De veel bejubelde debuutroman van deze bolleboos, die op Princeton filosofie heeft gestudeerd. Ik was benieuwd of alle juich-recensies terecht waren en werd niet teleurgesteld.
Het boek gaat over Jonathan zelf, die in Oekraine op zoek gaat naar zijn voorouders. Wat volgt is een zeer onconventionele roman die van alles tegelijk is. Grappig, bijvoorbeeld door de mensen waar Jonathan in Oekraïne door wordt opgevangen: de Oekraiense gids, een jongeman die een hoge pet van zichzelf op heeft, maar intussen een beroerd soort Steenkool-engels spreekt, diens vreselijke hond (in het boek continu aangeduid met “de teef”) en de humeurige opa. Aandoenlijk door de historische episodes over het dorp Trachimbrod, en de kolderieke dingen waar de bevolking zich destijds allemaal mee bezig hield. En tragisch, als uitkomt hoe dit dorp, waar de voorouders van Jonathan ooit hebben geleefd, door de nazi’s geheel van de kaart is geveegd. Jonathan Safran Foer weet al deze richtingen die het boek uitgaat, prachtig samen te brengen in een sterk verhaal.
Een bijzonder boek dus, en een aanrader voor lezers die zich willen wagen buiten de kaders van de conventionele roman.