Brian Aldiss brengt niet altijd boeken die aangenaam lezen, door het onderwerp is het soms moeilijk om verder te lezen - je wil gewoon niet weten wat er gebeurt of hoe het verder loopt. De Tolk is zo een boek waar ik me moest doorheen worstelen, al heeft dat weinig met het schrijftalent van de auteur en alles met zijn figuren die niet doen wat ik wil dat ze doen.
Het boek is een kijk op een Aarde in slavernij door de bril van iemand uit de hoogste kaste van de bezetters - die een rijk van miljoenen planeten overheersen.
Op de keper beschouwd is het eigenlijk erg aards: een dictatuur door degenen die zich ver boven het onderdrukte verheven voelen, een vok dat wel slavenarbeid moet verrichten om de dictators in weelde te laten leven. Superieure technologie zorgt dat de verhoudingen blijven wat ze zijn. Bureacratie, geheime politie, collaboratie, verraad... eigenlijk niets dat ons vreemd is. Maar dan wel uitvergroot tot een kosmische dimensie, tot zelfs iemand die vanuit zijn machtspositie het systeem van binnenuit wil veranderen.