Laat ik maar positief blijven. Dit boek over het chalet haalt het niveau van de echte Suzanne Vermeer (Paul Goeken) dus niet. Het thema klopt wel; er gebeuren vreemde zaken op een vakantie. Ditmaal in IJsland. Het verhaal ontwikkeld zich echter veel te langzaam. De hoofdpersonen Annelies en haar man Wim, lukt het maar niet om kinderen te krijgen, terwijl haar aartsvriendin helemaal geen kinderwens heeft en ook nog niet haar echte liefde is tegengekomen. Het halve boek gaat dan over deze 2 relaties, het is bijna een feelgood boek. Dat is an sich niet zo erg, ware het niet dat het boek toch als een thriller bedoelt is. Een thriller wordt het naar het einde toe dan wel en de spanning en de ontknoping zijn dan weer wel thriller waardig, maar voor mij is dat te laat om er meer dan 2 sterren voor over te hebben. Wel leest het boek als een trein, het is zo uit.
Naar ik vrees zal ik van de 'nieuwe' Suzanne Vermeer geen boeken meer lezen.