** Let op: spoiler **

Na Haar naam was Sarah, Die laatste zomer en Overspel te hebben gelezen, viel Obsessie tegen.

Het concept is tot de verbeelding sprekend; wat doet het met een plek als er iets vreselijks is gebeurt? Heeft een plek een herinnering en kun je de nawee van het gebeurde jaren later nog steeds voelen? Het goede van dit boek is dat Rosnay een mooie 'film noir' sfeer oproept, waarin de hoofdpersoon steeds verder afglijdt in het verleden en zich afzondert van het heden en de mensen om haar heen.
Helaas is de hoofdpersoon nogal aanstellerig en kun je weinig sympathie en begrip opbrengen voor haar situatie en reactie. Nadat ze ontdekt wat er in haar appartement is gebeurd, verhuist ze meteen. Vervolgens blijft ze zwelgen in het verhaal van de vermoorde meisjes, terwijl er geen enkele aanleiding meer is. Haar reactie en vooral het 'gesuggereerde' einde is dan ook niet in verhouding tot het gebeurde.

Desondanks is het boek best het lezen waard; vanwege de sfeer en vanwege de passage die de aanleiding vormde voor de scene in het Vel' d’Hiv in Haar naam was Sarah. Daarom 3 sterren in plaats van 2.