Het verhaal heeft best iets te bieden en het boek begint dan ook veelbelovend. Een gescheiden vader heeft het bezoek van zijn zoontjes (tweeling) en gaat naar een renaissancefestival met hen waar ze tussen het vele volk verdwijnen. Na veel zoeken en nog tijdens de rit naar huis krijgt de vader een telefoontje van één van zijn zoontjes en dan blijkt dat het telefoontje van bij hun thuis komt. Wat daarna gebeurt begint allemaal heel traag te gaan en de schrijver verliest zich naar mijn gevoel te veel in details, achtergrondinformatie en onderzoek naar vroegere, gelijkaardige zaken (waar je dan ook weer alle details over krijgt).
Spijtig want het boek begon goed en het verhaal is best de moeite maar misschien moeten auteurs eens beseffen dat niet elk boek meer dan 300 bladzijden moet hebben. Een goed boek van 250 blz is soms leuker om lezen als een boek met 50 blz onnodige details.