4,5 sterren
Sinds mijn jeugd ben ik al dol op de boeken van Grisham. Het Vonnis, In het Geding, Advocaat van de Duivel, De Cliënt, De Jury en nog vele andere verhalen, ik heb ze verslonden!
Maar eerlijk gezegd vond ik dat Grisham zijn magie de laatste jaren een beetje kwijtraakte. Ik miste het “wow” gevoel bij het lezen van de verhalen. Natuurlijk kun je als auteur niet altijd je beste werk evenaren, maar ik merkte aan mezelf dat ik niet meer blij in de boekhandel stond zodra er een nieuw boek van hem uitkwam. Het Oordeel heb ik dan ook niet gelijk gehaald, maar kreeg ik heel lief voor kerst. Wat huiverig om eraan te beginnen en tegelijkertijd te nieuwsgierig om het boek te lang te laten liggen heb ik het op een avond opengeslagen. En dat, lieve lezers, was een foutje…

Het Oordeel is namelijk een echt ouderwets Grisham boek dat je grijpt en niet meer loslaat. Slapeloze nacht gegarandeerd dus.
Zoals al mijn favoriete boeken van John speelt ook Het Oordeel zich af in het zuiden van de USA, ten tijde van de rassenscheiding en de tweede wereldoorlog. Het verhaal is onderverdeeld in drie delen: De Moord, De Bottenakker en Het Verraad. In het eerste stuk volg je Pete Banning terwijl hij de beslissing neemt om dominee Dexter Bell te vermoorden en zo het leven van zijn familie en alle bewoners van het stadje op zijn kop zet. Niemand weet waarom Pete de moord heeft gepleegd en hij is niet van plan zijn motief te delen. Dit zorgt al gelijk voor een mooie spanning in het verhaal want als lezer wil je erg graag achter de reden komen.

Deel twee van het verhaal neemt je terug in de tijd, naar de Filipijnen tijdens de Tweede Wereldoorlog waar Pete gelegerd is en gevangen wordt genomen door de Japanners. Dit gedeelte van het boek heeft grote indruk op mij gemaakt, ik had namelijk nog nooit gehoord van “de Dodenmars van Bataan”. Oorlog is gruwelijk en wat mensen elkaar kunnen aandoen gaat je verstand soms te boven. Grisham weet dit zeer getrouw en zonder verdere opsmuk weer te geven.

Het derde en laatste stuk gaat min of meer verder waar deel één geëindigd is en ik kon niet wachten om nu eindelijk te lezen wat Pete Banning tot zijn daad had aangezet. Stukje bij beetje worden er stukjes van het verhaal vrijgegeven en vorm je een conclusie, al weet je als lezer dat de grote onthulling nog moet komen. En die onthulling wist me uiteindelijk toch nog te verrassen!

De sterke karakters die John Grisham altijd weet neer te zetten en de algemene sfeer in zijn verhalen zorgen er altijd voor dat ik oprecht geniet van het lezen. In dit boek wordt er langzaam toegewerkt naar het plot, maar ik vond het geen moment saai.