Sam, alias ‘doc’, vervangt de overleden dokter Lyndon in Fall. Het afgelegen vissersdorp is omringd door een dennenwoud en aan de rand is ook een legerbasis gevestigd waarover de wildste verhalen de ronde doen. ‘doc’ trekt in in het huis van zijn gestorven voorganger en neemt zijn taken over. Hij krijgt raad van de plaatselijke sheriff. Ontmoet onder andere de flamboyante Rose die een bordeel uitbaat, leraar jonathan, die met een writer’s Block worstelt en Frances, die de plaatselijke pub/eetgelegenheid beheert. Elk worstelt met zijn eigen behoeften en problemen.
Het verhaal krijgt een rustige aanloop met de typering van de verschillende figuren, maar algauw wordt het grimmiger wanneer ‘doc’ een oud 8mm. filmpje ontdekt in het huis. Wanneer ook nog eens vrouwen beginnen te verdwijnen krijgt het verhaal donkere kantjes.
Dit is niet zozeer een whodunit en toch weer wel. De schrijver laat hier en daar wat open, laat het jezelf invullen. Niet zozeer de feiten op zich nemen de bovenhand wel de suggestie.
In vier seizoenen schetst Roderik Six het gebeuren in het dorp. Hij schrijft zinnen in watervallen van woorden, is een meester in taal.
Wanneer hij bijvoorbeeld tijdens de heenreis de verstralers moet aansteken: ‘ Een oude weerzin, want het licht maakt het duister zichtbaar. de nachten waarop je tijdens een elektriciteitspanne met een zaklamp in de kelder afdaalt om de zekeringen te controleren. De dunne lichtkegel die vooral onthult wat je niet ziet. Stapels zwart, boven en onder je. Een onmetelijke, ,ademende massa die een zwak straaltje belaagt. Alsof je gewapend met een waterpistool een inferno trotseert.'
Een boek dat je zeker op je boekenplank mag plaatsen om later nog eens te herlezen, want had je het eigenlijk wel allemaal begrepen?