Een verhaal over het uitbrengen van een boek in financieel barre tijden. De bedenker van het boek is een eenzame doch dominante vrouw (Mercedes van de Cloot, de negende gravin van Blaasveld) en haar partner. De ik figuur in het boek is lastig te bepalen maar volgens mij is dat de Nigeriaanse vluchteling Jenesepa die voortreffelijk kan typen en schrijven en kan zodoende erg goed als welkom gebruiksvoorwerp gebruikt kan worden om hun doel te verwezenlijken. De geldzorgen gaan als een rode draad door het boek heen en creëren een onhapbare brok chaos in het hoofd van de lezer.
Aanvankelijk moest ik erg wennen aan het Vlaams en aan de grove vaak te vrouwonvriendelijk uitlatingen van de schrijver dat ik het boek niet meer dan 2* heb gegeven en het boek ook niet aanraad.