Aangrijpend, diep en lief, onschuldig bijna, zo zou je dit boek kunnen omschrijven. Aan het woord is Mafalda die 9 is (bijna 10) en je kijkt door haar ogen de wereld in. Dit moet je figuurlijk nemen want Mafalda ziet haast niets meer: ze wordt in korte tijd blind. Op haar eigen kinderlijke maar daarom directe manier legt ze uit hoe ze elke dag beleeft. Ze vertelt over haar angsten, haar kat, haar vriendschap met Filippo – die ze eerst op afstand probeert te houden, over Estella, een Hongaarse vrouw en over haar fantasieën. Ze denkt dat haar overleden oma in de grote kersenboom woont, waar ook fantasiefiguur Cosimo (uit een boek) vertoeft. Het is toegankelijk geschreven, in korte hoofdstukken verdeeld en het doet je glimlachen en slikken, want behalve leuk is het vooral aangrijpend. Een aanrader, ook voor de jeugd.