Bij een prequel verwacht ik een verhaal, voorgaand aan het verhaal dat erop volgt. In dit geval dus Goede Dochter.

Het is ook wel een prequel, want het speelt zich af voordat Goede Dochter zich afspeelt. Maar er was te weinig informatie om het écht een prequel te noemen. Er worden dingen herhaald uit Goede Dochter, maar nergens krijg je méér informatie. Ik vind het meer een op zichzelfstaand verhaal die zich dan toevallig wel wat eerder afspeelt.

Te kort, van de 123 tellende pagina's, waren de laatste 25 reclame voor andere boeken van Slaughter en het eerste hoofdstuk van Goede Dochter. Dus een kleine 100 pagina's aan verhaal. Nee, niet mijn ding. Toen ik er eindelijk een beetje in zat, was het alweer afgelopen.