Dat Roel Janssen journalist is, is goed te merken in deze thriller die de actuele vluchtelingencrisis in Europa weergeeft.

Tessa Insinger en Mortimer Davis maken in Tessa haar zeilschip een tocht langs de Griekse en Turkse kust om voor Mortimer een rapportage over de vluchtelingen te maken, Mortimer (fotograaf) wil inzichtelijk maken hoever de vluchtelingen gaan om Europa te kunnen bereiken. Van te voren hadden ze niet kunnen bedenken dat ze tijdens hun rondreis zo diep betrokken zouden raken bij de problemen waar de vluchtelingen tegenaan lopen.

Roel Janssen maakt inzichtelijk hoe er op verschillende manieren naar de crisis gekeken word, en vooral hoe men op zijn manier dit aanpakt. We zien hoe een cluster van medewerkers van de EU vinden dat de situatie aangepakt moet worden en op welke slinkse wijze men daarmee om gaat. Ook zien we hoe een mensensmokkelaar de vluchtelingen behandeld alsof het vrachten goederen zijn dien die van a naar b vervoerd worden, of liever ervoor zorgt dat men niet op b aanbeland. Er word benoemd hoe de lokale autoriteiten en hulpverleners hun werk proberen te doen.

En bovenal zien we dat Tessa en Mortimer het Syrische meisje Soumaya redden uit zee, zij is de enige overlevende van een groep vluchtelingen die via een halfbakken rubberboot met ondeugdelijke zwemvesten door een smokkelaar in Turkije de zee opgestuurd is om niet aan te komen op Griekenland. Tessa en Mortimer ontfermen zich over dit meisje en raken daardoor verstrikt in de intriges van alle bovengenoemde punten.

De schrijver heeft heel mooi en op spannende wijze alles met elkaar weten te verbinden en het verhaal deed mijn soms ook denken aan het boek Zwarte Weduwe van Ross en Hartman, ook daarin werd zijdelings treffend actueel beschreven over de vluchtelingen en de bemoeienis vanuit de EU.