Mariken Heitman studeerde biologie en was als tuinder een aantal jaar werkzaam in de biologische groenteteelt. Momenteel geeft ze les op een middelbare landbouwschool. De wateraap is haar debuut. Eerder publiceerde ze online korte verhalen.

De wateraap gaat over biologiestudente Elke. Elke gaat iedere zomervakantie naar haar oudtante Ko. Het leven bij Ko is eenvoudig en Elke helpt Ko in de moestuin. Tijdens haar studie komt ze in aanraking met de wateraaptheorie; de theorie die stelt dat er in de evolutie van aap naar mens een tussenvorm was die in of bij het water leefde. De theorie is in de wetenschap achterhaald, maar Elke raakt in de ban van de wateraap. Ze voelt zich als mens een tussenvorm en trekt een paralel met de wateraap. Ze ziet de wateraap als een bondgenoot. Ze besluit de theorie nader te onderzoeken voor haar afstudeeronderzoek en reist af naar Wenen om een Lena, specialist op het gebied van de wateraaptheorie te ontmoeten.

De wateraap is een bijzonder boek dat niet gemakkelijk leesbaar is. Heitman heeft een bijzondere, fantasierijke en poëtische schrijfstijl en weidt graag uit over de natuur. Het verhaal komt traag op gang en het thema van het verhaal (genderidentiteit) komt door alle poëtische zinnen, uitweidingen over de natuur en de fantasierijke gedachten van Elke niet duidelijk genoeg naar voren.