Dit boek gaat over de Kabbala, over ideeën van de schrijver m.b.t. het Christendom, veel meer over seks dan nodig, over de behoeften van verschillende 17e eeuwse vorsten aan goud, over belangrijke genootschappen (Royal Society, vrij metselaars) en over verschillende politici en wetenschappers uit die tijd zoals Locke, Boyle, Robert Hooke, Fatio de Duillier, Christopher Wren (architect), de graaf van St. Germain, Jean Le Clerc en natuurlijk over Newton zelf.

Het boek heeft de nodige elementen van de “Da Vinci Code” maar de ideeën van de auteur m.b.t. de Kabbala, vrije seks en theologie (ongeveer in deze volgorde) zijn wel erg prominent aanwezig en suggereren, althans bij mij, dat we hier niet te maken hebben met een verantwoord boek over de historische Newton maar met een soort detective waarbij de schrijver historisch materiaal min of meer naar believen gebruikt om de context in te vullen. Met name de uitgebreide erotische, soms bijna pornografische schilderingen en de theologische beschouwingen over het Nieuwe Testament zijn storend enerzijds omdat ze van het niveau van een esoterisch damesblaadje zijn, anderzijds omdat ze ongewild de aandacht afleiden van de verhaallijn. Hetzelfde geldt voor de sterke benadrukking van de homofiele relaties die Newton met meerdere vrienden gehad zou hebben. Deze zijn geheel ontsproten aan de fantasie van de schrijver (zie bv. https://www.quora.com/Was-Isaac-Newton-possibly-gay). Tenslotte zijn een aantal gebeurtenissen in het boek zo onwaarschijnlijk dat ook een meest welwillende lezer zich geweld moet aandoen om verder te gaan.

Ik heb het boek gekocht en gelezen omdat ik geïnteresseerd was in de historische Newton en de indrukwekkende literatuurlijst die achter in het boek is opgenomen suggereerde voor mij dat het hier om een gedegen historisch werk ging. Quod non.