De verrekijker
Een van de minste boeken die ik heb gelezen. Hakketakkerig. Niet loskomend van ‘lang vervlogen tijden’. Daardoor blijf je voortdurend hangen in oude tijden. Weinig inspirerend. Hier en daar speelt van Kooten wel leuk met de taal. Verderkijker is zo’n pareltje. Van dit soort purisme houd ik wel! Het gegeven dat ik een boek altijd uitlees zorgde er voor dat ik de laatste bladzijde haalde. Dat was nu een opgave! Het typetje ‘Van Kooten’ is dominant aanwezig, maar dat is geen afbreuk. Misschien ga ik nog weleens een ander boek van hem lezen, maar voorlopig even niet.