Dit boek schijnt het vooral van walging te moeten hebben. Gruwelijke dingen gebeuren er, hoewel het nergens expliciet wordt. Daarbij wordt de plot nu en dan uit het oog verloren, waardoor het slot losse eindjes heeft (wie is het lek bij de politie?). Ik vraag me af of dit een serie is, maar dat is lastig gezien het lot van personages die die serie dan zouden moeten dragen. Dus toch eerder "vergeten af te ronden"? Ook zijn de ontknopingen redelijk vaag en daarmee ongeloofwaardig en onbevredigend.
Daarnaast zijn er meer dingen die nogal ongeloofwaardig zijn. Bijvoorbeeld iets dat de hoofdpersoon heeft gedaan maar totáál vergeten is, hoewel het pas twee jaar geleden was en erg heftig. En plots, als dat voor de plot belangrijk is, herinnert hij het zich weer. Andersom weet een ander personage iets dat belangrijk is voor zelfbehoud, maar hij sputtert niet eens tegen als hij ten gronde gaat.
Er wordt wat heen en weer gezwalkt door perspectieven, waarbij zorgvuldig wordt vermeden te laten zien wat echt belangrijk is. Dat is een valse manier van spanningopbouw.
Aanvankelijk leek het over "sangroids" te gaan, maar die hele cultuur komt niet uit de verf. Er had een centraal thema gemaakt kunnen worden met betrekking tot de titel, maar daarvoor wordt de lijn van Paul te snel afgeraffeld.
Verder zaten er hier en daar vreemd vertaalde woorden in. Zo'n ding heet film, niet band, het is immers een filmcamera en geen bandrecorder (of is dat een fout van de schrijver, die dan "tape" zou hebben gebruikt?)
Al met al een wat teleurstellend boek.