Na Genadeloze stad is Tabatha de tweede thriller die Matthew dAncona aflevert. Een politiek getint verhaal van een auteur die zelf ook een politieke achtergrond heeft en deze basis verder heeft ontwikkeld door werkzaamheden in de journalistiek en het schrijven van columns, bijvoorbeeld in het Britse politieke tijdschrift Prospect.
De schrijfstijl van dAncona is het best te omschrijven als ietwat wollig waarbij de ijverige lezer regelmatig belast wordt met weinig ter zake doende tekst. Dus is een parkeermoment wenselijk om de draad van het verhaal te ontdekken en, lopende het verhaal, die ook strak vast te houden.
De rechtenstudent Nick(olas) Atkins wordt stapelverliefd op de mooie en tikkeltje geheimzinnige Tabatha Bradley. Na een relatie van een jaar waarin menige politieke discussie wordt gevoerd, verdwijnt Tabatha plotseling uit het leven van Nick. Hij concludeert dat zijn oude vriendin een revolutionaire inslag en ietwat radicale denkbeelden heeft. Een belangrijke gebeurtenis in hun relatie blijkt het aanrijden van een hond te zijn die door Nick uit zijn lijden verlost moet worden omdat Tabatha dit niet kan.
Wanneer Tabatha uit zijn leven is verdwenen, trouwt Nick met Emily Michaels, wordt vader van dochter Polly en verdient zijn geld als leraar Engels. In die tijd blijft hij gecodeerde boodschappen in het dagblad Californian Literary Review ontvangen van Tabatha, die zelf niet meer in beeld verschijnt. Wanneer zijn huwelijk strandt en hij probeert zijn nieuwe leven weer op de rails te krijgen, wordt hij ontvoerd door Veronica Brewer. De groepering Second Troy blijkt een terroristische organisatie te zijn waar Tabatha een belangrijke rol in speelt. De speurtocht naar haar levert een bloedig spoor op, achtergelaten op plaatsen die door haar zijn bezocht.
Uiteindelijk blijkt de climax de ontcijfering te zijn van een gecodeerd protocol om in te kunnen loggen in de pc van de verdwenen Tabatha. Alleen Nick zou de code kunnen ontcijferen en toegang krijgen tot deze belangrijke informatie.
dAncona geeft met Tabatha een klein inkijkje in de wereld van globalisme, terrorisme en radicale beeldvorming. Gebruikmakend van een verliefd blijvende Nick, misbruikt Tabatha hem door vanuit een onzichtbare positie te manipuleren en, schijnbaar, onzichtbaar te sturen. Dit plaatst het totale verhaal in een wollige sfeer omdat er teveel randverschijnselen zijn die indirect wel passen maar de spanning niet echt opvoeren. Als er al spanning is dan zijn het korte momenten die in 3 á 4 zinnen beschreven zijn en dan weer oplossen in het geheel. Te weinig om echt indruk te maken en die ook achter te laten bij de lezer. Het totaal wordt hiermee een verhaal dat bestempeld kan worden als aardig maar echt niet lang in het geheugen van de lezer een rol zal spelen.