Zuster Angélique maalt haar gedachten in haar hoofd. Zuster Angélique is een non die uit het klooster werd gestuurd. Omdat ze in de Congo waar ze in een missie werkte, slachtoffer werd van gruwelijk geweld tijdens de bloedige onafhankelijkheidsstrijd, en met een ongewenst en verloren kind tot gevolg. Maar iets ouder als 60, zwerft ze nu rond in de straten met al haar spullen in een winkelkarretje en gaat ze van tehuis naar tehuis in België en Nederland.

Ze komt in een tehuis terecht bij de goed bedoelende maar niet-begrijpende maatschappelijk werkster Hilde die niets van haar verleden af weet. In het aanschijn van kruisbeelden in het tehuis vervloekt ze het katholiek geloof zoals alleen een Vlaamse weggestuurde zuster het kan. In het tehuis leert ze Nancy kennen, een 'halfbloed', die zwanger is. Ze weet niet hoe ze haar sympathie moet tonen voor deze jonge vrouw en haar onbehouwen reacties zullen een dramatisch effect hebben. De finale is niet volledig onverwacht maar zindert nog wel even na in je gedachten.

Erik Vlaminck neemt ons hier mee in de gedachten en gevoelens van een voor het leven getekende vrouw op een magistrale manier met de juiste perfect gekozen woorden en zinnen. De rake, Vlaamse taal en de Franstalige flarden uit Belgisch Congo tekenen opnieuw voor de juiste couleur locale. Een korte maar oh zo krachtige novelle die de volle 5 sterren verdient.