Achthonderd jaar geleden trok Franciscus van Assisi tijdens de Kruistochten naar Damiate en had daar een ontmoeting met sultan Malek Al-Kamil. Over deze ontmoeting is weinig bekend, net als over zijn verder verblijf in het Midden-Oosten. Hans van Harteveld vult de leemten op. Hij kijkt met hedendaagse ogen naar Franciscus en belicht zo diverse kanten de heilige op een manier die men niet direct in vrome schrijfsels zal terugvinden. Hij beschrijft Franciscus als een gewoon mens met al zijn twijfels en tekortkomingen, niet als een heilige. Wat mij bijzonder stoorde was het onparlementaire en vulgaire spraakgebruik van Franciscus. Bijv. “Ik moet pissen als een paard”, “Ik moet zeiken en schijten tegelijk” en meer van dergelijke uitspraken. Zulke uitspraken maken Franciscus niet menselijker en zijn overbodig. Hoewel het historische gegeven interessant is, kon het boek mij maar matig bekoren.