Een verbitterd mens, die zijn demonen met drank probeert te vergeten. Zo leren we John Henry Rossett kennen in het na oorlogse Londen van 1946. Let wel, in dit verhaal hebben de Engelsen verloren en wordt Groot Brittannië bezet door Nazi Duitsland.
Voormalige oorlogsheld John Rossett, met de heldhaftige bijnaam de Britse Leeuw, is zijn vrouw en zoon verloren door een bomaanval van het Brits verzet. Hij wordt door de Duitsers overgeplaatst van het politiebureau waar hij werkzaam is als brigadier naar het Bureau voor Joodse Zaken, waar hij verantwoordelijk wordt voor het deporteren van Joden. Als hij tijdens het op transport zetten van een groep Joodse mensen het dringend verzoek van een oude Joodse vriend krijg om in het ontruimde huis de schat van de oude man te zoeken, vindt hij de kleinzoon van de oude man, Jacob. Plichtsgetrouw als John Rossett is, dient hij de jongen te arresteren en er voor te zorgen dat de jongen ook gedeporteerd wordt, maar iets in hem weerhoudt hem hiervan. Samen met Jacob slaat hij op de vlucht, achtervolgt door de Duitsers, onzeker wie te vertrouwen en wie niet. Het boek gaat over het omgaan van verlies en wat dat met een mens kan doen. Het gaat over tot hoever mensen gaan om te overleven in een vijandige omgeving. De beschrijving van Londen als bezette stad, geeft goed het gevoel weer van troosteloosheid en wanhoop. Het gaat over het verliezen van moed en het hervinden van moed.