Annabel Wismar (59) is een paar jaar geleden geopereerd aan een soort van kanker. Ze moet iedere keer op controle en steeds weer is alles in orde. Tot blijkt dat het helemaal fout is en er mogelijk fouten zijn gemaakt tijdens die controles. Ze is zelfs al opgegeven door de oncoloog.
Ze wil een second opinion en gaat daarvoor naar Leuven (België) Daar zien ze nog wel mogelijkheden om haar te behandelen.
Haar zoon David gaat met haar mee en besluit bij zijn moeder in te gaan wonen om er voor haar te kunnen zijn.

De manier waarop alles omschreven wordt tijdens deze behandelingen en bijwerkingen en 'herstel' tussendoor is wel heel erg realistisch omschreven. Zeer herkenbaar voor mijzelf daar ik net behandelingen heb afgesloten en vele anderen die dit ook meemaken of meegemaakt hebben.

Het verhaal wordt afgewisseld van het heden naar het verleden. Je beseft dat Annabel vroeger iets heeft meegemaakt wat veel indruk heeft gemaakt voor haar verdere toekomst.
Stukjes tekst die schuin geschreven zijn, daar die uit haar dagboek komen.

Delen waarin Annabel omschrijft hoe zij zich voelt en ondergaat tijdens deze heftige periode.
David, die zich overal tegen verzet en heilig gelooft in het herstel van zijn moeder. Ondertussen is hij ook druk met zijn prive leven, waar niks op rolletjes verloopt. Hij krijgt veel steun van zijn familie tijdens deze hectische periode

Ik heb deze roman met dubbele gevoelens gelezen. Het is zeer realistisch neergezet en de schrijfstijl is zeer prettig, waardoor het boek ook makkelijk leest. Je wordt meegezogen in deze mooie roman.
Aan het eind besef je, dat er veel is om over na te denken, het leven, de mensen om je heen. Het verhaal blijft hangen

Respect voor deze auteur, ze heeft zo een waardig verhaal geschreven over haar moeder.