Ik heb het boek in 2006 al gelezen en toen in één adem uitgelezen. Wat een verhaal! En ik zal nooit meer iets zeggen in de trant van: mijn.... medemens. Hoe Karin Spaink daarover verhaalt, drukt je wel met de neus op de feiten: de onbewuste zelfgenoegzaamheid die uit dat woord "medemens" spreekt, was voor mij een echte eye-opener.