De proloog neemt je mee terug naar het midden van de jaren negentig. Het grootste psychiatrisch ziekenhuis van Europa is gesloten en zuster Ulla Andersson brengt een laatste bezoek aan haar voormalige werkplek om haar persoonlijke dingen uit de kast te halen. Daar wordt ze verrast door iemand die wegvlucht als ze naar hem toe wil gaan en die haar bekend voorkomt. Ze weet niet zeker wie het is.
Later in het verhaal wordt een beroep op haar gedaan.

Daarna gaan we terug naar het heden. Beckomberga is gesloten en er worden exclusieve woningen gebouwd in het oude park.
Eva Levander-Olofsson kan Svante niet vergeten. Ze was met hem getrouwd en moet nu toekijken hoe hij met zijn nieuwe liefde Jannike een van de nieuwe woningen in het park betrekt. Ze gaat hem stalken, ze kan hem niet vergeten.
Als ze op een avond ziet dat Svante snus (gestoomde tabak in vochtig poedervorm) gaat kopen, volgt Eva hem te voet op een afstandje.

Svante wordt doodgestoken als hij van de winkel onderweg naar huis is. Eva wordt bewusteloos aangetroffen en wordt na verhoor in het ziekenhuis aangehouden op redelijke verdenking van de moord op haar ex-man.
Uiteindelijk wordt ze wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten, maar Eva kan het niet loslaten. Er is één iemand die voor de winkel zat te bedelen en heeft gezien wat er gebeurd is; zij kan haar vrij pleiten, maar deze vrouw is onvindbaar. Ze was aan het bedelen en waarschijnlijk afkomstig uit Roemenië, dat maakt het er ook voor de politie niet gemakkelijker op om haar terug te vinden.
Eva gaat dan maar zelf op zoek naar deze getuige, samen met haar zoon Filip die niet echt dol is op haar.

Maar ze is niet de enige die op zoek is. Wanneer een paar jongens in de omgeving van de locatie van de moord menselijke overblijfselen vinden is het hek van de dam. Een ware angstgolf ontstaat en het verleden blijkt dichterbij te zijn dan men had kunnen vermoeden.
Niklas, de vader van een van de jongens gaat ook op onderzoek uit en ontdekt verschrikkelijke dingen.
De plot is origineel en niet voor de hand liggend.

'Zijn broers lieten hem achter om te sterven.'
'Het raam breekt niet als hij trapt. De raven zijn weggevlogen. Hij heeft geen schoenen, ze hebben zijn kleren gestolen. Hij staat hoog boven de daken, in het hemelrijk. De regen valt, maar hij ruikt niets.
En ze zien hem overal.'

Het boek leest als een trein en een gevoel van afschuw blijft nog lang bij je.
Een heerlijke thriller, die hoog scoort in psychologie!
Draai je niet om past helemaal in de tijd waarin we leven en waarin bijna alles mogelijk is als je maar de juiste weg weet te vinden...