Dit boek heb ik gelezen als één van de deelnemers van de feelgood leesclub van Hebban. Nadat ik de beschrijving van het boek had gelezen, werd ik nieuwsgierig. Het feit dat het over een soort van Freakshow gaat sprak mij enorm aan.
Het boek is ook heel mooi, het is een meeslepend en soms ook triest verhaal. Maar verwacht bij het lezen van die boek niet dat je op het puntje van je stoel zit. Het is eerder zo dat je echt meegenomen wordt door de personages in het boek die hun verhaal vertellen.
Het speelt zich zowel in het heden ( het heden van het boek dan ) als het verleden af. De stukken die zich in het verleden afspelen leiden eigenlijk elk hoofdstuk in en zijn in cursief lettertype. Elk hoofdstuk wordt verteld vanuit Cora of Ezekiel.

In dit boek leer je de personages echt goed kennen. Ze hebben in dit boek ruim de tijd om te laten zien wie ze zijn en zich te ontwikkelen.
Ik vond het vooral mooi om te zien welk groei Cora heeft doorgemaakt van klein en redelijk naïef meisje tot een sterke jonge vrouw.

De schrijfstijl is heel mooi, het is echt een verhaal en alles wordt gedetailleerd besproken. Je moet er wel echt van houden, het verhaal moet het vooral hebben van de karakters en hun emoties. Ik vond dit erg goed beschreven.

Een mooi boek wat ik misschien niet snel zelf gekocht zou hebben maar wat zeker de moeite van het lezen waard is.