Het verhaal van Lucas die van het ene op het andere moment besluit zijn leven uit te stappen - hij loopt weg van werk, echtgenote en huis en neemt de taak van zelfmoord-voorkomer op zich. Urenlang loopt hij op de brug heen en weer in de hoop springers te kunnen tegenhouden. Wat zijn drijfveer is, blijft wat onduidelijk. Gedurende de pagina's krijgen we stukje bij beetje een inkijkje in het verleden van Lucas en zijn zus Suzanne. Ook het huwelijk van Lucas en Isabelle wordt onder de loep genomen. Zij is een harde tante die een eigen onderneming runt, en eigenlijk weinig geduld heeft met deze "fase" van Lucas.

Het verhaal kabbelt wat voort, en het taalgebruik is zeer Vlaams (waar ik slecht aan kon wennen). Toch greep het boek me, de tragiek van verscheurde levens en in de steek gelaten kinderen, altijd kiezen voor wat de ander graag wil, de eenzaamheid. Ik ben wel benieuwd naar de andere 2 delen van deze drieluik.