De zussen van Gogh. Recensie van Rob Verheggen.
Voor iemand die niet gewend is het genre van de biografie te lezen, is dit boek van Willem – Jan Verlinden een aanrader. Wanneer je verwacht bedolven te worden onder allerlei minder interessante gegevens, is het een verademing om te ontdekken dat daar bij de zussen van Gogh geen sprake is. Het is een stuk geschiedschrijving geworden van een bijzonder interessante familie, aan de hand van intrigerende brieven die door de zussen en broers, over en weer, geschreven zijn. Het is het verhaal over een gereformeerde dominee, die in de 19e eeuw in een klein, overwegend Katholiek, Brabants dorpje een gereformeerde gemeente nieuw leven moet inblazen. Het is ook het verhaal van het gezin van Gogh, vader, moeder drie zussen en drie broers, waarvan de oudste zoon, Vincent, eigenlijk pas na zijn dood de erkenning als een groot kunstenaar heeft gekregen.
Hoe er in dit brave, maar ook progressieve, gezin spanningen ontstaan en wat dat met ieder van de gezinleden doet, is prachtig verwoord, zonder dat het de zoveelste biografie van Vincent van Gogh is geworden. Natuurlijk maakt deze beroemde broer de geschiedenis van zijn drie zussen echt interessant, maar al lezende wordt men meegezogen in het leven van de zussen zelf en blijken deze dames stof genoeg te bieden om dit verhaal boeiend te maken. Het is de verdienste van de schrijver, dat het een prettig, leesbaar boek geworden is ondanks dat de onderlinge familierelatie de lezer soms wat in de war brengt. Er is een zorgvuldige studie gemaakt van het interessante materiaal dat voorhanden was en de omstandigheden waarin deze geschiedenis plaats vindt.
Wanneer men dit boek gelezen heeft werpt het toch weer een nieuw licht op het werk van Vincent, het gaat meer leven.