David Baldacci heeft met ‘De schuldigen’ het vierde deel van de serie rondom professioneel huurmoordenaar Will Robie in de schappen van de boekwinkels laten neerdalen. Een serie die, net zoals de andere reeksen van deze Amerikaanse auteur, het allemaal zeer waard zijn om gelezen te worden. En dat zelfs seriemoordenaars ‘gewone’ mensen blijken te zijn bewijst het avontuur dat Will Robie in dit verhaal beleeft.

Will Robie is bezig met de uitvoering van een moordopdracht en na het overhalen van de trekker ziet hij tot zijn grote schrik dat niet alleen het opgegeven doel dodelijk is geraakt. Dezelfde kogel is ook door het lichaam van een vierjarig jongetje gegaan, met hetzelfde resultaat als het hoofddoel.
Robie kan het idee dat door zijn toedoen een onschuldig kind is gedood, niet uit zijn hoofd zetten en een volgende opdracht mislukt ook. Vanuit het bestuurlijk commandocentrum krijgt hij van zijn baas, Roger Walton bijgenaamd Blauw Man, het advies om naar zijn voormalige woonplaats te gaan omdat zijn vader is gearresteerd. Hij wordt verdacht van moord.
Robie arriveert in zijn ouderlijk huis en is verwonderd over de situatie die hij daar aantreft. Naast de actualiteit en de waan van de dag, ligt er nog een behoorlijk zware emotionele erfenis op hem te wachten. De strijd begint, enerzijds het overwinnen van zijn vroegere frustraties en anderzijds de gedachte dat zijn vader een moordenaar blijkt te zijn, moet ook nog maar bewezen worden.

In dit vierde deel heeft Baldacci een meesterlijk verhaal neergezet. Hij laat Robie emotioneel teruggaan naar zichzelf maar tegelijk worden er moorden gepleegd waar hij geen vinger achter krijgt. Spannend, intelligent en voortdurend verrassend, dat is de conclusie na de laatste pagina. En zoals in alle voorgaande boeken van deze auteur, er wordt geen onzin geschreven, ieder woord doet ertoe. In een zinderende ontknoping weet hij ook alle verrassingen tot het laatst te bewaren waarna met een grote zucht alles verklaard wordt. En ja, zijn goede collega Jessica Reel komt op het moment suprême natuurlijk ook de hoek om geraasd. Alles samengevat is er maar een conclusie mogelijk na het lezen van ‘De schuldigen’. Met zoveel verschillende emotionele velden en de voortdurende spanning en verrassingen zijn vier sterren te weinig. Dus hier ligt mijn eerste vijf sterren-thriller van 2016, het is wel zeer vroeg in het jaar, dat klopt! Maar dik verdiend, dat klopt ook!

Eindoordeel: 5 sterren

Spanning: 5 sterren
Plot: 5 sterren
Leesplezier: 5 sterren
Schrijfstijl: 5 sterren
Originaliteit: 5 sterren
Psychologie: 5 sterren