Dit boek was een eerste kennismaking met de schrijfster Melanie Raabe. Hoewel de titel veelbelovend klonk, werd mijn verwachting niet helemaal ingelost. Het boek begint heel spannend: hoe zou jij je voelen als je man die 7 jaar geleden verdween tijdens een zakenreis, plots weer voor je staat en het een vreemde blijkt te zijn, zowel voor jou als voor jullie kind. De zoektocht naar wie de vreemde is wordt heel crescendo opgebouwd, maar zakt een beetje in elkaar op het einde. De plot wordt niet voldoende uitgewerkt en naar mijn bescheiden mening liet de schrijfster hier een aantal kansen liggen om de plot geloofwaardiger uit te werken. De zin die mij het meest bijblijft 'Het gruwelijk uit mijn nachtmerries, dat ben ikzelf'. Deze waarheid blijkt vrij toepasselijk te zijn op alle personages in dit boek en eigenlijk ook wel voor elk van ons: welke kronkels doet ons onderbewuste ons aan in onze nachtmerries?