Ambtenaar Varamo, een wat saaie en kleurloze man van middelbare leeftijd, werkt als klerk derde klasse bij het ministerie. Hier voert hij trouw zijn dagelijkse werkzaamheden uit. Op een dag, het is 1923, haalt hij aan het eind van de maand zijn salaris op, maar komt erachter dat de twee bankbiljetten die hij krijgt vals zijn.

Omdat hij bang is dat hij ervan verdacht wordt iets met de vervalsing te maken heeft, zwijgt hij in alle toonaarden. In gedachten, want hij vraagt zich af wat hij met die valse bankbiljetten moet doen en hoe hij ze kwijt kan raken, loopt hij doelloos door zijn woonplaats Cólon en geraakt in diverse absurde situaties die er toe leiden dat hij besluit een gedicht te schrijven.

De nachtelijke invallen van ambtenaar Varamo is de eerste Nederlandse vertaling van een boek van de Argentijnse schrijver César Aira. De roman is niet al te dik (het telt maar 122 pagina's) en heeft daardoor meer weg van een hoofdstuk uit een veel omvangrijkere roman. Vooral omdat het boekje niet is onderverdeeld in afzonderlijke hoofdstukken.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ondanks het geringe aantal pagina's is het geen gemakkelijk boekje om te lezen. Het begint nogal moeizaam en eigenlijk verandert dat gedurende het verhaal niet. Wellicht dat Aira's keuze om er één langlopend verhaal zonder afzonderlijke hoofdstukken daar mede debet aan is.

Een aantal van de absurde, danwel bijzondere situaties waar ambtenaar Varamo mee te maken krijgt of die ontstaan omdat hij ze zelf creëert, zijn wel aardig, maar het merendeel daarvan zijn nogal vergezocht en nietszeggend. Ondanks de vele lovende recensies is De nachtelijke invallen van ambtenaar Varamo een niet zo bijzondere roman waar je je als lezer doorheen moet worstelen. Gelukkig is het daarom maar goed dat het boek niet al te dik is.