Je ziet heb wel eens langs de baan op plaatsen waar een dodelijk ongeluk gebeurd is, een kruis met wat bloemen of een knuffel ter nagedachtenis. In dit boek verschijnen er ook kruisen met bloemen, maar de datum is in de toekomst, het gaat om dingen die nog moeten gebeuren. Het zijn aankondigingen voor moorden.
Kathryn Dance is een kinetisch expert bij de recherche. Ze is goed in het lezen van iemands lichaamstaal, denk dan aan het zien of iemand liegt of zenuwachtig is en dergelijke. Ze volgt een spoor naar een blogger en gamer en komt in de virtuele wereld terecht waar het een sport is om je gal te spuwen en mensen door het slijk te halen.
Wat me verschrikkelijk gestoord heeft in dit boek is dat er de hele tijd gesproken werd over de synthetische wereld terwijl het volgens mij online toch echt over de virtuele wereld gaat. Geen idee wie dit zo vertaald heeft, maar het belemmerde een vlotte lezing.
Het verhaal op zich was ook niet van het gehalte dat ik van Deaver gewoon ben. Het was saai en duurde precies. Ik heb al betere gelezen van Deaver en met Kathryn Dance in de hoofdrol.