Kleurenblind is de tweede roman van Santlofer met Kate McKinnon in de hoofdrol, de ex-rechercheur die tegenwoordig een kunstprogramma op televisie heeft. Ik heb het eerste boek niet gelezen en na Kleurenblind denk ik ook niet dat dat nodig is. Alle belangrijke voorvallen in het eerste boek worden in dit boek nog eens in herinnering gebracht, zodat het lezen van dat boek geen verrassing gaat opleveren. Een andere reden om het eerste boek niet te lezen is de kinderlijke schrijfstijl.
Santlofer heeft een simpele wijze om alles wat gebeurt tot in detail aan de lezer uit te leggen, waarbij er geen enkele ruimte is voor eigen interpretatie. Santlofer kauwt het de lezer voor en die hoeft alleen nog maar te slikken.
Het is jammer dat de schrijfstijl dit boek bederft, want het verhaal boeit wel: een kleurenblinde moordenaar die schilderijen maakt met de lichaamssappen van zijn slachtoffers.
Tijdens het lezen bedacht ik me dat Santlofer zich misschien maar moest gaan beperken tot het bedenken van plots en de uitwerking aan anderen over moet laten, maar toen las ik in zijn dankwoord dat hij bij de plot geholpen is door zijn dochter Doria.
Inmiddels is de derde roman met Kate McKinnon in de hoofdrol al verschenen. Ik zal het aan mij voorbij laten gaan.