Hij heeft een leven achter de rug dat maar weinigen van ons zullen beleven. Charlie Newton is nu woonachtig in Zuid Afrika, een jaar geleden woonde hij nog in Libanon en Palestina.
Saigon en Hue en zelfs Johannesburg zijn oude woonplaatsen van deze merkwaardige burger.
Zo is het vergaan met de 50-jarige, in Chicago geboren Newton die vaker de internationale wetten overschreed dan hij er binnen bleef.
Met recht kan hij tot rebel gekroond worden want Newton draaide zijn hand niet om voor de criminaliteit. Zelfs een carrière als piraat in het Caribische gebied heeft hij niet laten liggen.
Alleszeggend zijn de typerende uitspraken over hem van een vriendin; Charlie, je bent een klootzak en ook al win je de ratrace, je blijft een rat.
Met zijn thrillerdebuut Calumet City probeert hij ook op dit vlak een opvallend product af te leveren.
Patti Black, de 38-jarige agente van de tactische politie-eenheid van Chicago, wordt naar het clubhuis van de Gangster Disciples gestuurd. Bij de inval ontdekt de brandweer een ingemetseld vrouwenlichaam, dat na identificatie van Annabelle Ganz blijkt te zijn.
Op dat moment beginnen bij Patti beelden uit haar verleden terug te keren waaraan ze als stiefkind van Annabelle en Roland Ganz niet zulke beste herinneringen heeft. Met haar 15 jaar raakte ze zwanger en moest haar pasgeboren zoontje achterlaten bij een adoptiegezin.
Nu wordt ze geconfronteerd met het onderzoek naar de moord op haar voormalige stiefmoeder.
Chief Jesse, haar superieur, belast Patti met het onderzoek naar de moord op Annabelle Ganz. Daartoe zal ze in de onderwereld van Chinatown, het getto van Chicago, naar de dader en het motief moeten gaan zoeken. De moord op burgemeestervrouw Mary Kate McQuin op dezelfde dag, lijkt in eerste instantie niets te maken te hebben met de moord op Annabelle.
Voor Patti wordt het niet alleen een speurtocht in het heden maar ook een moeilijke zwerftocht door haar verleden.
Calumet City bevat alle ingrediënten die nodig zijn voor een superspannende, zinderende thriller. Toch kruipt het verhaal niet onder je huid, en krijgt de lezer nooit het gevoel dat er verschrikkelijke dingen gebeuren en in het verleden zijn gebeurd.
Dat komt volledig op het conto van Charlie Newton. In een geschreven verhaal waarin weinig structuur te vinden is, verdwaal je als lezer bijna even vaak als zijn hoofdfiguur, Patti Black, tijdens het moordonderzoek. Voortdurend gaat het verhaal ongemerkt over van het heden naar het verleden en kom je er plotseling achter dat je midden in de gedachtegang van een van de personages zit. Teveel personen komen hierbij langs die nauwelijks iets toevoegen aan de essentie van het verhaal. Bovendien geldt hetzelfde voor de vele onbelangrijke, bijna nietszeggende gebeurtenissen.
Dat is jammer omdat een andere schrijfstijl de opgevoerde onderwerpen wellicht tot een strak verhaal had gesmeed waarbij je wel voortdurend het puntje van je stoel had moeten opzoeken. In het geval van Newton bleek die zelfde stoel soms een niet gemakkelijk meubelstuk te worden en dat kan niet de bedoeling zijn geweest.