Verhuizen naar het zonnige zuiden. Veel mensen denker er wel eens aan, sommige doen het ook. Zo ook Eric, die zijn gezin ervan overtuigde om alles in Nederland te verkopen om in Zuid-Frankrijk een vervallen landhuis te kopen en te verbouwen. Maar ze zijn nog maar net aangekomen of ze worden al met hun twee voeten op de grond terug gezet, als blijkt dat het op onbekend terrein niet makkelijk is om snel bouwvakkers te vinden en als de verbouwingstijd op een half jaar geraamd wordt. Een half jaar lang leven Eric, zijn vrouw Simone en hun twee kinderen in een kleine caravan. Ze staan op met de werf en gaan slapen met de werf. Simone krijgt het moeilijk, en als één van de bouwvakkers, de jonge knappe Michel, zich voor haar begint te interesseren duurt het niet lang voordat ze bezwijkt voor zijn charmes. Maar ondanks al haar gevoelens voor Michel, wil ze onder geen beding haar huwelijk op de klippen laten lopen. Alsof ze hiermee nog niet genoeg aan haar hoofd heeft, krijgt ze last me de aannemer. Nu kan ze niemand meer in vertrouwen nemen, en moet ze zelf proberen de situatie weer meester te worden. En dan belandt ze in een Franse gevangenis.
Ook Esther Verhoef verhuisde enkele jaren geleden naar Zuid-Frankrijk, en daarom kunnen we er vanuit gaan dat veel van de gevoelens, twijfels en aanpassingsmoeilijkheden bij de hoofdpersonages waarheidsgetrouw zijn weergegeven. Vooral de gedachtegang van Simone wordt zeer goed uitgewerkt. Maar het gevolg van deze beslommeringen is dat er vrij weinig gebeurt in het boek. Het duurt bijna tweehonderd bladzijden voordat het verhaal een eerste onverwachte wending neemt. Gelukkig volgen er daarna nog een paar, maar eigenlijk niet genoeg om het boek als een thriller te bestempelen.
Origineel van opzet is dit op zichzelf staande boek wel, want de schrijfster laat vanaf het begin het heden afwisselen met uitgebreide flashbacks, die het eigenlijke verhaal vertellen. Gelukkig heeft ze er werk van gemaakt zodat deze lay-out de leesbaarheid van het boek nooit in het gedrang brengt en op het eind vloeien beide draadjes mooi in elkaar.
Onlangs werd dit boek bekroond met de Zilveren Vingerafdruk, de door Crimezone uitgereikte publieksprijs voor het beste spannende boek van 2006. Maar daar wringt het schoentje toch, want, enkele passages uitgezonderd, is het geen spannend boek. Het is veeleer een psychologische beschrijving van wat er in het hoofd omgaat van iemand die uit zijn vertrouwde omgeving gehaald wordt, toegeeft aan een onmogelijke verliefdheid, en daarna in het nauw gedreven wordt.