In 2007 won de West-Vlaming Bram Dehouck een schrijfprijs die werd uitgereikt door Radio1 en uitgeverij Van Halewyck. Het resulteerde in de uitgave van het non-fictieboek Het meisje dat vergeet: leven zonder geheugen, waarin hij het verhaal vertelt van zijn zus Geertrui die slachtoffer werd van een weekendongeval, en haar geheugen verloor. Twee jaar later introduceert deze auteur met De minzame moordenaar zijn fictiedebuut.
Het verhaal is gesitueerd in Ieper, een provinciestadje waar sinds Wereldoorlog I weinig of geen schokkende gebeurtenissen meer hebben plaats gevonden. Tot een seriemoordenaar deze regio uitkiest als zijn actieterrein. De politie heeft haar handen vol. Maar één van de agenten is die deelneemt aan het onderzoek weet meer, want hij is de moordenaar. Wat gaat er om in zijn hoofd? En wat drijft hem?
Dat De minzame moordenaar geen whodunit is, wordt al zeer snel duidelijk, want de auteur geeft  bewust - al in het eerste hoofdstuk de identiteit van de dader vrij. Dus blijft het enkel gissen naar de beweegreden die van de arm der wet een arm des doods maken. Maar de aandachtig puzzelende liefhebber van het spannende boek slaagt er wellicht al in voor de helft van het verhaal één en ander bij elkaar op te tellen, en zo de nogal voor de hand liggende motivatie van de dader bloot te leggen. Vanaf dit moment verdwijnt de spanning even vlug als de lucht uit een doorgeprikte ballon. Wat dan volgt zijn voornamelijk suikerzoete flashbacks, die door het mooie taalgebruik van de auteur, nog best te genieten zijn, afgewisseld met een zeldzaam spannende moment.
De grote verdienste van Bram Dehouck is dat hij, met de vredesstad Ieper, zowat de perfecte locatie heeft gevonden om zijn verhaal te vertellen. Deze stad in de Westhoek waar de verering van de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog tot een cultus verheven werd, sluit helemaal aan bij het ingetogen verhaal dat verteld hij de lezer voorschotelt.
De minzame moordenaar is vooral geslaagd als we hem beoordelen als mooie, licht psychologische, roman over liefde en wraak. Maar als spannend boek wordt het toch te licht bevonden want in het hoofd van een seriemoordenaar gaan wellicht veel interessantere zaken om dan slechts herinneringen aan hoe goed het leven vroeger was...