Wat een verhaal! Waarbij werkelijkheid en fantasie behoorlijk door elkaar lopen, maar toch een eenheid vormen. De beschrijvingen van allerlei situaties worden zeer beeldend beschreven. Vanaf de eerste bladzijde geboeid. Grappig hoe insecten als rode draad door het verhaal heen lopen. Vooral van het hoofdstuk "Bomen sterven staande" ben ik onder de indruk. Hierin beschrijft de auteur hoe tijdens een wake twee werelden bij elkaar komen. Namelijk de beleving van de stervende die al in een ander tijdsbesef lijkt te zijn en de beleving van de familieleden.