Lang geleden dat het een boek gelukt is om mij 'stil' te krijgen,

Tanner, de hoofdpersoon in het boek is bi. Niet dat je daar echt heel erg iets van merkt, hij heeft namelijk vanaf het begin al gevoelens voor Sebastian. Helaas voor hen beiden is Sebastian mormoon en 'mag' hij niets met de wederzijdse gevoelens doen.

Aan de ene kant heb je de ouders van Tanner, die hem en zijn gevoelens accepteren maar omdat ze in een gelovig stadje wonen, wel van hem vragen er niet openlijk voor uit te komen, en aan de andere kant heb je Sebastian, die de zoon van een Mormoonse bisschop is en in een zwaar gelovig 'kleine-huis-op-de-prairie-gezin opgroeide, waar het niet geaccepteerd is en hij het dus moest verzwijgen. Tel daarbij ook nog op dat Tanner's moeder vroeger ook heel gelovig is opgevoed maar daarmee brak toen ze zijn vader ontmoette, en je begrijpt dat dit garant staat voor enorm veel drama. Het is lastig om dit boek te recenseren omdat bijna alles dat je zegt een spoiler is...

Tanner moet voor school een boek schrijven, en hoe hij ook zijn best doet, hij kan het niet laten om zijn gevoelens voor Sebastian op te schrijven, als ook de dingen die ze samen meemaken. Iets dat aan het eind van het boek voor flinke problemen kan zorgen...

Als iemand die opgroeide zoals Tanner, met ouders zoals die zijne die geen problemen hebben met de geaardheid van hun kinderen, wat die ook mag zijn, kon ik me maar moeilijk inleven in de wereld van Sebastian, en in het feit dat er mensen zijn die niet zichzelf kunnen zijn vanwege het geloof waar hun ouders ze mee laten opgroeien. Mensen die niet kunnen toegeven aan wat ze voelen omdat het volgens hun ouders/omgeving/opvoeding verkeerd is.

Meer dan eens wilde ik Sebastian door elkaar schudden en roepen 'Je weet niet wat je doet man! Geef nou gewoon toe!'

Een prachtig boek, dat elke jongen (Of meisje...) met gevoelens voor hetzelfde geslacht eigenlijk zou moeten lezen. En ook als je dat niet hebt, moet je het nog steeds lezen want het is gewoon een erg mooi boek.

Mijn enige puntje van kritiek zou zijn dat de engelse titel van het boek (autoboyography), en de engelse cover veel beter bij het boek passen dan de (nietszeggende) Nederlandse titel en cover.