Simon, inmiddels op leeftijd, ontmoet vlak voordat er een aanslag gepleegd wordt op een terras in Parijs.waar hij zit, Judith, hij raakt bij de aanslag gewond en ze begeleidt hem in de ambulance, ze krijgen een verhouding.
Simon is getrouwd met Martha, en uit het huwelijk is Elsa hun dochter voort gekomen, Elsa is een volwassen alleenstaande vrouw met een kind, Cielke.
Verder heeft hij een vriend in Nederland, die getrouwd is met Emmy, en die vrouw laat hem ook niet los.
Het wordt een verhaal met een aaneenrijging van 'verboden' liefdes, terwijl zijn hart eigenlijk gewoon bij zijn familie ligt, met name bij Elsa, zijn dochter.

Het verhaal speelt zich grotendeels af in het onrustige Parijs, dat zwicht onder terreuracties.

Jan Siebelink is een schrijver die mij voornamelijk heeft geboeid met zijn schrijven, waarvan ik 'Knielen op een bed van violen' nog steeds 1 van de mooiste boeken vind die ik ooit heb gelezen, maar dit boek ergerde mij voornamelijk, met name de bovenmatige (sexueel getinte) belangstelling voor zijn dochter vond ik weerzinwekkend, dat zal voortkomen uit het feit dat ik zelf een volwassen dochter heb en ik me bij de beschrijvingen van Siebelink niets kan voorstellen en dat is niet bekrompen of zoiets, want dat ben ik niet.

Geen idee wat hij hiermee wil, het is aan mij niet besteed, ik vind Jan Siebelink afgegleden tot een bedenkelijk niveau met dit boek, dat zijn eigen dochter een tijdlang niets meer met hem te maken wilde hebben, kan ik mij goed voorstellen.