In de boeken waarmee het duo Nicci French beroemd is geworden, is de hoofdrol altijd weggelegd voor moderne jonge vrouwen die hun zaken ogenschijnlijk op orde hebben, tot een wreed voorval een einde maakt aan hun veilige bestaan. Na veertien succesvolle thrillers rond vrouwen in nood, besloot Nicci French zichzelf te vernieuwen en een achtdelige vervolgserie te schrijven met psychoanalytica Frieda Klein in de hoofdrol. In 2011 verscheen het alom bejubelde eerste deel, Blauwe maandag. Zopas verscheen het tweede deel, Dinsdag is voorbij.
Het aardige is dat Nicci French ditmaal heeft gekozen voor een heldin die haar leven totaal niet op orde heeft. Frieda Klein is onzeker, heeft relationele problemen en voelt zich vaak eenzaam. Het voordeel van de vervolgserie is dat de hoofdpersoon Frieda Klein alle tijd en ruimte krijgt om zich te ontwikkelen. Zo overschreed de psychoanalytica in Blauwe maandag vele grenzen. Als een volleerde detective ging zij op onderzoek uit, snuffelde in andermans huizen en papieren en werkte samen met de politie waarbij ze moeiteloos haar medische beroepsgeheim schond. Bovendien gebruikte ze iemand als lokvogel, die dat met de dood moest bekopen. In Dinsdag is voorbij wordt ze voor dit grensoverschrijdende gedrag aangeklaagd. Ondanks het feit dat zij wordt geteisterd door schuldgevoel, verandert de eigenzinnige Frieda haar gedrag geenszins. Integendeel, opnieuw duikt zij onaangekondigd in andermans levens en weet zij op haar meevoelende wijze de broodnodige informatie los te krijgen.
Dinsdag is voorbij heeft een zeer originele invalshoek. Een sociaal werkster die op bezoek gaat bij een verwarde, psychisch gestoorde vrouw, treft daar in een leunstoel een dode naakte man aan. De man is opgesierd met lippenstift en heeft een koffiebroodje in zijn hand. Omdat de vrouw uitsluitend onzin uitkraamt, tast men volledig in het duister over de identiteit van de vermoorde man. Inspecteur Karlsson roept de hulp in van Frieda Klein. Hij is bereid haar een contract te geven waardoor haar hulp een officieel tintje krijgt, maar daar staat Frieda huiverig tegenover. Intussen begint zij, los van de politie, aan haar naspeuringen. Zij ontdekt dat de dode man een gewetenloze oplichter was die misbruik heeft gemaakt van het vertrouwen van kwetsbare vrouwen. Maar hoe meer Frieda ontdekt, hoe meer gevaar zij zelf loopt.
De zaak van de dode man in de leunstoel is niet de enige verhaallijn in Dinsdag is voorbij. Nicci French borduurt ook intensief voort op de hoofdverhaallijn uit Blauwe maandag, waarin een mannelijke tweeling voorkwam van wie de ene een brave sul was en de andere een crimineel die aan het einde van het boek zelfmoord pleegde. Maar, is er destijds wellicht sprake geweest van persoonsverwisseling? Het levert genoeg verwarring op om Frieda's leven geheel overhoop te gooien. Nicci French geeft de lezer die Blauwe maandag niet heeft gelezen, genoeg informatie om Dinsdag is voorbij als een stand-alone te kunnen lezen, maar kennis van het eerste deel geeft absoluut meerwaarde.
Ook in Dinsdag is voorbij wordt Londen niet als decor, maar als een romanfiguur opgevoerd. Pakkende beschrijvingen van straten, buurten, monumenten en wijken dragen flink bij aan de sfeer van het boek. In dit geval een regenachtige, duistere, mistroostige sfeer, want vrijwel alle personages die worden opgevoerd zijn eenzaam. Dat geldt zowel voor de mooi uitgewerkte hoofdpersonen Karlsson en Frieda als voor de vele secundaire karakters. Eenzaamheid hangt als een grauwsluier over het boek. Genoeg werk dus voor psychoanalytica Frieda.
Dinsdag is voorbij is spannend, slim geschreven, mooi van taal. Het boek kent een geweldige verhaalstructuur, maar bovenal fenomenale karaktertekeningen die de grens tussen literaire en psychologische thriller geheel doen vervagen. Met hun serie rond de eigenzinnige Frieda Klein, de Miss Marple van de geest, is Nicci French bezig aan een onbetwist chef-d'oeuvre, dat nu al in de annalen van moderne klassiekers bijgeschreven kan worden...