Wauw.. Ik heb dit boek zojuist dichtgeslagen en ik ben er even stil van. Wat een aangrijpend goed geschreven boek.

Het verhaal verdeeld zich in drie oogpunten.
Van Mirjam, de politieagente die niet kan accepteren dat haar broer Bart onder verdachte omstandigheden is overleden wat is afgedaan als ongeluk. Zij probeert op eigen houtje de waarheid te achterhalen.
Van Hennequin, de kraamverzorgster en weduwe van Bart die een eigen agenda heeft. En van Didi, de kersverse moeder die machteloos met bekkeninstabiliteit aan bed gekluisterd is, die de kraamverzorgster dankbaar ontvangt.

Het boek begint direct sterk. Je leert stukje bij beetje de personages kennen en krijgt een kijkje in hun leven. Het boek heeft korte hoofdstukken waardoor je snel de gedachten krijgt van: 'Nou, nog één blok, en dan ga ik slapen' en dat worden er dan vijf. Je wilt dolgraag weten hoe het verhaal verder in elkaar steekt en waarom de personages zijn geworden, zoals ze zijn. Zelden heb ik in een boek zo'n hekel gekregen aan de 'slechterik' van het verhaal, ik voelde echt boosheid als je las wat ze het jonge gezin in hun onwetendheid aandeed, en je had maar 1 vraag. 'Waarom nou?'

Ik ga hier verder geen onderwerpen over blootgeven omdat dat de leespret, en onverwachte wendingen verpest voor de lezers die nog aan dit boek willen beginnen. Het boek is super! Leest makkelijk en is heerlijk verrassend!