Margje Woodrow was leerkracht in groep 8 totdat ze besloot dat ze fulltime schrijfster wilde worden. Ze woont samen met haar man, twee kinderen en hond in Udenhout, Brabant. Woodrow was, net als haar hoofdpersonage Juul uit Verwoest, geen voorbeeldige leerling op de middelbare school. Ze was veel liever met andere dingen bezig dan met huiswerk maken, plannen en proefwerken leren. Er was één ding wat ze wél leuk vond aan school: boekverslagen schrijven. Lezen vond ze geweldig, ze had toen nog geen idee dat ze later schrijfster zou worden.
Verwoest begint op een begraafplaats. De broer van Juul, Milan, is namelijk omgekomen bij een auto-ongeluk. Juul en haar ouders hebben er erg veel moeite mee, de situatie thuis is zelfs zo moeilijk dat haar moeder psychische klachten krijgt en opgenomen wordt. Wanneer haar moeder weer thuis komt lijkt het alsof Milan nooit heeft bestaan. Zijn stoel aan tafel is weg, al zijn spullen zijn opgeruimd en er mag niet over hem gesproken worden. Op een avond ontdekt Juul bij het graf van haar broer iets schokkends. In het zand staat geschreven: DOEN + DURVEN = WAARHEID. Dat was Milan zijn favoriete spel, Truth or Dare. Zijn filmpjes op YouTube werden heel goed bekeken. Naast deze tekst vindt Juul ook nog een witte envelop met een dare. Ze moet deze dare uitvoeren in ruil voor de waarheid over de dood van haar broer. Na getwijfeld te hebben besluit Juul toch de dare uit te voeren. Maar het blijft niet bij één dare, er volgen er meer. Er gebeuren vreemde en angstaanjagende dingen en Juul raakt in paniek. Hoe komt ze hier ooit uit? En komt ze de waarheid over de dood van Milan nog wel te weten?
Het is helemaal duidelijk dat Verwoest een thriller is, daar valt niet over te discussiëren. Al vanaf de eerste alinea wordt je getriggerd om verder te lezen, de dares volgen elkaar in een moordend tempo op, zodat zelfs jij bijna niet meer precies weet wat er nu allemaal is gebeurd. Woodrow voert de spanning flink op. De persoon achter de dares staat soms, zelfs letterlijk, in de spotlight. Er zijn passages in het boek waar een weergegeven schijnwerper licht werpt op het ‘verhaal’ van Psycho, zo noemt Juul de persoon achter de dares. Dit geeft natuurlijk meer spanning. Ondanks het originele en sterke verhaal doet de schrijfstijl onder. Woodrow gebruikt simpele woorden, korte zinnen en het lijkt alsof het boek voor een jonger publiek bedoeld is.
Woodrow weet de lezer telkens op het verkeerde been te zetten. Het vermoeden over wie Psycho kan zijn wordt telkens weer ontkracht. Ook de ‘oplossingen’ uit de dares werken voor Juul niet bepaald mee, om moedeloos van te worden. Ondanks de flinke spanning zijn sommige gebeurtenissen een beetje onrealistisch. Ook de manier waarop Juul de dares aanpakt lijkt soms impulsief. Maar door de spanning en de problemen die pas helemaal aan het eind worden opgelost behoort dit boek helemaal tot de Young Adult Thrillers.