Vanwege een reorganisatie van onze bovenverdieping besloot ik me toch eens te verdiepen in de KonMari methode....
Heb best wat nuttige tips uit dit boek gehaald en het leest gelukkig gemakkelijk weg. Tot zover de positieve punten.

Wanneer Marie Kondo begint over het bedanken voor bewezen diensten, van spullen die je weggooit, begint het al lichtelijk belachelijk te worden. Dat gaat het hele boek zo door. Als Marie na een werkdag thuis komt, begroet ze eerst haar huis, zegt tegen haar gedragen schoenen: 'Bedankt voor het werken' zegt tegen haar jurkje 'Goed gedaan!' etcetera.
Over het bewaren van boeken heeft ze ook een heel duidelijk mening die erop neerkomt dat boeken die op boekenplanken staan geen enkel nut hebben. Ongelezen boeken die je misschien in de toekomst wil lezen, kunnen weg. Concentreer je op boeken die je nu, op dit moment wilt lezen. Gelezen boeken zijn al door je ervaren, hun inhoud zit al in je, dus die kunnen ook grotendeels weg. Bewaar alleen een soort van eregalerij (bij haarzelf 30 stuks...) Zit ik dan met men tientallen meters boekenplank. Hier luister ik dus maar even niet naar!

En oja in slothoofdstukken beweert ze ook nog dat het leven van mensen drastisch verandert als ze haar KonMari methode toepassen. Ze krijgen weer vertrouwen in het leven, worden gelukkiger.
'Je echte leven begint nadat je je huis hebt opgeruimd' is de titel van de afsluitende paragraaf!

Zwaar overdreven allemaal. (is mijn mening)