Na een mislukte relatie, mislukte studie en de band met haar vader die niet geweldig is, besluit Rose Prescott een jaar bij haar oma Irine in Willits te gaan wonen.

Rose Prescott is geen gewoon meisje, Rose heeft namelijk een gave die ze voor iedereen verborgen wilt houden en Willits lijkt de geschikte plek, hier is haar oma en natuurlijk de waterval waar ze zo van houdt. Dit in de hoop dat haar gave zich rustig houdt.
In Willits lijkt niet alles goed te gaan. Er is steeds vaker in het nieuws dat er toeristen verdwijnen, zo poef van de aardbodem af en andere toeristen worden verscheurd terug gevonden.
Wanneer Rose een tijdje in Willits verblijft doet ze haar oude contacten weer op en raakt ze wederom bevriend met een vriendin van vroeger en wordt geïntroduceerd aan Emily haar vriendenkring. Zo ook aan Dean.
Toch wordt Rose hier onrustig van, Dean brengt op een rare manier haar gave naar boven en Rose moet haar uiterste best doen om deze onder controle te houden, daarnaast gebeuren er een aantal rare gebeurtenissen om Rose heen die alles met haar gave te maken lijken te hebben.
Kan Rose leren de gaves onder controle te houden en wat heeft Dean met haar gaves te maken?

Citaat Instinct - bladzijde 16:
Goedemorgen Irine. Ja, ik heb redelijk goed geslapen. Ik had graag nog langer in mijn bed gelegen, alleen dacht mijn hoofd hier anders over....' Mijn teruggekeerde nachtmerrie wil ik niet ter sprake brengen. Mijn oma zal zich alleen maar onnodig zorgen maken.
Irine knikt begrijpend. Ze geeft me een kus op mijn wang en neemt rechts van mij plaats. Ik lach en lepel de bak met cornflakes en melk leeg. DE golden retriever is naast mijn oma bij de tafel komen staan. Kwispelend legt hij zijn kop op haar schoot.
Hoi vriendje. Mijn oma aait de hond over zijn bol.
Ik blaas in mijn mok vol troost en neem voorzichtige slokjes, terwijl ik hun moment van affectie volg. Als ik ben aangekleed, neem ik Sam mee het bos in. Ik moet drastisch natuur bijtanken.
Irine lacht. Het brengt de lijnen langs haar ogen tevoorschijn. Het zou me verbaasd hebben als je dat niet wilde doen tijdens je eerste ochtend hier.
Als je het niet erg vindt, ga ik nog even rustig wakker worden. Ze gaapt en rekt zich uit.
Ik sta op en ga achter haar stoel staan. Mijn armen sla ik om mijn oma's nek voor een knuffel. Wat heb ik mijn steun en toerverlaat gemist. E-mailen en facetimen is niet hetzelfde als elkaar daadwerkelijk zien. Irine legt jaar handen op mijn onderarmen, ze voelen warm en geruststellend. Doordrenkt met liefde trek ik mijn armen terug en berg mijn spullen in de vaatwasser op. Daarna loop ik met mijn halfvolle mok naar boven. Mijn koffer ligt nog onuitgepakt in de hoek van mijn slaapkamer. Ik had gisteravond geen puf meer om alles netjes op te ruimen in de kledingkast.
Nu voel ik er ook niets voor. Bosgeur opsnuiven heeft een hogere prioriteit. Bovendien heb ik straks genoeg tijd om alles op orde te brengen. Er is nog niets wat mijn tijd opslokt. Ik maak gelijk een mentale notitie om Irine te vragen of zij weet of er ergens een serveerster wordt gezocht. Ik trek aan wat mijn handen het eerste vinden: een spijkerbroek en een blauw shirt met lange mouwen. Snel haal ik een kam door mijn bruine krullen en maak een paardenstaart. Ik werp een blik in de ronde spiegel van de kaptafel. Mijn bruingroene ogen staan mat. Mijn huid ziet vaal. De hele zomer in het restaurant werken heeft mij geen zongebruinde look opgeleverd. Mijn mobiel trilt op het nachtkastje. Het is een appje van Amber. Onder het aankleden lees ik haar berichtje. Ze is boos omdat ik niks van me heb laten horen sinds ik mijn geboorteplaats ontvlucht ben. Mijn beste vriendin heeft gelijk, ik ben ook een slechte vriendin. Vanavond zal ik het na het avondeten goedmaken met haar. Misschien kan ik haar voorzichtig naar Paul vragen. Ik moet weten of hij het goed maakt sinds.....Mijn cornflakes komen omhoog. Freak, denk ik.
Voordat mijn schaamtegevoel me verder kan opslokken, snel ik naar benden en trek mijn winterjas aan. Ik fluit het bekende deuntje als ik mijn wandelschoenen aan heb. Een blije hond loopt kwispelend de hal in.
Sam, ga je me wandelen?
Hij blaft en gaat bij de voordeur zitten.
Irine, we gaan, roep ik richting de keuken.
Veel plezier, Roselynn, zegt mijn oma. Vergeet niet de riem om te doen bij Sam. Hij heeft er de laatste tijd een handje van om weg te lopen en met die rare berichten...
Ik grijp ongeduldig de riem van de kapstok, doe hem om bij de viervoeter en open de voordeur. Ik heb je gehoord. We zien je zo weer...
Zonder mijn oma de kans te geven haar zin af te maken, wandelen we naar buiten richting het open grasveld dat naast de knusse cottage ligt.
Ik kijk tevreden naar het adembenemende uitzicht. Damp stijgt vanuit het gras omhoog en geeft een sprookjesachtig beeld. Sam snelt vooruit en sleurt mij met zich mee, door het hoge gras en langs de houten schuur, richting de heuvels. Ik lach en de hond blaft uitgelaten.
Waterval, we komen eraan.....

Op 9 maart 2018 ben ik bij de boekpresentatie van Instinct in Almere geweest.
Tijdens de presentatie ben ik verliefd geworden op het boek en heb deze toen gekocht.
Nu had ik eindelijk de tijd om hem te lezen en het is me absoluut niet tegen gevallen.
Instinct is het debuut van Anita Henriet en ik hoop na het lezen van dit boek zeker dat Anita er nog een vervolg van schrijft.
Het boek begint een tikkeltje langzaam, maar al snel komt er gang in. Wat ik wel leuk vind is hoe Anita de situatie omschrijft tussen Paul en Rose voordat Rose naar Willits vertrekt. Door de grappige manier van vertellen was ik meteen in het verhaal getrokken. Waarna het een tikkeltje langzaam gaat in het verhaal na Rose haar aankomst in Willits.
Toch blijft het verhaal pakkend genoeg om verder te lezen. Wanneer de eerste gebeurtenis rond Rose haar gave zich openbaart wordt het boek lekker spannend en wou ik graag weten hoe het verder ging.
Hoewel er aan het einde van het verhaal meer duidelijk wordt omtrent Rose en ook zeker omtrent Dean, bleef ik wel met een aantal vragen zitten. Daarom hoop ik ook dat er een vervolg van instinct zit aan te komen. Ik wil graag weten hoe het Rose en Dean vergaat.
Ik hoop jullie ook!!??

Veel leesplezier gewenst.