Eleanor Roosevelt heeft 30 jaar lang een relatie gehad met de journaliste Lorena Hickok. De historische feiten kloppen (volgens de schrijfster), maar het verhaal is verzonnen. De liefdesgeschiedenis wordt prachtig, ontroerend en realistisch beschreven vanuit het gezichtspunt van Lorena. Hun achtergronden zijn zo verschillend, evenals hun toekomst. Zij moeten het beiden doen met het heden. Eleanor huilde toen haar man president werd, want zij wist dat zij daarna nooit meer een teruggetrokken leven zou kunnen leiden met haar geliefde.
Franklin wist van de verhouding, maar er werd niet overgesproken. Netzomin als over de relaties die hij erop nahield.
De verliefdheid en het vuur is na vier jaar verdwenen, maar de liefde blijft tot aan de dood. In elk geval van Lorena, van de kant van Eleanor ben ik niet helemaal zeker.