Na verschijning van haar eerste roman, Vertel me drie dingen, waren veel lezeressen fan. Julie Buxbaum, schrijfster van Young Adult romans, besloot haar tweede boek, Het Ongelukproject, te schrijven over een jongen met het syndroom van Asperger en een meisje dat de dood van haar vader probeert te verwerken. Het boek is vertaald door Marie-Louise van Dongen.

Kit kan het niet, zomaar teruggaan naar haar oude leven. Haar vader is verongelukt en er is een zwart gat in het gezin gekomen. David – de nerd die altijd alleen zit in de pauze – voelt als veilig. Bij hem hoeft ze vast even niet te praten. David en Kit komen steeds dichter tot elkaar. Kit zit midden in het rouwproces van haar vader en David leert wat vriendschap is – iets wat onbekend voor hem is. Heel langzaam krijgt Kit gevoelens voor David, maar wat als de hele school je vriendje raar vindt?

Het overkomt dagelijks heel veel jongeren; gepest of buitengesloten worden omdat je anders bent. David brengt al 622 dagen op school alleen door. Hij heeft er mee leren leven, maar is hij gelukkig? Hij weet met de mensen om te gaan; maar het is niet niks als iedereen je raar vindt, je uitscheldt of doet alsof je niet bestaat. Vanuit het perspectief van David geeft Buxbaum ons een kijkje in de leefwereld van iemand met Asperger.

Het wisselend perspectief zorgt ervoor dat we niet alleen David – met zijn eigenaardigheden – goed leren kennen. Ook Kit – die net zo goed een vreemde vogel is – krijgt voldoende diepgang door de hoofdstukken die vanuit haar zijn beschreven. Het hele boek is het duidelijk dat er meer aan de hand, maar door het verweven ontluikende liefdesverhaal word je daar een beetje van afgeleid. Je bent duidelijk #teamDavid.

David is een schatje. En tijdens het lezen snap je heel goed waarom Kit op hem valt. Hij is anders, inderdaad, maar hij heeft duidelijk het hart op de goede plek en probeert ondanks zijn beperkingen het Kit naar de zin te maken. De zoektocht van David om beter te overleven op school, wordt onbewust door Kit gestimuleerd. David bespreekt met zijn zus sociale omgangsvormen en doet zijn uiterste best deze in praktijk te brengen. Wanneer dit mis gaat, ervaar je dat als lezer bijna als schattig, hij doet zo zijn best!

Kit is een gewone tiener, althans, dat was ze voor het ongeluk. Nu wil ze rust, alleen zijn en vooral niet nep zijn, zoals heel veel tieners op school. Ze wil iemand naast zich die eerlijk en grappig is. Ze wil vergeten wat er gebeurd is. Kit zoekt onbewust een echte vriend om haar gevoelens mee te delen. Ze heeft sterk het idee dat dit met haar vrienden niet meer kan; ze voelt zich door het ongeluk van haar vader een buitenstaander.

In Het Ongelukproject zullen veel jongeren zich herkennen. Het onnodige en onverklaarbare pestgedrag van kinderen op school. Het onbegrip van de slachtoffers, maar ook het niet meer thuis voelen bij de (nep)vrienden. Menige tiener heeft er mee te dealen gehad, gezien of zelfs meegemaakt. Dit actuele onderwerp maakt dat het makkelijk is om je in te leven in het verhaal en om je te identificeren met de hoofdpersonages.

Buxbaum creëert met Kit en David twee echte personages die je zomaar op straat tegen kunt komen. De ontwikkeling die beide jongeren meemaken gedurende het verhaal is enorm – David leert hoe hij in een sociale omgeving moet functioneren en Kit geeft een groot geheim toe. Het meest raakt de wreedheid van jongeren. Het Ongelukproject laat zien wat het met iemand doet, hopelijk zet het (pestende) lezers aan het denken.