Dolende zielen van Michael Collins wordt in Nederland door Anthos uitgegeven onder de noemer literaire thriller. Het boek barst dan ook niet van de rauwe spanning. Geen spitse dialogen, geen achtervolgingen. Wel bijzonder goed geschreven. Een 3-jarig meisje wordt overreden en agent Lawrence (zonder achternaam) moet van zijn superieuren de zaak in de doofpot zien te houden. Ter meerdere eer en glorie van het plaatselijke football team. (Echt niet zo vreemd gezien de omstandigheden van haar dood en de prioriteiten van een Amerikaans provinciestadje). Veelal uit de tweede hand, via de televisie of buitenstaanders, verneemt Lawrence de daarop volgende gebeurtenissen. Hij is emotioneel betrokken, probeert her en der nog in te grijpen, maar heeft geen macht. En onvermijdelijk escaleert de zaak zodanig dat Lawrence zelf het slachtoffer dreigt te worden.
Zijn toekomstloze baan, zijn problematische scheiding, zijn vage dromen van rijkdom en zelfs zijn moeizame pogingen tot een nieuwe relatie, we beleven het allemaal door de ogen van Lawrence. En we leven intens met hem mee, want, zoals gezegd, Collins kan bijzonder goed schrijven.