Ani FaNelli heeft het eindelijk voor elkaar gekregen: een glamoureuze baan, een uitpuilende garderobe en een succesvolle verloofde mét de daarbij horende verlovingsring als statussymbool.

"Maar het voorbereiden van een huwelijk, dat is een nog veel zwaardere leerschool. (…) Want pioenrozen kunnen echt niet als je ook maar een béétje klasse wilt uitstralen. Eén verkeerde keuze en iedereen kijkt dwars door je smaakvolle spraytan heen en herkent de ordinaire guidette die niet weet hoe het hoort." (pg. 13)

Het klinkt als een voortdurend worstelen met jezelf, en zo laten de eerste hoofdstukken zich ook lezen: moeizaam. Of het daadwerkelijk de opzet van de auteur was om de lezer in dezelfde gemoedstoestand te brengen als haar hoofdpersonage laat ik in het midden, ik weet het niet. Toch was ik bereid om haar hiervoor, bij het beoordelen (toekennen van de sterren), het voordeel van de twijfel te gunnen.

Echter van zodra Ani’s karakter voldoende is omschreven en de auteur systematisch prijsgeeft van wat zich in het verleden heeft afgespeeld, soms zelfs op het pijnlijke af, door middel van flashbacks komt er behoorlijk wat vaart in het verhaal. Het zijn niet alleen de (soms) onverwachte wendingen in het verhaal, want natuurlijk ben je benieuwd naar de clou van het hele verhaal, waardoor het steeds moeilijker wordt om het boek opzij te leggen ook het prozaïsche taalgebruik van de auteur maakt het vlot leesbaar.

"Zijn lippen plooiden zich tot een vileine glimlach, terwijl hij honend, maar uitnodigend naar me gebaarde als Vanna White bij de presentatie van de fonkelnieuwe Toyota Camry die de winnaar mee naar huis mocht nemen. ‘Dames en heren, geef haar een donderend applaus! Want hier is ze dan. Het gelukkigste meisje ter wereld.’" (pg. 290)

Het is een nauwelijks verholen beschuldiging die men niet hard kan maken maar het leeft wel, ook bij anderen. TifAni, de tiener (en ook later als Ani, de volwassene) is in zichzelf gekeerd, handelt voornamelijk uit eigenbelang (door bv. te zwijgen op het ogenblik dat ze zou moeten spreken) en deinst ook niet terug voor manipulatie (om toch maar tot dat ene kliekje te behoren). Het maakt haar tot een overlever wat niet wegneemt dat ze eveneens slachtoffer en zondebok is. Ze werd gepest (en erger, maar wegens spoilers niet waar) en verbannen. Het zal haar stuwen om aan het burgelijke milieu waaruit ze afkomstig is te ontsnappen.

Heden en verleden wisselen zich, in aparte hoofdstukken zodat verwarring schier onmogelijk is, af om uiteindelijk samen te vallen wanneer een producer Ani vraagt om mee te werken aan een documentaire over wat zich jaren geleden op de prestigieuze Bradley School heeft afgespeeld. Het is voor Ani een uitgelezen kans om eindelijk haar kant van het verhaal te vertellen en om zich zo voor eens en altijd van haar trauma’s uit het verleden te ontdoen. De vraag is maar of ze ook daadwerkelijk bereid is om alles waarvoor ze zo hard geknokt heeft op te geven.

© Anna