Vol goede moed begon ik met het lezen van het boek van Roos Schlikker: Huisje Boompje Beest. Helaas is mij het boek tegengevallen. Waarom?

De cover ziet er vrolijk is, maar als je plot op de achterkant van het boek leest, is het verhaal meer een thriller: Joris en Lidia leiden een perfect leven in een mooie vinex-wijk waar ze alles hebben wat hun hartje begeert. Maar als plots een charmante fotograaf hun nieuwe buurman wordt en geruchten over hem de ronde doen, verandert hun mooie leventje al gauw.
Dit klinkt allemaal goed en het zou een mooi verhaal kunnen zijn, ware het niet dat de schrijfstijl mij tegenviel. Ik had soms moeite om het verhaal te volgen en het boek (uit) te lezen. Na het lezen is mij niet veel bijgebleven, anders dan dat een gerucht iemands leven kan verwoesten.

Het begin van het boek vond ik erg apart. Ik vraag mij echt af wat dat nu toevoegt aan het verhaal.
Favoriete personages heb ik ook niet in dit boek. Ik vond ze allemaal een beetje vlak overkomen en kon mij met geen enkel karakter inleven.
De auteur kende ik niet, maar de persoon komt mij wel bekend voor en dat komt door een televisieprogramma. Roos Schlikker is niet een auteur die op mijn lijstje van te onthouden schrijvers komt, en dat is toch jammer.

Ik vind het een gemiste kans: de plot van het boek is goed, maar de uitwerking is in mijn ogen niet goed uit de verf/pen gekomen. Ik ben niet enthousiast en vind dat erg jammer.
Ik ga het boek niet aanraden, helaas.
Het boek krijgt twee hartjes.