Zuur begint met het feit dat de dochter van plastisch chirurg Daphne den Hertog , Cara, op een feest wordt aangevallen met een bijtend zwavelzuur. Haar gezicht en hals worden voor het leven verminkt. Dit trekt een zware wissel op de psyche van Cara en daarom wordt psychologe Kathleen Verlinden gevraagd om Cara te begeleiden in haar herstel. Ondertussen worstelt Kathleen zelf ook met haar verleden en neemt een aantal drastische beslissingen..

Het boek start met een hele sterke proloog. Hiermee wordt Zuur direct op scherp gezet, de lezer heeft direct meer informatie als de personen in het verhaal. Deze leven nog in grote verwarring. Dit is heel sterk en geeft het boek zeer zeker extra spanning.

Anja Feliers heeft een vlotte pen en zet de personages heel sterk en beeldend neer. De worsteling van Cara met haar emoties, maakt dat je als lezer een arm om haar heen zou willen slaan. Wat heeft het meisje het zwaar met haar verminkte lichaam, maar ook met haar moeder.

De karakter van Daphne is sterk en tegelijkertijd tenenkrommend, je zou haar eens goed door de war willen schudden en haar vertellen wat echt belangrijk is in het leven. Anja Feliers is erin geslaagd een controversieel karakter neer te zetten, welke van de bladzijden spat..

In Zuur is er meer ruimte voor Kathleen persoonlijk, als in eerdere boeken. Anja Feliers vertelt ook dat ze vond dat dit nodig was en dit is zeker waar. Na een bijrol in eerdere boeken, krijgt Kathleen een menselijkere kant met de worsteling met haar verleden. Niet langer is zij de "perfecte" psychologe, welke voor alles een oplossing lijkt te hebben. De cliffhanger op de laatste bladzijden van Zuur maakt dat je verplicht wordt het volgende boek van Anja Feliers te gaan lezen.