Niets te verbergen, het nieuwste boek van Aglaia Bouma, is een roman met thrillerachtige trekjes die onze huidige maatschappij extrapoleert naar de nabije toekomst. Dat geeft vaak een huivering van herkenning – privacy bestaat niet meer, vreemdelingen zijn ongewenst (al komen ze uit een ander land dan nu), en er is een grote kloof tussen arm en rijk. Nog meer dan nu is zonder elektronica geen leven mogelijk maar die elektronica is ook je Judas: alles wordt aan de staat doorgegeven en een eenmaal begane misstap (of iets wat als zodanig wordt gezien) blijft je je hele leven achtervolgen en maakt een normaal bestaan vaak onmogelijk.

Niet alleen de staat onderdrukt en manipuleert, ook grote, commerciële bedrijven doen dat. Armen die geen geld hebben voor een mobiel – zonder ben je illegaal – krijgen een gratis toestel dat alleen dingen laat zien die dat bedrijf wil. Farmaceutische bedrijven zorgen voor vraag naar hun producten door de problemen te creëren die daarmee opgelost worden.

Maud, de ik-figuur, is een prostituee die soepeltjes met dit 1984-scenario omgaat – dat denkt ze althans, want ook al vindt ze dat ze niets te verbergen heeft, ze moet regelmatig om de regels slalommen: ze verbergt een illegaal, ze rookt – verboden! – ze drinkt alcohol wat haar op negatieve aantekeningen in haar EBD (Elektronisch BurgerDossier) komt te staan, en haar beroep zorgt ervoor dat ze met argusogen in de gaten wordt gehouden. Haar laconieke houding wordt zwaar op de proef gesteld als ze steeds verder het ‘verkeerde pad’ opgaat. Waar zal dit eindigen?

Aglaia Bouma heeft een vlotte en prettige schrijfstijl. Haar cliffhangers en omineuze kijkjes in de toekomst laten je haar boek haast niet wegleggen – een pageturner van jewelste.