Dát is het eerste waar fans aan denken wanneer ze de naam Anne-Laure Van Neer horen.
Weet deze Vlaamse schrijfster de verwachtingen opnieuw waar te maken met haar tweede boek ‘Maurice’? Ontdek het in deze recensie.

Justine
Anne-Laure Van Neer debuteerde eind 2015 met ‘Justine’. Daarin gaat de 75-jarige Justine wel heel ver om niet naar het rusthuis te hoeven gaan: ze bekent een moord. Heeft ze die daadwerkelijk begaan of gaat ze gewoon tot het uiterste om niet naar het bejaardentehuis te moeten? Dat probeert inspecteur Verbeke uit te zoeken. Deze taak wordt hem echter niet makkelijk gemaakt door Justine die hem tot wanhoop lijkt te drijven.
De absurde humor zorgt ervoor dat je vaak hardop zit te lachen en de onverwachte plotwendingen houden heel wat verrassingen in petto.

Maurice
Het tweede boek van deze schrijfster kwam uit in april 2017 en vertelt het verhaal van de 65-jarige seriemoordenaar ‘Maurice’. Hij beschouwt zichzelf als Verlosser van de Mensheid en ziet het als zijn taak om de maatschappij te verlossen van bumperklevers, BMW-rijders en Alfa-mannetjes. Wanneer zijn moeder op haar sterfbed ligt, laat ze hem beloven dat hij “nog maar 1 moord zal plegen en nadien zijn taak als gezant van God zal neerleggen”. De laatste moord is tot in de puntjes gepland, maar dan wordt er roet in het eten gestrooid. De ene knotsgekke situatie na de andere dient zich aan.

Leeservaring
Zowel de covers als de personages van beide boeken vormen een mooie tegenstelling en vullen elkaar tegelijk ook heel goed aan.
Justine heeft een witte cover met daarop het silhouet van een engelachtig oud dametje. Is zij echt zo braaf als ze eruit ziet en doet zij dus geen vlieg kwaad? Of zit er toch een duiveltje in haar verscholen?
Maurice daarentegen heeft een zwarte cover met daarop een silhouet dat in de schaduw gehuld lijkt en waarboven zich een (doorn)kroontje bevindt. Zal het deze seriemoordenaar lukken om zijn leven te beteren en zijn taak als Verlosser van de Mensheid vaarwel te zeggen?

‘Maurice’ begint iets trager dan ‘Justine’, maar eens het verhaal op gang komt, volgen de gebeurtenissen elkaar snel op en vlieg je in sneltreinvaart door het boek heen.

Hoewel godsdienst een belangrijke rol speelt in het verhaal (tip voor de Hebban Reading Challenge 2018!), is het belangrijk te beseffen dat de schrijfster uitsluitend een humoristisch effect beoogt.
Mensen die erg godsdienstig zijn, zouden eventueel aanstoot kunnen nemen aan het verhaal, terwijl dit geenszins de bedoeling is van de schrijfster.

Net als in ‘Justine’ weet Anne-Laure van Neer de meest absurde situaties zo neer te schrijven dat ze volkomen logisch en aanvaardbaar lijken. Het getuigt van een uitzonderlijk schrijftalent waarin humor steeds de boventoon voert.

Origineel is bovendien dat heel wat personages uit ‘Justine’ ook in ‘Maurice’ terug hun opwachting maken. Beide boeken vormen geen vervolg op elkaar, maar vinden eigenlijk gelijktijdig plaats. Hoewel het geen must is, is het wel aangeraden om eerst ‘Justine’ te lezen omdat je dan heel wat verwijzingen in ‘Maurice’ beter begrijpt en de humor erachter beter kan vatten.

Eindconclusie
Hoewel het boek iets trager op gang komt dan ‘Justine’ weet het de hoge verwachtingen toch waar te maken.
De absurde humor gecombineerd met de vele onverwachte plotwendingen maken dit boek absoluut de moeite van het lezen waard.

Anne-Laure Van Neer
De Belgische Anne-Laure Van Neer (1975) werkte in de toeristische sector als animatrice, reisorganisator en reisagente. Vijf jaar geleden besloot ze haar job op te geven om schrijfster te worden. Ze woont in Mortsel samen met haar echtgenoot, twee kinderen, drie katten en twee konijnen.
Ben je benieuwd naar haar carrièreswitch, inspiratiebronnen en toekomstplannen? Lees dan het interview op mijn blog.