text:
 Avis juridique important
 |
 52004PC0703
 Návrh nařízení Rady o rozsíření konečného antidumpingového cla ulozeného nařízením Rady (ES) č. 1676/2001 z dovozu polyethylentereftalátového (PET) filmu pocházejícího mimo jiné z Indie na dovoz polyethylentereftalátového (PET) filmu odesílaného z Brazílie a Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli /* KOM/2004/0703 konecném znení */
 Návrh NAŘÍZENÍ RADY o rozsíření konečného antidumpingového cla ulozeného nařízením Rady (ES) č. 1676/2001 z dovozu polyethylentereftalátového (PET) filmu pocházejícího mimo jiné z Indie na dovoz polyethylentereftalátového (PET) filmu odesílaného z Brazílie a Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli(předlozená Komisí)DŮVODOVÁ ZPRÁVA1. Nařízením (ES) č. 1676/2001 Rada v roce 2001 ulozila antidumpingové clo z dovozu polyethylentereftalátového (PET) filmu pocházejícího mimo jiné z Indie. Dovoz PET filmu pocházejícího z Indie podléhá také vyrovnávacímu clu, které bylo ulozeno v roce 1999 nařízením Rady (ES) č. 2597/1999.2. Po vznesení zádosti několika významnými výrobci PET filmu ze Společenství Komise v únoru 2004 zahájila setření údajného obcházení antidumpingových opatření, která se vztahují na dovoz PET filmu pocházejícího z Indie, dovozem PET filmu odesílaného z Brazílie a Izraele.3. Šetření prokázalo značný nárůst dovozu PET filmu do Společenství z Brazílie a Izraele. K nárůstu dovozu z těchto zemí doslo ve stejné době jako k ulození cla z dovozu PET filmu pocházejícího z Indie. S výjimkou dvou společností (Terphane Ltda. z Brazílie a Jolybar Filmtechnic Converting Ltd. z Izraele) nebylo mozno pro tyto praktiky stanovit jiné dostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvod nez existenci opatření. Nápravné účinky cla jsou znehodnocovány vzhledem k cenám a mnozství dovázeného zbozí. Důkazy o dumpingu existují.4. Z tohoto důvodu se navrhuje, aby antidumpingové clo ve výsi 53,3 %, ulozené nařízením Rady (ES) č. 1676/2001 z dovozu PET filmu pocházejícího z Indie, bylo rozsířeno na dovoz PET filmu odesílaného z Brazílie a Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli, s výjimkou PET filmu odesílaného od dvou výse uvedených společností.5. Otázka obcházení v souvislosti se Světovou obchodní organizací byla plně vysvětlena při návrhu nejnovějsí úpravy základního nařízení [1].[1] COM(2003) 799 v konečném znění, odstavec 5.Návrh NAŘÍZENÍ RADY o rozsíření konečného antidumpingového cla ulozeného nařízením Rady (ES) č. 1676/2001 z dovozu polyethylentereftalátového (PET) filmu pocházejícího mimo jiné z Indie na dovoz polyethylentereftalátového (PET) filmu odesílaného z Brazílie a Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoliRADA EVROPSKÉ UNIE,s ohledem na Smlouvu o zalození Evropského společenství,s ohledem na nařízení Rady (ES) č. 384/96 ze dne 22. prosince 1995 o ochraně před dumpingovými dovozy ze zemí, které nejsou členy Evropského společenství [2] (,,základní nařízení"), a zejména na článek 13 uvedeného nařízení,[2] Úř. věst. L 56, 6.3.1996, s. 1. Nařízení naposledy pozměněné nařízením Rady (ES) č. 461/2004 (Úř. věst. L 77, 13.3.2004, s. 12.)s ohledem na návrh předlozený Komisí po konzultaci s poradním výborem,vzhledem k těmto důvodům:A. POSTUP1. Stávající opatření(1) Rada svým nařízením (ES) č. 1676/2001 [3] (,,původní nařízení") ulozila antidumpingové clo z dovozu polyethylentereftalátového (PET) filmu (,,PET film") pocházejícího mimo jiné z Indie. Sazby antidumpingového cla se pohybují mezi 0 % a 62,6 %. Komise svým rozhodnutím 2001/645/ES [4] přijala závazky od pěti indických vyvázejících výrobců.[3] Úř. věst. L 227, 23.8.2001, s. 1.[4] Úř. věst. L 227, 23.8.2001, s. 56.(2) Dovoz PET filmu pocházejícího z Indie podléhá také vyrovnávacímu clu ve výsi mezi 3,8 % a 19,1 %, které bylo ulozeno nařízením Rady (ES) č. 2597/1999 [5].[5] Úř. věst. L 316, 10.12.1999, s. 1.2. Probíhající setření(3) Dne 28. června 2002 Komise oznámením o zahájení zveřejněném v Úředním věstníku Evropských společenství [6] oznámila zahájení částečného prozatímního přezkumu podle článku 19 nařízení Rady 2026/97 [7]. Rozsah zádosti je omezen na formu opatření, a zejména na prosetření přijatelnosti závazku nabídnutého zadatelem. Tento přezkum stále probíhá.[6] Úř. věst. C 154, 28.6.2002, s. 2.[7] Úř. věst. L 288, 21.10.1997, s. 1. Nařízení naposledy pozměněné nařízením Rady (ES) č. 461/2004 (Úř. věst. L 77, 13.3.2004, s. 12.).(4) Dne 22. listopadu 2003 Komise oznámením o zahájení zveřejněném v Úředním věstníku Evropských společenství [8] oznámila zahájení částečného prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení. Rozsah přezkumu je omezen na formu antidumpingových opatření. Tento přezkum stále probíhá.[8] Úř. věst. C 281, 22.11.2003, s. 4.(5) Dne 19. února 2004 Komise oznámením o zahájení zveřejněném v Úředním věstníku Evropských společenství [9] oznámila zahájení částečného prozatímního přezkumu podle čl. 11 odst. 3 základního nařízení. Rozsah přezkumu je omezen na indického vyvázejícího výrobce, společnost Jindal Polyester Limited. Tento přezkum stále probíhá.[9] Úř. věst. C 43, 19.2.2004, s. 14.3. ádost(6) Dne 6. ledna 2004 obdrzela Komise zádost, podanou podle čl. 13 odst. 3 základního nařízení, (,,zádost") od výrobců ze Společenství, společností DuPont Teijin Films, Mitsubishi Polyester Film GmbH a Nuroll SpA (,,zadatelé"), o prosetření údajného obcházení antidumpingových opatření ulozených na dovoz PET filmu pocházejícího z Indie. adatelé mají větsinový podíl na výrobě PET filmu ve Společenství.(7) adatelé se domnívají a předlozili o tom dostatečné důkazy, ze po ulození opatření na dovoz PET filmu pocházejícího mimo jiné z Indie doslo ke značným změnám ve struktuře obchodu týkajícího se vývozu PET filmu do Společenství z Indie, Brazílie a Izraele. Podle zadatelů je příčinou této změny ve struktuře obchodu překládka PET filmu pocházejícího z Indie v Brazílii a Izraeli. Byla vznesena domněnka, ze mimo ulození cla z dovozu PET filmu z Indie neexistuje pro výse uvedené změny zádné jiné dostatečné opodstatnění ani hospodářský důvod.(8) Konečně, zadatelé se domnívají a předlozili konkrétní důkaz o tom, ze nápravné účinky cla jsou znehodnocovány vzhledem k mnozství a cenám. Byla vnesena domněnka, ze značné mnozství dovozu PET filmu z Brazílie a Izraele zřejmě nahrazuje dovoz PET filmu pocházejícího z Indie. Navíc zadatelé předlozili konkrétní důkaz o tom, ze ceny PET filmu dovázeného z Brazílie a Izraele jsou předmětem dumpingu vzhledem k bězným hodnotám, které byly stanoveny dříve pro PET film pocházející z Indie.4. Zahájení(9) Nařízením (ES) č. 284/2004 [10] (,,zahajovací nařízení") Komise zahájila setření mozného obcházení antidumpingových opatření, která se vztahují na dovoz PET filmu pocházejícího z Indie, dovozy PET filmu odesílaného z Brazílie a Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli, a podle čl. 13 odst. 3 a čl. 14 odst. 5 základního nařízení nařídila celním orgánům, aby od 20. února 2004 evidovaly dovoz PET filmu odesílaného z Brazílie a z Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli. Komise oznámila zahájení setření celním orgánům v Indii, Brazílii a Izraeli. Komise zároveň nařízením (ES) č. 283/2004 [11] zahájila setření mozného obcházení vyrovnávacích opatření, která se vztahují na dovoz PET filmu pocházejícího z Indie, dovozy PET filmu odesílaného z Brazílie a z Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli. Závěry tohoto setření jsou uvedeny v nařízení Rady (ES) č. ---/2004.[10] Úř. věst. L 49, 19.2.2004, s. 28.[11] Úř. věst. L 49, 19.2.2004, s. 25.(10) Indické úřady uvedly, ze měly za to, ze setření proti obcházení nejsou povolena ani podle Dohody o provádění článku VI Vseobecné dohody o clech a obchodu z roku 1994, ani podle Dohody o subvencích a vyrovnávacích opatřeních. Toto tvrzení bylo zamítnuto na základě toho, ze opatření proti obcházení, která byla stanovena v základním nařízení, nejsou v rozporu s Dohodou o provádění článku VI Vseobecné dohody o clech a obchodu z roku 1994 a Dohodou o subvencích a vyrovnávacích opatřeních. Opravdu, Závěrečný akt zahrnující výsledky Uruguayského kola mnohostranných obchodních jednání obsahuje rozhodnutí o obcházení [12], které za neexistence dohody o specifickém textu postupuje tuto zálezitost Výboru pro otázky antidumpingu. Protoze toto rozhodnutí bylo přijato s vědomím, ze několik členů Světové obchodní organizace jiz má své vlastní právní předpisy proti obcházení, Evropské společenství to vykládá jako moznost jednotlivých členských států přijmout a spravovat v této věci předpisy az do přijetí mnohostranně dohodnutých pravidel. Stejné zásady by se logicky měly pouzít i pro antisubvenční setření.[12] Rozhodnutí o obcházení přijaté Výborem pro obchodní jednání dne 15. prosince 1993.5. Šetření(11) Dotazníky byly poslány vývozcům/výrobcům v Indii, Brazílii a Izraeli, kteří spolupracovali v původním setření a kteří byli uvedeni v zádosti nebo se o nich Komise následně dozvěděla. Dotazníky byly zaslány dovozcům ve Společenství, kteří byli uvedeni v zádosti nebo spolupracovali v původním setření, jez vedlo k ulození stávajících opatření. Vsechny strany byly informovány o tom, ze nedostatečná spolupráce můze vést k uplatnění článku 18 základního nařízení a k závěrům (učiněným na základě dostupných skutečností), které mohou být méně příznivé, nez kdyby strany spolupracovaly.(12) Komise obdrzela odpovědi na dotazník od pěti vývozců/výrobců z Indie, od jednoho vývozce/výrobce z Brazílie a od jedné zpracovatelské společnosti, která se zabývá řezáním, laminováním a zpracováním PET filmu v Izraeli a která jej vyvází do Společenství. Jiná izraelská společnost zareagovala na dotazník vysvětlením, ze PET film zpracovává, ale výsledné výrobky nevyvází pod kódy KN, kterými jsou značeny PET filmy. Na základě toho tato společnost nepředlozila odpověď na dotazník.(13) Na dotazník zareagovalo pět dovozců ze Společenství. Tři z nich oznámili, ze PET film nikdy nedovázeli ani z Brazílie, ani z Izraele. Ostatní dva dovozci uvedli, ze v průběhu období setření nedovázeli indický PET film ani z Brazílie, ani z Izraele. Z tohoto důvodu ani jedna z těchto společností nepředlozila odpověď na dotazník.(14) Komise provedla ověřovací návstěvy v prostorách těchto společností:Brazilský vyvázející výrobce:- Terphane Ltda. BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, stát Pernambuco, Brazílie (,,Terphane")Izraelský zpracovatel:- Jolybar Filmtechnic Converting Ltd (1987), Hacharutsim str. 7, Ind. Park Siim 2000, Natania South, 42504 POB 8380, Izrael (,,Jolybar")Indičtí vyvázející výrobci:- Ester Industries Limited, 75-76, Amrit Nagar, Behind South Extension Part - I, New Delhi - 110 003, Indie- Flex Industries Limited, A-1, Sector 60, Noida 201 301 (U.P.), Indie- Polyplex Corporation Limited, B-37, Sector-1, Noida 201 301, okres Gautam Budh Nagar, Uttar Pradesh, Indie6. Období setření(15) Šetření se vztahovalo na období od 1. ledna 2003 do 31. prosince 2003 (,,OŠ"). K prosetření údajné změny struktury obchodu byly shromázděny údaje od roku 2000 az do konce OŠ.B. VÝSLEDKY ŠETŘENÍ1. Míra spolupráce(16) Jak bylo uvedeno výse v bodě odůvodnění 12, pět vývozců/výrobců PET filmu z Indie spolupracovalo v setření předlozením odpovědí na dotazník. Komise také obdrzela údaje od jednoho vyvázejícího výrobce PET filmu z Brazílie a od jedné zpracovatelské společnosti provádějící řezání, laminování a zpracování PET filmu v Izraeli. Tyto brazilské a izraelské společnosti představovaly podle údajů Eurostatu malou část (brazilská společnost méně nez 1 % a izraelská společnost přiblizně 5 %) celkového dovozu PET filmu z těchto zemí do Společenství v období setření, a to jak vzhledem k mnozství, tak hodnotě.(17) Indické orgány vzhledem k zahájení setření písemně předlozily statistické informace o vývozu PET filmu z Indie mimo jiné do Společenství. Komise obdrzela statistické údaje o vývozu PET filmu z Brazílie do Společenství také z brazilské národní databáze.2. Dotčený výrobek a obdobný výrobek(18) Dotčený výrobek, definovaný v původním setření, je polyethylentereftalátový (PET) film pocházející z Indie, obvykle deklarovaný pod kódy KN ex 3920 62 19 a ex 3920 62 90 (,,dotčený výrobek").(19) Komise má za to, ze PET film vyvázený do Společenství z Indie a PET film odesílaný do Společenství z Brazílie a Izraele mají stejné základní vlastnosti a stejné vyuzití. Jsou tedy povazovány za obdobné výrobky ve smyslu čl. 1 odst. 4 základního nařízení.3. Změna ve struktuře obchoduIndie(20) V letech 1999-2003 představoval dovoz dotčeného výrobku podle příslusných kódů KN 96,5 % celkového dovozu z Indie. Trzní analýza byla tedy provedena s daty Eurostatu na úrovni kódů KN. Je nutno poznamenat, ze v roce 1999 byla ulozena vyrovnávací cla z dovozu PET filmu pocházejícího z Indie do Společenství. Tato cla jiz vedla ke snízení objemů uvedeného dovozu. V roce 2001 následovalo ulození antidumpingových opatření, které vedlo k dalsímu snízení dovozu. Antidumpingová opatření, která se týkají Indie, se skládají z dohod o cenových závazcích s pěti individuálními vyvázejícími výrobci a jednou společností s 0% sazbou antidumpingového cla. V důsledku toho nejsou antidumpingová cla v podstatě splatná z dovozu od podstatné části indických výrobců. Zbývající antidumpingové clo ve výsi 53,3 % se pouzívá na dovoz od vsech ostatních vyvázejících výrobců. V roce 2000 dovoz PET filmu pocházejícího z Indie do Společenství činil 11 600 tun. Tento dovoz nejprve, v roce 2001, poklesl na 6 100 tun, ale poté, v roce 2002, vzrostl na 7 700 tun. Během období setření dále vzrostl na 11 500 tun. Údaje předlozené spolupracujícími indickými vyvázejícími výrobci vykázaly podobný trend - nárůst o přiblizně 1 300 tun od roku 2001 do roku 2002 a dalsí nárůst o přiblizně 3 400 tun od roku 2002 do roku 2003. Nicméně je třeba mít na paměti, ze vsichni indičtí výrobci při setření nespolupracovali. Navíc na změny v objemech od roku 2000 do roku 2003 je třeba pohlízet v souvislosti s velkým nárůstem dovozu od těch vývozců, kteří podléhají nejnizsí úrovni opatření.(21) Co se týče výse uvedené struktury, je třeba poznamenat, ze jedna společnost měla výrazně nizsí souhrnnou celní sazbu [13] nez ostatní výrobci. Struktura obchodu této společnosti byla výrazně odlisná od trendu struktury obchodu jiných výrobců, protoze tato společnost ve velké míře zvýsila svůj podíl na celkovém prodeji dotčeného výrobku do Společenství v letech 2000 az 2003 (období setření). Naopak podíl dotčeného výrobku vyvázeného do Společenství zbývajícími indickými výrobci výrazně poklesl. Nebereme-li v úvahu tento nepravidelný trend, zůstal dovoz dotčeného výrobku do Společenství výrazně pod úrovní dovozu před ulozením antidumpingových opatření.[13] Dotčená společnost podléhala vyrovnávacímu clu ve výsi 7 %.(22) Indické úřady předlozily statistické údaje o vývozu mimo jiné do Společenství. Uvedly, ze měly za to, ze oficiální indické statistiky neukazovaly na zádné obcházení stávajících antidumpingových opatření indickými výrobci PET filmu. Uvedené údaje vsak nesouhlasí s údaji o vývozu, které poskytly spolupracující indičtí vývozci, alespoň co se týče vývozu do Izraele. Tyto údaje vykazují jasný nárůst vývozu do Izraele po ulození opatření (z přiblizně 40 tun v roce 2000 na přiblizně 800 tun v období setření). Co se týče Brazílie, oficiální indické údaje o přímém vývozu do Brazílie vykazují pouze malé navýsení ve stejném období. Tyto údaje ale nezahrnují nepřímý prodej přes ostatní zprostředkující země. Při setření spolupracoval jediný známý brazilský výrobce PET filmu a jeho vývoz do Společenství představoval pouze zanedbatelnou část (0,5 %) veskerého prodeje z Brazílie do Společenství.Brazílie(23) Dovoz PET filmu do Společenství z Brazílie, oznámený Eurostatem na úrovni kódů KN, bez dovozu dotčeného výrobku vyráběného spolupracující společností, vzrostl z přiblizně 650 tun v roce 2000 (0,6 % celkového dovozu) na 1 200 tun (1,4 %) v roce 2001 a těsně nad 2 500 tun (3,2 %) v roce 2002, rok po ulození antidumpingových opatření. Během období setření zůstal těsně nad úrovní 2 000 tun (2,4 % celkového dovozu PET filmu).(24) Jediná spolupracující společnost v Brazílii, společnost Terphane, je, jak bylo uvedeno výse (viz bod odůvodnění 22), jediným známým výrobcem PET filmu v Brazílii. Tato společnost vyvezla v období setření do Společenství pouze jedinou zásilku PET filmu o objemu 10,6 tun. Az na vzorek, který prodala v roce 2002, se jednalo o první PET film, který tato společnost vyvezla do Společenství. Nezdá se tedy, ze by byla odpovědná za objemy PET filmu, které byly do Společenství dovázeny z Brazílie v letech 2000 az 2003 (bod odůvodnění 23 výse). Společnost vyrábí film dodávaný do Společenství v závodech, které byly zalozeny před tím, nez opatření vztahující se na indický PET film vstoupila v platnost. V této společnosti tedy nebyla zjistěna zádná změna ve struktuře obchodu.Izrael(25) Dovoz PET filmu do Společenství z Izraele, oznámený Eurostatem na úrovni kódů KN, bez dovozu dotčeného výrobku vyráběného spolupracující společností, vzrostl z 3 000 tun v roce 2000 (3,7 % celkového dovozu PET filmu) na 3 400 tun v roce 2001 (4,1 %). Objemy nadále vzrostly těsně nad 4 200 tun v roce 2002 (5,1 % dovozu) a na více nez 4 400 tun v roce 2003 (5,3 % dovozu). V Izraeli sídlí jen několik zpracovatelů PET filmu. Informace obdrzené ve stanoveném termínu ale ukázaly, ze i kdyby se jejich výroba sečetla, není pravděpodobné, ze by měli dostatečnou výrobní kapacitu na to, aby nesli odpovědnost za objem filmu, který byl do Společenství dovázen z Izraele v letech 2002 az 2003.(26) Oficiální indické údaje o vývozu vykazují pravidelný růst vývozu do Izraele z Indie. V roce 2000 bylo vyvezeno 81 tun, v roce 2001 395 tun, 1 032 tun v roce 2002 a v období setření 2 453 tun.(27) Jediná spolupracující společnost v Izraeli, společnost Jolybar, řeze, laminuje a zpracovává zakoupený PET film a prodává jej jako výrobek, který spadá pod stejné kódy KN jako dotčený výrobek. Tento výrobek ale obecně není indického původu, a proto jej nelze povazovat za dotčený výrobek. Tato společnost dodávala PET film do Společenství od devadesátých let dvacátého století. Mnozství PET filmu vyvázeného společností Jolybar do Společenství se v letech 1999 az 2003 (období setření) zdvojnásobilo. Společnost vyrábí film dodávaný do Společenství v závodech, které byly zalozeny před tím, nez opatření vztahující se na indický PET film vstoupila v platnost. Bez ohledu na to, zda tento vývoj vývozu ukazuje na změnu ve struktuře obchodu uvedené společnosti, nebyla tato otázka dále zvazována, protoze pro takové chování v kazdém případě existoval jasný hospodářský důvod, jak je uvedeno níze v bodě odůvodnění 31.(28) Vzhledem k výse uvedenému, a zejména k časové shodě, ke které doslo v roce 2001, mezi zvýsením dovozu z Brazílie a Izraele a vstoupením v platnost antidumpingových opatření vztahujících se na dovoz PET filmu pocházejícího z Indie, byla zjistěna změna ve struktuře obchodu týkajícího se dovozu PET filmu z Indie, Izraele a Brazílie.4. Nedostatečné opodstatnění nebo hospodářský důvodBrazílie(29) Vzhledem k nedostatku jakékoli jiné spolupráce a vzhledem k tomu, ze výse uvedená změna ve struktuře obchodu v Brazílii nastala ihned po ulození antidumpingových cel, se na základě dostupných informací a skutečnosti, ze neexistuje zádné jiné vysvětlení, dospělo k závěru, ze změna ve struktuře obchodu pramenila z ulození cla spíse nez z jakéhokoli jiného dostatečného opodstatnění nebo hospodářského důvodu ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení.IzraelNespolupracující vyvázející výrobci(30) Vzhledem k nedostatku jakékoli jiné spolupráce a vzhledem k tomu, ze výse uvedená změna ve struktuře obchodu nastala ihned po ulození antidumpingových cel, se na základě dostupných informací a toho, ze neexistuje zádné jiné vysvětlení, dospělo k závěru, ze změna ve struktuře obchodu pramenila z ulození cla spíse nez z jakéhokoli jiného dostatečného opodstatnění nebo hospodářského důvodu ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení.Spolupracující vyvázející výrobce(31) Šetřením se zjistilo, ze vývoz společnosti Jolybar do Společenství je dlouho zavedený a společnost vyrábí film dodávaný do Společenství v závodech, které byly zalozeny před tím, nez opatření vztahující se na indický PET film vstoupila v platnost. Společnost podala vysvětlení, ze indický film zákazníkům ze Společenství obvykle nedodává, jelikoz tito zákazníci jako základní materiál pouzívaný při zpracování společností Jolybar kvůli vlastnostem upřednostňují evropský film. Během období setření byla jednomu zákazníkovi ze Společenství výjimečně odeslána přiblizně jedna tuna indického filmu, a to v rámci větsí zásilky, kterou zákazník naléhavě pozadoval. Z tohoto důvodu se dospělo k závěru, ze existuje dostatečný hospodářský důvod pro vývoj vývozu společnosti Jolybar a ze tento důvod je v souladu s jejími aktivitami na trhu Společenství, které se týkají PET filmu jí vyráběného.5. Znehodnocování nápravných účinků cla vzhledem k cenám a/nebo mnozství obdobného výrobkuNespolupracující vyvázející výrobci(32) Čísla uvedená výse v bodech odůvodnění 20 az 28 ukazují, ze doslo ke zjevné mnozstevní změně ve struktuře dovozu dotčeného výrobku do Společenství od ulození opatření v roce 2001. V době ulození opatření doslo k výraznému snízení indického dovozu do Společenství (o 5 500 tun), s odpovídajícím navýsením vývozu dotčeného výrobku z Brazílie a Izraele do Společenství. Údaje Eurostatu ukazují, ze od roku 2000 do konce období setření představovalo navýsení dovozu do Společenství z Brazílie 1 376 tun a z Izraele 1 392 tun. Snízení vývozu z Indie, ke kterému doslo ve stejné době, představovalo 5 653 tun (bez přihlédnutí k dovozu, který podléhá nizsím úrovním opatření). Má se tedy za to, ze část vývozních obchodních toků z Indie byla nahrazena vývozními toky přes Brazílii a Izrael, čímz byly znehodnoceny nápravné účinky opatření vzhledem k mnozství filmu dovázenému na trh Společenství.(33) Co se týče cen dotčeného výrobku odesílaného z Brazílie a Izraele, bylo vzhledem k nízké míře spolupráce nezbytné pouzít údaje Eurostatu, které byly nejlepsím dostupným důkazem.(34) Průměrná cena dovozu PET filmu z Brazílie v průběhu období setření, upravená o náklady po dovozu, se pohybovala okolo 50 % úrovně pro odstranění újmy, která byla stanovena v setření, jez vedlo k ulození stávajících antidumpingových opatření. Na základě toho existuje důkaz, ze PET film odesílaný z Brazílie znehodnocoval nápravné účinky ulozeného cla i vzhledem k cenám.(35) Průměrná cena dovozu PET filmu z Izraele během období setření, upravená o náklady po dovozu, se pohybovala okolo 55 % úrovně pro odstranění újmy, která byla stanovena v původním antidumpingovém setření. Na základě toho existuje důkaz, ze izraelský dovoz znehodnocoval nápravné účinky ulozeného cla i vzhledem k cenám.(36) Byl tedy učiněn závěr, ze dovoz PET filmu z Brazílie a Izraele znehodnocoval nápravné účinky antidumpingových opatření, a to jak vzhledem k cenám, tak mnozství.6. Důkaz o dumpingu vzhledem k bězným hodnotám stanoveným dříve pro stejné nebo obdobné výrobkyNespolupracující vyvázející výrobci(37) V souladu s čl. 13 odst. 1 základního nařízení bylo prosetřeno, zda existuje důkaz o dumpingu vzhledem k bězné hodnotě stanovené dříve pro stejný nebo obdobný výrobek. Jak jiz bylo vysvětleno (viz bod odůvodnění 16 výse), vzhledem k nízké míře spolupráce, byly pro stanovení toho, zda lze nalézt důkaz o dumpingu vzhledem k dovozu dotčeného výrobku do Společenství z Brazílie a z Izraele během období setření, pouzity podle článku 18 základního nařízení údaje Eurostatu jakozto údaje, o které se opíralo stanovení vývozních cen do Společenství. Podobně se pro účel porovnání vývozní ceny a bězné hodnoty povazovalo za vhodné předpokládat, ze sortiment výrobků odesílaných z Brazílie a Izraele během období setření byl stejný, jako sortiment odesílaný z Indie během původního setření.(38) Za účelem správného srovnání mezi běznou hodnotou a vývozní cenou se provedly nálezité úpravy o rozdíly činitelů, které ovlivňují ceny a cenovou srovnatelnost. Tyto úpravy byly provedeny v souladu s čl. 2 odst. 10 základního nařízení.(39) V souladu s čl. 2 odst. 11 a čl. 2 odst. 12 základního nařízení byl vázený průměr bězné hodnoty, která byla stanovena během původního setření, porovnán s průměrem vývozních cen v období setření, který byl stanoven tak, jak je uvedeno v bodech odůvodnění 34 a 35 výse. Tato porovnání ukázala na přiblizná dumpingová rozpětí, vyjádřená jako procento ceny CIF na hranici Společenství, před proclením, a to ve výsi 17,5 % pro Brazílii a 14,5 % pro Izrael.C. ÁDOSTI O VYNĚTÍ Z CELNÍ EVIDENCE NEBO ROZŠÍŘENÍ CLA(40) Komise obdrzela od společností Terphane a Jolybar zádost o vynětí z celní evidence a osvobození od celních opatření. Jak bylo uvedeno v bodech odůvodnění 24 a 27, tyto společnosti spolupracovaly v setření předlozením odpovědí na dotazník a souhlasem s ověřovací návstěvou. Nařízením (ES) č. xxx/2004 [14] Komise změnila zahajovací nařízení tak, aby byla zastavena registrace dovozu PET filmu ze společností Terphane a Jolybar, u nichz bylo shledáno, ze neobcházejí antidumpingová cla.[14] xxx(41) V souladu s výse uvedenými závěry, ze společnosti Terphane a Jolybar neobcházejí platná antidumpingová opatření, by tyto společnosti měly být osvobozeny také od plánovaného rozsíření opatření.D. OPATŘENÍ(42) Vzhledem k výse uvedeným závěrům bylo zjistěno, ze k obcházení docházelo ve smyslu čl. 13 odst. 1 základního nařízení. V souladu s čl. 13 odst. 1 první větou základního nařízení by stávající antidumpingová opatření, jez se vztahují na dovoz dotčeného výrobku (tj. PET filmu pocházejícího z Indie), měla být rozsířena na dovoz PET filmu odesílaného z Brazílie nebo Izraele, ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli, s výjimkou PET filmu vyráběného ve společnostech Terphane a Jolybar.(43) V souladu s čl. 14 odst. 5 základního nařízení, v němz je stanoveno, ze opatření budou pouzita na evidovaný ode dne celní evidence, by antidumpingové clo mělo být vybíráno z dovozu PET filmu odesílaného z Brazílie a Izraele, který překročí hranice Společenství podle evidence ulozené zahajovacím nařízením, s výjimkou dovozu PET filmu odesílaného z Brazílie a vyráběného společností Terphane a PET filmu odesílaného z Izraele a vyráběného společností Jolybar.(44) V souladu s čl. 13 odst. 4 základního nařízení osvobození od rozsířených opatření, udělené na PET film vyráběný společností Jolybar a společností Terphane, zůstanou v platnosti, pokud nebude zjistěno, ze osvobození bylo uděleno za základě nepravdivých nebo zavádějících informací předlozených dotčenými společnostmi. Nebude-li konkrétně prokázáno jinak, Komise můze zahájit setření za účelem zjistění, jestli je zrusení výjimky oprávněné.(45) Nerozsíření cel na dovoz PET filmu od společností Terphane a Jolybar bylo stanoveno na základě závěrů současného setření. Toto nerozsíření se proto výhradně vztahuje na dovoz PET filmu odesílaného z Brazílie, respektive Izraele, a vyráběného těmito konkrétními právnickými osobami. Na dovezený PET film vyrobený nebo odeslaný jakoukoli jinou společností, která není konkrétně uvedena v normativní části tohoto nařízení spolu s názvem a adresou, včetně subjektů, které mají určitý vztah ke konkrétně jmenovaným společnostem, se toto osvobození nevztahuje a podléhá sazbě zbytkového cla ulozeného nařízením Rady (ES) č. 1676/2001.E. POSTUP(46) Zúčastněné strany byly informovány o podstatných skutečnostech a úvahách, na základě kterých Rada zamýslela rozsířit platné konečné antidumpingové clo, a bylo jim umozněno se k těmto skutečnostem a úvahám vyjádřit a být vyslyseny. Izraelské úřady zopakovaly připomínky indické vlády, které jsou zmíněny v bodě odůvodnění 10. Předlozily také seznam izraelských zpracovatelů PET filmu, kteří v letech 2003 a 2004 vyvázeli do Evropského společenství. Tyto společnosti vsak během stanovených termínů nespolupracovaly, nemohlo být tedy stanoveno, ze opatření neobcházely. Z tohoto důvodu nemohly být osvobozeny od rozsíření opatření na Izrael,PŘIJALA TOTO NAŘÍZENÍ:Článek 11. Konečné antidumpingové clo ve výsi 53,3 % ulozené nařízením Rady (ES) č. 1676/2001 z dovozu polyethylentereftalátového filmu pocházejícího z Indie, spadajícího pod kódy KN ex 3920 62 19 a ex 3920 62 90, se rozsiřuje i na dovoz stejného polyethylentereftalátového filmu odesílaného z Brazílie a odesílaného z Izraele (ať uz je deklarovaný jako pocházející z Brazílie nebo Izraele, či nikoli) (kódy TARIC 3920 62 19 01, 3920 62 19 04, 3920 62 19 07, 3920 62 19 11, 3920 62 19 14, 3920 62 19 17, 3920 62 19 21, 3920 62 19 24, 3920 62 19 27, 3920 62 19 31, 3920 62 19 34, 3920 62 19 37, 3920 62 19 41, 3920 62 19 44, 3920 62 19 47, 3920 62 19 51, 3920 62 19 54, 3920 62 19 57, 3920 62 19 61, 3920 62 19 67, 3920 62 19 74, 3920 62 19 92, 3920 62 90 31, 3920 62 90 92), s výjimkou polyethylentereftalátového filmu vyráběného společností Terphane Ltda, BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, stát Pernambuco, Brazílie (doplňkový kód TARIC A569) a společností Jolybar Filmtechnic Converting Ltd. (1987), Hacharutsim str. 7, Ind. Park Siim 2000, Natania South, 42504 POB 8380, Izrael (doplňkový kód TARIC A570).2. Clo rozsířené podle odstavce 1 tohoto článku se vybírá z dovozů evidovaných v souladu s článkem 2 nařízení Komise (ES) č. 284/2004 a čl. 13 odst. 3 a čl. 14 odst. 5 nařízení Rady (ES) č. 384/96, s výjimkou dovozů, které vyrobí společnost Terphane Ltda, BR 101, km 101, City of Cabo de Santo Agostinho, stát Pernambuco, Brazílie a společnost Jolybar Filmtechnic Converting Ltd. (1987), Hacharutsim str. 7, Ind. Park Siim 2000, Natania South, 42504 POB 8380, Izrael.3. Pouzijí se tedy platné předpisy o celních poplatcích.Článek 2Toto nařízení vstupuje v platnost prvním dnem po vyhlásení v Úředním věstníku Evropské unie.Toto nařízení je závazné v celém rozsahu a přímo pouzitelné ve vsech členských státech.V Bruselu dneZa Radupředseda


type: other

text:
Recensie | The One - Kiera Cass • Reviews & Roses
 The One door Kiera Cass
 Verschenen: 2014 bij HarperCollins Publishers
 Aantal pagina's: 323
 Genre: Dystopia, Romantiek, Young Adult
 Lees ook: The Selection, The Elite, The Selection Stories: The Prince & The Guard, The Heir, Happily Ever After, De Kroon
 Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet weet met welke zin ik deze recensie kan beginnen. De The Selection trilogie is prachtig en The One is een prachtige afsluiter. The One was voor mijn een enorme rollercoaster van emoties. Het ene moment was ik hardop aan het lachen, het andere moment was er een prachtig moment waarbij ik een traantje weg moest pinken, en nog weer een ander moment moest ik moeite doen om verder te lezen door mijn tranen van verdriet. Kiera Cass is duidelijk meer en meer gegroeid in haar schrijfkunsten die bij deel 1 al goed waren, maar steeds beter werden.
 Ik had dubbele gevoelens bij The One. Aan de ene kant wilde ik doorlezen omdat ik wilde weten wat allemaal zou gebeuren in The One, maar aan de andere kant wilde ik niet dat de boekenserie ten einde kwam. Het zijn heerlijke boeken die erg makkelijk lezen, en ik wil niet dat het eindigde. Ik heb overigens respect voor iedereen die braaf wacht op het derde deel in het Nederlands, dat had ik nooit volgehouden zonder hartproblemen te krijgen.
 Ik zou graag in detail willen treden over alle gebeurtenissen in The One, maar dat doe ik niet. Jullie moeten net zoveel van het boek kunnen genieten en je net zoveel laten meeslepen door de gebeurtenissen in het boek als ik deed. Daarom zal ik zo cryptisch mogelijk zijn. The Elite eindigde natuurlijk met America die haar keuze had gemaakt, en daar zou ze voor gaan vechten. Het was echter nog niet 100% zeker dat degene voor wie ze koos ook voor haar ging kiezen gezien alles dat inmiddels was gebeurd.
 Het scenario waar ikzelf op hoopte was bij voorbaat dat America en Prins Maxon zouden gaan trouwen en dat Aspen ook een eind goed al goed gelukkig einde had met één van de dienstmeisjes van America. Of het ook daadwerkelijk zo af is gelopen ga ik ga ik diegenen die het derde boek nog moeten lezen niet vertellen, en degenen die het derde boek al wel hebben gelezen weten nu direct of ik goed of fout zat.
 Dat America haar keuze heeft gemaakt betekende niet direct dat de selectie afgelopen was en naast de selectie hadden we natuurlijk ook nog de verhaallijn met de rebellen. In mijn recensies van The Selection en The Elite had ik al gezegd dat ik verwachte dat de rebellen een grotere rol zouden gaan spelen en dat ik hoopte op een einde waarin zij wel echt van betekenis waren. De manier waarop ze van betekenis waren had ik nooit durven te bedenken, maar dat ze van betekenis waren – zowel de Northeners en de Southeners – is zeker. Ik vind de rebellen zeker een goede toevoeging aan de boekenserie, ze hebben voor behoorlijk wat spektakel gezorgd en maakten het boek extra spannend.
 Op de helft van het boek – ongeveer bij pagina 200 – was een prachtig moment, maar niet veel verder in het boek keerde het tij en biggelden de tranen over mijn wangen van verdriet. Eerlijk gezegd zat het hele boek vol verrassingen en onverwachte gebeurtenissen, maar iets na de helft van het boek kwam het als een stortbui naar beneden. En dat bedoel ik positief. Het ene na het andere puzzelstukje viel op zijn plek en meer en meer begon ik mij af te vragen hoe het boek in hemelsnaam kon eindigen. Ja, door spoilers op het wereld wijde web wist ik al met wie ze zou eindigen, maar hoe dichter we bij het einde kwamen hoe meer ik begon te twijfelen dat het echt zo kon eindigen.
 Op een gegeven moment waren er nog maar een paar pagina’s over en het verhaal leek verre van in de afrondende fase te zitten. Spannend tot het laatste moment! Die Kiera Cass kan er wel wat van. Ik pakte mijn hart soms vast door alles wat er gebeurde en niet alles was even leuk, maar dat vind ik de kunst van het schrijven. Het hoeft niet een leuke gebeurtenis te zijn, maar het pakt je wel en zuigt je in het boek. Het laat je emoties voelen alsof jijzelf America bent. En dat doet soms pijn. Maar als auteur weet je dan wel zeker dat je geslaagd bent. Het is ongelofelijk hoeveel eigenlijk gebeurt in dit boek.
 Zelden is het laatste deel in een serie zo goed
 Maar bovenal vond ik de liefde ook prachtig beschreven in The One. Er zijn weinig boeken waarvan ik het laatste deel zo goed vind en zo content ben met het einde, nog een reden om Kiera Cass te prijzen. De relaties tussen de verschillende personages worden nog veel verder uitgediept en ik vond de band tussen de laatste 4 heel bijzonder. Maar ook de band tussen America en haar vader, de band tussen America en The Queen en de band tussen America en haar dienstmeiden was prachtig en voelde ik tot op het bot. The Selection Series is niet simpelweg een prinsessenboek, het is zoveel meer!
 Gelukkig hebben we de novella’s nog
 Er is een epiloog en toen ik na de laatste zin zag dat die er was vond ik hem niet perse nodig, maar nadat ik de epiloog had gelezen bleek het een prachtige toevoeging waarin het laatste losse eindje nog afgesloten wordt. Het boek is één van de boeken met de best afgesloten eindes die ik ooit heb gelezen. Toen ik aan het boek begon had ik nog zoveel vragen. Wat zouden de rebellen gaan doen? Zou het geheim van America en Aspen nog naar buiten komen, en hoe? Wat kon er in hemelsnaam nog gebeuren in dit laatste deel? Maar op alle vragen krijg je een antwoord.
 De cover van het boek is wederom prachtig. De jurk lijkt op een trouwjurk en is werkelijk prachtig. Ik baal als een stekker dat dit het einde is van de serie. Maar ben zeer blij dat het op deze manier is geëindigd. Als het kon zou ik het boek 6 sterren geven gezien ik het beter vond dan de vorige twee delen, maar omdat ik maar 5 sterren heb krijgt het 5 sterren. Het is jammer dat dit het einde van de serie is, maar gelukkig hebben we de novella’s nog! Ik ga snel beginnen in The Prince & The Guard en kan niet wachten tot in december de volgende novella uitkomt. Ik heb hem in elk geval alvast gereserveerd bij The Book Depository.
 The One is verkrijgbaar als paperback, hardcover, ebook en audio book.
 Boekrecensie | Happily Ever After - Kiera Cass
 Tags: Kiera Cass, recensie, The One
 « Ik heb jullie hulp nodig
 Wie is de Mol? | Ook de derde kandidaat is bekend! »
 One response to “Recensie | The One – Kiera Cass”


type: wikipedia

text:
Η Σόφια (βουλγαρικά: София «Σόφια») είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας. Είναι η 14η μεγαλύτερη πόλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση με πληθυσμό πάνω από 1,3 εκατομμύρια κατοίκους. Βρίσκεται στη δυτική Βουλγαρία, στις πλαγιές του όρους Βίτοσα, λιγότερο από 50 χιλ. οδικώς από τα σερβικά σύνορα. Βρίσκεται στο κέντρο της Βαλκανικής Χερσονήσου. Βρίσκεται στο μέσο μεταξύ Μαύρης Θάλασσας και Αδριατικής Θάλασσας, ενώ η πλησιέστερη σε αυτή θάλασσα είναι το Αιγαίο.
 Η Σόφια είναι από τις αρχαιότερες πόλεις της Ευρώπης, τόπος ανθρώπινης κατοίκησης τουλάχιστον από το 7.000 π.Χ., ενώ το σλόγκαν της πόλης είναι "μεγαλώνει αλλά δεν γερνά". Η αρχαιότερη επίσημη αναφορά της πόλης ήταν τον 7ο αιώνα π.Χ.
 Πολλά από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια, πολιτιστικά ιδρύματα και εμπορικές επιχειρήσεις της Βουλγαρίας είναι συγκεντρωμένα στη Σόφια.
 Η Σόφια ήταν η οικονομικά πιο προσιτή για επίσκεψη πρωτεύουσα της Ευρώπης το 2013.
 Ονόματα
 Για πολύ καιρό η πόλη είχε θρακικό όνομα, προερχόμενο από τη φυλή των Σαρδών, που σήμερα συνήθως θεωρείται θρακική φυλή, ενώ επίσης πιθανολογείται ότι οι Σαρδοί ήταν Κέλτες. Οι Σαρδοί και το όνομα του αυτοκράτορα Μάρκου Ούλπιου Τραϊανού (53 – 117 μ.Χ.) έκαναν τους Ρωμαίους να δώσουν στην πόλη το σύνθετο όνομα Ουλπία Σερδική (Ulpia Serdica). Φαίνεται ότι η πρώτη γραπτή αναφορά του Σερδική έγινε επί της βασιλείας του Τραϊανού και η τελευταία (ως САРДАКІИ, Σάρντακι) τον 19ο αιώνα στο βουλγαρικό κείμενο «Λειτουργία και αγιογραφία του Αγίου Γεωργίου του Νέου της Σόφιας». Επί των Ρωμαίων η civitas Serdenisium μνημονευόταν ως η "λαμπρότερη πόλη των Σαρδών" σε επίσημες επιγραφές. Η πόλη υπήρξε μεγάλη σε όλο της το παρελθόν ήδη από την Ύστερη Αρχαιότητα, οπότε ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας αναφερόταν συχνά σε αυτή ως «Μικρή μου Ρώμη».
 Αλλα ονόματα της Σόφιας, Σερδών πόλις και Τριάδιτζα, αναφέρονταν σε βυζαντινές ελληνικές πηγές ή νομίσματα. Το σλαβικό όνομα Σρέντετς (СРѢДЄЦЪ), που σχετίζεται με το "μέσο" (среда, «σρέντα») και το αρχαιότερο όνομα της πόλης, πρωτοεμφανίσθηκε γραπτό στο "Οραμα του Δανιήλ" , κείμενο του 11ου αιώνα. Η πόλη ονομαζόταν Ατραλίσα από τον Άραβα περιηγητή Ιντρίς και Στρέλισα, Στράλισα ή Στραλίτσιον από τους Σταυροφόρους.
 Σε αντίθεση με την κρατούσα σλαβική ετυμολογία των βουλγαρικών πόλεων, το όνομα Σόφια προέρχεται από την εκκλησία της Αγίας Σοφίας. Τα αρχαιότερα έργα, στα οποία αυτό το τελευταίο όνομα είναι καταγεγραμμένο είναι ένα αντίγραφο του Ευαγγελίου της Σαρδικής, ένας διάλογος μεταξύ δύο εμπόρων από το Ντουμπρόβνικ γύρω στα 1359, ο Καταστατικός Χάρτης της Βίτοσα του Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Σισμάν του 14ου αιώνα και οι σημειώσεις ενός εμπόρου από το Ντουμπρόβνικ του 1376. Στα έγγραφα αυτά η πόλη ονομάζεται Σόφια, αλλά συγχρόνως η περιοχή και οι κάτοικοί της ονομάζονται ακόμη Σρεντέτσεσκι (срѣдечьскои, "του Σρέντετς"). Η πόλη έγινε γνωστή στους Οθωμανούς ως Σόφια, αλλά το Σρέντετς παρέμενε σε χρήση μεταξύ των ντόπιων Βουλγάρων ακόμη και τον 20ό αιώνα.
 Γεωγραφία
 Η Σόφια έχει έκταση 432 τετ.χιλ., ενώ η Επαρχία της 1344 τετ.χιλ. Η εξέλιξη της Σόφιας σε σημαντικό οικισμό οφείλει πολλά στην κεντρική της θέση στα Βαλκάνια. Βρίσκεται στη δυτική Βουλγαρία, στους βόρειους πρόποδες του Ορους Βίτοσα, στην Κοιλάδα της Σόφιας, που περιβάλλεται στο βορρά από τον Αίμο. Η κοιλάδα έχει μέσο υψόμετρο 550 μέτρων. Σε αντίθεση με τις περισσότερες Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες η Σόφια δεν έχει μεγάλους ποταμούς ή γέφυρες, αλλά περιβάλλεται από παντού από σχετικά ψηλά βουνά. Στην πόλη οδηγούν τρεις ορεινές διαβάσεις, που είναι βασικοί δρόμοι από την αρχαιότητα, συνδέοντας την Αδριατική θάλασσα με την Κεντρική Ευρώπη με τη Μαύρη θάλασσα και το Αιγαίο πέλαγος. Την πόλη διασχίζουν ορισμένα ποταμάκια, όπως οι Βλαντάισκα και Πετρόφσκα. Ο ποταμός Ισκαρ στην ανώτερη πορεία του ρέει κοντά στην ανατολική Σόφια. Η πόλη είναι γνωστή για τις πολλές υδάτινες και ιαματικές πηγές της. Τεχνητές λίμνες και φράγματα κατασκευάσθηκαν τον 20ό αιώνα. Η Σόφια επλήγη το 1818 από ένα σεισμό μεγέθους 6,0-7,2 της (12βάθμιας) Κλίμακας Μεντβέντεφ-Σοπενχόιερ-Κάρνικ, το 1858 από σεισμό μεγέθους 6,6 της ίδιας κλίμακας, αν και έφθασε το μέγεθος 10 σε μέρη όπως η Μπογιάνα, ακολούθησε ένας σεισμός 7-8 το 1917 και τελικά ο σεισμός του Πέρνικ το 2012, μεγέθους 5,8 της Κλίμακας Ρίχτερ. Στην πόλη έγινε επίσης αισθητός ο σεισμός στο Βόρειο Αιγαίο της 24/5/2014.
 Πρόβλημα ατμοσφαιρικής ρύπανσης προκαλεί η θέση της Σόφιας στην ομώνυμη κοιλάδα, που περιβάλλεται από βουνά και αυτό μειώνει τη δυνατότητα αυτοκαθαρισμού του αέρα. Ο αέρας μολύνεται κυρίως από αιωρούμενα σωματίδια και από οξείδια του αζώτου. Η Σόφια είναι η πρωτεύουσα με τον πιο μολυσμένο αέρα στην ΕΕ.
 Η πρωτεύουσα απέχει οδικώς 125 χιλιόμετρα από τη Φιλιππούπολη, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας, 367 από το Μπουργκάς και 425 από τη Βάρνα, τη μεγαλύτερης πόλη-λιμάνι της στη βουλγαρική ακτή της Μαύρης Θάλασσας. Η πόλη απέχει οδικώς λιγότερο από 200 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τέσσερις χώρες : 49 χιλιόμετρα από τα σερβικά σύνορα, 106 από εκείνα με τη Βόρεια Μακεδονία, 175 από τα ελληνικά και 174 από τα ρουμανικά μέσω του φέρυ-μποτ στο Οριάχοβο, αλλά 190 μέσω της Γέφυρας της Νέας Ευρώπης. Η πόλη απέχει οδικώς λιγότερο από 1.000 χιλιόμετρα από 15 πρωτεύουσες : 212 από τα Σκόπια, 338 από το Βουκουρέστι μέσω του φέρυ-μποτ και 366 μέσω της Γέφυρας του Δούναβη (Ρούσε-Τζιούρτζιου), 375 από το Βελιγράδι, 522 από τα Τίρανα, 562 από την Ποντγκόριτσα, 588 από το Σαράγεβο, 740 από τη Βουδαπέστη, 765 από το Ζάγκρεμπ, 784 από το Κισινάου μέσω του φέρυ-μποτ και 800 μέσω της Γέφυρας του Δούναβη (Ρούσε-Τζιούρτζιου), 790 από την Αθήνα, 908 από τη Λιουμπλιάνα, 940 από τη Μπρατισλάβα, 970 από την Άγκυρα και 988 από τη Βιέννη.
 Κλίμα
 Η Σόφια έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν) με μέση ετήσια θερμοκρασία 10.6 °C.
 Οι χειμώνες είναι κρύοι και με χιόνια. Τις ψυχρότερες ημέρες οι θερμοκρασίες μπορεί να πέσουν κάτω από −15 °C, ιδιαίτερα τον Ιανουάριο. Η χαμηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι −28.3 °C ( 24 Ιανουαρίου 1942). Οι ομίχλες είναι συχνές, ιδιαίτερα στις αρχές του χειμώνα. Κατά μέσο όρο η Σόφια δέχεται συνολική χιονόπτωση 99 εκ. και 60 ημέρες χιονοκάλυψης. Ο καταγεγραμμένος χειμώνας με το περισσότερο χιόνι ήταν του 1939/1940 με συνολική χιονόπτωση 198 εκ. Το ρεκόρ πάχους χιονιού είναι 57 εκ (25 Δεκεμβρίου 2001).
 Τα καλοκαίρια είναι ζεστά και ηλιόλουστα. Το καλοκαίρι η πόλη γενικά παραμένει ελαφρώς δροσερότερη από άλλα μέρη της Βουλγαρίας, λόγω του μεγαλύτερου υψομέτρου της. Εντούτοις η πόλη δέχεται κύματα καύσωνα με υψηλές θερμοκρασίες που φθάνουν ή υπερβαίνουν τους 35 °C τις θερμότερες ημέρες, ιδιαίτερα τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Η υψηλότερη καταγεγραμμένη θερμοκρασία είναι 42 °C (30 Ιουνίου 2017). Το θερμότερο καταγεγραμμένο καλοκαίρι ήταν του 2012, με μέση ημερήσια θερμοκρασία του Ιουλίου 24.8 °C.
 Η άνοιξη και το φθινόπωρο στη Σόφια είναι σχετικά σύντομα με άστατο και έντονο καιρό.
 Η πόλη δέχεται μέση υδατόπτωση 581,8 χιλ. το χρόνο, με κορύφωσή της στο τέλος της άνοιξης και την αρχή του καλοκαιριού, όταν είναι συχνές οι καταιγίδες. Το υγρότερο καταγεγραμμένο έτος ήταν το 2014 με συνολική υδατόπτωση 1.066,6 χιλ.
 Ιστορία
 Προϊστορία και Αρχαιότητα
 Η Σόφια έχει ιστορία σχεδόν 7.000 ετών και είναι η δεύτερη αρχαιότερη πόλη της Ευρώπης, σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της πόλης και άλλες πηγές, αν και η έννοια του ισχυρισμού είναι ασαφής, γιατί εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν στον κόσμο σχεδόν καθόλου πόλεις. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρεται το νεολιθικό χωριό στη Σλάτινα, που χρονολογείται από την 5η-6η χιλιετηρίδα π.Χ. Στην 3η-4η χιλιετηρίδα π.Χ. ανάγονται υπολείμματα άλλου νεολιθικού οικισμού γύρω από την Εθνική Πινακοθήκη, που είναι από τότε το παραδοσιακό κέντρο της πόλης και δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα. Η Σόφια ήταν αρχικά θρακικός οικισμός, με το όνομα Σερδική ή Σαρδική σε όλη την Εποχή του Χαλκού και την Αρχαιότητα. Τον 8ο αιώνα π.Χ. η φυλή των Σερδών ίδρυσε έναν οικισμό, που οδήγησε στην πρώτη επίσημη αναφορά της πόλης τον 7ο αιώνα π.Χ. Τα ευρήματα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η περιοχή του οικισμού ήταν μεταξύ του (πολυκαταστήματος) TZUM, του Ξενοδοχείου Σέρατον και της Προεδρίας. Λίγο πριν το 500 π.Χ. η περιοχή αποτέλεσε τμήμα θρακικής ένωσης φυλών με το όνομα Βασίλειο των Οδρυσών, όταν εμφανίστηκαν οι Οδρύσαι. Πιθανόν για μια σύντομη περίοδο η θρακική κυριαρχία διακόπηκε από την Αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Το 339 π.Χ. ο Φίλιππο Β ́της Μακεδονίας κατέστρεψε και λεηλάτησε την πόλη.
 Περί το 29 π.Χ. η Σαρδική καταλήφθηκε από τους Ρωμαίους και σταδιακά έγινε η σημαντικότερη Ρωμαϊκή πόλη στην περιοχή. Έγινε municipium, ή κέντρο διοικητικής περιοχής, επί της βασιλείας του Αυτοκράτορα Τραϊανού (98 - 117) και μετονομάστηκε σε Ουλπία Σερδική. Φαίνεται ότι η πρώτη γραπτή αναφορά στη Σαρδική έγινε από τον Πτολεμαίο (περίπου 100 μ.Χ.). Η Σαρδική επεκτάθηκε καθώς ανεγέρθηκαν πυργίσκοι, προστατευτικά τείχη, δημόσια λουτρά, διοικητικά και πολιτιστικά κτίρια, αστική βασιλική, αμφιθέατρο, ιππόδρομος, βουλή, μεγάλη αγορά, μεγάλο θέατρο, κλπ. Η κυριότερη ενδιάμεση πόλη στον ρωμαϊκό δρόμο Βία Μιλιτάρις, που συνέδεε τη Ρώμη με το Βυζάντιο ήταν η Σερδική. Το 2ο αιώνα μ.Χ. ήταν διοικητικό κέντρο της ρωμαϊκής Μοισίας. Τον 3ο αιώνα ήταν πρωτεύουσα της Αυρηλιανής Δακίας και όταν ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός διαίρεσε την επαρχία αυτή στη Δακία Ριπένσις (στις όχθες του Δούναβη) και στη Δακία Μεσογειακή, η Σαρδική έγινε πρωτεύουσα της δεύτερης. Οι θρακικής καταγωγής κάτοικοι της Σαρδικής αναφέρονταν ως Ιλλυριοί, πιθανόν επειδή κάποτε ήταν πρωτεύουσα της Ανατολικής Ιλλυρίας. Για επόμενους αυτοκράτορες η Σαρδική ήταν η κατοικία τους, από όπου κυβερνούσαν τη Ρώμη.
 Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες Αυρηλιανός (215-275) και Γαλέριος(260-311) ήταν από τη Σερδική. Η πόλη στη συνέχεια επεκτάθηκε επί ενάμιση αιώνα, έγινε σημαντικό πολιτικό και οικονομικό κέντρο - έγινε μία από τις πρώτες ρωμαϊκές πόλεις, όπου ο Χριστιανισμός αναγνωρίσθηκε ως επίσημη θρησκεία (υπό τον Γαλέριο). Το Διάταγμα Ανεξιθρησκείας εκδόθηκε στη Σαρδική το 311 από το Ρωμαίο αυτοκράτορα Γαλέριο, τερματίζοντας επίσημα τους διωγμούς των Χριστιανών του Διοκλητιανού. Το διάταγμα παραχωρούσε έμμεσα στον Χριστιανισμό το καθεστώς της "religio licita" (νόμιμης θρησκείας), λατρείας αναγνωρισμένης και αποδεκτής από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ήταν το πρώτο διάταγμα που νομιμοποιούσε τον Χριστιανισμό, προηγηθέν κατά δύο χρόνια του Διατάγματος των Μεδιολάνων. Για το Μέγα Κωνσταντίνο ήταν Sardica mea Roma est (η Σαρδική είναι η Ρώμη μου). Εξέτασε το ενδεχόμενο να κάνει τη Σαρδική πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αντί της Κωνσταντινούπολης, που ήδη δεν διέφερε από μια τετραρχική πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 343 μ.Χ. συνήλθε στην πόλη η Σύνοδος της Σαρδικής σε μια εκκλησία, στη θέση όπου αργότερα χτίστηκε η σημερινή Εκκλησία της Αγίας Σοφίας του 6ου αιώνα.
 Η πόλη καταστράφηκε κατά την επιδρομή των Ούννων το 447 και παρέμεινε κατεστραμμένη για ένα αιώνα. Ξαναχτίστηκε από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α ́ και για ένα διάστημα ονομαζόταν, από τις σλαβονικές φυλές, Τριάδιτζα ή Σρέντετς. Επί της βασιλείας του Ιουστινιανού άκμασε, περιβαλλόμενη από μεγάλα οχυρωματικά τείχη, των οποίων τα κατάλοιπα είναι ακόμα ορατά σήμερα.
 Μεσαίωνας και Οθωμανική εποχή
 Η Σόφια αρχικά έγινε τμήμα της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, επί της βασιλείας του Χαν Κρούμου το 809, μετά από μακρά πολιορκία. Στη συνέχεια ήταν γνωστή με το βουλγαρικό όνομα "Σρέντετς" και εξελίχθηκε σε σημαντικό φρούριο και διοικητικό κέντρο, όταν ο Χαν Ομουρτάγ την έκανε κέντρο της ομώνυμης επαρχίας. Μετά τη διοικητική μεταρρύθμιση του Χάνου Ομουρτάγ η Σόφια έγινε κέντρο της επαρχίας Σρέντετσκι (Σρέντετσκι κόμιτατ, Средецки комитат). Μετά την κατάληψη της βουλγαρικής πρωτεύουσας Πρεσλάβας από τους στρατούς του Σβιάτοσλαβ A ́ του Κιέβου και του Ιωάννη Α ́ Τσιμισκή το 970–971, ο Βούλγαρος Πατριάρχης Δαμιανός επέλεξε τη Σόφια ως έδρα του τον επόμενο χρόνο και η πρωτεύουσα της Βουλγαρίας μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στο Σρέντετς. Το δεύτερο μισό του 10ου αιώνα η πόλη κυβερνήθηκε από τον Κόμιτ (Κόμη) Νίκολας και τους γιους του, γνωστούς ως Δυναστεία Κομητόπουλων. Ένας από αυτούς ήταν ο Σαμουήλ, που έγινε Αυτοκράτορας της Βουλγαρίας το 997. Μετά από μερικές ανεπιτυχείς πολιορκίες, η πόλη υποτάχθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία το 1018, αλλά για μια ακόμη φορά ενσωματώθηκε στην παλινορθωμένη Βουλγαρική Αυτοκρατορία την εποχή του Τσάρου Ιβάν Ασέν Α ́.
 Από το 12ο ως το 14ο αιώνα η Σόφια ήταν αναπτυγμένο κέντρο εμπορίου και βιοτεχνίας. Στα μέσα του 13ου αιώνα οι σεβαστοκράτορες της Σόφιας Καλογιάν και Ντεσισλάβα ήταν οι κυριότεροι χορηγοί της Εκκλησίας Μπογιάνα. Υπό την προστασία τους οι ζωγράφοι της Καλλιτεχνικής Σχολής του Τίρνοβο δημιούργησαν ρεαλιστικές τοιχογραφίες, που απεικονίζουν πάνω από 200 ανθρώπινες μορφές και ένα σύνολο 89 σκηνών έχουν έντονη ατομικότητα, πειστικά ψυχολογικά χαρακτηριστικά και ζωτικότητα, που φανερώνουν τα εξαιρετικά επιτεύγματα του βουλγαρικού μεσαιωνικού πολιτισμού. Με το ζωντανό ανθρωπιστικό ρεαλισμό τους αποτελούν φαινόμενο της Αναγέννησης στη φάση της κορύφωσής της στο πλαίσιο της κοινής Ευρωπαϊκής τέχνης. Το 1382 η Σόφια καταλήφθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια των βουλγαροοθωμανικών Πολέμων, μετά από μακρά πολιορκία. Γύρω στο 1393 έγινε η έδρα του νεοϊδρυμένου Σαντζακίου της Σόφιας.
 Η πόλη καταλήφθηκε από ουγγρικές δυνάμεις για μια σύντομη περίοδο το 1443. Μετά την αποτυχημένη σταυροφορία του Βλάντισλαβ Γ ́ της Πολωνίας το 1443 προς τη Σόφια η χριστιανική ελίτ της πόλης εξολοθρεύτηκε και η πόλη έγινε πρωτεύουσα της Οθωμανικής επαρχίας (μπεϊλερμπεϊλίκι) της Ρούμελης για πάνω από τέσσερις αιώνες, πράγμα που ενθάρρυνε πολλούς Τούρκους να εγκατασταθούν εδώ. Το 16ο αιώνα η ρυμοτομία και η όψη της Σόφιας άρχισαν να εμφανίζουν ύφος καθαρά οθωμανικό.
 Υπήρχαν κρήνες, χαμάμ (λουτρά), επιφανείς εκκλησίες, όπως η Αγία Σοφία, μετατράπηκαν σε τζαμιά και το 17ο αιώνα υπήρχαν συνολικά 11 μεγάλα και πάνω από 100 μικρά τζαμιά, από τα οποία μόνο το Μπάνια Μπάσι παραμένει μέχρι σήμερα τζαμί. Την εποχή αυτή η πόλη είχε πληθυσμό περίπου 7.000 κατοίκους.
 Το 16ο αιώνα υπήρχαν στη Σόφια 126 εβραϊκά νοικοκυριά και μια συναγωγή από το 967. Η πόλη καταλήφθηκε για αρκετές εβδομάδες από Βούλγαρους χαϊντούκους το 1599. Το 1610 το Βατικανό ίδρυσε την Επισκοπή της Σόφιας για τους Καθολικούς της Ρούμελης, που διατηρήθηκε μέχρι το 1715, οπότε οι περισσότεροι Καθολικοί είχαν μεταναστεύσει. Η πόλη ήταν έδρα του Εγιαλετίου της Σόφιας (1826 - 1864). Η Νεντέλια Πέτκοβα ίδρυσε το πρώτο βουλγαρικό σχολείο θηλέων στην πόλη. Οι Οθωμανοί απαγχόνισαν στη Σόφια τον Βούλγαρο επαναστάτη Βασίλ Λέβσκι.
 Νεότερη και σύγχρονη ιστορία
 Κατά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1877-1878 ο Σουλεϊμάν Πασάς θα έκαιγε την πόλη, αν οι ξένοι πρόξενοι Λεάντρ Λεζέ, Βίτο Ποζιτάνο, Γκαμπριέλ Αλμοσνίνο και Γιόζεφ Βάλντχαρτ δεν μεσολαβούσαν για τη σωτηρία της. Εντούτοις η σωτηρία αυτή δεν αφορούσε τους Βούλγαρους πολίτες που υπέστησαν εκτελέσεις. Η Σόφια απελευθερώθηκε από την οθωμανική κυριαρχία από ρωσικές δυνάμεις υπό τον στρατηγό Ιωσήφ Γκούρκο, στις 4 Ιανουαρίου 1878. Προτάθηκε ως πρωτεύουσα από τον Μαρίν Ντρίνοφ και έγινε δεκτή ως τέτοια στις 3 Απριλίου 1879 του αυτόνομου Πριγκιπάτου της Βουλγαρίας, που έγινε το Βασίλειο της Βουλγαρίας το 1908. Τη στιγμή της απελευθέρωσής της ο πληθυσμός της πόλης ήταν 11.649 άτομα.
 Τα περισσότερα τζαμιά της πόλης καταστράφηκαν κατά τον πόλεμο αυτό, επτά από αυτά σε μια νύχτα το Δεκέμβριο του 1878, όταν "μια καταιγίδα κάλυπτε τον θόρυβο των εκρήξεων που προκαλούσαν οι Ρώσοι μηχανικοί του στρατού".
 Τις λίγες δεκαετίες μετά την απελευθέρωση η πόλη γνώρισε μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση, κυρίως από μετανάστευση από άλλες περιοχές της χώρας. Το 1900 άναψε ο πρώτος ηλεκτρικός λαμπτήρας στην πόλη.
 Κατά τον Β ́ Βαλκανικό Πόλεμο το 1913 η Βουλγαρία πολέμησε μόνη της εναντίον πέντε γειτονικών χωρών και ο ρουμανικός Στρατός μπήκε στη Βράζντεμπνα, τότε χωριό 11 χιλιόμετρα από τη Σόφια, σήμερα προάστιο, πράγμα που έκανε την Βουλγαρία να συνθηκολογήσει. Κατά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο η Βουλγαρία κήρυξε τον πόλεμο στις ΗΠΑ και την ΑΑγγλία και στα τέλη του 1943 και τις αρχές του 1944 η Σόφια βομβαρδίστηκε από την αεροπορία των χωρών αυτών. Συνέπεια των βομβαρδισμών ήταν να σκοτωθούν γύρω στις 2.000 άνθρωποι και χιλιάδες κτίρια να καταστραφούν ή να υποστούν ζημιές, μεταξύ αυτών η Δημοτική Βιβλιοθήκη και 40.000 βιβλία. Το 1944 η Σόφια και η υπόλοιπη Βουλγαρία καταλήφθηκαν από τον σοβιετικό Κόκκινο Στρατό και, λίγες μέρες μετά τη σοβιετική εισβολή, η Βουλγαρία κήρυξε τον πόλεμο στη Ναζιστική Γερμανία.
 Το 1925, η αποτυχημένη τρομοκρατική ενέργεια ακροαριστερών να δολοφονήσει τον βασιλιά προκάλεσε την καταστροφή μιας εκκλησίας και πολλά θύματα. Πέρασαν 20 χρόνια ως το 1945 για να πάρει την εξουσία το Πατριωτικό Μέτωπο και να εκτελέσει αρκετές χιλιάδες ανθρώπους. Η μεταβολή της Βουλγαρίας σε Λαϊκή Δημοκρατία το 1946 και σε Δημοκρατία το 1990 σήμανε σημαντικές αλλαγές στην όψη της πόλης. Ο πληθυσμός της Σόφιας αυξήθηκε γρήγορα λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης. Ολόκληρες νέες περιοχές κατοικίας κατασκευάσθηκαν στα προάστια της πόλης,όπως Ντρούζμπα, Μλάντοστο και Λιούλιν.Το Μαυσωλείο του Γκεόργκι Δημητρόφ, όπου το σώμα του είχε διατηρηθεί με παρόμοιο τρόπο όπως στο Μαυσωλείο του Λένιν, κατεδαφίστηκε με εκρηκτικά το 1999.
 Αρχιτεκτονική
 Στη Σόφια υπάρχουν 607,473 κατοικίες και 101.696 κτίρια. Σύμφωνα με σύγχρονα στοιχεία 39.551 κατοικίες κατασκευάσθηκαν μέχρι το 1949, 119.943 μεταξύ 1950 και 1969, 287.191 μεταξύ 1970 και 1989, 57.916 τη δεκαετία του 90 και 102.623 μεταξύ 2000 και 2011. Μέχρι το 1949 κατασκευάσθηκαν 13.114 κτίρια και κάθε επόμενη δεκαετία μεταξύ 10.000-20.000.
 Η όψη της Σόφιας συνδυάζει ένα ευρύ φάσμα αρχιτεκτονικών ρυθμών, μερικοί από τους οποίους δύσκολα συμβιβάζονται. Ποικίλλουν από χριστιανική Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική και μεσαιωνικά βουλγαρικά φρούρια μέχρι τον νεοκλασικισμό και τις προκατασκευασμένες πολυκατοικίες της σοσιαλιστικής εποχής (πανέλκι). Στο κέντρο της πόλης διατηρούνται ορισμένα αρχαία ρωμαϊκά, βυζαντινά και μεσαιωνικά βουλγαρικά κτίρια. Μεταξύ αυτών είναι η Ροτόντα του Αγίου Γεωργίου του 4ου αιώνα, τα τείχη του φρουρίου της Σαρδικής και το εν μέρει διατηρημένο αμφιθέατρό της.
 Μετά τον Απελευθερωτικό Πόλεμο, ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Βάτενμπεργκ προσκάλεσε αρχιτέκτονες από την Αυστροουγγαρία να διαμορφώσουν την αρχιτεκτονική όψη της νέας πρωτεύουσας. Ανάμεσά τους ήταν ο Φρίντριχ Γκρύναγκερ, ο Αντολφ Βάκλαβ Κόλαρ, ο Βίκτορ Ρουμπελμάγιερ και άλλοι, που σχεδίασαν τα περισσότερα σημαντικά δημόσια κτίρια που χρειαζόταν η βουλγαρική κυβέρνηση, καθώς και πολλές κατοικίες για την ελίτ της χώρας. Αργότερα συνεισέφεραν και πολλοί Βούλγαροι αρχιτέκτονες εκπαιδευμένοι στο εξωτερικό. Έτσι η αρχιτεκτονική του κέντρου της Σόφιας είναι ένας συνδυασμός Νεομπαρόκ, Νεοροκοκό, Νεοαναγέννησης και Νεοκλασικισμού, με τον βιεννέζικο Ζετσεσιονισμό να παίζει επίσης αργότερα σημαντικό ρόλο, αλλά είναι κατά κανόνα κεντροευρωπαϊκή.
 Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και την εγκαθίδρυση κομμουνιστικής κυβέρνησης στη Βουλγαρία το 1944, η αρχιτεκτονική γραμμή μεταβλήθηκε αισθητά. Δημόσια κτίρια σταλινικής αρχιτεκτονικής εμφανίστηκαν στο κέντρο, ιδίως το εκτεταμένο κυβερνητικό συγκρότημα γύρω από το Λάργκο, το Στάδιο Βασίλ Λέφσκι, η Εθνική Βιβλιοθήκη Κύριλου και Μεθόδιου και άλλα. Καθώς η πόλη αναπτυσσόταν προς τα έξω δέσποζαν πολλοί τσιμεντένιοι πύργοι, πολυκατοικίες από προκατασκευή και δείγματα μπρουταλιστικής αρχιτεκτονικής, που ακόμη καθιστούν τη στέγαση στη Σόφια πολύ καλή, συγκρινομένη με εκείνη άλλων πρώην ανατολικών χωρών.
 Μετά την κατάργηση του κομμουνιστικού καθεστώτος, το 1989, η Σόφια έχει βιώσει την κατασκευή ολόκληρων επιχειρηματικών περιοχών και συνοικιών καθώς και σύγχρονα κτίρια τύπου ουρανοξύστη με γυάλινες προσόψεις, αλλά επίσης ανώτερης τάξης περιοχές κατοικίας. Το Επιχειρηματικό Κέντρο Κάπιταλ Φορτ θα είναι ο πρώτος ουρανοξύστης στη Βουλγαρία με 126 μέτρα και 36 ορόφους. Εντούτοις ο τερματισμός της παλιάς διακυβέρνησης και του συστήματος του κεντρικού σχεδιασμού άνοιξε επίσης το δρόμο σε χαοτική και ανεξέλεγκτη ανοικοδόμηση, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
 Περιοχές πρασίνου
 Η πόλη έχει μια εκτεταμένη πράσινη ζώνη. Μερικές από τις συνοικίες, που κατασκευάσθηκαν μετά το 2000 και είναι πυκνοδομημένες, συνήθως στερούνται χώρων πρασίνου. Υπάρχουν τέσσερα κύρια πάρκα - ο Κήπος Μπορίσοβα στο κέντρο της πόλης και τα πάρκα Νότιο, Δυτικό και Βόρειο. Το Νότιο Πάρκο ανακατασκευάστηκε και τώρα είναι ένα από τα καλύτερα της χώρας. Αρκετά άλλα μικρότερα πάρκα, ανάμεσά τους ο Δημοτικός Κήπος και ο Κήπος των Γιατρών, βρίσκονται στην κεντρική Σόφια. Το Φυσικό Πάρκο Βίτοσα (ο παλαιότερος εθνικός δρυμός στα Βαλκάνια), που περιλαμβάνει μεγάλο τμήμα του Ορους Βίτοσα, καταλαμβάνει μια έκταση 270 τ.χ. και βρίσκεται εξ ολοκλήρου μέσα στα όρια της πόλης. Πολλοί από τους κατοίκους της πόλης κάνουν εβδομαδιαίες πεζοπορίες στο βουνό, οι περισσότεροι τουλάχιστον δυο φορές το χρόνο. Υπάρχουν μπαγκαλόους καθώς και αρκετές πίστες του σκι στο Βίτοσα, επιτρέποντας στους ντόπιους να επωφελούνται πλήρως από την εξοχή και τα βουνά, χωρίς να χρειαστεί να φύγουν από την πόλη.
 Τέχνες και ψυχαγωγία
 Η Σόφια συγκεντρώνει την πλειοψηφία των καλλιτεχνικών θιάσων της Βουλγαρίας. Το θέατρο είναι μακράν η δημοφιλέστερη μορφή παραστατικής τέχνης και οι θεατρικοί χώροι δέχονται τους περισσότερους επισκέπτες μετά τους κινηματογράφους. Το παλιότερο τέτοιο ίδρυμα είναι το Εθνικό Θέατρο Ιβάν Βάζοφ, όπου ανεβάζονται πολλά κλασικά έργα και βρίσκεται στο κέντρο ακριβώς της πόλης. Πολλά μικρότερα θέατρα, όπως το Θεατρικό Εργαστήρι Σφούματο, ανεβάζουν τόσο κλασικά όσο και σύγχρονα έργα.
 Η Εθνική Όπερα και Μπαλέτο είναι μια συλλογικότητα όπερας και μπαλέτου ιδρύθηκε το 1891. Εντούτοις ξεκίνησε παραστάσεις σε μόνιμη βάση το 1909. Μερικοί από τους διασημότερους τραγουδιστές όπερας της Βουλγαρίας, όπως ο Νικολάι Γκιαούροφ και η Γκένα Ντιμίτροβα, έχουν κάνει εκεί τις πρώτες τους εμφανίσεις στη σκηνή. Το Εθνικό Μέγαρο Πολιτισμού στεγάζει τακτικά συναυλίες κλασικής μουσικής, που δίνονται τόσο από ξένες ορχήστρες όσο και από τη Φιλαρμονική της Σόφιας. Η πόλη έχει φιλοξενήσει πολλούς παγκοσμίως γνωστούς μουσικούς καλλιτέχνες, όπως οι AC/DC, ο Στινγκ, ο Έλτον Τζον, η Μαντόνα, ο Τζορτζ Μάικλ, οι Metallica, ο Tiësto, η Κάιλι Μινόγκ, οι Depeche Mode, οι Rammstein, η Ριάννα, οι Ρόξετ και η Lady Gaga.
 Ο κινηματογράφος είναι η δημοφιλέστερη μορφή ψυχαγωγίας. Τα τελευταία χρόνια οι χώροι κινηματογράφου έχουν συγκεντρωθεί σε εμπορικά κέντρα και οι ανεξάρτητες αίθουσες έχουν κλείσει. Το Μολ της Σόφιας έχει ένα από τους μεγαλύτερους κινηματογράφους ΙΜΑΧ στην Ευρώπη. Οι περισσότερες ταινίες είναι αμερικανικές παραγωγές, αν και όλο και περισσότερο προβάλλονται ευρωπαϊκές και εγχώριες ταινίες. Το Οντεόν (που δεν ανήκει στην ομώνυμη αλυσίδα κινηματογράφων) προβάλλει αποκλειστικά ευρωπαϊκές και ανεξάρτητες αμερικανικές ταινίες, καθώς και κλασικές του 20ού αιώνα. Η κάποτε ανθούσα κινηματογραφική βιομηχανία της Βουλγαρίας, συγκεντρωμένη στα στούντιο Μπογιάνα Φιλμ, γνώρισε περίοδο παρακμής μετά το 1990. Σχετική ανάκαμψή της άρχισε μετά το 2001. Μετά την εξαγορά της Μπογιάνα Φιλμ από την αμερικανική Nu Image, πολλές σχετικά πετυχημένες παραγωγές έχουν γυριστεί μέσα και γύρω από τη Σόφια, όπως Το Συμβόλαιο (2006), Η Μαύρη Ντάλια (2006 - Τζος Χάρτνετ, Σκάρλετ Γιόχανσον, Χίλαρι Σουάνκ), Χίτμαν (2007), Κόναν Ο Βάρβαρος (2011 - Ρόουζ Μακ Γκάουαν) και Σπάρτακος (2004). Τα στούντιο της Νου Μπογιάνα Φιλμ έχουν επίσης φιλοξενήσει μερικές από τις σκηνές της ταινίας Οι Αναλώσιμοι 2.
 Η πόλη φιλοξενεί πολλά πολιτιστικά ιδρύματα, όπως το Ρωσικό, το Πολωνικό, το Ουγγρικό, το Τσέχικο και το Σλοβακικό, το Ιταλικό, το Γαλλικό, το Ινστιτούτο Γκαίτε, το Βρετανικό Συμβούλιο, το Ινστιτούτο Θερβάντες, και το Ινστιτούτο Ανοιχτής Κοινωνίας, που τακτικά οργανώνουν προσωρινές εκθέσεις οπτικών, ηχητικών και λογοτεχνικών έργων καλλιτεχνών από τις αντίστοιχες χώρες.
 Μερικές από τις μεγαλύτερες εταιρείες τηλεπικοινωνιών, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, εφημερίδες, περιοδικά και δικτυακές πύλες έχουν την έδρα τους στη Σόφια, όπως η Βουλγαρική Εθνική Τηλεόραση, η bTV και η Nova TV (ιδιωτικές). Εφημερίδες με τη μεγαλύτερη κυκλοφορία είναι οι 24 Ώρεςκαι Τρουντ.
 Μουσεία-Αξιοθέατα
 Η Σόφια είναι ένας από τους προορισμούς της Βουλγαρίας με τους περισσότερους επισκέπτες, μαζί με τα παραλιακά και ορεινά θέρετρα.
 Από τα κυριότερα αξιοθέατά της είναι ο Καθεδρικός του Αλέξανδρου Νιέφσκι, ένα από τα σύμβολα της Βουλγαρίας, κατασκευασμένος κατά την περίοδο 1904-1912. Καταλαμβάνει έκταση 3.170 τ.μ. και χωράει 10.000 άτομα. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για την Εκκλησία της Μπογιάνα, μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η κρύπτη του Καθεδρικού του Αλέξανδρου Νιέφσκι περιέχει μια συλλογή ανατολικών ορθόδοξων εικόνων από τον 9ο ως το 19ο αιώνα.
 Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, στην περιοχή της Μπογιάνα, έχει μια τεράστια συλλογή πάνω από 600.000 ιστορικών αντικειμένων, που χρονολογούνται από την προϊστορική μέχρι τη σύγχρονη εποχή, αν και μόνο 10.000 από αυτά είναι μόνιμα εκτεθειμένα λόγω έλλειψης χώρου. Στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο βρίσκονται τα ελληνικά κειμήλια της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης που αποσπάστηκαν βίαια από τον Βουλγαρικό στρατό κατοχής κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα κειμήλια εκλάπησαν από τη Μονή Εικοσιφοινίσσης Δράμας, τη Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών και τις Μονές Καλαμούς και Αρχαγγελιώτισσας Ξάνθης.
 Τα μεγαλύτερα μουσεία τέχνης της Βουλγαρίας βρίσκονται στις κεντρικές περιοχές της πόλης. Δύο εμβληματικές πινακοθήκες της Σόφιας, η Εθνική Πινακοθήκη και η Εθνική Πινακοθήκη Ξένης Τέχνης συνένωσαν τις συλλογές τους σε ένα κτίριο. Επτά Υπουργοί Πολιτισμού έχουν επί χρόνια εργασθεί για το έργο αυτό, το οποίο, γνωστό επίσης και ως βουλγαρικό Λούβρο, συγκέντρωσε κάτω από μια στέγη βουλγαρικά, ευρωπαϊκά, αμερικανικά, ασιατικά και ευρωπαϊκά έργα τέχνης. Εκτίθενται σχεδόν δύο χιλιάδες έργα καλλιτεχνών από τη Βουλγαρία και το εξωτερικό σε 28 αίθουσες. Οι συλλογές περιλαμβάνουν ποικίλα έργα πολιτισμού, όπως γλυπτά της Αυτοκρατορίας Ασάντι (Γκάνα), Βουδιστική τέχνη, ζωγραφική του ολλανδικού Χρυσού Αιώνα (17ος), έργα των Άλμπρεχτ Ντύρερ, Ζαν-Μπατίστ Γκρεζ και Ωγκύστ Ροντέν.
 Μικρότερες συλλογές αντικειμένων περισσότερο σχετικών με την ιστορία της Σόφιας είναι στο Εθνικό Αρχαιολογικό μουσείο, πρώην τζαμί, που βρίσκεται ανάμεσα στα κτίρια της Εθνικής Τράπεζας και της Προεδρίας. Δύο μουσεία φυσικών επιστημών - το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο και το Ανθρωπος και Γη - διαθέτουν ορυκτά, ζωικά είδη (ζωντανά και ταριχευμένα) και σπάνιες γαίες. Το Εθνογραφικό Μουσείο και το Εθνικό Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας είναι άλλα σημεία ενδιαφέροντος, με μεγάλες συλλογές Βουλγαρικών λαϊκών ενδυμασιών και όπλων αντίστοιχα.
 Άλλα μουσεία είναι το Εθνικό Πολυτεχνικό Μουσείο, με εκτεθειμένα πάνω από 1000 αντικείμενα τεχνολογίας, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Η Εθνική Βιβλιοθήκη των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στεγάζει τη μεγαλύτερη εθνική συλλογή βιβλίων και εγγράφων (1.714.211 βιβλία και περίπου 6 εκατομμύρια άλλα έγγραφα) και είναι το παλαιότερο πολιτιστικό ίδρυμα της Βουλγαρίας.
 Η Εκκλησία της Μπογιάνα, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO περιλαμβάνει ρεαλιστικές τοιχογραφίες, που απεικονίζουν πάνω από 240 ανθρώπινες μορφές και συνολικά 89 σκηνές. Με το ζωηρό ανθρωπιστικό ρεαλισμό τους, είναι ένα φαινόμενο της Αναγέννησης στη φάση της κορύφωσής της της στο πλαίσιο της κοινής Ευρωπαϊκής τέχνης. Το "Μουζέικο" είναι νέο μουσείο που ιδρύθηκε το 2015. Είναι ένας χώρος με πάνω από 130 διαδραστικά παιχνίδια για παιδιά και ανήσυχους ενήλικες. Το όλο περιεχόμενο του μουσείου είναι σχεδιασμένο να εμπνέει τα παιδιά να μαθαίνουν, να ανακαλύπτουν και να εξερευνούν τις επιστήμες, ενώ βοηθώντας τα παιδιά τους οι οικογένειες και οι εκπαιδευτικοί τους περνούν χρόνο μαζί ενεργά και ουσιαστικά.
 Άλλα αξιοθέατα της πόλης είναι τα εξής:
 Η Λεωφόρος Βίτοσα, αλλιώς Βιτόσκα είναι πεζοδρομημένη με πολλά καφέ, εστιατόρια και καταστήματα.
 Η ρώσικη εκκλησία του Αγίου Νικολάου, χτισμένη σε μοσχοβίτικο στυλ, με 5 μικρούς τρούλους από χρυσό.
 Η βασιλική της Αγίας Σοφίας.
 Η ροτόντα του Αγίου Γεωργίου.
 Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής.
 Το Εθνικό Θέατρο Ιβάν Βάζοφ
 Το μνημείο «Τσαρ Οσφομποντίτελ» (Цар Освободител = Τσάρος Απελευθερωτής), προς τιμήν του Ρώσου ηγεμόνα Αλέξανδρου Β', απέναντι από το κτήριο του κοινοβουλίου.
 Το πνευματικό κέντρο «NDK» (Народен Дворец на Културата = Εθνικό Μέγαρο Πολιτισμού), το οποίο εγκαινιάστηκε το 1981 και αποτελεί το μεγαλύτερο πολυλειτουργικό εκθεσιακό και συνεδριακό κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
 Δημογραφικά
 Σύμφωνα με στοιχεία του 2015 η πόλη έχει πληθυσμό 1.228.282 και το σύνολο του Δήμου 1.316.557. Η πρώτη απογραφή που έγινε το Φεβρουάριο του 1878 από τον ρωσικό στρατό κατέγραψε πληθυσμό 11.694 κατοίκων, από τους οποίους 6.560 Βούλγαροι, 3.538 Εβραίοι, 839 Τούρκοι και 737 Ρομά.
 Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 1.056.738 πολίτες (87,9%) καταγράφονται εθνολογικά ως Βούλγαροι, 17,550 (1.5%) ως Ρομά, 6.149 (0,5%) ως Τούρκοι, 9.569 (0,8%) ανήκαν σε άλλες εθνικές ομάδες και οι υπόλοιποι δεν αυτοπροσδιορίζονται. Αυτά τα στατιστικά στοιχεία δεν θα έπρεπε να ληφθούν απόλυτα υπ' όψη, λόγω αντικρουόμενων στοιχείων - όπως για την κυρίως Ρομά συνοικία Φακουλτέτα, που μόνη της έχει πληθυσμό 45.000. Σύμφωνα με την ίδια απογραφή 892.511 κάτοικοι (69.1%) καταγράφονται ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί, 10.256 (0,8%) ως Προτεστάντες, 6.767 (0,5%) ως Μουσουλμάνοι, 5.572 (0,4%) ως Ρωμαιοκαθολικοί, 4.010 (0,3%) ανήκαν σε άλλες θρησκείες και 372.475 (28,8%) δήλωσαν άθρησκοι ή δεν ανέφεραν καμμία θρησκεία.
 Τα στοιχεία λένε ότι ήδη το ένα τρίτο του πληθυσμού έχει πτυχίο πανεπιστημίου. Το ποσοστό ανεργίας είναι περίπου 10 % και μεγάλο μέρος των ανέργων είναι με ανώτερη εκπαίδευση. Τρία τέτρτα των κατοίκων έχουν στο σπίτι τηλεόραση, ενώ 64,8 κομπιούτερ και ίντερνετ. Από τις κατοικίες 93,1 % συνδέονται με το δημοτικό δίκτυο αποχέτευσης.
 Η Σόφια ανακηρύχθηκε εθνική πρωτεύουσα το 1879. Την επόμενη χρονιά, 1880, ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά τη Φιλιππούπολη, τη Βάρνα, το Ρούσε και το Σούμεν. Η Φιλιππούπολη παρέμεινε η πολυπληθέστερη Βουλγαρική πόλη μέχρι το 1892, οπότε την ξεπέρασε η Σόφια. Η πόλη είναι ο πόλος έλξης της εσωτερικής μετανάστευσης, με τον πληθυσμό της να αυξάνεται και να είναι περίπου το 17 % του συνολικού της χώρας, έτσι λίγα άτομα με τοπικές ρίζες παραμένουν μέχρι και σήμερα, κυρίως στα γύρω αγροτικά προάστια, ονομαζόμενοι Σόπι. Μιλούν μια νότια σλαβική διάλεκτο, μαζί με την Τορλακιανή, που έχει κοινά χαρακτηριστικά τόσο με ανατολικές (Βουλγαρική και Σλαβομακεδονική, όσο και με δυτικές (Σερβοκροατική) Νότιες σλαβικές γλώσσες, αν και θεωρείται μη σλαβικής προέλευσης, μέσω των αρχαίων Θρακών Σερδών, ιδρυτών της πόλης.
 Συγκοινωνία
 Η Σόφια αποτελεί τον βασικό σιδηροδρομικό κόμβο της Βουλγαρίας και έχει 8 σιδηροδρομικούς σταθμούς. Το αεροδρόμιο της Σόφιας είναι το μεγαλύτερο της χώρας. Η «Εταιρία Αστικής Συγκοινωνίας Πρωτεύουσας» έχει αναλάβει την αστική συγκοινωνία της πόλης. Το 2002 το σύστημα συγκοινωνιών περιελάμβανε 95 γραμμές λεωφορείων, 16 γραμμές τραμ και 10 γραμμές τρόλεϋ, λειτουργούν και 4 γραμμές του μετρό.
 Διεθνείς σχέσεις
 Αδελφοποιήσεις
 Αλγέρι, Αλγερία
 Αμμάν, Ιορδανία
 Άγκυρα, Τουρκία
 Μπρατισλάβα, Σλοβακία
 Βουκουρέστι, Ρουμανία
 Κάρλοβατς, Κροατία
 Κίεβο, Ουκρανία
 Καχραμανμαράς, Τουρκία
 Μαδρίτη, Ισπανία
 Μόσχα, Ρωσία
 Πίτσμπεργκ, ΗΠΑ
 Πράγα, Τσεχία
 Αγία Πετρούπολη, Ρωσία
 Σαλάλα, Ομάν
 Σαγκάη, Κίνα
 Σιδώνα, Λίβανος
 Σκόπια, πΓΔΜ
 Τελ Αβίβ, Ισραήλ
 Βαρσοβία, Πολωνία
 Γερεβάν, Αρμενία
 Σύμφωνα συνεργασίας
 Ακόμη η Σόφια έχει σύμφωνο συνεργασίας με
 Βουδαπέστη, Ουγγαρία
 Παρίσι, Γαλλία
 Λισαβόνα, Πορτογαλία
 Φωτογραφίες
 Δείτε επίσης
 Βιβλιοθήκη «Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος»
 Παραπομπές
 Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Χάρτης Ξενοδοχεία σε Σόφια
 Πόλεις της Βουλγαρίας
 Πρωτεύουσες της Ευρώπης


type: caselaw

jurisdiction: US

text:
 270 Md. 23 (1973)
 309 A.2d 754
 WOODDY
 v.
 WOODDY
 [No. 27, September Term, 1973.]
 Court of Appeals of Maryland.
 Decided October 11, 1973.
 The cause was argued before MURPHY, C.J., and BARNES, McWILLIAMS, SINGLEY, SMITH and LEVINE, JJ.
 Edward J. Skeens for appellant.
 Richard J. Clark, with whom was Edward S. Digges on the brief, for appellee.
 *24 BARNES, J., delivered the opinion of the Court.
 This is the fourth appeal during the last three years involving the marital difficulties of Louise R. Wooddy, the appellant, and Arthur O. Wooddy, the appellee, either directly or indirectly.[1] It involves a portion of a decree, dated December 13, 1972 of the Circuit Court for Charles County (Mathias, J.) in Equity, in dismissing, with prejudice, the claims of Dr. Wooddy, the former husband, alleged in his bill of complaint  the bill praying, inter alia, for the sale in lieu of partition of Lot No. 3 of Block B of the subdivision known as Oakwood Road in the First Election District of Charles County (the subject property), for one-half of the mortgage payments, taxes and other bills and assessments paid by him. Dr. Wooddy reserved for consideration of the court in banc, and the court in banc (Ralph W. Powers, C.J., McCullough, Couch, JJ.) vacated the portion of the decree of December 13, 1972 dismissing Dr. Wooddy's claims with prejudice and ordered on January 29, 1973 that the claims be dismissed without prejudice so that the parties might present the matter to the auditor. Mrs. Wooddy filed a timely appeal from this order of the court in banc. We have concluded that the order of the court in banc was correct and will affirm it.
 In Dr. Wooddy's bill of complaint, after alleging the provisions of the deed of January 31, 1951 whereby the parties  then husband and wife  acquired the subject property as tenants by the entireties and that the parties had been divorced a vinculo matrimonii by a decree of the Circuit Court for Charles County dated October 18, 1966 by virtue of which the parties owned the subject property as tenants in common which could not be partitioned and divided between them without material loss or injury, it was alleged that Mrs. Woody had continued to occupy the subject property after the date of the divorce decree without accounting to Dr. Wooddy for any rent or for mortgage *25 payments, yearly tax assessments and insurance premiums which Dr. Wooddy had paid in order to protect his interest in the subject property. In the prayers for relief, Dr. Wooddy prayed for a sale of the property in lieu of partition and a division of the proceeds of sale between the parties and then as follows:
 "(2) Pass a Decree requiring the Defendant, Louise R. Wooddy, to pay to the Plaintiff an amount equal to one-half (1/2) of the fair rental value of the said land and premises accounting from October 18, 1966.
 (3) Pass a Decree requiring the Defendant, Louise R. Wooddy, to pay to the Plaintiff an amount equal to one-half (1/2) of the mortgage payment, taxes and insurance, and other bills and assessments on the land and premises mentioned herein, paid by the Plaintiff from October 18, 1966.
 (4) For such other and further relief as this Honorable Court deems to be fair and just."
 In her answer to the bill of complaint, Mrs. Wooddy alleged several defenses to the payment of any part of the claims asserted by Dr. Wooddy, including estoppel, laches, no ouster of Dr. Wooddy by Mrs. Wooddy and, so far as the mortgage payments were concerned, that a prior order required Dr. Wooddy to make those payments while the subject property was occupied by the children of the parties and that the children continued to occupy the premises with their mother and, further, that the present mortgage on the premises was obtained by Dr. Wooddy on February 20, 1959 for his own personal investment purposes, so that he is estopped for this reason to demand any part of the mortgage payments from Mrs. Wooddy.
 The case came on for trial before Judge Mathias on September 18, 1972. The parties, through their counsel, stipulated that the subject property could not be partitioned or divided without loss or injury and then the following took place between Judge Mathias, Mr. Clark, counsel for Dr. Wooddy, and Mr. Skeens, counsel for Mrs. Wooddy:
 *26 "MR. CLARK: That would be the Plaintiff's case based on stipulation.
 THE COURT: Very well, call your first witness, Mr. Skeens.
 MR. SKEENS: In this regard, Your Honor, I think what I would do at this point would be to ask for a dismissal of the relief prayed on Numbers 2 and 3 in the Equity action of the bill of complaint made by the Plaintiff, Your Honor, since no proof having been presented on those issues.
 THE COURT: Mr. Clark?
 MR. CLARK: If the Court please, it is my feeling that the Court has no jurisdiction to rule on that point, but beyond that I would withdraw or dismiss any claims for fair rental or for one half of the mortgage or taxes at this time, Your Honor.
 THE COURT: Very well, Mr. Clark, you may indicate that Paragraph 2 and 3 of the Bill of Complaint are dismissed.
 MR. SKEENS: Is that with prejudice, Your Honor?
 THE COURT: Yes, sir.
 MR. CLARK: I do not intend to dismiss it with prejudice, Your Honor.
 MR. SKEENS: I think it should be, Your Honor. The case is here, ready for trial in which he can present his evidence if he has any to present rather than a voluntary dismissal.
 THE COURT: Are you contending that a man doesn't have a right to one voluntary dismissal?
 MR. SKEENS: I asked you if it was with prejudice and you said `Yes.'
 THE COURT: Well, I indicated that, but now he has raised the question that every attorney has a right to one voluntary dismissal. Do you disagree with that?
 MR. SKEENS: I think that this is not a *27 voluntary dismissal. This is a matter that we are coming here before The Court, trial on the merits. We are not here in a preliminary matter or motion. This is a case called for trial on the merits. That includes all relief in question.
 THE COURT: The Court is going to grant the relief with prejudice and because it is at issue and we are ready to try it and there is no sense to try it over again. You have an opportunity to present it this morning and it wasn't presented so it will be with prejudice as to 2 and 3. That is one half interest of the rental or one half mortgage payment, of taxes paid since 1966."
 The court in banc in its written opinion stated:
 "The Trial Court's decision, as it now stands is fatal to the Plaintiff's claim for return of contribution. Rule 535, Maryland Rules of Procedure, provides that a dismissal of a non-jury equity proceeding operates as an adjudication upon the merits, unless otherwise specified.
 "Under Article 16, Section 154, supra, in a partition proceeding the Court may decree a sale of the property and a division of the proceeds among the parties, accordingly to their respective rights.
 "Subtitle BR of the Maryland Rules of Procedure provides for the judicial sale of property. Under Rule BR 6, following such a sale the trustee submits a report of sale and the Court passes an order nisi. After publication, the Court passes a final order of ratification and the `papers' are referred to the Court Auditor.
 "Maryland Rule 595 (`Auditor'), gives the auditor the authority to audit and settle accounts under an Order of Court. The interested parties should present the matter to the auditor, whereupon a time and place is determined for the purpose of producing evidence. At the hearing, the parties must put forth all applicable documents. *28 Specifically, the accounts shall be presented in the form of debits and credits. In addition, oral testimony may be necessary. Then the auditor submits an account and the Clerk passes an order nisi. On the same day, the auditor must give notice of the filing to all parties. The parties have fifteen (15) days to file exceptions to the auditor's report. If there are such exceptions, the Court will rule on the issues. If there are no exceptions filed within the time limit, the Clerk will enter a final order of ratification. This appears to be the usual practice before this Court.
 "Reading Article 16, Section 154, Rule BR6 and Rule 595 together, this Court in banc is of the opinion that the proper and usual procedure for the sale of the property was not followed here. A dismissal of the prayer for reimbursement denied the Plaintiff recovery of contribution to which he may be entitled.
 "This opinion does not rest solely on procedural grounds. There are equitable principles which must cast a favorable light on the Plaintiff's position. To deny the Plaintiff relief which may rightfully be his would produce a result tainted with injustice, especially where the outcome was through no fault of his own.
 "The aforegoing reasoning is based on the assumption that the Plaintiff is undeniably entitled to recovery. However, the Defendant's Answer contests such compensation. The issue was not heard on the merits below, and there is insufficient evidence before this Court to warrant a specific finding for the Plaintiff. Therefore, the dismissal with prejudice below will be vacated and said dismissal will be without prejudice."
 It is clear to us that the opinion of the court in banc correctly observed that the usual practice for the judicial sale of property was not followed by the chancellor in the *29 present case. Maryland Rule BR6 in regard to procedure following a judicial sale provides that, subsequent to the judicial sale, the trustee is required to file a full and particular report of sale together with an affidavit of fairness of the sale and of the truth of the report. Thereafter the court passes an order nisi, and subsequent to a final order of ratification of the sale, refers the papers in the proceeding to the auditor pursuant to Rule 595 (in regard to Auditors) to state an account. Rule 595 provides for a hearing before the auditor after due notice of the hearing and gives the auditor the power, not only to examine the parties and witnesses upon oath, but also to require the production of all books, papers and other relevant documents where production of such writings may be compelled by a court of equity. The auditor thereafter files an account or report in lieu of an account, gives notice of its filing and the parties may file exceptions to the account or report within 15 days. If no exceptions are filed, the Clerk enters, as of course, a final order of ratification; if exceptions are duly filed, the court then "shall take such action as may be appropriate."
 The procedure embodied in the Maryland Rules is substantially declaratory of the well-established chancery practice. See Miller, Equity Procedure (1897), §§ 534-556, pages 629-55.
 We recently, in Robinson v. Brodsky, 268 Md. 12, 298 A.2d 884 (1973), had occasion to review the law applicable to auditors as well as their powers and functions. We concluded that the auditor is not "simply a calculator and accountant for the court." We stated:
 "Miller, Equity Procedure 632-33 (1897), says that while not in all respects the same, the office of auditor `is to a certain extent very analogous to a master in chancery.' It is proper also, he says, `for an auditor to suggest to the court the propriety of suspending a claim for good reasons, or reserving a fund for a particular purpose, or any other matter that may aid the court in the settlement of the *30 cause.' (Emphasis added.) We have not found anything in the later cases[1] or in Code (1966 Repl. Vol.), Art. 16 or in Maryland Rule 595 that could be said to attenuate or circumscribe the functions of the auditor to the extent urged by the appellants." (268 Md. at 24, 298 A.2d at 890, cases in note 1 not given)
 In this procedural setting we are of the opinion that counsel for Dr. Wooddy reasonably concluded that the normal procedure would be followed and that Dr. Wooddy's claims would be presented to the auditor for allowance or disallowance from any funds to which Mrs. Wooddy would be entitled as a result of the sale, with proceedings thereafter as provided in Rule 595. Hence he requested that the claims set forth in paragraphs 2 and 3 of his bill of complaint be dismissed without prejudice, so that this procedure could follow. Otherwise, in the posture of the case, without such a designation the dismissal of the claims at that time would operate as an adjudication on the merits. See Rule 535.
 It would have been premature under the circumstances of this case for the chancellor to have proceeded to take testimony and adjudicate Dr. Wooddy's claims prior to the sale of the property, a report of sale and a final ratification of sale. If, for example, no sale were ever ratified because of a defect in title to the property or otherwise, it would have been an exercise in futility and an unnecessary waste of judicial time, to have sought to have taken testimony and made a determination of Dr. Wooddy's claims on September 18, 1972. Then too, it is possible  if not likely  that after the claims are asserted before the auditor and his account and report is filed, no exceptions would be filed, in which event the circuit court would never have to make any determination. The circuit court should have dismissed the claims of Dr. Wooddy without prejudice so that he could have his claims presented in accordance with the usual practice and the court in banc properly so held. This does not mean, of course, that Mrs. Wooddy is prevented from *31 pressing her objections to the allowance of those claims and no opinion is indicated by us in regard to the merits of those claims.
 Order of January 29, 1973 affirmed, the appellant to pay the costs.
 NOTES
 [1] The prior cases in this Court are Wooddy v. Wooddy, 256 Md. 440, 261 A.2d 486 (Jan. 9, 1970); Wooddy v. Wooddy, 258 Md. 224, 265 A.2d 467 (May 13, 1970); and Wooddy v. Mudd, 258 Md. 234, 265 A.2d 458 (May 13, 1970).


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
Αριθ. C 82/34 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 3. 4. 89
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε
 κράτος μέλος.
 Έγινε στις
 Για το Συμβούλιο
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ.... ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 της...
 για τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 1989/90, των μηνιαίων προσαυξήσεων της
 τιμής κατωφλίου για την ενεργοποίηση, της τιμής στόχου και της ελάχιστης τιμής για τα
 πίσα, τα κουκιά και τα φούλια
 (89/C 82/27)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, καθιστούν σκόπιμη την εφαρμογή των μηνιαίων
 προσαυξήσεων κατά τη διάρκεια πέντε μηνών μόνο στο
 Έχοντας υπόψη:
 τέλος της περιόδου- ότι εντούτοις, για να αποφευχθεί
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομι μια πολύ απότομη αναστάτωση της αγοράς που μπορεί
 κής Κοινότητας, να προκαλέσει η μείωση του αριθμού των μηνιαίων
 προσαυξήσεων σε σχέση με εκείνες που εφαρμόζονται
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1431/82 του Συμβουλίου, κατά τις προηγούμενες περιόδους, θα πρέπει να
 της 18ης Μαΐου 1982, περί ειδικών μέτρων για τα πίσα, προβλεφθούν επτά μηνιαίες προσαυξήσεις κατά τη
 τα κουκιά και τα φούλια ('), ύπως τροποποιήθηκε διάρκεια της περιόδου 1989/90 και η μείωση να γίνει
 τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ ... (2), και μεταγενέστερα από την περίοδο 1990/91,
 ιδίως το άρθρο 2α),
 ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 την πρόταση της Επιτροπής,
 Εκτιμώντας: Άρθρο 1
 ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2α) του κανονισμού (ΕΟΚ) 1. Για την περίοδο εμπορίας 1989/90, το ποσό των
 αριθ. 1431/82, πρέπει να καθορισθούν, για την περίοδο μηνιαίων προσαυξήσεων της τιμής στόχου και της
 εμπορίας 1989/90, τα ποσά κατά τα οποία η τιμή ελάχιστης τιμής των πίσων, των κουκιών και των
 κατωφλίου για την ενεργοποίηση, η τιμή στόχου και η φουλιών καθορίζεται σε 0,135 Ecu/100 χγρ.
 ελάχιστη τιμή των πίσων, κουκιών και φουλιών,
 αυξάνονται μηνιαία, κατά τη διάρκεια περιόδου που θα 2. Οι προσαυξήσεις που αναφέρονται στην παράγρα
 ορισθεί, από την αρχή του τρίτου μήνα της περιόδου φο 1 εφαρμόζονται επί επτά μήνες, από τον τέταρτο
 εμπορίας, και να καθορισθεί ο αριθμός των μηνών κατά μήνα της περιόδου.
 τους οποίους εφαρμόζονται οι προσαυξήσεις αυτές,
 Άρθρο 2
 ότι οι προσαυξήσεις αυτές, ίσες για κάθε μήνα, πρέπει
 να καθορισθούν αφού ληφθούν υπόψη οι μέσες δαπάνες 1. Για την περίοδο εμπορίας 1989/90, το ποσό των
 αποθεματοποίησης και το επίπεδο των τόκων στην μηνιαίων προσαυξήσεων της τιμής κατωφλίου για την
 Κοινότητα* ότι πρέπει να καθορισθούν οι μέσες ενεργοποίηση των πίσων, των κουκιών και των φουλιών
 δαπάνες αποθεματοποίησης σε συνάρτηση με το καθορίζεται σε 0,30 Ecu/100 χγρ.
 κόστος αποθήκευσης στους κατάλληλους χώρους και
 με τα απαραίτητα έξοδα διαχείρισης για την καλή 2. Οι προσαυξήσεις που αναφέρονται στην παράγρα
 διατήρηση· ότι οι τόκοι μπορούν να υπολογιστούν με φο 1 εφαρμόζονται επί επτά μήνες, από τον τέταρτο
 βάση το ποσοστό που θεωρείται κανονικό για τις μήνα της περιόδου.
 περιοχές παραγωγής,
 Άρθρο 3
 ότι οι απαιτήσεις μιας κανονικής διαθέσεως της
 συγκομιδής και μιας υγιούς διαχειρίσεως της αγοράς Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα
 από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των
 Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (') ΕΕ αριθ. L 162 της 12. 6. 1982, σ. 28.
 (2) ΕΕ αριθ. L ... Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 1989.
 ---pagebreak--- 3. 4. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 82/35
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε
 κράτος μέλος.
 Έγινε στις...
 Για το Συμβούλιο
 Πρόταση
 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ.... ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
 της...
 για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1417/78 για το καθεστώς ενισχύσεως στις
 αποξηραμένες ζωοτροφές
 (89/C 82/28)
 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, τήρηση μιας ελάχιστης περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
 για τις αποξηραμένες ζωοτροφές που είναι επιλέξιμες
 Έχοντας υπόψη:
 στα πλαίσια του Καθεστώτος ενίσχυσης· ότι για να
 τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομι διευκολυνθεί η βελτίωση της ποιότητας των εν λόγω
 κής Κοινότητας, προϊόντων θα πρέπει να αυξηθεί η εν λόγω ελάχιστη
 περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες που αναφέρεται στο
 τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1117/78 του Συμβουλίου, άρθρο 5 του κανονισμού,
 της 22ας Μαΐου 1978, περί κοινής οργανώσεως της
 αγοράς στον τομέα των αποξηραμένων ζωοτροφών (ι),
 όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
 (ΕΟΚ) αριθ. 3996/87 (2), και ιδίως το άρθρο 6 παράγρα
 φος 2, Άρθρο 1
 την πρόταση της Επιτροπής, Στο άρθρο 5 πρώτο εδάφιο σημείο β) πρώτη περίπτωση
 Εκτιμώντας: του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1417/78 ο όρος «14 %»
 αντικαθίσταται από τον όρο «15 %».
 ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1417/78 του Συμβου
 λίου ( 3 ), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον
 κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2256/88 (4), προβλέπει την Άρθρο 2
 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα
 (') ΕΕ αριθ. L 142 της 30. 5. 1978, σ. 2. από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των
 (2) ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1987, σ. 35. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
 (3) ΕΕ αριθ. L 171 της 28. 6. 1978, σ. 1.
 (4) ΕΕ αριθ. L 199 της 19. 7. 1988, σ. 3. Εφαρμόζεται από την 1η Μαΐου 1989.
 Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε
 κράτος μέλος.
 Έγινε στις
 Για το Συμβούλιο


text:
Fradrag for visse lønomkostninger? Nej, siger Højesteret
 Kan lønomkostninger til medarbejdere, som er beskæftiget med M&A-aktiviteter, fradrages på lige fod med øvrige lønomkostninger? Ifølge SKAT er svaret nej. Det var Østre Landsret enig i, men fandt dog samtidig, at praksis i de aktuelle indkomstår havde tilladt fradrag. Ifølge Østre Landsret kunne fradrag derfor kun nægtes med fremadrettet virkning. Nu har Højesteret ændret Østre Landsrets dom.
 Spørgsmålet om fradragsret for lønomkostninger opstod, da SKAT nægtede to banker fradragsret for lønomkostninger til medarbejdere, der havde været beskæftiget med dels at overdrage nogle bankfilialer og dels at overtage nogle bankaktiviteter. I begge sager var det SKATs synspunkt, at medarbejdernes lønomkostninger ikke kunne anses for fradragsberettigede driftsomkostninger, men derimod var ikke-fradragsberettigede anlægsudgifter.
 En fradragsberettiget driftsudgift defineres i lovgivningen som en udgift, der er medgået til at erhverve skattepligtig indkomst, mens en ikke-fradragsberettiget anlægsudgift er en udgift, der er medgået til at tilvejebringe et nyt indkomstgrundlag i form af start af/udvidelse af virksomhed. Forholder man sig udelukkende til disse definitioner, har SKAT en vis pointe. Køb og salg af virksomheder kan udgøre en udvidelse/indskrænkning af indkomstgrundlaget. Men er det den rigtige måde at anskue problemstillingen, når der er tale om en arbejdsgiver med mange ansatte, hvoraf de fleste utvivlsomt er beskæftiget med den løbende drift?
 Det forudsætter jo, at der skal holdes ret meget styr på, hvad de enkelte medarbejdere foretager sig i løbet af arbejdsdagen, og arbejdsgiveren vil derfor typisk stå med en ganske problematisk administration. Netop dette forhold fik i foråret regeringen til at meddele, at hvis Højesteret gav SKAT medhold, ville regeringen via lovgivning sikre fradragsretten. Det vides ikke med sikkerhed, hvorvidt det også gælder fradragsretten tilbage i tid.
 Højesteret konkluderer i dommen, at der ikke er grundlag for at antage, at lønudgifter altid skal anses for driftsomkostninger, men at der ligesom for øvrige omkostninger skal foretages en vurdering af, om de vedrører drift eller anlæg. Når en medarbejder udfører driftsopgaver og andre opgaver, der ikke vedrører driften, skal der derfor ifølge Højesteret foretages en opdeling – eventuel skønsmæssig – af omkostningerne, hvorefter kun de lønudgifter, der anses for at vedrøre driften, kan fradrages.
 Modsat Østre Landsret fandt Højesteret ikke, at der havde eksisteret en fast administrativ praksis om fradragsret for lønudgifter for medarbejdere, der var beskæftiget med virksomhedskøb mv. En forudgående offentlig tilkendegivelse om, at fradragsretten blev nægtet, var derfor ikke nødvendig. SKAT var derfor berettiget til at nægte fradragsret for lønomkostningerne i de indkomstår, der var aktuelle i de to sager (2008-10). Bankerne fik heller ikke medhold i, at hvis lønudgifterne ikke kunne fradrages som driftsomkostninger, ville de i stedet kunne tillægges anskaffelsessummen for de anskaffede aktiver, der udgjorde udvidelsen af virksomheden. Højesteret fandt det imidlertid ikke godtgjort, at lønomkostningerne havde en sådan tilknytning til aktiverne, at de kunne tillægges anskaffelsessummen.
 Efter dommen er situationen således, at SKAT umiddelbart kan nægte fradrag for lønomkostninger, der ikke anses for at vedrøre driften såvel bagud i tid som fremadrettet – det gælder ved SKATs almindelige ligningsmæssige gennemgang, og det gælder i de øvrige sager, der måtte versere i klagesystemet. Hvad der kommer til at ske, må dog afhænge af det bebudede lovforslag fra skatteministeren om indførelse af fradragsret for lønomkostninger, selvom de ikke er driftsomkostninger. Det må formodes, at lovforslaget tidligst kommer, når Folketinget åbner igen i oktober, og det bliver da interessant at se det nærmere indhold.