Zodra ik hoorde dat ik hem kon bestellen, ben ik direct naar bol.com gegaan. Hoewel ik een onwijs grote Potterfan ben, heb ik op de een of andere manier gemist dat het Engelse boek al uit kwam. (bad Jessy, bad Jessy!) Maar, dat gaf niks, want ik had hem, mijn pronkstuk, my precious, de kers op de taart.
Ik zou hem die maandag al binnen krijgen, maar met pijn in mijn hart kwam ik erachter dat ik PostNL had gemist. Kocht meteen een zak chips om mijn verdriet te verwerken en keek met volle verwachting uit naar dinsdag. Ik zou pas weg gaan nadat dit langverwachte deel zou binnen komen. En eindelijk, éindelijk ging dinsdag, rond half twaalf mijn bel. Ik griste nog net niet het pakketje uit de handen van de bezorger en ik kon nog heel beleefd "dankuwel" zeggen voordat ik snel de deur dichtklapte en een vreugdedansje maakte. Vol genoegen scheurde ik de doos van Bol.com open en daar lag hij. Hij gaf in mijn beleving nog net geen licht.
Sindsdien kon ik hem niet meer wegleggen! Hoewel ik helaas tussendoor wel verplichtingen had, moest ik hem af en toe wegleggen, wat ik afschuwelijk vond, maar zodra ik thuis kwam, plofte ik op de bank en las gulzig verder.
Ik klink nu misschien overdreven, hoe ik dit allemaal omschrijf, maar de mensen die mij kennen weten wat Harry Potter voor mij betekend. Het was voor mij meer dan een verhaal, meer dan alleen maar wat woorden op papier. Het was een uitweg, een vlucht naar een totaal andere wereld. Niet dat mijn leven afschuwelijk was, zo wil ik het niet over laten komen, maar mijn puberale hoofd zat vaak genoeg vol met een hele hoop nare dingen, wat een hele hoop pubers zullen herkennen.

Enfin, het boek. Allereerst wil ik toegeven dat ik, voordat ik hem las, mij zorgen maakte over het feit dat het een script is. Hoe las dit? Zal dit een andere belevenis worden? Moeilijker? Het is Engels, zou ik alles wel begrijpen?
Na de eerste paar bladzijdes verdwenen mijn zorgen als sneeuw voor de zon. Het las voor mij net zo lekker weg als de andere delen van Harry Potter. En het verhaal pakte me weer net zo stevig beet als de vorige.

Zoals een hele hoop mensen weten, we zijn 19 jaar verder. Harry heeft drie kids, samen met Ginny, twee zoons en een dochter. James, Albus en Lily. Ook Ron en Hermoine zijn bij elkaar, Rose en Hugo zijn hun kleine wondertjes. Het speelt zich af vanaf het moment dat Albus voor het eerst naar Hogwarts gaat, zijn angst om in Slytherin te komen, wordt weer besproken net als aan het eind van deel 7. In de trein aangekomen ontmoet hij Scorpius, de zoon van Draco en zijn vrouw Astoria Malfoy en gaat vriendschap met hem aan. Wat zijn nicht, Rose, niet accepteert. Het gerucht gaat namelijk dat Scorpius de zoon is van Voldemort, verwekt met Astoria, doordat ze met een Time-Turner zou hebben gereisd. Dit is uiteraard niet waar, maar door deze geruchten en het feit dat Albus Severus een Potter is en, volgens hem, niks aan kwaliteiten van zijn vader heeft, zijn ze op elkaar gewezen. Albus komt inderdaad in Slytherin terecht, kan niet vliegen en is niet erg goed met spreuken. Medeleerlingen vinden het perfecte redenen om hem het leven zuur te maken.
Wanneer het vierde jaar begint, en ze te horen hebben gekregen over wat er met Cedric Diggory is gebeurd, rennen ze weg van de trein om de beruchte Time-Turner te stelen die zijn vader op het Ministry verborgen houdt. Harry is hoofd van Magical Law Enforcement, terwijl Hermoine the Minister Herself is. (Very good job Hermoine!) De Time-Turner ligt dan ook verborgen in het kantoor van de minister. Samen met de "nicht" van Cedric, stelen ze de Time-Turner en gaan terug in de tijd om "Cedrics leven te redden". Ze hebben weinig tijd in het verleden, en hoewel het de eerste keer geen drastische veranderingen in het heden tot zich heeft gebracht (Ron is getrouwd met Padma, Hermoine is alleen en leraar, Rose en Hugo bestaat niet, Albus zit in Gryffindor) heeft dat de twééde keer wel degelijk drastische gevolgen. Albus bestaat niet, en Scorpius komt in een wereld terecht waarin Voldemort wel degelijk bestaat, Harry potter dood is, en Cedric een bloeddorstige Death Eater. Ook leeft Professor Snape nog, en na het hele verhaal van Scorpius brengt hij hem naar Hermoine en Ron, die doorvechten in een afschuwelijke wereld, om maar iets van vrede te kunnen stichten. Samen met hen, gaat hij weer terug in de tijd om recht te zetten wat ze toen fout hebben gedaan en keert Scorpius uiteindelijk weer terug in het heden zoals het hoort, samen met Albus.
Maar het verhaal gaat verder, de "nicht" van Cedric (Delphi heet ze) is niet wie ze denken dat ze is.... Zij neemt hen in gijzeling, weer terug in de tijd. De eerste keer mislukt maar doordat Delphi de Time-Turner bezit en hem verwoest vlak nadat ze weer verder terug in de tijd reizen, zitten Albus en Scorpius vast in het jaar 1981, in Godric's Hollow. Delphi wil haar Voldemort tegenhouden Harry te doden als kind en samen met hem te gaan heersen over de gehele wereld. Door een slimme actie van Albus en Scorpius kunnen zij Harry laten weten waar ze zijn, en door een Time-Turner die Draco dus wel degelijk in bezit had, reizen zij naar Godric's Hollow in 1981, Delphi wordt verslagen door levensgevaarlijke keuzes en uiteindelijk is alles weer eind goed al goed. Zelfs een vriendschap tussen Draco en de Potter-Granger-Weasly clan.

Dit heb ik binnen 24 uur uit kunnen lezen, en had meteen heimwee na dat ik de woorden "The End" las.
Ik hoop stiekem op nog meer delen en verhalen van Harry Potter, op welke manier dan ook.
Het is een flinke recensie geworden, maar het was ook zo geweldig, dat ik het niet korter had kunnen schrijven.
Ik raad iedereen die ook maar een beetje Potterfan is, aan om dit boek aan te schaffen.