Met zijn debuut Doorgeslagen werd Simon Lelic genomineerd voor de John Creasy Dagger (beste debuut). Het boek werd overladen met lyrische quotes als "tamelijk briljant" en "superieur". Superlatieven die er niet om liegen en ervoor zorgden dat ik met veel zin begon aan boek nummer twee, getiteld Opgesloten.
Dit verhaal speelt zich af in Engeland waar de verharding van de maatschappij door een vrij rechtse regering hoogtij viert. Tom Clarke is journalist bij een kleine nieuwssite en houdt met argusogen de ontwikkelingen in de gaten. Business as usual tot er een knappe vrouw op de redactie verschijnt. Julia Priestley vertelt hem dat haar man - een gewone tandarts en de vader van haar zoontje - door de politie is opgepakt en dat ze geen idee heeft waar hij nu is. Niemand wil haar vertellen wat er aan de hand is en ook over de reden van zijn arrestatie tast ze volledig in het duister. Ze hoopt dat Tom er - als maatschappijkritische journalist - aandacht aan wil besteden om een opening te forceren bij de overheid.
Terwijl Tom probeert zijn gedachten te ordenen en worstelt met zijn plotseling opgekomen gevoelens voor deze vrouw, maakt de overheid tijdens een persconferentie bekend dat de recente razzia's van de politie vallen onder de Verenigde Veiligheidsverordening. Deze is ooit in het leven geroepen in de strijd tegen terrorisme. De razzias hebben succes gehad want door hun snelle handelen hebben zij ervoor gezorgd dat een ongekend groot gezondheidsrisico voor het Britse volk tijdig is afgewend. Alle besmette mensen zijn in quarantaine geplaatst op een geheime locatie, een "instelling" ergens op Engels grondgebied. In deze instelling, of eigenlijk gevangenis volgen we twee andere hoofdpersonen: de directeur, voormalig gevangenisbaas Henry Graves en de gedetineerde tandarts Arthur Priestley. Beiden op hun eigen manier bezig om achter de ware reden van de recente gebeurtenissen te komen. Op het moment dat de gevangenisarts, dokter Zilk in de instelling aan zijn horrorpraktijken begint, besluiten Tom en Julia zelf op zoek te gaan naar de verborgen locatie, een gevaarlijke missie.
In de basis biedt Opgesloten voldoende ingrediënten voor een bijzonder interessant en spannend verhaal. Maar helaas lukt het Lelic niet echt om er een overtuigend geheel van te maken. De auteur lijkt naarstig op zoek te zijn naar de juiste tone of voice waardoor het verhaal leest als een groot experiment qua stijlen. De lezer wordt flink op de proef gesteld. Op details is het af en toe spannend, een aantal scènes in de gevangenis is zelfs behoorlijk aangrijpend. Het geheel blijft echter steken bij een bundeling van weliswaar goed geschreven scènes, afgewisseld met clichés en daar tussen vooral veel langdradig gekabbel. Het grote plaatje waarin alles zou moeten passen en dat uiteindelijk een logische verklaring zou moeten geven voor alle bizarre gebeurtenissen ontbreekt, evenals een verrassende plot. Dit boek maakt geen indruk. Idee een negen, uitvoering een onvoldoende. Twee sterren