In de keuken stond de afwas opgestapeld en de vloer lag bezaaid met speelgoed. Twee jongetjes van een jaar of vijf kwamen de kamer binnengestormd. Ze renden om het kookeiland heen, slipten over het vloerkleed en voor Charlie ze kon begroeten waren ze al weer weg.
“Goed opgevoed he?” zei Susanne glimlachend.
“Een tweeling?”
Susanne knikte. “Dubbel plezier, dubbel zo veel werk”
“Hoe heten ze?”
“AD en HD”

De stoere Charlie -Charline- Lager wordt voor haar werk als rechercheur samen met haar collega Anders naar het plaatsje Gullspång gestuurd om onderzoek te doen naar de verdwenen tiener Annabelle. Wat niemand echter weet is dat Charlie in Gullspång geboren is en dat zij daar op 14-jarige leeftijd zonder van iemand afscheid te nemen is vertrokken om nooit meer terug te keren. Tot nu.

Charlie zelf is niet echt een “doorsnee” dame en haar leven verloopt op dat moment niet geheel vlekkeloos. Ook de samenwerking met haar collega Anders is wat moeizaam, wat duidelijk wordt aan de hand van de vele discussies die ze met elkaar hebben over van alles en nog wat.

Aangekomen in het dorpje Gullspång, waar het leven stil lijkt te hebben gestaan, nemen ze hun intrek in het lokale motel en starten ze hun onderzoek naar de verdwijning van Annabelle.
We maken kennis met de ouders van Annabelle: de overbezorgde, labiele moeder Nora en haar zachtaardige man Fredrik. De politie van Gullspång die niet staat te juichen dat ze hulp krijgen uit Stockholm. Haar beste vriendin Rebecka en de rest van de vriendenclub van Annabelle waarmee ze een feestje vierde op de avond van haar verdwijning.
En dan is er ook nog de vroegere hartsvriendin van Charlie: Susanne, die inmiddels is getrouwd en vier kinderen heeft rondlopen. Gaandeweg worden de geheimen rondom de verdwijning van Annabelle ontrafeld, waarbij het verleden van Charlie zelf ook weer bovenkomt en misschien zelfs raakvlakken heeft met de huidige verdwijning.

In het boek volgen we als lezer verschillende verhaallijnen: “de bewuste nacht” waar we de gebeurtenissen van Annabelle op de avond van haar verdwijning in omgekeerde volgorde volgen; “daar en toen” waar we kennismaken met de twee meisjes Alice en Rosa én de speurtocht van de beide rechercheurs naar Annabelle, waarbij we regelmatig flash-backs naar de jeugd van Charlie voorgeschoteld krijgen. Waar op het eerste oog de verhalen volledig los staan van elkaar, lopen ze gaandeweg het boek langzaam naar elkaar toe en vallen bijna alle puzzelstukjes op zijn plaats. Dat ene stukje dat overblijft, geeft zeker genoeg prikkels voor een vervolg op dit debuut van Bengtsdotter.

De hoofdpersoon Charlie wordt goed uitgewerkt door de schrijver: een vrouw die zeker niet perfect is, die worstelt met issues uit het verleden en ook in het heden wat dingen heeft die beter zouden kunnen. Ondanks dat -of misschien juist wel daarom- komt Charlie sympathiek over en sluit je haar snel in je hart. Hoe dan ook: van een schrijfster die tevens docent psychologie is, mag je ook een volwaardige hoofdpersoon verwachten en Bengtsdotter stelt op dit vlak dan ook niet teleur.

De dialogen in het boek worden soms wat bijzonder weergegeven waardoor je als lezer af en toe gedwongen wordt stukken tekst te herlezen. Niet in de laatste plaats doordat er regelmatig woorden ontbreken alsof dit bij de vertaling van het boek even fout is gegaan. Dit is overigens het enige minpuntje van deze heerlijke thriller.

Lina Bengtsdotter is zeker geen Karen Slaughter, maar “De vrouw die terug moest” smaakt zeker naar meer.