Het gebeurt niet zo vaak dat een boek, een thriller dan nog, me zo vermoeit dat ik het even moet wegleggen om buiten te gaan uitwaaien. Het stramien is wel aanvaardbaar: om de zoveel hoofdstukken een sprong retro naar de bakvissentijd om dan weer in het tegenwoordige verder te kwebbelen. Maar het vergt een hoge dosis frisheid van geest om direct door te hebben wie er nu eigenlijk aan het vertellen slaat, omdat de vier vriendinnen om beurten elkaar het woord afsnoepen en de ik-vorm gebruiken… tot een van de twee zielige mannelijke actoren vernoemd wordt en zo enige klaarheid schept op de Bühne. De lotgevallen van de twee opgefokte mini-pubers verstoren de draagwijdte van het verhaal en lopen eigenlijk in de weg. De thematiek van het onderliggend drama wordt door de Nederlandstalige titel "Klasgenoten” ergerlijk gebagatelliseerd. Met “Out of my depth” is het mogelijk de gedragingen en gedragsstoornissen van de klasgenoten beter te begrijpen….
"Klasgenoten" van Emily Barr nog niet gelezen? Lig er niet van wakker!
Hugo