Een debuut. En nog een knap ook.
Een geheim telefoongesprek tussen twee groten der aarde. Lap. Het orgelpunt van het boek al dadelijk in de picture op de achterflap. Dat had niet gemoeten, het haalt de spanning enigszins weg. Gelukkig is de omkadering en de inhoud al niet dadelijk verklapt en valt er toch nog een en ander te ontdekken voor de lezer dan toch. De spelers weten uiteraard van niets en kunnen helemaal voluit gaan om de dingen die gebeuren een plaats te geven.
Dit even terzijde want zodra je aan het lezen bent, vergeet je die flap en kun je genieten van het verhaal. Een verhaal met een plot die er helemaal staat. Er zijn wel wat personages en uiteindelijk twee hoofdrolspelers. Het is dus even opletten geblazen. Joshua Lambert is hoofdrolspeler numero uno. En dat lezen we uiteraard ook in de korte inhoud. Een normale mens, werkend als IT'er, geen relatie voor het moment en zijn grootmoeder is zijn enige directe familie. Hoofdrolspeler twee is Douglas Schermerhorn, een bijna gepensioneerde maar niet zo geliefde medewerker van de AIVD, de Nederlandse geheime dienst. Nolet is er helemaal in geslaagd om zijn personages een zeer menselijk gezicht te geven. In beurtelingse hoofdstukken wisselt het perspectief tussen deze twee personages, en soms ook al eens andere. Het is niet dadelijk altijd even duidelijk wie op dat moment aan het woord is en de vele andere personages met wisselende nationaliteiten en rare namen maken het er niet gemakkelijker op. De personages zijn ook niet altijd wie ze lijken te zijn. Nolet durft de lezer alsook zijn personages zelf, al eens op het verkeerde been te zetten.
Uiteindelijk is het wel zo dat vooral het verloop van het verhaal primeert. De historische feiten kloppen, het gevoerde gesprek waar het verhaal om draait is echter een literaire vrijheid, de auteur bevestigt dit in zijn verantwoording. Het is de reden waarom de dingen gebeuren zoals ze gebeuren in het boek en maakt van het boek een coherent verhaal. De gestage weg naar de ontknoping is een mooi proces om te volgen.
Zoals gezegd een heel erg goed verhaal. Nolet heeft het dan ook nog gebracht met veel flair. Humor is er af en toe ook en dat vergroot het leesplezier alleen maar.
Versleuteld is een debuut dat er absoluut mag wezen, Nolet heeft heel wat in zijn mars. Hopelijk kunnen we uitkijken naar volgende boeken van zijn hand.