Dat Connie Palmen schrijven kan, wist ik wel. Maar dat ze de kracht heeft om zo'n overweldigend boek te schrijven vind ik onvoorstelbaar goed. In de huid kruipen van een ander is natuurlijk een groot goed voor een schrijver. Connie doet dat dat hier meer dan subliem. Zo knap om een boek als een monoloog te schrijven en toch de aandacht niet kwijt te raken. Geloofwaardig. Connie vertelt het verhaal van en met de stem Ted Hughes die een stormachtige relatie heeft met de Sylvia Plath. Zij laat hem terugkijken op zijn leven met deze Amerikaanse dichteres die uiteindelijk een eind aan haar leven maakt. De literaire wereld uit de jaren 60liet van Hughes weinig heel: de zelfmoord zou door hem zijn gekomen.
Het boek is zo rijk van taal, zo vol van intelect dat het overweldigend is. Over elk woord lijkt te zijn nagedacht. Wat een inlevingsvermogen. Een meesterwerk.
Wat mij betreft de terechte winnares van de Libris Literatuurprijs 2016.