Ondanks alle lovende recensies ben ik niet verder gekomen dan krap pagina 400. Het verhaal is oke, maar had de helft korter gekund. De verhandelingen over seksualiteit deden mij de das om: saai en langdradig. De hoofdpersoon (Laszlo)richt zich dan ook opeens tot de lezer: heel oncomfortabel, en waarom Jamal ineens spreektaal schrijft (Roemsurvus p. 348) is mij geheel onduidelijk. Ook de periode die Laszlo en Aurelie in Ethopie doorbrengen kabbelt maar een beetje voort, veel overpeinzingen (beschouwingen) die voor mij te ver gaan en afbreuk doen aan het verhaal.
Sommige stukken lezen echter vlot: mooie schrijfstijl en geweldige dialogen.. Zoals gezegd had het boek van mij de helft dunner kunnen zijn (hoewel ik graag dikke pillen lees, maar dan moet het wel een mooi geschreven en boeiend verhaal zijn. Zoals Laszlo graag citaten aanhaalt, gebruik ik er een van Goethe: "In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister."