Bij de laatste drie boeken van Patricia Cornwell dacht ik steeds: dit is het laatste boek dat ik van haar gelezen heb, nu ben ik er klaar mee.... Toch ga ik steeds weer voor de bijl. Ookdit boek bezorgt mij het gevoel datdit het laatste boek is. Het is niet Patricia Cornwell waardig. PC kan (zo heeft ze bewezen) fantastisch spannende en pakkende boeken schrijven vanuit een vrouw waar je enorm mee meeleeft. In dit boek schrijft ze vanuit Kay Scarpetta, de hoofdpersoon, wat ik op zich erg kan waarderen. Maar ze beschrijft meer de situaties waar Kay in beland dan wat Kay zelf voelt of denkt, en dát vond ik nou juist de kracht van haar boeken. Ik heb de indruk dat mevr. Corwell zoekende is inhaar schrijfstijl naar een nieuwe weg, maar deze niet goed kan vinden. Het verhaal komt heel erg traag op gang, grijpt steeds weer terug op eerdere gebeurtenissen,die lang niet altijd relevant zijn. Naar mijn meneing is het verhaal nietgenoeg uitgewerkt, PC beschrijft meer de omgeving en de forensische technieken (die ze heeft bestudeerd, dat is duidelijk) dan de menselijke geest.
Jammer, heel jammer. Op dit moment weet ik nog niet of ik haar nog een kans wil geven, dus nog eenboek van haar wil lezen. Dat zal over een maand of negen blijken.... Wordt vervolgd