Na het lezen van het eerste verhaal begon ik enthousiast aan de overige vier verhalen. Naarmate ik verder las, zakte de kwaliteit helaas in. Telkens te vergezocht en te gekunsteld, naar mijn mening, met als dieptepunt het laatste verhaal van Johan van de Velde waarin mevrouw Christie tenenkrommend 'Agaath' wordt genoemd. Kortom, 1926 begon als een leuk idee. De uitvoering vond ik in de meeste gevallen minder geslaagd.