De elfjarige Boris groeit op in het kleine dorpje Saint-Martin. Met zijn vrienden speelt hij regelmatig ‘verzet’ in de Provencaalse bossen. Zijn kameraden gingen er vanuit dat zijn vader een verzetsheld was waardoor ook Boris in hun achting was gestegen. Boris genoot van zijn status en maakte er schandelijk misbruik van. Elke ochtend trokken ze tot zonsondergang erop uit om het doen en laten van de Duitsers te volgen. Een saai spelletje want de Duitsers hadden hun altijd al snel in de gaten. Maar Boris verzint steeds andere dingen en de aard daarvan wordt ….En dan gebeurt er iets dat het daglicht niet kan verdragen. Een situatie die ten allen tijd geheim moet blijven. Dit is het begin van meer fatale gebeurtenissen veroorzaakt door een persoon die voortdurend de dans weet te ontspringen.

‘De steen beukte, zonder dat ik er erg in had, hard op zijn schedel in. En nog eens, en nog eens. Ik proefde zijn bloed in mijn mond.’

De tragische eindes van Boris Basterache wordt vertelt vanuit het perspectief van Boris, in de eerste persoon. Als alwetende verteller neemt hij je mee in dit verhaal dat in eerste instantie redelijk onschuldig lijkt te beginnen. Maar na het ene voorval ontwikkelt Boris zich als een man die zich door niets of niemand in de weg staan. En niet zomaar een man, we zien deze man verworden tot een psychopaat die alle moeilijkheden gewoon uit de weg ruimt. Een man met twee gezichten, en de mensen om hem heen zien alleen zijn schijnbaar goede kant.

Strobbe laat zich met dit boek op zijn best zien. Met zijn prachtige schrijfstijl trekt hij de lezer het verhaal in en slaagt er op ongelofelijke wijze dit verhaal van begin tot eind interessant te houden. Het verwachtingspatroon dat in eerste instantie gecreëerd wordt, weet hij volledig onderuit te halen en de lezer wordt telkens weer met verbijstering achtergelaten. Zoals de auteur dit personage neerzet lijkt er weinig voor nodig te zijn om je als een psychopaat te ontwikkelen en lijkt het ook erg makkelijk te zijn om je straf te ontlopen. Iedereen weet dat het anders in elkaar zit, maar waarom juist Boris zich heeft ontwikkelt tot een psychopaat blijft verborgen. Dat is iets wat de lezer zelf mag invullen.

De tragische eindes van Boris Basterache is een indrukwekkend geconstrueerde thriller en Strobbe en zet zich hiermee definitief op de kaart als thrillerauteur.


https://www.passievoorboeken.com/de-tragische-eindes-van-boris-basterache-koen-strobbe-recensie/