Deze roman moet het eerste deel vormen van een serie waarin commissaris Tell de hoofdrol speelt. Ik vrees dat ik de nog te verschijnen delen links zal laten liggen. Hier is weer eens sprake van een zwaar overschat Scandinavisch debuut, waarschijnlijk uitgegeven onder het motto: als het uit Zweden komt, is het goed. De redacteur is kritiekloos te werk gegaan, of misschien was het oorspronkelijke werk nog hopelozer. Een onverklaarbare romance tussen Tell en een getuige, die uiteindelijk tot niets leidt; oeverloze flashbacks die je rustig kunt overslaan, want je mist nauwelijks iets; een plot die alles te maken heeft met het verleden (die flashbacks moeten toch een functie hebben), maar dat hadden we al geraden. Nee, er zijn veel Scandinavische kanonnen als het gaat om spannende boeken, maar laten we de zaak niet omdraaien en vooral bedenken dat niet iedere Zweed (Noor, Deen) per definitie goed kan schrijven.