Met dank aan uitgeverij De Harmonie en Hebban voor het recensie-exemplaar.


Marc-Uwe Kling krijgt als buurman een communistische pratende kangoeroe.
Eentje die steeds aanklopt om iets te lenen en uiteindelijk zelfs intrekt bij hem
De auteur en kangoeroe voeren veel maatschappelijke discussies en schoppen tegen alle heilige huisjes aan.
Vooral de kangoeroe die parasiteert op de zak van Marc-Uwe, agressief is en geen middel schuwt om zijn standpunt zoals het hem goed uitkomt duidelijk te maken en Marc- Uwe hopt er als een kangoeroe ook achteraan.

De Kangoeroekronieken bestaan uit 79 korte verhaaltjes.
Het eerste hoofdstuk was erg leuk en beloofde veel leesplezier verder.
Helaas kwam ik van een koude kermis thuis, na twee hoofdstukken had ik het wel gehad met die twee en toen moest ik er nog 77.
Ik vond de humor flauw, en de personages leken wel twee tegendraadse pubers die schoppend en vloekend en agressief door het leven gingen.
Nu had ik het moeten weten van de reclame natuurlijk, Duitsers maken geen grapjes ( grapje)
Maar ja, van het boek de Kangoeroekronieken werden er een miljoen exemplaren verkocht in Duitsland, en ook van het luisterboek een miljoen en diverse toneelstukken werden er van opgevoerd.
Dus misschien is de originele versie wel beter, maar dat weet ik niet.
Behalve het eerste hoofdstuk is er ook weinig blijven hangen bij mij dus dat zegt al genoeg.
Ik vond de cover wel leuk als ik dan toch een positief puntje moet noemen nog.
Het was aan mij niet besteed, een boek om snel te vergeten.
Jammer.