We beginnen het verhaal met een brief die achtergelaten wordt op het kerkhof bij een grafsteen. In deze brief schrijft Juliet haar gevoelens van haar af, gevoelens van verdriet. De jongen die de brief ontdekt (Declan) voert op dat moment een taakstraf uit en beantwoordt de brief. Vanaf dan volgen er meer brieven en al snel mailen ze elkaar. De emoties wisselen elkaar af en je leeft mee met de twee hoofdpersonages die elk te kampen hebben met verdriet en verlies.

Ik had niet verwacht dat het verhaal deze wending ging aannemen. In de korte inhoud wordt er namelijk met geen woord gerept over de jongen die de brieven beantwoordt, enkel dat ‘hij niet zou zijn wie ze denkt dat hij is’. Ik had een romantisch verhaaltje verwacht en geen verhaal zoals dat waarin de jongen ook met een heftige gebeurtenis te maken heeft gehad. Maar het paste wel bij dit alles en de schrijfster heeft alles tot een mooi geheel verbonden. Het einde had van mij gerust wat langer uitgeschreven mogen worden. Ik bleef wat op mijn honger zitten wat betreft de huidige situatie bij Juliet en Declan thuis. Jammer dat daar niet nog dieper op ingegaan is. Maar het was zonder meer een zeer speciaal boek door de toevoeging van de brieven en mails!