Mariëtte Baarda heeft een Letterenstudie afgerond en ze heeft gepubliceerd in De Groene Amsterdammer en De Gids. Ze is medewerkster van het tijdschrift Onze Taal. Mariëtte kampt al van kinds af aan met zware migraineaanvallen. In Kinderen waaien om vertelt ze openhartig hoe deze chronische aandoening haar leven beïnvloedt. Als pubermeisje lag ze al ziek in bed, terwijl ze beneden haar moeder hoorde rondscharrelen in huis en haar broers gewoon naar school gingen. Op school had ze ook niet de beste tijd van haar leven, ze werd gepest en was ook vaak ziek vanwege de migraine.

Al op jonge leeftijd gaat ze samenwonen met een oudere man, waarbij ze haar eigen identiteit een beetje uit het oog verliest. Maar zodra ze deze relatie heeft beëindigd en weer op haar eigen benen staat, begint ze zichzelf te ontwikkelen zoals zij dat zelf wil en kan. Zo wordt ze fietskoerier in Amsterdam en doet ze een opleiding tot yoga-docente. Dat dit allemaal niet even gemakkelijk gaat met migraineaanvallen, die haar soms dagelijks lastig vallen, weet ze heel goed te beschrijven.

Ze kiest de schaal van Beaufort (het meten van de windkracht) om aan te geven hoe zwaar de aanval is. Beaufort geeft bij windkracht 5 bijvoorbeeld aan: ‘boombladeren ruisen, kleine bomen bewegen’. Maar de aanval die Baarda het vaakst treft is windkracht negen: ‘kinderen waaien om, alleen eenden en zwaluwen vliegen’.

Baarda probeert diverse alternatieve geneeswijzen om maar van die migraine af te komen. Ze komt bij een soefi meester, ze doet mee aan intensieve yogasessies, ze laat zich in het midden van een zogenaamde Stargate op een bed leggen zodat haar DNA weer goed geregeld wordt en ze slikt kleine pilletjes die ingestraald zijn met een wiskundige formule.

Ondanks dat er helemaal niets blijkt te werken en ze migraine blijft houden, legt ze wel op integere wijze uit hoe de therapieën werken, zonder dat ze sarcastisch is of respectloos. En dat siert haar, want je wordt toch wel erg sceptisch als al die charlatans het geld uit je portemonnee willen kloppen met valse beloftes.
“Tijdens het overmaken van het geld voelde ik zowel opwinding als schaamte. Schaamte, omdat ik bezig was een ongehoord bedrag te betalen voor sciencefictionkorrels, waarvan het nog maar de vraag was of het […] iets zou veranderen aan mijn situatie. En, dwars daardoorheen, een gevoel dat sterker was dan de gêne: een dolle, opflakkerende hoop dat met de komst van de geometrische korrels mijn leven voorgoed zou veranderen.”

Kinderen waaien om geeft een goede inkijk in het leven van een chronisch patiënt. Niet alleen voor diegenen die migraine hebben, maar voor bijna alle chronisch zieken. Deze mensen kampen met het onbegrip van de buitenwereld, en bijna allemaal hebben ze het moeilijk om een goede balans te vinden tussen familie, sociaal leven en werk. Maar wat voornamelijk overeenkomt is het gevecht dat de meeste chronisch zieken moeten leveren om elke dag weer met hun gebreken te moeten overleven. Dit boek is geen zeurend, zelfmedelijdend verhaal, maar een goed en krachtig, op een bijna literaire manier beschreven, ervaringsdocument.