Dit boek van Tantiana de Rosnay verschilt erg van haar andere boeken. Het betreft natuurlijk ook een ander genre: een biografie, eerder las ik alleen romans van haar. Ik lees graag biografieën, maar dit boek werd hoe verder ik vorderde, steeds saaier. Ik raakte niet echt betrokken bij de hoofdpersoon, vond het een merkwaardige vrouw die voor mij niet echt ging leven. Ik was blij toen ik bij het einde aangekomen was. Daar trof ik, aangenaam verrast, allerlei foto’s aan. Zo beleefde ik visueel in vogelvlucht nogmaals het leven van Daphne, een leuke afsluiting van een minder dan middelmatig boek.