Het meest fantastische aan het boek 'De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween', vond ik het absurdistische karakter. Fantastisch; geschiedenis wisselt zich af met de avonturen van Allan in het heden. Wat mij met regelmaat deed schaterlachen waren de momenten waarop Allan dan toch enorm belangrijk 'was gebleken' voor de wereldgeschiedenis.