"We zijn al aardig op weg met de tweede fles wijn, als ze even plompverloren als doelgericht die ene vraag stelt. Wil jij eigenlijk kinderen?" - p13

In 'ik kan er net niet bij' schrijft de schrijver een pakkend, eerlijk en liefdevol verhaal over zijn krachtige gezin die vol uitdagingen staan vanwege de tweeling die er 'net niet even bij kunnen'. Voor dit gezin is het echter niet alleen een verhaal, voor hen is dit het dagelijks leven. 

Vanaf het begin van het verhaal neemt de schrijver je mee. Door de korte hoofdstukken die bondig beschreven zijn blijft het verhaal interessant tot aan de laatste bladzijde. Ik heb deze schrijfstijl als heel prettig ervaren. 

De schrijver heeft geen overdeven positiviteit gebruikt (waar ik me bij andere boeken nog wel eens aan kan storen). Ik heb het verhaal ervaren alsof de schrijver echt eerlijk vanuit zijn hart schrijft, met hier en daar ook de nodige humor. Ik had het eerlijke en oprechte gevoel door het hele boek heen. Dit is denk ik ook de reden dat het boek mij zo heeft geraakt. Aan de ene kant wordt heel duidelijk hoe krachtig het gezin is maar er wordt ook duidelijk hoe zwaar de strubbelingen rondom de tweeling zijn.

Als er ooit een vervolg gaat komen, wat ik absoluut hoop, sta ik vooraan in de rij. Ik ben benieuwd naar de verdere ontwikkeling van deze bijzondere tweeling die ik door dit verhaal in mijn hart heb gesloten. Mede door de kracht van de ouders gaan deze twee jongens een prachtig leven tegemoet. De liefde die de schrijver over brengt over zijn tweeling, maar vooral ook de liefde en waardering naar zijn vrouw. Dit laatste is iets wat mij een warm gevoel heeft gegeven in een wereld waarin dit niet meer zo vanzelfsprekend is.

Ik denk dat ik bij iedere tweeling die ik tegen kom even terug zal denken aan Willem en Maurits, een tweeling die beide nog een avontuurlijk leven voor zich hebben, beide op hun eigen manier.

Dit boek krijgt vanaf vandaag een speciaal plekje in mijn boekenkast.