In juni verschenen gelijktijdig delen een en twee van de Damian-reeks die Peter Marx is begonnen. Het uur van de dode wolf is deel een en daarin komen we te weten dat Damian bij de Business Information and Intelligence Service werkt. Die dienst heeft klaarblijkelijk de bevoegdheid om overal ter wereld executies te laten uitvoeren, want Damian krijgt de opdracht om een Amerikaanse dominee en een maffiabaas om te leggen. Johnson, de dominee, leidt de beweging Our Hope is Africa. Deze beweging raadt Afro-Amerikanen aan om te emigreren naar Liberia, omdat ze in Amerika toch geen kans krijgen om volwaardig mee te spelen. Eenmaal in Liberia aangekomen worden de Afro-Amerikanen echter vermoord zodat criminelen, die uiterlijk op hen gelijken, met hun paspoorten terug naar Amerika kunnen. De maffiabaas is degene die dit hele zaakje financiert.
Dit is allemaal aan het begin van het boek al bekend en heeft verder ook geen belangrijke rol meer in het verhaal. Damian vraagt zich eerst nog af of de FBI niet beter voor dit zaakje ingeschakeld kan worden. Peter Marx heeft een reden bedacht om dat niet te doen. Een Nederlandse bank is erachter gekomen dat ze per abuis geld hebben geleend aan dominee Johnson. Om niet in diskrediet te worden gebracht is het maar beter om die dominee te vermoorden en gelijk ook maar die maffiabaas. Aldus vertrekt Damian naar Amerika met zijn hulpje Merdan.
De plot komt behoorlijk knullig over en die knulligheid strekt zich uit over de rest van het boek. De personages missen elke diepgang en tezamen met de vaak simpele dialogen wil er maar geen spanning ontstaan. Marx heeft Het uur van de dode wolf bevolkt met slechts enkele personages die niet meer doen dan elkaar achterna zitten, waarna een schietpartij over de uitkomst van de ontmoeting beslist. De dialogen zijn geregeld doorspekt met Amerikaanse zinnen. Waarom? Om de lezer eraan te herinneren dat er Amerikaans wordt gesproken in Amerika?
Qua redigeerwerk had er ook nog wel het een en ander aan Het uur van de dode wolf mogen gebeuren. Zo zijn er de nodige zetfouten blijven zitten en heet een personage op pagina 119 nog Charles Harris, maar is acht bladzijden later zijn naam veranderd in Eddie Harris. De colofon verwijst naar www.petermarx.nl, maar die site staat enkel geregistreerd als domeinnaam.
Waarom die haast om gelijktijdig twee delen van een nieuwe reeks uit te geven en waarom is er niet meer tijd aan besteed om het wat professioneler te maken?