Jan Guillou heeft dit vierde deel van de serie "de grote eeuw" vanuit het gezichtspunt van Lauritz geschreven. Het speelt zich af in de jaren van de Tweede Wereldoorlog. Lauritz is nog steeds erg Duitsgezind en wanneer hij over de oorlog leest, doet hij dit het liefst in een Duitsgezinde Zweedse krant. Guillou noemt in dit boek een aantal oorlogsmisdaden die door de geallieerden zijn gepleegd. Allereerst Rusland dat een aantal massamoorden heeft gepleegd waar de Duitsers tijdens hun opmars op stuitten. De Britten en Amerikanen bombardeerden in februari 1945 Dresden. Dit bombardement is nog steeds omstreden. Lauritz ziet de Engelsen en Amerikanen als de slechterikken tot hij er achter komt wat er in de Duitse concentratiekampen is gebeurd. Zijn familie is verdeeld over hoe de oorlog moet verlopen. Zijn dochter zit in het verzet en ook andere familieleden zijn op de hand van de geallieerden. Wat opvalt is dat Lauritz een stuk milder is geworden en minder snel oordeelt over het leven en handelen van anderen in zijn omgeving. Zweden weet tijdens de oorlog neutraal te blijven maar voelt wel de dreiging van de Russen, mochten ze Duitsland verslaan. Ondanks de Zweedse neutraliteit treft de oorlog de familie en vooral Lauritz hard.