Het boek opent met deze quote:
Clearly I remember
picking on the boy
seemed a harmless little fuck
oh, but we unleashed a lion
Uit: 'Jeremy', Ten (1991), Pearl Jam

Hoe enorm toepasselijk dit is, merk je tijdens het lezen van het boek. Ook is er een stukje herkenning van wat je op de achterflap kunt lezen.
Bovenstaande quote wordt gevolgd door twee stukken tekst, die ik hier niet ga vermelden omdat je het boek gelezen moet hebben om ze te kunnen begrijpen.

Dit boek had ik binnen 24 uur uit gelezen. De auteur schrijft heerlijk, lekker korte zinnen en een mooie afwisseling van twee verhaallijnen in het eerste deel van het boek. De ene verhaallijn is cursief gedrukt. Hierin kun je lezen hoe het de hoofdpersoon is vergaan tijdens zijn leven na de verhuizing van school vanwege een verhuizing. De andere verhaallijn vertelt over het huidige leven van Jaap. Hij gaat naar de universiteit om psychologie te studeren en zijn leven verandert.
Het tweede deel van het boek speelt zich helemaal af in het heden, met cursief gedrukte overpeinzingen en herinneringen van Jaap (of Jan-Jaap, of JJ).
Terwijl je hier verder leest worden een heleboel dingen duidelijk en het kan niet anders dan op sommige gedeelten weer een brok in je keel te voelen van ontroering, net zoals ook in het eerste deel het geval was.

De hoofdpersoon Jaap en de andere personages zijn zo duidelijk beschreven dat ze voor je ogen tot leven komen. Je gaat je een bepaald idee vormen over de afloop maar dat is alleen maar bevorderlijk voor het leesgenot. Het blijft boeiend om te volgen hoe hun leven zich verder afspeelt.
Het verhaal loopt naar een toch nog heel onverwacht, maar mooi einde.
Door de manier van schrijven is dit een boek geworden dat zeker toegankelijk is voor young adult-lezers maar ook zeker een aanrader is voor de wat oudere lezers.
Het verhaal pakt je, zonder meer.
'Oog om oog' roept zoveel emotie op tijdens het lezen, ongelooflijk. Dit kan alleen tot stand gebracht worden door een eersteklas auteur.
Graag gelezen!
4,5/5*