Ik ben wederom niet zo enthousiast over dit nieuwe boek van Simone van der Vlugt (evenals over haar vorige boek Herfstlied). Het was gelukkig vlot en lekker leesbaar geschreven, dus daar lag het probleem niet. Ik vond de gebeurtenissen alleen niet geloofwaardig. Het ene na het andere gebeurt, wordt onzorgvuldig uitgewerkt en het nut voor het verhaal ontgaat volledig. Bovendien heeft de zoektocht af en toe wel erg toevallige en gemakkelijke momenten (de moeder van het vermoorde meisje heeft meteen de juiste persoon te pakken als ze in het verleden graaft... jaja...)
Ik heb het idee dat ze een paar verhaallijnen in het boek had verwerkt, waar ze niet helemaal afscheid van kon nemen. Had ze dat nou maar wel gedaan, dan was het verhaal een stuk logischer en - in mijn ogen - beter geweest.