In 1998 kwam Hart van steen uit. Renate van Dorrestein baseerde dit verhaal op het familiedrama dat zich in Hoofddorp afspeelde. We zijn inmiddels bijna 20 jaar verder, maar de thema's in dit verhaal zijn nog steeds actueel.

In Hart van steen wordt al snel duidelijk dat zich een familiedrama heeft afgespeeld in de familie van Bemmel. Ellen heeft het drama overleefd en gaat 25 jaar later, als ze zelf in verwachting is, terug naar de plek des onheils. Ze herinnert zich de komst van haar jongste zusje Ida en hoe haar moeder na de geboorte van Ida veranderde. Door haar herinneringen probeert ze te reconstrueren hoe dit familiedrama heeft kunnen gebeuren en wat ze straks aan haar eigen dochter moet zeggen als deze zich gaat afvragen waarom ze helemaal geen familie heeft.

Dit verhaal grijpt meteen aan. We leren Ellen kennen 25 jaar na het familiedrama. Hierdoor merk je als lezer meteen hoeveel impact deze gebeurtenis heeft gehad: Haar leven wordt nog steeds bepaald door dit drama. Door haar herinneringen kom je steeds meer te weten over de aanloop naar het drama en wat voor invloed dit op haar leven gehad heeft. Haar leven nu, de herinneringen aan de tijd voor en de herinneringen aan de tijd na het drama lopen naadloos in elkaar over. Dat heeft Renate Dorrestein knap gedaan. Ondanks de tijdsprongen leest het boek hierdoor prettig door.

Het is een indringend verhaal waarbij je je als lezer afvraagt: hoe heeft dit zo mis kunnen gaan? Het verhaal houdt de beklemmende sfeer goed vast. Met name de momenten waarin beschreven wordt hoe de moeder van Ellen steeds heftiger gaat reageren na de geboorte van Ida laten de lezer niet snel los. Het is een boek dat indruk maakt.