"Denk eraan: bij twijfel denk je aan mooie, fijne dingen, dan vind je vanzelf je weg." ~ p186

Met volle teugen genoot van ik van "Dwaaleiland". Ik was dan ook heel enthousiast toen mij gevraagd werd of ik dit tweede deel wilde recenseren. Maar zodra ik in het eerste hoofdstuk aan het lezen was, had ik het gevoel dat ik een een stuk miste. Het verhaal gaat niet verder waar het vorige boek eindigde. Tussen deel 1 en 2 zit een (voor zover ik uit de verwijzingen kan opmaken zonder te spoileren) hele belangrijke gebeurtenis die ik als lezer geel graag had willen lezen. Ik heb de film niet gezien, en naar wat ik heb begrepen snap je het dan wel beter, maar ik had echt het gevoel dat ik in het 3e deel was begonnen en ze het 2e deel waren vergeten te vertalen. Dit heeft het gehele boek aan me lopen knagen, en absoluut mijn leesplezier beïnvloed. Ook omdat er steeds naar verwezen werd, zonder echt iets te vertellen.

"Goedheid werkt op geheimzinnige wijze. Zelfs in de diepste duisternis zul je een lichtpuntje ontdekken dat je erdoorheen helpt." ~ p190

Los gezien van mijn teleurstelling is het verhaal qua opbouw net zoals het eerste deel. Er word ruim de tijd genomen om de verhaallijn neer te zetten, en naar de queste toe te werken. Het is leuk om te zien hoe de 4 schurkenkinderen zich hebben weten te settlen tussen de goede mensen in Auradon. Wat absoluut leuk is aan dit deel is dat de wereld wat beter verkend word, en je op die manier een groter beeld krijgt van de Disney wereld. Alles komt weer aanbod, puur jeugdsentiment!

Helaas weegde de teleurstelling met het lezen zwaar, en heb ik me gevoelsmatig echt door het boek moeten worstel... vandaar maar 2,5 ☆