In 1540 wordt het dorp van de jonge Matthias Tannhauser geplunderd door de Ottomanen. Hierbij worden zowel zijn moeder alsook zijn twee jongere zusjes voor zijn ogen gedood. Zelf wordt hij meegevoerd door de plunderaars. Nadat hij moslim is geworden en jaren heeft meegevochten in de Ottomaanse strijdkrachten (wat verder niet in het boek beschreven wordt) is hij een vrij man en een handelaar.

Inmiddels staan de Ottomanen op het punt om Malta te belegeren en de grootmeester van de Orde van de Hospitaalridders (De Orde van Malta), La Valetta, wil Matthias aan zijn zijde omdat niemand anders zoveel van de Turken af weet als hij. Matthias heeft hier echter geen zin in, totdat de Franse gravin Carla La Penautier hem benadert en een voorstel doet die hij niet kan weigeren. Hierdoor beland hij alsnog op Malta tijdens de beroemde belegering van 1565.

De gevechten en omstandigheden op Malta worden echt zo getrouw als maar mogelijk beschreven door de auteur (de lijklucht en verrotting kun je bijna ruiken).

Helaas lukt het de auteur niet om de lezer echt mee te laten leven met de personages en wordt je als lezer niet meegesleurd in het verhaal. Mocht het je lukken om de introductie door te komen (pak hem beet de eerste 200 blz.) dan is het daarna wel iets beter. Echter ook dan heb je nog last van intermezzo's die mijn inziens makkelijk weggelaten hadden kunnen worden omdat ze niets aan het verhaal toevoegen en alleen maar als opvulling dienen.

Al met al ben ik blij dat het me gelukt is om dit boek uit te lezen. Het liefst zou ik 2 en een halve ster geven maar dat kan niet. Dus vandaar twee sterren.