Natsuo Kirino heeft de harten van veel Nederlandse lezers gestolen met haar boek De nachtploeg. Het is om die reden dat haar Nederlandstalige fans met belangstelling uitkeken naar het vervolg. Immers, in Japan hoeft ze haar kwaliteiten niet meer te bewijzen, getuige de onderscheidingen en verfilmingen van eerdere boeken. Deze in 1951 geboren auteur heeft in haar vaderland inmiddels zeven titels op haar naam staan. Grotesk (Grotesque) is haar vierde boek, wat impliceert dat daarna nog drie titels uit haar vaardige pen zijn gevloeid. Ook in Grotesk wordt haar vakmanschap wederom onderstreept.
Kirino leert ons Yuriko Sato kennen, een Japans meisje dat is bedeeld met een hemelse schoonheid. Het begin van het verhaal vertelt ons dat ze is vermoord, op eenzelfde manier als haar vroegere klasgenootje Kazue Sato, beiden toen ze prostituee waren. Het zusje van Yuriko bespreekt met de lezer hoe de jeugd van de meisjes precies in elkaar stak en met welke gezinsproblemen ze te maken kregen. Wanneer beide meisjes later in de prostitutie terecht komen raken ze snel aan lager wal en verliezen elkaar steeds meer uit het oog.
In aangrijpende hoofdstukken laat Kirino ons in hun verleden kijken en deelgenoot maken van hun gedachten over hun eigenwaarde die ze tot deze keuze bracht. Op dezelfde wijze licht de getuigenis van Zhang Zhe-zhong een tipje van de sluier op wat hem ertoe heeft geleid te zijn zoals hij is. Een aangrijpend verhaal waarbij al snel de vraag rijst of niet iedereen in een dergelijke situatie terecht zou kunnen komen. Een verhaal dat zich ook geheel in de verleden tijd afspeelt.
Wie denkt dat hij of zij met dit boek aan een spannende thriller begint met talloze wendingen en interessant speurwerk van een overheid, zal teleurgesteld zijn. Er komt geen politie aan te pas. Het is ook geen thriller. Daarmee is niet gezegd dat Grotesk een slecht boek is, het tegendeel is waar. Op een indringende manier weet Kirino de minderwaardige kwalificaties van de hoofdfiguren in dit boek over het voetlicht te brengen. Dat veroorzaakt bij een thrillerfan al snel het gevoel dat het meer dan vijfhonderd paginas tellende boek erg traag is. En dat gevoel is niet helemaal onterecht. Spannend, interessant en aangrijpend zijn drie verschillende eigenschappen.
Spannend wordt het boek nooit, interessant en aangrijpend wel. Dit maakt de waardering niet eenvoudig maar als thrillerfan blijft het aantal sterren toch op twee steken. Ondanks de schoonheid van het verhaal.