Konrad Simonson krijgt de dood van een postbode toegewezen. Hij blijkt te zijn betrokken bij de verdwijning van een jong meisje in de jaren zestig. Maar eerst schiet een jongen op een middelbare school twee leraren dood. De link tussen deze twee moorden is flinterdun en wordt al snel opgelost.
Wat volgt is het soms kabbelende verhaal van een groep jongeren die in de jaren zestig bijeenkwam als "De eenzame hartenclub".
Hoewel dat laatste verhaal redelijk goed in elkaar steekt, wordt het veel teveel verteld. De lezer krijgt nauwelijks ruimte om de spanning echt te voelen. Alles wordt uitgelegd, ook het weer en de economische situatie komt in ieder hoofdstuk aan bod.
"Voor fans van The Killing" stond er vandaag in een advertentie. En op de omslag prijkt: "Literaire thriller". Beide predicaten weet deze matige thriller niet waar te maken. Het verhaal verdient een stel betere schrijvers.