Het lukt niet erg, dit jaar, met de witte Nederlandse mannelijke schrijvers. Het boek van de een irriteert me nog meer dan dat van de ander. Als de CPNB, die bedoeld is voor het stimuleren van het lezen en de verkoop van Nederlandstalige boeken, en die voor dat doel jaarlijks een boekje, speciaal voor de boekenweek geschreven, cadeau geeft aan de lezers, dan verwacht je op zijn minst een boek, dat door velen gewaardeerd en begrepen kan worden.
Helaas: geen van beide was het geval bij dit werkje van Siebelink. Ik begreep het niet of nauwelijks en waardering kon ik er al helemaal niet voor opbrengen. Wat een corvee om die paar bladzijden die het telde uit te lezen. Wat een zeurende oude man. Had hij de dingen wel goed gedaan in zijn leven? Beetje laat om daarover op je sterfbed na te denken. En ach, die beeldspraak met die jas... Niet aan mij besteed. Helaas.