Het boek begon meteen zoals ik me een New Adult had voorgesteld…met een vluggertje in ‘de bezemkast’… Maar daarna kwam er toch wel echt een verhaal in. Al duurde het wel een tijdje voordat ik Riley een aangenaam persoon vond. Ik ben niet zo’n fan van jongemannen die zuipen en hun jongeheer achterna lopen en in elk loslopend meisje willen stoppen namelijk.

Het verhaal begint met de verhuizing van Arabella, haar moeder heeft een kamer voor haar gevonden. Het huis waarin deze kamer zich bevindt is van de moeder van Riley, tenminste dat idee kreeg ik wel, en Riley is dus een jongeman, geen meisje. Arabella vindt het raar dat haar moeder haar hier laat wonen, samen met een jongen. En dan nog wel een jongen met een tongpiercing en tattoos! Riley op zijn beurt ziet in Arabella, die hij Arie noemt, een volgende verovering op zijn lijstje met meisjes voor een nacht.

De hoofdstukken worden omstebeurt uit naam van Riley en uit naam van Arabella verteld. In het begin raakte ik weleens in de war, was de ' ik persoon' nu Arabella of nu toch Riley, 'terugswipen' dan maar en even checken wie het was.

Zowel Arabella als Riley dragen een rugzak met zich mee en gaandeweg het boek kom je daar de inhoud van te weten. Riley zal zeker niet mijn vriend worden, maar ben ik toch wel een stuk aardiger gaan vinden dan in het begin.

Ik moest door het boek wel terugdenken aan hoe ik zelf was als achttienjarige, wat deed ik toen en wat deed ik nog niet. Overigens super steamy of zo vind ik het boek niet en eerlijk gezegd dat hoeft ook niet perse van mij, dit was prima zo.