Een prachtig verhaal met echte mensen in de hoofdrol. Dat valt onmiddellijk op: Katie Regan heeft de karakters prachtig uitgewerkt en echte mensen in het verhaal neergezet. Het verhaal wordt door 3 mensen in de eerste vorm verteld: door Zac (10 jaar), zijn moeder Juliet en diens vader en dus Zac’s opa Mick. De hoofdstukken worden afgewisseld en al gauw blijkt dat ze allemaal hun eigen problemen hebben. Zac is een vriendelijke intelligente jongen die erg gepest wordt, maar daar vertelt hij vrij weinig over. Wat voor hem echt belangrijk is is waar zijn echte vader Liam is en waarom deze niet bij hem wil zijn. Juliet worstelt met een heel laag zelfbeeld en overgewicht en Mick worstelt met iets uit het verleden, een verleden waarin hij alcoholist was. Uiteindelijk blijkt dat alles om Liam, de echte vader van Zac draait: Waarom is hij weggegaan, wat is er op die bewuste avond van zijn vertrek gebeurd? En waarom kwam hij nooit terug? Het verhaal zit goed in elkaar en werkt naar een climax toe. Alle verhaallijnen lopen naar elkaar en toch is het allemaal niet zo voorspelbaar.
Wat een prachtig verhaal, een die ik niet gauw zal vergeten. Het heeft een grote boodschap: wees altijd eerlijk. Zo simpel en zo waar. Wat een aanrader!