Met een korte overlap worden drie aaneengesloten reizen beschreven. Daarvan spreekt de laatste trip naar Mongolië het meest tot de verbeelding. Dit heeft te maken met de vele en uitvoerig beschreven bezoekjes aan de ambassade-, postkantoor- en andere noodzakelijke praktische handelingen die vaak tegenzitten op de andere twee reizen. Dit geeft een realistisch, maar weinig inspirerend beeld van de reis. Verder mis ik een soort diepgang bij de reizigsters, er is zeer beperkt interesse in de lokale eetgewoontes- of gebruiken. Desondanks mag ik graag dit soort verhalen lezen vanuit een bewondering voor het lef van de reizigers. Ze doen het toch maar mooi!