De dwarsligger-versie van dit boek had ik meegenomen voor onderweg. Dankzij de vlotte schrijfstijl was het boek na twee treinreizen vervolgens thuis in een uurtje uitgelezen.

Op basis van de tekst op de achterflap had ik een iets ander boek verwacht (wellicht meer over de juridische moeilijkheden voor een moeder die met haar kind terug wil naar eigen land), maar dit bleek meer een boek voor tussendoor te zijn (en "voor tussendoor" vond ik het dan ook prima).

Het wisselende vertelperspectief beviel me wel, al vond ik Sam een aantal keer niet echt als een kind klinken.

Ik ben benieuwd of Curaçao inderdaad zo'n "boeveneiland" is als in dit boek geschetst wordt. Ik hoop dat daar toch vooral sprake is van fictie en dat dat niet al te sterk geïnspireerd is op de werkelijkheid...