Ik las voor het eerst over Op Zoek Naar van Ava Dellaira in een young adult nieuwsbrief waarin vooruit werd geblikt op de boeken die in het voorjaar van 2018 zouden verschijnen. Ik had nog nooit van deze schrijfster gehoord en de omschrijving sprak mij ook niet direct aan. Ik besloot het even aan te kijken wat lezen betreft. Na verschillende (voornamelijk internationale) lovende recensies besloot ik het boek te kopen. Het lag nog een tijdje op de plank, maar nu heb ik het ook echt gelezen.

Eerste indruk
Wat me meteen opviel aan dit boek was het ontbreken van hoofdstukken. Of beter gezegd, de aanduiding daarvan. Hierdoor kreeg ik het gevoel dat ik één hele lange lap tekst aan het lezen was en had ik moeite me te focussen. Toch las het verhaal vlot en dat komt mede door de schrijfstijl van Ava Dellaira.

Geen klik
Echter ontbrak het bijna het hele boek aan een klik. Een connectie met de personages. Ik vond het lastig me te verplaatsen in de hoofdpersonen. Dat lag niet aan de gebeurtenissen, maar aan de rommelige wisselingen van perspectief. Je las vooral vanuit Marylyn en opeens wisselde je weer naar Angie. Ik zou het in dit geval ook fijner gevonden hebben als het verhaal in Op Zoek Naar vanuit de eerste persoon zou zijn verteld in plaats vanuit de derde persoon. Dit zorgde ervoor dat je van een afstand naar het verhaal keek en dat ik er minder makkelijk in kwam. Ik voelde ook gewoon geen connectie met de personages en dat kwam mede door deze afstand.

Voorspelbaar
Wat ik jammer vond en ook niet had verwacht, is dat het verhaal soms wat voorspelbaar aanvoelde. Ik had al vrij snel door hoe één bepaalde vork in de steel zat. Met het uitvogelen van die ander was ik wat langer bezig, maar naarmate ik dichterbij de ontknoping kwam werd het allemaal heel duidelijk. Achteraf gezien was ik deze onthulling al een tijdje op het spoor.

Toch vermaakt
Het lijkt nu alsof ik alleen maar negatief ben over Op Zoek Naar van Ava Dellaira. Dat is zeker niet zo. Ik heb me zeker vermaakt tijdens het lezen en het laatste gedeelte wilde ik het liefst zo snel mogelijk lezen. Ik wilde weten wat er was gebeurd. Hierdoor geef ik het boek toch 3.5 sterren.

Conclusie
Op Zoek Naar is een boek wat in het begin voor verwarring zorgde. Dit kwam door de snelle perspectiefwisselingen en het gebrek aan hoofdstuk aanduidingen. Het verhaal wordt verteld vanuit de derde persoon en dit zorgde ervoor dat er een afstand werd gecreëerd. Wat mij betreft is dit enorm zonde, want hierdoor had ik totaal geen klik met de personages. Desondanks heb ik me zeker wel vermaakt tijdens het lezen van Op Zoek Naar en vooral het laatste gedeelte wilde ik zo snel mogelijk uit hebben. Ik wilde weten hoe het zat, ook al was het ietwat voorspelbaar.