De naam John Grisham had ik hier en daar wel eens horen vallen, maar ik had nog geen ervaring met de schrijver. Bij de kringloop vond ik een van zijn boeken: Het laatste jurylid. Ik nam het mee naar huis en het heeft een tijdje op de to be read stapel gelegen. Afgelopen maand vond ik het wel eens tijd om het boek te gaan lezen. Vol spanning wachtte ik af wat het boek mij zou brengen.

Eigenlijk zegt de achterkant precies kort en krachtig waar het hele boek over gaat; het proces van Danny Padgitt. Je kunt het nou niet echt een standaard thriller noemen, dat absoluut niet. Het verhaal speelt zich overigens af in de jaren 70. Ik moet zeggen, ik heb niet zoveel verstand van rechtszaken en dergelijke en natuurlijk is er een groot verschil tussen de jaren 70 en nu.

Om heel eerlijk te zijn, vond ik het boek een beetje saai. Wat mij betreft had het boek een stuk dunner kunnen zijn, want ik zat continu te wachten op iets spannends, wat maar niet gebeurde. Ja oke, ergens op het einde kreeg het wel een totaal andere wending, maar toch ik zit niet zo te wachten op eindeloos gebabbel van advocaten en zo. Wat ik wel erg verrassend vond, is dat het boek geschreven is vanuit het perspectief van een journalist! Ik ben zelf journalist in opleiding dus op dat punt was het boek wel een beetje interessant.

Helaas kon het boek mij niet volledig boeien en heb ik er bijna een maand over gedaan om het boek uit te krijgen.