Wat een ongelooflijk goed geschreven boek. Wanneer Erasmus in 1509 bij zijn vriend More logeert krijgt hij last van een oude kwaal, nierstenen. Hij voelt zich niet goed genoeg om serieus te werken,en schrijft de Lof der Zotheid. Hoewel Erasmus in eerste instantie blijft benadrukken dat het een in elkaar geflanst niemandalletje is heeft hij toch nog zeven herdrukken verzorgd waarvoor hij telkens de tekst bijwerkte en uitbreidde. Een boek zo lang geleden geschreven en eigenlijk zo actueel, zo grappig, cynisch. De lof der Zotheid, de Dwaasheid presenteert zichzelf en vertelt dat alle goeds op aarde aan Dwaasheid te danken is. Geleerden, zakenlui, filosofen, maar vooral geestelijken worden behoorlijk op de hak genomen. Zo treffend dat je niet anders kunt dan glimlachend het hele boek tot je nemen. Zoveel herkenning en naar mijn idee waarheden. Ik vond het ook heel bijzonder zoveel spreekwoorden tegen te komen die blijkbaar toen al bestonden. Een boek dat in mijn toptien komt.