Soms kan perfectie helemaal niet zo perfect zijn als het iedereen doet lijken. In dit boek lees je over het perfecte huwelijk dat uitdraaide in de perfecte leugen.

Het boek is geschreven door de Frans-Ierse B.A. Paris. Ze heeft tot nu toe nog maar twee thrillers geschreven, maar beide waren ze meteen een schot in de roos. Haar boeken gaan kort samengevat over emotionele mishandeling binnen een relatie. ‘Achter gesloten deuren’ is haar debuut, waarmee ze meteen bekend werd als schrijver. Het boek gaat over Jack en Grace, een net getrouwd koppel dat op huwelijksreis gaat. Wanneer ze aankomen in Thailand veranderd het leven van Grace drastisch als ze te weten komt dat Jack helemaal niet de echtgenoot is waarvan ze zo gedroomd had. Hij blijkt een goed-voorbereide psychopaat te zijn die Grace op elke stap dat ze wil zetten, zal voor zijn.
Iets wat ik goed vond aan het boek was de schrijfstijl. De schrijfster gebruikte gemakkelijke zinsbouw en zeer weinig moeilijke woorden waardoor het boek echt niet moeilijk was om te lezen. Het vertelperspectief was ook altijd vanuit dezelfde persoon, wat het ook makkelijker maakte je op het verhaal te focussen en dat je niet altijd moest nadenken over wie het nu eigenlijk ging. Wat ik het beste vond aan het boek was de structuur. De schrijfster sprong altijd over van heden naar verleden, dit deed zij om dingen die in het heden gebeurde uit te kunnen leggen in het verleden. Het bracht ook afwisseling in het verhaal, waardoor het lezen leuk bleef. Ook wist de schrijfster er telkens een cliffhanger in te brengen zodat je ernaar hunkerde om verder te kunnen lezen in diezelfde tijdsperiode. De schrijfster wil volgens mij zeggen dat je niet altijd je eerste indruk moet geloven, er kan altijd iets heel anders aan de hand zijn dan wat je eerst dacht. Het kan een misleidend iets zijn waardoor het moeilijk is om hierdoor te kijken. Dit heb ik nu zelf ook wel uit het boek geleerd dat je niet altijd moet geloven wat je ziet, maar dat je dat moet proberen te doorprikken verder te kunnen kijken dan het oppervlakkige. Het boek is bedoelt voor iedereen dat een beetje van spanning houdt en er ook oud genoeg voor is.
Ikzelf vond het een goed boek. Niet enkel de schrijfstijl, de structuur,… zaten goed, maar ook de verhaallijn. Om te beginnen zijn thrillers mijn favoriete genre en zeker als ze goed zijn opgebouwd. De schrijfster schreef in het begin over hoe gelukkig het koppel Jack en Grace was. Het was zo geloofwaardig dat ik begon te twijfelen of dit echt wel het koppel was waarover het verhaal zou gaan, totdat uiteindelijk Jack zijn ware aard liet zijn. Naarmate het verhaal vorderde, ging de spanning ook de lucht in. Ze zocht andere oplossingen die steeds gevaarlijker werden en voor de lezer dus ook spannender. Alles moest in het geheim dus de angst om betrapt te worden zorgde ook voor veel spanning. Je werd zo meegesleept in het verhaal dat het soms ook frustrerend was, omdat je wist dat er niets aan te doen viel. Het is gewoon oneerlijk om geen macht of inspraak te hebben en dat bracht de schrijfster ook goed over. Ik vond het in het begin wel moeilijk om echt in het verhaal te komen omdat er lang niets ergs gebeurde tussen hen, maar uiteindelijk werd het dan wel duidelijk waarom er nog geen spanning was tussen Jack en Grace want dit hoorde natuurlijk allemaal bij zijn plan.

Dit boek is absoluut een aanrader zodat je het achter gesloten deuren in stilte en in één keer kan uitlezen.