Een schietpartij op een school, je kan het je bijna niet voorstellen, maar toch komen ze voor, nog steeds. Hier in Nederland zijn we tot op heden dit nare fenomeen bespaard gebleven, een aantal jaar geleden wel in een winkelcentrum en een gijzeling op school. Laat het absoluut zo blijven dat dit fenomeen niet in ons land komt.
Navin laat met ‘Het overgebleven kind’ zien wat er met mensen gebeurt na een traumatische gebeurtenis. Een kind verliezen is al zwaar maar als het wordt vermoord is dat dubbel zo zwaar. Het rouwproces van alle nabestaanden is zwaar en verdrietig. Veerkracht is nodig en in dit boek is de hoofdrol voor Zach.
Zach vertedert, vanuit zijn perspectief is deze roman geschreven. Het is zijn beleving van het proces waarin zijn familie terecht komt. Zijn logica, zijn gevoelens worden beschreven, want waarom wordt Andy zijn broertje nou zo verheerlijkt terwijl hij vaak zo gemeen was. Waarom komen er zoveel mensen bij hem thuis, er is toch geen feest aan de gang. De verdrietigheidsdeken ligt zwaar op hem en zij ouders. Je wordt geraakt door Zach. Telkens weer komen bij mij de vragen boven waarom, waarom doen mensen elkaar zoveel ellende aan en waarom zijn wapens zo gemakkelijk verkrijgbaar?