Een prachtige familieroman, die wel enig aandacht tijdens het lezen vereist.
Het verhaal vertelt de geschiedenis van Oem Mamdoeh en haar 3 kinderen; Mamdoeh, Nazmiyeh en Mariam. Ze wonen in een dorpje in Palestina, totdat dit wordt aangevallen door Israël en ze vluchten naar de Gazastrook. Oem Mamdoeh is bezeten van een djin, Soeleimaan genaamd, en daarom is Nazmiyeh degene die het gezin bij elkaar probeert te houden.
Mamdoeh emigreert naar Egypte om geld te verdienen en later vertrekt hij met zijn vrouw naar de VS, Nazmiyeh trouwt en krijgt 13 kinderen en Mariam is een heel bijzonder meisje, met bijzondere gaven. Zij leert zichzelf schrijven en lezen, doordat ze communiceert met een onzichtbaar vriendje, Chaled genaamd.
“O, vind me-Ik zal in het blauw zijn-Tussen hemel en zee-Daar waar het altijd nu is-En wij het eeuwige zijn-Stromend als een rivier”

Het grootste gedeelte van het boek gaat over Nazmiyeh en hoe haar leven zich ontwikkelt. Van haar oudste zoon Mazen tot haar jongste dochter Alwan. Maar een uitstapje van enkele hoofdstukken naar Nazmiyeh’s broer Mamdoeh, die in de VS is gaan wonen en daar een zoon en kleindochter Noer krijgt, is erg belangrijk voor het verhaal, want Noer komt in haar volwassen leven ook naar de Gaza en ontmoet daar haar Palestijnse familie. Ze komt daar om de kleinzoon van Nazmiyeh te helpen, die lijdt aan het locked-in-syndroom. Zijn naam is Chaled.

De familiebanden zijn soms erg ingewikkeld, ook vanwege het feit dat een moeder Oem genoemd wordt, met daarna de naam van haar eerste kind (Nazmiyeh heet Oem Mazen). Het helpt wel dat voor in het boek een stamboom is opgenomen, zodat je de familiebanden nog regelmatig op kunt zoeken.
Het feit dat Mariam al met Chaled praat, terwijl hij nog niet is geboren, en dat Oem Mamdoeh bezeten is van een djin, moet je voor lief nemen. Ik vond het niet storend, het maakte het verhaal juist extra mooi en krachtig. Elk hoofdstuk begint met een kleine inleiding van Chaled, die de verteller is van het verhaal. Maar in het begin is dat erg onduidelijk. Na een stuk of 10 hoofdstukken begon ik te begrijpen hoe het in elkaar stak, en heb ik de eerste hoofdstukken nog een keer over gelezen om het helemaal te snappen.
Kortom, een prachtige familiegeschiedenis, die ook veel leert over de situatie en geschiedenis in Israël en de Gaza.