Tot mijn verbazing heb ik nogal wat gunstige recensies van dit boek gelezen. Zo geweldig kan ik het allemaal niet vinden.
Sommige verhaallijnen verzanden: die documentaire waar Clare alsmaar mee bezig is, wil niet echt van de grond komen.
Sommige voorvallen zijn nogal vreemd: Clare drinkt koffie en bekijkt uitgebreid foto's met een getuige; als ze met die man naar buiten wil, blijkt dat ze haar jas nog aan heeft. Waarom moet dat eigenlijk vermeld worden, is er iemand die het interesseert? Als het dan toch vermeld wordt, ontgaat mij de logica.
En wat een ergernis over die rare perspectiefwisselingen: een hoofdstuk wordt beschreven vanuit Clare's standpunt, maar de laatste alinea beschrijft plotseling het perspectief van Clare's vriend of een willekeurig ander personage. Goede schrijvers komen hier nauwelijks mee weg, en Orford is een zeer matig schrijfster.
Uiteindelijk kom ik tot twee sterren, omdat het thema van dit boek helaas realiteit is.