{“Je wordt vader..aderr..der.., we zijn gearriveerd bij de echoput. Op een groot scherm zie ik ineens een figuurtje. Een tekenfilmfiguurtje”}

Matthijs en Bente houden heel erg van elkaar. En willen eigenlijk wel een kindje. Matthijs is dan 35 jaar en zegt hij “ik sport nooit”. Een spannende tijd breekt aan. Bij de wc-deur wacht hij op Bente. Wat komt er uit de test? Het is goed nieuws: ze zijn zwanger. Ze mogen bij 10 weken zwanger zijn een echo laten maken. Van harte gefeliciteerd, het is een meisje, zegt de arts. Bij 14 weken maken ze een pretecho, en kan het geslacht ook worden bepaald. Kijk, zegt de dokter, het is een jongen. Het is heel bizar. Matthijs kijkt zelfs verdrietig. Hij schrikt daar enorm van. Zijn vader overleed toen hij 7 jaar oud was. En zijn opa overleed toen de vader 7 jaar was. Dus Matthijs schrikt en heeft angst.


{ “De plek van het meisje is nu ingenomen door een jongen die ik niet ken”}

Bij 26 weken zitten ze in het ziekenhuis, en laat de monitor een vlek zien in de vorm van Batman. Daarna volgen meer controles, metingen en tegenstrijdige berichten. De ene arts meldt dat hij mogelijk gehandicapt zal zijn. De neuroloog die ze later spreken, zegt weer van niet. Bij 34 weken besluiten ze Cesar te gaan halen, want er zijn hartdipjes gehoord. Bente volgt ook geen beweging meer, en vertrouwt het niet. Het juiste moederinstinct. En daar is Cesar. Vijf weken te vroeg geboren.
Een spannende tijd breekt aan. Bente mag na 4 dagen al naar huis. Cesar moet blijven. Gaat het goed met Cesar en wat maken ze allemaal nog mee? Zal hij kunnen zien? Hoe loopt het af? Je leest het allemaal in Cesar.


De elementen:
De cover laat een prachtige foto zien, van een mooi kindje. De titel heet Cesar, de naam van het kindje Cesar, waar het boek over gaat.
Het verhaal is geschreven in de “Ik”-vorm. Het verhaal leest heel prettig en vlot weg. De schrijver heeft hiermee een mooi en heel ontroerend verhaal neergezet. Het is geschreven met veel spanning & romantiek en over liefde & verdriet.

Mijn mening over het boek:
Dit boek is gelezen met een lach en een traan. Met een betrokkenheid en een moederhart. Dit boek is geschreven voor en over Cesar, een echte superheld. Het is een “kijkje in de keuken” van Benthe en Matthijs. Twee trotse ouders die alles doen om Cesar een goed leven te geven.
Het boek spreekt de angsten en zorgen uit die alle pasgeboren ouders hebben. En daarbij komt de struggle als ouder met een “zorgenkind” als Cesar. (Tenminste, volgens de artsen dan.).Ze krijgen echte horrorscenario’s te horen, over wat Cesar allemaal niet kan krijgen. Ze moeten er zelfs rekening mee houden dat hij blind kan zijn.

{ “Bente is dan allang weggelopen, omdat ze niet kan aanzien hoe hij moet vechten aan de standaard van zijn leeftijd te voldoen”}

Het is prachtig en ontroerend te lezen, hoe het allemaal gelopen is. Matthijs Kleyn vertelt open en eerlijk over bijna alle stappen tijdens de zwangerschap. En over wat zij meemaken na de geboorte van Cesar tot hij zijn 1e verjaardag kan vieren. Over de tegenslagen en tegenstrijdige berichten. Het verdriet bij slecht nieuws. Maar tevens is er zoveel hoop, kracht en vooral liefde die alles overwint. Hij vertelt over de lieve Cesar, met zijn mooie prachtige koppie, over de vaderliefde en moederliefde die ontstaat. En het prachtige ontroerende gedicht voor Bente.
Het is een prachtig, ontroerend boek over het 1e levensjaar van Cesar.
Een echte aanrader!

Mijn waardering:
Na het zien van de uitzending op tv, bij RTL Late Night, was mijn interesse gewekt. Matthijs Kleyn vertelde vol passie over het boek, zijn vrouw en zijn zoontje Cesar. En de kijker.. bleef vol emoties achter.. op de bank. Vandaar dit boek, dat ik mocht lezen van Meulenhoff Boekerij.

Het boek is met groot plezier en betrokkenheid gelezen. Een boek dat mij tot diepe ontroering brengt, krijgt dan ook 5 sterren.

Originaliteit:5
Spanning: 5
leesplezier:5
psychologie:5
Humor: 5