Al lange tijd ben ik op zoek naar echt enge boeken, waarvan de rillingen over je rug lopen. Ik las de beschrijving van dit verhaal en waagde de gok, met dank aan Karakter Uitgevers, die zo vriendelijk waren om een recensie exemplaar beschikbaar te stellen.
Bij vlagen is het boek inderdaad gruwelijk en hier en daar heb ik een klein rillinkje gevoeld, maar wat mij betreft waren die momenten te sporadisch.

Toch zit er genoeg in dit boek waar menig thrillerlezer zeker van zal genieten. Ik denk zelfs dat veel mensen dit boek fantastisch zullen vinden. Ik zal mijn bevindingen eens op een rijtje zetten:

-de karakters zijn goed uitgediept, vooral dat van hoofdpersoon Jake. Zijn karakter is interessant, en duidelijk mede gevormd door zijn verleden. Hij wordt van alle kanten belicht, je ziet zowel zijn goede als slechte kanten. Je krijgt een uitgebreide rondleiding door zijn hoofd, als het ware. Wat mij betreft te uitgebreid, maar ieder zijn ding. Ik hou zelf meer van veel actie, veel gebeurtenissen, en slechts korte kijkjes in iemands hoofd. Dat was de voornaamste reden waarom dit boek van mij toch een lage beoordeling krijgt. Voor mij ging alles te langzaam en brachten we te veel tijd door in het hoofd van Jake en andere personages.
Maar… gezegd moet worden dat het in het hoofd van Jake wel interessant is. Niet alleen door zijn bijzondere manier van het bekijken van een plaats delict, maar ook door zijn verleden, dat zich langzaam ontrafelt.

-voortbordurend op het vorige punt: er zitten originele elementen in het verhaal, zoals de net al genoemde manier waarop Jake een plaats delict bekijkt: door een driedimensionale reconstructie te maken, en het apparaat in zijn borst. Maar ook de kunst en ziekte van Jakes vader en natuurlijk de manier waarop er wordt gemoord.

-over het volgende punt kan ik kort zijn: Robert Pobi kan heel mooi en treffend beschrijven. Hij gebruikt mooie zinnen en je ziet het zo voor je.

-opvallend vond ik het knappe samenspel van elementen die Jake tegenwerken, zoals dat in het echt ook gaat. Gezondheid, leeftijd, karakter, het weer, collega's, vermoeidheid, alles heeft invloed op zijn functioneren. Deze vorm van realisme heb ik zelden gezien in een boek.

-het verhaal zit goed in elkaar. Gebeurtenissen van vroeger en nu zijn met elkaar verbonden, maar hoe? Steeds komen er nieuwe raadsels bij. Je krijgt elke keer hele kleine puzzelstukjes, zodat het echt een raadsel blijft en het voelt een beetje alsof je als lezer onderdeel uitmaakt van het team dat het raadsel moet oplossen. Zoals ik eerder aangaf zaten er alleen voor mij persoonlijk tussen deze puzzelstukjes in te veel overpeinzingen en stukken waarin weinig gebeurde. Je moet van deze trage manier van vertellen houden en van het telkens langdurig duiken in de gedachten van de personages. Hoewel het realistisch is dat er lang dingen onduidelijk blijven, hadden er van mij meer en grotere puzzelstukjes in mogen zitten, dan had het verhaal me meer geboeid. Deze trage vooruitgang in het onderzoek heeft dus voordelen en nadelen. Het is realistisch, maar het boeit (mij) minder. We voelen mee met Jake, zijn net zo gefrustreerd als hij, maar dat kan omslaan in irritatie ten opzichte van het verhaal.
Richting het einde van het verhaal worden de hoofdstukken korter en eindigen ze vaker met een cliffhanger, waardoor de spanning stijgt. Als lezer weet je na een tijdje niet meer wie je moet verdenken. Hoewel je hem wel al even aan ziet komen, is de uiteindelijke ontknoping wel heel verrassend en intrigerend.

Conclusie: een heel goed verhaal, met slechts weinig minpunten, maar helaas weegt één daarvan voor mij zo zwaar dat ik het boek toch niet veel sterren kan geven.
Ik had graag meer gruwelijks gezien, want wat erin zat was afschuwelijk en interessant. Er zit veel origineels en intrigerends in het verhaal en in de karakters, maar het ging allemaal veel te traag. Als je hier geen problemen mee hebt (ik houd niet van Stephen King boeken om dezelfde reden, hoewel ik zijn verhalen super vind), dan heb je hier een dikke aanrader te pakken.
Beoordeling: 2 sterren