Alweer het dertiende deel in de Roy Grace-serie van Peter James. En er mogen er wat mij betreft nog tig bijkomen!
Zoals hierboven ook al is aangegeven is ieder deel best afzonderlijk te lezen, ieder boek heeft een vers verhaal. Behalve dan het persoonlijke leven van Inspecteur Roy Grace, dat loopt als een rode draad verweven door alle boeken. En als nerd zou ik dan lekker gewoon bij het begin beginnen en genieten van alle verhalen/drama/ellende maar ook liefde en vreugde in zijn leventje ;-)

Moordonderzoeken zijn een soort legpuzzel, je kunt wel duizend stukjes hebben maar het past allemaal maar op één manier in elkaar. En soms zie je door de bomen het bos niet meer en heb je hier en daar wat hulp nodig.
Zo ook Inspecteur Roy Grace. Omdat hij pas te horen heeft gekregen dat hij een zoontje van 10 jaar heeft, waarvan hij het bestaan niet kende, die hij moet gaan ophalen in Duitsland stelt hij tijdelijk een vervanger voor hem aan. Adjudant Guy Batchelor. Samen doen ze onderzoek naar de moord op Lorna Belling.
Deze dame wordt met de regelmaat van de klok mishandeld door haar man. Ze houdt er ook een minnaar op na die ze ontmoet in een schamel flatje dat ze huurt. Als ze er achter komt dat zelfs haar minnaar haar bedriegt en in werkelijkheid al anderhalf jaar tegen haar liegt is ze klaar met alles en iedereen en wil naar haar zus. Maar dat gaat ze dus niet redden, haar moordenaar heeft een andere agenda.
Roy Grace en Guy Batchelor en hun team van Zware Criminaliteit staan voor een raadsel. Hoeveel verdachten kun je hebben? Een gewelddadige man. Een onbekende minnaar. En als klap op de vuurpijl ook nog iemand die Lorna per mail bedreigde. Maar er is er nog een die in the picture is, een verdachte waarvan ze met zijn allen sprakeloos worden. Is deze het spoor bijster of wordt hij op de een of andere manier erin geluisd? Retespannend allemaal!!

Bruno, Roy's zoon, komt bij hem, zijn vrouw Cleo en hun kleine zoontje Noah wonen. Het lijkt of hij wat in zichzelf gekeerd is. Maar dat is ook niet raar voor een kind van 10 dat compleet uit zijn vertrouwde wereldje wordt gehaald. Of steekt er toch meer achter de woorden van Bruno's moeder Sandy (Roy's ex) als ze hem een laatste briefje schrijft? …

Mysterieus en vaag.
Maar tijdens het lezen van Doodsangst kreeg ik een naar onderbuikgevoel en letterlijk kippenvel. IETS klopt er niet met deze Bruno …
Net als je bedenkt dat je weer met een gerust hart aan het einde bent komt hij dus weer met een cliffhanger van heb ik jou daar ... tenenkrommend!
En verdorie, ik kan dus weer niet wachten tot het volgende deel uitkomt!

VERSLAVEND GOED!!
Beeldend schrijven is een kunst – daar is Peter James een ster in.

https://josesprakeloos.blogspot.com/2018/06/peter-james-doodsangst.html