Leena Lehtolainen is in 1964 in Vesanto (Finland) geboren. Ze begon al heel jong met schrijven, ze was pas 12 toen haar eerste roman werd uitgegeven. In 1993 begon ze met het schrijven van misdaadromans. Haar boeken met agente Mario Kallio in de hoofdrol - inmiddels elf stuks - leverden haar de meeste bekendheid op. Rond het personage Hilja Ilveskero schreef ze drie boeken. Het eerste deel uit die serie, De lijfwacht, verscheen in Finland al in 2009, en nu bij ons. Haar thrillers zullen nu allemaal in Amerika bij Amazon Publishing uitgegeven worden. Voorwaar geen slechte deal.
Hilja Ilveskero is de persoonlijke bodyguard van Anita Nuutinen. Op een dag, als Anita een bontjas van lynxbont wil kopen, wordt Hilja zo boos dat ze ontslag neemt (later in het boek wordt duidelijk waarom Hilja hier zo boos over wordt).
Ze gaat terug naar het hotel, haalt haar spullen op en neemt haar intrek in een ander hotel. s Avonds krijgt ze toch wroeging en gaat ze naar het hotel waar Anita nog verblijft om te kijken of alles goed is met haar. Als Anita naar buiten komt en in een auto stapt, besluit Hilja haar te volgen. Ze rijden naar een van de panden waar Anita onroerend goed bezit. Anita gaat naar binnen en Hilja besluit in een café op de benedenverdieping van het pand iets te gaan drinken, zodat ze een en ander in de gaten kan houden. Ze wordt lastiggevallen door een aantal mannen, maar als ze Anita weer naar buiten ziet komen, verlaat ze het café. Het volgende dat ze zich herinnert, is dat ze wakker wordt in een vreemde kamer met een vrouw die tegen haar staat te schreeuwen. Het is half drie de volgende middag. Wat is er gebeurd, waar is ze terechtgekomen, en hoe?
Pas enkele dagen later hoort Hilja dat Anita vermoord is. Uiteraard wil ze weten wie er achter deze moord zit. Haar zoektocht brengt haar op verschillende locaties en ze komt met personen van divers pluimage in contact. Maar levert haar dit alles een spoor naar de dader op?
Een Duitse recensent vergeleek het personage Hilja Ilveskero met Lisbeth Salander uit de boeken van Stieg Larsson, maar persoonlijk kan ik het met deze vergelijking niet helemaal eens zijn. Ik vond De lijfwacht  om meerdere redenen een moeilijk boek. Om te beginnen vanwege de vele Scandinavische en Russische (plaats)namen. Dit is vaak een probleem met boeken die uit het Scandinavisch vertaald worden. Daarbij komt dat het verhaal in De lijfwacht  zich op veel verschillende plaatsen afspeelt en dat maakt het vaak (te) ingewikkeld. Uitgebreide beschrijvingen van omgevingen en gebeurtenissen uit de jeugd van Hilja, die regelmatig worden aangehaald, maken het verhaal te langdradig. Een aantal gebeurtenissen uit dit verleden verklaren het gedrag van Hilja, en we komen zo ook wel veel te weten over haar als persoon, maar veel zaken zijn inherent aan het hele verhaal.
De spanning ontbreekt volledig. Na de moord op Anita gebeurt er lange tijd weinig of niets. Hilja gaat weliswaar op onderzoek uit, maar dit levert geen grote spanningsbogen op. Ook naar het einde toe is er geen spannende ontknoping en zijn er geen gebeurtenissen waardoor je op het puntje van je stoel zit. Door dit alles komt het verhaal uiteindelijk helemaal niet uit de verf.
Leena Lehtolainen wordt genoemd als een Scandinavische topauteur en is in Finland de best verkopende vrouwelijke auteur van misdaadverhalen. Met De lijfwacht  kan ze mijns inziens dit predicaat geen eer aan doen. Wellicht zijn haar andere boeken van een ander kaliber.