Wat als je door vermoeidheid overmand de verkeerde ziekenhuiskamer binnenloopt, daar een jonge vrouw aantreft die in coma ligt?
Dit overkomt Thibault, een dertiger die worstelt met het gegeven dat zijn broer door dronkenschap twee jonge meisjes de dood in heeft gejaagd. Bij het ongeluk is zijn broer zelf ook gewond geraakt. De relatie van Thibault is ten einde maar hij wil ook graag een gezin. Hij is peetvader van de kleine Clara en zij maakt vadergevoelens in hem los. Thibault is ecoloog en een gevoelige man. Maar hij gaat niet bij zijn broer op bezoek in het ziekenhuis, hij kan het niet. Het enige wat hij doet is zijn moeder regelmatig naar het ziekenhuis brengen. Hij blijft dan wachten.
Elsa is een fervent bergbeklimmer, in de bergen komt ze tot leven en daar voelt zij zich gelukkig. Tot die ene fatale dag waarbij ze bij het zekeren een controle overslaat. Een noodlottige val als gevolg. Elsa raakt in coma.
Na enkele maanden hoort ze weer maar gevoel heeft ze nog steeds niet. Haar hersenen registreren alles. Ook die keer dat Thibault in de verkeerde kamer stapt. Elsa houdt van zijn stem en zijn aanwezigheid en het brengt een vreemde maar niet onaangename sensatie te weeg.
Het onvermijdelijke gebeurt, ze kijkt enorm uit naar het bezoek en Thibault wordt verliefd. Hij praat tegen haar en is er van overtuigd dat ze hem hoort.
Dan dreigt er groot verdriet, de artsen zijn er van overtuigd dat er geen verbetering te bespeuren valt en stellen loskoppeling voor.
Dit boek heb ik in één ruk uitgelezen. Het is kwetsbaar, intiem maar tegelijkertijd is het een boek dat vol is van kracht en liefde. De schrijfstijl van Clelie Avit is fijn om te lezen. Het is niet een heel dik boek maar dat is in dit geval niet erg. Het onderwerp coma is heftig genoeg en juist gedoseerd. Deze love story wordt nergens klef en houdt je volledig in de greep. Een boek om te lezen.