Ik ben na 280 blz gestopt. Het boek heeft absoluut geen doorleesfactor. Jammer, want het verhaal heeft wel potentie. Het leek mij een fascinerend verhaald over Lee Miller, maar Het oog van de stilte weet mij gewoon niet genoeg te boeien. Het is een vrij monotoon verhaal. Wat zou Judith Koelemeijer van het dit verhaal hebben gemaakt? Haar boek over Anna Boom vond ik goed.