Tom Krupp heeft het allemaal: een mooi huis in een nette buurt, een goede job en een knappe vrouw. Maar bij thuiskomst blijkt zijn vrouw Karen spoorloos verdwenen. Een halfbereide maaltijd en haar achtergebleven handtas duiden er op dat ze halsoverkop vertrokken is. Ze wordt bewusteloos teruggevonden na een auto-ongeluk in een ruig deel van de stad. Wat deed ze daar, wat is er gebeurd? Ook Karen kan hier geen antwoord op bieden, want ze lijdt sinds die noodlottige avond aan geheugenverlies. Wanneer er een lijk met schotwonden wordt teruggevonden in de buurt van het ongeluk, komen alle verdenkingen op Karen terecht.

De hoge verwachingen die ik koesterde van Shari Lapena na haar sterke debuut ‘Het stel van hiernaast’, werden jammer genoeg niet ingelost. Het verhaal was niet origineel, zeer voorspelbaar en zat boordevol clichés. Bovendien kwam het traag op gang. Je blijft lang op je honger zitten wanneer je probeert te ontcijferen wat er zou kunnen gebeurd zijn, er gebeurt weinig dat je fantasie op weg kan helpen.

De personages worden verder niet voldoende uitgewerkt, waardoor het moeilijk is om je in te leven in hun acties en gedachten. Je leeft maar moeilijk met ze mee, voelt hun angst of wanhoop niet goed, wekken weinig sympathie.

Als snel heb je door hoe de vork in de steel zit. De hoop dat de auteur je op de één of andere manier nog zal verrassen door je op het verkeerde been te zetten, dooft snel uit. Weinig vernieuwend dus, geen moment zit je op het puntje van je stoel. Neem die veelbelovende aanbeveling op de achterflap ‘een ijzersterke psychologische crime die je met een verhoogde hartslag in één ruk uitleest’ dus maar gerust met een korreltje zout. Hopelijk ligt een volgende thriller van Shari Lapena meer in de buurt van haar debuut en is de verhaallijn beter uitgewerkt.