In het boek volgen we het verloop van een gijzeling. Een bus, met leerlingen en leraressen, van een dovenschool stopt om hulp te bieden bij een ongeval, maar zij worden gegijzeld door drie gevaarlijke, net uit een gevangenis ontsnapte, moordenaars. De bus wordt naar een leegstaand, vervallen slachthuis gereden waar de gijzelnemers zich, met hun slachtoffers, verschansen.
Dan begint het moeizame onderhandelen tussen politie en de misdadigers. En zoals we Deaver ondertussen kennen, volgen een aantal onverwachte wendingen, die er voor zorgen dat de spanning blijft, en de aandacht van de lezer niet verslapt.

Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van twee personages: Arthur Potter, de FBI-onderhandelaar enerzijds, een man met veel ervaring in zijn werk die als een onaantastbare veldheer de onderhandelingen stuurt en zijn troepen dirigeert.
En Melanie Charrol, een van de dove leraressen anderzijds, een vrouw die tijdens de gijzeling een indrukwekkende metamorfose doormaakt.

Bij momenten vond ik dat de onderhandelingen wat te gladjes verliepen volgens het verwachtingspatroon van Arthur, maar over het algemeen is de beschrijving van deze onderhandelingen, de psychologie erachter en het gedrag van de onderhandelaar zeer realistisch weergegeven. De rivaliteit tussen de verschillende politiediensten en de onverwachte inmenging van de politiek en sommige individuen, zorgen voor de nodige spanning en maken dat het boek een plezier om lezen is.

En laat ik de fantastische beginscene niet uit het oog verliezen. Dit was één van de beste, misschien wel het beste boekbegin dat ik tot nu toe mocht lezen. Wat een prachtig staaltje van sfeerschepping.

Eigenlijk heeft Jeffery Deaver hier een klein meesterwerkje afgeleverd, want hoe hij er in slaagt om van een zeer statisch gegeven, die een gijzeling is, toch een spannend en gevarieerd boek te maken is ronduit schitterend.