Stel je eens voor dat je, net als in een computer spel, meerdere levens zou hebben. Dat je na je sterven met één druk op de knop weer aan een nieuw leven zou kunnen beginnen. Kate Atkinson laat haar hoofdpersoon Ursula in het boek Leven na leven, meerdere keren reïncarneren. Als een soort Mario leeft Ursula net zo lang door, tot zij alle levels (alle levensjaren) heeft doorlopen.


Hoewel Ursula niet van plan lijkt ooit naar de hemel te gaan, wordt het boek in Engeland en Amerika juist de hemel in geprezen. Na enkele recensies gelezen te hebben op internet was mijn belangstelling gewekt. Leven na leven leek mij een heel bijzonder boek. Ik was daarom ook blij verrast toen ik het manuscript won bij een prijsvraag. Het kostte mij echter bijna een maand van mijn leven -en ik leef maar één keer- voordat ik de 525 bladzijden doorgeworsteld had. Ik kwam er maar niet doorheen. Meerdere keren heb ik het boek weggelegd om het vervolgens, na een paar dagen, toch maar weer op te pakken. Want ik bleef toch nieuwsgierig naar het volgende leven van Ursula.


In een koude nacht op 11 februari 1910 wordt Ursula Todd geboren. De baby wordt gewurgd door haar eigen navelstreng. Door het slechte weer komt hulp te laat en overlijdt ze. Wanneer Ursula opnieuw geboren wordt, wordt er op tijd ingegrepen en begint zij aan een nieuw leven. Een leven dat nog zo’n keer of tien eindigen zal. Zo sterft zij onder andere aan de griep, valt uit een raam, verdrinkt in zee en wordt gedood bij een bombardement. De dood lijkt overal op de loer te liggen. Ursula groeit telkens op in hetzelfde gezin, maar toont wel steeds verschillende karaktereigenschappen. Ook woont zij in meerdere plaatsen en landen. Zo beleeft Ursula de tweede wereldoorlog zowel aan Duitse als aan Engelse zijde. Wat een heel interessante kijk geeft op die tijd. In Engeland werkt zij als vrijwilligster voor het leger, terwijl ze zich in Duitsland in de kennissenkring van Hitler begeeft!
Aan het begin van het boek pleegt de jonge Ursula een moordaanslag op Hitler. Als dit in werkelijkheid gebeurt zou zijn, dan had niet alleen Ursula maar duizenden andere mensen de kans gekregen hun leven opnieuw te beginnen.

https://www.youtube.com/watch?v=tUyBH834su8


Hoewel Leven na leven niet helemaal mijn smaak is, moet ik toegeven dat het wel een goed boek is. Het verhaal zit knap in elkaar, het is origineel en Atkinson hanteert een bijzondere schrijfstijl. Het verhaal zette mij aan het denken. Wat zou ik zelf doen als ik de kans kreeg mijn leven opnieuw te doen. Zou ik andere wegen kiezen? Tijdens het lezen had ik, net als Ursula, zo af en toe last van een déjà vu. Had ik dit niet al eens gelezen? Nadat Ursula zo’n keer of wat overleden was, werd ik het een beetje zat om steeds maar weer opnieuw over haar geboorte te lezen. Ik wilde niet meer terug naar het begin, maar gewoon verder lezen.