Lekker begin, kwam snel op gang en de personages zijn leuk genoeg om de rest te willen lezen. Maar tegen het einde voelt het alsof de schrijfster het zat was en het verhaal wat afraffelde. Zo zitten er gaten in het verhaal en blijven kansen op drama onnodig liggen.

Een paar voorbeelden (SPOILER ALERT):
- Russels laffe reactie op Leigh die het uitmaakt. Waar blijft het drama? Dit ging veel te makkelijk.
- Het feit dat Leigh bont en blauw thuiskomt na de wilde nacht met Jesse en Russel niets in de gaten heeft. Wacht, hij wilde toch dat ze op tijd thuiskwam zodat hij een avond met haar alleen had? Als dat niet was omdat hij seks met haar wilde snap ik het niet. Hoe kan hij niet gemerkt hebben dat ze zo bont en blauw was? Hier had ofwel een harde confrontatie uit moeten komen of een geestige en pijnlijk ongemakkelijke scene waarbij Leigh krampachtig probeert onzichtbaar te blijven (vrijen in het donker etc.). Er had veel meer uitgehaald kunnen worden en ik vond het ronduit raar dat er niets met dit gegeven gebeurt.
- Emmy's gedachte dat ze het jammer vindt geen vrienden te hebben die meertalige zijn. Ehhh... Adriana spreekt Portugees en Spaans. Hoezo heb je geen meertalige vrienden?
- Het details dat Paul een briefje voor haar had achtergelaten met zijn contactgegevens dat Emmy nooit heeft bereikt, leek erg uit de lucht gegrepen. Er is geen enkele indicatie dat er zoiets was. Er had op z'n minst een hint moeten zijn geweest anders dan dat het een slecht hotel was met onbeschoft personeel. Bijvoorbeeld een receptioniste die iets tegen haar probeert te zeggen, maar genegeerd wordt door Emmy omdat die eerder onbeschoft was geweest ofzo. Nu leek het bestaan van het briefje ter plekke erbij verzonnen.

Maar genoeg gezeurd, ik vond het een vermakelijk boek en het was net wat ik nodig had om uit mijn leesdipje te komen. Verder leest het soepel en makkelijk en heeft het meer dan eens een grinnikje aan mij weten te ontlokken. Daarom toch nog twee sterren.