De ontembare neemt je mee naar Mexico-stad en naar het noorden van Canada. Twee totaal verschillende werelden, die toch meer overeenkomen dan je oorspronkelijk verwacht.
Juan-Guillermo groeit op in Mexico-stad bij zijn ouders en zijn oudere broer Carlos. Vanaf zijn geboorte staat zijn leven al in het teken van de dood, zijn tweelingbroer is gestorven in de buik. Het leven is hard in Mexico-stad in de jaren zestig en zeventig. Arriaga schrijft daar zeer beeldend over.
De afwisseling met de verhaallijn in Canada biedt wat lucht tussen het regelmatig deprimerende verhaal in Mexico.. Amaruq is een Inuit en is op jacht naar de wolf Nujuaqtutuq, dat de ontembare betekent. Ondanks de totaal verschillende werelden zijn er paralellen tussen de twee hoofdpersonen en komen de werelden uiteindelijk samen.
Naast de afwisseling tussen de werelden hanteert Arriaga ook verschillende schrijfstijlen, waardoor het boek ook soms poëtisch wordt. Daarnaast zijn er sprongen in de tijd, die jezelf uit het verhaal moet halen, maar dat gaat soepel. Daar bovenop zijn er ook nog korte informatieve stukjes, die bijvoorbeeld vertellen over John Hunter, een 18e eeuwse chirurg. Deze stukken blijken vaak gerelateerd aan het verhaal en bieden daardoor een extra verdieping.
Ondanks de 825 bladzijden leest het boek heel vlot en word je de wereld van Juan Guillermo en de wereld van Amaruq ingetrokken. Een vrolijk verhaal is het niet, indrukwekkend wel.