Wie eerdere romans van Manu Joseph gelezen heeft, verwacht van “Miss Laila, gewapend en gevaarlijk” waarschijnlijk een prettig geschreven boek vol humor. In dit opzicht zal deze lezer zeker niet teleurgesteld worden: het boek leest makkelijk weg en zit vol met humor.

Hiernaast worden er maatschappelijke thema’s aangestipt: terrorisme, feminisme en de patriarchische maatschappij die India is, om wat te noemen. Ik zeg bewust aangestipt, want echt diep wordt niet op deze thema’s ingegaan.

Nu verwacht ik natuurlijk geen pamflet of essay, maar een fijne roman. Echter, wat deze thema’s met een mens kan doen, in dit geval de personages in het boek, had ik wél interessant gevonden om te lezen. Juist een roman geeft gelegenheid om met behulp van emoties en belevingen van karakters uit het boek een thema tot leven te wekken.

Waar ik in eerdere romans van Manu Joseph meeleefde met de personages, gebeurt dat in deze roman niet. Er is hier meer geprobeerd om spanning in het verhaal te brengen, maar ik denk dat deze schrijver er beter in is een mooi verhaal te vertellen. Jammer dat dat hier niet is gelukt.