Met Aïn, de dood van de halfling kwam de jeugddroom van Atalanta Nèhmoura uit. Al vele jaren eerder schreef ze wat aantekeningen over de hoofdpersoon maar deze verdwenen in een kast. In 2012 kwam de eerste druk uit via uitgeverij Books of Fantasy en hiermee klinkt het startschot voor een inmidddels vijf delen tellende serie.  

Het verhaal gaat over de jonge halfling prins Aïn. Zijn vader wordt vermoord als een machtige zwarte magiër zijn thuisland binnenvalt. Zelf weet hij net te ontsnappen en hij gaat op zoek naar zijn moeder. Naast mensen wonen er in deze fantasywereld ook elfen, die leven hun lange levens diep in de bossen leven, verdrongen door de oprukkende mensheid. Daarnaast zijn er dwergen, tevens meestersmeden, ook kwaadaardige gnomen, intelligente draken en boomnimfen ontbreken niet. Kwaadaardige magiërs overheersen delen van de mensheid en de voorspellingen van een waanzinnige worden met de komst van Aïn waarheid. Het is zijn taak de wereld te verlossen van de machtigstse van de zwarte magiërs. Geen van deze clichés krijgt in dit boek een verrassende wending en het verhaal kabbelt rustig door. Van het leed dat deze jonge prins is aangedaan en het trauma dat hij ervaren moet hebben, is nauwelijks iets te merken.  

“De pijl miste doel en boorde zich in het zand naast het paard. De prins gaf de merrie een venijnige tik in de flanken. Zigzaggend trachtte hij het dichte woud te bereiken.” Dit is de eerste ontmoeting van de prins met harka’s, de kwaadaardige dienaars van de zwarte magiër. Waar is de paniek van de prins? Zijn overlevingsdrang, zijn zintuigelijke ervaringen, er wordt met geen woord over gerept. De afwezigheid van deze elementen zorgt ervoor dat het moeilijk is je goed in te leven in Aïn. Waar dit beter gelukt is, zijn de hoofdstukken die de avonturen van Karlis beschrijven, een spion in de gelederen van de zwarte magiër. Hoewel hij slechts enkele hoofdstukken het hoofdpersonage is, zijn dit de beste stukken en om te weten hoe het met hem afloopt, sla ik graag deel twee open.