Gijs en Jacqueline. Een doorsnee stel zou je denken, als je ze zou zien. Het lijkt of ze een kabbelend bestaan leiden. Hij een baantje op de veerpont (na ontslag bij de gemeente waarover hij zwijgt) en zij vrijwilligerswerk in een tehuis.
Kabbelend lijkt ook het verhaal, maar al vrij snel voel je dat er iets broeit. Iets waar je niet direct de vinger op kunt leggen. Gijs is niet de aardigste echtgenoot, die rol kan hij best wat aardiger invullen naar Jacqueline toe. Jacqueline vervult de rol van meegaande echtgenote, maar dat gaat haar niet helemaal goed meer af de laatste tijd. Ze wordt ongeduldiger. Waarom ziet Gijs niet dat het ook anders kan? Dan neemt ze een beslissing. Daarna zal de zon in haar leven weer gaan schijnen denkt ze.
Met recht een psychologische thriller! Een verhaal met een enorme onderliggende smeulende spanning, waarom zijn de dingen gelopen zoals ze zijn gelopen? Langzaam vallen de puzzelstukjes voor de lezer op zijn plaats. En dan is er ook nog eens een onverwacht einde.
Corine Hartman schreef al goede boeken met de Nelleke de Winter serie en de Vivaldi serie. Daarna verraste ze aangenaam met de serie over Jessica Haider. Toen was daar Een vlaag van waanzin, een heel ander soort psychologische thriller die bij mij insloeg als een bom; zo goed! Nu is er dan Sluipend Gif en ik kan niet anders zeggen dat het een pareltje is! Voor het lezen was ik een beetje teleurgesteld dat het niet een erg dik boek was, maar er zit zo ontzettend veel in!
Simpelweg een boek wat je moet lezen! En ik ben alweer benieuwd naar het volgende pareltje van de hand van Corine Hartman.