Ik ben verslaafd aan de Gone boeken. En kon dan ook niet wachten tot deel vijf eindelijk uit zou komen. De manier waarop Michael Grant de kinderen bladzijde na bladzijde dwingt te overleven onder erbarmelijke omstandigheden is fascinerend. Iedere keer weten ze je te verrassen als de hoofdpersonen weer iets nieuws ontdekken.

Zoals in elk deel eigenlijk begint is het leven in de FAKZ weer even positief, rustig. Sam hunkert er echter naar om iets te doen, iets anders dan leiding geven aan alle kinderen bij het meer.
Terwijl hij een nog gevaarloos project oppakt slaat de sfeer bijna direct om. Diana’s zwangerschap verloopt anders dan de boeken haar vertellen, de muur wordt zwarter en zwarter. En dan is er nog Drake. Niemand weet immers of hij nog leeft …

Als de zwarte duisternis toeslaat bereikt het noodlot de top. Want hoe vecht je tegen je vijanden en zorg je voor orde als je grootste angst overal is, je hem inademt en er niet aan kunt ontsnappen?

Ik vind het een spannend, moeilijk weg te leggen vervolg. Af en toe spettert er wat bloed van de pagina’s en Grant past zijn gemaakte creaties graag aan om zijn lezers te verwarren. Personages die in eerdere delen afschuwelijk waren, winnen nu je vertrouwen. Maar dat geldt ook andersom. Kortom de chaos is compleet in Angst.

Ik hoop dat het slotdeel snel uitkomt!