We volgen hoofdpersonage Isidoor van Rillington gedurende verschillende periodes van zijn leven. Als vondeling is hij in 1373 terechtgekomen in een klooster, waar hij de magie van boeken ontdekt. Isidoor blijkt een fenomenaal geheugen te hebben en al snel rijst het besef dat hij wil gaan studeren, kennis opdoen. Wereldvreemd als hij is, loopt niet alles van een leien dakje, hij moet dan ook meermaals verkassen. Op die manier neemt hij ons mee op een tocht die tientallen jaren zal duren en ons niet alleen in heel Europa, maar zelfs Azië brengt. Isidoor is ondertussen geneesheer en heeft zichzelf daarnaast uitgeroepen tot bouwmeester. Zijn grote droom is het bouwen van een kathedraal die alle andere overtreft.

Wanneer Isidoor op een bepaald moment, we zijn dan 1415, in Italië een oude bekende tegen het lijft loopt, beseft hij dat hij op een beslissend moment in zijn leven is aangekomen. Zijn zoektocht naar kennis is ten einde gekomen en hij reist verder naar Konstanz, waar het concilie over de crisis in de kerk aan de gang is en waar hij hoopt zijn kennis ten volle te gaan benutten. Gaandeweg raakt Isidoor echter de weg kwijt, hij begint zich steeds vreemder te gedragen en de verhalen die hij over zijn levenswandel vertelt zijn op zijn minst bijzonder te noemen.

Jan van Aken weet meerdere verhaallijnen prachtig met elkaar te verweven. De manier waarop hij zijn verhaal op papier gezet heeft, is schitterend. Vlot leesbaar, maar toch niet te eenvoudig, ideale mix van dialogen en beschrijvingen. De schrijfstijl past perfect bij het boek. ‘De ommegang’ is een historische roman en dat merk je aan (bijna) alles: taalgebruik, woordenschat, enzovoort. Het is een boek dat vanaf de eerste bladzijde goed aanvoelt, al zorgen persoonlijke interesses ervoor dat het ene hoofdstuk al meer tot de verbeelding spreekt dan het andere. Uiteindelijk kent het boek niet de apotheose die zich aankondigde en dat is jammer.