Nick Stone wordt door zijn vroegere commandant Jack Cauldwell gevraagd een groep te begeleiden tijdens hun expeditie. De tocht leidt naar de noordpool en de leden van de groep hebben allen één ding gemeen: het zijn allemaal veteranen die een lichaamsdeel missen. Eén van hen is Cauldwells zoon. Hij moet overtuigd worden dat zijn groep begeleid moet worden, maar hij wil geen steun van zijn vader aannemen. Het lijkt, op de extreme kou na, geen moeilijke expeditie te worden. Totdat er doden te betreuren zijn. Stone trekt niet alleen het doel van de tocht in twijfel, maar heeft ook sterke vermoedens dat niet iedereen is wie hij zegt dat hij is. Hij moet alles op alles zetten om een internationale crisis te vermijden.
Wie onbevangen begint met het lezen van Koud bloed staat een aardige thriller te wachten. Maar lezers die eerst de flaptekst lezen, zullen bedrogen uitkomen. Er worden (weliswaar door de uitgever en niet door de auteur zelf) hoge verwachtingen van het boek gecreëerd. Zo staat er ‘vanwege het uiterst gevoelige karakter van zijn verleden moet Andy McNab zijn werk, voorafgaand aan publicatie, ter goedkeuring voorleggen aan het Britse ministerie van Defensie.’ Dit belooft bijvoorbeeld een inkijk in de werkwijze van de Britse Special Air Service, waar McNab soldaat was. Helaas komen er geen echte onthullingen, al zijn het wel interessante wetenswaardigheden over overleven in de koude, bijvoorbeeld over het gevaar van uitdrogen.
McNab vervolgt de uitleg nog met een verhandeling over de effecten van de kou op het menselijk bloedstelsel en rol van zout in bloed en urine. Met tal van zulke passages schreef McNab een interessant boek, maar dit gaat wel ten koste van de spanning.
Koud bloed heeft alle ingrediënten van een spannende actiethriller, zoals een ijzig decor in het poolgebied, grote en tegenstrijdige belangen en een held in de persoon van Nick Stone. Toch komt het verhaal niet echt van de grond. McNab heeft meer dan de helft van het boek nodig om zijn verhaal, de expeditie, te starten. Hierdoor kabbelt het aanvankelijk maar voort. Wanneer het verhaal eindelijk op gang komt, is dit niet sterk genoeg om de slappe start te compenseren. De conclusie kan niet anders zijn dat het een flinterdun verhaal is dat uitgesmeerd is over te veel bladzijden.
Waar McNab overigens met dit boek wel goed in slaagt, is het neerzetten van een ijzersterk en ijskoud decor. De extreem koude omstandigheden in het poolgebied komen uitgebreid aan bod, het verhaal ademt koude. Overigens weet Nick Stone met spitsvondige kwinkslagen de erbarmelijke omstandigheden te relativeren.
Al met al schreef McNab met Koud bloed een matige thriller die op veel punten teleurstelt. McNab heeft een naam als topthrillerschrijver hoog te houden, maar is daar met dit boek duidelijk niet in geslaagd.