Als Hollander verhuisd naar België kan ik het natuurlijk niet maken om nog nooit een boek gelezen te hebben van Brusselmans. Dus daar ging ik aan de lees met de verhalenbundel Zinneloze Zeilen, waarmee Brusselmans zijn entree maakte in de Nederlandse letteren. Dit boek bevat vier korte verhalen, prima om te lezen dus tijdens 'den blok'.

Onze Held (en de negen fasen van eenzaamheid)
De verhalenbundel begon goed - maar gerelativeerd na het lezen van de andere verhalen zou dit ook kunnen omdat ik vol enthousiasme aan het boek begon;) Ik vond het eerste verhaal vermakelijk, goed geschreven, er zaten mooie zinnen in en het verhaal was goed te volgen. Ook had ik het idee dat het verhaal mooi rond was; er was een begin, een middenstuk en een slot.

Martine (en het snikkende vluchten uit de werkelijkheid)
Bij dit verhaal was ik de schrijfstijl van Brusselmans even helemaal beu. Misschien omdat ik direct verder ging na het vorige verhaal? Ook vond ik het lastig te volgen door de vele verhaallijnen en personages. Het was me allemaal net even te veel van het goede..

Gumol (en de Derde Wereldoorlog)
Na het lezen van de eerste twee verhalen heeft het een hele tijd geduurd voordat ik het boek weer op durfde te pakken.. Ik vond het echt lastig om mezelf er toe te zetten weer verder te lezen. En dit verhaal maakte het er helaas niet beter op.
Van alle verhalen in het boek vond ik deze echt het onduidelijkst en het lastigst te volgen. Alles was zo bizar! Natuurlijk snap ik dat Brusselmans op deze manier de complexheid van het menselijk brein wil karakteriseren en ik waardeer het idee, maar ik vond het gewoon erg lastig te lezen. Qua thema denk ik wel het interessantst van de hele bundel!

Bruizz (en de langzaam zinkende hoed)
Dit vierde en laatste verhaal vond ik eigenlijk nog best oké, maar misschien was dit een bijproduct van mijn blijdschap dat ik het boek bijna uit had?! Ook in dit verhaal ontdekte ik een aantal mooie quotes en juíst in dit verhaal waardeerde ik de schrijfstijl van Brusselmans het meest.

Enerzijds was ik blij dat het slechts korte verhalen waren, dan was ik er sneller vanaf.. Maar anderzijds was ik misschien beter in het verhaal gekomen wanneer het langer was. Al met al moet ik zeggen dat ik de schrijfstijl van Brusselmans zeker waardeer. Ik vind hem een kunstenaar met woorden, zie bijvoorbeeld onderstaande quote.

"De rest van de wereld was overvallen door een regenbui. Bliksem en donder holden hand in hand door ons aller bestaan en ik ging schuilen in een bushokje."

En of de man briljant of gestoord is?! Ik ga zeker nog een boek van Brusselmans proberen, want op basis van deze vier verhalen ben ik er nog niet helemaal uit;)