Jenny en Patricia zijn al vriendinnen sinds de middelbare school. Het is een onwaarschijnlijke vriendschap, want waar Patricia spontaan en ad rem is, is Jenny timide en bescheiden. Hun vriendschap verwatert als Jenny trouwt en Patricia met haar grote liefde naar Frankrijk vertrekt. Jaren later besluit Jenny haar leven om te gooien en vertrekt naar Frankrijk om haar beste vriendin op te zoeken.  

De grootste passie van Olga van der Meer is het schrijven van boeken en verhalen. Ondertussen heeft ze al veertig boeken geschreven voor vrouwen met uiteenlopende onderwerpen, maar voornamelijk liefdesverhalen met wat extra’s.   Als je het boek Jenny 2.0 in handen krijgt valt de aantrekkelijke voorkant meteen op. Je verwacht een herkenbaar verhaal over twee vriendinnen en daar stelt het boek zeker niet in teleur. Iedereen herkent zich op een punt in het verhaal wel in de vriendschap tussen deze twee jonge vrouwen, wat het verhaal erg aantrekkelijk maakt.  

Het verhaal begint met uitgebreide beschrijvingen van de personages en hun vriendschap, die versterkt is sinds het overlijden van Jenny’s ouders, vlak nadat Jenny en Patricia klaar waren met de middelbare school. Deze beschrijvingen zorgen ervoor dat je de personages leert kennen en je je makkelijk in ze kan inleven. Vanaf het begin van het verhaal krijg je medelijden met Jenny. Op sommige punten is het zelfs om depressief van te worden en leef je mee in haar wanhoop: ‘Vaak vroeg ze zich af of haar leven altijd zo zou blijven. Zo saai, grauw en zonder enkel lichtpuntje.’  

Het aantrekkelijke van de schrijfstijl is dat er vaak wordt gewisseld van vertelperspectief, waardoor ook Patricia een grote rol in het verhaal krijgt en je niet alleen medelijden krijgt met Jenny, maar ook blij bent als Patricia haar grote liefde vindt. Op sommige punten springt het verhaal een paar jaar verder in de tijd. Dit is echter zo mooi beschreven dat je er moeiteloos doorheen leest.  

Het verhaal speelt zich af in Nederland en Frankrijk. De beschrijving van deze plaatsen is zo goed, dat als je je ogen dicht doet je je vanzelf op een Franse camping waant. Dit maakt het een heerlijk boek voor de zomer.  

Halverwege het boek neemt het verhaal een paar keer een onverwachte wending, wat tempo creëert in het verhaal en ervoor zorgt dat je er op sommige punten echt doorheen vliegt. Het enige minpuntje is dat het taalgebruik af en toe niet bij de personages past. Het ligt eraan op welk punt je bent in het boek, maar Jenny en Patricia zijn rond de vijfentwintig jaar en door dit soort zinnen lijken ze wat ouder: ‘Ik vind je reactie beneden alle peil. Je valt me knap tegen’.  

Maar op dit kleine puntje na is het een heerlijk boek om te lezen. Het doet je denken aan je eigen vriendschappen en hoe belangrijk het is om goede vriendinnen te hebben.