Alhoewel deze kroniek van de Thibaults geschreven is in 1939, merkt je dat niet tijdens het lezen. Het taalgebruik is niet oubollig. Het enige dat doet vermoeden dat dit boek lang geleden geschreven is, is de setting, het ontbreken van allerlei zaken die wij normaal vinden.

De Thibaults gaat over vader Oscar en zijn twee zoons, Antoine en Jacques. De vrouw van Oscar en moeder van beide zoons is tijdens de geboorte van Jacques overleden. Dat maakt dat Oscar zijn kinderen alleen opvoedt, het is te zeggen, met een resem dienaars en dienaressen.

We hebben het hier over mensen in de bovenste laag van de maatschappij, de bourgeoisie, die zich geen zorgen maakt over geld, eten, dak boven het hoofd. Wat ze niet hebben zijn menselijke emoties. Die mogen niet getoond worden.

Het verhaal begint bij de ontdekking dat Jacques een zekere voorliefde heeft voor een jongen in zijn klas, Daniel. Men is bang dat dit niet alleen platonisch is, maar ook lichamelijk en hoewel het woord homo niet gebruikt wordt, wordt er wel op gealludeerd en het is ook duidelijk dat dit niet getolereerd wordt. Als straf wordt de jonge Jacques op dertienjarige leeftijd naar een verbeteringsgesticht gestuurd, op aanraden van een priester.

Terwijl de jongen daar wegkwijnt, is Antoine volop bezig met zijn medicijnenstudie. Op een gegeven moment wil hij wel iets doen voor Jacques want hij ziet dat de jongen daar niet goed behandeld wordt. Hij gaat een compromis aan met zijn vader en zal zelf voor Jacques gaan zorgen. Dat houdt in voor de opvoeding en het onderwijs zorgen.

Liefde is nog zo iets dat heel moeilijk ligt in die tijd en in die laag van de maatschappij. Niets wordt precies echt uitgesproken en alles is krampachtig. Door de liefde loopt er uiteraard vanalles mis, geliefden worden vijanden en verwijderen zich van elkaar, hoe verder weg hoe beter.

Wanneer Oscar ziek wordt, krijgen we wel een heel uitvoerige beschrijving van zijn laatste dagen en uren. Dan blijkt dat ongeacht hoeveel geld en aanzien je hebt, in de dood is iedereen hetzelfde.

Benieuwd wat het volgende deel brengt.