Volgens de tekst op de achterflap is dit een boek met verhalen over ridders, heksen, religie, mystiek, armoe en de zwarte dood in de middeleeuwen. Deze beschrijving is echter een te beknopte weergave van de werkelijke inhoud.

De 32 verhalen van bijna evenveel schrijvers gaan niet over heksen, maar over vrouwen die beschuldigd zijn van hekserij en hun lot in eigen handen nemen. Het gaat niet over de zwarte dood, maar over een knecht die te midden van deze epidemie zijn eigen belang stelt boven loyaliteit aan zijn leermeester. Het gaat niet over religie, maar over twee minderbroeders die de misleiding door het gezag met eigen wapens bestrijden.

Dit zijn nog maar enkele voorbeelden van de thema’s die in de verhalen ter sprake komen. Wat te denken van het eenzame leven van een beul of van een slavin die een vlucht naar het onbekende prefereert boven een leven te midden van uit de klei getrokken boeren? Voordat je het weet sta je bij een viskraam op de Gentse markt, zit je in een bootje op de Merwede tijdens de Sint Elisabeths vloed, neem je een kijkje in de Romeins-Byzantijnse keuken tijdens de bereiding van een varkensbaarmoeder of ben je getuige bij een edele bevalling.
Kortom, het lukt bijna alle schrijvers om mij bij de hand te nemen en terug te voeren naar de middeleeuwen. Bijna allemaal? Ja, van de 32 verhalen zijn er een of twee die het niet ‘doen’ voor mij, maar dat kan de pret niet drukken.

Een van de voorwaarden voor de verhalen die meededen met de schrijfwedstrijd die door Godijn Publishing en Beleef de Geschiedenis is georganiseerd in 2015 was dat de middeleeuwse feiten moesten kloppen. Dat is naar mijn mening goed gelukt en bij vijf verhalen staat zelfs een historische verantwoording vermeld. Natuurlijk valt te twisten over het waarheidsgehalte van een verhaal over twee meiden die net hun loon hebben opgehaald en samen gaan eten in een taveerne om hun plannen voor het starten van een herberg te bespreken. Wellicht wat veel emancipatie voor 1421?

Mijn enige echte punt van kritiek zijn de fouten in de tekst die vooral in de tweede helft van de verhalenbundel opduiken. Die kunnen echter eenvoudig worden weggepoetst in een volgende druk. Want deze ‘verhalen die niet vergeten mogen worden’ zijn zeker een tweede druk waard.