Rachel is nog maar pas in de steek gelaten door haar man John en probeert haar leven, alleen met haar zoontje Ben terug op de rails te krijgen. Dan gebeurt er iets vreselijks: op een oktoberdag in het park verdwijnt Ben spoorloos. We krijgen het verhaal vanuit verschillende perspectieven: Rachel vertelt haar verhaal. Maar we krijgen ook het verhaal van de speurders, met Jim die de leiding krijgt over het onderzoek. Tussenin zijn er verslagen van gesprekken die Jim, naar aanleiding van deze zaak, voert met een psychologe, die hem het volledige gebeuren, en zijn gevoelens hierbij doorheen en na het onderzoek, opnieuw laat beleven. Wat verder ook speciaal is, is dat je uittreksels te lezen krijgt uit een boek "when a child is missing", over hoe ouders en familie het beste kunnen overleven wanneer zij met dergelijk drama worden geconfronteerd. Naar aanleiding van de verdwijning is er ook heel veel media-aandacht, er wordt zelfs een blog opgestart, waarbij iedereen zo zijn mening heeft over hoe het heeft kunnen gebeuren en wat er met Ben is gebeurd. Het is heel speciaal om enerzijds de blog te lezen, en anderzijds ook de reacties van de vele lezers op deze blog, die met naam en toenaam worden genoemd. Het maakt dat dit boek een realistisch beeld geeft van de huidige tijdsgeest, waar heel veel zich afspeelt op sociale media, met soms heel veel schade aan de betrokken personen.
Wat voor mij ook zeer aangrijpend was, is dat je door Rachel op sommige momenten heel persoonlijk wordt aangesproken, als lezer van haar verhaal. Ik vond dit heel bijzonder. Het boek was nooit langdradig en heeft mij geboeid van begin tot einde.