In vele mensenharten klopt het verlangen om creatieve uitspattingen te vertalen naar een mooie roman. Slechts een enkeling zet deze wens door en vindt een uitgever die het geesteskind ook daadwerkelijk levensvatbaar acht. Abdellah Cheikh, de Marokkaans-Nederlandse schrijver van deze roman, heeft zich onze taal eigen gemaakt en een gooi naar het schrijversschap gedaan met deze debuutroman. Zou hij met zijn Marokkaanse achtergrond een nieuw geluid doen weerklinken binnen thrillerminnend Nederland?
Het politieteam uit het boek werkt aan de moordzaak op een privédetective die in koelen bloede is geëxecuteerd. Vreemd genoeg is ook zijn hondje Quella door het hoofd geschoten. Waarom heeft de moordenaar deze zinloze actie ondernomen? De oplossing van de moord op het hondje zal uiteindelijk de sleutel zijn tot de oplossing van de zaak. Tegelijkertijd speelt er ook nog de ontvoering van het zoontje van een bekende madam uit Hollywood.
Op de achterflap valt te lezen dat Cheikh zijn hoofdpersoon, de politie-inspecteur Rayan Ferdi, niet volgens de bestaande clichés wilde modelleren. Dus geen chagrijnige zuipschuit die constant in de clinch ligt met zijn superieuren en collegas. De schrijver heeft er kennelijk niet bij stilgestaan dat de intelligente einzelganger, wiens scherpe opmerkzaamheid tot de oplossingen leidt, ook geen onbekende is binnen het genre van de detective. En laat Rayan Ferdi nou exact binnen dat plaatje vallen. Zelfs zijn rouwproces om zijn pas gestorven vrouw is er niet een die uitblinkt in originaliteit. We hebben het eerder gezien en vaak ook interessanter uitgewerkt. Het maakt dat deze roman teveel aanvoelt als een herhaling van zetten uit het genre zonder dat er een eigen draai aan wordt gegeven.
Nog kwalijker is de armetierige schrijfstijl die het meeste weg heeft van het opstel van een basisschoolleerling. De korte hoofdstukjes staan bol van de korte, ietwat fantasieloze zinnetjes, met daarin de flauwste woordgrapjes denkbaar. Laat het duidelijk zijn dat het qua schrijfstijl dus geen literair hoogtepunt is en dat het veelal neigt naar het proza van een hobbyschrijver. Maar toch heeft het ergens ook wel zo zijn charme, vooral door het vernuftige plot waarmee er naar de heftige climax wordt toegewerkt. Er zullen naar het einde toe een paar geinige onthullingen worden gedaan die best goed gevonden zijn. Dit is zeker geen boek dat de middelmatigheid overstijgt, maar het heeft onmiskenbaar een charme als je door de minpunten heen kunt kijken.