Anthonie van de Wardt beschrijft in zijn novelle 'Het grote slapen' de ontsnappingstocht van Sophie. Ze is op de vlucht voor zichzelf en haar verleden. Nauwgezet heeft ze haar vertrek voorbereid. Vanuit haar woonplaats Maastricht vertrekt Sophie (Alias Wendy) met de trein naar Sittard vanaf dat moment probeert ze haar verleden achter zich te laten.

Op haar vlucht route komt ze door verschillende steden en ontmoet ze mensen die als doel hebben, het bereiken van Santiago de Compestella. Dit is voor haar een uitstekende schuilplaats. Tijdens de Camino wordt ze geraakt door de religieuze sfeer waardoor ze steeds meer belast wordt met het vreselijke geheim dat ze met zich meedraagt. Voor velen probeert ze haar identiteit geheim te houden om te voorkomen dat instanties, die waarschijnlijk al vanuit Nederland naar haar opzoek zijn, haar kunnen vinden. Alleen bij André, de eigenaar van een hotel, geeft ze iets van haar verleden prijs. Waarop hij reageert met de woorden: ' in dit huis vragen we niet, maar luisteren we alleen'.

Een mede-pelgrim Marc ontmoet ze voor de tweede keer tijdens haar tocht, en hij voelt zich tot Sophie (alias Wendy) aangetrokken, waarbij ze besluiten om samen verder te lopen. In het dorp Pamplona ontmoeten ze Wim en Marga, een broer en zus uit Terschelling. Samen lopen ze het laatste stuk richting Santiago de Compestella. Aangekomen bij de kathedraal in Santiago neemt Sophie een definitieve beslissing.

Tijdens het lezen van het boek ben ik als 'virtuele' pelgrim meegelopen in de Camino. Plaats voor plaats beleefde ik op intense wijze de tocht. Op het moment dat Sophie haar verleden bloot geeft ben ik even de weg kwijt, tranen springen spontaan in mijn ogen, en ik voel de spanning die ik tijdens mijn virtuele tocht heb opgebouwd vrijkomen. Gelukkig herpak ik me weer en neem ik 'virtueel' weer deel aan het laatste stuk naar het gezamenlijk einddoel. Santiago de Compestella is bereikt.

Anthonie van de Wardt heeft een mooie novelle neergezet, waarbij je als een ware pelgrim de Camino naar Santiago de Compestella meeloopt. Een goed verhaal dat je vasthoudt totdat je, met een meeslepend plot, het einddoel hebt bereikt. Aangezien dit mijn eerste novelle is, is er geen vergelijkbaar materiaal. Wat mij betreft ook helemaal niet nodig, want het verhaal heeft me geraakt en ik zal het dan ook zeker niet vergeten.

In de toekomst hoop ik de Camino zelf eens te kunnen lopen, waarbij ik dit verhaal zeker meeneem in mijn tocht als herinnering van een mooi avontuur. 5/5