Paul Christiaan Smis geeft in 29 korte verhalen een beeld hoe het er in de middeleeuwen aan toe is gegaan. Dit doet hij door de lezer kriskras door de tijd, vanaf het jaar 500 tot 1500 en over de wereld te begeleiden.

De verhalen zijn fictief met een feitelijke basis. Hoe deze basis er exact uitziet doet de auteur na elk verhaal uit de doeken. De hoofdstukken worden afgesloten met tips voor boeken over het betreffende voorval in de geschiedenis.
De verhalen zouden niet misstaan in een les geschiedenis. Smis geeft personen uit de oudheid een gezicht door zijn levendige vertelkunst. Namen van personen en plaatsen zijn raak gekozen, mochten deze niet hebben bestaan.

Van Adelardus in Hulst, die duidelijk maakt hoe Van de vos Reynaerde bedacht zou kunnen zijn, tot de slimme zilversmid-leerling Kjartan in Kiev en alle 27 verhalen daartussen, laten vooral een zware, harde periode zien, waarin het gevecht om het bestaan de boventoon voerde.

De lichtpuntjes ontbreken jammergenoeg in dit boek. Of zouden deze ook in het toenmalige leven niet hebben geschenen?