Heller wordt verkocht als thriller en dat is ook hoe het boek in elkaar zit. De schrijver werpt de vragen op en beantwoordt die. Zelfs de literaire diepgang, zo die er is, wordt er bij de lezer nog even flink ingewreven want het zou zomaar kunnen dat die het allemaal niet zo begrijpt. Hoewel het soort vogel dat valt een albatros had moeten zijn...

Het verhaal zit onevenwichtig in elkaar. Er zitten heel veel flashbacks in, zowel in de gedachten van de hoofdpersoon (Heller) als in de structuur. Het vervelende is dat aan het einde blijkt dat de verteller een onbetrouwbare verteller is, waardoor het einde er min of meer met de haren bijgetrokken wordt, het antwoord op enkele belangrijke vragen was bij de verteller (Heller dus) allang bekend, maar dat is bewust verzwegen, niet alleen voor de andere personages die het niet mochten weten, maar ook voor de lezer die verder geen detail wordt bespaard.

Het verhaal opent met Heller die gevraagd wordt om minister te worden. Daar wordt later nog wel op teruggekomen, maar dat hele element maakt geen deel uit van het verhaal, waarin het voornamelijk gaat om de verhouding van Heller met zijn vrouwen en kinderen en aanverwante familie.

Verder is het nog wel grappig dat het een soort sleutelroman is, waarbij je Bekende Nederlanders kunt proberen in te vullen in plaats van de hoofdpersonen, in elk geval op wie ze zijn gebaseerd als type. Zo kun je Tobias Heller moeiteloos zien als een soort John de Mol en dan is het tamelijk hilarisch dat de familieleden van Tobias mijnwerkers zijn. De minister-president is een mix van Mark Rutte en Pim Fortuyn.
De televisieprogramma's zijn ook voor mensen zonder tv moeiteloos te herleiden tot echte programma's. Een Goed Gesprek, dat een prominente rol speelt in het verhaal, is overduidelijk Zomergasten.

Helaas wordt het verhaal nergens spannend, er zit geen tempo in door al het relatiegeneuzel, de seks, de terugblikken, de flashbacks, en ook de uitleg over o.a. tv-land waarin de schrijver blijkbaar zijn kennis en research wil etaleren.
Tijdens Een Goed Gesprek is er ineens een omslag, doordat de interviewster vragen gaat stellen die Heller aanzetten tot het antwoord op de vraag wat er met zijn zoon is gebeurd. Vanaf dat moment weet je al welke kant het op gaat en dan wordt het einde nog lang uitgesteld, hoewel de vraag op dat moment is hoe de interviewster en de regie er op zijn gekomen om die vragen te stellen en hoe zij achter de waarheid zijn gekomen. Dat is meer een deus ex machina om het verhaal af te ronden dat op dat moment vreselijk vastgelopen is. Ook zijn er dan nog diverse losse eindjes die onbeantwoord blijven en een onbevredigend gevoel geven.

Nee, niet bepaald een aanrader.

Ik las de e-boekversie. Daarin zaten redelijk wat irritante "zetfouten", zoals afbreekstreepjes en spaties waar die niet hoorden, en ook vreemd afgebroken bladzijden. Opmaak van e-boeken lijkt nog geen prioriteit te zijn.