Van een debuutboek dat in Spanje De Da Vinci Code van de eerste plaats in de bestsellerslijsten verdrong, mag je heel wat verwachten. Zeker als dat boek ook nog eens aan tien landen is verkocht, veel goede kritieken krijgt en op het witte doek verschijnt. Niets is echter minder waar. Het lezen van Het Sindone complot was één grote teleurstelling.

In Het Sindone complot strijden twee broederschappen om de heilige lijkwade van Jezus. Het conflict tussen de twee organisaties vindt zijn oorsprong in een ver verleden in de tijd na de kruisiging van Christus en heeft in het heden nog steeds grote consequenties. Dat blijkt wel als een paar duistere lieden brand stichten in de Dom van Turijn in een poging om de lijkwade te stelen. Een van hen komt bij de brand om het leven en bij nader onderzoek van het lichaam blijkt de man geen tong te hebben. De politie legt gelijk een koppeling met een zaak van jaren gelden waarbij een man zonder tong is opgepakt. Deze man zit inmiddels al een aantal jaar in een Turijnse gevangenis en weigert elke vorm van communicatie. Als ultieme poging om de waarheid te achterhalen, besluit de politie de stomme eerder dan gepland in vrijheid te stellen, in de hoop dat hij hen leidt naar de kopstukken van een organisatie die over lijken gaat.

Dan Brown doet het met de Vrijmetselaars en Opus Dei, Julia Navarro spant de Tempeliers voor haar karretje in de race om een spannende bestseller. Wat mij betreft heeft ze dik van Brown verloren. Het Sindone complot is langdradig en weinig spannend. Navarro werkt met twee verhaallijnen. De eerste speelt zich af in de tegenwoordige tijd in Turijn, de tweede handelt in het verre verleden in de tijd na de kruisiging van Christus. Met name deze historische verhaallijn is weinig verheffend en grotendeels ronduit saai. Het haalt de vaart uit het boek en geeft niet de extra dimensie en verdieping aan het verhaal die Navarro waarschijnlijk voor ogen heeft gehad.

Het verhaal in het heden lijkt in het begin veel goed te maken. De start is spannend en veelbelovend. Helaas weet Navarro dat gegeven niet vast te houden. Ook dit gedeelte van het boek zakt behoorlijk in en sleept zich uiteindelijk voort naar een teleurstellende ontknoping. De karakters die een hoofdrol vervullen in het boek zijn niet krachtig genoeg om het verhaal nog naar een hoger plan te trekken. Al met al is Navarro er niet in geslaagd bij mij meer emoties los te maken dan teleurstelling. Twee sterren voor een verhaal dat zoveel meer potentie had. Navarro heeft echt iets laten liggen.