Na een drukke periode krijgt Maggie van haar man een trip naar Ibiza aangeboden. Het eiland waar ze jaren geleden veel tijd heeft doorgebracht. Ze gaat haar vroegere jeugdvriendin bezoeken en ontmoet ook veel vrienden van vroeger. Ondertussen krijgt ze vervelende berichtjes en lijkt iemand haar in de gaten te houden. Ze besteed er niet te veel aandacht aan, maar ze krijgt te maken met angstaanjagende verdwijningen en plotselinge ontmoetingen die veel vragen op roepen. Wat een relaxte trip had moeten zijn, verandert in een nachtmerrie.

De schrijfstijl zorgt voor dat de lezer zich kan inleven in Maggie. Door de korte en makkelijke zinnen leest het verhaal vlot. Elk hoofdstuk zorgt er voor dat je verder wilt lezen.
Er wordt langzaam naar het plot toe gewerkt, maar toch is het plot nog verrassend. Door perspectiefwisselingen leer je niet alleen Maggie kennen, maar ook Frank. Door flashbacks kom je meer te weten over het verleden van Maggie en Frank op Ibiza.
Het einde van het boek roept enkele vragen op, maar is niet onbevredigend.

Tijdens het lezen had ik soms het gevoel dat ik een boek van Linda van Rijn zat te lezen. Later zag ik dat Kiki van Dijk een pseudoniem is van een bekende Nederlandse schrijver. Ik ben nu wel heel benieuwd wie er achter Kiki van Dijk zit.