Nel, moeder van een tiener, wordt in een poel onderaan een klif gevonden. Zelfmoord, net zoals een aantal maanden ervoor een jong meisje Katie en zoals nog anderen van het dorpje. blijkbaar werden er vroeger ook heksen te water gelaten om te testen of ze wel een heks waren. We weten allemaal hoe dat afliep.
Er volgt een zoektocht naar het waarom, maar er worden nogal wat leugens verteld door de vele personages die dit boek rijk is.

Zoals één zwaluw de lente niet maakt, zo maken veel personages nog geen goed verhaal.
Zowat om de drie pagina's wissel je van perspectief, zit je in het hoofd van iemand anders en het wisselt niet tussen enkele, maar veel personages. Ik was halfweg en ik wist nog altijd niet wie wie was en als er dan nog personages tussen zitten zoals Julia die Jules wordt genoemd, wordt het er ook nog eens moeilijker op.
Het was niet spannend, het was een misser en ik heb nog getwijfeld of twee sterren toch niet te veel zou zijn.
Nadat ik Het meisje in de trein ook al niet zo geweldig vond, hoopte ik dat de schrijfster gegroeid zou zijn, maar helaas, dit was zowaar nog slechter. Ik wilde halfweg stoppen, maar ik ben altijd zo naief om te denken dat het nog wel beter wordt. NIet dus.