In deze lijvige roman schetst Grandes een beeld van de tijd rond de Spaanse burgeroorlog in Madrid. Manolita is een jong meisje, een beetje een buitenbeentje die zich verre van politiek houdt. Als haar vader overlijdt en haar stiefmoeder gevangen wordt genomen vanwege diefstal, neemt zij de zorg over haar broertjes en zusjes op zich. Door het Franco-regime wordt haar alles afgenomen: de winkel van haar vader en haar ouderlijk huis. Ze ziet zich daardoor genoodzaakt haar twee stiefzusjes Isabel en Pilarin naar een kostschool te brengen.
Haar broer Antonio zit in het verzet, en om hem een plezier te doen, brengt ze boodschappen over en weer naar zijn kameraad Silverio die gevangen zit in de Porlier. Tegen haar verwachting in vindt Manolita hem steeds leuker en hij wordt de liefde van haar leven. Door de dictatuur die heerst in Spanje weet je niet wie je vriend of je vijand is, een verrader is somsl dichterbij dan je denkt.

Grandes weet je vanaf het begin te boeien want het verhaal is uit het leven gegrepen. Elk hoofdstuk is geschreven vanuit het perspectief van een van de vriendengroep waarin Manolita en Antionio zich bevinden. Daardoor krijg je inzicht in de karakters van de personages. Het verhaal is chronologisch vertelt, maar in de hoofdstukken zelf wordt steeds teruggegrepen naar begin van de vorige eeuw, dat maakt dat je inzicht krijgt in de keuzes die mensen maken.

Voor mensen die niet van dikke boeken houden is ’De drie bruiloften van Manolita’ misschien even doorbijten (700 pagina’s) maar toch zeker de moeite waard.