Londen 1943, Rose is 17 jaar, maar voelt zich veel volwassener, ze is het plattelandsleven ontvlucht om avonturen te beleven. En ze denkt die in het Londen van de tweede wereldoorlog te vinden. Ze neemt allerlei baantjes aan en ’s avonds gaat ze dansen in de Rainbow Corner, een uitgaansgelegenheid waar Amerikaanse soldaten hun vertier zoeken tussen de uitzendingen door. Rose is in sommige opzichten erg naïef en wordt dan ook gebruikt/misbruikt. Later zal ze een beschermer krijgen die goed voor haar zorgt.
Las Vegas, nu. Jane heeft zichzelf beloofd voor haar 27-ste te trouwen met een rijke man. Op het laatste moment gaat haar huwelijk niet door en vind ze in een bar, terwijl ze nog gekleed is in haar trouwjurk, de aan alcohol en drugs verslaafde kunstenaar Leo. In een dronken bui besluiten ze dan samen maar te trouwen.
De volgende dag krijgt Leo een telefoontje dat zijn oudtante die in Londen woont terminaal is en samen met Jane besluit hij naar zijn tante te gaan.
Iedere lezer zal meteen tot de conclusie komen dat deze oudtante de eerder genoemde Rose is, tot zo ver het voorspelbare deel van dit verhaal.
De schrijfster is er heel goed in geslaagd om de lezer steeds meer te laten weten over de hoofdpersonen: hoe hun jeugd geweest en welke soms vreselijke gebeurtenissen hen gevormd heeft tot de persoon die ze nu lijken te zijn geworden. En dit zonder dat ze te snel te veel onthult. Dit maakt dat je het boek niet weg wil leggen, maar meer wil weten over hoe het verder gaat. Doordat er duidelijk research gedaan is naar het leven en Londen tijdens de tweede wereldoorlog, beleef je de sfeer mee en waan je je als lezer ook in die tijd. Er is een goede afwisseling tijdens de diverse tijdperiodes waarin dit verhaal zich afspeelt. Kortom een heerlijk lezende roman.