Veel lezers zullen vanaf de eerste bladzijden van dit boek niet anders kunnen dan parallellen trekken met de boeken van Dan Brown.
De opbouw van het verhaal in het eerste deel van Ryder vertoont wel heel veel gelijkenissen met de Da Vinci Code : een vermoorde geleerde, boodschappen die ontcijferd dienen te worden, een hoofdpersonage met de benodigde expertise. Naarmate het verhaal vordert gaat de plot gelukkig toch een andere richting op en wordt de sfeer ook steeds grimmiger. De geschiedkundige kennis van de auteur en het in vraag stellen van de algemeen aanvaarde waarheid achter historische gebeurtenissen is zeker één van de sterke punten van dit boek. Je merkt dat de auteur erg beslagen is wat het Midden-Oosten betreft.
Ayesha Ryder ontpopt zich tot een protagonist die zeker lange tijd zal bijblijven, mede door haar bewogen verleden en de slachtofferrol die ze weigert op te nemen.
De schrijfstijl van Nick Pengelley spreekt mij wel aan. Ik vond het boek een echte page-turner. Hij weet ook goed te doseren: voldoende achtergrondinformatie zonder dat het teveel wordt. Door de veelheid aan personages, de (historische) achtergrondinformatie en de twists in het verhaal dient je er wel je volle aandacht bij te houden.
Binnen het thriller-genre maakt dit boek de verwachtingen volledig waar. De combinatie van spanning, actie, puzzels en (historische) achtergrondinformatie maken het voor mij een echte aanrader. Ik ben zeer benieuwd te weten te komen hoe de verhaallijn verder loopt en kijk dan ook uit naar het moment waarop de volgende delen beschikbaar zijn.