Arjen wordt als veelbelovend eerstejaars student op een dag aangesproken door Tomas, die zijn aantekeningen wil lenen. Hij is erg onder de indruk van de persoonlijkheid en enorme kennis van Tomas, die graag met feiten strooit en niet zo’n hoge pet op heeft van de anderen studenten. Tussen de twee ontstaat een hechte vriendschap en als Tomas op jonge leeftijd totaal onverwacht overlijdt, moet Arjen zonder hem verder zien te gaan.

Op een dag besluit hij naar Alexandrië te gaan om een plan uit te voeren dat hij ooit samen met Tomas bedacht had en om op zoek te gaan naar de tombe van Alexander de Grote. We volgen Arjen op zijn reis door Alexandrië, waarin hij veel terugblikt op zijn vriendschap met Tomas en de leegte die hij na zijn dood heeft achtergelaten. Bijzonder zijn de amateuristische zwart wit foto’s van de reis.

Aantekening over het verplaatsen van obelisken is een mooi opgebouwde roman, die erg goed in elkaar steekt en waarin veel thema’s worden aangesneden. Vriendschap en rouw springen er het meeste uit, waarbij de stukken over rouw erg raak geschreven zijn (blz 175):

"Rouw heeft geen scheppende kracht; het kan alleen iets uitvergroten wat al in je was. Kleine scheurtjes in de liefde kunnen kloven worden; sluimerende onvrede over een baan of een huis kan opbloeien en gaan woekeren. Je grijpt de dood aan als breekijzer om te slopen wat toch al stuk moest.”