Een leven geleden gaat over Sarah Miller. Zij huurt in de zomer van 1972 een huisje op een barrière eilandje in de Golf van Mexico om daar te schrijven over alle ellende die ze in haar jeugd heeft gekend. Daar ontmoet ze Evan Bennett, een beginnende advocaat die een gouden toekomst tegemoet gaat bij het advocatenkantoor van zijn steenrijke familie. Hun levens zijn totaal verschillend. Toch vallen ze voor elkaar en ontstaat er een diepe liefde. Terwijl de dag dat Sarah het eiland zal verlaten steeds dichterbij komt, beseffen ze beiden dat ze niet meer zonder elkaar kunnen en doen elkaar een belofte. Of heeft het leven andere plannen? 

Allereerst, wauw, wat een boek! Ik heb gelachen, gehuild en mijn hart liep over van alle liefde in het boek. 

“Zijn volle lippen vormen een glimlach die ik in mijn buik voel.” 

Al vanaf het begin word je het boek ingetrokken door de fijne schrijfstijl. De schrijver gebruikt korte, mooie zinnen en beschrijft situaties gedetailleerd, waardoor je het idee krijgt dat je er zelf bij bentt. Waar Sarah verliefd was, was ik het ook. Was ze gelukkig of verdrietig, was ik het ook. 

“Ik huil zonder rem, schreeuw en gil het uit van verdriet, roep om mijn moeder en om Emily, vervloek mijn vader en God. Mijn lijf schokt en beeft alsof ik alle controle over mezelf kwijt ben.” 

Ik vind het prettig lezen als een boek opgedeeld is in korte hoofdstukken, Dat is bij dit boek niet zo. Dat was even wennen. Volgens de auteur zijn de lange hoofdstukken een bewuste keuze, om de flow in het verhaal en het tijdvak niet te onderbreken. Hoe verder je bent in het boek, hoe minder je merkt dat de hoofdstukken wat langer zijn, omdat je gewoon verder moet lezen. 

“Tijd: ongrijpbaar, onuitwisbaar, helend, versterkend, slopend, mooi, vreselijk, waarneembaar in het gezicht, hoorbaar in een stem, bruikbaar als excuus en als straf, reden om je leven drastisch om te gooien of de handdoek in de ring te gooien.” 

Door het boek word je weer even met beide benen op de grond gezet en ben je weer dankbaar voor wat je zelf hebt. Het zijn de kleine dingen die er toe doen. 
Het is lang geleden dat een boek mij zo geraakt heeft. Wat had ik Sarah graag gekend! 
Ik heb vernomen dat de auteur bezig is met een vervolg op dit boek, daar kijk ik nu al naar uit. 
Bedankt Jerrad, voor het schrijven van dit verhaal en voor het mogen lezen van je boek.