Duizend schitterende zonnen is een heel emotioneel verhaal met veel aandacht voor de realiteit in Afghanistan. Onbegrijpbaar hoe een volk zoiets moet doorstaan.
Naar mijn bescheiden mening is dit boek nog veel beter dan De vliegeraar en dat vond ik ook al zo mooi.
Het boek leest heel vlot, ondanks de vreemde woorden. Van bij het begin voel je je verbonden met het lot van Mariam en later ook met haar lotgenoot Laila. Naar het einde toe kon ik het boek niet meer wegleggen en ik moest toch wel even bekomen van alle emoties.
Een verhaal, dat moet gelezen worden!