Vrouwe Middernacht gaat over Emma Carstairs, haar ouders zijn 5 jaar geleden vermoord. Door wie is nog niet bekend en Emma is vastberaden te achterhalen wie de dader was.
Emma is een schaduwjager, een Nephilim en jaagt op demonen.
In haar zoektocht krijgt zij hulp van Julian, haar paratabai, zijn familie en haar vriendin Cristina.
De band tussen twee paratabai is een hechte bijzondere band en die band versterkt de runen die men op elkaars lichaam schrijft. Echt liefde, hartstochtelijke liefde is verboden tussen paratabaiwaarom is niet duidelijk, maar “ De wet is de wet, en de wet is hard.”
De Blackthorn-familie bestaat uit Julian met zijn broertjes en zusjes en hun oom. Julian heeft de vaderrol op zich genomen en die valt hem soms zwaar.

Dan stuit Emma op bizarre moorden. De overschotten vertonen symbolen die ook op haar vermoorde ouders stonden, het maakt haar vastbesloten de moordenaar te ontmaskeren.
Ondertussen mengen de Elfen zich ook in het onderzoek en brengen zij Mark terug, de broer van Julian, die jaren geleden met de Elfen mee moest.
Het leven bij de Elfen heeft Mark veranderd. Past hij nog wel in het Blackthorn gezin?

De moorden gaan door en het wordt duidelijk dat het om een demonisch complot gaat. Langzaam maar zeker sluit het net zich en komen de schaduwjagers achter de waarheid, dan wordt ook duidelijk wie Vrouwe Middernacht is en vindt er een verbijsterende ontmaskering plaats.
Emma en Julian worstelen met hun gevoelens voor elkaar. Waar houdt de ene vorm van liefde op en waar begint de andere?

Van sommige boeken word ik zo gelukkig en dit is er 1 van.
Alleen de cover al is het waard om het boek in handen te nemen, die is namelijk prachtig.
Cassandra Clare heeft een manier van schrijven die je direct gevangen houdt in het verhaal. Je wordt meegesleurd door haar vloeiende manier van schrijven en de prachtige poëtische manier waarin zij dingen omschrijft.
“ Ze keek naar haar vingers; om de een of andere reden waren ze verstrengeld, alsof ze zo een kooi vormden die haar gevoelens binnen kon houden.”
“ Het is niet allemaal een kleur, je haar. Hey is niet alleen maar goud; het is amber en taan en karamel en tarwe en honing”

Het is een snel verhaal en zit vol actie, niet alleen qua gevechten, maar ook met onderzoeken en normale alledaagse dingen. Het verhaal staat niet stil, kabbelt niet rustig voort.
Zaak is om je mee te laten nemen en erin te duiken. Ik had geen andere keuze.
Het verhaal is niet alleen vanuit het perspectief van Emma geschreven, maar ook van Julian, Cristina en Mark, ook dit zorgt voor het vlotte, soepel lopende verhaal.
Vrouwe Middernacht is echt een YA-boek, er is rekening is gehouden met de zinsopbouw en lengte van zinnen. Het is wellicht wat minder complex dan volwassenen fantasy, maar dat neemt niet weg dat volwassenen hier ook van kunnen en zullen smullen.
Alhoewel het een dik boek is, 700 blz, voelde dat absoluut niet zo. Het had van mij nog veel langer mogen zijn.
De personages zijn zo goed beschreven dat je ze voor je ziet. Zo is 1 van de broertjes, Ty, echt fantastisch beschreven, de jongen heeft autistische kenmerken die precies zo zijn zoals bij mijn zoon, ik sloot Ty dan ook gelijk in mijn hart. Hij was zo herkenbaar, zo tastbaar.
De zinderende, snijdende spanning tussen Emma en Julian is te voelen en als lezer wil je niets liever dan dat alles goed komt voor deze twee.

Diverse thema’s komen aan bod ; Liefde, verantwoordelijkheidsgevoel, schuldgevoel, beschermingsdrang, opoffering, bedrog.
Kan liefde alles overwinnen? Is liefde genoeg? Het einde smaakt wrang. Ik als lezer wilde niet dat het zo zou eindigen en ik kan niet wachten totdat het vervolg verschijnt.
“ Er was hier iets gaande, iets wat tentakels uitstak naar de Benedenwereld en klauwde aan de wortels van alles wat ze kenden”