Crash heeft mij binnen de kortste keren in zijn macht, het grijpt me bij de strot en laat maar moeilijk los. Dat was maandag toen ik begon met lezen.
Binnen no-time was het vooral Jesse die mij in zijn macht had. Past mooi bij zijn karaktertrekjes die tijdens het lezen steeds duidelijker worden (en die eigenlijk helemaal niet zo leuk zijn maar enigszins verklaarbaar door zijn jeugdtrauma).
Maar het is Anna die de grootste rol speelt in het verhaal. Zij is de verbindende factor tussen Ruben, Daan en Jesse. Hoe dat precies zit ontdek je tijdens het lezen.

De schrijfstijl van Ellen is vlot te noemen en heel beschrijvend. Hoe de crash beschreven is voelt zo echt dat het bijna aanvoelt alsof je er middenin zit. Hetzelfde met de laatste grote plottwist op het einde, ik voelde de warmte…
Ellen wist mij zelfs tot een traan te roeren op het moment dat Anna voor haar grote liefde For You zingt.

Crash zorgde inderdaad voor forse impact bij mij tijdens het lezen, dus wees gewaarschuwd als je hieraan begint. Het ‘etiket’ spannende liefdesroman is terecht gekozen. Het is en spannend en de liefde speelt een belangrijke rol in Crash. Maar het is geen zoetsappige romantiek die zich openbaart in Crash, gelukkig maar want daar hou ik helemaal niet van.

Voor mij is Crash een echt vijf-sterren boek omdat het mij zo greep en ontroerde en ik meer dan wie dan ook het gevoel had te begrijpen hoe Anna zich moet hebben gevoeld…

Deze verkorte review verscheen als origineel via mijn blog.