Ik zag dit boek al voorbij komen op verschillende blogs, waar het vooral werd aangeraden. Het zou een spannende thriller zijn. Iets wat ik niet direct zou zeggen als ik af ga op de kaft, ondanks dat er 'literaire thriller' op de kaft staat. En ja, ik ben bekend met de uitdrukking 'Don't judge a book...'. Maar toch leek het mij niet zo'n spannend boek.

Tot dat ik al die enthousiaste reacties las. Dat wekte toch mijn nieuwsgierigheid. Op een van de afgelopen zonnige dagen begon ik met lezen, om het boek vervolgens niet meer weg te leggen. Ik heb het in een keer uitgelezen. Het is inderdaad een spannend boek.

Het zijn twee totaal verschillende verhalen. Ik vond het historische gedeelte het interessantste om te lezen. Het is ook deels gebaseerd op waargebeurde feiten. Hierdoor kom je ook nog wat te weten van de Nederlandse geschiedenis. Uiteindelijk komen beide verhalen weer samen tot een erg spannende ontknoping. Vanaf de eerste bladzijde is het spannend, het is lastig om het boek weg te leggen. Omdat de verschillende verhalen elkaar afwisselen blijft die spanning erin zitten. Je wilt door blijven lezen, totdat je weet wat er met Marrit gebeurt of andersom met de jonge vrouw op de Batavia.

Vanwege de kaft had ik het boek eigenlijk niet direct meegenomen. Maar ik ben blij dat ik die welbekende uitdrukking toch even aan de kant heb gezet. Als ik nog zo'n boek tegenkom met een saaie kaft, ga ik gewoon een poging wagen. En wie weet misschien is dat boek net zo goed als dit.