Recensie komt van mijn blog hillybillybeauty.nl

Aan de cover van het boek ‘Het geluk van Cavendon Hall‘ ligt het in ieder geval niet. Toen ik dit boek ontving was ik al op slag verliefd op de cover en vooral ook de rug van het boek. Stijlvol, chique, een heus Downton Abbey gevoel. Ik was dan ook reuze benieuwd naar het boek zelf. Het derde deel uit een serie, maar prima los te lezen werd mij verteld. Perfect!

Achterflap
“Yorkshire, 1938. Het landgoed Cavendon Hall heeft in de loop der eeuwen al heel wat stormen getrotseerd. De bewoners, de aristocratische Inghams en de Swanns, die voor hen werken, zijn al met elkaar verbonden sinds de eerste steen werd gelegd. Het leven is altijd goed voor de twee families geweest, maar de onzekere tijden die er nu aankomen, lijken daar een einde aan te maken. Hitler dreigt met oorlog, en de mannen worden opgeroepen voor militaire dienst. Het is aan de vrouwen van Cavendon Hall om, onder leiding van Daphne Ingham en Cecily Swann, de grootste dreiging het hoofd te bieden.”

Ik moet eerlijk bekennen dat ik, juist door de prachtige uitgave van dit boek, erg teleurgesteld ben. Het verhaal begon redelijk onderbouwend. Je leert de personages stuk voor stuk een beetje beter kennen maar ik was erg blij dat er voorin het boek een duidelijk overzicht stond met alle personages en hun verhoudingen tot elkaar. Dit is namelijk nodig! Barbara Taylor Bradford gebruikt in haar boek onnoemlijk veel personages welke qua familiebanden vrij onoverzichtelijk overkomen op de lezer. Ook zijn er in het boek bepaalde personages toegevoegd die vrijwel geen input op het verhaal hadden en daardoor onnodig verwarring zaaien. Wat mij betreft had het aantal personages in het boek flink naar beneden gekund. Wat het ook lastig maakte om sommige personage uit elkaar te houden kwam door het feit dat namen en koosnaampjes/bijnamen afwisselend werden gebruikt.

Het begin van het boek is vrij rustig en er gebeurt niet zo heel veel spectaculairs. Tot ongeveer de helft wanneer de Tweede Wereldoorlog aanbreekt. De auteur heeft er wel een handje van om Engeland en Churchill af te schilderen als dé redders in nood. Voor mij iets te zoetsappig. En ondanks de heftige gebeurtenissen raakte ik niet in het verhaal. Of dit nou komt door de personages die mij niet raakte of sommige verhaallijnen die uiteindelijk tot niets leidde, ik weet het niet.

Een verhaallijn van een lang verloren dochter begon heel veelbelovend, en ik werd daadwerkelijk ook nieuwsgierig hoe dit zou verlopen. En vrij plots werd die verhaallijn abrupt afgerond en werd er verder in het boek geen aandacht meer aan besteed. Ook het overlijden van een personage op leeftijd, en dan heb ik het over het exact beschrijven van het overlijden, kwam op mij zelfs lachwekkend over. Veel te ongeloofwaardig.

Ik heb dit boek afgelopen maand gelezen, maar ik moet zeggen dat ik het meeste alweer kwijt ben. De namen van de personages, de gebeurtenissen…..zonde, want de achterflap en cover leken veelbelovend.
Ik geef dit boek dan ook maar 2 sterren, en dan puur een extra ster voor de cover.