Jo en Wolter vertrekken in 1934 als pasgetrouwd zendelingsechtpaar naar Indië. Dit boek verteld het verhaal vanuit het gezichtspunt van Jo en verteld haar levensverhaal hoe ze in Indië worstelen met het huwelijk, jong moeder zijn (want in haar dagboek is ze heel openhartig en verteld ze dat ze zichzelf eigenlijk veel te jong vind om moeder te worden) hoe de oorlog vanuit Indië wordt beleefd, haar eenzaamheid en ook hoe ze na de oorlog geleefd heeft. Het is een zeer indrukwekkend boek met veel voor mij onbekende dingen zoals bijv. het zendingswerk. Het boek is ook zeer openhartig en Jo is volgens mij haar tijd al ver vooruit als je haar dagboek stukken (en dus haar gedachten) leest. Haar kleindochter heeft dit boek geschreven maar het lijkt net of Jo het zelf geschreven heeft, erg mooi en aangrijpend boek.