Een mooi boek om te zien, prachtig omslag en als de lezer het opent wordt die getrakteerd op een cadeautje zo mooi: fijne pentekeningen van bloemen op heel veel bladzijden. De een nog mooier dan de ander. Wat een werk en al die namen van bloemen, daar is heel wat research aan voorafgegaan. De opzet is dus geslaagd. Maar dan de inhoud: Het boek is als een boeket bloemen, helaas aan bloemen zitten bladeren die verwelken. Het eerste hoofdstuk is eigenlijk een proloog. Dan is het boeket nog fris. Maar bij de volgende hoofdstukken vallen de bloemen uiteen en zitten er al heel veel losse bladeren aan. Heel veel zinnen komen niet met elkaar overeen; zoals: De rivier had een rustige regelmatige stroming..... en twee regels verder, zelfde rivier: het kolkende groene water. Of ze trok haar schoenen uit..... en ze liep terug naar haar laarzen... Dan is het moeilijk voor de lezer om de aandacht bij het verhaal te houden.
Het tweede deel van het boek begint met wat meer belevenis en mooie natuurbeschrijvingen, maar al snel gaat het verhaal van Alice weer over woestijnerwten. De spanning en aandacht zij snel verdwenen.
Conclusie: Het boek is als een prachtige bloem, maar als je die opensnijdt, dan is de binnenkant niet zo mooi, als de buitenkant. Maar gelukkig is het nog altijd zo, dat de lezer beslist! Uw, jouw mening kan heel anders zijn. Dus: Lees dit boek en oordeel zelf! Veel Plezier.