Stan Lauryssens is het buitenbeentje in de vlaamse thriller wereld. Als ex-gevangene kent hij als geen ander de wereld op de straat en in de gevangenis. Dat is dan ook duidelijk af te leiden uit de dialogen van de personages in zijn boeken. Flauwe moppen, grove taal, schetenseks en af en toe wat racistische praat zijn veelvuldig aanwezig. In het begin wel eens leuk om lezen maar er is meer nodig om een goed boek te schrijven. Bloter dan bloot is het vervolg op Doder dan dood en is gewoon NOG meer van hetzelfde. De overval op de nationale bank, de sluipschutter op de suikerrui enz...
Wederom een goed verhaal maar na een tijdje begint ook dit redelijk te vervelen gewoon omdat er te weinig vaart in zit. Het einde is dan ook nog ongeloofwaardig en een tegenvaller. Van een verhaal verspreid over twee boeken mag je toch iets meer verwachten!