Moeilijk boek om te beoordelen, het was echt helemaal niets voor mij (en eigenlijk wist ik dat op voorhand, ik heb het enkel gelezen omdat het boek van de maand bij Literatuur uit het hoge Noorden was).

Het verhaal gaat over een zekere Klingsor, een al dan niet bekende (dat mag de lezer zelf beslissen) Zweedse kunstenaar. Het verhaal wordt verteld door twee mensen (die in de wij-vorm praten) die een biografie over de man willen schrijven. We krijgen wat te horen over het verleden en de relaties van Klingsor, en dat allemaal afgewisseld met info over verschillende kunstvormen. Klingsor wil met zijn kunst aantonen dat ook dode voorwerpen leven, hij wil hun innerlijke leven naar boven brengen.

Het verhaal kon mij op geen enkele moment boeien, al is de tweede helft iets beter dan de eerste, ik had geen enkele voeling met de personages.

Zeggen dat 'Het groene glas' een slecht boek is, zou te ver gaan. Het is immers goed geschreven, al kon ik de droge humor waar Torgny Lindgren om bekendstaat niet echt ontdekken.