Emily/Cat ontvlucht haar leven, man en familie om een dramatische gebeurtenis te verwerken/ontlopen. Wat die gebeurtenis is kom je pas op het einde van het boek te weten. Daarin is de schrijfster wel geslaagd, alsook door de lezer op het verkeerde been te zetten wie Charlie is. Ik persoonlijk begon halverwege te twijfelen wie dit eigenlijk is.

De hoofdstukken springen van het heden naar het verleden, van de ene persoon naar de andere persoon. Net die sprongen maakt het boek soms chaotisch. Bij sommige boeken staat bij het hoofdstuknummer 'heden' of 'verleden', 'zus' of 'zo'. Dit was voor een belangrijke ergernis aan het boek, maar wederom dit is puur persoonlijk. De personages zijn vrij oppervlakkig uitgewerkt. Ik heb niet het gevoel gehad om met één van de personages mee te leven, omdat ik ze niet ken.

Qua zinsbouw en verhaallijn kan ik vrij kort zijn, dit in tegenstelling van sommige zinnen in het boek. De gebeurtenissen en beschrijvigen waren veel te langdradig uitgelegd. Hierdoor verlies je nogal eens rap de aandacht bij het boek.

Een gemiste kans om een goed verhaal neer te zetten.