Pauwl is een boek geschreven door auteur Erik Jan Harmens over een bijna 35 jarige jongeman Paul met autisme.
Paul woont in een gezinsvervangend tehuis de Driemaster samen met 7 anderen en 3 vaste begeleiders. Elk eerste weekend van de maand gaat hij naar huis dan verblijvend bij zijn moeder, met zijn zus Danny heeft hij geen contact meer en zijn vader is overleden.
Paul werkt bij het plantsoenendienst en heeft het naar zijn zin daar.
Ook heeft hij een dier op zijn kamer te weten een baardagaam genaamd Wilfred

Het boek geeft een realistische en humoristische kijk op het leven van een autistische man.
De dagelijkse routine van Paul word beschreven maar zodra er iets afwijkt raakt hij in paniek.
Wat voor “normale” mensen een gewoon taalgebruik is ,is voor hun vaak een verwarrend geheel.
Woorden als straks, later, even wachten, binnenkort etc zijn begrippen die zij niet kunnen plaatsen anders dan bijv over 5 minuten, om 9 uur.

Danny deed de dagen daarna heel aardig tegen me, tot een week later op een zaterdagochtend niet mee ontbeet.
Waar is Danny, vroeg ik.
Mijn moeder deed iemand na die heel hard muziek op zijn koptelefoon heeft.
Waar is Danny? Herhaalde ik, maar nu heel hard.
Danny is weg.
Waarheen?.
Dat weet ik niet.
Heeft ze dat niet gezegd?
Nee.
Wanneer komt ze weer terug?
Binnenkort.
Morgen?
Nee.
Over een maand?
Misschien.
Heeft ze dat niet gezegd?
Nee Pauwl.
Even. Binnenkort, Misschien. Wie dat soortwoorden gebruikt, stuurt mij zonder zaklamp een mijn in.

Het verhaal van de auteur is bedoeld als fictie maar is herkenbaar voor een ieder persoon, zeker voor mensen die in contact staan met “autisten”
Door zijn schrijfstijl is het makkelijk leesbaar, persoonlijk ben ik geraakt door dit boek.
Ik ga zeker meer van deze schrijver lezen