Susanne Koster (1957) schrijf met Zwarte lieveling haar eerste jeugdroman. Daarna volgden Dertien en Macho’s en mietjes. Daarna heeft ze het roer omgegooid en is ze van het schrijven van realistische jeugdromans overgestapt naar psychologische thrillers. De trap naar de hemel werd meteen een groot succes. Achtergelaten is het vervolg op Zwarte lieveling en is opnieuw uitgegeven als tweede deel van de Oneindigheidstrilogie.

Sinds haar moeder samenwoont met Bak, de stiefvader van Jonka, is het er voor Jonka allemaal niet beter op geworden. Zij en haar zus Saskia worden met regelmaat geestelijk en lichamelijk mishandeld door Bak. Haar moeder is niet sterk genoeg om tegen Bak in te gaan, zeker niet sinds Freddie is geboren. Omdat Bak vindt dat Jonka onhandelbaar is en omdat haar moeder ziek is wordt Jonka in een tehuis geplaatst. Tijdelijk wordt haar gezegd, totdat haar moeder weer beter is. Als Jonka eenmaal in het tehuis zit blijkt alles langer te duren dan verwacht. Ze is door Bak gewaarschuwd: als ze maar een ding over thuis verteld…Dus Jonka houdt haar mond. Maar dat haar moeder haar zomaar heeft laten vertrekken doet pijn en de hoop blijft dat haar moeder voor haar zal kiezen.

‘Buiten de deur houd jij je smoel over wat er hier in huis gebeurt, heb je dat goed begrepen?

Achtergelaten is het tweede deel van de Oneindigheidstrilogie over mishandeling, hoop en oneindige liefde. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Jonka, in de derde persoon. In hoofdstuk 1 lezen we dat Jonka naar het tehuis wordt gebracht en de manier waarop dit gaat verteld al genoeg over haar stiefvader Bak. Je voelt al meteen veel medelijden voor Jonka en hoopt samen met haar dat het allemaal beter gaat worden. Gelukkig hoeft ze in het tehuis niet meer bang te zijn voor haar stiefvader. Maar ondanks dat het een fijn tehuis is blijft Jonka op haar hoede. Ze kan verder niets vertellen uit angst dat haar moeder of haar zus de dupe gaan worden. Door alles wat er thuis is gebeurd is Jonka het vertrouwen in de mens kwijtgeraakt en haar inziens staat ze er helemaal alleen voor. De enige die ze volledig vertrouwd zijn haar oom en tante, maar ook zij staan met hun rug tegen de muur en kunnen verder niets doen voor Jonka.

‘Ze moest hier blijven. Ze zouden haar niet meenemen. Ze wilden wel, maar Bak zou…Bliksemschicht. Donderslag. ‘Waarom moet altijd alles gaan zoals hij het wil? Hij heeft er toch geen last van als ik bij jullie zou wonen? Waarom …’

De makkelijke en toegankelijke schrijfstijl maakt dat het boek vlot leest en er zijn zo veel gebeurtenissen dat het verhaal geen moment stilstaat. Al vanaf het eerste hoofdstuk kruipt Jonka onder je huid. Koster zet dit meisje zo intens neer dat je niet anders kan dan dit meisje in je hart te sluiten. Ondertussen is er boosheid naar de stiefvader toe en het is ook moeilijk te begrijpen dat een moeder haar kind zo in de steek laat. Maar ook haar moeder staat onder druk al is Jonka nog te jong om dit in te zien. Als jezelf bent opgegroeid in een warm gezin is dat wat Jonka overkomt bijna niet voor te stellen maar helaas komt het vaker voor dan gedacht. En Koster zet hier een heel scherp en realistisch beeld van neer. De auteur beschikt over een groot inlevingsvermogen waardoor ze de gevoelens en gedachten van Jonka indringend weet neer te zetten en goed tot de lezer weet door te dringen. De vele teleurstellingen die Jonka moet verwerken in haar jonge leven, de pijn en het verdriet zorgen voor een logische)karakterverandering en ook dit weet Koster realistisch neer te zetten. Achtergelaten is een realistisch maar ook confronterend verhaal rondom het thema kindermishandeling dat doet inzien dat de ogen niet altijd gesloten mogen blijven…