Dylan en Griff zijn twee broers die de uitverkorene zijn van een gelukkig gezin. Na zowat de wereld doorgetrokken te hebben, beslist het gezin om eindelijk hun gelukkig leven met hun vieren een vaste thuis te geven. De tijd om zich ergens te settelen was aangebroken. Maar als de plannen nog niet definitief op tafel liggen, slaat het nootlot toe. De ouders van Dylan en Griff overlijden tijdens een auto ongeluk en de vorm van een vaste plaats spatte uitéén.

Toen ik in dit boek begon, wist ik niet welke richting het uit zou gaan. Met deze tragische gebeurtenis kon de schrijfster een zeer emotioneel boek neerschrijven, maar dat is niet de weg waar ze voor gekozen heeft. Toch greep het op bepaalde momenten erg naar de keel. Dit was een groot stuk te wijten aan de bijzondere schrijfstijl. Soms ervaarde ik het als lichte poezië met diepe intense gevoelens erin verwerkt.

Wat zeer merkwaardig was aan dit verhaal was de vraag en wat nu met de kinderen? Dit is een punt waar heel goed over nagedacht is. Een realitisch beeld hoe de broers na de dood van hun ouders verder moesten gaan met hun leven kwam sterk aanbod. Gepaard met gekende gebeurtenissen. Zo zie je dat Dylan zich over zijn broer ontfermt, het steeds opnieuw op een nieuwe plek, maar vooral het verwerkingsproces dat bij de één anders loopt dan de ander.

Het was de plottwist die effectief mijn hart brak. Ik had ervoor al heel wat medelijden wat Dylan en Griff, maar dat werd getroost door de gelukkige momenten die ze beleefd hadden. Maar de plottwist liet me tot ontdekking komen dat welke pad de schrijfster ook voor mij had uitgeschreven, ze me toen al op de verkeerde richting had gezet. Of ik wou de richting gewoon niet volgen.

Conclusie. Door de prachtige schrijfstijl van Long, met hier en daar een lichtte tint poëzie. Het is geen boek waar je van pagina 1 tot het einde alleen maar loopt de huilen, verre van. Als lezer wordt je verwarmt door de liefde dat het gezin met zich droeg. Het is een zeer realitisch verhaal, met de centrale vraag en hoe nu? Waar goed over gedacht is. Maar dan de plottwist ....