Het boek begint aardig, een (flinke) kritische noot hier en daar op de zittende president van de Verenigde Staten. Maar naarmate het boek verder vordert klinkt er een steeds zuurdere toon met in de laatste 40 pagina's nog even de ultieme poging de huidie president in een kwaad daglicht te stellen. Het racisme van honderden jaren geleden wordt er u nog even bijgehaald. En niet in het redelijke, nee verre van. De zwarte medemens is het slachtoffer van alles, krijgen geen kansen, gaven procentueel vaker hun leven in de oorlog (de schrijver beweerd zelfs dat ze alleen daar goed voor waren) en als er geen donkere mensen waren dan had Clinton bijna geen kiesmannen verworven.

Ik heb het boek op 30 pagina's na niet uitgelezen. Ik vond de stank in dit boek, de geur van verzuring, niet te harden. Het staat niet in verhouding. Dit boek is geschreven om alles wat de president doet in een kwaad daglicht te stellen. De zaken die hij wel voorelkaar heeft gekregen worden gewoon niet genoemd. Het is een sterk staaltje van suggestieve journalistiek / boekenschrijverij. Maar ver bezijden de waarheid.