Met Zuur Vlees komt Maurice Kummer met zijn romandebuut. Volgens de omslag gaat het om een literaire thriller. Het boek kan vooral als een
psychologische 'thriller' beschouwd worden, waarmee hij in de voetsporen van René Appel treedt.

Zuur Vlees gaat over een echtpaar dat een slagerij in een Limburgs dorpje heeft. Zij, Dienke, had ooit de mooiste ogen van alle meisjes, vindt haar man Ton. Maar in hun huwelijk is de sleet gekomen. Als lezer ontdek je dat dit voornamelijk komt doordat de twee echtelieden het gedrag van de ander verkeerd interpreteren en hun frustraties niet tegenover elkaar uitspreken. Anderen maken van deze situatie gebruik om de twee verder uit elkaar te drijven.

Het verhaal is niet gemakkelijk te volgen omdat de verhaallijn niet chronologisch is. Er komt een auto-ongeluk in voor die ik lange tijd niet kon plaatsen. Veel gebeurt er niet in het boek, zodat ik alle spanning moet missen waarop ik gehoopt had.

Een slecht boek is Zuur Vlees niet. Het slot is wrang, maar heeft daarmee een plaats in de plot die te waarderen is. De stijl is ook best in orde. Maar de spanning blijft achterwege waardoor ik me door het boek heb moeten slepen. Een heldere structuur zou zeker helpen het leesgenot te verhogen. Met andere woorden, een aardig debuut van iemand met talent.