Dit is het eerste boek, dat ik van Tomas Ross lees. De tekst op de achterflap belooft een spannend verhaal. Helaas vond ik het nogal teleurstellend. Het idee is goed. Feiten mixen met fictie. Mijnsinziens een uitstekende basis voor een goed boek. In "Onze vrouw in Tripoli" komen m.i. te veel oppervlakkige personages voor, doordat de karakters onvoldoende uitgewerkt worden. De onderlinge verhoudingen zijn erg onoverzichtelijk en "valse namen" voegen niet het gewenste toe. Minder personages en meer diepgang zouden het boek een stuk minder chaotisch hebben gemaakt en waarschijnlijk spannender.