De Duitse Journalist Michael Preute schrijft hoofdzakelijk krimis, onder zijn pseudoniem Jacques Berndorf. De in Duisburg in 1936 geboren schrijver, ziet zijn ambitie om kinderarts te worden in het water vallen, als hij om financiële redenen van studierichting veranderd. Om financieel niet meer afhankelijk van zijn ouders te zijn, wordt Michael journalist en romanschrijver. In Duitsland zijn meer dan dertig van zijn werken gepubliceerd. Jacques Berndorf heeft zich gespecialiseerd in het schrijven van krimis, met een voorkeur voor misdaden in de Eifel.
In 2007 is zijn negentiende, in de Eifel gesitueerde misdaadroman uitgegeven. Deze romans staan bij onze buren dan ook bekend als Eifel-Krim. Nederland loopt vooralsnog niet weg met Jacques Berndorf.
De Syriër vertelt het verhaal van de vriendschap tussen Karl Müller en Achmed. Karl is medewerker van de Duitse Inlichtingendienst, Achmed is zijn contact in Damascus. Als Achmed, zonder Karl in te lichten, in Berlijn wordt gespot, staat de Inlichtingendienst en vooral Karl, voor een raadsel. Niemand had verwacht dat de Syriër, zonder zijn vriend in te lichten, naar Duitsland zou komen. Dan stelen terroristen op een spectaculaire manier, radioactief materiaal. De wijze waarop deze roof plaats vindt, en zijn kennis van de vaardigheden van de Syriër, doen Karl beseffen dat Achmed met de roof te maken heeft. Omdat hij blijft geloven in de goede intenties van zijn vriend, ziet de Duitser zich voor een onmogelijke opgave geplaatst: Berlijn behoeden voor een ramp en tevens de huid van zijn vriend redden!
Wie op zoek is naar spanning en sensatie, moet maar niet aan De Syriër beginnen. Het verhaal gaat bijna uitsluitend over BND-medewerker Karl Müller. Hij is erg ongelukkig en staat op het punt privé een aantal grote veranderingen door te voeren. De misère waarin hij verkeert en zijn keuzes om hieruit te komen, worden uitvoerig beschreven. Om toch wat actie te kweken wordt er radioactiemateriaal gestolen. Tussen de privé problemen van Karl door, krijgt de lezer zo nu en dan wat te lezen over de bedoelingen van de terroristen. Spannend wordt het echter nooit. Het ongeloofwaardige plot, verandert daar niets aan.
Het boek wordt nooit spannend. Het heeft meer weg van een drama, dan van een krimi. Erg geloofwaardig vond ik het al niet, maar de innige vriendschap, zelfs met een neiging naar liefde, van een spion voor zijn contact, spant voor mij de kroon: Duitsland leeft in angst voor een vuile bom. Karl Müller, nota bene lid van de Duitse Inlichtingendienst, maakt zich echter drukker om Achmed, de man die hij in Damascus heeft geronseld en af en toe beroepsmatig spreekt.