In het tweede deel van deze trilogie worstelt Esther nog steeds met haar wolveneigenschappen. Ze wil weer normaal worden. Maar om weer normaal te worden, zal ze het antiserum moeten zien te vinden. Samen met Jonathan, die inmiddels een zeer goede vriend is geworden, gaat ze op jacht naar het antiserum. Ze moeten wel uit de handen blijven van Arne en de andere figuren van Crustonic. Dat is het bedrijf waar Arne, Nathan en Nikita voor werken. Zij willen niks liever dan Esther in handen krijgen… Dat is al moeilijk genoeg. Bovendien heeft Esther het zwaar op school , waar haar leerprestaties lijden onder haar wolvendriften en waar Sandra haar voortdurend pest. Jonathan en Milla zijn haar enige vrienden. En dan heb je Hector nog….Esther wil hem niet teleurstellen. Maar ze moet het antiserum hebben… Alsof het allemaal al niet lastig genoeg is, heeft de school een driedaags uitstapje georganiseerd. Hoe gaat ze dit allemaal combineren?
De karakters van de hoofdpersonen zijn goed uitgewerkt. Je kan je goed in Esther inleven, je voelt haar emoties en angst en wil zo graag dat ze weer normaal kan leven. Het moet echt niet fijn zijn. Het karakter van Nikita vind ik het leukst , vooral haar accent. En ik heb een zwak voor Hector. Hij is zo herkenbaar maar toch heeft hij iets wat niet uit te leggen is. Hij is zorgzaam, streng maar rechtvaardig, geheimzinnig… Sandra is mijn minst favoriete karakter. Wat een secreet. Haar zou ik graag achter het behang plakken..
De hoofdstukken zijn niet al te lang, het leest lekker vlot. Er zit veel spanning en actie in, maar er komt ook haat, liefde, vertrouwen en humor in voor. Het is een boek voor 14 jaar en ouder volgens de cover, maar ik kan er zeer zeker van genieten.
Het verhaal begint met een spannende proloog, die naar meer smaakt. Het plot is spannend, je moet gewoon doorlezen. Of het Esther en Jonathan gaat lukken om het antiserum te pakken te krijgen? Dat mag je zelf gaan lezen.
Ik kan niet wachten op deel 3, ik wil weten hoe het verder gaat, wat het is nog niet voorbij.