Hoe je het ook wendt of keert, het is geen hoogstaande literatuur. Het boek lijkt geschreven te zijn door een middelbare scholier (weliswaar met een bovengemiddeld talent, maar zeker geen nieuwe Harry Mulisch in de dop), maar ondanks de gebrekkige schrijfstijl, heb ik het boek toch met veel plezier gelezen. Verhalen over mensen die een bijzondere band met een dier hebben opgebouwd, raken me nou eenmaal.

Beschouw het boek als een snack uit de friture. Het smaakt lekker, zorgt ervoor dat je (tijdelijk) geen honger meer hebt, maar bevredigt toch niet helemaal.