De 44-jarige bankier en nieuwkomer in de auteurswereld Bjorn Stibbe profileert zich met pittige uitspraken. Hij is van mening dat de mensheid belegt in glimmend verpakte fondsen die hoog rendement beloven zonder zich iets van de risicos aan te trekken. Diezelfde mensheid spendeert veel geld aan gokken waarvan algemeen bekend is dat de kans op een prijs miniem is. Iedereen kent wel voorbeelden in zijn directe omgeving die deze stelling bevestigen. Verder stelt Bjorn Stibbe dat het lijkt alsof mensen bedrogen willen worden. Sterker nog, de mensheid is bereid door een winnaar bedrogen te worden. We hebben er bijna alles voor over om dicht in de buurt van succes te verpozen. Zeldzaam talent fascineert altijd en overal. Volgens Stibbe is de illusie soms interessanter dan de werkelijkheid.
Deze ingrediënten, zijn kennis van de financiële markt en ervaring binnen het bankwezen zijn de basis geweest voor zijn debuutthriller, De zwendelaar.
Het Nederlandse miljonairsdorpje Rietschoten, herbergt de Acorn Brothers, een Engels bankconsortium dat driftig aan het bezuinigen is. Een klein deel van de vermogende bevolking heeft haar geld aan deze bank gegund en dat is te weinig om de zware personeelslasten te kunnen dragen. Victor van Zanten dreigt een van de vele slachtoffers te worden. Hij weet dit trieste vooruitzicht te voorkomen door het verpauperde landgoed De Eendenhorst voor tien jaar te verhuren aan de puisant rijke William Scarborough. Na een grondige verbouwing sticht hij op die plek het beleggingsfonds De Imperiumbouwer en haalt Victor over om, na hem, de grootste bezitter van het fonds te worden. De doelstelling om vele miljoenen binnen te halen wordt ruimschoots gehaald waarbij de verlieslijdende bank Acorn Brothers, ook uit de problemen lijkt te raken.
Fondsdirecteuren, beleggers, bankdirecteuren, iedereen in Rietschoten is gelukkig met het resultaat waarbij de toekomst van het nageslacht ruimschoots verzekerd lijkt te zijn. Tot de poffer keihard aankomt bij de achterblijvers wanneer blijkt dat Scaborough verdwenen is en dat er niets terecht zal komen van de beloftes die door hem gedaan zijn.
Victor van Zanten bedenkt een list om de vele honderden miljoenen te vinden en gelijktijdig William Scaraborough uit zijn schuilplaats te lokken. Want hij is er vast van overtuigd dat hij nog in leven is. Samen met Jessica Dobson, een kunstlerares probeert hij het tij te keren.
Bjorn Stibbe heeft in zijn eigen werkomgeving voldoende voeding gekregen voor zijn debuut. Als bankier weet hij als geen ander wat bij de vermogende medemens aanspreekt. Kunst en cultuur in de vorm van waardevolle schilderijen en/of beroemde muziekstukken, dat zijn de voorwerpen waar de miljonair zijn vingers bij aflikt en niet alleen omdat hij er zo van houdt maar nog meer om er zijn financiële vermogen mee te kunnen laten groeien.
Met kennis van zaken beschrijft Stibbe wat de waarde is van het in bezit hebben van deze stukken. Daartoe duikt hij in de geschiedenis en beschrijft hij waarom dergelijk bezit zo interessant is. Dit gekoppeld aan de hebzucht en jaloezie van de Rietschootse miljonairs levert een verhaal op met tal van elementen die een garantie zijn voor succes.
Het succes van het investeringsfonds accentueert het graaivermogen van de rijke bevolking.
Het is de zoveelste bevestiging. Voorbeelden als de affaires rond Ahold en Palminvest onderstrepen dit eens te meer.
Stibbe beschikt over een groot schrijverstalent. Hij beschrijft het gedrag en de hongerige blikken van de hebzuchtige miljonairs zodanig beeldend dat dit boek zonder meer een succes genoemd mag worden. En omdat de financiële wereld een mondiaal gebeuren vormt, is een internationaal succes van dit debuut niet helemaal uit te sluiten. Mocht dat gebeuren dan zal dat waarschijnlijk het laatste zijn waar Stibbe zich erg druk om hoeft te maken.