Over kerncentrale Doel doen al jaren de meest vreemde verhalen de ronde. Ben, een oudere, aan lager wal geraakte journalist heeft zich in dit dossier vastgebeten en is niet van plan zijn zoektocht op te geven en gaat onverminderd door. Ongewild komt Jean-Pierre, regiomanager van de Vakkrant, de zoon van een journalist, in de slangenkuil terecht en zal alle zeilen bij moeten zetten om uit handen te blijven van corruptie, terrorisme en internationale complotten. Zal hij de spiraal kunnen doorbreken of worden Jean-Pierre en zijn vrienden de volgende slachtoffers in dit smerige spel?

Dossier Doel maakt een vliegende start met een kort maar krachtig voorwoord waarna het eerste hoofdstuk meteen de toon zet. Het taalgebruik van Sonn Franken valt direct op. Het is niet zo zeer poëtisch te noemen maar het vleugje Vlaams is zeker de kers op de taart. Zinnen als “Dit was niet alleen een eitje wat het vuur vond” en “Het hele spel was inmiddels aan de rol” sieren dit boek.
De opbouw is goed en vanaf het eerste moment is het overduidelijk dat er wat staat te gebeuren. De lezer wordt nog even in het ongewisse gelaten maar vrij snel duiken we in het verhaal en verbazen we ons over de plotwendingen.
De schrijver had het bij een spannende thriller kunnen laten, wat prima zou zijn geweest, maar Franken is zodanig in de research gedoken dat Dossier Doel meer is geworden dan alleen een spannend boek.
De lezer kan er niet omheen dat dit verhaal eng is omdat het zo realistisch wordt uitgesponnen. Er wordt regelmatig teruggepakt naar de uitspraak “Wat als...” en als je achter in het boek de incidentenlijst na leest bekruipt je zeker en vast een hachelijk gevoel.
Door juist die goede research van de schrijver zijn de uitzettingen hier en daar redelijk uitgebreid maar nergens wordt het saai. Deze uiteenzettingen zijn juist nodig om de omvang van dit dossier goed te kunnen begrijpen en bevatten. Om de realiteit van de kerncentrales heen heeft Franken een gedegen verhaal gebouwd wat klopt en tot het einde toe de aandacht van de lezer vast weet te houden. Complimenten dus! 
Het enige zorgwekkende is dat Franken met dit verhaal daadwerkelijk wat in gang kan zetten, het lijkt allemaal erg vergezocht namelijk maar dat is het eigenlijk niet.
De personages zijn goed uitgewerkt en geloofwaardig. Het zijn mensen van vlees en bloed die beslissingen nemen en fouten maken, waar je compassie mee krijgt. Ze staan hun mannetje maar zijn niet onoverwinnelijk. Het wordt allemaal niet mooier gemaakt dan het is en dat geldt voor heel Dossier Doel.

Dit boek verbaast, maakt nieuwsgierig, misschien bezorgt, laat je nadenken en bevat een goede dosis spanning. Laat hem niet liggen!