Het viel me niet mee om dit boek uit te lezen. Ik heb er dan ook bijna een maand over gedaan.
Het heet een literaire thriller, maar nergens werd het spannend. Nergens was er sprake van onderhuidse spanning. Eigenlijk vond ik het vooral een nog net niet saai verhaal over een aantal vrouwen die elkaar treffen zoveel jaar na hun gezamenlijke schooltijd.
Als je de achterflap leest lijken er genoeg ingrediënten aanwezig voor een spannend verhaal. Geen idee waarom dat dan niet uit de verf komt. Kijk, een thriller hoeft niet altijd bloederig of gruwelijk te zijn. Maar een zekere mate van spanning is toch wel een voorwaarde. Voor mij was die echt totaal afwezig in dit boek.
Het enige interessante is dat een deel van de geschiedenis wordt afgeschilderd tegen het decor van de rellen na de moord op Martin Luther King.
Wat overigens ook vreemd was, dat het lang duurde voor ik begreep dat Cassandra blank was, en andere hoofdpersonen donker. Wat in ieder ander boek misschien niet relevant is, maar een deel van het verhaal gaat juist over de tegenstellingen tussen blank en donker. Blijkbaar was Lippman daarin voor mij niet duidelijk genoeg.
Het was het eerste boek dat ik van Laura Lippman las, maar ik weet niet of er snel nog zullen volgen.