“Erfenis” is een van de meest meeslepende historische romans, die ik voor lange tijd gelezen heb. De schrijver brengt de lezer vanaf het begin met grote vaart in een serie dramatische gebeurtenissen, die voor alle betrokkenen soms onverwachte, soms drastische consequenties hebben. Zonder iets af te doen aan de historische feiten worden alle personages, horigen, monniken, of die van adelijk bloed, geschetst in een, voor mensen van de eenentwintigste eeuw, verfrissend herkenbare vorm. Alle aspecten van het middeleeuwse leven, van de details van het dagelijkse bestaan tot het raamwerk van de feodale maatschappij en de invloedsferen van kerk en staat, worden beschreven, niet als historische curiositeit, maar als de geaccepteerde norm. Hierdoor kan de lezer zich zonder moeite identificeren met bewoners van deze intrigerende wereld.

In zijn gevoelige weergave van de relaties tussen de personen geeft de auteur blijk van een diep inzicht in universele menselijke drijfveren. Niet alleen via de wel doordachte dialogen, maar ook door de bechrijving van de innerlijke strijd die door de omstandigheden veroorzaakt kan worden. Hij laat zien hoe traumatische gebeurtenissen in een ver verleden na jaren gewelddadige gevolgen kunnen hebben: een keten van reacties die ogenschijnlijk niet onder controle gebracht kan worden. En terwijl dit “vlindereffect” zich afspeelt maakt hij ons getuigen van het opgroeien van Bodijn, voor wie aan het einde van het boek een cruciale rol is gereserveerd.