De Amerikaanse auteur John Searles heeft als redacteur onder andere gewerkt voor Redbook Magazine en is nu coördinator van de boekenrecensies voor het Amerikaanse magazine Cosmopolitan. Searles is vaak op de televisie te zien als recensent van boeken. Zijn debuutroman, Boy still missing, is nog niet vertaald in het Nederlands. Zijn tweede thriller, Strange but through, is pas in het Nederlands verschenen bij uitgeverij De Boekerij.
Bij het zien van de cover van het boek wordt de interesse van de potentiële lezer al direct gewekt, hier staat letterlijk geciteerd: Vijf jaar geleden kwam Melissas vriendje, Ronnie, om het leven. Nu staat ze bij zijn familie op de stoep: zwanger. Van Ronnie
Bij het lezen van deze woorden wil je als lezer natuurlijk maar één ding weten: Hoe zit dat?
Gestolen tijd speelt zich voornamelijk af in het heden in Pennsylvania, Amerika. Maar ook het verleden heeft een grote rol in het boek. Vijf jaar geleden overleed Ronnie Chase aan de gevolgen een auto-ongeluk. Melissa Moody, destijds zijn vriendin, was bij dat ongeluk aanwezig en is alleen nog maar met Ronnies dood bezig, ze kan hem niet los laten. Ronnies moeder, Charlene Chase, zit met hetzelfde probleem, wat haar betreft is haar verkeerde zoon heengegaan. Haar andere zoon, Philip Chase, woont sinds kort weer bij zijn moeder thuis nadat hij een merkwaardig ongelukje heeft gehad in zijn appartement in New York, hier houdt hij slechts een gebroken been aan over. Philip brengt zijn tijd zappend voor de tv door en lezend in biografieën van zijn grote voorbeelden. Tot de dag dat Melissa hoogzwanger voor de deur van de familie Chase staat en beweert zwanger te zijn van Ronnie, want deze dag verandert alles in diens levens en zal niets meer hetzelfde zijn
Searles heeft een leuk trucje dat hij toepast als hij de lezer van de ene, naar het andere personage in het boek doet switchen. Als je het boek weglegt is het daarom bijna noodzakelijk eerst de vorige alinea te herlezen voordat je de draad van het verhaal weer oppakt.
Voordat er sprake is van enige spanning in het verhaal, worden de personages uitgebreid beschreven en krijgt de lezer een duidelijke kijk op het verleden van de hoofdrolspelers. Hierdoor lijkt het net of je, als lezer zijnde, de personages uit dit verhaal al jaren kent, alsof je ze kan ruiken en zelfs kan horen. De personages komen echt tot leven en maken dit verhaal kleurrijk, compleet en zeker de moeite waard.
Het verhaal komt langzaam op gang, maar als het eenmaal zijn hoogtepunt bereikt, zit je op het spreekwoordelijke puntje van je stoel.