Niet uitgelezen na 200 bladzijdes. Het is niet de eerste keer dat ergens op de achterflap 'Murakami' wordt genoemd om de potentiële lezer een bepaald idee te geven, terwijl deze misdaadthriller in de verste verten niets wegheeft van de absurdistische droomliteratuur van deze auteur. Ik zou dan eerder die andere grote Japanner noemen (Akira Kurosawa) omdat het boek lijkt op de filmklassieker 'Tengoku to Jigoku'/'High and Low' (1963). Dit boek gaat ook over kinderontvoeringen en hoe het politieapparaat hierop reageert, maar de focus ligt hier meestentijd op de wankele relatie tussen persvoorlichting en de misdaadjournalistiek. En dat is toch niet helemaal waarom ik een boek in dit genre lees, zeker niet als het hoofdpersonage zijn kind heeft verloren en niet weet welk lot zijn gezin boven het hoofd hangt als ze wordt teruggevonden, maar zelfs deze mysterie-insteek spanningsloos blijft voortkabbelen.