Met een prachtige bijna tedere schrijfstijl weet Wells zijn lezer onlosmakelijk aan de hoofdrolspelers van dit emotionele verhaal te binden. Op jonge leeftijd verliezen Jules, zijn broer Marty en zijn zus Liz hun ouders door een tragisch ongeval. Ieder van hen verwerkt dit op zijn of haar eigen manier en ook in hun latere leven blijft de gebeurtenis een stempel drukken. We volgen Jules in zijn dromen en herinneringen waarin zijn geliefde ouders nog leven en vooral zijn moeder als een ideaalbeeld wordt geschetst. Hij realiseert zich steeds meer hoeveel kansen hij heeft laten liggen en keert vervolgens terug naar zijn jeugdvriendin Alva. Ook zij heeft met de vermissing van haar zus een traumatische jeugd gehad. Beiden zijn nooit over het grote verlies heen gekomen. Om de eenzaamheid te overwinnen ‘stichten’ ze een gezin. Een laat ontwaken dat voor de lezer tot in detail te volgen is. Hoe de jaren en de liefde Jules ontglippen, terwijl hij korte tijd het geluk in handen heeft en zichzelf in zijn beide kinderen terugziet: het moedige kind en het bangelijke kind.

Het citeren van teksten, schrijvers en songs voegt een extra laag toe voor de lezer. Het is mogelijk om je helemaal in dit verhaal onder te dompelen door muziekstukken te beluisteren (Pink Moon van Nick Drake, Via Con Me van Paolo Conte, Between the Bars van Elliot Smith) of gedichten en teksten op te zoeken (Rainer Maria Rilke, Ernest Hemingway, Bob Dylan, Vladimir Nabokov). Als het – zoals hier – op een goede manier gebeurt zijn die toevoegingen voor mij het toefje slagroom op de taart. En reden om een extra ster toe te kennen in mijn waardering.

Toegegeven: in de literatuur is het thema – op jonge leeftijd je ouders verliezen – niet echt vernieuwend. Denk aan Tom Sawyer, Oliver Twist, Heidi, Jane Eyre. Maar ook in het meer populaire genre is existentialisme een dankbaar onderwerp: Tarzan, Batman, Superman en Harry Potter. Het uitzonderlijke van Wells is dat hij er zo veel gevoel in legt en zijn karakters met zo veel liefde omgeeft.

Dit is een roman als het leven zelf: aantrekkelijk mooi en oneindig droevig. Een boeiend verhaal vol schoonheid, melancholie en wijsheid waarin je als lezer onlosmakelijk als een vlieg in een web gevangen zit.