Na 72 uur vond ik al echt een goed boek, ook met Manon Bradshaw in de hoofdrol, en nu weet ik weer precies waarom. Een onbekend leven is prima los te lezen maar het is vooral weer de wijze ook hoe personages neergezet worden wat indruk maakt.

Aan thrillerelementen geen gebrek, het verhaal wordt vanuit meerdere en zeer gevarieerde personages neergezet en het is wederom een rijke aanvulling hoe de privélevens verweven worden in die spannende onderlijn. Deze wijze van neerzetten laat je als lezer alle hoeken van het verhaal zien, hoeken die later allemaal in elkaar zullen haken. Dit leidt dan wel niet naar een uiteindelijke dikke climax, maar het maakt het plot in zijn geheel niet minder goed.

De schrijfstijl is beeldend en Steiner weet een bedrukte sfeer te creëren. Want naast moord en onderzoek, waarbij thema’s als escort, afpersing, fraude of bedrog uitstekend neergezet worden, gaat het de personages nou niet bepaald altijd voor de wind zowel zakelijk als privé. De tegenhanger is de humor die gebruikt wordt, af en toe lekker scherp ook en daar hou ik zo van.

Manon Bradshaw is op alle fronten een personage dat zich ontwikkelt. Ze is gecompliceerd, intelligent en gewoon een heul bijzonder iemand waarom ik alleen al graag een deel drie zou willen zien. Plus daar de andere personages en haar familie bij op en dan ben je gewoon weer fan van een nieuwe thrillerserie.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Psychologie: 4.5

Vier sterren voor Een onbekend leven.

Karin Meinen - Samenlezenisleuker