In tegenstelling tot Thomas Verbogt (zie mijn recensie over Hoe alles moest beginnen) kan Cees Nooteboom wel voorlezen, Zijn stem is aangenaam en past precies bij het verhaal, dat bol staat van de prachtige literaire vondsten en fraaie zinnen. En dat is ook precies datgene wat mank gaat aan dit (luister)boek: de personages zijn vehikels van Nootebooms proza. Ze komen nergens tot leven, blijven hulpjes van de schrijver om aan de lezer de ene na de andere fraaie, prachtig geformuleerde overdenkingen te tonen . Een beetje flauw is ook het begin van het verhaal, want wat er in de eerste zin wordt beweerd, wordt nergens uitgevoerd.Net als zijn relatie met Zita niets met de rest van het boek te maken lijkt te hebben. Maar misschien komt dat omdat niemand van het papier afkomt, dus ook Zita niet. Zelfs Inni, de hoofdpersoon blijft vooral de buikspreker van Cees Nooteboom.