De lezer is gewaarschuwd: een gothic novel belooft het te worden! Inderdaad, meteen bij de eerste pagina's kan de sfeer niet voorspellender zijn voor het verdere verloop van het boek. Het is donker, op de top van de heuvel komt een landweggetje uit op een vijfsprong, lampje van de benzinetank brandt, er is onweer voorspeld, kraaien pikken en ' Zover het oog reikte, strekte zich een glooiend landschap uit dat dorpen en buurtschappen vrekkig in z’n plooien verborgen hield, want nergens bespeurde ik een teken van menselijk leven' Tot zover de sfeer, de toon is gezet.

Sabine, het hoofdpersonage, is onlangs gedumpt door Vincent met wie ze een jarenlange relatie had; dit is moeilijk te verkroppen voor haar. Gedurende het verhaal zal het proces van haar eigen 'heling' nauw verweven worden met de verhaallijn van de bewoners van het 'spookhuis'. Beroepshalve zoekt ze geschikte, lees excentrieke, locaties voor B&B, deze vakwerkboerderij met achterstallig onderhoud leek geknipt voor haar portfolio.

Deze boerderij van de familie Gilissen herbergt behalve Adelheid (maman), haar zoon Ennis en zijn dochters Maddy en Livia, een geheim. Twee jaar geleden is hier een moord gepleegd op Alice en gedurende het verhaal wordt langzaam duidelijk wie deze moord gepleegd zou kunnen hebben. Het is hierbij een continue stroom van onwaarheden en onwaarschijnlijkheden, verklaringen worden aangepast en Sabine laat zich spannen voor het karretje van de Gilissen.
Bizar om te zien welke keuzes zij maakt, het lijkt of ze zich wil kastijden met als doel zichzelf te redden van haar slachtofferrol als gedumpte vrouw.

Het taalgebruik is humoristisch, soms ironisch en sarcastisch, met zelfspot relativeert Sabine haar eigen situatie, heerlijk om te lezen. Hoewel het heerlijk leest had ik persoonlijk moeite me de geloofwaardigheid van een aantal personages en daarmee ook met het inlevingsvermogen. Maar ik wil toch 4 sterren geven vanwege de ingenieuze wijze waarop tal van motieven en verwijzingen het verhaal versterken.