Nestor Camacho, is een Cubaanse agent in Miami, hij wordt wat minderwaardig behandeld door zijn collegae, totdat hij de kans krijgt zich te onderscheiden met het redden op een spectaculaire manier, van een eveneens Cubaanse vluchteling uit een 21 meter hoge mast van een boot,die daarna wel wordt ingerekend en daarbij zijn vluchtpoging ziet verijdeld, hij zal waarschijnlijk teruggestuurd worden.
In plaats van held wordt hij als verrader gezien door zijn eigen mensen en ook door zijn vriendin, die hem daarna verlaat voor haar werkgever, een sex-psychiater.
Hij weet niet meer hoe hij het heeft, als ook nog de overmeestering op een drugshandelaar hem fataal wordt omdat gefilmd wordt dat hij hierbij racistische taal bezigd, lijkt zijn baan op het spel te staan.
Op eigen houtje, als hij van dienst is ontheven, gaat hij samen met een journalist op onderzoek uit naar een wat zal blijken, de handel in kunstvervalsingen.
Hier kruisen de wegen van hem en zijn ex zich weer.

Hoewel het verhaal wel tot mijn verbeelding sprak, begon de schrijfstijl van Wolfe mij helemaal tegen te staan, met de overvloedige en overbodige voornaamwoorden en de eveneens storende herhalingen om zinnen kracht bij te zetten, ik begon me er echt aan te ergeren.
Ik heb het met moeite uiteindelijk uitgelezen.