Een beetje thrillerliefhebber krijgt al snel de vraag voorgeschoteld: en die Dan Brown, moet je die nu echt gelezen hebben? Tja, zeg ik dan, de man schrijft spannende boeken, dat wel. Maar er schort toch wat aan. Waarschijnlijk ligt het aan mijn natuurlijke weerstand tegen saaie proffen die opeens de held gaan uithangen. In Het Bernini mysterie bijvoorbeeld, viel professor Langdon uit een helikopter recht de Tiber in. Om er vervolgens ongedeerd weer uit te stappen. Dat soort dingen gaat er bij mij nu niet in. Maar omdat in Het Bernini mysterie de spanning superieur was, en het mysterie nogal mysterieus wilde ik het Brown graag vergeven.

Helaas is de ergernis in Het Juvenalis dilemma minder gemakkelijk weg te cijferen. De hoofdpersonen, een codekraakster en een talendocent die halsbrekende toeren uithalen, zijn gemaakt van karton. Als bij wonder duiken op een zoektocht naar een geheime code altijd op het juiste moment de juiste mensen op, die vervolgens stuk voor stuk het leven laten, om redenen die niet altijd even duidelijk zijn. Tuurlijk is het spannend en leest het als een trein, dat zijn dingen waar je Brown niét op kunt pakken. Maar mag het ook een tikkeltje geloofwaardiger?