Als je toe bent aan een heel menselijk, heel lief en tegelijk hartverscheurend verhaal, dan ben je toe aan De blikman van Sarah Winman.
Om mij heen hoorde ik van meerdere lezers dat zij erg moe(s)ten wennen aan de schrijfstijl van Winman, met name omdat zij misschien wat van de hak op de tak springt, zowel qua hoofdpersonage als qua tijdsperiode. Ik heb gelukkig die moeite niet, sterker nog, ik vind die schrijfstijl (die ik herken van de andere romans die ik van haar gelezen heb) juist één van de fijne elementen. Zo zie je maar weer, iedereen leest en ervaart anders. En gelukkig is de keuze uit boeken heel ruim :-)
In deze roman komen eigenlijk twee personen aan het woord, de twee mannen/vrienden Ellis en Michael. En die twee geschiedenissen blijken enorm met elkaar verweven, tot een zeker punt. Meer ga ik er hier niet over schrijven, behalve dan dat ik heel blij ben dat ik deze roman uit de grote voorraad nog te lezen boeken heb uitgekozen.
Op mijn eigen boekenblog schreef ik een meer uitgebreide leeservaring. Interesse? Volg deze link: Een foto van vroeger.