Bij het zien van de cover en het lezen van de titel verwachtte ik een boek te lezen over het restaurantwezen, over de achtergrond, over de mensen die daar komen, over de mensen die daar werken. Wilde weten of ik het een en ander zou herkennen van mijn tijd dat ik in de horeca werkte. Dat is zeker het geval, maar gelukkig herken ik niet alles omdat ik schijnbaar bij de 'betere' bedrijven heb gewerkt waar, voor zover ik weet, bepaalde zaken als discriminatie, niet aan de orde waren omdat iedereen daar gelijk behandeld werd, of je nu blank was of een 'andere kleur had, man of vrouw was. Helaas is dat dus niet overal vanzelfsprekend, wat je ook kan lezen in het boek.

Het boek vertelt op een vlotte manier hoe de restaurants zijn ontstaan, hoe het er vroeger aan toe ging en hoe het er heden ten dage aan toe gaat. Welke rol het speelde en speelt in de maatschappij, wat men vroeger serveerde en wat men heden ten dage serveert. Hoe het personeel onderling met elkaar omging, de rangen en standen van het personeel hoe bazen met hun personeel omging en hoe men met 'lastige' klanten omging. Hoe de restaurants en hun keukens er vroeger uitzagen.
Er komen veel bekende namen voorbij over wie je leest dat ze of even van het werken in een restaurant hebben geproefd of er hebben gegeten om er later hun mening over te schrijven of dat ze onderaan zijn begonnen en vervolgens chefkok zijn geworden of een eigen restaurant zijn begonnen.
Dit is dan ook een echt boek voor een ieder die in de horeca werkt, heeft gewerkt of in de horeca wil werken, maar ook als je geïnteresseerd bent hoe het er achter de schermen in restaurants aan toe gaat. Je krijgt na het lezen van dit boek (nog meer) bewondering voor het personeel dat in de horeca werkt.
Je moet wel je aandacht bij het boek houden, want zo lees je een klein stukje over het een en dan weer een stukje over het ander, om vervolgens weer over het een te lezen en dan weer over het ander of weer over iets anders te lezen. Het is niet storend, maar het is zeker geen boek dat je even bij wijze van spreken, in de wachtkamer van de dokter, leest. Je moet er echt wel je hoofd bij houden.
Ik raad je overigens aan om het boek niet te gaan lezen als je trek hebt, want je krijgt trek van de gerechten die genoemd worden.
Minpuntje is dat de noten niet direct onderaan de pagina staan, maar dat je naar het eind van het hoofdstuk moet bladeren om de bewuste noten te lezen.