In dit afsluitende deel van de Talon Saga gaan Ember en haar vrienden en bondgenoten van St. Joris de strijd aan tegen de Oudste Draak. Natuurlijk komt er van alles op hun pad. Zouden de tieners bestand zijn tegen de macht en kracht van de oudste draak van de wereld?

Met Strijder, het vierde deel, deed ik vorig jaar mee aan een leesclub op Hebban. Er werd natuurlijk druk gespeculeerd en ondanks dat de meeste dingen wel zijn uitgekomen, was het zeker niet minder leuk om Inferno te lezen.

De karakters waren als vanouds en sleepten me weer mee het avontuur in. Ember is nog steeds heerlijk eigenwijs, al merk je dat ze wat ouder is geworden en verstandigere keuzes maakt. Liefdesnestjes broeien op, maar het mooist is eigenlijk nog wel de kern van het verhaal van de hele reeks: kijk langer dan je neus is! Kagawa heeft een pracht van een nawoord geschreven waarvan één zinnetje nog nagalmt: 'Stel je eens voor wat we allemaal zouden kunnen leren als we de wereld door de ogen van een ander zouden zien.'

Dit komt ze absoluut na, want de band tussen de draken en de soldaten van St. Joris wordt zo ontzettend goed neergezet. Je voelt gewoon de sidderingen en twijfels tussen de teams en je hoopt met heel je hart voor een goede uitkomst. Wat een geweldige serie is Talon toch.

Inferno heeft me gelukkig niet teleurgesteld. Superleuke afsluiting van een geweldige serie.
Nu vol (on)geduld wachten tot eind september tot het eerste boek van haar nieuwe reeks uitkomt: Schaduw van de Vos. Ook daar ben ik héél erg nieuwsgierig naar!