Rouwtherapeut Julia Samuel werkt al 25 jaar met mensen die iemand verloren hebben. In dit boek leest men hoe ze diepgaand inzicht verwierf in wat iemand doormaakt na het verlies van een geliefde. Een ouder, een kind, een broer of zus en personen die geconfronteerd worden met hun eigen sterfelijkheid. Dit boek bevat verhalen van mensen die groot verlies overleefden. Julia Samuel laat zien hoe zij als therapeut omging met degenen die bij haar kwamen omdat ze niet met dit verlies om konden gaan. Zij geeft inkijk in het gevoelsleven van deze personen, reflecteert en geeft aan hoe buitenstaanders er goed mee om kunnen gaan door bepaalde dingen juist wel of niet te doen, door dingen juist wel of juist niet te zeggen. Het maakt bewust en laat zien hoe we het onszelf het makkelijker kunnen maken door de dood te accepteren.
Rouwwerk geeft aan hoe verdriet iemand ongenadig kan treffen. Hoe onverwacht de dood soms komt maar ook hoe, bijvoorbeeld, een slepende ziekte zijn tol kan eisen. Soms blijkt dat achter het verdriet oud zeer zit maar soms is enkel het verlies genoeg om iemands leven totaal op zijn kop te zetten.
Dit boek is overzichtelijk opgedeeld. Steeds speelt een andere relatie tot de overledenen een hoofdrol en leren we personen kennen die getroffen worden door een groot verlies. Geen van de verhalen die de lezer voorgeschoteld krijgt is hetzelfde. De schrijfster beschrijft het proces van de rouwende in kwestie uitermate duidelijk en deinst er niet voor terug door te laten schemeren dat de therapeut ook maar een mens is. Een aantal keren vertelt ze dat ze dusdanig geraakt wordt door een verhaal dat ze er persoonlijk last van ondervindt. Doordat ze zo betrokken is, wordt het dan ook in geen enkel opzicht een afstandelijk verhaal dat zo maar wordt opgelepeld. De schrijfster hecht duidelijk geen waardeoordeel aan haar cliënten maar wil enkel laten zien wat verlies met ons kan doen.
Aan het begin van het boek blijkt al snel dat het kernwoord “luisteren” is, wat niet alleen voor de therapeut geldt maar eigenlijk voor iedereen. Julia Samuel probeert de lezer bewust te maken, maar zonder daarbij een belerende toon aan te slaan. In het hoofdstuk “Hoe vrienden en familie kunnen helpen” staan waardevolle aanwijzingen. Ze gaat diep in op de materie maar het taalgebruik blijft goed begrijpbaar.
Alle verhalen hebben uiteraard een emotionele lading. Sommige verhalen zullen meer aanspreken dan andere maar het laatste deel is het meest aangrijpend. Dit gaat over personen die hun eigen dood onder ogen moeten zien en daarmee wordt de lezer keihard geconfronteerd met zijn of haar eigen sterfelijkheid. Dit kan voor sommige lezers heftig zijn maar probeer toch eens uit die comfortzone te stappen, want het is het waard. Dit boek is een bittere pil maar integer, persoonlijk en zeer waardevol.