Poeh zeg.... iemand een zuurstofmasker te leen?
Dit boek is van begin tot eind adembenemend spannend, zenuwslopend en bizar eng.

Het begint met docente Vivian, die zich zorgen maakt over Lynn, een van haar HAVO-leerlingen. Ze lijkt steeds magerder te worden en steeds stiller.
Vivian nodigt Lynns ouders uit op gesprek, om ze op de gevaren van anorexia te wijzen. Maar het gevoel dat er méér aan de hand is, bekruipt haar steeds meer.
Ze vermoedt misbruik door de vader, en wanneer ze dit overlegt met Edo, de directeur van de school met wie ze tevens een verhouding heeft, wijst die haar erop dat deze vader wethouder is en niet de juiste persoon om eventueel onterecht te beschuldigen.

Vivian laat het er echter niet bij zitten en doet haar uiterste best een vertrouwensrelatie met Lynn op te bouwen.

Wat er daadwerkelijk met Lynn aan de hand is, gaat je gruwelijkste gedachten te boven.

Lees mijn recensie verder op http://www.watiknouvind.com/2018/11/wat-ik-nou-vind-van-nobody-van-marelle.html