De Canades gepensioneerde oud-leerkracht Janet Wees schrijft al sinds haar negende. Als onderdeel van de Holocaust Remembrance reeks schreef zij De jongen in de Schaduw.

Een verhaal gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Walter Bartfeld. De Joodse Walter groeit op ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Om zijn leven te redden zit hij ondergedoken. Een groot deel van die periode brengt hij door in het 'Verscholen Dorp'. Hutjes in de bosrijke omgeving van Vierhouten, die deels ondergronds zijn gebouwd. Hier brengt hij zijn tijd door met vele anderen, en dat is zeker niet zonder risico.

Wees schetst het verhaal vanuit verschillende oogpunten. Het verhaal wordt verteld vanuit de ogen van Walter. Het gaat over zijn ervaringen, die gecombineerd worden met brieven aan zijn oma. Brieven die soms waar zijn, maar heel vaak een rooskleuriger beeld schetsen. Prachtig hoe een kind er op uit kan zijn om zijn oma in bescherming te nemen.

Het boek is overduidelijk een kinderboek, dat soms wat meer spanning zou mogen bevatten, maar overall een goed beeld geeft van Walter zijn leven tijdens de oorlog. Bovendien komen ook thema's zoals vertrouwen en vriendschap duidelijk naar voren. Het is mooi om terug te lezen hoeveel niet-Joodse mensen, hun eigen leven op het spel hebben gezet om zo anderen te hulp te schieten.

De foto's in het boek lijken er wat klakkeloos aan toegevoegd. Tegelijkertijd geven ze een extra realistische gevoel aan het verhaal. Want waar ik als kind zelf al een bezocht bracht aan het verscholen dorp, is het voor veel mensen een onbekend verhaal.

Een prachtig kinderboek dat het verscholen verhaal verteld van overleven tijdens de oorlog. Her en der zou het wellicht wat meer diepgang of avontuur mogen hebben. Aan de andere kant is de vraag of dit de betrouwbaarheid van het verhaal aan zou tasten. Mogelijk heeft Wees er bewust voor gekozen het zo neer te zetten.

Het boek is zeker een meerwaarde voor de Nederlandse jeugd, helemaal wanneer je het combineert met een bezoek aan het Verscholen Dorp!