Eigenlijk begrijp ik weinig van de merendeels zeer lovende recensies op dit boek. Ook ik keek na het lezen van drie andere, deels eerder geschreven titels van Alex Kava (Duister kwaad, Noodzakelijk kwaad en Verloren zielen) erg uit naar Blinde razernij. Maar het viel me gewoon tegen. Niet alleen wordt hoofdpersoon Maggie O' Dell nauwelijks verder uitgediept, ook verder is het een boek met losse eindjes en onduidelijke verhaallijnen. Al voor ik halverwege het boek was wist ik wie de moordenaar was, maar zijn opgelopen trauma's en motivatie om te moorden worden niet diepgaand beschreven. Er worden een aantal lijken gevonden, maar over de doden kom je weinig te weten. Zijn ze nu allemaal vermoord of is er meer dan één geval van lijkenroof? Ook wordt er gesproken over nog veel meer vaten in de steengroeve, maar dit onderwerp komt gaandeweg het boek niet meer ter sprake. En de ontknoping vond ik pas echt teleurstellend. Het was zo voorbij!
Ik vind Blinde razernij overkomen als een 'eerste boek van een veelbelovend auteur'. De ingrediënten voor een heel goed en spannend boek zijn er, maar de auteur mist nog de ervaring en vaardigheid om alle lijnen goed uit te werken. Ongelofelijk dat ze in dezelfde serie al drie eerdere titels schreef. Ondanks deze lichte teleurstelling blijf ik Alex Kava graag volgen.