Dit boek heb ik steeds met moeite neer kunnen leggen. Wat een geweldig goed verhaal heeft deze auteur hier afgeleverd in de vorm van 'Negen'. De keuze voor titel is helemaal duidelijk na het lezen van het verhaal.
Het is de prequel van zijn debuut 'Zonder gezicht'. Ik heb dat boek niet gelezen, maar zet het nu in ieder geval op mijn verlanglijstje, omdat ik nu weet wat er aan dat verhaal voorafgegaan is.

De proloog die me mee terugnam in de tijd en me nog nieuwsgieriger maakte naar het verhaal dan ik al was, laat de reis zien die een brief heeft afgelegd en hoeveel mensen daar bij betrokken geweest zijn.
Daarnaast bestaat het boek uit twee delen, onderverdeeld in hoofdstukken. Tijdens de beschrijving van de gebeurtenissen die zich afspelen gedurende een paar weken voorafgaand aan kerst leerde ik een aantal personen kennen, vaak in een eigen tijdlijn. De inhoud van deze tijdlijnen die elkaar afwisselen zijn stuk voor stuk belangrijk. Belangrijker dan ik eerst dacht dat ze zouden zijn.

Telkens weer is er een verwijzing naar de brief uit de proloog en weet je iets meer over wat er zich afspeelde.
Van het ene op het andere moment wordt het hartstikke spannend. Ik zag het in gedachten gebeuren;
'Karen legde de telefoon met een zucht neer, liep naar de hal en keek om zich heen. Ze zag niets geks. Tot ze omlaag keek. Vanaf de voordeur, de hele hal door en verder de hoek om de gang in lag nu doorzichtig beschermfolie uitgerold.'

Overpeinzingen van een dader;
'Nu was het voorbij. Hij werd gezocht door de politie, naar alle waarschijnlijkheid ook ver buiten Zweden en Denemarken. Het maakte dus niet uit hoelang hij zich schuil zou weten te houden. Het was gewoon een kwestie van tijd…' en 'Hij had nog zoveel ideeën die hij nog niet had kunnen uittesten.'

Stefan Ahnhem wist me meerdere malen door knappe plotwendingen op het verkeerde been te zetten. Ik wilde alleen nog maar verder lezen om te zien hoe de vork in de steel zat. En het heeft nog een hele tijd geduurd, eer ik dat precies wist. Wat een enorm slimme moordenaar is dit!

Zoals tegenwoordig voor iedereen duidelijk is, heeft de politiek op alle gebieden veel in de pap te brokkelen. Niet altijd met de beste bedoelingen voor alle burgers voor ogen. Ook hier is dat het geval.
Een epiloog die nog de laatste losse eindjes wegwerkt, gaf me een tevreden gevoel.
Dat gevoel van veiligheid bleef totdat ik de woorden las uit het laatste hoofdstuk: X, 4 januari 2010.
Om niets weg te geven vertel ik niet welke woorden dat zijn; dat moet je zelf ervaren.

Mijn mening: 'Negen' is een angstaanjagend verhaal met details waar je nachtmerries van zou kunnen krijgen. Een heerlijke thriller!
Ik heb het gevoel dat dit verhaal nog niet afgelopen is en ik huiver...
4,5/5 vette sterren