Een boek over het Wenen van voor de oorlog wat ik minder kende en het was verrassend te lezen, wie daar allemaal waren en naar toe kwamen.Het moet en prachttijd zijn geweest: Klimt, Stefan Zweig, , Freud, Marc Twain. Wenen was het centrum van Kunst, Pychologie en beroemde schrijvers kwamen ern naartoe.
Ik kende de werken van Klimt, maar hier heb ik echt geleerd wat voor een man hij was en het moet voor die tijd een sensatie zijn geweest.
Dan de dreiging van de oorlog. Wat een spanning en op wat een doortrapte manier werden mensen uit hun huis gelokt. Velen kwamen ook nooit meer terug. Stel je voor je gaat op familiebezoek en je huis is door anderen ingenomen. Het toch onvoorstelbaar dat mensen hun huizen of kunst zels na de oorlog niet terugkrijgen of tegen torenhoge betaling.
En natuurlijk de reis van het gouden schilderij van Adéle. HET beroemste werk van Klimt.. Adèle is het belangijkste thema in het boek, maar in het midden gaat het meer over het leven van haar familie in de oorlog.Het is al lang bekend dat ze in de kerkers van het Belvédère is, maar natuurlijk in een slechte-en vochtige omgeving.
Ik zal niet zeggen hoe ze uiteindelijk haar plaats vind en waar. Dan vertel ik te veel.
Dit boek is een verrijking voor de Kunstgeschiedenis en de geschiedenis.