Ze worden gezien als boodschappers van het leven en dan vooral de vreugde van het leven. Deze optimistische houding in de wereld van vandaag? Zie dat maar eens voor elkaar te boksen in de tijd waarin we nu leven. Je kunt er dan als individu wellicht weinig aan veranderen maar een betere wereld begint nog altijd bij jezelf, en die boodschap is helder. Het leven is een feestje, je moet alleen zelf voor de slingers zorgen. Cliché? Wellicht, maar na het lezen van dit bijzondere en hartverwarmende boek kun je gewoon niet anders dan dat gegeven beamen. Verrek, ze hebben nog gelijk ook! Deze twee altijd goedlachse heren die je vast wel kent uit de pers.

Hun levens staan in het teken van een groter doel. De functies die zij bekleden liegen er niet om, hun staat van dienst is wellicht nog indrukwekkender en iedere dag groeit dat verder aan. Laat je niet misleiden door hun glimlach want hun verhaal is duidelijk. Het is dan ook bijzonder knap dat ze in het leven staan zoals zij dat doen, het is niet te onderschatten hoeveel ze hebben moeten ondergaan, vooral ook qua tegenslagen, om te komen waar ze nu zijn. Wellicht daardoor of juist dankzij dat gegeven kunnen zij hun verhalen delen met de rest van de wereld, en wat je daarmee doet is geheel aan jou. Op geen enkel moment is er sprake van ‘je moet dit’ of ‘dit zeg ik je te doen’. Nee, het een verhaal met impact, een verhaal van het hebben van gevoelens voor je medemens. Maar let wel, de heren weten heel goed waar ze het over hebben en wat hun invloed is. Het intellect straalt van ze af zonder pretentieus te zijn, niet betweterig, zo is het boek ook totaal niet opgezet. Twee oude wijze mannen maar wat een charisma en wat een levensvreugde stralen zij uit. Kijk alleen al eens naar de cover! Op pagina 270 staat een foto, onderaan, die je hart doet smelten. Echt…..juist als je het verhaal helemaal hebt gelezen moet je eens terug naar die ene foto.

Iedereen krijgt te maken met tegenslag, het is de manier waarop je daar mee omgaat die de impact daarvan voor de rest van je leven kan bepalen. Makkelijk gezegd, maar feitelijk is het wel zo. Het is een kwestie van keuzes maken en de gevolgen daarvan accepteren. Of dat nu vanuit een geloofsovertuiging of vanuit levensvisie, het maakt niet uit. De heren maken dat ook heel duidelijk, het is geen boek der bekering. Het is boek dat is bedoeld hun ervaringen te delen met elkaar en met jou, de lezer. Het is geen beladen verhaal maar het is, op een regelmatige knipoog na, wel een serieus boek, dat zeker. De levens van de twee zijn allesbehalve over rozen gegaan. Het is de manier waarop, die zo fascinerend is en ze hun ervaringen hebben omgezet in de boodschap ‘Het boek van vreugde’. Behalve de fases uit hun levens, die behoorlijk indrukwekkend en heftig zijn, hebben ze het ook over hoe ze deze ervaringen hebben omgezet in het behouden van levensvreugde. Of het nu ballingschap of discriminatie is, ze hebben het meegemaakt. De kern van hun levens toont het vermogen tot incasseren, relativeren en doorzetten, eigenschappen die je ontwikkelt en verfijnt tijdens je leven en als je er ook echt iets mee doet is het een interessant, moeilijk en jarenlang leerproces. Het verrijkt je leven, zelfs wanneer het gruwelijk tegenzit. Daar weten de heren dus uit eerste hand alles van. ‘Er is een Tibetaans gezegde dat tegenslagen kunnen veranderen in kansen.’

Het boek voelt daarom totaal ook niet aan als een levensles, ‘kijk mij nou eens’, nee ze delen hun levenservaringen en die zijn van heftig en indrukwekkend tot vertederend en grappig. Er is duidelijk sprake van diep wederzijds respect en vriendschap. Precies zoals het beeld in de loop der jaren over de twee is gevormd.

‘In feite zijn het de pijnlijke ervaringen die op een bepaalde manier bijdragen aan geluk, en doordat ze zo’n scherp contrast vormen met vreugdevolle ervaringen.’

Het verhaal is opgetekend door Zijne Heiligheid de Dalai Lama, Aartsbisschop Desmond Tutu en auteur Douglas Abrams. Deze laatste was bij gesprekken tussen de twee aanwezig en dat resulteerde in dit meer dan bijzondere boek. Het levert je met tijden een traan, een brok in de keel maar ook een glimlach op. Een mooi voorbeeld van die humor is het gesprek over hun laatste reis naar het hiernamaals waarin de Dalai Lama aangeeft dat Tutu als eerste ‘zal gaan’. “De Dalai Lama zegt tegen Desmond Tutu: ‘Jij, als rechtgeaard christen, gaat als eerste.’ De Aartsbisschop lachte nu hardop en de ruimte leek wel een ballon die leegliep. ‘Dan moet jij me maar helpen om ons bij elkaar te brengen.’ We moesten lachen bij de gedachte aan de Aartsbisschop die bij de hemelpoort met Petrus onderhandelde om speciale permissie te krijgen voor de Dalai Lama.” Dit soort humor is kenmerkend voor het oeverloze respect dat ze voor elkaar en elkaars religie hebben. Mooier kan toch niet?

Het boek bevat feiten die je als bewonderaar van beide heren onbekend waren. Zo nu en dan waren ze zelfs verbazingwekkend en totaal onverwacht. De uitstraling en wisselwerking tussen de twee, het verloop van de gesprekken over diverse onderwerpen van het geboren worden (je aankomst) tot
aan je dood (de laatste groet) heeft de auteur weergaloos samengevat. De samenvattingen van al deze gesprekken tussen de twee ‘gewone’ grootheden kunnen je zomaar eens een goed gevoel geven, ongeacht je leeftijd, levensfase en zelfs religieuze achtergrond. Alles wat aan bod komt benadrukt juist onze overeenkomsten in plaats van verschillen. Daar zou het in het leven ook om moeten gaan, wat ons bindt is de mensheid met alle voors – en tegens, niet onze verschillen. Het gaat om het vinden van vreugde in je leven, ook én vooral wanneer het tegenzit, het (her)vinden van je balans.

Het verhaal in combinatie met de persoonlijke overtuigingen en diepzinnigheid van de heren is mooi en integer verwoord en zelden las ik een zo oprecht verhaal. Het is totaal niet zweverig, het is juist bijzonder en puur, het is genieten. Dit is ook typisch een boek dat je nog eens geregeld ter hand zult nemen, even nalezen en die optimistische gedachte terugpakken. Natuurlijk is het boek spiritueel, dat kan niet anders met deze twee. Maar spiritualiteit op dit niveau is puur genieten, met een lach en een traan. Voor iedereen bereikbaar en te begrijpen. Het is een cadeau voor jezelf en een ander om dit boek te mogen ervaren. En dat meen ik oprecht.

5 stralende sterren voor het meest pure boek dat ik ooit las.