De titel wekte nieuwsgierigheid op, dus gelezen. De schrijver vertelt veel meer dan alleen zijn ervaringen in en rondom Auschwitz. Door het verhaal meer zicht gekregen hoe het er in de oorlog in de woestijn aan toeging. De schrijver kon mij goed meenemen in zijn herinneringen. De beklemming en spanning in oorlogssituaties en wat dit met hem deed, werd voelbaar. Knap hoe hij het verschil in denken en voelen regelmatig kon beschrijven. Zoals: "Een herinnering zet zich vast in de geest, maar een gevoel neemt bezit van het hele lichaam. En dat gevoel heb ik de afgelopen zeventig jaar met me meegedragen." Ook kan hij goed het verschil vertellen tussen hoe hij opgeleid werd om te handelen en de werkelijkheid van hoe te handelen tijdens levensbedreigende situaties. Een openhartig boek, waarin de auteur soms wat afstandelijk schrijft, maar tegelijkertijd de lezer ook dichtbij laat komen. Ook de tijd na de oorlog en zijn beschrijvingen van zijn posttraumatische stress stoornis geven een duidelijk beeld van hoe het soldaten kan vergaan en hoe derden op hen reageren.