Nino Haratischwili werd in 1983 geboren in Tiflis, Georgië maar woont sinds 2003 in Hamburg, Duitsland waar ze in de Duitse taal dewelke niet haar moedertaal is deze imposant werk schreef.
Nino Haratischwili is met deze roman niet aan haar proefstuk toe. Het is de derde roman die ze op haar actief heeft staan.
In dit omvangrijke epos ontpopt de auteur zich als een waar ambachtsvrouw door een dicht tapijt te weven met kleine en grote gebeurtenissen. Historische, zowel geschiedkundige als politieke feiten, werden samengebracht en verbonden met het lot van 6 generaties van dezelfde familie. De geschiedenis van de Georgische familie Jaschi wordt sterk verbonden en uitvoerig beschreven en gedocumenteerd met data, gelegen tussen 1900 en nu, net als een geschiedenisles. Voor alle, zowel in geschiedenis als politiek, al dan niet, geïnteresseerde lezers belicht dit werk ontelbare belangrijke gebeurtenissen uit de wereldgeschiedenis. Nino Haratischwili laat de lezer de geschiedenis van dit zes generaties omvattende tijdperk op een onderhoudende manier herbeleven.
De levendige vertelwijze van Nino Haratischwili zorgt er echter voor dat de lezer geboeid blijft en gaat ondanks de tot in detail bijgevoegde geschiedenisstukken zeker niet vervelen.

Het verhaal gaat in de eerste plaats over de lotgevallen van de familie-dynastie Jaschi maar het gaat ook over zoveel meer …
Tegen de achtergrond van belangrijke historische gebeurtenissen maken we niet alleen kennis met de opkomst van het communisme maar ook met de val ervan. Dit epos gaat echter ook over tegenstellingen, liefde en haat, tragedies en overwinningen, zowel op persoonlijk als geschiedkundig vlak, onderwerping, aanpassing, verraad, berusting, revolte en dit alles steeds geplaatst in de correcte historisch setting wat de rode draad is doorheen dit werk en dan ook uitzonderlijk minutieus uitgewerkt.
Maar het gaat evenzeer over het geheimrecept voor de chocoladedrank waarvan alleen de vrouwen van de familie het geheim kennen. Het geheim ingrediënt dat door de stamvader Jaschi die chocolade fabrikant was werd bedacht en vele levens veranderde. Diegene die de drank drinkt maakt een hele evolutie door. Het begint onschuldig met een geweldige smaakbeleving, een waar culinair orgasme dat men steeds meer en meer wil beleven. Het gaat dan ook heel snel over in een onverzadigbare zucht naar meer waarna men snel in een soort extase komt om dan uiteindelijk door het lot ingehaald te worden, een lot dat niet zelden een dodelijke afloop kent. Aan ieder personage wordt een hoofdstuk gewijd, zo maken we kennis met de zes generaties beginnende met de stichter van de chocoladefabriek en de desastreuze chocoladedrank, Jaschi, en diens nazaten.
In het middelpunt van deze kroniek staan de broer en zus Kostja en Kitty die al snel een heel belangrijke levensles ervaren. Ook al staat men helemaal achter het systeem toch wordt men geconfronteerd met de onbarmhartigheid van dit nietsontziende systeem. Zo is één van de personages zwanger van een Georgische nationalist die in de oorlog aan de zijde van de nazi’s vecht. De reactie van het machtsapparaat is echter genadeloos. Foltering, zowel mentaal als fysiek, wordt niet geschuwd. De baby wordt dan ook op brutale wijze uit het moederlichaam gesneden. Dit is nog maar één van de verschrikkelijke en tot in detail beschreven, choquerende scènes van dit boek dat op het netvlies blijft plakken.

De slachtofferrol is meestal voor de vrouwelijke personages in dit boek weggelegd. Ze bloeien te vroeg, of worden verbannen, ze worden door Stalin’s bende gedood. Anderen gaan op zoek naar hun man, ze trotseren vele gevaren alleen maar om hun deze naar huis te halen. De mannen echter zijn er alleen op uit om naam en faam te maken, ze willen zichzelf bevestigd zien. De machtige man Stalin, die zelf uit Georgië afkomstig is, wordt echter nooit effectief met naam genoemd, wat wel opvallend is in dit werk.

Nino Haratischwili werkt haar personages perfect uit met veel oog voor detail, je bent er als het ware bij en beleeft het hele verhaal zelf. Het is meer dan een verhaal, je wordt erin meegezogen en ondergaat alle ontberingen zelf en voelt ze zelf aan den lijve. Er moet echter ook bijgezegd worden dat zij dikwijls overdrijft door haar personages zoveel ongeluk te laten beleven, het is bijna een aaneenschakeling van miserie, kommer en kwel. Je wordt er op momenten niet gelukkiger door. De zeldzame geluksmomenten die zij creëert zijn dan weer mierzoet, tot in het absurde, te kleverig. Het contrast kan niet groter zijn tussen deze twee emotionele belevenissen.

Met dit boek heeft Nino Hartischwili een verhaal geschreven dat aan je blijft plakken en je nog vele jaren zal meedragen.