In het eerste boek van de Cazalets kronieken ging het met de 'Lichte Jaren' er nog vrolijk aan toe. Met veel ook voor detail schilderde Elizabeth Jane Howard ons het leven van de welgestelde familie Cazalet.
Zoals in die tijd hoorde was er een duidelijk upstairs en downstairs. Maar Howard maakt
voor beide plaats.
En zo leren we heel de familie in dit eerste boek kennen.
Gaandeweg leren we al dat er in deze familie wel vlot gesproken wordt met elkaar, maar
elkaar echt zeggen wat er speelt, ... dat toch liever niet.

In het tweede boek komen we in de 'Donkere Jaren' terecht. De meeste mensen kunnen het na de ervaringen van WOI niet geloven, maar toch blijk het waar te zijn. WOII komt er aan!
In dit boek lezen we de gevolgen voor de familie Cazalet.
Hun huizen in Londen worden gesloten, en de familie zoekt veiligheid in Home Place,
hun landgoed in Sussex.
Heel de familie, samen op het landgoed, terwijl ze gewend zijn elk hun eigen huis te
hebben heeft ook zijn gevolgen. De communicatie blijft echter zo oppervlakkig als hij
was. Zo worden problemen nauwelijks uitgesproken.

En dan komen we bij boek 3 'Verwarring'. Er is geen betere titel te geven aan dit boek.
De verwarring komt bij alle personen aan bod.
Het accent ligt op de jongedames: Louise, Polly en Clary.
Door de oorlog ligt de ontwikkeling van Polly en Clary lange tijd stil.
Ze zijn de kinderkamer eigenlijk al ontgroeid, maar een andere oplossing is er door
de oorlog niet meteen. Ze worden nog niet als volwassenen gezien, en horen daar niet
echt bij, maar ook bij de jongere kinderen hebben ze niet echt aansluiting.
Gelukkig hebben ze elkaar. Want ondanks hun jonge leeftijd hebben beide dames al
heel wat te verwerken gekregen.
Louise, die altijd gevochten heeft tegen de familie om actrice te worden trouwt
snel met Michael. En dit blijkt geen sprookjeshuwelijk te zijn, hoewel zijn moeder blijkt
een echte heks te zijn.
Gelukkig lezen we ook nog hoe het met onze andere famileden gaat.
Al krijgen zij heel wat minder aandacht.
Ook bij hen heerst er volop verwarring! Vooral hun liefdesleven wordt een serieuze warboel.

De schrijfstijl van boek 3 blijft echt wel de Howard van wie ik ben gaan houden.
Maar ze gooit het serieus over een andere boeg.
Stonden boek 1 en boek 2 vol met regels van beschrijvingen van de omgeving, kleding,
eten, enz; is dit in boek 3 veel minder. Ze zijn er nog wel, maar nu moet je er meer
naar zoeken.
En de kinderlogica die ik in boek 1 zo heerlijk vond, is, doordat de meisjes jongedames
zijn geworden veel minder aanwezig. Gelukkig hebben we Neville en Lydia nog, die in
het beetje aandacht dat de schrijfster hen geeft dit proberen goed te maken.
Het tempo in dit boek ligt ook hoger.
Er wordt zonder duidelijke onderbreking ineens verandert van personage. Hierdoor kom je als lezer ook in verwarring. Wat toch wel een leuk effect geeft.
Door alle verwarrende en wisselende liefdesrelaties krijgt dit boek meer een soap gehalte.
Het is nog niet zo overdreven als in de echte soaps zoals Familie en Thuis.
Maar soms denk je toch wel even wat een gedoe en drama allemaal, dat
liefde blind is wordt hier toch wel flink ingezeept.
Kortom, Howard laat zien dat ze op verschillende manieren je kan boeien!

Helaas moet ik nu weer lange tijd wachten op deel 4.
Ik hoop dat deze mij 'Bevrijd' en ook de familie Cazalet in rustiger vaarwater brengt
zodat ik er dan met een rustig gemoed afscheid van kan nemen.
Mijn verwarring is nu nog te groot om dit te doen!