In tegenstelling tot de eerdere boeken van Åke Edwardson die ik las, vond ik deze niet om door te komen.
Het verhaal kwam niet op gang. De schrijfstijl leek meer op een "bad trip" dan een verhaal.
Flarden, losse zinnen. De lezer moet zelf maar uitzoeken bij welk karakter ze horen. Soms wordt dat pas na een pagina of wat duidelijk.

Deze hele onrustige schrijfstijl zal sommige lezers misschien boeien. Ik had er grote moeite mee.