Het is onvoorstelbaar dat dezelfde auteur van De zwerm verantwoordelijk is voor dit boek. Zo goed als De zwerm is, zo slecht is De dood en de duivel.
Anders dan de Crimezone-recensie van 15 december doet vermoeden, is dit boek niet geschreven na De zwerm. De zwerm is het zesde boek van Schätzing, maar is wel als eerste vertaald in het Nederlands. Waarschijnlijk wegens het succes reden voor de uitgever om dan ook zijn debuutroman uit 1995, De dood en de duivel, maar in vertaling uit te brengen.
Het infantiele taalgebruik doet dit boek de das om. In veel korte, eenvoudige zinnen wordt het kinderlijke denken en handelen van de bordpapieren personages uitgelegd. Dit sluit mooi aan bij het simpele plot, dat ook al in schril contrast staat tot het complexe verhaal van De zwerm.
Als je graag door een auteur wordt aangesproken alsof je twaalf jaar oud bent, dan zul je dit boek geweldig vinden. De lezer die meer kritisch is, kan ik het alleen maar afraden.
Het enige positieve wat ik van dit boek kan zeggen, is dat de auteur gegroeid is in zijn schrijfkunst, getuige De zwerm. Maar dat is geen reden om al zijn vorige boeken alsnog te gaan vertalen.