New York in 1909, misdaad, Freud, Shakespeare... Deze meneer Rubenfeld is wel erg ambitieus van stapel gelopen! Dat is jammer, want als hij zich nou eens geconcentreerd had op die moorden in het New York van een eeuw geleden, dan zou het verhaal een stuk compacter en daardoor beter zijn geweest. Wel wat vergezocht allemaal, maar dat wordt weer gecompenseerd door het tijdsbeeld.
Helaas wordt Freud er bijgehaald, met uiteraard de frustraties die psychoanalytici nu eenmaal graag zien in allerlei menselijke gedragingen. Overbodig wat mij betreft.
En Shakespeare, die is natuurlijk altijd en overal welkom, maar op de zoveelste Hamlet-interpretatie zit niemand te wachten.