Dit boek kwam heel vaak terug in de boekengroepen die ik volg. Dus toen het bij de bib bij de "net teruggebrachte" boeken stond, was het een kleine moeite om hem mee naar huis te nemen.
De cover vind ik eenvoudig en toch heel mooi, met de appel op het bord. Die appel komt later in het verhaal ook nog letterlijk terug. Het verhaal van Rosa Sauer, de voorproefster van Hitler is gebaseerd op waargebeurde feiten. Dat is voor mij heel intrigerend...

Wat vond ik goed?
Het idee is goed...
Er komen ook stukken in die verwijzen naar talloze bombardementen en naar de bekende Hindenburg-boekenverbranding. Het is interessant om het hoofdpersonage in die tijdsgeest van dit soort herkenbare feiten geplaatst te zien.
De personages van de Barones en opperbevelhebber Ziegler brachten een beetje schwung in het verhaal, maar voor mij niet genoeg...

Waarom geef ik maar een 2*:
1. Onduidelijkheid
De eerste twee delen van het boek bevatten telkens stukken van het heden en het verleden (toen het hoofdpersonage haar man leerde kennen en nog vroeger toen ze kind was). Het derde en laatste deel bevat stukken van de toekomst en ook nog van een verleden na de oorlog. Maar die tijdsperiodes per hoofdstuk en per "deel" lopen zo door elkaar dat ik er echt mijn aandacht moest bijhouden. Ik kon vaak gewoon niet volgen.

2. Afstandelijkheid
Hoewel het een spanningsboog van jewelste is: iemand die voorproefster wordt bij Hitler en dus in het hol van de Leeuw haar leven riskeert... ik vond het zwaarwichtig, maar tegelijk heel emotieloos geschreven. De achterflap verwijst naar de haat voor Hitler, maar ik voel vooral gelatenheid. De relaties met de vriendinnen (andere voorproefsters) zijn ook heel bizar, soms close en soms zijn ze vijanden van elkaar. Ik verwachtte dat ze toch met een paar wat meer dingen zou gedeeld hebben. Maar dat gebeurt niet. Dit draagt natuurlijk bij aan de afstandelijkheid die ik voelde bij het verhaal.

3. Onlogisch
Ik snapte helemaal niet waarom de kok (Krumel) het eten klaarmaakte dat de voorproefsters moesten testen. Dit is toch een gewoon een Duitser die in het afsloten kamp van Hitler zit, wat heeft dit eten en deze man te maken met het gif dat de Engelsen er stiekem zouden kunnen instoppen? Misschien mis ik iets, maar dit is voor mij niet duidelijk uitgelegd. En vermits het volledige verhaal over het eten gaat, is het wel een belangrijke...

Ik vind het ook duidelijk dat Rosella Postorino enkel geraakt werd door het verhaal van Rosa dat uitkwam op haar 95 jaar, maar haar nooit gesproken heeft...