Later als ik dood ben – Ilse Ruijters


Titel: Later als ik dood ben
Auteur: Ilse Ruijters
Uitgeverij: Overamstel uitgevers
Pagina’s: 272

Over de schrijfster: Ilse Ruijters (1979) is een Nederlandse auteur. Ze studeerde communicatiewetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam, met als specialisatie media entertainment.
Ruijters deed op schrijversgebied veel ervaring op. Ze schreef onder andere artikelen en columns voor Cosmopolitan, Fab!, Lifestyle Almere, Almere Deze Week en andere media. Ook won ze wedstrijden als ‘Een dagje Aaf zijn’ in nrc.next, de Literatuurprijs Helmond en de Onze Taal Magazine Schrijfwedstrijd. In 2008 ontving ze de IVIO-Andries Greinerprijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent. En in 2013 schreef ze de negende editie van het Almeers dictee.
De onderkant van sneeuw (2014) is Ruijters' psychologisch beklemmende thrillerdebuut, over een vrouw die een peuter doodrijdt en wier eigen dochtertje twee jaar later met de dood wordt bedreigd. Het boek werd lovend door lezers ontvangen en scoorde hoog in de Crimezone leesclub. Ook media prezen Ruijters' debuut. De Leeuwarder Courant benoemde de originele formuleringen en fraaie observaties. Vrouwenthrillers.nl vond het een "keigoede psychologische vrouwenthriller over verlies en schuld". De onderkant van sneeuw werd in 2015 bekroond met de Hebban Thriller Debuutprijs.

Achterflap: Elin denkt alles te hebben. Een leuke vent, fijne ouders, een vaste baan. Maar dan ontdekt ze dat haar verleden één grote kluwen leugens is. Wie zijn haar echte ouders? En wie is zijzelf eigenlijk? Er is maar één plek waar ze deze antwoorden kan vinden: in het criminele circuit. Ze zegt haar vertrouwde leven op, accepteert een baan in een tbs-kliniek en ontdekt veel te snel dat aan elk antwoord een prijskaartje hangt.

“ Het was een kogelgat, besefte ik nu pas. Zwart bloed, zo dik als teer, droop traag over mijn buik naar mijn taille.”

Wat ik van dit verhaal vind: De onderkant van de sneeuw, het eerste boek wat ik van Ilse Ruijters las, was er eentje van de bovenste plank. Met volle teugen heb ik van die thriller genoten.
Ik was dan ook zeer verheugd toen, “Later als ik dood ben,” uitkwam en ik deze mocht lezen.
De cover van het boek is mooi, op de voorkant staat een vlinder, het lijkt net of het diertje in brand staat. Zou dit wat met het verhaal te maken hebben? Het prikkelt mijn leesbrein in ieder geval wel.
Als ik begin te lezen, merk ik direct dat Ilse Ruijters veel zorg aan haar manier van schrijven heeft besteed, dit was ik ook van haar gewend uit haar eerste thriller.
De hoofdstukken worden opgedeeld in dagen en wordt afgewisseld van heden naar verleden, dit zorgt ervoor dat je wel je aandacht erbij moet houden, maar dit was voor mij geen enkel probleem.
Het geheel leest vlot weg, de verhaallijn is erg boeiend, origineel en spannend.
Eigenlijk zitten alle ingrediënten die ik graag in een thriller zie in dit verhaal verwerkt.
We maken in deze thriller kennis met Elin, een jonge vrouw, die wil weten wie ze is, maar door deze zoektocht komt ze van de wal in de sloot.
De personages zijn goed uitgewerkt, je kunt tijdens het lezen zelf bijna de emoties voelen die de personen in het boek ervaren.
Het verhaal pakt je vast, net zo vast als de gedetineerden in de tbs kliniek, als je er eenmaal inzit kom je er niet meer uit, dit geldt ook voor deze thriller, want ik bleef maar doorlezen.
Aan het eind van het verhaal wordt er nog een schepje spanning bovenop gedaan en werd ik nogmaals verrast.

“ De wereld glijdt buiten bereik aan mij voorbij, als achter een plexiglazen ruitje met een cirkel van gaatjes waar je nauwelijks door kunt ademhalen.”

Ilse Ruijters bewijst nogmaals met deze thriller dat ze bij de absolute top behoort. Met, “Later als ik dood ben,” laat ze zien dat haar thrillers spannend, origineel en boeiend zijn.

Waardering:
Plot:5
Schrijfstijl:5
Organailteit:5
Psychologie:4
Leesplezier:5
Spanning:5

5 sterren voor later als ik dood ben van Ilse Ruijters.