'Ergens Anders' van Richard Russo

'Ergens Anders' van Richard Russo vind ik een juweeltje, maar duidelijk afwijkend van de andere Russo's die ik heb gelezen.
Voor mij bestaat het grote verschil in het achterwege laten van de bijtende/spottende humor, kenmerkend voor zijn andere boeken.
Los van het feit dat ook dit boek talig weer de moeite waard is, mede te danken aan de mooie vertaling van Kees Mollema, voelt dit drama voor twee personen op de eerste plaats als een diepgaande persoonlijke analyse: meeslepend, mild, soms verdrietig en zeker ook confronterend.
Misschien vind ik 'Ergens Anders' dan ook wel zijn meest aansprekende boek, hoewel het moeilijk kiezen is uit zijn oeuvre want ik hou van alle boeken van Russo met zijn trefzekere, bitterzoete schetsen.
Naast de analyse van het steeds verder afbrokkelend bestaan van zijn moeder, vind ik het onderzoek dat Russo is gestart naar zijn eigen drijfveren en de zoektocht naar de basis van zijn verbondenheid tegelijkertijd dapper en ontroerend. Ik zie het als het afleggen van een waardevolle getuigenis, ontdaan van overdreven sentiment waarbij niets en niemand ontzien wordt, maar tegelijkertijd is er sprake van een liefdevolle benadering door Richard Russo vanuit diep respect en met grote zorgvuldigheid. In het boek speelt de Amerikaanse literatuur een hoofdrol in zowel het leven van de moeder als in het leven van Russo zelf en doordrongen van het belang van lezen, vind ik het als lezer prachtig om te zien hoe Russo de literatuur ziet als een geschenk en tevens zijn redding. Hij heeft een genetische karaktertrek, zijn neiging tot obsessief gedrag weten om te zetten in een positieve kracht en een succesvolle carrrière, daar waar hij zijn moeder met dezelfde kracht heeft zien worstelen en langzaam ondergaan.
Een prachtig maar schrijnend verhaal van een zoon die als hij nog iets had willen zeggen, "Het spijt me" gezegd zou hebben. De lezer is getuige van een dramatische geschiedenis waarbij van twee kanten liefde, schuldgevoelens en verbondenheid onvoorwaardelijk de boventoon voeren, een drama dat met bijzondere fijngevoeligheid door de schrijver is weergegeven.

Ik ben blij dat ik als dochter en moeder, veilig op afstand, de confrontatie met Russo en zijn moeder ben aangegaan en ik sluit af met vijf sterren voor 'Ergens Anders'.