Ik had naar aanleiding van de preview aardig wat verwachtingen over dit boek. Maar eenmaal uit, zijn die niet waar gemaakt. Het concept is mooi. Mensen uit de omgeving van de plotseling overleden Mattias vertellen hoe ze hem hebben leren kennen en hoe de tijd na zijn dood hen is vergaan. Hoe gaan zij om met het verdriet? Opmerkelijk is dat ze het verdriet niet delen met de andere nabestaanden. Het spannende zit hem soms dat niet helemaal duidelijk is hoe de persoon Mattias kende, of later blijkt dat ze alleen de nabestaande kende en zien hoe deze persoon treurt.
In sommige recensies lees je dat je er niet achter komt wat voor persoon Mattias was. Dat vind ik wel. Alleen wel door de ogen van iemand anders.