Bestsellerauteur Patricia Snel kon deze zomer een nieuwe thriller op haar naam schrijven: Expat Exit. De schrijfster kreeg inspiratie voor haar andere thrillers uit haar leefomgeving van dat moment (Singapore, het Caribisch gebied), hoewel dit bij Expat Exit niet het geval is. Het verhaal speelt zich af in Curaçao, waar Elisa haar leven weer op de rails probeert te krijgen nadat haar man de voogdij van haar zoon opeist en er een ongeluk gebeurt waarbij de beste vriend van haar zoon zwaargewond raakt. Perspectieven van verschillende hoofdpersonen (expat Elisa, haar zoontje Sam en de vader van de beste vriend van Sam; Bas) en een alwetende verteller worden afgewisseld in deze thriller.

Het verhaal blijft enigszins interessant door de perspectiefwisselingen. De lezer blijft benieuwd wat de hoofdpersonen meemaken, en door de korte hoofdstukken en zinnen is het verhaal makkelijk te begrijpen. De gebeurtenissen van het verleden waarop hier en daar wordt teruggegrepen, worden echter verwarrend passief beschreven. ‘
Er kunnen vraagtekens gezet worden bij het feit dat een boek als Expat Exit een thriller genoemd wordt. Er mist namelijk een bepaalde spanning, er mist een bepaalde lust naar het vinden van antwoorden van vragen die opwellen tijdens het lezen van het boek. Omdat de personages nogal vlak blijven en weinig diepgang hebben, staan de spannende dingen die in het boek gebeuren (een ongeluk, een ontvoering) wat verder van je af, en is het boek snel weg te leggen.

Het beeld wat Snel overigens schetst over de mannen in het verhaal, als op macht- en seksbeluste, wrede en vreemdgaande wezens, blijft je nog lang bij. Het is allemaal gewoon nét een beetje cliché en over de top; Een aantal expat-vrouwen die teren op het geld van hun coke-dealende mannen en andere deprimerende singles die teruggrijpen op een glas wijn wanneer het hun allemaal teveel wordt.

Al met al mist Expat Exit een bloedstollend plot en kan het beter de stempel ‘enigszins spannende roman’ krijgen. De personages blijven wat vlak en worden vrij negatief neergezet en het verhaal wordt gered van de ene ster door de originele perspectiefwisselingen. Daarnaast is het einde wat vreemd: het verhaal wordt afgesloten, maar er komen nog een paar hoofdstukken achteraan. Is dit een poging om een opening achter te laten voor een tweede deel?