Als er een boek dit jaar heel erg hoog op mijn wishlist staat, dan is het wel Bloed En Beenderen van Tomi Adeyemi. En dat komt niet alleen omdat Tomi op 22 april naar YALFest komt - nee zeker niet. Hoewel ik toen wel pas voor het eerst over dit boek las. Recent las ik al veel positieve reacties van internationale lezers en hierdoor werd mijn nieuwsgierigheid nog meer gewekt. Daar zit natuurlijk ook een keerzijde aan, want met die grote nieuwsgierigheid komen ook de hoge verwachtingen. Toen ik de oproep voor het review team voorbij zag komen op de Facebook van Harper Collins Holland werd ik meteen helemaal enthousiast. Yes! Ik had een kans om dit boek vooruit te mogen lezen en mensen te enthousiasmeren dit boek te kopen. Toen ik ook daadwerkelijk werd uitgekozen zat ik te stuiteren. Yes yes yes! Mijn allereerste recensie exemplaar ooit is meteen zo’n veel belovend boek! Ik kon echt niet wachten om dit boek te mogen lezen. Maar de grote vraag is natuurlijk of Bloed En Beenderen mijn torenhoge verwachtingen waar heeft kunnen maken.

In het begin had ik wat moeite met Bloed En Beendren. Dit lag niet aan het boek, maar aan mijzelf. Ik was op dat moment niet helemaal fit en had een beetje last van een leesdipje. Gelukkig verdween dit dipje als sneeuw voor de zon toen ik eenmaal goed in het verhaal begon te komen. Toen ik er eenmaal in zat, kon ik bijna niet meer stoppen met lezen.

Het is duidelijk dat Tomi Adeyemi goed onderzoek heeft gedaan naar de Afrikaanse cultuur. Zelf is ze Nigeriaans-Amerikaans en ze heeft dus Afrikaanse roots. Ook al is dit fantasy, veel Afrikaanse elementen komen terug in Bloed En Beenderen. Neem bijvoorbeeld de stad Lagos. Dit is in het verhaal de hoofdstad van orisha, maar in real life is dit de hoofdstad van Nigeria. Zo zijn er nog wel meer dingen. De markten, delen van de taal en de verschillende volkeren.

Dat stukje taal vond ik soms wat lastig. Ik vond het heel lastig om de bezweringen te begrijpen. Deze stonden in de oorspronkelijke taal en zijn niet vertaald. Wat dat betreft een pluspuntje, want zulk soort dingen maken een boek juist interessant. Het minpuntje van het taalgebruik in dit boek was het veelvuldig gebruik van het woordje “mama”. Het werd gebruikt om Zélie’s moeder aan te duiden, voor mama Agba (persoon in het verhaal) en het komt ook in de bezweringen voor. Tevens heeft het ook weer met de goden te maken. Soms raakte ik daar wat in de war. Maar dat nam mijn leesplezier absoluut niet weg.

Naast de cultuur speelt thematiek als racisme en ondrdrukking ook een belangrijke rol. De Maji moeten in continue angst leven en ze worden zelfs uitgemoord. Ze hebben niet dezelfde rechten als de Kosidan, het meerendeel van de Orishaanse bevolking. En dat alleen maar vanwege hun witte haren en de magie die ze niet eens meer bezitten.

Wat ik ook heel sterk vind, is dat het verhaal afwisselend wordt verteld vanuit Zélie, Inan en Amari. Bij ieder hoofdstuk staat het perspectief erbij, waardoor je niet hoeft te gissen vanuit welk personage het verhaal wordt verteld. Door de wisselingen in perspectief beleef je een zelfde gebeurtenis weer opnieuw, maar dan vanuit de ogen van een ander personage. Soms gaat het verhaal ook verder, maar daar kan ik nu niet teveel over zeggen in verband met spoilers. Grote spoilers zelfs. Ik miste alleen af en toe eens een stukje vanuit de ogen van Tzain. Ik werd wel benieuwd naar hoe hij de dingen beleefd, maar het doet wederom niets af aan het leesplezier.

Over de cliffhanger aan het eind zal ik het overigens maar niet hebben, want ik wil meer! Hoe kan een boek op deze manier eindigen? Ik ben nu al nieuwsgierig naar het vervolg. Overigens waren de hoofdstukken voor de cliffhanger ook al erg spannend. Het boek leest lekker vlot weg en de spanning zit er dus goed in. Is deel 2 al in de maak?

Eindoordeel
In het begin zat ik niet lekker in het verhaal van Bloed En Beenderen. Echter veranderde dat naarmate het verhaal zich vorderde. Tomi Adeyemi heeft Afrikaanse roots en dat zie je terug in dit boek, evenals andere belangrijke thema’s als racisme en onderdrukking. Bloed En Beenderen is een razend spannende fantasy met actuele thematiek die vlot wegleest. Tja, die cliffhanger op het einde is echt verschrikkelijk. Ik ben nu al heel nieuwsgierig naar het vervolg. Ik waardeer Bloed En Beenderen met 5 sterren. En heb je je kaartje voor YALFest nog niet gekocht? Doe dat dan ook snel, want dan kun je dit boek meteen laten signeren! Tomi Adeyemi komt namelijk op 22 april naar YALFest!