Parabel over een eiland waar een vreemde patriarchale orde heerst waarbij iedereen aan eerwraak doet. Elke familie moet een gezant sturen - man of vrouw - die de eer van de familie verdedigt door uit moorden te gaan. Deze vreemde constructie is gekoppeld aan een verwrongen idee van mannelijkheid als iets dat bijna tot een religie gemaakt wordt. Farhi schetst deze fantasiewereld met zoveel detail dat het geloofwaardig over komt. De roman heeft een archaïsche toon met oubollige metaforen en opgeklopt melodrama. Ergens heeft dat wel zo zijn charme en het draagt zeker bij aan de aparte sfeer van het boek. Toch ging het mij na verloop van tijd ook tegenstaan. Een groter punt van kritiek zijn de matig uitgewerkte karakters. Zij zijn onvoldoende psychologisch gemotiveerd om sommige radicale wendingen te rechtvaardigen. De hand van de schrijver en zijn bedoelingen komen te vaak aan de oppervlakte, terwijl de personages voor zichzelf zouden moeten spreken