De geboren en getogen Antwerpenaar Stan Lauryssens zag vijfenzestig jaar geleden het levenslicht. Na een levensloop die een thriller waardig is, publiceerde deze markante figuur met Dromen zijn bedrog dit jaar zijn tiende spannende verhaal rond de speurders van de moordbrigade van de gerechtelijke politie in zijn geboortestad.
Dromen zijn bedrog begint met de moord op een imam in de Antwerpse moslimgemeenschap. Het onderzoek van commissaris Sofie Simoens en haar jongens naar de motieven van deze op het eerste zicht onbegrijpelijke daad, legt verbanden bloot met extremistische moslimgroeperingen wier acties België in staat van beleg brengen. Maar Sofie heeft problemen om haar volle aandacht bij het onderzoek te houden, want nu ze als hoofd van de afdeling fungeert, beginnen de duivels in haar hoofd zich ook weer te roeren. Zal ze erin slagen schoon schip te maken op beide fronten?
Moslimterrorisme is een dankbaar onderwerp voor het enfant terrible van de Vlaamse misdaadauteurs. Rond dit onderwerp kan Stan Lauryssens, in zijn typische directe en plastische stijl, al zijn duivels ontbinden en alle populistische vooroordelen tegenover allochtonen ongebreideld spuien. Het siert de man dat hij de verloedering van de stad aan de stroom onder de aandacht wil brengen, maar of de manier waarop hij dit doet ook de beste is, mag zeker in twijfel getrokken worden. Het lijkt wel alsof het amper uitgewerkte spanningsveld in Dromen zijn bedrog enkel een excuus is om racisme en seksisme af te wisselen met belegen grappen van bedenkelijk allooi. Er zal wellicht wel een publiek bestaan voor dit soort lectuur, want anders lijkt het mij onmogelijk om tien boeken te kunnen publiceren bij eenzelfde uitgeverij. Misschien is het koren op de molen van een bepaald deel van de bevolking dat niets liever heeft dan dat al zijn vooroordelen nog maar eens zwart op wit bevestigd worden.

Achter de overigens zeer stijlvolle cover schuilt dus slechts een flinterdun politieverhaal, dat door een overvloed aan 'faits divers' en weinig ter zake doende bladvulling een zeer ongestructureerde indruk geeft. Feit is dat, kwalitatief gezien, Dromen zijn bedrog onder de maat blijft.