Een eiland (of toch niet?), 3 zussen, een vader en een moeder die door middel van zeer wrede rituelen hun dochters proberen te beschermen tegen de "giftige" buitenwereld. Het verschuivende perspectief tussen de drie zussen maken van dit boek een spannende doorlezer in prachtig proza.

Een voor de hand liggende vergelijking met The Handmaids Tale wordt veel gemaakt in de media, maar The Water Cure is interessant genoeg van zichzelf en laat ook meer vragen onbeantwoord. Waar het in The Handmaids Tale al wel duidelijk is wat er is veranderd in de maatschappij is er in The Water Cure genoeg ruimte voor meerdere interpretaties voor de situatie waar in de 3 dochters zich bevinden.

Is de argumentatie van de ouders (in het verhaal aangeduid als King en Mother) op basis waarvan ze hun dochters afschermen van de boze giftige buitenwereld steekhoudend omdat er echt een ramp is gebeurd of worden de dochters voor de gek gehouden, gehersenspoeld en tegen elkaar uitgespeeld door middel van angstaanjagende rituelen zoals "the drowning game", puur en alleen om hen onder de duim te houden?