Tijdens een feestje bij hem thuis wordt Paul Callaway door de politie van het kleine plaatsje Clark Falls, waar hij en zijn vrouw Sara een paar maanden eerder zijn komen te wonen, gearresteerd. Paul wordt beschuldigd van misbruik van zijn minderjarige buurmeisje. Terwijl hij weet dat hij onschuldig is.

Om zijn onschuld te bewijzen gaat Paul, ondanks dat hij wel een advocaat heeft, ook zelf op onderzoek uit. En ontdekt tot zijn verbijstering dat een van zijn buren, de bij alle andere buren zeer gerespecteerde oud-politieman Roger Mallory, een nogal dubieuze 'liefhebberij' heeft.

In principe zijn dit gegevens voor een spannende en daardoor boeiende thriller. Sean Doolittle is daar met De perfecte buren helaas niet in geslaagd. Ondanks het veelbelovende begin in het eerste hoofdstuk zijn de daaropvolgende hoofdstukken een lange opsomming van oninteressante wetenswaardigheden over Paul en Sara's buren.

Ongeveer halverwege het boek begint het verhaal wat boeiender te worden en komt er een heel klein beetje spanning om de hoek kijken. Veel te laat, en ook nog eens niet voldoende om er een echt goed boek van te maken.

Toch is er nog wel iets positiefs te melden over De perfecte buren. Het boek leest namelijk redelijk makkelijk. En het is Doolittle gelukt om de lezer toch nieuwsgierig te maken naar de afloop. Maar daar is dan ook alles mee gezegd.