Toen mijn vader vroeg of ik misschien iets te lezen wilde hebben voor mijn verjaardag, zei ik: 'verras me maar. Zolang het maar geen boek wordt over Joodse immigranten die de Tweede Wereldoorlog hebben overleefd.'
Wat koopt-ie voor me?
Juist. Dit boek. Had-ie een goede recensie over gelezen, geloof ik.
Met het thema heb ik al vele malen kennis gemaakt, via boeken van Chaim Potok, Isaac Bashevis-Singer en nog wat schrijvers, van wie ik de namen ben vergeten. Verhalen die zijn doorspekt met ingewikkelde rituelen en onnavolgbare wetten en leefregels, uit een wereld die me eigenlijk vreemd is en graag neerkijkt op de rest. Een tijdje geleden heb ik besloten dat ik verhalen als deze niet hóef te lezen. Het scheelt een hoop onrust en ruimte voor nieuwe ontdekkingen uit andere windstreken.
Nochtans heb ik dit boek een kans gegeven en een serieuze poging gedaan. Ik ben tot ongeveer 1/3e gekomen. Toen heb ik het boek terzijde gelegd. Het wist me niet te pakken.