type: contracts

jurisdiction: EU

text:
 22.3.2018
 ES
 Diario Oficial de la Unión Europea
 L 80/4
 DECISIÓN DEL COMITÉ MIXTO DEL EEE
 N.o 166/2016
 de 23 de septiembre de 2016
 por la que se modifica el anexo I (Cuestiones veterinarias y fitosanitarias) del Acuerdo EEE [2018/424]
 EL COMITÉ MIXTO DEL EEE,
 Visto el Acuerdo sobre el Espacio Económico Europeo, en lo sucesivo, «Acuerdo EEE», y en particular su artículo 98,
 Considerando lo siguiente:
 (1)
 Debe incorporarse al Acuerdo EEE >l Reglamento de Ejecución (UE) 2015/262 de la Comisión, de 17 de febrero de 2015, que establece normas con arreglo a las Directivas 90/427/CEE y 2009/156/CE del Consejo por lo que respecta a los métodos de identificación de los équidos (Reglamento del pasaporte equino) (1).
 (2)
 El Reglamento de Ejecución (UE) 2015/262 deroga el Reglamento (CE) n.o 504/2008 de la Comisión (2), incorporado al Acuerdo EEE, y que, en consecuencia, debe suprimirse del mismo.
 (3)
 La presente Decisión se refiere a legislación relativa a los animales vivos distintos de los peces y de los animales de acuicultura. Dicha legislación no se debe aplicar a Islandia, como se recoge en el apartado 2 de la parte introductoria del capítulo I del anexo I del Acuerdo EEE. La presente Decisión no es, por tanto, aplicable a Islandia.
 (4)
 La presente Decisión se refiere a legislación relativa a cuestiones veterinarias. Dicha legislación no se debe aplicar a Liechtenstein mientras la aplicación del Acuerdo EEE entre la Comunidad Europea y la Confederación Suiza sobre el comercio de productos agrícolas incluya a dicho país, tal y como se recoge en las adaptaciones sectoriales del anexo I del Acuerdo EEE. La presente Decisión no es, por tanto, aplicable a Liechtenstein.
 (5)
 Procede, por tanto, modificar en consecuencia el anexo I del Acuerdo EEE.
 HA ADOPTADO LA PRESENTE DECISIÓN:
 Artículo 1
 El capítulo I del anexo I del Acuerdo EEE queda modificado como sigue:
 1)
 El texto del punto 33 [Reglamento (CE) n.o 504/2008 de la Comisión] de la parte 2.2 se sustituye por lo siguiente:
 «32015 R 0262: Reglamento de Ejecución (UE) 2015/262 de la Comisión, de 17 de febrero de 2015, que establece normas con arreglo a las Directivas 90/427/CEE y 2009/156/CE del Consejo por lo que respecta a los métodos de identificación de los équidos (Reglamento del pasaporte equino) (DO L 59 de 3.3.2015, p. 1).
 A efectos del presente Acuerdo, las disposiciones del Reglamento se entenderán con arreglo a las adaptaciones siguientes:
 a)
 en el artículo 1, apartado 1, letra b), se añaden las palabras “o el régimen aduanero de Noruega” después de la referencia al “Reglamento (UE) n.o 952/2013”;
 b)
 en el artículo 3, apartado 1, el término “territorios” se entenderá que incluye a Noruega;
 c)
 la fecha de “30 de junio de 2009” a la que se refiere el artículo 43 se entenderá para los Estados de la AELC como la fecha de entrada en vigor de la Decisión del Comité Mixto del EEE n.o 1/2010, de 29 de enero de 2010 por la que se incorpora el Reglamento (CE) n.o 504/2008 al Acuerdo EEE.
 La fecha de “31 de diciembre de 2009” a la que se refiere el artículo 43 se entenderá para los Estados de la AELC como la fecha de entrada en vigor de la Decisión del Comité Mixto del EEE n.o 1/2010, de 29 de enero de 2010 por la que se incorpora el Reglamento (CE) n.o 504/2008 al Acuerdo EEE.
 El presente Reglamento no se aplicará a Islandia.».
 2)
 El texto del punto 85 [Reglamento (CE) n.o 504/2008 de la Comisión] de la parte 4.2 se sustituye por lo siguiente:
 «32015 R 0262: Reglamento de Ejecución (UE) 2015/262 de la Comisión, de 17 de febrero de 2015, que establece normas con arreglo a las Directivas 90/427/CEE y 2009/156/CE del Consejo por lo que respecta a los métodos de identificación de los équidos (Reglamento del pasaporte equino) (DO L 59 de 3.3.2015, p. 1).
 A efectos del presente Acuerdo, las disposiciones del Reglamento se entenderán con arreglo a las adaptaciones siguientes:
 a)
 en el artículo 1, apartado 1, letra b), se añaden las palabras “o el régimen aduanero de Noruega” después de la referencia “Reglamento (UE) n.o 952/2013”;
 b)
 en el artículo 3, apartado 1, el término “territorios” se entenderá que incluye a Noruega;
 c)
 la fecha de “30 de junio de 2009” a la que se refiere el artículo 43 se entenderá para los Estados de la AELC como la fecha de entrada en vigor de la Decisión del Comité Mixto del EEE n.o 1/2010 de 29 de enero de 2010 por la que se incorpora el Reglamento (CE) n.o 504/2008 al Acuerdo EEE.
 La fecha de “31 de diciembre de 2009” a la que se refiere el artículo 43 se entenderá para los Estados de la AELC como la fecha de entrada en vigor de la Decisión del Comité Mixto del EEE n.o 1/2010 de 29 de enero de 2010 por la que se incorpora el Reglamento (CE) n.o 504/2008 al Acuerdo EEE.
 El presente Reglamento no se aplicará a Islandia.».
 Artículo 2
 El texto del Reglamento de Ejecución (UE) 2015/262 en lengua y noruega, que se publicará en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea, es auténtico.
 Artículo 3
 La presente Decisión entrará en vigor el 24 de septiembre de 2016, siempre que se hayan transmitido todas las notificaciones previstas en el artículo 103, apartado 1, del Acuerdo EEE (*1).
 Artículo 4
 La presente Decisión se publicará en la sección EEE y en el Suplemento EEE del Diario Oficial de la Unión Europea.
 Hecho en Bruselas, el 23 de septiembre de 2016.
 Por el Comité Mixto del EEE
 La Presidenta
 Bergdís ELLERTSDÓTTIR
 (1) DO L 59 de 3.3.2015, p. 1.
 (2) DO L 149 de 7.6.2008, p. 3.
 (*1) Se han indicado preceptos constitucionales.


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
 330 Md. 530 (1993)
 625 A.2d 322
 ERIE INSURANCE COMPANY
 v.
 LESLIE THOMPSON.
 No. 64, September Term, 1991.
 Court of Appeals of Maryland.
 June 4, 1993.
 Paul H. Ethridge, argued and on brief (McCarthy, Wilson & Ethridge, on brief) Rockville, for appellant.
 William O. Jensen, Jr., Baltimore, argued for appellee.
 Argued before MURPHY, C.J., and ELDRIDGE, RODOWSKY, McAULIFFE, CHASANOW, KARWACKI and ROBERT M. BELL, JJ.
 ELDRIDGE, Judge.
 The insurance policy coverage issue in this case arises out of an automobile accident which occurred in Carroll County, Maryland. The plaintiff, Leslie A. Thompson, along with Alma Lee and Graham Lee, were passengers in an automobile operated by Sam Lee. The Lee automobile was being driven southbound on Maryland Route 32 when an automobile driven by Bernard Walker crossed the center line and struck the Lee automobile. The collision resulted in the deaths of Alma and Graham Lee. Sam Lee and Leslie Thompson sustained serious injuries. It was stipulated by the parties to this case that Leslie Thompson's damages, in light of her injuries and medical bills, exceeded $100,000.00. It was also stipulated that Bernard Walker was the sole tortfeasor and that Sam Lee was not liable for Thompson's injuries.
 At the time of the accident, the Walker automobile was insured by the Maryland Automobile Insurance Fund (MAIF) with liability coverage limits of $20,000.00 per person and $40,000.00 per accident. The Lee automobile was insured under a policy issued by Ohio Casualty Company which provided uninsured motorist coverage with a single limit of $100,000.00, i.e., $100,000.00 per person and $100,000.00 per accident. The plaintiff was an insured under an automobile insurance policy issued in Maryland by the defendant Erie Insurance Company. The Erie policy provided uninsured motorist coverage with limits of $100,000.00 per person and $300,000.00 per accident.
 The plaintiff initially filed claims against MAIF under Walker's liability policy, against Ohio Casualty under Sam Lee's liability policy, and against Erie under her uninsured motorist coverage. The plaintiff later dropped her liability claim against Lee and stipulated that Lee was not liable for her injuries.
 The other three occupants of the Lee automobile also filed claims against Walker's liability policy with MAIF. MAIF paid the total per accident limit of its liability under the policy. Pursuant to an agreement among them, each claimant received $10,000.00. The plaintiff and the other three occupants of the Lee automobile also filed claims with Ohio Casualty under the uninsured motorist coverage of that policy. Ohio Casualty offered $60,000.00 to the claimants ($100,000.00 total limit of liability less the $40,000.00 paid by MAIF). See Maryland Code (1957, 1991 Repl.Vol.), Art. 48A, § 541(c)(3). Sam Lee received $30,000.00 from the Ohio Casualty Company, and the plaintiff received $30,000.00. Thereafter, Erie denied that Ms. Thompson was entitled to recover under the uninsured motorist provisions of her policy.
 The plaintiff filed in the Circuit Court for Baltimore County a complaint for a declaratory judgment pursuant to Code (1974, 1989 Repl.Vol.), § 3-410 of the Courts and Judicial Proceedings Article, naming Erie as the defendant and requesting a resolution of the coverage dispute between the plaintiff and Erie. The case was tried without a jury, upon various stipulations and exhibits. Thereafter, the trial court entered a declaratory judgment resolving the coverage dispute in favor of the defendant, Erie Insurance Co.
 The plaintiff then sought review by a court in banc pursuant to Article IV, § 22, of the Maryland Constitution and Maryland Rule 2-551. A three judge panel of the Third Judicial Circuit, sitting as a court in banc, heard the plaintiff's appeal. In an opinion and order, the court in banc reversed the order of the trial court and declared that, as a result of the injuries sustained by the plaintiff in the automobile collision, she had a contractual right to uninsured motorist benefits from Erie in the amount of $60,000.00.
 Erie noted an appeal to the Court of Special Appeals, and, prior to argument in that court, we issued a writ of certiorari to resolve the coverage issue presented by this case.
 The parties' arguments in the trial court, before the court in banc and in this Court are as follows. In its response to the plaintiff's request for benefits, Erie stated that it did "not owe any [uninsured motorist] coverage since [the plaintiff] had $100,000.00 ... already available to her." Erie chiefly relies on Art. 48A, § 541(c)(3), which reads as follows:
 "The limit of liability for an insurer providing uninsured motorist coverage under this subsection is the amount of that coverage less the sum of the limits under the liability insurance policies, bonds, and securities applicable to the bodily injury or death of the insured."
 Erie's theory is that the $20,000.00 per person limit of Mr. Walker's MAIF policy was applicable to the plaintiff, and that $80,000.00 of the uninsured motorist coverage of Mr. Lee's Ohio Casualty policy (the $100,000.00 face amount less the $20,000.00 under the MAIF policy) was also applicable to the plaintiff. Erie insists that, even though there were several persons injured in the accident, $100,000.00 ($20,000.00 from MAIF and $80,000.00 from Ohio Casualty) was "applicable" to Ms. Thompson from the other two policies. Since, according to Erie, Ms. Thompson had $100,000.00 applicable to her injury from other policies, and her per person limit under the Erie policy was $100,000.00, § 541(c)(3) provides that she is not entitled to recover anything under the uninsured motorist coverage which she had purchased from Erie. Under Erie's view, the fact that the plaintiff was not the only person injured in the accident, and thus did not collect the full amount of the MAIF and Ohio Casualty policies, is irrelevant to the question of whether the plaintiff is entitled to recover under her own uninsured motorist coverage. Moreover, it is also irrelevant, in Erie's view, that Ms. Thompson had purchased $300,000.00 per accident uninsured motorist coverage. Erie does not dispute that, if the plaintiff were entitled to recover benefits under the Erie uninsured motorist coverage, the amount which she would be entitled to recover is $60,000.00 (the $100,000.00 per person limit less the $40,000.00 which she has recovered from MAIF and Ohio Casualty).
 The plaintiff argues that the relevant figures in assessing Erie's obligation to provide uninsured motorist benefits under her policy are not what might have been "theoretically" applicable under the MAIF liability and Ohio Casualty uninsured motorist policies, but rather what was actually available to her. The plaintiff notes that, because several people were injured in this accident, the entire per person limits of the other policies were not available to her. The plaintiff contends that Erie's exposure is determined by starting with the $100,000.00 per person limit of the Erie uninsured motorist coverage, subtracting $10,000.00 representing the amount received from the liability policy issued by MAIF, and subtracting $30,000.00 representing the amount received from the uninsured motorist policy issued by Ohio Casualty. The plaintiff asks this Court to resolve this coverage dispute in her favor and to direct the Circuit Court for Baltimore County to enter a judgment in this contract action for $60,000.00, plus interest from the date of the in banc court's decision in her favor.
 The parties in this case have presented arguments like those which we resolved in Waters v. USF & G, 328 Md. 700, 616 A.2d 884 (1992). In that case, we reviewed the history and purpose of the underinsured motorist coverage provisions of the Maryland Insurance Code, and we rejected an argument similar to that made by Erie.
 The plaintiff in Waters was an insured under a automobile insurance policy issued by USF & G which provided uninsured motorist coverage with limits of $100,000.00 per person and $300,000.00 per accident. The tortfeasor responsible for the plaintiff's injuries was insured by Continental Insurance Company with total limits of liability coverage of $100,000.00 per person and $100,000.00 per accident. The plaintiff and one other person, Shirley Dunham, were injured as a result of an automobile accident caused by the tortfeasor's negligence. The tortfeasor entered into a consent judgment in favor of Ms. Dunham in the amount of $97,000.00 which Continental paid. Consequently, only $3,000.00 was available to the plaintiff from the Continental policy. USF & G, like Erie in the present case, failed to acknowledge that, because more than one person was injured in the accident, the per accident limit, not the per person limit, was critical, and denied coverage under the uninsured motorist provisions of the plaintiff's policy.
 We held that the plaintiff in Waters was entitled to recover from his uninsured motorist carrier because his $100,000.00/$300,000.00 uninsured motorist limits exceeded the $100,000.00/$100,000.00 liability limits of the tortfeasor in a case involving more than one injured person. We explained that, as a result of amendments to Art. 48A, § 541(c), in 1981, an insured who purchases uninsured motorist coverage in excess of the statutory minimums may collect under the uninsured motorist provisions of that policy "when the insured's uninsured motorist coverage, as well as his damages, exceed the liability coverage of the tortfeasor." Waters v. USF & G, supra, 328 Md. at 712, 616 A.2d at 889. We continued in Waters as follows (328 Md. at 714-715, 616 A.2d at 890-891, emphasis added):
 "Under this scheme, a court must compare the amount of liability insurance carried by the tortfeasor with the amount of uninsured motorist coverage carried by the injured party. In the present case, we must determine if Mr. Waters's uninsured motorist coverage exceeds the amount of liability coverage purchased by the tortfeasor, Mr. Schreier. Mr. Schreier carried liability coverage of $100,000 per person and $100,000 per accident. Mr. Waters carried uninsured motorist coverage of $100,000 per person and $300,000 per accident. Two people were injured in this accident, and thus the per accident limitation is critical. If Mr. Schreier had carried the same liability coverage, i.e. $100,000 per person and $300,000 per accident, as provided for in Mr. Waters's uninsured motorist policy, Mr. Waters would have recovered up to the per person limit of $100,000 from the Schreier liability policy regardless of the $97,000 recovery by Ms. Dunham. Mr. Waters's uninsured motorist coverage thus exceeds the liability coverage carried by Mr. Schreier.
 Consequently, under the statutory scheme and the facts of this case, Mr. Schreier was an uninsured motorist with respect to the injuries sustained by Mr. Waters. Mr. Waters may proceed against his uninsured motorist carrier, USF & G, for the remainder of his damages, up to the per person limit of $100,000. USF & G argues that because only one person is claiming uninsured motorist benefits under its policy, the only relevant limit is the per person limit of $100,000. As previously stated, this approach is inconsistent with the language and purpose of the uninsured motorist statute as amended in 1981. Mr. Waters's uninsured motorist coverage exceeds Mr. Schreier's liability coverage because Mr. Waters would have had available a separate per person limit of $100,000 had Mr. Schreier carried liability coverage of $100,000 per person and $300,000 per accident."
 Although there is an additional policy with coverage available to the plaintiff in the present case, i.e., the Ohio Casualty policy, in principle this case is controlled by Waters. As in Waters, the per accident limits of the other policies applicable to the plaintiff Thompson were less than the per accident limit of the plaintiff's uninsured motorist coverage. Under the MAIF liability policy carried by the tortfeasor Walker, plus the Ohio Casualty uninsured motorist policy, the sum of the per accident coverages was only $140,000.00, and, in light of Art. 48A, § 541(c)(3), the amount to be divided among the injured claimants was only $100,000.00. The per accident limit of the plaintiff's uninsured motorist coverage with Erie, however, was $300,000.00.
 If there had been $300,000.00 per accident coverage under the other policies, the plaintiff would have received more than $40,000 from those policies. For example, under the facts of this case, if the Ohio Casualty policy had contained $300,000.00 per accident coverage, which is the same amount of per accident coverage as the plaintiff's Erie policy contained, and with only two injured persons dividing the available Ohio Casualty policy proceeds, the plaintiff would have recovered $100,000.00 ($10,000.00 from MAIF and $90,000.00 from Ohio Casualty). Because what was available under the other applicable policies, however, was less than what was available under her Erie uninsured motorist coverage, the plaintiff under Art. 48A, § 541(c)(3), is entitled to recover from Erie the difference, as long as her total recoveries do not exceed her damages or the $100,000.00 per person limit. Applying the principles of the Waters case to the facts here requires a rejection of Erie's argument.
 Moreover, the language of the Erie policy confirms that Ms. Thompson is entitled to recover the difference between the amounts paid under the other policies ($40,000.00) and the per person limit of her uninsured motorist coverage ($100,000.00). The applicable provisions of Erie's policy state that the insurer will pay "the amount of loss up to the applicable limit(s) shown on the Declarations for one auto, less the amount paid or payable by other insurance." With respect to accidents involving underinsured vehicles, it requires that "all other forms of insurance applicable at the time of the accident [be] exhausted by payment of their limits." This language clearly indicates that Erie's obligation to pay damages up to $100,000.00 will be reduced only by the amounts its insured actually received or will receive from other insurance.
 Therefore, under the applicable statutory provisions as construed in Waters v. USF & G, supra, and alternatively under the language of the insurance policy, Ms. Thompson is entitled to recover $60,000.00 from Erie.
 DECLARATORY JUDGMENT OF THE COURT IN BANC AFFIRMED. CASE REMANDED TO THE CIRCUIT COURT FOR BALTIMORE COUNTY WITH DIRECTIONS TO ENTER A JUDGMENT IN FAVOR OF THE PLAINTIFF FOR $60,000.00, PLUS INTEREST FROM THE DATE OF THE IN BANC COURT'S DECISION. COSTS TO BE PAID BY RESPONDENT.


text:
 Avviż Legali Importanti
 |
 21989A1230(19)
 Official Journal L 400 , 30/12/1989 P. 0027 - 0030 Finnish special edition: Chapter 11 Volume 15 P. 0175 Swedish special edition: Chapter 11 Volume 15 P. 0175
 FtehimBejn il-Komunità Ekonomika Ewropea u l-Konfederazzjoni Svizzera dwar is-sistemi ta'l-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċIL-KOMUNITÀ EKONOMIKA EWROPEA,minn hawn ‘il quddiem imsejjħa "il-Komunità", uIL-KONFEDERAZZJONI SVIZZERA,minn hawn ‘il quddiem imsejjħa "Svizzera",it-tnejn minn hawn ‘il quddiem msejjħa l-"Partijiet Kontraenti",BILLI, permezz ta' Deċiżjoni tal-5 ta'Ottubru 1987, il-Kunsill tal-Komunitajiet Ewropej adottat programm tal-Komunità fil-qasam ta' l-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ, industrija u amministrazzjoni, minn hawn ‘il quddiem imsejjaħ "il-programm Tedis";BILLI l-Istati Membri ta' l-Assoċjazzjoni Ewropea tal-Kummerċ Ħieles, hawn ‘il quddiem imsejjħa "EFTA", tieħu parti attiva, flimkien mal-Komunità sabiex tipprepara livelli f'dan il-qasam, fejn hemm interess reċiproku sabiex tiġi żviluppata koperazzjoni f'oqsma bħall-proġett CD u telekomunikazzjonijiet;BILLI l-assoċjazzjoni ta' l-Isvizzera mal-programm Tedis tal-Komunità jiffaċilita din il-koperazzjoni, jgħin sabiex jiġi evitat il-ħolqien ta' barrieri tekniċi ġodda għall-negozju bejn il-Komunità u l-Istati Membri ġo l-EFTA, u sabiex jikkontribwixxi għall-Iżvilupp kordinat ta' trasferiment elettroniku ta' data ma' l-Ewropa kollha;FL-ISFOND tad-Dikjarazzjoni Konġunta li ssejjaħ għall-ħolqien ta' spazju ekonomiku Ewropew (EES), adottata mill-Ministri ta' l-Istati Membri ta' l-EFTA u l-Istati Membri tal-Komunità u l-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej fil-Lussemburgu nhar id-9 t'April 1984,FTIEHMU KIF ĠEJ:Artikolu 11. L-Isvizzera hija hawnhekk assoċjata mal-programm Tedis, taħt il-kundizzjonijiet imfassla f'dan il-Ftehim. L-Għanijiet tal-programm Tedis huma stabilliti fl-Anness A.2. Il-Kummissjoni tal-Komunitajiet Ewropej, minn hawn ‘il quddiem msejjħa l-"Kummissjoni", għandha tkun responsabbli għat-twettiq ta' dan il-programm.Artikolu 2Impriżi, inklużi intrapriżi żgħar u ta' daqs medju, istituti ta' riċerka u korpi oħra stabbiliti fl-Isvizzera jistgħu jagħmlu offerti jew jagħmlu kuntratti taħt il-programm Tedis, taħt l-istess termini u kundizzjonijiet bħal dawk applikabbli għal intrapriżi, istituti ta' riċerka u korpi oħra stabbiliti ġewwa l-Komunità.Artikolu 3Ir-riżultat ta' l-implimentazzjoni tal-programm Tedis, partikolarment dawk ġejjin mill-kuntratti konklużi skond l-Artikolu 2, għandhom ikunu disponibbli lill-Partijiet Kontraenti.Artikolu 41. Il-kontribuzzjoni finanzjarja ta' l-Isvizzera li tkun ġejja mill-assoċjazzjoni tagħha mal-programm Tedis, għandha tiġi stabbilita fi proporzjon ma' l-ammont disponibbli kull sena fil-budget ġenerali tal-Komunità għall-approprjazzjonijiet li jkopru impenji sabiex jilħqu l-obbligi finanzjarji tal-Kummissjoni, li jirriżultaw mill-implimentazzjoni tal-programm.2. Il-fattur ta' proporzjonalità li jirregola l-kontribuzzjoni ta' l-Isvizzera għandha tingħata mill-proporzjon bejn, il-prodott gross domestiku ta' l-Isvizzera bil-prezzijiet tas-suq, u s-somma tal-prodott gross domestiku bil-prezz tas-suq ta' l-Istati Membri tal-Komunità u l-Isvizzera. Dan il-proporzjon għandu jiġi kalkulat a bażi ta' l-iktar data riċenti disponibbli tal-OECD.3. L-ammont kalkolat bħala meħtieġ sabiex isir il-proġett Tedis u l-ammont tal-kontribuzzjoni kalkolata ta' l-Isvizzera huma stabbiliti fl-Anness B.4. Id-dispożizzjonijiet u r-regoli li jirregolaw il-kontribuzzjoni finanzjarja ta' l-Isvizzera huma stabbiliti fl-Anness Ċ.Artikolu 5Il-Kummissjoni għandha żżomm lill-Isvizzera informata dwar ir-realizzazzjoni ta' l-azzjonijiet definiti fil-programm Tedis.Artikolu 61. Dan il-Ftehim għandu jiġi konkluż għal sakemm idum il-programm tal-Komunità Tedis.2. Jekk il-Komunità tirrevedi il-programm Tedis, il-Ftehim jistà jiġi tterminat taħt kundizzjonijiet mifthiema bonarjament. L-Isvizzera għandha tiġi notifikata bil-kontenut preċIż tal-programm rivedut fi żmien ġimgħa mill-addozzjoni tiegħu mill-Komunità. Il-Partijiet Kontraenti għandhom jinnotifikaw lil xulxin fi żmien tlett xhur mid-deċiżjoni tal-Komunità tiġi adottata, jekk ikun qiegħed jiġi prevvist terminazzjoni tal-Ftehim.3. Meta jiġi adottat programm ġdid tat-Tedis, dan il-Ftehim għandu jiġi mġedded permezz ta' ftehim taċitu, għal matul il-programm il-ġdid, sakemm ma jiġix itterminat minn wieħed mill-Partijiet Kontraenti fi żmien tlett xhur mill-adozzjoni tal-programm il-ġdid. Id-dispożizzjonijiet tal-paragrafu 2 jibqgħu japplikaw.4. Kull meta tittieħed deċiżjoni dwar it-tiġdid tal-programm Tedis mill-Komunità, l-Annessi A u B għandhim jiġu emendati skond id-deċiżjoni tal-Komunità sakemm ma jiġix miftiehem mod ieħor mill-Partijiet Kontraenti.5. Dan il-Ftehim m'għandux jitqies skadut sempliċiment minħabba li jkun hemm dewmien fl-adozzjoni tal-programm il-ġdid Tedis.6. Bla ħsara għad-dispożizzjonijiet tal-paragrafi 2 u 3, kull wieħed mill-Partijiet Kontraenti jistà jittermina l-Ftehim, b'avviż ta' tlett xhur. Il-proġetti u x-xogħlijiet li jkunu għaddejjin fil-mument tat-terminazzjoni u/jew ma' l-iskadenza ta' dan il-Ftehim għandhom jitkomplew taħt il-kondizzjonijiet imfassla f'dan il-Ftehim.Artikolu 7L-Annessi A, B u Ċ ta' dan il-Ftehim huma parti integrali minnu.Artikolu 8Dan il-Ftehim għandu jiġi approvat mill-Partijiet Kontraenti skond il-proċeduri tagħhom. Għandu jidħol fis-seħħ fl-ewwel jum tax-xahar wara d-data li fiha l-Partijiet Kontraenti jkunu nnotifikaw lil xulxin illi l-proċeduri neċessarji għal dan il-għan ikunu ġew kompliti.Artikolu 9Dan il-Ftehim għandu jiġi abbozzat f'żewġ kopji, bil-lingwa Daniża, Olandiża, Ingliża, Franċiża, Ġermaniża, Griega, Taljana, Portugiża u Spanjola, kull wieħed minn dawn it-test ugwalment awtentiku.Magħmul fi Brussel fis-seba' jum ta' Diċembru tas-sena elf disa' mija u tmienja udisgħin.Għall-Kunsill tal-Komunitajiet EwropejJean VidalGianluigi GiolaGħall-Gvern tal-Konfederazzjoni SvizzeraBénédict de Tscharner--------------------------------------------------ANNESS AL-għanijiet tal-programm Tedis għall-1988 sal-1989 huma:1. l-kordinazzjoni fil-livell tax-xogħol tal-Komunità, li jkun għaddej f'diversi Stati Membri dwar l-Iżvilupp ta' sistemi ta' skambju ta' data ta' negozju fl-elettronika;2. sabiex javża lill-utenti potenzjali;3. sabiex javża lil manifatturi Ewropej ta' hardware u software bl-opportunitajiet offruti mill-iskambju ta' data elettronika;4. appoġġ loġistiku għall-gruppi settorali Ewropej;5. kunsiderazzjoni dwar ħtiġijiet speċifiċi ta' l-iskambju ta' data dwar in-negozju fl-elettronika bejn l-Istati Membri u l-Komunità dwar policies fit-telekomunikazzjoni u standardizzar, u kif isir xogħol preparatorju għal dan l-iskop;6. għajnuna fit-twaqqif ta' ċentri għat-testijiet dwar konformita fuq software u hardware użata f'sistemi ta' l-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ;7. sabiex jinstabu soluzzjonijiet għall-problemi legali li jistgħu jostakolaw l-iżvilupp skambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ u sabiex jiġi żgurat li r-regolamenti restrittivi fit-telekomunikazzjoni ma jżommux l-iżvilupp fl-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ;8. sabiex jiġi studjati ħtiġijiet ta' sigurta għas-sistemi ta' skambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ, sabiex tiġi garantita l-kunfidenzjalita’ tal-messaġġi trasmessi;9. sabiex jiġu studjati problemi speċifiċi kkawżati mill-multipliċita’ ta' lingwi fil-Komunità u, għal dan il-għan, sabiex tiġi eżaminata l-possibilità, bil-għan tal-multilingwiżmu, billi jintużaw ir-riżultati akkwistati jew mistennija taħt il-programmi ta' traduzzjoni Systran u Eurotra;10. sabiex jiġi studjat il-konvenjenza tal-promozzjoni ta' l-Iżvilupp ta' software speċifiku meħtieġ għall-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ;11. sabiex jiġu elenkati il-proġetti esistenti jew potenzjali dwar l-iskambju ta' data dwar negozju fl-elettronika, a sabiex issir analiżi komparattiva tagħhom;12. identifikazzjoni ta' ħtiġijiet speċjali li joħorġu matul l-implimentazzjoni tas-sistemi ta' l-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ, li jistgħu jintlaħqu aktar malajr bl-assistenza mill-Komunità;13. sabiex isir studju partikolari dwar l-assistenza li tistà tingħata lill-negozji żgħar jew ta' daqs medju, sabiex tingħom jieħdu parti attiva fl-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ;14. sabiex wieħed jaħseb dwar appoġġ possibli, għall-proġetti pilota, li l-implimentazzjoni gradwali tagħhom, tista' tinkoraġġixxi soluzzjonijiet, li kapaċi jiġu ġeneralizzati fuq problemi ta' interess komuni, li magħom jiltaqgħu bosta sistemi ta' l-iskambju ta' data elettronika dwar il-kummerċ.--------------------------------------------------ANNESS BEstimi finanzjarji għall-1989Approprazzjonijiet ta' rabta, meħtieġa sabiex isiru il-programm Tedis, anqas spejjeż ta' vjaġġar u anqas salarji t'esperti, relatati mas-Segretarjat tal-Bord Edifact; 3840000 EKU.Kalkolu tal-kontribuzzjoni finanzjarja ta' l-Isvizzera: 147456 EKU.--------------------------------------------------ANNESS ĊRegoli FinanzjarjiArtikolu 1Dan l-Anness jistabbilixxi id-dispożizzjonijiet li jirregolaw il-kontribuzzjoni finanzjarja ta' l-Isvizzera li għaliha saret referenza fl-Artikolu 4 tal-Ftehim.Artikolu 21. Il-kontribuzzjoni finanzjarja ta' l-Isvizzera għandha tiġi amministrata mis-Segretarjat ta' l-EFTA.2. Kull sena, fi żmien li jrid jiġi miftiehem, mill-Kummissjoni u s-Segretarjat ta' l-EFTA, il-Kummissjoni għandha tibgħat lis-Segretarjat ta' l-EFTA, sejħa għall-fondi, li tikkorispondi għall-kontribuzzjonijiet tal-pajjiżi kollha ta' l-EFTA għan-nefqiet taħt il-Ftehim rispettivi tagħhom assoċjati mal-programm Tedis.3. Il-kontribuzzjoni għandha tkun espressa kemm f'ekus kif ukoll fi franki Svizzeri, bil-komposizzjoni ta' l-eku definita fir-Regolament tal-Kunsill (KEE) Nru 3180/78. Il-valur tal-kontribuzzjoni f'ekus għandu jiġi determinat fil-jum tas-sejħa għall-fondi.4. Is-Segretarjat ta' l-EFTA għandu jissottometti lill-Kummissjoni il-kontribuzzjonijiet tal-pajjiżi kollha ta' l-EFTA, għan-nefqiet ta' kull sena, taħt il-Ftehim tagħhom, ta' lanqas tlett xhur wara li s-sejħa għall-fondi tkun ġiet riċevuta mis-Segretarjat ta' l-EFTA. Kwalunkwe dewmien fil-ħlas tal-konribuzzjoni għandu jġib miegħu il-ħlas t'interessi mis-Segretarjat ta' l-EFTA, b'rata daqs l-ogħla rata ta' skont akkwistata fl-Istati Membri tal-Komunità fid-data li jkun dovut. Ir-rata għandha tiżdied b'0,25 % ta' punti perċentwali għal kull xahar ta' dewmien.5. Ir-rata miżjuda għandha tiġi applikata fuq il-perjodu kollu ta' dewmien.6. Ir-regoli finanzjarji fis-seħħ applikabbli għal-budget ġenerali tal-Komunitajiet Ewropej, għandu japplika għat-tmexxija ta' l-approprazzjonijiet.7. Fl-aħħar ta' kull sena, għandha tiġi ppreparata stima t'approprazzjonijiet għall-programm Tedis, u mibgħuta lill-Isvizzera u lis-Segretarjat ta' l-EFTA għall-informazzjoni.--------------------------------------------------


type: legislation

text:
 6.3.2013
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 L 62/1
 ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 185/2013
 z dnia 5 marca 2013 r.
 przewidujące odliczenia od niektórych kwot połowowych przydzielonych Hiszpanii na 2013 r. oraz na kolejne lata z powodu przełowienia w 2009 r. kwoty połowowej dla makreli
 KOMISJA EUROPEJSKA,
 uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
 uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 105 ust. 4,
 a także mając na uwadze, co następuje:
 (1)
 Kwota połowowa dla makreli w obszarach ICES VIIIc, IX i X oraz wodach UE obszaru CECAF 34.1.1 została przydzielona Hiszpanii na 2009 r. rozporządzeniem Rady (WE) nr 43/2009 (2).
 (2)
 Kwota połowowa dla makreli na 2009 r. została zmniejszona wskutek wymiany pomiędzy Hiszpanią a Francją i Polską zgodnie z art. 20 ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (3).
 (3)
 Komisja wykryła niespójności w danych dostarczonych przez Hiszpanię dotyczących połowów makreli w 2009 r., porównując te dane zapisane i przedstawione na różnych etapach łańcucha wartości – od połowu po wprowadzenie do obrotu po raz pierwszy. Istnienie tych niespójności zostało następnie potwierdzone w drodze wielu audytów, wizyt kontrolnych i inspekcji przeprowadzonych w Hiszpanii zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1224/2009.
 (4)
 Komisja podjęła konsultacje z Hiszpanią w sprawie zamierzonych odliczeń pismem z dnia 28 listopada 2011 r., na które Hiszpania odpowiedziała pismem z dnia 19 grudnia 2011 r.
 (5)
 Hiszpania przyznała, że w 2009 r. przekroczyła swoją kwotę połowową dla makreli o 65 429 ton.
 (6)
 Zgodnie z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002 wspólna polityka rybacka zapewnia taką eksploatację żywych zasobów wodnych, która gwarantuje zrównoważone warunki ekonomiczne, środowiskowe i społeczne.
 (7)
 Uwzględniając poziom przełowienia oraz konieczność wzięcia pod uwagę sytuacji społeczno-ekonomicznej zarówno w sektorze rybołówstwa, jak i powiązanym przemyśle przetwórczym przedmiotowego państwa członkowskiego oraz w celu maksymalnego ograniczenia negatywnych skutków dla obydwu tych sektorów, należy odliczać przełowione ilości przez okres co najmniej 11 lat.
 (8)
 Zważywszy, że rozporządzenie Komisji (UE) nr 165/2011 (4) przewiduje inne odliczenia od kwot połowowych dla makreli przydzielanych Hiszpanii do 2015 r., należy ustalić mniejsze odliczenia na okres pokrywających się lat, tzn. od 2013 r. do 2015 r.
 (9)
 Ponadto, w celu uniknięcia skutków społeczno ekonomicznych zarówno dla sektora rybołówstwa, jak i powiązanego przemysłu przetwórczego, począwszy od 2016 r., odliczone w każdym roku ilości nie mogą przekroczyć 33 % rocznej kwoty połowowej dla makreli. Jeżeli ilości, które należy odliczyć, przekraczają 33 % rocznej kwoty połowowej dla makreli, niniejsze rozporządzenie należy zmienić w celu zmniejszenia rocznej ilości do odliczenia, jednocześnie odpowiednio wydłużając okres odliczania.
 (10)
 Hiszpania zwróciła się z wnioskiem o dokonanie części odliczenia ze swojej kwoty połowowej dla sardeli w tym samym obszarze i w tym samym okresie. Wspomniane stado makreli znajduje się obecnie w bezpiecznych granicach biologicznych. Stado sardeli w obszarze VIII jest eksploatowane na poziomie pozwalającym zagwarantować maksymalny podtrzymywalny połów w perspektywie długoterminowej, ale podlega ono licznym wahaniom liczebności i czasowe ograniczenie jego eksploatacji byłoby dla niego korzystne w perspektywie długoterminowej. Większość połowów stada makreli (blisko 90 % połowów) ma miejsce w obszarze ICES VIIIc w okresie od lutego do maja, a stado sardeli w obszarze VIII jest poławiane w tym samym obszarze (VIIIc) w okresie od kwietnia do czerwca. Makrela i sardela są gatunkami pelagicznymi, które żyją na średnich głębokościach. Można zatem dojść do wniosku, że oba stada żyją w tym samym obszarze geograficznym i dzielą ten sam ekosystem. W związku z tym oraz uwzględniając cele wspólnej polityki rybołówstwa uznaje się, że w tym konkretnym przypadku należy dokonać części koniecznych odliczeń z kwoty połowowej dla sardeli przydzielonej Hiszpanii w odniesieniu do tego samego obszaru i tego samego okresu.
 (11)
 Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,
 PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
 Artykuł 1
 Kwoty połowowe dla makreli (Scomber scombrus) w obszarach ICES VIIIc, IX i X i wodach UE obszaru CECAF 34.1.1 oraz dla sardeli (Engraulis encrasicolus) w obszarze ICES VIII, które mogą zostać przydzielone Hiszpanii na lata 2013 do 2023, należy zmniejszyć zgodnie z załącznikiem.
 Artykuł 2
 Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
 Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
 Sporządzono w Brukseli dnia 5 marca 2013 r.
 W imieniu Komisji
 José Manuel BARROSO
 Przewodniczący
 (1) Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.
 (2) Dz.U. L 22 z 26.1.2009, s. 1.
 (3) Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59.
 (4) Dz.U. L 48 z 23.2.2011, s. 11.
 ZAŁĄCZNIK
 (w tonach)
 Stado
 Początkowa kwota na 2009 r.
 Dostosowana kwota na 2009 r.
 Połowy stwierdzone w 2009 r.
 Różnica pomiędzy kwotą a połowami (przełowienie)
 Odliczenie w 2013 r.
 Odliczenie w 2014 r.
 Odliczenie w 2015 r.
 Odliczenie w 2016 r.
 Odliczenie w 2017 r.
 Odliczenie w 2018 r.
 Odliczenie w 2019 r.
 Odliczenie w 2020 r.
 Odliczenie w 2021 r.
 Odliczenie w 2022 r.
 Odliczenie w 2023 r.
 MAC8C
 3411
 29 529
 25 525
 90 954
 –65 429
 100
 100
 100
 5 544
 5 544
 5 544
 5 544
 5 544
 5 544
 5 544
 269
 ANE08 (1)
 3 696
 3 696
 3 696
 3 696
 3 696
 3 696
 3 696
 180
 (1) W odniesieniu do sardeli rok oznacza sezon połowowy rozpoczynający się w tym roku.


text:
 III
 110th CONGRESS
 1st Session
 S. RES. 314
 IN THE SENATE OF THE UNITED STATES
 September 10, 2007
 Mr. Inhofe (for himself
 and Mr. Nelson of Nebraska) submitted the
 following resolution; which was considered and agreed to
 RESOLUTION
 Designating September 13, 2007, as
 National Celiac Disease Awareness Day.
 Whereas celiac disease affects approximately 1 in every
 130 people in the United States, for a total of 3,000,000 people;
 Whereas the majority of people with celiac disease have
 yet to be diagnosed;
 Whereas celiac disease is a chronic inflammatory disorder
 that is classified as both an autoimmune condition and a genetic
 condition;
 Whereas celiac disease causes damage to the lining of the
 small intestine, which results in overall malnutrition;
 Whereas, when a person with celiac disease consumes foods
 that contain certain protein fractions, that person suffers a cell-mediated
 immune response that damages the villi of the small intestine, interfering with
 the absorption of nutrients in food and the effectiveness of
 medications;
 Whereas these problematic protein fractions are found in
 wheat, barley, rye, and oats, which are used to produce many foods,
 medications, and vitamins;
 Whereas because celiac disease is a genetic disease, there
 is an increased incidence of celiac disease in families with a known history of
 celiac disease;
 Whereas celiac disease is underdiagnosed because the
 symptoms can be attributed to other conditions and are easily overlooked by
 doctors and patients;
 Whereas, as recently as 2000, the average person with
 celiac disease waited 11 years for a correct diagnosis;
 Whereas 1/2 of all people with celiac
 disease do not show symptoms of the disease;
 Whereas celiac disease is diagnosed by tests that measure
 the blood for abnormally high levels of the antibodies of immunoglobulin A,
 anti-tissue transglutaminase, and IgA anti-endomysium antibodies;
 Whereas celiac disease can only be treated by implementing
 a diet free of wheat, barley, rye, and oats, often called a gluten-free
 diet;
 Whereas a delay in the diagnosis of celiac disease can
 result in damage to the small intestine, which leads to an increased risk for
 malnutrition, anemia, lymphoma, adenocarcinoma, osteoporosis, miscarriage,
 congenital malformation, short stature, and disorders of skin and other
 organs;
 Whereas celiac disease is linked to many autoimmune
 disorders, including thyroid disease, systemic lupus erythematosus, type 1
 diabetes, liver disease, collagen vascular disease, rheumatoid arthritis, and
 Sjogren's syndrome;
 Whereas the connection between celiac disease and diet was
 first established by Dr. Samuel Gee, who wrote, if the patient can be
 cured at all, it must be by means of diet;
 Whereas Dr. Samuel Gee was born on September 13, 1839;
 and
 Whereas the Senate is an institution that can raise
 awareness in the general public and the medical community of celiac disease:
 Now, therefore, be it
 That the Senate—
 (1)designates
 September 13, 2007, as National Celiac Disease Awareness
 Day;
 (2)recognizes that
 all people of the United States should become more informed and aware of celiac
 disease;
 (3)calls upon the
 people of the United States to observe the date with appropriate ceremonies and
 activities; and
 (4)respectfully
 requests the Secretary of the Senate to transmit a copy of this resolution to
 the Celiac Sprue Association, the American Celiac Society, the Celiac Disease
 Foundation, the Gluten Intolerance Group of North America, and the Oklahoma
 Celiac Support Group No. 5 of the Celiac Sprue Association.


type: wikipedia

text:
Varnja (vene keeles Воронья, Варнья) on alevik Eestis Tartumaa Peipsiääre vallas.
 Varnja on Eesti Peipsi ranniku kõige lõunapoolsem vene küla ja kõige lõunapoolsem Peipsi-äärne küla põhja pool Emajõge. Lõuna poole jääb Varnja soo, mis jääb Emajõe Suursoost põhja poole.
 Varnja on ridaküla.
 Elanike arv on umbes 250. Kohalikud elanikud on rahvuselt põhiliselt venelased.
 Küla nimi on seotud Peipsi järves asuva suure Varesekiviga (Voroni kiviga). Selle kiviga seostatakse Jäälahingut.
 Varnjas on õigeusu Issanda Templisseviimise kirik (varemed; ehitatud 1855) ja vanausuliste koguduse palvela (valmis 1903; ehitati kohalike talupoegade jõududega; ikoonid on põhiliselt 20. sajandist). Palvela juures asub Varnja vanausuliste kalmistu. Sellest paikneb lahus Varnja kalmistu.
 Varnjas asub piirivalvekordon ja raamatukogu.
 Kohaliku külaseltsi eestvedamisel on loodud Kolkja vanausuliste muuseumi filiaal, milles leiab käsitlust vanausuliste elulaad. Tuntust kogub septembris toimuv iga-aastane sibula- ja jõhvikalaat.
 Varnjat on esimest korda mainitud 1582 (Warnia, hiljem Waronja). Kindel asustus tekkis 18. sajandil.
 Varnja vallakoolis oli 1879–1880 abiõpetajaks Jakob Liiv. Varnjas on sündinud eesti vaimulik Harald Tammur.
 Varnja sihtnumber on 60301.
 Juunis 2017 toimusid Varnjas sääsepüüdmise Eesti meistrivõistlused.
 Vaata ka
 Sibulatee
 Voronja galerii
 Peipsi
 Viited
 Välislingid
 Olukirjeldus
 Olukirjeldus: vanausuliste kiriku juubel
 Paul Ariste reisikirjeldus 1929
 Varnja perenimed
 Fotod: Varnja soo
 Eesti alevikud
 Peipsiääre vald


text:
 28.5.2005
 NL
 Publicatieblad van de Europese Unie
 C 132/1
 ARREST VAN HET HOF
 (Tweede kamer)
 van 14 april 2005
 in zaak C-460/01: Commissie van de Europese Gemeenschappen tegen Koninkrijk der Nederlanden (1)
 (Niet-nakoming - Verordeningen (EEG) nrs. 2913/92 en 2454/93 - Communautair douanevervoer - Douaneautoriteiten - Procedures voor inning van invoerrechten - Termijnen - Niet-inachtneming - Eigen middelen van Gemeenschappen - Terbeschikkingstelling - Termijn - Niet-inachtneming - Vertragingsrente - Betrokken lidstaat - Niet-betaling)
 (2005/C 132/01)
 Procestaal: Nederlands
 In zaak C-460/01, betreffende een beroep wegens niet-nakoming krachtens artikel 226 EG, ingesteld op 28 november 2001, Commissie van de Europese Gemeenschappen (gemachtigden: G. Wilms en H. M. H. Speyart) tegen Koninkrijk der Nederlanden (gemachtigde: H. G. Sevenster), heeft het Hof (Tweede kamer), samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, R. Schintgen en J. N. Cunha Rodrigues (rapporteur), rechters; advocaat-generaal: C. Stix-Hackl; griffier: M. F. Contet, hoofdadministrateur, op 14 april 2005 een arrest gewezen waarvan het dictum luidt als volgt:
 1)
 Door tussen 1 januari 1991 en 31 december 1995
 —
 niet uiterlijk op de derde dag na de termijn gesteld in respectievelijk de artikelen 3, lid 3, en 6, lid 1, van verordening (EEG) nr. 1854/89 van de Raad van 14 juni 1989 betreffende de boeking en de betalingsvoorwaarden voor uit hoofde van een douaneschuld te vereffenen bedragen aan rechten bij in- of bij uitvoer, en de artikelen 218, lid 3, en 221, lid 1, van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, of zoveel later als voortvloeit uit toepassing van verordening (EEG, Euratom) nr. 1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende vaststelling van de regels, die van toepassing zijn op termijnen, data en aanvangs- en vervaltermijnen, over te gaan tot boeking van de douaneschuld en overige rechten, wanneer de aangever van een extern communautair douanevervoer niet binnen drie maanden na verzending van de kennisgeving door het douanekantoor van vertrek dat de zending niet tijdig is aangebracht bij het douanekantoor van bestemming, het bewijs heeft geleverd van de regelmatigheid van het betrokken douanevervoer,
 —
 de hiermee verband houdende eigen middelen niet tijdig ter beschikking van de Commissie te stellen, en
 —
 te weigeren de daarmee verband houdende vertragingsrente te betalen,
 is het Koninkrijk der Nederlanden de verplichtingen niet nagekomen die op hem rusten krachtens artikel 11 bis, lid 2, tweede alinea, tweede volzin, van verordening (EEG) nr. 1062/87 van de Commissie van 27 maart 1987 houdende uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor communautair douanevervoer, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 2560/92 van de Commissie van 2 september 1992, artikel 49, lid 2, derde volzin, van verordening (EEG) nr. 1214/92 van de Commissie van 21 april 1992 houdende uitvoeringsbepalingen en vereenvoudigingsmaatregelen betreffende de regeling voor communautair douanevervoer, zoals gewijzigd bij verordening (EEG) nr. 3712/92 van de Commissie van 21 december 1992, en artikel 379, lid 2, derde volzin, van verordening (EEG) nr. 2454/93 van de Commissie van 2 juli 1993 houdende vaststelling van enkele bepalingen ter uitvoering van verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het communautair douanewetboek, alsmede de artikelen 2 en 9 tot en met 11 van verordening (EEG, Euratom) nr. 1552/89 van de Raad van 29 mei 1989 houdende toepassing van besluit 88/376/EEG, Euratom betreffende het stelsel van eigen middelen van de Gemeenschappen.
 2)
 Het Koninkrijk der Nederlanden wordt verwezen in de kosten.
 (1) PB C 84 van 6.4.2002.


text:
Nagroda Ig Nobla – humorystyczny odpowiednik Nagrody Nobla za prace naukowe, które najpierw śmieszą, a potem skłaniają do myślenia oraz odkrycia, które nie mogą lub nie powinny być powtarzane, przyznawane przez czasopismo Annals of Improbable Research, kierowane przez Marca Abrahamsa z Cambridge w Massachusetts. Ideą tej nagrody jest popularyzowanie nauki i pokazanie zabawnych aspektów pracy naukowca. Nagradzane prace mają najczęściej faktyczną wartość naukową i ich zabawność jest jedynie dodatkowym atutem. W 2013 r. nagroda miała wymiar finansowy: 10 bilionów dolarów Zimbabwe, czyli około 4 dolarów amerykańskich.
 Historia
 Nazwa pochodzi od angielskiego słowa ignoble (niegodziwy), które jest przeciwieństwem słowa noble, wymawianego tak samo jak słowo Nobel w znaczeniu Nagrody Nobla.
 Pierwsze Ig Noble zostały przyznane w 1991 r. za odkrycia, których „nie da się lub nie powinno się powtarzać”. Jednak poza trzema odkryciami z 1991 r. większość nagród dotyczy prac, które zostały rzeczywiście przeprowadzone.
 Ceremonia
 Nagrody są wręczane przez laureatów Nagrody Nobla. Ceremonia najpierw miała miejsce w sali wykładowej Massachusetts Institute of Technology, a od 2006 r. w Sanders Theatre na Uniwersytecie Harvarda. W kilka dni po przyznaniu nagród naukowcy, którzy je otrzymali, mają szansę wygłosić ogólny wykład opisujący ich dokonania. Ceremonia jest sponsorowana przez Harvard Computer Society, Harvard-Radcliffe Science Fiction Association oraz Harvard-Radcliffe Society of Physics Students.
 Przykłady nagrodzonych badań
 Pływanie w syropie
 W 2004 r. opublikowano wyniki badań Edwarda Cusslera, który wraz ze swym studentem przeprowadził eksperyment w celu stwierdzenia, czy człowiek pływa szybciej, czy wolniej w lepkiej cieczy (przypominającej syrop). Eksperyment przeprowadzony został w 25-metrowym basenie wypełnionym wodą zmieszaną z 310 kg gumy guarowej (polisacharyd o rozgałęzionej budowie i dużej masie cząsteczkowej), cechującej się wysoką lepkością. Roztwór ten miał inną lepkość, ale nie gęstość, niż woda. Okazało się, że pływanie w „syropie” jest równie proste co w wodzie i nie zmienia prędkości pływania – ciecz taka stawia większy opór lepkościowy, ale też ruch ramion jest w nim bardziej efektywny.
 Jednak dla bardzo małych obiektów zwiększenie lepkości jest bardzo istotne – dlatego pływanie mikroskopijnych zwierząt (np. zooplanktonu) w wodzie przypomina poruszanie się człowieka w smole. Podobnie jest z ruchem małych kropli chmurowych w powietrzu. Eksperyment ten jest przykładem wpływu liczby Reynoldsa na charakterystykę ruchu w cieczy.
 Kłaczki w pępku
 Przez wiele lat spekulowano na temat ich pochodzenia, ale dopiero w 2001 r. Karl Kruszelnicki z Uniwersytetu w Sydney, w Australii, przeprowadził systematyczne badania, które doprowadziły do zrozumienia tego zjawiska:
 kłaczki w pępku składają się głównie z włókien z ubioru zmieszanych z komórkami skóry oraz włosami
 przeciwnie do początkowych hipotez, migrują one do góry (od bielizny), a nie do dołu (z koszul, bluzek czy podkoszulków); ten kierunek jest wynikiem tarcia włosków skóry o majtki
 kobiety mają mniej kłaczków w pępku, ponieważ ich włoski są delikatniejsze i krótsze; odwrotnie wygląda sytuacja u starszych mężczyzn, którzy mają ostrzejsze i liczniejsze włosy
 charakterystyczne niebieskie zabarwienie brudów w pępku jest związane z niebieskimi włóknami często występującymi w odzieży
 paprochy w pępku nie stwarzają żadnego zagrożenia dla zdrowia człowieka.
 Za te badania Karl Kruszelnicki dostał Nagrodę Ig Nobla w 2002 r.
 Graham Barker z Perth w Zachodniej Australii jest wpisany do Księgi rekordów Guinnessa jako posiadacz rekordowo brudnego pępka. Barker akumulował kłaczki przez 20 lat, od 17 stycznia 1984 r. Średnio dziennie akumulował 3,03 miligrama odpadów. Wbrew wynikom badań Kruszelnickiego, brudy pępkowe Barkera miały kolor czerwony, i to mimo tego, że bardzo rzadko nosił czerwone części garderoby.
 Polonica
 Poniższa lista prezentuje laureatów Nagrody Ig Nobla związanych z Polską. Należy ją traktować jedynie jako ciekawostkę. Umieszczenie kogoś na tej liście nie oznacza automatycznie, że jest lub był Polakiem ani że miał polskich przodków, ani że mieszkał na terenie Polski, a jedynie, że miał chociażby incydentalny, nieformalny, niebezpośredni czy wręcz negatywny związek z Polską. Kryterium doboru osób na liście jest inkluzywne, to znaczy, jeżeli autorzy mieli wątpliwość, czy kogoś na tej liście umieścić, czy nie, to decydowali pozytywnie.
 Szczegółowych informacji na temat natury związku z Polską lub Polakami oraz odnośnie do narodowości i przynależności państwowej poszczególnych laureatów należy szukać w odpowiednich biogramach.
 Nagroda w 1993 r. z literatury – dla E. Topola, R. Califfa, F. Van de Werfa, P. W. Armstronga oraz 972 współautorów, za opublikowanie artykułu naukowego z medycyny, w którym liczba autorów jest większa 100 razy od liczby stron artykułu. Autorzy są z następujących krajów: Australia, Belgia, Kanada, Francja, Niemcy, Irlandia, Izrael, Luksemburg, Holandia, Nowa Zelandia, Polska, Hiszpania, Szwajcaria, Stany Zjednoczone, Wielka Brytania.
 Wojciech Kopczuk – nagroda w dziedzinie ekonomii za rok 2001 za pracę na temat związków daty śmierci z podatkiem od spadków.
 Nagrodę z dziedziny literatury w 2009 r. dla policji irlandzkiej za mandaty drogowe wypisywane recydywiście o nazwisku Prawo Jazdy odebrała Polka, Karolina Lewestam.
 W zespole nagrodzonym w dziedzinie medycyny w 2011 r. znalazł się amerykański syn polskiego imigranta, Robert Pietrzak.
 W 2019 r. zespół z Uniwersytetu Technologiczny Nanyang i Uniwersytet Gdański, w którego skład wchodzili Agnieszka Górecka, Aleksandra Urbanek oraz Tomasz Paterek otrzymał nagrodę w dziedzinie biologii za odkrycie, że martwe karaluchy amerykańskie mają inne właściwości magnetyczne, niż żywe.
 W 2020 r. Christopher Watkins, Juan David Leongómez, Jeanne Bovet, Agnieszka Żelaźniewicz, Max Korbmacher, Marco Antônio Corrêa Varella, Ana Maria Fernandez, Danielle Wagstaff i Samuela Bolgan otrzymali nagrodę w kategorii Ekonomia za „próbę oszacowania relacji między nierównością dochodu narodowego w różnych krajach a średnią ilością pocałunków w usta”.
 W 2022 r. Marcin Jasiński, Martyna Maciejewska, Anna Brodziak, Michał Górka, Kamila Skwierawska, Wiesław Jędrzejczak, Agnieszka Tomaszewska, Grzegorz Basak oraz Emilian Snarski z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego otrzymali nagrodę w dziedzinie medycyny za wykazanie, że pacjenci onkologiczni, poddawani radio- i chemioterapii wykazywali mniej szkodliwych skutków ubocznych, jeśli podawano im lody.
 Przypadek Andrieja Gejma
 W historii wystąpił przypadek wręczenia Nagrody Nobla osobie, która wcześniej była laureatem Ig Nobla. Osobą tą był urodzony i wykształcony w ZSRR fizyk pochodzenia brytyjsko-holenderskiego Andriej Gejm, który najpierw w 2000 r. dostał Ig Nobla za badania nad lewitującymi żabami, a potem w 2010 r. Nobla za odkrycie grafenu.
 Zobacz też
 laureaci Nagrody Ig Nobla
 reguła pięciu sekund
 Nagrody Darwina
 Złota Malina
 Przypisy
 Linki zewnętrzne
 Witryna internetowa Nagrody Ig Nobla
 Antynagrody
 Amerykańskie nagrody naukowe


text:
 17.12.2014
 SL
 Uradni list Evropske unije
 L 360/20
 IZVEDBENA UREDBA KOMISIJE (EU) št. 1339/2014
 z dne 16. decembra 2014
 o določitvi standardnih uvoznih vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 EVROPSKA KOMISIJA JE –
 ob upoštevanju Pogodbe o delovanju Evropske unije,
 ob upoštevanju Uredbe (EU) št. 1308/2013 Evropskega parlamenta in Sveta z dne 17. decembra 2013 o vzpostavitvi skupne ureditve trgov kmetijskih proizvodov in razveljavitvi uredb Sveta (EGS) št. 922/72, (EGS) št. 234/79, (ES) št. 1037/2001 in (ES) št. 1234/2007 (1),
 ob upoštevanju Izvedbene uredbe Komisije (EU) št. 543/2011 z dne 7. junija 2011 o določitvi podrobnih pravil za uporabo Uredbe Sveta (ES) št. 1234/2007 za sektorja sadja in zelenjave ter predelanega sadja in zelenjave (2) ter zlasti člena 136(1) Izvedbene uredbe,
 ob upoštevanju naslednjega:
 (1)
 Izvedbena uredba (EU) št. 543/2011 na podlagi izida večstranskih trgovinskih pogajanj urugvajskega kroga določa merila, po katerih Komisija določi standardne vrednosti za uvoz iz tretjih držav za proizvode in obdobja iz dela A Priloge XVI k tej uredbi.
 (2)
 Standardna uvozna vrednost se izračuna vsak delovni dan v skladu s členom 136(1) Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 ob upoštevanju spremenljivih dnevnih podatkov. Zato bi morala ta uredba začeti veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije –
 SPREJELA NASLEDNJO UREDBO:
 Člen 1
 Standardne uvozne vrednosti iz člena 136 Izvedbene uredbe (EU) št. 543/2011 so določene v Prilogi k tej uredbi.
 Člen 2
 Ta uredba začne veljati na dan objave v Uradnem listu Evropske unije.
 Ta uredba je v celoti zavezujoča in se neposredno uporablja v vseh državah članicah.
 V Bruslju, 16. decembra 2014
 Za Komisijo
 V imenu predsednika
 Jerzy PLEWA
 Generalni direktor za kmetijstvo in razvoj podeželja
 (1) UL L 347, 20.12.2013, str. 671.
 (2) UL L 157, 15.6.2011, str. 1.
 PRILOGA
 Standardne uvozne vrednosti za določitev uvozne cene za nekatere vrste sadja in zelenjave
 (EUR/100 kg)
 Oznaka KN
 Oznaka tretje države (1)
 Standardna uvozna vrednost
 0702 00 00
 AL
 55,8
 IL
 97,8
 MA
 87,7
 TN
 139,2
 TR
 110,2
 ZZ
 98,1
 0707 00 05
 EG
 191,6
 TR
 142,8
 ZZ
 167,2
 0709 93 10
 MA
 80,9
 TR
 134,6
 ZZ
 107,8
 0805 10 20
 AR
 35,3
 MA
 68,6
 TR
 59,8
 UY
 32,9
 ZA
 47,2
 ZW
 33,9
 ZZ
 46,3
 0805 20 10
 MA
 64,8
 ZZ
 64,8
 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90
 IL
 95,0
 MA
 75,3
 TR
 76,8
 ZZ
 82,4
 0805 50 10
 TR
 77,1
 ZZ
 77,1
 0808 10 80
 BR
 53,5
 CL
 80,2
 NZ
 90,6
 US
 94,0
 ZA
 143,5
 ZZ
 92,4
 0808 30 90
 CN
 98,5
 TR
 174,9
 US
 173,2
 ZZ
 148,9
 (1) Nomenklatura držav, določena v Uredbi Komisije (EU) št. 1106/2012 z dne 27. novembra 2012 o izvajanju Uredbe (ES) št. 471/2009 Evropskega parlamenta in Sveta o statistiki Skupnosti o zunanji trgovini z državami nečlanicami v zvezi s posodabljanjem nomenklature držav in ozemelj (UL L 328, 28.11.2012, str. 7). Oznaka „ZZ“ predstavlja „druga porekla“.


text:
 27.8.2018
 HU
 Az Európai Unió Hivatalos Lapja
 L 217/3
 A BIZOTTSÁG (EU) 2018/1199 VÉGREHAJTÁSI RENDELETE
 (2018. augusztus 22.)
 az oltalom alatt álló eredetmegjelölések és földrajzi jelzések nyilvántartásába bejegyzett egyik elnevezés termékleírását érintő nem kisebb jelentőségű módosítás jóváhagyásáról („Boudin blanc de Rethel” [OFJ])
 AZ EURÓPAI BIZOTTSÁG,
 tekintettel az Európai Unió működéséről szóló szerződésre,
 tekintettel a mezőgazdasági termékek és az élelmiszerek minőségrendszereiről szóló, 2012. november 21-i 1151/2012/EU európai parlamenti és tanácsi rendeletre (1) és különösen annak 52. cikke (2) bekezdésére,
 mivel:
 (1)
 Az 1151/2012/EU rendelet 53. cikke (1) bekezdésének első albekezdésével összhangban a Bizottság megvizsgálta Franciaország kérelmét, amely az 2036/2001/EK bizottsági rendelet (2) alapján bejegyzett „Boudin blanc de Rethel” oltalom alatt álló földrajzi jelzéshez kapcsolódó termékleírás módosításának jóváhagyására irányul.
 (2)
 A szóban forgó módosítás az 1151/2012/EU rendelet 53. cikkének (2) bekezdése értelmében nem tekinthető kisebb jelentőségűnek, ezért a Bizottság a módosítás iránti kérelmet (3) az említett rendelet 50. cikke (2) bekezdésének a) pontja alapján közzétette az Európai Unió Hivatalos Lapjában.
 (3)
 A Bizottsághoz nem érkezett az 1151/2012/EU rendelet 51. cikke szerinti felszólalási nyilatkozat, ezért a termékleírás módosítását jóvá kell hagyni,
 ELFOGADTA EZT A RENDELETET:
 1. cikk
 A „Boudin blanc de Rethel” (OFJ) elnevezéshez kapcsolódó termékleírásnak az Európai Unió Hivatalos Lapjában közzétett módosítása jóváhagyásra kerül.
 2. cikk
 Ez a rendelet az Európai Unió Hivatalos Lapjában való kihirdetését követő huszadik napon lép hatályba.
 Ez a rendelet teljes egészében kötelező és közvetlenül alkalmazandó valamennyi tagállamban.
 Kelt Brüsszelben, 2018. augusztus 22-én.
 a Bizottság részéről,
 az elnök nevében,
 Pierre MOSCOVICI
 a Bizottság tagja
 (1) HL L 343., 2012.12.14., 1. o.
 (2) A Bizottság 2036/2001/EK rendelete (2001. október 17.) egyes neveknek a mezőgazdasági termékek és élelmiszerek földrajzi jelzéseinek és eredetmegjelöléseinek oltalmáról szóló 2081/92/EGK tanácsi rendeletben foglalt, oltalom alatt álló földrajzi jelzések és eredetmegjelölések nyilvántartásába való bejegyzéséről szóló 2400/96/EK rendelet mellékletének kiegészítéséről (HL L 275., 2001.10.18., 9. o.).
 (3) HL C 97., 2018.3.15., 13. o.


text:
Jazykoveda alebo lingvistika je veda skúmajúca (spravidla prirodzený) jazyk. Skúma ho z hľadiska jeho jednotiek, stavby, funkcií a vývinu.
 Pojem lingvistika (franc. linguistique, z lat. lingua = jazyk) zaviedol švajčiarsky jazykovedec a štrukturalista Ferdinand de Saussure na odlíšenie od dovtedajšej filológie (pozri dole) majúcej trocha iné zameranie.
 Články a skupiny článkov k jazykovede vo Wikipédii
 Pozri::Kategória:Jazykoveda
 Členenia
 Jednoduché členenie
 všeobecná jazykoveda: zaoberá sa princípmi budovania jazyka
 jazykoveda jednotlivých jazykov a skupín jazykov (napr. slovakistika a slavistika)
 textová jazykoveda: skúma stavbu textu
 sémantika
 disciplíny uplatňujúce poznatky iných vedných odborov:
 etnolingvistika a jazykový zemepis
 matematická lingvistika
 neurolingvistika
 psycholingvistika
 sociolingvistika – skúma vzťah spoločnosti a jazyka.
 lingvokulrológia
 etnopsychongvistika
 politická lingvistika (ako jedna z novších)
 a iné
 Podrobné členenie
 Všeobecná lingvistika
 Synchrónna lingvistika (Opisná lingvistika): skúma jazyk ako systém fungujúci v istom časovom priereze (synchrónia). Osamostatnila sa po vystúpení F. de Saussura. Delí sa na:
 fonetika
 fonológia (vrátane fonotaktiky)
 ortoepia - súhrn pravidiel spisovnej výslovnosti.
 ortografia - súhrn pravidiel správneho pravopisu.
 gramatika:
 morfológia alebo tvaroslovie skúma gramatické tvary slov, ich zmeny.
 syntax
 lexikológia - náuka o slovnej zásobe, jej vývine, význame, rozdelení, dynamike. (vrátane frazeológie): pozri aj Slovná zásoba
 sémantika
 štylistika - skúma funkčné využívanie jazykových a mimojazykových výrazových prostriedkov v konkrétnych prejavoch.
 Diachrónna lingvistika: skúma jazyky v historickom vývine (diachrónia):
 Historicko-porovnávajúca jazykoveda
 Dejiny jednotlivých jazykov
 Etymológia
 Aplikovaná lingvistika:
 experimentálna fonetika
 teória prekladu
 teória vyučovania cudzích jazykov
 lexikografia
 klinická lingvistika
 interlingvistika:skúmanie aspektov medzinárodnej jazykovej komunikácie
 niekedy aj: sociolingvistika, psycholingvistika, štylistika
 Špeciálne disciplíny:
 typológia a kontrastívna lingvistika
 kontrastívna a konfrontačná lingvistika
 sociolingvistika, antropologická lingvistika, lingvistika antropológie
 etnolingvistika a jazykový zemepis (geolingvistika)
 dialektológia a areálna lingvistika
 Interdisciplinárny výskum jazykov:
 filozofia jazyka resp. psycholingvistika
 neurolingvistika
 inžinierska lingvistika
 Moderné členenie
 Kontextuálna lingvistika je štúdium toho, "ako jazyk zapadá do okolitého sveta"; zahŕňa filozofiu jazyka resp. psycholingvistiku, neurolingvistiku, sociolingvistiku, antropologickú lingvistiku, lingvistiku antropológie, klinickú lingvistiku, vývinovú lingvistiku, kognitívne vedy, rétoriku a pod.
 Nezávislá lingvistika je štúdium čisto len jazyka ako takého bez vonkajších faktorov, čiže ostatné jazykovedné odbory
 Členenie z hľadiska metód
 kvalitatívna lingvistika (systémová l., štruktúrna l.): používa tzv. systémový prístup
 algebrická lingvistika : transformačná gramatika, pozri napr. Noam Chomsky
 kvantitatívna lingvistika (štatistická lingvistika): časť matematickej lingvistiky
 Niektoré združujúce pomenovania
 Matematická lingvistika je súhrnný názov pre kvantitatívnu, algebrickú a príp. aj strojovú (komputačnú) lingvistiku.
 Semiotika zahŕňa syntax, sématiku a pragmatiku.
 Filológia má aspoň štyri definície:
 (nevedecká) vedná disciplína zaoberajúca sa všeobecne jazykom a jeho produktami; zahŕňa jazykovedu a náuku o literatúre
 (vedecká širšia) vedný odbor skúmajúci texty istého jazyka (z hľadiska jazyka, literárnych vlastností a kultúrnohistorického obsahu)
 (vedecká užšia) jazykovedná disciplína, ktorá skúma jazykové prejavy (príp. aj jazykové systémy), ale na ich interpretáciu využíva poznatky a postupy literárnej vedy, histórie, filozofie, etnografie a archeológie
 (nepresná) = jazykoveda
 Pojem teoretická jazykoveda sa v zásade používa ako opak aplikovanej jazykovedy, niekedy však ako synonymum len pre synchrónnu jazykovedu, alebo len pre všeobecnú jazykovedu.
 Iné projekty
 Literatúra
 Mistrík, J.: Štylistika. Bratislava: SPN 1997.
 Bujalka, A – Dubníček, J.: Slovenský jazyk II. Morfológia. Bratislava: UK 2002.
 Dolník,J.: Lexikológia. Bratislava: UK 2003.
 Pravidlá slovenského pravopisu. Bratislava: Veda 2000.
 Kráľ,A.: Pravidlá slovenskej výslovnosti. Bratislava: SPN 1997.
 Externé odkazy
 JÚĽŠ SAV: Slovenskí jazykovedci


text:
De philharmonie zuidnederland is een symfonieorkest in de Zuid-Nederlandse provincies Zeeland, Noord-Brabant en Limburg. Het orkest is gevestigd in twee hoofdlocaties: Eindhoven en Maastricht.
 Het orkest ontstond in april 2013 uit een fusie van het Brabants Orkest en het Limburgs Symfonieorkest. Het wegvallen van een groot deel van de overheidssubsidie als gevolg van de bezuinigingen op de culturele sector door het kabinet-Rutte I was de voornaamste reden voor de noodgedwongen fusie.
 In 2015 werd de Russische dirigent Dmitri Liss benoemd tot chef-dirigent met een contract voor drie jaar met ingang van het seizoen 2016-2017. vanaf 1 september 2021 is de Brit Duncan Ward chef-dirigent.
 In 2021 werd bekend dat het orkest zijn Maastrichtse vestiging in het Theater aan het Vrijthof zal inruilen voor de deels leegstaande Sint-Theresiakerk.
 Externe links
 philharmoniezuidnederland.nl
 Nederlands symfonieorkest


text:
 15.1.2011
 LT
 Europos Sąjungos oficialusis leidinys
 C 13/26
 2010 m. rugsėjo 1 d. pareikštas ieškinys byloje Maftah prieš Europos Komisiją
 (Byla T-101/09)
 ()
 2011/C 13/51
 Proceso kalba: anglų
 Šalys
 Ieškovas: Elmabruk Maftah (Londonas, Jungtinė Karalystė), atstovaujamas baristerio E. Grieves ir solisitoriaus A. McMurdie
 Atsakovė: Europos Komisija
 Ieškovės reikalavimai
 —
 Panaikinti Reglamentą (EB) Nr. 1330/2008 (1) tiek, kiek jis susijęs su ieškovu.
 —
 Nurodyti atsakovei nedelsiant išbraukti ieškovo pavardę iš šio reglamento priedo.
 —
 Nurodyti atsakovei ir (arba) Europos Sąjungos Tarybai padengti ne tik savo, bet ir ieškovo patirtas išlaidas ir atlyginti bet kokias sumas, kurias Europos Sąjungos Teisingumo Teismo kasa avansu išmokėjo nemokamai teisinei pagalbai suteikti.
 Ieškinio pagrindai ir pagrindiniai argumentai
 Šiuo ieškiniu ieškovas, remdamasis SESV 263 straipsniu, prašo panaikinti Komisijos reglamentą (EB) Nr. 1330/2008 tiek, kiek ieškovo pavardė yra įtraukta į asmenų ir subjektų, kuriems nustatomos tam tikros ribojančios priemonės, sąrašą.
 Grįsdamas savo ieškinį, ieškovas nurodo šiuos pagrindus:
 Pirma, Komisija savarankiškai jokiu momentu nesvarstė ieškovo įtraukimo į Reglamento (EB) Nr. 881/2002 (2) I priedą pagrindo ir nepareikalavo jokių tokio įtraukimo priežasčių ar įrodymų.
 Be to, Komisija nepateikė ieškovui jokių motyvų, nenurodė jokių tinkamų jo įtraukimą į Reglamento (EB) Nr. 881/2002 I priedą pateisinančių motyvų ir pažeidė jo teisę į veiksmingą teisminę gynybą, teisę į gynybą ir nuosavybės teises pagal Europos žmogaus teisių konvenciją.
 Galiausiai, nuolatinis jo įtraukimas į Reglamento (EB) Nr. 881/2002 I priedą yra neracionalus, nes: i) nebuvo ir nėra jokių priežasčių, kurios tenkintų įtraukimo į I priedą kriterijus, ii) Jungtinės Karalystės vyriausybės nuomone, ieškovas nebeatitinka šių kriterijų ir iii) remiantis specializuoto Jungtinės Karalystės teismo sprendimais, Libijos islamistų kovotojų grupuotė nebuvo susijungusi su Al-Qaida tinklu ir(arba) nebūtinai kiekvienas asmuo, susijęs su Libijos islamistų kovotojų grupuote, yra smurtinės pasaulinės Al-Qaida džihado ideologijos šalininkas.
 (1) 2008 m. gruodžio 22 d. Komisijos reglamentas (EB) Nr. 1330/2008, 103-iąjį kartą iš dalies keičiantis Tarybos reglamentą (EB) Nr. 881/2002, nustatantį tam tikras specialias ribojančias priemones, taikomas tam tikriems asmenims ir subjektams, susijusiems su Usama bin Ladenu, Al-Qaida tinklu ir Talibanu (OL L 345, 2008, p. 60).
 (2) 2002 m. gegužės 27 d. Tarybos Reglamentas (EB) Nr. 881/2002, nustatantis tam tikras specialias ribojančias priemones, taikomas tam tikriems asmenims ir subjektams, susijusiems su Usama bin Ladenu, Al-Qaida tinklu ir Talibanu, ir panaikinantis Tarybos reglamentą (EB) Nr. 467/2001, uždraudžiantį tam tikrų prekių ir paslaugų eksportą į Afganistaną, sustiprinantį skrydžių uždraudimą ir pratęsiantį Afganistano Talibano lėšų ir kitų finansinių išteklių įšaldymą (OL L 139, 2002, p. 9).


text:
 Anunţ juridic important
 |
 22004D0180
 Jurnalul Oficial L 133 , 26/05/2005 p. 0042 - 0043
 20041216Decizia nr. 180/2004 a Comitetului mixt al SEEdin 16 decembrie 2004de modificare a Protocolului 31 la Acordul SEE privind cooperarea în domenii specifice în afara celor patru libertățiCOMITETUL MIXT AL SEE,având în vedere Acordul privind Spațiul Economic European, astfel cum a fost modificat prin Protocolul de adaptare a Acordului privind Spațiul Economic European, denumit în continuare "acordul", în special articolele 86 și 98,întrucât:(1) Protocolul 31 la acord a fost modificat prin Decizia nr. 90/2004 a Comitetului mixt al SEE din 8 iunie 2004 [1].(2) Este oportună încurajarea cooperării corespunzătoare a părților contractante la acord în domeniile care fac obiectul activităților întreprinderii comune Galileo, înființată prin Regulamentul (CE) nr. 876/2002 al Consiliului din 21 mai 2002 [2].(3) Prin urmare, Protocolul 31 la acord ar trebui modificat pentru a permite punerea în aplicare a acestei cooperări,DECIDE:Articolul 1În Protocolul 31 la acord, la articolul 1 (Cercetare și dezvoltare tehnică) după alineatul (7) se inserează următorul alineat:"(8) Părțile contractante încurajează cooperarea corespunzătoare între organizațiile competente, instituțiile și alte organisme de pe teritoriile lor respective în cazul în care aceasta ar contribui la consolidarea și extinderea cooperării în domeniile care fac obiectul activităților întreprinderii comune Galileo [***].Articolul 2Prezenta decizie intră în vigoare în ziua următoare ultimei notificări către Comitetul mixt al SEE, în conformitate cu articolul 103 alineatul (1) din acord [****].Articolul 3Prezenta decizie se publică în secțiunea SEE și în suplimentul SEE ale Jurnalului Oficial al Uniunii Europene.Adoptată la Bruxelles, 16 decembrie 2004.Pentru Comitetul mixt al SEEPreședinteleKjartan Jóhannsson[1] JO L 349, 25.11.2004, p. 52.[2] JO L 138, 28.5.2002, p. 1.[***] 32002 R 0876: Regulamentul (CE) nr. 876/2002 al Consiliului din 21 mai 2002 de constituire a întreprinderii comune Galileo."[****] Nu au fost semnalate obligații constituționale.--------------------------------------------------


text:
 27.10.2014
 RO
 Jurnalul Oficial al Uniunii Europene
 C 380/24
 Acțiune introdusă la 15 septembrie 2014 – Belgia/Comisia
 (Cauza T-664/14)
 2014/C 380/31
 Limba de procedură: franceza
 Părțile
 Reclamant: Regatul Belgiei (reprezentanți: C. Pochet și J.-C. Halleux, agenți, asistați de J. Meyers, avocat)
 Pârâtă: Comisia Europeană
 Concluziile
 Reclamantul solicită Tribunalului:
 —
 anularea articolului 2 alineatul (4) din Decizia Comisiei Europene C(2014) 1021 din 3 iulie 2014 privind schema de garantare care protejează acțiunile membrilor persoane fizice ai cooperativelor financiare în cazul SA.33927;
 —
 obligarea Comisiei la plata cheltuielilor de judecată.
 Motivele și principalele argumente
 În susținerea acțiunii, reclamantul invocă un motiv unic întemeiat pe o încălcare de către Comisie a articolelor 107 TFUE și 108 TFUE, precum și a principiului proporționalității, întrucât decizia menționată ar impune Belgiei, în plus față de obligația de a recupera ajutorul de la societățile cooperative beneficiare, interdicția de a efectua orice plată persoanelor fizice protejate prin garanție.


text:
 16.9.2010
 SK
 Úradný vestník Európskej únie
 L 244/20
 ROZHODNUTIE SPOLOČNÉHO VÝBORU EHP
 č. 68/2010
 z 11. júna 2010,
 ktorým sa mení a dopĺňa príloha II (Technické predpisy, normy, skúšky a certifikácia) a príloha XIII (Doprava) k Dohode o EHP
 SPOLOČNÝ VÝBOR EHP,
 so zreteľom na Dohodu o Európskom hospodárskom priestore zmenenú a doplnenú protokolom, ktorým sa upravuje Dohoda o Európskom hospodárskom priestore, ďalej len „dohoda“, a najmä na jej článok 98,
 keďže:
 (1)
 Príloha II k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím Spoločného výboru EHP č. 80/2009 z 3. júla 2009 (1).
 (2)
 Príloha XIII k dohode bola zmenená a doplnená rozhodnutím Spoločného výboru EHP č. 51/2010 z 30. apríla 2010 (2).
 (3)
 Smernica Komisie 2009/26/ES zo 6. apríla 2009, ktorou sa mení a dopĺňa smernica Rady 96/98/ES o vybavení námorných lodí (3), sa má začleniť do dohody.
 (4)
 Smernica Komisie 2001/53/ES z 10. júla 2001, ktorou sa mení a dopĺňa smernica Komisie 96/98/ES o vybavení námorných lodí (4) a smernica Európskeho parlamentu a Rady 2002/84/ES z 5. novembra 2002, ktorou sa menia a dopĺňajú smernice o námornej bezpečnosti a o zabránení znečisťovaniu z lodí (5), boli začlenené do prílohy XIII k dohode, ale mali by byť začlenené aj do prílohy II,
 ROZHODOL TAKTO:
 Článok 1
 Do bodu 1 (smernica Rady 96/98/ES) kapitoly XXXII prílohy II k dohode sa dopĺňajú tieto zarážky:
 „—
 32001 L 0053: smernica Komisie 2001/53/ES z 10. júla 2001 (Ú. v. ES L 204, 28.7.2001, s. 1),
 —
 32002 L 0084: smernica Európskeho parlamentu a Rady 2002/84/ES z 5. novembra 2002 (Ú. v. ES L 324, 29.11.2002, s. 53),
 —
 32009 L 0026: smernica Komisie 2009/26/ES zo 6. apríla 2009 (Ú. v. EÚ L 113, 6.5.2009, s. 1).“
 Článok 2
 Do bodu 56d (smernica Rady 96/98/ES) prílohy XIII k dohode sa dopĺňa táto zarážka:
 „—
 32009 L 0026: smernica Komisie 2009/26/ES zo 6. apríla 2009 (Ú. v. EÚ L 113, 6.5.2009, s. 1).“
 Článok 3
 Znenie smernice 2009/26/ES v islandskom a nórskom jazyku, ktoré sa uverejní v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie, je autentické.
 Článok 4
 Toto rozhodnutie nadobúda účinnosť 12. júna 2010 pod podmienkou, že Spoločnému výboru EHP boli doručené všetky oznámenia podľa článku 103 ods. 1 dohody (6).
 Článok 5
 Toto rozhodnutie sa uverejní v oddiele EHP Úradného vestníka Európskej únie a v dodatku EHP k Úradnému vestníku Európskej únie.
 V Bruseli 11. júna 2010
 Za Spoločný výbor EHP
 predseda
 Alan SEATTER
 (1) Ú. v. EÚ L 277, 22.10.2009, s. 31.
 (2) Ú. v. EÚ L 181, 15.7.2010, s. 19.
 (3) Ú. v. EÚ L 113, 6.5.2009, s. 1.
 (4) Ú. v. ES L 204, 28.7.2001, s. 1.
 (5) Ú. v. ES L 324, 29.11.2002, s. 53.
 (6) Ústavné požiadavky neboli oznámené.


text:
 20.9.2014
 CS
 Úřední věstník Evropské unie
 L 278/4
 ZÁVĚREČNÝ AKT
 mezi Evropskou unií a Evropským společenstvím pro atomovou energii a jejich členskými státy na jedné straně a Ukrajinou na straně druhé, pokud jde o Dohodu o přidružení
 Zástupci:
 BELGICKÉHO KRÁLOVSTVÍ,
 BULHARSKÉ REPUBLIKY,
 ČESKÉ REPUBLIKY,
 DÁNSKÉHO KRÁLOVSTVÍ,
 SPOLKOVÉ REPUBLIKY NĚMECKO,
 ESTONSKÉ REPUBLIKY,
 IRSKA,
 ŘECKÉ REPUBLIKY,
 ŠPANĚLSKÉHO KRÁLOVSTVÍ,
 FRANCOUZSKÉ REPUBLIKY,
 CHORVATSKÉ REPUBLIKY,
 ITALSKÉ REPUBLIKY,
 KYPERSKÉ REPUBLIKY,
 LOTYŠSKÉ REPUBLIKY,
 LITEVSKÉ REPUBLIKY,
 LUCEMBURSKÉHO VELKOVÉVODSTVÍ,
 MAĎARSKA,
 REPUBLIKY MALTA,
 NIZOZEMSKÉHO KRÁLOVSTVÍ,
 RAKOUSKÉ REPUBLIKY,
 POLSKÉ REPUBLIKY,
 PORTUGALSKÉ REPUBLIKY,
 RUMUNSKA,
 REPUBLIKY SLOVINSKO,
 SLOVENSKÉ REPUBLIKY,
 FINSKÉ REPUBLIKY,
 ŠVÉDSKÉHO KRÁLOVSTVÍ,
 SPOJENÉHO KRÁLOVSTVÍ VELKÉ BRITÁNIE A SEVERNÍHO IRSKA,
 EVROPSKÉ UNIE,
 EVROPSKÉHO SPOLEČENSTVÍ PRO ATOMOVOU ENERGII
 na jedné straně a
 UKRAJINY,
 na straně druhé,
 dále společně jen „signatáři“,
 kteří se sešli v Bruselu dne dvacátého sedmého června roku dva tisíce čtrnáct,
 k podpisu těch částí Dohody o přidružení mezi Evropskou unií a Evropským společenstvím pro atomovou energii a jejich členskými státy na jedné straně a Ukrajinou na straně druhé (dále jen „dohoda“), které nebyly podepsány dne 21. března 2014,
 připomínají, že na summitu konaném v Bruselu dne 21. března 2014 podepsali znění těchto politických ustanovení dohody:
 1.
 Preambule
 2.
 Článek 1
 3.
 Hlavy I, II a VII.
 Signatáři přistoupili k podpisu těchto ustanovení dohody:
 —
 hlav III, IV, V a VI a souvisejících příloh a protokolů,
 a potvrzují, že dohoda tvoří jediný akt.
 Signatáři se dohodli, že se čl. 486 odst. 4 dohody o prozatímním provádění použije na odpovídající části dohody podle tohoto závěrečného aktu.
 Signatáři souhlasí s tím, aby se dohoda uplatnila na celém území Ukrajiny, jak je uznáno mezinárodním právem, a aby byly zahájeny konzultace za účelem stanovení účinků dohody, pokud jde o protiprávně anektovaná území Autonomní republiky Krym a města Sevastopolu, nad nimiž ukrajinská vláda v současné době nevykonává faktickou kontrolu.
 V Bruselu dne dvacátého sedmého června roku dva tisíce čtrnáct


text:
 6.8.2011
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 232/14
 Begäran om förhandsavgörande framställd av Fővárosi Ítélőtábla (Ungern) den 11 maj 2011 — Észak-dunántúli Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság, Hochtief Construction AG Magyarországi Fióktelepe mot Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság
 (Mål C-218/11)
 2011/C 232/23
 Rättegångsspråk: ungerska
 Hänskjutande domstol
 Fővárosi Ítélőtábla
 Parter i målet vid den nationella domstolen
 Klagande: Észak-dunántúli Környezetvédelmi és Vízügyi Igazgatóság (Édukövízig), Hochtief Construction AG Magyarországi Fióktelepe
 Motpart: Közbeszerzések Tanácsa Közbeszerzési Döntőbizottság
 Intervenienter: Vegyépszer Építő és Szerelő Zrt. och MÁVÉPCELL Kft.
 Tolkningsfrågor
 1.
 Kan bestämmelsen om att miniminivåerna för den kapacitet som krävs enligt artikel 44.2 i direktiv 2004/18/EG (1) ska vara förenliga med artikel 47.1 b i direktivet tolkas så, att de upphandlande myndigheterna har rätt att koppla ihop miniminivåerna för kapaciteten med ett enda kriterium i den bokföringshandling (balansräkning) som de valt för att kontrollera den ekonomiska och finansiella ställningen?
 2.
 Om den första frågan besvaras jakande önskas även besked i frågan huruvida det villkor om förenlighet som föreskrivs i nämnda artikel 44.2 i direktivet även är uppfyllt beträffande en uppgift (resultatet för räkenskapsåret) — som valts för att bedöma miniminivån för kapaciteten — vars innebörd skiljer sig åt beroende på bokföringsbestämmelserna i de olika medlemsstaterna.
 3.
 Räcker det, för att avhjälpa svårigheterna med de olikheter som säkerligen finns mellan medlemsstaterna, att den upphandlande myndigheten, förutom de handlingar som valts för att styrka den ekonomiska och finansiella ställningen, säkerställer att det är möjligt att åberopa externa resurser (artikel 47.3) eller är denna myndighet skyldig att säkerställa att nämnda ställning kan styrkas på annat sätt, för att nämnda villkor ska vara uppfyllt beträffande samtliga handlingar som myndigheten har valt (artikel 47.5)?
 (1) Europaparlamentets och rådets direktiv 2004/18/EG av den 31 mars 2004 om samordning av förfarandena vid offentlig upphandling av byggentreprenader, varor och tjänster (EUT L 134, s. 114).


text:
Ainaži ir pilsēta Latvijā, Limbažu novadā, pie pašas Igaunijas robežas Baltijas jūras krastā, no Rīgas. Robežojas ar Ainažu un Salacgrīvas pagastiem un Igaunijas Pērnavas apriņķa Hēdemēstes pagastu.
 Nosaukums
 1638. gada vācu rakstos šī apdzīvotā vieta saukta par Dorf Haynisch, vēlāk vienkārši Haynasch. Citos rakstu avotos sastopams arī nosaukums Ainiži. Jānis Endzelīns uzskatīja, ka pilsētas nosaukums cēlies no lībiešu vārda āina vai igauņu vārda hain — 'siens' vai hainastee — 'ceļš', kas iebraukts vedot sienu no jūrmalas pļavām. Pastāv teorija, ka pilsēta savu vārdu ieguvusi no lībiešu vārda ainagi, kas nozīmē — vientuļš.
 Vēsture
 Pilsēta izveidojusies sena lībiešu zvejnieku ciemata vietā. Oficiālos dokumentos Ainažu vārds pirmoreiz parādās 1564. gadā kā kroņa īpašums. Vēlāk tas nonāk Svētciema muižas pārvaldē. 1800. gadā Ainažu ciemu ar zemi atdala no ieķīlātās Svētciema muižas un tas nonāk Mazstraupes īpašnieku baronu Meijendorfu īpašumā.
 19. gadsimta otrajā pusē Kurzemes un Vidzemes zvejnieku ciemos bija daudz lēta darbaspēka. Tuvējie meži, kuros auga daudz mastu priedes, deva materiālu kuģu būvei. Tādēļ šeit attīstījās kuģu būvniecība un rosīga tirdzniecība.
 Ainažos tika nodibināta pirmā jūrskola Latvijā, kuru 1864. gadā pēc Krišjāņa Valdemāra ierosinājuma nodibināja tālbraucējs kapteinis Kristiāns Dāls. Mācības bija bezmaksas un notika latviešu, igauņu, vēlāk arī krievu valodās. Izvērsās kuģu būvniecība. Jūrskola pastāvēja 50 gadus, līdz Pirmajam pasaules karam. 1880.-1890. gados ik gadu skolu beidza 20—30 tālbraucēju stūrmaņu un kapteiņu.
 Ainažu miests dibināts 1869. gadā. No 1900. līdz 1905. gadam Ainažos uzbūvēja Ainažu ostu. 1912. gadā tika atklāta dzelzceļa līnija Ainaži—Valmiera—Smiltene. Caur ostu Vidzemes saimniecības eksportēja graudus, linus un citas preces. Pilsētas budžetu papildināja arī nodokļi no kuģu un dzelzceļa kravām. Jūrskola pastāvēja līdz Pirmajam pasaules karam.
 Pirmā pasaules kara laikā no 1915. gada jūnija līdz 1916. gada aprīlim Ainažos dislocējās Krievijas armijas 431. Tihvinas pulka štābs, kas aizsargāja Rīgas līča piekrasti. Lai nodrošinātos pret vācu desantu, krasta līnija tika nostiprināta ar aizsardzības būvēm, tilti mīnēti, dzelzceļš nojaukts, bet Ainažu ostas infrastruktūra (tostarp ostā atrodošies kuģi) — iznīcināti. 1917. gada decembra beigās Ainažus bombardēja 7 vācu aeroplāni. 1917. gada 13. oktobrī vācu kuģu eskadra divas stundas bombardēja piekrasti. Cēsu kauju laikā 1919. gada 23. jūnijā igauņu mīnukuģis "Wambola" Ainažu ostā izcēla desantu, lai sagrābtu landesvēra bruņuvilcienu.
 Pēc kara jūrskolas ēkā novietojās ostas valde un pamatskola. 1920. gadā Kā Ainažu miests tika apstiprināts kā patstāvīga pašvaldības vienība, bet 1926. gadā Ainažiem piešķīra pilsētas tiesības. Lai gan 1920.—1930. gados tika veikti darbi, lai Ainažu ostu atdzīvinātu (atjaunots viļņlauzis, ostas akvatorija tika atbrīvota no nogrimušo kuģu vrakiem un padziļināta, uzcelta bāka u.c.), tas izdevās tikai daļēji. Kuģi ostā joprojām nevarēja piestāt pie piestātnes, to kravas nācās pārkraut uz baržām ar velkoņu palīdzību. Piemēram, tādā veidā Staiceles papīra fabrikai tika piegādātas akmeņogles.
 Lielus postījumus Ainažiem nodarīja arī Otrais pasaules karš — 1944. gadā Ainažus bombardēja Sarkanās armijas pikējošie bumbvedēji, bet atkāpjoties Vērmahta karaspēks izpostīja ostas infrastruktūru. Lai gan pēc kara osta tika daļēji atjaunota, uzplaukumu pilsēta vairs nepiedzīvoja. Līdz ar Pērnavas ostas izbūvi Ainažu osta savu ekonomisko nozīmi sāka zaudēt.
 Daba
 Ainažiem pakļautās teritorijas reljefu veido Piejūras zemiene. Ainažu rietumpusē ir garš aizsalstošas jūras krasts, kur ietek tikai Blusupīte. Savdabīga ir Ainažu jūrmala — posmā starp Ainažiem un Kuivižiem gar jūras krastu plešas 100 līdz 300 metrus plata randu pļavu josla.
 Lielā pārsvarā meži, uz Igaunijas pusi sākas lieli purvi. Tūristiem interesants rajons saistās ar Salacu, kas, tekot no austrumiem, pie Mērniekiem pagriežas uz dienvidiem. Šajā 14 km garajā posmā Salaca vēl ir strauja, kritums pa metram uz 1 km, vietām straujgabali — "tači", vairākās vietās klintis.
 Iedzīvotāji
 Ainaži ir Vidzemes mazākā pilsēta (655 iedzīvotāju 2020. gadā). Apmēram puse no Ainažu iedzīvotājiem ir darbspējīgā vecumā.
 Reliģija
 Pilsētā darbojas ev.-lut. draudze, baptistu draudze, kas dibināta 1991. gadā. Sv. Arsēnija pareizticīgo draudze pēc gandrīz 40 gadiem 1995. gadā atguva savu dievnamu. Tā atjaunošanas iniciatore 1990. gadā bija a/s "Ainaži", pēc tam ar sponsoru atbalstu darbus turpināja pilsētas pašvaldība.
 Apskates vietas
 Ainažu bāka
 Ainažu baptistu lūgšanu nams
 Ainažu jūrskolas muzejs
 Ainažu muiža
 Ainažu pareizticīgo baznīca
 Ainažu parks
 Ainažu skatu tornis
 Bijusī Ainažu stacija
 Ainažu ugunsdzēsības muzejs
 Ainažu vecie spīķeri
 Ainažu Ziemeļu mols
 Piemineklis Baltā saule
 Randu pļavas
 Veides pils
 Ziemeļvidzemes biosfēras rezervāts
 Attēlu galerija
 Atsauces
 Ārējās saites
 Ainaži Vietas.lv
 Vidzeme
 Latvijas pilsētas