Het verhaal wordt verteld vanuit drie gezichtspunten: de dader, Jessica en Martine. Dit wisselt zich regelmatig af en soms krijg je een situatie nog een keer voorgeschoteld maar dan vanuit het gezichtspunt van iemand anders, dat is niet storend. Geen al te lange hoofdstukken en met veel alinea's.

Het leest prettig en snel maar ik vond het veel te voorspelbaar en ergerde me regelmatig aan hoe de meisjes afkomstig van het platteland werden neergezet als heel dom en naief. Ik woon zelf in een klein dorp en ik kan je wel vertellen dat de dames hier echt niet zo dom zijn. Jessica en Martine studeren ook nog in Maastricht dus je mag toch als lezer aannemen dat ze niet geheel wereldvreemd zijn.

Het plot vond ik te gemakkelijk opgelost en wel heel toevallig allemaal. De personages worden ook niet voldoende uitgediept en dat is jammer want dan leef je als lezer minder mee met de gebeurtenissen. Dat de dames kunnen schrijven zal ik niet ontkennen maar het had wat beter uitgewerkt moeten worden.