Brouwers beschrijft zijn kleuterjaren in het gruwelijke Jappenkamp Tjideng, waarin hij blijvend verdwaald raakte in het doolhof van zijn emoties. Het spoor bijster tussen goed en kwaad. Waar de een zijn gedachte afsloot of verving met ‘doen alsof’-gedachten, sloot Brouwers zijn gevoelens af. De band met zijn moeder ging daarmee onthelstelbaar ten gronde.

Het bericht van het overlijden van zijn moeder deed hem ogenschijnlijk niets. Om het een plaats te geven, schreef hij er dit boek over. Erg indrukwekkend.