Er zijn gebeurtenissen in de geschiedenis, die vrij onbekend zijn. Het onderwerp van dit ontroerende verhaal is de tocht, die 650 jonge Australische vrouwen maakten op het vliegdekschip Victoria. Ze werden naar Engeland vervoerd, om zich daar te voegen bij hun echtgenoten. Dat waren allemaal militairen, die in Australië gelegerd waren geweest, of er in elk geval genoeg tijd hadden doorgebracht om te trouwen met soms heel jonge meisjes. De tijd die de echtparen samen hadden doorgebracht was kort geweest. Ze kenden elkaar niet altijd even goed en tijdens de reis sloegen de twijfels toe. Ook het achterlaten van al hun familie en vrienden maakte het leven vaak moeilijk.
Ook de mannen bedachten zich soms. Ze stuurden dan een telegram naar de Victoria, waarin kort werd vermeld, dat de vrouw in kwestie niet gewenst was en niet moest komen. Ze werd dan in de eerstvolgende haven van boord gezet en terug vervoerd naar Australië.
Voor de bemanning van de Victoria was het leven totaal veranderd met al die vrouwen aan boord.
Iedere opvarende had zijn of haar eigen verhaal.
In het boek leren we vier van de vrouwen beter kennen. De zwangere Margaret, de ijdele en rijke Avice, de jonge en losbandige Jean en de verpleegster Frances MacKenzie.
Het verhaal van de kapitein en van een paar bemanningsleden wordt verteld. Wat hebben ze meegemaakt? Wat zijn hun verwachtingen na deze reis? Zelfs vraag je je af, of het oude schip Plymouth wel zou gaan halen.
Met veel gevoel voor psychologie en zonder enig oordeel te vellen schrijft Jojo Moyes. Ik vond het een geweldig boek.