Ik ben er weer bijna ingetrapt. Toen ik gisteravond dit boek uitlas had ik het gevoel een leuk en plezierig geschreven boek te hebben gelezen. Marika Cobbold kan echt leuk schrijven en zet goed uitgediepte karakters neer, dit keer in de setting van het leven in een typisch Engels dorp. Een liefdesrelatie die zich ontwikkelt tegen de achtergrond van een competitie wat voor elkaar te betekenen in een gemeenschap..Leuke figuren, hier en daar humoristisch neergezet, een wat merkwaardig einde, maar wat zou het, niet elk boek hoeft zo af te lopen als jij dat wilt. Als je het dan uit hebt denk je: leuk! Geen topper, maar vooruit vier sterren.
Maar dan: vanochtend toen ik wakker werd dacht ik eraan terug. Iets zat me niet lekker. Hoe kan de consequentie van een zo intense verliefdheid zomaar ineens worden weggeredeneerd? Waarom is het feit dat de gehate Victoria, echtgenote van Oscar, in verwachting blijkt te zijn plotseling een reden om de trouwplannen van Oscar en Liberty weg te strepen en een voor allebei een geheid ongelukkige toekomst acceptabel te maken?
Ik besloot er de redenering van Liberty nog maar eens nauwkeurig op na te lezen. En dan komt de aap uit de mouw. Dan komt de bedoeling van al die christelijke literatuur weer bovendrijven. Ik had het aanvankelijk dus niet door, maar dit is er weer zo een. De letterlijk bijna als een preek geformuleerde redenering van Liberty, welke Oscar maar heeft te volgen, staat bol van de christelijke retoriek over God, trouw, plichtsbetrachting en wat al niet.
Wat is dat toch gevaarlijk. Je trapt erin en je gaat het normaal vinden. En wat staat me dat toch tegen!
Ik heb maar meteen 2 sterren van mijn beoordeling afgehaald.