Van de schrijfster van Verliefd van twee kanten en Hou me vast is een thriller wellicht het laatste wat je zou verwachten. Toch brengt Daniëlle Bakhuis intussen al haar derde YA-thriller uit. Een donkere kaft met de onheilspellende titel De eliminatie. Het doel van Bakhuis was naar eigen zeggen om behalve meisjes ook eens jongens warm te krijgen voor haar boeken. Is dat gelukt?
Het verhaal is heel simpel: een jong meisje vertrekt halsoverkop na een pittige ruzie met haar moeder. Wanneer ze in de bus stapt, brengt deze haar echter niet naar het centrum, maar naar een hermetisch afgesloten garagebox. Samen met negen anderen zit hoofdpersonage Chleo opgesloten zonder kans op ontsnapping. Op de muur prijkt een onheilspellende tekst: 'Elimineer de helft om de anderen te laten leven.'
De tien gevangenen kunnen onmogelijk meer van elkaar verschillen: een miljonair, een junk, een baby’tje en een alleenstaande moeder die direct aankondigt over lijken te zullen gaan om terug te kunnen keren naar haar kroost. Verder is er natuurlijk Chleo zelf en – omdat ieder boek op z’n minst een klein liefdesverhaaltje moet bevatten – is er ook een knappe jongen van haar eigen leeftijd, de vriendelijke Ravi. Een oude man in een rolstoel, een hartpatiënt, een klein jongetje dat gevlucht is uit oorlogsgebied en een beroemde violiste maken het tiental compleet. Terwijl acht van hen bekvechten, hebben twee geen enkele stem. Het baby’tje kan alleen maar huilen en de kleine Masur spreekt nog geen woord Nederlands.
De opzet van het verhaal maakt in elk geval nieuwsgierig. Bakhuis is spaarzaam met het loslaten van informatie en weet zo al snel vragen op te roepen. Waarover had Chleo ruzie met haar moeder vlak voor ze wegliep van huis? Wat heeft ze gezegd waar ze zo’n spijt van heeft? Waarom zijn juist deze tien mensen ontvoerd? Wie is er bereid om zichzelf op te offeren of juist anderen koelbloedig te vermoorden? Welke vijf zullen blijven leven? En ten koste waarvan?
Het belooft een bloedstollend verhaal te worden waarin mensen elkaar uitgehongerd de keel doorsnijden, elkaar uit wanhoop neerschieten of wellicht zelfmoord plegen. Dat klinkt wat al te verschrikkelijk als je bedenkt dat de doelgroep van Daniëlle Bakhuis grofweg bestaat uit jongeren tussen de 12 en de 15 jaar. De ware aard van de mens is wellicht iets te gruwelijk voor die lezers. Het verhaal blijkt ook al snel niet zo heftig als verwacht. Echt gemoord wordt er uiteindelijk amper en alle personages hebben zowel goed als kwaad in zich. Niemand is honderd procent goed of slecht, waardoor je voor iedereen milde sympathie koestert, zonder dat dit op je traanspieren werkt.
Voor de meer doorgewinterde lezer zijn bepaalde plottwists redelijk voorspelbaar. De doelgroep van Bakhuis heeft waarschijnlijk nog maar weinig echte thrillers gelezen, waardoor het slot verrassend en behoorlijk griezelig kan zijn. Stiekem is de epiloog nog wel het meest verontrustend. Hierin kom je te weten wat er volgt op de traumatische gebeurtenissen. Zijn er mensen die het overleefd hebben? Hoe wordt er omgegaan met deze bijzondere situatie in de media? Bakhuis weet in een paar pagina’s een scherpe schets te maken van onze huidige mediasamenleving, die minstens net zo eng is als de urenlange eliminatie in de hermetisch afgesloten garagebox. De schijfster heeft al bekend gemaakt dat ook haar volgende boek een YA-thriller zal worden. Hopelijk wordt daarin de sociaal-maatschappelijke verschrikking van de epiloog verder uitgediept.
Dan blijft de vraag of Bakhuis met dit boek ook jongens enthousiast krijgt voor haar boeken. De sfeer van boek is zeker bloedstollend genoeg, maar uiteindelijk blijft het hoofdpersonage een meisje. En dan ook nog een meisje dat veel piekert, de helft van haar tijd in de garagebox voor een baby’tje zorgt en verliefde gevoelens koestert voor de knappe Ravi. Er zullen vast jongens zijn die dit interessant vinden, maar de meeste zullen eerder gaan voor boeken met meer actie in plaats van Bakhuis’ verfijnde psychologische spanning. Hoe dan ook is De Eliminatie zonder twijfel een zeer geslaagde YA-thriller die naar meer smaakt.