De zin : lezen is in iemands hoofd kijken ( pag. 169 ) vind ik mooi gevonden.
Het zit daar vol talent onder die dakpan van Van den Eeden, zonder poespas.
Tot deze conclusie kwam ik na het lezen van TWEE KEER STERVEN .
Dirk Van den Eede is een nieuw schrijftalent voor mij, waar heeft hij zich verborgen gehouden al die jaren???????

Aspe, Deflo etc. en zelfs sommige boeken van Geeraerts verbleken bij hem.

Waar het boek nogal chaotisch begint met verschillende personages en prachtige volzinnen ontwikkelt er zich een verhaal dat geschreven word met leuke verwijzingen, humor maar vooral getuigend van een groot inzicht in de menselijke psyche.

Prachtig taalgebruik, intriges en plots een citaat van Nietzche : Die Ewige Wiederkunft des Gleichen, het eeuwige herhalen, het herkennen van mensen in hun situaties en het ontdekken van nieuwe personages die reeds geprofileerd het verhaal mee instappen.

Geen enkel personage is een afkooksel of een minder dan een ander of word een mindere van zichzelf.
En zo herkenbaar in ons eigen leven, ons eigen streven en onze eigen verlangens.

Dat maakt dit boek zo leesbaar, er is geen held waar je je aan vergaapt of die je in zijn denken en doen moet volgen wil je het boek begrijpen.
Het is nooit een zoeken naar degene die de dader is maar een iets wetenschappelijkere en afstandelijkere manier van zoeken waroom de personages doen wat ze doen en hoe hun interactie zijn.

" Twee keer sterven " maakt ook belevingen en handelingen bespreekbaar die te vaak verdoken of met een grote bocht in ons leven vermeden worden en niet bespreekbaar zijn.
Hier doet Van den Eeden dat wel en dat maakt zijn personages menselijker en kwetsbaarder.

Dank je voor de unieke leeservaring en heeeeeeeeeeeeeeeeeeeel warm aanbevolen aan lezers van dit genre.
Rennen naar de boekhandel!
Je gaat van een prachtige Indian Summer genieten.

Echt doen.
Veel leesplezier en laat even weten wat jullie ervaren hebben bij het lezen.
Ingrid Geraerts