Tjongejonge wat een gruwelijke goed verhaal! Een verhaal dat eerst gedetailleerd vertelt wat voor gruwelijke moorden er worden gepleegd. Na de eerste moord dacht ik zoiets van ‘het motief is toch niet dat het slachtoffer tegenstander is van dat ene geloof he’. Verkeerd gedacht dus! Tijdens het lezen over het plegen van die gruwelijke en mysterieuze moorden heb ik echt af en toe echt even moeten slikken en heb ik ook wel gedacht van gadver maar het was geen reden om het superspannende boek weg te leggen, integendeel zelfs! Op gegeven moment wordt de link gelegd met de andere moorden die in diverse landen zijn gepleegd en wordt er een internationaal team ingesteld om deze moorden op te lossen. De heftige ontknoping, die mij rillingen bezorgden en waarbij ik dacht ‘neeeee dat ga je toch echt niet doen toch’, heb ik echt niet aanzien komen.
RÄV is zo gruwelijk goed geschreven dat ik alleen maar verder wilde lezen. Helaas moest ik het wegens andere verplichtingen wel wegleggen maar dit wilde ik eigenlijk helemaal niet wat RÄV had mij in zijn ban, ik moest en zou het uitlezen! Wat natuurlijk iets zegt over de goede schrijfstijl van de schrijver.