Indridason heeft zich natuurlijk al lang bewezen en blink uit in het neerzetten van een verhaal in de stemmige Ijslandse setting. Veel tijd en aandacht om personages en omgeving tot hun recht te laten komen.
Dit boek heeft echter zo'n dus verhaal dat de setting de boventoon krijgt en het maar kabbelt en kabbelt, Saai en Traag. Er zou dan ook geen thriller op mogen staan zelfs niet als je het literair noemt. Zou nog net kunnen als Novelle