Het onderwerp van dit boek, Britse weeskinderen die naar een weeshuis aan de andere kant van de wereld worden gestuurd, leent zich uitstekend voor verwerking tot een goed verhaal. Helaas is dat hier niet gelukt.

De wereld van Diney Costeloe wordt louter bevolkt door slechte mensen en slachtoffers. De slechte mensen zijn zij die macht hebben: zonder uitzondering maken zij hier misbruik van. Niet een falend systeem of incapabele hulpverleners veroorzaken de problemen, nee, haatdragende, wraakzuchtige slechteriken die er plezier in scheppen om het leven van anderen zo miserabel mogelijk te maken. Elke keer als het even beter lijkt te gaan, wordt er weer een nieuw blik ellende opengetrokken en over de kinderen uitgestort.
Zelden heb ik een boek gelezen waarin de personages zo plat zijn, zo zwart-wit.

Blijkbaar behoor ik tot een minderheid, gezien de lovende recensies van anderen. Mij kon het duidelijk niet bekoren, maar oordeel vooral zelf.