In ‘Was ik maar thuis gebleven’ is een selectie van de tekeningen van Peter van Straaten over de mindere kant van vakantie.

Op het eerste gezicht zien de tekeningen er wat grof geschetst uit. Veel zwarte strepen en simpele lijnen lijken de overhand te hebben. Maar wie beter kijkt ziet ongekende details. De kleding, lichaamsbouw en achtergrond geven de vakantiesfeer goed weer. Maar het zijn vooral de lichaamstaal en gezichtsuitdrukking van de getekende personen die boekdelen spreken. De pakkende, korte quote onder te tekening maakt het helemaal af en zorgt voor een herkenbaar beeld. Regen of juist zeuren over de warmte. De kinderen die zich vervelen of onderweg wagenziek worden. Slecht eten of verplichte bezichtigingen doen. Onderweg verdwalen of in de file staan. Wie kent dit vakantieleed niet?

Kortom, deze heerlijke bundel zorgt onvermijdelijk voor een glimlach op je gezicht als de tekeningen je herinneren aan je eigen vakantieleed. Het is nu zomer, maar lekker thuis blijven met dit boek lijkt opeens zo’n slecht idee nog niet.