Over Vis hoef ik niet veel te zeggen denk ik. Hij zit voor mij altijd prettig (verontrustend) dicht op de tijdgeest. Hij werd ooit bijna opgepakt omdat hij een waargebeurde moord zo had beschreven, dat de rechercheur dacht dat hij op een ingewikkelde manier kwam bekennen! Brains was een heerlijke stuwende leeservaring en zijn nieuwste: Barabbas is dat ook weer. De personages doen stevig moeite om uit het bordkarton te komen, Vis geeft ze maar net genoeg ruimte... Het leest zoals ik inmiddels van Vis gewoon ben en ook bewonder: als een voortrazende trein. Storend foutje op de de achterflap: Simon Rosenblatt wordt ook Rosenthal genoemd. Ik kan alleen maar hopen dat z'n volgende weer net zo wordt. Deze staat al voor binnenkort op de rol.