(Deze recensie verscheen al op CLEEFT.nl in juli 2016. )

Je roman in eigen beheer uitbrengen is op zichzelf bewonderenswaardig. Tina Seskis verkocht meteen 10.000 papieren boeken en 100.000 e-books van haar debuutroman ‘Een stap te ver’. Ze kreeg een contract bij een uitgeverij en haar boek werd aan 18 landen verkocht. De ontknoping van deze thriller is absoluut niet voorspelbaar, maar de te lange zinnen en overdaad aan details, zorgen ervoor dat je dit boek al weglegt, voor je de ontknoping hebt gelezen.

‘Gek hoe gemakkelijk het uiteindelijk is om op te staan uit je oude leven en een nieuw leven te beginnen. Het enige wat je nodig hebt, is genoeg geld voor in het begin en het vaste besluit om niet te denken aan de mensen die je achterlaat.’ Emily verlaat op een dag haar gezin waarvan ze heel veel houdt. Ze besluit om heel iemand anders te worden. Waarom ze is vertrokken blijft tot het einde onduidelijk.

ANTICLIMAX
‘Zij kan als geen ander de lezer op het verkeerde been zetten, tot op de állerlaatste bladzijde.’, staat op de voorkant van het boek. Dit klopt zeker, want Seskis verklapt maar kleine beetjes informatie over het verleden van Emily. Zo is er iets voorgevallen tussen Emily en haar tweelingzus Caroline, maar wat dat is blijft lang onduidelijk: ‘Ik ben blij dat ik van Caroline af ben, dat ik haar eindelijk heb opgegeven, ze verdient het na wat er is gebeurd. Ik háát haar nu.’ Doordat veel mysterieus blijft, wordt de nieuwsgierigheid naar de ontknoping steeds groter. De ontknoping komt vervolgens uit een heel andere hoek dan je verwacht. Dat verrast, maar zorgt er tegelijkertijd voor een anticlimax.

SLAAPVERWEKKENDE DETAILS
Helaas verzandt Seskis daarbovenop pagina na pagina in clichématige conversaties en huisvrouwachtige overbodige details: ‘Mijn bed, matras, kledingrek, beddengoed, kussens, vloerkleed, lampenkap, gordijnen – allemaal in smaakvolle tinten wit of crème – kosten nog geen driehonderd pond. Het heeft iets meer dan anderhalf uur gekost, inclusief het ontbijt.’ Dit soort details voegen niets toe aan de verhaallijn. Ze zorgen er alleen voor dat je je door de roman moet worstelen om tot de teleurstellende afloop te komen en dat is de moeite niet waard.