Prachtig verhaal over het gevangenisleven, vriendschap/familie en het hebben van een thuis. Meer nog is het een verhaal over mensen, hoe zij kunnen veranderen, ook al zitten ze "binnen de poort".

De 11-jarige Perry is opgegroeid in de Blue Rivergevangenis in Surprise, Nebraska. Zijn moeder zit daar een straf van 15 jaar uit. Hij wordt plots door een ijverige OvJ in diens huis gehaald "want een gevangenis is geen huis voor een kind". Perry gaat naar de brugklas (in de VS zijn ze jaar eerder dan NL) waar hij een goede vriendin Zoey heeft. Voor een schoolproject moeten ze over hun afkomst vertellen en Perry besluit de gevangenisbewoners voor het eerst naar hun Blue Riververhalen te vragen (vanwege hun privacy was hij daar nooit op uit). Zo leert hij ook zijn moeders verhaal kennen.

Blijkbaar speelt Perry's vader voor hem geen rol, er worden nauwelijks vragen over hem gesteld. Als lezer wilde ik dat plaatje compleet hebben maar voor de hoofdpersoon klopte het.
Ik vond niet dat er vanuit een Nederlander bezien erg veel verschil was tussen NL-Amerikaans systeem. Geen horrortoestanden in de gevangenis, want beperkt beveiligde gemengde instelling. Ook wordt er geen nadruk gelegd op school, waardoor het voor een Nederlands kind goed leesbaar is.

Wat me zeer verraste was dat dit boek in de bieb een B-exemplaar is. Ik vond het een stevige C, geschikt vanaf brugklas en hoger.