Wouter Brink (1991) schreef al sinds zijn middelbare schooltijd gedichten en ontstond het idee over een speciaal leger in een fantasywereld. Tijdens zijn studie als docent Engels is hij begonnen met schrijven van korte fantasyverhalen. Hieruit ontstond  “het Nieuwe Legioen”, waarvan dit deel  “ Grondvest´het eerste deel is.

Hoofdpersoon is Raidon. Van kinds af aan wil hij het leger in, iets wat alleen kan als je uit een rijke familie komt. Zijn familie is echter arm en hij  heeft zich hier al bijna bij neergelegd tot er zich de situatie voordoet dat er krijgers worden gezocht voor een speciaal legioen. Hij besluit zich aan te melden en krijgt een zeer zware training. Naast de zware training dragen de soldaten een zeer bijzondere wapenuitrusting.  Het blijkt dat dienaars van de keizerin Alyena in een verborgen ruimte de restanten hebben gevonden van een leger uit vervlogen tijden. Naast de uitrustingen is er ook een hele bibliotheek en Raidon blijkt het talent te hebben om als een van de weinigen de oude handboeken te lezen. Hij blijkt ook een scherp inzicht en natuurlijk leiderschap te bezitten. Op een dag verschijnen er tekens op de zware harnassen, die  de rang bepalen van degene die ze dragen. Zo blijkt dat je door inzet  promotie kan maken en niet omdat je uit een rijke familie komt. Dit geeft nogal wat verwarring en weerstand, zeker bij de adel in het reguliere leger. Raidon ontwikkelt zich tot kapitein en stuurt het Nieuwe Legioen aan. Keizerin  Aleyna kan de inzet van het Nieuwe Legioen goed gebruiken door alle onrust in haar rijk. Er zijn aanvallen van de zogenaamde Chakranen en haar leger is aan de verliezende hand.

Een mooie cover en een wel getelde 425 pagina’s inclusief landkaartje en korte woordenlijst beslaat het eerste deel over het Nieuwe Legioen. Een prettige leesletter en de hoofdstukken zijn op prima formaat met een passende titel.  Hoewel het gegeven voor het verhaal zeker kan leiden tot een spannende fantasyroman is dit het niet voor mij .

De schrijver beschrijft bepaalde stukken zeer volledig en valt hier af en toe bij in herhaling waardoor ik mijn aandacht niet echt bij het verhaal kon houden.  Vanaf het moment dat Raidon in training gaat wordt er letterlijk beschreven waar die training uit bestaat. Die training beslaat veel lange dagen en voor de lezer voelt het net zolang. Als dan uiteindelijk het magische van het Nieuwe Legioen naar voren komt (afbeeldingen op de harnassen) denk je dat dit het begin is maar helaas komt er verder weinig magie voorbij. Ondanks het geweld in de gevechten en de opmars naar de grens, om het rijk van de Keizerin te verdedigen,  mis ik een goede spanningsboog in het verhaal. Het is of je tijdens het lezen een stem hoort die het verhaal nogal monotoon voor aan het lezen is. Ik had echte moeite om mij te concentreren en geboeid te blijven lezen. Het leger marcheerde op een bepaald tempo door net als het verhaal en dat vond ik jammer.

Daar dit het eerste deel is hoop ik dat de schrijver wat meer diepgang en meer spanning weet te brengen in het volgende deel.  Liever een iets dunner boek wat boeit dan , voor mij gevoel, ellenlange beschrijvingen wat de vaart uit het verhaal haalt. Kortom de ingrediënten van een mooi verhaal zitten er zeker in dus ik ben toch benieuwd naar het vervolg.