Tot het allerlaatste moment heb ik dit boek uitgesteld. Hij is genomineerd voor de NS Publieksprijs en ik moest hem lezen, omdat ik in de kernjury zit. Het boek is onderop de stapel beland, maar uiteindelijk was ik er echt aan toe en moest ik wel. Dit verhaal heeft me eigenlijk niet geboeid. Ik denk dat ik niet weggelegd ben voor dit soort literatuur. Ik begrijp gewoon niet wat Doeschka bedoeld met haar verhaal, terwijl het vast een diepere gedachte zal hebben. Ik kon verschillende gebeurtenissen maar moeilijk aan elkaar linken. Ik kwam dan ook erg moeilijk in het verhaal (waar zinnen van een halve bladzijde lang ook niet echt bij hielpen) en heb mezelf er uiteindelijk toegezet het onderhand uit te lezen, zodat ik aan iets leukers kon beginnen. Helaas voor mij geen topper.