Op de achterflap staat dat dit boek gaat ‘ over de botsing tussen godsdienstfanatisme en vrijheden, van wat dan ook’. Er wordt gefoeterd op de fictieve plegers van een terroristische aanval op Schiphol, gelijkertijd wordt er doorgefeest met heel veel drank, drugs en sex. Het klinkt plat en misschien is dat het ook wel. Niettemin heb ik best genoten van mijn eerste Dimitri Verhulst. Zijn taal is snel, soms poetisch, soms grof, vaak hilarisch. De tekst gaat onverdroten door, witte stukjes op een pagina laat Verhulst niet toe. En ik werd gewoon meegezogen. Zoals ik schreef, mijn eerste Dimitri Verhulst maar ik denk niet dat dit mijn laatste zal zijn.