Jerome Teel wordt in de pers neergezet als een christelijke John Grisham. Dat hoeft geen probleem te zijn wanneer het christelijke niet boven het thrilleraspect uittorent of wanneer de auteur niet de pretentie heeft om teveel nadruk te leggen op het geestelijke aspect.
Helaas, Teel lijkt hierin soms te veel door te schieten en lijkt promotie van het christelijke geloof tot doelstelling te hebben verheven.
Na het lezen van De nieuwe rechter blijft al snel de vraag hangen in hoeverre het christelijke aspect conflicteert met het beschrijven van moorden. Wanneer te veel aandacht en emotie in het geloof wordt gestopt, blijkt de thriller als genre aan geloofwaardigheid in te boeten.
De president van de VS, Richard Wallace, ziet een groot probleem opdoemen. Rechter Martha Doyle Robinson van het Hooggerechtshof, lijdt aan een ongeneeslijke vorm van kanker en zal op korte termijn overlijden. Wallace is er het meest bij gebaat als haar opvolger het politieke standpunt van een vrije abortuswetgeving niet zal nastreven. De kandidaat die door Wallace wordt gepresenteerd is Dunbar Shelton, een tegenstander van vrije abortus.
De oppositie is hier niet blij mee en wordt hierin fanatiek ondersteund door Stella Hannover, leider van de NFAR, een vereniging die juist fanatiek strijdt voor vrije abortus.
Als voormalig juridisch medewerker Jessica Caldwell onder verdachte omstandigheden overlijdt, wordt advocaat Elijah Faulkner benaderd door de echtgenote van cardioloog Tod Allen Grissom, die een verhouding met Jessica had.
Jessica blijkt in verwachting te zijn dus is het van belang om de biologische vader bekend te maken. Schijnbaar los van dit alles wordt de journalist Holland Fletcher telefonisch benaderd door een vrouw die hem verzoekt de moord op Jessica Caldwell verder te onderzoeken. De oplossing hiervan kan nogal wat politiek stof doen opwaaien en hiermee het verloop van de kandidatuur danig in de war gooien.
Mocht er enig vergelijking mogelijk zijn tussen Teel en Grisham, zoals wordt vermeld, dan blijkt dat niet uit dit boek. Het juridische aspect blijft namelijk ver achter bij de politieke en religieuze aspecten van dit boek.
In de aanhef van deze recensie is al gewezen op het te zware stempel dat het geloof op het boek drukt. Daarnaast is het verhaal zo uitermate Amerikaans dat nog maar moet blijken of er ook genoeg lezers buiten de USA in het verhaal geïnteresseerd zullen zijn. Er zijn momenten dat Jerome Teel wel degelijk spanning weet op te wekken. Maar het effect is nooit van lange duur, omdat hij er ogenblikkelijk het geloof weer bijhaalt. Het gevolg is dat het verhaal op zulke momenten weer helemaal doodslaat. Jammer, met iets minder religie, was de boodschap ook wel overgekomen en was tenminste het thrillergedeelte overeind blijven staan. Nu lijkt het af en toe op een promotieverhaal om zieltjes te winnen door een bijna hopeloze voorganger van de christelijke gemeente in het puriteinse en katholieke Amerika.
Tot slot verzuimt Teel onderscheid te maken tussen hoofdpersonages en bijfiguren waardoor er hinderlijk veel namen door het verhaal gestrooid worden. Dat werkt verwarrend en breekt de toch al niet zo sterke structuur te vaak af. Het zal duidelijk zijn dat de aandacht van de lezer meerdere malen verslapt en dat men een ijzeren wilskracht nodig heeft om niet in dit verhaal te verdwalen. En dat is iets te veel gevraagd voor de lezer die op ontspannen wijze een spannend boek wil lezen. Samengevat: Jerome Teel heeft nog een lange weg te gaan!