Een indrukwekkend verhaal […] een grondig onderzochte roman luidt een uit het Duits vertaalde quote op de losse kaft die om het hardcoverboek zit. Bedoeld wordt natuurlijk dat er grondige research verricht is voor de roman. Ook slordig is de vermelding 'Winnaar Lesepreis 2015': het is Leserpreis en Buck werd derde in de categorie historische romans. Onbegrijpelijk dat de Nederlandse editie gecategoriseerd is als literaire thriller. Het is een roman, die verhaalt over onderzoek en experimenten in de ontstaanstijd van de neurologie, eind negentiende eeuw. Vera Buck combineert feiten met fictie en strooit met namen van beroemde persoonlijkheden die zich bezighielden met empirische geneeskunde.

In haar nawoord zegt Buck:
Toch lijkt het een fragment uit de geschiedenis, met eromheen de fictieve verhaallijnen over student Jori (hoofdrol), de vage monsieur Lecoq en het nog vagere meisje Runa. Runa bevat zelfs een literatuurlijst en een citatenlijst.

Thriller? Nee. Dit boek wordt echter wel als zodanig beoordeeld, omdat het in Nederland als thriller in de markt is gezet. Spannend? Nee. Luguber, akelig, zoals de patiënten - vooral meisjes en vrouwen die leden aan (vermeende) hysterie - werden behandeld. Er komen meerdere hysterieaspecten aan de orde en de daarbij behorende genezingsmethoden. Hypnose, metallotherapie, clitorisverwijdering, een opeenstapeling van walgelijkheden. De beroemdheden die de revue passeren zijn vele malen gestoorder dan de patiënten op wie ze hun experimenten botvieren. Burq, Charcot, Luys, De la Tourette, Pasteur, allen hebben geschiedenis geschreven en positieve ontwikkelingen geïnitieerd, het waren andere tijden, maar toch.  

Jori is van een andere orde: student en aanbidder van Jean-Martin Charcot, een van de grondleggers van de neurologie. Vergeleken met de overige personages is hij gevoelig. Hij wil zijn grote liefde Pauline genezen van hysterie. Jori wil de waanzin uit Paulines hersenen snijden en tevens afstuderen op dit thema. Er zal eerst op andere patiënten geoefend moeten worden. Zal hij in zijn opzet slagen?

De apparaten die de artsen hanteerden worden uitvoerig beschreven. Bijvoorbeeld de ovariumpers:
De vastgesjorde boor graaft zich dan een halve vuistbreedte in de buikwand van het meisje. Er zal ongetwijfeld een lezerspubliek voor zijn, maar leuk? Nee.

Runa is een langdradig verhaal met soms houterige zinnen. Dat heeft ook met de vertaling te maken, want de Duitse tekst loopt soepeler. Er doen zich amper amusante momenten voor, alleen monsieur Lecoq is soms goed voor een vrolijke noot.
De akelige sfeer daargelaten heeft Vera Buck heeft met Runa een prestatie geleverd. De feiten zijn merendeels op internet terug te vinden. De fictie is zozo en dient als kapstok om die feiten aan op te hangen, om er een geheel van te maken. Afgrijzen overheerst, wat een subjectieve beleving is. Runa is typisch zo’n boek waarover de ene lezer lyrisch zal zijn en de andere juist niet.