Pfeijffer is een begenadigd stilist en zijn proza laat zien dat hij ook dichter is. Maar La Superba is niettemin een mislukt boek. Het mist focus en hangt als los zand aan elkaar. Het hoofdverhaal over het mooiste meisje van Genua wordt drie keer onderbroken door 'intermezzo's'. In feite niet meer dan op zichzelf staande korte verhalen. Die eigenlijk een stuk interessanter zijn dan de rest over dat meisje. Pfeijffer had overduidelijk te weinig materiaal voor zijn noodlotsroman over een onmogelijke (?) liefde en mengde het daarom maar met drie andere stukken, mogelijk aanzetten voor andere boeken. Dat dit boek dan de Libris Literatuurprijs wint maakt maar weer eens duidelijk dat literaire prijzen gewantrouwd moeten worden. Tenzij uitgedeeld door de lezers.