Tijdens het lezen van dit boek viel me op dat er in De ontdekking van de curryworst stukjes voorkomen die autobiografisch zijn. Zoals het verwerken van eekhoornhuiden tot een bontjas die werd geruild voor planken, die vervolgens weer werden geruild voor sigaretten, boter, suiker, kleren en huiden. Dat stukje kom je in dit boek op bladzijde 83 weer tegen.

Wat me erg raakte was een zin op de laatste bladzijde: En in die kam zit wat er van zijn lichaam overgebleven is: een paar blonde haren.