De schrijfster heeft een erg originele ingang gebruikt voor het schrijven van haar roman: de, uit de Griekse mythologie stammende, mythe van de Pleiaden. Het boek is soms voorspelbaar, daar waar het om liefdes, ontmoetingen en relaties gaat. Als Bel een knappe man ontmoet en ze gaat een min of meer opgelegd huwelijk aan met een adelijke man, dan voel je al wel hoe dit verder zal gaan. Ook de liefdesgeschiedenis van Maia, die door Rio de Janeiro wordt rondgeleid door een weduwnaar, is geen verrassing. Daarentegen zitten er nog genoeg vraagtekens in het boek die nog niet opgelost zijn. Wie is Pa Salt, de man die 6 dochters adopteert, steenrijk is en nooit is getrouwd? Ik heb al wel een vermoeden, maar zal de volgende boeken moeten lezen om zekerheid te hebben.
Dat het boek voor een deel in het verleden speelde om de huidige geschiedenis te verklaren, vond ik zeker een meerwaarde. De beschrijvingen van de omgeving, de huizen, de bewoners zijn zeer levendig en het kostte dan ook geen moeite om me in die tijd in te leven. Het heden sprak mij veel minder tot de verbeelding.
Een van de mythes is dat de 7 zusters op het zelfde moment zelfmoord hebben gepleegd. Ik hoop dat de schrijfster dit niet heeft overgenomen. Dat zou voor mij een hoop leesplezier vergallen.