Het leek me boeiend om te lezen over de Krimoorlog en over hoe het voor oorlogscorrespondenten in die tijd geweest moest zijn verslag te doen van het strijdtoneel. Daarnaast vind ik het Victoriaanse Engeland altijd fascinerend. De auteur is historicus dus wat dat aangaat zat het ook wel snor.

Maar toch vond ik het boek, eerlijk gezegd, helemaal niks. De feitjes zullen wel kloppen maar het verhaal voelde nergens ècht. Teveel bloederige slagvelden zonder oprechte emoties, teveel ongeloofwaardige romantiek, teveel toevalligheden en onwaarschijnlijke en onduidelijke verwikkelingen. Ik had ook het idee dat de vertaling hier en daar wat slordig is en sowieso was de spreektaal van ‘het gewone volk’ zeer irritant. ‘wat hep die hier nou te soeke?’
Het is ook niet pakkend geschreven, de personages bleven op afstand en ik vond het verhaal behoorlijk voorspelbaar. Helaas, ik heb er niet veel leesplezier aan beleefd.