maar zeker niet meer dan dat.,Van de psychologische thriller - de specialiteit van René Appel - ben ik meestal niet zo gecharmeerd. De twee romans die ik eerder van hem las, konden mij nauwelijks bekoren. Dit geschenkboekje van de Maand van het Spannende Boek wilde ik in elk geval wel lezen. En het is weer een typische Appel, want hij zoekt het dicht bij huis. Hiermee sluit hij naadloos aan bij het thema van de Maand: Huisje, Boompje, Beestje - verhalen over misdaad in eigen kring.Als Broer En Zus gaat over twee bevriende echtparen: Lex & Sylvia en Fred & Marja. Sylvia is uitgekeken op het voorspelbare leventje met haar man en zoekt het avontuur. Zij vindt een gesprekspartner in Fred, die op haar verliefd is. Zonder dat hun beide wederhelften ervan weten, ontmoeten ze elkaar met grote regelmaat. Dit gaat goed, tot Sylvia op een dag verdwijnt. Er blijkt een misdrijf in het spel te zijn. Hoewel ik geen fan van Appel ben, moet ik wel erkennen dat de auteur goed kan schrijven, stilistisch gezien. Bovendien is hij niet vies van een degelijk plot. Maar wat ik eigenlijk het meest bij hem mis, is de echte spanning. Dat heerlijke gevoel dat je niet meer los kunt komen van het verhaal. Dat je alsmaar sneller de bladzijden wilt lezen en omslaan. Ik ben me ervan bewust, dat dit gegeven vooral een kwestie van persoonlijke smaak is. Anderen dragen Appel op handen. Ook bij dit boekje mis ik die spanning, terwijl het een magerder plot heeft dan ik van de schrijver verwacht had. Zoals zo vaak is het geschenkboekje een aardige novelle, maar zeker niet meer dan dat. Wie echt kennis wil maken met het werk van René Appel, kan beter zijn romans lezen.