Wat we zagen was een mooie vrouw, een mooie man, een leven als een sprookje, kinderen, eigen keuzes maken, een groot huis, verre vakanties, ze hadden het allemaal.
Wat we niet wisten was de donkere kant van dit mooie sprookje, we wisten niet dat er een ernstige ziekte rondom het huis dwaalde wat het leven van het jonge gezin ging bepalen, het was misleidend, veranderlijk, onvoorspelbaar en noodlottig maar het gebeurde wel.
In een openhartig, persoonlijk verhaal vertelt Isa Hoes over het leven met haar man Antonie Kamerling, een tijdsbeeld van memories over GTST, films, toneelstukken, liedjes, bekende Nederlanders, wereldsteden, het komt allemaal voorbij toch is het vooral het emotionele verhaal over hun grote liefde voor elkaar en hoe ze tenslotte niet meer samen op aarde konden leven.
Je schreef een aangrijpende roman, Toen ik je zag is een boek om stil van te worden. Je bent een dappere en grote vrouw, Isa Hoes.