Sinds meedoe aan de leesclub rond De Goddelijke Komedie van Dante, valt het mij op dat er regelmatig in artikelen en boeken naar iets in dit boek wordt verwezen. Nicole Krauss ontleent zelfs haar titel van haar nieuwste boek aan Dante zoals zij aan het einde van het boek laat weten.

De Goddelijke Komedie begint in het Donker Woud. Dante is 35 jaar en bevindt zich volgens eigen zeggen in de levensfase van het Donker Woud. Bovenop een heuvel zou de verlossing zijn uit dit woud maar deze kan hij niet opklimmen omdat hij tegen gehouden wordt door drie zonden, gesymboliseerd door drie dieren: de panter (erotiek), de leeuw (trots) en de wolvin (hebzucht). Vergilius komt hem te hulp en leidt hem vanuit dit donkere woud naar de hel, de louteringsberg en uiteindelijk het Paradijs. Door deze tocht en door zijn verstand krijgt Dante inzicht in het kwaad en kan hij zich bevrijden.

De titel is zeker toepasselijk voor dit boek. Er zijn twee hoofdpersonen. Jules Epstein, 68 jaar oud en succesvol in het zakenleven en een jonge vrouw, Nicole, schrijfster en moeder van twee kinderen. Beiden concluderen dat zij vastgelopen zijn in het leven. Jules door de dood van zijn ouders en Nicole door het langzaam maar zeker uit elkaar groeien van haar en haar man.
Ze gaan op reis om het een en ander te overdenken. Jules besluit eerst te gaan scheiden, na 35 jaar van een redelijk gelukkig huwelijk, en geeft in snel tempo zijn bezittingen weg. Met zijn laatste geld (wel een aantal miljoenen) besluit hij naar Israël te gaan om daar een monument voor zijn ouders op te richten. Na de oorlog gingen ze naar Palestina maar emigreerden later met Jules naar Amerika om te zorgen dat hij een goede opleiding kreeg.
Ook Nicole vertrekt naar Israël. Het mislukkende huwelijk veroorzaakt een writers’ block en ze hoopt dat zij in het Hilton in Tel Aviv, waar ze veel met haar ouders kwam, weer kan terugvinden wie ze is en hoe ze in het leven staat.

En dan verschijnt er voor beiden een gids. Jules ontmoet de excentrieke rabbijn, Klausner. Deze vertelt hem dat hij een nakomeling is van koning David en hij wordt zelfs overgehaald om deel te nemen aan een film over de koning.
Nicole, op haar beurt, ontmoet een wat mysterieuze professor, Friedman. Hij beweert dat Franz Kafka, een schrijver die Nicole bewondert, niet in 1924 overleden is aan TBC in Praag maar in het geheim overgebracht is naar Palestina en daar nog een aantal jaren geleefd en geschreven heeft. Friedman heeft een koffer met werk van Kafka dat nooit gepubliceerd is geweest. De vraag is of Nicole ernaar wil kijken.
Het loopt echter allemaal anders Epstein, die de even de rol van koning David speelt, verdwijnt op mysterieuze wijze. Nicole verliest de koffer met de papieren van Kafka en het lukt haar niet om later Friedman te achterhalen. Je vraagt je af of hij wel heeft bestaan.

Opvallend is dat je steeds verwacht de Jules en Nicole elkaar zullen ontmoeten. Dat gebeurt echter niet. Ze hebben ieder hun eigen zoektocht naar een ander soort leven. Misschien was het boek voor mij interessanter geworden als ze elkaar wel hadden ontmoet en met elkaar hadden gepraat over hun zoektocht. Het eerste deel van het boek las ik met veel enthousiasme maar daarna zakte het weg. Ik vond hetgeen waar de personages naar zochten niet echt interessant en hetzelfde gold voor hun bespiegelingen over het leven. Gaandeweg het verhaal verdween de betrokkenheid met hun zoektocht bij mij en de interesse in het boek.