In de eerste intantie kon het boek mij niet echt boeien, maar ik wilde doorbijten omdat ik de andere boeken van deze schrijfster altijd wel heel goed vond. Het verhaal verteld dat Belle tijdens de ontgroening dood gevonden is...ze lag met haar gezicht in het water van de vijver. De vraag is of het moord was of zelfmoord? Dit intrigeerde mij genoeg om door te lezen. Een medestudente ( Josje) zoekt psychologische hulp bij W.P. omdat zij terugkerende nachtmerries heeft over Belle's geheimzinnige dood...
Dan wordt er langdradig geschreven over het studentenleven, ontgroeningen en psychologie.
Het verhaal kabbelt dan voort en er zit geen spanning meer in het verhaal.
Ik heb het boek uiteindelijk aan de kant gelegd, omdat het mij teveel over psychologie ging, wat ik een taaie kost vind en wat gewoon niet mijn ding is.