Jolien Janzing heeft haar roman Audrey & Anne deels gebaseerd op waar-gebeurde feiten en uitgebreid onderzoek. Dit boek is dus geen biografie, vermeldenswaardig om misverstanden te voorkomen.

Op twee overeenkomsten na - namelijk dat Audrey Hepburn en Anne Frank allebei in hetzelfde jaar werden geboren èn de Tweede Wereldoorlog meemaakten - verliep hun leven totaal anders. Ze behoren inmiddels tot twee van de grootste iconen uit de 20ste eeuw. Daar waar Audrey Hepburn uiteindelijk beroemd werd door haar prachtige verschijning op het witte doek en als ambassadeur van Unicef, verging het Anne Frank allesbehalve rooskleurig.

"Audrey en de dochter van Otto Frank waren allebei in de lente van 1929 geboren. Anne Frank lag nu in de koude grond en zou eeuwig vijftien blijven, terwijl Audrey inmiddels furore maakte als actrice."

Janzing start dit verhaal in 1957 met een bezoek van Otto Frank aan de jonge filmster Audrey Hepburn. Zijn vraag aan Audrey om de rol van Anne te spelen brengt haar danig van haar stuk en werpt haar terug in haar herinneringen. Ze laat deze liever waar ze horen, in het verleden. Want stel dat Otto te weten zou komen hoe haar familie, en met name haar moeder, tegenover de bezetter stond?! En dat is nu net waar Janzing inzoomt in dit verhaal, het verleden van Audrey en Anne, waarbij ze meandert tussen hun beider levens en ervaringen.

Ze belicht de bevoorrechte positie die Audrey's familie had, niet alleen door haar afkomst, maar ook door het omstreden contact van haar moeder Ella met de bezetter. Deze foute actie van Ella bracht brood op de plank en verleende hen privileges die anderen moesten ontberen. Parallel loopt het verhaal van Anne, die onderdook met haar gezin en van wie we weten hoe het hen is vergaan. Janzing heeft het einde van Anne's leven zo nuchter beschreven, dat juist daardoor de impact enorm is. Ik kreeg spontaan een brok in mijn keel, zoals me elke keer overkomt wanneer ik over Anne lees.

Wat me bijzonder aanpreekt aan de schrijfstijl van Janzing is haar kracht om zonder opsmuk het verhaal tot leven te wekken. Ze laat wat ruimte over voor de lezer om tussen de regels door te lezen. Dit prikkelt de eigen beeldvorming en maakt het verhaal des te indringender. Ik vind deze combi van Anne & Audrey heel bijzonder, niet zozeer door de overeenkomsten, maar bovenal door de scherpe tegenstellingen in hun leven, waarbij die van Anne gruwelijk en abrupt werd afgebroken. Janzing heeft ze met haar boek weer tot leven gebracht. Twee iconen die we nooit zullen vergeten, Audrey & Anne.