Het boek had me al te pakken bij de introductie van de twee hoofdpersonen. Ik vond hen allebei erg leuk, interessant en grappig. Hoewel ze enigszins op elkaar lijken, pakken ze dingen toch heel verschillend aan. Ik had wel een duidelijke voorkeur voor Susan. Lisan wilde nog wel eens dingen doen waar ik het niet mee eens was en die haar iets minder sympathiek maakte in mijn ogen. Haar acties geven haar wel weer meer karakter. Ze onderscheiden haar bijvoorbeeld van Susan.

De humor in dit boek vond ik echt leuk. Dat is voor mij niet bij iedere chicklit het geval. Wat dat betreft is Lisan toch weer het grappigst, omdat zij bij ieder bezoek aan de Starbucks een leuk trucje uithaalt. Ik zal niet zeggen welk trucje dat is, maar het levert heel erg grappige scenes op. Als je het zelf leest, zie je hoe leuk dat is.

Het perspectief wisselt tussen dat van Susan en Lisan. Vooral op momenten dat beide het over dezelfde situatie hebben vond ik dat erg leuk. Soms blijkt de een ergens op een heel andere manier tegenaan te kijken dan de ander. Ook verrasten beide personages me regelmatig door iets te doen wat ik niet van ze had verwacht.

Al met al vind ik dit dus een leuk boek met boeiende personages en leuke humor. Het verhaal zelf vind ik vrij goed uitgewerkt, al gaan dingen tegen het einde soms wel heel erg snel. Toch vond ik het einde wel geslaagd en ik hield een goed gevoel over aan dit boek