Macbeth, doet de naam een belletje rinkelen? Ja, dat zal wel. Welnu, ontmoet de ‘nieuwe’ Macbeth en laat je meevoeren op de ijskoude stroom van bedrog en machtslust.
‘A peal of laughter rang out behind the dazzling light and the shadow of a gigantic man fell over the quay. But the laughter was enough. It was Macbeth. Of course it was Macbeth.’
Waarom besloot Jo Nesbø een hervertelling van Shakespeare’s Macbeth te schrijven? Dat initiatief komt van de Hogarth Press, een uitgeverij die oorspronkelijk opgericht werd door Virginia en Leonard Woolf in 1917. In 2012 is Hogarth nieuw leven ingeblazen en werd er een Shakespeare-project opgestart. Het project laat zeven bekende auteurs hun favoriete werk van Shakespeare hervertellen. De serie startte in oktober 2015 en bevat boeken van Jeanette Winterson, Howard Jacobson, Tracy Chevalier, Gillian Flynn, Margaret Atwood, Anne Tyler en Jo Nesbø.
Het verhaal begint bij inspecteur Duff, die met zijn mannen van de Narcotica Brigade verscholen ligt in een hinderlaag. Hij wil Sweno, de leider van de ‘Norse Riders’ oppakken en zo zichzelf verzekeren van een hoge positie in het team dat de nieuwe ‘chief commissioner’ Duncan aan het samenstellen is. Het plan mislukt en Duff mag van geluk spreken dat Macbeth, de leider van het SWAT-team, en zijn trouwe collega Banquo zijn vel redden. Dit zorgt ervoor dat Macbeth de positie krijgt waar Duff op hoopte. De twee zijn oude bekenden van elkaar, maar zullen ze elkaar steunen in de strijd tegen de georganiseerde misdaad die hun stad overschaduwt? Of zullen ze elkaar kapotmaken. Wanneer Lady, de minnares van Macbeth, en Hecate, de grootste drugsbaron van de stad, hun deel van de macht proberen opeisen, komt het ware karakter van alle personages naar boven.
Er zullen twee groepen van lezers gevormd worden. Zij die Shakespeare’s Macbeth al gelezen of gezien hebben en het verhaal kennen, en zij die blaken van onwetendheid en voor wie het hele plot nieuw is. Als je tot een van beide categorieën hoort is het moeilijk om in te schatten wat ‘de anderen’ er van zullen vinden, want de beleving zal totaal verschillend zijn. Nesbo heeft zeker een eigentijdse ‘Macbeth’ gecreëerd. Goed uitgewerkte personages in een ijzersterke setting. Vooral dat laatste is het vernoemen waard. De kille, koude sfeer is altijd en overal aanwezig, voelbaar tussen de regels door. Daar schuilt toch de grote kracht van dit boek. Het gevoel dat langzaam naar binnen sluipt, je naar de keel grijpt, en je vervolgens niet meer loslaat.
‘At that moment a huge streak of lightning flashed like a white luminous vein across the sky, and they caught a glimpse of the town. Then it was dark again and thunder rolled in.’
Het kost wat energie om goed in het verhaal te komen. Het begin voelt wat ‘taai’ aan. De dialogen lopen toch stroever dan we gewend zijn van Nesbø. Naarmate het boek vordert is het moeilijker om het weg te leggen. Het plot bevat weinig verrassingen, maar toch voelt het niet uitgekauwd aan. Als je op zoek bent naar een leuk boek voor tussendoor, is Macbeth misschien niet de beste keuze. Wil je graag genieten van goed uitgewerkte personages, en een bodemloos vat aan intriges? Dan is dit jouw boek.