Ik heb Mama Tandoori gelezen als een soort tussendoortje, en ook omdat het boek genomineerd is geweest voor de NS publieksprijs,dan mag je er wat van verwachten, denk je,
Na het lezen snap ik in de verste verte de nominatie niet.
Als dit als ode bedoelt als aan moeder van der Kwast slaat het volkomen de plank mis, ik krijg zelfs een hekel aan haar gedurende het lezen, je zal met zo'n mens aan tafel zitten, met gevaar voor eigen leven.

Ik vond het ook helemaal geen goed geschreven boek, heel weinig diepgang en het werd ronduit vervelend, een geluk dat het een dun boekje is, anders was ik zeker tussendoor gestopt