Terwijl ik deze review schrijf ben ik nog altijd aan het twijfelen tussen 2 en 3 sterren. 2 sterren omdat ik eigenlijk ontzettend teleurgesteld ben in dit boek. Jammer genoeg liet ook dit boek me in de steek wat griezelfactor betreft. Misschien had de titel en de korte inhoud me op het verkeerde spoor gezet? Ik hoopte echt op een spookachtig verhaal, waar mijn haren van zouden rechtkomen en waar de spanning van af droop. Niets van dit alles jammer genoeg. Het bovennatuurlijke element liet me vooral achter met een “oké dan” gevoel. Waar was de spanning? De actie? De sensatie?
Op zich vond ik het concept van de Heksenhoeve wel erg interessant. Er zaten ontzettend goede ideeën in. Zoals de dagboekfragmenten en dergelijke, maar om de een of andere reden werden deze niet uitgewerkt.
Het engste aan het hele verhaal moet wel de telmatige dwang van Sander, het hoofdpersonage zijn. En laat nu net de gedetailleerde uitwerking van Sanders aandoening de reden zijn waarom ik het boek toch drie sterren zou geven. Nog een sterk punt in het boek is de toevoeging van Anouk, de ex-vriendin van Sander. Een dame met ballen aan haar lijf!
En omdat ik nu toch alle goede punten van het boek aan het opsommen ben, zal ik ook maar even stilstaan bij het dialect gebruik in het boek. Daarvoor alleen zou het boek een extra ster moeten krijgen!