Vanuit de culturele evolutie wordt de Bijbel ontleed. De samenleving
van de jager-verzamelaar wordt als uitgangspunt gebruikt. Daar vandaan wordt getoond hoe de
overgang naar een landbouw-gebaseerde samenleving ook is weerspiegeld in de Bijbel.
Vrijwel de hele Bijbel wordt doorgenomen en op een heel andere manier geïnterpreteerd
als gebruikelijk, zowel het oude Testament als het nieuwe Testament.
Na de boeken van Mozes worden de Koningen, de Kronieken en de Psalmen en Job doorgenomen.
Ook de profeten en het nieuwe Testament worden besproken en langs de culturele evolutie
meetlat gelegd. Daarna wordt het optreden van Jezus besproken, ook vanuit deze invalshoek.
Het Jodendom en het christendom blijken zich op een verrassende manier hebben
kunnen aanpassen aan de vragen van iedere eeuw. Verder wordt een onderscheid gemaakt
tussen een intellectueel en een persoonlijk niveau van religie. Het intellectuele niveau
geeft een verklaring voor het ontstaan van de aarde, de tegenspoed en catastrofes.
Dit niveau wordt steeds meer vervangen door de wetenschap.
In het boek wordt aangetoond dat Religie en wetenschap altijd vreedzaam naast elkaar
hebben bestaan en dat ze elkaar altijd tot steun zijn geweest. Het zogenaamde conflict
tussen wetenschap en religie is van zeer recente datum.
De schrijvers werken vanuit een agnostische levensvisie, maar komen toch tot de conclusie
dat de Bijbel (nog steeds ) heel boeiende literatuur is, die gelovige en ongelovige
nog veel te zeggen heeft.
Opinie:
De auteurs werken heel duidelijk vanuit een evolutie visie. Maar ook bij de evolutievisie
zijn veel vele vragen nog niet opgelost. Verder wordt ervan uitgegaan dat het Oude
Testament pas na de Babylonische wegvoering is ontstaan en ongeveer 100 v. Chr is afgerond.
Maar er worden vrijwel geen argumenten gegeven voor dit uitgangspunt, wat toch niet in lijn is met
bijv. de Dode Zee rollen. Ook wordt het christendom wel erg veel afgemeten aan de R.-K.-kerk,
en komt het protestantisme heel erg weinig ter sprake. Jammer want hierin zijn een aantal
zaken geregeld die de auteurs signaleren, zoals een verdere ontwikkeling van de persoonlijke
religie in het piëtisme en de bevindelijke richtingen. Betrekken van deze richtingen zou
zeker een grote meerwaarde hebben gegeven. Verder kan getwijfeld worden aan de juistheid
van weergave van sommige zaken. Bijvoorbeeld in de discussie met Gallilei werd wel het argument
gebruikt dat de aarde rond de zon draaide, maar dat was allang door de kerk geaccepteerd.
De werkelijke reden voor dit proces was het uitermate beledigende geschrift van Gallilei
over de paus. Als je de paus een ezelskop noemt is alleen huisarrest ( of eigenlijk
stadsarrest in Florence ) een erg lichte straf. Zie bijv. Louis Sicking in NRC van 15-3-2014.
Overigens is het boek wel erg boeiend en onderhoudend geschreven. Het geeft ook veel
stof om goed over na te denken, maar wordt alleen aangeraden voor de erg kritische lezer.