In 'Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken' gaat de hoofdpersoon, die eigenlijk de auteur zelf moet voorstellen, op zoek naar het graf van Alexander de Grote. Tegelijkertijd is het een zoektocht naar Tomas, zijn overleden vriend. Op een mooie, essayachtige manier vertelt Arjen van Veelen zijn verhaal en de zoektocht in Alexandrië, dat voor hem ook een rouwproces is. In het zand graaft de ik-figuur naar aanwijzingen, maar uiteindelijk begraaft hij zijn verleden. Met een obelisk als grafsteen. Herinneringen aan Tomas worden afgewisseld met historische weetjes. In de Verenigde Staten, waar de ik-figuur woont, gaat hij met zijn kat op pad. Daar bezoekt hij onder andere een kerkhof. De dood is dan ook heel aanwezig in dit verhaal – maar dat is het ook in het leven. In 'Aantekeningen over het verplaatsen van obelisken' baant de ik-figuur zich dwars door de dood heen een weg naar de toekomst – en daar zullen we waarschijnlijk nog veel meer van deze schrijver horen.