Het hoofdpersonage Julia, een violiste, koopt in Italië een muziekstukje in een antiekzaak. Thuis gekomen gebeuren er rare dingen met haar dochter telkens ze Incendio speelt. Ze wil kost wat kost uitzoeken wat er aan de hand is met dit "duivelse" stuk en keert terug naar de bron.

Het boek wisselt heden en verleden af en daardoor leest het boek zeer vlotjes. De personages en de verhaallijnen zijn beter uitgewerkt in de passages uit het verleden dan de gebeurtenissen rond Julia.

Lorenzo, de violist uit het verleden, is mijn favoriet personage omdat hij zo gepassioneerd is door zijn muziek, in zijn liefde voor Laura en door zijn loyaliteit voor zijn familie. Je leeft echt mee met zijn verhaal en krijgt en passant een beeld over de jodenvervolging in Venetië en de kampen in Italië.

Het boek beloofde een pageturner en dat was niet gelogen. Het boek moest uit en dat is me dezelfde dag nog gelukt. Enkel om te eten heb ik het boek weggelegd maar voor de rest was ik gekluisterd aan mijn zetel en boek.

Ik was wel een klein beetje ontgoocheld over de uitwerking van het verhaal rond Julia. In één zinnetje werd het afgehandeld en ik vond die oplossing (ik ga geen plotspoiler zijn) nogal gemakkelijk gekozen. Ook de personages rond Julia vond ik nogal oppervlakkig beschreven. Dat vond ik in de passages van het verleden veel beter. Je kreeg de tijd om de karakters te leren kennen en je leeft er dan ook meer met mee.

Toch vind ik het boek een echte aanrader omdat het je echt in zijn greep heeft en je absoluut het einde wilt weten.

Ik hou van de schrijfster haar stijl en raad het boek iedereen aan die graag volledig opgaat in een boek en de wereld rondom haar/hem vergeet.

****