Een min of meer autobiografische novelle over een, het zal jullie niet verbazen,Iraanse handelaar in afgekeurde koffie, maar eigenlijk wil hij graag schrijver worden. Deze Refiq Foad woont na zijn vlucht uit Iran inmiddels op de Lauriergracht in Amsterdam (!). Hij heeft onder meer door het lezen van Nederlandse literatuur de taal bestudeerd en besluit in deze voor hem nieuwe taal te gaan schrijven. Er zijn beslist aardige passages (de keuze voor Nederland omdat dat het goedkoopst was, het wonen in de polder) maar dat neemt niet weg dat het geheel wat onsamenhangend is.
Wat nu eigenlijk de functie is van de, niet altijd correct geciteerde, (zoals Abdolah zelf achterin zijn boekje aangeeft) teksten en gedichten van oa. Achterberg, Gorter,Bloem), wordt mij niet altijd duidelijk.

Een van de citaten (Couperus)'waar dwaal ik heen' mag Abdolah wel op zichzelf betrekken.