"De pelikaan" is de zesde roman van Martin Michael Driessen. Het boek neemt je mee naar een klein stadje in Kroatië, in de jaren '80. Het vertelt het verhaal van vriendschappen die ontstaan of breken, van een leven in Kroatië met de kabelbaan en de pelikanen die altijd terug keren.
Andrej is postbode en doet elke dag dezelfde ronde. Josip bedient de kabelbaan. Die brengt toeristen naar het heldenmonument. Op een dag loopt Andrej rond in de buurt van het monument en ontdekt hij de geheime liefde van Josip. Dan begint een verhaal van chantage, maar een ongeluk zorgt ervoor dat er ook een vriendschap ontstaat tussen Josip en Andrej.

Martin Michael Driessen neemt ons niet alleen mee naar een Kroatisch dorp, maar hij neemt ons ook mee naar een wereld waar er wordt gechanteerd, maar waar er ook vriendschappen ontstaan.
De schrijfstijl is kenmerkend voor Driessen. Het is een vlotte schrijfstijl met toch veel details en metaforen. Ondanks dat struikel je niet over de zinnen en leest het verhaal vlot weg. Hij beschrijft ook uitvoerig de locatie en de tijd. Dat zorgt er op zijn beurt voor dat je mee gaat in het verhaal en je jezelf in Kroatië waant. Ook zorgen de perspectiefwisselingen tussen Andrej en Josip ervoor dat het verhaal vooruit gaat, maar dat je er toch je aandacht moet bij houden.
Het is een tragikomisch verhaal dat zich afspeelt in de Joegoslavische oorlog.
De oorlog die in het begin van het verhaal al eens aan bod komt, wordt op het einde meer uitgesproken. Toch blijft Driessen ervoor zorgen dat het verhaal luchtig blijft.
In het verhaal maakt Katarina dikwijls een puzzel. Dit is ook wat Driessen doet met dit verhaal. Hij reikt ons verschillende puzzelstukjes aan die samenkomen tot één puzzel. Die valt uiteen wanneer de Joegoslavische oorlog uitbreekt.

De manier hoe hier met taal en beeld gespeeld wordt, kan enkel Martin Michael Driessen. Het is dan ook meer dan terecht dat dit boek op de shortlist voor de libris literatuurprijs staat.