Het thema van het verhaal is heftig. Gevecht tegen anorexia. Het wordt heel eerlijk beschreven, hoe het is ontstaan en in de zwarte blokken lees je de gedachten en wat de Stem tegen Jiami zegt. Vind het knap hoe het is omschreven hoe het kan worden ervaren door de gedachten van een persoon. Maar wat is het slecht geschreven. Juist doordat het af en toe wat chaotisch en kinderlijk is geschreven. Vooral veel stopwoorden, als fokking, gingen mij al heel snel irriteren. Dus geen huilboek zoals ik ergens had gelezen.