Mwa ... Da's mijn gevoel over dit boek. Mwa ...
Ik kon mijn vinger er niet op leggen. Waarom sprak me dit niet aan, terwijl ik toch ontzettend veel goede recensies over dit boek (en de vervolgen) las en ik heel blij was dat ze gewoon in de bieb op mij stonden te wachten?
Toen realiseerde ik me waarom.
De schrijfstijl rammelt, de plot is ... ja ... wat is nu eigenlijk de plot? En het wordt nergens echt spannend. En dan de love triangle... Euh... Mwa ...
Ik hou van je. Ik haat je. Ik hou van je. Ik haat je. Wacht, ik hou toch van je.
Ik haat je. Ik denk dat ik wellicht van je kan gaan houden. Misschien houd ik wel van je. O. Wacht. Mijn ex, die ik haat, is terug. Ik denk dat ik van hem houd.
En dan slecht uitgewerkt...

Ik vraag me nog altijd af wat er nu precies is gebeurd in dit boek.
Niet veel spannends, dat zeker.
Want die rebellen? Het voelt erg geforceerd, hun introductie.
Celeste was het antagonist, de 'bad guy', maar echt 'bad' werd ze niet. toch? Of niet heel duidelijk.

Sorry voor deze ietwat verwarrende en niet logische review, die daarom ook wel weer past mij het gevoel dat ik had over dit boek.
Mwa. Dus