Vond het een teleurstellend boekenweekgeschenk. Warrig en van de hak op de tak springend zeker in het begin. Wilde het bijna wegleggen.
Enkele leuke gedachten zoals een tablet of e-reader met tweezijdig scherm zodat je in de trein tenminste nog kunt zien wat iemand leest en de vraag wat mensen doen met liefdesmailtjes of sms'jes. Hoe kun je die bewaren met een paarsfluwelen lint eromheen zoals vroeger? Maar echt vernieuwende gedachten zijn dit ook niet.

Het leukst om over te lezen waren zijn jeugdherinneringen zoals: voor ’t eerst in de lange broek
Wat ik bijzonder irritant vond, was de Literagenda met handgeschreven notities boven aan de bladzijdes, leidde me steeds af.