text:
 9.7.2005
 FI
 Euroopan unionin virallinen lehti
 C 171/14
 YHTEISÖJEN ENSIMMÄISEN OIKEUSASTEEN TUOMIOISTUIMEN TUOMIO,
 11 päivänä toukokuuta 2005,
 asiassa T-25/03, Marco de Stefano vastaan Euroopan yhteisöjen komissio (1)
 (Virkamiehet - Avoin kilpailu - Kokeita koskevan osallistumisoikeuden epääminen - Vaaditut tutkintotodistukset)
 (2005/C 171/24)
 Oikeudenkäyntikieli: ranska
 Asiassa T-25/03, Marco de Stefano, Euroopan yhteisöjen komission virkamies, asuinpaikka Bryssel (Belgia), edustajinaan asianajajat G. Vandersanden ja G. Verbrugge, vastaan Euroopan yhteisöjen komissio (asiamiehinään H. Tserepa-Lacombe ja L. Lozano Palacios, prosessiosoite Luxemburgissa), jossa vaaditaan tilintarkastuksen alan hallintovirkamiehiä (A 7/A6) koskevan varallaololuettelon laatimiseksi 8.4.2002 tehdyn kilpailun EUR/A/166/01 valintalautakunnan päätöksen, jolla hylättiin kantajan hakemus, kumoamista sekä toissijaisesti vahingonkorvausta, yhteisöjen ensimmäisen oikeusasteen tuomioistuin (neljäs jaosto), toimien kokoonpanossa: jaoston puheenjohtaja H. Legal sekä tuomarit P. Mengozzi ja I. Wiszniewska-Białecka, kirjaaja: H. Jung, on 11.5.2005 antanut tuomion, jonka tuomiolauselma on seuraava:
 1
 Kanne hylätään.
 2
 Kumpikin asianosainen vastaa omista oikeudenkäyntikuluistaan.
 (1) EUVL C 83, 5.4.2003.


type: wikipedia

text:
Tugtar leaptón ar bhuncháithnín fo-adamhach nach mbraitheann an t-idirghníomhú láidir, mar nach bhfuil lucht datha (an cineál lucht a bhaineann leis an bhfórsa láidir) aige. Tá dá short leaptón ann: leaptóin le lucht leictreach, ar nós an leictreoin, agus leaptóin gan lucht leictreach, go dtugtar neoidríonónna orthu.
 Is é an leictreon (e), an muón (μ), agus an tauón (τ) na trí leaptón le lucht leictreach, agus tá neoidríonó dá gcuid féin ag gach ceann acu: νe νμ ντ.
 Fisic cháithníní


type: other

text:
Biotech - DGLC-UIBM - Come fare Per
 Le domande di brevetto riguardanti una invenzione biotecnologica con la quale si richiede la protezione di sequenze nucleotidiche o amminoacidiche, devono essere corredate necessariamente di un allegato aggiuntivo in cui la sequenza stessa è fornita nel formato elettronico previsto per le domande di brevetto europeo (D.M. n. 33/2010 art. 22, comma 8 - Circolare UIBM n. 570 del 30/06/2008).
 A tale riguardo, l'Ufficio Italiano Brevetti e Marchi si attiene alle indicazioni dell' European Patent Office (EPO) del 18/10/2013.
 Deposito di una lista di sequenze (Sequence listings)
 Se le sequenze di nucleotidi o amminoacidi sono discusse in una domanda di brevetto, la descrizione deve contenere una lista di sequenze conforme allo Standard ST.25 della World Intellectual Property Organisation (WIPO). È possibile consultare e scaricare la versione corrente di detto Standard sul Sito web della WIPO, alla voce "Patents" - "WIPO Standards". Lo Standard descrive in dettaglio sia i requisiti formali per il deposito di una lista di sequenze, sia il modo in cui le sequenze in esso contenute devono essere presentate.
 Per generare una lista di sequenze conforme allo standard, l'EPO raccomanda l'uso del software BiSSAP che può essere scaricato gratuitamente. Utilizzando l'ultima versione di tale software il richiedente ha la possibilità di rispettare tutti i requisiti formali previsti dallo Standard ST. 25. E' comunque ancora ammesso l'utilizzo del software PatentIn.
 Il file relativo alla lista di sequenze deve essere presentato esclusivamente in modalità elettronica, in formato testo (.txt). Ulteriori informazioni circa il formato del documento sono riportate nello Standard ST.25. La lista di sequenze non deve essere presentata in formato cartaceo né in formato PDF, nel caso di deposito telematico. Se il richiedente spontaneamente decide di presentare una lista di sequenze anche in formato cartaceo, deve allegare una dichiarazione in cui afferma che le liste di sequenza in forma elettronica e cartacea sono identiche. Data l'impossibilità di impaginazione del formato .txt del file di sequenza, l'eventuale mancata corrispondenza fra il numero di pagine dichiarate nel verbale di deposito ed il numero di pagine di stampa effettive, non sarà oggetto di rilievo da parte dell'Ufficio Italiano Brevetti e Marchi. Anche nel caso di deposito cartaceo della domanda, il file di sequenza in formato .txt deve essere necessariamente consegnato presso le Camere di Commercio su apposito supporto ottico (CD o DVD), al fine di consentirne il successivo inoltro all'EPO per la ricerca di anteriorità.
 È necessario presentare una lista di sequenze in formato .txt in tutti i casi in cui la sequenza rientri in una lunghezza soglia definita nello Standard ST.25 (Vedi Par. 2(ii)) , indipendentemente dal fatto che tale sequenza sia rivendicata o meno.
 Le sequenze note nello stato dell'arte e disponibili in un database di sequenze accessibili al pubblico, anche se presenti in una o più rivendicazioni, o se costituiscono caratteristiche tecniche essenziali dell’invenzione o necessarie per la ricerca dell'arte nota (vedi J 8/11 di 30 gennaio 2013), possono non essere presentate in una lista di sequenza a patto che siano adeguatamente identificate mediante il loro numero di accesso al database (database accession number) o mediante il numero di versione o il numero di rilascio del database (version number o database release number).
 Una lista di sequenza conforme con lo Standard ST.25 è invece richiesta nel caso in cui la domanda di brevetto descriva sequenze nucleotidiche o amminoacidiche riguardanti frammenti o varianti di sequenze note nello stato dell’arte.
 Depositare Materiale Biologico (art.162 CPI)
 ISTRUZIONI PER IL DEPOSITO DI MATERIALE BIOLOGICO (art. 162 CPI)
 Ai sensi dell'art. 162, comma 1, del D.Lgs n. 30/2005, se un'invenzione riguarda un materiale biologico non accessibile al pubblico e che non può essere descritto nella domanda di brevetto in maniera tale da consentire ad un esperto del settore di attuare l'invenzione stessa, per poter ritenere la descrizione sufficiente ai sensi dell'art. 51 comma 3, è necessario che il materiale biologico sia depositato - non oltre la data di deposito della domanda di brevetto - presso un ente internazionale di deposito ufficialmente riconosciuto ai sensi dell'art. 7 del Trattato di Budapest del 28 aprile 1977* La domanda di brevetto deve contenere comunque tutte le informazioni rilevanti di cui il richiedente dispone relativamente al materiale biologico depositato, nonché il nome dell'ente di deposito ed il numero di registrazione del deposito stesso. Le indicazioni riguardanti il nome dell'ente di deposito ed il numero di registrazione del deposito potranno essere presentate dal richiedente entro il termine di 16 mesi a decorrere dalla data di deposito della domanda di brevetto o precedentemente nel caso di anticipata accessibilità al pubblico, ai sensi dell'art 162, comma 2.
 In Italia, tre sono gli enti riconosciuti come Autorità Internazionale di Deposito:
 Istituto Zooprofilattico Sperimentale della Lombardia e dell'Emilia Romagna "Bruno Ubertini" di Brescia per il deposito - tramite la Biobanca delle risorse veterinarie - di microrganismi quali Batteri animali isolati da tessuti, organi e alimenti; Virus umani e animali; Batteriofagi e plasmidi. Ad eccezione di microrganismi e plasmidi aventi proprietà dannose per la salute umana/animale o per l'ambiente. Le istruzioni per il deposito sono disponibili al seguente Link
 Centro di Biotecnologie Avanzate (CBA)/Interlab Cell Line Collection (ICLC) di Genova, per quanto riguarda ibridomi e linee cellulari animali ed umane, nonché linee cellulari geneticamente modificate per cui l'impiego confinato è stato assegnato alla classe 1, ai sensi del decreto legislativo 12 aprile 2001, n. 206 (Attuazione della Direttiva 98/81/CE del consiglio che modifica la direttiva 90/219/CEE concernente l'impiego confinato di microrganismi geneticamente modificati). Le istruzioni per il deposito sono consultabili sul sito www.iclc.it
 Collezione di lieviti industriali (DBVPG) di Perugia , per quanto riguarda lieviti e funghi, con eccezione di quelli dannosi per la salute umana. Le istruzioni per il deposito sono consultabili sul sito www.dbvpg.unipg.it
 Una guida al deposito dei microrganismi ai sensi del Trattato di Budapest, e l'elenco completo degli Istituti che hanno acquisito lo status di Autorità Internazionale di Deposito è presente sul sito della World Intellectual Property Organization (WIPO).
 * Trattato di Budapest del 28 aprile 1977, ratificato con la legge del 14/10/1985 n. 610. Per "deposito di microrganismo", secondo tale trattato ed il suo regolamento d'esecuzione, si intende: la trasmissione di un microrganismo ad un'autorità internazionale di deposito, che lo riceve e lo accetta, o la conservazione di tale microrganismo da parte dell'autorità internazionale di deposito, oppure detta trasmissione e detta conservazione assieme.
 PRESENTARE LE DICHIARAZIONI DI CUI ALL'ART 170BIS CPI
 L'art 170bis del Codice della proprietà Industriale prevede, ai commi 2, 3 e 4, specifici adempimenti in relazione alla presentazione di una domanda avente ad oggetto un'invenzione biotecnologica
 Le domande di brevetto riguardanti invenzioni che hanno ad oggetto materiale biologico di origine vegetale o animale o che lo utilizzano, devono essere corredate di una dichiarazione contenente informazioni circa il paese di origine del materiale in questione, con l'indicazione dell'organismo biologico dal quale esso è stato isolato (comma 2, art. 170 bis).
 Nel caso di invenzioni che hanno per oggetto o utilizzano materiale biologico di origine umana, è necessario presentare anche una dichiarazione in cui si attesta l'acquisizione dell'avvenuto consenso libero e informato della persona alla quale il materiale è stato prelevato, in base alla normativa vigente (comma 3, art. 170bis, art. 22, comma 5, del D.M. n. 33/2010). La dichiarazione può essere anche volta a spiegare, se del caso, i motivi per i quali il consenso non è ottenibile o che la domanda non rientra nella fattispecie di cui all'art. 170 bis, comma 3 (art. 22, citato). Al fine di non immettere nella domanda di brevetto dati sensibili, va evitato rigorosamente di allegare il consenso informato con il nome del donatore del materiale biologico, a meno che non si provveda ad oscurare tutti i dati del donatore
 Nel caso in cui l'invenzione utilizza materiale biologico di origine umana, animale o vegetale derivante da collezioni disponibili in commercio, le dichiarazioni sopra illustrate possono essere sostituite dall'indicazione chiara ed esplicita, nella domanda di brevetto, dell'origine, del codice identificativo, nonché del catalogo in cui questi sono rinvenibili.
 Infine, secondo il comma 4 dell'art. 170 bis, le domande di brevetto relative ad invenzioni che hanno per oggetto o utilizzano materiale biologico contenente microrganismi o organismi geneticamente modificati, devono essere corredate di una dichiarazione che garantisca l'avvenuto rispetto degli obblighi riguardanti tali modificazioni con particolare riferimento alle disposizioni del comma 6 dell'art. 170 bis e dei decreti legislativi n. 206/2001, e n. 224/2003 (che costituiscono, rispettivamente, i decreti di attuazione delle Direttive comunitarie riguardanti l'impiego confinato di microrganismi geneticamente modificati e l'immissione deliberata nell'ambiente di organismi geneticamente modificati). Secondo l'art. 22 comma 6 del D.M. n. 33/2010, anche tale dichiarazione può essere presentata sotto forma di 'autocertificazione'.
 Ove dovute, le dichiarazioni di cui alla normativa citata possono essere presentate separatamente oppure in un unico documento in cui vengono inserite tutte le informazioni pertinenti.
 L'UIBM, ai fini della individuazione del materiale biologico per cui richiedere le dichiarazioni citate, si basa sulla definizione di materiale biologico presente nel Codice all'art. 81 ter, il quale definisce come materiale biologico un materiale contenente informazioni genetiche, autoriproducibile o capace di riprodursi in un sistema biologico.
 La mancanza delle dichiarazioni sopra citate comporta la corrispondente annotazione sul Registro dei titoli di proprietà industriale, ai sensi di quanto previsto dagli artt. 21, comma 2, e 22, comma 7 del D.M. n. 33/2010. L'Ufficio segue quanto enunciato dalla Commissione dei ricorsi nel PARERE n. 01/2013 reso su richiesta dell'UIBM.


type: caselaw

jurisdiction: EU

text:
C 331/34 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 24.11.2001
 Aquando de uma fiscalização, junto do recorrente, dos subsı́- Fundamentos e principais argumentos
 dios atribuı́dos, a célula de auditoria interna do Eurostat
 verificou que havia subsı́dios pagos mas não utilizados e Em apoio do seu recurso, o recorrente invoca uma violação
 despesas não elegı́veis. A Comissão, na sequência destes factos, dos termos do aviso de vaga, erro de apreciação desses termos
 intentou proceder à recuperação da quantia em questão. e violação do princı́pio da confiança legı́tima. Além disso, o
 recorrente alega violação do princı́pio da igualdade de trata-
 O recorrente alega que a auditoria realizada pela Comissão mento entre os candidatos internos e externos à instituição, na
 não aprecia correctamente certos factos e dados e não aplica medida em que os candidatos internos tinham a vantagem de
 os princı́pios em vigor em matéria de auditorias internas da ser conhecidos pela entidade competente para proceder a
 Comissão. O recorrente alega ainda que a auditoria é unilateral nomeações
 e realizada por um serviço dependente de uma das partes
 contratantes. Por fim, o recorrente defende que na auditoria
 não foram tomados em consideração todos os documentos
 fornecidos.
 Cancelamento do processo T-53/01 (1)
 (2001/C 331/57)
 (Lı́ngua do processo: italiano)
 Recurso interposto em 2 de Outubro de 2001 por Jean-
 -Louis Cougnon contra Tribunal de Justiça das Comunida-
 des Europeias Por despacho de 11 de Setembro de 2001, o presidente
 da Quinta Secção do Tribunal de Primeira Instância das
 Comunidades Europeias ordenou o cancelamento, no registo
 (Processo T-240/01) do Tribunal, do processo T-53/01, Poste Italiana SpA contra
 Comissão das Comunidades Europeias.
 (2001/C 331/56)
 (1) JO C 134, de 5.5.01.
 (Lı́ngua do processo: francês)
 Deu entrada em 2 de Outubro de 2001, no Tribunal de
 Primeira Instância das Comunidades Europeias, um recurso Cancelamento do processo T-98/01 (1)
 contra o Tribunal de Justiça das Comunidades Europeias,
 interposto por Jean-Louis Cougnon, com domicı́lio em Cape- (2001/C 331/58)
 llen (Luxemburgo) representado por Joëlle Choucroun, com
 domicı́lio escolhido no Luxemburgo. (Lı́ngua do processo: francês)
 O recorrente conclui pedindo que o Tribunal se digne:
 Por despacho de 30 de Julho de 2001, o presidente da Quinta
 — Anular o processo de provimento do lugar de director do Secção do Tribunal de Primeira Instância das Comunidades
 pessoal e das finanças — Carreira A2 — a que refere o Europeias ordenou o cancelamento, no registo do Tribunal,
 aviso de vaga CJ 78/00 recebido e anunciado em 17 de do processo T-98/01, Filippos Pierros contra Comissão das
 Outubro de 2000; Comunidades Europeias.
 — Condenar o recorrido nas despesas. (1) JO C 186, de 30.6.01.


text:
Adils (Aðils, Adillus, Aðísl at Uppsölum, Eadgils, Athisl, Athislus og Adhel) var en sagnkonge i Sverige fra 500-tallet, tidsfæstet ud fra Hygelacs hærtogt til Frisland en gang omkring år 516. Dateringen støttes også af arkæologiske udgravninger af gravhøje tilskrevet Adils og Ottar Vendelkrage (Ohthere) i Sverige.
 Adils optræder i Rolf Krakes saga. I danske sagn er Adils ham, der satte "Hundekongen", en hund som konge, til at herske over Danmark, og som jarlen Frøvin af Slesvigs banemand, der til gengæld blev fældet af jarlens sønner Kæte og Vige.<ref>[http://runeberg.org/salmonsen/2/15/0142.html Kæte og Vige, Adils' banemænd, Salmonsens konversationsleksikon]</ref> En tilsvarende "hundekonge" ved navn Saur er kendt fra Håkon den godes saga, hvor den onde Øystein Opplandskonge hærgede i Trøndelag og tvang trønderne til at vælge, hvem de helst ville have til konge — hans træl Tore Manke eller hans hund Saur. Trønderne foretrak hunden, som de sejdede tre mænds forstand ind i.
 Både det angelsaksiske Beowulfkvad og norrøne kilder præsenterer Adils som søn af Ottar Vendelkrage (Ohthere) og tilhørende Ynglingeætten. Disse kilder handler også om hans krig mod Åle den opplandske fra Norge (eller muligvis fra Uppland i Sverige). I Beowulfkvadet hedder han Onela.
 Adils vandt krigen med støtte fra udenlandske krigere: i Beowulf besejrede han sin onkel Onela ved geaternes hjælp, og i tre norrøne kilder (Ynglingesaga, Skaldskaparmal og Skjoldungesaga) får han med dansk hjælp - sin stedsøn Rolf Krakes tolv bersærker - besejret Åle på den tilfrosne Vänern.
 Adils er i sagnet gift med Rolf Krakes mor Yrsa, og de norrøne kilder er mest optaget af hans forhold til Rolf (angelsaksisk Hroðulf''), hvor Adils fremstår som svigefuld og grisk.
 Noter
 Nordiske folkesagnkonger
 Personer fra vikingetiden
 Omkomne ved rideulykker


type: legislation

text:
 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION
 Bryssel den 16.10.1996
 KOM(96) 508 slutlig
 Förslag till
 RÅDETS FÖRORDNING CEG)
 om upphävande av förordningarna (EEG) nr 990/93 och (EG) nr 2471/94 avseende
 avbrytandet av ekonomiska och finansiella förbindelser med Förbundsrepubliken
 Jugoslavien (Serbien och Montenegro), de FN-skyddade områdena i Kroatien och de
 områden i Bosnien-Hercegovina som kontrolleras av bosnisk-serbiska styrkor
 Utkast till
 BESLUT FATTAT VID SAMMANTRÄDET I RÅDET AV FÖRETRÄDARNA FÖR
 REGERINGARNA I EUROPEISKA KOL- OCH STÅLGEMENSKAPENS
 MEDLEMSSTATER
 om upphävande av beslut 93/23 5/EKSG om handeln mellan Europeiska kol- och
 stålgemenskapen och Federala republiken Jugoslavien (Serbien och Montenegro)
 Utkast
 GEMENSAM STÅNDPUNKT
 antagen av rådet på grundval av artikel J 2 i Fördraget om Europeiska Unionen, om
 upphävandet av det ekonomiska och finansiella embargot gentemot
 före detta Jugoslavien
 (framlagda av kommissionen)
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- MOTIVERING
 Förenta nationernas säkerhetsråd har genom punkt 4 i resolution 1022 (1995) beslutat att
 det kommer att upphäva embargot gentemot före detta Jugoslavien på den tionde dagen
 efter genomförandet av de första fria och rättvisa val som föreskrivs i fredsavtalet, under
 förutsättning att de bosnisk-serbiska styrkorna har dragit sig tillbaka från, och fortsatt att
 respektera, de separeringszoner som föreskrivs i fredsavtalet. Val ägde rum den 14
 september 1996 och säkerhetsrådet har fattet det beslut som avses ovan.
 Följaktligen måste den befintliga gemenskapslagstiftningen om embargot gentemot före
 detta Jugoslavien upphöra att gälla. Detta är avsikten med bifogade förslag till en rådets
 förordningförEuropeiska gemenskapen, ett EKSG-beslut och en gemensam ståndpunkt.
 I enlighet med punkt 7 i resolution 1022 (1995) kommer dessa förslag inte att inverka på
 tillämpningen av rådets förordning (EG) nr 1733/94 som avser förbud mot att fullgöra
 vissa krav som embargot ger upphov till.
 ---pagebreak--- Förslag till
 RÅDETS FÖRORDNING flBGï
 om upphävande avförordningarna(EEG) nr 990/93 och (EG) nr 2471/94 avseende
 avbrytandet av ekonomiska ochfinansiellaförbindelsermed Förbundsrepubliken
 Jugoslavien (Serbien och Montenegro), de FN-skyddade områdena i Kroatien och de
 områden i Bosnien-Hercegovina som kontrolleras av bosnisk-serbiska styrkor
 EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA FÖRORDNING
 med beaktande av Fördraget om upprättandet av Europeiska gemenskapen, särskilt
 artiklarna 73g och 228a i detta,
 med beaktande av rådets gemensamma ståndpunkt av den ... 1996, antagen på grundval
 av artikel J 2 i Fördraget om Europeiska unionen, om upphävandet av embargot gentemot
 före detta Jugoslavien1,
 med beaktande av kommissionensförslag,och
 med beaktande av följande:
 »
 Förenta nationernas säkerhetsråd har i enlighet med punkt 4 i dess resolution 1022 (1995)
 beslutat att upphäva de åtgärder som införts genom dess resolutioner 757 (1992), 787
 (1992), 820 (1993), 942 (1994), 943 (1994), 988 (1995); 992 (1995), 1003 (1995) och
 1015(1995).
 Under dessa omständigheter måste rådets förordningar (EEG) nr 990/932 och (EG) nr
 2471/943 upphöra att gälla.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Förordningarna (EEG) nr 990/93 och (EG) nr 2471/94 skall upphöra att gälla.
 EGTnrL...,..., s. ...
 EGT nr L 102, 28.4.1993,tillfåUigtupphävd genomförordning(EG) nr 462/96 (EGT nr L 65,
 15.3.1996, s. 1).
 EGT nr L 266, 15.10.1994, s. 1, tillfälligt upphävd genomförordning(EG) nr 462/96 (EGT nr L
 65, 15.3.19%, s. 1).
 ---pagebreak--- Artikel 2
 Medlemsstaterna frisläppa all egendom som lagenligen beslagtagits i enlighet med
 Förordning (EEG) nr 990/93, förutsatt att sådan egendom som blivit föremål för
 reklamation, retentionsrätt, dom eller servitut eller som tilhör en person, ett partnerskap,
 ett företag eller en annan enhet som befunnits eller anses vara insolvent i enlighet med laf
 eller bokföringsregler i den berörda medlemsstaten, skall förbli i beslag till dess den
 frisläpps i enlighet med tillämplig lag.
 Artikel 3
 Denna förordning träder i kraft samma dag som den offentliggörs i Europeiska
 gemenskapernas officiella tidning.
 Den skall tillämpas från och med den 4 oktober 1996.
 Denna förordning är till alla delar bindande och direkt tillämplig i alla medlemsstater.
 Utfärdad i Bryssel den ... 1996.
 På rådets vägnar
 Ordförande
 ---pagebreak--- Utkast till
 BESLUT FATTAT VID SAMMANTRÄDET IRÂDET AV FÖRETRÄDARNA FÖR
 REGERINGARNA I EUROPEISKA KOL- OCH STÅLGEMENSKAPENS
 MEDLEMSSTATER
 om upphävande av beslut 93/23 5/EKSG om handeln mellan Europeiska kol- och
 stålgemenskapen och Federala republiken Jugoslavien (Serbien och Montenegro)
 (96/.../EKSG)
 FÖRETRÄDARNA FÖR REGERINGARNA I EUROPEISKA KOL- OCH
 STÅLGEMENSKAPENS MEDLEMSSTATER, FÖRSAMLADE I RÅDET, HAR
 BESLUTAT FÖLJANDE
 med beaktande av rådets gemensamma ståndpunkt av den ... 1996, antagen på grundval
 av artikel J 2 i Fördraget om Europeiska unionen, om upphävandet av embargot gentemot
 före detta Jugoslavien4, och
 med beaktande av följande:
 Förenta nationernas säkerhetsråd har i enlighet med punkt 4 i dess resolution 1022 (1995)
 beslutat att upphäva de åtgärder som införts genom dess resolutioner 757 (1992), 787
 (1992), 820 (1993), 942 (1994), 943 (1994), 988 (1995), 992 (1995), 1003 (1995) och
 1015(1995).
 Under dessa omständigheter måste beslut 93/23 5/EKSG upphöra att gälla.
 Kommissionen samtycker till beslutet.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 Beslut 93/235/EKSG skall upphöra att gälla.
 Artikel 2
 Detta beslut träder i kraft samma dag som det offentliggörs i Europeiska gemenskapernas
 officiella tidning.
 EGTnrL...,..., s....
 ---pagebreak--- Det skall tillämpasfrånoch med den 4 oktober 1996.
 Utfärdat i Bryssel den ... 1996.
 Ordförande
 ---pagebreak--- Utkast
 GEMENSAM STÅNDPUNKT
 antagen av rådet på grundval av artikel J 2 i Fördraget om Europeiska unionen, om
 upphävandet av det ekonomiska ochfinansiellaembargot gentemot före detta Jugoslavien
 (96/.../GUSP)
 EUROPEISKA UNIONENS RÅD HAR ANTAGIT DENNA GEMENSAMMA
 STÅNDPUNKT
 med beaktande av Fördraget om Europeiska unionen, särskilt artikel J 2 i detta,
 med beaktande av punkt 4 i resolution 1022 (1995), antagen av Förenta nationemas
 säkerhetsråd.
 HÄRIGENOM FÖRESKRIVS FÖLJANDE.
 Artikel 1
 De tillämpliga skyddsåtgärder rörande före detta Jugoslavien som införts i enlighet med
 Förenta nationernas säkerhetsråds resolutioner 757 (1992), 787 (1992), 820 (1993), 942
 (1994), 943 (1994), 988 (1995), 992 (1995), 1003 (1995) och 1015 (1995) skall upphöra
 att gälla.
 Artikel 2
 Denna gemensamma ståndpunkt skall offentliggöras i Europeiska gemenskapernas
 officiella tidning.
 Utfärdad i Bryssel den ... 1996.
 På rådets vägnar
 Ordförande
 ---pagebreak--- ---pagebreak--- ISSN 1024-4506
 KOM(96) 508 slutlig
 DOKUMENT
 SV 02 il
 Katalognummer : CB-CO-96-512-SV-C
 ISBN 92-78-10153-2
 Byrån för Europeiska gemenskapernas officiella publikationer
 L-2985 Luxemburg
 \


text:
 7.7.2007
 EL
 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 C 155/10
 Προσφυγή της 11ης Απριλίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Βασιλείου της Ισπανίας
 (Υπόθεση C-196/07)
 (2007/C 155/18)
 Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
 Διάδικοι
 Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: V. Di Bucci και E. Gippini Fournier)
 Καθού: Βασίλειο της Ισπανίας
 Αιτήματα της προσφεύγουσας
 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο
 —
 να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, μη ανακαλώντας χωρίς καθυστέρηση σειρά όρων που τέθηκαν με την απόφαση της Comisión Nacional de la Energía (CNE) (όροι πρώτος έως έκτος, όγδοος και δέκατος έβδομος) που κρίθηκαν ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Σεπτεμβρίου 2006 (υπόθεση αριθ. COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C (2006)4279 τελικό), και μη ανακαλώντας το αργότερο στις 19 Ιανουαρίου 2007 σειρά όρων που τέθηκαν με την απόφαση του υπουργού (τροποποιητικοί όροι πρώτος, δέκατος, ενδέκατος και δέκατος πέμπτος) που κρίθηκαν ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 1 της αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2006 (υπόθεση αριθ. COMP/M.4197 — E.ON/Endesa — C(2006)7039 τελικό), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 2 των δύο αυτών αποφάσεων·
 —
 να καταδικάσει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.
 Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
 Οι ισπανικές αρχές δεν ανακάλεσαν σειρά όρων που τέθηκαν με την απόφαση της CNE (Εθνική Επιτροπή Ενεργείας, CNE) (όροι πρώτος έως έκτος, όγδοος και δέκατος έβδομος) που κρίθηκαν ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 1 της πρώτης αποφάσεως της Επιτροπής της 26ης Σεπτεμβρίου 2006 και δεν ανακάλεσαν τους τροποποιητικούς όρους που τέθηκαν με την απόφαση του υπουργού (τροποποιητικοί όροι πρώτος, δέκατος, ενδέκατος και δέκατος πέμπτος) που κρίθηκαν ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο με το άρθρο 1 της δεύτερης αποφάσεως της Επιτροπής της 20ής Δεκεμβρίου 2006.
 Η πρώτη απόφαση υποχρεώνει το Βασίλειο της Ισπανίας να ανακαλέσει «χωρίς καθυστέρηση» τους εν λόγω όρους. Από της λήξεως της προθεσμίας που έθεσε η Επιτροπή προκειμένου το Βασίλειο της Ισπανίας να συμμορφωθεί προς την αιτιολογημένη γνώμη, έχουν παρέλθει σχεδόν έξι μήνες από της κοινοποιήσεως της πρώτης αποφάσεως, οπότε καθίσταται προφανές ότι το Βασίλειο της Ισπανίας δεν συμμορφώθηκε «χωρίς καθυστέρηση» με την υποχρέωση που επιβάλλει το άρθρο 2.
 Η προθεσμία της 19ης Ιανουαρίου 2007 για τη συμμόρφωση προς τη δεύτερη απόφαση της Επιτροπής έχει λήξει, χωρίς το Βασίλειο της Ισπανίας να έχει ανακαλέσει τους όρους που κρίθηκαν ασυμβίβαστοι προς το κοινοτικό δίκαιο με την εν λόγω απόφαση.
 Εκ τούτου συνάγεται ότι το Βασίλειο της Ισπανίας παρέβη, αντιστοίχως, το άρθρο 2 της πρώτης αποφάσεως της Επιτροπής καθώς και το άρθρο 2 της δεύτερης αποφάσεως της Επιτροπής.


type: contracts

text:
 Avis juridique important
 |
 21994A0129(01)
 Πρόσθετο πρωτόκολλο της ενδιάμεσης συμφωνίας για το εμπόριο και εμπορικά θέματα μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, αφενός, και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, αφετέρου, και της ευρωπαϊκής συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, αφετέρου
 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 025 της 29/01/1994 σ. 0002 - 0005 Φινλανδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 28 σ. 0013 Σουηδική ειδική έκδοση: Κεφάλαιο 11 τόμος 28 σ. 0013
 ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ της ενδιάμεσης συμφωνίας για το εμπόριο και εμπορικά θέματα μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, αφενός, και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, αφετέρου, και της ευρωπαϊκής συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, αφετέρου Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ, καλούμενες εφεξής «η Κοινότητα»,αφενός, καιΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ, καλούμενη εφεξής «Πολωνία»,αφετέρου,Εκτιμώντας:ότι η ευρωπαϊκή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, αφετέρου, (καλούμενη εφεξής «ευρωπαϊκή συμφωνία», υπεγράφη στις Βρυξέλλες, στις 16 Δεκεμβρίου 1991, και δεν έχει ακόμη τεθεί σε ισχύ 7ότι, ενώ εκκρεμεί η θέση σε ισχύ της ευρωπαϊκής συμφωνίας, οι διατάξεις της για το εμπόριο και εμπορικά θέματα έχουν τεθεί σε ισχύ από την 1η Μαρτίου 1992 μέσω της ενδιάμεσης συμφωνίας για το εμπόριο και εμπορικά θέματα μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, αφενός, και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, αφετέρου, (η οποία καλείται εφεξής «ενδιάμεση συμφωνία»), που υπεγράφη στις Βρυξέλλες, οτις 16 Δεκεμβρίου 1991, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με ανταλλαγή επιστολών που υπεγράφη στις 21 Δεκεμβρίου 1992 7ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ την αποφασιστική σημασία του εμπορίου για τη μετάβαση στην οικονομία της αγοράς 7ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ την επιθυμία της Κοινότητας να επιταχύνει τις προσπάθειές της να ανοίξει τις αγορές της σε προϊόντα καταγωγής Πολωνίας 7ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ τους στόχους της ευρωπαϊκής συμφωνίας, και ιδίως αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 7ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ενδιάμεση συμφωνία, και ιδίως το άρθρο 1,ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ να συνάψουν το παρόν πρωτόκολλο και, για το σκοπό αυτό, όρισαν ως πληρεξουσίους τους:Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ:Philippe de SCHOUTHEETE de TERVARENTΠρέσβυ,Μόνιμο Αντιπρόσωπο του Βελγίου,Πρόεδρο της Επιτροπής των Μόνιμων ΑντιπροσώπωνΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΑΝΘΡΑΚΑ ΚΑΙ ΧΑΛΥΒΑ:Juan PRATΓενικό Διενθυντή της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών ΚοινοτήτωνΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΙΑΣ:Jan KULAKOWSKIΠρέσβυΟΙ ΟΠΟΙΟΙ, μετά την ανταλλαγή των πληρεξουσίων εγγράφων τους, που βρέθηκαν εντάξει,ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:Άρθρο 1Το άρθρο 3 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της ενδιάμεσης συμφωνίας και το άρθρο 9 παράγραφος 2 δεύτερο εδάιο της ευρωπαϊκής συμφωνίας, αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:«Οι εισαγωγικοί τελωνειακοί δασμοί που επιβάλλονται στην Κοινότητα στα προϊόντα καταγωγής Πολωνίας, που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ β, μειώνονται, κατά την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της παρούσας συμφωνίας, κατά 20 % του βασικού δασμού και, ένα έτος μετά, κατά 20 % επιπλέον του βασικού δασμού. Οι δασμοί καταργούνται στο σύνολό τους μέχρι το τέλος του δεύτερου έτους μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας.»»Άρθρο 2Το άρθρο 3 παράγραφος 3 της ενδιάμεσης συμφωνίας και το άρθρο 9 παράγραφος 3 της ευρωπαϊκής συμφωνίας αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:«3. Τα προϊόντα καταγωγής Πολωνίας, που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ, τυγχάνουν αναστολής των εισαγωγικών τελωνειακών δασμών, εντός των ορίων ετησίων κοινοτικών δασμολογικών ποσοστώσεων ή ανώτατων ορίων που αυξάνονται προοδευτικά σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στο εν λόγω παράρτημα, έτσι ώστε να φθάσουν σε πλήρη κατάργηση των τελωνειακών δασμών στις εισαγωγές των συγκεκριμένων προϊόντων μέχρι το τέλος του τρίτου έτους μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας.Ταυτοχρόνως, οι εισαγωγικοί τελωνειακοί δασμοί που επιβάλλονται στις ποσότητες των εισαγωγών που υπερβαίνουν τις ποσοστώσεις ή τα ανώτατα όρια που προβλέπονται ανωτέρω καταργούνται προοδευτικά από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας, με ετήσιες μειώσεις ύψους 15 %. Ως το τέλος του τρίτου έτους, οι εναπομένοντες δασμοί καταργούνται.»Άρθρο 3Η υποσημείωση 3 του παραρτήματος ΙΙΙ της ενδιάμεσης συμφωνίας και του παραρτήματος ΙΙΙ της ευρωπαϊκής συμφωνίας, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«(3) Τα ποσά αυτά αυξάνονται:- κατά 20 % κατά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας,- κατά 20 % επιπλέον την 1η Ιανουαρίου 1993,- κατά 10 % επιπλέον την 1η Ιουλίου 1993,- κατά 30 % επιπλέον την 1η Ιανουαρίου 1994.»Άρθρο 41. Η εισαγωγική παράγραφος του παραρτήματος Χ β της ενδιάμεσης συμφωνίας και του παραρτήματος Χ β της ευρωπαϊκής συμφωνίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Οι ποσότητες που εισάγονται υπό τους κωδικούς ΣΟ που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα, με εξαίρεση τους κωδικούς 0104 και 0204, υποβάλλονται σε μειώσεις των εισφορών και των δασμών ύψους 20 % από την 1η Μαρτίου 1992, 40 % από την 1η Ιανουαρίου 1993 και 60 % από την 1η Ιουλίου 1993.»2. Στο παράρτημα Χ γ της ενδιάμεσης συμφωνίας και στο παράρτημα Χ γ της ευρωπαϊκής συμφωνίας προστίθεται η ακόλουθη εισαγωγική παράγραφος:«Οι δασμολογικοί συντελεστές που καθορίζονται για το έτος 3, το έτος 4 και το έτος 5, εφαρμόζονται από την 1η Ιουλίου 1993, την 1η Ιουλίου 1994 και την 1η Ιουλίου 1995, αντίστοιχα.»3. Στα παραρτήματα VIII α, Χ β και Χ γ της ενδιάμεσης συμφωνίας και στα παραρτήματα VIII α, Χ β και Χ γ της ευρωπαϊκής συμφωνίας προστίθεται η ακόλουθη δεύτερη εισαγωγική παράγραφος:«Οι ποσότητες σε τόνους που καθορίζονται για το έτος 3 εφαρμόζονται από την 1η Ιουλίου 1993 ως τις 30 Ιουνίου 1994. Οι ποσότητες που εισάγονται πριν από την 1η Ιουλίου 1993 και υπερβαίνουν το 50 % των ποσοτήτων που αντιστοιχούν στο έτος 2 αφαιρούνται από τις ποσότητες που εφαρμόζονται για το έτος 3.Οι ποσότητες σε τόνους που καθορίζονται για το έτος 4 και το έτος 5 εφαρμόζονται από την 1η Ιουλίου 1994 έως τις 30 Ιουνίου 1995 και από την 1η Ιουλίου 1995 έως τις 30 Ιουνίου 1996, αντίστοιχα.»Άρθρο 51. Στην εισαγωγική παράγραφο του άρθρου 2 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 1 για τα υφαντουργικά προϊόντα και τα είδη ένδυσης της ενδιάμεσης συμφωνίας και του πρωτοκόλλου αριθ. 1 για τα υφαντουργικά προϊόντα και τα είδη ένδυσης της ευρωπαϊκής συμφωνίας, οι λέξεις «στην κατάργησή τους, έξι έτη μετά» αντικαθίστανται από τις λέξεις «στην κατάργησή της πέντε έτη μετά».2. Οι δύο τελευταίες περιπτώσεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 1 για τα υφαντουργικά προϊόντα και τα είδη ένδυσης της ενδιάμεσης συμφωνίας και του πρωτοκόλλου αριθ. 1 για τα υφαντουργικά προϊόντα και τα είδη ένδυσης της ευρωπαϊκής συμφωνίας αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:«- κατά την έναρξη του έκτου έτους, οι εναπομένοντες δασμοί καταργούνται.»Άρθρο 6Το άρθρο 2 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 2 για τα προϊόντα ΕΚΑΧ της ενδιάμεσης συμφωνίας και του πρωτοκόλλου αριθ. 2 για τα προϊόντα ΕΚΑΧ της ευρωπαϊκής συμφωνίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«2. Περαιτέρω μειώσεις στο 60, 40, 20 και 0 % του βασικού δασμού πραγματοποιούνται κατά την έναρξη του δεύτερου, τρίτου, τέταρτου και πέμπτου έτους, αντίστοιχα, μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας.»Άρθρο 7Το παρόν πρωτόκολλο αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ενδιάμεσης συμφωνίας και της ευρωπαϊκής συμφωνίας.Άρθρο 8Το παρόν πρωτόκολλο αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μηνός που ακολουθεί την ημερομηνία κατά την οποία τα μέρη κοινοποιούν αμοιβαία την ολοκλήρωση των διαδικασιών που απαιτούνται για το σκοπό αυτό. Το παρόν πρωτόκολλο εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 1993, εξαιρέσει του άρθρου 6.Άρθρο 9Το παρόν πρωτόκολλο συντάσσεται σε δύο αντίτυπα στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, και πολωνική γλώσσα και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά.En fe de lo cual, los plenipotenciarios abajo firmantes suscriben el presente Protocolo adicional.Til bekrζftelse heraf har undertegnede befuldmζgtigede underskrevet denne tillζgsprotokol.Zu Urkund dessen haben die unterzeichneten Bevollmδchtigten ihre Unterschriften unter dieses Zusatzprotokoll gesetzt.Εις πίστωση των ανωτέρω, οι υπογεγραμμένοι πληρεξούσιοι έθεσαν τις υπογραφές τους στο παρόν πρόσθετο πρωτόκολλο.In witness whereof the undersigned Plenipotentiaries have signed this Additional Protocol.En foi de quoi, les plιnipotentiaires soussignιs ont apposι leurs signatures au bas du prιsent protocole additionnel.In fede di che, i plenipotenziari sottoscritti hanno apposto le loro firme in calce al presente protocollo aggiuntivo.Ten blijke waarvan de ondergetekende gevolmachtigden hun handtekening onder dit Aanvullend Protocol hebben gesteld.Em fι de que, os plenipotenciαrios abaixo assinados apuseram as suas assinaturas no final do presente protocolo complementar.Na dowσd czego pelnomocnicy zlozyli swoje podpisy pod niniejszym Protokolem Dodatkowym.Hecho en Bruselas, el cinco de enero de mil novecientos noventa y cuatro.Udfζrdiget i Bruxelles den femte januar nitten hundrede og fireoghalvfems.Geschehen zu Brόssel am fόnften Januar neunzehnhundertvierundneunzig.Έγινε στις Βρυξέλλες, στις πέντε Ιανουαρίου χίλια εννιακόσια ενενήντα τέσσερα.Done at Brussels on the fifth day of January in the year one thousand nine hundred and ninety-four.Fait ΰ Bruxelles, le cinq janvier mil neuf cent quatre-vingt-quatorze.Fatto a Bruxelles, addμ cinque gennaio millenovecentonovantaquattro.Gedaan te Brussel, de vijfde januari negentienhonderd vierennegentig.Feito em Bruxelas, em cinco de Janeiro de mil novecentos e noventa e quatro.Sporz Nadzono w Brukseli dnia pi Natego stycznia roku tysi Nac dziewi Ne ́cset dziewi Ne ́cdziesi Natego czwartego.Πορ λα Ψομθνιδαδ Εθροπεα ζ λα Ψομθνιδαδ Εθροπεα δελ Ψαρβόν ζ δελ ΑψεροΦορ Δετ Εθροπζισκε Φζλλεσσκαβ ογ Δετ Εθροπζισκε Κθλ- ογ ΣτελφζλλεσσκαβΦθρ διε Εθροπ 7ισψηε Γεμεινσψηαφτ θνδ διε Εθροπ 7ισψηε Γεμεινσψηαφτ φθρ Κοηλε θνδ ΣταηλΓια την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και ΧάλυβαFor the European Community and the European Coal and Steel CommunityPour la Communautι europιenne et la Communautι europιenne du charbon et de l'acierPer la Comunitΰ europea e la Comunitΰ europea del carbone e dell'acciaioVoor de Europese Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Kolen en StaalPela Comunidade Europeia e pela Comunidade Europeia do Carvγo e do AηoZa Wspσlnote Europejska i Europejska Wspσlnote Wegla i StaliPor la Repϊblica de PoloniaFor Republikken PolenFόr die Republik PolenΓια τη Δημοκρατία της ΠολωνίαςFor the Republic of PolandPour la rιpublique de PolognePer la Repubblica di PoloniaVoor de Republiek PolenPela Repϊblica da PolσniaZa Rzeczpospolita Polska


text:
 9.1.2015
 IT
 Gazzetta ufficiale dell'Unione europea
 L 5/15
 REGOLAMENTO DI ESECUZIONE (UE) 2015/31 DELLA COMMISSIONE
 dell'8 gennaio 2015
 recante fissazione dei valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 LA COMMISSIONE EUROPEA,
 visto il trattato sul funzionamento dell'Unione europea,
 visto il Regolamento (UE) n. 1308/2013 del Parlamento europeo e del Consiglio, del 17 dicembre 2013, recante organizzazione comune dei mercati dei prodotti agricoli e che abroga i regolamenti (CEE) n. 922/72, (CEE) n. 234/79, (CE) n. 1037/2001 e (CE) n. 1234/2007 del Consiglio (1),
 visto il regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 della Commissione, del 7 giugno 2011, recante modalità di applicazione del regolamento (CE) n. 1234/2007 del Consiglio nei settori degli ortofrutticoli freschi e degli ortofrutticoli trasformati (2), in particolare l'articolo 136, paragrafo 1,
 considerando quanto segue:
 (1)
 Il regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 prevede, in applicazione dei risultati dei negoziati commerciali multilaterali dell'Uruguay round, i criteri per la fissazione da parte della Commissione dei valori forfettari all'importazione dai paesi terzi, per i prodotti e i periodi indicati nell'allegato XVI, parte A, del medesimo regolamento.
 (2)
 Il valore forfettario all'importazione è calcolato ciascun giorno feriale, in conformità dell'articolo 136, paragrafo 1, del regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011, tenendo conto di dati giornalieri variabili. Pertanto il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea,
 HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO:
 Articolo 1
 I valori forfettari all'importazione di cui all'articolo 136 del regolamento di esecuzione (UE) n. 543/2011 sono quelli fissati nell'allegato del presente regolamento.
 Articolo 2
 Il presente regolamento entra in vigore il giorno della pubblicazione nella Gazzetta ufficiale dell'Unione europea.
 Il presente regolamento è obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri.
 Fatto a Bruxelles, l'8 gennaio 2015
 Per la Commissione,
 a nome del presidente
 Jerzy PLEWA
 Direttore generale dell'Agricoltura e dello sviluppo rurale
 (1) GU L 347 del 20.12.2013, pag. 671.
 (2) GU L 157 del 15.6.2011, pag. 1.
 ALLEGATO
 Valori forfettari all'importazione ai fini della determinazione del prezzo di entrata di taluni ortofrutticoli
 (EUR/100 kg)
 Codice NC
 Codice dei paesi terzi (1)
 Valore forfettario all'importazione
 0702 00 00
 AL
 69,6
 EG
 163,7
 IL
 104,4
 MA
 92,3
 TN
 130,5
 TR
 111,3
 ZZ
 112,0
 0707 00 05
 TR
 165,8
 ZZ
 165,8
 0709 93 10
 MA
 115,7
 SN
 80,8
 TR
 160,3
 ZZ
 118,9
 0805 10 20
 EG
 41,2
 MA
 59,5
 TR
 64,2
 ZA
 37,5
 ZW
 32,9
 ZZ
 47,1
 0805 20 10
 MA
 75,0
 ZZ
 75,0
 0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90
 IL
 86,0
 JM
 105,8
 TR
 74,3
 ZZ
 88,7
 0805 50 10
 TR
 63,4
 ZZ
 63,4
 0808 10 80
 AR
 164,5
 BR
 65,7
 CL
 87,3
 MK
 39,8
 US
 145,0
 ZA
 147,0
 ZZ
 108,2
 0808 30 90
 US
 140,6
 ZZ
 140,6
 (1) Nomenclatura dei paesi stabilita dal Regolamento (UE) n. 1106/2012 della Commissione, del 27 novembre 2012, che attua il regolamento (CE) n. 471/2009 del Parlamento europeo e del Consiglio, relativo alle statistiche comunitarie del commercio estero con i paesi terzi, per quanto riguarda l'aggiornamento della nomenclatura dei paesi e territori (GU L 328 del 28.11.2012, pag. 7). Il codice «ZZ» corrisponde a «altre origini».


text:
Polttokennot ovat sähkökemiallisia laitteita, joihin syötetään reaktioaineita laitteen ulkopuolelta ja näin voidaan tuottaa sähköä pitkäaikaisesti. Ne korvaavat yleensä akkuja, joilla kaikki reaktioaineet ovat kotelon sisällä. Polttokennoa voidaan pitää myös sähkögeneraattorin korvaajana, mikäli polttoaineena käytetään primääriä polttoainetta. Lämpövoimakoneen maksimihyötysuhteen määräävä Carnot'n prosessi ei koske polttokennoa, joten sen sähköhyötysuhde on huomattavasti esimerkiksi dieselgeneraattoria korkeampi. Matalalämpöisten polttokennojen ongelmana on hapetusreaktioiden hitaus, mitä yritetään nopeuttaa katalyyteillä, kuten platinalla. Kallis platina pyritään vaihtamaan halvemmiksi nanomittakaavaisiksi katalyyteiksi. Korkealämpöiset polttokennot eivät välttämättä tarvitse katalyyttia tai niissä voidaan käyttää edullisia katalyyttejä, mutta termodynaaminen tehokkuus laskee lämpötilan noustessa.
 Historia
 Polttokennon toimintaperiaatteen keksi saksalainen Christian Friedrich Schönbein vuonna 1838, ja se julkaistiin ”Philosophical Magazine”-lehdessä vuonna 1839. Myös englantilainen Sir William Grove julkaisi vuonna 1839 ”Philosophical Magazine”-lehdessä polttokennon toimintaperiaatteen. Grove julkisti yksityiskohtaisen kuvauksen polttokennosta vuonna 1842, minkä vuoksi häntä pidetään modernin polttokennon isänä. Ensimmäisen käytännöllisen polttokennon rakensi insinööri Francis Thomas Bacon vuonna 1959. NASA käytti Apollo-kuulennoilla polttokennoja miehitetyissä avaruusaluksissa. Sen jälkeen polttokenno vaikutti poistuvan energiatuotannon teknologioista. Uusi nousu alkoi 1990-luvun jälkipuolella. 2000-luvulla näkemys on, että polttokennojen käyttömahdollisuudet ovat laajat - matkapuhelimista ja autoista aina sähkön ja lämmöntuottoon asuinrakennuksille tai esim. laivoille. Polttokennojen laajan käytön esteenä ovat niiden kehitys- ja tuotantokustannukset sekä polttokennoissa käytettävien polttoaineiden jakeluverkkojen puuttuminen.
 Erilaisia polttokennoja
 Polttokennot voidaan luokitella polttoaineen tai elektrolyytin mukaan. Polttokennot voivat toimia muun muassa vedyllä, ammoniakilla, hiilellä, hiilimonoksidilla, metanolilla, etanolilla, propaanilla, butaanilla, maakaasulla, dieselillä, alumiinilla, magnesiumilla ja sinkillä.
 Polttoaineena vety
 Vedyllä toimivista polttokennoista vapautuu sähköenergian lisäksi lämpöä ja puhdasta vettä. Koska vetyä ei esiinny maapallolla vapaana, se on aina irrotettava jostakin molekyylistä. Vety on sekundäärinen energian lähde.
 Vetyä on hankala varastoida, koska sen kiehumispiste on hyvin alhainen (-252,87 °C), eli sitä on käytännössä säilytettävä paineastiassa. Vety myös reagoi herkästi hapen ja halogeenien kanssa, ja esimerkiksi säiliöstään vuotanut vetykaasu voi räjähtää pienestäkin kipinästä.
 Polttoaineena hiilivety
 Hiilivedyistä vety saadaan erotettua reformoinnilla, jolloin sivutuotteena syntyvä hiilimonoksidi voi huonontaa matalalämpöisten polttokennojen platinakatalysaattorin toimintaa. Esimerkiksi kiinteäoksidipolttokenno käyttää myös hiilimonoksidia polttoaineenaan.
 Polttokennon ja sähkömoottorin yhdistelmällä saavutetaan ottomoottoria parempi hyötysuhde vaikka polttoaineen hiili jäisikin hyväksikäyttämättä. Vetypolttokennojen sähköinen hyötysuhde on yleensä noin 50 %, mutta kokonaishyötysuhde on nostettavissa yli 90 % mikäli polttokennon käytössä syntyvä lämpö hyödynnetään. Merkittävin ero perinteiseen akkuun on polttokennon helppo ja nopea lataus, sekä mahdollisesti pidempi toiminta-aika tasaisella virransyötöllä.
 Polttoaineena hiili
 Melko varhaisessa kehitysvaiheessa olevat hiilipolttokennot ovat primäärisiä energian tuottajia. Entropiamuutos hiilen ja hiilidioksidin välillä on vähäinen, joten periaatteessa lähes kaikki kennossa vapautuva energia voidaan muuntaa sähköksi. Käytännössä päästään vain 80 %:n hyötysuhteeseen ja hiilivedyillä yhteiskäytössä vetypolttokennon kanssa 70 %:n hyötysuhteeseen.
 Polttoaineena metalli
 Metalli-ilmapolttokennoissa hapettuvana materiaalina käytetään vaihdettavaa metallianodia, kuten sinkkiä.
 Elektrolyytin mukaan luokittelu
 Fosforihappopolttokenno PAFC (Phosphoric Acid Fuel Cell)
 Sulakarbonaattipolttokenno MCFC (Molten Carbonate Fuel Cell)
 Kiinteäoksidipolttokenno SOFC (Solid Oxid Fuel Cell)
 Alkalipolttokenno AFC (Alkaline Fuel Cell)
 Protoninvaihtopolttokenno PEMFC (Proton Exhange Membrane Fuel Cell tai Polymer Electrolyte Fuel Cell)
 Lisäksi on olemassa
 Biopolttokenno
 Mikrobiologinen polttokenno MFC (Microbial Fuel Cell)
 Reversiibelipolttokenno RFC (Reversible Fuel Cell)
 Sovelluksia
 Polttokennojen käyttö sähköntuottimina erilaisiin liikkuviin sovelluksiin on lisääntymässä niiden erittäin suuren energiatiheyden takia (450 Wh/kg - 700 Wh/kg), joka on jopa viisi kertaa enemmän kuin akkuteknologialla on saavutettavissa.
 Korkea hinta ja tarvittavan infrastruktuurin puute rajoittaa yleistymistä.
 On esitetty arvioita että 80-kW auton polttokennon kustannukset US 67 $/kW olisivat saavutettavissa 100 000 auton vuosittaisella valmistuksella.
 Katso myös
 Vetytalous
 Polttokennoauto
 Alkoholipolttokenno
 Lähteet
 Aiheesta muualla
 Mitä polttokennot ovat?
 Matias Halinen: Polttokennot, VTT, 2007 (pdf)
 Hydrocell, suomalainen alan yritys
 Fuel Cell Today, polttokennoihin erikoistunut englanninkielinen portaali
 Carbon Fuel Cells: An Ultra-Low Emission Technology for Power Generation
 Polttokennot
 Sähkötekniikka
 Seulonnan keskeiset artikkelit


jurisdiction: US

text:
This is the second appeal in this case. The first was from a decree awarding to Francis E. Mattingly, the appellee here and also in the former appeal, a fund of $1,136.09 in the hands of the Clerk of the Circuit Court for Howard County under a consent decree passed June 3rd, 1921, by which it was ordered that said sum "less costs of the case, shall be retained by the Clerk of this Court for a final determination of this cause as to the respective rights of J. Benjamin Mattingly and Francis E. Mattingly to the said sum."
 Subsequently, after hearing, the decree awarding this sum to appellee was passed, and, on appeal, was reversed, the report of the case appearing in 143 Md. 227.
 In that case it appeared that certain property near Laurel, in Howard County, belonging to J. Benjamin Mattingly, was sold under a mortgage and purchased by the assignees of the mortgage, and an option to purchase the property at the price paid by the assignees, together with certain interest charges, taxes, counsel fees and other expenses, was taken in the name of the said Francis E. Mattingly; and the question was whether he, in taking said option and in giving an option to the Brightwood Sanitarium Company, which subsequently purchased the property, was acting for himself or on behalf of his brother, Benjamin, and for his benefit.
 It was held that he was acting for Benjamin, and that consequently the profit, if any, accruing from the purchase and *Page 523
 sale of the property, belonged to William E. Mattingly, the appellant, as assignee of his brother, Benjamin, "subject to any money paid or advanced by Francis E. Mattingly, for authorized or needed expenses and advancements growing out of and immediately connected with the transaction, but not subject to compensation for services rendered by him, or for money owing to him by his brother, not growing out of and immediately connected with the transaction"; and the case was remanded in order that testimony might be taken, if desired, to establish such expenses and advancements. Testimony was accordingly taken and the learned trial court decreed:
 "that the following sums, amounting in the aggregate to eight hundred and ninety-one dollars and eighty-two cents ($891.82) are due the said Francis E. Mattingly `for authorized or needed expenses and advancements growing out of and immediately connected with the transaction,' namely:
 "(1) The sum of four hundred and seventy-four dollars and twenty-six cents ($474.26), with interest from December 2d 1920, and seven dollars and forty cents ($7.40) costs, due the said Francis E. Mattingly on a judgment entered against J. Benjamin Mattingly and Richard C. Webster in the Circuit Court for Charles County, on December 2d 1920, and duly offered in evidence in this case, and which judgment was entered on notes given by the said J. Benjamin Mattingly (with the said Richard C. Webster as an accommodation joint maker), for moneys paid and advanced by the said Francis E. Mattingly at the special instance and request of the said J. Benjamin Mattingly for interest on the judgment of the Charles County Bank of the Eastern Shore Trust Company, mentioned in the evidence in this case, and which last mentioned judgment was a lien on the property involved in said transaction.
 "(2) The sum of two hundred and fifty dollars ($250.00) for account of the counsel fees incurred by him to Messrs. Hamilton Hamilton, attorneys-at-law, Washington, D.C., for professional services rendered *Page 524
 by them in advising him, the said Francis E. Mattingly, in connection with said transaction, and defending the suit instituted by the said William E. Mattingly in the Supreme Court of the District of Columbia, sitting in equity, and mentioned in the evidence in this case.
 "(3) The sum of twenty-two dollars and seventy-five cents ($22.75) for premiums paid by him on the policies of insurance on the property involved in said transaction.
 "(4) The sum of thirty dollars ($30.00) for expenses incurred by the said Francis E. Mattingly in the several trips to La Plata, in connection with said transaction, as mentioned in the evidence.
 "(5) The sum of twenty dollars ($20.00) for expenses incurred by him in the several trips to Washington in connection with said transaction, as mentioned in the evidence.
 "And it is further adjudged, ordered and decreed, that the clerk of this court (1) pay to the said Francis E. Mattingly, out of the funds now in his custody to the credit of this cause, the sum of eight hundred and ninety-one dollars and eighty-two cents ($891.82) due him as aforesaid, (2) that he then deduct from said fund the costs of this proceeding (except the cost of taking the testimony taken prior to the decree of November 3rd, 1922, and the costs in the Court of Appeals), and (3) that he then pay the balance of said fund (including the sum of one hundred and ninety-four dollars and thirty-two cents ($194.32) paid into this court by W. Mitchell Digges, Esq., pursuant to the order passed on the 11th day of May, 1923), to the said William E. Mattingly.
 "And it is further adjudged, ordered and decreed, that the said Francis E. Mattingly pay the costs of taking the testimony taken prior to the decree of November 3rd, 1922."
 From that decree this appeal was taken.
 The evidence in the record fairly supports the finding of the Chancellor, after a very patient hearing, except as to *Page 525
 counsel fees to Messrs. Hamilton Hamilton. We do not think they come within the principle of the submission in the ruling on the former appeal. This Court said as to them, referring to the record as it then stood, that it was not shown they were charged "in connection with the transaction wherein he was acting for his brother, J. Benjamin Mattingly"; and referred to the testimony of Benjamin that the attorneys named represented Francis.
 And the subsequent testimony shows that these attorneys were employed by Francis to protect his interest in a suit brought by William E. Mattingly to restrain the Brightwood Sanitarium Company from making payments to Francis under the option, after Francis had declined to grant Benjamin's request that he sign a paper showing that he was acting for Benjamin, the assignor of William; and it also shows that Francis' claim was that he took the option in his own behalf. His interest, therefore, was antagonistic to the position of Benjamin, which was upheld by this Court.
 The decree will therefore be reversed as to the allowance of the fee and affirmed as to all the other findings.
 Decree affirmed in part and reversed in part, and caseremanded that a decree may be passed in accordance with theaforegoing opinion; costs of this appeal to be paid by theparties one-half each; other costs to be paid as directed in thedecree appealed from. *Page 526


text:
 8.9.2007
 PL
 Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
 C 211/27
 Odwołanie od postanowienia Sądu Pierwszej Instancji (druga izba w powiększonym składzie) wydanego w dniu 23 kwietnia 2007 r. w sprawie T-30/03 Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, wniesione w dniu 11 lipca 2007 r. przez 3F, dawniej Specialarbejderforbundet i Danmark (SID)
 (Sprawa C-319/07 P)
 (2007/C 211/49)
 Język postępowania: angielski
 Strony
 Wnoszący odwołanie: 3F, dawniej Specialarbejderforbundet i Danmark (SID) (przedstawiciele: A. Bentley, barrister oraz adwokat A. Worsøe)
 Druga strona postępowania: Komisja Wspólnot Europejskich, Królestwo Danii, Królestwo Norwegii
 Żądania wnoszącego odwołanie
 Wnoszący odwołanie wnosi do Trybunału o:
 —
 uchylenie postanowienia Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 kwietnia 2007 r. w sprawie T-30/03 Specialarbejderforbundet i Danmark przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich;
 —
 uznanie skargi wniesionej w sprawie T-30/03 za dopuszczalną;
 —
 w każdym razie, obciążenie Komisji kosztami poniesionymi przez wnoszącego odwołanie w związku z niniejszym postępowaniem.
 Zarzuty i główne argumenty
 Wnoszący odwołanie stwierdza, że kwestionowane postanowienie powinno zostać uchylone z następujących powodów:
 1.
 Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, powołując się na wyrok w sprawie C-67/96 Albany w celu stwierdzenia, że wnoszący odwołanie nie mógł opierać się na swojej pozycji konkurencyjnej przy negocjowaniu porozumień zbiorowych w celu ustalenia, że sprawa ta dotyczyła go indywidualnie.
 2.
 Sąd Pierwszej Instancji naruszył prawo, stwierdzając, że wnoszący odwołanie nie mógł powoływać się na aspekty społeczne w celu wykazania, że sprawa ta dotyczyła go indywidualnie.
 3.
 Sąd Pierwszej Instancji niewłaściwie zastosował orzecznictwo w sprawach Plaumann oraz ARE, stwierdzając, że sprawa nie może dotyczyć indywidualnie wnoszącego odwołanie jedynie z powodu tego, że sporna pomoc przekazywana jest beneficjentom poprzez obniżenie żądań płacowych marynarzy korzystających ze zwolnienia od podatku dochodowego.
 4.
 Sąd Pierwszej Instancji niewłaściwie zastosował także orzecznictwo w sprawach Van der Kooy i CIRFS, stwierdzając, że przepisy podatkowe nie miały wpływu na własne interesy wnoszącego odwołanie jako negocjatora.


text:
For Love of Gold é um filme policial em curta-metragem norte-americano de 1908. Foi escrito e dirigido por D. W. Griffith.
 Elenco
 Harry Solter
 George Gebhardt
 Charles Gorman
 Charles Inslee
 Ligações externas
 Filmes dos Estados Unidos de 1908
 Filmes policiais dos Estados Unidos
 Filmes dirigidos por D. W. Griffith
 Curtas-metragens dos Estados Unidos
 Filmes mudos dos Estados Unidos
 Filmes em preto e branco
 Curtas-metragens em língua inglesa
 Filmes baseados em obras de Jack London