Het boek begint heel goed. Het is het verhaal van de achterkant van het boek, waarbij de hoofdpersoon heel goed overkomt. Maar dan opeens komen er twee nieuwe verhalen bij die de vaart totaal uit het boek halen. Het eerste bijverhaal speelt zich af in de tweede wereldoorlog en omvat verschillende hoofdstukken. Hoofdstukken waar je je doorheen moet worstelen. Als dit verhaal beperkt was gebleven tot enkele alinea's was het dit boek zeer ten goede gekomen. Het tweede bijverhaal is veel interessanter en blijft juist weer te beperkt binnen het grotere geheel. Het boek tracht een echte kloon van De Da Vinci code van Dan Brown te zijn. Het wordt zelfs in het verhaal gezegd dat het op de DVC lijkt. Sommige woorden hoeven van mij niet. In dit verhaal past het niet om de woorden tieten en scheten te gebruiken. Ook het stukje waarin de hoofdpersoon zich boven het toilet laat hangen en dat ze zich erna afveegt past niet in deze schrijftrand.