Ik heb uitgekeken naar dit nieuwe boek van Elizabeth George, maar vond het zwaar teleurstellend. Ik kan mij helemaal vinden in de Crimezone-recensie.
In wankel evenwicht is een slap en complex verhaal. Ik walg net als de recensent van het predikaat 'literaire thriller'. Alsof een boek daardoor ineens gewicht krijgt? Wat is literair?
Ik heb eerlijk gezegd alles saaie passages overgeslagen in de hoop dat Elizabeth George toch nog met een mooie wending zou komen. Tevergeefs.
Ook het eindeloos vervallen in uitgekauwde onderwerpen was uitermate storend. Dat er verschil tussen de diverse 'classes' bestaat, is inmiddels bij iedereen bekend. Dit geldt ook voor het feit dat Havers slonzig is, of dat de relatie tussen Tommey en Helen complex is.
Ondanks alles kijk ik toch uit naar George' volgende boek!