Na de ijzersterke thrillers Het wraakgenootschap en De sekte leek het of de naam van Gregg Hurwitz in een klap in de top van de thrillerauteurs was gevestigd. Dat het moeilijk is een hoog kwaliteitsniveau te handhaven is inmiddels genoegzaam bekend. Zijn derde, in Nederland verschenen, boek De misdaadschrijver kreeg dan ook een lagere gemiddelde waardering van de lezer, terwijl het genomineerd is voor de CWA Ian Fleming Steel Dagger Award. Het maakt eens temeer duidelijk dat waarderingen altijd persoonlijk zijn en nooit voor iedereen gelden. Met zijn vierde boek, Vertrouw niemand, dat onlangs in Nederland is verschenen zal het niet anders zijn.
Nick Horrigan, stiefzoon van agent Frank Durant, wordt met veel vertoon van macht van zijn bed gelicht. Een aantal jaren eerder is Durant, door een minder slimme actie van Nick, bij een laffe overval om het leven gekomen. Nick, wordt gesommeerd om in contact te treden met een terrorist die dreigt een kerncentrale op te blazen. Het blijkt echter dat de man een boodschap heeft voor Nick. Van Charlie, een voormalige kennis van zijn stiefvader, ontvangt hij een sleutel en een rugzak met bankbiljetten, maar vóór hij te weten komt waar de sleutel van is, overlijdt Charlie door een aanslag met explosieven.
Wanneer ook Joseph Wydell, special agent en Hoofd van de inlichtingendienst, veel belangstelling begint te krijgen voor Nick, begrijpt hij dat hij niet voor een eenvoudig voorvalletje gezocht wordt. In een poging de waarheid te achterhalen blijft Nick eindeloos rondjes draaien, zonder ook maar enigszins wijzer te worden. Hij heeft geen idee waarom diverse mensen, onder wie President Bilton en Senator en presidentskandidaat Caruthers, zo overmatig in hem geïnteresseerd zijn. Niemand is te vertrouwen! Het wemelt van de verborgen agendas. Nick duikt in zijn verleden.om de oorzaak van de belangstelling te achterhalen. Maar op elke straathoek lijkt iemand te staan die iets van hen wil. Sommigen zijn zelfs op zijn leven uit. Het heeft er alle schijn van dat de oorzaak van het overlijden van Frank Durant, niet bekend mag worden.
Gregg Hurwitz laat het verhaal midden in een bloedstollende actie starten. Die kunst is hem wel toevertrouwd. Maar wat moet je daarna, wanneer het lijkt dat het beste al in het begin is weggegeven? Dan zul je nog meer actiescènes moten geven. Op zich geen probleem, ware het niet dat Hurwitz kost wat het kost de titel van zijn boek Vertrouw niemand waar wil maken. Om die sfeer goed op de lezer over te brengen, scheept hij hem/haar met evenveel raadsels op als Nick Horrigan. Uiteindelijk werkt dat vermoeiend, al moet gezegd worden dat dit ook de nieuwsgierigheid opwekt. Maar steeds volgt de deceptie, niets wordt afgewerkt en kan achter gelaten worden. De spanning wordt ondergeschikt gemaakt aan de geheimzinnigheid en dat gaat ten koste van het verhaal. Het zal de lezer dan ook extra energie kosten om door te gaan. Je zou denken en verwachten dat dit alles uitgroeit tot een ontknoping die zijn weerga niet kent, maar niets is minder waar. Wanneer de mist rond de geheimzinnigheid is opgetrokken, blijft er maar één conclusie over, de start is spannender dan de finish.