text:
PROCEDURĂ din 5 noiembrie 2018 - iLegis
 PROCEDURĂ din 5 noiembrie 2018
 PROCEDURĂ din 5 noiembrie 2018pentru aplicarea vizei anuale a autorizaţiei de mediu şi autorizaţiei integrate de mediu
 Publicat în MONITORUL OFICIAL nr. 967 din 15 noiembrie 2018Data intrării în vigoare 15-11-2018
 Aprobată prin Ordinul nr. 1.171 din 5 noiembrie 2018, publicat în Monitorul Oficial, Partea I, nr. 967 din 15 noiembrie 2018.Capitolul I Dispoziţii generale
 Prezenta procedură reglementează condiţiile de solicitare, de aplicare sau de respingere a vizei anuale a autorizaţiei de mediu şi autorizaţiei integrate de mediu.Capitolul II Autorităţi competenteArticolul 2
 (1) Viza anuală se aplică sau se respinge de către Ministerul Mediului şi, respectiv, Administraţia Rezervaţiei Biosferei „Delta Dunării“ pentru autorizaţiile de mediu şi autorizaţiile integrate de mediu care intră în sfera de competenţă a acestora.(2) Viza anuală pentru autorizaţiile de mediu şi autorizaţiile integrate de mediu care nu intră în sfera de competenţă a Ministerului Mediului şi Administraţiei Rezervaţiei Biosferei „Delta Dunării“ se aplică de către Agenţia Naţională pentru Protecţia Mediului sau se deleagă de către aceasta către agenţiile pentru protecţia mediului prin decizie a preşedintelui Agenţiei Naţionale pentru Protecţia Mediului.
 Capitolul III Solicitarea, aplicarea sau respingerea vizei anualeArticolul 3
 (1) Pentru obţinerea vizei anuale, titularul activităţii este obligat să solicite aplicarea vizei anuale la autoritatea competentă pentru protecţia mediului emitentă a autorizaţiei de mediu sau autorizaţiei integrate de mediu, prin depunerea următoarelor documente:a) cererea conform modelului prevăzut în anexa nr. 1 la prezenta procedură;b) raportul anual de mediu, după caz;c) declaraţia pe propria răspundere că desfăşoară activitatea în aceleaşi condiţii pentru care a fost emisă autorizaţia de mediu sau autorizaţia integrată de mediu şi că nu au intervenit schimbări care să afecteze condiţiile stabilite prin autorizaţie, conform modelului prevăzut în anexa nr. 2 la prezenta procedură.(2)
 Titularul va solicita obţinerea vizei, în fiecare an, cu minimum 60 de zile înainte de ziua şi luna în care a fost emisă autorizaţia de mediu sau autorizaţia integrată de mediu.Articolul 4
 (1) În termen de 10 zile de la înregistrarea solicitării la autoritatea emitentă a actului de reglementare, autoritatea publică competentă pentru protecţia mediului verifică documentaţia depusă şi stabileşte data verificării amplasamentului.(2) Autoritatea competentă pentru protecţia mediului efectuează vizita de amplasament, în prezenţa titularului sau a împuternicitului acestuia, şi întocmeşte procesul-verbal de verificare a amplasamentului, conform modelului din anexa nr. 3 la prezenta procedură.(3) În cazul în care în urma vizitei de amplasament se constată concordanţa între autorizaţia de mediu sau autorizaţia integrată de mediu, după caz, şi amplasamentul/amplasamentele unde îşi desfăşoară activitatea, autoritatea competentă pentru protecţia mediului întocmeşte procesul-verbal de verificare a amplasamentului şi, în termen de 3 zile, va emite decizia de aplicare a vizei anuale.(4) În cazul în care în urma vizitei de amplasament se constată necorelări între autorizaţia de mediu sau autorizaţia integrată de mediu, după caz, şi amplasamentul/amplasamentele unde îşi desfăşoară activitatea titularul, autoritatea competentă pentru protecţia mediului întocmeşte procesul-verbal de verificare a amplasamentului şi acordă un termen de maximum 30 de zile în vederea corelării datelor din teren cu autorizaţia de mediu sau autorizaţia integrată de mediu. După trecerea acestui termen în cazul în care titularul nu va corela datele din procesul-verbal de verificare a amplasamentului cu autorizaţia de mediu sau autorizaţia integrată de mediu, autoritatea competentă pentru protecţia mediului, în termen de maximum 3 zile, va întocmi decizia motivată de respingere a vizei anuale şi va înştiinţa Garda Naţională de Mediu în vederea aplicării prevederilor legale.(5)
 În cazul în care în termenul acordat, prevăzut la alin. (4), titularul îndeplineşte cerinţele menţionate, autoritatea competentă pentru protecţia mediului vizitează amplasamentul şi întocmeşte un nou proces-verbal de verificare a amplasamentului şi, în termen de 3 zile, va emite decizia de aplicare a vizei anuale.Articolul 5
 (1) Aplicarea sau respingerea vizei anuale a autorizaţiei de mediu sau autorizaţiei integrate de mediu se realizează prin ordin al ministrului mediului pentru activităţile a căror reglementare intră în competenţa Ministerului Mediului, respectiv prin decizie a conducătorului autorităţii publice pentru protecţia mediului competente, conform modelului din anexa nr. 4 la prezenta procedură.(2) Ordinul de ministru, respectiv decizia devin anexă la autorizaţia de mediu sau autorizaţia integrată de mediu şi fac parte integrantă din aceasta.(3) Decizia privind viza anuală se afişează la loc vizibil de către titularul autorizaţiei de mediu sau autorizaţiei integrate de mediu.Articolul 6
 Autorizaţiile de mediu si autorizaţiile integrate de mediu pentru care nu se obţine viza anuală îşi încetează efectele juridice.Articolul 7
 Anexele nr. 1-4 fac parte integrantă din prezenta procedură.Anexa nr. 1la procedură
 CătreMinisterul Mediului/Administraţia Rezervaţiei Biosferei „Delta Dunării“/Agenţia Naţională pentru Protecţia Mediului/agenţia judeţeană pentru protecţia mediului
 Societatea ............................, în calitate de beneficiar, cu sediul în ................................, reprezentat prin delegat ................................, Delegaţia nr. .............., telefon .................., fax ....................., vă rog a aproba aplicarea vizei anuale a Autorizaţiei de mediu/Autorizaţiei integrate de mediu nr. ................., emisă pentru desfăşurarea activităţii/activităţilor ..........................................................Semnătura beneficiarului/delegatului.................Data...............Anexa nr. 2 la procedură
 DECLARAŢIE PE PROPRIA RĂSPUNDERESubsemnatul, ....................., în calitate de reprezentant legal al S.C. ..........................., declar pe propria răspundere, cunoscând prevederile art. 326 din Codul penal cu privire la falsul în declaraţii, că activitatea/activităţile pentru care a fost emisă Autorizaţia de mediu/Autorizaţia integrată de mediu nr. .................. se desfăşoară în aceleaşi condiţii pentru care a fost emisă autorizaţia de mediu/autorizaţia integrată de mediu mai sus menţionată.Activităţile desfăşurate sunt după cum urmează:I. Activităţi desfăşurate în sediul social:Denumire activitate/Cod CAEN1. ..........................................................................
 2. ..........................................................................3. ..........................................................................II. Activităţi desfăşurate în sediul/sediile secundare din localitatea ......................................., adresa (Se completează pentru fiecare sediu secundar în parte.):Denumire activitate/Cod CAEN1. ..........................................................................2. ..........................................................................3. ..........................................................................Cunosc şi respect prevederile legislaţiei de protecţie a mediului în vigoare, aplicabile la sediul social şi/sau sediul (sediile) secundar(e) pentru activităţile reglementate.Data: .......................Semnătura ...................................Anexa nr. 3la procedură
 Proces-verbal de verificare a amplasamentului, încheiat astăzi, .........De către domnul/doamna ................................, în calitate de reprezentant al Ministerului Mediului/Agenţiei Naţionale pentru Protecţia Mediului/agenţia judeţeană pentru protecţia mediului/Administraţiei Rezervaţiei Biosferei „Delta Dunării“/..................., cu ocazia verificării efectuate în teren în vederea soluţionării cererii de vizare anuală a autorizaţiei de mediu/autorizaţiei integrate de mediu a ..............., cu sediul în municipiul/judeţul .........., localitatea ........., str. ................. nr. ......., tel. ..................., nr. înmatriculare la oficiul registrului comerţului ........, C.U.I. ..........
 Verificarea s-a efectuat în prezenţa reprezentantului ................................, în persoana domnului/doamnei ............., având funcţia de ......................, care se legitimează cu ........... .Amplasamentul/Punctul de lucru verificat: municipiul/judeţul ........, localitatea ..................., str. .............. nr. ......Suprafaţa ocupată: ..........................................................................Vecinătăţi: ..........................................................................Activitatea desfăşurată pe amplasament:1. Materii prime, mod de ambalare, depozitare, cantităţi (după caz):..........................................................................2. Substanţe şi preparate chimice periculoase utilizate (după caz):..........................................................................3. Utilităţi:– apă în scop potabil/igienico-sanitar/tehnologic:– apă uzată:
 – încălzire:..........................................................................4. Proces tehnologic:..........................................................................5. Produse obţinute:..........................................................................6. Dotări:..........................................................................7. Deşeuri rezultate, mod de eliminare:..........................................................................
 8. Ambalaje folosite (tipuri) şi mod de gospodărire/valorificare:..........................................................................9. Mijloace de transport:..........................................................................10. Programul de lucru al unităţii:..........................................................................11. Stadiul realizării unor măsuri dispuse anterior de către autoritatea competentă pentru protecţia mediului:..........................................................................12. Alte constatări:..........................................................................
 13. Măsuri de corelare:14. ConcluziiReprezentantMinisterul Mediului/Agenţia Naţională pentru Protecţia Mediului/agenţia judeţeană pentru protecţia mediului/ Administraţia Rezervaţiei Biosferei „Delta Dunării“/ ...............................Domnul/Doamna .........................................................Semnătura ...................................................................ReprezentantSocietatea Comercială .........................................................Domnul/Doamna .........................................................Semnătura ...................................................................
 ORDIN/DECIZIENr. ...... din .............Având în vedere documentele depuse de S.C. ........................, procesul-verbal de verificare a amplasamentului nr. ......... din ..................., încheiat de reprezentantul Ministerului Mediului/Agenţiei Naţionale pentru Protecţia Mediului/agenţiei judeţene pentru protecţia mediului/Administraţiei Rezervaţiei Biosferei „Delta Dunării“, după caz, cu ocazia verificării îndeplinirii condiţiilor pentru care a fost emisă Autorizaţia de mediu/Autorizaţia integrată de mediu nr. ......... din ................, efectuată în data de ............... la punctul/punctele de lucru din judeţul .................., localitatea ............., str. .................. nr. ......,în scopul vizării anuale a autorizaţiei de mediu/autorizaţiei integrate de mediu,în temeiul dispoziţiilor art. 16 alin. (2^2) şi (2^3) din Ordonanţa de urgenţă a Guvernului nr. 195/2005 privind protecţia mediului, aprobată cu modificări şi completări prin Legea nr. 265/2006, cu modificările şi completările ulterioare,ministrul mediului/preşedintele Agenţiei Naţionale pentru Protecţia Mediului emite prezentul ordin/prezenta decizie.Articolul 1
 Începând cu data comunicării prezentului ordin/prezentei decizii se aplică viza/se respinge viza pentru anul ......... pentru Autorizaţia de mediu/Autorizaţia integrată de mediu nr. ...... din .................. a titularului ............................, emisă de Ministerul Mediului/Agenţia Naţională pentru Protecţia Mediului/agenţia judeţeană pentru protecţia mediului/ Administraţia Rezervaţiei Biosferei „Delta Dunării“.
 Prezentul ordin/Prezenta decizie se comunică titularului şi poate fi contestat/contestată de acesta în conformitate cu prevederile Legii contenciosului administrativ nr. 554/2004, cu modificările şi completările ulterioare.Ministrul mediului/Preşedinte/Director executiv,..........-----


type: wikipedia

text:
Rákovica, 1912 és 1918 között Oltrákovica (románul Racovița, 1931-ig Racovița-Olt vagy Racovița-Oltului, népiesen Racoița vagy Racohița, , szászul Rakevets) falu Romániában, Erdélyben, Szeben megyében, az azonos nevű község központja.
 Fekvése
 Felek várostól 6 kilométerre délnyugatra, az Olt folyó partján fekszik.
 Nevének eredete
 Neve szláv eredetű és 'rákban gazdag patak'-ot jelent. Első említése: Rackawytz (1494). Mai névalakja (Rakovitza) 1733-ban tűnt föl.
 Története
 Román alapítású falu volt. Eredetileg királyi birtok, majd kétharmada Talmácsszékhez, egyharmada Fehér vármegyéhez került és különböző földesurai voltak.
 1627-től egészen 1914-ig tartott határpere Felekkel egy, a Suru alatt fekvő, 510 hektáros terület tulajdonáért.
 1765-ben az I. Román Határőrezredhez csatolták. A militarizálás ellen lázadozó lakosait más, környékbeli falvakba telepítették és helyükre máshonnan költöztettek be családokat. A település lett az ezred VII. századának központja. A határőrcsaládok művelésre 2,5–8 hektáros szántóföldeket kaptak. A vetésforgót 1777-ben vezették be.
 1845-ben 4152 holdas határának művelési ágak szerint 60%-a volt erdő, 24%-a szántó, 8%-a rét és 6%-a legelő.
 1848–1849-ben lakói David Urs parancsnoksága alatt harcoltak a magyar kormány csapatai ellen és részt vettek a fenyőfalvi csatában.
 1851-ben polgári közigazgatás alá helyezték és 1876-ban Szeben vármegyéhez csatolták. 1907-ben kisközségből nagyközséggé alakult.
 Az 1930-as évek végén fonalgyára létesült. 1937-ben határában építették föl a mârșai fegyvergyárat. A 20. század közepén sokan telepedtek le itt a mârșai üzem munkásaiként. Az Olton vízerőmű épül.
 Lakossága
 1850-ben 1245 lakosából 1060 volt román és 177 roma nemzetiségű; 1237 görögkatolikus vallású.
 2002-ben 2135 lakosából 2121 volt román és 14 magyar nemzetiségű; 1987 ortodox és 114 baptista vallású.
 A legutóbbi népszámlálási adatokból nem derül ki, de 1988-ban a faluban több mint 300 roma élt, többségük aurár származású.
 Látnivalók
 Falumúzeum.
 Ortodox (korábban görögkatolikus) temploma 1887-ben épült. Ikonosztáza Octavian Smigelschi munkája 1906-ból.
 Híres emberek
 Itt született Călin Floarea operaénekes (1878–1966).
 1848 júniusában, letartóztatása elől itt talált menedéket Simion Bărnuțiu.
 Testvértelepülés
 Carquefou, Franciaország
 Jegyzetek
 Fordítás
 Szeben megye települései


type: other

text:
3835. Odločba o delni razveljavitvi 98. člena Zakona o zakonski zvezi in družinskih razmerjih, stran 11672.
 Številka: U-I-85/10-10
 Ustavno sodišče je v postopku za oceno ustavnosti, začetem z zahtevo Višjega sodišča v Ljubljani, na seji 13. oktobra 2011
 V 98. členu Zakona o zakonski zvezi in družinskih razmerjih (Uradni list RS, št. 69/04 – uradno prečiščeno besedilo) se razveljavi besedilo »in sicer v petih letih od dneva, ko postane polnoleten«.
 1. Predlagatelj(1) je vložil zahtevo za oceno ustavnosti 98. člena ZZZDR, ki določa, da lahko otrok s tožbo izpodbija, da je njegov oče tisti, ki po tem zakonu velja za njegovega očeta, in sicer v petih letih od dneva, ko postane polnoleten. Pojasnjuje, da na ugotovitev očetovstva ni mogoče tožiti, dokler velja po zakonu neki drug moški za očeta otroka. Prenehanje roditeljskega razmerja z osebo, za katero otrok šteje, da ni njegov biološki oče, in vzpostavitev pravnega razmerja z biološkim očetom naj bi bilo moč doseči le s hkratno vložitvijo tožbe na izpodbijanje očetovstva ter na ugotovitev očetovstva. Predlagatelj meni, da je izpodbijana določba v neskladju s pravico otroka do poznavanja svojega izvora, ki naj bi spadala v sklop osebnostnih pravic, ki jih zagotavljata 34. in 35. člen Ustave. Sklicuje se na odločbo Ustavnega sodišča št. U-I-328/05 z dne 18. 10. 2007 (Uradni list RS, št. 101/07, in OdlUS XVI, 78), ki po njegovem mnenju vpliva tudi na otrokovo pravico do izpodbijanja očetovstva. Zakonodajalec naj bi namreč nesorazmerno omejil pravico otroka, da izve za svoj izvor, s tem, ko je možnost sodnega uveljavljanja te pravice omejil na objektivni petletni rok po dopolnitvi polnoletnosti. Predlagatelj navaja, da bi moral otrok imeti v vsakem primeru po polnoletnosti na razpolago določen čas, v katerem bo razčistil vprašanje starševstva, za odmero tega časa pa bi moralo biti odločilno, kdaj je polnoletni otrok izvedel za okoliščine, ki utemeljujejo njegov dvom o očetovstvu.
 2. Državni zbor Republike Slovenije je odgovoril na zahtevo. Sklicuje se na svoja stališča v zadevi št. U-I-328/05, iz katerih naj bi izhajalo, da je namen časovne omejitve (tudi) v primeru tožbe na izpodbijanje očetovstva zagotovitev trajnosti in nespremenljivosti starševskih razmerij po določenem času zlasti v interesu otroka. Tožbe na izpodbijanje očetovstva naj bi v mnogo večji meri, kot to velja za tožbe na ugotovitev očetovstva, vplivale na številne pravice in razmerja drugih oseb ter posegale vanje. Te tožbe naj bi namreč spreminjale obstoječa pravna in dejanska razmerja in pod vprašaj postavljale nekatere pravnomočne pravne akte.
 3. Člen 98 ZZZDR se glasi: »Otrok lahko s tožbo izpodbija, da je njegov oče tisti, ki po tem zakonu velja za njegovega očeta, in sicer v petih letih od dneva, ko postane polnoleten.«
 4. V 98. členu ZZZDR urejena možnost sodnega izpodbijanja očetovstva je namenjena prekinitvi pravne vezi med otrokom in osebo, ki velja za njegovega očeta. Ta pravna vez se vzpostavi na podlagi pravne domneve iz 86. člena ZZZDR(2) ali, za otroka, ki ni rojen v zakonski zvezi oziroma v dobi tristo dni po njenem prenehanju, na podlagi priznanja očetovstva ali sodne odločbe o ugotovitvi očetovstva (87. člen ZZZDR). Pravica izpodbijati očetovstvo je otrokova samostojna pravica, ki ne more biti prisilno zvezana s hkratnim uveljavljanjem pravice do ugotovitve očetovstva po 92. členu ZZZDR.(3) Otrok torej lahko zgolj izpodbija očetovstvo, ne da bi hkrati zahteval ugotovitev očetovstva tretje osebe. Vendar je jasno, da ni mogoče uspeti z zahtevkom na ugotovitev očetovstva, če ni uspešno izpodbito morebitno že obstoječe pravno priznano očetovstvo druge osebe.(4)
 5. Predlagatelj očita izpodbijani ureditvi, da posega v osebnostno pravico otroka do poznavanja svojega izvora (35. člen Ustave). Iz te pravice, ki je del širše pravice do osebne identitete, izhaja za posameznika upravičenje, da pozna identiteto svojih naravnih staršev.(5) Poleg tega navedena pravica posamezniku zagotavlja možnost, da (s tožbo na ugotovitev očetovstva ali materinstva) ustvari tudi pravno vez, torej pravno priznano starševsko razmerje med seboj in genetskimi starši, katerih identiteto pozna, če tako pravno razmerje iz katerega koli razloga še ne obstaja. Iz pravice otroka, da izve za svoj izvor, logično izhaja tudi upravičenje ukiniti oziroma izpodbiti morebiti obstoječo pravno vez med njim in domnevnimi starši, ki ne ustreza realnosti. Pravica do izpodbijanja očetovstva ali materinstva ima samostojen, avtonomen pomen, saj je lahko pravno priznano starševstvo brez naravne podlage za posameznika hudo psihološko breme, poleg tega zanj ustvarja tudi nekatere pravne obveznosti.(6) Možnost izpodbijanja pravnega starševstva je tudi nujni predpogoj za uspešno uveljavljanje pravice do ugotavljanja in pravnega potrjevanja (dejanskega) starševstva, varovane s 35. členom Ustave. Ugotovitev in izpodbijanje očetovstva ali materinstva sta tako neločljivo prepletena dela ene in iste ustavno varovane celote.
 6. Izpodbijana določba učinkuje tako, da določa prekluzivni rok za vložitev otrokove tožbe na izpodbijanje očetovstva. Ta rok se izteče v petih letih od dneva, ko postane otrok polnoleten. Takšna ureditev pomeni poseg v otrokovo osebnostno pravico do poznavanja svojega izvora iz 35. člena Ustave, saj po izteku zakonskega roka ne dopušča njenega uveljavljanja.
 7. Človekove pravice je mogoče omejiti le v primerih, ki jih izrecno določa Ustava, ali zaradi varstva pravic drugih (tretji odstavek 15. člena Ustave). Če je zakonodajalec zasledoval ustavno dopusten cilj in če je omejitev skladna z načeli pravne države (2. člen Ustave), in sicer s tistim izmed teh načel, ki prepoveduje prekomerne posege države (splošno načelo sorazmernosti), je po ustaljeni ustavnosodni presoji(7) omejitev človekove pravice dopustna. Iz mnenja Državnega zbora izhaja, da je cilj izpodbijane zakonske ureditve zagotovitev trajnosti in nespremenljivosti starševskih razmerij po poteku določenega časa, kar naj bi bilo tudi v otrokovem interesu. To je ustavno dopusten cilj za omejitev osebnostne pravice otroka iz 35. člena Ustave.(8)
 8. Ker poseg v pravico iz 35. člena Ustave otroka, ki meni, da oseba, ki po ZZZDR velja za njegovega očeta, to dejansko ni, zasleduje ustavno dopusten cilj, je treba oceniti še, ali je izpodbijana ureditev v skladu s splošnim načelom sorazmernosti, to je, ali je izpodbijani ukrep primeren in nujen za doseganje navedenega cilja ter sorazmeren v ožjem pomenu tega pojma.
 9. Ustavno sodišče je z odločbo št. U-I-328/05 že odločilo o ustavnosti podobne določbe, in sicer prvega odstavka 92. člena ZZZDR. Ta je za otrokovo tožbo na ugotovitev očetovstva vzpostavljal prekluzivni rok pet let od dneva, ko je otrok postal polnoleten. Ustavno sodišče je določbo delno razveljavilo zaradi neskladja s 35. členom Ustave prav v delu, ki je določal omenjeni petletni rok. Pri tem se niti ni spuščalo v presojo, ali je obravnavani ukrep zakonodajalca nujen in primeren za zagotovitev zasledovanega cilja, ker je ocenilo, da ne prestane preizkusa sorazmernosti v ožjem pomenu besede.
 10. Razlogi, ki so narekovali delno razveljavitev prvega odstavka 92. člena ZZZDR z odločbo št. U-I-328/05, narekujejo tudi ugotovitev protiustavnosti 98. člena ZZZDR. Tudi ta določba protiustavno posega v 35. člen Ustave zaradi nesorazmernosti v ožjem pomenu besede. Kot izhaja že iz 5. točke obrazložitve te odločbe, sta ugotovitev in izpodbijanje očetovstva tako ali tako neločljivo prepletena dela ene in iste ustavno varovane celote. Čeprav ima pravica do izpodbijanja očetovstva nedvomno tudi avtonomen pomen, je v praksi pogosto prvi nujni korak za uveljavitev pravice do ugotovitve, kdo je pravi (biološki) oče in do vzpostavitve pravne vezi z njim. Ustavno sodišče je v odločbi št. U-I-328/05 ocenilo, da omejitev pravice otroka, da izve za svojega genetičnega očeta, na prekluzivni rok pet let po dopolnitvi polnoletnosti, nesorazmerno omejuje pravico otroka, da izve za svoj izvor. Sedanje pravno stanje je takšno, da za vložitev otrokove ugotovitvene tožbe ni nobenega prekluzivnega roka, izpodbijana določba, ki ureja izpodbojno tožbo, pa izpodbijanje očetovstva omejuje na pet let po polnoletnosti. Če otrok ne izve pravočasno za okoliščine, ki so odločilne za ugotovitev, kdo so njegovi naravni starši, bo zamuda roka za izpodbijanje očetovstva dejansko preprečila tudi uspeh ugotovitvene tožbe.(9) Tako med drugim prav 98. člen ZZZDR lahko preprečuje dejansko polno uveljavitev pravice do poznavanja lastnega izvora, čeprav je Ustavno sodišče že z odločbo št. U-I-328/05 ocenilo to za protiustavno.
 11. Vsi razlogi iz 14. točke obrazložitve navedene odločbe Ustavnega sodišča se tako prav v enaki meri nanašajo tudi na obravnavani primer. Otroku je po preteku prekluzivnega roka odvzeta vsakršna možnost, da bi kadar koli kasneje uveljavljal svojo pravico, da izpodbije očetovstvo osebe, ki ni njegov genetični oče, čeprav mu razlogi, pomembni za izpodbijanje očetovstva, niso bili znani pred iztekom roka. Pri tem je položaj otroka kot upravičenca za vložitev tožbe na izpodbijanje očetovstva poseben prav zato, ker je otrok povsem odvisen od informacij, ki mu jih posredujejo drugi, zlasti njegovi starši ali oseba, ki se predstavlja za pravega očeta. Na to, kdaj mu bodo te osebe razkrile dejstva, upoštevna za odločitev o vložitvi tožbe, otrok nima vpliva. Tudi ESČP je v svoji praksi učinke strogih in rigidnih prekluzivnih rokov za tožbe za izpodbijanje očetovstva že večkrat ocenilo kot nedopustne posege v pravico iz 8. člena EKČP, še zlasti, če se začetek roka navezuje na objektivno dejstvo, ne pa na trenutek, ko zainteresirana oseba izve ali bi morala izvedeti za okoliščine, ki utemeljujejo sum v skladnost pravne domneve z biološko realnostjo.(10) Res je, da izpodbijana ureditev varuje trajnost, stabilnost in nespremenljivost obstoječih družinskopravnih razmerij, torej zasleduje ustavno dopusten cilj. Vendar Ustavno sodišče ne more slediti argumentu Državnega zbora, da tožbe na izpodbijanje očetovstva vplivajo na pravice in razmerja drugih oseb ter posegajo vanje bolj kakor tožbe na ugotavljanje očetovstva. To ne more držati že zato, ker se z izpodbijanjem očetovstva samim po sebi otrok zgolj izloča iz nekega obstoječega starševskega razmerja, z ugotavljanjem očetovstva pa se ustvarja novo takšno razmerje, pri čemer se lahko v pravnem in dejanskem pomenu močno posega v obstoječe odnose v okviru neke (dotlej) tuje družine. Nedopusten je (tako kot glede 92. člena ZZZDR) način določitve roka za vložitev tožbe. Na to je Ustavno sodišče opozorilo že v odločbi št. U-I-328/05 in navedeno, kot je razvidno iz te obrazložitve, v enaki meri velja tudi za izpodbijano zakonsko določbo. Nedopustno je to, da rok teče od dneva polnoletnosti otroka. Takšna ureditev nesorazmerno omejuje pravico otroka, da izpodbije pravno priznano starševsko razmerje, ki ni skladno z biološkimi dejstvi. Zakonodajalec lahko določi rok za izpodbijanje očetovstva ali materinstva, enako kot tudi za njuno ugotavljanje, vendar ga mora urediti tako, da ne bo nesorazmerno posegel v otrokovo pravico do poznavanja svojega lastnega izvora, varovano s 35. členom Ustave.
 12. Glede na navedeno je 98. člen ZZZDR v delu, v katerem določa petletni rok po polnoletnosti otroka za vložitev tožbe za izpodbijanje očetovstva, v neskladju s 35. členom Ustave. Zato ga je Ustavno sodišče v tem delu razveljavilo. Ta odločitev ima za posledico, da za izpodbijanje očetovstva in materinstva ni določen prekluzivni rok, enako kot v času tega odločanja po volji zakonodajalca(11) tudi ni določen prekluzivni rok za ugotavljanje očetovstva ali materinstva.(12)
 13. Ustavno sodišče je sprejelo to odločbo na podlagi 43. člena Zakona o Ustavnem sodišču (Uradni list RS, št. 64/07 – uradno prečiščeno besedilo – ZUstS) v sestavi: predsednik dr. Ernest Petrič ter sodnice in sodniki dr. Mitja Deisinger, dr. Dunja Jadek Pensa, mag. Marta Klampfer, dr. Etelka Korpič - Horvat, mag. Miroslav Mozetič, Jasna Pogačar, mag. Jadranka Sovdat in Jan Zobec. Odločbo je sprejelo soglasno.
 (1) Predlagatelj je prekinil postopek odločanja o pritožbi tožnice zoper sklep, s katerim je sodišče prve stopnje na podlagi 98. člena Zakona o zakonski zvezi in družinskih razmerjih (v nadaljevanju ZZZDR) zavrglo njeno tožbo zaradi izpodbijanja očetovstva kot prepozno.
 (2) Za očeta otroka, rojenega v zakonski zvezi ali v dobi tristo dni po prenehanju zakonske zveze, velja mož otrokove matere.
 (3) Sklep Višjega sodišča v Ljubljani št. IV Cp 4364/2009 z dne 3. 2. 2010.
 (4) Vrhovno sodišče je v sodbi št. II Ips 586/1994 z dne 17. 11. 1994 potrdilo zavrnitev zahtevka na ugotovitev dedne pravice po pokojnem zapustniku, ki ga je vložil tožnik, ki je s trditvijo, da je bil njegov oče prav ta zapustnik, zakonsko predpostavljeno očetovstvo (drugega moškega) dejansko izpodbijal. Vendar tožnik zaradi zamude roka iz 98. člena ZZZDR ni več mogel dokazovati dejstev, ki so se nanašala na izpodbijanje očetovstva, kar je pomenilo, da je bil njegov zahtevek na ugotovitev obstoja dedne pravice neutemeljen.
 (5) Tako Ustavno sodišče že v 9. in 10. točki odločbe št. U-I-328/05.
 (6) Prvi odstavek 124. člena ZZZDR določa, da mora polnoletni otrok po svojih zmožnostih preživljati svoje starše, če ti nimajo dovolj sredstev za življenje in si jih ne morejo pridobiti.
 (7) Glej odločbo Ustavnega sodišča št. U-I-18/02 z dne 24. 10. 2003 (Uradni list RS, št. 108/03, in OdlUS XII, 86); 25. točka obrazložitve.
 (8) Tudi Evropsko sodišče za človekove pravice (v nadaljevanju ESČP) – ko presoja dopustnost podobnih prekluzivnih rokov za vložitev tožbe v sporih iz razmerij med starši in otroki – šteje, da je zagotavljanje pravne gotovosti v družinskih razmerjih in varovanje interesov otroka dopusten cilj za poseg v pravico do zasebnega ali družinskega življenja potencialnih tožnikov iz 8. člena Konvencije o varstvu človekovih pravic in temeljnih svoboščin (Uradni list RS, št. 33/94, MP, št. 7/94 – v nadaljevanju EKČP). Glej npr. sodbo v zadevi Shofman proti Rusiji z dne 24. 11. 2005.
 (9) V primerih, ko že obstaja oseba, ki se po ZZZDR šteje za otrokovega očeta.
 (10) Poleg že navedene sodbe ESČP v zadevi Shofman proti Rusiji (rok enega leta od dneva, ko je oseba, vpisana v matični register kot oče, izvedela ali bi morala izvedeti za vpis) tudi v sodbi ESČP v zadevi Mizzi proti Malti z dne 12. 1. 2006 (domnevni oče je lahko tožil v roku najprej treh, nato šestih mesecev od dne rojstva otroka). V sodbi ESČP v zadevi Kroon in drugi proti Nizozemski z dne 27. 10. 1994 je bila pravica do družinskega življenja kršena materi, otroku in biološkemu očetu, ker nobeden od njih sploh ni mogel izpodbijati zgolj formalno obstoječega očetovstva nekdanjega materinega moža.
 (11) Ustavno sodišče je z odločbo št. U-I-328/05 sicer delno razveljavilo prvi odstavek 92. člena ZZZDR z odložnim rokom enega leta. Ker zakonodajalec ni sprejel drugačne ureditve, je v enem letu po objavi odločbe Ustavnega sodišča v Uradnem listu Republike Slovenije razveljavitev nastopila.
 (12) Člen 423 Zakona o pravdnem postopku (Uradni list RS, št. 73/07 – uradno prečiščeno besedilo in 45/08 – ZPP) določa, da se v sporih o ugotovitvi ali izpodbijanju materinstva smiselno uporabljajo določbe o ugotovitvi ali izpodbijanju očetovstva. To napotilo velja tudi za materialnopravne določbe ZZZDR.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
 6.11.2004
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 273/29
 Enviro Tech Europe, Ltd:n ja Enviro Tech International, Inc:n 16.7.2004 Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan nostama kanne
 (Asia T-291/04)
 (2004/C 273/58)
 Oikeudenkäyntikieli: englanti
 Enviro Tech Europe, Ltd., kotipaikka Kingston upon Thames, Yhdistynyt kuningaskunta, ja Enviro Tech International, Inc., kotipaikka Illinois, Yhdysvallat, ovat nostaneet 16.7.2004 Euroopan yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuimessa kanteen Euroopan yhteisöjen komissiota vastaan. Kantajien edustajina ovat lakimiehet C. Mereu ja K. Van Maldegem.
 Kantajat vaativat, että ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuin
 I
 kumoaa 29.4.2004 annetun komission direktiivin 2004/73/EY (EUVL L 152, s. 1) siltä osin kuin n-propyylibromidi on luokiteltu helposti syttyväksi aineeksi (R11) ja ryhmään 2 kuuluvaksi lisääntymiselle vaaralliseksi aineeksi (R60);
 II
 toteaa, että komissio on vastuussa vahingosta, jonka kantajat ovat tähän päivään mennessä ja tämän menettelyn aikana kärsineet komission lainvastaisen menettelyn johdosta, johon sisältyy myös se, että komissio epäsi kantajien pyynnön ja teki siihen liittyen riidanalaisen päätöksen, sekä toteaa, että komissio on velvollinen korvaamaan kyseiset vahingot määrällä, joka on tällä hetkellä 350 000 euroa;
 III
 toteaa, että komissio on vastuussa välittömästi uhkaavasta ja riittävällä varmuudella ennakoitavissa olevasta vahingosta siinäkin tapauksessa, että kyseistä vahinkoa ei voida määritellä täsmällisesti;
 IV
 velvoittaa komission korvaamaan tästä oikeudenkäynnistä aiheutuvat oikeudenkäyntikulut kokonaisuudessaan.
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut
 Kantajat vaativat, että vaarallisten aineiden luokitusta, pakkaamista ja merkintöjä koskevien lakien, asetusten ja hallinnollisten määräysten lähentämisestä annetun neuvoston direktiivin 67/548/ETY mukauttamisesta tekniikan kehitykseen kahdennenkymmenennenyhdeksännen kerran 29 päivänä huhtikuuta 2004 annettu komission direktiivi 2004/73/EY (1) kumotaan siltä osin kuin se koskee n-propyylibromidin luokittelua.
 Oikeudelliset perusteet ja pääasialliset perustelut, joihin tässä asiassa vedotaan, ovat samat kuin asiassa T-422/03, Enviro Tech Europa ja Enviro Tech International vastaan komissio (EUVL 2004, C 47, s. 35).
 (1) EUVL L 152, s. 1.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21998A0812(01)
 Overeenkomst betreffende de oprichting van een Centrum voor wetenschap en technologie in Oekraïne - Verklaring van de vertegenwoordigers van de Gemeenschap bij de ondertekening van de akte van toetreding tot het Centrum voor wetenschap en technologie in Oekraïne
 Publicatieblad Nr. L 225 van 12/08/1998 blz. 0005 - 0012
 OVEREENKOMST betreffende de oprichting van een Centrum voor wetenschap en technologie in OekraïneCANADA, ZWEDEN, OEKRAÏNE EN DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA,HERBEVESTIGENDE dat de verspreiding van technologie en vakkennis inzake massavernietigingswapens - nucleaire, chemische en biologische wapens - moet worden voorkomen;ER NOTA VAN NEMENDE dat de staten van de voormalige Sovjet-Unie momenteel een kritieke periode doormaken, die mede gekenmerkt wordt door de overgang naar een markteconomie, het op gang komende proces van ontwapening, en de omschakeling van het industrieel-technisch potentieel van militaire naar vreedzame activiteiten;ERKENNENDE dat er in dit verband behoefte is aan de oprichting van een Internationaal Centrum voor wetenschap en technologie in Oekraïne, dat prikkels om zich in te laten met activiteiten die kunnen uitmonden in een dergelijke verspreiding tot een minimum beperkt door ondersteuning van de op vreedzame doeleinden gerichte activiteiten van wapenspecialisten in Oekraïne, en zo daarvoor belangstelling bestaat, in andere staten van de voormalige Sovjet-Unie;ERKENNENDE dat via de projecten en activiteiten van het Centrum een bijdrage moet worden geleverd aan de overgang van de staten van de voormalige Sovjet-Unie naar een markteconomie en steun moet worden verleend aan onderzoek en ontwikkeling voor vreedzame doeleinden;GELEID door de wens dat de projecten van het Centrum de deelnemende onderzoekers en ingenieurs zullen stimuleren en ondersteunen door hen carrièremogelijkheden op lange termijn te bieden, die het vermogen tot wetenschappelijk onderzoek en wetenschappelijke ontwikkeling van Oekraïne zullen versterken; enIN HET BESEF dat het welslagen van het Centrum krachtige steun van regeringen, stichtingen, academische en wetenschappelijke instellingen en andere intergouvernementele en niet-gouvernementele organisaties zal vergen,ZIJN HET VOLGENDE OVEREENGEKOMEN:Artikel I Hierbij wordt het Internationaal Centrum voor wetenschap en technologie in Oekraïne (hierna "Centrum" te noemen) als intergouvernementele organisatie opgericht. Elke partij doet op haar grondgebied het nodige om de activiteiten van het Centrum te vergemakkelijken. Voor de verwezenlijking van zijn doelstellingen heeft het Centrum overeenkomstig de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de partijen de handelingsbevoegdheid om overeenkomsten te sluiten, roerende en onroerende goederen te verkrijgen of te vervreemden, en in rechte op te treden.Artikel II A. Het Centrum zorgt voor de ontwikkeling, goedkeuring, financiering en controle van op vreedzame doeleinden gerichte wetenschappelijke en technologische projecten, die hoofdzakelijk worden uitgevoerd in instellingen en installaties in Oekraïne, en, zo daarvoor belangstelling bestaat, in andere staten van de voormalige Sovjet-Unie.B. De doelstellingen van het Centrum zijn:i) wapenspecialisten, vooral die met kennis en vaardigheden met betrekking tot massavernietigingswapens of raketlanceersystemen in Oekraïne, en, zo daarvoor belangstelling bestaat, in andere staten van de voormalige Sovjet-Unie, de gelegenheid te bieden om hun talenten te heroriënteren op vreedzame activiteiten; enii) daarmee, door zijn projecten en activiteiten, bij te dragen tot de oplossing van nationale of internationale technische problemen en in ruimere zin tot het doel de overgang naar een markteconomie die inspeelt op civiele behoeften te bevorderen, het zuiver wetenschappelijk en toegepast onderzoek en de technologische ontwikkeling, onder andere op het gebied van milieubescherming, energieproductie en nucleaire veiligheid, alsmede de bestrijding van de gevolgen van ongevallen met kernreactoren te ondersteunen en de verdere integratie van onderzoekers uit Oekraïne en de voormalige Sovjet-Unie in de internationale gemeenschap van wetenschappers te stimuleren.Artikel III Om zijn doelstellingen te verwezenlijken is het Centrum gemachtigd om:i) door de aanwending van fondsen of anderszins wetenschappelijke en technologische projecten overeenkomstig artikel II van deze overeenkomst te bevorderen en te steunen;ii) toezicht en financiële controle uit te oefenen op projecten van het Centrum overeenkomstig artikel VIII van deze overeenkomst;iii) zonodig informatie te verspreiden om de projecten te promoten, het indienen van voorstellen aan te moedigen en internationale deelneming op ruimere schaal ingang te doen vinden;iv) passende vormen van samenwerking met regeringen, intergouvernementele organisaties en niet-gouvernementele organisaties (die voor de toepassing van deze overeenkomst de particuliere sector omvatten) en programma's tot stand te brengen;v) fondsen of schenkingen in ontvangst te nemen van regeringen, intergouvernementele organisaties en niet-gouvernementele organisaties;vi) in voorkomend geval bijkantoren te vestigen; envii) andere activiteiten te ondernemen die door de partijen zijn overeengekomen.Artikel IV A. Het Centrum heeft een raad van bestuur en een secretariaat, bestaande uit een uitvoerend directeur, adjunct-uitvoerend directeuren en de eventueel nog verder benodigde personeelsleden, overeenkomstig de statuten van het Centrum.B. De raad van bestuur heeft de volgende taken:i) vaststelling van het beleid van het Centrum en van zijn eigen reglement van orde;ii) algemene leiding en begeleiding van het secretariaat;iii) goedkeuring van de huishoudelijke begroting van het Centrum;iv) beheer van financiële en andere aangelegenheden van het Centrum met inbegrip van de goedkeuring van procedures voor de opstelling van de begroting van het Centrum, de boekhouding en de controle daarvan;v) formulering van algemene criteria en prioriteiten voor de goedkeuring van projecten;vi) goedkeuring van projecten overeenkomstig artikel VI;vii) vaststelling van de statuten en van andere uitvoeringsregelingen waar nodig; enviii) andere taken die hem krachtens deze overeenkomst worden toegewezen of die voor de tenuitvoerlegging daarvan noodzakelijk zijn.De beslissingen van de raad van bestuur worden bij consensus genomen door alle partijen die in de raad zetelen onder de uit hoofde van artikel V vastgestelde voorwaarden, tenzij in deze overeenkomst anders is bepaald.C. Elk van de overeenkomstsluitende partijen wordt vertegenwoordigd in de raad van bestuur en heeft één stem. Elk wijst één vertegenwoordiger in de raad van bestuur aan binnen zeven (7) dagen na de inwerkingtreding van deze overeenkomst.D. De raad van bestuur stelt statuten vast voor de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst. Daarin worden de volgende aspecten geregeld:i) de structuur van het secretariaat;ii) de procedure voor het selecteren, ontwikkelen, goedkeuren, financieren, uitvoeren en controleren van de projecten;iii) de procedure waarmee de uitvoerend directeur rechtstreeks van internationale deskundigen wetenschappelijk en ander noodzakelijk professioneel advies zal inwinnen met betrekking tot de voorgestelde projecten;iv) procedures voor de opstelling van de begroting voor het Centrum en voor de boekhouding en de controle daarvan;v) passende richtsnoeren inzake de intellectuele eigendomsrechten in verband met de projecten van het Centrum en met betrekking tot de verspreiding van de resultaten van projecten;vi) procedures voor de deelneming van regeringen, intergouvernementele organisaties en niet-gouvernementele organisaties aan de projecten van het Centrum;vii) bepalingen betreffende de toewijzing van de eigendommen van het Centrum nadat deze overeenkomst is geëindigd of een partij zich daaruit heeft teruggetrokken;viii) het personeelsbeleid; enix) andere regelingen die voor de tenuitvoerlegging van deze overeenkomst noodzakelijk zijn.Artikel V De raad van bestuur heeft de vrijheid en de uitsluitende bevoegdheid om, op voorwaarden die hijzelf vaststelt, zijn lidmaatschap uit te breiden door het opnemen van vertegenwoordigers die benoemd zijn door partijen die tot deze overeenkomst toetreden. Niet in de raad van bestuur vertegenwoordigde partijen en intergouvernementele en niet-intergouvernementele organisaties kunnen worden verzocht om bij de besprekingen van de raad aanwezig te zijn als deelnemer zonder stemrecht.Artikel VI Ieder project dat ter goedkeuring aan de raad van bestuur wordt voorgelegd, is vergezeld van de schriftelijke instemming van de staat of staten waarin het project zal worden uitgevoerd. Behalve de voorafgaande instemming van die staat of staten is voor de goedkeuring van projecten, overeenkomstig de voorwaarden die krachtens artikel V zijn vastgesteld, de consensus vereist van de andere partijen in de raad van bestuur buiten de staten die op grond van artikel II, onder A, voor projecten in aanmerking komen.Artikel VII A. Door de raad van bestuur goedgekeurde projecten kunnen worden gefinancierd of gesteund door het Centrum of door regeringen, intergouvernementele organisaties of niet-gouvernementele organisaties hetzij rechtstreeks, hetzij via het Centrum. De financiering of ondersteuning van goedgekeurde projecten vindt plaats op door de verstrekkers vastgestelde voorwaarden en deze voorwaarden dienen in overeenstemming met deze overeenkomst te zijn.B. De vertegenwoordigers van de partijen in de raad en het personeel van het secretariaat van het Centrum komen niet in aanmerking voor projectsubsidies en kunnen niet direct van een projectsubsidie profiteren.Artikel VIII A. Het Centrum is gerechtigd om in Oekraïne:i) ter plaatse de werkzaamheden, materialen, voorraden en besteding van fondsen met betrekking tot projecten van het Centrum, alsmede projectgebonden dienstverlening en -financiering te onderzoeken, na kennisgeving of tevens onder de in een projectovereenkomst aangegeven voorwaarden; enii) op zijn verzoek alle informatie, met inbegrip van documenten of andere bescheiden in verband met de activiteiten met betrekking tot projecten van het Centrum en de besteding van de fondsen te inspecteren of te verifiëren, waar die documenten of bescheiden zich ook bevinden, tijdens de periode waarin het Centrum voor de financiering zorgt en voor een periode nadien als vastgelegd in de projectovereenkomst.De krachtens artikel VI vereiste schriftelijke instemming omvat ook een verklaring van de staat van de voormalige Sovjet-Unie waarin de werkzaamheden zullen worden uitgevoerd en van de begunstigde instelling dat zij het Centrum de toegang verlenen die nodig is om de in dit lid vastgestelde verificatie- en controlewerkzaamheden uit te voeren.B. Elke partij die in de raad van bestuur vertegenwoordigd is, heeft ook de onder A beschreven, via het Centrum gecoördineerde rechten met betrekking tot projecten die zij volledig of ten dele, rechtstreeks of via het Centrum financiert.C. Indien wordt geconstateerd dat de voorwaarden van een project niet zijn nageleefd, kan het Centrum, dan wel een financierende regering of organisatie het project stopzetten en in overeenstemming met de projectovereenkomst de gepaste maatregelen nemen nadat de raad in kennis is gesteld van de redenen daartoe.Artikel IX A. Het hoofdkantoor van het Centrum is gevestigd in Oekraïne.B. Bij wijze van materiële steun aan het Centrum zal de regering van Oekraïne op eigen kosten een gebouw ter beschikking stellen dat geschikt is om door het Centrum te worden gebruikt, met de bijbehorende onderhoudswerkzaamheden, nutsvoorzieningen en beveiliging.C. Het Centrum heeft in Oekraïne de status van rechtspersoon en is in die hoedanigheid gemachtigd tot het sluiten van overeenkomsten, het kopen en verkopen van roerende en onroerende goederen, en heeft de bevoegdheid om als eiser en verweerder in rechte op te treden.Artikel X De regering van Oekraïne ziet erop toe dat:i) a) de fondsen en eigendommen van het Centrum of van enig onderdeel ervan, met inbegrip van intrest die verkregen is door het uitzetten van deze fondsen op banken in Oekraïne, niet worden onderworpen aan belastingen of andere heffingen van de kant van de regering van Oekraïne of van de regionale of lokale instanties in dat land;b) goederen, voorraden en andere bezittingen die in verband met het Centrum en zijn projecten en activiteiten worden geleverd of gebruikt in Oekraïne mogen worden ingevoerd, uit Oekraïne worden uitgevoerd of in Oekraïne worden gebruikt vrij van toltarieven, heffingen, douanerechten, invoerbelastingen en andere soortgelijke belastingen of heffingen opgelegd door Oekraïne. Om op grond van dit lid in aanmerking te kunnen komen voor vrijstelling moeten de goederen, voorraden en andere bezittingen hetzij in een projectovereenkomst worden gespecificeerd of door de uitvoerend directeur worden gewaarmerkt als zaken die door het Centrum of in een project van het Centrum moeten worden gebruikt. De procedures voor het waarmerken worden in het statuut omschreven;c) fondsen welke door natuurlijke en rechtspersonen, met inbegrip van wetenschappelijke organisaties of wetenschappers en specialisten uit Oekraïne worden ontvangen in verband met de projecten en activiteiten van het Centrum, niet zijn onderworpen aan belastingen of andere heffingen van de kant van de regering van Oekraïne of van de regionale of lokale instanties in dat land;ii) a) het Centrum, regeringen, intergouvernementele organisaties en niet-gouvernementele organisaties met het Centrum en zijn projecten of activiteiten verband houdende fondsen, behalve die in de plaatselijke valuta van Oekraïne, zonder beperkingen in Oekraïne mogen invoeren of daaruit uitvoeren, steeds tot een bedrag dat het totale door de betrokken instantie in Oekraïne ingevoerde bedrag niet overschrijdt;b) ter financiering van het Centrum en zijn projecten en activiteiten het Centrum bevoegd is te eigen bate en namens de onder a), genoemde instanties buitenlandse valuta te verkopen in Oekraïne.Artikel XI A. De partijen werken nauw samen om de behandeling van gerechtelijke stappen en vorderingen overeenkomstig dit artikel te vergemakkelijken.B. Tenzij anders werd overeengekomen zal de regering van Oekraïne in geval van gerechtelijke stappen en vorderingen van onderdanen of organisaties uit Oekraïne, met uitzondering van uit overeenkomsten voortvloeiende vorderingen, die voortvloeien uit handelingen of verzuimen van het Centrum of zijn personeel bij de uitvoering van de activiteiten van het Centrum:i) geen gerechtelijke stappen tegen het Centrum en zijn personeel ondernemen;ii) de verantwoordelijkheid op zich nemen voor de behandeling van de gerechtelijke stappen en vorderingen van bovengenoemde personen en rechtspersonen tegen het Centrum en zijn personeel;iii) het Centrum en zijn personeel vrijwaren voor gerechtelijke stappen en vorderingen als bedoeld onder ii).C. Het bepaalde in dit artikel vormt geen beletsel voor vergoeding of schadeloosstelling uit hoofde van van toepassing zijnde internationale overeenkomsten of het nationale recht van een staat.D. Niets in het onder B bepaalde mag worden gebruikt om gerechtelijke stappen of vorderingen tegen onderdanen van Oekraïne te verhinderen.Artikel XII A. Aan in verband met het Centrum of de projecten en activiteiten daarvan in Oekraïne verblijvende personeelsleden van de regeringen van de Verenigde Staten, Canada en Zweden wordt door de regering van Oekraïne een status toegekend die gelijkwaardig is aan die welke aan de administratieve en technische staf wordt toegekend in het kader van het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer van 18 april 1961.B. Aan het personeel van het Centrum worden door de regering van Oekraïne de voorrechten en immuniteiten verleend welke gewoonlijk verleend worden aan ambtenaren van internationale organisaties, te weten:i) immuniteit inzake arrestatie, hechtenis en rechtsvervolging, inclusief criminele, civiele en administratieve rechtsmacht voor persoonlijke uitlatingen in woord of geschrift en alle handelingen bij de uitvoering van hun officiële taken;ii) vrijstelling van belastingen op het gebied van inkomen, sociale zekerheid of op andere gebieden, douanerechten of andere heffingen, met uitzondering van die welke gewoonlijk deel uitmaken van de prijs van goederen of betaald worden voor diensten;iii) immuniteit inzake socialezekerheidsbepalingen, immigratiebeperkingen en inschrijving als buitenlander; eniv) recht op het invoeren van hun meubels en persoonlijke bezittingen bij hun in functie treden, vrij van alle in Oekraïne geldende toltarieven, heffingen, douanerechten, invoerbelastingen en andere soortgelijke belastingen of heffingen.C. Aan de vertegenwoordigers van de partijen in de raad van bestuur, de uitvoerend directeur en de adjunct-uitvoerend directeuren worden door de regering van Oekraïne, naast de onder A en B van dit artikel vermelde voorrechten en immuniteiten, de voorrechten, immuniteiten, vrijstellingen en faciliteiten verleend die in het algemeen overeenkomstig het internationale recht aan de vertegenwoordigers van leden en uitvoerende hoofden van internationale organisaties worden toegekend.D. Elke partij kan de uitvoerend directeur kennis geven van de toekomstige aanwezigheid van personen, met uitzondering van die bedoeld onder A en C, in Oekraïne in verband met de projecten en activiteiten van het Centrum. Een partij die een dergelijke kennisgeving doet, stelt de betrokken personen op de hoogte van hun plicht de wetten en voorschriften van Oekraïne te eerbiedigen. De uitvoerend directeur stelt de regering van Oekraïne van de komst in kennis en deze verleent aan de betrokken personen de onder B, ii) tot en met iv), van dit artikel genoemde privileges.E. Niets in dit artikel verplicht de regering van Oekraïne tot het verlenen van de onder A, B en D van dit artikel vermelde voorrechten en immuniteiten aan haar onderdanen of permanente inwoners.F. Onverminderd bovengenoemde voorrechten, immuniteiten en andere voordelen is het de plicht van een ieder die krachtens dit artikel voorrechten, immuniteiten en voordelen geniet, de wetten en voorschriften van Oekraïne na te leven.G. Niets in deze overeenkomst mag worden gebruikt om af te wijken van de voorrechten, immuniteiten en andere voordelen, uit hoofde van andere overeenkomsten verleend aan het onder A tot en met D bedoelde personeel.Artikel XIII Iedere staat die partij bij deze overeenkomst wenst te worden, stelt de raad van bestuur daarvan via de uitvoerend directeur in kennis. De raad van bestuur verschaft deze staat via de uitvoerend directeur gewaarmerkte afschriften van deze overeenkomst. Na goedkeuring door de raad van bestuur krijgt bedoelde staat toestemming om tot de overeenkomst toe te treden. Deze overeenkomst wordt voor die staat van kracht op de dertigste (30e) dag na de datum waarop diens akte van toetreding is neergelegd. Ingeval een staat of staten van de voormalige Sovjet-Unie tot deze overeenkomst toetreden, komt die staat of komen die staten de door de regering van Oekraïne in de artikelen VIII, IX, onder C, en X tot en met XII aangegane verplichtingen na.Artikel XIV Hoewel niets in deze overeenkomst de rechten van de partijen om zonder inschakeling van het Centrum projecten uit te voeren beperkt, doen de partijen al het mogelijke om van het Centrum gebruik te maken bij de uitvoering van projecten waarvan aard en doelstellingen bij het Centrum passen.Artikel XV A. Deze overeenkomst wordt twee jaar na de inwerkingtreding door de partijen opnieuw bezien. Daarbij moet rekening worden gehouden met de financiële verbintenissen en de betalingen van de partijen.B. Deze overeenkomst kan met schriftelijke instemming van alle partijen worden gewijzigd.C. Elke partij kan zich zes maanden nadat zij de overige partijen schriftelijk hiervan in kennis heeft gesteld op elk moment uit deze overeenkomst terugtrekken.Artikel XVI Over elke vraag of geschil betreffende de uitvoering of uitlegging van deze overeenkomst dient door de partijen overleg te worden gepleegd.Artikel XVII Met het oog op een zo spoedig mogelijke financiering van de projecten stellen de vier ondertekenaars tot de aanneming van de statuten door de raad van bestuur de noodzakelijke tussentijdse procedures vast. Deze omvatten met name de benoeming van een uitvoerend directeur en de noodzakelijke staf, alsmede de vaststelling van de procedures voor het indienen, beoordelen en goedkeuren van projecten.Artikel XVIII A. Elke ondertekenaar stelt de andere er via diplomatieke kanalen van in kennis dat hij alle interne procedures heeft vervuld die noodzakelijk zijn om door deze overeenkomst gebonden te zijn.B. Deze overeenkomst wordt van kracht op de dertigste (30e) dag na de datum van de laatste kennisgeving als bedoeld onder A.Ten blijke waarvan de ondergetekenden, daartoe naar behoren gemachtigd, deze overeenkomst hebben ondertekend.Opgesteld te Kiev, op 25 oktober 1993, in één origineel, in de Engelse, de Franse en de Oekraïnse taal, zijnde alle teksten gelijkelijk authentiek.VOOR CANADA:VOOR HET KONINKRIJK ZWEDEN:VOOR OEKRAÏNE:VOOR DE VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA: