Werken bacteriedrankjes? Is suiker verslavend? Krijg je van melk kanker? Zijn E-nummers te vertrouwen? Val je van veel water drinken af? Is kokosvet gezond? Mag je nitraatrijke groente en vis tegelijk eten? Is rauw voedsel beter?  Dit zijn enkele van de 77 Fabels en Feiten  waarop de schrijver ons een wetenschappelijk antwoord belooft.

Veel mensen zijn, na de voedselschandalen van de laatste jaren, bewuster bezig met eten maar zien door de bomen het bos niet meer. Het boek belooft hier een antwoord op te hebben en een baken te zijn in de diverse voedsel hypes. De schrijver van het boek is Hans Kraak, hoofdredacteur van Voeding Nu. Daarvoor werkte hij onder andere bij het Voedingscentrum en het Ministerie van Landbouw. Het boek is in heldere taal geschreven.

Het feit dat Kraak voor het Voedingscentrum heeft gewerkt is wat mij betreft het manco van het boek. Veel zaken, die hij aanhaalt, zijn achterhaald dan wel niet wetenschappelijk bewezen. De schijf van vijf klinkt duidelijk door in het boek. Het boek is, beslist geen naslagwerk voor de voedingsleer, al staat dit er wel op. Zijn de 77 fabels en feiten wetenschappelijk bewezen en zo helder als de schrijver beweert? Naar mijn idee niet.

Ik heb weinig kritieken kunnen vinden over het boek. Het boek zelf brengt geen nieuwe inzichten. De schrijver is duidelijk een adept van het Voedingscentrum. Wat niet verwonderlijk is, hij heeft er zelf voor gewerkt. Ik vind het boek erg eenzijdig en weet niet goed wat ik met het boek moet behalve lezen. Ik zou het boek dus zeker niet zelf kopen. Veel fabels en feiten komen rechtstreeks van het Voedingscentrum, dat ook achterhaalde of niet kloppende adviezen geeft.

Bij geen enkel Fabel of Feit is een bronvermelding opgenomen. Alle 133 bronnen zijn achterin het boek opgenomen zonder verwijzing naar een concrete fabel of feit. Mijn grote vraag is bij dit boek, is waarom dit een bewezen wetenschappelijk boek is? Moet ik de schrijver op zijn mooie blauwe ogen vertrouwen? Hans Kraak weet mij in ieder geval niet te overtuigen met zijn woorden. De schrijver preekt naar mijn idee voor eigen parochie. Over de voedingsindustrie word bijvoorbeeld met geen woord gerept.  En het denkbeeld dat kant en klaar maaltijden gezond zijn, is zeker ronduit ongezond.

De informatie die gegeven wordt in de fabels en feiten is niet betrouwbaar naar mijn mening. 77 Fabels en feiten over voeding heeft een belerende toon. De algemene tendens van het boek is: ‘vertrouw mij maar. Ik weet wat gezond is’. Het is zeker geen boek voor mensen die zelf graag gezond willen eten, wellicht wel voor mensen die graag gerustgesteld willen worden dat het allemaal wel meevalt met onze voeding.