Ik heb genoten van 'de 100 jarige man die uit het raam klom en verdween'. De staccato schrijfstijl, de wonderlijke personages en de bizarre avonturen. In het begin was ik blij dat ook dit boek dezelfde grappige schrijfstijl heeft, maar halverwege ging het me vervelen en daarna zelfs tegenstaan. Eigenlijk zijn het hele ritsen opsommingen van feiten, zonder dat er echt veel gebeurt. Dat is prima en zelfs grappig als het verhaal en de personages je aanspreken, maar ik heb niet echt een klik met Nombeko en ik heb al helemaal niks met bommen. Helaas, ik heb het boek weggelegd.