"Een zangerig stemgeluid vulde de stilte die ontstond na Holms tirade. Marit, die eerst nog met zichtbare verbazing naar Eamon had gestaard, richtte haar aandacht nu op Auric. Ook de twee mannen keken naar de jongen.
(…)
Holm slaakte een gil die door merg en been ging. Een dunne mist trok vanaf zijn schoenen langs zijn benen omhoog. De waard bleef gillen als een speenvarken. Hij viel op de keien en Eamon zag tot zijn verbijstering dat Holms benen verdwenen waren en dat het onderlichaam van de waard veranderd was in een bloedige brij van versplinterde botten, gescheurde spieren en uitpuilende ingewanden.
Het hartverscheurende geluid stopte even abrupt als het begonnen was." (pg. 58)

Het boek mag dan verschillende personages tellen, Marit en Auric zijn wel de belangrijkste. Over het karakter van Marit blijft Adrian Stone opvallend aan de vlakte maar naarmate het verhaal vordert wordt alsmaar duidelijker dat hij dit niet zonder reden heeft gedaan. Het neemt overigens niet weg dat je voldoende over haar persoon te weten komt om je te kunnen inleven. Marit is een jonge dappere vrouw, die de zorg heeft over haar broertje waarmee ze heel wat te stellen heeft. Auric is pas 12, ietwat naïef en autistisch waardoor hij extreem gevoelig is voor veranderingen en prikkels. Dat zorgt er menig keer voor dat ze onwijs in de problemen geraken, hij is dus best wel een irritant joch waarvan je zou willen dat hij wat meegaander was en wat beter naar zijn zus zou luisteren. Maar Auric heeft ook iets ontroerends, in zijn zorg naar Rolly zijn roekil bijvoorbeeld, en bijwijlen een hoog knuffelgehalte.

De andere personages worden net niet genoeg in de verf gezet om je van hen een gedegen voorstelling te kunnen maken. Al geef ik hier het voordeel van de twijfel aangezien er nog twee delen volgen die voldoende ruimte laten voor meer diepgang. Afwachten is dus de boodschap. Verder is het een vlot lezend verhaal waar behoorlijk wat vaart in zit met genoeg verrassende wendingen, geschreven in een heldere schrijfstijl, zonder moeilijke woorden. Hierdoor is het boek voor een breed publiek toegankelijk. Zo zullen jongeren vooral houden van de jeugdige Auric, die overigens alleen door de ogen van anderen wordt beschreven, de draken, de piraten, de luchtschepen, de magie etc… De oudere generatie zal eerder voeling hebben met het onderliggende meer hedendaags probleem, met name de kloof arm/rijk en de gevolgen hiervan (zoals bv. groeiende onvrede) gekoppeld aan het gegeven dat magie macht geeft, en dat macht hoe dan ook de normen van eerlijkheid en goed fatsoen doen vervagen. Wat dat betreft niks nieuws onder de zon!

Al met al een gedegen boek, en voor iemand die anders nauwelijks interesse voor het fantasy genre heeft ben ik heel benieuwd naar wat de volgende delen zullen geven. Missie ‘treed eens uit je comfortzone’ geslaagd.

© Anna