Een man wil er een eind aan maken - hij is om zijn eerlijkheid ontslagen. Hoever moet je eigenlijk gaan met die eerlijkheid? Is het legitiem om te liegen om de waarheid boven tafel te krijgen? Ziedaar de onderliggende morele kwesties die briljant door Christie aan de orde worden gesteld in wat een beetje moeizaam begint als een discussie tussen een stel oude rechters over toeval, het lot en hoe gebeurtenissen van jaren het tot een moord kunnen leiden. (Vandaar de oneindig veel betere titel in het Engels: towards zero - op weg naar het uur U, zeg maar). Er is een whodunit, er is romantiek, er zijn interessante karakters - en de scherpzinnige inspecteur Battle natuurlijk. Genieten van begin tot eind inderdaad, zoals Elinevandm al schreef.
En zoals in meer Christieromans, gescheiden ex-partners lijken elkaar naar het leven te staan. Haar flamboyante echtgenoot die de rouwende Agatha meedeelt dat hij wil scheiden, kort na het overlijden van haar moeder - het kan de bitterheid verklaren die ook deze roman kenmerkt.
Spannend. Tijdloos. Verrassend. Stemt tot nadenken. Filosofisch en tóch aards.