Volgens de toonaangevende Encyclopedia of Science Fiction waren Hyperion en De Ondergang van Hyperion dé sf-romans van de jaren tachtig. In Endymion vervolgt Dan Simmons dit epische verhaal over onze toekomst tussen de sterren.

Na een stilte van tweehonderdvijftig jaar zijn er op de planeet Hyperion tekenen dat de Tijdtombes weer actief worden. Wie zal eruit opduiken? Aenea, het kind dat er de vorige maal in verdween, of de vreselijke Shrike, de mysterieuze vechtmachine die ooit een hele planeet terroriseerde?

Beiden zijn een bedreiging voor de alleenheerschappij die de Kerk in de afgelopen eeuwen heeft gevestigd. Pater-commandant De Soya is met een grote legermacht op Hyperion geland, om hiermee af te rekenen.

Raul Endymion is door de Kerk ter dood veroordeeld. Wanneer de stokoude Martin Silenus tussenbeide komt en hem over Hyperion vertelt, is er in ieder geval één persoon bereid om het tegen de Kerk op te nemen...

Je moet wel deel 1 ("Hyperion") hebben gelezen, maar deel 2 hoeft niet perse. Dus als je deel 1 leuk vond, kun je gewoon in dit boek beginnen! Het is wel aan te raden om boek 4, "De opkomst van Endymion", alvast klaar te hebben liggen.
Wat er gebeurd is in de eerdere twee boeken (vooral in boek 1) wordt op een interessante manier herhaald, zonder dat het echt een herhaling lijkt. Wat er toen gebeurd is, is door Martin Silenus namelijk in dichtvorm gezet (de Canto's) en die zijn overal bekend, dus die geschiedenis kent iedereen. De Kerk heeft echter een eigen versie van de gebeurtenissen die maar deels overlapt met de versie van Silenus (die er toen natuurlijk zelf bij was). Hierdoor is het niet erg als je deel 1 heel lang geleden hebt gelezen. Het is logisch dat de auteur wel iets van die gebeurtenissen herhaalt aan het begin van dit boek, omdat de publicatiedata een aantal jaar uit elkaar liggen (Hyperion deel 1 was in 1989 uitgegeven, deel 3 in 1995).

Er zijn meer nieuwe personages dan "oude", al zijn er nog wel wat bekenden uit boek 1 (dat zich toch ongeveer 250 jaar geleden afspeelde). De hoofdpersoon uit dit boek, Raul Endymion, is één van de nieuwe personages en ook de verteller. Omdat hij op Hyperion is opgegroeid en veel dingen daardoor ook niet weet, is hij de ideale persoon om uitleg te krijgen van de andere personages (en daarbij ook de lezer uitleg te geven).

Het andere belangrijke nieuwe personage is de pater-commandant De Soya, een afgezant van de Kerk die achter Aenea aanzit. Hij is degene die achter Aenea en Raul aan gestuurd wordt, dus eigenlijk is hij de "tegenstander", maar hij komt veel te aardig over om als lezer echt een hekel aan hem te krijgen. Hij voert de opdrachten uit van de Kerk, waarvan hij denkt dat ze de "goede kant" zijn, maar de Kerk heeft ook een achterliggend motief. Het wordt niet helemaal duidelijk in dit boek, maar we komen wel te weten waar de kruisvormen vandaan komen waarmee mensen weer herboren kunnen worden (die ze in boek 1 op Hyperion hadden ontdekt en waar de Kerk daarna mee aan de haal gegaan is).
Het hele AI-netwerk met datasfeer en farcasters en dergelijke lijkt verdwenen te zijn, dus het kost mensen weer meer tijd om naar andere planeten te reizen. Behalve als je van bepaalde technologie gebruik maakt... Daar hebben zowel de groep van Aenea als de groep van De Soya mooie oplossingen voor! Het is dus wel een reis-/achtervolgingsverhaal, maar ze komen op allerlei werelden terecht, ook bekende planeten uit boek 1. Het is interessant om te zien hoe deze eruit zien na 250 jaar en wat er in de tussentijd allemaal is gebeurd. Door deze achtervolging blijft het ook spannend, want als lezer weet je op welke werelden beide groepen zijn, maar ze weten het niet van elkaar. Door de wisseling van vertelstandpunten (per hoofdstuk) worden sommige dingen die vanuit de ene verteller onmogelijk lijken, weer goed verklaard door de andere verteller.

Religie speelt op bijna elke wereld wel een grote rol, veel prominenter dan in boek 1, maar dat komt ook doordat de Kerk de kruisvorm heeft en daardoor mensen effectief een oneindig leven kan geven, door ze steeds herboren te laten worden. De Kerk heeft namelijk iets waardoor de negatieve effecten van de wedergeboorte teniet worden gedaan en mensen dus eigenlijk gewoon herboren worden met al hun herinneringen e.d. intact (bijna alsof ze alleen in coma hebben gelegen). Op de paar werelden waar een andere religie overheerste (of waar de hele wereld een andere religie aanhing) en waar de mensen dus geen kruisvorm hadden (en dus maar één leven hebben) zie je ook duidelijk wat dit voor effect heeft gehad op de (technische) ontwikkelingen. Boek 1 introduceerde allerlei technologie, maar in dit boek speelt de invloed van religie op de menselijke ontwikkeling weer een grote rol.

De hoofdstukken die Raul vertelt zijn in de ik-vorm, maar de delen die zich op andere locaties afspelen (vooral de hoofdstukken van De Soya), staan in de derde persoon enkelvoud. De auteur wisselt af en toe tussen verleden tijd (wat Raul vertelt over het verleden) en tegenwoordige tijd (wat er "nu" gebeurt, soms ook wanneer het een hoofdstuk op een andere locatie bij andere personen betreft).
Dialoog wordt prettig afgewisseld met beschrijvingen, die soms natuurlijk wel wat uitgebreider zijn omdat het over andere planeten gaat. Dan is er gewoon wat meer uitleg nodig om het beeld goed naar de lezer over te brengen.

Het is echt een science fiction-boek, maar ook een reisverhaal waarbij je allerlei verschillende soorten planeten langs ziet komen.
Het einde van dit boek is helaas niet echt een conclusie van het verhaal. Daarom ben ik blij dat ik deel 4 ook al klaar ligt!