Het heeft even geduurd voordat ik dit boek eindelijk uitlas, wat vreemd is aangezien ik hem tien jaar geleden of zo ook al gelezen heb en toen geweldig vond. Dus wat het nog vreemder maakt, is dat ik hem nu super vond tegenvallen...

Ik wilde het boek echt leuk vinden, maar kwam er moeizaam in en de personages stonden me totaal niet aan. Ik had moeite met volgen hoe ze van de ene plek naar de andere gingen en de 'pauzes' die ze tussendoor namen, voelden ongemakkelijk en overbodig aan. De 'downworlders' kon ik ook niet echt aan wennen en ik begon de weerwolven pas interessant te vinden toen Luke erbij werd betrokken. Misschien is hij wel het enige personage dat ik oprecht leuk vond.

Ik ergerde me zo erg aan Clary, aan haar onwetendheid, haar keuzes en gewoon hoe dom deze soms waren. Pas op het einde kreeg ik het gevoel dat ik echt over haar en Jace wilde lezen (wat me hoop geeft voor het volgende boek.) P.S. Simon verdiende beter.

Star Wars ontmoet City of Bones.