'Afgezonderd' verdient een ster meer dan 'Ontspoord' (Ravn #1), dat er van mij drie kreeg. De schrijfstijl is sterk verbeterd, minder simpel, wat een stuk prettiger leest.
Er zijn verschillende verhaallijnen in verschillende perioden: Berlijn vlak voor de val van de muur (1989), Berlijn heden (2013-2014), Christianshavn/Kopenhagen heden (2013-2014). Afwisselend komen deze aan bod, waarbij steeds duidelijk aangegeven staat waar we zijn en wanneer.
Berlijn 1989 is het meest aangrijpende deel van het boek, de door de Stasi uitgeoefende praktijken snijden je door de ziel en de vasthoudendheid van kolonel Hausser is beangstigend.
De verdwijning van Mogens Slotsholm in het Kopenhaagse heden is op zich niet bijzonder: hij rooft de kluis van zijn baas leeg en gaat ervandoor. Maar waar naartoe? Zijn zus Louise maakt zich zorgen en schakelt Ravn in. Met Ravn is van alles aan de hand, maar vooral de onopgeloste moord op zijn vriendin Eva houdt zijn gedachten bezig. Aan die verhaaldraad wordt in #2 vrij weinig aandacht besteed, het zoeken naar Eva's moordenaar staat in parkeerstand en zal ongetwijfeld in een volgend deel voortgang vinden.
Het is vaste prik dat verhaallijnen samenkomen, zo ook hier, en wel in het hedendaagse Berlijn. Tot zover niets mis met 'Afgezonderd'.

Maar dan komen de mitsen en maren ... Waarom zijn de moorden op vermoedelijk minimaal tien mannen niet eerder onderzocht? Wat is precies de motivatie van de moordenaar behalve een in de Stasi-tijd verknipte geest? Hoe is hij destijds geworden tot wie hij was? Vijfentwintig jaar 'stilte' is niet verklaard en zo zijn er meer, te veel, niet onderbouwde zaken. Dat mag niet in een thriller die op zich een prima niveau heeft en mooi in elkaar gevlochten is, een dikke vette minpunt hiervoor.
Ook na deel 2 koester ik nog geen warme gevoelens voor hoofdpersoon Ravn, desalniettemin kijk ik uit naar deel 3.

[plot 4, spanning 3, schrijfstijl 4, leesplezier 4, originaliteit 4, psychologie 3]