De plot is op zichzelf goed verzonnen, maar wordt door gebrek aan schrijfkwaliteit wordt het geheel onderuit gehaald.

De auteur herinnert de lezer er tot vervelens aan toe dat het toch echt een hele warme zomer is, dat Ans werkelijk ontzettend dik is en Fleur juist niet. De karaktertrekken van de hoofdpersonages worden irritant vaak herhaald, maar daarmee bereik je geen verdieping.

De bekentenis van Fleur is ronduit ongeloofwaardig. Ze wilde 'alleen maar een vraag stellen'. Toen dat niet lukte, spraakblokkades overvallen haar te pas en te onpas, pakte ze een riek. Die lag toevallig in het bootje. Kan gebeuren. Kennelijk.

En wat is er opeens met Ans aan de hand? De lawaaierige dikzak zou niet weten hoe ze Fleur de mond moest snoeren of haar moest overstemmen? Denkt de auteur soms dat haar lezers dom zijn?

De simpele schrijfstijl tenslotte maakt het er niet beter op. Het predikaat 'literaire thriller', dat op de kaft prijkt, verdient dit boek zeker niet.