Ik verbaas me over de hulde die Dave Eggers telkens ten deel valt; wat hij schrijft wordt al bij voorbaat lovend ontvangen, heeft al direct een cultstatus. Twee boeken heb ik pas van hem gelezen, dus mijn oordeel is gebaseerd op een klein deel van zijn oeuvre. De Cirkel en De Parade.
De Parade begint al tenenkrommend; de obesitas van bijvoeglijk naamwoorden benemen me bijna de lust om verder te lezen:

"In het platinakleurig ochtendlicht, tilde hij zijn loden hoofd op. Hij lag op een kunststof matras in een omgebouwde zeecontainer onder een kleine plafondventilator die de lauwe lucht in het vertrek rondslingerde.
Hij waste zich met vochtige doekjes uit een pakje en trok zijn uniform aan, een zwarte overall van synthetische vezels. Onder de snel opkomende zon liep hij over de met grind bedekte binnenplaats ..."

De Parade is een steriel verhaal, zonder diepgang, met karakters die al bij voorbaat vaststaan en een verhaal dat ondergeschikt lijkt gemaakt aan de boodschap die hij wil vertellen: we leven in een rot wereld!
De Parade zou het geweldig doen als stripboek; ik zie de prachtige prenten voor me over een snelweg die van de ene kant van het land tot de andere wordt aangelegd, met twee stripfiguren. De een een brave, consciëntieuze, loyale werknemer, die zijn werk zeer serieus neemt en de ander een man die een wat lossere moraal heeft. Onderweg maken de mannen het een en ander mee, maar boeien doet het niet; het zijn losse verhalen die geen enkele diepgang aan het boek verlenen.