Poeh, zelden heb ik met zoveel moeite een boek doorgeworsteld. Hij leek me boeiend. Een gezelschap beginnend auteurs die een cursus volgen. En daarna een aantal van hen die op reis gaan naar diverse bestemmingen. De politie in Malta die 2 moorden moet zien op te lossen.

Vol goede moed begon ik aan dit verhaal. Maar wat heeft het me vreselijk veel moeite gekost. Feiten, feiten, feiten en nog eens feiten. Politiek en vooral religieus. Naar mijn mening veel te veel. En er werd constant gesprongen tussen diverse data. Ik was heel snel de draad kwijt. Ik heb heel vaak terug gebladerd.

Constant was het verhaal anti-islam. En er bleef maar steeds naar voren komen dat vrouwen achtergesteld zijn en onderdanig zouden moeten zijn aan mannen. Er zijn hoge piefen die aan touwtjes trekken vanuit hun ivoren torentjes. En dan, dan is er 1 persoon die als een soort van eenmansactie denkt een oude godsdienst de das om te kunnen doen.

Van tijd tot tijd duizelde het me tussen de diverse groeperingen/stromingen van de diverse religies. Soeniet, sjiet, hutu, tutsie, jodendom, christendom, katholiek, islam, hindoes, sikhs, soefi. Tempel, moskee, kerk, kathedraal, en de duvel in z'n ouwe moer.....
Aanvankelijk had ik zo her en der ook nog de neiging om te checken of dingen echt gebeurd waren. Maar aangezien er zo vreselijk veel voorbij kwam, heb ik dat maar los gelaten. Ik heb er uiteindelijk doorheen gelezen zonder enige keer ergens bij stil te staan of over na te denken.

Pas ver in het boek werd het meer leesbaar, omdat er minder feiten werden opgesomd. Het verhaal werd wat rustiger. Maar werd het ook boeiender? Nee, in mijn ogen niet.

Een boek wat ik niet snel zal aanraden aan andere mensen. Tenzij ze een sterke interesse in politiek en religie hebben.

Waarom dan toch 2 sterren? Omdat meneer Merlijn Terveel wel heel veel tijd heeft gestoken in research.
Overigens grappig dat de genoemde foto in Oezbekistan ook daadwerkelijk bestaat op internet.