Na het lezen van het eerste deel in de serie boeken rondom Jo Beckett, forensisch psychiater, zag ik uit naar dit tweede deel omdat ik hoopte dat hierin de karakters meer uitgediept zouden worden. Helaas is dat niet het geval, waardoor het verhaal wat mij betreft als een nachtkaars uitging.

Het gegeven is interessant genoeg, hoewel - evenals in De Dirty Secrets Club - enigszins vergezocht. Wat gebeurt er met een persoon die geen gegevens meer opslaat in zijn korte termijn geheugen? Dat is dramatisch; zeker in het geval van Ian Kanan. Zijn laatste herinneringen zijn namelijk aan het feit dat zijn vrouw en zoontje zijn ontvoerd. De ontvoerders willen hem zo dwingen een product uit de fabriek van zijn broer te stelen. Wat ze niet weten is dat Kanan met het product in aanraking is gekomen wat het verlies van het korte termijn geheugen heeft veroorzaakt. Dus hoe moet hij nu zijn opdracht veruvllen?
Wat volgt is een aaneenschakeling van acties, waarbij ook Jo Beckett, forensisch psychiater, wordt betrokken wanneer Kanan wegens het maken van amok in een vliegtuig wordt opgenomen. Wat was zijn reden? Om dat uit te zoeken duikt Jo in zijn verleden en gaat ze op zoek naar het hoe en waarom

Het verhaal leest heel vlot weg maar is minder spannend dat het eerste boek. De reden hiervoor wat mij betreft is het feit dat de personages vreselijk vlak blijven. Maakten we in het eerste deel kennis met o.a. politie-agente Amy Tang en met Gabriel (een ex-collega van de overleden man van Jo) en zijn dochter, in dit tweede deel blijven ze volledig ondergeschikt en worden ze niet verder uitgediept. Daardoor blijft ook Jo als hoofdpersoon vaag en krijgt geen duidelijke contouren. Ronduit vervelend vond ik de zijlijn met haar buurman; in het eerste deel nog grappig maar nu totaal niet relevant voor het verhaal.

Al met al viel het boek me tegen en hoewel er een cliffhanger is naar een derde deel weet ik nog niet of ik daar wel zo nieuwsgierig naar ben.