Bastiaan kan een paar boeken schrijven op zijn bucket list doorstrepen.( o het is zijn derde al zie ik ) Dat idee heb ik eigenlijk meteen al vanaf het begin van het boek. Bas wil een boek schrijven omdat tjaa half BN - nederland dat doet. De semi autobiografische boekjes schieten als paddenstoelen uit de grond. Je moet tenslotte mee kunnen praten op de eerstvolgende haringparty.

Grappig opgezet , hier een daar een vleugje humor dat geef ik toe, toch doet de schrijfstijl mij erg sterk aan de Kluun boeken denken.
Humoristische oneliners , de een volgt de ander in rap tempo op. Zo rap zelfs dat sommige hoofdstukken enkel uit oneliners bestaan.
Hierdoor word het soms echt lastig om de verhaallijn vast te houden en denk je aan het einde van het hoofdstuk...wat heb ik nu eigenlijk gelezen.

Het zijn korte columns geschreven om de gang van zaken in zijn gezin te beschrijven. Het is echt niet slecht het boekje , het is alleen niet uniek.
Ieder gezin herkent zich in bepaalde situaties maar bij mij tovert dit boek enkel een vage glimlach op mijn gezicht meer niet. Hoogstwaarschijnlijk komt dat omdat ik echt de meeste grappig neergeschreven oneliners toch echt al eens gehoord heb.

Samengevat dus een kort boekje met column lijkende verhaaltjes waar je vluchtig doorheen leest maar het is echt een uit een dozijn.
2 sterren omdat het niet echt slecht is maar niet uniek in zijn soort.