Eragon houdt van jagen in het Schild. Een gebergte waar bewoners zich niet durven te begeven. Er gebeuren daar vreemde dingen, waar men niet altijd levend van terugkeert.
Wanneer hij achter een hert aanzit, vindt er een explosie plaats. Op die plek vindt hij een blauwe steen, wat later een drakenei blijkt.
Deze neemt hij mee, maar houdt dit geheim voor zijn oom en neef. Wanneer de draak uit het ei komt, noemt Eragon haar Saphira.

Op een dag wordt de boerderij van zijn oom opgeblazen en Eragons oom sterft. Eragon moet vluchten en Brom, de verhalenverteller uit het dorp, gaat met hem mee. Brom wordt zijn leermeester. In zijn opleiding leert hij zwaardvechten, magie beheersen en het verzorgen van zij draak. Om wraak te nemen, gaan ze op zoek naar de vreemde kwade wezens, de Ra'zac.

In hun jacht leert Eragon steeds meer. De band tussen Saphira en hem wordt steeds sterker.
Dit wordt ontzettend mooi beschreven. Net als de wereld waarin ze leven. Elfen en dwergen zullen er ook in voorkomen met elk een eigen taal en gebruiken. Het is ontzettend goed over nagedacht en uitgewerkt.