Doordat bik op verschillende plaatsen iets over Sarah Waters las en over juist dit boek, werd ik nieuwsgierig. Ik heb de roman met ruim 500 pagina's uitgelezen omdat ik al maar dacht dat het vast nog wel spannend zou worden. Ik vond het langdradig. Het duurde tot over de helft voordat er een verwikkeling kwam die iets van spanning toevoegde. Tot de uiteindelijke gebeurtenis die echte spanning kon brengen, duurde het weer pagina's lang. Daarna gaat de roman, met open einde als een nachtkaars uit.. De tijd, vlak na de eerste wereldoorlog waarin Lomden vrijwel manloos was, is opzich een spannend decor en de verboden liefde tussen twee vrouwen had een boeiender verhaal kunnen opleveren. Jammer.