Een hartverscheurend verhaal over het leven van Aeham Ahmad.
Een boek dat je niet vergeet, het blijft dagen op je netvlies………
Aeham groeit op in een traditioneel gezin in een wijk in Damascus. Zijn familie heeft Palestijnse achtergronden.
Zijn vader is een blinde instrumentenmaker, zijn moeder onderwijzeres. We lezen over de manier van leven van het gezin en hun familie, maar ook hoe men, bijna wanhopig af en toe, probeert zich omhoog te werken voor een betere toekomst.
De vader stimuleert Aeham piano te gaan spelen om als pianist een bestaan op te bouwen. Ze openen een muziekwinkel, waar ook lessen worden gegeven.
Aeham gaat studeren aan de universiteit in Homs om opgeleid te worden tot muziekdocent.
Ondertussen ontmoet hij ook de liefde van zijn leven en trouwt met haar.
Maar dan wordt de wijk omsingelt door rebellen van de FSA en wordt ingenomen door hen. De levens van de hele familie en alle inwoners van de wijk veranderen dramatisch. Het is het begin van een tijd van ellende, verschrikkingen, wanhoop, verdriet en ontberingen. De muziek blijft voor Aeham een manier om even een heel klein beetje te genieten. Om ook andere mensen een hart onder de riem te steken zet hij de piano op een kar en trekt de wijk in, waar hij gewoon op straat speelt.
Als IS heerser wordt over de wijk besluit het gezin te vluchten; een menselijk drama volgt. Uiteindelijk bereikt Aeham Duitsland, alleen.