Ik kreeg dit boek vorige maand bij Manuscripta. En zondag dacht ik: Laat ik er eens in beginnen. Zondagavond was hij uit.

Als ik de achterkant van het boek eerder gelezen had, was ik er eerder in begonnen.
Ik ben eerst op het uiterlijk afgegaan. De cover vind ik niet zo bijzonder. Saai zelfs. De kleuren spreken me niet aan. Veel te flets. De inhoud is dat zeker niet.
Ik heb er van genoten!

Elsa, een van de hoofdpersonen in het boek ligt in coma. Ik wilde haar af en toe wel toeschreeuwen dat ze wakker moest worden, maarja, die taak was niet aan mij.
Die taak was aan Thibault.
In plaats van met zijn moeder bij zijn broer op bezoek te gaan, komt hij bij Elsa op de kamer terecht en stort zijn hart bij haar uit. Ze hoort het toch niet... denkt hij. Maar Elsa blijkt alles te kunnen horen, het lukt haar alleen niet om wakker te worden.

Het enige werkende zintuig van Elsa is haar gehoor. Met haar gehoor kleurt ze haar gedachten in. Maar wat zou ze graag weer willen zien, willen voelen. Echt willen leven.

Mijn complete recensie is te vinden op leesdan.blogspot.nl