Dit is een schitterende roman over een jonge man die zo graag tweede wil zijn, in de schaduw van anderen wil leven en geen sporen wil nalaten, uit zelfbescherming en eigenbelang, en die je doet nadenken over het leven.

Mattias is geboren op het moment dat Neil Armstrong en vooral ook Buzz Aldrin de eerste en de tweede man op de maan waren. Buzz is zijn grote held, en hij leest alles over de maanlanding en de ruimte wat er te vinden is. Hij leest ook heel veel over andere mensen die op andere vlakken steeds 'tweede' waren. Mattias werkt als assistent in een bloemenbedrijf waar hij de bestellingen verzorgt en komt 's avonds thuis bij zijn eerste en enige liefde, die hij tegen kwam toen hij zich in zijn jeugd één keer heeft laten gaan op een feestje. Hoewel hij een goede zanger is, en een aantal vrienden hem als voorzanger van hun groep willen, weigert hij dit.

Maar dan verliest hij zijn job en zijn liefde, en weet niet meer wat gedaan. Hij volgt zijn vriend die met een rockband voor een festival naar de Faeröer-eilanden gaat maar op de boot loopt het al mis omdat hij te veel drinkt en er iets met hem gebeurd is. De volgende dag wordt hij namelijk wakker op een plek die hij niet herkent, hij bloedt maar heeft wel 15.000 Noorse kronen op zak. Het toeval brengt hem naar een opvanghuis dat wordt gerund door een ex-psychiater en dat enkele mensen samen brengt die net zoals Matthias verloren zijn in het leven. Zo leert hij de vrouw NN kennen die hem mateloos aantrekt, maar die ook heel wat tegenslag heeft gekend. Er volgen een aantal dramatische gebeurtenissen die hem zullen tekenen en vooral hem tot beslissingen drijven die hij maar moeilijk kan nemen.

Het boek is verteld in een prachtige taal en met heel wat prachtige zinnen erin. Het verhaal ontroerde me zeer en tijdens het lezen had ik regelmatig een brok in de keel. De zinnen stromen/meanderen doorheen het boek en geven het er een mooi ritme aan. Het is kortom een onvergetelijk boek dat me uitzonderlijk geraakt heeft.

Er is trouwens ook een Vlaamse schrijver die mijn gevoel over deze roman heel goed in woorden kan vatten en dat is Bart Moeyaert: http://www.radio2.be/audio/herbeluister-bart-moeyaert-over-buzz-aldrin-waar-ben-je-gebleven .