Ik heb nu bijna alle delen van Adler-Olssen’s Q-serie gelezen. Maar hoewel dit een van de dikste is - ruim 500 pagina’s - is het bepaald niet zijn beste.

Het verhaal had wel wat compacter gekund. De hoofdpersonen – inspecteur Carl Morck en zijn wereldvreemde collega’s Assad en Rose – worden steeds meer karikaturen van zichzelf.

De plot van het verhaal deugt op zich wel, maar op het einde zitten er een aantal vreemde wendingen in, die als je er goed over nadenkt eigenlijk niet kunnen.

Jammer, want ik ben een groot fan. Er zijn inmiddels ook drie boeken verfilmd - De vrouw in de kooi, De Fazantenmoordenaars, Noodkreet uit een fles - en dat zijn absolute aanraders, super spannend.