Ik heb het niet uit, kom er niet door heen.
Het is natuurlijk zeer triest als je kind een ernstige ziekte krijgt. Het boek vindt ik echter onleesbaar. Van de hak op de tak.
Wel knap van de schrijfster dat ze zich zelf zo kritisch de spiegel voor kan houden.

Ik hou echter absoluut niet van al de verwijzingen naar gedichten, films etc. Ze schildert zichzelf af als een zeer cultureel, muzikaal persoon in een kerkelijke omgeving. Ondanks mijn liefde voor lezen is deze wereld zo compleet anders dan de mijne, waardoor het verhaal continue heel ver van mijn werkelijkheid blijft.
De emoties in het waargebeurde verhaal worden niet overgebracht aan de lezer, deze verwacht ik wel en horen volgens mij ook thuis in dit verhaal. In tegenstelling tot andere lezers grijpt dit verhaal mij compleet NIET aan. Dit ligt alleen aan de schrijfwijze van het boek. Het ziektebeeld van haar zoon vind ik heel triest. Het lijkt echter of de schrijfster zich eigenlijk niet bloot wil geven, dan schrijf dit boek niet.
Ik weet niet hoe het af gaat lopen, gaat het ook niet meer uitlezen. Wel wens ik Jim, zijn moeder en andere betrokkenen veel sterkte en gezondheid toe.