Het boek start met een prachtig voorwoord, het voorwoord past volledig bij het verhaal, maakt je nieuwsgierig en plaatst je direct in het leven van Ari en Dante.
"Ari en Dante een emotionele sluipmoordenaar op de beste manier die er bestaat" geeft je al een beeld wat je te wachten staat.
15 juni 1987, Ari een puber van 15 jaar, leeft het meest op zichtzelf, stelt zich vragen over het leven, vragen over het waarom er nooit over zijn oudere broer wordt gepraat. Het enige wat hij weet is dat zijn broer in de gevangenis zit. Zijn ouders zwijgen nog liever dan te antwoorden op Ari zijn vragen. Dan leert hij Ari de excentrieke Dante kennen. Ari is het vuur dat Dante niet in zich heeft. Je volgt de beide jongens en hun gezin, hun puberteit, hun vriendschap wordt zo mooi beschreven, loslaten, zonder dat je het saai gaat vinden, of een herhaling van.....Herkenbaar als moeder van een puber van 14 jaar, ontdek je daarom de geheimen van het universum, ontdek je het "waarom" des levens? Nee je kruipt wel onder de huid van een puber, met andere woorden prachtig!!!!!