Om positief te beginnen, de kaft van Wijk is erg mooi en aansprekend. Het intrigeert en roept leeslust op. De eerste gedichten beroeren me niet. Ze dagen wel uit om verder te lezen. Langzaam ontvouwt zich een verhaal. Dat verhaal is mogelijk interessant, ik word echter teveel afgeleid door een veelvoud van ‘spielerei’. Sommige dichters komen daar goed mee weg, omdat ze het weten te doseren en het de tekst versterkt. Hier lijkt het een leegte te verdoezelen. In ieder geval zo komt het bij mij over en ik krijg een weerzin om verder te lezen.
Ik vind het een gemiste kans omdat het verhaal achter de gedichten beter verdient. Soms schuilt de waarde toch echt in de eenvoud. Ik was bereid om een voor een langs de gedichten te gaan en net als op de kaft de punten te verbinden en het verhaal te ontrafelen. Daarin ben ik teleurgesteld. De gedichten hebben me niet kunnen raken.