‘Al meer dan 700.000 ex. verkocht in Zweden’ - ‘Winnaar van de Swedish BookSellers Award’ – ‘Moest lachen van begin tot eind’: voor wie op zoek is naar een vlotgeschreven, grappig boek staan er hoopgevende dingen op het omslag van De 100 jarige man die uit het raam klom en verdween. De letters van de titel kregen verschillende kleuren en het kleine oude mannetje dat zich - compleet met pet en bretels - uit het zicht van de kijker lijkt te haasten, versterkt het vrolijke beeld.

Het boek gaat over Allan die het niet zo begrepen heeft op de feestelijkheden die speciaal voor zijn honderdste verjaardag georganiseerd worden. Daarom besluit hij kloek om uit het raam van zijn kamer te klimmen en te maken dat hij ver uit de buurt van het rusthuis is voor zuster Alice zijn verdwijning opmerkt. Omdat zijn oude knoken mankementen beginnen vertonen, is hij aangewezen op het openbare vervoer. In het busstation ontfermt hij zich over de koffer van een jongeman die net even naar toilet is als Allans bus eraan komt. Allan staat voor een dilemma: bus missen en koffer onbeheerd achterlaten of bus nemen mét koffer. Hij kiest voor het laatste. Deze daad zet een onstuitbare reeks gebeurtenissen in de gang. Al snel vindt Allan kompanen en dit kleine groepje mensen belandt van de ene kolderieke situatie in de andere. Tussen neus en lippen vertelt de honderdjarige Allan hoogtepunten uit zijn leven. Vooral zijn kennis van vuurwerk en bommen bracht hem tot bij belangrijke historische figuren. Allan had zelfs een vinger in de pap bij de ontwikkeling van de atoombom op Los Alamos.

Terug naar de beginzin: voor wie op zoek is naar een vlotgeschreven, grappig boek… Vlotgeschreven is De 100 jarige…zonder enige twijfel. Allan & co zijn ook mensen die van aanpakken weten, dus samen met hen vlieg je door belevenissen en ook meteen door het boek. Daar zit meteen het minpunt van dit boek. Het is iets te vlot. De personages blijven gladde jongens – van elk greintje persoonlijkheid verstoken - waar je geen vat op krijgt. De situaties zijn 100 procent vrijblijvend. En de humor? Ach, dat is persoonlijk. Persoonlijk vond ik het geen dijenkletser. Kolder klinkt leuk, maar de grens met ergernis is dun. Kortom, de prachtige uitgave van De 100 jarige… bevat een oppervlakkig en zoutloos verhaal. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)