Nadat ze haar studie aan het Hampshire College afgerond had, ging Elizabeth Brundage naar de New York University filmacademie, was ze scenarioschrijfster bij het Amerikaanse filminstituut, behaalde ze haar MFA (Master of Fine Art) en won tijdens haar studie de James Mitchener Award. Vervolgens heeft ze, voordat ze zich toelegde op schrijven, lesgegeven op een aantal hogescholen en universiteiten. In 2005 verscheen Een slecht geweten, dat haar thrillerdebuut was. Haar nieuwste boek, Alles houdt op te bestaan, is in mei 2016 uitgegeven en werd in de Verenigde Staten overladen met complimenten.

In de nawinter van 1979 staat George Clare bij zijn buren voor de deur. Hij draagt zijn driejarige dochter Franny in zijn armen. George vertelt dat hij, toen hij van zijn werk thuiskwam, zijn vrouw Catherine levenloos aantrof, vermoord. De politie neemt de zaak in onderzoek en ziet in George de hoofdverdachte. Er is echter geen enkel bewijs, dus rijst al snel de vraag wat zich in het huis heeft afgespeeld. Hoe was de relatie tussen George en Catherine en hadden ze geheimen die ze voor elkaar verborgen hielden?

Na een korte proloog die de boerderij van de familie Hale behelst, begint Alles houdt op te bestaan op een sneeuwachtige middag in februari 1979. De dag dat het levenloze lichaam van Catherine Clare werd gevonden. Hierna maakt het een kleine sprong terug in de tijd naar het najaar van 1978. Vanaf dan wordt ook duidelijk waarom de proloog over een boerderij ging, maar vertelt het ook het levensverhaal van de familie Hale en George en Catherine.

Met deze opzet heeft Brundage ervoor gekozen om langzaam naar een climax toe te werken. Daardoor neemt de psychologische spanning zienderogen toe en wordt de lezer ook steeds nieuwsgieriger naar de toedracht van de moord op Catherine. Dit alles wordt op een dusdanige manier verteld dat het boek nergens verveelt. Dat is natuurlijk ook te danken aan de bijzonder prettige schrijfstijl van Brundage. Hoewel je aanvankelijk wel even moet wennen aan het feit dat dialogen zonder aanhalingstekens zijn, is dat in het geheel niet storend.

Doordat uitgebreid beschreven wordt wat er in die korte periode tussen het najaar van 1978 en eind februari 1979 gebeurd is, zijn de personages bijzonder goed uitgewerkt. De lezer kan daardoor het gevoel krijgen hen te kennen. Ook de sfeer van die late jaren zeventig is goed door Brundage neergezet. De twijfel van de mensen is voelbaar. Want moeten ze, en dan vooral de vrouwen, nog blijven hangen in die jaren ervoor of gaan ze met de tijd mee en worden ze mondiger. Wat je ook proeft, is de beklemmende spanning in het huwelijk tussen George en Catherine. Het kon daarom ook bijna niet anders dan dat het mis zou gaan.

Alles houdt op te bestaan is, hoewel het onder het genre thriller valt, veel meer, maar dan ook écht veel meer, dan dat. Het boek heeft kenmerken van literatuur, van een roman, maar zeker ook van een thriller. Het is dan ook bijzonder moeilijk om het in een van deze hokjes te plaatsen. Maar een plek hoog op een verlanglijstje is het hoe dan ook wel degelijk waard.