De hoofdpersoon Pietro groeit op in Milaan. Zijn ouders hebben een passie voor bergen. Ze zijn er beiden opgegroeid en hebben hier liefde voor elkaar gevonden en voor de natuur. De vader van Pietro is niet gelukkig in de stad en verlangt terug naar de bergen. Zijn moeder is een sociale vrouw die goed aanvoelt wat een ander nodig heeft. Zo komt ze met het idee om een tweede thuis in de bergen te zoeken en ze vindt het perfecte huis in Grana. De eerste zomer ontmoet Pietro en Bruno elkaar. Bruno is een jongen die in de bergen woont en zijn oom en tante helpt. Zijn moeder ziet in Bruno een goede vriend voor haar zoon en moedigt hem aan om contact te leggen. Er ontstaat een vriendschap waarin Bruno de liefde voor de bergen overbrengt op Pietro, iets wat zijn vader ook graag deed maar Pietro niet voor open stond.

Pietro gaat na zijn studie in Turijn wonen om zijn eigen pad uit te kunnen stippelen. In verschillende levensfases zoeken de mannen elkaar op, de vriendschap is sterk verankerd. En langzaam blijkt dat “iemand uiteindelijk moet doen wat het leven hem geleerd heeft te doen” (tekst uit de acht bergen).

Het boek is een verhaal over vriendschap, zwijgzaamheid, volwassen worden en het vinden van eigen geluk. Bijzonder mooi geschreven!