type: wikipedia

text:
Emanoil (Manolache) Costache Epureanu, cunoscut mai ales ca Manolache Costache Epureanu () a fost un politician român din secolul al XIX-lea, ministru cu diverse portofolii în diverse guverne, de două ori șeful guvernului de la Iași, după Mica Unire, dar înainte de unirea administrativă a Principatelor Române, precum și cel de-al doisprezecelea prim-ministru al României, din partea partidului Conservator, în două rânduri, în 1870 (1 mai - 26 decembrie) și în 1876 (6 mai - 5 august).
 Conservator de seamă al timpului său, Manolache Costache Epureanu, împreună cu un grup de alți conservatori români marcanți, a fost membru fondator al Partidului Național Liberal din România, la 24 mai 1875.
 Biografie
 Manolache Costache Epureanu a început dreptul la Iași, apoi a studiat în Germania, la Heidelberg, Berlin, Göttingen și Jena. La această ultimă universitate și-a susținut, în 1839, doctoratul în drept. Întors în țară, după o scurtă perioadă în care a locuit la Paris, s-a implicat în mișcarea de opoziție împotriva politicii domnului Mihail Sturdza, mișcare aflată la originile revoluției de la 1848. Printre participanții la aceasta avea să se afle și Manolache Costache, motiv pentru care a fost întemnițat și apoi trimis la Galați, sub escortă, împreună cu alți 6 revoluționari: Ioan Cuza, Sandu Miclescu, Zaharia Moldovanu și cei trei frați Rosetti – Răducanu, Lascăr și Mitică. Cei 7 arestați au ajuns la Galați, pe 31 martie și au fost alăturați primului grup de revoluționari arestați sosiți cu o zi înainte format din: Alexandru (Alecu) C. Moruzi, Alexandru (Alecu) Ioan Cuza, Nicolae Catargiu, Vasile Canta, Grigore Romalo, Dimitrie Filipescu (Alhaz).
 În timp ce erau transportați cu bărcile de la Galați la Măcin, 6 arestați: Moruzi, Al. I. Cuza, Epureanu, Canta, Lascăr Rosetti și Zaharia Moldovanu au reușit să evadeze și să se refugieze la reședința vice-consulului britanic la Brăila, St. Vincent Lloyd, unde au cerut azil. Cu sprijinul acestuia și al consulului austriac la Galați, C. W. Huber, care le-a furnizat pașapoarte austriece au reușit să se îmbarce pe nava ,,Frantz” cu care au călătorit pe Dunăre. Manolache Costache Epureanu, Zaharia Moldovanu, Lascăr Rosetti, Alecu Moruzi împreună cu Iancu Alecsandri, Costache Negri și Alecu Russo, revoluționari urcați pe vasul ,,Franz” la Giurgiu, întrucât nu aveau permisiune să intre în Țara Românească, vor debarca undeva în Banat și se vor îndrepta spre Lugoj. Manolache Costache Epureanu va fi astfel martor la mișcarea revoluționară din Imperiul Austriac. Participă la Adunarea Națională de la Blaj (3/15 mai 1848) și semnează programul revoluționar de la Brașov, „Prințipiile noastre pentru reformarea patriei”, care prevedea abolirea privilegiilor boierești și unirea Moldovei cu Țara Românească „într-un singur stat neatârnat românesc”. La Cernăuți, ia parte la formarea Comitetului revoluționar moldovean.
 În 1849, Manolache Costache Epureanu a revenit în Moldova. Noul domn Grigore Alexandru Ghica (1849 - 1856) a arătat simpatie pentru programul revoluționar de la 1848. Între anii 1854 și 1856 servește în magistratura Moldovei ca președinte al Divanului de Întărituri. A fost președintele tribunalului din Bârlad.
 După 1856, s-a implicat în luptele pentru Unire, în calitate de membru al Divanului Ad-hoc din Moldova (1857) și al Adunării Elective a Principatului (1858). Cariera sa a luat o nouă întorsătură după alegerea ca domn a lui Alexandru Ioan Cuza, la 5 ianuarie 1859 în Moldova și la 24 ianuarie 1859 în Țara Românească. Între 27 aprilie 1859 și 3 aprilie 1860, Manolache Costache Epureanu a fost prim-ministru în Moldova, calitate în care a făcut primii pași către înlăturarea privilegiilor fiscale, a coordonat secularizarea averilor mănăstirilor neînchinate (chinoviilor), a luat măsuri de modernizare a armatei (înființarea unui batalion de geniu) și a încercat înființarea unor instituții de credit (bancă națională și credit funciar). Între 14 iulie 1860 și 14 aprilie 1861 a devenit singurul prim ministru moldovean al Țării Românești. Aici a elaborat un interesant proiect de înființare a unei Bănci Naționale, cu capital majoritar privat, dar controlată de stat. Conflictul cu Adunarea Legislativă munteană a făcut însă ca, la 14 aprilie 1861, cabinetul său să primească un vot de blam și să fie dat în judecată, printre altele, pentru presupuse nereguli în alegeri și abuzuri în administrație. El a fost achitat de către Înalta Curte de Casație Și Justiție, la 18 septembrie 1862.
 Dacă în perioada 1859 - 1861 Manolache Costache Epureanu a fost principalul colaborator al lui Alexandru Ioan Cuza, el s-a îndepărtat treptat de acesta, apropiindu-se de conservatori. După detronarea lui Cuza, la 11 februarie 1866, el a devenit unul dintre principalii lideri ai acestora. Majoritatea conservatoare din Adunarea Constituantă convocată în 1866 pentru a adopta prima constituție internă a țării l-a ales, astfel, președinte al acesteia. În perioada aprilie-decembrie 1870, a fost prim-ministru, neputând însă a se menține din pricina tulburărilor interne cu care s-a confruntat. În guvernul Lascăr Catargiu, el a devenit, tot pentru o scurtă perioadă (28 octombrie 1872 - 31 martie 1873), ministru al justiției, funcție din care s-a retras după ce Adunarea Deputaților și Senatul au votat înființarea unui Institut de Credit Funciar cu capital autohton (Manolache Costache susținea înființarea acestuia cu sprijinul capitalului străin). A fost ministru al Lucrărilor Publice (1876).
 Conflictul cu mai mulți lideri conservatori, inclusiv cu primul ministru Lascăr Catargiu, l-a făcut pe Epureanu să se întoarcă spre liberali. În 1876, el a devenit, astfel, primul șef de guvern reprezentând Partidul Național Liberal, înființat în 1875. S-a retras însă repede din această funcție, dezaprobând punerea sub acuzare de către Camera Deputaților a majorității miniștrilor fostului cabinet conservator.
 Din 1878. Manolache Costache a început să se apropie, din nou, de conservatori. Această apropiere a fost nu doar reușită, dar politicianul a căpătat suficientă autoritate în rândul lor ca, la 3 februarie 1880, el să devină primul lider al Partidului Conservator și autorul primului program politic al acestuia.
 Bibliografie
 Ion Bulei, Conservatori și conservatorism in România, București, 2001.
 Emil Ioachimovici, O pagină din istoria politică a României. Manolache Costache Epureanu, București, 1913
 Gheorghe Platon, Moldova și începutul Revoluției de la 1848, Iași, 1993.
 A. D. Xenopol, Domnia lui Cuza - Vodă, Iași, 1903.
 Bibliografie suplimentară
 Constantin Ardeleanu, Exilarea revoluționarilor moldoveni și incidentele de la Galați și Brăila (martie-aprilie 1848), în vol. Miscellanea Historica et Archaeologica in Honorem Professoris Ione Cândea, editori Valeriu Sîrbu, Cristian Luca, Muzeul Brăilei, Editura Istros, Brăila, 2009, pp. 537–556
 Legături externe
 CTITORI AI ROMĂNIEI / 150 de ani de la Unirea Principatelor Române, 17 ianuarie 2009, Jurnalul Național
 Nașteri în 1823
 Nașteri pe 22 august
 Decese în 1880
 Decese pe 7 septembrie
 Bârlădeni
 Familia Costachi
 Francmasoni români
 Grupul fondator al Partidului Național Liberal
 !
 Guvernul Vasile Sturdza
 Membri ai Partidului Conservator (antebelic)
 Membri ai Partidului Național Liberal
 Miniștri ai agriculturii români
 Miniștri de justiție ai României
 Participanți la Revoluțiile de la 1848
 Politicieni români
 Politicieni români din secolul al XIX-lea
 Prim-miniștrii României
 Români din secolul al XIX-lea


type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 7.2.2019
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 35/36
 DECYZJA GRUPY ROBOCZEJ DS. WINA UE–JAPONIA NR 1/2019
 z dnia 1 lutego 2019 r.
 w sprawie formularzy, które mają być stosowane w celu sporządzenia świadectw na potrzeby przywozu do Unii Europejskiej produktów winiarskich pochodzących z Japonii, oraz w sprawie zasad wdrożenia samopoświadczania [2019/224]
 GRUPA ROBOCZA DS. WINA,
 uwzględniając Umowę o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią (zwanej dalej „Umową”), w szczególności jej art. 2.28 i 2.35,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Umowa o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią (zwana dalej „Umową”) wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2019 r.
 (2)
 W art. 22.4 Umowy ustanawia się grupę roboczą ds. wina, która jest odpowiedzialna między innymi za skuteczne wdrożenie i funkcjonowanie rozdziału 2 sekcja C Umowy i załącznika 2-E do Umowy.
 (3)
 Zgodnie z art. 2.28 ust. 1 Umowy świadectwo uwierzytelnione zgodnie z przepisami ustawowymi i wykonawczymi Japonii, w tym świadectwo własne sporządzone przez producenta upoważnionego przez właściwy organ władz Japonii, wystarcza jako dokument dowodzący, że spełniono wymogi w zakresie przywozu i sprzedaży w Unii produktów winiarskich pochodzących z Japonii, o których mowa w art. 2.25, 2.26 lub 2.27 Umowy.
 (4)
 Zgodnie z art. 2.28 ust. 2 lit. a) Umowy formularze, które mają być stosowane w celu sporządzania świadectw, oraz informacje, które mają być podawane w świadectwach, ma określić w drodze decyzji grupa robocza ds. wina ustanowiona na mocy art. 22.4 Umowy.
 (5)
 Zgodnie z art. 2.35 ust. 2 lit. a) Umowy grupa robocza ds. wina ma przyjąć zasady dotyczące samopoświadczania,
 PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
 Artykuł 1
 1. Formularz, który ma być stosowany w celu sporządzania świadectw uwierzytelnionych zgodnie z japońskimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi, jest określony w załączniku I do niniejszej decyzji.
 2. Formularz, który ma być stosowany w celu sporządzania świadectw własnych przez producenta upoważnionego przez właściwy organ władz Japonii, jest określony w załączniku II do niniejszej decyzji.
 3. Zasady dotyczące samopoświadczania przez producentów upoważnionych przez właściwy organ władz Japonii, są określone w załączniku III do niniejszej decyzji.
 Artykuł 2
 Formularze i zasady określone w niniejszej decyzji zgodnie z art. 2.28 ust. 2 lit. a) Umowy wchodzą w życie dnia 1 lutego 2019 r.
 W imieniu grupy roboczej ds. wina, jej przewodniczący
 Antonia GAMEZ MORENO
 Kierownik Działu A4 Azja–Australazja
 Dyrekcja Generalna ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich
 Komisja Europejska
 Kazuya OTSUKA
 Dyrektor Wydziału ds. Relacji Gospodarczych z Unią Europejską
 Urząd ds. Gospodarki
 Ministerstwo Spraw Zagranicznych Japonii
 ZAŁĄCZNIK I
 Tekst z obrazka
 WZÓR ŚWIADECTWA WYDANY PRZEZ NATIONAL RESEARCH INSTITUTE OF BREWING [NRIB] NA POTRZEBY WYWOZU DO UE PRODUKTÓW WINIARSKICH POCHODZĄCYCH Z JAPONII (1)
 1. Eksporter (pełna nazwa i adres)
 Wystawiające państwo trzecie: JAPONIA
 Uproszczony VI 1 Nr seryjny (2):
 DOKUMENT DOTYCZĄCY PRZYWOZU WINA, SOKU WINOGRONOWEGO LUB MOSZCZU WINOGRONOWEGO DO UNII EUROPEJSKIEJ
 2. Odbiorca (nazwa i adres)
 3. Pieczęć służb celnych (wyłącznie do użytku urzędowego UE)
 4. Środek transportu i szczegóły transportu (3)
 5. Miejsce rozładunku (jeśli inne niż 2)
 6. Opis przywożonego produktu (4)
 7. Ilość w l/hl/kg
 8. Liczba pojemników (5)
 9. Świadectwo
 „Produkt opisany powyżej jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez ludzi i jest zgodny z definicjami i praktykami enologicznymi dozwolonymi w sekcji C rozdziału 2 Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią”.
 Nazwa i adres producenta:
 Pełna nazwa i adres właściwego organu: Miejsce i data:
 National Research Institute of Brewing
 pod nadzorem Ministerstwa Finansów Japonii
 3-7-1, Kagamiyama, Higashihiroshima, Hiroshima, Japonia
 Stempel właściwego organu:
 Podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko urzędnika właściwego organu:
 (1) Zgodnie z art. 2.28 Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią.
 (2) Jest to numer służący do identyfikowania partii, nadany przez NRIB.
 (3) Należy określić: transport wykorzystany do celów dostawy do punktu wprowadzenia do UE; określić środek transportu (statek, samolot itp.); podać nazwę statku itp.
 (4) Należy podać następujące informacje:
 — nazwę handlową w formie podanej na etykiecie (taką jak nazwa producenta i regionu uprawy winorośli; nazwa marki itp.),
 — nazwę państwa pochodzenia: [wskazać „Japonia”],
 — nazwę oznaczenia geograficznego, jeśli to konieczne,
 — rzeczywistą objętościową zawartość alkoholu,
 — barwę produktu (można podać wyłącznie określenia: „czerwone”, „rosé”, „różowe” lub „białe”),
 — kod Nomenklatury scalonej (kod CN).
 (5) Pojemnik oznacza naczynie do wina o pojemności mniejszej niż 60 litrów. Liczba pojemników może stanowić liczbę butelek.
 Tekst z obrazka
 Przyznanie (wprowadzenie do swobodnego obrotu i wydanie wyciągów)
 Ilość
 10. Nr i data dokumentu celnego dotyczącego dopuszczenia do swobodnego obrotu oraz nr i data wyciągu
 11. Pełna nazwa i adres odbiorcy (wyciąg)
 12. Pieczęć właściwego organu
 Dostępne
 Przyznane
 Dostępne
 Przyznane
 Dostępne
 Przyznane
 13. Uwagi uzupełniające
 ZAŁĄCZNIK II
 Tekst z obrazka
 WZÓR ŚWIADECTWA WŁASNEGO PRZY PRZYWOZIE DO UNII EUROPEJSKIEJ WYROBÓW WINIARSKICH POCHODZĄCYCH Z JAPONII (1)
 1. Eksporter (pełna nazwa i adres)
 Wystawiające państwo trzecie: JAPONIA
 Uproszczony VI 1 Nr seryjny (2):
 DOKUMENT DOTYCZĄCY PRZYWOZU WINA, SOKU WINOGRONOWEGO LUB MOSZCZU WINOGRONOWEGO DO UNII EUROPEJSKIEJ
 2. Odbiorca (nazwa i adres)
 3. Pieczęć służb celnych (wyłącznie do użytku urzędowego UE)
 4. Środek transportu i szczegóły transportu (3)
 5. Miejsce rozładunku (jeśli inne niż 2)
 6. Opis przywożonego produktu (4)
 7. Ilość w l/hl/kg
 8. Liczba pojemników (5)
 9. Świadectwo
 „Produkt opisany powyżej jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez ludzi i jest zgodny z definicjami i praktykami enologicznymi dozwolonymi w rozdziale 2 sekcja C Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią. Został wyprodukowany przez producenta, który uzyskał indywidualne upoważnienie od Krajowego Urzędu Skarbowego Japonii do produkcji wina, oraz od National Research Institute of Brewing (NRIB) do samopoświadczania. Producent podlega kontroli i nadzorowi ze strony NRIB”.
 Nazwa, adres oraz oficjalny numer rejestracyjny/numer zezwolenia upoważnionego producenta:
 Pełna nazwa i adres właściwego organu: Miejsce i data:
 National Research Institute of Brewing
 pod nadzorem Ministerstwa Finansów Japonii
 3-7-1, Kagamiyama, Higashihiroshima, Hiroshima, Japonia
 Pieczęć upoważnionego producenta: Podpis upoważnionego producenta:
 (1) Zgodnie z art. 2.28 Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią.
 (2) Jest to numer służący do identyfikowania partii, nadany przez National Research Institute of Brewing (NRIB).
 (3) Należy określić: transport wykorzystany do celów dostawy do punktu wprowadzenia do UE; określić środek transportu (statek, samolot itp.); podać nazwę statku itp.
 (4) Należy podać następujące informacje:
 — nazwę handlową w formie podanej na etykiecie (taką jak nazwa producenta i regionu uprawy winorośli; nazwa marki itp.),
 — nazwę państwa pochodzenia: [wskazać „Japonia”],
 — nazwę oznaczenia geograficznego, jeśli to konieczne,
 — rzeczywistą objętościową zawartość alkoholu,
 — barwę produktu (można podać wyłącznie określenia: „czerwone”, „rosé”, „różowe” lub „białe”),
 — kod Nomenklatury scalonej (kod CN).
 (5) Pojemnik oznacza naczynie do wina o pojemności mniejszej niż 60 litrów. Liczba pojemników może stanowić liczbę butelek.
 Tekst z obrazka
 10. SPRAWOZDANIE Z ANALIZY (zawierające analityczną charakterystykę opisanego wyżej produktu)
 DLA MOSZCZU WINOGRONOWEGO I SOKU WINOGRONOWEGO
 Nie są wymagane żadne informacje.
 DLA WINA I MOSZCZU WINOGRONOWEGO W TRAKCIE FERMENTACJI
 — Rzeczywista objętościowa zawartość alkoholu:
 DLA WSZYSTKICH PRODUKTÓW
 — Zawartość dwutlenku siarki ogółem:
 — Kwasowość ogółem:
 Pieczęć upoważnionego producenta: Miejsce i data:
 Podpis, imię i nazwisko oraz stanowisko upoważnionego producenta:
 Tekst z obrazka
 Przyznanie (wprowadzenie do swobodnego obrotu i wydanie wyciągów)
 Ilość
 11. Nr i data dokumentu celnego dotyczącego dopuszczenia do swobodnego obrotu oraz nr i data wyciągu
 12. Pełna nazwa i adres odbiorcy (wyciąg)
 13. Pieczęć właściwego organu
 Dostępne
 Przyznane
 Dostępne
 Przyznane
 Dostępne
 Przyznane
 14. Uwagi uzupełniające
 ZAŁĄCZNIK III
 ZASADY DOTYCZĄCE SAMOPOŚWIADCZANIA
 1.
 National Research Institute of Brewing, pod nadzorem Ministerstwa Finansów Japonii,
 (i)
 wyznacza indywidualnie producentów upoważnionych w Japonii do sporządzania świadectw własnych, o których mowa w art. 2.28 Umowy o partnerstwie gospodarczym między Unią Europejską a Japonią;
 (ii)
 nadzoruje i kontroluje upoważnionych producentów; oraz
 (iii)
 przesyła Unii Europejskiej:
 —
 dwa razy w roku w styczniu i lipcu nazwy i adresy upoważnionych producentów wraz z ich oficjalnymi numerami rejestracyjnymi; oraz
 —
 zawiadamia niezwłocznie o wszelkich zmianach nazw i adresów lub o wycofaniu upoważnienia dla któregokolwiek z producentów.
 2.
 Unia Europejska niezwłocznie publikuje i aktualizuje nazwy i adresy upoważnionych producentów w wykazie zatytułowanym „Właściwe organy państw trzecich, wyznaczone laboratoria oraz producenci i przetwórcy upoważnieni do sporządzania dokumentów VI-1 dotyczących przywozu wina do UE”, który to wykaz jest dostępny na oficjalnej stronie internetowej Komisji Europejskiej: ec.europa.eu/agriculture/sites/agriculture/files/wine/lists/06.pdf


type: other

text:
Kodėl su Mass Effect pabaiga viskas gerai ir kodėl mes negaunam Half–Life 3? — Dievo režimas
 DR » Autorių godos » Artojaus Arimai » Kodėl su Mass Effect pabaiga viskas gerai ir kodėl mes negaunam Half–Life 3?
 By Artojas on Balandis 4, 2012 21:54 in Artojaus Arimai, Dievo žodis / 16
 Mass Effect 3: PabaigaBalandis 4, 2012Bloombergo išsikalinėjimaiBalandis 27, 2012Senajai Respublikai – maksimalių išbandymų metasBalandis 17, 2012Konkursas: Kaip Šepard susigrąžino Žemę!Balandis 6, 2012Kaip trollsource’ingas doroja EA BiowareKovas 21, 2012 Raktažodžiai
 bioware, electronic arts, mass effect 3, pabaiga 16 Komentarai
 eZiLKA rašo: Balandis 5, 2012 07:29 Kai padariau savo pasirinkimą, buvau patenkintas savo pabaiga. Kai dėl įvairovės peržaidžiau paskutinį pusvalandį, kad pamatyti alternatyvas šiek tiek supykdė, kad mano “teisingas” pasirinkimas buvo toks pats kaip likę du.
 Atsakyti Navy rašo: Balandis 5, 2012 11:51 Fuzz’as ir tebuvo dėl paskutinės misijos Žemės planetoj, ne dėl pačio geimo. Visas žaidimas buvo epiškas, išskyrus tai, kas ten vyko. Mano nuomone, tai ten nieko nebepakeisi.
 Atsakyti Velociraptor rašo: Balandis 5, 2012 13:04 Aš tai ant Bioware pykstu ne dėl to, kad padarė tokią pabaigą, kokia ji buvo, nes, kaip žaidimo kūrėjai ir serijos savininkai jie turi teisę kurti tokią pabaigą kokia jiems atrodo tinkama, bet dar gerokai iki žaidimo išleidimo žaidėjams buvo žadėtos skirtingos pabaigos. Man regis konkreti citata buvo “a story that branches into wildly different conclusions depending on your choices”. Ir nieko to nebuvo. Žaidimo pabaiga visiems žaidėjams yra identiška 95 procentais ir nesvarbu kaip žaidei, vis tiek prieisi prie praktiškai to paties. Ir aš suprantu, kad neįmanoma buvo sukurti vienos pabaigos, kuri patenkintų visus žaidėjus, supranta tai ir Bioware. Tai čia ir klausimas: Kodėl žaidime buvo tik viena pabaiga? Juk jeigu būtų bent dvi SKIRTINGOS pabaigos, tai žaidėjų skaičius, kurie būtų patenkinti ta pabaiga potencialiai padidėtų dvigubai. O jeigu tokių unikalių pabaigų būtų daugiau, tai... žodžiu skaičiuoti turbūt mokat. Ir kažkodėl man atrodo, kad patys Bioware tikrai tą turėtų suprasti, tai kyla klausimas ar dėl dabartinio furoro nereikėtų dėkoti išoriniam veiksniui... gal tarkim EA spaudė Bioware greičiau užbaigti darbus ir išpildyti pažadus paprasčiausiai nebuvo laiko ar resursų. Gaila...
 Atsakyti Artojas rašo: Balandis 5, 2012 14:04 Aš būtent tai ir mėginu pasakyt. Antai mes kalbėjom apie pabaigą ir tai kas vedė link jos tiek su patarėju, tiek su jc dent. Labai daug dalykų per tas dvidešimt + valandų pas mus buvo labai skirtingi. Todėl yra labai svarbu kaip žaidei, nes tas procesas ir buvo pabaiga.
 Atsakyti Dueldogg rašo: Balandis 5, 2012 13:38 Internete sklando daug palyginimų su kitais pop kūriniais, bet geriausia turbūt yra Žiedų Valdovo versija.
 Atsakyti Artojas rašo: Balandis 5, 2012 14:00 O tada vėl parodo Šelob olą ir voratinklyję paburkusį Frodo. Jis įkvėpia oro...
 Atsakyti Dueldogg rašo: Balandis 6, 2012 10:00 Ne ne ne, Frodas išgyvens tik tuo atveju, jeigu prie Juodųjų Vartų susirinkusę žirgai bus kaustyti titano pasagomis. O tai pasiekti galima tik žaidžiant multiplayer rėžimu!
 Atsakyti Dueldogg rašo: Balandis 6, 2012 10:10 Susirinkę*
 Atsakyti Artojas rašo: Balandis 6, 2012 13:07 Taip, aš sutinku, kad X360 useriam’s čia papildomas pain in the ass. Ir šitą niuansą tikrai priskirčiau prie klaidų, kai ne viskas buvo apgalvota. Anyway mes kalbam ne apie išgyvenimą, apie oro įkvėpimą, tai galėjo būti ir nervinis spazmas :).
 Thing rašo: Balandis 5, 2012 17:30 O aš pasakysiu kitą nuomonę ir manau kad tai yra priežastis dėl kurios ir kilo visa ši nepasitenkinimo banga žaidimo pabaigos. Ogi viskas dėl multiplayer ir jo integracijos į patį žaidimą. Žaidėjai, tarp jų ir aš jautėsi kažkiek nuskriausti dėl to, jog norėdami gauti pačia geriausią pabaigą turėjo žaisti MP. Turiu originalų xbox 360 žaidimą ir tam kad war assets reitingas būtų pakankamas turiu pirkti xbox gold. Esmė tame, kad Mass effect nuo pat pradžios buvo vieno žaidėjo patirtis, savo veiksmais jis statėsi sau kelią, kuriuo ėjo viso žaidimo metu. Aš visiškai nepykau ant Bioware, kai žaisdamas Mass effect 2 suicide misiją pražudžiau pusę savo komandos – žinojau kad padariau, kažką netaip žaidimo metu, neįvykdžiau visų misijų, per mažai skyriau dėmesio veikėjų dialogams. Tuo tarpu manau, jog žaisdami mass effect 3 kai kurie žaidėjau iš tiesų mano, kad jie buvo šiek tiek apvogti, mat turi žaisti MP, kuris yra tiesiog taškymasis ir tiek. MP yra sveikintinas dalykas, bet jis įsikišo į vieno žaidėjo kampaniją ir turėjo jai per didelę reikšmę – net 50%! Aš manau Bioware šioje vietoje tikrai prašovė. Ginčytis čia tikrai galima daug ir vieningos nuomonės manau nebus, mat kiekvieno žaidėjo patirtis tikrai yra skirtinga ir skirtingi žaidėjų lūkesčiai, bet aš esu vienas iš tų, kurie kritikuoja Bioware ir prisideda prie nepatenkintų žaidėjų :)
 Atsakyti Trečias Varnas rašo: Balandis 5, 2012 18:14 Na va, BioWare jau pranešė, kad extendins pabaigą.
 Atsakyti atskalunas rašo: Balandis 6, 2012 23:48 Man pabaiga patiko. Aš po mass effect 2 nežiūrėjau nei vieno trailerio, neskaičiau preview ar pan. Išėjus žaidimui aš tenorėjau, sutaikyt visas be reikalo(...) kovojančias rases ir sustabdyt reaperius. Tai kainavo mano gyvybę... Užtat gethai laimingi gyvena kartu su kūrėjais, reaperiai pasitraukė, ir bent kiek žinau, kažkokiam vaikui patinka pasakojimai apie mano žygius... Sakyčiau didvyrio verta pabaiga.
 Atsakyti Trečias Varnas rašo: Balandis 7, 2012 21:46 O iš kur žinai, kad geth’ai neišžudė visos Victory Fleet likusios Saulės sistemoje po Mass Relay sunaikinimo pasibaigus resursams?
 Atsakyti atskalunas rašo: Balandis 9, 2012 21:26 Aš draugiškai nusiteikusias rases palikau, didelią dalį fleet reaperiai visgi ištaškė, o žemė tuščia, taigi resusrsų gali ir nepritrūkti. Be to, diedukas pabaigoj šneka, reiškias jo pro pro pro pro prosenelio geth’ai nenužudė.
 Atsakyti Kafka rašo: Balandis 12, 2012 11:57 Jeigu norit geros Sci-Fi istorijos tai rekomenduoju Shin Megami Tensei: Devil Survivor 2. Tiek Mass Effect 3 tiek Devil Survivor 2 pasirodė panašiu metu. Nežiūrint į tai kad Nintendo DS konsolė morališkai paseno, pažaidus abu žaidimus aiškiai pasimato kad Mass Effect 3 buvo kuriamas be įkvėpimo.
 Atsakyti atskalunas rašo: Balandis 12, 2012 22:08 Iš pavadinimo tikrai nebūčiau pagalvojęs, kad sci-fi.


type: caselaw

text:
 4.4.2022
 GA
 Iris Oifigiúil an Aontais Eorpaigh
 C 148/27
 Caingean arna tabhairt an 8 Feabhra 2022 – Walsall Conduits v EUIPO – Liberty Engineering (Willenhall) (WALSALL CONDUITS)
 (Cás T-73/22)
 (2022/C 148/46)
 Teanga inar taisceadh an t-iarratas: an Béarla
 Páirtithe
 Iarratasóir: Walsall Conduits Ltd (Learpholl, an Ríocht Aontaithe) (ionadaí: C. Bey, Dlíodóir)
 Cosantóir: Oifig Maoine Intleachtúla an Aontais Eorpaigh (EUIPO)
 Páirtí eile sna himeachtaí os comhair an Bhoird Achomhairc: Liberty Engineering (Willenhall) Ltd (Londain, an Ríocht Aontaithe)
 Sonraí na n-imeachtaí os comhair EUIPO
 Iarratasóir an trádmhairc faoi cheist: An páirtí eile os comhair an Bhoird Achomhairc
 Trádmharc faoi cheist: Iarratas ar mharc fíortha de chuid an Aontais Eorpaigh WALSALL CONDUITS – Iarratas ar chlárú Uimh. 16 369 944
 Nós imeachta os comhair EUIPO: Imeachtaí freasúra
 Cinneadh atá faoi chonspóid: Cinneadh ón gCéad Bhord Achomhairc de EUIPO an 22 Samhain 2021 i gCás R 575/2021 – 1
 An t-ordú atá á lorg
 Iarann an t-iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
 —
 a sheasamh leis an gcaingean;
 —
 an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
 —
 a chinneadh go bhfuil bunús maith leis an bhfreasúra agus an t-iarratas ar thrádmharc a dhiúltú ina iomláine; mar mhalairt rogha, an cás a tharchur ar ais chuig Rannán Freasúra EUIPO;
 —
 a ordú do EUIPO agus Shifter (Willenhall) Limited costais na n-imeachtaí a íoc, lena n-áirítear na costais arna dtabhú ag an iarratasóir sna himeachtaí os comhair an Chéad Bhoird Achomhairc de EUIPO.
 Saincheisteanna dlí arna maíomh
 —
 Sárú ar Airteagal 8(1) de Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus Airteagal 8(1) de Rialachán (EC) 207/2009 ón gComhairle;
 —
 Sárú ar Airteagal 11(1), (2) de Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus Airteagal 9(3) de Rialachán (EC) 207/2009 ón gComhairle;
 —
 Sárú ar Airteagail 41(1) agus 47(1), (2) de Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh;
 —
 Sárú ar Airteagal 8(1)(b) de Rialachán (AE) 2017/1001 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle agus Airteagal 8(1)(b) de Rialachán (EC) 207/2009 ón gComhairle.