Ga nooit weg zonder te groeten,
Ga nooit heen zonder een zoen,
Wie het noodlot zal ontmoeten,
Kan het morgen niet meer doen (Toon Hermans)

Dit gedichtje zit nu al de ganse tijd in mijn hoofd sinds ik minder dan halverwege in dit boek was.

Ik mocht dit boek lezen van uitgeverij Hebban, via de #Hebbanbuzz.
Ik had me hiervoor ingeschreven omdat ik eigenlijk enkel en alleen maar thrillers lees maar nu in de zomerperiode wel héél erg open stond om eens een feelgoodroman te lezen.
Het is het debuut van Clare Swatman, dus er zijn geen voorgaande boeken van te lezen.
"Voor je weggaat" is letterlijk vertaald uit de oorspronkelijke titel "Before you go".
Zo een fijn-gevoel roman was het in feite niet, er was meer drama, het was een neerslachtig en triest verhaal.

Het boek start met het overlijden van Ed, de partner van Zoë. Hij heeft een ongeluk gehad na een ochtend vol met ruzie omdat Zoë heel slechtgezind was. Ze heeft ook geen "dag" willen zeggen toen Ed vertrok.
Natuurlijk steken dan de schuldgevoelens de kop op bij Zoë.

Tijdens het verloop van het verhaal komen de thema's dood en verwerking, verdriet, kinderloosheid, het wel/niet willen van een kind, meningsverschillen, ruzies en relatieproblemen aan bod.
Het wordt duidelijk waarover het koppel veel ruzie maakten.

Zoals vaker bij dit soort verhalen heb ik dan de gedachte: "wees toch eens blij met wat je hebt".
Helaas kon het verhaal me echt niet boeien, ik heb er ook heel lang over gedaan om het e-book uit te lezen, ik voelde me meer verplicht om verder te lezen vanwege het engagement van het buzzen, dan dat ik benieuwd naar de afloop was.
Ook kwamen er nogal veel herhalingen in het boek voor. Deze keer niet over rollende ogen en bijten op de lippen (heb je hem?) maar over grijzen enzovoort.....

Het stak me vooral tegen dat het de fantasy-tour op ging en het einde was voor mij helemaal een afgang. Misschien dat andere mensen meer romantisch zijn ingesteld en het einde mooi vinden, maar ik vind het geschenk dat Ed haar heeft achtergelaten veel te ongeloofwaardig.

Ik denk dat ik terug naar mijn comfortzone ga en me terug inlees in thrillers.

Vanwege de ongeloofwaardigheid en het beetje saaie en langdradige verhaal, geef ik dit boek slechts 2 sterren.