Volgens de achterflap is dit boekje een Wolkers pur sang,waarin alle elementen uit zin oeuvre terugkeren: liefde en dood, kunst en religie, natuur, noodlot en geweld. Een verhaal vol suspense en intrige, in exuberante stijl.

Ik vond het een amusant verhaaltje totdat het een soort van misdaadroman begon te worden, toen begon het mij te vervelen, een middelmatig plot dat in middelmatige thrillers voorkomt, 'liefdesscene's' die mij totaal niet kunnen bekoren, kortom, als het niet zo'n dun boekje was geweest, had ik het waarschijnlijk niet tot het einde gelezen.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik toch al niet zo'n Jan-Wolkers-fan was, en dit boekje brengt daar geenszins verandering in.