Waarschijnlijk ben ik een van de weinigen die niet dolenthousiast is over dit boek. Af en toe had ik het gevoel dat ik wat stijl betreft een jeugdboek zat te lezen. Niks mis mee, maar het is volgens mij niet als jeugdboek bedoeld. Het staat vol met oorlogfeitjes, wat waarschijnlijk goed is voor degenen die niet veel van WW II afweten en dat zullen er steeds minder zijn maar voor mij was dat niet nodig. Ik vraag me zowieso af of de mensen zelf wel zoveel informatie hadden in die tijd. In dit boek wordt echter beweerd dat de Amerikanen meteen grote successen in Azië behaalden maar dat klopt niet. Ze kregen vooral het eerste jaar flink op hun donder en werden overal teruggedreven. Pas in Juni 1942, na de slag om Midway kwam het keerpunt. Dat was dus een jaar later en toen ging het nog een hele tijd erg moeizaam.

Maar goed, terug naar het verhaal. Ik had graag wat meer uitdieping van de karakters gezien. Het blijft allemaal te feitelijk. Pas aan het eind komen er wat meer spanningen en komt er emotioneel wat meer los maar voor de rest vind ik het, ondanks en misschien juist mede door het zware onderwerp, een vrij vlak boek. Daar had veel meer ingezeten.