Wat te doen als je een rechtenstudie hebt voltooid en een man van de pen bent? Op zo'n moment begin je aan een legal thriller, moet John Hart hebben gedacht. De Amerikaanse auteur schreef De wet en de leugen  en won hiermee de Gumshoe Award voor debutanten. Er is geen thriller zo overduidelijk literair geweest sinds het debuut van Scott Turow meent de New York Times. Dit is een veelzeggende quote die slechts voor een klein deel verwoordt hoe meesterlijk het boek daadwerkelijk is.

Strafpleiter Work Pickens verneemt dat het stoffelijk overschot van zijn vader, een briljant advocaat, anderhalf jaar na diens vermissing is gevonden. Op de dag dat zijn vrouw stierf vertrok hij met de noorderzon.
Zonder er goed bij na te denken spoed Pickens zich naar de locatie, wat gezien zijn functie ongeoorloofd is. Hij besluit meteen hierna contact op te nemen met zijn enige zus Jean om haar op de hoogte te stellen. De band tussen de twee is stukgelopen, mede door toedoen van een dominante huisgenote met wie Jean een relatie heeft. De vader van Pickens was bij veel mensen gehaat en niemand lijkt aangeslagen nu hij eindelijk is doodverklaard.
Pickens krijgt echter nog meer te verduren als iemand een aanslag pleegt op zijn leven en niemand zijn verhaal gelooft, daar hij in een beschonken toestand was. De gevoelens die hij voor een andere vrouw heeft, brengen hem nog veel verder in de problemen. Aangezien de dood van Pickens vader officieel is vastgesteld, wordt het testament voorgelezen. De uitkomst hiervan doet Pickens knarsetanden. Hij wordt ondertussen gezien als de moordenaar en moet noodgedwongen zijn eigen onschuld zien te bewijzen.

De wet en de leugen  is een droomthriller voor de gevoelsmens. Het boek is met buitengewoon veel bezieling geschreven en stijgt ver boven andere legal thrillers uit. De rechtzaal en droge wetsartikelen nemen maar een klein deel in beslag, terwijl de hoofdmoot van het verhaal uit ontstellend sterke intriges bestaat.
Relaties staan eveneens centraal: het is Pickens versus zijn onuitstaanbare vrouw, afstandelijke zus en diens dominante huisgenote. Zelfs een aanklager en de recherche willen hem het leven zuur maken. In De wet en de leugen  zijn de rollen dan ook omgedraaid. Deze keer is het een advocaat die op zoek moet naar bewijsmateriaal om zichzelf vrij te pleiten. Hij probeert daarbij zieltjes te winnen, zijn woede te onderdrukken, en helderheid van geest te bewaren. De protagonist doet er alles aan zijn wetskennis in zijn voordeel toe te passen en neemt onverwachte beslissingen waarmee hij de aanklagers op het verkeerde spoor zet. De auteur verdient een standbeeld als het om zijn hoofdpersoon gaat. Round characters als Pickens zijn bijzonder schaars.

De thriller is weliswaar literair, maar dit doet niets af aan de plot die ronduit verrassend is van de eerste tot aan de laatste zin. De finishing touch van De wet en de leugen  is dat het je aan het denken zet, je verzoekt voorrang te verlenen aan de essentiële dingen van het leven.
Het eindoordeel laat zich dan ook niet langer raden: John Hart is een rijzende ster aan het firmament. Leermeesters Grisham en Turow kunnen de borst natmaken.