Dit boek van Svaelena, kon mij helaas niet bekoren. Het is voor mij te onsamenhangend. Wel is het taalgebruik mooi, met veel Duits dialect, waar gelukkig een ondertiteling bij stond, want hoewel ik vloeiend Duits spreek begreep ik niet alles. Dus het was wel authentiek.
Ik werd getriggerd om aan de leesclub deel te nemen omdat ik vanuit de sneak preview dacht een roman van een familie in de tweede oorlog te gaan lezen wat zich afspeelt in een Noorddauitse stad Lubeck (bij toeval is het bedrijf waar ik werk gevestigd in de Lubeckstraat – waardoor mijn aandacht nog extra getrokken was).
Sommige hoofdstukken waren echt heel interessant om te lezen, zeker in relatie met de oorlogsomgeving. Zo was er het verhaal van Christoph die voor de Duitse SS werkte en het kaartsysteem onderhield op basis waarvan mensen in het kader van de Endlösung afgevoerd werden. Weliswaar nam hij enkele kaarten uit het systeem mee naar huis waardoor die bekenden van hem ‘gespaard’ werden, maar zijn werk blijft toch op zijn zachts gezegd omstreden.
Dat was er nog het verhaal van vader Johann die om het leven kwam nadat hij door de tram was overreden. Dit stuk las ik bij toeval (als toeval bestaat) op de dag dat ik in Barcelona bij een rondleiding door de gids werd verteld over het overlijden van Gaudi: overreden door een tram. Bizar toeval!
Misschien is dat een stille verwijzing naar het andere deel in dit boek, over de duivel. Dat is dan de duistere kant van het boek, waar ik minder mee op had. Voor mij waren die gedeelten moeilijk te plaatsen in de samenhang met de reële personages van het boek. Wellicht ligt dat aan mij, dat ik te nuchter ben in niet ontvankelijk ben voor de gebruikte metaforen.
Van mij krijgt dit boek slechts 2 sterren.