Het is het bekende gegeven van een groep vrienden met een te hoge dunk van zichzelf bij elkaar zetten en je weet al dat het gigantisch uit de hand gaat lopen. Zover niets spannends aan, de vraag is dan alleen nog maar hoe gaat dit verteld worden en wat vindt de lezer ervan. Dat zal bij dit boek voor de één een must worden om te lezen en voor de ander een tenenkrommende leeservaring. Helaas schaar ik mij onder die laatste.
Het verhaal was zo voorspelbaar en de personages zo leeg en stereotype. Maar wat mij het ergste stoorde was het platte taalgebruik, wat niets met preutsheid van doen heeft maar totaal geen toegevoegde waarde heeft. Het laat de personages alleen nog maar dommer overkomen dan ze al opgeschreven zijn.
Het duurt lang voordat de vaart in het verhaal komt en als de daad dan werkelijk bij het woord gevoegd wordt is het al zo vaak gesuggereerd dat de spanning eraf is. De plotwending op het einde draait dat gevoel niet meer om.
De schrijfstijl is simpel en vlot waardoor de vaart er wel goed in blijft. Het literaire aan de thriller ontgaat mij echter volledig.
Waar ik absoluut wel mijn enorme waardering voor wil uitspreken is de beschrijving van het eiland Schiermonnikoog. Deze is tot in de details perfect gedaan.