Ondanks dat dit het derde deel is, was het heel goed te lezen zonder voorkennis, de personages worden rustig geïntroduceerd en voor je het weet heeft de moordzaak je in zijn greep. Ellen G. heeft een prettige vertelstijl waarin ze het verhaal voorop laat staan, de zinnen zijn over het algemeen kort (net als de hoofdstukken) en waar mogelijk gebruikt ze mooie (lokale) uitdrukkingen zoals ‘Eckkneipe’ waardoor je nog meer het gevoel hebt je in een ander land te bevinden. Dit is geen typisch Nederlandse thriller, alleen al doordat hij zich in andere landen afspeelt, maar ook qua verhaalstijl lijkt het meer op een Scandinavische thriller. De ontwikkelingen in Wolfgangs privéleven zijn interessant, maar hebben niet de overhand in het boek, de plot is de ster van het verhaal. Ook de sterke plotwendingen en de ‘valse’ aanwijzingen die worden geplaatst zijn goed gedaan. Ik vind Ellen G. echt een aanwinst voor het Nederlandse thrillergenre.