De verwachtingen voor deze nieuwe Grisham lagen erg hoog en hij heeft me niet teleurgesteld. Het verhaal leest als een trein en de plots zijn intrigerend en menselijk.
Ik ben een fervent lezer van het legal thriller genre, maar ik heb niet alles van Grisham gelezen. Heb een aantal van zijn boeken gelezen en verfilmde verhalen gezien.
Grisham is een grote favoriet doordat hij altijd menselijk blijft. Zijn advocaten nemen het op tegen het systeem, terwijl de grote massa de andere kant op rent. Meng daarbij nog een wat droog gevoel voor humor en voilà, je hebt een meesterwerk.
"De verdediging" is een absoluut uniek verhaal en stukje meesterlijke vertelkunst. Zonder de leesclub zou ik dit boek pas hebben gelezen zodra het in de bibliotheek stond en dat zou, achteraf gezien, heel erg jammer zijn. Het boek is onderhand al door drie andere mensen gelezen, die allemaal razend enthousiast zijn.
Advocaat Rudd verdedigt mensen waarvan hij weet wat voor afschuwelijke misdaden ze hebben begaan. Hij probeert niet om ze vrij te pleiten door mazen in de wet te vinden, maar hij zorgt ervoor dat zij een zo goed mogelijke verdediging krijgen (zoals het hoort), omdat geen enkele andere advocaat deze zaken durft aan te nemen.
"De verdediging" is een zeer Amerikaanse thriller. Dit verhaal zou zich vrijwel nergens anders af kunnen spelen, al was het alleen al om het feit dat hun maatschappij en rechtssysteem zo afwijkt van het onze.
De titel is exact waar het in dit verhaal overgaat en geeft heel duidelijk aan wat voor Rudd de redenen zijn om deze mensen te verdedigen. Iedereen heeft recht op een goede verdediging.
Het mooist aan het boek is dat Rudd altijd trouw blijft aan zichzelf, zijn principes en ook aan zijn cliënten. Hoe zeer hij ook onder druk staat of wordt gezet, hij blijft integer, ondanks alle vreemde manoeuvres die hij daarbij uithaalt.
Tegen John Grisham zou ik willen zeggen: Graag meer van dit! De combinatie van spanning en humor is zo uniek; dat kom je niet vaak tegen. Zeker niet in de Amerikaanse thrillers!
Als Nederlander is het niet zo goed voor te stellen hoe het Amerikaanse "rechtssysteem" werkt, daardoor is de werkwijze van Rudd uiteraard een beetje vreemd voor ons. Maar als personage is hij heel erg geschikt voor dit boek. De advocaat Rudd is een rare vogel, maar ik mag hem wel. Het feit dat hij geen kantoor heeft in verband met zijn vaak geweldadige cliënten is nauwelijks in te denken, maar een fijn gegeven voor een thriller.
De personages zijn goed zoals Grisham ze heeft opgevoerd in de verhalen. Iedereen heeft zijn of haar rol en die is duidelijk en goed omschreven.
Soms duurt het even voor je weet welke rol iemand speelt, maar dat hoort uiteraard bij het verhaal. Grisham laat iedereen duidelijk zijn eigen rol spelen.
De relaties tussen de personages is steeds duidelijk, vooral als je gewoon verder leest.
Ik voel me het meest verwant met Rudd zelf. Het vechten vóór de underdog en tegen het systeem en de domheid van de massa spreekt me aan.
Over de hoeveelheid van personages heb ik me niet druk gemaakt. De mensen die er in voor moeten komen om het verhaal tot een goed lopend geheel te maken zijn er precies genoeg.
De verwikkelingen zitten steeds op de juiste plaats om het verhaal spannend te houden. Nergens staat ook maar een letter of woord teveel en er wordt niets voortijdig uit de doeken gedaan.
Doordat dit verhaal bestaat uit meerdere rechtzaken moet je het leven van Sebastian Rudd zelf ook goed in de gaten houden. Dat verhaal loopt uiteraard overal dwars doorheen. Nergens is het onduidelijk wat er speelt in het leven van Rudd, terwijl de processen en verdachten wel voor verrassingen zorgen. De onderwerpen passen uitstekend in dit boek. Ze laten ook duidelijk de betrokkenheid van Rudd bij zijn cliënten zien.
Doordat alle verhalen in dit boek een begane misdaad en de subsequente rechtzaak volgen heeft het verhaal een natuurlijk verloop.
De verhaallijn is erg goed te volgen en echt op het verkeerde been wordt je niet gezet. Rudd daarentegen wel. Het verhaal is iets geheel anders dan wat ik had verwacht naar aanleiding van de achterflap. Maar ja, anders had ik zelf het boek kunnen schrijven, nietwaar?

Door de verscheidenheid van verhaallijnen en de diversiteit van de processen en omstandigheden verveelt dit boek geen moment. Ik ben dan ook zeer tevreden over dit boek want het heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen.
In de toekomst ga ik kijken welke boeken van Grisham er in de bibliotheek staan en welke ik wil lezen. Hopelijk spreken die me net zo aan als dit boek.
Jammer genoeg vind ik de foto op de omslag van het boek helemaal niet terug in het verhaal. Mooie foto en zeer intrigerend, maar een beetje misplaatst.


De verwachtingen voor deze nieuwe Grisham lagen erg hoog en hij heeft me niet teleurgesteld. Het verhaal leest als een trein en de plots zijn intrigerend en menselijk.
Ik ben een fervent lezer van het legal thriller genre, maar ik heb niet alles van Grisham gelezen. Heb een aantal van zijn boeken gelezen en verfilmde verhalen gezien.
Grisham is een grote favoriet doordat hij altijd menselijk blijft. Zijn advocaten nemen het op tegen het systeem, terwijl de grote massa de andere kant op rent. Meng daarbij nog een wat droog gevoel voor humor en voilà, je hebt een meesterwerk.
"De verdediging" is een absoluut uniek verhaal en stukje meesterlijke vertelkunst. Zonder de leesclub zou ik dit boek pas hebben gelezen zodra het in de bibliotheek stond en dat zou, achteraf gezien, heel erg jammer zijn. Het boek is onderhand al door drie andere mensen gelezen, die allemaal razend enthousiast zijn.
Advocaat Rudd verdedigt mensen waarvan hij weet wat voor afschuwelijke misdaden ze hebben begaan. Hij probeert niet om ze vrij te pleiten door mazen in de wet te vinden, maar hij zorgt ervoor dat zij een zo goed mogelijke verdediging krijgen (zoals het hoort), omdat geen enkele andere advocaat deze zaken durft aan te nemen.
"De verdediging" is een zeer Amerikaanse thriller. Dit verhaal zou zich vrijwel nergens anders af kunnen spelen, al was het alleen al om het feit dat hun maatschappij en rechtssysteem zo afwijkt van het onze.
De titel is exact waar het in dit verhaal overgaat en geeft heel duidelijk aan wat voor Rudd de redenen zijn om deze mensen te verdedigen. Iedereen heeft recht op een goede verdediging.
Het mooist aan het boek is dat Rudd altijd trouw blijft aan zichzelf, zijn principes en ook aan zijn cliënten. Hoe zeer hij ook onder druk staat of wordt gezet, hij blijft integer, ondanks alle vreemde manoeuvres die hij daarbij uithaalt.
Tegen John Grisham zou ik willen zeggen: Graag meer van dit! De combinatie van spanning en humor is zo uniek; dat kom je niet vaak tegen. Zeker niet in de Amerikaanse thrillers!
Als Nederlander is het niet zo goed voor te stellen hoe het Amerikaanse "rechtssysteem" werkt, daardoor is de werkwijze van Rudd uiteraard een beetje vreemd voor ons. Maar als personage is hij heel erg geschikt voor dit boek. De advocaat Rudd is een rare vogel, maar ik mag hem wel. Het feit dat hij geen kantoor heeft in verband met zijn vaak geweldadige cliënten is nauwelijks in te denken, maar een fijn gegeven voor een thriller.
De personages zijn goed zoals Grisham ze heeft opgevoerd in de verhalen. Iedereen heeft zijn of haar rol en die is duidelijk en goed omschreven.
Soms duurt het even voor je weet welke rol iemand speelt, maar dat hoort uiteraard bij het verhaal. Grisham laat iedereen duidelijk zijn eigen rol spelen.
De relaties tussen de personages is steeds duidelijk, vooral als je gewoon verder leest.
Ik voel me het meest verwant met Rudd zelf. Het vechten vóór de underdog en tegen het systeem en de domheid van de massa spreekt me aan.
Over de hoeveelheid van personages heb ik me niet druk gemaakt. De mensen die er in voor moeten komen om het verhaal tot een goed lopend geheel te maken zijn er precies genoeg.
De verwikkelingen zitten steeds op de juiste plaats om het verhaal spannend te houden. Nergens staat ook maar een letter of woord teveel en er wordt niets voortijdig uit de doeken gedaan.
Doordat dit verhaal bestaat uit meerdere rechtzaken moet je het leven van Sebastian Rudd zelf ook goed in de gaten houden. Dat verhaal loopt uiteraard overal dwars doorheen. Nergens is het onduidelijk wat er speelt in het leven van Rudd, terwijl de processen en verdachten wel voor verrassingen zorgen. De onderwerpen passen uitstekend in dit boek. Ze laten ook duidelijk de betrokkenheid van Rudd bij zijn cliënten zien.
Doordat alle verhalen in dit boek een begane misdaad en de subsequente rechtzaak volgen heeft het verhaal een natuurlijk verloop.
De verhaallijn is erg goed te volgen en echt op het verkeerde been wordt je niet gezet. Rudd daarentegen wel. Het verhaal is iets geheel anders dan wat ik had verwacht naar aanleiding van de achterflap. Maar ja, anders had ik zelf het boek kunnen schrijven, nietwaar?

Door de verscheidenheid van verhaallijnen en de diversiteit van de processen en omstandigheden verveelt dit boek geen moment. Ik ben dan ook zeer tevreden over dit boek want het heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen.
In de toekomst ga ik kijken welke boeken van Grisham er in de bibliotheek staan en welke ik wil lezen. Hopelijk spreken die me net zo aan als dit boek.
Jammer genoeg vind ik de foto op de omslag van het boek helemaal niet terug in het verhaal. Mooie foto en zeer intrigerend, maar een beetje misplaatst.


De verwachtingen voor deze nieuwe Grisham lagen erg hoog en hij heeft me niet teleurgesteld. Het verhaal leest als een trein en de plots zijn intrigerend en menselijk.
Ik ben een fervent lezer van het legal thriller genre, maar ik heb niet alles van Grisham gelezen. Heb een aantal van zijn boeken gelezen en verfilmde verhalen gezien.
Grisham is een grote favoriet doordat hij altijd menselijk blijft. Zijn advocaten nemen het op tegen het systeem, terwijl de grote massa de andere kant op rent. Meng daarbij nog een wat droog gevoel voor humor en voilà, je hebt een meesterwerk.
"De verdediging" is een absoluut uniek verhaal en stukje meesterlijke vertelkunst. Zonder de leesclub zou ik dit boek pas hebben gelezen zodra het in de bibliotheek stond en dat zou, achteraf gezien, heel erg jammer zijn. Het boek is onderhand al door drie andere mensen gelezen, die allemaal razend enthousiast zijn.
Advocaat Rudd verdedigt mensen waarvan hij weet wat voor afschuwelijke misdaden ze hebben begaan. Hij probeert niet om ze vrij te pleiten door mazen in de wet te vinden, maar hij zorgt ervoor dat zij een zo goed mogelijke verdediging krijgen (zoals het hoort), omdat geen enkele andere advocaat deze zaken durft aan te nemen.
"De verdediging" is een zeer Amerikaanse thriller. Dit verhaal zou zich vrijwel nergens anders af kunnen spelen, al was het alleen al om het feit dat hun maatschappij en rechtssysteem zo afwijkt van het onze.
De titel is exact waar het in dit verhaal overgaat en geeft heel duidelijk aan wat voor Rudd de redenen zijn om deze mensen te verdedigen. Iedereen heeft recht op een goede verdediging.
Het mooist aan het boek is dat Rudd altijd trouw blijft aan zichzelf, zijn principes en ook aan zijn cliënten. Hoe zeer hij ook onder druk staat of wordt gezet, hij blijft integer, ondanks alle vreemde manoeuvres die hij daarbij uithaalt.
Tegen John Grisham zou ik willen zeggen: Graag meer van dit! De combinatie van spanning en humor is zo uniek; dat kom je niet vaak tegen. Zeker niet in de Amerikaanse thrillers!
Als Nederlander is het niet zo goed voor te stellen hoe het Amerikaanse "rechtssysteem" werkt, daardoor is de werkwijze van Rudd uiteraard een beetje vreemd voor ons. Maar als personage is hij heel erg geschikt voor dit boek. De advocaat Rudd is een rare vogel, maar ik mag hem wel. Het feit dat hij geen kantoor heeft in verband met zijn vaak geweldadige cliënten is nauwelijks in te denken, maar een fijn gegeven voor een thriller.
De personages zijn goed zoals Grisham ze heeft opgevoerd in de verhalen. Iedereen heeft zijn of haar rol en die is duidelijk en goed omschreven.
Soms duurt het even voor je weet welke rol iemand speelt, maar dat hoort uiteraard bij het verhaal. Grisham laat iedereen duidelijk zijn eigen rol spelen.
De relaties tussen de personages is steeds duidelijk, vooral als je gewoon verder leest.
Ik voel me het meest verwant met Rudd zelf. Het vechten vóór de underdog en tegen het systeem en de domheid van de massa spreekt me aan.
Over de hoeveelheid van personages heb ik me niet druk gemaakt. De mensen die er in voor moeten komen om het verhaal tot een goed lopend geheel te maken zijn er precies genoeg.
De verwikkelingen zitten steeds op de juiste plaats om het verhaal spannend te houden. Nergens staat ook maar een letter of woord teveel en er wordt niets voortijdig uit de doeken gedaan.
Doordat dit verhaal bestaat uit meerdere rechtzaken moet je het leven van Sebastian Rudd zelf ook goed in de gaten houden. Dat verhaal loopt uiteraard overal dwars doorheen. Nergens is het onduidelijk wat er speelt in het leven van Rudd, terwijl de processen en verdachten wel voor verrassingen zorgen. De onderwerpen passen uitstekend in dit boek. Ze laten ook duidelijk de betrokkenheid van Rudd bij zijn cliënten zien.
Doordat alle verhalen in dit boek een begane misdaad en de subsequente rechtzaak volgen heeft het verhaal een natuurlijk verloop.
De verhaallijn is erg goed te volgen en echt op het verkeerde been wordt je niet gezet. Rudd daarentegen wel. Het verhaal is iets geheel anders dan wat ik had verwacht naar aanleiding van de achterflap. Maar ja, anders had ik zelf het boek kunnen schrijven, nietwaar?

Door de verscheidenheid van verhaallijnen en de diversiteit van de processen en omstandigheden verveelt dit boek geen moment. Ik ben dan ook zeer tevreden over dit boek want het heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen.
In de toekomst ga ik kijken welke boeken van Grisham er in de bibliotheek staan en welke ik wil lezen. Hopelijk spreken die me net zo aan als dit boek.
Jammer genoeg vind ik de foto op de omslag van het boek helemaal niet terug in het verhaal. Mooie foto en zeer intrigerend, maar een beetje misplaatst.