Ben nog onder de indruk van Tegenlicht.
Wat een ontzettend mooi geschreven en indrukwekkend boek.
Van de thrillers van Esther Verhoeff ben ik geen fan, maar in dit heel andere genre, kan ik niet anders dan een diepe buiging voor haar maken.

Het boek is zo geschreven dat je meegezogen wordt in het verhaal van Vera. In het begin durfde ik bijna niet de hoofdstukken uit het verleden te lezen, omdat me dat zo aan het hart ging. Steeds lezen hoe een meisje zich staande moet houden tussen andere leerlingen die het op haar hadden voorzien. Dan, in de thuissituatie niet weten waar je moeder is als ze een poosje 'niet goed'is. Aangrijpend vond ik het verhaal, het zat me onder de huid. Want aan de ene kant niet willen weten hoe de pesterijen verliepen en aan de andere kant wel willen weten hoe het heden verder ging. De onzekerheid en het trauma van de jeugd wat dan toch de kop op steekt, bang zijn om weer in een moeilijke periode te landen. Ik kan niet anders dan het boek een plaats in mijn top tien te geven.
Een bijzondere aanrader. Wat mij betreft mag Esther Verhoeff stoppen met thrillers en doorgaan met dit soort boeken!