Ons knutselelfje in huis was direct enthousiast bij het zien van De opvreters. “Mama, mag ik hier op trakteren?”. Ze laat Roosje Bloemkool zien, één van de creaties van Sacha Meyer. Helaas kun je Roosje en veel van de andere opvreters niet zó opeten omdat ze gemaakt worden met rauwe, ongekookte ingrediënten als sjalotten, bloemkoolblad en aardappel. Gelukkig staan er ook recepten in het boek.

De ondertitel verklapt al een beetje dat het een leesboek, knutselboek en kookboek is. Hoewel volgens de auteur de kinderen alles zelf kunnen, vind ik de teksten pas geschikt vanaf een jaar of negen (natuurlijk enigszins afhankelijk hoe goed je kind kan lezen) en ook de recepten verschillen in moeilijkheidsgraad, maar daarover straks meer. Ik dacht in eerste instantie dat het boek vertaald was uit het Amerikaans vanwege een forse disclaimer: ”Rubinstein en de auteur zijn niet aansprakelijk voor het opeten van houten prikkers en spijkers, die gebruikt worden bij het maken van de opvreters.” En ook de aanwijzing om een veiligheidsbril op te zetten lijkt wat overdreven. Voor een achttal knutsels vind je de werkbeschrijving en daarnaast ongeveer twintig recepten.

Zo maak je je eigen Miss Poes
Jij kunt zelf ook een Miss Poes maken. Neem 3 navelsinaasappels en 2 kruidnagels voor de oogjes. Prik met een satéprikker 2 sinaasappels op elkaar. Gebruik de navel van de sinaasappel voor de navel van de poes. Gebruik het kroontje van de sinaasappel voor de neus. Pel een sinaasappel en trek de parten los. Prik de parten aan het lijf. Dit zijn de pootjes. Trek een paar witte draden weg aan de binnenkant van de sinaasappelschil en prik ze naast de neus. Dit zijn de snorharen. Pers een halve sinaasappel uit en snij de schil doormidden. Prik de oortjes op de poezensnuit vast met spelden. Nu heb je een supervrolijke en lekkere knuffel.

De opvreters doet in de verte denken aan het zeer grappige Play with your FOOD uit 1997 van Joost Elffers, maar dit is dan de doe-het-zelf versie.

Tja, wat vind ik ervan? Nou, ik ben niet superenthousiast over de recepten vandaar ook dat ik ervoor gekozen heb om de beschrijving van één van de knutsels op te nemen. Sommige recepten zijn veel te hoog gegrepen voor kinderen: zoals frituren in een pannetje olie van 180 graden of chocolade tempereren. Maar om dan bij een recept voor sinaasappelmuffins uit te gaan van een kant-en-klaar pak muffinmix vind ik niet kunnen in een kookboek. Muffins zijn supersimpel zelf te maken, zeker ook door kinderen! En de beschrijving om lange sliertjes sinaasappel met wat suiker in een pannetje 5 minuten te koken (zonder water!) leidt geheid tot verbrande suiker en een pan die niet meer schoon te krijgen is.

Als knutselboek en (voor)leesboek vind ik het wel geslaagd. Er komen druilerige woensdagmiddagen aan dus dan zie ik mezelf wel met de kinderen de keuken induiken. Eerst een stukje lezen, dan knutselen en vervolgens de knutsel weer uit elkaar halen om er mee te koken. De vraag is of de kinderen dat laatste wel zien zitten ……