Stond al heel lang op mijn plank.... nu behoefte aan een verzetje dus dit boekje erbij gepakt. En het stelt niet teleur.

Razendknappe mix van kantoorcliche's en surrealistische elementen (een cavia als hoofdpersoon - 'Ja een trenchcoat, ook al heb ik geen taille'.) Cornelisse gebruikt geen woord teveel en zet toch een heel sterke sfeer neer. De hoofdstukjes hebben de 'pun power' van losse sketches op zich maar vormen toch een bont vervolgverhaal van de belevenissen op de Communicatie afdeling. Cavia's gevoelens van plaatsvervangende schaamte en verwarring zijn herkenbaar, ook voor niet-knaagdieren.

Het LIJKT heel simpel om zo'n boekje te schrijven, maar dat is het niet. En die sfeer wekken, dat vind ik knap gedaan van Paulien. Graag meer fictie van haar hand!