Ik denk dat dit een Young Adult verhaal is. Het gaat over een jonge vrouw (17 jaar) die zichzelf ontdekt, ontdekt waarom ze bijzonder is, en gaat begrijpen wat er in haar familie speelt en wat haar verplichtingen daarin zijn. Kortom: een coming of age-roman.

De wereld waarin het zich afspeelt is het Oude Koninkrijk dat Nix in zijn andere boeken ook gebruikt. (Sabriël), maar nu speelt het zich af (ruim) vóór de gebeurtenissen in Sabriël. In die wereld bestaan twee soorten magie, de magie van het Pact (te vergelijken met rituele magie) en vrije magie (natuurmagie). Ik vind het boeiend hoe Nix die twee soorten magie vermengd, gebruikt in de plot en als paradox voorstelt.

Er zit een intrige in het verhaal die vrij ingewikkeld is, maar het is aan de andere kant al snel duidelijk dat Clariël niet doorheeft wat er gaande zou kunnen zijn. Ze komt erg naïef over en zelfs dom. Ze is te goed van vertrouwen en omdat het verhaal grotendeels vanuit haar perspectief is geschreven, krijg je geen kans de ware aard der zaken te onderzoeken.
Opvallend daarbij is een scène tegen het einde, waarin Clariël slaapt en de lezer iets meemaakt dat Clariël zelf dus niet ziet, en dus voorkennis heeft. Die voorkennis is cruciaal voor de spanning in de ontknoping, maar het is geen fraaie oplossing, vooral omdat je dan weer dat er voor die tijd ook dingen zijn gebeurt waar Clariël geen weet van had, maar die belangrijk zijn voor het verhaal. Zo komt er aan het einde nog een "cavalerie" om de boel te redden, terwijl daar eerder niet over werd gerept. Een beetje een zwakke opbouw van de plot dus.

De vertaling is, zoals ik gewend ben van Erica Feberwee, bedroevend.