Gisteren las ik mijn tweede van Joël Dicker uit, getiteld ‘Het boek van de Baltimores’. Na zijn prachtige eerste boek ‘De waarheid achter de zaak Harry Quebert’ waren mijn verwachtingen hoog. En ik werd niet teleurgesteld! Wat zet Dicker zijn personages toch goed neer. Hij neemt de ruimte om de levensloop, gevoelens en beslissingen van elk personage te beschrijven en verklaren, waardoor je je als lezer goed kunt inleven in hen. Bij een enkeling had het van mij uitgebreider gemogen, maar ik snap ook dat je als schrijver ergens een grens moet stellen. Daarnaast blijft Dicker de lezer boeien door veel details achter te houden, maar deze gaandeweg het verhaal steeds meer prijs te geven. Ik houd van dat vleugje mysterie! Ondanks het feit dat Marcus Goldman ook in het tweede boek weer één van de hoofdpersonages was, verveelde de hoofdpersoon niet. Misschien heeft dit ook te maken met het feit dat het verhaal geen vervolg is op het eerste boek en ook op zichzelf staand kan worden gelezen. Dit boek heeft mij in elk geval de nodige uurtjes plezier op geleverd!