Ted Dekker is een Amerikaanse bestsellerauteur met een Nederlandse vader. Na solo meer dan twintig thrillers geschreven te hebben tekent hij samen met Erin Healy (een van zijn medewerkers) voor het boek Kus.
Het verhaal speelt in Austin, Texas. Shauna Mc Allister komt bij uit een coma en kan zich van de afgelopen maanden niets meer herinneren. En dat is maar beter ook beweren de artsen. Shauna blijkt zes weken eerder onder invloed van drugs een auto-ongeluk veroorzaakt te hebben waarbij haar geliefde broertje en medepassagier Rudy in een rolstoel is beland en een soort plant is geworden. Stiefmoeder Patrice overlaadt Shauna met verwijten. Tussen de twee vrouwen zal het nooit goed komen. Het ongeluk is ook niet bevorderlijk voor Shaunas verhouding met haar vader Landon, eigenaar van een groot farmaceutisch bedrijf en kandidaat voor het Amerikaanse presidentschap. Hij keert zich van haar af. Gelukkig is daar nog Wayne, die haar vriendje blijkt te zijn, en oom Trent, die een hoge functie in Landons bedrijf heeft en zijn sympathie voor de dochter niet onder stoelen of banken steekt.
In Kus probeert Shauna de legpuzzel van het verleden op te lossen en haar onschuld te bewijzen. Daarbij is niets wat het lijkt. Vrienden zijn geen vrienden, er blijkt nog een derde passagier in de auto te hebben gezeten, of misschien toch niet, en er is een journalist met een meer dan gebruikelijke belangstelling voor het geld waarmee Landons presidentscampagne wordt gefinancierd. Het verhaal van Kus is warrig en wordt nog warriger verteld doordat 90% van het boek vanuit Shaunas perspectief wordt beschreven. Waarschijnlijk hebben Dekker & Healy rekening willen houden met de mentale staat van hun hoofdpersonage na zes weken coma, maar voor de lezer levert dat een suffe, lege Shauna op waar je je vooral aan ergert. Daarnaast blijkt ze ook nog een paranormale gave te hebben door herinneringen van anderen te kunnen stelen waardoor ze de gaten in haar eigen geheugen opvult. Persoonlijk ben ik niet zo gecharmeerd van dit soort fantastische trucs, maar als een boek spannend en vlot is, ben je geneigd de auteurs alles te vergeven. Helaas is Kus niet spannend en ook niet vlot. Het is een chaotisch verhaal, de personages zijn niet meer dan schematisch, de dialogen zijn weinig sprankelend en ik heb zelden een boek gelezen waarin een hoofdpersoon zichzelf zoveel vragen stelt. Pas aan het eind, wanneer het vertelperspectief verandert om alle losse eindjes aan elkaar te knopen, krijgt het boek de nodige vaart.
Waarom Ted Dekker zijn goede naam aan Kus heeft verbonden is mij een raadsel. Misschien heeft hij zo Erin Healy het duwtje in de rug gegeven zodat ze haar eerste boek kon publiceren. Misschien is het daadwerkelijk een samenwerking tussen beiden geweest. In dat laatste geval hoop ik dat het bij één boek blijft.