Het Londense openbaar vervoer is elke dag een drukte van jewelste. Elke dag maken duizenden mensen hier gebruik van, zo ook Zoë Walker. Zoë reist elke ochtend van haar huis naar haar werk, en ’s avonds neemt ze ook dezelfde weg terug. Dit gaat eigenlijk altijd zonder problemen. Tot ze op een dag een seksadvertentie ziet staan in de London Gazette. Er is gebruik gemaakt van een korrelige en onduidelijke foto, maar Zoë ziet toch zichzelf in de foto. Als ze de volgende dag dezelfde advertentie op dezelfde plek in de krant ziet staan, maar dan met de foto van een van de andere reizigers wordt ze onrustig. Echter als later blijkt dat deze vrouw vermoordt wordt terug gevonden, weet Zoë dat het mis is. Wie plaatst deze foto’s? Wat weet diegene van haar? Vanaf dan begint er een waar kat en muis spel…

In het begin had ik wat moeite om in het verhaal te komen, maar na de eerste honderd pagina’s kreeg het verhaal met te pakken en werd ik mee gesleurd in deze rollercoaster. Want wie is nog te vertrouwen?

Wel had ik nog steeds wat moeite met de namen van de Londense stations. Maar dit wist ik van te voren al een beetje, aangezien ik dit vaker heb bij boeken die zich in het buitenland afspelen. De hoofdstukken hebben een fijne lengte en de personages zijn goed uitgewerkt.

Ik had tot aan het einde niet door wie de dader was, dus ik bleef tot ver op het einde hierover in het ongewisse. Dit vind ik zelf altijd erg prettig. Hierdoor blijft de spanning steeds in het verhaal en heb je continue de neiging om verder te lezen om achter de dader te komen.

Dit boek krijgt van mij 4 van de 5 sterren.