'JÓÓÓZSEF!' Wat hebben wij als Feyenoorders dit vaak geroepen. En wat waren we blij als hij scoorde, een assist gaf of zelfs maar inviel. Wat lagen we dubbel tijdens zijn tv optredens en wat hielden we van deze voetballer. En nog steeds. Want hij is eigenlijk alles wat Feyenoord is. Op het hele harde werken na dan, want dat straalde hij in ieder geval niet uit te gaan doen. Maar verder was en is het een van ons. Geen playboy, geen dure auto's en geen gekke maniertjes van juichen.
Dit alles doet ons bijna vergeten hoe verschrikkelijk goed deze man kon voetballen. Niet voor niets kreeg hij de ere titel 'De tovenaar van Tatabanya. Kijk eens op you tube na het lezen van dit boek. Of ervoor. Maakt niet uit eigenlijk.
Dit boek beschrijft de mens en voetballer Kiprich zo goed. Maar vooral het gevoel van ons als supporters geeft het perfect weer.
Ik krijg bijna heimwee naar de tijden van Kiprich, De Wolf, Van Gobbel en Fräser. Naar Larsson, Blinker en Taument. En niet vanwege de sportieve kant maar vanwege het gevoel van eenheid die die tijd oproept. Dit boek heeft alles wat dit boek zou moeten hebben. De treurigheid, de sfeer, de successen etc etc.
Misschien komt dit doordat een van ons, een echte supporter, het heeft geschreven. Ik denk het haast wel. Ik kan niet anders dan 5 sterren geven.
Als enige 'minpuntje' zou ik het ontbreken van een ontmoeting tussen auteur en speler kunnen noemen. Maar tegelijkertijd past dit ook wel weer bij de mysterieuze kant van ONZE József......