Al meteen op de eerste twee bladzijden van Barbiepoppen, buitenbeentjes en bloedzuigers ligt het er eigenlijk al te dik bovenop. Steehouwer wil aan de hand van het onderwerp stereotypen duidelijk iets overbrengen, al lijken zijn typerende personages niet te weten hoe ze zich horen te gedragen. Maartje is dan ook matig uit de verf gekomen, omdat het valt te betwijfelen dat een nerd zich als een volslagen labiel persoon gedraagt. De overige personages komen ook niet al te geloofwaardig over. Waarom wordt een juf die Facebookverslaafd is niet beter door de directeur in de gaten gehouden? Wat misschien grappig had horen zijn, is eigenlijk helemaal niet zo grappig. De auteur doet wel duidelijk zijn best als het om de schrijfstijl gaat, echter kan hij nog wel wat finetuning gebruiken wanneer hij bepaalde scenes probeert over te brengen. Daarnaast mist het op sommige momenten aan logica en had het concept wat meer diepgang kunnen gebruiken. Leuk idee dat alleen niet echt tot zijn recht gekomen is. Ondanks deze punten hopen we dat de schrijver zich in de toekomst verder weet te ontwikkelen. Een twee-en-een-halve-ster zit er nog wel in.