In deze samenwerking tussen John Green en David Levithan volgen we Will Grayson, een verlegen jongen die nog wat met zijn seksualiteit stoeit. Tegelijkertijd volgen we will grayson, een jongen met een depressie die een crush heeft op zijn online vriend Isaac, die hem af en toe op laat bloeien. Wanneer hij afspreekt om Isaac in het echt te ontmoeten, blijkt het een rottig grapje van een vriendin van hem te zijn en Isaac bestaat dus helemaal niet. In plaats daarvan ontmoet hij Will Grayson en zijn vriend Tiny. Hun leven wordt nooit meer hetzelfde..

"I met a guy named Will Grayson in that porn store," I say. "I was there to use my fake ID, and he was there to meet his fake boyfriend."

Oei, oei, oei, dit is wel even wennen! De ene auteur maakt ongemakkelijk veel gebruik van het voegwoord "and" en zorgt hiermee dat er soms ellendig lange zinnen te lezen zijn. De andere auteur heeft in dit boek maling aan de schrijfregels en schrijft zijn stukken zonder hoofdletters. Het kostte flink wat doorzettingsvermogen om door te lezen. Erg vervelend, want het verhaal is mooi. Niet erg origineel, maar wel mooi. Het komt heel, héél traag op gang, maar uiteindelijk beleven we de ontdekkingsreis van de hoofdpersonen mee op korte afstand. Ze leren zichzelf kennen, maar ook de mensen om zich heen. Liefde, vriendschap en zelfontdekking staan centraal.

Ook humor speelt een grote rol in het boek. Niet alleen hoe de auteurs situaties hebben geschetst, maar ook in gesprekken en smsjes. Helaas kan dit alles het verhaal toch niet redden, want 50 mooie pagina's op een boek van ruim 300 pagina's is niet genoeg.

De depressie van will grayson is mooi neergezet, maar haalt nergens enige diepte en dat is jammer. Tiny is een ontzettend leuk en open personage, alleen over-the-top gay. Écht over-the-top! Er huppelden letterlijk Albert Verlinden-tjes met handjes in Cleopatra-stijl voor mijn netvlies langs. Overdreven is een woord dat goed bij het boek past. Voor mij was het allemaal net té en ik geef Will Grayson, Will Grayson daarom 2*.