De Transsylvanische Alpen, Adriaan (gefrustreerd door zijn breuk met zijn ex vrouw Juliëtte) onderweg naar zijn one-night stand Eva, komt in een sneeuwstorm terecht. En strandt bij het hotel Alfabet. Daar aangekomen leert hij de gasten kennen. De excentrieke professor Quast, de verbitterde weduwe Hermine-Kloos, en nog zoveel andere personages komen in het verhaal voor. Elk personage met hun eigen bizarre karakter, elk personage met hun eigen seksuele verlangens, die voor mij dan weer te ver gingen, het hoofdpersonage met zijn pedofiele neigingen, dit is voor mij moeilijk te plaatsen. Ik kan het boek ook niet plaatsen, roman? Horror? Thriller? Je voelt dat het hoofdpersonage op zoek is maar voor mij was dit niet zo duidelijk naar wat?
Toen ik in het boek begon, was ik direct vertrokken, het sloeg aan als een bom. De beschrijvingen van het hotel, laat me dan eerder zeggen een horror hotel, de gasten, het mysterieuze. En toen zakte het verhaal als een pudding ineen. Beschrijvingen werden langdradig, opsommingen bleven maar duren, gesprekken werden verwarrend. Hoe goed het boek startte, hoe verwarder het werd. Misschien begreep ik de rode draad niet doorheen het verhaal, voor mij stopte het boek met vele vraagtekens.