Elly Biesters heeft haar jeugd in het kleine dorpje Heerewaarden model laten staan voor dit verhaal verteld vanuit een 12 jarig naamloos meisje.
De familie van dit meisje is nogal nors en boers, misschien zelfs wel een tikkeltje simpel te noemen.
Het meisje, in het boek aangeduid als Derke, verteld verschillende belevingen uit haar dagelijkse leven met hier en daar een vergelijk met de levens van wat meer geciviliseerde gezinnen waarvan zij waarschijnlijk stiekem wel eens droomt of dat niet haar leven zou mogen zijn.
Naast de familie van Derke komen ook nog wat andere typische dorpsfiguren voorbij die voor vele waarschijnlijk wel herkenbaar zullen zijn.

De opa van Derke opa is eigenlijk gewoonweg een verschrikkelijke man die het maar niet kan verkroppen dat er een einde aan zijn vissende bestaan is gekomen en sindsdien de rest van de familie kleineert en tiranniseert.
Hoewel het boek dus inhoudelijk weinig vrolijks vermeld leest het toch soepel weg. Het gebruikte dialect is geen storende factor, waarschijnlijk wel door iedere lezer te begrijpen.
De tijdsgeest waarin het verhaal zich afspeelt is zeker voor "rond de veertigers" heel herkenbaar.
En de korte hoofdstukken maken het een makkelijk te lezen boek.

Wat in mijn ogen wel ronduit storend is zijn de diverse dierenmishandelingen die het verhaal, naast de toch al niet zo vreugdevolle levens van de personen, niet ten goede komen en zeker geen aanvullend belang hebben.
Daardoor vind ik dit boek alsnog geen aanrader.