Het duurde even voordat ik er echt ik kwam.
Sommige boeken, zit ik meteen middenin en soms dan moet ik me er een beetje doorheen slepen.
Bij Mea Culpa duurde het dus eventjes.
Het was pas op de helft van het boek dat ik dacht: hé waar gaat dit heen? Ik moet verder lezen!
Maar dan leest het ook wel lekker vlot door en blijft verassen tot aan het eind.
Ik houd ervan als het vrij korte hoofdstukken zijn. Op de een of andere manier lijk ik er dan ook sneller doorheen te komen. Daarbij is het dan ook makkelijker om even snel een hoofdstuk te lezen, of om een hoofdstuk even af te lezen voordat je gaat slapen of iets anders gaat doen.
Ik merk ook dat ik sneller nog een hoofdstukje lees als ik weet dat het een kort hoofdstuk is waardoor ik ook weer sneller door het boek heenga.
Zeker de moeite waard om te lezen!