'Wat een leuk boek' dacht ik eerst toen ik begon te lezen. De schrijfstijl is ook leuk, heel beschrijvend.Het is ook geen verhaal waarbij je je hoofd erbij moet houden, je hebt namelijk een doel (de codex), hoewel dit doel pas laat in het boek aan bod komt.
Om dan nog wat extra's in het verhaal heeft de schrijver een verhaallijn met een zeker computerspel, MOMUS genaamd, en de hoofdpersoon besteed ook een belachelijk aantal tijd aan dit spel. Het schijnt dat dit spel een relatie heeft met de codex maar deze relatie is niet echt belangerijk voor de ontwikkeling van het verhaal. Maar nu terug naar het boek, het verhaal wordt opgebouwd en opgebouwd en opgebouwd en dan... komt een toch een jóekel van een anticlimax, echt niet te geloven.
Dat geeft een gigantisch naar gevoel aan het boek. Ik had hem al gekocht, maar als het boek van te voren had gelzen in de bibliotheek had ik zekerste weten afgezien van de koop.