Met verbazing heb ik het boek gelezen. We maken kennis met Berend Dagval, een klimatoloog, waar op zich niks mis mee is, een beetje op zichzelf, die ontdekkingen doet over de veranderingen van het klimaat. Nog steeds niks wat met fictie heeft te doen, want volgens de achterflap is dit boek een fictie debuut. Maar het klimaat verandert, werkgevers worden steeds vaker corrupt en strijken steeds vaker grote sommen geld op, niks fictie, er zullen altijd collega's zijn die dwarsliggen, op functies zitten, die jij beter zou kunnen doen als zij.... dus ik snap dit boek niet helemaal.
En de proloog beloofd heel wat dacht ik, wel met passages waarvan ik zoiets had... ja lekker belangrijk, bijvoorbeeld een 16-jarig meisje wordt meerdere malen verkracht en wij konden ook niks doen om haar te helpen... lekker makkelijk... en als dat meisje dood is draagt ze geen onderbroekje... mmm belangrijk??? Nee dus.
De epiloog vond ik ook wazig ineens kwam Arko in beeld, de zoon van Wilbur, die naar het strand ging met zijn hond en nooit meer terug kwam...

Het zal aan mij hebben gelegen, maar ik heb dit boek absoluut niet begrepen, vond het daarbij niet vloeiend geschreven, erg korte zinnen soms die totaal niet over het verhaal gingen. De flashbacks vond ik vaak nog beter uitgelicht als waar het verhaal om ging.
Helaas ik kom niet verder dan 2 sterren...

Volgende keer meer succes en wie weet lees ik dan ooit nog zo iets.