Bert Muns beschrijft de lotgevallen van Francien van Anshem. Af te leiden uit het boek probeert Muns in ieder geval per boek zijn hoofdpersoon 'door te laten leven', dwz het kan handig zijn eerst eerdere boeken te lezen ivm haar persoonlijke belevenissen. Heel noodzakelijk voor mij (hangt van de lezer af) was het niet. Grensgeval is een aangenaam lezende politieroman met een vlot verhaal. Beslist niet zo stereotyp als Baantjer. Het verhaal leest makkelijk weg, is niet doorspekt van ongeloofwaardige ongein, nee dit is het lezen wel waard als je van een niet al te moeilijk boek houdt. Ietwat moeizaam wordt het hoofdthema: melkpoedersmokkel bereikt, maar enfin je kan niet alles hebben. Leeswaardig (uit de bib) maar wat mij betreft niet koopwaardig.