De boeken van Jane Austen zijn heerlijk. Ik ben vooral fan van haar schrijfstijl (heerlijke ironie) en van haar personages. Austen is één van de grondleggers van romantische fictie, maar zij schrijft het genre op een intelligente manier die vlot leest. 'Persuasion' voelt als een reis in de tijd en aan het einde van het boek vind je het gewoon jammer dat die reis voorbij is. Dit verhaal is iets minder bekend dan 'Sense and Sensibility' en 'Pride and Prejudice', dus hier wist ik nog niet hoe het zou aflopen en dat maakte het lezen nog leuker.

Update 28/12/2018: Ik had op zich wel wat inhoudelijker mogen zijn in deze recensie, dus ik zal wat toevoegen. Anne, de hoofdpersoon, is zeventwintig jaar - de oudste heldin van Austen. Daardoor heeft dit boek wat minder speelsheid en wat meer waardigheid, maar het wordt absoluut niet saai. Anne is een van de weinige heldinnen van Austen met een verleden en het is mooi hoe het verleden zo'n rol speelt in het heden, iets wat in moderne fictie ook vaak gebeurt. Hoewel Anne misschien niet de meest sprankelende hoofdpersoon is - die eer gaat natuurlijk naar Elizabeth uit 'Pride and Prejudice' - is ze wel een ontzettend intelligente hoofdpersoon die erg veel leert tijdens het verhaal.

Het is lastig uit te leggen waarom Anne me aanspreekt. Misschien is het omdat ze hoop vertegenwoordigt, of omdat ze duidelijk haar eigen keuzes maakt, of omdat ze een 'goed iemand' is die niet bewust bezig is met een 'goed iemand' zijn. Mensen die zichzelf opofferen klagen nogal graag, delen het liefst plaatjes op Facebook waarin ze zichzelf een 'sterke vrouw' of weet ik wat voor allergie-opwekkende termen noemen en willen dat de hele wereld weet wat voor martelaars ze zijn. Bij Anne is hier geen sprake van, ze is een 'goed' personage dat niet saai goed is, niet overdreven goed en niet zielig goed. Ze is gewoon zo. Het lijkt me heel moeilijk om zo'n personage geloofwaardig en niet irritant te schrijven, maar in dit boek krijgt Austen dat voor elkaar.

Het is jammer dat de vrouwen bij Austen vaak beter zijn uitgewerkt dan de mannen, waardoor we vooral lezen dát Anne verliefd was/is, maar niet vóélen waarom. Ik vermoed dat deze afstand bewust is gehouden wegens fatsoensnormen, maar als moderne lezer vind ik het toch jammer dat net dat stukje diepgang mist. Misschien is dit niet het boek om mee te beginnen als je besluit dat je Austen gaat lezen, maar als je één van haar andere boeken leuk vond, is dit een goede tweede.

Ik twijfel tussen 4 en 5 sterren, dat deed ik tijdens mijn eerste waardering ook al, maar voorlopig blijft het bij 4, ik wil niet te gul zijn.

P.S. Als je dit boek wilt lezen, kies dan voor de Engelse versie, 'Persuasion'. Het boek is wel in het Nederlands vertaald als 'Overtuiging', maar die versie is heel naar vormgegeven en daardoor nauwelijks leesbaar.