Nadat ik het eerste deel van deze serie had gelezen, kon ik niet anders dan Half Wild ook lezen. Ik was al helemaal weg van het eerste deel en weet je wat, het tweede deel is zeker net zo goed. Ik denk zelfs dat ik het tweede deel beter vond dan de eerste en dat gebeurt niet vaak.

In dit boek lees je meer over hoe Nathan met zijn gloednieuwe gave probeert om te gaan. Maar dit is niet het enige, er zijn verschillende problemen opgedoken en natuurlijk zijn daar ook nog de jagers die niet zullen rusten totdat ze Nathan te pakken hebben.

Het is overigens erg interessant hoe de schrijfstijl verandert zodra er een stuk geschreven wordt vanuit Nathan’s gave. Wanneer hij ‘het beest’ is wordt er vanuit het wij geschreven in plaats van ik. Maar nog opvallender is dat het op een soort van ‘wilde’ manier geschreven wordt, zonder interpunctie (op punten na dan) en zonder hoofdletters. Dit soort kleine details doen het altijd goed bij mij.

Het is ook interessant hoe Nathan met zijn tweestrijd omgaat. Hij is half zwart en half wit, voor witten is hij zwart, voor zwarten is hij wit, voor sommige is hij het slechtste schepsel ooit, terwijl Gabriël hem als de ultieme heks ziet. Maar wat hij er nu zelf van denkt weet hij nog niet. Daarnaast wordt zijn keuze als het ware een soort van fysiek weergegeven, waar Annalise staat voor de witte heks in hem en Gabriël als de zwarte heks. Ik ben erg benieuwd hoe Nathan zichzelf gaat zien.

Het boek zit vol met aangename en soms wat minder aangename verrassingen. We zien namelijk een paar oude bekenden terug, maar we komen ook veel nieuwe heksen tegen. Hier kom je dus al snel voor de vraag staan wie wel en niet te vertrouwen zijn, want iedereen weet dat je op zwarte heksen niet hoeft te vertrouwen. Maar zijn de witte heksen dan wel te vertrouwen?

Kortom, de Half Life serie is mijn nieuwste verslaving! Ik vind het bijna jammer dat er niet zo veel fans van zijn. Daarnaast moet ik nog even kwijt dat ik helemaal verliefd ben op Gabriël en ik zeker weet dat er een paar gay fanfictions op internet te vinden zijn (eigenlijk doet de Sally Green het zelf al). Er is nog maar één ding wat ik moet vragen: IS HET AL MAART 2016?