Het boek begint erg traag. Lena denkt gezien te hebben dat iemand van het dak verdwijnt, maar doet hier verder niets mee en gaat verder met haar leven. Dan leert ze Max kennen, maar die zit een beetje in de knoop en dan laat ze hem meteen vallen en begint een relatie met zijn vriend Georg. Ik vind haar niet echt sympathiek en Georg eigenlijk ook niet. Het verhaal kabbelt maar door, maar echte spanning ontbreekt. Als je bijna op de helft van het boek zit, wordt het verhaal weer opgepakt van wat Lena heeft gezien. Dan wordt het wat interessanter en Lena wordt ook wat sympathieker. Ze toont meer medeleven nadat ze Vera leert kennen, die op zoek is naar Kathrin (het meisje dat van het dak verdween?) en ze krijgt ook meer contact met de conciërge van het huis waar Kathrin woonde. Al met al vind ik het geen lopend verhaal en zijn de plotwendingen die helemaal op het eind komen erg voorspelbaar.