Benoît Lorand is hoofdinspecteur bij de politie. Hij is getrouwd met Gaëlle en samen hebben zij een drie jarige zoontje Jérémy. Benoît is zijn vrouw niet trouw en gaat heel vaak vreemd.

Opeens wordt Benoît wakker in een kelder met tralies. Hij heeft een black-out en hij kan zich niets meer herinneren. Totdat Lydia bij de tralies verschijnt. Zijn geheugen komt langzaam terug, hij heeft Lydia geholpen met autopech en is daarna wat met haar gaan drinken. Ze hebben zelfs gezoend. Maar wat doet hij in de kelder en wat wilt Lydia van hem?

Lydia laat telkens een beetje informatie meer los. Haar zus Aurélia is verkracht en vermoord. Ze is er van overtuigd dat Benoît de dader is en ze wilt hem hiervoor laten lijden en bekennen. Maar Benoît zegt onschuldig te zijn.

Het boek is heel erg vlot en spannend geschreven en je slaat de bladzijden zo om.

Het verhaal wordt voornamelijk beschreven vanuit het personage van Benoît. Het maakt het boek bijzonder want de rechercheur zit vast en is het slachtoffer in plaatst van op zoek naar de dader. Benoît is in het dagelijks leven een sterke man, maar in gevangenschap blijft hier weinig van over. Lydia lijkt een keihard ijskonijn, die geen moeite heeft om Benoît een lesje te leren.

De titel past redelijk bij het boek, al kom hier op het einde achter.

Het slot van het boek is goed in elkaar gezet, alles wat je dacht te weten zit toch nog even anders in elkaar. Het is een einde dat ik niet had voorzien.