"De fantasie die de realiteit met horten en stoten heeft weten uit te stellen zal straks met ongenadige kracht aan diggelen worden geslagen." ~ p18.

Na mijn teleurstellende ervaring met het luisterboek, had ik echt de hoop dat de papier versie mijn hart zou veroveren. Helaas is dat niet gelukt...

"Uit het leven gerukt door het lot. Nee, geen lot, toeval. Het lot bestaat niet. Dit bestaat niet en toch is het gebeurd. Verdomme." ~ p43.

Ik verwachte dat dit boek mij een verhaal zou geven vol emotie, onmacht, pijn. Dat het mij zou ontroeren tot op het bot en mij zou laten stil staan bij het verdriet dat MH17 bij zoveel mensen heeft achter gelaten. Ik ben teleurgesteld dat dat niet is gelukt. Verre van zelf. De auteur heeft als een kunstenaar zo met woorden, diepzinnige gedachten en andere literaire opsmuk lopen smijten dat door alle woordenkunst het verhaal verloren gaat. Hou mij ten goede, er zijn vast genoeg mensen die hier van genieten. Hard schreeuwen is ook een vorm van communiceren, echter geef ik liever de voorkeur aan een zachte fluistering. Dat waren dan ook gelijk de stukken die mij wel wisten te boeien, en waardoor ik het nog tot over de helft heb vol gehouden. Daarna ben ik steeds meer stukken gaan overslaan, bladerend en zoekend naar het volgende moment. Uiteindelijk heb ik het helaas op gegeven... Jammer, wat ik denk dat onder al deze schreeuwende lagen een prachtig verhaal had kunnen zitten.

"Zijn we te soft geworden? Zijn we door hun zeldzaamheid verleerd om te gaan met dit soort tragediën?" ~ p112.

Ik vind het moeilijk om hier een waardering aan te hangen, en het neer te zetten als slecht. Maar ik kan hier geen "gewoon goed" 3 sterren aan geven, ik voel het niet. Het hele verhaal raakt voor mij kant noch wal. Het voelt als een ruwe potlood schets waar nog vorm en kleur aan moet worden gegeven, dus helaas een 2 sterren beoordeling van mij.