Dat Govert Derix met Sterrenmoord een boek geschreven heeft die de meningen doet uiteenlopen staat vast. Volgens sommigen is het een echt meesterwerk, anderen vinden er totaal niets aan. En helaas behoor ik tot deze tweede groep.

Het uitgangspunt is nochtans veelbelovend: op een dag is plots de hele sterrenwereld verdwenen. Aan astronomer royale Barnaby Emperor de moeilijke taak om dit verschijnsel te verklaren.

Maar het gaat al snel de verkeerde kant op: de opsomming van de verschillende landen waar het fenomeen zich voor doet en de reacties hierop gaan vervelen. En wat volgt is om helemaal moedeloos te worden: naakte boswandelingen, een onverwerkte liefdesbreuk, zelf- en gewone moorden, kopieën van de aanslagen van 9/11 en de kruisiging van Jezus. En om het helemaal te gek te maken: een superheld die na een enorme ravage gaat douchen en het stof uit zijn kleren klopt.

Het lijkt erop dat Derix gewoon zelf het spoor bijster is geraakt tijdens het schrijven dit boek. Ook al is het vrij vlot geschreven, er gebeuren gewoon teveel (absurde) zaken om echt in het verhaal te kunnen komen. Personages en gebeurtenissen worden ook vaak onvoldoende uitgewerkt.

Gevolg: het was een hele klus om dit boek tot de laatste pagina te lezen en de opluchting bij het bereiken van het laatste woord enorm groot. Niet voor herhaling vatbaar.