Ad Visser was natuurlijk de man van Toppop, het wekelijkse programma over popmuziek op de Nederlandse televisie van de jaren 70 en 80 (met de fameuze dans van Penney de Jager). Daarnaast had hij zijn eigen radioprogramma SuperClean DreamMachine. Over en vanuit die wereld doet Visser in een aantal korte stukken verslag, naast anekdotes hoe hij als avant-garde artiest aan de weg timmerde. In die wereld ontmoette hij grote popsterren als Elton John, Iggy Pop, Eric Clapton en David Bowie. Ook daar vertelt hij over. Sommige van die verhalen heeft hij ook op tv verteld in de keren dat hij als aanschoof bij Pauw, of misschien een andere late-night talkshow.

Voor wie die tijd heeft meegemaakt is het gedeeltelijk een leuke ‘trip down memory lane’. Visser toont zich een gemakkelijk en regelmatig grappige verteller, die niet vies is van wat overdrijving. Zelf geeft hij al aan: “…dat de inhoud wemelt van de onjuistheden, barst van de fouten, aan elkaar hangt van verzinsels, dat er geen hout van klopt en dat zelfs elke overeenkomst met de werkelijkheid op toeval lijkt te berusten”.

Uiteindelijk is het allemaal wat te anekdotisch, te veel een egotripperij (“Maar laat ik het nu eens niet over mezelf hebben, hoewel dat niet mee zal vallen”) om het hele boek voldoende te kunnen boeien.