Stuart Turton komt uit Widnes, een plaatsje dat in de buurt van Liverpool ligt. Hij is freelance reisjournalist en werkte in Shanghai en Dubai. De zevenvoudige dood van Evelyn Hardcastle is zijn debuut. Hij deed er drie jaar over om het te schrijven.

Stuart Turton typeert zijn boek als "een Agatha Christie-mysterie in een Groundhog Day-lus, met een beetje Quantum Leap". Ter verduidelijking: Groundhog Day is een Amerikaanse filmkomedie uit 1993. De film gaat over een weerman die met tegenzin in een klein plaatsje een reportage over deze Amerikaanse feestdag moet maken. Door een sneeuwstorm moet hij in het plaatsje blijven. De volgende morgen als hij wakker wordt, hoort hij exact dezelfde grappen en hetzelfde nummer op de radio. Het is opnieuw Groundhog Day en alles verloopt precies hetzelfde als de dag ervoor. Zo komt hij in een tijdlus terecht waardoor de dag telkens opnieuw begint; hij de enige is die dit beseft. Quantum Leap is een TV-serie uit het begin van de jaren ’90. Door een mislukt experiment met een tijdmachine komt een wetenschapper in het lichaam van een persoon uit het verleden terecht. Dit herhaalt zich. Elke keer moet de wetenschapper ervoor zorgen dat de persoon die zijn gastheer is een bepaald probleem in zijn leven oplost. Wanneer dit gebeurd is, verlaat hij zijn gastheer en komt hij in een ander lichaam in een andere tijd terecht.  

Aan het begin van het verhaal bevindt de verteller, Aiden Bishop, zich in een bos. Hij roept om Anna, waarom is hem zelf onduidelijk. Hij weet niet wie hij is en hoe hij in het bos is terecht gekomen. Hij blijkt zich in het lichaam van iemand anders te bevinden. Een gemaskerd persoon zegt hem dat er vandaag een moord zal worden gepleegd. Bishop heeft acht dagen ofwel acht kansen om het mysterie - de moord op de dochter des huizes - op te lossen. Acht keer zal hij dezelfde dag opnieuw beleven, waarbij hij elke ochtend wakker wordt in het lichaam van een van de genodigden voor een feest dat op het landgoed Blackheath wordt gehouden. Elke avond om elf uur zal de moord plaatsvinden. De ervaringen die hij opdoet, kan hij benutten om het mysterie op te lossen. Wanneer Bishop op de achtste dag de naam van de moordenaar niet aan de gemaskerde persoon weet te melden, dan zal hij opnieuw op de eerste dag moeten beginnen en zal zijn geheugen gewist zijn. In het geval hij zich verslaapt, dan gaat hij terug naar wie hij twee dagen eerder was. Na verloop van tijd komt Bishop te weten dat hij twee rivalen heeft met dezelfde opdracht. Slechts een van de drie kan slagen en daardoor bevrijd worden uit de tijdlus. Zit Aiden gevangen in een nachtmerrie waaraan hij niet kan ontsnappen?  

Turton koos voor een sinistere setting: een afgelegen, vervallen landhuis in de bossen, waar de Hardcastles een feest geven. Het doet denken aan locaties waar verhalen van Agatha Christie spelen. Al is de staat van het landhuis niet al te best, het ontbreekt niet aan bedienden, dienstmeisjes en ander personeel. De gasten blijken erg uiteenlopende personages. Elke ochtend ontwaakt Bishop in een andere gast met elk zijn specifieke eigenaardigheden. Bishop vermomt zich met zijn eigen persoonlijkheid als het gastpersonage en tegelijkertijd behoudt het gastpersonage veel van zijn eigenheid. Bishop moet zich dus aanpassen aan elke nieuwe gastheer die dingen vanuit zijn eigen perspectief bekijkt en zijn eigenschappen gebruikt om verder te komen met zijn onderzoek. Hij wordt beïnvloed door elk van zijn gastheren en wanneer de dagen vorderen en zijn pogingen tot een oplossing te komen zich herhalen, wordt hij meer en meer in beslag genomen door de persoonlijkheden en herinneringen van die gastheren en heeft hij steeds meer moeite zichzelf te blijven. Het is vermakelijk om te zien hoe Bishop gebruik maakt van de vaardigheden van zijn gastheren, zoals charme, discipline en intelligentie. De keuze voor deze originele opzet met zo veel personages maakt het de lezer wel moeilijk om een emotionele band te krijgen met een bepaald persoon in het verhaal.  

In feite presenteert de auteur een enkele misdaad gezien vanuit acht verschillende gezichtspunten. Hij toont acht keer dezelfde misdaad, maar dan gezien door dezelfde man in een ander lichaam. Dit boek is misdaad, science fiction, thriller, drama, avontuur en literatuur tegelijk. De auteur hanteert een fraaie schrijfstijl met een mooie beschrijvingen van het landhuis, de omgeving en de gasten en hun emoties. De taal is helder en levendig.  

Het is een raadselachtig verhaal waarbij de lezer in een labyrint terechtkomt en continu voorzien wordt van allerlei twists. Volgens eigen zeggen heeft Turton de complexiteit en de consistentie weten te waarborgen met behulp van een geweldige hoeveelheid Post-it-notities, een uitgebreide spreadsheet en afzonderlijke notitieblokken voor elk personage met details over hun motivaties, gewoonten en eigenaardigheden.  

Het boek is fraai gebonden met aan de binnenzijde een plattegrond van het landhuis met de kamers en de er verblijvende gasten. Het lijkt op Cluedo, waarbij de lezer aanwijzingen krijgt om de oplossing te vinden. Dit laatste valt echter niet mee; de lezer kan beslist niet alle plotwendingen voorzien. De reeks onthullingen aan het eind van het verhaal leidt tot een magische ontknoping. Het grote aantal personen en de sprongen in de tijd maken het verhaal soms wat onoverzichtelijk, hetgeen concentratie van de lezer vraagt; wie dit weet op te brengen zal een unieke leeservaring beleven.