"Het circus komt voorbij" van Nobelprijswinnaar Patrick Modiano lijkt op een thriller, alleen kom je nooit te weten welke misdaad er precies is gebeurd en wat de rol van de personages uit het boek in die misdaad is. Wat het dan wel is? Een boek (een novelle eigenlijk) vol sfeer die altijd in een vage zweem van criminaliteit baadt. De hoofdfiguur, de 18-jarige Lucien, wordt als het ware op een paar dagen volwassen door zijn toevallige ontmoeting met het iets oudere meisje Gisèle. Zij blijkt helemaal niet te zijn voor wie ze zich voordoet en ze dringt dat ook op aan Lucien, die ze voor haar broer laat doorgaan bij ontmoetingen met allerlei louche figuren. Veel concreter wordt de plot niet, maar de hoofdrolspeler in dit boek is de stad Parijs, in de jaren '60. Misschien vind je de tientallen, honderden straatnamen soms van het goeie teveel, toch word je meegezogen in de sfeer van de lichtstad. Modiano wordt wel eens de Vermeer van de literatuur genoemd en daarvan is "Het circus komt voorbij" een mooi staaltje. Om even een paar uur weg te dromen, als zat je in die goeie, oude afgeschafte trein tussen Amsterdam en Parijs.