De kaft met daarop de vermelding dat het tot thrillerdebuut van het jaar is verkozen in Zweden maakt dat de verwachtingen hoog gespannen zijn. Want er wordt heel wat moois geschreven daar. Het heeft zeker voor een groot deel aan die verwachtingen voldaan. Het heeft voor mij die typische Scandinavische sfeer, de diepgang van de karakters en de maatschappelijke betrokkenheid die je vaak terug vindt in Scandinavische thrillers. Ze bieden over het algemeen net iets meer diepgang dan hun Amerikaanse tegenhangers. Deze keer waren die verwachtingen nog hoger omdat de schrijfster psychologie doceert. Aan deze verwachtingen is ruimschoots voldaan. Het boek leest lekker weg en het plot en het verhaal kloppen gewoon. Het enige waar het niet aan heeft voldaan voor mij is de spanning. Die is niet zoals verwacht. Als er staat dat het een debuutprijs heeft gewonnen voor beste thriller dan kan ik dat toch niet helemaal plaatsen. Maar dat gezegd hebbende heb ik toch gewoon genoten van het boek en raad ik het ook zeker aan. Vooral als je van echte personages houdt. Daarnaast ik wil ook zeker weten hoe het met Charlie verder gaat. De schrijfster heeft een ijzersterk hoofdpersonage neergezet en dat is wel heel knap voor een debuut, want zo weet je toch lezers aan je te binden. En die spanning zou zomaar in een volgend deel wel meer naar voren kunnen komen. Schrijven kan ze in ieder geval!