Waargebeurd of niet? Dat is waar Jolka de Jong de lezer de hele tijd mee opzadelt. Memento mori  is geïnspireerd op de dood van Bram Zeegers, alias Mark Leenders in het verhaal, een beschermde getuige in de rechtszaak tegen Holleeder. De gebeurtenissen rondom Zeegers zijn nooit helemaal opgehelderd ook al was de mediabelangstelling en de druk op het OM groot. Het fascineerde Jolka zo erg dat ze het verhaal begon te reconstrueren en op te schrijven. Het resulteerde in een manuscript dat jaren op de plank lag, maar het is zeer terecht alsnog uitgegeven.

Mark en Hanna zijn zielsgelukkig, maar hun leven is niet zorgeloos. Zeker niet nadat Mark een getuigenverklaring heeft afgelegd tegen een van de grote namen in de onderwereld. Er gebeuren vreemde dingen en Marc vreest voor zijn leven en dat van zijn gezin. Bovendien wordt hij lastiggevallen door een cliënte, die ook banden heeft met de onderwereld en die meer van hem wil dan een zakelijke relatie. Op een avond in oktober wordt de verwachte nachtmerrie werkelijkheid. Midden in de nacht dringt de cliënte met twee mannen hun huis binnen en wordt Mark onder de ogen van Hanna gedwongen een overdosis drugs te nemen. Hij overlijdt en Hanna blijft verscheurd achter. Maar vrienden van het stel zetten vragen bij de nasleep. Is Mark echt dood?

Ook al is de plot vrij snel duidelijk Memento mori  is van begin tot eind spannend. De titel betekent zoiets als 'Gedenk te sterven', een toepasselijke, bijzondere naam. De gebeurtenissen in het heden worden afgewisseld met passages uit het verleden waarin de relatie tussen Mark en Hanna opbloeit en de dilemma's van Mark steeds meer aan het licht komen. Dat zorgt voor een mooie afwisseling, maar haalt de spanning en vaart niet uit het verhaal. De relatie tussen de personages is erg belangrijk. Jolka slaagt erin precies genoeg uit de doeken te doen zonder te verzanden in vertragende details.

De schrijfstijl van Jolka is heel direct en helder met korte hoofdstukken. Dat maakt het mede een echte pageturner. Hoewel het verhaal fictie is, wordt het zo overtuigend en realistisch neergezet dat de lezer met maar één vraag achterblijft: 'het zal toch niet..?'