Amber ligt in coma. Ze weet niet wat er is gebeurd. Ze zit opgesloten in haar eigen lichaam. Hoort alles wat er om haar heen gebeurt, maar kan niet bewegen. Terwijl ze opgesloten zit in haar eigen lichaam probeert ze de gebeurtenissen van de afgelopen week te reconstrueren en te bepalen wie ze kan vertrouwen en wie niet. Amber verdenkt iedereen: haar man, haar zus en een ex die nog steeds door haar geobsedeerd is. Samen met Amber verdenk je iedereen en weet je tot het einde niet precies wat er met Amber gebeurd is.

In het dagelijks leven speelt Amber verschillende rollen en dat laat je je afvragen wie nou eigenlijk de echte Amber is en of ze zelf wel helemaal te vertrouwen is. Ze liegt immers soms zoals ze zelf aan het begin al zegt. Ik wantrouwde echt iedereen tijdens het lezen, want iedereen lijkt geheimen voor elkaar te hebben. Daardoor wilde ik heel graag weten hoe het verhaal in elkaar zat.

Ondanks dat ik graag wilde weten hoe het verhaal precies in elkaar zat, kwam ik totaal niet door het boek heen. Ik vond Amber helemaal geen leuke verteller. Ik vond haar zelfs behoorlijke irritant worden op een gegeven moment. Ik hoopte nog op goede plottwist en hoewel er best wel een aantal inzitten, zag ik de meeste al van verre aankomen. Het einde vond ik erg teleurstellend, want ik heb niet het gevoel dat ik nu alles weet en dat vind ik behoorlijk irritant. Misschien wel de bedoeling van auteur Alice Feeney, maar totaal niet het einde waar ik op hoopte.

Soms lieg ik was niet echt een succes voor mij. Een irritant hoofdpersoon, plottwists die ik al zag aankomen en een onbevredigend einde. Niet echt ingrediënten voor een goed boek voor mij. Helaas was dit boek best wel een grote teleurstelling wat mij betreft.