Waanzinnig populair zijn ze op televisie, de sterren uit Prison break. In navolging van CSI en 24 is het uiterst lucratief gebleken om met een populaire Tv-serie ook de boekenmarkt te veroveren. Na het in boekvorm uitkomen van het eerste seizoen kon het tweede seizoen natuurlijk niet uitblijven. De fanatieke fan zal er naar uitkijken, of de fanatieke lezer dat ook zal doen valt nog te bezien.
De acht ontsnapte gevangenen vallen tijdens de voortzetting van hun vlucht al snel als groep uit elkaar. Deels individueel en deels als duos proberen ze uit handen van politie en FBI te blijven. Alleen de broers Michael en Lincoln hebben een gericht doel voor ogen, namelijk het vinden van een verborgen geldbedrag van 5 miljoen dollar. Deze schat van de overleden D.B. Cooper willen beide broertjes wel voor henzelf hebben. Want vele varkens maken de spoeling immers dun. Maar al vluchtend blijken de overige groepsleden steeds meer informatie te krijgen wat de bedoeling van Michael en Lincoln precies is. Dus is het de hoogste tijd om de vindplaats te achterhalen en al vluchtend, als eerste op deze plek aan te komen om zich te ontfermen over de schat.
Vaak zijn boeken die als afgeleide van een tv-serie zijn geschreven, geen literaire hoogstandjes. Daar is Prison break helaas geen uitzondering op. Zoals zoveel voorgangers wordt er nagenoeg geen aandacht besteed aan karakters en personages omdat de auteur er waarschijnlijk van uit gaat dat de lezers allen de tv-serie volgen. Dus de lezer die dat niet doet komt tekort als hij of zij deze belangrijke informatie niet via de afleveringen op TV heeft opgedaan. Jammer, er spelen teveel verschillende personen mee om die in het niet al te dikke boekje goed te leren kennen. In je gedachten zie je de cameras alle kanten opdraaien om de veelal korte scènes flitsend in beeld te brengen.
De ware fans zullen waarschijnlijk smullen van het geschreven woord en zij zullen als doelgroep worden aangemerkt. Zij zullen zich waarschijnlijk ook niet zo ergeren aan het vrij vaak ontbreken van voorzetsels in zinnen en letters in woorden. Dat zijn slordigheidjes die niet nodig zijn en die de toch al niet zo hoge waardering zeker geen duw in de goede richting zullen geven. Jammer, de commercie regeert hier.