Dat buitenlanders vaak gloedvoller over Italië kunnen schrijven dan de Italianen zelf, bewijst niet alleen Donna Leon met elk boek, maar ook David Hewson, de auteur van De Vaticaanse moorden en Het Bacchus offer. Ook in zijn nieuwste boek De Pantheon getuige straalt de liefde voor Rome en de Italiaanse levenswijze van elke pagina.

Het is winter in Rome. De autos slippen en tollen door de kniehoge sneeuw. De rechercheurs Nic Costa en Gianni Peroni worstelen zich een weg naar het fameuze Pantheon waar is ingebroken. In de oude Romeinse tempel treffen zij het verminkte lichaam aan van een Amerikaanse toeriste. Met een scalpel is een symbolisch teken in haar rug gekerfd dat verwijst naar De Gulden Snede, de maatstaf voor de architectuur in de renaissance. Vrijwel gelijktijdig met de Italiaanse politie arriveert de Amerikaanse FBI die het lijk in beslag neemt en de zaak overneemt. Als Costa en Peroni toch een eigen onderzoek starten, ontdekken zij dat er in meerdere delen van de wereld mensen op identieke wijze zijn vermoord. Toeval? Wraak? Sadisme? Terwijl de seriemoordenaar in het verkilde Rome nog meer slachtoffers maakt en Peroni zoekt naar de enige getuige van de Pantheon-moord, een 13-jarig zwerfstertje, woedt er een heftige machtstrijd tussen de FBI en de Italiaanse politie.

Costa en Peroni zijn van het zeldzame soort rechercheurs dat zich grote en pijnlijke vragen stelt bij wat goed en kwaad is in een wereld waar alle grenzen vervagen. (Eerlijkheid is alles wat we hebben.) Een houding die hen, samen met hun baas Falcone en de dwarse patholoog anatoom Teresa Lupo, grote interne moeilijkheden oplevert. Dat getuigt van moed, in een organisatie waarin corruptie en hoogmoed royaler worden beloond dan integriteit. Loyaliteit en integriteit, zowel privé als op het werk, staan dan ook centraal in dit boek waarin macht en territoriumdrift met de botte bijl worden bestreden. Dit alles ingebed in een razend spannend plot waarin de dreiging van een meedogenloze moordenaar met onbekende motieven de lezer geen moment rust gunt.
Naast alle kritiek op de bureaucratische hiërarchie en de manipulatieve elementen in de Italiaanse samenleving, geeft David Hewson ook nu weer vrij baan aan zijn liefde voor Rome en de Italianen. Straten, pleinen en historische gebouwen worden gedetailleerd beschreven, de diverse Italiaanse gerechten bejubeld, de geaardheid van het volk met een milde glimlach aanschouwd. Hewson is minnaar, dichter en thrillerschrijver tegelijk. Het resultaat is een smeuïge mix van thrilleringrediënten, Italiaanser dan Italiaans. Spanning, spionage, soldatenleed, smaakzin, gekte en goedheid. Een keiharde confrontatie tussen individu en overheid, menselijkheid en machtswellust. Prestazione massima. Bravo maestro Hewson.