Ruler Marsh, de hoofdpersoon heeft zich opgewerkt tot de machtigste man ter wereld, met als enig motief om op een gegeven moment het hele (kapitalistische) systeem in elkaar te laten storten. Op het moment dat hij te horen krijgt dat hij ongeneeslijk ziek is, is het moment daar. "Verkopen, verkopen, verkopen!", meldt hij. En de eerste dominostenen beginnen om te vallen. Dat is echter niet het enige dat gebeurt, hij wordt ook 'geroepen' en geeft daar gevolg aan. Hij heeft geen idee wie hem roept of waarheen, maar hij belandt in een vliegtuig richting Brussel. Via een studente filosofie, die worstelt met Heidegger's Sein und Zeit en bijklust als hoer om haar studie te bekostigen, belandt Marsh in Wallem. Wallem is een dorpje in de Kempen, waar de jaarlijkse vliegshow net voorbij is en dus weer plaats genoeg is in het hotel Het Paradijs. Daar verblijft Ruler enige dagen. Het is toevalligerwijze de streek waar zijn grootvader oorspronkelijk vandaan komt.

Van iedereen die onderweg naar Wallem en in Wallem contact heeft met Ruler, krijgen we als lezer wat achtergrondinformatie en bij velen is de ontmoeting met Ruler, ondanks dat hij vrijwel nooit echt een rol daarbij speelt, een keerpunt of zelfs een eindpunt. Het boek zit zo tjokvol weinig subtiele en soms zelfs volkomen uitgekauwde, niets aan de lezer overlatende symbolen en metaforen, dat het bijna lachwekkend is. En mocht de lezer wat dreigen te ontgaan, dan wordt dat gelukkig door van den Broeck nog even heel expliciet gemeld:
Hij wist nog steeds niet dat hij tot de orde geroepen was door het Zijn. [..] Maar wat dan met de staat van verrukking waarin hij haar in haar peeskamertje had gebracht? Het was een uitnodiging geweest van de slimme, sluwe Zijn, dat ...

Om dan nog maar te zwijgen van al dat vliegen en landen. Met gewone vliegtuigen, zweefvliegtuigen, helikopters, met parachutes die niet opengaan (al dan niet gepland) in combinatie met het verhaal over de mislukte pogingen vanFrederik van Eedenop (utopische) coöperaties op te zetten. En wat te denken van die filosofische gesprekken tussen twee ex-folteraars over de beste wijze van martelen en moorden en de klap op de vuurpijl:Steve Fossett die regelmatig langs komt rennen, gekleed in zijn welbekende witte vliegeniersuniform en zelfs nog even met Ruler luncht. Het is allemaal teveel en het ligt er dan ook nog duimendik bovenop. Het is bijna knap, dat ondanks dat duimendikke teveel, het verhaal nog steeds flinterdun is; zeker als je ziet in de verantwoording van wie en wat Walter van den Broeck voor dit boek gebruik heeft gemaakt.

En dan heb ik nog niet eens verteld hoe Ruler aan zijn naam is gekomen....