De feniks (2005) was het straffe romandebuut van Chika Unigwe (1974), een Nigeriaanse auteur die een hele tijd in Turnhout gewoond heeft met haar Belgische man en kinderen, maar in 2013 naar Amerika verhuisde. Het was het portret van een kwetsbare, jonge Nigeriaanse vrouw in België, die na het verlies van haar vijfjarig zoontje meegesleurd wordt in een spiraal van depressie en ontworteling. De roman viel op door een eigenzinnige, unieke stijl en de krachtige emoties. Met Fata Morgana (2007) bevestigde Chika Unigwe dat haar eerste roman geen toevalstreffer was. We delen de lotgevallen van vier jonge Afrikaanse vrouwen die via een vrouwensmokkelaar vanuit Nigeria in het Belgische prostitutiemilieu terecht komen. Een levendige, snedige roman, een stuk toegankelijker voor het grote publiek bovendien dan haar debuut.

Ook haar derde roman Nachtdanser (2011) heeft mij veel leesplezier bezorgd. Deze keer speelt alles zich af in Nigeria, meer bepaald in Ibo-land, de streek waarvan de auteur afkomstig is. De jonge vrouw Mma heeft een moeilijke jeugd gehad. Ze groeide op zonder vader en voelt een diepe wrok t.o.v. haar pas overleden moeder. Waarom verliet deze eigenwijze vrouw haar echtgenoot en familie om het leven van een verstotene te gaan leiden en sleurde ze haar dochter daarin mee? Mma verlangt heel erg naar een normaal leven en vooral naar de vader die zij nooit gekend heeft. In het tweede deel wordt de situatie belicht vanuit een andere invalshoek en ontdekken we samen met Mma hoe ongelooflijk moedig haar moeder zich gezien de omstandigheden gedragen heeft. We voelen aan den lijve hoe verstikkend traditionele, patriarchale structuren kunnen werken. De vrouwelijke personages in het boek hebben elk hun eigen manier om met vernederingen om te gaan en hun plaats op te eisen in een dergelijke samenleving. Berusten in het lot lijkt de gemakkelijkste oplossing, maar op die manier verandert er natuurlijk nooit iets. Nachtdanser komt literair misschien minder ambitieus over dan de vorige boeken van Chika Unigwe, maar het vrouwenverhaal dat ze ons hier voorschotelt is dankzij de eenvoudige taal en structuur zeker niet minder meeslepend.