Wat veelbelovend begon met een toch wel speciaal gegeven, dood van personage en het in coma raken van ander personage kon het verder niet waarmaken. Ik was vol verwachting maar dit was het niet.
Het positieve vind ik de cover, die past bij een feelgood.
Een plot dat niet origineel is, hoeveel boeken en films zijn er al niet gemaakt over iemand die wakker wordt en dingen opnieuw beleefd. Dingen overdoen om het beter te doen, om goed te maken.
Ik verwacht bij een feelgood humor en een behaaglijk gevoel, boek dat vlot leest, niet teveel literaire hoogstandjes. Jammer genoeg ontbraken de humor en het goede gevoel totaal.
Heel veel herhaling, in situaties en in taalgebruik. Het thema van niet zwanger kunnen raken vind ik niet oké om op deze manier te beschrijven.
De ontknoping zat er al aan te komen van heel erg ver. Het boek had voor mij geen verrassingen, geen leuke wendingen. Het kabbelde maar wat aan.
Het personage van Zoe kon me niet bekoren, ze herinnerde zich bepaalde dingen en andere dan weer niet. Kwam heel ongeloofwaardig over. Zat geen duidelijke lijn in.
Ze voelt egoïstisch aan veel met zichzelf bezig en dat is dan wel weer goed gedaan want zo was ze ook wel. Veel bezig met lichamelijke van Ed, zijn lichaam, meer dan wie hij eigenlijk was. Probleem is dat het boek daardoor nogal vlak en eentonig wordt. Ik mis de sprankel, de humor, het lichte.
Voor een feelgood zo zwaarwichtig, het uit mekaar groeien, ruzie over al dan geen kinderen en de miserie van het niet zwanger kunnen worden.
Misschien was een ander genre beter voor deze onderwerpen. Mij lijkt feelgood een verkeerde keus.