Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog wordt, in IJsland, een handelsreiziger vermoord. Dit leidt tot een onderzoek door een IJslandse politie-inspecteur Flovent en een inspecteur van de militaire politie Thorsen. Het slachtoffer blijkt een relatie te hebben met een andere handelsreiziger, Felix Lunden, die vermoedelijk nazi-sympathisant is. Flovent, meen ik, vindt de vader van Felix, maar deze botte, onsympathieke man maakt hem niet veel wijzer. Thorsen en Flovent spreken apart verschillende IJslanders en militairen. Het is me niet duidelijk geworden waarom er twee inspecteurs zijn opgevoerd.
Er blijkt een lijn te lopen naar de schooljeugd van het slachtoffer, Felix en nog enkele andere kinderen. Het verhaal is prima te volgen, maar behoorlijk gecompliceerd. Het wordt niet spannend, er wordt wel eens iemand neergeslagen en de militairen die in IJsland gelegerd zijn, zijn niet allemaal behulpzaam en vriendelijk, maar zijn wel dol op de IJslandse vrouwen. Nergens worden de opgevoerde verdachten ook maar enigszins geloofwaardig neergezet. Is er sprake van een vergismoord? Hoogstwaarschijnlijk wel. Waarom houdt de huishoudster van de vader van de hoofdverdachte hem de hand boven het hoofd? Ook dat wordt nergens duidelijk. Waarom is de vader zo'n botte hork?
Ergens aan het eind wordt vaag een eventuele corrupte militair te berde gebracht, maar dit wordt nergens verder uitgewerkt.
De ontknoping is nogal onbevredigend. Het boek komt op mij over als een verhaal over WOII dat Indridason graag wilde vertellen, maar dat niet echt past in het detective-genre. De moord is erbij gehaald omdat dat zijn lezers dat nu eenmaal van hem verwachten.
Dit boek viel me wat tegen, maar zal me er niet van weerhouden andere boeken van Indridason ter hand te nemen.
Matthijs Deen leest op zeer aangename toon het verhaal voor.