Slaap met me kan in mijn ogen geen thriller genoemd worden. Het is een verhaal over een stelletje waarbij de vrouw zwanger raakt en de man niet goed weet hiermee om te gaan.
Tijdens een etentje voor Kerstmis komen ze Sylvie, een grijs muisje, tegen. Binnen de kortste keren raakt de man in de ban van Sylvie. Hoe dit ineens komt wordt niet duidelijk. Het verhaal blijft zeggen dat Sylvie een grijs muisje is en de reden van de man om zo aangetrokken te worden door Sylvie is dan ook voor de lezer een grote vraag.
Om het nog onwaarschijnlijk te maken blijkt uiteindelijk bijna ieder belangrijk personage in het boek door Sylvie is zijn macht te zijn
genomen.

Tijdens dit gebeuren is er totaal geen spanning. Het gebeurt gewoon en het waarom is totaal niet duidelijk. Het verhaal is vreselijk langdradig. Overal wordt lang over uitgewijd, maar wederom is het waarom niet duidelijk.
Ook gebruikt Jaonna Briscoe zeer niet-gepaste 'dure' taal. Veel te lange en ingewikelde zinnen, die qua waarde totaal niets toevoegen aan de inhoud van het verhaal en het verhaal vaak zelfs nog ingewikkelder en onlogischer maken.

Toen ik, nadat ik me door het boek heen had gesleept eindelijk bij het plot kwam, viel deze ook nog eens zwaar tegen. Ik had verwacht dat er dan in ieder geval een spannend, onverwacht plot zou komen, maar helaas....het verhaal eindigt net zo onverwacht en onlogisch als de rest van het boek.

Voor mij was Slaap met me een enorme tegenvaller. Toen ik eraan begon had ik verwacht een spannende, erotische thriller in handen te hebben, maar niets van dit alles bleek ook maar in de buurt te komen.