-"Hij heeft nu een geweer," zei de moeder opgewekt.-
De eerste bladzijdes van het boek draaien meer om het geweer, dan om Seb. Er worden vreemde vergelijkingen gemaakt en de auteur laat weinig aan de inbeelding van de lezer over. Bijna alles is uitgekauwd, maar veel over Billie kom je niet te weten.
De vreemde vergelijkingen vinden geen rust in het eerste hoofdstuk, iets wat naar mate ik verder kom in het boek, mij steeds meer begon te irriteren.
De somberheid die dit boek met zich meedraagt is niet iets dat je in de koude kleren gaat zitten. Vanaf de eerste paar zinnen heb je door dat dit boek een vreselijk zwaar verhaal draagt. Dat er iets gaat gebeuren. De verhaallijn is op de een of andere manier afstandelijk, op de delen tussen Billy en Seb na. Terwijl het verhaal vordert lees je continu hetzelfde. Met woorden is knap geknutseld, maar de boodschap is langdradig en zit vol met herhaling.