‘Deze zaak was pittiger. Zo veel moorden werden er niet gepleegd in Den Bosch. En zeker niet op een min of meer bekende Nederlander. Ze wist precies wie het slachtoffer was. Als liefhebber van het televisieprogramma Kunst is de Kracht had ze zelfs het gevoel dat ze hem persoonlijk kende.’
Lucas van Beyens is kunsthandelaar in ’s-Hertogenbosch. Tevens is hij – zoals de auteur zelf ook, trouwens - een vooraanstaand lid van de Illustre Lieve Vrouwe Broederschap (in de volksmond beter bekend als de ‘Zwanenbroeders’). Meedogenloos wordt Van Beijens door twee gemaskerden overvallen en gedood. De buit is een doelgerichte keuze: een heel oud Mariabeeld. Matthijs, de zoon van de dode antiquair, wil koste wat het kost de moordenaars van zijn vader vinden. Hij is echter niet de enige die zich buigt over de barbaarse liquidatie van Lucas van Beyens. Er gaan wellicht nog meer slachtoffers vallen…
Het mysterieuze genootschap van de Zwanenbroeders (de leden aten vroeger zwaan) – zevenhonderd jaar oud intussen – vereerde aanvankelijk vooral Maria. Vandaag is het een oecumenische vereniging (een mysterieus clubje zeg maar) met een exclusief karakter; een sereen gezelschap van katholieken en gereformeerden.
In zijn derde thriller concentreert René van Rijckevorsel (1961) zich op een locatie niet zo ver van huis. ’s-Hertogenbosch is tevens de vestigingsplaats van het notoire verbond. Toch blijft het in het boek niet bij een enkele setting, integendeel!
In de ongenummerde en erg korte hoofdstukken wordt de lezer geconfronteerd met een hele serie oorden. Niet alleen diverse plaatsen in Nederland komen aan bod; de reis en speurtocht gaan eveneens naar Stone Town op het eiland Zanzibar, naar Zwitserland, Tsjechië, Frankrijk en Spanje. Je wordt aldus bijna constant van hot naar haar gestuurd, waarbij je telkens naar een andere setting wordt gevoerd. Als dan ook nog een groot aantal personages zich met de zaak gaat bemoeien, wordt het er allemaal niet eenvoudiger op. Is het overdaad, te ruim uitgedokterd? Dat de spanning en snelheid prominent aanwezig zijn, ervaar je dan wel als positieve elementen. De bijzonder vlotte taal en schrijfstijl verdienen een speciale vermelding.
‘Vandaag filmde Farah in de grote Sacramentskapel, die zich links van het koor bevond. De kapel was eigenlijk een aparte kerk in de Kathedrale Basiliek van Sint-Jan.’
René van Rijckevorsel zorgt voor heel wat historische en culturele achtergronden, alsook voor interessante randinformatie. ’s-Hertogenbosch wordt door hem helemaal in de bloemetjes gezet. Het heden en het verleden gooit de auteur vakkundig in de mixer; een fijne faction-thriller is het eindresultaat. Het verleden is gebaseerd op ware feiten, terwijl het heden rechtstreeks stroomt uit het fantasierijke hoofd van de schrijver. De gewiekst uitgewerkte apotheose is ongetwijfeld de kers op de heilige taart. Of Maria vol van genade is gebleven, dat lees je zelf, in Zwanenbroeders.