Ik val gelijk met de deur in huis; van te voren was ik sceptisch. Ik was "bang” dat De erfenis van Richard Grenville teveel zou lijken op een van de Harry Potter boeken. Maar meer nog ben ik vooral een liefhebber van waargebeurde verhalen, of verhalen die op zijn minst waargebeurd zouden kúnnen zijn. Ik wist niet zeker of een magisch boek wel bij me zou passen. Of ik zou passen bij een magisch boek.Toch was ik aangenaam verrast door het lezen van de achterflap en de recensies op het net. Ik koos er dan ook voor om met een eigen exemplaar mee te doen aan de leesclub.
Het proloog begint met een situatie waarin twee mannen elkaar ontmoeten, woorden hebben en het niet met elkaar eens worden. Doordat niet duidelijk wordt waarover deze heftige discussie gaat, word je gelijk het verhaal in gezogen en begin je vol nieuwsgierigheid aan het eerste hoofdstuk. Hierin maken we kennis met Alexa Westerhof. Een Nederlands meisje, alleen met haar moeder, geen vader die deel uit maakt van haar leven. Voor haar opleiding staat ze op het punt om naar Engeland te vertrekken. Eenmaal daar wordt ze op het vliegveld opgewacht door een oude vriend, Sander. Ze is blij verrast hem te zien, en samen pakken ze de draad van hun vriendschap weer op.
Al vrij snel komt Alexa er achter dat ze niet studeert aan een gewone universiteit. Maar aan een universiteit waar ook magische lessen worden gegeven. Ze krijgt theoretische, maar ook praktijk lessen in magie. En ze raakt verzeild in een spannend en duister avontuur, een zoektocht naar zichzelf, haar geschiedenis en haar vader.
Wat mij ontzettend aangenaam heeft verrast en waarvoor ik mijn grote complimenten wil uitspreken voor de schrijfster, is de schrijfstijl. Ze weet het boek zo te schrijven alsof ze uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar de universiteit, de manier van lesgeven, de ins en outs kent van magie.. Echt prachtig. Je gaat haast twijfelen of er echt geen magie bestaat. Misschien is er wel een magische wereld waar ik als non-magie geen weet van heb…
Met prachtige, soms ietwat lange zinnen, weet Natalie Koch je tot het einde toe te binden aan het verhaal. Ze houdt je in je greep, je wordt betoverd door haar woorden. Zuinig ben ik doorgaans met het uitdelen van alle vijf de sterren, maar het eerste deel van De Verborgen Universiteit krijgt ze van mij!