Eigenlijk IS dit boek geen trilogie: Roth heeft drie romans geschreven met David Kepesh in de hoofdrol, maar met vele jaren ertussen en zonder de bedoeling hier een trilogie van te maken. Maar het is wel heel aardig om alle drie boeken achter elkaar te lezen. In de eerste roman, De borst, is de hoofdpersoon in een vrouwenborst veranderd: zo sterk is zijn obsessie met liefde en seks. In de tweede, Professor van de begeerte , draait het dan om de voorgeschiedenis: de worsteling van Kepesh met zijn eigen uitzinnige begeerte, waar hij deels aan kapot gaat maar die ook de kern van zijn leven is. Adembenemend beschreven, vind ik: dit tweede boek vind ik ook het beste van de drie. Het vele jaren later geschreven Een stervend dier tapt echter uit een ander vaatje (wat die flaptekst zegt is echt onzin): de nu veel oudere Kepesh worstelt nu vooral met zijn sterfelijkheid en met lichamelijk verval, die ook zwaar ten koste gaat van liefde en seks. Dit laatste boek is tevens een mooie meditatie over hoe de Amerikaanse cultuur succes en mannelijkheid vooropzet, en daarbij de menselijke kwetsbaarheid en sterfelijkheid verdringt. Ook is het een mooi pleidooi om meer aandacht aan die kwetsbaarheid en sterfelijkheid te geven. Die meditatie en dit pleidooi wint aan kracht als je de eerdere twee Kepesh-boeken kent, en die eerdere twee Kepesh-boeken winnen weer aan diepte als je het laatste Kepesh-boek kent. Dus is het inderdaad wel een goed idee deze die boeken in een band uit te geven, ook al heeft Roth het nooit als trilogie bedoeld.