"Alleen maar nette mensen" gaat over David die al jaren een relatie met Naomi heeft. Op een gegeven moment is de spanning tussen de twee weg en gaat David op zoek naar nieuwe spanning. Hij gaat opzoek naar 'zwarte' vrouwen met een dikke bil. Dan ontmoet hij Rowanda en hiermee begint zijn avontuur.

Zelf raakte ik heel erg geïrriteerd van de stereotypen en het racisme dat erin werd gebruikt. De Antilliaanse vrouwen worden neergezet als nogal domme vrouwen die met iedereen het bed willen delen en de Surinaamse vrouw was ook al niet al te intelligent en vond het ook niet erg om zo maar het bed met iemand in te springen of dat alle Marokkaanse mannen terroristen zouden zijn. Wel vond ik het goed dat de auteur het zo heeft gedaan. Mensen worden er van bewust dat als ze dat soort dingen zeggen discriminerend over zou kunnen komen of ze zouden kunnen inzien dat we iedereen in hokjes indelen terwijl we de mensen nauwelijks kennen. De auteur heeft het naar mijn mening een beetje te overdreven verteld.
Ik vond het verhaal ook niet echt geloofwaardig. Ik kan me niet voorstellen dat iemand alleen met iemand met een specifieke huidskleur de liefde kan bedrijven. Dan is geslachtsgemeenschap toch niet meer gebaseerd op liefde? Ik kon mij niet erg goed met de karakters identificeren, waarschijnlijk omdat ik zelf niet zo denk.
Het boek heeft korte hoofdstukjes waardoor je makkelijk door het boek leest. De straattaal vond ik af en toe wel ingewikkeld.