Ben je ook vrij perfectionistisch? Dan is het Psychologisch handboek voor de niet zo perfecte vrouwmisschien iets voor jou. Auteurs Lisette Wevers en Francisca Kramer weten er alles van, en geven tips en handvaten zodat je beter om kan gaan met de teleurstellingen van het leven.
Het boek heeft een duidelijke indeling met hoofdstukken die logisch op elkaar volgen, waardoor het fijn leest. Door middel van psychologische theorieën, verhalen uit de praktijk en een historisch perspectief belichten de auteurs de verschillende onderwerpen. Het boek stipt verschillende onderwerpen aan, maar gaat nergens echt dieper op in. Hierdoor blijft het vrij oppervlakkig.
De informatie is niet nieuw en ze gebruiken veel bronnen, maar hebben hier een goed lopend en interessant verhaal van gemaakt. Veel hoofdstukken bevatten ook tips om minder perfectionistisch te worden, of juist opdrachten, zoals het maken van lijstjes, die je bewuster maken van de keuzes die je maakt. Hierdoor is het Psychologisch handboek voor de niet zo perfecte vrouw geen eindeloze stroom van informatie, maar kan je er ook zelf mee aan de slag.
Helaas ligt de focus erg veel op het negatieve in het boek. Bijvoorbeeld bij het hoofdstuk over relaties wordt er uitgebreid besproken hoe een verkeerde hechting in je kinderjaren een negatieve invloed kan hebben op je relaties, waarna er ook nog een volledig hoofdstuk komt over scheiden. Het is duidelijk, het leven zit vol "uitdagingen, hindernissen en moeilijkheden", maar dit wordt er vrij dik bovenop gelegd. Het zou mooi zijn geweest als er ook was gewezen op de positieve manieren om dit te benaderen.
Wevers en Kramer gebruiken gemakkelijk taalgebruik om complexe onderwerpen aan te snijden. Hierdoor zijn de onderwerpen benaderbaar en leest het snel weg. Met uitspraken zoals “Ik zie mijn ondermijnende gedachten als scheten van mijn geest: ze stinken, maar waaien wel weer weg” geven de auteurs een humoristische touch aan het boek.
Soms wordt er wel iets te luchtig gedaan over zware onderwerpen. Wanneer een van de auteurs aangeeft dat ze geen zin had in een depressie, legt ze uit dat ze zichzelf er weer bovenop kreeg door onder andere te zingen onder de douche en naar de kapper te gaan. Ondanks dat ze aangeeft dat dit niet voor iedereen zal helpen, zijn zulke uitspraken vrij kort door de bocht.
Het Psychologisch handboek voor de niet zo perfecte vrouw is "een feest van herkenning", aldus de achterflap. Helaas is dit voornamelijk het geval voor de auteurs. Een persoonlijke touch maakt een boek vaak wat levendiger, maar de twee auteurs lijken beide een eigen favoriet thema te hebben waar ze over praten, wat gaandeweg het boek storend wordt. Bij stress, scheidingen en een gebrek aan zelfvertrouwen zou het volgen van een cursus mindfulness helpen. Niet geheel toevallig geeft auteur Lisette Wevers deze cursussen. Ook weet Francisca Kramer bij veel onderwerpen haar scheiding aan te stippen.
Een minpuntje van het boek zijn de slordige foutjes. Van missende punten en komma's tot letters in woorden, dit soort foutjes maken het boek een minder perfect handboek.
Al met al was Psychologisch handboek voor de niet zo perfecte vrouw een interessant boek om te lezen, maar niet om serieus te nemen. Een vermakelijk boek, maar het blijft te veel op de vlakte en de auteurs lijken te veel in hun eigen wereld te zitten om met een echt objectieve blik naar de onderwerpen te kijken.