Iris Johansen heeft meerdere boeken geschreven. Ver na middernacht is opnieuw uitgegeven door Poema en dateert van 1997. Ze beschrijft het verhaal van een alleenstaande moeder, tevens belangrijk wetenschapper, die onder druk komt te staan omdat haar ontdekking een ommekeer kan betekenen voor de gezondheidszorg. De vinding zal dan ook veel geld opleveren. Hierdoor verschijnen er kapers op de kust. Kates privé-leven, met name haar zoon Josua, loopt gevaar. En zo ontvouwt zich het verhaal van een spectaculaire vinding waarop menig geldbeluste slechterik aast.

Iris Johansen schrijft vlot. Een plot is niet echt aanwezig, maar dat is bij dit boek geen probleem. Vanaf het begin weten we wie er deugen en wie er niet deugen. En vanaf het begin weet je dat DE LIEFDE ergens zal opduiken. Want Iris Johansen weet dat lezers (zie: lezeressen) ook een vleugje (of misschien wel een heleboel vleugjes romantiek) seks en daarna een happy-end op prijs stellen. Dat krijg je allemaal in dit boek.

Iris Johansen vertelt een onderhoudend verhaal. Ze schrijft pakkend en het boek moet uit. Ontbreekt er nog iets, is dan de vraag? Ja, toch wel, wat mij betreft. De karakters zijn te weinig uitgewerkt. De mannen zijn te stereotype; ze zijn zo prachtig, zelfs na een nacht doorzakken blijven ze aantrekkelijk. Katy is klein van postuur, maar weet van wanten. Ze is een vrouw die geëmancipeerd is, maar ook graag tegen een gespierde mannenborst leunt, vooral als hij houdt van het echt mannenwerk zoals: beschermen, slechteriken uitschakelen en de boel onder controle houden. Is dat erg? Nee, voor mij niet, op zijn tijd heb ik wel lol in dit soort ontspanning. Binnen zijn soort is het zeker goed gedaan. Twee sterren.