Auteur Tami Hoag (Cresco, Iowa - 1952) heeft talloze romans en thrillers geschreven, voornamelijk bestsellers. Haar thriller De laatste engel is wederom een succes.

Rechter Carey Moore maakt alles behalve vrienden als ze besluit dat Karl Dahls strafblad niet mee mag tellen in de beoordeling of hij al dan niet schuldig is aan de zeer lugubere moord op Marlene Haas en haar twee kinderen. Als Carey wordt aangevallen en ternauwernood kan ontsnappen aan haar belager krijgen de rechercheurs Kovacs en Liska hun handen vol aan deze zaak. Iemand lijkt wraak te willen nemen en als de rechter op raadselachtige wijze verdwijnt begint de tijd pas echt te dringen.

Gruwelijk, gruwelijker en meest gruwelijk zijn de woorden die, in die volgorde, bij me opkomen na het lezen van de adembenemende proloog.
De toon is gezet en dat beloofd wat voor de komende 380 bladzijden van deze redelijk dikke paperback met kleine letters. De hoofdpersonages, rechter Carey Moore en rechercheur Sam Kovacs, komen goed uit de verf, beiden gevoelige personen en een tikkeltje eigenaardig maar ik vond ze vrijwel meteen leuk. Een beetje cliché misschien maar wat echt geldt voor dit boek is dat als je eenmaal begonnen bent, je bijna niet meer kunt stoppen. Je leest, leeft mee, denkt te weten hoe het in elkaar steekt maar wordt toch keer op keer verrast door nieuwe onvoorziene verwikkelingen in het verhaal waardoor je voortdurend geboeid blijft tot het grillige einde. Geen verhaal zoals zoveel anderen, maar een zeldzame belevenis. De korte hoofdstukken, de sterke dialogen en de zeer aangename schrijfstijl van Tami Hoag maken dit boek voor iedere thrillerfan meer dan de moeite waard om te lezen. Nooit eerder heb ik het gevoel zo sterk gehad dat ik het wilde noemen in een recensie maar dit boek doet me ook denken aan de succesvolle boeken van Karin Slaughter. Het is minstens zo goed, spannend, buitengewoon gedetailleerd beschreven en origineel. Topboek, 5 sterren en ik ga zeker meer lezen van Tami Hoag.