In het boek "De zaak Magritte" draait het om het leven van weduwnaar Alex Berger.
Zijn leven is verwoest sinds zijn echtgenote Camille is omgekomen bij de aanslagen in Parijs.
Het verhaal doet je beseffen wat een impact een dergelijk verlies heeft op de nabestaande van de slachtoffers van de aanslagen die daadwerkelijk in Frankrijk en België hebben plaats gevonden. Door de soepele schrijfstijl kun je je goed inleven in het schuldgevoel dat bij Alex is ontstaan omdat hij zijn vrouw niet heeft kunnen redden omdat hij aan het werk was en pas een dag later in Parijs zou arriveren.

2017 is het hommagejaar aan Rene Magritte en ter ere daarvan heeft Toni Coppers op verzoek van de erven Magritte dit boek geschreven.
De cover van het boek verwijst naar het schilderij "Les Amants" uit 1928. In het verhaal wordt naar het schilderij "La trahison des images" beter bekend als "Ceci n'est pas une pipe" uit 1928-1928 verwezen door de verwijzing " Ceci n'est pas un suicide " die de moordenaar bij zijn slachtoffers achterlaat.

Na een hoop speurwerk wordt de dader gepakt en krijgt Alex Berger eindelijk wat zielenrust.
Het menselijke dat Alex dankzij de schrijfstijl krijgt doet mij vragen om een vervolg verhaal.