Ik begin er steeds meer achter te komen dat ik niet zo'n fan ben van Karin Slaughter. Goed gekozen auteursnaam trouwens als je grossiert in het van-dik-hout-zaagt-men-planken soort van vertellingen. Dit is de laatste aflevering in de zogenaamde Grant County-reeks, maar er blijven wel wat vragen open na dit boek. Zal er niet te diep op ingaan vanwege 'spoilergevaar', maar mevrouw Slachter maakt zich er wel heel makkelijk af zo.
Waar ik vanaf het begin van het boek al moeite mee had was de door elkaar gehusselde chronologie. Nu hoeft een boek zich heus niet van A tot Z chronologisch in de tijd af te spelen - ik snap het nut van flashbacks - maar zoals hier het verhaal wordt verteld heeft het iets manipulatiefs. En dus neigt het naar gemakzucht van de auteur.