Norse Mythology is een verzameling Noorse mythen, vertelt in de stijl van Gaiman en opgebouwd in zo’n volgorde dat de verhalen elkaar grotendeels chronologisch opvolgen. Het begint met het ontstaan van alles en eindigt met het epische gevecht tijdens Ragnarok. Hierin komen bekende goden zoals Thor, Odin en Loki voor, maar je leert ook een heleboel minder bekende goden kennen.

Dit boek is niet zozeer opgebouwd als één verhaal, maar eerder als stukjes van een groter verhaal. Zoals Gaiman aan het begin van het boek zelf aanhaalt zijn niet alle Noorse mythen bewaard gebleven en er ontbreken dus ook een aantal stukken in dit grotere verhaal van de Noorse goden. Gaiman heeft geprobeerd om er toch één geheel van te maken door de mythen in chronologische volgorde te vertellen, maar persoonlijke bleef het toch meer aanvoelen als aparte verhalen, die zich in één wereld afspelen. Dit vond ik persoonlijk niet echt een minpunt, omdat de aparte verhalen op zich erg leuk waren om te lezen, maar daardoor kwam het boek toch wat informatiever op me over. Alsof Gaiman de lezers gewoon de bestaande Noorse mythen wilt laten zien. Zijn schrijfstijl voelde in dit boek voor mij ook wat informatief. Hij heeft een erg unieke schrijfstijl en ik heb nog niet super veel van zijn boeken gelezen, maar naar mijn mening komt deze pas echt tot zijn recht in een origineel fictiewerk waar hij zelf zijn, soms wat gekke, ideeën in heeft kunnen verwerken. Om mythen minder informatief en meer als literaire pareltjes voor te stellen, is er toch een soort van poëtisch element nodig. Maar natuurlijk kan er ook gezegd worden dat de Noren zich nu ook niet zo “poëtisch” gedragen en daar dan een poëtische schrijfstijl aan linken zou misschien ook niet alles zijn.

Ik geef dit boek 4 sterren, omdat het ik het erg interessant en leuk vond om over de Noorse goden te lezen. De Noorse mythen zij niet zo bekend en daardoor ben ik nog meer geïntrigeerd wanneer er een boek over verschijnt. Ik vond Gaimans schrijfstijl niet helemaal passen bij deze manier van vertellen, maar dat stoorde me niet heel erg doordat ik zo geïnteresseerd was in de mythen op zich.