Ik heb zojuist Mijn lange weg naar huis dichtgeslagen. Een boek over een 5-jarig jongetje uit India dat verdwaald raakt en de weg naar huis niet meer terug kan vinden. Het zal uiteindelijk 25 jaar duren voor hij weer contact weet te vinden met zijn familie. Een erg intens, indrukwekkend en heftig boek. Wat mij het meeste raakte was niet eens het feit dat het jongetje verdwaald kon raken, maar dat niemand zich het lot van een klein kind op een treinstation aantrekt. De mensen zijn daar blijkbaar zo gewend geraakt aan kleine, jonge, bedelaars dat hulpvragen niet beantwoord werden. Is dat gewenning of afstomping? Daar ben ik nog niet uit...
Ondanks het onderwerp vond ik het een 'mooi' boek dat ik in 1 ruk heb uitgelezen. Ik kon het niet aan de kant leggen en was erg benieuwd hoe het verder zou gaan. Wat mij betreft dan ook zeker een aanrader!