Op de achterkant van het boek "wat Milo zag" begint de
samenvatting met de vermelding dat Milo Moon retinitis pigmentosa
heeft, zijn ogen achteruit gaan en
hij uiteindelijk blind zal worden. Dit lezende verwachte ik
dit als rode draad, wellicht zelfs het hoofdonderwerp van het
boek. Niets is echter minder waar, in het boek wordt het
zijdelings genoemd als uitdieping van het personage Milo, echter
de hoofdlijn in het boek gaat over de relatie die Milo heeft met
verschillende volwassenen in zijn omgeving en het aan de
kaak stellen van de misstanden in het verzorgingstehuis van zijn
oma.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Milo, zijn
moeder;zijn oma en Tripi, de Syrische kok uit het
verzorgingstehuis. Hierdoor krijg je een goed beeld van de
personages, hun problemen en dilemma's en dat komt het verhaal
ten goede. Vooral Milo is een jongetje welke je gelijk omarmt,
hij is slim, lief en heel zorgzaam.

Wat me uit het boek vooral bijblijft is de liefde;van Milo
voor zijn oma;en de band die zij samen hebben.;Deze
relatie wordt prachtig neergezet en omschreven zonder dat het
overdreven of te veel wordt.Het boek;leest vlot, is
makkelijk geschreven met de nodige humor en ook de
hoofdstukken zijn niet te lang. Leuk dat er bij de hoofdstukken
van Milo een varkentje onder zijn naam staat, je denkt dan gelijk
weer aan Hamlet, zijn varkentje. Ik vond het geen echte
"pageturner", maar het is wel een vermakelijk boek, welke ik
in enkele dagen uit had.&knap;Het zou mij ook niets verbazen als
hier eens een (kinder/jeugd)film van gemaakt zou worden!