De aantrekkelijke kaft van de Selectie boekenreeks deed mij dit boek uit de boekenkast pakken. Ik had het boek al in diverse promotieacties voorbij zien komen en de interesse was gewekt. Helaas bleek na het lezen van het boek, dat het boek voornamelijk kleine vlaagjes van nieuwsgierigheid opwekt, maar geen indrukwekkend verhaal heeft.

De Selectie is geschreven in de lijn van Young Adultboeken, die inspelen op de Hunger Games hype. Het boek is een dystopie, waarin de bevolking in de toekomst in klasses is opgedeeld. De Koninklijke familie die aan het hoofd van dit systeem staat, kiest een meisje uit het volk om mee te trouwen door een selectiesysteem. America, het hoofdpersonage, is hier natuurlijk niet zo blij mee want zij wordt uitgekozen ,maar heeft al een vriendje. Nadat dit uitgaat net voordat ze weggaat naar het paleis om haar bij de andere gekozen meisjes te voegen, ontstaat er een driehoeksverhouding tussen de prins, America en het ex-vriendje.

America ontwikkelt zich als een cliché personage in een cliché verhaal. Ze is getalenteerd en mooi, maar heeft daarnaast een eigen mening en durft daar voor uit te komen. Ze is onafhankelijk en heeft vanaf het begin kritiek op het selectiesysteem. Ze weet van tevoren dat ze prins zal haten. Natuurlijk blijkt later dat ze de prins toch wel heel erg leuk vind en dat hij het land toch niet zo slecht bestuurt als ze had gedacht. Jammer genoeg, doet het hele boek gemaakt aan. Stop een dystopie, driehoeksverhouding en een getalenteerd maar eigenzinnig mooi hoofdpersonage in een pot en je hebt een goed verkopend Young Adultverhaal lijkt Kiera Cass te hebben gedacht. De acties van de personages zijn voorspelbaar en America ontwikkelt zich in een rechte lijn naar de eigenzinnige dame van het verhaal. Het boek wordt alleen in de details interessant, want het liefdesverhaal dat op de voorgrond van het verhaal afspeelt is zo voorspelbaar dat het ergerlijk wordt. Veel interessanter is het verhaal van de prins, de rebellen die het paleis aanvallen en de wereldpolitiek die wordt bedreven. Jammer genoeg, komt dit in het verhaal bijna niet naar voren. Wanneer het ex-vriendje uiteindelijk als paleiswacht opduikt en America en hij hun relatie weer oppakken, is dit zo vreselijk voorspelbaar dat het geen enkele wending in het verhaal teweeg brengt. De spanning wordt niet opgebouwd en eigenlijk is het boek maar saai. Kiera Cass lijkt te hebben ingespeeld op de hype rondom het Young Adult genre maar mist hierin originaliteit.

De pracht en praal in het boek is een meisjesdroom en daarom sprak het boek mij aan. Helaas is het verhaal zelf één grote teleurstelling. Van de simpele schrijfstijl tot aan de karakterontwikkeling toe: het verhaal is niet erg goed. De goede punten van het boek zitten zich in de details, die vervolgens niet uitgewerkt worden. Ik hoop zeer dat dit gebeurt in de vervolgdelen en dit is dan ook de enige reden om verder te willen lezen. Het vermoeden is er echter dat ook de rest van de serie alleen maar op een teleurstelling kan uitlopen, aangezien de hoeveelheid clichés in dit deel niet echt op een positieve invulling van de rest van de boeken doet hopen. Het boek is naar mijn idee voornamelijk een hype door de promotieacties er omheen. Het verhaal zelf is echter totaal geen aanvulling op het Young Adult genre.