Justin vraagt voormalig collega Chris om mee te gaan naar Mars. Chris ziet dat echter niet zitten, hij vindt dat het wel genoeg is dat de mensheid één planeet verpest heeft. Als zijn collega Giulia tijdens hun reis gedood wordt door een beer, sluit hij zich alsnog bij de missie aan. Er is niets meer wat hem aan de aarde bindt. Naast de twee mannen zullen ook twee vrouwen, Li-An en Norah, meegaan naar Mars.

Aan de reis naar Mars gaat een lange voorbereiding vooraf en deze wordt op de voet gevolgd door het commerciële tv-programma De rode magneet. Ook tijdens de reis en tijdens de kolonisatie van Mars zullen ze gevolgd worden door dit programma. De sponsors maken de reis mogelijk en die hebben dus direct en indirect invloed op het programma: Tenslotte moeten ze tevreden gehouden worden. De beeldvorming van de missie komt dus niet altijd met de werkelijkheid overeen. Dit gaat steeds meer een rol spelen als de ruimtereis niet volgens planning verloopt. Zullen ze ooit op Mars aankomen? En kan men voorkomen dat de sponsors zich terugtrekken?

Het verhaal draait grotendeels om de ruimtereis naar Mars. Mulder is erin geslaagd om het boek makkelijk leesbaar te houden door de vlotte schrijfstijl en tegelijkertijd voldoende technische details te geven om de geloofwaardigheid te behouden. Mulder heeft zich duidelijk goed verdiept in hoe een ruimtereis in zijn werk gaat.

De rode magneet laat zien hoe verschillende partijen bij een dergelijke onderneming betrokken zijn en elkaar beïnvloeden. Zo zijn er de astronauten die oprecht in hun missie geloven, de tv-makers die de reis van de beste kant moet laten zien, de sponsors die op gewin uit zijn en de protestanten die tegen kolonisatie van Mars zijn. Ook zien we hoe de relaties tussen de astronauten zich ontwikkelen op zo’n reis, maar ook wat voor invloed zo’n reis en de bijbehorende problemen op een individu kan hebben. Dit maakt het een intrigerend verhaal met meerdere lagen. Toch had hier her en der wat meer uitgewerkt mogen worden. Zeker als de astronauten eenmaal op reis zijn, vallen de overige partijen grotendeels uit beeld. Dat is jammer, want juist die extra partijen hadden nog wat meer diepgang kunnen geven aan het verhaal én hadden ervoor kunnen zorgen dat de spanning wat langer vastgehouden had kunnen worden.

Nu is het namelijk vrij snel in het verhaal duidelijk waar het mis gaat en welke partij daarbij betrokken is. Het verhaal wordt vanaf dat punt redelijk voorspelbaar en dus verliest het verhaal aan spanning. Desondanks blijft het verhaal boeien tot het eind.

3,5 sterren