Rhoda, een een Zuid-Afrikaanse vrouw met een verminkt gezicht, neemt een kind (oppaskind van haar vriendin) mee naar het winkelcentrum De Plaza. In de boekhandel daar raakt ze hem kwijt. Samen met Daniel, de medewerker van een boekwinkel, gaat ze op zoek naar hem en komt dan in de krochten van het winkelcentrum terecht.
De informatie die gegeven wordt over het boek is zeer sympathiek en het lijkt er op dat ik een zeer spannende thriller zou lezen met horrorachtige elementen. Jammer genoeg gebeurde dit niet, het boek dat beurtelings vanuit Rhoda, danwel Daniel wordt geschreven is een aaneenschakeling van grof taalgebruik, en de spanning wordt steeds teniet gedaan. En is helaas mijn verwachting van huiveringwekkende gebeurtenissen niet uitgekomen.

Ondanks dat ik moeite had om dit boek te lezen, omdat het mij weinig boeide, heb ik dat wel gedaan, mede omdat het erg gemakkelijk leest. Ik benaderde het boek op een gegeven moment met humor en dat zorgde ervoor dat het wel interessant werd. Knap vind ik wel dat deze schrijvers namen van hedendaagse zaken zoals bekende personen en tv programmas gebruiken, en omzetten in een zeer toepasselijke vreemde realiteit. Dat is zwarte humor en dat vond ik leuk. Maar een thriller vond ik het niet. Ik ben wel een leeservaring rijker door weer eens een ander boek te lezen dan een thriller en dan wel een boek dat zeer vervreemdend was.