Gewaagde ideeënroman over westerse literatuur tegenover religieuze krachten die de vrije verbeelding proberen in te dammen. Twee schrijvers moeten in Caïro een lezing geven over hun visie op wat literatuur is, maar zij zijn voornamelijk op zoek naar een Egyptische hoer om seksuele frustraties op bot te vieren. Die odyssee naar seksuele verlossing leidt langs een vruchteloos pad van botsende seksuele moraal en wederzijds onbegrip. Saoedi's zwaaien met meer geld om onder de aandacht te komen en weten westerse sekstoeristen te reduceren tot een hoogst onaantrekkelijke partij, terwijl de prostituees zelf óók ingewikkelde zedennormen hanteren om de schijn van deugdelijkheid op te houden. In die nieuwe ontwikkelingen wacht de geportretteerde gefrustreerde westerse man een ijskoude afwijzing in een deel van de wereld waar Hij niet langer meer de dienst uitmaakt.

Wat mij dwarszit aan de roman is dat het de complexiteit van seksualiteit in het Midden-Oosten expres zo prominent koppelt aan oriëntalistische seksuele clichés. Misschien is dat vooral bedoeld als hyperbool om de eigen visie op de islamitische wereld te bekritiseren, maar het doet verder weinig recht aan de werkelijke complexiteit van hoe seksualiteit doorwerkt in het maatschappelijke leven in een land als Egypte.Aan de ene kant is dit meer een intellectualistisch spel met hete hangijzers dan een subtiele verkenning die veel ruimte openlaat voor nuancerende kanttekeningen. Daarbij is het vooral eenzijdig gekleurd vanuit het hautaine oogpunt van 'de westerse intellectueel' die weet heeft van grote filosofische stromingen en invloedrijke literaire werken. Aan de andere kant is het óók geen in your face satire zoals de Nederlandse cover van een blonde bimbo met gezichtssluier doet vermoeden. Het resulteert in een wat oppervlakkige roman die vooral tegenstellingen uitvergroot en daarmee eenzijdig inhaakt op platgetreden, voorspelbare paden van makkelijke islamkritiek