Arnaldur Indridason is een bewezen meester van de slow thriller. Zonder onnodige opsmuk of bombastische uitspattingen schept hij een sfeerbeeld van IJsland die de lezers in zijn boeken laten kruipen.Gewoonlijk wordt deze kracht versterkt met een plot wat vaak net zo sober is, maar het niveau van zijn boeken van goed naar heel goed tilt.

Met Blauwzuur heeft Indridason zijn protegé Erlendur weer eens losgelaten en een stand alone geschreven zich afspelend in het IJsland van rond de tweede wereldoorlog. Ook nu is de beschrijving van de scenery, de toon en het weergeven van sfeer ongeëvenaard. Helaas is de plot heel mager, en hoef je geen doorgewinterde thriller lezer te zijn om te voorspellen welke kant het opgaat.. Dit is echt te weinig.

Het verwachtingspatroon is hoog, Indridason legt het met Blauwzuur tegen dit door zijn constante hoge niveau gecureerde fenomeen af.