Sympathiek fabeltje over een joods jongetje dat spirituele, levensbeschouwelijke en praktische steun vindt bij een islamitische kruidenier. Schmitt doet wat Coelho bijvoorbeeld ook doet: de grote wereldreligies gebruiken als een grabbelton om er elementen uit te vissen die binnen een zelfhulpboekenlogica passen van zelfontdekking en persoonlijke groei. Ik hoopte oprecht iets te leren over het soefisme, maar het voorspelbare verhaaltje is meer sentimentele feelgood dan iets anders.