Recensie “Dagboek uit de rivier” van Frederik Baas

Dagboek uit de rivier van Frederik Baas is een subtiele, ingenieuze thriller. Frederik Baas en is een pseudoniem van Jan van Mersbergen, die eerder onder andere Naar de overkant van de nacht en De laatste ontsnapping schreef.
Het is een bijzondere thriller. Geschreven vanuit een ik-figuur die de verteller is van wat er gebeurt. Dat schept in het begin wat verwarring. Wat is echt en wat is niet waar. De verteller vertelt het namelijk vanuit zijn eigen optiek en waarneming. Dat kan dus anders zijn dan de andere waarheid. Want zoals Bert Wagendorp in zijn boek Masser Brock beschrijft zijn er vele waarheden. En dat blijkt ook weer in dit boek.
Na een aantal moeilijke jaren met haar man en een ingewikkelde scheiding kan het leven opnieuw beginnen voor Barbara. Samen met Rens, haar zoon van zeven, en haar nieuwe vriend Robbert gaat ze in de zomervakantie een weekje naar de Ardennen. Robbert is uitgever en een van zijn auteurs woont al jaren in deze streek en werkt daar aan zijn tweede roman. Zijn eerste was een overweldigend succes en dat legt een enorme druk op het maken van de tweede.
Tijdens die vakantie in de vrij lege streek raakt het game-apparaat van de zoon van de vrouw leeg en is men vergeten de oplader mee te nemen. Om de verveling van de jongen tegen te gaan verzint de moeder een spannend spel op basis van het gegeven van een enkele jaren geleden spoorloos verdwenen meisje. En dan speelt het plaatselijke riviertje een grote rol. Eerst heel onschuldig: “En het water nam takjes mee, nam blaadjes mee, nam zorgen mee, nam het verleden mee”; een prachtige zin uit het boek. Het spel dat eerst heel onschuldig begint leidt vervolgens naar een zeer verrassend plot. Tijdens de laatste hoofdstukken wil je het boek niet meer wegleggen.

Frederik Baas verkent in dit boek de grenzen van de illusie en maakt met zijn ogenschijnlijk eenvoudige taal en verhaal diepe indruk.

RvG 24mrt17