Als er bij termen als sissone, rond de jambe, pas ballonné, en tours chaînés vooral grote vraagtekens in jouw hoofd ontstaan (en je het ook niet ziet zitten om tijdens het lezen een zoekmachine bij de hand te houden), dan is dit boek waarschijnlijk niet voor je weggelegd. Balletterminologie speelt namelijk een grote rol in Dans van Vlammen.
Vanessa en Justin zijn uitgekozen om auditie te doen voor het Royal Court Ballet in Engeland. Alle dansers dromen hiervan, maar slechts twee dansers van de New York Ballet Academy mogen gaan. Maar Vanessa en Justin hebben andere motieven om naar London te gaan dan alleen de competitie: ze moeten de Lyrische Elite helpen door het Royal Court Ballet te infiltreren. Ook haar zoektocht naar Margaret brengt Vanessa naar de stad. Maar de duistere krachten lijken hun te volgen, en ze zullen weer moeten dansen voor hun leven.
Dans van Vlammen is het tweede deel in de ‘Dans van Schaduwen’-trilogie van Yelena Black. In de serie combineert de schrijfster haar liefde voor dansen met het paranormale. Helaas vertoont dit tweede deel veel van dezelfde gebreken die in het eerste boek ook voorkwamen.
Net als in het eerste deel zijn er problemen met de geloofwaardigheid. Niet alleen met wat betreft het oproepen van demonen en het krijgen van magische krachten door dans, maar vooral door gewone zaken die niet realistisch zijn. De vijftienjarige Margaret kan zonder problemen met twee jongens, die slechts een paar jaar ouder zijn, de halve wereld rondreizen. Daarnaast blijft ze als talentvolle danseres actief in de danswereld, zonder dat iemand hier ooit vragen bij stelt. Het lijkt om een wereld te gaan zonder politie, wetten of regels. Moorden en verdwijningen worden niet onderzocht. Gezochte tieners kunnen zonder problemen de wereld rondreizen en appartementen huren. En even makkelijk kunnen meerdere personages een andere identiteit aannemen.
Ook de opbouw van het boek lijkt veel op die van Dans van Schaduwen. Het verhaal komt traag op gang en alle actie en plotwendingen bevinden zich pas in het laatste gedeelte van het boek. Het eerste deel bestaat vooral uit audities en er gebeurt vrij weinig. Er zitten fragmenten in die overbodig lijken, zoals de mailwisseling tussen Vanessa en haar vrienden in New York. Dit is de enige keer dat zij in het boek voorkomen, het voegt niets toe aan de plot en zorgt vooral voor verwarring.
Om het begin van het boek interessanter te maken, zijn er dagboekfragmenten van Margaret toegevoegd. Dit werkt erg goed, de lezer komt er aan de hand van deze fragmenten achter hoe zij uit New York gevlucht is en uiteindelijk in London terecht kwam. Het is een prettige toevoeging vanwege het langzame tempo in het begin. Het nadeel is dat hierdoor weer een ander probleem uit het eerste boek herhaald wordt: de lezer weet namelijk weer meer dan de personages. Dit keer niet door de proloog, maar door Margaret. Dit kan frustrerend zijn, omdat de lezer al precies weet wat er met Margaret gebeurd is en ook al bepaalde plottwists doorheeft voordat deze plaatsvinden in de verhaallijn van Vanessa.
Dit tweede deel van de serie herhaalt veel van de grootste problemen uit het eerste boek. Door de gaten in de plot, verwarrende fragmenten en terminologie en de grotere voorkennis van de lezer verliest het boek veel van de spanning en mysterie, en wordt in plaats daarvan verwarrend en een strijd om doorheen te komen.