Ietwat verlaat door persoonlijke omstandigheden is hier dan eindelijk mijn recensie over het eerste deel van de ‘Bloedwetten’ serie. Zowel het eerste deel, ‘Vonnis’, als het tweede deel ‘Verlossing’ heb ik mogen ontvangen van Sophia Drenth om te lezen en te recenseren eind september 2017. Het eerste deel heb ik inmiddels met grote nieuwsgierigheid gelezen en hopelijk kan ik binnenkort ook in het vervolg gaan beginnen. Voor nu volgt mijn persoonlijke mening over het eerste deel in deze bijzondere fantasy reeks.

In dit eerste deel maken we kennis met Roan Storm. Hij heeft het tot zijn levenstaak gemaakt om de bloeddorstige Ath’vacii uit te roeien. Als hij dan ook één van hen terechtstelt en dood beseft hij nog niet wat de verstrekkende gevolgen voor hem kunnen zijn. Door deze daad voelt hij zich in eerste instantie oppermachtig als vertegenwoordiger van het Neerlanden volk. Maar de wraak van de Ath’vacii is bitterzoet en zorgt ervoor dat Roan opnieuw zijn leven moet overzien. Kan en wil hij wel die strijder zijn, die rol vertegenwoordigen, die hij in de eerste instantie voor zichzelf bedacht had?

Toen ik begon met lezen was het de gelaagdheid van het verhaal wat mij aangreep. Hierdoor voelde het ook enigszins langdradig voordat het geheel mij echt in zijn greep had. Toch is het een bijzonder mooie fantasy waarin de vele lagen van de menselijke complexiteit naar voren komen en uitgeplozen worden. Vooral Roan is een karakter die goed is uitgewerkt, het is duidelijk waarom hij kiest voor het pad wat hij bewandeld en waarvoor hij strijd. Ook de vele andere karakters zijn duidelijk in zijn of haar eigen rol. De personages zorgen ervoor dat er genoeg ruimte overblijft om vervolg delen interessant te maken en verder te willen lezen hoe het verder zal gaan met hen allemaal.
De schrijfstijl verlangt dat je je aandacht bij het verhaal houdt. Mee gaat in de bewoording die past bij hiërarchie van de personen in het boek, bij de omgeving en voorkomende situaties. Hier en daar is het haast poëtisch te noemen.

“Zijn hart zingt. De straten zijn doorweekt met pasgevallen regen. Hij schopt door een plas en danst met verende tred verder. Elke dag dat hij met haar mag samenzijn is een lied dat woorden overstijgt.”

Al met al laat het boek je vertoeven in een andere wereld. Een wereld die zoveel, en tegelijkertijd zo weinig, raakvlakken heeft met onze eigen hedendaagse maatschappij.

Ik geef dit boek 4 sterren.

Spanning: 7
Plot: 7
Leesplezier: 7,5
Schrijfstijl: 8
Originaliteit: 9
Psychologie: 8,5