Knap geschreven mengeling van fictie en non-fictie waarbij het verhaal wordt verteld van de Sovjet-Unie en de kortstondige economische groei die het doormaakte na het Stalinisme. Belangrijke personages zijn allemaal figuren uit de wetenschap of de culturele elite, die zich op de één of andere manier verhouden tot hoe de maatschappij vorm wordt gegeven. Zij zijn óf de dromers die vooruitgang zien, óf zij belichamen de mensen die de onontkoombare rafelrandjes waarnemen. Het schetst het beeld van hoe idealen nagstreefd bleven worden terwijl deze in werkelijkheid steeds verder van het praktische nut af kwamen te staan. Wel een taaie roman door de immense hoeveelheid karakters en de droge feitelijkheden die ertussendoor worden benoemd. Toch weet Francis Spufford het op een manier te vertellen dat je van begin tot eind meegenomen wordt in een romantisch verhaal over idealisme en desillusie.