Na een veelbelovend begin, had ik al snel de neiging om het boek niet uit te lezen.

Ten eerste maakte Kerr gebruik van gebruik van teveel personages. Veel van de genoemde namen hadden geen/amper een toegevoegde waarde, maar komen de leesbaarheid niet ten goede.

Ten tweede is het taalgebruik van Kerr vaak wollig en omslachtig. Hij maakt vaak gebruik van lange zinnen.

Tot slot verondersteld Kerr dat de lezer over een behoorlijke kennis beschikt over het Duitsland aan het begin van WO II. Zonder deze kennis is het verhaal soms lastig te volgen en voelt het meer aan als ‘werken’ dan ontspanning.

Ik heb het boek met gepaste tegenzin toch uitgelezen. Ben je een WO II-fanaat bent en heb je een paar dagen flink veel tijd om door te lezen? Dan is het verhaal wellicht wel iets voor jou.