text:
1. äriruumi üürilepingu ülesütlemine ja hüvitised;
 2. kinnisasja müügieseme puudused ja müügilepingust taganemine;
 3. töö puudustest teavitamine töövõtulepingu puhul;
 4. kortermaja remonttöödeks laenu võtmise otsustamine ja vastavate lepingute sõlmimine;
 5. kinnisasja müügitehingu tagasitäitmine ostja pankroti korral;
 6. korteriomandi kasutamine vastuolus selle sihtotstarbega;
 7. kohtutäituri õigus siseneda võlgniku valduses olevatesse ruumidesse;
 8. maksusoodustuse mittelaienemine muule kui elamumaale on põhiseadusega kooskõlas;
 9. siduva ja mittesiduva eelarvega töövõtuleping.
 1. Äriruumi üürilepingu ülesütlemine ja hüvitised
 i) sellise ülesütlemise kokkuleppe puhul on tegemist täiendava korralise ülesütlemise alusega ja sellise kokkuleppe sõlmimine tähtajalise üüürilepingu puhul on õiguslikult võimalik. Seda põhjusel, et äriruumi üürilepingu sõlmivad eeldatavalt võrdsed lepingupartnerid ja sellisel juhul eeldatakse lepinguvabadust ka lepingu lõpetamise aluste ja korra kokkuleppimisel.
 2. Kinnisasja müügieseme puudused ja müügilepingust taganemine
 üldjuhul ei saa lepingust taganemise mõistlik aeg olla lühem kui kuus kuud
 müüjalt ei saa nõuda, et korteriühistu toimiks normaalselt ning ei saa ka nõuda selle puuduse kõrvaldamist kuid müüja peab ostjale andma teavet selle kohta, kui ühistu või muul viisil kaasomanike suhted mingil põhjusel tõhusalt ei toimi;
 Riigikohus leidis, et notarid peaksid selgitamiskohustuse täitmisel tehingu pooltele mh selgitama, et korteriomandi majandamise asjaolud on olulised ning lepingus tuleks kirjeldada korteriomandi müüjale teadaolevad puudused. Viimast eriti neil juhtudel, mil müüakse vanemaid/kasutatud eluruume. Selgituskohustuse nõuetekohaseks täitmiseks ei saa üldjuhul pidada notariaalse lepingu lõpuosas kõikvõimalike õigusaktide sätete mehhaanilist ümberkirjutamist.
 3. Töö puudustest teavitamine töövõtulepingu puhul
 Kohtuasjas nr 3-2-1-60-15 tehtud otsuses selgitati töövõtulepingust tulenevate puuduste avastamise ja nendest teatamise küsimusi. Riigikohus leidis, et:
 i) sarnaselt müügilepinguga tuleb ka töövõtulepingu puhul eristada puudusi, mida on võimalik tavapärasel ülevaatamisel avastada ja eristada nn varjatud puudustest. Varjatud puudusteks saab pidada neid puudusi, mida tellija ei võinuks avastada asja väliselt üle vaadates temalt eeldatava hoolsusega;
 ii) reeglina hakkab mõistlik aeg puudustest teavitamiseks kulgema alates töö ülevaatamisest;
 iii) ka majandustegevuses tegutsev tellija ei pea eeldama, et talle tarnitakse puudustega asi ja seega ei pea ta rakendama erakorralisi meetmeid asja puuduste tuvastamiseks. Seega reeglina ei pea ka majandus- ja kutsetegevuses tegutsev isik palkama asjatundjat töö ülevaatamiseks;
 iv) tellijalt eeldatav hoolsus (sh asjatundja palkamise vajadus) võib varieeruda sõltuvalt nt ostetud asja ainulaadsusest, komplitseeritusest, kasutuseesmärgist, väärtusest;
 v) ka juhul, kui töö vaatab üle asjatundja, tuleb töövõtjat teavitada vaid sellistest puudustest, mis on välisel vaatlusel äratuntavad;
 vi) kui tegu on varjatud puudusega, siis ei alga mõistlik aeg teatamiseks mitte töö ülevaatamisest vaid puudusest teadasaamisest;
 vii) kui töövõtja teadis või pidi teadma varjatud puudusest ja sellest tellijale ei teatanud, siis võib tellija puudusele tugineda sõltumata sellest, et ta tööd üle ei vaadanud ja puudusest õigel ajal ei teatanud;
 viii) seaduses sätestatust kõrgema hoolsusega ülevaatamiskohustuse täitmine ei vabasta vastutusest töövõtjat, kelle töö ei vasta lepingutingimustele;
 ix) majandustegevuses lepingu sõlminud töövõtja ei saa võimalikku ebakvaliteetset tööd õigustada tellija puuduliku omanikujärelevalvega;
 x) puudustest teavitamise korral ei ole vajalik puuduse põhjuse väljatoomine, vaid selle iseloomu kirjeldamine ulatuses, milles see on võimalik pärast eriteadmisi mitte eeldavat töö välist ülevaatust. Ka majandus- ja kutsetegevuses tegutsev tellija ei pea puuduste kirjeldamiseks tegema ekspertiisi, st ka professionaalselt tellijalt saab eeldada puuduste kirjeldamist vaid üldiselt;
 xi) isegi kui tellija tegutseb majandustegevuses, on töövõtulepingu raames asjatundjaks eelkõige töövõtja.
 4. Kortermaja remonttöödeks laenu võtmise otsustamine ja vastavate lepingute sõlmimine
 Kohtuasjas nr 3-2-1-49-15 tehtud otsuses selgitas Riigikohus, et laenu- ja käenduslepingu sõlmimiseks volituse andmine on korteriomanike üldkoosoleku pädevuses ja seda saavad korteriomanikud otsustada korteriomanike üldkoosoleku häälteenamuse alusel. Lisaks selgitas Riigikohus, et kortermaja valitseja tegevuse puhul eeldatakse, et ta tegutseb korteriühisuse esindajana. Sealhulgas laenu- ja tagatislepingute sõlmimisel ja muude lepingute sõlmimisel, mis on vajalikud kortermajas remonttööde tegemiseks.
 Riigikohus leidis viidatud asjas ka seda, et kui laenu- või käenduslepingu sõlmimiseks valitsejal tegelikult volitus puudus, siis põhimõtteliselt on võimalik sõlmitud lepinguid heaks kiita ka korteriomanike otsusega, millega korteriomanikud kinnitavad heaks majanduskava, millest nähtub, et remondifondi maksete arvel tasutakse pangalaenu. Riigikohus rõhutas siiski, et on oluline, et otsuses väljenduks selge heakskiit varasemale tehingule.
 5. Kinnisasja müügitehingu tagasitäitmine ostja pankroti korral
 Kohtuasja nr 3-2-1-47-15 lahendamise käigus tuli Riigikohtul vastata küsimusele, kas müüjal on õigus jätta endale nii kinnisasi kui ka rahasumma olukorras, kus ostja on kinnisasja eest osaliselt tasunud, kuid suurem osa ostuhinnast on ostja pankrotistumise tõttu jäänud tasumata ning pankrotihaldur on teatanud, et loobub ostuhinna tasumise kohustuse täitmisest. Müüja väitis, et sellises olukorras oleks lepingu tagasitäitmine vastuolus hea usu põhimõttega. Kuna ostja ei olnud kinnisasja ostuhinda tasunud, ei olnud müüja ka selle omandit ostjale üle antud.
 Riigikohus asus vastupidiselt müüjatele seisukohale, et hea usu põhimõttega poleks kooskõlas olukord, kus müüja saaks jätta endale ostja tasutud osa müügihinnast, kuigi ostja pole tasutu eest vastusooritust saanud. Kohus leidis, et müüja peab saadud raha tagastama ning lisaks maksma ostjale ka tagastamisega viivitatud aja eest seadusjärgset viivist.
 6. Korteriomandi kasutamine vastuolus selle sihtotstarbega
 Kohtuasjas nr 3-2-1-3-15 tehtud otsusega keelas kohus äri- ja kortermaja hoone esimesel korrusel asuva korteriomandi reaalosal tantsutundide läbiviimise, samuti kolmandatele isikutele eelnimetatud tegevuseks kasutusõiguse andmise.
 7. Kohtutäituri õigus siseneda võlgniku valduses olevatesse ruumidesse
 Riigikohus on kohtuasjas nr 3-2-1-35-15 tehtud otsuses tunnistanud kohtutäituri õigust siseneda omaniku nõusolekuta võlgnikust omaniku ruumidesse, kui seda on vaja teha ruumide ostuhuvilistele tutvustamise eesmärgil. Sellisel juhul asendab omaniku nõusolekut kohtumäärus. Muul viisil ei saaks kohtutäitur sundmüüki teostada ja kinnisasja enampakkumist edukalt läbi viia.
 8. Maksusoodustuse mittelaienemine muule kui elamumaale on põhiseadusega kooskõlas
 Kohtuasjas nr 3-3-1-13-15 selgitas Riigikohus, et Eesti Vabariigi põhiseadusega ei ole vastuolus olukord, kus isikud, kelle elamutes on ka mitteeluruume ning elamu aluse maa puhul on osaliselt katastriüksuste sihtotstarbeks elamumaa, osaliselt äri- ja sotsiaalmaa, saavad maksuvabastuse üksnes elamumaa osas.
 Riigikohus küll nõustus, et selliseid isikuid koheldakse ebasoodsamalt võrreldes korteriomanikega, kelle elamu asub täielikult elamumaal ja kes sel põhjusel saavad maksusoodustust kogu maa eest. Kuid Riigikohtu hinnangul ei ole nende isikute ebasoodsam kohtlemine siiski põhiseadusevastane.
 9. Siduva ja mittesiduva eelarvega töövõtuleping
 Kohtuasjas nr 3-2-1-72-15käsitles Riigikohus töövõtjale siduva ja mittesiduva eelarvega töövõtulepingut.
 Kohtuasjas vaieldi selle üle, kas pooled leppisid töövõtulepingu järgi kokku töövõtjale makstavas lõplikus tasus, sõltumata tegelikust tööde mahust ja kulukusest (tegu on siduva eelarvega), või sõltus töövõtjale makstav tasu tegelikust tööde mahust ja kulukusest (tegu on mittesiduva eelarvega), millest tulenevalt on töövõtjal õigus nõuda tellijalt tasumist väidetavate lisatööde eest.
 Riigikohus leidis selles lahendis muu hulgas, et olukorras, kus pooled on lepingus kirjalikult sätestanud eelarve siduvuse, lepingu tingimuste poolte kirjalikul kokkuleppel ja hinna korrigeerimise keelu, ei saa omistada määravat tähendust lepingu sõlmimise asjaoludele ja hinnapakkumistele. Riigikohtu arvates ei saa lepingu lisadeks olevad hinnakokkulepped tõendada tööde mahu ja eelarve suurenemist ega muutmist lepingu täitmise käigus, sest need on tehtud enne lepingu sõlmimist.


type: legislation

jurisdiction: EU

text:
 EUROOPAN YHTEISÖJEN KOMISSIO
 Bryssel, 13.06.1995
 KOM(95)260 lopull.
 Ehdotus
 NEUVOSTON PÄÄTÖKSEKSI
 luvan antamisesta tietyille jäsenvaltioille soveltaa tai edelleen soveltaa
 erityistarkoituksiin käytettyihin kivennäisöljyihin valmisteveronalennuksia
 tai vapautuksia valmisteverosta direktiivin 92/8l/ETY 8 artiklan 4 kohdassa
 säädetyn menettelyn mukaisesti
 (komission esittämä)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- EXPLANATORY MEMORANDUM
 Under Article 8(4) of Council Directive 92/81/EEC1 of 19 October 1992 on the harmonization of the
 structures of excise duties on mineral oils» the Council, acting unanimously on a proposal from the
 Commission, may authorize any Member State to introduce exemptions from, or reductions in, excise
 duties on the grounds of specific policy considerations.
 The Italian authorities have informed the Commission that they intend to continue applying a reduction
 in excise duty on petrol consumed on the territory of Friuli-Venezia Giulia. Reductions are to be
 graduated over four geographical areas according to their distance from the border.
 The Member States have been informed of this application in accordance with the Directive. The
 Commission has drafted this proposal, which will enable the Council to decide whether authorization
 should be granted.
 The Directive provides for the Commission to review such exemptions and reductions periodically. If the
 Commission considers that they are no longer sustainable on the grounds that they distort competition or
 the operation of the internal market or are incompatible with Community policy on protection of the
 environment, it is to submit appropriate proposals to the Council. In any event, the Commission is to
 submit a report to the Council on such exemptions and reductions no later than 31 December 1996.
 OJL316, 31.11.1992
 ---pagebreak--- Ehdotus
 NEUVOSTON PÄÄTÖS
 luvan antamisesta tietyille jäsenvaltioille soveltaa tai edelleen soveltaa
 erityistarkoituksiin käytettyihin kivennäisöljyihin valmistcvcronalcmuiksia
 tai vapautuksia valmisteverosta direktiivin 92/8 l/ETY 8 artiklan 4 kohdassa
 säädetyn menettelyn mukaisesti
 EUROOPAN UNIONIN NEUVOSTO, joka
 ottaa huomioon Euroopan yhteisön perustamissopimuksen,
 ottaa huomioon kivennäisöljyjcn valmisteverojen rakenteiden yhdenmukaistamisesta 19 päivänä
 lokakuuta 1992 annetun neuvoston direktiivin 92/8 l/ETY ja erityisesti sen 8 artiklan 4 kohdan,
 ottaa huomioon komission ehdotuksen.
 sekä katsoo, että
 direktiivin 92/81/ETY 8 artiklan 4 kohdan mukaan neuvosto voi yksimielisesti komission ehdotuksesta
 antaa jäsenvaltiolle luvan ottaa käyttöön kivennäisöljyjcn osalta vapautuksia valmisteverosta tai
 valmisteveron alennuksia erityisistä poliittisista syistä:
 Italian viranomaiset ovat antaneet komissiolle tiedoksi aikomuksensa soveltaa Friuli-Vcnezia Giulian
 alueella käytettyihin bensiincthin sellaisten Italian verolainsäädännössä olevien valmisteveron alennuksia,
 joihin olisi määrä soveltaa 8 artiklan 4 kohdassa säädettyä menettelyä;
 EY:n ja Slovenian välistä yhteistyötä koskevassa sopimuksessa, joka allekirjoitettiin 23 päivänä
 maaliskuuta 1993, määrätään mahdollisuudesta ottaa käyttöön suojatoimenpiteet, jos jonkin alan
 taloudellisessa toiminnassa on vakavia häiriöitä tai vaikeuksia, jotka voivat voimakkaasti vahingoittaa
 taloudellista tilannetta alueella;
 tästä tiedonannosta on ilmoitettu muille jäsenvaltioille;
 komissio ja kaikki muut jäsenvaltiot myöntävät, että tämä vapautus on perusteltu erityisistä poliittisista
 syistä ja ettei se aiheuta kilpailun vääristymiä tai haittaa sisämarkkinoiden toiminnalle;
 komissio tarkastelee säännöllisesti alennuksia ja vapautuksia sen varmistamiseksi, että ne ovat
 sopusoinnussa sisämarkkinoiden toiminnan ja yhteisön ympäristönsuojclupolitiikan kanssa, ja
 neuvosto tarkastelee tilannetta uudelleen viimeistään 31 päivänä joulukuuta 1996 direktiivin 92/81/ETY 8
 artiklan 6 kohdan mukaisesti komission kertomuksen perusteella.
 ON TEHNYT TÄMÄN PÄÄTÖKSEN:
 ---pagebreak--- / artikla
 Direktiivin 92/81/ETY 8 artiklan 4 kohdan mukaisesti Italian tasavalta saa soveltaa valmisteveron
 alennusta Friuli-Vcnezia Giulian alueella käytettyihin bensiineihin 31 päivään joulukuuta 1996 saakka,
 sanotun kuitenkaan rajoittamatta kivennäisöljyjcn valmisteverojen määrien lähentämisestä 19 päivänä
 lokakuuta 1992 annetussa neuvoston direktiivissä 92/82/ETY säädettyjä velvoitteita.
 2 artikla
 Tämä päätös on osoiteltu Ranskan tasavallalle.
 Tehty Brysselissä .. päivänä ...kuuta 199.
 Neuvoston puolesta
 Puheenjohtaja
 EYVLN:oL 316, 31.10.1992, s. 19
 ---pagebreak--- ISSN 1024-4492
 KOM(95) 260 lopullinen
 ASIAKIRJAT
 H 09 12
 Luettelonumero : CB-CO-95-281-FI-C
 ISBN 92-77-90332-5
 Euroopan yhteisöjen virallisten julkaisujen toimisto
 L-2985 Luxembourg
 u


type: caselaw

text:
 24.9.2011
 SV
 Europeiska unionens officiella tidning
 C 282/50
 Personaldomstolens dom (första avdelningen) av den 5 juli 2011 — V mot parlamentet
 (Mål F-46/09) (1)
 (Personalmål - Kontraktsanställd - Anställningsvillkor - Fysisk lämplighet - Läkarundersökning som är ett villkor för anställning - Skydd för enskilda personer med avseende på behandlingen av personuppgifter - Medicinsk sekretess - Överföring av medicinska uppgifter mellan institutionerna - Rätten till respekt för privatliv)
 2011/C 282/92
 Rättegångsspråk: franska
 Parter
 Sökande: V (Bryssel, Belgien) (ombud: advokaterna É. Boigelot och S. Woog)
 Svarande: Europaparlamentet (ombud: K. Zejdová och S. Seyr)
 Part som har intervenerat till stöd för sökanden: Europeiska datatillsynsmannen (ombud: M. V. Pérez Asinari och H. Kranenborg)
 Saken
 Dels talan om ogiltigförklaring av det medicinska utlåtandet om fysisk olämplighet av den 18 december 2008, dels talan om ogiltigförklaring av beslutet att återkalla det anställningserbjudande som sökanden dessförinnan fått.
 Domslut
 1.
 Beslutet av den 19 december 2008, genom vilket Europaparlamentet återkallade sitt tidigare anställningserbjudande till V, ogiltigförklaras.
 2.
 Europaparlamentet förpliktas utge 25 000 euro till V.
 3.
 Talan ogillas i övrigt.
 4.
 Europaparlamentet ska, förutom sina egna rättegångskostnader, också bära sökandens rättegångskostnader.
 5.
 Europeiska datatillsynsmannen, intervenerande part, bär sina egna rättegångskostnader.
 (1) EUT C 11, s. 40, 16.1.2010.


type: wikipedia

text:
Ba mhainicín Éireannach í Katy Ellen French (31 Deireadh Fómhair 1983 – 6 Nollaig 2007) a bhí gníomhach i saol sóisialta Bhaile Átha Cliath ar feadh cúpla bliain ach a fuair bás go tragóideach de bharr ródháileog drugaí (cócaon).
 Ba bhuille mór é an nuacht faoi bhás Katy French don saol i gcoitinne. Bean óg ceithre bliana is fiche d’aois ab ea í ar tháinig an bás aniar aduaidh uirthi agus í i mbláth na hóige agus í i mbarr a réime.
 Saol
 Rugadh Katy ar an 31 Deireadh Fómhair 1983 i mBasel san Eilvéis. Bhí ceathrar ina teaghlach: a máthair Janet, a hathair John agus a deirfiúr níb óige Jill. Bhog a muintir go hÉirinn nuair a bhí sí dhá bhliain d’aois. Bhí sí ina cónaí in Áth an Ghainimh ar feadh tamaill ghairid agus ina dhiaidh sin d’aistrigh an teaghlach go hÁth na Sceire i gCo. Chill Mhantáin.
 Gairm
 D’fhreastail Katy ar Choláiste Alexandra, scoil phríobháideach i ndeisceart Bhaile Átha Cliath, ó bhí sí seacht mbliana d’aois. Bhí síceolaíocht agus socheolaíocht ar bun aici in Ollscoil Bhaile Átha Cliath ar feadh tamaill sular thosaigh sí ag obair mar mhainicín go lánaimseartha don chomhlacht Assets Modelling agus í naoi mbliana déag d’aois. Rinne sí neart oibre leis na comhlachtaí móra Sony Ericsson agus Suzuki. D’éirigh thar barr léi i rith an ama sin. De réir mar a chuaigh cúrsaí ar aghaidh, tháinig ainm Katy French chun cinn ní bá mhó ná riamh.
 Taobh istigh de dhá bhliain bhí sí aitheanta mar mhainicín cáiliúil i measc mhuintir na hÉireann. Chonacthas í ar chláir theilifíse ar nós The Podge and Rodge Show, The Late Late Show agus Celebrities Go wild. Ba chlár réaltachta é Celebrities Go wild. Ba í duine d’ochtar a roghnaíodh don chlár. Bhí ar an lucht féachana vótaí a chaitheamh ar son na ndaoine ar mhaith leo an bua a bheith acu. Bhí neart tascanna deacra le déanamh aici, rud a thaispeáin a dúil chun an lámh in uachtar a fháil. Faraor, chaill sí a vóta agus bhí uirthi imeacht.
 Bhíodh sí mar aoi speisialta ar an gclár siamsaíochta Tubridy Tonight. Chomh maith leis sin, bhí sí ag obair ar chlár píolóta faoi mhainicíneacht lena cómhainicín Andrea Roche sula bhfuair sí bás. Craoladh an clár Diary of a model i ndiaidh a báis, rud a léirigh an sórt saoil a bhí ag mainicíní éagsúla ó gach cearn den tír, í féin ina measc.
 Bhí sí le feiceáil go minic ag ócáidí móra ar fud chathair Bhaile Átha Cliath go háirithe. Cheiliúraigh sí a breithlá féin i gclub oíche darb ainm Krystal ar Shráid Fhearchair, áit a bhfuil clú agus cáil air i measc na n-iomráiteach mór le rá sa saol. Thaitin cultúr an iomráitigh go mór léi agus gach a bhain leis.
 Chuidigh sí go mór leis an gcarthanacht ‘Goal’. Chaith sí tréimhse ag obair leo i gCalcúta san India, rud a chabhraigh go mór léi aitheantas a fháil.
 Chomh maith leis sin, scríobh sí ailt go rialta don iris Social and Personal Magazine. Sheol sí scéalta príobháideacha chuig na nuachtáin go rialta. Dúradh gurb é an laige ba mhó a bhí aici ná an grá agus an dúil a bhí aici sa cheamara.
 Ní raibh eagla ar bith uirthi roimh nuachtán nó iriseoir. Nocht sí a cuid tuairimí go poiblí cé gur cáineadh iad uaireanta. Labhair sí go hoscailte faoi chúrsaí gnéis agus faoi ghnéasadh. Dúirt sí gur chuid den ghlúin nua í. Nuair a cuireadh ceist uirthi faoi ghinmhilleadh, dúirt sí go mbeadh ginmhilleadh aici dá n-éireodh sí torrach agus í i mbarr a gairme.
 Bhí sí le le feiceáil sna nuachtáin thablóideacha níos mó ná riamh nuair a bhris an caidreamh a bhí idir í agus Marcus Sweeney, fear a raibh bialann darb ainm ‘Il Pomo D’ór’ aige ag an am. Tharraing sé easaontas eatarthu nuair a cháin sé í faoi scannánú a dhéanamh in éadaí cnis don pháipéar Náisiúnta The Sunday Independent. Ba nuacht mhór é don saol de bharr go raibh siad le pósadh sa Róimh.
 Ina theannta sin, tuairiscítear go raibh drugaí in úsáid aici ach sheán sí é go rialta. In agallamh a rinneadh léi i mí na Samhna 2007, mí roimh a bás, d’admhaigh sí gur ghlac sí cóicín tráth ach mhaígh sí gur stop sí ó shin.
 Bás
 Fuair Katy bás ar an 6 Nollaig i 2007. Thit sí i laige ag teach carad i gCill Mheasáin, Co na Mí ar an 2 Nollaig agus bhí sí idir bás is beatha ar feadh cúpla lá ach d’imigh sí ar shlí na fírinne sa deireadh. Dúradh i ndiaidh scrúdú iarbháis gur fhulaing sí lot inchinne. Fuarthas rian den chóicín ina corp. Bhí fiosrúchán mór ar siúl ag na Gardaí de bharr go raibh fadhb chócaoin ag crá na tíre thart ar an ama sin. Cúpla lá ina dhiaidh sin fógraíodh go bhfuair beirt bhuachaillí óga bás de bharr ródháileog cóicín ag cóisir i bPort Láirge.
 Cuireadh í sa reilig in Áth na Sceire ar an 10 Nollaig. Bhí an Captaen Michael Tracey mar ionadaí an Taoisigh ag an tsochraid. Cáineadh é de bharr go bhfuair beirt fhear óga bás faoi na coinníollacha céanna agus nach raibh ionadaí ón rialtas le feiceáil ag sochraidí na mbuachaillí. Ceapadh nár chóir go mbeadh ionadaí ón rialtas ann de bharr gur ródháileog cóicín a bhí i gceist.
 Gabhadh mangairí drugaí i gCo na Mí as an marú níos déanaí. Gearradh pianbhreith ar fionraí orthu sa bhliain 2013.
 Féach freisin
 Cócaon
 Tagairtí
 Daoine a rugadh i 1983
 Básanna in 2007
 Mainicíní
 Básanna bainteach le drugaí


text:
Marie Antoinette (1755-1793) kienet Arċidukessa tal-Awstrija u Reġina ta’ Franza.
 Kienet bint Marija Tereża I tal-Awstrija u Franġisku I tal-Imperu Ruman Qaddis.
 L-ewwel snin
 Imwielda fi Vjenna, trabba ma’ oħtha Maria Carolina bħala arċidukessa, kienet tħobb il-moda u kienet żeffiena tajba iżda ma kinitx tajba fl-istudji.
 Bħala prinċipessa tal-Imperu Ruman Qaddis Ġermaniku, tgħallmet it-tliet lingwi ewlenin: il-Franċiż, il-Ġermaniż u t-Taljan.
 It-tfulija tiegħu kienet ikkaratterizzata wkoll minn telfa fil-Gwerra tas-Seba’ Snin u magħha l-alleanza bejn Franza u l-Awstrija.
 Żwieġ
 Maria Teresa tal-Awstrija wara l-gwerra ta’ 7 snin riedet tersaq eqreb lejn il-bourbon u għalhekk kienu jsiru diversi żwiġijiet fosthom dak ta’ Marie Antoinette ma’ Luwigi capet
 Fid-19 ta’ April 1770, jiġifieri tnax-il sena wara l-ftehim bejn il-partijiet, iż-żwieġ sar f’Viana (l-Awstrija) minn prosekutur li jirrappreżenta lid-Dawfin ta’ Franza, Luwigi capet, 15-il sena, futur Luigi XVI Ma’ Maria Antoinette.
 Għall-ħabta tal-10 ta’ filgħodu tas-16 ta’ Mejju, 1770, Marie Antoinette waslet il-Palazz ta’ Versailles biex tiżżewweġ uffiċjalment u tgħix ma’ żewġha li kien għadu ma ltaqax miegħu.
 Fl-istess jum, 16 ta’ Mejju 1770, fis-1 pm, liebsa libsa twila tad-deheb u b’djamant tal-Ispirtu s-Santu, iltaqgħet għall-ewwel darba ma’ żewġha, id-dauphin Luwigi capet, fil-“Cabinet du Roi”. ”
 Bil-lejl il-koppja marru fis-sodda taż-żwieġ, dawk preżenti hemm skont it-tradizzjoni jarawhom, u ma ġara xejn Luwigi kien jitmeżmżu ħafna, ma kien jiġri xejn matul l-iljieli ta’ wara għal 7 snin.
 Li kien meqjus bħala diżastru kulħadd ta tort lil María iżda l-veru ħati kien Luwigi li kien jitmeżmżu ħafna.
 Twieldu fl-1755
 Mietu fl-1793
 Monarkija Franċiża
 Nies Awstrijaċi


text:
 13.3.2010
 SL
 Uradni list Evropske unije
 C 63/30
 Predlog za sprejetje predhodne odločbe, ki ga je vložilo Giudice di pace di Varese (Italija) 17. decembra 2009 – Siddiquee Mohammed Mohiuddin proti Azienda Sanitaria Locale Provincia di Varese
 (Zadeva C-541/09)
 2010/C 63/49
 Jezik postopka: italijanščina
 Predložitveno sodišče
 Giudice di pace di Varese
 Stranki v postopku v glavni stvari
 Tožeča stranka: Siddiquee Mohammed Mohiuddin
 Tožena stranka: Azienda Sanitaria Locale Provincia di Varese
 Vprašanja za predhodno odločanje
 1.
 Ali povezane določbe členov 4 in 6 Uredbe 882/2004/ES pomenijo subjektivno pravico za posameznike, ki so stranke v postopku uradnega nadzora, da pregled v zvezi z živili in pijačami izvaja izključno osebje, ki izpolnjuje pogoje, naštete v navedenih določbah, na katero se lahko ti posamezniki sklicujejo v sodnem postopku in zoper kaznovalne ukrepe držav članic?
 2.
 Če je odgovor nikalen, ali se Direktiva 2000/13/ES v okviru zakonodaje Skupnosti, s katero je urejeno označevanje živil in pijač, nanaša na sanitarno področje?
 3.
 Ali Direktiva 76/768/EGS s poznejšimi spremembami ali drugi upoštevni predpisi Skupnosti nasprotujejo temu, da država članica različno obravnava gospodarske subjekte, vključene v verigo, glede njihove odgovornosti, tako da izključi odgovornost trgovca zaradi njegove dejavnosti?
 4.
 Če je odgovor nikalen, ali je treba člen 6 direktive s poznejšimi spremembami razumeti tako, da vzpostavlja solidarno odgovornost proizvajalca kozmetičnih izdelkov in trgovca, ki ne sodeluje v fazah proizvodnje, pakiranja in označevanja kozmetičnih izdelkov?


text:
 3.8.2013
 BG
 Официален вестник на Европейския съюз
 C 225/69
 Решение на Общия съд от 18 юни 2013 г. — Otero González/СХВП — Apli-Agipa (AGIPA)
 (Дело T-219/11) (1)
 (Марка на Общността - Производство по възражение - Заявка за словна марка на Общността „AGIPA“ - По-ранна национална словна марка „AGIPA“ - Относително основание за отказ - Вероятност от объркване - Сравнение на стоките - Член 8, параграф 1, буква б) от Регламент (ЕО) No 207/2009)
 2013/C 225/153
 Език на производството: испански
 Страни
 Жалбоподател: José Luis Otero González (Барселона, Испания) (представител: S. Correa, avocat)
 Ответник: Служба за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели) (представител: V. Melgar)
 Друга страна в производството пред апелативния състав на СХВП, встъпила в производството пред Общия съд: Apli-Agipa SAS (Dormans, Франция) (представител: E. Sugrañes Coca, avocat)
 Предмет
 Жалба срещу решението на втори апелативен състав на СХВП от 14 януари 2011 г. (преписка R 556/2010-2) относно производство по възражение между г-н José Luis Otero González и Apli-Agipa SAS
 Диспозитив
 1.
 Отменя решението на втори апелативен състав на Службата за хармонизация във вътрешния пазар (марки, дизайни и модели) (СХВП) от 14 януари 2011 г. (преписка R 556/2010-2) относно производство по възражение между г-н José Luis Otero González и Apli Agipa SAS, в частта му, с която се отхвърля жалбата на г-н Otero González и се допуска регистрацията от страна на Apli Agipa на словната марка на Общността „AGIPA“ за „фотографии; канцеларски лепила и лепила за домакински цели; четки за рисуване; канцеларско оборудване (с изключение на мебели); учебни материали (с изключение на апарати); пластмасови материали за опаковки (които не са включени в други класове); печатарски букви“; клишета от клас 16 по смисъла на Ницската спогодба относно Международната класификация на стоките и услугите за регистрация на марките от 15 юни 1957 г., ревизирана и изменена.
 2.
 Отхвърля жалбата в останалата ѝ част.
 3.
 Осъжда СХВП да понесе направените от нея съдебни разноски, както и тези на г-н Otero González.
 4)
 Apli Agipa понася направените от него съдебни разноски.
 (1) ОВ C 194, 2.7.2011 г.


type: other

text:
ECLI:NL:GHSHE:2020:175 Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 200.254.844_01, 21-1-2020, Civiel recht :: Jure.nl
 Uitspraak ECLI:NL:GHSHE:2020:175
 Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 200.254.844_01
 Datum uitspraak: 21-1-2020
 Datum publicatie: 21-1-2020
 200.254.844_01
 WR 2020/64 met annotatie van C.L.J.M. de Waal
 Huurovereenkomst woonruimte ontbonden na burgemeesterssluiting wegens aangetroffen handelsvoorraad hennep. Tekortkoming huurder niet vereist. Cumulatie sancties ontruiming, schadevergoeding en contractuele boete (voorshands) onredelijk bezwarend geoordeeld.
 Eerste aanleg: ECLI:NL:RBOBR:2019:1386
 ECLI:NL:GHSHE:2020:175
 zaaknummer 200.254.844/01
 arrest van 21 januari 2020
 Stichting Area,
 advocaat: mr. C.J.P. Schellekens te Tilburg,
 1 [geïntimeerde 1] ,wonende te [woonplaats] ,
 2. [geïntimeerde 2] ,wonende te [woonplaats] ,
 aanvankelijk advocaat: mr. P.W. van der Kruijs te 's-Hertogenbosch,
 thans zonder advocaat,
 op het bij exploot van dagvaarding van 13 februari 2019 ingeleide hoger beroep van het vonnis van 21 januari 2019, door de voorzieningenrechter van de rechtbank Oost-Brabant, zittingsplaats 's-Hertogenbosch, gewezen tussen Area als eiseres en [geïntimeerde 1] en [geïntimeerde 2] als gedaagden. Geïntimeerden zullen hierna gezamenlijk als [geïntimeerde 1] (in mannelijk enkelvoud) worden aangeduid.
 1 Het geding in eerste aanleg (zaak-/rolnummer C/01/340497 / KG ZA 18-678)
 In overweging 2.1. tot en met 2.22. heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank in het beroepen vonnis vastgesteld van welke feiten in dit geschil wordt uitgegaan. De door de voorzieningenrechter vastgestelde feiten vormen ook in hoger beroep het uitgangspunt. Voorts staan nog enkele andere feiten, als enerzijds gesteld en anderzijds niet betwist, tussen partijen vast. Het hof zal hierna een overzicht geven van deze relevante feiten.
 Area is een woningcorporatie in de zin van artikel 19 Woningwet .
 Area voert een strikt zerotolerancebeleid met betrekking tot drugs in haar huurwoningen. Dat beleid communiceert zij via diverse media naar buiten toe en meer in het bijzonder aan haar huurders.
 Area heeft met [geïntimeerde 1] een huurovereenkomst gesloten uit hoofde waarvan [geïntimeerde 1] met ingang van 17 december 2015 van Area een woning huurt gelegen aan de [adres] te [plaats] (hierna aangeduid met de woning) inclusief onroerende aanhorigheden. [geïntimeerde 1] en [geïntimeerde 2] woonden samen in de woning met hun jonge minderjarige dochter en een meerderjarige zoon van [geïntimeerde 1] ( [de zoon] ).
 Op de huurovereenkomst zijn de Algemene Huurvoorwaarden van Area van toepassing. Artikel 6.8 van de algemene huurvoorwaarden luidt als volgt:
 "Het is huurder niet toegestaan in het gehuurde hennep te (doen) kweken, drogen of knippen, dan wel andere activiteiten te (doen) verrichten die op grond van de Opiumwet strafbaar zijn gesteld. Huurder is bij overtreding van dit verbod een onmiddellijke opeisbare boete verschuldigd van € 2.500,00 te vermeerderen met
 € 50,00 per dag voor iedere dag dat de overtreding voortduurt.
 Wanneer de huurder zich schuldig maakt aan het verrichten van activiteiten die op grond van de Opiumwet strafbaar zijn gesteld, vordert de verhuurder bij de rechtbank beëindiging van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde."
 De huurprijs bedraagt met ingang van 1 juli 2018 € 633,78 per maand.
 Op 19 februari 2018 is de politie de woning binnengetreden in het kader van een strafrechtelijk onderzoek naar grootschalige drugshandel.
 De politie heeft van de bevindingen in de woning een bestuurlijke rapportage opgemaakt ten behoeve van de burgemeester van Uden. Deze rapportage houdt onder meer het volgende in:
 ''(...)
 Binnentreden en doorzoeking woning [adres] te [plaats]
 Op maandag 19 februari 2018 werd (het hof leest: door) de politie ter bevriezing voor een doorzoeking ter inbeslagneming binnengetreden in de woning [adres] te [plaats] . (...)
 Tijdens de doorzoeking werd op verschillende plaatsen in de woning zakken met hennep aangetroffen en inbeslaggenomen. (....)
 Handelshoeveelheid drugs
 In totaal werd er 655 gram hennep in de woning aan de [adres] te [plaats] aangetroffen en inbeslaggenomen. De betrokken hulpofficier van Justitie, herkende de hennep als middel genoemd op lijst II van de Opiumwet. De hoeveelheid die is aangetroffen, kan worden bestempeld als een handelshoeveelheid. In de Aanwijzing van het College van Procureurs-Generaal (...) wordt namelijk gesteld dat een hoeveelheid van meer dan 5 gram van een middel van lijst II van de Opiumwet als een handelshoeveelheid wordt gezien. (...)"
 Bij brief van 26 april 2018 heeft de burgemeester aan Area bericht voornemens te zijn op grond van artikel 13b van de Opiumwet sluiting van de woning te bevelen met ingang van 11 juni 2018 voor de duur van drie maanden.
 [geïntimeerde 1] heeft in verband met het voornemen tot sluiting schriftelijke zienswijzen ingediend. [geïntimeerde 1] geeft daarin, kort gezegd, aan dat de hennep niet bedoeld was om te worden verhandeld, hij niet op de hoogte was van de aanwezigheid van de aangetroffen hoeveelheid hennep in de woning omdat deze was verstopt door zijn zoon en deze zoon hennep gebruikt voor medicinaal gebruik (pijnbestrijding).
 Bij besluit van 21 juni 2018 heeft de burgemeester besloten om de woning voor de duur van drie maanden te sluiten, ingaande op 30 juli 2018. De burgemeester is blijkens het besluit van oordeel dat niet kan worden volstaan met een waarschuwing. Daarbij acht hij met name van belang dat sprake is van een handelsvoorraad hennep, dat de hennep is gevonden in het kader van een strafrechtelijk onderzoek naar grootschalige drugshandel en dat uit de bestuurlijke rapportage blijkt dat de woning ook bij de Belgische politie bekend staat als drugspand. De burgemeester heeft in verband met de gezinsomstandigheden van [geïntimeerde 1] een langere begunstigingstermijn, namelijk van vijf weken, gegeven.
 [geïntimeerde 1] heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van de burgemeester.
 Daarnaast heeft [geïntimeerde 1] bij wijze van voorlopige voorziening de voorzieningenrechter van de sector bestuursrecht van deze rechtbank verzocht het besluit van de burgemeester te schorsen.
 Bij brief van 6 juli 2018 heeft de burgemeester laten weten dat hij bereid is te wachten met het sluiten van de woning tot de voorzieningenrechter uitspraak heeft gedaan op het verzoek van [geïntimeerde 1] .
 Bij uitspraak van 7 september 2018 (zaaknummer SHE 18/621) heeft de voorzieningenrechter het verzoek om een voorlopige voorziening afgewezen.
 Bij brief van 11 september 2018 is [geïntimeerde 1] namens de burgemeester ervan op de hoogte gesteld dat de woning voor de duur van drie maanden wordt gesloten, te weten van
 3 oktober 2018 tot en met 3 januari 2019.
 Bij brief van haar advocaat van 19 september 2018 heeft Area aan [geïntimeerde 1] laten weten dat zij de huurovereenkomst met [geïntimeerde 1] wenst te beëindigen in verband met het besluit van de burgemeester om de woning te sluiten. Volgens Area is [geïntimeerde 1] tekort geschoten in de nakoming van artikel 6.8 van de algemene huurvoorwaarden en rechtvaardigt die tekortkoming de ontbinding van de huurovereenkomst. Area stelt [geïntimeerde 1] in de brief aansprakelijk voor de schade die Area lijdt als gevolg van de sluiting en maakt zij aanspraak op de contractuele boete van € 2.500,--.
 Op 2 oktober 2018 is er een hoorzitting geweest in verband met het tegen de sluiting gemaakte bezwaar. [geïntimeerde 1] heeft geen kennis gekregen van het advies op het bezwaar en een eventuele beslissing op het bezwaarschrift.
 De woning is met ingang van 3 oktober 2018 om 14:00 uur feitelijk gesloten door de burgemeester. In dat kader is op de toegangsdeuren van de woning een plakkaat aangebracht met de melding “DRUGSPAND GESLOTEN”.
 Het gezin van [geïntimeerde 1] verblijft sinds de sluiting bij kennissen en vrienden. Zoon [de zoon] woont bij zijn oma.
 Bij brief van haar advocaat d.d. 8 oktober 2018 heeft Area aan [geïntimeerde 1] bericht dat zij de huurovereenkomst onder gebruikmaking van de in artikel 7:231 lid 2 BW gegeven bevoegdheid met onmiddellijke ingang buitengerechtelijk ontbindt. Area heeft daarbij aangegeven dat [geïntimeerde 1] de woning uiterlijk 4 januari 2019 dient te hebben ontruimd met het verzoek om binnen twee weken aan de advocaat van Area te berichten of [geïntimeerde 1] de woning vrijwillig zal verlaten en dat bij weigering Area een rechterlijke procedure tot ontruiming zal starten. Daarnaast maakt Area aanspraak op schadevergoeding in de vorm van de gedurende de maanden van sluiting gederfde huurpenningen en geeft zij aan dat indien [geïntimeerde 1] betalingen blijft verrichten gelijk aan de maandelijkse huurpenningen, Area deze zal accepteren als schadeloosstelling.
 [geïntimeerde 1] heeft op 19 oktober 2018 via zijn advocaat aan Area kenbaar gemaakt dat hij geen gevolg zal geven aan de beëindiging van de huurovereenkomst en de woning niet vrijwillig zal ontruimen.
 Door middel van een automatische incasso wordt maandelijks een bedrag gelijk aan de huurpenningen door [geïntimeerde 1] voldaan aan Area.
 De burgemeester heeft op 1 november 2018 de beslissing op bezwaar van [geïntimeerde 1] tegen sluiting woning [adres] [plaats] ongegrond verklaard. Hiertegen is beroep ingesteld bij de sector bestuursrecht van de rechtbank Oost-Brabant.
 In deze procedure vordert Area, samengevat, om bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
 I. [geïntimeerde 1] te veroordelen om binnen zeven dagen na betekening van dit vonnis, althans binnen een door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen termijn, de woning te ontruimen en te verlaten, onder afgifte van de sleutels met al het zijne en alle personen die zijdens [geïntimeerde 1] in het pand verblijven en dit pand ter vrije beschikking van Area te stellen;
 II. [geïntimeerde 1] te veroordelen om aan Area te betalen een bedrag van € 633,78 per maand als schadevergoeding voor elke ingegane maand of een gedeelte daarvan dat [geïntimeerde 1] na 3 januari 2019 de woning onder zich houdt tot het moment van ontruiming, vermeerderd met wettelijke rente;
 III. [geïntimeerde 1] te veroordelen om aan Area te betalen aan bedrag van € 2.500,-- ter zake contractuele boete, althans een door de voorzieningenrechter in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met wettelijke rente;
 IV. [geïntimeerde 1] te veroordelen in de proceskosten.
 Area legt daaraan, zakelijk weergegeven, het volgende ten grondslag.
 Area was bevoegd om de huurovereenkomst met [geïntimeerde 1] op grond van artikel 7:231 lid 2 BW buitengerechtelijk te ontbinden, gelet op de sluiting van de woning door de burgemeester op grond van artikel 13b Opiumwet .
 De huurovereenkomst is als gevolg van de buitengerechtelijke ontbinding teniet gegaan en er bestaat sindsdien geen rechtsgrond meer voor het gebruik van de woning door [geïntimeerde 1] .
 [geïntimeerde 1] is op grond van artikel 6:162 BW verantwoordelijk voor de schade die Area lijdt. [geïntimeerde 1] heeft zich door de aanwezigheid van de hennep in de woning niet als goed huurder gedragen en in strijd gehandeld met hetgeen in het maatschappelijk verkeer betamelijk wordt geacht.
 Gelet op de bestuurlijke rapportage moet ervan worden uitgegaan dat [geïntimeerde 1] op de hoogte was van de aanwezigheid van de hennep althans dat had moeten zijn, zodat de onrechtmatige daad hem kan worden toegerekend. Area lijdt schade in de vorm van het mislopen van drie maanden huurpenningen. Die schade is een rechtsreeks gevolg van de gedragingen van [geïntimeerde 1] .
 Op grond van artikel 6.8 van de algemene huurvoorwaarden is [geïntimeerde 1] aan Area een contractuele boete verschuldigd van € 2.500,--.
 Van Area kan niet worden gevergd dat zij de uitkomst van een bodemprocedure afwacht. Het is bovendien ook zeer waarschijnlijk dat een vordering tot ontruiming in een bodemprocedure zal worden toegewezen.
 Het belang van Area om een einde te maken aan het gebruik van de woning door [geïntimeerde 1] zonder recht of titel weegt zwaarder dan het belang van [geïntimeerde 1] om de woning te kunnen blijven gebruiken. Area dient als woningcorporatie krachtig op te treden tegen druggerelateerde activiteiten in haar huurwoningen en zij dient te waken voor de leefbaarheid in de buurt.
 Omdat de hoofdvordering tot ontruiming spoedeisend is, zijn ook de nevenvorderingen dat. [geïntimeerde 1] loopt ook geen restitutierisico.
 [geïntimeerde 1] heeft gemotiveerd verweer gevoerd. Dat verweer zal, voor zover in hoger beroep van belang, in het navolgende aan de orde komen.
 In het vonnis van de voorzieningenrechter heeft de rechtbank de vorderingen van Area afgewezen en Area in de proceskosten veroordeeld.
 Area heeft in hoger beroep drie grieven aangevoerd. Area heeft geconcludeerd tot vernietiging van het beroepen vonnis en tot het alsnog toewijzen van haar vorderingen.
 Naar het oordeel van het hof heeft Area een voldoende spoedeisend belang bij de door haar gevorderde voorlopige voorziening, nu het gaat om een beëindiging van een door haar gestelde inbreuk op haar eigendomsrecht. Of in deze procedure de gevorderde voorlopige voorziening toewijsbaar is, hangt mede af van de vraag of het voldoende aannemelijk is dat in een bodemprocedure een voorziening tot ontruiming zal worden toegewezen.
 In artikel 13b lid 1 van de Opiumwet is bepaald dat de burgemeester bevoegd is tot oplegging van een last onder bestuursdwang indien in een woning, of een lokaal, dan wel op een daarbij behorend erf een middel als bedoeld in de bij die wet behorende lijst I of II wordt verkocht, afgeleverd of verstrekt dan wel daartoe aanwezig is. In voornoemde lijst II is onder meer opgenomen hennep.
 besluit burgemeester van Uden
 In het onderhavige geval staat vast dat de woning ingevolge het besluit van de burgemeester van Uden van 21 juni 2018 is gesloten op grond van artikel 13b van de Opiumwet . Ook staat vast dat het hiertegen door [geïntimeerde 1] ingestelde bezwaar ongegrond is verklaard en dat [geïntimeerde 1] hiertegen beroep heeft ingesteld bij de sector Bestuursrecht van de rechtbank Oost-Brabant. Gelet hierop moet naar het oordeel van het hof voorshands worden aangenomen dat het besluit van de burgemeester van Uden van 21 juni 2018 thans nog geen formele rechtskracht heeft gekregen. Uit de wetsgeschiedenis en rechtspraak over artikel 7:231 lid 2 BW volgt evenwel dat de verhuurder (in dit geval Area) niet hoeft af te wachten wat de uitkomst is van eventuele door de huurder tegen het sluitingsbesluit aangewende bestuursrechtelijke rechtsmiddelen. Dit betekent dat Area in beginsel bevoegd was om de huurovereenkomst buitengerechtelijk te ontbinden.
 [geïntimeerde 1] heeft hiertegen onder meer het volgende verweer gevoerd.
 De buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst mist rechtsgrond. [geïntimeerde 1] heeft namelijk niet in strijd gehandeld met de Opiumwet. Hij was niet op de hoogte van de aanwezigheid van de hennep die door zijn zoon in de woning zou zijn verstopt. Deze zoon woonde feitelijk in de schuur. [geïntimeerde 1] betwist dat hennep is aangetroffen in de keuken van de woning of in de slaapkamer. Er was achter in de schuur waar de zoon verbleef een gootsteen en in het kastje daaronder is hennep aangetroffen. Er blijkt ook nergens uit dat de knipscharen zijn gebruikt voor het knippen van hennep. Het enkele feit dat de burgemeester heeft besloten tot sluiting van de woning, is in het licht van de huidige tendens in de jurisprudentie onvoldoende om de huurovereenkomst te ontbinden. Daarvoor is vereist dat sprake is van slecht huurderschap. Dat is hier niet het geval. Er is slechts een overzichtelijke hoeveelheid hennep aangetroffen waarvan [geïntimeerde 1] dus geen weet had. Van enig gevaar of overlast voor omwonenden is geen sprake geweest. Er is tot op heden ook nog niet vastgesteld dat [geïntimeerde 1] of zoon [de zoon] strafbaar is in verband met de aanwezigheid van de hennep.
 Uit het besluit van de burgemeester van 21 juni 2018, waarnaar Area ter onderbouwing van haar stelling heeft verwezen, blijkt dat de politie op 19 februari 2018 in de woning 655 gram hennep heeft aangetroffen. Het besluit van de burgemeester is (mede) gebaseerd op de hiervoor in r.o. 3.1.7. vermelde bestuurlijke rapportage van de politie. [geïntimeerde 1] heeft erkend dat de politie op 19 februari 2018 in de schuur 655 gram “buitenwiet” heeft aangetroffen. [geïntimeerde 1] heeft niet betwist dat de door de politie aangetroffen en inbeslaggenomen 655 gram “hennep” betrof.
 [geïntimeerde 1] erkent dat de politie hennep heeft aangetroffen in de schuur achter de woning, waar zijn zoon verbleef. Gesteld noch gebleken is echter dat de schuur niet tot het gehuurde behoort.
 Uit de Aanwijzing Opiumwet (Stcrt. 2015, 5391) en het besluit blijkt voorts dat de in de woning aangetroffen hoeveelheid hennep kan worden aangemerkt als een handelshoeveelheid. Area stelt in dit verband daarnaast onweersproken dat een hoeveelheid van 655 gram 131 keer de hoeveelheid hennep is die krachtens de Aanwijzing Opiumwet wordt aangemerkt als een geringe hoeveelheid bestemd voor eigen gebruik en dat deze hoeveelheid 155 gram meer is dan de maximale handelshoeveelheid die een coffeeshop krachtens de Aanwijzing Opiumwet als handelshoeveelheid in huis mag hebben (althans wordt gedoogd).
 Naar het oordeel van het hof vormt de in het gehuurde aanwezige hoeveelheid hennep voldoende grond om voorshands aan te nemen dat sprake is van gedragingen in het gehuurde als hiervoor in 3.5. bedoeld.
 Area heeft in hoger beroep terecht betoogd dat voor de buitengerechtelijke ontbinding ex artikel 7:231 lid 2 BW geen tekortkoming van de huurder is vereist. De buitengerechtelijke ontbinding is immers gebaseerd op de sluiting van de woning door de burgemeester op basis van artikel 13b van de Opiumwet en niet op een tekortkoming van de huurder. Dit betekent dat de door [geïntimeerde 1] gestelde omstandigheden dat hij niets af wist van de door zijn zoon bewaarde goederen, dat de zoon van [geïntimeerde 1] geen dagvaarding voor een strafrechtelijke procedure heeft ontvangen en dat nimmer overlast is ontstaan voor de omgeving, in zoverre niet relevant zijn. Voor een buitengerechtelijke ontbinding als bedoeld in artikel 7:231 lid 2 BW is niet nodig dat de huurder een tekortkoming kan worden verweten of dat de huurder zich zelf schuldig heeft gemaakt aan de gedragingen op grond waarvan tot sluiting is bevolen; het gaat om gedragingen in het gehuurde als hiervoor reeds overwogen (zie eveneens gerechtshof ’s-Hertogenbosch 16 juni 2015, ECLI:NL:GHSHE:2015:2215 en gerechtshof 's-Hertogenbosch 15 maart 2016, ECLI:NL:GHSHE:2016:944 en recentelijk gerechtshof ’s-Hertogenbosch, 26 november 2019, ECLI:NL:GHSHE:2019:4348).
 Het hof overweegt dat een ontruiming van een woning een inmenging vormt in het door artikel 8 EVRM beschermde recht op respect voor een woning van een bewoner. Inmenging is op grond van lid 2 van dat artikel toegestaan voor zover dat bij wet is voorzien en in een democratische samenleving noodzakelijk is. Voor de inmenging moet een dwingende maatschappelijke behoefte bestaan, zij moet evenredig zijn aan het gewicht van het te dienen belang en een bewoner moet de evenredigheid en de redelijkheid van het verlies van zijn woonrecht door een rechter kunnen laten toetsen (vgl. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 27 augustus 2013, ECLI:NL:GHARL:2013:6811). Met betrekking tot het onderhavige geval is inmenging voorzien in artikel 7:231 lid 2 BW , indien de burgemeester de woning heeft gesloten op grond van artikel 13b lid 1 van de Opiumwet. De toetsing van de evenredigheid en de redelijkheid van de inmenging vindt plaats op grond van artikel 3:13 lid 2 BW . In dat artikel is bepaald dat een bevoegdheid (in casu: tot buitengerechtelijke ontbinding) kan worden misbruikt door deze uit te oefenen met geen ander doel dan een ander te schaden of met een ander doel dan waarmee zij is verleend of in geval men, in aanmerking nemende de onevenredigheid tussen het belang bij de uitoefening en het belang dat daardoor wordt geschaad, naar redelijkheid niet tot die uitoefening had kunnen komen.
 Volgens Area heeft de voorzieningenrechter ten onrechte geoordeeld dat zij misbruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid om de huurovereenkomst met [geïntimeerde 1] op grond van art. 7:231 lid 2 BW buitengerechtelijk te ontbinden. De buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst is niet disproportioneel. Als uitgangspunt geldt dat Area een strikt zerotolerancebeleid hanteert als het gaat om druggerelateerde activiteiten in de door haar verhuurde woningen. Dat was bij [geïntimeerde 1] ook bekend, althans het had [geïntimeerde 1] bekend kunnen en moeten zijn. Area heeft er uiteraard belang bij dat zij haar beleid consequent kan uitvoeren zodat daar een afschrikwekkende werking van uitgaat. Sterker nog, het is als woningcorporatie ook haar taak om op te treden tegen druggerelateerde activiteiten in haar woningen.
 [geïntimeerde 1] heeft in hoger beroep betoogd dat de voorzieningenrechter terecht en op goede gronden heeft geoordeeld dat Area misbruik van haar bevoegdheid heeft gemaakt om de huurovereenkomst op grond van art. 7:231 lid 2 BW te ontbinden, althans moet er rekening mee worden gehouden dat de bodemrechter in die zin zal oordelen en dat er onvoldoende reden is om aan te nemen dat een eventuele ontruiming niet zou kunnen worden afgewacht totdat de bodemrechter daarover heeft geoordeeld.
 Volgens [geïntimeerde 1] is de buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst disproportioneel. De huurders (en hun jonge minderjarige dochter) zijn schuldeloos met de hennep van hun zoon geconfronteerd. Inmiddels is de sluiting al weer enige maanden geleden en woont hij wederom met zijn minderjarige dochter in het gehuurde. Hij is steeds de huur blijven betalen, die Area ontvangt en behoudt. De betreffende zoon van wie de hennep was, heeft elders woonruimte moeten zoeken. De huurovereenkomst met hem is als het ware beëindigd omdat hij de softdrugs in het gehuurde heeft verborgen. In zoverre is het zerotolerancebeleid van Area uitgevoerd. Als jegens de zoon de ontbinding van de huurovereenkomst de facto is geëffectueerd dan is daarmee genoegzaam het recht hersteld. Bovendien is [geïntimeerde 1] niet in staat het verdriet van zijn vijfjarige dochter tegen te gaan als hij opnieuw de woning moeten verlaten en voor haar een andere school moet gaan zoeken.
 Naar het voorlopig oordeel van het hof heeft Area haar bevoegdheid tot buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst niet misbruikt.
 Area heeft de huurovereenkomst buitengerechtelijk ontbonden met het doel om softdrugs gerelateerde activiteiten in haar huurwoningen te bestrijden. Dat de gevolgen van de ontbinding van de huurovereenkomst voor [geïntimeerde 1] en de bij hem inwonende vijfjarige dochter ingrijpend zijn, behoefde Area niet te weerhouden gebruik te maken van haar bevoegdheid om de huurovereenkomst buitengerechtelijk te ontbinden.
 Indien [geïntimeerde 1] , zoals hij aanvoert, niet op de hoogte is geweest van de hoeveelheid drugs in het gehuurde, dan heeft hij onvoldoende toezicht op de handelwijze van zijn zoon in het gehuurde gehouden, althans komt dat in zijn verhouding tot Area voor zijn risico.
 Het laten passeren van de onderhavige overtreding omdat de betreffende zoon inmiddels het gehuurde zelf vrijwillig heeft verlaten zou, zoals Area terecht stelt, afbreuk doen aan de beoogde precedentwerking: anderen zouden daarvan mogelijk met recht de indruk opdoen dat het met de sanctionering van dergelijke overtredingen "wel losloopt".
 [geïntimeerde 1] heeft zich er voorts op beroepen dat een buitengerechtelijke ontbinding en ontruiming naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, maar het hof is van oordeel dat [geïntimeerde 1] op dit onderdeel in dit kort geding onvoldoende feiten en omstandigheden heeft aangevoerd om op grond daarvan ontruiming wegens de ontbinding van de huurovereenkomst te voorkomen.
 Gelet op hetgeen partijen hebben aangevoerd is het hof, anders dan de voorzieningenrechter, voorshands van oordeel dat met voldoende mate van zekerheid aannemelijk is dat het door [geïntimeerde 1] in een bodemprocedure te voeren verweer tegen de gevorderde ontruiming niet zal slagen. Dit betekent dat grief I slaagt en dat het hof de gevorderde ontruiming alsnog zal toewijzen, nu het hof ook in hetgeen door [geïntimeerde 1] overigens is aangevoerd geen verweer leest dat daaraan in de weg staat.
 De gevorderde betaling van € 633,78 per maand als schadevergoeding voor elke ingegane maand of een gedeelte daarvan dat [geïntimeerde 1] na 3 januari 2019 de woning aan het adres [adres] te [plaats] onder zich houdt of heeft gehouden tot het moment van ontruiming wordt toegewezen.
 Zoals hiervoor is overwogen, is het hof voorshands van oordeel dat met voldoende mate van zekerheid aannemelijk is dat de buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst in de bodemprocedure komt vast te staan. Dit betekent dat [geïntimeerde 1] de woning vanaf 4 januari 2019 zonder recht of titel bewoont, waardoor Area niet in staat is deze opnieuw aan een derde te verhuren, waardoor zij schade lijdt. Deze schade komt neer op de gederfde huurpenningen.
 De omstandigheid dat [geïntimeerde 1] aan Area een automatische incasso heeft verstrekt terzake van de huurpenningen en Area deze ook na de buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst heeft geïncasseerd maakt dit in de gegeven omstandigheden niet anders. Immers, de buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst brengt mee dat de uit hoofde van de huurovereenkomst voor [geïntimeerde 1] voortvloeiende verplichting om de huurpenningen aan Area te betalen is komen te vervallen, zodat hij deze, na de buitengerechtelijke ontbinding van de huurovereenkomst, onverschuldigd aan Area heeft voldaan en hij terzake daarvan een tegenvordering heeft op Area.
 Nu [geïntimeerde 1] heeft nagelaten om zich terzake van de vordering uit hoofde van schadevergoeding van Area te beroepen op verrekening met zijn tegenvordering op Area uit hoofde van onverschuldigde betaling, ligt de gevorderde schadevergoeding, nu daaraan ook voor het overige niets in de weg staat voor toewijzing gereed.
 Voor zover door [geïntimeerde 1] na 3 januari 2019 betalingen aan Area zijn voldaan, komen deze voor verrekening met de vordering tot schadevergoeding in aanmerking. In zoverre komt de gevorderde wettelijke rente niet voor toewijzing in aanmerking.
 Vordering III betreft de door Area gevorderde contractuele boete van € 2.500,-, die zij baseert op artikel 6.8 van de algemene huurvoorwaarden.
 Het hof wijst deze vordering af.
 Het beding op grond waarvan de boete wordt gevorderd betreft een algemene voorwaarde. Nu uit de inleidende dagvaarding blijkt dat [geïntimeerde 1] een consument is, zal het hof op grond van vaste rechtspraak van het Hof van Justitie te Luxemburg (onder andere HvJ EG 4 juni 2009, C-243/08, ECLI:EU:C:2009:350, Pannon) en de Hoge Raad (onder andere HR 22 november 2019, ECLI:NL:HR:2019:1830, ABN Amro /Stichting SDB en Stichting Euribar) ambtshalve hebben te beoordelen of het beding vanwege zijn onredelijk bezwarende karakter buiten toepassing dient te worden gelaten. Ingevolge artikel 3 lid 3 van de Richtlijn oneerlijke bedingen kunnen als oneerlijk worden aangemerkt onder meer de bedingen die zijn opgenomen in de bijlage bij deze richtlijn. Tot die bedingen behoort het beding (artikel 1 aanhef en onder e ) dat tot doel of tot gevolg heeft ‘de consument die zijn verbintenissen niet nakomt, een onevenredig hoge schadevergoeding op te leggen.’
 In het beding waarop de gevorderde boete is gebaseerd (zie 3.1.4) is geen limiet gesteld aan de te verbeuren boete. Dat kan leiden tot de situatie dat - te beoordelen op het moment van aangaan van de overeenkomst – het mogelijk is dat de verhuurder voor een relatief lichte overtreding een buitenproportionele boete kan vorderen die niet meer in verhouding staat tot het belang van de verhuurder bij de verplichting waarop de boete is gesteld als prikkel tot nakoming. Op basis van rechtspraak van het Hof van Justitie (in het bijzonder HvJ EG 21 april 2016, C-377/14, ECLI:EU:C:2016:283, Radlinger/Finway) dient het hof bij de beoordeling van het beding bovendien rekening te houden met de mogelijke cumulatie van het beding met andere sancties voor dezelfde gedraging. Vaststaat dat Area in art. 6.8 van de Algemene Huurvoorwaarden heeft bedongen dat zij naast deze boete ook beëindiging van de huurovereenkomst en ontruiming van het gehuurde kan vorderen. Het hof is van oordeel dat op basis hiervan voldoende aannemelijk is dat het beding in een bodemprocedure als onredelijk bezwarend zal worden geoordeeld en zal worden vernietigd. Het hof is daarom van oordeel dat het beding, gelet op de jurisprudentie van het Hof van Justitie EU en de Hoge Raad, in deze procedure buiten toepassing moet worden gelaten. Van matiging door het hof kan ingevolge het arrest van het Hof van Justitie van 30 mei 2013, C-488/11, ECLI:EU:C:2013:637 (Asbeek Brusse) geen sprake zijn. Dat betekent dat de vordering dat op het beding is gegrond naar het voorlopig oordeel van het hof niet toewijsbaar is.
 Het voorgaande leidt tot de conclusie dat het beroepen vonnis wordt vernietigd. Het hof zal opnieuw rechtdoende alsnog conform de vordering de ontruiming van het gehuurde en de gevorderde schadevergoeding toewijzen, de contractuele boete is naar het voorlopig oordeel van het hof terecht door de voorzieningenrechter afgewezen. [geïntimeerde 1] zal als de grotendeels in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten van de eerste aanleg en het hoger beroep.
 vernietigt het vonnis van de rechtbank Oost-Brabant van 21 januari 2019, locatie
 's-Hertogenbosch, waarvan beroep en in zoverre opnieuw rechtdoende:
 veroordeelt [geïntimeerde 1] om binnen veertien dagen na betekening van dit arrest de woning te ( [postcode] ) [plaats] aan het adres [adres] te ontruimen en te verlaten, met medeneming van al hun bezittingen en alle personen die zich in deze woning bevinden, de sleutels van de woning aan Area af te geven en de woning ter vrije beschikking van Area te stellen;
 veroordeelt [geïntimeerde 1] om aan Area tegen behoorlijk bewijs van kwijting te betalen een bedrag van € 633,78 per maand als schadevergoeding voor elke ingegane maand of een gedeelte daarvan, dat [geïntimeerde 1] na 3 januari 2019 de woning te [plaats] ( [postcode] ) aan het adres [adres] onder zich houden of hebben gehouden tot het moment van ontruiming, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag dat het bedrag opeisbaar is geworden tot aan de dag der algehele voldoening als bedoeld in r.o. 3.16.1.;
 veroordeelt [geïntimeerde 1] in de proceskosten van de eerste aanleg en het hoger beroep, en begroot die kosten tot op heden aan de zijde van Area op € 101,81 aan dagvaardingskosten, op
 € 639,- aan griffierecht en op € 980,- aan salaris advocaat in eerste aanleg en op € 103,09 aan dagvaardingskosten, op € 741,- aan griffierecht en op € 1.074,- aan salaris advocaat voor het hoger beroep;
 Dit arrest is gewezen door mrs. J.W. van Rijkom, E.A.M. van Oorschot en M.B.M. Loos en is in het openbaar uitgesproken door de rolraadsheer op 21 januari 2020.
 ECLI:NL:GHARL:2013:6811, 27-8-2013
 ECLI:NL:GHSHE:2015:2215, 16-6-2015
 ECLI:NL:GHSHE:2016:944, 15-3-2016
 ECLI:NL:GHSHE:2019:4348, 26-11-2019
 ECLI:NL:HR:2019:1830, 22-11-2019
 Artikel 231, lid 2
 Mr. C.J.P. Schellekens
 Mr. P.W. van der Kruijs
 mr. Pieter van der Kruijs, strafrechtadvocaat


type: contracts

text:
 Pomembno pravno obvestilo
 |
 21997A0627(01)
 Uradni list L 169 , 27/06/1997 str. 0077 - 0084
 Sporazum v obliki izmenjave pisemmed Evropsko skupnostjo in Švicarsko konfederacijo, ki Sporazumu med Evropsko gospodarsko skupnostjo in Švicarsko konfederacijo dodaja protokol o medsebojni upravni pomoči pri carinskih zadevahA. Pismo Evropske skupnostiBruselj, 9. junij 1997Spoštovani,v čast mi je sklicevati se na pogajanja med predstavniki Evropske skupnosti in Švicarske konfederacije o sklenitvi sporazuma o medsebojni upravni pomoči pri carinskih zadevah, ki Sporazumu z dne 22. julija 1972 dodaja protokol o teh zadevah.Ta dodatni protokol, katerega besedilo je priloženo, bo sestavni del Sporazuma z dne 22. julija 1972 in bo začel veljati prvi dan drugega meseca po datumu uradnega obvestila, da so vsi potrebni postopki končani. Do zaključka teh postopkov se uporablja začasno od 1. julija 1997.Hvaležen bom, če boste potrdili, da se Švicarska konfederacija strinja z navedenim.S spoštovanjem,V imenu Evropske skupnostiB. Pismo Švicarske konfederacijeBern, 9. junij 1997Spoštovani,v čast mi je potrditi prejem vašega pisma z današnjim datumom, ki se glasi:"V čast mi je sklicevati se na pogajanja med predstavniki Evropske skupnosti in Švicarske konfederacije o sklenitvi sporazuma o medsebojni upravni pomoči pri carinskih zadevah, ki Sporazumu z dne 22. julija 1972 dodaja protokol o teh zadevah.Ta dodatni protokol, katerega besedilo je priloženo, bo sestavni del Sporazuma z dne 22. julija 1972 in bo začel veljati prvi dan drugega meseca po datumu uradnega obvestila, da so vsi potrebni postopki končani. Do zaključka teh postopkov se uporablja začasno od 1. julija 1997.Hvaležen bom, če boste potrdili, da se Švicarska konfederacija strinja z navedenim."Lahko potrdim, da se Švicarska konfederacija strinja z navedenim.S spoštovanjem,V imenu Švicarske konfederacijeHecho en Luxemburgo, el nueve de junio de mil novecientos noventa y siete.Udfærdiget i Luxembourg den niende juni nitten hundrede og syvoghalvfems.Geschehen zu Luxemburg am neunten Juni neunzehnhundertsiebenundneunzig.Έγινε στο Λουξεμδούργο, στις εννέα Ιουνίου χίλια εννιακόσια ενενήντα επτά.Done at Luxembourg on the ninth day of June in the year one thousand nine hundred and ninety-seven.Fait à Luxembourg, le neuf juin mil neuf cent quatre-vingt-dix-sept.Fatto a Lussemburgo, addì nove giugno millenovecentonovantasette.Gedaan te Luxemburg, de negende juni negentienhonderd zevenennegentig.Feito no Luxemburgo, em nove de Junho de mil novecentos e noventa e sete.Tehty Luxemburgissa yhdeksäntenä päivänä kesäkuuta vuonna tuhatyhdeksänsataayhdeksänkymmentäseitsemän.Som skedde i Luxemburg den nionde juni nittonhundranittiosju.En nombre de la Comunidad EuropeaPå vegne af Det Europæiske FællesskabIm Namen der Europäischen GemeinschaftΕξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.On behalf of the European CommunityAu nom de la Communauté européenneA nome della Comunità europeaNamens de Europese GemeenschapEm nome da Comunidade EuropeiaEuroopan yhteisön puolestaPå Europeiska gemenskapens vägnar+++++ TIFF +++++Für die Schweizerische EidgenossenschaftPour la Confédération suissePer la Confederazione svizzera+++++ TIFF +++++--------------------------------------------------DODATNI PROTOKOLo medsebojni upravni pomoči pri carinskih zadevahČlen 1Opredelitev pojmovV tem protokolu:(a) "blago" pomeni vse blago, ki je uvrščeno v Poglavja 1 do 97 harmoniziranega sistema, ne glede na področje uporabe Sporazuma z dne 22. julija 1972;(b) "carinska zakonodaja" pomeni vse zakonske ali ureditvene določbe, ki jih sprejmeta Evropska skupnost ali Švicarska konfederacija in urejajo uvoz, izvoz in tranzit blaga ter dajanje blaga v kateri koli carinski postopek, vključno z ukrepi o prepovedi, omejitvah in nadzoru;(c) "organ prosilec" pomeni pristojni upravni organ, ki ga je v ta namen imenovala pogodbenica, in ki zaprosi za pomoč pri carinskih zadevah;(d) "zaprošeni organ" pomeni pristojni upravni organ, ki ga je v ta namen imenovala pogodbenica, in ki prejme zaprosilo za pomoč pri carinskih zadevah;(e) "kršitve carinske zakonodaje" pomenijo vsako kršitev ali poskus kršitve te zakonodaje.Člen 2Področje uporabe1. Pogodbenici na področjih, ki so v njuni pristojnosti, druga drugi pomagata na način in pod pogoji, določenimi v tem protokolu, pri zagotavljanju pravilne uporabe carinske zakonodaje, zlasti s preprečevanjem, odkrivanjem in raziskovanjem dejanj, ki kršijo to zakonodajo.2. Pomoč pri carinskih zadevah, kot jo predvideva ta protokol, velja za vse upravne organe pogodbenic, ki so pristojni za uporabo tega protokola. Ne posega v določbe, ki urejajo medsebojno pomoč v kazenskih zadevah. Prav tako se ne nanaša na informacije, pridobljene pri izvrševanju pooblastil na zahtevo sodnih organov, razen če ti organi v to privolijo.Člen 3Pomoč po zaprosilu1. Po zaprosilu organa prosilca mu zaprošeni organ predloži vse ustrezne informacije, ki mu lahko omogočijo zagotavljanje pravilne uporabe carinske zakonodaje, vključno z informacijami o ugotovljenih ali načrtovanih dejanjih, ki kršijo ali bi lahko kršile takšno zakonodajo.2. Po zaprosilu organa prosilca ga zaprošeni organ obvesti o tem, ali je bilo blago, izvoženo z ozemlja ene pogodbenice, pravilno uvoženo na ozemlje druge pogodbenice in, kadar je primerno, navede carinski postopek, uporabljen za blago.3. Po zaprosilu organa prosilca zaprošeni organ v skladu s svojo zakonodajo sprejme vse potrebne ukrepe, da zagotovi nadzor nad:(a) fizičnimi ali pravnimi osebami, za katere se utemeljeno domneva, da kršijo ali so kršile carinsko zakonodajo;(b) kraji, kjer se blago skladišči na način, zaradi katerega je mogoče utemeljeno sumiti, da je namenjeno dejanjem, ki kršijo carinsko zakonodajo;(c) gibanjem blaga, za katero je sporočeno, da bi lahko povzročilo kršitve carinske zakonodaje;(d) prevoznimi sredstvi, za katere se upravičeno domneva, da so bila, so ali bodo lahko uporabljena pri dejanjih, ki kršijo carinsko zakonodajo.Člen 4Pomoč na lastno pobudoPogodbenici si na lastno pobudo in v skladu s svojimi zakoni, pravili in drugimi pravnimi instrumenti medsebojno pomagata, če menita, da je to potrebno za pravilno uporabo carinske zakonodaje, še posebej kadar prejmeta informacije, ki se nanašajo na:- dejanja, ki kršijo ali za katere menijo, da kršijo takšno zakonodajo in ki bi lahko zanimale drugo pogodbenico,- nove načine ali metode, uporabljene pri izvajanju takšnih dejanj,- blago, za katerega je znano, da je predmet kršitev carinske zakonodaje,- fizične ali pravne osebe, za katere se lahko upravičeno domneva, da kršijo ali so kršile carinsko zakonodajo,- prevozna sredstva, za katere je mogoče utemeljeno sumiti, da so se ali bi se lahko uporabila za dejanja, ki kršijo carinsko zakonodajo.Člen 5Dostava/uradno obveščanjePo zaprosilu organa prosilca sprejme zaprošeni organ v skladu s svojo zakonodajo vse potrebne ukrepe za:- dostavo vseh dokumentov,- uradno obveščanje o vseh odločitvah kot tudi vseh drugih ustreznih aktih, ki so del zadevnega postopka,na podlagi tega protokola naslovniku, ki prebiva ali je ustanovljen na njegovem ozemlju. V takšnem primeru se za zaprosilo za dostavo ali uradno obvestilo uporablja člen 6(3).Člen 6Oblika in vsebina zaprosil za pomoč1. Zaprosila po tem protokolu morajo biti pisna. Zaprosilom morajo biti priloženi vsi dokumenti, ki so potrebni za obravnavanje zaprosil. Kadar je nujno hitro ukrepanje, se lahko sprejme ustno zaprosilo, ki ga je treba takoj pisno potrditi.2. Zaprosila na podlagi odstavka 1 naj vsebujejo te informacije:(a) navedba organa prosilca, ki da zaprosilo;(b) zaprošeni ukrep;(c) predmet zaprosila in razlog zanj;(d) zakone, pravila in druge pravne elemente v zvezi s tem;(e) kolikor je mogoče natančne in celovite podatke o fizičnih ali pravnih osebah, o katerih teče preiskava;(f) povzetek pomembnih dejstev in že opravljenih poizvedb, razen v primerih predvidenih v členu 5.3. Zaprosila je treba predložiti v uradnem jeziku zaprošenega organa ali v jeziku, ki je za ta organ sprejemljiv.4. Če zaprosilo ne ustreza uradnim zahtevam, je mogoče zahtevati njegov popravek ali dopolnitev; vendar pa se pri tem lahko odredijo previdnostni ukrepi.Člen 7Obravnavanje zaprosil1. Pri obravnavanju zaprosil za pomoč, zaprošeni organ v okviru svojih pristojnosti in razpoložljivih virov posreduje že pridobljene informacije, opravlja ustrezne poizvedbe ali poskrbi, da se te opravljajo, kot če bi deloval v svojem imenu ali na zahtevo drugega organa iste pogodbenice. Ta določba se uporablja tudi za upravni oddelek, na katerega je organ prosilec naslovil zaprosilo, kadar slednji ne more ukrepati sam.2. Zaprosila za pomoč se obravnavajo v skladu z zakoni, pravili in drugimi pravnimi instrumenti zaprošene pogodbenice.3. Pravilno pooblaščeni uradniki pogodbenice lahko s soglasjem druge udeležene pogodbenice in ob upoštevanju pogojev, ki jih določi slednja, od uradov zaprošenega organa ali drugega organa, za katerega je zaprošeni carinski organ odgovoren, dobijo informacije v zvezi z dejanji, ki kršijo ali bi lahko kršila carinsko zakonodajo, ki jih organ prosilec v okviru poizvedb potrebuje za namene tega protokola.4. Uradniki pogodbenice so lahko s soglasjem druge vpletene pogodbenice in ob upoštevanju pogojev, ki jih določi slednja, navzoči pri poizvedbah, ki se opravljajo na ozemlju slednje.Člen 8Oblika sporočanja informacij1. Zaprošeni organ sporoči izide poizvedb organu prosilcu v obliki dokumentov, overjenih kopij dokumentov, poročil in podobnega.2. Dokumenti iz odstavka 1 se lahko za iste namene nadomestijo z računalniško pripravljenimi informacijami v kateri koli obliki.Člen 9Izjeme pri obveznosti zagotavljanja pomoči1. Pogodbenici lahko zavrneta dajanje pomoči na podlagi tega protokola, če bi to:(a) lahko škodovalo suverenosti Švicarske konfederacije ali države članice Evropske skupnosti, ki je bila zaprošena za pomoč po tem protokolu; ali(b) lahko škodovalo javnemu redu, varnosti ali drugim bistvenim interesom, zlasti v primerih iz člena 10(2); ali(c) vključevalo denarne ali davčne predpise, ki niso carinski predpisi; ali(d) vključevalo kršitev industrijske, poslovne ali poklicne skrivnosti.2. Kadar organ prosilec prosi za pomoč, ki je sam ne bi mogel zagotoviti, če bi ga zanjo zaprosili, mora v svojem zaprosilu na to dejstvo opozoriti. Zaprošenemu organu je nato prepuščena odločitev, kako bo odgovoril na takšno zaprosilo.3. Če je pomoč zavrnjena, je treba o odločitvi in o razlogih zanjo nemudoma uradno obvestiti organ prosilec.Člen 10Zaupnost1. Vsaka informacija na podlagi tega protokola, sporočena v kakšni koli obliki, je zaupna ali omejena, odvisno od veljavnih predpisov, ki se uporabljajo v vsaki od pogodbenic. Varovana je z obvezo uradne skrivnosti in je deležna takšnega varstva kot podobne informacije, za katere se uporablja ustrezna zakonodaja na območju pogodbenice, ki jo je prejela in ustrezne določbe, ki veljajo za organe Skupnosti.2. Osebni podatki, to so vse informacije, ki se nanašajo na določenega ali določljivega posameznika, se lahko izmenjajo le, če se pogodbenica prejemnica zaveže, da bo takšne podatke varovala vsaj v tolikšni meri, kot bi jih v tem določenem primeru varovala pogodbenica, ki podatke priskrbi.Člen 11Uporaba informacij1. Prejete informacije se uporabljajo izključno za namene tega protokola. Če ena od pogodbenic zahteva uporabo takšnih informacij v druge namene, mora pridobiti predhodno pisno soglasje organa, ki je informacije priskrbel. Takšna uporaba upošteva vse morebitne omejitve, ki jih določi ta organ.2. Odstavek 1 ne preprečuje uporabe informacij v katerih koli sodnih ali upravnih postopkih, ki se sprožijo zaradi neizpolnjevanja carinske zakonodaje. O takšni uporabi se nemudoma uradno obvesti pristojni organ, ki je te informacije priskrbel.3. Pogodbenici lahko pridobljene informacije in dokumente, v katere sta imele vpogled, v skladu z določbami tega protokola, uporabljata kot dokazno sredstvo v svojih dokaznih spisih, poročilih, pri zasliševanju prič ter v postopkih in obtožnicah, ki tečejo pred sodišči.Člen 12Izvedenci in pričeUradnik zaprošenega organa se lahko pooblasti, da v okviru omejitev svojega odobrenega pooblastila na območju, ki je v pristojnosti druge pogodbenice, nastopi kot izvedenec ali priča v sodnih ali upravnih postopkih v zvezi z zadevami, ki jih pokriva ta protokol, in predloži predmete, dokumente ali njihove overjene kopije, v kolikor so ti potrebni za navedene postopke. V vabilu na zaslišanje mora biti natančno navedeno, o katerih zadevah, na podlagi katerega pravnega naslova in kvalifikacij bo potekalo zaslišanje uradnika.Člen 13Stroški pomočiPogodbenici se odpovesta vsem medsebojnim zahtevkom za povračilo stroškov, nastalih po tem protokolu, razen, odvisno od primera, stroškov za izvedence in priče ter tolmače in prevajalce, ki niso zaposleni v javnih službah.Člen 14Uporaba1. Uporabo tega protokola se zaupa carinskim organom Švicarske konfederacije na eni strani ter pristojnim službam Komisije Evropskih skupnosti, in kjer je to primerno, carinskim organom držav članic Evropske skupnosti, na drugi. Ti odločajo o vseh praktičnih ukrepih in dogovorih, potrebnih za njegovo uporabo, pri čemer upoštevajo veljavne predpise na področju varstva podatkov.2. Pogodbenici se medsebojno posvetujeta in se obveščata o podrobnih pravilih za izvajanje, ki se sprejmejo v skladu z določbami tega protokola. Zlasti izmenjata seznam pristojnih organov, pooblaščenih za posredovanje po tem protokolu.--------------------------------------------------SKUPNA IZJAVAPogodbenici se strinjata, da bi moral Skupni odbor ustanoviti delovno skupino, ki mu bo pomagala pri upravljanju Protokola o medsebojni upravni pomoči.--------------------------------------------------


text:
 29.10.2015
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 283/18
 DÉCISION DE L'AUTORITÉ DE SURVEILLANCE AELE
 No 303/14/COL
 du 15 juillet 2014
 autorisant la Norvège à déroger à certaines règles communes en matière de sécurité aérienne conformément à l'article 14, paragraphe 6, de l'acte visé au point 66n de l'annexe XIII de l'accord sur l'Espace économique européen [règlement (CE) no 216/2008 du Parlement européen et du Conseil du 20 février 2008 concernant des règles communes dans le domaine de l'aviation civile et instituant une Agence européenne de la sécurité aérienne, et abrogeant la directive 91/670/CEE du Conseil, le règlement (CE) no 1592/2002 et la directive 2004/36/CE, tel que modifié] [2015/1945]
 L'AUTORITÉ DE SURVEILLANCE AELE,
 vu l'article 14, paragraphes 6 et 7, de l'acte visé au point 66n de l'annexe XIII à l'accord EEE, tel qu'adapté par la décision du Comité mixte de l'EEE no 163/2011 du 19 décembre 2011,
 règlement (CE) no 216/2008 du Parlement européen et du Conseil du 20 février 2008 concernant des règles communes dans le domaine de l'aviation civile et instituant une Agence européenne de la sécurité aérienne, et abrogeant la directive 91/670/CEE du Conseil, le règlement (CE) no 1592/2002 et la directive 2004/36/CE, tel que modifié;
 et le point FCL.740.A de l'annexe I de l'acte visé au point 66ne de l'annexe XIII à l'accord EEE, tel qu'adapté par la décision du Comité mixte de l'EEE no 146/2013 du 15 juillet 2013,
 règlement (UE) no 1178/2011 de la Commission du 3 novembre 2011 déterminant les exigences techniques et les procédures administratives applicables au personnel navigant de l'aviation civile conformément au règlement (CE) no 216/2008 du Parlement européen et du Conseil, tel que modifié;
 tels qu'adaptés à l'accord EEE par son protocole 1,
 vu l'avis du Comité des transports de l'AELE du 28 mars 2014,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 La Norvège a sollicité l'autorisation de déroger à certaines règles communes en matière de sécurité aérienne contenues dans les règles de mise en œuvre du règlement (CE) no 216/2008.
 (2)
 Conformément à l'article 14, paragraphe 7, de ce règlement, tel qu'adapté, l'Autorité de surveillance AELE a examiné la nécessité de la dérogation demandée et le niveau de protection en résultant, sur la base d'une recommandation de l'Agence européenne de la sécurité aérienne. L'Autorité conclut que les modalités modifiées procureront un niveau de protection équivalent à celui atteint par l'application des règles communes en matière de sécurité aérienne, sous réserve du respect de certaines conditions. L'évaluation de la dérogation et les conditions attachées à son application sont décrites à l'annexe de la présente décision autorisant la dérogation.
 (3)
 Conformément à l'article 14, paragraphe 7, du règlement (CE) no 216/2008, tel qu'adapté, une dérogation accordée à un État membre est notifiée à tous les États membres, qui ont également la possibilité d'appliquer cette dérogation.
 (4)
 Conformément à l'article 1er de la décision du Comité mixte de l'EEE no 163/2011 du 19 décembre 2011 et au point 3, sous a) et e), de son annexe, le terme «État(s) membre(s)» est réputé s'appliquer, en plus des États couverts par le règlement, aux États de l'AELE; en outre, la Commission européenne communique aux États membres de l'Union européenne les informations relatives à cette décision reçues de l'autorité de surveillance AELE.
 (5)
 Il convient donc que cette décision soit notifiée à tous les États de l'AELE et à la Commission européenne en vue de sa communication aux États membres de l'Union européenne.
 (6)
 La description de la dérogation, ainsi que des conditions s'y attachant, doit être de nature à permettre aux autres États membres au sens du règlement (CE) no 216/2008, tel qu'adapté, d'appliquer la mesure en question lorsqu'ils se trouvent dans la même situation, sans qu'il soit nécessaire d'obtenir un nouvel agrément de l'Autorité de surveillance AELE ou de la Commission, selon le cas. Il convient néanmoins que les États membres au sens du règlement (CE) no 216/2008, tel qu'adapté, notifient l'application de dérogations, celles-ci pouvant produire des effets en dehors de l'État membre concerné.
 (7)
 Les mesures prévues par la présente décision sont conformes à l'avis du Comité des transports de l'AELE,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
 Article premier
 La Norvège peut déroger aux exigences du point FCL. 740.A de l'annexe I (partie FCL) du règlement (UE) no 1178/2011, tel que modifié, selon les modalités définies à l'annexe de la présente décision.
 Article 2
 Tous les États membres au sens du règlement (CE) no 216/2008, tel qu'adapté, ont la possibilité d'appliquer les mesures visées à l'article 1er, selon les modalités définies dans l'annexe de la présente décision, et sous réserve de l'obligation de notification visée à l'article 14, paragraphe 6, du règlement (CE) no 216/2008, tel qu'adapté.
 Article 3
 La Norvège est destinataire de la présente décision dont le texte en langue anglaise est le seul faisant foi.
 Article 4
 L'Islande, le Liechtenstein, la Norvège et la Commission européenne sont informés de la présente décision.
 Fait à Bruxelles, le 15 juillet 2014.
 Par l'Autorité de surveillance AELE
 Helga JÓNSDÓTTIR
 Membre du Collège
 Xavier LEWIS
 Directeur
 ANNEXE
 DÉROGATION PAR LE ROYAUME DE NORVÈGE AU RÈGLEMENT (UE) No 1178/2011 DE LA COMMISSION
 (1)
 EN CE QUI CONCERNE CERTAINES HEURES DE VOL POUR DES QUALIFICATIONS DE CLASSE PARTICULIÈRES
 1. DESCRIPTION DE LA DEMANDE
 Le point FCL.740.A, sous b), de l'annexe I (partie FCL) du règlement (UE) no 1178/2011 est libellé comme suit:
 «b)
 Prorogation des qualifications de classe monopilote monomoteur.
 1)
 Qualifications de classe d'avion monomoteur à pistons et qualifications TMG. Dans le cas d'une prorogation des qualifications de classe d'avions monopilotes monomoteurs à pistons ou de qualifications de classe de TMG, le candidat devra:
 i)
 au cours des 3 mois précédant la date d'expiration de la qualification, réussir, avec un examinateur, un contrôle de compétences dans la classe concernée, conformément à l'appendice 9 de la présente partie; ou
 ii)
 au cours des 12 mois qui précèdent la date d'expiration de la qualification, accomplir 12 heures de vol dans la classe pertinente, avec:
 —
 6 heures de vol en tant que PIC,
 —
 12 décollages et 12 atterrissages, et
 —
 1 vol d'entraînement d'au moins 1 heure avec un instructeur de vol (FI) ou un instructeur de qualification de classe (CRI). Les candidats seront exemptés de ce vol s'ils ont réussi un contrôle de compétences pour la qualification de classe ou de type ou un examen pratique pour toute autre classe ou tout autre type d'avion.
 2)
 Lorsque des candidats sont titulaires d'une qualification de classe d'avion monomoteur à pistons (terre) et d'une qualification de TMG, ils peuvent remplir les exigences du point 1) dans l'une des classes et obtenir la prorogation des 2 qualifications.
 3)
 Avions monopilotes monomoteurs à turbopropulseurs. Dans le cas de la prorogation de qualifications de classe monomoteur à turbopropulseurs, les candidats devront réussir un contrôle de compétences portant sur la classe concernée conformément à l'appendice 9 à la présente partie, avec un examinateur, au cours des 3 mois qui précèdent la date d'expiration de la qualification.»
 Par lettre du 6 décembre 2013, le gouvernement du Royaume de Norvège (la «Norvège») a notifié à l'Autorité de surveillance AELE (l'«Autorité») et à l'Agence européenne de la sécurité aérienne (l'«Agence»), son intention de déroger à cette disposition du règlement (UE) no 1178/2011 en se fondant sur l'article 14, paragraphe 6, du règlement (CE) no 216/2008, tel que modifié (2).
 2. ÉVALUATION DE LA DEMANDE
 2.1. Nécessité
 L'Autorité considère qu'il convient de permettre l'obtention de crédits croisés pour certaines heures de vol sur des avions relevant des qualifications de classe d'avion monomoteur à pistons («SEP») terre et mer en vue de la prorogation des deux qualifications «par l'expérience». Le règlement (UE) no 1178/2011 ne régit pas cette situation et ne fournit aucune précision en ce qui concerne les pilotes d'avions amphibies, ce qui crée une charge inutile pour les titulaires de licence.
 2.2. Équivalence du niveau de protection
 La Norvège a fait valoir les raisons suivantes pour justifier la nécessité d'une dérogation à la règle en question. Pour piloter un avion monomoteur à pistons, les pilotes doivent être titulaires d'une qualification de classe (SEP) en ordre de validité, incluse dans leur licence «partie FCL». La «partie FCL» contient des dispositions relatives à deux qualifications de classe SEP: la qualification SEP terre pour les avions terrestres (avec un train d'atterrissage équipé de roues ou de skis) et la qualification SEP mer pour les hydravions (à coque ou à flotteurs). La «partie FCL» ne contient aucune disposition spécifique concernant les avions amphibies (qui peuvent changer de configuration en vol et être exploités sur terre ou sur l'eau). Par ailleurs, un pilote qui souhaite obtenir une prorogation des privilèges de toute qualification de classe SEP doit se conformer au point FCL.740.A, sous b), de l'annexe I (partie FCL) du règlement (UE) no 1178/2011.
 La Norvège a également fait valoir qu'il est déjà admis qu'un avion amphibie peut être utilisé en vue de la prorogation des deux qualifications en l'exploitant comme un avion terrestre et un hydravion pour satisfaire aux exigences. En ce qui concerne l'avion amphibie, ses caractéristiques pour les heures de vol en route sont identiques. Ce ne sont que les phases de roulage, de décollage et d'atterrissage/de descente qui diffèrent. Les dispositions du point FCL. 740.A, sous b) 2), reconnaissent déjà que l'expérience acquise dans un avion de classe SEP (terre) ou TMG peut être invoquée pour obtenir la prorogation des qualifications dans les deux classes (SEP et TMG). Les exigences devraient tenir compte des similitudes et des différences entre les classes.
 Après avoir examiné la demande de dérogation, l'Autorité confirme que l'obligation imposée à un pilote possédant les deux qualifications de classe d'avion de satisfaire à toutes les exigences en matière d'expérience de vol énoncées au point FCL. 740.A, sous b), à la fois dans les avions terrestres et les hydravions n'est pas nécessaire et fait peser une charge déraisonnable sur le titulaire de la licence.
 L'Agence a également pris acte du fait que, dans le cadre du mandat actuel de réglementation FCL.002, il a déjà été proposé de modifier le point FCL. 740A, sous b), pour y inclure des dispositions prévoyant une prorogation par expérience dans le cas de pilotes possédant les qualifications SEP terre et SEP mer.
 L'Agence a dès lors conclu, dans sa recommandation concernant l'application de l'article 14, paragraphe 6, du règlement (CE) no 216/2008, que le niveau de protection sera maintenu avec la proposition de la Norvège.
 3. DESCRIPTION DE LA DÉROGATION
 La proposition de dérogation aux dispositions du point FCL. 740.A, sous b), de l'annexe I (partie FCL) du règlement (UE) no 1178/2011, vise à permettre aux commandants de bord de porter cinq des six heures de vol dans une classe au crédit de l'autre classe.
 Par conséquent, les dispositions du point FCL.740.A, sous b) 3), de l'annexe I (partie FCL) du règlement (UE) no 1178/2011 s'appliquent avec ajout de l'alinéa suivant:
 «3.
 Lorsque des candidats sont titulaires d'une qualification de classe d'avion monomoteur à pistons (terre) et d'une qualification de classe d'avion monomoteur à pistons (mer), ils peuvent remplir les exigences du point FCL. 740, sous b) 1) ii), pour proroger les deux qualifications en accomplissant, au cours des 12 mois qui précèdent la date d'expiration de la qualification, 12 heures de vol dans un avion monomoteur à pistons, notamment:
 —
 6 heures en tant que commandant de bord dans un avion monomoteur à pistons dont au moins 1 heure dans un avion terrestre ou un avion amphibie exploité comme un avion terrestre et au moins 1 heure dans un hydravion ou un avion amphibie exploité comme un hydravion; et
 —
 12 décollages et 12 atterrissages sur terre et 12 décollages et 12 atterrissages en mer; et
 —
 1 vol d'entraînement d'au moins 1 heure avec un instructeur de vol (FI) ou un instructeur de qualification de classe (CRI). Ce vol d'entraînement peut être effectué dans un avion, un hydravion ou un avion amphibie monomoteur à pistons. Les candidats seront exemptés de ce vol s'ils ont réussi un contrôle de compétences pour la qualification de classe ou de type, un examen pratique ou une évaluation des compétences pour toute autre classe ou tout autre type d'avion.»
 4. CONDITIONS ATTACHÉES À L'APPLICATION DE LA DÉROGATION
 Cette dérogation s'applique aux titulaires de licences délivrées conformément à l'annexe I (partie FCL) du règlement (UE) no 1178/2011.
 5. APPLICABILITÉ GÉNÉRALE DE LA DÉROGATION
 Tous les États de l'AELE peuvent appliquer cette dérogation pour autant que les conditions décrites au point 4 soient remplies.
 (1) Acte visé au point 66ne de l'annexe XIII à l'accord EEE [règlement (UE) no 1178/2011 de la Commission du 3 novembre 2011 déterminant les exigences techniques et les procédures administratives applicables au personnel navigant de l'aviation civile conformément au règlement (CE) no 216/2008 du Parlement européen et du Conseil, tel que modifié)] tel qu'adapté à l'accord EEE par son protocole 1.
 (2) Acte visé au point 66n de l'annexe XIII à l'accord EEE [règlement (CE) no 216/2008 du Parlement européen et du Conseil du 20 février 2008 concernant des règles communes dans le domaine de l'aviation civile et instituant une Agence européenne de la sécurité aérienne, et abrogeant la directive 91/670/CEE du Conseil, le règlement (CE) no 1592/2002 et la directive 2004/36/CE, tel que modifié], tel qu'adapté à l'accord EEE par son protocole 1.


text:
Οι πίνακες με τα μόρια προστατευόμενων του Ν. 2643/1998 για διορισμό - Ανακοίνωση ΟΑΕΔ - Σύλλογος Υπαλλήλων τ. ΟΕΚ-ΟΕΕ & ΟΑΕΔ
 Οι πίνακες με τα μόρια προστατευόμενων του Ν. 2643/1998 για διορισμό - Ανακοίνωση ΟΑΕΔ
 Οι αρμόδιες Υπηρεσίες του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού, που εξέτασαν τα δικαιολογητικά, τα οποία υπέβαλαν μετά τις προκηρύξεις του Δεκεμβρίου 2014 οι προστατευόμενοι του Ν.2643/1998 (όπως πολύτεκνοι, τρίτεκνοι και τέκνα αυτών, άτομα με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 50%, όσοι έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση και τέκνα τους, ανάπηροι και οι τραυματίες πολέμου κ.λ.π) προκειμένου να διοριστούν ή να προσληφθούν σε θέσεις εργασίας δημοσίων υπηρεσιών, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ, συνέταξαν τους πρώτους πίνακες μοριοδότησης των υπαγομένων στην προστασία του Ν.2643/98. Ειδικότερα συντάχθηκαν, με βάση τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά:
 ) Οι πρώτοι πίνακες μοριοδότησης κατά κατηγορία προστασίας και εκπαίδευσης.
 γ) Οι πίνακες αιτούντων με απορριφθείσες αιτήσεις. Οι παραπάνω πίνακες θα αναρτηθούν τη Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016, στα καταστήματα των αρμόδιων Υπηρεσιών για τον Ν.2643/1998, καθώς και στην ιστοσελίδα του Οργανισμού www.oaed.gr. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν αιτήσεις θεραπείας (ενστάσεις), στις αντίστοιχες Υπηρεσίες του ΟΑΕΔ στις οποίες έχουν καταθέσει τις αιτήσεις τους, εντός του χρονικού διαστήματος από 8/11/2016 έως 17/11/2016.
 Για το παραδεκτό της υποβολής αιτήσεως θεραπείας κατατίθεται μαζί με την αίτηση θεραπείας παράβολο υπέρ του Δημοσίου ίσο με 10 ευρώ. Οι τελικοί πίνακες θα ανακοινωθούν με την ολοκλήρωση της εξέτασης του συνόλου των αιτήσεων θεραπείας. Οι διευθύνσεις των αρμοδίων Υπηρεσιών, στις οποίες υποβάλλονται οι αιτήσεις θεραπείας, είναι οι ακόλουθες
 : ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΟΑΕΔ ΓΙΑ ΤΟ Ν.2643/98 ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
 Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής και Νήσων Γούναρη 2 & Βουλιαγμένης 518, Τ.Κ. 174 56 -ΑΛΙΜΟΣ .Τηλ.:210-9989498 Περιφερειακή Διεύθυνση Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας Δωδεκανήσου 10 Α, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310507783, ταχ. Θυρίδα: 19466, τ.κ. 54012, τηλ. 2310-507783. Περιφερειακή Διεύθυνση Ηπείρου 3ο χιλιόμετρο Εθνικής Οδού Ιωαννίνων - Αθηνών τ.θ 70, τ.κ. 45002, Ιωάννινα, τηλ. 2651-370320 Περιφερειακή Διεύθυνση Θεσσαλίας Ερμογένους 10, τ.κ. 414 47, Λάρισα τηλ.2410-564510. Περιφερειακή Διεύθυνση Κρήτης Λεωφόρος Κνωσού και Νάθενα 255β, ΤΘ 1920, τ.κ. 71409, τηλ:2810-323964. Ηράκλειο Κρήτης. Περιφερειακή Διεύθυνση Πελοποννήσου Αθηνών 89, τ.κ. 26500, τηλ.2610-966730, Πάτρα. Περιφερειακή Διεύθυνση Ανατολικής Μακεδονίας -Θράκης Καβάλα: Περιγιάλι 2, τ.κ. 65201, τηλ. 2510-223060 Κομοτηνή: Χίλια Δένδρα, Ταχ. Θυρίδα 126, τ.κ. 69100, τηλ:25310-22717 ΚΠΑ2 Λαμίας Στυλίδος 93,Μεγάλη Βρύση, τ.κ. 35100, Λαμία, τηλ.22310-28665 ΚΠΑ2 Τρίπολης Τέρμα Καραϊσκάκη, τ.κ. 221 00 Τρίπολη, τηλ. 27210-224159. ΚΠΑ2 Κοζάνης Μακρυγιάννη 22, τ.κ: 50132 Κοζάνη τηλ. 24610-24676 ΚΠΑ2 Ρόδου Θ.Σοφούλη 93, τ.κ. 85100, Ρόδος τηλ. 2241-44590 και 28910 ΚΠΑ2 Μυτιλήνης Τερπάνδρου 2, τ.κ. 811 00, Μυτιλήνη τηλ. 22510-47950-951 ΚΠΑ2 Σύρου Κιμώλου 5, τ.κ. 841 00, Ερμούπολη, Σύρου τηλ. 22810-82443 Πατήστε την Αρμόδια Υπηρεσία ΟΑΕΔ για το Ν.2643/98 για να κατεβάσετε τους πρώτους πίνακες. Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής και Νήσων Περιφερειακή Διεύθυνση Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας Περιφερειακή Διεύθυνση Ηπείρου Περιφερειακή Διεύθυνση Θεσσαλίας Περιφερειακή Διεύθυνση Κρήτης Περιφερειακή Διεύθυνση Πελοποννήσου Περιφερειακή Διεύθυνση Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης (Καβάλα) ΚΠΑ2 Κομοτηνής ΚΠΑ2 Λαμίας ΚΠΑ2 Τρίπολης ΚΠΑ2 Κοζάνης ΚΠΑ2 Ρόδου ΚΠΑ2 Μυτιλήνης ΚΠΑ2 Σύρου
 Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ζάκυνθος: Τη στελέχωση του ΟΑΕΔ ζητά το σωματείο ξενοδοχοϋπαλλήλων Ο ΟΑΕΔ αλλάζει »


text:
 30.7.2015
 FR
 Journal officiel de l'Union européenne
 L 202/36
 DÉCISION DU COMITÉ MIXTE DE L'EEE
 No 185/2014
 du 25 septembre 2014
 modifiant l'annexe II (Réglementations techniques, normes, essais et certification) de l'accord EEE [2015/1253]
 LE COMITÉ MIXTE DE L'EEE,
 vu l'accord sur l'Espace économique européen (ci-après l'«accord EEE»), et notamment son article 98,
 considérant ce qui suit:
 (1)
 La directive 2014/18/UE de la Commission du 29 janvier 2014 portant modification de la directive 2009/43/CE du Parlement européen et du Conseil en ce qui concerne la liste des produits liés à la défense (1) doit être intégrée dans l'accord EEE.
 (2)
 Il convient dès lors de modifier l'annexe II de l'accord EEE en conséquence,
 A ADOPTÉ LA PRÉSENTE DÉCISION:
 Article premier
 Le tiret suivant est ajouté au point 3q (directive 2009/43/CE du Parlement européen et du Conseil) du chapitre XIX de l'annexe II de l'accord EEE:
 «—
 32014 L 0018: directive 2014/18/UE de la Commission du 29 janvier 2014 (JO L 40 du 11.2.2014, p. 20).»
 Article 2
 Les textes de la directive 2014/18/UE en langues islandaise et norvégienne, à publier dans le supplément EEE du Journal officiel de l'Union européenne, font foi.
 Article 3
 La présente décision entre en vigueur le 26 septembre 2014, pour autant que toutes les notifications prévues à l'article 103, paragraphe 1, de l'accord EEE aient été faites (2).
 Article 4
 La présente décision est publiée dans la partie EEE et dans le supplément EEE du Journal officiel de l'Union européenne.
 Fait à Bruxelles, le 25 septembre 2014.
 Par le Comité mixte de l'EEE
 Le président
 Kurt JÄGER
 (1) JO L 40 du 11.2.2014, p. 20.
 (2) Pas d’obligations constitutionnelles signalées.


text:
Glogova (, vēsturiski arī Glogava ()) - pilsēta Polijas dienvidrietumos - Silēzijā, Lejassilēzijas vojevodistē pie Odras upes.
 Viena no senākajām Polijas pilsētām - rakstos pirmoreiz minēta 1010. gadā Merzeburgas Tītmāra hronikā. 1109. gada 14. augustā pie Glogovas notika Glogovas kauja. Viduslaikos kņazistes centrs. No 1796. līdz 1798. gadam pilsētā dzīvoja vācu rakstnieks E. T. A. Hofmanis.
 Līdz 1945.gadam ietilpa Vācijā. 1945.gadā pilsēta pēc Jaltas un Potsdamas konferenču lēmumiem tika piešķirta Polijai. Kara laikā pilsētas centrs par 95% tika nopostīts un nav atjaunots līdz pat mūsdienām. Strauju attīstību pilsēta piedzīvoja pēc 1967. gada, kad tuvumā tika atklāta vara lietuve, kas arī mūsdienās ir lielākais rūpniecības uzņēmums pilsētā.
 Glogovā (Glogavā) dzimuši
 Arnolds Cveigs (Arnold Zweig, 1887 - 1968) - vācu rakstnieks
 Andreass Grifiuss (Andreas Gryphius, 1616 - 1664) - vācu dzejnieks un dramaturgs
 Henriks I Bārdainais (Henryk I Brodaty, 1165/1170 - 1238) - Silēzijas kņazs, Polijas valdnieks
 Vilhelms Kūbe (Wilhelm Kube, 1887 - 1943) - nacists
 Ārējās saites
 Romas Katoļu baznīcas Glogovas portāls
 Lejassilēzijas vojevodistes pilsētas


text:
Kartomantia ehk kaardipanemine ehk kaardipanek ehk kaartidelt ennustamine on ennustamise meetod, mille puhul kasutatakse mitmesuguseid kaarte.
 Kui 14. sajandil tulid Itaalias kasutusele mängukaardid, hakati neid ka ennustamiseks kasutama. Spetsiaalselt ennustamiseks mõeldud kaartidest on kõige tuntumad tarokaardid.
 Ennustamine toimub enamasti kaartide juhusliku väljatuleku ja paigutuse teel ning selle tõlgendamisel. Tihti lastakse inimestel, kellele ennustatakse, selles teatud määral osaleda.
 Vaata ka
 Taro
 Kirjandus
 Uus ja õige käewaataja ning kaarditark: kokkuseatud kuulsate Egiptuse ja Babiloonia tarkade ning Italia mustlaste ettekuulutajate seleduste järele, Tallinn 1922.
 Margo de Vesberg. Kaardipanemise õpetus, Tartu 1926.
 Rene Eynacq. Täielik kaardipanemise õpetus: uus meetod iseõppijatele: Lenomard'i, Etteilla' ja teiste meetodid, Tallinn 1930, 1991.
 V. Maya. Ruutu, risti, ärtu, poti, pilt...: ennustamine mängukaartidega, Tallinn 1994.
 V. Maya. Oli... on... tuleb... : 19 moodust ennustamiseks mängukaartidega, Paide 1995.
 A. T. Mann. Taro, Tallinn 1997, tõlkinud Krista Kaasik.
 V. Maya (koostaja). Ülempreestrinna saladus: taro ennustamiskunst, Tallinn 1997, 2003.
 Rene Eynacq. Täielik kaardipanemise õpetus: igaüks võib ennustada endale ja teistele, Tallinn 1998.
 Marlies Burghardt. Taro ja elupuu, Tartu 1999, tõlkinud Teresa Ristik.
 Francis X. King. Ennustamine: entsüklopeediline teatmeteos, Tallinn 1999, tõlkinud Kaaren Kaer.
 R. Ramlov (koostaja). Tarot – aken inimhinge saladustesse, Tallinn 2000.
 Richard Webster. Saatuse kaardimäng algajaile, Tallinn 2003, tõlkinud Liina Pukk.
 V. Maya (koostaja). Egiptuse taro. Pühendumine vanas Egiptuses, Tallinn 2003.
 V. Maya (koostaja). Marie Lenormand'i ennustamiskaardid, Tallinn 2003.
 Kala Pajeon ja Ketz Pajeon. Maagiliste talismanide õpiraamat, Tallinn 2004, tõlkinud Helje Heinoja.
 Välislingid
 Šamaan paotab ust vaimude maailma (Tiit Teras)
 Divination decks /en
 Esoteerika


text:
Sodišče je ugodilo izredni kongres Zveze filmskih in ponovno izvolitev Mihalkov - Wild Tips
 Sodišče je ugodilo izredni kongres Zveze filmskih in ponovno izvolitev Mihalkov
 Presnensky sodišče v Moskvi v torek potrdilo Izredni kongres Zveze filmskih Rusije (TFR), ki je bil ponovno izvoljen vodja Nikita Mihalkov.Presnensky sodišče v Moskvi v torek potrdilo Izredni kongres Zveze filmskih Rusije (TFR), ki je bil ponovno izvoljen vodja Nikita Mihalkov.
 Tako je sodišče zavrnilo zadovoljiti trditev direktorja Marlen Hutsieva, kot tudi druge člane Zveze filmskih, ki je zahteval, da prizna nezakonite kongres organizacije, ki je potekala marca v Gostiny Dvoru.Tožniki zahtevali tudi, da razglasijo za neveljavne sklepe, sprejete na kongresu, vključno z izvolitvijo Mihalkov, predsednik organizacije.
 "izjava izločanju", - je napovedal odločitev sodnika.Ona je samo za branje izreka odločbe, tako da motivi, s katero je sodišče vodene v oblikovanje, še ni znano, je "Interfax".
 - Mikhalkov pokazala Duma in filmski ustvarjalci filma o pravilnosti ponovni izvolitvi
 zastopniki tožečih strank takoj napovedala, da je "nujno, da pritožba zoper ta sklep na neskončno" Presnensky sodišču v Mosk
 vi mestnem sodišču.Samo Presnensky sodišče vložil tri obleke - enega direktorja navedel Marlen Khutsiev, drugi - igralka Natalia Fateeva in dramatik Rustam Ibrahimbekov navadni člani Zveze tretji vložena.Vse terjatve so združeni v eno.
 direktor Marlene Hutsiev tudi dejal, da namerava izpodbijati odločitev Presnensky sodišče v Moskvi."Seveda bomo predloži višjemu organu - to je prvi, in drugič, mi deluje, kaj zložiti mi krila, če se oseba počuti svojo nedolžnost, mora pri tem upoštevati - Hutsiev RIA je dejal." Novice "- Našalahko ljudje, in ne kot dobro sprejeli višje sodišče, kljub temu pa imamo določen položaj, in ne bomo, da ga spremeni. "
 "Bilo je nekaj rahel upanja, ker je situacija ogledalo", - je dejal režiser, ki se sklicuje na dejstvo, da je bila prejšnja nezakonski priznana kot sedmi kongres RF IC in svojih rešitev, ki je bila Hutsiev izvoljen predsednik, in ki ni prepoznal Mihalkov.Po Hutsieva če sedmi kongres razglasi za nezakonito zaradi kršitve, in izredni kongres moral priznati nezakonito preveč.Hkrati, po njegovem mnenju, pri motnjah v izbi marca bilo več, in nameravajo.
 "Ampak potem pa je sodišče na drugačno odločitev, čeprav je logično, če bi nekoč prevzel to stališče za zaščito zakonitosti in pravne države, so dolžni, da pristopi k njej", - pravi Hutsiev."Pravi le, da ni vpliva na pravice in deluje povsem drugačna," - je še dodal.
 Spomnimo, TFR kongres v decembru 2008, je novi predsednik Zveze namesto Mihalkov, ki je potekala mesto od leta 1997, je bil izvoljen direktor Marlene Hutsiev.Kasneje pa podporniki Mikhalkov prek sodišč so se preklic te odločbe, priznava nezakonite kongres.
 Samo med obravnavo primera na sodiščih v dveh primerih - prvi in cassation - Mikhalkov uspelo sklicati izredno kongres TFR, kjer je bil ponovno izvoljen za predsednika Zveze.
 Na tem kongresu, Mikhalkov prebral svojo slavno dolgo poročilo o poskusu raider, da izkoristijo moč v Uniji filmskih ", bi ugotovili, če liberalno-Atlantic diktature, tuje ideale in tradicije, nenavadno za naše ljudi ...".
 Starejše filmski krivi Mikhalkov vprašljiva posel za prodajo delnic, ki jih TFR v kino centru Moskve na Krasnaya Presnya, ko je v letu 2005 so bile lastninske pravice na delu na območju, prenesenih v zabavni kompleks "Harlequin«, in kot rezultat kino muzeja je ostal brez primerne za delovanje prostorov.
 Učitelji izzvala epidemijo samomorov v Ural šoli , ki je terjal pet otrok
 Iz Kijeva spet morali poslati ruski veleposlanik užalil ukrajinskega ljudi
 Avtomobilisti znebiti pregleda policijske prometne