Kepler verstaat de kunst van het overdrijven. In Lazarus componeert hij een volstrekt ongeloofwaardig verhaal, dat in de gekozen wendingen dikwijls ‘over the top’ is. Waar de ene lezer dit waarschijnlijk zal bestempelen als een vlot en spannend verhaal werd hij voor mij al snel saai en voorspelbaar. Smaken verschillen. Wat mij betreft de laatste keer dat ik een boek van Lars Kepler opensla.