Toen ik dit boek vastnam in de bib, dacht ik dat ik een verhaal à la Shopaholic zegt ja! van Sophie Kinsella zou lezen. Hierin heb ik me een beetje vergist.

Dit boek gaat over een wedding planner. Hij krijgt de gekste mensen over de vloer en dat vertelt hij ook in het boek. Het verhaal wordt beschreven in één week, in de aanloop naar de bruiloft van Alice en Richard. Een bruiloft dat de typische kenmerken heeft van problemen, bemoeizuchtige moeders, ruziemakende families, ...

Het grote probleem bij dit boek is dat ik er niet ingetrokken werd. Ik las en dat is alles. Oké, ik ben niet getrouwd, maar net zoals elk meisje/jonge vrouw droom ik van een sprookjeshuwelijk. Dat trok me in eerste instantie ook aan, maar de verwachtingen zijn niet ingelost. Ik kon niet wegdromen, ik kon niet lachen, ik kon me niet inleven, ... Nee, dit boek had het niet.

Ik probeer bij elk boek iets positief te vinden, maar dit is heel moeilijk bij dit boek. Het lukt me niet. Af en toe was het boek best aangenaam, maar de volgende pagina kon ik mijn aandacht weer kwijt zijn. En zo duurt het heel lang om een boek uit te lezen. Ik heb het boek dan ook uitgelezen omdat het verhaal op zich wel oké was, maar ik voelde me niet meegetrokken in het verhaal.