De cliffhanger waar Jager mee eindigt is de perfecte opening om een nieuw deel mee te beginnen! Ember blijft vechten tegen Talon en haar broer Dante, die steeds verder opgeslokt wordt door de organisatie. Hij speelt een grote rol in de onaangename verrassing die Talon in petto heeft voor de wereld.... Zijn Ember en haar bondgenoten klaar om de 'oorlog' op een heel niveau te voeren en zo een stokje voor de heerschappij van Talon over de hele wereld te steken?

Julie Kagawa heeft een grote verbeeldingskracht....dat is één ding wat zeker is. Een reeks schrijven over een uitgemolken onderwerp als draken, is volgens mij een heel moeilijke taak, zeker als je de lezer wil blijven verrassen en wil blijven boeien. Het is natuurlijk de bedoeling dat er voldoende prikkels zijn zodat het volgende boek óók wordt gelezen! Naar mijn bescheiden mening slaagt Julie volledig in haar opzet en blijft de reeks spannend en vernieuwend. Af en toe gooit ze er totaal nieuwe elementen in die je als lezer telkens weer met open mond achterlaten.

Zelf heb ik de vier boeken achter elkaar aan gelezen en daardoor vervagen de grenzen tussen de verschillende delen een beetje. Dat is helemaal niet erg, maar dan vind ik het soms moeilijk een recensie te schrijven die alleen over één deel gaat. Je hebt als lezer toch al een beeld gevormd door de vorige drie delen en dat is niet meer los te koppelen per individueel boek.

Het leesplezier begint al bij de cover. Deze is met zorg ontworpen, dat zie je zo. Het prachtige reliëf dat de indruk van drakenschubben geeft, met de simpele opdruk, schreeuwt gewoon om opgepakt te worden in een boekenwinkel.

De verschillende hoofdstukken zijn weer, zoals de voorgaande delen, verteld vanuit het oogpunt van de verschillende personages. Dit blijft een goede manier om de lezers meer in het verhaal te trekken en een groter spanningsveld te creëren. Omdat het verhaal zich zo altijd op meerdere plaatsen afspeelt (de personages zijn nooit allemaal op dezelfde plek) vraag je je steeds af wat er nu ergens anders gebeurt.

Ember maakt in dit deel een grote karakterontwikkeling door. Waar ik haar in de vorige delen een beetje 'verwend' vond, is ze nu echt volwassen aan het worden. Het is mooi om te zien hoe het belangrijkste fragment in die ontwikkeling ook een knap staaltje perspectiefwisseling is. Het was voor mij hét mooiste fragment van de vier boeken.

Ik kijk zeker uit naar het vijfde deel, wat de grande finale moet worden van deze Talon saga. Hoeveel tricks heeft Julie nog in de hoed zitten? Hoe loopt dit allemaal af voor Ember? En voor wie kiest ze nu uiteindelijk?