Een ontzettend leuk 'boekske' , dit werkje van Tommy Wieringa. Vanaf de eerste regel deed het verhaal heel fris en lichtvoetig aan. Hoofdpersoon is Fransje, die juist herstelt uit een coma na een zwaar ongeluk en invalide zal blijven, maar de toon is nergens zwaar of sentimenteel. Fransje vertelt eerder met cynisme en een flinke dosis spot over wat er met hem gebeurt en over zijn omgeving. Zoals over die keer dat zijn broers hem machteloos achter laten in een leegstaande boerderij, want ze willen toch zeker niet met hem worden gezien op de kermis!
Het is precies hier waar Fransje voor het eerst de mysterieuze en veelbesproken jongen ontmoet die pas sinds kort in hun slaperige dorpje is komen wonen. Joe Speedboot. Fransje is meteen door hem gefascineerd, vooral door zijn energie en de belofte die hij met zich mee lijkt te dragen. Het boek gaat er verder over hoe Fransje, die zelf gekluisterd zit in een rolstoel, niet bij machte is te praten en het moet doen met alleen één goede arm, in de ban raakt van deze jongen.
Tommy Wieringa heeft met ‘Joe Speedboot’ een fantasierijk, levendig en bijzonder verhaal geschreven, dat is duidelijk. Zelf vond ik echter dat het boek tegen het einde in toch wat inzakt. Echt rond heeft Wierenga zijn verhaal ook niet kunnen maken. Maar misschien wilde hij dat ook wel helemaal niet. Hoe dan ook, het boek is zeker de moeite waard!