Allereerst wil ik Hebban bedanken dat ze mij een kans hebben gegeven dit boek te lezen.

Ondanks alle positieve recensies en prijzen was dit boek niks voor mij. Ik kan echter niet ontkennen dat dit boek erg goed is geschreven. Je merkt heel erg goed dat de schrijfster weet waar ze het over heeft en kan het verhaal dan ook met overtuiging neerzetten.

Het boek bestaat uit twee verhaallijnen: het avontuurlijke heden en het politieke verleden. Ik vond het hedendaagse deel veel beter dan het verleden. Het verleden was erg lastig te volgen omdat er veel politieke kwesties uitgelegd werden. Het doel van het verleden was het schetsen van de wereld en hoe de hiërarchie is opgebouwd. Ik vind het heel knap hoe Ann Leckie dit heeft gedaan, maar het heeft mij niet kunnen overtuigen. Het was erg ingewikkeld en je moest je concentratie er goed bijhouden om alles te kunnen volgen.

Ook kon ik me niet goed inleven met het hoofdpersonage, Breq, een ruimteschip. Aangezien zij erg slecht is in het identificeren of een personage een man of een vrouw is, werd iedereen aangesproken met 'zij' of 'haar'. Dit zorgt ervoor dat je weinig idee hebt van hoe de personages eruit zien.
Ook vond ik de acties die Breq onderneemt niet erg overtuigend. We komen niet achter de achterliggende gedachten en haar motivaties. Dit zorgde er weer voor dat ik het erg lastig vond om me te sympathiseren met Breq.

De drie belangrijkste/fascinerende punten van het boek zijn: geen verschillen tussen mannen en vrouwen, een ruimteschip dat met meerdere personages kan communiceren en als laatste Breq, het hoofdpersonage dat een ruimteschip is. Als je dit erg interessant lijkt, is dit zeker een boek voor jou. Aangezien me dit zelf niet speciaal aanspreekt, kon ik me ook niet echt vinden in het boek.
Daarbij wil ik zeggen dat dit boek toch meer voor gevorderde SF lezers is dan voor beginners. Het is zeker geen slecht boek, ik denk alleen dat ik er op dit moment nog niet klaar voor ben. Wie weet dat ik over een paar jaar nog eens een review schrijf over dit boek.