Dit boek is de opvolger van De verloren zoon.

Wat heeft de schrijfster toch een fijne schrijfstijl. Alledaagse gebeurtenissen weet ze perfect in het verhaal te verweven.
Meteen wordt je weer in het verhaal gezogen en het laat je niet meer los.
Marten........hij heeft een zwart verleden. Het zit hem nog steeds dwars.
Op een dag krijgt hij een dringend telefoontje.

Amanda, kraamverzorgster, komt nog steeds met plezier op de boerderij van Tante Aleid en Oom Johannes.
Haar relatie met Freek komt steeds verder onder druk te staan. Wat moet ze toch aan met die man?

Intussen wordt er op Marten een beroep gedaan en wil hij dat wel?
Alle gebeurtenissen in dit boek zijn zo levensecht. Het alledaagse leven, de ups en downs van deze gewone mensen, zijn zo boeiend en toch zo gewoon beschreven. Ze houden je in het verhaal, waar ook zeker diepgang en humor in zit.