Als een gezin in deel 5 van vakantie terugkomt op het eiland Fårő overvalt hen een unheimisch gevoel. Hun huis is gedurende hun afwezigheid verhuurd aan verschillende vakantiegangers, maar wie van hen heeft er zo’n smerige bende van gemaakt en waarom zijn op de gezinsfoto de ogen van Henrik, Malin en hun 2 kinderen doorboord. Alsof zij symbolisch blind gemaakt zijn. De (be)dreigende sfeer wordt steeds meer voelbaar, vooral voor Malin.
De weer herstelde Fredrik moet na zijn afwezigheid als eerste onderzoek doen naar toedracht en mogelijke motieven. Moet er gezocht worden in de richting van een familievete of komt de bedreiging uit andere hoek? Speelt jaloezie van een oude liefde een rol? Is er een relatie met persoonlijk verleden of hun werk? De angst beheerst meer en meer hun doen en laten en niet zonder reden. Er is hiervoor voldoende aanleiding. Ook de eenzaamheid en deels afgesneden zijn van het vasteland werkt niet mee.
De politie neemt het serieus en verhoort alle mogelijke verdachten. Resultaat blijft echter uit. Dreiging wordt plotseling omgezet in een dramatische en onomkeerbare daad en pas na eindeloos speurwerk naar vele contacten van Henrik komt een verzwegen geheim naar boven dat naar de dader kan leiden.

Håkan Őstlundh, die de serie thrillers rond inspecteur Fredrik Broman op het Zweedse eiland Gotland situeerde, schreef deze tussen 2004 en 2014. Hij behoort in Nederland niet tot de bekendste schrijvers in het genre Scandinavische thrillers, maar deze reeks, die het predicaat literaire thriller verdient, is de moeite waard. Een prettige en goede aanvulling op alle anderen,.
Verhalen die, naast goede, geloofwaardige opbouw van het plot, gebeurtenissen, karakters en samenhang in het verhaal, simpel ouderwets speurwerk laten zien, niet gelardeerd met spectaculaire acties of te snel doordenderende gebeurtenissen. Ze stralen een rustige, landelijke, wat lome sfeer uit en hebben een prettige verteltrant. Beschrijvingen zijn vol fijne nuances met zijsprongen en details over landschap, alledaagse observaties, het leven in Zweden en natuurlijk het leven en zielenroerselen van zijn creatie, Fredrik Broman en zijn gezin. Alles zonder onrealistische overdrijving. Concreet en bondig op een manier die prettig leesbaar is.
Ogenschijnlijk lijkt er weinig te gebeuren in de verhalen, maar Őstlundh weet uitstekend sfeer te creëren, slaagt er in om je fantasie te prikkelen en je te laten visualiseren wat hij beschrijft. Hij bewandelt leuke zijpaden, laat gedachten van personages tot zijn recht komen, construeert goede plots en haakt her en der aan aan actuele onderwerpen. Soms volgen we personages tot in hun ziel, alsof het een roman betreft ingekapseld in een thriller. De verhalen kennen een rustige opbouw zonder saai, eentonig of langdradig te worden. Het verveelt nergens, alles behoudt compleetheid, spanning en blijft boeien. Voor de liefhebber van dit genre: de reeks telt 7 delen, een ruime 2.500 pagina’s te gaan.