Alle boeken van deze schrijver die vertaald zijn, heb ik gelezen en deze staat me nog zeer helder voor ogen. De sfeer is typisch Ijslands en mooi, maar daar is ook alles mee gezegd.
Vanwege mijn liefde voor Scandinavië heb ik jaren geleden serieus IJsland en de IJslandse wetgeving bestudeerd en met name de samenleving van Vikingen en Noormannen. Ik had n.l. vernomen dat het al duizenden jaren heel normaal is voor vrouwen op Ijsland om land en ander bezit te hebben en echtscheiding aanvragen idem dito. Erg uitzonderlijk en daarom heb ik het onderzocht.
Ik moest teruggaan naar de tijd van de Vikingen. Deze waren.vaak lang van huis, waardoor de samenleving op Ijsland door vrouwen werd gerund: álle aspecten zoals voedsel verbouwen, rechtspraak, geboorte/dood, geneeskunst enz. Zij waren de ruggengraat van de gemeenschap en er gebeurde niets zonder hun goedkeuring.
Kom daar hier eens om: pas in 1956 waren vrouwen in Nederland handelingsbekwaam, hoefden niet langer hun man te gehoorzamen en verkregen eindelijk gedeeld gezag over de kinderen.
Wat mij tegenstaat aan de boeken van Laxnéss is dat vrouwen er qua rolverdeling altijd bekaaid en stereotiep afkomen: ze zijn moeder, dienstmeid of zus en hebben niks te vertellen. Niet voor niets is Laxness orthodox katholiek geworden, heeft in kloosters gewoond in het buitenland.
Er worden geen verhaallijnen aan vrouwen en meisjes besteed, ze worden nooit gehoord!
Ik heb weleens in een recensie geschreven, dat Laxness zijn eigen geschiedenis ontkent. Zo zie ik het nog steeds, dus onafhankelijke mensen????????
Die eenzijdige mannelijke visie en wijze van schrijven, ontkent nu juist de schoonheid van Ijsland, van duizenden jaren terug, waarin vrouwen net zo krachtig en gelijkwaardig waren als de mannen. Sterker nog: de Vikingvrouwen die meereisden stonden erom bekend uitstekende handelaars en onderhandelaars te zijn. Slim en zelfbewust zijn ze in de overlevering!
Kom daar eens om in de boeken van Laxness!!!
Stereotiepe rolpatronen altijd bij hem en ook in dit boek: de landbouwer die koste wat kost zijn zelfstandigheid wil behouden, is een mooi gegeven, maar
wordt zoveel vaak in dit boek herhaald, dat het versleten en saai wordt.
De geschiedenis van duizenden jaren van krachtige, sterke vrouwen náást de man wordt boek na boek ontkend.
Zij komen er zeer bekaaid vanaf en zo'n eenzijdig, mannelijk boek kan beslist niet alle bladzijden lang, mijn aandacht vasthouden. Met in mijn achterhoofd de prachtige geschiedenis van de Ijslandse vrouwen!
Daarom is de titel van dit boek misplaatst.
Ik leerde altijd al op de middelb. school om me nooit iets aan te trekken van roem of volgers van een schrijver. Wij werden gestimuleerd om ons eigen visie te ontwikkelen met argumenten. Dus....het feit dat laxness zo'n befaamde IJslandse schrijver is, maakt voor mij geen enkel verschil. Zijn roem kan ik plaatsen vanuit de IJslandse cultuur eeuwenlang: zeer arme vissers en verhalenvertellers, een diepe verbondenheid met de natuur.
Desondanks zijn ze boeken niet te pruimen, om redenen reeds genoemd.