Het is een flinke, flinke tijd geleden dat ik eerder iets van Forsyth gelezen heb (in ieder geval kan ik me nog een stuk of vier boeken van hem heugen). Deze hernieuwde kennismaking is me echter toch niet helemaal bevallen.
Dat ligt niet aan de inhoud. In dit boek excelleert Forsyth -niet voor niets een voormalig journalist- in waar hij het beste is: sappige weetjes ten toon spreiden over de recente mondiale politieke en militaire geschiedenis. In dit geval gaat het vooral over de facinerende elite-eenheid van ‘Tunnel Rats’ die tijdens de Vietnam oorlog als enige de ondergrondse tunnels van de Vietcong in durfde èn over de gruwelen en de waanzin van de burgeroorlog in voormalige Joegoslavië.

Waar het boek echter een stuk minder in is, is in de karakter-ontwikkeling van zijn hoofdpersonen en het vertellen van een echt goed verhaal. Het lijkt soms wel alsof Forsyth beide als niet meer ziet dan bijzaken, als hij weer eens een inhoudelijk interessant maar plottechnisch onnodig zijspoortje inslaat. Hetzelfde blijkt uit het vrijwel ontbreken van dialoog; daar houdt onze Forsyth die graag de helikopter-view houdt en geen onnodige tijd wil verliezen, klaarblijkelijk niet van.

Dit alles leidt enerzijds tot toch wel een beetje bordkartonnen karakters, zoals de hoofdpersoon, Calvin ‘De Wreker’ Dexter en anderzijds tot het gevoel dat je het boek aan het lezen bent van iemand die een uitstekende onthullingsjournalist zou zijn, maar niet genoeg kaas heeft gegeten van het schrijven van een echte roman.

Conclusie: ‘De Wreker’ is een boek dat zeker voldoende interessante weetjes (èn een aardig uitgewerkte apotheose ergens in één van de Guyana’s) biedt om je aandacht vast te houden, maar onvoldoende literaire inhoud heeft om echt te kunnen worden beschouwd als een goed boek. Daarom: zeker een aanrader voor wie een intelligente politieke thriller wil lezen, maar voor alle anderen… tja, misschien toch maar niet!