Bij het lezen van de achterflap had ik beetje een beeld waar het boek over zou gaan, vooral de volgende tekst sprak mij zeer aan:

'' Ik heb dit verdiend, omdat ik het ergste heb gedaan wat een vrouw kan doen. Het allerergste"

Ik kon niet wachten te beginnen met lezen, en ik was niet teleurgesteld, het verhaal grijpt je bij de keel en laat niet meer los. Schrijfster Amanda Prowse heeft de intentie romans te schrijven welke je in één zucht uitleest. Dit komt zij met verhaal van een moeder zeker na.

Jessica en Matthew zijn een jong gelukkig stel, hun bruiloft was alles waar ze ooit van gedroomd hadden. Iedereen was aanwezig en het leven was als een sprookje. Matthew komt uit een rijk gezin waarin hij nooit te kort gekomen is. Jessica kende een heel andere jeugd waarin haar ouders op alles moesten beknibbelen. Daarnaast heeft zij in haar jeugd iets meegemaakt wat haar levenslang bij zal blijven. Het geluk van het pasgetrouwde stel kan niet meer op, Matthew maakt lange dagen op een advocatenkantoor en Jessica werkt als freelance illustrator. Nadat ze erachter komt zwanger te zijn lijkt het plaatje compleet te worden, ze heeft een fijne zwangerschap en een innige band met Matthew. Na de geboorte van hun kindje kan Matthew zijn geluk niet meer op maar voor Jessica slaat het sprookje om tot een ware nachtmerrie. Een diepe dal waar geen weg uit terug lijkt.

Het boek lijkt in het begin een goodfeel boek maar naarmate het boek vordert komt er een zwaarder onderwerp aan bod namelijk; postnatale depressie, een onderwerp waar je niet veel over leest, maar desniettemin zeer veel voorkomt. 15 van de 100 vrouwen krijgen na de geboorte een postnatale depressie het is iets waar wij als maatschappij niet de ogen voor mogen sluiten. Het boek is zeer realistisch geschreven en je voelt mee met Jessica en Matthew, je voelt compassie voor beide personages, begrijpt hun acties en kunt met ze meeleven, dat maakt het boek zó bijzonder. Met een vlotte schrijfstijl neemt de schrijfster je mee in het schrijnende verhaal van het stel. Bij het dichtslaan van het boek zindert het een tijdje na, en de personages laten je als lezer moeilijk los.