'Afrit Akersloot' geeft een bijzonder inkijkje in gewone plekken, zoals een Van der Valk hotel, Schiphol, een Haagse Volksbuurt. Plekken waar iedereen wel eens is geweest maar waar je over het algemeen niet echt goed om je heen kijkt, ik in ieder geval niet. De NRC-journalisten Carola Houtekamer en Freek Schravesande beschrijven op een grappige, luchtige manier wat er in het dagelijks leven op deze plekken 'te beleven valt', of juist niet. Want zoveel gebeurt er niet in het Haagse Spoorwijk. Er is vooral chaos. Cicero, één van de bewoners antwoordt nuchter wanneer politie en justitie beweren de jacht op de criminele organisaties in de wijk te hebben geopend: 'Niets is hier georganiseerd. Misdaad niet, relaties niet, kinderen niet. Het komt op je pad'.

'Een jaar lang rondhangen in een Haagse volksbuurt' is één van de betere verhalen. Net als 'Een jaar lang rondhangen op een industrieterrein', vind ik. Maar dat komt omdat ik dat industrieterrein ken, het is vlakbij waar ik woon en in de penitentiaire inrichting waar het ook over gaat, ben ik onlangs op bezoek geweest. Dat maakt dit verhaal voor mij ontzettend levendig; wist ik veel wat er zich daar allemaal afspeelde! Andere verhalen vind ik wat langdradig, zoals het eerste, over het Van der Valkhotel. Na een paar bladzijden weet ik het wel.

Maar al met al is de vorm van journalistiek en schrijven zeker aan te bevelen. Vooral de droogheid van sommige stukken bevalt me. Het is zo pijnlijk maar tegelijkertijd grappig waar. In het verhaal over het industrieterrein: 'Criminaliteit de grootste zorg van de ondernemers? Nee natuurlijk niet. Dat is de file.' Mooi hoe de verslaggevers een andere vorm van journalistiek van maken en daar een makkelijk leesbare roman van hebben gemaakt.