Lunar Park is een krankzinnige roman. Hoofdpersoon is de schrijver Bret Easton Ellis, bekend van onder meer het succesvolle debuut Less than zero en het geruchtmakende American Psycho (over seriemoordenaar en Wall Street-yuppie Patrick Bateman).

In dit verhaal vertelt de auteur het relaas van zijn onnoemelijke succes als jong schrijver en hoe hij daardoor vergleed naar een leven vol glitter, glamour, drugs, drank en perversiteit. Op zijn veertigste komt hij echter op een keerpunt in zijn leven en besluit hij om dan toch maar bij de vrouw te gaan wonen met wie hij een zoontje heeft, Robby.

Het afkicken van de drugs en de drank lukt hem maar moeizaam en ook als ‘family man’ slaat hij een pover figuur. Hij slaagt er maar niet in om de vaderrol op zich te nemen en ‘er te zijn’ voor zijn zoontje Robby en zijn stiefdochtertje Sarah. Zijn relatie met zijn vrouw Jayne Dennis, een bekende filmactrice, verkeert dan ook voortdurend onder het vriespunt. Bovendien lijkt het wel of Bret achtervolgd wordt door zijn inmiddels overleden vader aan wie hij steeds een grondige hekel had. Dit waanidee krijgt echter steeds meer vorm en voor de lezer blijft het tot de laatste bladzijde gissen of dit nu een doorgedreven horrorvondst is van de schrijver dan wel de hallucinaties illustreren ten gevolge van drank en drugs …

Het boek zit immers vol vermeende gedaanteverwisselingen: zijn vader keert terug onder de gedaante van de protagonist uit American Psycho, dan weer lijkt het de schrijver zelf te zijn en nog verder blijkt het om zijn zoontje te gaan. Zijn dochters lappenpop “Terby” blijkt behekst te zijn door de kwade geesten van zijn vader, maar staat even verder voor (lees omgekeerd) Y Bret (Why Bret?)… Het huis waarin Bret en Jayne wonen transformeert naar de woning waarin hij is opgegroeid en ook de meubelen worden herschikt zoals in het huis uit zijn jeugd. Wanneer de hallucinaties toenemen en aan het krankzinnige beginnen te grenzen, treedt Bret Easton Ellis als het ware buiten zichzelf wanneer ‘de schrijver’ hem in zijn benarde situatie begint bij te staan en adviseren (en zo eigenlijk optreedt als zijn eigen kwelduivel). De schizofrenie nabij.

Eigenlijk draait het hele verhaal om het in het reine komen met zijn vader, maar ook met de eigen vaderrol die hij maar moeilijk kan opnemen. Al lijkt het boek te beginnen als een biografie (?), toch eindigt het als een uiterst verward therapeutisch schrijven waarin de auteur verwoede pogingen doet om zichzelf letterlijk uit zijn benarde situatie vrij te schrijven. De lezer weet op den duur niet meer wat echt en wat gehallucineerd is, maar laat dat nu net Ellis’ keurmerk zijn. Alleen zo kan de lezer het krankzinnige ervaren en ‘voelen’ wat er zich in het uiterst verwarde hoofd van het hoofdpersonage afspeelt.

Verdienstelijk is dat Ellis erin slaagt het huidige tijdsbestel minutieus te schetsen: niet alleen de materiële welvaart van het rijke Westen (de high tech, het internet, de merken, de design,…) maar ook de algemene mentaliteit (overvloedig medicijnengebruik, overbezorgde ouders met neurotische opvoedingsidealen en een ware gezondheidspsychose) brengt hij met zijn maniakale zin voor detail haarfijn in kaart.

Wat echter het hele verhaal domineert is de alomtegenwoordige angst. De algemene psychose voor terroristische aanslagen (9/11), de bange ouders die hun kinderen willen beschermen tegen ontvoeders, de echtgenote die bang is voor het drank-/drugsprobleem van haar man, en in Bret’s geval: de panische angst voor zijn vader, de helse schrik om verlaten te worden door zijn vrouw en uiteraard zijn reële (?) vrees voor de Terby, de metamorfozes in huis, de moorden, de verdwijning van de jongens, …

Dit is een knappe psychologische thriller die heel sterk doet denken aan de betere Amerikaans horrorfilm (The Shining): alles begint vrij onschuldig, maar hoe dichter het einde in zicht komt, hoe uitzichtlozer het wordt. Een echt neergangsverhaal over een man die eerst zichzelf verliest in roem, geld, drank en drugs en vervolgens zijn vrouw en zijn zoon moet prijsgeven. Geen makkelijk boek: herlezen dus.