Engel gezocht valt vooral op om twee redenen. Eén: het is een Duitse thriller, een van de weinige die weten door te dringen tot de lage landen. Even wennen dus aan de heren Kleinschröttel en Staudacher die Annette Döbrich uit de hoed tovert. Twee: Döbrich is een predikantsvrouw en dat uit zich ook in haar thriller. Elfie Brunnhuber treedt erin op als beschermengel van een baby van nauwelijks drie dagen oud, Prinsje, die door z'n moeder in de steek wordt gelaten. Elfie neemt Prinsje mee naar huis en besluit er zelf voor te blijven zorgen. De baby blijkt echter aan diabetes te lijden en heeft dringende verzorging nodig. De engel Elfie komt maar beter vlug tot het besef dat haar beschermende taak hier ophoudt. Helaas vlucht zij, getraumatiseerd door haar hardhandige ex-vriend Jürgen, in haar eigen fantasiewereld. Daar meent ze de ideale man gevonden te hebben, in de persoon van haar baas in een tuincentrum, die zich echter met onkoosjere zaken bezighoudt, of in de persoon van Boris Staudacher, die ze ontmoet in de dokterswachtzaal. Intussen wordt hoofdinspecteur Hans Lichtenberg geconfronteerd met het lijkje van een boreling, teruggevonden onder een kerstboom, en later ook het lijk van een jonge moeder.

Engel gezocht bevat een aantal te grote toevalligheden, een paar vergezochte nevenverhalen, en ook nog een onduidelijkheid of twee. In de eerste categorie valt de introductie van Boris Staudacher in het verhaal: Elfie ziet hem zitten bij de dokter aan de overkant van de straat en is op slag verliefd. Als bij wonder speelt Staudacher dan verder nog een belangrijke rol. Ook het verhaal rond het tuincentrum waar Elfie werkt, komt me nogal onwaarschijnlijk over. Blijkbaar wordt daar nog een verboden bestrijdingsmiddel gebruikt, Elfie komt daar achter en wil er gebruik van maken om de baas van het centrum voor zich te winnen. Uiteindelijk komen hier nog een aantal vergiftigde honden en een gerookte salami bij kijken, maar vraag me niet hoe of waarom. Vooral dat laatste is frustrerend: de uiteindelijke rol van Elfie blijft me voor eeuwig onduidelijk. Een teleurstellende afloop van een verder niet geheel onverdienstelijk verhaal.