Henk Goorden is in het dagelijks leven agent en rechercheur in Rotterdam. Aanleiding voor het schrijven van dit boekje is de frustratie dat hij in zijn werk veel dingen meemaakt die hij allen zakelijk verwerkt. Zoals bijvoorbeeld in een proces verbaal. In Spelen Met Vuur schrijft Goorden over de poging die gedaan wordt tweedracht in Rotterdam te zaaien. Dit moet leiden tot rassenrellen. Om dit te bereiken worden blanke kinderen vermoord.

Dit zotte bedenksel is omgezet in een verhaal vol personen die bijna allemaal platvloers praten. Schuine grappen en onbeschofte opmerkingen zijn niet van de lucht. Zelfs het taalgebruik bij persconferenties en in krantenberichten is onbehoorlijk. Er schort nogal wat aan het proza van Henk Goorden. Van een zin als 'De timmerman krabde bedenkelijk achter het oor waar niet z'n potlood zat' krijg ik kromme tenen. Ook maakt Goorden gebruik van bizarre beeldspraak: 'Ze probeerde zwoel over te komen maar omdat de ene hak iets korter was dan de andere, leek het meer op een drachtige pinguïn op een hellende ijsschots, naarstig op zoek naar airmiles.' Voor de duidelijkheid, de taalfout is niet van mij afkomstig. De zin is keurig uit het boek overgenomen.

Hoofdpersoon is de rechercheur Maarten Trip. In het begin maakt hij racistische grappen. Dan bezoekt hij de ouders van een jochie van vijf dat vermoord is. De vader suggereert voorzichtig dat de dader misschien een buitenlander is, omdat zijn zoontje in een wijk is gevonden waar voornamelijk allochtonen wonen. Vervolgens gaat Trip luid tegen de man tekeer, omdat deze een racistisch motief suggereert. De schrijver lijkt zich niet bewust van het feit dat het volstrekt ondenkbaar is dat een agent zich zo onbeschoft opstelt ten opzichte van een nabestaande, noch dat er zojuist in het boek een karaktermoord heeft plaatsgevonden.

De lijst met mankementen is nog aan te vullen. Ik hou maar op. Hier is duidelijk iemand aan het werk die nog niet aan publicatie toe is.