Het is te merken dat dit boek geschreven is door een journalist die de ervaringen van een forensisch onderzoeker heeft gebruikt, want het boek wil nergens levendig worden (haha, het boek is doorspekt met dit soort 'humor'). De nadruk ligt in dit boek op die ervaringen waaromheen een oninteressant verhaaltje is verzonnen. Omdat dit verhaaltje nog te mager was om dit toch al dunne boek te vullen, zijn er nog wat subverhaaltjes bij verzonnen zoals een zoon die het contact met zijn vader wil herstellen en een lijkschouwer die door zijn onkunde de oorzaak is dat een onschuldige man bijna de gevangenis ingaat. Deze subverhaaltjes worden slecht afgewerkt, net als het hoofdverhaal. De climax, waarbij alle schurken één voor één het toneel betreden en stuk voor stuk zonder enige aanleiding of dwang opbiechten waarom ze wat gedaan hebben , zou op je lachspieren werken als het niet zo in- en intriest was. Wat mij betreft hoeft Jefferson Bass niet verder te gaan met de serie die hij gepland heeft.