Ik heb het boek ‘Het veilige huis’ gelezen van Nicci French, een Brits schrijversechtpaar die samen boeken schrijven. Nicci French staat voor Nicci Gerrard en Sean French, ze schrijven beurtelings een hoofdstuk van het boek. Ze schrijven literair psychologische thrillers. De thema’s waarover ze schrijven zijn voornamelijk angst voor dood en verlies, moord, verwerking van trauma, verdriet en gebeurtenissen. ‘Het veilige huis’ is geschreven in 1998 en won geen prijzen. In 2002 werd het boek verfilmd. De oorspronkelijke titel is ‘Safe house’. Het boek werd vertaald door Gideon van Tex.
Dit verhaal gaat over een moordaanslag in Engeland. Het echtpaar, de Mackenzies, wordt op een wrede manier om het leven gebracht. Hun dochter, Fiona, overleeft het als enige en moet worden ondergebracht in een veilig huis. Tijdens het verhaal zien we het rouwproces van Fiona en de wederopbouw van haar leven. Terwijl zij bij dokter Laschen verblijft, zoekt de politie naar de dader van de moordaanslag. De politie vindt geen bewijzen dus gaat dokter Laschen zelf op onderzoek uit. Ze ontdekt vreselijke dingen en verliest ook dierbaren, nl. haar partner en een vriend worden vermoord. Ze ontdekt dat Fiona zelf met behulp van haar huisarts haar ouders om het leven heeft gebracht… Op het einde van het boek merken we dat Fiona niet de echt Fiona Mackenzie is. De valse Fiona en haar huisarts waren op het geld uit van de Mackenzies…
Samantha Laschen is het hoofdpersonage in ‘Het veilige huis’, zij vertelt het verhaal vanuit het ik-standpunt. Het was soms wel moeilijk om te weten wie wat zei, het stond er niet altijd vermeld. Ook kwamen er veel personages tegelijk aan bod, waardoor ik ze soms door elkaar haalde en in de war was. De thema’s van dit boek zijn moord, trauma, verlies,… zoals in vele boeken van Nicci French. In het eerste hoofdstuk kwam er al meteen een moord aan het licht, maar daarna kwam het boek, naar mijn mening, traag op gang. Het duurde lang vooraleer er een doorbraak kwam in de zaak. Eerst werd heel lang de toestand in het huis bij Samantha Laschen beschreven, wat het verhaal een beetje langdradig maakte. Het boek is logisch opgebouwd, er komen af en toe flashbacks in voor, bijvoorbeeld als ze terugdenkt aan de tijd met haar partner. Op het einde van het boek kreeg het verhaal een heel andere wending, het werd spannender. Ik wou meteen verder lezen, want ik was heel benieuwd naar de afloop. In het boek kwamen geen cliffhangers voor. De hoofdstukken hadden een goede lengte, ze waren niet te lang, waardoor het niet saai werd. Het is geschreven voor een volwassen publiek want er komen choquerende onderwerpen in voor moord, trauma’s, bedrog,… Het boek laat merken dat je niet zomaar iedereen kan vertrouwen, je kent een mens nooit helemaal.
Persoonlijk had ik meer verwacht van het boek. Ik had al heel veel positieve reacties gehoord over Nicci French, dus wou ik wel eens een boek van dit schrijverspaar lezen. Mijn tante gaf me dit boek en zei me dat ze het een goed boek vond. Ik vond het zeker niet slecht, maar het duurde lang voordat een weer iets gebeurde. In het begin werd ik al meteen overdonderd met een moord, vervolgens duurde het bijna 150 pagina’s vooraleer er een doorbraak kwam in de zaak. Het was zeker niet saai, maar er gebeurde niet veel en het was nogal langdradig. Het leven van Samantha Laschen en haar dochtertje Elsie werd uitgebreid verteld. Toen het na een lange tijd terug weer spannend werd in het boek, las het heel vlot. Ik heb het laatste stuk in één stuk door gelezen, omdat ik heel benieuwd was naar het einde van het boek. Er is nog heel veel gebeurd, dat maakte het boek voor mij toch beter. Het einde had ik niet zien aankomen, het was heel onverwacht. Ik was erdoor verrast, maar ik vond het wel een vreemd einde. Zoiets zou in het echte leven niet voorkomen denk ik. Op het einde van het boek heeft Samantha Laschen samen met de politie ontdekt wie de moordenaar van de Mackenzies, haar vriend en nog vele anderen is. Ze weten wie de moordenaar is, maar ze weten niet waar die zich verschuilt. Wat ik raar vond aan het einde, is dat Samantha weet dat de moordenaar nog in de buurt rondhangt en dat ze dat niet zegt tegen de politie.
Ik zou dit boek niet aanraden aan andere mensen, maar ik ben er wel van overtuigd dat Nicci French betere boeken heeft. Ik ga er zeker nog een boek van lezen!
http://nl.wikipedia.org/wiki/Nicci_French; http://www.niccifrench.nl/biografie/; https://www.hebban.nl/boek/29616; http://www.google.nl/cse?q=Het%20veilige%20huis+Nicci%20French+recensie&sa=Zoek+naar+recensies+van+dit+boek&cx=partner-pub-7408926504515277:riljz6-lbe8&ie=ISO-8859-1#gsc.tab=0&gsc.q=Het%20veilige%20huis%20Nicci%20French%20recensie&gsc.page=1