"Eenzame Prooi", de Nederlandse versie van "Insidious Intent", is al weer het tiende deel uit de serie die Val McDermid creërde rond profiler Tony Hill en detective Carol Jorden. De serie werd succesvol bewerkt voor televisie en was ook in Nederland te zien. Wordt "Eenzame Prooi" het laatste boek rond duo Tony en Carol?
De manier waarop het boek eindigt, deed mij denken wat Agatha Christie uithaalde met Poirot en Miss Marple. In een interview met de Guardian beloofde McDermid, dat het duo niet zou komen te overlijden, maar het zou wel even duren voor er een eventueel vervolg zou komen.
De aanleiding van mijn associatie met Agatha Christie? Haar verzoek aan het eind van "The Mousetrap". Aan het einde van de versie van "Eenzame Prooi" die ik las, doet Val McDermid eenzelfde soort verzoek aan de lezer: "verklap het einde niet".
We gaan het dus niet hebben over hoe "Eenzame Prooi" eindigt; maar einde van de reeks? Heeft McDermid het helemaal gehad met haar succesvol duo? Misschien; hoewel lezers van "Eenzame Prooi" begrijpen dat er ook een andere aanleiding kan zijn, dat het wellicht even gaat duren voor er weer een boek verschijnt rond duo Tony Hill en Carol Jordan.
Het boek zelf is opgedeeld in een aantal delen. De gebeurtenissen spelen zich af in Yorkshire en beslaan een periode van een paar maanden. Behalve de belangrijkste verhaallijn, zijn er andere "sub-plots". Alle verhaal-lijnen draaien echter om de thema's liefde en wraak.
Carol Jordan, Tony Hill en leden van het team krijgen te maken met persoonlijke problemen en zaken als afpersing, identiteitsfraude en internet misbruik. De hoofdlijn is natuurlijk de jacht op een moordenaar.
De lezer valt gelijk met de neus in de boter. Het eerste hoofdstuk start met het eerste slachtoffer dat niet lang meer te leven heeft. De volgende korte hoofdstukken wisselen van perspectief. Dit verhoogt niet alleen de spanning, maar lezers die onbekend zijn met de serie en wat er eerder is gebeurt, raken zo snel bekend met hoofdpersonen en team.
Voordeel van dit wisselend perspectief is ook, dat de lezer af en toe "in het hoofd van de moordenaar zit". Niet om begrip of sympathie te kweken. Zo begrijpt de lezer waarom de moordenaar flipte en waar hij mee bezit is.
Tony Hill blijkt tijdelijk bij Carol Jordan te zijn ingetrokken. Hij probeert haar van haar alcohol verslaving af te helpen. Zij is bezig met de renovatie van de schuur die ze geërfd heeft. Geen lekkere plek om te wonen: haar broer en partner zijn er vermoord.
De renovatie wordt onderbroken: een telefoontje. Een uitgebrande met lijk bleek geen ongeluk, maar moord. Het team van Tony en Carol komt bij elkaar en ontwikkelingen volgen elkaar snel op.
Met zoveel boeken en series op haar naam, is McDermid een ervaren, veel geprezen auteur. Ook dit boek kent een rap tempo, snelle wisselingen in verhaallijnen, oplopende spanning.
Tegen het einde zijn alle verhaallijnen mooi samengekomen en de meeste problemen opgelost. Maar ... dan zijn er die laatste hoofdstukken en pagina's, met een tamelijk onbevredigende, ongeloofwaardige en moeilijk verteerbare oplossing.
Voor fans van Val McDermid en fans van deze serie blijft dit een must-read. Maar die sok in het brood en laatste moord? Dat wilde er bij mij niet in. Zeker niet na het recent lezen van thrillers van andere auteurs, zoals "Local Girl Lost" of "I See You"- zo véél, véél beter.
Mijn Engelstalige versie van "Eenzame Prooi", "Insidious Intent", bevatte een bonus. Als extra volgde een kort verhaal. Maar dat heb ik niet eens gelezen. Het slappe einde van "Eenzame Prooi" ontnam mij mijn genot: ik voelde me bedonderd.