In mijn recensie van ‘Na zonsondergang’, Kings korte verhalenbundel uit 2009, schreef ik dat de verhalen te wisselvallig waren om King-waardig te zijn. King beweerde jarenlang geen korte verhalen meer geschreven te hebben en hij wilde bewijzen dat hij het nog kon, wat ik niet helemaal gelukt vond. Met ‘De bazaar van boze dromen’ breit hij hier opnieuw een vervolg aan en gelukkig is dat vervolg stukken beter, zij het nog steeds te wisselvallig.

‘De bazaar van boze dromen’ bestaat uit 20 korte verhalen, inclusief twee verhalen in poëzievorm. Elk verhaal wordt voorafgegaan door een korte introductie, waarin Stephen King iets meer vertelt over het ontstaan van het verhaal in kwestie. King schrijft altijd uitvoerige voor- en/of nawoorden maar een voorwoord bij elk verhaal is een beetje te veel van het goede. Het boek is bovendien ook nog eens voorzien van een hele lange inleiding en ook een apart woord vooraf. Uit dat woord vooraf blijkt dat niet alle verhalen in dit boek nieuw zijn, maar omdat ze volgens King toen nog niet af waren, zijn ze aangepast en opnieuw gepubliceerd. Ruikt wat naar makkelijk geldgewin van iemand die weet dat fans zijn boeken toch kopen.

Sommige van de verhalen zijn bijzonder goed, zoals ‘Moraal’ (eerder verschenen als ‘Eenmalige zonde’), ‘Ur’ (met verwijzingen naar De Donkere Toren), ‘Niet helemaal lekker’, ‘Mister Yummy’, ‘Dronken vuurwerk’ en ‘Zomeronweer’. Een boek met alleen deze verhalen erin zou meteen 5 sterren waard zijn. Vele van de andere verhalen zijn maar gewoontjes. Niet slecht, maar ook niet bijzonder goed, weinig horror ook. Een paar verhalen zijn dan weer vullertjes, niet van een niveau om over te praten. Deze voelen aan alsof King een paar laden van zijn schrijftafel heeft leeggemaakt en daar nog wat probeersels terugvond. Gelukkig is het een dik boek en zijn de beste verhalen ook de langste, zodat er heel wat goeds te lezen overblijft. Toch is het te hopen dat Kings laden nu leeg zijn en hij het in de toekomst houdt bij wat hij het beste kan: dikke boeken schrijven.