Tja en dan lees je een bundel gedichten waar er slechts een is die mij een beetje raakt. En een constatering dat ik niet van gedichten houd waar naar mijn gevoel zomaar wat woorden achter elkaar worden gezet. De titel 'Wijk' is wel goed gekozen en de cover is zeer leuk, een stippenspel die je zelf kunt verbinden. Dat is mooi gedaan.

Ik worstel en kom boven is voor mij van toepassing op deze bundel. Worsteling door 'Wijk' heen alsof ik niet kan wandelen. Subjectief ik loop met krukken en zo voelde het geloop door deze wijk, geklungel van mij omdat ik de schrijver Griffioen niet begrijp en daar absoluut wel van baal.