Wanneer je de achterflap van Perfecte Moeder leest, schept dit een verwachting van een spannend boek waarin de zoektocht naar verdwenen baby centraal staat. Wat je zeker niet verwacht, is dat je doodgegooid wordt met tips voor het moederschap!

Het boek draait om een groepje dames die elkaar via een online platform hebben leren kennen. Hun groepje heet de mei-moeders en de vrouwen komen met regelmaat samen om hun bevindingen over de zwangerschap, de bevalling en het kersverse moederschap met elkaar te delen. Op een avond gaan ze gezellig naar de kroeg, maar als ze eenmaal thuis zijn, blijkt dat een van de baby's is verdwenen.

Wat volgt is een spannende zoektocht naar de verdwenen baby Midas. Althans.. Dat zou je denken!

Elk hoofdstuk wordt ingeleid met advies voor de kersverse mei-moeders. Van simpele tips om tot rust te komen tot tips wat je met sommige situaties aan zou moeten. De tips blijven helaas niet alleen bij de inleidingen, maar sluimeren door het gehele boek heen en komen zelfs licht dwingend over. De personages liegen zelfs tegen elkaar wanneer ze dingen anders doen dan dat de "perfecte moeder" zou móéten doen. Het geneuzel rondom borstvoeding is hier een goed voorbeeld van. Meer dan eens wordt dit onderwerp aangehaald en er heerst zelfs schaamte onder de mei-moeders wanneer de melkproductie bij een van de dames niet op gang komt. Dat stuitte me echt tegen de borst. Laat iedereen in z'n waarde; ik denk dat er genoeg kinderen groot en gezond zijn geworden van flessenvoeding. Deze (waarschijnlijk) goedbedoelde adviezen leiden de aandacht van het verhaal af. Als thrillerlezer zit je niet te wachten op de tip dat je je melkklieren kunt stimuleren door een biologische aardappelschijf in je beha te leggen...

Ik in elk geval niet. De eerste vijf keer kon ik nog handelen, maar de irritatie werd groter en groter en ik heb het boek na het uitlezen dan ook meteen aan de kant gesmeten. Het is wel duidelijk dat dit mijn boek niet was. Het heeft me eigenlijk zelfs zo gechoqueerd, dat ik merk dat ik titels met "moeder" en "baby" begin te ontwijken..

De mei-moeders zijn hecht en hebben een goede band ontwikkeld. Elk personage heeft zijn of haar eigen gedachtes over de ontvoering en deze worden uitvoering neergezet, maar niet zonder het drama van hun eigen gezin erin te verweven. Eigenlijk is het allemaal net wat teveel. Door de vele personages is het lastig een favoriet te kiezen en werd er nauwelijks een band met ze gekweekt. Daar komt bij dat de persoonlijke problemen én de vele informatieve tips de boventoon voeren en voor afleiding en verwarring zorgden. Pas in de laatste kwart van het boek komt de zoektocht naar Midas weer centraal te staan en verdwijnt de rompslomp van de personages naar de achtergrond. Het is een goede reddingspoging, maar helaas veel te laat om het vele geneuzel te vergeten.