Dit is het tweede deel in de Yougian serie. Aryn, de dochter van Allyn, heeft dezelfde krachten als haar moeder en groeit in Yougian op met haar beste vriend Charlie. Na een fikse ruzie loopt Aryn weg van huis. Op haar reis naar het onbekende ontmoet ze vreemde wezens, een oude bekende van haar moeder en een aparte kapitein, die haar nieuwsgierig maakt naar de zeevaart.

Als Aryn er achter komt dat er ergens midden op zee een sinister eiland bestaat waar bloeddorstige monsters dolen, voelt ze de onweerstaanbare drang het eiland te zoeken. Ze wordt echter ontvoerd en komt vervolgens oog in oog te staan met een gevaarlijke tovenares, die haar aan haar donkere macht wil onderwerpen.
Vrienden blijken vijanden en hulp dient zich aan vanuit onverwachte hoeken. Maar of het voldoende is om de macht van de tovenares aan banden te leggen en zelf heelhuids van het horroreiland af te komen ...
Het verhaal gaat verder waar deel 1 eindigt. Aryn loopt weg na een ruzie , ze weet dat ze een half –harpij is. Iedereen kent haar of heeft het over haar. Aryn is eigenwijs, moedig en vastberaden. Soms is ze naief en onbezonnen, maar haar krachten redden haar uit benarde situaties. Toch mag ik haar wel. Charlie is haar vriendje, die het in dit deel erg zwaar met Aryn krijgt. En niet alleen met haar. Hij is slimmer en verstandiger dan Aryn.
Het leukste personage in dit deel vind ik Iliad. Hij is een boswezen. Als je het verhaal leest , weet je waarom hij het leukste is.
Er zijn een heleboel schurken en slechteriken in dit verhaal, die komen allemaal goed tot hun recht .Ze zijn goed beschreven.
Het boek leest vlot, de hoofdstukken zijn niet heel lang en zijn in chronologische volgorde geschreven. Er zit veel humor in, maar ook romantiek en uiteraard actie en spanning. De opbouw naar het eind is goed. Er is een verrassend slot in dit deel. Dat zag ik niet aankomen.
Ook al hoor ik niet tot de doelgroep (12+), ik heb er van genoten.
Ik kijk uit naar deel 3.