Dany Lademachers wervelende gitaarspel droeg voor een groot stuk bij aan het succes dat Herman Brood and His Wild Romance eind jaren zeventig kende. Bovendien schreef Lademacher mee aan tientallen songs, waaronder de hitsingle Saturday Night, waarmee de band tot in de Amerikaanse charts wist door te breken. Het nummer behaalde maar liefst de zeventiende plaats, met een tournee door de VS als gevolg. Deze rechterhand van Herman Brood en Belg van origine groef in zijn geheugen en schreef neer wat hij zich nog herinnerde van zijn tijd als lid van de meest besproken rockband uit de Nederlandse geschiedenis.  

Op de cover van het boek prijkt een foto van Herman Brood (zonder his wild romance, zonder Dany Lademacher) en de titel van het boek luidt ‘Herman Brood Wild Romance’. Daaruit zou men kunnen concluderen dat dit een boek is over de persoon Herman Brood. Helaas, de argeloze lezer die er met deze verwachting aan begint, komt bedrogen uit. De aanwezigheid van Brood is uiteraard onvermijdelijk, maar blijft beperkt tot hier en daar een korte passage, waarin hij wordt getypeerd als een wazig, wereldvreemd individu. Altijd in de wind en zonder enig benul van het hier en nu. Zijn deelname komt vaak ook niet verder dan het laten van een scheet of het hanteren van heroïne. Het eerste is niet bijster interessant, het tweede brengt niets nieuws onder de zon.

Waar het boek wel over gaat, zijn de ervaringen van Lademacher zelf. En daarover heeft hij duidelijk heel diep moeten nadenken, het is dan ook al een hele poos geleden. Het eerste deel van het boek is eerder een anekdotische opsomming dan een chronologisch geheel. Dat een tournee van een dergelijk notoire band gepaard gaat met de nodige seks, drugs en rock’n roll is geen publiek geheim. Daarvoor lezen we het boek dan ook. Maar de avonturen blijven zeer aan de oppervlakte. Vanuit welke hoek Lademacher groupie nummer zoveel neemt, is weinig informatief. Interessantere weetjes zouden zijn hoe het nu eigenlijk zat met het aanbod dat hij kreeg in Amerika. Waar hij verbleef in Amsterdam, idem voor wat betreft Brood. Hoe het kwam dat Kees in de beginperiode eerst wel en dan geen drummer werd. Wat het verhaal was rond de overdosis van Kees. Op welke manier de achtergrondzangeressen deel uitmaakten van het geheel. Dergelijke zaken worden vernoemd maar niet verder uitgediept.

De Prijs der Nederlandse Letteren zal niet aan Lademacher toegewezen worden, maar dat neemt niet weg dat het boek aardig is geschreven en vlot leest. Het verveelt op geen enkel moment. De zwart-wit foto’s zijn niet altijd even scherp en even duidelijk, maar vormen toch een meerwaarde.  

Het verhaal blijkt niet nieuw te zijn. In 2006 werd het al eerder uitgegeven. Toen kreeg het de titel ‘Wild Romance’ en stond op de coverfoto een gitaarspelende Lademacher met op de achtergrond Herman Brood. Gezien de inhoud van het boek veel minder misleidend dan wat men er bij deze heruitgave van heeft gemaakt.

Voor de liefhebber van het betere literaire werk is dit boek een afrader. Voor de nieuwsgierige lezer vormt het echter een aangenaam tijdverdrijf. Voor de muziekliefhebber en groupie is het interessant. En voor de fans van Herman Brood and His Wild Romance een absolute must.