Lastig verhaal. Erg gedetailleerd, tot op het saaie af. Eindeloos het kookproces van doperwtjes uit blik beschrijven.
Getroubleerd mens tot op het punt dat ik dacht: Jemig ga s naar een psychiater, zet dat gepeuter over vroeger s van je af.
En dit is dan nog maar deel 1 van de serie.
Ik vind het overigens wel knap dat iemand 3500 pagina's over uitsluitend zichzelf en zijn vooral moeizame relatie tot de andere mens,de wereld als zodanig inclusief zijn kleine kindjes kan schrijven.
Hou je dan niet of juist heel veel van jezelf. T komt wel over als een dikke ikke verhaal.
Goeie marketing en voila niet alleen goedkoper dan een psychiater, de schrijver verdient er zelfs aan. En dat vind ik denk ik de grootste prestatie van zijn syssifuss.