De zakenman Richard Verkallen wordt dood naast zijn auto gevonden. Hij is met een messteek om het leven gebracht. Verkallen is getrouwd met de zwarte Somalische Asli en zij hebben een zoon Keja, die doof en autistisch is en daarom speciale zorg en begeleiding nodig heeft.

Inspecteur Paul Vegter begint samen met zijn collega Sjoerd Talsma aan het onderzoek. Al snel ontdekken zij dat Richard Verkallen nou niet bepaald geliefd was bij zijn familie noch bij zijn collegas. Ook ontdekken zij dat hij een minnares had. Kort voor zijn dood had hij de relatie met haar verbroken. Zij is de laatste die Richard levend heeft gezien en alle aandacht van Vegter gaat haar richting uit.

Wat overblijft is de vijfde misdaadroman uit de zogenaamde Paul Vegter serie. En opnieuw is het boek van hoogstaand niveau. Niet alleen is het verhaal knap geconstrueerd, ook de personages zijn heel erg goed uitgewerkt. Paul Vegter, de sympathieke en kundige politie inspecteur die op het punt staat grootvader te worden en die zijn gevoelens voor collega Renee helder moet zien te krijgen; rechercheur Sjoerd Talsma, de bonkige Fries, altijd correct, een man die zijn plaats kent maar ook leeft in de wetenschap dat zijn vrouw spoedig zal sterven en natuurlijk Asli. Zij is de vrouw die voor de bijna onmogelijke taak staat haar gehandicapte zoon een menswaardig bestaan te geven en daarbij geen enkele steun van Richard ontvangt en door haar schoonfamilie openlijk wordt vernederd en gedisicrimineerd.

Lieneke Dijkzeul schrijft heel mooi. Zij kan met een paar woorden prachtige beelden oproepen. Zij bouwt het verhaal knap en nauwgezet op, brengt verrassende plotwendingen aan en creeert zo een beeld waarin alles anders is dan je verwacht. De ontknoping is aangrijpend.

Wat overblijft is een boek over een moord en een politie-inspecteur die geen grip op de zaak lijkt te krijgen. Maar het is ook een verhaal van een vrouw die leeft met een intens verlangen naar respect, waardering en een fatsoenlijk leven voor haar en haar zoon. En dat laatste tegen elke prijs. Een indrukwekkende misdaadroman met de nodige diepgang en met een verhaal dat raakt en ontroert. Het zou mij niet verbazen als de Gouden Strop volgend jaar naar deze geweldige Nederlandse schrijfster gaat.