De roman eindigt met een moesson-storm van veel pieken en dalen in het leven van Eliza. In elk dal verwacht je dat Jay wel weer opduikt om haar een nieuwe piek te bezorgen. "De tuin van Badalpur" door Kenizé Mourad uit 1998 was beter: ongeveer zelfde tijdvak, ook India, ook opvolgingsproblemen, autobiografisch en veel evenwichtiger.