Ik mocht dit boek lezen voordat het uitkwam. Ik was er erg benieuwd naar maar helaas is het boek me heel erg tegen gevallen. Ik vond het saai, afstandelijk en vooral zo somber.

Het verhaal gaat over een jongen Seb, die denk ik een vorm van autisme heeft, en zijn beste vriendinnetje Billie, die door een ongeluk op een trampoline in coma is geraakt. Seb wordt verboden haar te bezoeken.
Met kerst krijgt hij van zijn ouders een (nep) geweer waar plastic pallets in afgeschoten kunnen worden, zodat hij zijn huis kan verlaten om samen met zijn vrienden oorlogje te spelen bij een verlaten boerderij.

Wat mij het meeste stoorde was dat het boek zo afstandelijk geschreven was. Steeds ging het over de moeder, de vader, de oom enz. Alles is ook zeer negatief. Je wordt er niet vrolijker van in elk geval!

Ik had het boek als epub gelezen. Het lettertype is zeer klein, en er staan heel veel woorden en regels op een pagina waardoor het niet prettig leest. Ook de indeling vond ik niet fijn. Je denkt dat je al 3 hoofstukken hebt gelezen, maar dan begint pas het echte hoofdstuk. De subhoofdstukken beginnen ook direct en zonder hoofdletter. waardoor het soms lijkt dat je iets heb gemist.

Helaas kan ik dit boek met niet meer dan 1 ster waarderen. Maar meningen verschillen natuurlijk en gelukkig voor de schrijver zijn er ook lezers die het boek een stuk beter vonden dan ik.