De man die haast had was het eerste boek dat ik van deze auteur las. Ik was meteen in de ban. De personages springen van het blad in je hoofd en hart. Je hebt met hen te doen, vooral doordat de schrijver zo goed inzoomt dat je erbij staat en doordat de eenzaamheid van de personages een soort verlangen naar mededogen opwekt. Je wil de personages in een beschermfolie wikkelen, hen helpen, met raad en daad bijstaan.

Een typische zin: 'Hij (Leon) werd bevangen door blijdschap.' Dat is een beetje wat de lezer van dit boek ook overkomt. Het thema en de personages zijn geen vrolijke ingrediënten, maar toch loop je als lezer door een aangenaam veld.