Leuk boek voor mensen die graag de Story en dergelijke roddelbladen lezen. Fleur Jurgens heeft zich gebaseerd op dagboeken van kok Minnie Mandemaker, aangevuld met archiefmateriaal, journaals, documentaires, informatie geplukt van internet. Hiervan is een venijnige brij gemengd.

Verwikkelingen in de jaren zestig wisselen met gebeurtenissen uit 2002. Minnie "schrijft" namelijk nadat ze een beroerte heeft gehad, een "autobiografie". Ze kan zich nauwelijks bewegen, maar is nog steeds getrouwd met Anton Mandemaker.

Minnie blikt terug op een mislukt leven en met name de tijd die Anton en zij doorbrachten op Drakensteyn. Bij aankomst vanuit Australië, treedt het dan nog redelijk gelukkig getrouwde stel namelijk in diens van prinses Beatrix. Kasteel Drakensteyn wordt gereed gemaakt voor bewoning door Beatrix. Het echtpaar wordt ingewerkt op Soestdijk.

Al snel volgt de verhuizing naar Kasteel Drakensteyn. Daar zullen Minnie en Anton samen met andere personeelsleden getuige zijn van het leven van de prinses, tot de geboorte van Koning Willem-Alexander.

Minnie heeft eerder gewerkt voor de gouverneur van Australië. Ze heeft geen hoge pet op van de Nederlandse Koninklijke Familie, het (keuken) personeel, de Nederlandse keuken. Niet dat daar aanleiding voor is: Minnie groeide op in een achterbuurt.

Al snel gaat het met haar tweede huwelijk berg afwaarts. Het werken op Drakensteyn valt ook zwaar. Na het huwelijk van Prins Claus en Prinses Beatrix, lopen de spanningen nog hoger op. Uiteindelijk verruilen Minnie en haar man door bemiddeling van Prins Bernhard Drakensteyn voor een andere werkplek.

Het komt niet vaak voor dat ik een boek afraad, maar dit las als één grote bak negativiteit. Torenhogen pretenties, roddels, insinuaties en erger - en nauwelijks humor, zelfspot, absurde situaties: iets dat lezers aan het lachen maakt.

Absoluut geen geld aan uitgeven, of tijd aan besteden.