In 2006 verscheen in Nederland Het laatste ritueel, een vertaling van het debuut van Sigurdardottir. Dit tweede boek van haar hand laat zien dat zij geen eendagsvlieg is.

Ook in My Soul to Take is de hoofdpersoon Thóra Gudmundsdottir. Haar persoonlijke leven heeft nogal een wending gemaakt, nu ze weet dat ze binnenkort grootmoeder gaat worden. Haar zoon Gylfi, zelf met zijn 16 jaar nog een kind, heeft zijn vriendinnetje zwanger gemaakt.
Het verhaal begint met een telefoontje van Jónas Jónásson, een cliënt van Thóra voor wie ze onlangs de zaken heeft geregeld rond de aankoop van twee oude boerderijen. In een van de boerderijen is Jónas een gezondheidscentrum begonnen. Nu heeft hij echter een probleem; zowel zijn personeel als zijn klanten klagen over spookverschijningen. En daarom wil Jónas graag dat Thóra overkomt om opnieuw te onderhandelen met de vorige eigenaars van de boerderijen, en een schadevergoeding regelt.
Thóra reist af naar een uithoek van IJsland en neemt haar intrek in het hotel. Al snel blijkt dat de geschiedenis van beide boerderijen duister genoeg is om een nader onderzoek te rechtvaardigen. Vooral als er doden vallen.

Thóra is een bijzonder hoofdpersoon; ondanks haar opleiding en ervaring weet ze nog genoeg dingen fout te doen om niet als een soort supermens over te komen. Natuurlijk is het wel een beetje vreemd dat een advocaat zich bemoeit met het politie-onderzoek en dat wordt haar dan ook niet altijd in dank afgenomen. Gelukkig krijgt ze wel hulp van haar vriend Matthew (in de vorige Nederlandse vertaling Mathias) die gezellig naar IJsland komt omdat hij haar zo mist. De complicerende factor in het geheel is dat de hele duistere geschiedenis schijnt te draaien om een meisje dat nooit officieel heeft bestaan. Het aantal verdachten van de moorden in het heden is echter legio en het vereist heel wat moed en vernuftig speurwerk om de puzzel compleet te krijgen.
Het verhaal zit goed in elkaar, heeft prima sfeerbeschrijvingen, zoals gezegd dus een fijne hoofdpersoon en ook nog genoeg plotwendingen om het geheel interessant te houden. (Door: Jannelies Smit)