Van dit debuut van Penny Hancock had ik me - gezien de gemiddeld genomen goede lezersrecensies op goodreads - veel voorgesteld.
Ik verwachtte een origineel verhaal met mooie beschrijvingen. Daar ben ik wel in teleurgesteld.
Het verhaal gaat over Sonia , een vrouw die het verlies van broer Jeb nooit goed heeft kunnen verwerken en probeert dit alsnog op te lossen door de gijzeling van een jongen van 15: Jez.
Gaandeweg het boek komen we erachter hoe gestoord Sonia is, Ik wil daar niet teveel over zeggen om voor toekomstige lezers niet teveel van het verhaal prijs te geven.
Het hoe en waarom vanuit Jez gezien komt m.i. niet goed uit de verf in het verhaal.
Wat ik echt storend vond waren de rare zinnen, waarbij het me niet helemaal duidelijk is geworden of dat nu de stijl van Penny Hancock is of dat het door de vertaling komt.
Al met al vond ik het niet echt een hele plezierige leeservaringen, ik had meer van het boek verwacht.
Overigens vond ik het geen thriller, maar meer een roman.
Omdat het op het einde toch nog wat beter werd geef ik het boek een kleine 3 sterren, maar meer zeker niet.