Zelden zo'n vreemd boek over WOII gelezen. Vreemde conclusies en een opsomming van quotes, die her en der zijn weggeplukt, van hoe slecht de Binnenlandse Strijdkrachten wel niet waren. Het lijkt of Auke Kok eerst de conclusie heeft getrokken, BS is slecht, en dat toen heeft willen bewijzen. Het verhaal speelt zich een dag na de oorlog af en voortdurend neemt Auke Kok het op voor die 'arme' Duitsers. Wel lid van de NSDAP, maar geen slecht mens. Duitse kolonel is voor tweede getrouwd en heeft minnares DUS hij verlangt net zo naar de Canadezen als de Nederlander. Auke Kok vergeet een ding en dat is dat de Nederlander 5 jaar onderdrukt is door de Duitser. Het is zo gemakkelijk om als naoorlogs kind een enorm oordeel te hebben wat er toen mis is gegaan, maar de angst die mensen al die jaren gevoeld en van waaruit ze handelden, heeft iemand die er niet bij was nooit ervaren. Daarom is het schrijven van een oorlogsboek, met zulke conclusies, niet iets wat een Nederlandse schrijver er zo maar even tussendoor bij kan doen. Laat dat aan historici over.