Ik pak het boek op en het heeft een griezelige uitstraling een omslag waar je totaal geen idee bij kan krijgen, wat is de bedoeling waarom die breuk? Wat heeft het te betekenen? “Je leven bleek een leugen. De waarheid Dodelijk”
Nadat Lydia met Doodstil haar thriller debuut maakte, komt ze terug met Het Vervloekte Huis. Doodstil las ik ook en daar was ik opbouwend kritisch op, en ik mag dit nieuwe boek ook lezen . ik voel me vereerd dat ik één van de vooruit-lezers mag zijn.
“Hij was mijn man, siste ik hem toe. Ik probeer te begrijpen wat er aan de hand is. En waarom hij geheimen had. Waarom iedereen hier zo geheimzinnig doet”
Dat ik gelijk gepakt ben, van Doodstil had ik al genoten van de schrijfstijl van Lydia, maar wat geniet ik van dit boek. Het is gelijk pakkend vanaf het begin, want waarom heeft Steven de man van Mikayla het huis in Rocky Roads verzwegen voor zijn gezin? Wat is het geheim? Het maakt me ontzettend nieuwsgierig, en al die bewoners van Rocky Roads weten er meer van .. En waarom heeft hij in hemelsnaam zelfmoord gepleegd wat is de waarheid, mijn nieuwsgierigheid is gewekt en ik zit midden in het verhaal. Als ik denk dat er al genoeg spanning is in het Vervloekte huis geeft Lydia een draai aan het verhaal waardoor de spanning alleen maar oploopt. Op sommige momenten gaan de haren op mijn armen overeind staan bij verschillende personages, en heb ik tijdens het lezen echt geen idee wie wel te vertrouwen is of wie juist niet .
“Ik weet niet of je de waarheid wilt weten”
Het verhaal is pakkend dat hebben jullie inmiddels wel door, maar de personages zijn zo beschreven dat je van verschillende personages de kriebels krijgt. Vanaf het begin heb ik respect voor de kracht van Mikayla, ik had allang al mijn biezen gepakt en terug gegaan naar de beschaafde wereld. Maar wie is te vertrouwen, de arme Donald die niet helemaal 100% wordt beschreven en door iedereen de schuld in de schoenen geschoven krijgt? Die denk ik wel maar de rest vertrouw ik voor geen meter. En als je je zo kan vereenzelvigen met een boek dan is de schrijfster goed bezig geweest!! Had ik bij Doodstil nog een aantal opmerkingen. Lieve Lydia, bij Het vervloekte Huis heb je je zelf overtroffen. Mijn complimenten.
Rocky Roads is niet mijn vakantiebestemming voor 2016 dat is één ding wat zeker is. Lydia heeft het zo beschreven at volgens mij niemand daar naar toe wilt gaan. Het thema van het boek is in mijn ogen echt wel kracht en waarheid, Mikayla doet er alles aan om achter de waarheid te komen en al word ze meerdere malen op verschillende manieren gewaarschuwd ze gaat door vastberaden om de waarheid te achterhalen. Ook haar vertrouwen wordt op de proef gesteld, ze weet niet meer wie ze kan vertrouwen. Dit thema, de hele setting en de heerlijk beschreven personages maken dat ik vanaf bladzijde één tot het laatste woord geboeid ben, gevangen in de woorden van Lydia van Houten. Had ik bij Doodstil nog opmerkingen bij Het Vervloekte Huis hou ik me stil en geniet ik alleen maar.
Dat het verhaal meerdere malen een wending neemt, waarmee Lydia me echt op het verkeerde been zet. En dat ik sommige echt niet aanzag komen je het hebt weleens bij een boek “oh, zo zou het wel gaan” maar in dit geval had was ik volkomen verrast, en het maakte dat ik de laatste twintig bladzijde op het puntje van de bank zat maar ook baalde dat het boek bijna uit was.
Gelukkig is Lydia al bezig met een nieuwe boek, en ook deze zal ik heel graag lezen.
Het Vervloekt Huis is de 5***** sterren dik waard, door de personages, de wendingen, de spanning en het onderliggende psychologische gedeelte wie kun je vertrouwen en wie niet!!! Kortom een echte MUSTREAD.
Lieve Leesgroet Moon