Eer ik een béétje door had wie wie was en wie in welke relatie tot wie stond, was ik al ruim over de helft van het boek. Als je van Maeve Binchy houdt, is dit een leuk boek om te lezen. Je ziet het keutelige plaatsje Pagford echt voor je en ik houd wel van boeken die zich in Engeland afspelen.
Toch heeft dit boek me niet echt warm of koud gemaakt, daarvoor komen er té veel mensen in voor.
En waar gaat het nou uiteindelijk om? Wie de opvolger zal worden van Barry Fairbrother? Lijkt me niet.
Het gaat hier om de menselijke relaties, inclusief pesterijtjes, elkaar zwart maken, puberaal gedrag, roddel en achterklap. Rowling laat zien dat er bij iedereen wel wat aan de hand is, variërend van overspel tot overbeharing, maar niets wordt echt uitgediept, het blijft allemaal nogal oppervlakkig.

De manier waarop werd weergegeven dat Krystal en haar moeder erg plat praten vond ik behoorlijk irritant. "Ik hebbum beloof dat ik un medaille voorum meeneem." Dat moet toch anders kunnen, zou je denken.

En wat lees ik ergens? "De recensent van de Britse krant The Telegraph zei dat ze dit boek zou weghouden van haar kinderen. Krant The Mirror schrok van het vele gebruik van schuttingtaal in het boek."

Schei eens even uit zeg, wát een onzin!!!!