De Duitse Corine Bomann is 43 jaar en is zeer bekend om haar mooie bloemenromans. Ze woont een gedeelte van het jaar op het platteland om haar mooie boeken te kunnen schrijven. Het andere deel woont zij in Berlijn. Haar romans staan in Duitsland hoog in de bestsellerlijst. Bij Boekerij verschenen al meer titels.

Samenvatting

Het verhaal speelt zich af in de Duitse badplaats Heiligendamm, gelegen aan de Oostzee. In het jaar 1902 hebben de ouders van Johanna en Christian daar een mooi hotel. Als Christian een paar weken voor kerst met zijn paard Bruno langs het strand rijdt, weet hij niet wat hem overkomt. En jongedame gewikkeld in een zeildoek ligt op de grond. Gelukkig ademt ze nog. Helaas weet ze niet hoe ze heet en waar ze vandaan komt. Het enige wat ze wel weet, is dat ze de tak van de fruitboom die ze stevig vast heeft, zeker niet kwijt wil. De jonge vrouw wordt opgenomen in het huis van Johanna en Christian en zij en Johanna worden dikke vriendinnen. Johanna heeft zo haar eigen problemen want haar ouders hebben de perfecte huwelijkskandidaat gevonden. Of ze hiermee zal trouwen en hoe het afloopt met de drenkeling, de fruittak en de andere zaken, dat lees je in "Winterbloesem".

De elementen

De cover is werkelijk prachtig. Roze bloemen sieren het kaft maar ook de zijkanten van het boek. De titel geeft een mooie samenvatting weer. De bloesemtak die de drenkeling in haar handen heeft is een belangrijk item in het boek. De auteur vertelt er achter in het boek meer over, en dat is een mooie aanvulling op het boek. De vertelperspectief is 3e persoon. We lezen over Johanna en wat zij meemaakt in haar 21e levensjaar in de winter van het jaar 1902.

In mooie zinnen zet Corina Bomann een verhaal neer, waar je als lezer zo in zit. Het is niet erg ingewikkeld en uitgebreid beschreven zoals Montefiore wel doet. Alles is goed gedoseerd: niet teveel personages, beperkte beschrijving van omgeving, maar toch voldoende achtergrond zodat het helder en duidelijk is. Het familieverhaal staat voorop. Enige lange vertellingen over huizen, straten en plaatsen blijven achterwege. Op sommige gedeeltes had dit meer tot zijn recht mogen komen.

Bomann's vertelwijze is naast dit kleine gebrek aanstekelijk. Eenmaal begonnen wil je als lezer eigenlijk alleen maar doorlezen. Het verhaal wordt goed opgebouwd Aan het eind volgt enige spanning en komt alles mooi bij elkaar.

Conclusie

Winterbloesem is een heerlijke feelgood-roman over liefde en verraad en een bloem die uit de knop ontwaakt. Over familiegeheimen en wantrouwen en hoe dit allemaal tot een goede einde wordt gebracht.

Waardering: 4,5 sterren.