Geheime kamers is alweer het derde boek van John Burdett. Ik had niet eerder van hem gehoord. Misschien had dit, maar dat is achteraf, zo moeten blijven. Want ondanks de lovende woorden op de achterkaft is het boek me aardig tegengevallen.

Het verhaal begint naar mijn mening nogal warrig en ook verderop in het boek vond ik de structuur ver te zoeken. Natuurlijk zijn er momenten waar wel lijn in zit, maar daarna blinkt Burdett toch weer uit in onduidelijkheid.

In het boek heb ik ook iedere vorm van spanning gemist. Daardoor wordt het soms wat langdradig. Dit is jammer, want volgens mij had er veel meer uit het onderwerp gehaald kunnen worden.

Door deze teleurstellende ervaring moet Burdett er niet op rekenen dat ik nog een boek van hem zal lezen.