Je kon onmogelijk naast dit boek kijken. Ik zag het eerder al langs komen in de originele versie én die prachtige en intrigerende cover is gelukkig behouden bij de vertaling. De combinatie van een futuristische stad in koele tinten en historische Russische gebouwen omhuld door warme tinten maakt je echt benieuwd naar het boek. Het is ook erg mooi dat die kleuren ook doorlopen naar de achterkant van het boek. De samenvatting op deze achterzijde had ik niet gelezen en daar ben ik eigenlijk wel blij om vermits die al heel wat prijs geeft nog voor je het boek gelezen hebt.

Marguerite’s ouders zijn uitzonderlijk slim en slaagden erin om iets wat als sciencefiction klinkt werkelijk te maken. Dankzij hun uitvinding krijgen mensen de mogelijkheid om naar andere dimensies te reizen. Geen tijdreizen maar sprongen waarbij het bewustzijn in een andere dimensie terechtkomt. Die parallele werelden zien er soms helemaal anders uit maar ook de mensen zijn geen vaste waarde.

Zo kan je in een wereld terechtkomen waar iemand een andere beslissing nam waardoor er heel andere gebeurtenissen volgden. Ik ga er niet teveel op in gaan maar wil wel duidelijk maken dat ik het heel knap vind hoe Claudia Gray dit gegeven heeft uitgewerkt.. Zelf lees ik niet veel sciencefiction maar dit boek was zeker een aangename kennismaking met het genre.

...

Het boek wist me niet zozeer te verbazen door zijn plotwendingen, maar wel door de mogelijkheid tot reizen naar parallele werelden en de manier waarop de schrijfster dit gegeven uitwerkte. Vermits ik niet zo’n fan ben van driehoeksverhoudingen vond ik het wel wat jammer dat dit een onderdeel is van het verhaal. Gelukkig is het slechts een klein fragment in het geheel.

Door de veelvoud aan werelden en mogelijkheden doet ‘Duizend stukjes van jou’ me aan een kleurrijke caleidoscoop denken. Zo eentjes waarvan het beeld er plots helemaal anders uit ziet dankzij één simpele draai