‘Het meisje, de stad en de duivel’ is de derde roman van de Duitse schrijfster Svealena Kutschke. Haar eerder romans heb ik niet gelezen, dus ik kan geen vergelijking maken.

In dit boek worden de levens van vier generaties vrouwen beschreven, tegen de achtergrond van de roerige Duitse geschiedenis. Het pad van de vrouwen gaat niet over rozen. Bovendien speelt de duivel een (voor mij onduidelijke) rol.

Het verhaal springt heen en weer in de tijd. Verder komt er een groot aantal personages in voor, die allemaal een meer of minder grote rol spelen. De combinatie van deze dingen maakt het boek verwarrend en het verhaal moeilijk te volgen. Gelukkig staat er een stamboom voorin het boek, anders was ik de draad compleet kwijt geraakt.
Er wordt erg veel beeldspraak gebruikt, en magisch realistische elementen. Dit maakt het boek op sommige momenten prachtig, op andere niet te volgen.

Het interessante aan dit boek vond ik de achtergrond; de Duitse geschiedenis, en hoe (vooral) de mannen daarin een rol speelden. Een van de mannen vocht in de Frans-Duitse oorlog, een ander was ambtenaar tijdens de Tweede wereldoorlog.

Al met al vond ik het een moeizaam geheel. Het is een boek waar je de tijd voor moet nemen. Er is ontzettend veel uit te halen als je de moeite wilt nemen je te verdiepen in allerlei dingen die in het boek een rol spelen, zoals mythologie, sprookjes, het lied van de Roggenbuk, Thomas Mann. Nadeel is echter dat als je dat niet doet, je te maken krijgt met een grotendeels onbegrijpelijk verhaal. Na het lezen bleef ik dan ook vooral in verwarring achter.