Op een winterse namiddag opent Sonia de deur voor de vijftienjarige Jez. Hij komt langs om wat muziek te lenen in het huis aan de rivier de Theems, dat eens haar ouderlijk huis was. Sonia laat hem binnen, maar besluit al snel dat ze hem niet meer laat gaan. Ze wordt overvallen door een obsessief verlangen om Jez te beschermen tegen de buitenwereld.
Tijdens de dagen die volgen wordt Sonia overspoeld door herinneringen aan de intense relatie met haar broer, toen ze tieners waren. Wanneer de zoektocht naar Jez het huis aan de rivier steeds meer nadert, wordt Sonia gedwongen haar plannen te wijzigen, om de verdwijning van Jez verborgen te houden.

Ik had meer verwacht van dit boek omdat mijn aandacht werd getrokken door de prima recensies die het boek van de diverse bladen had gekregen. Elk hoofdstuk wordt verteld vanuit het perspectief van een hoofdpersoon, vooral Sonia en later ook Helen. Zo krijg je voorgeschoteld hoe ze denken en welke gedachten Sonia en Helen koesteren.
De schrijfstijl van Penny Hancock is warrig en daardoor leest het niet echt lekker. Dit was met name in het eerste gedeelte van het verhaal. Later, het laatste gedeelte van het verhaal is het warrige schrijfstijl een stuk minder en daardoor las het ook een stuk vlotter weg. Echter, waarschijnlijk door de vertalingen van de originele tekst, zijn er nogal wat (hinderlijke) taalfouten in het verhaal te vinden.
De titel Literaire thriller mag het boek m.i. niet dragen. Daardoor ontbrak hoofdzakelijk de spanning in het verhaal. Door de vele flashbacks wordt langzaam duidelijk wie Seb werkelijk was, en worden de geheimen van het rivierhuis onthuld. Een verhaal over hoe kleine besluiten de loop van iemands leven ingrijpend kunnen veranderen en hoe dit invloed heeft op anderen. Aan het einde is er nog een onverwachte ontwikkeling en wending, en dat maakt heel veel goed.

Een roman is meer op zijn plaats!