Iedereen houdt toch van kerstmis! Samen gezellig cadeautjes uitwisselen, met heel de familie aan tafel zitten, 'home alone' zien terwijl het buiten sneeuwwit is. Dit was toch waar ik eerst van overtuigd was... Ik kon niet begrijpen dat er mensen bestonden die niet uitkeken naar 25 december. Na het lezen van het boek 'engelenstem' van 'Arnaldur Indridason' kan ik er eindelijk inkomen dat het dus niet voor iedereen een moment is van gezellig samen zijn met heel de familie. Het boek heeft voor mij een nieuwe kijk op het leven veroorzaakt, niet alles is zonneschijn en maneschijn.

Arnaldur Indridason is één van de bekendste schrijvers in IJsland. Zijn succes blijft immers niet binnen de grenzen van IJsland, maar ook in Duitsland worden er duizenden exemplaren van hem verkocht. Zijn werk wordt over de hele westerse wereld vertaald. Bij dit succes horen natuurlijk enkele prijzen, zo heeft hij in 2002 voor 'Noorderveenen' en in 2003 voor 'Moordkuil' tweemaal achtereen de Glazen sleutel, de prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman gewonnen. Alle thrillers van Arnaldur Indridason zijn zeer pessimistisch en somber geschreven. In het boek 'engelenstem' draait het allemaal rond eenzaamheid, verstikkende relaties, probleemgezinnen, het menselijk lot, verlies in de breedste zin van het woord en ontwortelde kinderen. De les die je uit het boek ‘engelenstem’ kan leren is: 'niemand van ons is het perfecte kind, niemand de perfecte partner en niemand is de perfecte ouder.' Dit wordt zeer sterk duidelijk gemaakt en versterkt omdat het boek op een zodanig donkere manier geschreven is. Sommigen verklaren de donkere schrijfstijl van Arnaldur door het sombere landschap of door de maandenlange koude winter in IJsland. In zijn verhalen schijnt de zon nooit en is het dus altijd koud. Ondanks het op een zodanige pessimistische manier geschreven is, blijft het een pakkend verhaal waar je even niet goed van bent. Na het lezen van het boek besef je dat niet iedereen in deze wereld gelukkig is en zeker niet rond de tijd van kerstmis wat velen wel denken.
Tijdens een interview met de schrijver verklaarde hij waarom zijn boeken zo donker en pessimistisch zijn. Hij legt uit dat het op de eerste plaats met zijn eigen te maken heeft. Hij wil niet over gelukkige mensen schrijven, want volgens hem is geluk saai. Hier kan ik zelf wel inkomen, want wie leest er nu niet liever een boek met spanning en plotse veranderingen die men niet zag aankomen dan een boek dat over gelukkige mensen gaat




en waar er niets speciaals in gebeurt. Hij maakt ook duidelijk dat hij het leven wil tonen zoals het is, de pure realiteit dus.
In grote lijnen gaat het verhaal over de portier van een hotel in IJsland die verkleed als een kerstman met zijn broek op zijn enkels vermoord wordt terug gevonden door het kamermeisje in zijn souterrain in het hotel. Voor ik het boek ging lezen met alleen maar de korte inhoud als achtergrond, was ik een beetje bang dat het verhaal wat langdradig ging zijn. Om de moordenaar te vinden moest men het hele verleden van het slachtoffer nagaan. Uiteindelijk was het zeker en vast niet langdradig. Dit was niet het enige verhaallijn in het boek, het loopt samen met vele andere gebeurtenissen. Bijvoorbeeld een jongetje van wie ze vermoeden dat zijn vader hem mishandelt, de detective zelf die een ernstig trauma in zijn verleden heeft opgelopen, ... Door deze verschillende gebeurtenissen zou je kunnen denken dat het te ingewikkeld ging worden, maar dit was het ook zeker niet! Je kon duidelijk volgen over wat het verhaal ging. Alleen was het soms een beetje moeilijk om te onthouden wie welke personage was, omdat het bijna allemaal IJslandse namen zijn en deze in mijn ogen sterk op elkaar lijken.
Wanneer men in het verleden van de vermoorde portier gaat graven, komt men te weten dat hij een zeer complexe jeugd heeft gehad. Het begint bij dat hij als kleine jongen gedwongen werd door zijn vader om een kindsterretje te worden in een koor. Zijn vader wou dit omdat hij een zeer groot talent heeft en een wonderbaarlijke stem. Hij is hier zelf helemaal niet tevreden mee, maar hij heeft geen keus. Op school werd hij gepest en uitgelachen omdat hij volgens zijn klasgenoten 'anders' was als hun. Maar zijn vader had maar één doel, zijn zoon moest wat dan ook een beroemd kindsterretje worden. Wanneer hij op het punt staat om door te breken tijdens een zeer belangrijk concert gebeurt het ergste wat er kon gebeuren… Zijn mooie, zuivere stem verandert in een zware puberstem. Heel de zaal lachte met hem en dit zorgde voor een breuk in de relatie tussen hem en zijn vader. Deze breuk werd nog eens versterkt doordat hij stiekem een homo was en zijn vader met deze gedachten niet kon leven. Voor ik het boek las, vroeg ik me al af waarvoor ‘engelenstem’ stond. Nu dat alles duidelijk is, vind ik het een zeer geslaagd boek. Het heeft niet alleen zeer onverwachte omwentelingen, het is ook zeer spannend opgebouwd en als lezer kan je zeer goed meeleven met de gevoelens van de personages.
Het boek is opgebouwd met een hij/zij vertelperspectief, dit is goed gekozen omdat je dan ondanks de moeilijke namen van de personages beter kan volgen over wie het gaat in het verhaal.

Wanneer ik de recensies van andere lezers bekeek over dit boek, waren ze stuk na stuk allemaal even positief. Ik moet ze zeker en vast gelijk geven, want dit boek is niet alleen
een ‘goed’ boek. Het is een fantastische psychologische doordachte thriller. Het boek is




zeker en vast een aanrader, zeker voor als je houdt van een verhaal vol met gedachten van mensen die het echt niet meer zien zitten en niet meer weten wat ze moeten doen. Het boek is zo goed geschreven dat je echt medeleven krijgt met de personages. Zelfs als je niet graag leest is dit boek een aanrader, want het is zo vlot geschreven dat je niet kan stoppen met lezen. Je wilt weten wie de moordenaar uiteindelijk is en wat er zich in het verleden van de personages allemaal heeft afgespeeld wat maakt dat ze zo zijn geworden.