Alex Kava is voor Nederland als de ontdekking van het jaar neergezet. Al in 2001 verwoordde de toenmalige Crimezone recensent Eric Herni haar schrijftalent bij het verschijnen van Duister kwaad. Elf boeken later geldt alle lof voor deze sympathieke auteur nog steeds. Vorig jaar zijn weer twee verhalen verschenen waarin FBI-agent Maggie ODell weer een belangrijke hoofdrol opeist. Kwaliteit verveelt nooit, je blijft deze boeken ook lezen, zo niet verslinden.

Maggie komt, zonder het te willen, in aanraking met een wel heel merkwaardige gebeurtenis. Tijdens een boswandeling komt ze eerst oog in oog te staan met een dode en verminkt koeienlichaam en even later staan ze met open mond voor een misselijkmakend tafereel.
Op een plek waar regelmatig jeugd verblijft, vinden ze kinderen, enkele zijn overleden, anderen zijn ernstig verwond. Een ding hebben ze gemeen, alle lichamen vertonen brandwonden en sommige zijn door prikkeldraad tot bloedens toe beschadigd.
Op een andere locatie wordt Maggies vriend Benjamin Platt, naar een voedselvergiftiging op een school gestuurd. Ook hier zijn enkele kinderen gestorven. Twee gebeurtenissen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben maar beide onderzoekers lijken steeds dichter naar elkaar te komen.

Ook in Schrikdraad weet Alex Kava de belangstelling en aandacht van haar lezers weer snel naar zich toe te trekken. In een sterk plotgestuurd verhaal drijft Kava de spanning langzaam op tot een climax waarin spanning en emotie om de eer lijken te strijden. Wie er wint is niet belangrijk, de lezer vaart er wel bij omdat deze interne competitie uiteindelijk naar een aantrekkelijke ontknoping leidt.
Nog steeds is mij niet duidelijk waarom de boeken van deze auteur geen groter publiek weet te vinden. Alle ingrediënten voor een paar uurtjes optimaal leesplezier zijn in ruime mate aanwezig en worden door Kava in een gezonde mix gedoseerd. Ontbreekt de marketing misschien? Dan moet mond op mond reclame toch een goede compensatie bieden om haar bij meer Nederlandse en Vlaamse lezers onder de aandacht te krijgen. Laat dit dan een bescheiden begin zijn.


Eindoordeel: 4 sterren

Spanning: 4 sterren
Plot: 4 sterren
Leesplezier: 4 sterren
Schrijfstijl: 4 sterren
Originaliteit: 4 sterren
Psychologie: 4 sterren