Carolijn Visser kreeg van een Zeeuwse zorgorganisatie de uitnodiging om Zeeland waar ze zelf ook opgroeide te gaan ontdekken.
Ze logeerde in diverse zorginstellingen en sprak daar met bewoners, familie, personeel en vrijwilligers.
Ze ging mee op uitstapjes en haalde zo herinneringen naar boven.
Aan de hand van deze ervaringen zet ze een prachtig tijdsbeeld neer van de zonnigste provincie van ons land.
De watersnoodramp, de tweede wereldoorlog, het toerisme, de Duitse badgasten en ook de klederdracht en het geloof komen allen aan bod.
Met een grote glimlach las ik al deze verhalen.
Prachtig om te lezen hoe soms een klein liedje hele herinneringen naar boven brengt over vroeger.
Mooi hoe er respectvol over de ouderen wordt geschreven.
Het boek wordt geïllustreerd door prachtige zwart wit foto's van vroegere tijden.
De persoonlijke herinneringen van de schrijfster maken dit boek helemaal af.
Dit boek doet mij verlangen naar een mooie vakantie in Zeeland om al deze plekken te gaan bezoeken.
Een aanrader voor iedereen die Zeeland een warm hart toedraagt of die graag meer wil weten over deze zonnige provincie.