Aanvankelijk overwoog ik om dit boek 1 ster toe te kennen: laat maar zitten, want zon verhaal waarbij je je voortdurend moet afvragen wat er in de werkelijkheid is gebeurd en wat in de verbeelding, dat hoeft niet van mij. Bovendien is het einde erg dramatisch en nogal gezocht.
Maar 1 ster is toch net iets te weinig om recht te doen aan de rake observaties waar Pyper regelmatig mee op de proppen komt. Vooral zijn beschrijvingen van het journalistieke wereldje en van zijn medecursisten mogen er zijn. En de relatie tussen hoofdpersoon Rush en zijn zoontje is natuurlijk hartverscheurend. Toch maar 2 sterren dus, en het kunnen er gemakkelijk meer zijn voor deze schrijver als hij de gebeurtenissen wat minder absurd en vergezocht maakt.