Dit is de derde roman van Svealena Kutschke (*1977)die zich afspeelt in haar geboorteplaats Lubeck, een Duitse Hanzestad gelegen aan de Oostzee, aan de monding van de Trave, de rivier die zich door deze roman kronkelt, mysteries in zich opneemt en verbergt.Deze 700 pagina,s tellende roman laat zich het best omschrijven als een familiekroniek, over het wel maar vooral het wee van één familie , en dat in een periode tussen eind 19e eeuw en het Millennium. De opkomst van het nationaal socialisme, WO I, Interbellum, WO II, de joden- en communistenachtervolging wordt beeldend beschreven en is historisch goed onderbouwd, een verbinding leggend naar het in het heden spelende Neo-nazisme en de vreemdelingenhaat. Tegen die achtergrond speelt zich deze familiekroniek af, waarin een aantal hoofdpersonen zich in kunstzinnige kringen bewegen, rationeel en emotioneel hun grenzend opzoeken, intens levend, achtervolgd door hun negatieve verleden, en daardoor ook vaak getroebleerd zijn.De duivel zweeft mee door het hele verhaal, maar blijft een niet nader te benoemen figuur. De roman overweldigt, verrast, vooral ook door de veelheid aan metaforen, symboliek en magisch realistische elementen.Daardoor heeft de schrijfster het zichzelf maar ook de lezer zeker niet gemakkelijk gemaakt. Door de grote sprongen in tijd en tussen de personages zit er geen chronologische opbouw in het verhaal en dit vergt van de lezer veel aandacht en schakelen, Wel word je nieuwsgierigheid geprikkeld hoe de diverse episodes in elkaar zullen gaan passen, en de personages zich zullen ontwikkelen. De rode draad van het verhaal is daardoor moeilijk vast te houden. Het einde is erg summier, nog wel met een onaangenaam plot, maar het laat de lezer met een wat onbevredigd gevoel achter. Wellicht is het dat ook wat je kunt zoeken maar niet zult vinden in de hoofdpersonen: hun waarheid!