniknięcia nieporozumień używa się czasem nazw Grupa Lotos S.A. (dla spółki) i Grupa Kapitałowa Lotos (dla grupy kapitałowej).
 Od 2005 r. spółka publiczna notowana na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Głównym akcjonariuszem przedsiębiorstwa jest Skarb Państwa (53,19%). Od 2005 r. wchodzi w skład indeksu WIG20, a od 2009 r. – Respect Index.
 W 2012 r. spółka zajęła drugie miejsca w rankingach: dziennika „Rzeczpospolita” i tygodnika „Polityka”, a także szóste miejsce w rankingu Coface wśród 500. największych firm Europy Środkowo-Wschodniej. Ogólne przychody przedsiębiorstwa w roku 2012 przekroczyły 33,5 mld złotych, przychody ze sprzedaży wyniosły ponad 33,1 mld złotych. W roku 2014 spółka zanotowała prawie 1,5 mld złotych straty, czego główną przyczyną był duży spadek cen ropy w IV kwartale tego roku.
 Rafineria zmieniała kilkakrotnie nazwę. Została utworzona jako Rafineria Nafty Gdańsk (początkowo z dodatkiem w budowie), następnie zmieniła nazwę na Gdańskie Zakłady Rafineryjne. Do 2003 r. zakład działał pod nazwą Rafineria Gdańska S.A., a od czerwca 2003 Grupa Lotos S.A., do której zostały przyłączone rafinerie południowe: Czechowice, Jasło i Glimar (w Gorlicach) oraz Petrobaltic – spółka zajmująca się poszukiwaniem i wydobyciem ropy naftowej.
 Na początku 2018 roku rozpoczął się proces fuzji Grupy Lotos z PKN Orlen. 14 lipca 2020 roku Komisja Europejska udzieliła zgody na fuzję obu przedsiębiorstw pod warunkiem sprzedaży 30 proc. udziałów rafinerii Lotos (wraz z prawem do połowy jej produkcji w zakresie ropy naftowej i benzyny) i 80 proc. stacji tej sieci (389 stacji benzynowych) oraz dziewięć składów paliw. Oznacza to wyłączenie ze struktur grupy spółek Lotos Paliwa, Lotos Infrastruktura, Lotos Terminale, RCEkoenergia, Lotos Biopaliwa, Lotos-Air BP Polska, a także południowych oddziałów spółki Lotos Asfalt. Wobec braku realizacji tych warunków, Orlen wystąpił o możliwość ich realizacji do 14 listopada 2021, a następnie do 14 stycznia 2022, na co Komisja Europejska przystała. 10 stycznia 2022 zarząd Orlenu podjął decyzję o warunkowej sprzedaży między innymi 417 stacji paliw Lotosu koncernowi MOL oraz 30% udziałów w gdańskiej rafinerii wydzielonej do dedykowanej koncernowi spółki Saudi Aramco (bez ograniczeń w zakresie dalszej sprzedaży przez Aramco nabytych udziałów oraz bez prawa pierwokupu dla Orlenu). 1 sierpnia 2022 nastąpiło przejęcie Grupy Lotos przez PKN Orlen i połączenie obu spółek.
 W 2015 wartość marki Lotos była szacowana na około 1,5 mld zł.
 Historia
 Kalendarium
 1971
 5 maja – decyzja Prezydium Rady Ministrów (nr 47/71) o budowie rafinerii w Gdańsku
 1972
 1 marca – powołanie przedsiębiorstwa Rafineria Nafty „Gdańsk” w budowie
 17 kwietnia – pierwszy wpis w dzienniku budowy, czyli początek budowy rafinerii
 1975
 22 lipca – pierwsza dostawa ropy Zakum z ZEA do Portu Północnego tankowcem Kasprowy Wierch
 12 grudnia – pierwsze produkty rafinerii – najpierw benzyna, a kilka godzin później nafta i oleje napędowe
 1976
 1 lipca – zmiana nazwy zakładu na Gdańskie Zakłady Rafineryjne
 1977
 październik – ruszyła produkcja olejów silnikowych
 1980
 uruchomienie produkcji asfaltów przemysłowych
 czerwiec – uruchomienie produkcji paliwa lotniczego
 1988
 uruchomienie produkcji paliwa lotniczego JET A1
 1990
 sierpień – uruchomienie produkcji oleju mineralnego Lotos, od którego powstała później nazwa całej Grupy Kapitałowej
 1991
 18 września – Gdańskie Zakłady Rafineryjne stały się spółką akcyjną o nazwie Rafineria Gdańska S.A.
 1992
 kwiecień – uruchomienie pierwszej własnej stacji paliw w Redzie
 1996
 wprowadzenie systemu zapewnienia jakości i otrzymanie certyfikatu ISO 9002
 1997
 zwiększenie mocy przerobowych rafinerii z 2,8 do 3,5 mln ton ropy rocznie
 1999
 zwiększenie zdolności przerobowych rafinerii z 3,5 do 4,5 mln ton ropy rocznie
 16 grudnia – wdrożenie systemu zarządzania środowiskiem ISO 14001
 2003
 styczeń – rozpoczęcie działalności spółek Lotos Oil i Lotos Kolej
 marzec – uzyskanie certyfikatu Zintegrowanego Systemu Zarządzania
 3 maja – ugaszenie pożaru zbiornika benzyny. Spłonęło 19 tysięcy metrów sześciennych (19 mln l)benzyny bezołowiowej. Zginęły 3 osoby, a straty wyniosły ponad 12 mln zł. Akcja strażaków trwała kilkanaście godzin i wymagała tzw. ataku pianowego, czyli pokrycia płonącego zbiornika ogromną ilością piany.
 2 czerwca – zmiana firmy na Grupa Lotos S.A.
 czerwiec – rozpoczęcie działalności spółki Lotos Serwis
 lipiec – rozpoczęcie działalności spółki Lotos Lab
 2004
 marzec – rozpoczęcie działalności spółki Lotos Straż
 kwiecień – rozpoczęcie działalności spółki Lotos Asfalt
 czerwiec – otwarcie w gdańskiej marinie pierwszej pływającej stacji Lotos
 2005
 luty – Rząd RP zaakceptował zakup przez Grupę Lotos akcji trzech rafinerii południowych i Petrobalticu
 maj – zwiększenie zdolności przerobowych rafinerii z 4,5 do 6 mln ton ropy rocznie
 9 czerwca – debiut Grupy Lotos na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie
 wrzesień – dołączenie Grupy Lotos do indeksu WIG20
 grudzień – przejęcie stacji Esso i Slovnaftu w Polsce
 2006
 styczeń – powstanie spółek Lotos Czechowice i Lotos Jasło;
 2007
 9 sierpnia – oficjalne rozpoczęcie rozbudowy rafinerii w ramach Programu 10+ (wcześniej nazywanego Program Kompleksowego Rozwoju Technicznego)
 wrzesień – powstanie spółki poszukiwawczo-wydobywczej Lotos Exploration and Production Norge AS
 październik – wprowadzenie na rynek paliw premium Lotos Dynamic
 2008
 luty – uruchomienie programu premiowego Lotos Navigator
 maj – otwarcie fabryki biokomponentu FAME w Czechowicach-Dziedzicach
 czerwiec – ogłoszenie Strategii Społecznej Odpowiedzialności Grupy Lotos i wydanie pierwszego Raportu CSR
 2009
 czerwiec – otwarcie przez Lotos Tank bazy paliwowej w gdańskim porcie lotniczym im. Lecha Wałęsy; otwarcie przez Lotos Asfalt fabryki pap w Jaśle
 2010
 luty – zwiększenie zdolności przerobowych rafinerii z 6 do 10,5 mln ton ropy rocznie
 2011
 styczeń – przejęcie litewskiej spółki wydobywczej AB Geonafta;
 28 marca – zakończenie budowy Programu 10+
 13 lipca – otwarcie pierwszych stacji paliw segmentu ekonomicznego Lotos Optima
 2012
 12 lipca – uruchomienie w gdańskiej rafinerii instalacji do produkcji ksylenów
 wrzesień – całkowite przejście gdańskiej rafinerii na zasilanie gazem ziemnym
 listopad – przejęcie pełnej kontroli nad litewską spółką wydobywcza Manifoldas
 grudzień – wejście Lotos Tank na Lotnisko Chopina w Warszawie
 2018
 27 lutego – podpisanie listu intencyjnego, rozpoczynającego proces fuzji z PKN Orlen
 2020
 14 lipca – Komisja Europejska udzieliła zgody na fuzję z Orlenem pod warunkiem sprzedaży 30 proc. udziałów rafinerii Lotos (wraz z prawem do połowy jej produkcji w zakresie ropy naftowej innemu podmiotowi)
 2022
 19 lipca – Rada Ministrów wydała zgodę na połączenie Grupy Lotos i PKN Orlen
 29 lipca – Notowania Grupy Lotos na GPW zostały zawieszone
 1 sierpnia – rejestracja fuzji Grupy Lotos S.A. z PKN Orlen S.A. w rejestrze KRS w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, przeniesienie majątku Grupy Lotos do Orlenu, ukończenie fuzji i tym samy przejęcie Grupy Lotos przez PKN Orlen
 Nazwa
 Od 1973 r. zakład nazywał się Rafineria Nafty „Gdańsk”. W 1976 r. nazwę zmieniono na Gdańskie Zakłady Rafineryjne. 1 października 1991 Gdańskie Zakłady Rafineryjne stały się spółką akcyjną o nazwie Rafineria Gdańska S.A. 2 czerwca 2003 nastąpiła zmiana nazwy na Grupa Lotos S.A. (marketingowo wyraz Lotos zazwyczaj zapisywany jest wielkimi literami). W latach 2021-2022 wydzielono aktywa rafineryjne z Grupy Lotos do spółki Lotos Asfalt, przekształconej następnie w nową spółkę Rafineria Gdańska.
 Lokalizacja
 Decyzja podjęta w latach 70. XX wieku o lokalizacji rafinerii w Gdańsku, czy szerzej w Trójmieście, opierała się na założeniu, że w tym regionie nastąpi wzrost zapotrzebowania na produkty naftowe. Uznano również, że z tego miejsca będzie można tanio transportować produkty naftowe po kraju. Brano pod uwagę także zalety związane z dostępem do morza. Analizy z końca lat 60. dotyczące lokalizacji zakładu wskazywały na pięć możliwych wariantów.
 W czerwcu 1971 Wojewódzka Rada Narodowa w Gdańsku wskazała dwie lokalizacje rafinerii. Ministerstwo Przemysłu Chemicznego wspólnie z Komisją Planowania przy Radzie wybrały ostatecznie Płonię Małą – teren na wschód od Gdańska, między Martwą Wisłą a kanałem Rozwójki. Lokalizacja miała swoje zalety. Bliskość Martwej Wisły i Motławy zapewniały rafinerii odpowiednie zasoby wody. Zakład miał możliwość połączenia z Portem Północnym, z uwagi na stosunkowo niewielką odległość (około 7 km w linii prostej). Za atut uznać można było także pobliską istniejącą infrastrukturę miejską, drogową i kolejową, tutejsze wyższe uczelnie.
 Obecnie główny zakład produkcyjny Grupy Lotos S.A. znajduje się granicach administracyjnych miasta Gdańska. W międzyczasie doszło do przyłączenia zakładów w Jaśle, Czechowicach-Dziedzicach oraz Gargždai (Litwa).
 Działalność
 Struktura organizacyjna
 W chwili przejęcia przez PKN Orlen w skład grupy kapitałowej Lotos wchodzą następujące spółki:
 Grupa Lotos S.A. – koncern naftowy zajmujący się wydobyciem i przerobem ropy naftowej oraz sprzedażą hurtową i detaliczną produktów naftowych
 Lotos Paliwa Sp. z o.o.- założona w 1996 roku spółka Lotos Paliwa zarządza siecią ponad 500 stacji paliw w całym kraju
 Lotos Oil Sp. z o.o. – produkcja i dystrybucja środków smarnych: olejów samochodowych, przemysłowych i smarów, olejów bazowych, a także kosmetyków i chemii samochodowej
 Rafineria Gdańska Sp. z o.o. – operator aktywów rafineryjnych w Gdańsku, spółka powstała w wyniku przekształcenia Lotos Asfalt, utworzonej w 2004 roku spółki specjalizującej się w produkcji i handlu asfaltami oraz emulsjami drogowymi
 Lotos Terminale S.A. – spółka pełni funkcję ośrodka biznesowego zajmującego się profesjonalną działalnością związaną z magazynowaniem i dystrybucją paliw na terenie całego kraju.
 AB Lotos Geonafta – głównym przedmiotem działalności AB Lotos Geonafta są poszukiwania, wydobycie oraz produkcja ropy naftowej. Spółka jest obecnie liderem rynku produkcji ropy na Litwie.
 Lotos Petrobaltic S.A. – główną działalnością jest poszukiwanie oraz wydobycie węglowodorów
 Lotos Infrastruktura S.A. – spółka została przekształcona z Rafinerii Jasło i w obecnej formie prawnej funkcjonuje od 1996 roku
 Lotos Exploration & Production Norge AS – działalność w dziedzinie poszukiwań i wydobycia węglowodorów na norweskim szelfie kontynentalnym
 Lotos Kolej Sp. z o.o. – podstawowym jej zadaniem jest kompleksowa obsługa kolejowa spółek wchodzących w skład Grupy Lotos oraz wykonywanie usług transportowych, taborowych dla klientów zewnętrznych
 Lotos Lab Sp. z o.o. – świadczy usługi w zakresie badań produktów naftowych, wód, ścieków oraz środowiska pracy
 Lotos Ochrona Sp. z o.o. – spółka świadczy usługi w zakresie ochrony osób i mienia na rzecz Grupy Lotos i spółek zależnych w zakresie przestrzegania wymogów bezpieczeństwa na powierzonym terenie
 Lotos Straż Sp. z o.o. – jednostka ochrony przeciwpożarowej, świadcząca usługi na terenie Grupy Lotos
 Lotos Serwis Sp. z o.o. – realizowanie usług z zakresu utrzymania ruchu, obsługi urządzeń i instalacji, wykonawstwa remontów oraz diagnostyczno-pomiarowych
 Lotos-Air BP Polska Sp. z o.o. – przedmiotem działalności Lotos-Air BP Polska jest sprzedaż paliwa lotniczego Jet-A1 oraz tankowanie paliwem lotniczym statków powietrznych w: Porcie Lotniczym im. Lecha Wałęsy w Gdańsku, Międzynarodowym Porcie Lotniczym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, Międzynarodowym Porcie Lotniczym Katowice w Pyrzowicach, Porcie Lotniczym w Lublinie oraz w Porcie Lotniczym Ławica im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu.
 Bazy paliw
 Gdańsk – autonalewak Grupy LOTOS S.A.
 Łęgajny – Falco
 Koszalin – Ki
 Rejowiec – OLPP
 Koluszki – OLPP
 Piotrków
 Skarżysko Kościelne – OLPP
 Emilianów – OLPP
 Kawice – OLPP
 Radzionków – IVG
 Czechowice – LOTOS Czechowice
 Rypin
 Jasło – LOTOS Jasło
 Łętownia – MAANTE
 Nowa Wieś Wielka – OLPP
 Boronów – OLPP
 Strzemieszyce – OLPP
 Wola Rzędzińska – OLPP
 Modlin – POL-OIL
 Władysławowo – Energobaltic
 Program 10+
 Program 10+ to strategiczne zadanie inwestycyjne realizowane przez Grupę Lotos w ramach rozwoju należącej do koncernu rafinerii w Gdańsku. Programu 10+ zakończono w marcu 2011 r., a związane z nim wydatki inwestycyjne zamknęły się w kwocie 1,428 mld euro. Pod względem skali i wartości było to największe przedsięwzięcie realizowane w polskiej gospodarce w latach 2000–2010.
 W ramach Programu 10+ w rafinerii w Gdańsku powstał szereg nowych zaawansowanych technologicznie instalacji.
 Wybrane korzyści Programu 10+:
 zwiększenie nominalnych mocy przerobowych rafinerii w Gdańsku o 75% i pogłębienie przerobu surowca o 23%,
 zwiększenie uzysku produktów wysokomarżowych – zwłaszcza oleju napędowego i paliwa lotniczego (wzrost z 2,5 do 5,5 mln t/r), dzięki czemu zwiększyła się konkurencyjność gdańskiej rafinerii w Europie,
 możliwość przerobu różnorodnych gatunków ropy naftowej, dzięki budowie nowego zintegrowanego ciągu instalacji destylacji ropy naftowej, co przekłada się na zwiększenie konkurencyjności spółki,
 wzrost przychodów koncernu jeszcze w okresie realizacji inwestycji, wzrost przychodów (2006: 12,8 mld zł, 2011: 29,2 mld zł)
 wzmocnienie pozycji Grupy Lotos na hurtowym i detalicznym rynku paliw (2006: 26,5%, 2011: 33,5%)
 w dobie kryzysu lat 2008–2009 był największym placem budowy w kraju i zapewniał pracę ok. 3500 zewnętrznych pracowników,
 wprowadzone wysokie standardy BHP przełożyły się na znaczne zmniejszenie liczby wypadków, których wskaźnik był niższy nawet niż średnia dla placów budowy w Europie Zachodniej uważanej powszechnie za dość bezpieczne – wskaźnik LTIF (ang. Lost-Time Injury Frequency) 1,76, przy założeniu <2,6
 Szefowie
 1971-1980 dyrektor naczelny Andrzej Woroniecki
 1980-1981 dyrektor naczelny Ferdynand Niśkiewicz
 1981-1983 dyrektor naczelny Wiesław Kosut
 1983-1989 dyrektor naczelny Marek Pawełczyk
 1989-2000 dyrektor naczelny Włodzimierz Dyrka
 2000-2002 dyrektor naczelny Wojciech Żurawik
 12 marca 2002 – 13 kwietnia 2016 prezes zarządu, dyrektor generalny Paweł Olechnowicz
 13 maja 2016 – 9 listopada 2016 prezes zarządu Robert Pietryszyn (od 13 kwietnia 2016 jako p.o.)
 12 stycznia 2017 – 19 marca 2018 prezes zarządu Marcin Jastrzębski (od 9 listopada 2016 jako p.o.)
 22 maja 2018 – 6 grudnia 2019 – prezes zarządu dr Mateusz Aleksander Bonca (od 19 marca 2018 r. jako p.o.)
 6 grudnia 2019 – 30 stycznia 2020 p.o. prezesa zarządu Jarosław Adam Wittstock
 30 stycznia 2020 – 11 listopada 2020 Paweł Jan Majewski
 7 grudnia 2020 – 1 sierpnia 2022 Zofia Paryła (od 12 listopada 2020 r. jako p.o.)
 Struktura własnościowa
 Ważną datą w historii rafinerii gdańskiej było przekształcenie przedsiębiorstwa w spółkę akcyjną. Po jej utworzeniu 1 października 1991 wszystkie akcje należały do polskiego Skarbu Państwa. W drugiej połowie lat 90., aby zarządzać procesem restrukturyzacji w przemyśle naftowym rząd powołał spółkę o nazwie Nafta Polska. Zdecydowano wówczas, że trafi do niej 75% akcji Rafinerii Gdańskiej. W wyniku transakcji rafineria w Gdańsku utraciła status jednoosobowej spółki Skarbu Państwa, ale pozostała w rękach rządu. W 1998 r. rząd zgodził się na bezpłatne przekazanie 14,98% akcji pracownikom i emerytom Rafinerii Gdańskiej S.A. Przekształcenie rafinerii w spółkę akcyjną i przekazanie części akcji pracownikom nie oznaczało pełnej prywatyzacji. Skarb Państwa – głównie przez państwową spółkę Nafta Polska – zachował większość akcji, co oznaczało, że rząd nadal ma decydujący wpływ na spółkę. W latach 90. kolejne rządy wracały do kwestii pełnej prywatyzacji. Bardzo zaawansowane działania podjęto w 1998 i 2003 r. Prywatyzacja tak dużej spółki, która dodatkowo stanowi znaczący element systemu bezpieczeństwa energetycznego Polski, nie była łatwym zadaniem.
 Kluczowym wydarzeniem dla spółki było wejście na Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie. W marcu 2002 rząd zaaprobował sprzedaż akcji spółki i tym samym podwyższenie jej kapitału w drodze oferty publicznej. Skarb Państwa zachował jednak pełną kontrolę nad spółką. Dzień debiutu na warszawskim parkiecie nadszedł 9 czerwca 2005. Wejście na giełdę przyniosło znaczne korzyści. Grupa Lotos uzyskała z oferty ponad miliard złotych. Zdobyte pieniądze przeznaczyła między innymi na zakup akcji pakietów większościowych rafinerii południowych oraz Petrobalticu, choć większość środków przeznaczono na cele rozwojowe. Rosła kapitalizacja spółki. Do połowy 2011 r. zwiększyła się do niemal 6 mld zł.
 Lata 2003–2010 to okres budowy nowej Grupy Kapitałowej Lotos wokół jej zakładu produkcyjnego w Gdańsku i jego konsolidacji z rafineriami na południu kraju oraz spółką poszukiwawczo-wydobywczą Petrobaltic. W lipcu 2009 Nafta Polska przekazała z powrotem akcje Grupy Lotos do Skarbu Państwa. Ostatnim etapem zmian własnościowych była sprzedaż kolejnych 10,8% wszystkich akcji spółki na giełdzie przez Skarb Państwa, który pozostawił sobie 53,19% akcji.
 Sponsoring
 Sportowy
 Grand Prix Sopot - Gdynia - Górskie Samochodowe Mistrzostwa Polski
 Kia Lotos Race – wyścigi samochodowe (hist.)
 Lotos Rally Team – zespół rajdów samochodowych – na polskich trasach reprezentuje go mistrz Polski 2010, 2011, 2012 i 2013 oraz mistrz Europy 2015, 2016 i 2017 Kajetan Kajetanowicz pilotowany przez Jarosława Barana
 Polski Związek Narciarski – w tym turniej dla najmłodszych skoczków Lotos Cup
 Polski Związek Piłki Nożnej
 Tour de Pologne – wieloetapowy szosowy wyścig kolarski
 Agnieszka Radwańska – tenis
 Lotos PKH Gdańsk – hokej na lodzie (od 2019)
 Wieloletni sponsor klubu żużlowego Wybrzeże Gdańsk
 Instytucje kultury
 Muzeum Narodowe w Gdańsku
 Teatr Atelier im. Agnieszki Osieckiej w Sopocie
 Wydarzenia kulturalne
 Lotos Jazz Festival – Bielska Zadymka Jazzowa – festiwal poświęcony muzyce jazzowej, uznawany za jeden z najlepszych krajowych festiwali poświęconych temu gatunkowi muzyki
 Festiwal Polskiego Radia i Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” – otwarty dla publiczności i połączony z konkursem przegląd najlepszych słuchowisk radiowych oraz spektakli teatru telewizji
 Siesta Festival – organizowany w Gdańsku, prezentuje twórczość wybitnych światowych muzyków z kręgu tzw. różnorodnej muzyki kultur świata
 Bonifikaty
 Od 2005 firma udziela bonifikaty na zakup paliwa oraz innych towarów i usług duchownym katolickim. Ze zniżek korzystają także działacze związków zawodowych.
 Zobacz też
 Naftoport
 Rurociąg „Przyjaźń”
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 Grupa Lotos
 Spółki grupy kapitałowej Grupy Lotos
 Raport Roczny Grupy Lotos
 Z Archiwum Telewizji Gdańsk, odc. 18: Historia gdańskiej rafinerii
 Nieistniejące przedsiębiorstwa w Gdańsku
 Lotos, Grupa
 Polskie przedsiębiorstwa naftowe i gazowe
 Polskie przedsiębiorstwa chemiczne
 Rudniki (Gdańsk)
 Byłe przedsiębiorstwa w Polsce


type: legislation

text:
 22.11.2013
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 L 313/40
 РЕГЛАМЕНТ ЗА ИЗПЪЛНЕНИЕ (ЕС) No 1186/2013 НА КОМИСИЯТА
 от 21 ноември 2013 година
 за вписване на наименование в регистъра на защитените наименования за произход и защитените географски указания [Orkney Scottish Island Cheddar (ЗГУ)]
 ЕВРОПЕЙСКАТА КОМИСИЯ,
 като взе предвид Договора за функционирането на Европейския съюз,
 като взе предвид Регламент (ЕС) No 1151/2012 на Европейския парламент и на Съвета от 21 ноември 2012 г. относно схемите за качество на селскостопанските продукти и храни (1), и по-специално член 52, параграф 2 от него,
 като има предвид, че:
 (1)
 Регламент (ЕС) No 1151/2012 отмени и замени Регламент (ЕО) No 510/2006 на Съвета от 20 март 2006 г. относно закрилата на географски указания и наименования за произход на земеделски продукти и храни (2).
 (2)
 В съответствие с член 6, параграф 2 от Регламент (ЕО) No 510/2006 заявлението за регистрация на наименованието „Orkney Scottish Island Cheddar“, подадено от Обединеното кралство, бе публикувано в Официален вестник на Европейския съюз
 (3).
 (3)
 Асоциациите „Dairy Australia“, „Dairy Companies Association of New Zealand“, както и „Consortium for Common Food Names“ възразиха срещу тази регистрация в съответствие с член 7, параграф 3, буква б) от Регламент (ЕО) No 510/2006. Възраженията бяха счетени за приемливи въз основа на член 7, параграф 3 от посочения регламент.
 (4)
 В контекста на посочените възражения се подчертава по-специално, че регистрацията на въпросното наименование ще застраши съществуването на наименования, търговски марки или продукти, предлагани законно на пазара в продължение на поне пет години преди датата на публикуване, предвидена в член 6, параграф 2, и че наименованието, предложено за регистрация, е родово.
 (5)
 С писмо от 20 март 2013 г. Комисията покани заинтересованите страни да проведат необходимите консултации.
 (6)
 На 8 юли 2013 г. Комисията бе уведомена, че между Обединеното кралство и подалите възражение организации е постигнато съгласие в рамките на изисквания срок от три месеца.
 (7)
 От посочените консултации става ясно, че основната загриженост на подалите възражение организации засяга само статута на термина „Cheddar“, който се съдържа в съставното наименование „Orkney Scottish Island Cheddar“. Поисканата от производителя защита обаче се отнася само до въпросното съставно наименование като цяло. В съответствие с член 13, параграф 1, последна алинея от Регламент (ЕС) No 1151/2012 наименованието „Cheddar“ може да продължи да се използва на територията на Съюза, при условие че се спазват приложимите принципи и правила на правния ред на Съюза.
 (8)
 Наименованието „Orkney Scottish Island Cheddar“ следователно може да се впише в регистъра на защитените наименования за произход и защитените географски указания,
 ПРИЕ НАСТОЯЩИЯ РЕГЛАМЕНТ:
 Член 1
 Регистрира се наименованието, посочено в приложението към настоящия регламент.
 Независимо от първа алинея наименованието „Cheddar“ може да продължи да се използва на територията на Съюза, при условие че се спазват приложимите принципи и правила на правния ред на Съюза.
 Член 2
 Настоящият регламент влиза в сила на двадесетия ден след публикуването му в Официален вестник на Европейския съюз.
 Настоящият регламент е задължителен в своята цялост и се прилага пряко във всички държави членки.
 Съставено в Брюксел на 21 ноември 2013 година.
 За Комисията
 Председател
 José Manuel BARROSO
 (1) ОВ L 343, 14.12.2012 г., стр. 1.
 (2) ОВ L 93, 31.3.2006 г., стр. 12.
 (3) ОВ C 239, 9.8.2012 г., стр. 5.
 ПРИЛОЖЕНИЕ
 Селскостопански продукти, предназначени за консумация от човека и изброени в приложение I към Договора:
 Клас 1.3. Сирена
 ОБЕДИНЕНО КРАЛСТВО
 Orkney Scottish Island Cheddar (ЗГУ)


text:
Propositions de Anne-Marie Lizin (Législature 1999-2003)
 S. 2-15 Proposition de loi visant à renforcer la répression du terrorisme 14/7/1999
 S. 2-16 Proposition de loi organisant les services de secours et abrogeant la loi du 31 décembre 1963 sur la protection civile 14/7/1999
 S. 2-17 Proposition de loi modifiant la loi du 4 mars 1870 sur le temporel des cultes 14/7/1999
 S. 2-24 Projet de loi visant à supprimer le prélèvement par l'Etat de 3 pour cent sur les taxes additionnelles à l'impôt des personnes physiques 6/8/1999
 S. 2-25 Projet de loi complétant l'article 317 de la nouvelle loi communale 6/8/1999
 S. 2-26 Proposition de loi visant au contrôle de l'application des résolutions du Sommet mondial pour le développement social réuni à Copenhague du 6 au 13 mars 1995 6/8/1999
 S. 2-76 Projet de loi relative à l'interdiction définitive des mines antipersonnel 24/9/1999
 S. 2-121 Proposition de résolution relative à un projet politique global et intégré du gouvernement fédéral concernant les droits de l'enfant 25/10/1999
 S. 2-130 Proposition de résolution sur la violation des droits de l'homme en Birmanie (Myanmar) 27/10/1999
 S. 2-238 Proposition de loi insérant un article 14quater dans les lois coordonnées sur le Conseil d'État 16/12/1999
 S. 2-239 Projet de loi complétant l'article 75 du Code civil 16/12/1999
 S. 2-335 Proposition de loi organisant la réparation des accidents thérapeutiques 18/4/2000
 S. 2-439 Projet de loi modifiant la loi du 18 juillet 1991 organique du contrôle des services de police et de renseignements 17/5/2000
 S. 2-507 Proposition de résolution relative à la question israélo-palestinienne 6/7/2000
 S. 2-532 Proposition de loi organisant les services de sécurité civile 14/7/2000
 S. 2-547 Proposition de loi modifiant l'article 133 du Code des impôts sur les revenus 1992 19/9/2000
 S. 2-559 Proposition de loi relative aux chiens dangereux 26/10/2000
 S. 2-570 Projet de loi modifiant l'article 10 de la loi du 24 décembre 1996 relative à l'établissement et au recouvrement des taxes provinciales et communales 9/11/2000
 S. 2-618 Proposition de loi modifiant la loi du 18 décembre 1998 organisant le dépouillement automatisé des votes au moyen d'un système de lecture optique et modifiant la loi du 11 avril 1994 organisant le vote automatisé 10/1/2001
 S. 2-624 Proposition de résolution sur l'Afghanistan 25/1/2001
 S. 2-847 Proposition de loi modifiant les articles 104 et 110 du Code des impôts sur les revenus 1992 en ce qui concerne les dépenses déductibles pour la garderie 10/7/2001
 S. 2-848 Proposition de loi modifiant l'article 383bis du Code pénal et insérant un article 272bis dans le Code de droits d'enregistrement, d'hypothèque et de greffe. 12/7/2001
 S. 2-963 Proposition de résolution relative à la formation d'un nouveau gouvernement en Afghanistan 26/11/2001
 S. 2-1073 Proposition de loi portant sur la limitation de la sous-traitance pour les travaux en zones chaudes dans les centrales nucléaires 13/3/2002
 S. 2-1298 Proposition de loi organisant les relations entre les autorités publiques et les organisations syndicales du personnel des services extérieurs de la Sûreté de l'État 10/10/2002
 S. 2-1299 Proposition de résolution visant à compléter les obligations du mandat des organisations financières internationales 10/10/2002
 S. 2-1544 Proposition de loi modifiant les articles 104 et 110 du Code des impôts sur les revenus 1992 en ce qui concerne les dépenses déductibles pour les frais des maisons de repos ou MRS 18/3/2003
 S. 2-1575 Proposition de loi modifiant l'article 51 des lois coordonnées du 3 juin 1970 relative à la réparation des dommages résultant des maladies professionnelles pour y intégrer la faute inexcusable en cas d'exposition des travailleurs à l'amiante 31/3/2003
 S. 2-1602 Proposition de loi modifiant la loi du 21 novembre 1989 relative à l'assurance obligatoire de la responsabilité en matière de véhicules automoteurs 9/4/2003
 S. 2-1620 Proposition de loi insérant un article 51bis dans la loi du 8 juillet 1970 créant de nouveaux avantages en faveur des victimes du devoir militaire ou d'un devoir assimilé, en ce qui concerne les volontaires de guerre 9/4/2003
 Ch. 50-384 Projet de loi modifiant l'article 7, § 2bis, 3°, de la loi du 24 janvier 1977 relative à la protection de la santé des consommateurs en ce qui concerne les denrées alimentaires et les autres produits, inséré par la loi du 10 décembre 1997 interdisant la publicité pour les produits du tabac 12/1/2000


text:
 24.3.2016
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 78/47
 UREDBA KOMISIJE (EU) 2016/441
 z dne 23. marca 2016
 o spremembi Priloge II k Uredbi (ES) št. 1333/2008 Evropskega parlamenta in Sveta glede uporabe steviol glikozidov (E 960) kot sladila v gorčici
 (Besedilo velja za EGP)
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (ES) št. 1333/2008 (1) Evropskega parlamenta in Sveta z dne 16. decembra 2008 o aditivih za živila in zlasti člena 10(3) Uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 V Prilogi II k Uredbi (ES) št. 1333/2008 so določeni seznam Unije aditivov za živila, odobrenih za uporabo v živilih, in pogoji njihove uporabe.
 (2)
 Navedeni seznam se lahko na pobudo Komisije ali na podlagi zahtevka posodobi v skladu s skupnim postopkom iz člena 3(1) Uredbe (ES) št. 1331/2008 Evropskega parlamenta in Sveta (2).
 (3)
 Dne 23. januarja 2015 je bil vložen zahtevek za odobritev uporabe steviol glikozidov (E 960) kot sladila v gorčici. Zahtevek je bil pozneje dan na voljo državam članicam v skladu s členom 4 Uredbe (ES) št. 1331/2008.
 (4)
 Steviol glikozidi so nekalorične sestavine sladkega okusa, ki se lahko uporabljajo kot nadomestila za saharozo pri proizvodnji gorčice, s čimer se omogoči podaljšanje njenega roka uporabnosti in mikrobiološke stabilnosti (zmanjšanje vsebnosti sladkorja preprečuje proces fermentacije, katerega osnova je sladkor), hkrati pa ohranijo zahtevane organoleptične lastnosti proizvoda. Z odobritvijo uporabe steviol glikozidov v gorčici bo omogočena razširitev izbora teh proizvodov s proizvodi, ki vsebujejo sladilo, drugačno od doslej uporabljenih sladil, in ki imajo nekoliko drugačne aromatične lastnosti.
 (5)
 Evropska agencija za varnost hrane (v nadaljnjem besedilu: Agencija) je ocenila varnost steviol glikozidov, pridobljenih iz listov rastline Stevia rebaudiana Bertoni, kot sladila in 14. aprila 2010 (3) izrazila svoje mnenje. Agencija je določila sprejemljiv dnevni vnos (ADI) za steviol glikozide, izražene kot ekvivalente steviola, na 4 mg/kg telesne teže/dan.
 (6)
 Z odobritvijo uporabe tega sladila v gorčici v količini 120 mg/kg (kot ekvivalenti steviola) se bo povečal vnos E 960 v okviru naslednjih mejnih vrednosti: med 0 % in 0,133 % sprejemljivega dnevnega vnosa v primeru povprečne ravni uživanja ter med 0 % in 1,143 % sprejemljivega dnevnega vnosa v primeru visoke ravni uživanja. To se šteje za zanemarljivo dodatno izpostavljenost potrošnikov, zato ne predstavlja tveganja za varnost.
 (7)
 V skladu s členom 3(2) Uredbe (ES) št. 1331/2008 mora Komisija za posodobitev seznama Unije aditivov za živila iz Priloge II k Uredbi (ES) št. 1333/2008 zaprositi za mnenje Agencije, razen če navedena posodobitev ne bo imela učinka na zdravje ljudi. Odobritev uporabe steviol glikozidov (E 960) kot sladila v gorčici pomeni posodobitev navedenega seznama, ki ne bo imela učinka na zdravje ljudi, zato Agencije ni treba zaprositi za mnenje.
 (8)
 Zato je primerno odobriti uporabo steviol glikozidov (E 960) kot sladila, ki se doda gorčici (podkategorija živil 12.4), pri najvišji dovoljeni vsebnosti 120 mg/kg.
 (9)
 Prilogo II k Uredbi (ES) št. 1333/2008 bi bilo zato treba ustrezno spremeniti.
 (10)
 Ukrepi iz te uredbe so v skladu z mnenjem Stalnega odbora za rastline, živali, hrano in krmo –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Priloga II k Uredbi (ES) št. 1333/2008 se spremeni v skladu s Prilogo k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati dvajseti dan po objavi v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 23. marca 2016
 Za Komisijo
 Predsednik
 Jean-Claude JUNCKER
 (1) UL L 354, 31.12.2008, str. 16.
 (2) Uredba (ES) št. 1331/2008 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 16. decembra 2008 o vzpostavitvi skupnega postopka odobritve za aditive za živila, encime za živila in arome za živila (UL L 354, 31.12.2008, str. 1).
 (3) EFSA Journal 2010;8(4): 1537.
 PRILOGA
 Del E Priloge II k Uredbi (ES) št. 1333/2008 se spremeni:
 (1)
 V podkategoriji živil 12.4 „Gorčica“ se za vnosom E 959 doda naslednji vnos:
 „E 960
 steviol glikozidi
 120
 (60)“
 (2)
 Doda se naslednja opomba:
 „(60):
 Izraženo kot ekvivalenti steviola.“


text:
X’jiġri waqt il-proċedura tal-appell?
 X’jiġri jekk l-appell jirnexxi jew ma jirnexxix?
 Jiena ġej minn Stat Membru ieħor. Nista’ nintbagħat lura hemmhekk wara l-proċess quddiem il-qorti kriminali?
 Inti għandek id-dritt li tressaq appell quddiem il-Qorti tal-Appell kontra deċiżjoni tal-Qorti Distrettwali. B’mod ġenerali, jekk inti trid tappella kontra d-deċiżjonijiet li tkun ħadet il-Qorti Distrettwali waqt is-smigħ (bħal li ma tismax xi xhud), inti tista’ tagħmel dan biss meta tappella kontra s-sentenza.
 Jekk inti tressaq appell quddiem il-Qorti tal-Appell kontra deċiżjoni ta’ Qorti Distrettwali, il-perjodu tal-appell huwa ta’ 30 jum. Inti għandek sebat ijiem sabiex tinforma lill-Qorti Distrettwali li inti ma intix sodisfatt bid-deċiżjoni u li biħsiebek tappella. L-appell irid isir bil-miktub; irid ikun indirizzat lill-Qorti tal-Appell u jrid jitressaq quddiem il-Qorti Distrettwali li tkun ddeċidiet il-kwistjoni.
 Inti tista’ tappella kontra d-deċiżjoni għaliex tħoss li l-qorti ma evalwatx il-provi b’mod korrett u/jew għaliex taħseb li l-qorti interpretat il-liġi ħażin. Il-kontropartijiet, jiġifieri, il-prosekutur u l-partijiet leżi (jekk ikun hemm) għandhom l-istess dritt li jappellaw bħalek.
 Jekk inti tappella, is-sentenza tiegħek ma tiġix eżegwita, sakemm il-qorti ma tordnax li tiġi eżegwita. Jekk il-qorti tordna li inti għandek tinżamm taħt arrest jew li trid tkompli tinżamm taħt arrest, inti tista’ tagħmel appell straordinarju kontra din id-deċiżjoni. Il-Qorti tal-Appell tikkunsidra l-kwistjoni taż-żamma taħt arrest bħala każ urġenti u separat mill-kwistjoni prinċipali.
 Jekk inti tkun il-ħabs meta tressaq l-appell u jekk titlob li tiġi lliberat, il-Qorti tal-Appell tista’ tordna li inti tiġi lliberat biex tistenna d-deċiżjoni tal-Qorti tal-Appell dwar il-kwistjoni prinċipali.
 Iż-żmien li tieħu l-Qorti tal-Appell biex tipproċessa l-appell tiegħek ivarja. Jekk inti qed tinżamm taħt arrest, l-appell tiegħek ġeneralment jiġi pproċessat iktar malajr. Jekk inti ma taqbilx mal-evalwazzjoni tal-provi, il-Qorti tal-Appell ġeneralment trid tagħmel arranġamenti għal smigħ prinċipali u l-provi jerġgħu jinstemgħu. Minħabba f’hekk il-proċedura tieħu iktar fit-tul. Ikun xi jkun il-każ, il-Qrati tal-Appell jieħdu diversi xhur sabiex jipproċessaw l-appelli.
 Jekk il-kontropartijiet ma jkunux ħabbru li huma mhumiex sodisfatti bid-deċiżjoni tal-Qorti Distrettwali u inti tiddeċiedi li tappella, ma hemmx għalfejn li huma jħabbru n-nuqqas ta’ sodisfazzjon tagħhom, imma xorta jistgħu jagħmlu kontroappell fi żmien 14-il jum mid-data meta ntemm il-perjodu oriġinali tal-appell. Fil-kontroappell, huma jistgħu, pereżempju, jitolbu li jiżdiedu s-sentenza jew il-kumpens. Jekk inti tirrevoka l-appell tiegħek, kwalunkwe kontroappell jaqa’.
 Inti tista’ tippreżenta provi ġodda jew issemmi xhieda ġodda sabiex issostni l-appell tiegħek. Huwa permess li tippreżenta provi ġodda waqt proċedura kirminali, anki waqt is-smigħ prinċipali quddiem il-Qorti tal-Appell.
 Wara li tkun ippreżentajt l-appell, dan jintbagħat lill-kontropartijiet – jiġifieri lill-prosekutur u lill-partijiet leżi – għal finjiet ta’ informazzjoni. Il-kontropartiijet jintalbu iwieġbu għall-appell sa data partikolari. Jekk il-kontropartijiet ikunu appellaw, l-appelli tagħhom ukoll jintbagħtu lilek għal finijiet ta’ informazzjoni.
 Wara l-fażi tal-appell bil-miktub, il-Qorti tal-Appell tiddeċiedi jekk huwiex se jkun hemm smigħ prinċipali, Irid ikun hemm smigħ prinċipali jekk waħda mill-partijiet titolbu, u jekk id-deċiżjoni tal-Qorti tal-Appell tkun tiddependi fuq jekk il-Qorti Distrettwali evalwatx il-kredibbiltà tax-xhieda orali b’mod korrett.
 Il-qorti tista’ wkoll teżamina bir-reqqa l-appell tiegħek jekk ma jkunx meħtieġ smigħ prinċipali u tliet membri tal-Qorti tal-Appell ikunu konvinti li d-deċiżjoni tal-Qorti Distrettwali kienet korretta. F’dak il-każ, l-appell tiegħek ma jiġix eżaminat ulterjorment u d-deċiżjoni tal-Qorti Distrettwali tkun finali.
 Il-Qorti tal-Appell teżamina l-korrettezza tad-deċiżjoni tal-Qorti Distrettwali sa fejn dan ikun intalab. Jekk inti tħoss li d-deċiżjoni tal-Qorti tal-Appell hija kompletament żbaljata, ir-riżultat tal-appell tiegħek jista’ jkun li l-Qorti tal-Appell tiċħad il-kapi ta' akkuża kollha u t-talbiet kollha għal kumpens. Il-Qorti tal-Appell tista’ anki tilqa’ parti mill-appell tiegħek. Pereżempju, il-Qorti tal-Appell tista’ anki tikkunsidra li inti ħati imma tista’ tnaqqas is-sentenza tiegħek.
 Jekk l-appell tiegħek jiġi miċħud, ġeneralment ikollok tħallas l-ispejjeż sabiex jiġu ppreżentati l-provi li kellu jħallas l-Istat, kif ukoll l-ispejjeż legali tal-partijiet leżi. Jekk jintlaqa’ biss parti mill-appell tiegħek, huwa possibbli li inti ma jkollokx tħallas dawn l-ispejjeż. Jekk l-appell tiegħek jirnexxi, inti tista’ anki tirċievi kumpens għall-ispejjeż legali tiegħek, sakemm ma jħallashomx l-Istat.
 Jekk il-kapi ta' akkuża jiġu miċħuda minħabba l-appell tiegħek u d-deċiżjoni tal-Qorti tal-Appell tibqa’ finali, kwalunkwe entrata rilevanti se titneħħa mill-kondotta tiegħek.
 Il-partijiet kollha fil-kawża fil-qorti għandhom id-dritt li jappellaw kontra deċiżjoni tal-Qorti tal-Appell billi jagħmlu talba għal permess għal appell lill-Qorti Suprema. Huwa ferm rari li jingħata permess għal appell f’kawżi kriminali. Fil-prattika, biex jingħata permess għal appell, il-kawża tiegħek irid ikollha valur biex isservi ta' preċedent. Dan ifisser li jrid ikollha importanza iktar ġenerali. Permess għal appell kważi qatt ma jingħata sempliċement għaliex min iressqu jħoss li l-Qorti tal-Appell tkun evalwat il-provi b’mod mhux korrett.
 Jekk jingħata permess għal appell, il-Qorti Suprema terġa’ tirrivedi l-kawża tiegħek b’mod sħiħ jew sa fejn jippermetti l-permess għal appell (bħad-determinazzjoni tas-sentenza). Ġeneralment, is-smigħ tal-Qorti Suprema jkun bil-miktub. Is-sentenza tkun finali meta l-Qorti Suprema tiddeċiedi li ma tagħtix permess għal appell jew meta tagħti l-permess u toħroġ sentenza. Jekk ħadd ma jappella kontra d-deċiżjoni tal-Qorti Distrettwali jew tal-Qorti tal-Appell, id-deċiżjoni ssir finali mhux iktar tard minn meta jintemm il-perjodu tal-appell. Meta d-deċiżjoni ssir finali, dak ikun il-mument aħħari meta tiġi eżegwita.
 Jekk inti tiġi kkundannat, l-awtoritajiet jistgħu jirrifjutaw li jħalluk tidħol il-Finlandja jew tista’ titkeċċa lejn Stat Membru ieħor. Dan jista’ jsir jekk l-awtoritajiet iħossu li inti periklu għall-ordni ġenerali jew għas-sigurtà ġenerali. Fil-prattika, inti ma intix se titkeċċa mill-pajjiż sakemm ma tkunx ġejt ikkundannat għal delitt pjuttost serju. Is-sempliċi fatt li inti ħati ta’ delitt ma jistax jintuża bħala raġuni sabiex titkeċċa.
 Is-Servizz tal-Immigrazzjoni Finlandiż se jieħu d-deċiżjoni jekk titkeċċiex mill-pajjiż. Fl-istess ħin, huwa jista’ jipprojbixxi li inti tidħol fil-pajjiż għal perjodu massimu ta' 15-il sena. Inti tista’ tappella kontra din id-deċiżjoni quddiem il-Qorti Amministrattiva.
 Il-kapi ta' akkuża ma jitniżżlux fil-kondotta. Jekk inti tiġi kkundannat, is-sentenzi li ġejjin jitniżżlu fil-kondotta tiegħek:
 prinġunerija bla kundizzjonijiet jew sospiża,
 priġunerija sospiża flimkien ma’ multa, servizz fil-komunità jew superviżjoni,
 servizz fil-komunità minflok priġunerija bla kundizzjonijiet,
 piena għal minorenni jew multa minflok piena għal minorenni,
 tkeċċija minn pożizzjoni bħala impjegat taċ-Ċivil, jew
 rinunzja għas-sentenza minħabba irresponsabbiltà kriminali.
 Il-kondotti jinżammu miċ-Ċentru tar-Reġistru Legali. L-informazzjoni mhijiex pubblika imma l-awtoritajiet jistgħu jikkonsultawha skont il-kundizzjonijiet speċifikati mil-liġi. Barra minn hekk, l-informazzjoni tista’ tintbagħat ukoll barra miż-żona tal-UE/tas-Sistema ta’ Dħul/Ħruġ fuq il-bażi tal-Konvenzjoni dwar l-Assistenza Reċiproka f'Materji Kriminali.
 Entrata fil-Kondotta titneħħa wara perjodu fiss mid-data oriġinali ta’ deċiżjoni li tkun saret finali. L-entrati li ma jikkonċernawx priġunerija bla kundizzjonijiet jitneħħew wara ħames snin. L-entrati li jikkonċernaw priġunerija bla kundizzjonjiet ta’ mhux iktar minn sentejn u servizz fil-komunità jitneħħew wara għaxar snin. L-entrati li jikkonċernaw priġunerija bla kundizzjonjiet ta’ sentejn sa għaxar snin jitneħħew wara 20 sena. L-entrati li jikkonċernaw priġunerija ta’ iktar minn ħames snin jtneħħew meta l-persuna tmut jew meta tagħlaq id-90 sena.
 Inti ma tistax toġġezzjona għaż-żamma ta' informazzjoni fil-kondotta. Madankollu, b’ċerti restrizzjonijiet, inti għandek id-dritt li tikkontrolla liema informazzjoni titniżżel fil-kondotta tiegħek.
 L-Att dwar il-Proċedura Kriminali, u bl-Isvediż (traduzzjoni mhux uffiċjali)
 Il-Kodiċi Kriminali u bl-Isvediż (traduzzjoni mhux uffiċjali)
 Il-Kondotta u bl-Isvediż (traduzzjoni mhux uffiċjali)
 L-Aġenzija tas-Sanzjonijiet Kriminali u bl-Isvediż
 Il-kunsiderazzjoni tal-kwistjonijiet f'Qorti tal-Appell and bl-Isvediż


text:
Aprk20/2017
 Aprk 20/2017-21
 Nejvy11í správní soud rozhodl v senátu slo3⁄4eném z pøedsedkynì JUDr. Lenky Kaniové a soudcù JUDr. Lenky Matyá1ové a JUDr. Radana Malíka v právní vìci 3⁄4alobce: P. È., proti 3⁄4alovanému: Úøad práce Èeské Budìjovice, o 3⁄4alobì na ochranu pøed nezákonným zásahem 3⁄4alovaného vedené u Krajského soudu v Èeských Budìjovicích pod sp. zn. 50 A 21/2017, v øízení o návrhu 3⁄4alobce na urèení lhùty k provedení procesního úkonu dle § 174a zákona è. 6/2002 Sb.,
 [1] Návrhem ze dne 13. 10. 2017 doruèeným Nejvy11ímu správnímu soudu tého3⁄4 dne se 3⁄4alobce (navrhovatel) domáhá urèení lhùty k provedení procesního úkonu dle § 174a zákona è. 6/2002 Sb., o soudech, soudcích, pøísedících a státní správì soudù a o zmìnì nìkterých dal1ích zákonù (zákon o soudech a soudcích), a to vydání rozhodnutí ve vìci samé nebo naøízení ústního jednání.
 [2] V návrhu uvedl, 3⁄4e není pøijatelné, aby soud nevydal rozsudek po devíti mìsících od podání 3⁄4aloby. Na této skuteènosti nic nemìní rozhodování krajského soudu o 3⁄4ádosti o osvobození od soudních poplatkù a ustanovení zástupce, nebo» navrhovatel 3⁄4ádnou takovou 3⁄4ádost nepodal.
 [3] Z pøedlo3⁄4eného soudního spisu krajského soudu Nejvy11í správní soud zjistil, 3⁄4e se navrhovatel 3⁄4alobou ze dne 19. 1. 2017, doruèenou soudu dne 23. 1. 2017, domáhá urèení, 3⁄4e pokyn 3⁄4alovaného vùèi navrhovateli, aby podal 3⁄4ádost o nepravomocnì odejmutý pøíspìvek na 3⁄4ivobytí, je nezákonností, proto3⁄4e je iracionální i neopodstatnìný. K 3⁄4alobì pøipojil 3⁄4ádost o ustanovení zástupce (èl. 12 soudního spisu).
 [4] Dne 20. 2. 2017 zaslal soud výzvu 3⁄4alovanému, aby se vyjádøil k 3⁄4alobì a zaslal správní spis, a to ve lhùtì 30 dnù. Tého3⁄4 dne zaslal navrhovateli pouèení o procesních právech a povinnostech úèastníkù øízení. Na toto pouèení reagoval navrhovatel vyjádøením ze dne 8. 3. 2017, doruèeným soudu dne 9. 3. 2017. Dne 10. 3. 2017 obdr3⁄4el krajský soud vyjádøení 3⁄4alovaného k 3⁄4alobì. Dne 13. 3. 2017 soud zaslal toto vyjádøení navrhovateli, který na nì odpovìdìl pøípisem ze dne 28. 3. 2017, doplnìným podáním ze dne 26. 7. 2017.
 [5] Usnesením ze dne 9. 10. 2017, è. j. 50 A 21/2017-42, krajský soud 3⁄4alobci nepøiznal osvobození od soudních poplatkù a zamítl jeho návrh na ustanovení zástupce. Dne 12. 10. 2017 soud zaslal 3⁄4alobci výzvu k zaplacení soudního poplatku za podanou 3⁄4alobu, a to ve lhùtì 7 dnù od doruèení výzvy.
 [6] Dne 13. 10. 2017 pak krajský soud obdr3⁄4el nyní projednávaný návrh na urèení lhùty k provedení procesního úkonu, který tého3⁄4 dne zaslal Nejvy11ímu správnímu soudu.
 [7] Dne 23. 10. 2017 Nejvy11í správní soud obdr3⁄4el soudní spis a vyjádøení krajského soudu k podanému návrhu. V nìm uvedl, 3⁄4e vyøizuje vìci v poøadí, v jakém k soudu do1ly, v souèasné dobì je1tì vyøizuje vìci z roku 2016. V tomto pøípadì se jedná o pøednostní vìc, proto soud pøistoupí k rozhodnutí o vìci samé nejpozdìji do 30 dnù poté, co mu bude spis vrácen, nebo» úèastníci netrvají na naøízení ústního jednání.
 [8] Návrh na urèení lhùty k provedení procesního úkonu není dùvodný.
 [9] Øízení o návrhu na urèení lhùty k provedení procesního úkonu, upravené v § 174a zákona o soudech a soudcích, pøedstavuje promítnutí zásad spravedlivého procesu z hlediska naplnìní práva úèastníka nebo jiné strany øízení na projednání jeho vìci bez zbyteèných prùtahù, zakotveného zejména v ustanovení èl. 38 odst. 2 Listiny základních práv a svobod, do øízení probíhajícího pøed soudem.
 [10] V øízení podle § 174a zákona o soudech a soudcích tedy Nejvy11í správní soud rozhoduje o návrhu na urèení lhùty. Znamená to, 3⁄4e zjistí-li neodùvodnìné prùtahy v øízení spoèívající zejména v tom, 3⁄4e pøíslu1ný soud poté, kdy obdr3⁄4í podání ve vìci, v pøimìøené dobì neèiní 3⁄4ádné úkony, vìcí se vùbec nezabývá, ani3⁄4 by pro takový postup existovaly ospravedlnitelné dùvody, anebo èiní úkony s nedùvodnou èasovou prodlevou, usnesením urèí tomuto soudu lhùtu, ve které má úkon uèinit, resp. ve které má rozhodnout.
 [11] Prùtahy v øízení znamenají, 3⁄4e v soudním procesu dochází k neodùvodnìnì pomalému vyøizování vìci napadlé pøíslu1nému soudu èi dokonce ke vzniku excesivního stavu, kdy dochází k neèinnosti soudu. Soud se tak pøi posuzování oprávnìnosti návrhu na urèení lhùty k provedení procesního úkonu zabývá otázkou, zda v øízení dochází k prùtahùm, s ohledem na slo3⁄4itost vìci, význam pøedmìtu øízení pro navrhovatele, postup úèastníkù nebo stran øízení a na dosavadní postup soudu.
 [12] Nejvy11í správní soud v projednávané vìci po posouzení shora uvedeného postupu krajského soudu dospìl k závìru, 3⁄4e návrh není oprávnìný. Z pøedlo3⁄4eného spisového materiálu vyplývá, 3⁄4e soud se vìcí po jejím obdr3⁄4ení øádnì zabýval a èinil postupnì v pøimìøené dobì procesní úkony, jejich3⁄4 vykonání bylo ve vìci zapotøebí tak, aby vìc mohl projednat a rozhodnout. Krajský soud komunikoval s navrhovatelem i 3⁄4alovaným a shroma3⁄4ïoval informace potøebné k rozhodnutí vìci. Navrhovateli nelze pøisvìdèit, 3⁄4e krajský soud nadbyteènì rozhodoval o jeho 3⁄4ádosti o ustanovení zástupce a osvobození od soudních poplatkù, proto3⁄4e takovou 3⁄4ádost soudu nepodal; z obsahu soudního spisu toti3⁄4 plyne opak (srov. èl. 12 soudního spisu). Nutno poznamenat, 3⁄4e navrhovatel doposud neuhradil soudní poplatek za podanou 3⁄4alobu.
 [13] Krajskému soudu lze pøisvìdèit, 3⁄4e vìci je nutno vyøizovat v poøadí, v jakém k nìmu do1ly (§ 56 odst. 1 s. ø. s.); nyní souzená vìc v1ak spadá do pøednostního re3⁄4imu projednání (§ 56 odst. 3 s. ø. s.). Spis ji3⁄4 bude pøipraven k meritornímu projednání a rozhodnutí. Délku øízení devìt mìsícù od podání 3⁄4aloby v pøípadì pøednostního návrhu lze pova3⁄4ovat za hranièní; jak v1ak vyplývá té3⁄4 z vyjádøení krajského soudu, a3⁄4 nyní je vìc pøipravena k meritornímu rozhodnutí, ke kterému dojde neprodlenì po vyøízení návrhu na urèení lhùty k provedení procesního úkonu. Jak vyplývá ze shora uvedené rekapitulace, byl to sám navrhovatel, který v øízení podával opakovanì vyjádøení, 3⁄4ádal o ustanovení zástupce, pøièem3⁄4 povinností krajského soudu je se s tìmito podáními navrhovatele vypoøádat; byl to tedy té3⁄4 navrhovatel, který svým postupem v øízení pøispìl k tomu, 3⁄4e doposud nebylo mo3⁄4no o podané 3⁄4alobì rozhodnout. Lze tedy shrnout, 3⁄4e v øízení nedo1lo k neodùvodnìným prùtahùm èi dokonce k neèinnosti soudu. pokraèování [14] Ze v1ech shora uvedených dùvodù proto Nejvy11í správní soud návrh navrhovatele podle § 174a odst. 7 zákona o soudech a soudcích zamítl.
 [15] Výrok o náhradì nákladù øízení se opírá o § 174a odst. 8 zákona o soudech a soudcích, dle kterého hradí náklady øízení o nìm stát jen tehdy, je-li návrh oprávnìný. Tak tomu v projednávané vìci nebylo, proto soud rozhodl, 3⁄4e navrhovatel nemá právo na náhradu nákladù øízení.