Ik lees hier in niet het poëtische verhaal vol levenswijsheden wat de voorgaande recensenten schijnbaar wel terugvonden in dit boek. Ik vond het een traag boek zonder doel. Er werd nergens naar toe gewerkt er was geen ontknoping of thema in dit boek. De personages waren moeilijke types die elkaar eerder tegen werkte dan vooruit hielpen in het leven. Zelfs de collega's van Mona of de arts en verpleegkundige later in het verhaal. Allemaal moeilijke mensen die er zo te lezen, niets van begrepen en alleen maar foute dingen konden zeggen of verkeerde acties ondernamen. Niets herkenbaars voor mij, schijnbaar geen boek voor mij dus.