Turtles was een erg bijzonder boek, omdat het herkenbaar, frustrerend en eng tegelijk was. Je ontmoet Aza Holmes, een meisje dat overduidelijk last heeft van anxiety problemen en van OCD. Ze zit, om het simpel te verwoorden, vast in haar eigen hoofd. Volgens haar eigen zeggen zit ze vast in een steeds strakker wordende spiraal van gedachten, waar ze niet uit kan ontsnappen.

Ik vond dit boek super goed, en dat terwijl ik normaal erg kritisch ben over de boeken van John Green. Aza Holmes maakt een goede ontwikkeling door in het verhaal, van ontkenning van haar probleem tot acceptatie. De focus van dit verhaal ligt dan ook echt op Aza's probleem, en niet echt op de zoektocht naar de vader van Davis, de billionaire. Toch lijkt Aza zich, door haar relatie met Davis, steeds meer bewust te worden van haar probleem en hoe dat effect heeft op de mensen in haar leven, zoals Daisy, maar dus ook Davis.

John Green laat in dit boek goed zien wat de verwoestende effecten zijn van mental illness, zoals tijdens de confrontatie met Daisy of het incident in het ziekenhuis. Sommige momenten met Aza waren ontzettend herkenbaar, aangezien ik als tiener ook nog wel eens een flinke dosis anxiety heb, maar sommige momenten waren ook ontzettend eng en frustrerend. En dit boek combineert begrip met frustratie ontzettend goed. We krijgen beide kanten van één ziekte te zien, en dat doet dit boek zo goed.

Om eerlijk te zijn, kan ik daarom ook moeilijk iets negatiefs te zeggen over dit boek. Het was zo ontzettend goed, en daarom vind ik het ook het beste boek dat John Green tot nu toe geschreven heeft. En ook misschien wel het belangrijkste boek. Iedereen zou dit moeten lezen.