‘Deze keer – en dat meen ik echt – is het over en uit voor Lara Jean.’ Het zijn Jenny Hans verdrietige laatste woorden in Veel liefs, Lara Jean. Het derde boek in de ‘P.S. I Love You’-serie, vertaald door Ellis Post Uiterweer en Anna Post Uiterweer, bevat dezelfde sprookjesformule als eerdere delen, maar onderscheidt zich: het verhaal is nét iets unieker en wordt boeiender uitgewerkt dan eerdere delen. Het derde deel tikt dan ook met recht de vier sterren aan.
Zoals de lezer weet heeft Lara Jean een relatie met de superknappe Peter. Haar leven lijkt helemaal geweldig. Ze zit in haar laatste jaar en zal volgend jaar, zo hoopt ze, net als Peter naar de Universiteit van Virginia gaan. Daar zullen ze samen gelukkig worden. Het noodlot gooit echter roet in het eten. Lara wordt niet toegelaten tot de universiteit en zal haar heil moeten zoeken bij een andere universiteit: William en Mary. Ze moet haar beste maatje achterlaten en haar eigen boontjes gaan doppen.
Tegelijkertijd verandert er thuis een en ander. Zus Margot zit nog steeds in Schotland en Lara’s kleine zusje blijft lekker thuis. Vader is tot over zijn oren verliefd op de buurvrouw en besluit in een gekke bui dat hij met haar wil trouwen. Vanaf dat moment lijkt Lara’s leven voller dan vol: het jaar halen, een nieuw leven op een universiteit starten en de bruiloft plannen. En, de relatie met Peter redden.
‘Mijn zusje en ik zijn tegelijkertijd verliefd, en nu kunnen we het over onze gevoelens hebben. Is dat niet fantastisch?’ Vanaf de eerste bladzijde straalt Veel liefs, Lara Jean een hoog meisje-meisjegehalte uit. Een überzoetsappige start waarbij liefde, geluk en romantiek duimendik op het verhaal liggen, nodigt de lezer uit tot verder lezen. Welgevormde dialogen en gedetailleerde beschrijvingen van gevoelens, gebeurtenissen en gedachten helpen daarbij. Bij vlagen is Han te uitleggerig van aard: ‘Dat denk ik eigenlijk ook. Dus besluit ik deze ruzie voorlopig maar uit te stellen.’ Voor grote problemen zorgt dat echter niet. Het taalgebruik is uitermate geschikt voor een meeslepend verhaal dat de lezer van A tot Z zal boeien.
Het verloop van de plot zorgt voor minder winstpunten. Net als in eerdere delen is de plot in Veel liefs, Lara Jean zeer voorspelbaar en oppervlakkig. Lara’s leven verloopt zoals het leven van vele verliefde laatstejaarsmeisjes; hoge bergen en diepe dalen. Al snel weet je dan ook dat het geweldige leven van Lara niet zo zal gaan zoals zij het hoopt. Hoe het wel verloopt, kun je bijna raden.
Daarbij zijn ook de reacties van de soms zeer archetypische personages voorspelbaar. Peter, Lara Jean en haar vader handelen volledig volgens de vastgestelde rollen. Ze zijn voor de lezer dan zeker ook niet vernieuwend of geheel interessant, ook al houden ze met hun reacties het verhaal lopend en zorgen ze voor leedvermaak en de broodnodige wendingen.
Toch scoort Veel liefs, Lara Jean punten. Het is het aantrekkelijke, doch herkenbare verhaal waarin leedvermaak de boventoon voert dat de lezer kan bekoren. Tegelijkertijd zijn het ook de archetypische personages die, juist vanwege hun voorspelbare gedrag, het verhaal aantrekkelijk maken. Lara’s vader is overbezorgd en zeer beschermend, Peter is op-en-top romanticus (bij vlagen dan) en Lara is de onzekerheid zelve. Haar twijfels zorgen ervoor dat het verhaal onverwacht en verwacht wendt en dat ze zichzelf meerdere malen onbedoeld in de problemen werkt.
Meer dan in andere delen werkt Han Lara’s verhaal uit. Waar het makkelijk scoren was om haar leven op de universiteit te beschrijven, kiest Han ervoor haar leven in het laatste schooljaar uit te diepen. Op die manier wordt Veel liefs, Lara Jean het ultieme liefdesverhaal dat bij menig lezer het hart sneller zal laten kloppen en scoort het net wat beter dan eerdere delen. Lara Jean wil je niet meer loslaten. Helaas beslist Han anders.