Voor de goede orde, ik heb alleen 'Het schismatieke schrijven' gelezen, omdat ik gisteren een viertal romans van De Vlaminck in een tweedehands boekenzaak op de kop kon tikken. 'Het schismatieke schrijven' was daar een van.

Het is het verhaal van Constant (Stanny) van Stokken die leidt aan Dementia Praecox & Decorumverlies t.g.v. Schizofraenia. Hij wordt opgenomen in een psychiatrische inrichting waar hij Erik ontmoet, die daar werkt, en hem van vroeger kent. Erik heeft het plan opgevat een boek te schrijven over de misstanden in de psychiatrie.

Het boek is geschreven in 'sappig vlaams' en de stijl deed me gek genoeg denken aan een kruising tussen de stijl van A F Th van der Heijden en Herman Brusselmans. Heel verfrisssend om te lezen, een echte aanrader.

Ik ga vanmiddag meteen aan een van de andere boekjes (ze tellen allemaal zo'n 150 bladzijden) beginnen.