Een turf van meer dan 600 bladzijden. Op de korte inhoud afgaande denk je een gans levensverhaal te lezen van de hoofdpersonnages, maar blijkbaar vindt Koontz het nodig om - weliswaar onderhoudend - enkel de eerste drie jaar zeer uitvoerig te beschrijven en dan in de laatste 100 pagina's een ganse generatie te beschrijven.
Ik vond het verhaal qua uitgangspunt goed. Het einde leek mij eerder wat in elkaar geflanst. Ik zou me nader kunnen verklaren, maar ga voor de bezoeker van de site de clou niet verraden, anders is het zeker niet de moeite om je door die eerste 500 pagina's te worstelen.
Conclusie: goed verhaal, maar het einde leest alsof de deadline moest worden bereikt. Alles is vlug letterlijk toegesmeten en weggemoffeld.