Hemelse Dood lijkt een rare titel voor een thriller. Toch wil het boek spanning aanbieden: dood wordt gezaaid vanuit de hemel, vanuit de lucht… door een moordende valk, speciaal ontworpen voor zijn doel.
Ronald Verheyen was oorspronkelijk een leraar in het hoger onderwijs. Hij ontdekte zijn interesse voor het schrijven van boeken toen Engeland de wereldbeker voetbal won. Hierdoor raakte hij gepassioneerd door alles wat Brits was en ook door mysterieuze verhalen en thrilers. In zijn beginjaren schreef hij vooral jeugdboeken. Hemelse Dood was zijn eerste thriller voor volwassenen. Het boek past deels in zijn werk omdat het een spannend verhaal is met als doel de lezer angst aan te jagen. Ronald Verheyen heeft met dit boek tot op de dag van vandaag nog geen prijzen gewonnen.
Het boek gaat over een journalist, Frank Davids, die stikjaloers is op de vriend van Hanne Bergmans, een collega-reporter op wie hij een oogje heeft. Hij ontdekt dat hij het opperste genot enkel kan bereiken als hij roofvogels een prooi ziet doden. Hierop werkt hij een duivels plan uit: als valkenier richt hij zijn valk af om te moorden. Hij laat zijn roofvogel de vriend van Hanne doden en vervolgens ontvoert hij Hanne…
In het begin van het verhaal worden de personages met hun bijhorende functies verduidelijkt. Geleidelijkaan worden de karakters verder uitgediept en krijgt het verhaal meer diepgang. Naarmate het boek vordert, wordt de spanning opgevoerd en komt de lezer dichter bij de climax.
Het verhaal is geschreven in het auctoriaal vertelperspectief (alwetende verteller). Je weet niet alleen wat het hoofdpersonage ziet/voelt/hoort, maar je komt dit ook te weten over de verschillende personages. Het boek heeft een vlotte stijl, maar voor volwassenen vind ik het taalgebruik te eenvoudig. Hemelse Dood is ook te langdradig.
De vertelde tijd en verteltijd lopen in dit boek redelijk samen. Het boek telt 152 pagina’s en het verhaal speelt zich af gedurende een tweetal weken. Hemelse Dood is een fictief boek. Roofvogels kunnen niet afgericht worden om mensen daadwerkelijk te vermoorden. Als ze mensen toch zouden aanvallen, is het voor zelfverdediging of het beschermen van hun soortgenoten.
De thriller belicht het thema “genetische manipulatie”. In Hemelse Dood gaat het om een roofvogel die speciaal ontworpen en getraind is om mensen te doden op commando. De auteur wil daarom met zijn boek de aandacht vestigen op het gevaar van genetische manipulatie; als mensen genetisch gemanipuleerd worden om te doden en vernieling te zaaien, zal de maatschappij met een enorm probleem geconfronteerd worden.

Zoals ik al aangehaald heb, vind ik dat het taalgebruik te eenvoudig is. De manier van vertellen is soms zelfs irritant door de opsommingen of te gedetailleerde beschrijvingen die overbodig zijn. Daarom vind ik het boek te langdradig. Ronald Verheyen heeft het boek geschreven voor volwassenen. Het verhaal komt echter zeurderig over, waardoor de lezer naar het einde toe wil afhaken. Ik vind het boek niet thrillerwaardig omdat je enkel vanaf de laatste twintig pagina’s de spanning voelt opkomen.
Met Hemelse Dood wil Ronald Verheyen de lezer niet alleen laten huiveren. Hij wil ook dat volwassenen zich even bezinnen. Is genetische manipulatie een hemels vooruitzicht of is het een enge gedachte die een akellige dood voorspelt?