Bij een thriller verwacht je toch dat het spannend blijft tot het eind. Al vrij vroeg weet men wie de dader is en is het ook duidelijk waarom.

De dader is eigenlijk slachtoffer en ze wordt weer direct slachtoffer van een nieuwe dader.
Ook deze dader verdwijnt snel in het boek van het toneel, blijft alleen nog over dat Vegter moet weten hoe het gebeurd is. En al bij elkaar een zwak einde voor een thriller.

Het is wel mooi geschreven en daar gaat een relaxte sfeer van uit. Als wordt zeer doordacht besproken. Dit maakt natuurlijk moeilijker om een spannend boek te schrijven. Een flink tempo met veel acties maakt het boek snel spannend.

Het is uiteraard het 1e deel van een serie en ik heb het latere deel "wat overblijft" gelezen en daar blijft de mooie en ontspannen schrijfstijl van Lieneke overeind, maar hier werkt het positief. De spanning is daardoor om te snijden en het plot wordt eigenlijk pas in de laatste hoofdstukken duidelijk.

Dus even doorzetten de volgende boeken worden beter.