Met Ideale ouders heeft Alex van Galen een wel zeer precair onderwerp vastgepakt. Het niet vrijwillig afstand doen door jonge moeders van hun kind. Met een goede benadering van het leed en zelfverwijt waar de vrouwen op latere leeftijd steevast erg veel last van krijgen.

De jonge Fabienne ondergaat dit lot op 17-jarige leeftijd gelaten omdat ze geen idee heeft hoe de wereld er voor haar uit gaat zien. En haar zoontje komt bij goede pleegouders terecht, wordt haar voorgehouden. Fabienne gaat een carrière als filmacteur tegemoet en na 15 jaar wordt ze geconfronteerd met haar zoon. Het aan haar vertelde verhaal dat hij overleden zou zijn klopt dus niet..

Fabienne besluit om haar zoon weer voor zich terug te gaan winnen en kan daar maar wat graag hulp van anderen bij gebruiken. Zelfs van de vermeende biologische vader die plotseling ook weer terugkeert naar zijn geboortestreek.

Ideale ouders is een ijzingwekkende thriller die aan het begin nog aan een roman doet denken. Maar dat is om het juiste inlevingsvermogen van de moeder te ontwikkelen, wat wonderwel is gelukt door Alex van Galen. Alleen verloopt het traject van Fabienne niet zoals ze zich had voorgesteld en het wordt letterlijk en figuurlijk vechten voor het leven van haar zoon en zichzelf! Naar het einde toe komt de verhaallijn in een machtige strijd terecht waarin het lot van ieder nog niet helemaal zeker is. Dat wordt het pas als de auteur de laatste woorden aan het papier heeft toevertrouwd. Zo hoort het ook, spanning tot aan de laatste pagina.
Ideale ouders is een verhaal dat tot nadenken stemt!