Met dit verhaal dompelt Tosca Lee de lezer helemaal onder in de leefwereld van de afstammelingen van Elizabeth Bathory, bijgenaamd ‘De Bloedgravin’. Deze Elizabeth Bathory is de bekendste en meest productieve vrouwelijke seriemoordenaar aller tijden. Volgens een legende martelde en vermoordde ze in haar leven meer dan 600 jonge dienstmeisjes. Nadat haar man overleden was verplaatste ze zich constant tussen haar verschillende landgoederen. Waar ze ook naartoe ging, overal werden er lijken gevonden. Hierdoor gealarmeerd stelde de Hongaarse koning een onderzoek in. Elizabeth’s medeplichtigen werden veroordeeld tot de dood op de brandstapel maar Elizabeth zelf werd deze gruwelijke dood bespaard; zij was dan ook de echtgenote van een oorlogsheld, nicht van de voormalige koning van Polen en nicht van de prins van Transsylvanië. Daarenboven was ze veel rijker dan het koningshuis zelf dat haar nog veel geld verschuldigd was. Ze is nooit berecht maar werd wel veroordeeld tot huisarrest in één van haar kamers in haar kastelen waar ze in 1614 stierf.
De naam Bathory is sinds die tijd altijd een vloek geweest. Volgens de legende zou zij een geheim dagboek hebben bijgehouden waar reeds decennia lang verschillende partijen naar op zoek zijn. Het is als het ware de Heilige Graal van de ‘Bloedverwanten’ zoals haar afstammelingen genoemd worden. En hier begint het verhaal van één van deze bloedverwanten van Elizabeth Bathory die tijdens haar zoektocht in allerlei penibele situaties terechtkomt en niet meer weet wie wel en wie niet te vertrouwen is.
De lezer wordt vanaf de eerste regel helemaal in het verhaal gezogen en wordt niet meer losgelaten. Spannend geschreven met verschillende onverwachte wendingen in het verhaal maken van dit boek een ware page turner en het wachten op het tweede deel van deze duologie zeker de moeite waard.