Een volwassen vrouw die nog in sprookjes geloofd en haar leven ervaart als een sprookje. Zo begint het debuut van Joyce Willemse. Kyra, getrouwd, moeder van 2 kinderen, belandt bij een “kruidenheks” omdat ze nog een kind wil. Een beetje een Chicklit idee had ik in het begin en ik moest soms even lachen, Kyra komt over als een “simpele vrouw” die nog niet genoeg heeft. Ze moet een derde kind en het moet een meisje worden. Andere opties zijn er gewoon niet. Ze raakt zwanger en krijgt haar droomvilla…alles lijkt perfect te gaan.
Het stond me eerst tegen, hoe kan iemand dat zeggen? Het is toch het belangrijkste dat je kindje gezond is? Ze krijgt toch echt alles voor elkaar die Kyra; droomleven en een droomdochter. Werkt niet buitenshuis en voelt zich gelukkig. Gaandeweg kom je erachter dat die wens voor een meisje niet zomaar ergens vandaan komt en welk groot verdriet erachter schuilt.. Ook de relatie met haar moeder en haar man loopt niet lekker en de donkere wolken verschijnen over die mooie roze wolk. Je leest het al in de beschrijving van het boek. Het gaat mis en goed ook. Het kwam voor mij toch nog onverwacht en. Ik was echt even van de kaart. De manier waarop Joyce het verhaal laat “keren” van vrolijke roman naar drama is zo mooi maar zo intens beschreven dat je samen met Kyra het verdriet ervaart.
Hoe snel kun je alles om je heen verliezen en wat krijg je ervoor terug? Welke stappen zou jij nemen en wat doet Kyra? Dat is de essentie van dit verhaal. Daarnaast speelt natuurlijk de onherroepelijke vraag, hoever ga je om je eigen droomwereld te creëren…Wat onderwerpen betreft zou dit een perfect boek zijn voor een leesclub!
Assepoester is mijn heldin is in mijn ogen een droomdebuut.