Een behoorlijk romantisch liefdesverhaal tussen de bijna veertiger Tsukiko en haar vroegere leraar ontvouwt zich, nadat ze elkaar bij toeval in een bar getroffen hebben. Grappig genoeg niet in een cliche-romantische omgeving, maar vooral in een obscure kroeg, waar rijkelijk sake en bier ingenomen wordt door beiden. Of ze wagen een tripje aan paddenstoelen. Maar het is geen cult of hippie-roman, het lijkt erop of dit soort levensinvulling in Japan de gewoonste zaak van de wereld is. Wat Tsukiko voor werk doet wordt nooit duidelijk, wel dat ze daar weinig bevrediging in vindt. De toonzetting van het verhaal is desolaat en teder tegelijk, met soms een surrealistisch uitstapje a la Murakami.