De periode net na afloop van de Eerste Wereldoorlog was voor de Hongaren een onduidelijke chaotische tijd. De politieke situatie veranderde voortdurend en men bekeek elkaar wat argwanend.
Het verhaal speelt zich bijna volledig af in het huis van de eerzuchtige referendaris Kornél Vizy en zijn vrouw Angéla. In twintig jaar huwelijk hebben zij talloze dienstmeisjes gehad die het stuk voor stuk niet langer dan een half jaar hebben uitgehouden ‘ze haalde hen door elkaar; als ze een gezicht voor zich zag, kon ze zich niet meer het bijbehorende lichaam herinneren, en schoot haar een lichaam te binnen, dan ontbrak het gezicht- …..- tevergeefs liet ze alle meisjes de revue passeren, ze vond niets opbeurends. Van alle meisjes die ze zich herinnerde, was er niet één die gedeugd had. Ze hadden haar allemaal bedrogen of misbruik gemaakt van haar vertrouwen..’
Op deze denigrerende manier wordt er voortdurend door mevrouw Vizy en haar vriendinnen over hun dienstmeisjes gesproken!

Maar dan komt Anna in huis en hoewel mevrouw Vizy haar aanvankelijk niet vertrouwt en haar kil behandelt, is ze eigenlijk wel tevreden over haar werk, ze werkt hard, runt het hele huishouden en trekt zich zo nodig bescheiden terug. ’Het gezelschap van dienstmeisjes is voor dames even comfortabel als het copuleren met straatmadelieven voor heren. Heeft men hun diensten niet meer nodig, dan stuurt men ze eenvoudig weg.’
Het verhaal kabbelt dan wat voort,over bezoekjes, het werk, geroddel van de Vizy’s en het eentonige, saaie leven van Anna. Wanneer mevrouw Vizy’s neef Jancsi opduikt, komt er al wat onrust in het verhaal. Dan vraagt de schoorsteenveger of Anna met hem wil trouwen wat de labiele mevrouw Vizy een zenuwinzinking bezorgt omdat ze bang is Anna kwijt te raken. Dit alles leidt uiteindelijk tot een schokkend slot!
Het troostte me dat er gelukkig één persoon, dokter Moviszter, Anna dan verdedigt en voor haar opkomt.

Een indrukwekkend boek wat je lang laat nadenken over het waarom, waarom, waarom…