Je zou het aan de naam niet zeggen, maar Theodor Kallifatides is een Zweedse schrijver Weliswaar is hij niet van Scandinavische komaf maar hij woont al wel 40 jaar in Zweden. Hoofdpersoon in zijn boeken is politie-inspecteur Kristine Vendel. Deze keer wordt ze belast met het onderzoek naar een neergestort vliegtuigje. Aan boord waren vijf welgestelde Europeanen en een jongetje van Aziatisch afkomst. Zijn lichaam is bedekt met littekens die ontstoken zijn. Enige tijd later worden nog twee verminkte lichamen van donkere jongens gevonden.

De zesde passagier begint goed. Al snel wordt duidelijk dat Theodor Kallifatides mooi en goed kan schrijven. Een aantal passages met fraai getroffen woorden en interessante uitspraken komt voorbij. Kristine Vendel is een innemende hoofdpersoon bij wie niet alles van een leien dakje gaat. In haar arbeidzame leven trekt ze zich het lot aan van de donkere vermoorde jongens. Dit neemt niet iedereen haar in dank af en bedreigingen zijn het gevolg. Kristine heeft een filosofische inslag en dat wordt door de verteltrant van de schrijver onderstreept. In haar privé-leven maakt ze zich zorgen over haar vader en de liefde die maar niet opnieuw voorbij wil komen.

Kallifatides heeft bepaalde misstanden aan de kaak willen stellen en dat is hem gelukt. Wat hem niet gelukt is, is het schrijven van een spannende misdaadroman. Het verhaal kabbelt teveel voort en tevergeefs wacht je als lezer op een tempoversnelling, een cliff-hanger, een onverwachte wending of andere ingrepen die spanning kunnen verhogen. Helaas komen ze slechts zelden voorbij. Ook gaan de zijkarakters te weinig leven. Al met al een redelijke misdaadroman die het meer moet hebben van goed geschreven teksten dan van een spannend verloop.