Wat een heerlijk boek om te lezen: “Ik ben Eleanor Oliphant” van Gail Honeyman.

Ik kan me voorstellen dat er echte liefhebbers zijn van dit boek en mensen die er niet doorheen komen.

Reken mij maar tot de eerste categorie, ik heb er echt van genoten!

Het is een beetje dezelfde stijl als het Rosie Project.

Eleanor is een 30-jarige vrouw die bij een grafisch bedrijf werkt op de financiële administratie.
Door haar uiterlijk (ze heeft grote littekens aan één kant van haar gezicht door een brand), haar uiterlijke vertoning (niet de meest modieuze en flatteuze kledij) en haar social skills (duidelijk behept met het syndroom van Asperger) is ze niet bepaald geliefd.

Het verhaal vertelt haar dagelijkse leven en hoe de val van een voorbijganger eigenlijk haar hele leventje laat veranderen.

Maar ook leer je beetje bij beetje het gruwelijke verleden van Eleanor kennen en dat maakt dat je haar een positieve verandering zo gunt...

Verteld vanuit het perspectief van Eleanor (pardon, mevrouw Oliphant) op een geweldige manier, ik heb regelmatig moeten grinniken om haar uitspraken en gedachten.