Dit was absoluut niet de beste/leukste chicklit die ik ooit heb gelezen.
Robin is een losbol uit amsterdam die het doet met haar baas. Op de dag dat ze hem dumpt wordt ze ontslagen en bij haar zus aangekomen krijgt ze te horen dat die wil samenwonen en dat ze moet verhuizen. Om haar leven om te gooien gaat ze een weddenschap aan om een half jaar geen seks te hebben en niet te drinken.
Ze wil haar leven nieuwe inpuls geven en dus zoekt ze een baan in het buitenland. Ze komt terecht in Ierland om voor een kind te zorgen van een alleenstaande vader. Wanneer ze daar aankomt blijkt het niet om een kind te gaan, maar om de nederlandse vader van Connor, die graag voorgelezen wil worden. Woest om deze leugen wil Robin meteen weer vertrekken, maar na haar ontmoeting met Sam, John en de vader van Connor bedenkt ze zich en besluit ze toch de baan aan te nemen, met alle gevolgen van dien.

Het idee van dit boek is leuk, alleen de uitvoering vind ik minder. Het boek is heel simpel geschreven en de dingen die als grappig bedoelt zijn, komen ook echt over als 'Lachen, want dit was grappig en ad rem bedoelt!'. Vanaf het begin gedraagt ze zich 'hard to get' tegenover de knappe Connor compleet met sixpack en betoverende glimlach (hoe kan het ook anders) terwijl je vanaf de eerste pagina al snapt dat ze niets liever wil dan eindigen met deze man. Bij de meeste Chicklits kun je vaak wel een beetje raden wie uiteindelijk met wie gaat, maar in dit boek lag het allemaal wel heel erg voor de hand. Dit vond ik erg jammer en dat maakte het boek ook een beetje oninteressant om weer verder te lezen. Het is uiteindelijk gelukt, maar ik had het kunnen missen.