Titel : Het verhaal van iemand anders
Auteur : Anneliese Mackintosh
Pagina’s : 245
Uitgever : Atlas contact

De cover;
De cover is druk, maar geeft een goed beeld van de inhoud. Diverse stadia in het leven van de hoofdpersoon. Cover 8
Beredenering;
Ik heb het boek gelezen, omdat ik voor de Pop Sugar Challenge op zoek was naar een boek met een slechte recensie. Dit boek heeft op Dizzie.nl 1*gekregen door een van de Dizzie recensenten.
Het verhaal;
In dertig korte hoofdstukken beschrijft de schrijfster de verschillende fases die Gretchen heeft doorlopen. Van klein meisje, tot punkmeisje, veelvuldig experimenterend op seksgebied, tot aan het imago van aan drank verslaafde schrijfster.
Conclusie;
Het boek wordt aangekondigd met “Wat een fris, origineel boek is dit ……Mackintosh is een groot talent, dit is een buitengewoon debuut (The Independent. De achterflaptekst zegt o.a. “…. Gretchen, een meisje dat niet geheel toevallig op Anneliese Mackintosh lijkt; een meisje op wie je verliefd wordt of in wie je jezelf herkent”. Na het lezen van het boek ben ik het met beide stellingen niet eens.
Ik vond het boek niet origineel en fris. Er zijn meer schrijfsters die in korte hoofdstukken een inkijkje geven in hun leven, zoals Daphne Deckers bijvoorbeeld., die mij in tegenstelling tot Anneliese Mackintosh wel aan het lachen maakt en voor een enkel traantje en herkenning zorgt. Anneliese Mackintosh gebruikt veel grof taalgebruik, er wordt heel wat afgeneukt, gerukt, getrokken, gelikt en wanneer dat niet gebeurt dan wordt er gedronken, of wat mij betreft warrig geschreven. Stukken in cursief door het verhaal heen met teksten waarvan ik de samenhang met hoofdstuk niet echt volg of zie. Het boek was voor een groot deel een worsteling daardoor, maar heel en af toe zat er een hoofdstuk tussen dat enigszins de moeite waard was, zoals het verhaal van iemand anders en rouwen, de survivalgids, maar twee verhalen op de dertig is wel erg mager. Voor in het boek staat 68% is waar, 32% is niet waar, van mij zal je het niet horen. Wat mij betreft hoef ik dat ook niet uit te vinden, want in tegen stelling tot de zin “… Een meisje op verliefd wordt of in wie je jezelf herkent “ is Gretchen voor mij een meisje waarin ik mijzelf niet herken en mij grotendeels behoorlijk aan heb geërgerd.
Het boek krijgt van mij ook 1,5*, omdat er twee hoofdstukken in die staan die het niveau voor mij enigszins omhoog trekken.