Een boek dat je aanraakt en grijpt. Door de ik-vorm te gebruiken schept Emma een band met de lezer. De korte, soms kernachtige zinnen die ze gebruikt beschrijven goed de gevoelens en sfeer van het boek. Eén onbezonnen actie zet een achtbaan in werking die Ezra doet beseffen dat ze niet zo heel veel anders is dan haar vader die haar moeder verliet voor een andere vrouw.