De Groote Peel zal misschien bekend in de oren klinken. Dit natuurgebied met vennen, heidevelden en bossen bevindt zich in de streek nabij Nederweert, op de grens van Noord-Brabant en Limburg. Het is de setting van een griezelverhaal van Sandra Berg. Geheimzinnige zaken vinden hier plaats, meestal in de nacht. Er spookt een verdacht persoon rond en er zou een wolf zijn. Dat er echt iets aan de hand is, blijkt als hoofdpersoon Julia en twee vrienden op een uit elkaar gereten lijk stuiten. Een beestachtig wezen schijnt aan het werk te zijn.

De Nacht van de wolf is een boek met een hoog gehalte aan van angst trillende mensen die de blikken van onzichtbare personen in hun rug voelen prikken. Dankzij de Travelmanager weet ik een duidelijk beeld te krijgen van wat er zich in het gebied afspeelt. De stijl van Berg is daarbij zeker degelijk. Ze kan prachtige beschrijvingen geven van De Peel zoals al in het eerste hoofdstuk blijkt. Soms is het net alsof je op een rondwandeling met de boswachter mee bent. Daarmee kom ik ook bij het minder sterke van het boek. Echt spannend is het niet. De angst van de hoofdpersonen beleef ik niet zo. Het is alsof je wandelt met een stel bang uitgevallen mensen. Hun angst slaat niet op mij over. Bovendien rammelt het verhaal op verschillende punten. Zo zie ik de uiteindelijke dader niet in staat tot de gruwelijkheden die begaan zijn. Ook vind ik het ongeloofwaardig dat Julia met de hoofdverdachte in bed duikt terwijl ze hem niet eens kent en zelfs een angst voor hem voelt. Daardoor kan het boek niet boven de middenmoot uitsteken. Het is voornamelijk interessant als product van de fantasie die losgelaten is op een indrukwekkend natuurgebied.