Onze grote held is in 1977 nog niet eens volwassen, zelfs nog geen 17 jaar is hij. Jack Reacher in vol ornaat, alvast qua lengte en gewicht. Nog niet qua inhoud en karakter. Dapper is hij al wel, schrik staat niet in zijn woordenboek.
In Heethoofd wordt ‘Jack zonder vrees’ jammer genoeg reeds te volwassen neergezet. Een kort verhaal, geschreven in de typische stijl van Lee Child. Voor mij een leuk tussendoortje, maar meer ook niet. Waarom een tussendoortje? Heel eenvoudig: ik heb intussen alle thrillers met Reacher in de hoofdrol gelezen. Verwend, rotverwend ben ik dus.
Voor de lezers die met Heethoofd kennis mogen maken met het werk van Lee Child en de ruwe bolster Jack: er staan jullie nog 20 (!) bijzonder leuke en volwaardige thrillerverhalen te wachten!
Wat ik zo erg bewonder aan het werk van Child is de constante kwaliteit van zijn boeken. Mooi ook hoe je langzaam maar zeker de grote held rijper en ouder ziet worden. Dit blijkt vooral in de meest recente verhalen.
Lee Child: kom maar op met de nieuwste avonturen van onze held!