Ik stond beneden en keek hoe Jan zingend tegen de schoorsteenpijp omhoogklom. Op het hoogste punt zwaaide hij, triomfantelijk. Hij riep nog iets, ik kon niet goed verstaan wat, – ‘Ik heb de zee gezien!’, zou hij dat hebben geroepen? – en toen is hij gevallen en ben ik naar huis gerend: er is niets gebeurd, er is niets gebeurd.

De zee zien van Koos Meinderts begint met een ongeval waarbij Jan overlijdt. Zijn beste vriend Kees is getuige van de val. Ze zouden eigenlijk samen in de schoorsteenpijp klimmen, maar Kees haakt op het laatste moment af, omdat hij niet durft. Kees vertelt niemand dat hij erbij was toen Jan stierf.

Moeilijk viel het me niet, dat net doen alsof ik van niks wist. Ik had Jan dan wel zien vallen en daarna zien liggen, maar zoiets onwerkelijks is pas echt gebeurd als het je wordt aangezegd.

Zo snel mogelijk een bh losmaken
In het heden is Kees bijna 70 en haalt hij herinneringen op aan de zomer van 1959, toen hij 15 was en Jan leerde kennen. De vriendschap begint met een klap. Jan beweert dat Kees zijn visplek heeft ingepikt. Terwijl Jan Kees een dreun op zijn neus verkoopt, hapt een grote snoek toe. Samen halen de jongens de hengel op, het begin van een innige vriendschap. Jan doet denken aan Tommy Wierenga’s Joe Speedboot, een jongen vol bravoure, voor niks en niemand bang. Hij leert Kees onder andere hoe hij zo snel mogelijk een bh los kan maken. Ze oefenen met een exemplaar van Marijke, de zus van Jan, op wie Kees heimelijk verliefd is.

Lees verder op mijn website