Nou, de worsteling is uit. Ondanks het popularistische taalgebruik vind ik het een boek met een ballen sfeer,gezever over literatuur, het echte leven en liefde wat niet verder komt dan de oppervlakte, er is helemaal niets "cools" aan.
Het verhaal in het verhaal gaat over "het boek ik ook van jou" dat hij schreef over zijn liefde Reza, een meisje met tig complexen die ze op tig manieren uitspeelt in de relatie waar hij dan vaak in mee gaat. Een niet uitgewerkt karakter dat eerder op een irritant karikatuur lijkt die alleen van scene naar scene leeft. Dan gaan we als twee toffe "verliteratuurde" op vakantie lullen over hoe je schrijver moet zijn, "literatuur" (ik krijg een duuuuhhhh-gevoel), ontrouw, lekkere wijven en sex. Lekker "boeiend", ook in 1992 niet, gezwets over niets.