Vorig jaar werden we doodgegooid met De laatste Meisjes van Riley Sagar. Ik zette het boek direct op mijn boekenplankje van Storytel, maar kwam er nu pas aan toe om het te lezen.

Wat me aansprak aan dit boek was de achterkant. Yes, een moordmysterie dat het thrillergenre een hele andere twist zou geven. Top! Daar was ik echt aan toe. Oh, wat kwam ik van een koude kermis thuis toen ik eenmaal begon met luisteren. Het luisterboek zelf is niet slecht, ik vind dat het zeer prettig wordt voorgelezen. Maar het verhaal is toch iets anders.

natuurlijk snap ik dat er een introductie nodig is in een boek. Natuurlijk snap ik dat zo'n introductie best wat tijd mag kosten. Maar in De Laatste Meisjes had ik het gevoel dat je steeds maar in de introductie bleef hangen. Halverwege het boek was er nog steeds niets wezenlijks gebeurd. Op zo'n moment ben ik er wel een beetje klaar mee. Doorspoelen dus. Wat bleek? Op ongeveer driekwart van het boek gebeurde er het een en ander, maar dat was, nu ik er zo op terugkijk, erg voorspelbaar. Zoiets kun je al van mijlenver zien aankomen. Tevens is dit ook veel en veel te laat voor een thriller. Om het goed spannend te houden moet er eerder al wat gebeuren en niet daar pas. Het verhaal liep gewoon zo vreselijk traag dat het niet meer plezierig was en dat ik er zelfs overdag mee in slaap viel op de bank. Heel erg zonde, want dit boek heeft zoveel potentie.

Ik had echt heel erg veel van dit boek verwacht, maar ik heb het halverwege aan de kant gelegd. Tijd voor een ander boek. Jammer, maar het is niet anders.