Sluitingstijd, Joan met haar zoon Lincoln begeven zich naar de uitgang, wat nog een lange weg blijkt te gaan worden. Na een dag lekker rondlopen samen met haar 4 jarige zoon Lincoln, spelen met de superheroes, veranderd het toneel door schoten bij de uitgang in een nachtmerrie. Joan vlucht met haar zoon tegen zich aan gedrukt, terug de dierentuin in. Opgejaagd, zonder direct achtervolgt te worden, angstig, onwetend, op zoek naar veiligheid.
Het verhaal gaat vooral om hoe een moeder omgaat met haar "worst nightmare", de angst dat haar kind iets overkomt. Dit in een nogal onwerkelijke setting van mannen die lukraak rondschieten in de dierentuin. Wie, waar en hoe is onduidelijk voor Joan, dit maakt haar keuzes moeilijk, de situatie onduidelijk en haar acties onwerkelijk.
Het verhaal speelt zich af van 5:23 pm tot 8:15 pm, en wordt afwisselend geschreven vanuit de optiek van Joan, een schutter en een aantal mede 'prooien" .
Het boek hinkt op twee gedachten, thriller of/en novel/roman. Voor het laatste te weinig diepgang, voor een thriller te weinig spanning. Dit merk je ook in de schrijfstijl.Hoofdstukken die lezen als een sneltrein en hoofdstukken die gaan als stroop door een trechter. Neem daarbij een script van een doorsnee Hollywood actie/drama, onwerkelijke gebeurtenissen, veel knallen en bloed, onnodige afdwalingen en zijwegen en je hebt het eindresultaat.
Easy read? ja een aanrader? wat mij betreft absoluut niet