Bij sommige boeken is er zo’n zalige harmonie tussen inhoud en vorm, dat je waardering als lezer niet enkel uitgaat naar de auteur, maar evenzeer naar de vormgever. Bij De oren van Buster past de rode, harde kaft perfect bij de inhoud, want dat is een dagboek. Zelfs de stofwikkel, waarop wellustige rozen een vrouwengelaat omringen, ondersteunt de tekst. Alvast een groot compliment voor dit prachtig ontwerp! “Van een schoon tafel alleen kan je niet eten,” luidt een Vlaams spreekwoord, vrij vertaald: wat heb je aan vorm als de inhoud het laat afweten? Maar ook hier stelt dit boek niet teleur, De oren van Buster boeit vanaf het eerste moment en geeft de lezer een inkijk in het leven van Eva, de schrijfster van het dagboek.

Het dagboek is geschreven tussen half juni tot begin augustus. Half juni vierde Eva haar zesenvijftigste verjaardag en haar jongste kleindochter, Anna-Clara, gaf haar als cadeautje een dagboek. Het zijn de cadeautjes waarbij je merkt dat de gever je ziel doorgrondde waar je het meest blij mee bent. Eva is ontzettend blij met het dagboek, en gedurende de zomer die volgt schrijft ze haar hele leven van zich af waarbij de moeizame relatie tussen haar en haar moeder centraal staat. Amper zeven is ze, als ze tot het inzicht komt dat het nooit wat gaat worden met een warme moeder-dochterrelatie. Vanaf die leeftijd stelt ze zich er op in dat ze ooit haar moeder zal vermoorden. Tot de dag waarop ze haar voornemen in praktijk brengt, oefent Eva op andere wezens die haar een strobreed in de pad leggen. Zoals Buster, de agressieve, loslopende hond van de buren. Ze lukt erin hem om te brengen en heeft vanaf dan de oren van Buster altijd bij zich als een soort talisman. “Zijn oren leerden me dat er voor alle problemen een oplossing kan worden gevonden.”

Naast de perikelen uit het verleden, verweeft schrijfster en hoofdpersonage Eva ook de gebeurtenissen uit het dagelijkse leven in het boek. Over haar vriendinnen, haar dochter en haar kinderen, de oude vrouw die ze helpt, de kat, de klusjes in huis, haar rozenperk en haar toenemende afhankelijkheid van drank. Heden en verleden vormen samen een intrigerend en spannend geheel, want hoe meer je te weten komt over het verleden van Eva, hoe meer je je vragen stelt bij wat je al weet uit het heden. De hamvraag die je op het puntje van je stoel houdt is: ‘Wat gaat de zesenvijftigjarige Eva op het einde van het dagboek doen?’

Doorheen de beslissingen van Eva, de houding van haar ouders, het gedrag van diverse mensen komen heel wat prangende thema’s voorbij. Journaliste, schrijfster en musicalster Maria Ernestam heeft geen pasklaar ethisch antwoord. Dat laat ze helemaal over aan de lezer. De oren van Buster is een meeslepend, spannend, humoristisch én schrijnend boek. Heerlijk om lezen en heerlijk om zien. (deze recensie verscheen eerder bij ezzulia.nl)