Een enorme tegenvaller terwijl ik de boeken van René Appel graag lees.
Het boek heb ik met tegenzin uitgelezen. Tom Hordijk van de ENP is onmiskenbaar Pim Fortuyn, inclusief het circus van vrienden, politieke ideeën en gebeurtenissen er omheen. Los van mijn eigen politieke voorkeur is dat nog tot daaraan toe als de schrijver een toegevoegde waarde zou hebben gebracht; breng ons nieuwe inzichten of belevingen, laat de personages op een niet reeds naar buiten gebrachte wijze tot leven komen. Ik had geen contact met welke van de personages dan ook. Het plot ontwikkelt zich tot een soort complot van eigenbelangen uit onverwachte hoeken, die hoewel aannemelijk, mij niet meer kon boeien. "Doorgeschoten", zowel de PAF als de ENP, met een mogelijk doemscenario op de achtergrond, ons allen bekend en uitgemeten in de meeste opinieprogramma's en bladen, zoals veelal besproken wordt als er enig gevoel van "extreem" bijkomt.
Niet origineel, in geen enkel aspect. Teleurstellend. En zeker niet een aanleiding voor enige verdere gesprekken over de 'wat als.." onderdelen.