Elk jaar weer die peilloos diepe depressie nadat ik de nieuwe Reacher zwaar ademend uitgelezen heb en besef dat ik weer een jaar moet wachten.
Ik dacht dat ik wel eens moe zou worden van de Reacher-formule: Reacher loopt tegen iets onrechtvaardigs op en zet dat stevig terug recht. Elke keer weer. Ook deze keer. Maar het absolute meesterschap van Child zorgt er voor dat ik door het verhaal heen gesleurd word, het is onmogelijk weg te leggen. Dit voor elkaar hebben met een serieheld is niet minder dan een topprestatie. Child heeft gezegd dat hij Reacher gaat laten sterven. Ik stel een ceremonie voor. Ik huil. Heel zacht. Nu al. Was ik Reacher maar. Dan deed ik als Pinkeltje bij Dick Laan. Ik legde hem uit dat hij dat niet kan en mag doen! Het is niet eerlijk! #reachermuststay! Er is ook een kort verhaal opgenomen en hoewel al eerder gelezen, is dat een lekkere uitsmijter. Nu weer een jaar wachten op Reacher.