Maxwell Sim is het soort treurwilg waar je meteen compassie mee krijgt. Hij is een schlemiel die faalt in zijn huwelijk, faalt in de relatie met zijn vader, in de pogingen tot relaties met andere vrouwen en die ook professioneel faalt. Kortom, Maxwell Sim is een loser en hij wentelt zich in die situatie. Het koketteren met die treurigheid maakt van dit boek net geen 5 sterren. Voor de rest is het knap geschreven, geestig verteld, zit er een drive in het boek (en niet alleen omdat Sim een road trip maakt door Engeland en Schotland). Zijn ontmoetingen zijn van een ongelooflijke onhandigheid, hij weet ze telkens weer zelf totaal te verknallen, maar ze zijn wel amusant. Misschien omdat we allemaal (of OK, goed, kale vijftigers als ik) wel graag lezen dat we beter af zijn dan deze stumperd. Dit boek overtreft zeker het zo geroemde "De 100-jarige man..." en het einde is best verrassend. Vandaar de titel van deze recensie.