'als je wegloopt voor dingen die je niet leuk vindt, dan vind je ook nooit wat je zocht.'

Een perfectionistische, succesvolle zakenvrouw, komt zichzelf na het overlijden van haar moeder behoorlijk tegen.
Op zoek naar de bron van haar angsten, gaat zij op zoek naar haar vader, die al sinds jaar en dag in een psychiatrische inrichting verblijft.

Flash- backs tussen Eva nu en Eva toen vertellen het verhaal over opgroeien met een gekke vader, en de zoektocht naar liefde en goedkeuring van een man die geen vader mocht zijn.

Het zal je maar overkomen. Je verstand verliezen. En dan zo'n trut van een psychiater als dr. Vogel aan je bed hebben. Wat een nachtmerrie. Net als de rest overigens. Heb je ergens last van?
Koop een douchekop, en sla ze met de kop tegen de muur. Bloed afspoelen, in de tas, en je kunt weer verder met je leven. Wauw!

Het verhaal is niet meer dan een aaneenschakeling van irritante hulpverleners, seks, kots en kettingrokende zieltjes.
En ik geloof niet dat ik ooit nog normaal pannenkoeken kan eten, zonder daarbij te denken aan de kots die over je schoenen druipt .....

Anderen hebben er blijkbaar toch meer in gezien, aangezien Antoinette Beumer met haar roman dit jaar de Hebban Debuutprijs heeft gewonnen.

Voor mij komt dit boek helaas niet verder dan ** 2 sterren