Stel je zit te kijken naar een film. Een film die eigenlijk best wel slecht is. De hoofdrollen zijn een held en heldin. Om de paar minuten komt er een slechterik de hoek om en die wordt door de helden meteen gedood. Een echt verhaal zit er eigenlijk niet in en dan doen onze helden er ook nog eens de hele film lang over om te besluiten dat ze elkaar toch wel heel erg leuk vinden. Maar je blijft toch kijken, je blijft kijken in de hoop dat het toch beter gaat worden. Maar dat wordt het toch niet.

Dat gevoel had ik een beetje nadat ik 'De Wet van Negen' van Terry Goodkind uit had. Je weet wel de Terry Goodkind van het meesterlijke meerdere delen tellende 'Wetten van de Magie'. Daarmee werd eigenlijk mijn interesse gewekt voor het echte fantasy genre. Alle elf boeken heb ik in mijn boekenkast staan. Geweldig vond ik ze.

Maar toen schreef Goodkind 'De Wet van Negen', waarin 'onze' wereld samenvloeit met de magische wereld uit de boekenreeks. In dit boek speelt de 27-jarige Alexander Rahl de hoofdrol. Hij woont bij zijn opa, zijn moeder zit in een psychiatrische instelling en zijn vader is omgekomen bij een auto ongeluk. Alexander is op weg naar de galerie, wanneer hij getuige is van een bijna aanrijding van een vrachtwagen en een vrouw. Alex weet de vrouw, Jax, op tijd weg te duwen. Jax blijkt vanuit een andere wereld gekomen te zijn. Om dat te kunnen heeft ze de hulp van Alex nodig. Op zijn verjaardag krijgt Alex van zijn opa te horen dat hij een groot stuk land bezit, wat hij alleen in bezit kan houden. Hij mag het niet verkopen. Dit heeft ook iets te maken met de komst van Jax. Jax die hem waarschuwt dat hij de ene is die haar wereld kan redden.

Dit boek is eigenlijk gewoon een kopie van de 'Wetten van de Magie'. De personages komen op hetzelfde neer. Ze heten dan wel anders en de wereld is nu onze wereld maar verder komt het heel erg overeen. Het verhaal is bij lange na niet zo spannend. Ik had meer verwacht dat de magische wereld wat sneller in beeld zou komen. Maar dit boek blijft zich afspelen in onze wereld. Het blijft voortkabbelen met Alex en Jax die een heel boek nodig hebben om uiteindelijk de poort te openen naar de magische wereld. Ondertussen worden ze belaagd door de tegenstanders die Alex graag dood willen zien. En dan bloeit er tussen Alex en Jax ook iets op. Zelf komen ze daar pas tegen het eind van het boek achter, ik wist het op pagina één al.

Maar zoals ik al aangaf, ik bleef toch doorlezen. Dus ergens zit er iets boeiends in. Misschien hoopte ik teveel dat het toch nog iets zou kunnen worden. Mocht je nog nooit wat van Goodkind hebben gelezen, is het misschien wel iets voor even tussendoor. Maar om sommige dingen toch in een goed perspectief te plaatsen, is het toch wel aan te raden dat je de gehele reeks 'Wetten van de Magie' eerst leest. Maar dan loop je het risico dat je de 'Wet van Negen' net als ik toch wel een beetje vind tegenvallen.