Op een Engelse kostschool ontmoeten Ajuba en Polly elkaar en al snel worden ze beste vriendinnen. Polly is heel geïnteresseerd in moordzaken en leest voortdurend in het tijdschrift Moordzaak. Al snel trekt Polly haar nieuwe vriendinnen mee in haar belangstelling voor moorden. Als ze op een dag een spel spelen loopt het voor een van haar vriendinnen niet heel goed af. Tijdens een spel hangt ze zichzelf bijna op. Ajuba krijgt hierdoor meer gevoelens voor Polly en hun band wordt hierdoor nog sterker. Doordat de vader van Ajuba haar nauwelijks ziet staan, brengt ze bijna elk weekend en heel de schoolvakantie door bij de familie Venus. De ouders van Polly zijn heel lief voor haar en ze voelt zich er meteen thuis. Toch mist ze haar zieke moeder heel erg en hoopt ze nog steeds om haar heel snel terug te zien. Op een dag vinden Ajuba, Polly en Beth beenderen van babys op zolder. Ze starten een clubje op, om te ontdekken wat er met de babys is gebeurd. Ze drijven het tot het uiterste en stellen aan de vorige eigenaars of mensen die er gewerkt hebben vragen. Zo komen ze terecht bij Miss Edith. Zij weet wat er met de babys is gebeurd, maar zwijgt hierover. De zaak houdt de vriendinnen heel lang bezig, tot Pollys ouders gaan scheiden en zij hier kapot van is. Ze komt namelijk heel goed overeen met haar vader, Peter. Haar moeder,Isobel, haat ze. Als Peter echt bij Isobel weg is, verandert Isobel van een lieve,hartelijke en warme moeder in een ijskoningin.
Doordat Polly en Ajuba zulke goede vriendinnen zijn, slorpt Polly haar helemaal op. Daardoor zijn de gevoelens van Ajuba voor Polly intens en kan ze zich niet meer verweren tegen haar. Door de vriendschap verandert Ajuba en wordt ze eigenlijk een onderdaan van Polly. Ze mogen dan wel beste vriendinnen zijn maar ik had het gevoel tijdens het lezen dat Polly de leider was en iedereen naar haar op keek. Ook werd er veel verwezen naar de kindertijd van Polly in Ghana of naar de cultuur in Ghana. Zo krijg je een beeld over hoe Polly normaal zou omgegaan zijn met een bepaalde situatie of hoe zij of haar familie over iets denkt. Dat maakt het boek wel leuk. Daar is verder alles mee gezegd. Ik vind dat Bloedzusters geen thriller is maar eerder een roman waarin het leven van twee tienermeisjes en hun problemen in worden beschreven.