Dit is mijn tweede boek van Murakami. Als ik het vergelijk met 'Kafka on the Shore' vond ik het minder goed, maar mooi vond ik de verhalen absoluut.

De verhalen waren, ondanks hun 'vaagheid', erg goed leesbaar. Murakami weet bij mij het gevoel op te roepen dat het niet uitmaakt of ik het nu begrijp, misschien later, of misschien zelfs nooit. De zinnen zijn prachtig, en er springen soms echt pareltjes tussen de verhalen uit. Natuurlijk zijn er uiterlijkheden, maar de vreemde, mentale connecties en relaties tussen mensen hebben de overhand. Dat levert vreemde situaties op, en verhalen soms zonder begin en vaak zonder eind, die vaak toch in elkaar grijpen.