Isaac is dromerig , Heeft een vorm van autisme en lijkt niet veel van de wereld mee te krijgen. Zijn blik staat op oneindig en hij staart de hele dag in het niets.
Als zijn vader dan een oude groene eend erft opent zijn blik iets.

Een debuutroman van de Franse schrijver Manu Causse. Ik pak het boek op en de cover is werkelijk prachtig! Je krijgt daar direct een zonnig warm gevoel van. Het eerste hoofdstuk begint met het voorstellen van Isaac en je valt direct in het verhaal en in de personages die ertoe doen namelijk Isaac en zijn vader. Isaac word op een manier beschreven die ik zou willen typeren als het stereotiepe autist en dat vind ik om persoonlijke redenen altijd best jammer. Autisme is heel veel meer dan de rainman achtige personages die vaak in de media langs komen.Maar goed die persoonlijke mening doet niet ter zake ten behoeve van het verhaal.

Het tweede hoofdstuk dan en verder...en dan word het wel wat lastiger om het verhaal te kunnen volgen. Verschillende personages volgen elkaar op en worden beschreven op een zeer uitgebreide levendige manier. Hierdoor heb je af en toe het idee het verhaal compleet kwijt te zijn. Je zit plots in een hele andere scene dan waar het daadwerkelijk om ging en ik kan mezelf moeilijk verplaatsten in de verhaal lijn van de schrijver. Dit maakt het verhaal complex en ingewikkeld.
Het zijn wel mooie aktes en volzinnen , poëtisch bijna maar voegt op sommige momenten niet echt iets toe aan het verhaal. Ik vond het lastig te volgen.
Tot het eind aan toe heeft dit voor mijn gevoel het boek gedomineerd. Op zijn tijd was het prettig lezen maar dan werd dat weer opgevolgd door een langdradig afdwalend hoofdstuk. Best zonde want op zich is de schrijfwijze van de schrijver best wel mooi.

Voor mij twee sterren in verband met het moeilijk te volgen verhaal.