De samenvatting van ‘Gebroken vleugels’ vond ik zo tof klinken, dat ik erg benieuwd was. Het klinkt als een heerlijk verhaal, waarbij de boodschap vooral is dat je je dromen moet volgen. Dat is ook zeker de boodschap en het verhaal heeft ook zeker veel potentie, maar het komt er niet uit.

Het voelde oubollig aan, vooral omdat het zich in het heden afspeelt. De muziek was vooral uit de jaren negentig en eerder, wat voor mij ouderwets aanvoelde. Er zijn zeker goede nummers van nu die hiervoor gebruikt konden worden en dat vond ik jammer. Ik had het gevoel alsof Sandra Berg heel hip en happening over wilde komen met ‘Gebroken vleugels’ maar juist de connecte met nu miste. Wat mij betreft was het niet gek geweest als dit boek tien of twintig jaar geleden was uitgegeven.

Behalve dat ouderwetse gevoel was het verhaal verder prima, er zaten wat spannende stukken in, maar ik vond het vooral voorspelbaar en soms irriteerde ik me aan de reacties van Sofie en Bjorn zelf. Die vond ik niet altijd realistisch.

Nee, ‘Gebroken vleugels’ was niet het boek voor mij. Ouderwets en voorspelbaar, met soms wat spannende stukken. Het had veel potentie, maar Sandra Berg heeft wat mij betreft veel laten liggen.