Bij het zien van het meisje op de cover, kan het niet anders of ze baalt van van alles en nog wat. De titel doet vermoeden dat het meisje iets teveel op haar bord heeft gekregen en verlangt naar de saaie momenten van weleer.
Het is een dagboek geschreven door een meisje van bijna twaalf jaar. Haar moeder heeft aangeraden om dat te doen zodat ze later terug kan kijken op wat ze als meisje van bijna twaalf jaar meemaakte. Ondanks dat ze het niets vindt en niet weet waarover te schrijven omdat ze haar leven nogal saai vindt, doet ze toch wat haar opgedragen werd en zo leer je Petra langzaam aan kennen. Ze neemt geen blad voor haar mond en spaart niets of niemand in haar dagboek. Het is geschreven zoals alleen elf, twaalf jarigen dat kunnen, op een eerlijke en directe manier. Voor de meisjes van die leeftijd zal het deels herkenbaar zijn en de volwassen vrouwen zullen het een en ander herkennen zoals bijvoorbeeld de schaamte voor je ouders, de eerste verliefdheden, de tijd die vaak zo langzaam gaat en het wat langer ziek voordoen dan je eigenlijk bent als je net ziek bent geweest. De auteur heeft zich goed ingeleefd in de hoofdpersoon of wist nog het een en ander van hoe zij zelf was op die leeftijd.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2018/03/lang-leve-saai-joke-janssen.html.