Het klaprozen jaar van Corina Bomann is een boek dat ik zeker kan aanbevelen. Het ziet er ook nog eens erg mooi uit, met de klaprozen op de pagina’s.

Het verhaal gaat over Nicole, die droomt van een groot gezin. Als ze zwanger wordt, blijkt dat haar baby een erfelijke hartafwijking heeft. Omdat ze is opgegroeid zonder vader dwingt ze haar moeder, die nooit iets heeft gezegd, om over haar vader te vertellen.
Het verhaal van Marianne wordt verteld in de periode waarin het zich afspeelde, tijdens de moeizame jaren na de Tweede Wereldoorlog, en dan blijkt dat Marianne zelf ook problemen had. Nicole besluit op zoek te gaan naar haar vader.

Het verhaal wordt goed verteld, in twee tijdsperioden en in twee landen, waardoor je geboeid blijft lezen. Door de manier van vertellen is er telkens een soort van cliffhanger, waardoor je door het boek heen vliegt en door het relaas van Marianne in de tijd na de oorlog wordt nog eens onderstreept hoe veel invloed een oorlog heeft op mensen.
De schrijfstijl is fijn. Het verhaal leest lekker weg.
Je leeft met de emoties van de personages, die heel goed worden weergegeven.
Het is een boeiend, meeslepend, romantisch verhaal en adembenemend. Ik vond het jammer dat ik het uit had.

De auteur was mij niet onbekend, al haar boeken zijn pareltjes en ook aanraders. Ik ben een grote fan van haar boeken.
Het klaprozenjaar is een absolute aanrader.