Het verhaal van celie die jong als ze is al zoveel meemaakt. In slecht taalgebruik doet ze haar verhaal door het schrijven van brieven aan haar zusje.

Toen ik begon kon ik moeilijk in het verhaal komen , de schrijfstijl is ronduit warrig en zit vol fouten. Dat is nou net het idee van het verhaal maar toch leid het af.

Ik vond dat jammer want ik had veel van het boek verwacht. Wie kent de verfilming nou niet...the color purple. Wereld beroemd.

Nou sorrie maar ik kwam lastig door het boek heen. Dus het zou wellicht meer respect verdienen maar het heeft mij niet geraakt.

Ik twijfel of het aan het boek ligt of dat ikzelf gewoon de essentie niet vat. Hoe dan ook, niet mijn type boek.