In dit laatste deel van de Red Queen serie, stelt Victoria Aveyard haar karakters nog een laatste maal zwaar op de proef.

Ook al heeft Cal haar verraden, toch helpen Mare en The Scarlet Guard hem nog om de oorlog tegen Maven te winnen. Maar degenen met zilver bloed laten samenwerken met de ‘rode ratten’ blijkt nog een hele opgave te zijn. Politieke spelletjes en verraad zijn schering en inslag. En Mare moet niet alleen heel goed op haar woorden passen, maar ook op haar eigen gebroken hart.

Mare en haar vrienden ontwikkelen zich in dit boek ten goede. Victoria Aveyard maakt voorgoed komaf met de vlakke karakters uit de eerste delen van de serie. De karakters krijgen een sympathiekere uitstraling. Waar Mare in het begin iedereen die ze kon verliezen of die haar pijn kon doen, wegduwde, laat ze nu veel meer mensen toe. Zelfs Evangeline sluit je als lezer in je hart. Het lijkt wel of de schrijfster met al haar personages op een schone lei wou komen om dan in schoonheid af te sluiten.

De verschillende perspectieven voegen allemaal een extra laag toe aan het verhaal. Het totaalbeeld dat je krijgt door de afwisseling zorgt ervoor dat het verhaal nooit saai wordt. Minpunt hier is dat het perspectief van Cameron, en eigenlijk haar volledige personage, volledig overboord gegooid wordt, terwijl dat in de vorige boeken zo belangrijk was. Ook Kilorn komt maar tevoorschijn wanneer hij nodig is, terwijl hij eigenlijk de katalysator van de hele serie was.

De Red Queen serie zit vol met spectaculaire gevechtsscènes en War Storm moet zeker niet onderdoen voor de eerdere delen. Victoria Aveyard loodst je van het ene slagveld recht naar het volgende. Het boek zit vol met actie en tussendoor zorgen de onderlinge relaties en het bijtende sarcasme van Mare en Evangeline voor de nodige spanning – en humor.

Met War Storm bewijst Victoria Aveyard dat ze weet hoe het moet. Ze sluit de serie af met een deel dat de vorige overtreft.