Richard Bachman bewaarde het beste voor het laatst. Ik heb nog niet alle Bachmans gelezen, maar ik weet zeker dat dit boek niet meer overtroffen gaat worden. De Bachmans die King tot nu toe had uitgegeven, waren leuk om te lezen, maar meer ook niet. Met De Ontvoering heeft King echter wél een geweldig verhaal uit de oude doos gevist.

Clayton Blaisdell Jr., beter bekend als 'Blaze', is na Roland Deschain de beste antiheld die King tot nu toe heeft gecreëerd. De deuk in het hoofd van Blaze is zowel letterlijk en figuurlijk een obstakel: hij is het middelpunt van pesterijen, maar Blaze blijft een gigantische, lieve goedzak. Het is onmogelijk om niet met zijn persoontje mee te leven.
Blaze heeft zo goed als geen jeugd gekend en raakt aan lager wal. Aan de hand van flashbacks staat King hier uitgebreid bij stil. Blaze maakt vreselijke dingen mee, heeft dankzij een duw van de trap door zijn vader het IQ van een baksteen, maar doet geen mens kwaad. Zijn postuur is indrukwekkend, net als zijn werklust, die geen moment lijdt onder de fysieke en geestelijke martelingen die hij ondergaat bij zijn gastgezin en in Hetton House, het opvangtehuis waar Blaze het geen haar beter heeft.
De schrijfstijl van King is weer fenomenaal. De relaties tussen Blaze met George, John en baby Joe zijn weer geweldig uiteengezet.
Naast de flashbacks is de rode draad door het verhaal ook erg interessant. Blaze kidnapt een baby van een rijk gezin in de hoop losgeld te bemachtigen. Gedurende het verhaal krijgt Blaze een band met baby Joe en neemt het geheel een andere wending. Zijn overleden vriend George bemoeit zich nog nadrukkelijker met de antiheld en dit leidt weer tot een nieuwe invalshoek bij Blaze. Geweldig!
Tragisch is het verhaal wel te noemen, ook gezien het einde. Toch legt King daar de nadruk niet op; het levensplezier straalt van Blaze af en dat pik je als lezer direct op. King gebruikt bijzonder veel humor (meer dan anders) en de mentale gesteldheid van Blaze geeft daar ook alle aanleiding toe.

Stephen King toont met De Ontvoering aan dat zijn bijnaam als 'master of horror' ongepast is. Ja, King schrijft wel eens horrorverhalen (vooral zijn vroegere werk), maar de karakters staan in al zijn boeken absoluut zijn centraal; zelfs in zijn korte verhalen. De Ontvoering is het schoolvoorbeeld van karakterisering. Blaze is de ultieme antiheld, zoals terecht op de cover prijkt. Ik kan me niemand voorstellen die geen respect krijgt voor zijn denken en doen, ondanks zijn schokkende verleden. IJzersterk verhaal.