4,5 duim voor dit ongelooflijke verhaal van Abdulrahman Zeitoun, opgetekend door Dave Eggers. Ik viel van de ene verbijstering in de andere. Natuurlijk heb ik de beelden op televisie gezien van het resultaat van orkaan Katrina en ook hebben we hier meegekregen dat de situatie voor velen ernstig was en dat er vele doden waren te betreuren. En wie herinnert zich niet de beelden van de mensen op de daken van hun huizen terwijl overal om hun heen water was? Wat ik echter niet wist is hoe de regering met deze noodsituatie omgesprongen is, welke macht zij het leger, politie en aanverwante organisaties gaf. Er hebben zich zeer ernstige misstanden afgespeeld daar en wat helemaal moeilijk te verteren is dat ze de slachtoffers van deze misstanden (die veelal ook al slachtoffer van Katrina waren en dus alles waren kwijtgeraakt) hiervoor nooit enige excuses of fatsoenlijke compensatie hebben gekregen. Griezelig gewoon.

Wat ook griezelig is, is dat Dave Eggers zijn eigen onafhankelijke uitgeverij moest opzetten (McSweeney's) om de serie 'verhalen van ooggetuigen' van dit soort mensenrechtencrises gedrukt te krijgen (hebben andere uitgeverijen dit geweigerd?). Het laat wel zien hoe maatschappijkritisch dhr. Eggers is en dat hij hiermee tracht iets te veranderen of in ieder geval openheid van zaken wenst te geven. Iets wat hem vast niet altijd in dank zal worden afgenomen ben ik bang.....