Nachtblauw van Simone van der Vlugt speelt zich af in de 17e eeuw. Catrijn is 25 jaar en speelt de hoofdpersoon in dit boek. Ze is net weduwe geworden van Govert en heeft een kindje dat doodgeboren is. Na de dood van haar man gaat ze naar Alkmaar om daar als huishoudster aan de slag te gaan. Eenmaal in Alkmaar aangekomen blijkt de heer des huizes waar zij als huishoudster aan de slag zou gaan te zijn overleden. Haar gesprek wordt opgevangen door ene Mattias die haar een baan als dienstbode aanbiedt bij zijn broer in Amsterdam. Ze komt te werken bij Adriaen en Brigitta van Nulandt. Brigitta schildert graag om haar leven zin te geven en krijgt les van Nicolaes Maes, die weer een leerling is van Rembrandt van Rijn. Dit wekt de interesse van Catrijn die altijd graag geschilderd heeft. De oude knecht van Catrijn komt naar Amsterdam om haar te bedreigen met wat hij heeft gezien. Hij heeft gezien dat ze Govert heeft vermoord en eist geld. Dit geeft ze hem, maar ze is bang dat het niet genoeg is en dat hij terug komt voor meer. Ze gaat naar Adriaen en vertelt dat ze haar baan op wil zeggen. Hij vraagt hoe ze het zou vinden om naar Delft te gaan. Ze besluit zijn aanbod te accepteren en gaat aan de slag bij Evert, de broer van Adriaen en Mattias. Ze komt te werken in zijn platelenbakkerij als schilder. Maar dan vindt er een aanslag plaats op Delft en breekt ook nog eens de pest uit.

Laat ik ermee beginnen dat ik fan ben van de boeken van Simone van der Vlugt. Ik heb al eens eerder een jeugdboek van haar gelezen en ook al wat thrillers. Toch staat ze bekend om haar historische romans en daarvan is dit mijn eerste. Ik vind de schrijfstijl prettig, maar ook wel erg eenvoudig. Af en toe zelfs kinderlijk. Dit zorgt er wel voor dat je het boek vlot uithebt. Het verhaal zit goed in elkaar en bevat zowel liefde als spanning. Je hebt daardoor voldoende afwisseling en het boek wordt dan ook nergens saai. In dit verhaal is fictie verwezen met feiten. Het boek is dus uitermate geschikt voor liefhebbers van geschiedenis en zeker voor liefhebbers van kunst.
Toch had ik niet altijd het gevoel naar die tijd te worden toegetrokken. Het is allemaal wel heel beschrijvend, dus de scenes vormen wel een beeld in je hoofd door de details. Maar af en toe vergat ik dat het zich in de 17e eeuw afspeelde en kon ik het allemaal wat lastiger voor me zien. Voor mijn gevoel is de hoofdpersoon daarvoor iets te vrijgevochten voor haar tijd en komt ze te modern over.

Desondanks een goed, leerzaam, interessant en zeer boeiend boek! Je leert veel over de geschiedenis van Nederland en dan met name Delft. Je leert over de manier van leven, over de angst voor de pest, over de kerk en hoe mensen steeds meer twijfelden aan God, over hoe het strafsysteem destijds werkte, over de VOC en het ontstaan van Delfts Blauw. Zeer zeker de moeite waard.