Dit boek mogen lezen voor de leesclub bij Thrillers & More.

Cover
De cover vind ik prachtig. Twee halve gezichten van meiden. Een blank en blond meisje die je van de zijkant ziet en een donker meisje wat je recht aankijkt. Je kan naar de cover blijven kijken. De titel “wat jij niet weet” maakt het gevoel af. We gaan een boek lezen om toch ergens achter te komen.

Auteur
Cecile Korevaar (1976) vervult jarenlang diverse functies in het bedrijfsleven. Daarnaast is ze betrokken bij Stichting Samburu Child Support, waarvoor ze regelmatig Kenia bezoekt. Als kind al houdt ze van lezen en schrijven. Deze passie is ze nooit uit het oog verloren. Een paar jaar geleden maakte ze de definitieve switch naar fulltime schrijfster. ‘Wat jij niet weet’ is haar debuut.

Achterflap/samenvatting
De veertienjarige Tess verhuist onverwachts met haar ouders naar Kenia. Ze belandt er tussen de inheemse Samburu-stam en moet noodgedwongen een nieuw leven opbouwen. Ze spreekt de taal niet, begrijpt niets van de cultuur en mist haar vriendinnen. Al snel blijkt dat er achter de ware reden van de verhuizing een groot geheim schuilgaat. Dit geheim zet haar leven nog verder op zijn kop, maar geeft ook antwoord op vragen. Dan gebeurt er iets afschuwelijks. Wordt haar leven ooit weer hoe het was?

In ‘Wat jij niet weet’ gaat Cecile Korevaar geen enkele confrontatie met de werkelijkheid uit de weg. Ze laat zien wat de gevolgen zijn van eeuwenoude tradities en hoe diep deze verweven kunnen zitten in een cultuur. Hoe verbind je je als tiener aan een wereld die zo anders is dan je gewend bent?

Mijn mening
Cecile Korevaar heeft een prachtig debuut geschreven. Het boek is geschreven uit het oogpunt van een 14-jarige Tess. Een echt pubermeisje. Dit laat de auteur goed in het eerste hoofdstuk al lezen.
“Bij iedere trede die ik nam, nam ook de woede in mij toe. Eenmaal boven, smeet ik de slaapkamerdeur achter me dicht. Met een oorverdovende klap”
Het is ook een hele overgang voor haar om op die leeftijd te gaan verhuizen van Amsterdam naar Kenia. Een enorme cultuurshock van luxe naar primitief leven.
Het verhaal begint met Tess die bezig is met haar huiswerk. De letters dansen voor haar ogen. Woorden in het Swahili, de taal die in Kenia gesproken wordt. De taal die zal zorgen dat Tess vriendinnen zou kunnen maken. Ze wonen er al een maand en ze kende nog niemand. Voor haar gevoel werd ze nog steeds aangekeken alsof ze uit de dierentuin was ontsnapt. Op een dag na schooltijd kwam haar chauffeur Leshan niet opdagen om haar op te halen. Ze probeerde zelf maar te gaan lopen richting huis. Onderweg leerde ze Chau kennen. Die haar hielp om haar naar huis te brengen. Chau bleek het neefje van Leshan te zijn. Via Chau leerde ze zijn zus Kesi kennen en zodoende ook meerdere kinderen. Tess is ook wel zeer nieuwsgierig aangelegd en komt zo achter bepaalde tradities waar ze wat mee wilt doen. Dit gaat niet altijd zeer makkelijk.
Wat jij niet weet laat zien hoe het er ook echt aan toegaat. Het laat je nadenken over hoeveel recht wij hier in Nederland als meisje en vrouw hebben. De problemen waar wij in Nederland tegenaan lopen is helemaal niets in vergelijking met in Kenia. Dit boek is een verhaal, maar wel gebaseerd op de werkelijkheid en is zo realistisch mogelijk neergezet.
Cecile Korevaar heeft een zeer boeiend verhaal geschreven. Door een fijne schrijfstijl en beeldende teksten kon je je goed inleven van wat er daar in Kenia gebeurde.
Het einde vond ik dan ook zeer mooi verwoord en ik denk dat bij het dichtslaan van het boek er meerdere mensen zullen zijn die toch even bij dit verhaal stil zullen staan.