Dit boek pakte mij totaal niet. Zorgwekkend misschien omdat het wordt bedolven onder lovende kritieken. Connie Palmen zegt zelfs dat het het ontroerendste en grappigste boek is dat ooit over rouw werd geschreven. Ik miste zowel de lach als de traan. Teleurgesteld misschien dankzij veel te hoge verwachtingen. Ik had het tweede boek van Porter al in huis 'Lanny' maar ook hier spreekt de stijl die misschien heel origineel is mij nog niet gelijk erg aan.