Mist spanning en een plot. Voornamelijk zijn er verhoren in het politiebureau, gemixt met een moeizame relatie tussen baas en ondergeschikte Jane, en de bezwarende gevoelens van Jane (omdat ze het zo druk heeft) tegenover haar zoontje Peter. Jane komt erg jong en naiëf over, tegen het kinderlijke af. Niet wat je van een ervaren brigadier en moeder mag verwachten. Schrijfstijl is erg simpel, bijna YA. Op iedere blz. lees k dat Jane haar pony opzij schuift. dat begon mij te irriteren. Dit deel is niet te lezen zonder eerst deel 1 gelezen te hebben en dat is een manco, omdat er veel verwijzingen zijn zonder dat de schrijfster zaken verteld of verklaard. Het einde, de uiteindelijke dader(s), vond ik echt belachelijk en lachwekkend.