Soms moet je risico’s durven nemen. Vraag dat maar aan de Schotse auteur James Oswald. Het manuscript van zijn eerste Tony McLean-thriller, Natuurlijke oorzaken, kreeg hij aan geen enkele uitgeverij verkocht. Hij besloot dan maar een digitale versie in eigen beheer op de markt te brengen. Met succes. Ettelijke downloads later en een lucratieve boekendeal rijker is hij inmiddels toe aan het vierde boek rond deze intrigerende inspecteur. In Nederland en Vlaanderen verscheen zopas het perfect afzonderlijk te lezen tweede deel Het boek der zielen.

Het jaar loopt op zijn einde en de bewoners van Edinburgh komen langzaam maar zeker in feeststemming. Al is daar in het plaatselijke politiekantoor weinig van te merken. Een bende onvindbare cannabistelers en een serie merkwaardige branden vergen het uiterste van het op dat moment onderbemande politiekorps. Wanneer het ontzielde lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden, is het hek helemaal van de dam. Zeker wanneer blijkt dat het lichaam de signatuur vertoont van de befaamde Kerstkiller: naakt, schoongewassen en overgesneden keel. Vooral voor inspecteur Tony McLean komt dit nieuws heel hard aan. Jaren geleden was zijn verloofde het laatste slachtoffer van deze sadistische moordenaar en hijzelf was er verantwoordelijk voor dat de dader definitief achter de tralies verdween. Wanneer hem het nieuws bereikt dat Donald Anderson, de beruchte Kerstkiller, door een celgenoot werd doodgestoken is het raadsel helemaal compleet. Zat de verkeerde man achter de tralies of is er sprake van een copycat die inspiratie haalde uit het gruwelijk gedetailleerde boek dat over de zaak verscheen? Aan McLean en zijn teamgenoten de moeilijke taak om dit uit te zoeken. Een zoektocht die uiterst moeizaam verloopt. McLean maakt fouten en wordt onder psychologisch toezicht geplaatst, een gegeven waar hoofdinspecteur Duguid - gedreven door eigen belang - maar al te graag gebruik van maakt. Maar dan valt er een nieuw slachtoffer ...

James Oswald is er met Het boek der zielen in geslaagd een boeiende, sfeervolle thriller neer te zetten, waarbij er een centrale rol voorzien is voor het personage Tony McLean. Beetje bij beetje komt de lezer via flashbacks te weten welk drama er zich jaren geleden heeft afgespeeld en krijgt zo inzage in het toch wel complexe karakter van inspecteur McLean. Van radeloos en koppig tot vastberaden en berustend ... Emoties worden op dusdanig realistische manier beschreven dat er niets anders dan een band tussen lezer en personage kan ontstaan. Dat McLean ook nog eens omringd wordt door een diversiteit aan personages die deze emoties versterken, valt enkel toe te juichen. Al moet Oswald erover waken niet te gaan overdramatiseren. Brigadier Ritchie dezelfde voornaam geven als de vermoorde verloofde van McLean lijkt in eerste instantie bijvoorbeeld wel een goed idee, maar wat verder in het verhaal blijkt dit weinig of geen meerwaarde te hebben.

Het mysterieuze ‘Liber Animorum’ of Boek der zielen en de even vreemde broeder Anton hebben die meerwaarde daarentegen wel. Zij geven het goed opgebouwd verhaal een raadselachtig kantje, waardoor de nieuwsgierigheid van de lezer extra wordt geprikkeld. Lange tijd blijft die zich afvragen hoe Oswald de verschillende verhaallijnen in godsnaam bij elkaar zal brengen, al gunt hij de lezer niet veel ruimte om hier bij stil te staan. Spanning en vaart nemen toe en verder lezen is de enige optie. Op het einde kan de lezer slechts ademloos vaststellen dat James Oswald het uiteindelijk gefixt heeft. Dat niet iedereen zal openstaan voor de mysterieuze aspecten die in het boek opduiken valt niet te vermijden. Gelet op het leesplezier dat ze veroorzaken zijn deze hem echter, samen met de soms wat gekunsteld overkomende dialogen, met plezier vergeven.

Het boek der zielen is ontegensprekelijk een bevestiging van het talent van James Oswald. Een zinderende thriller met bovennatuurlijk randje die de lezer bij herhaling naar adem doet happen. Het doet in elk geval uitkijken naar Galgenlied, het derde deel in deze serie dat in september in de boekwinkels ligt.