Thea Lim groeide op in Singapore en is momenteel woonachtig in Canada. In 2007 schreef ze al een novelle. An Ocean of minutes is haar eerste roman. In december komt dit boek ook in het Nederlands uit onder de titel Een oceaan van tijd.
Frank en Polly leven een gelukkig leven in de jaren ’80 totdat Frank getroffen wordt door een dodelijk virus. De enige manier om te genezen van de virus is door medicijnen, maar die zijn te duur en kunnen ze niet betalen. Om toch aan de medicijnen te kunnen komen moet Polly tijdreizen naar 1993. Ze maken een plan om elkaar in dat jaar weer te ontmoeten. Maar zal dit lukken?
Het idee achter dit boek zorgt voor hoge verwachtingen. Romantiek, tijdrijzen en een soort dystopian verhaal in het verleden, voor ieder wat wils zou je denken. Helaas laat de uitwerking de wensen over. Het lijkt wel of Lim zoveel in het boek heeft willen stoppen, dat geen enkel onderdeel goed uitgewerkt is. Romantiek, tijdreizen, het kwijtraken van een geliefde, de zoektocht om elkaar weer te vinden, en dat alles in een wereld die overhoop ligt. En dan heeft Lim ook nog geprobeerd het een beetje in een historisch jasje te steken met elementen van een werkkamp in de tijdsperiode waarin het verhaal zich afspeelt.
Nergens spreken de personages echt tot de verbeelding. Polly is erg voorspelbaar en laat de gebeurtenissen wel erg over zich heen komen zonder ergens eigen regie te pakken. Frank is over het algemeen erg onbereikbaar. Hij is als persoon moeilijk te lezen en je snapt eigenlijk nergens wat zijn gedachtegang is en waar hij zijn beslissingen op baseert. Hierdoor is het erg moeilijk om met hem mee te gaan leven en komt hij eigenlijk gewoon over als een botte hork.
Door spelingen in de tijd worden we van heden naar verleden geslingerd, waardoor je steeds een beetje meer te weten komt over de achtergrond van de personages. Dit maakt het boek echter ook wat rommelig. Je krijgt telkens maar kleine stukjes informatie en er wordt veel gesprongen tussen verschillende tijden waardoor de kern van het verhaal het soms lastig te volgen is.
Een duidelijk en goed idee voor een verhaal, maar de uitwerking laat helaas nog erg de wensen over.