Het vuurwerk begint met een beschrijving van een bijzonder brutale moord (de schoten door beide enkels, beide ellebogen, en beide knieën waren niet wat hem doodde) en een van de latere moorden is ook uiterst onplezierig. Om de zaak op te lossen moet DI John Rebus de meest ongure kerels ondervragen. De omstandigheden van de eerste dood voorspellen dat er grote dingen op het spel staan en wanneer DCI Kilpatrick van SCS (de Schotse Ploeg van de Misdaad) en DI Abernathy van Speciale Tak helemaal tot in Londen hierin betrokken raken, zijn ook de autoriteiten enorm ongerust.

Al vanaf hier is het moeilijk voor mij om het verhaal te volgen. Er worden te veel verschillende organisaties genoemd, waarvan ik er slechts enkele ken. Vele stukken heb ik moeten herlezen. Om te weten waar de namen van organisaties voor stonden heb ik de nodige moeten opzoeken.
Naarmate het verhaal volgt ontstaan er verschillende verhaallijnen, wat zeer ingewikkeld leest.
Wanneer inspecteur Rebus onder vuur komt te liggen, omdat hij het onderzoek niet naar wens van de hogere kringen zou uitvoeren, spreekt hij volgend citaat uit: Altijd komt het op dit neer, ik probeer de dingen volgens het boekje te doen, maar juist daarom word ik beschuldigd
Een doeltreffend citaat, want inspecteur Rebus moet om de zaak op te lossen dingen onthullen waarvan de autoriteiten niet willen dat ze bekend raken. De zaak wordt dus omgevormd tot een corrupt verhaal. Verder komen er de nodige politieke aspecten aan bod. Dit alles zorgt ervoor dat het voor mij een zeer gecompliceerd verhaal werd. Dit weerhield me er ook van om geheel in het boek op te gaan.
Toch is dit boek een aanrader, voor wie een thriller zoekt van een hoger niveau en toch al iets af weet van de politieke achtergrond van de gebieden waar het verhaal zich afspeelt. Ik betwijfel of dit een boek is voor het grote publiek, maar dit betekent niet dat het een kleinere groep mensen niet kan bekoren! Van mij krijgt het boek wel een pluim voor de speciale humor.