Ik wilde De Boekendief graag lezen door alle postieve reacties die ik had gelezen, ook had ik het boek al vaker uitnodigend zien staan in de boekwinkel. Toch had ik het nog nooit meegenomen om te lezen. Ik vraag me nu af waarom. Ik moet me aansluiten bij de eerdere reacties. Het ís echt een prachtig en indrukwekkend boek. De Dood is de verteller van dit verhaal, en dat maakte me wel nieuwsgierig, maar ik had er een beetje een hard hoofd in. Het idee is zondermeer origineel, maar wordt het niet al te leguber wanneer de Dood vertelt, vroeg ik mezelf af. Het tegendeel is bewezen na het lezen van dit boek. Het verhaal is origineel, de vertelwijze sprak mij wel aan, en aangezien het eigenlijk een kinderboek was (bij ons in de kinderboekenwinkel en de bibliotheek noemden zij het zo), maakt het het verhaal hier en daar wat luchtiger met de opmerkingen die hij maakt. Er wordt geen geheim gemaakt van het einde, dat het verhaal nog origineler maakt en dat in mijn ogen zeker een pluspunt is, aangezien ik me altijd te pletter erger aan schrijvers die doen alsof hun einde totaal onverwacht was terwijl je het al lang ziet aan komen. Hoe dan ook, het boek heeft me erg bezig gehouden en ik vond het verhaal, voor het eerst sinds tijden, weer eens écht ontroerend.