Buitenbeentje Elmer krijgt op een niet zo alledaags zomerkamp in Vlieland een zware klap op zijn hoofd met een lepel. Vanaf dat moment begint hij de stem van Lomax in zijn hoofd te horen. Eerst lijkt het erop dat het advies van Lomax het leven van Elmer in goede banen stuurt, hij ontdekt namelijk dat hij best dingen mag weigeren als hij ze niets vindt en dat dit dikwijls positief uitpakt voor hem. Maar wanneer Elmer op zijn nieuwe school gepest wordt door Anton en Bart, wordt ook de stem van Lomax boosaardiger en drijft die Elmer tot wraak.  

In Groter dan de lucht, erger dan de zon staat een buitengewoon jongetje centraal. Dat er iets aan de hand is met Elmer wordt snel duidelijk, maar verwacht als lezer geen duidelijke conclusie. Een diagnose wordt in dit verhaal niet gesteld. Hier en daar worden tussen de regels door wel dingen gesuggereerd. Het enige wat vaststaat is de stem van Lomax en de acties waar de stem Elmer toe aanzet.

Auteur Daan Remmerts de Vries heeft een intiem en heftig verhaal geschreven dat misschien zelfs qua thematiek iets te moeilijk ligt voor lezers met dezelfde leeftijd als het hoofdpersonage (12 jaar) en toch ook weer niet. Het pestgedrag is erg herkenbaar, de problematiek rond Elmer maakt het dan weer wat minder toegankelijk. Hoewel het ook een prachtig kader schept dat de auteur de kans biedt een intense sfeer te scheppen en zijn hoofdpersonage op een unieke manier tot leven te brengen.  

Het boek bestaat uit drie delen, waarvan het middelste deel een soort dagboek bevat van de gebeurtenissen op Elmers nieuwe school. De andere twee delen beslaan het zomerkamp en de naweeën van Elmers actie. Met dit boek kan je twee kanten op, ofwel lees je het in één ruk uit, ofwel heb je door de hevigheid ervan wat tijd nodig om op adem te komen. Gelukkig kan dat door de korte hoofdstukken. De tekst bevat, zonder storend te zijn, wat schuingedrukte woorden en woorden in drukletters om het belang ervan voor het hoofdpersonage te onderstrepen. De kans dat iemand het boek in handen neemt, wordt overigens aanzienlijk vergroot door de knappe cover waarop een jongen met een bezorgde blik naar de lucht staart.     

De situatie waarin Elmer verzeilt raakt, wordt vrij concreet beschreven. Dat maakt het bevattelijk. De jongen neemt je mee in een erg persoonlijk relaas van de gebeurtenissen. Hij vertelt het verhaal zoals hij het ziet. Hier en daar heeft het verhaal een filosofische inslag door de vragen die hij zichzelf stelt en de manier waarop hij de wereld overdenkt. Nergens wordt het echter te vaag of onbestemd.  

Daan Remmerts de Vries debuteerde ruim vijfentwintig jaar geleden als kinderboekenauteur met Zippy en Slos, een verhaal over twee bevriende katten. Hij illustreert daarnaast ook zelf en won al meerdere keren de Zilveren en Gouden Griffel voor zijn werk. Naast al het verdienstelijke werk voor de jongere lezers, schrijft hij ook romans voor volwassenen, waaronder de dikke pil De Harpij (onder het pseudoniem A.N. Ryst) over een man die beweert dat hij rechtstreeks uit de hel komt.