Van een thriller verwacht ik een pageturner waarin ik vooral door de plot word meegesleept. Lockdown maakte die verwachting wel en niet waar, op een goede manier. Ik werd namelijk eerst en vooral gegrepen door de stem van dit verhaal.

Lockdown gaat tegenover je zitten als een soort westernheld – versleten jeans, afgetrapte leren laarzen, ogen die de wereld kennen, sigaret niet ver weg – en neemt je op met een mengeling van bravoure en vermoeidheid. Ready, set? Go. Het verhaal begint zich te ontwikkelen, maar net als je comfortabel achterover gaat leunen op het ritme van die trein… verschijnen de eerste barstjes in het beeld.

Geen oppervlakkige thriller, maar een verhaal dat speelt met taal, een psychologische doolhof laat zien, en niet bang is voor scherpe bespiegelingen.