Weer een bijzonder verhaal van Wanda Bommer. In eerste instantie lijkt het te gaan over een echtpaar, veertigers (Rogier en Claire), en hun tweelingmeisjes, die overigens naamloos door het boek gaan maar daar heb je als lezer pas erg in als het boek op zijn eind loopt, die een roadtrip maken door Californië.
Het huwelijk loopt al een tijdje niet echt lekker meer en de reis moet alles weer recht trekken. De meisjes op de achterbank bekijken hun ouders als door een vergrootglas en zorgen voor de nodige humor.
Gaandeweg de reis merkt de lezer dat er van alles speelt. Claire heeft een baanbrekend artikel geschreven maar Rogier probeert koste wat het kost publicatie tegen te houden. Waarom? Bovendien hangt Rogier driekwart van de vakantie aan de telefoon en lijkt hij er met zijn gedachten niet echt bij.
Naar het einde toe wordt het boek wat grimmiger en voel je gewoon dat er iets gaat gebeuren.

Het is moeilijk dit boek weg te leggen. Wanda Bommer heeft een fijne schrijfstijl, niet moeilijk en ze neemt je mee in de gedachten van de personages. De hoofdstukken zijn relatief kort en worden beschreven vanuit de gedachten van de hoofdrolspelers. Is dit in het begin nog een beetje verwarrend, al snel lost zich dit probleemloos op.
Je wordt het verhaal binnen gezogen en af en toe lijkt het wel of je zelf op de achterbank zit. Het enige minpuntje dat je zou kunnen noemen, is dat je als lezer wilt weten hoe het verder gaat. Er blijft iets knagen na het dichtslaan van het boek. 4 ****