Henry zit in zijn examenjaar en is eigenlijk nog bijna nooit verliefd geweest. Maar daar komt verandering in als het meisje Grace in zijn klas komt. Grace is een bijzonder meisje. Het is niet een populair type met hippe kleding aan, nee integendeel. Ze loopt met jongens kleding en een stok/kruk wat Henry nou niet bepaald aantrekkelijk vindt, maar er is iets anders dat hij interessant aan haar vindt.
Na het eerste afgewezen voorstel om voor de schoolkrant te werken, besluit Grace toch maar mee te doen met het project. Naast het feit dat Grace en Henry elkaar hierdoor beter leren kennen, levert de opdracht ook nog wat voordelen op: ze kunnen namelijk lessen afwezig zijn onder de smoes van "ik moet iets regelen voor de krant."
Dagelijks biedt Grace, Henry een ritje naar huis aan, daar maakt hij dankbaar gebruik van. Nadat Henry dan de bestuursstoel verlaat ( ja, hij rijdt zichzelf in de auto van Grace naar huis ) zou je verwachten dat Grace achter het stuur kruipt en weg rijdt, maar dat gebeurt niet.
De straat die ze in loopt, loopt dood en komt alleen maar uit bij een begraafplaats. Elke dag gaat ze er heen. Voor Henry blijft het lang een raadsel, maar als hij er door een grote vergissing toch achter komt is hij zeer geschokt.

Ik vond het een heel mooi boek. Het verhaal las lekker weg door de vlotte schrijfstijl en de momenten met humor. Ik vond het leuk dat Grace niet zo'n cliché typ was, maar dat ze haar eigen verhaal en geschiedenis met zich mee bracht.