Het boek heeft als hoofdpersoon John Milton, wat bij enkelen misschien al een belletje doet rinkelen. Inderdaad, de dichter die bekend werd met zijn magnus opus “Paradise Lost”.

Ackroyd voert hem op als hoofdpersonage in een boek dat tegenwoordig in de categorie faction zou vallen: Milton is immers een bestaand persoon, en al even waar is dat hij als rijkssecretaris zijn leven niet meer zeker was nadat Cromwell’s puriteinse regime viel en de koning terugkeerde aan de macht. Maar in werkelijkheid vluchtte Milton hierna helemaal niet naar Amerika, maar leidde hij een teruggetrokken leven. Een leven waarin hij dus dat bekende dichtwerk afleverde.

Op zich dus een interessant gegeven, maar minder boeiend als je niet bekend met die tijd, het puriteinse gedachtegoed, noch het werk van Milton. Zo zal het boek vast en zeker doorspekt zijn met listige en vermakelijke verwijzingen naar Paradise Lost, maar die komen dan toch niet over. Om die reden heb ik, moet ik bekennen, dit boek niet uitgelezen. Voor fijnproevers is dit vast een goed boek, maar ik laat het dus even passeren…