Deze vuistdikke roman van Virginia Woolfs is een weldaad om te lezen. Virginia Woolf beschrijft in De Uitreis prachtig de natuur, de personages en de Engelse mentaliteit aan het begin van de 20e eeuw. De centrale thema’s van de roman zijn: vriendschap, politiek bedrijven, familiebanden, kunst maken, activisme, geloven, het huwelijkse leven, hoe vrouwen zich tot mannen verhouden en andersom. De roman is voornamelijk opgehangen aan Rachel Vinrace, een jonge naïeve vrouw op zoek naar zichzelf. Via gesprekken en uitwisselingen verandert haar smalle wereldbeeld van een klein gehouden, beschermde dochter in dat van een autonoom denkend en handelend mens. De Uitreis is een Bildungsroman: we volgen Rachel op weg naar haar volwassenheid, Het is daarnaast een ideeënroman: de mensen in het boek reflecteren voortdurend over thema’s als vrouwenrechten, politiek, kunst en religie, het kolonialisme. Soms zijn deze thema’s verrassend actueel .Ik denk dat de personages zeker voor de brexit zouden stemmen. Niets gaat er immers boven Engeland. Natuurlijk, kun je deze roman bovendien in feministisch perspectief lezen. Liever de dood dan het huwelijk, luidt de feministische visie op De uitreis. Maar je kunt Rachels dood ook lezen als het schrappen van de vraag. Er is geen leven dat gemaakt moet worden, geen leegte die moet worden opgevuld. Door Rachel te laten sterven geeft Woolf haar hoofdpersonage de stilte terug.