Gwendys knoppenkast is een verhaal, zoals we van Stephen King gewend zijn. Het begint op een gewone dag, op een gewone plaats met een gewoon Amerikaans meisje. Een meisje, dat gepest wordt omdat ze wat dikker is, dus daar wil ze wat aan doen tijdens haar grote vakantie.

Terwijl ze aan het trainen is, komt ze een man tegen. Deze heeft een knoppenkist, die hij aan Gwendy geeft. Deze kist heeft krachten, maar Gwendy weet niet precies welke. Wel lijkt vanaf het moment dat ze de kist krijgt, haar leven beter te worden. Is dat de positieve kracht van de kist? En wat kan hij nog meer?

De kist heeft een aantal knoppen, elk met hun eigen doel. Wat er precies gebeurt als je zo'n knop indrukt, weet Gwendy niet precies. Gedurende haar puberteit krijgt Gwendy soms de neiging de kist te gebruiken, andere keren lijkt ze hem bijna vergeten. Of probeert ze dat althans.

Langzaam bouwt King de spanning in het verhaal op, zoals hij dat kan: gaat ze daadwerkelijk wat met deze kist doen? Drukt ze op zo'n knop? En wat betekent dat voor haar? Voor haar omgeving?

King schrijft meeslepend als altijd. Het verhaal is zo uit. Het eind is voor mij een anti-climax, zoals wel vaker met korte verhalen van King. Het verhaal eindigt niet met een Big Bang. Wel met een moraal, die steeds meer in Kings verhalen doorklinkt.

Natuurlijk krijgt het verhaal van mij vier sterren. De schrijfstijl van King kan mij altijd weer boeien. De personages spreken, leven even met me mee. Ik keek mee over de schouder van Gwendy. Ik hoop dat het haar goed gaat.
Ik vraag me ook af of de volgende eigenaar van de knoppenkist er zo goed en verantwoordelijk mee om zal gaan. Of weten we al beter?