Frank Maes, een ervaren jeugdhulpverlener, wordt op een dag geconfronteerd met een woedende voormalig cliënt. In de regel is uithuisplaatsing niet erger dan de kwaal, maar die stelling komt onder druk te staan, waardoor Frank zich schuldig gaat voelen. Hoeveel kinderen heeft hij gedurende zijn carrière naar een hel gestuurd?

Als op een dag Franks dochtertje verdwijnt, komt hij in aanraking met de gefrustreerde en verslavende politie-inspecteur Simoskie. Een tweede verhaallijn wordt opgestart. Frank Maes heeft er alles voor over om zijn dochtertje heelhuids terug te krijgen, maar hij krijgt te maken met de werkwijze van Politie-inspecteur Simoskie die nogal onorthodox is.

De cover is eenvoudig en saai waardoor de lezer niet geprikkeld wordt het boek te willen lezen. De proloog is heftig en rauw geschreven waardoor de toon is gezet.

De personages hebben karaktertrekjes die al snel ongeloofwaardig worden en in samenhang met de ruwe taal is dit niet bevorderlijk voor het leesplezier. Op een enig moment stijgt de spanning, maar dit wordt door alle onwaarschijnlijkheid teniet gedaan. De lezer krijgt er daardoor geen binding mee.

De twee verhaallijnen lijken aanvankelijke ver uit elkaar te liggen, maar uiteindelijk vloeien die toch ineen. Als de verhaallijnen en de personages wat dieper worden uitgewerkt zou het geheel meer gaan leven.

Dat er bepaalde zaken in de jeugdzorg niet goed verlopen wordt duidelijk in beeld gebracht, maar dat het deze grote omvang heeft, lijkt mij onwaarschijnlijk. Het boek heeft mij er niet van kunnen overtuigen dat dit wereldje werkelijk zo verrot in elkaar steekt.

‘Ontferm u over ons’ is een debuut dat wat mij betreft helaas is ontspoord.