De toon van het verhaal is melancholisch, soms doorspekt van een diepe droefgeestigheid en angst, het bevat mooie poëtische zinnen maar er is ook ruimte voor vertrouwen, liefde, blijdschap en geluk, het laatste vooral als bij het aanbreken van de lente de merel in de schemeravond weer zijn hoogste lied gaat zingen…maar er komt ook weer een einde aan de zomer.. en het gezang van de merel.
Dit alles geschreven op een zó mooie manier!
Net geen 5 sterren vanwege het open einde. Ik zeg: 4,5 sterren.
De volledige recensie staat op Sonja leest&schrijft . Link i bio.