Drarrie in de nacht gaat over vier vrienden, waarvan 2 allochtonen, een Vlaming die zich allochtoon voelt en zelfs zijn naam verandert en een Vlaming die thuis buiten gezet is. Het verhaal speelt zich af in een klein plaatsje en de vier terroriseren er als het ware het weinige nachtleven dat er is. Ze hangen rond, stelen als ze de kans krijgen, kopen en gebruiken drugs, tuigen iemand af.
Werken doen ze niet, studeren niet, ze hangen maar wat rond in de kleine criminaliteit.
Wanneer een van hen het geloof, de islam ontdekt, verandert er iets.

Het verhaal, maar vooral de schrijfstijl viel me tegen. Ik had echt mooiere zinnen verwacht, het was allemaal nogal vlak en simpel. Het gaat eigenlijk over jongeren die tussen wal en schip zitten. Niet wit genoeg om Belg te zijn, niet zwart genoeg om echte overtuigde Islamieten te zijn. Ze horen er niet bij. Je hoort dat meer van de tweede of derde generatie, teveel geïntegreerd volgens de normen van de ouders, niet genoeg volgens de normen van de autochtonen. Dan blijf je over en krijg je geen kansen of verknal je de kansen die je krijgt.