Ik las De paardenfluisteraar alweer een tijdje geleden. Mijn aandacht was getrokkken door de tekst op de achterflap van het boek: 'De levens van alle betrokkenen zullen voor altijd veranderen.' Ik dacht hierbij meer aan een thriller, en de teleurstelling was dan ook groot toen het een roman, een van de ergste in zijn soort, bleek te zijn. In het verhaal krijgt Grace een ongeluk als ze met haar paard aan het rijden is, haar vriendin overleefd het ongeluk niet, en moet ze langzaam revalideren. Haar paard is na het ongeluk totaal onhandelbaar geworden, en hulp wordt overal gezocht. Zo komen Grace en haar moeder uiteindelijk terecht bij Tom, de paardenfluisteraar. Hierna speelt zich echter alleen nog maar een verhaal af tussen Grace haar moeder en Tom. Het verhaal was weinig verrassend, vond ik dan toch, hoe het tussen de moeder van Grace en Tom gaat lopen laat zich wel erg gemakkelijk raden, net als de meeste andere gebeurtenissen in het boek. Aan het einde zat er nog een kleine verrassing voor mij, maar dat was het dan ook wel weer. De schrijfstijl was niet storend maar nodigde mij ook niet uit om verder te blijven lezen. Jammer, want toen ik de achterkant las dacht ik dat het best een goed boek kon zijn.