Het boek begint meteen waar het om gaat. Martin confronteert (en chanteert) Simon met zijn geheime mails, die hij heeft gelezen omdat hij zijn mail open had laten staan. Martin wil dat Simon ervoor zorgt dat Abby, de beste vriendin van Simon, ervoor zorgt dat hij met Abby iets kan doen. Het boek gaat verder met pogingen van Martin om Abby voor zich te winnen, ruzies tussen Leah (andere beste vriendin Simon) Simon en Abby, Nick (beste vriend Simon) en gesprekken met de geheimzinnige Blue.
Het hele boek door blijft Blue een geheimzinnige persoon, wie is deze jongen?

Aan het eind van het boek volgen verschillende gebeurtenissen elkaar heel snel op, wat ik jammer vind. Simon komt uit de kast doordat er iets is gebeurt waardoor hij wel moet, we komen erachter wie Blue is en er zijn ruzies die opeens ook weer opgelost zijn.
Als Becky dit iets meer had verspreid over het boek was er meer ruimte voor details geweest, en had ik er waarschijnlijk meer van genoten.

De vragen die Simon zichzelf (en Blue) stelt, en de opmerkingen die hij maakt komt bij iedereen wel bekend voor, of je nou hetero, homo of bi bent. Het boek zette mij aan het denken, maar ik heb ook echt genoten van het mysterieuze van Blue en de kracht van de vriendschap tussen Leah, Abby, Simon en Nick.