zonder echte verrassingen.,"...een verrassend en verontrustend boek over ongekende spanningen, over bedrog en manipulatie, over pure haat en onmogelijke liefde." Flapteksten zijn bij uitstek middelen die uitgevers benutten om de twijfelende koper over de streep te trekken. Het zojuist aangehaalde zinnetje komt van de achterflap van Noodzakelijk kwaad en lijkt de ultieme garantie voor een spannende tijdsbesteding.

Het gaat om een psychologische thriller waarin Appel het gezin van Menno Hulsdonk centraal plaatst. Menno is mede-eigenaar van een bouwbedrijf die zwart geld aanneemt, geld dat hij nodig heeft om zijn vrouw Franka naar de zin te maken. Hun dochter Cécile zit in de puberteit wat de nodige strubbelingen in het gezin tot gevolg heeft. Men leeft volledig langs elkaar heen. Vervolgens is het een zeer toevallige samenloop van omstandigheden die tot moord leidt. Als oplettende lezer is deze ontwikkeling net als de afloop te voorzien.

Hoewel het boek in essentie een knap in elkaar gezet plot heeft, wordt het zo belabberd uitgewerkt dat het slaapverwekkend is. De stijl en de wijze waarop de karakters neergezet worden zijn wel goed want de personen komen op de pagina's levensecht naar voren. Maar het zijn tegelijkertijd geen prettige persoonlijkheden. Daarmee blijft Noodzakelijk kwaad een onsympathiek boek, zonder echte verrassingen. Met de flaptekst in gedachten vraag ik me daarom af wat verstaan moet worden onder "ongekende spanningen". Het bleek in dit geval geen garantie te zijn.