Er zijn al heel veel boeken over de jodenvervolging - de holocaust - geschreven. En er verschijnen nog regelmatig nieuwe titels. Sommige boeken zijn heel bekend, wereldberoemd zelfs en andere vallen minder op. Sommige beleven druk na druk, andere belanden bij De Slegte. En steeds klinkt de vraag; wat voegt dit nieuwe boek toe? Is het niet genoeg? We weten toch allemaal wat er gebeurd is met de joden in de Tweede Wereldoorlog.
En dan verschijnt er een ander boek: Vragen die ik kreeg over de holocaust door Hédi Fried. Anders, omdat de schrijfster als holocaustoverlevende antwoord geeft op vragen die haar gesteld worden in haar contact met millenniums, jonge mensen geboren in de 21e eeuw ver na de verschrikkingen van WOII. De vragen lijken niet geslecteerd, om dit beladen woord maar te gebruiken. En Hédi Fried beantwoordt ze ook vanuit vanuit haar eigen ervaring op een feitelijke manier. Niet dat de emotie ontbreekt, maar kennelijk heeft ze op grond van haar ervaring met jonge mensen geleerd dat feiten het beste ‘werken’.
Het boek verdient een plaats in elke schoolbibliotheek. Elke geschiedenisdocent moet het gelezen hebben. En hoe mooi zou het zijn al er in de geschiedenislokalen voor elke leerling een exemplaar voorhanden is, zodat een klas er gezamenlijk - hardop - uit kan lezen. Na het lezen zou er dan een gedachtewisseling kunnen ontstaan waarbij links gelegd kunnen worden naar het heden.