Boeiend verhaal voor in andere culturen en religies geïnteresseerden staat er op de achterflap. Helaas vond deze in andere culturen en religies geïnteresseerde persoon het verhaal niet echt boeiend. Beetje slap verhaal met als enige uitzondering een scherpe analyse in een tempel vol met apen:

Nu staarden ze haar vanuit alle hoeken aan met hun kleine, snuggere ogen. Waakzaam, alsof ze een indringster was, alsof ze een groot gevaar vertegenwoordigde. Alice voelde zich ongemakkelijk.
"Begrijp je het?" vroeg David, alsof hij haar gedachten kon lezen. "Het zijn kleine dieren die niemand kunnen bedreigen en niettemin ben jij degene die zich bedreigd voelt, is het niet?"
Ze knikte. "Maar waarom is dat zo?" vroeg ze.
"Omdat ze met velen zijn en omdat ze op dezelfde manier denken" antwoordde David Graffenberger. "Dat is de reden dat ik altijd de aandrang voel om me tussen hen te begeven. Ze herinneren mij eraan hoe weinig ervoor nodig is om alles oncontroleerbaar te maken."

Verder voegt het verhaal van Alice Christensen niet zoveel toe. De gebeurtenissen zijn voorspelbaar en de personages weinig aansprekend. Over andere culturen en religies, hun overeenkomsten en verschillen kom je niet veel nieuws te weten. Alles bij elkaar een beetje een flop.