14 mei 2017, de verjaardag van mijn vader, het mooiste cadeau kwam toen het fluitsignaal klonk in de Kuip. Mijn vader in tranen, tranen van blijdschap, van ontlading en eindelijk weer feest kunnen vieren. Mijn vader die mij Feyenoord heeft leren kennen. Die met ons naar wedstrijden en trainingen ging. De laatste van de eeuw maakten we samen mee luisterend naar de radio in spanning en dit jaar zaten we weer samen maar nu voor de tv.

Wat Feyenoord betekend voor mensen is meer dan je kan uitleggen, meer dan mensen kunnen begrijpen. Het is een gevoel wat je zelf moet voelen. Je voelt het als je op vakantie bent geweest en over de van Brienenoordbrug rijd en naar links kijkt. Even die blik op het stadion. Wanneer je zuid oprijd en daar zie je het stadion voor je steeds dichterbij komen. Het zitten/staan op de tribune en het stadion horen en voelen. Over de grasmat lopen en het hele stadion in je opnemen. De wedstrijd wel/niet kunnen kijken vanwege de spanning. Muziek horen die bij Feyenoord hoort en dan al de spanning voelen voor die dag. Al jaren kijk ik voetbal. Vroeger luisterden we naar de radio en keken we de samenvatting terwijl we met een bordje pannenkoeken voor de tv zaten. Tegenwoordig kijken we op de bank naar de wedstrijd op tv, volg ik Feyenoord op Facebook, Twitter en Instagram. Mijn shirt met de handtekeningen van de kampioenen van de vorige eeuw koester ik. Ik slaap nog steeds in een Feyenoord shirt, is het niet het thuis shirt, dan het keepersshirt of een shirt van Jean Paul van Gastel of Giovanni van Bronckhorst.

Het kampioensjaar heeft een mooi bijverschijnsel en dat is dat ik mijn liefde voor Feyenoord kan delen met mijn liefde voor lezen. Het ene na het andere boek verschijnt en elk boek is zo lekker anders. Van Kuip naar Coolsingel, clubliefde in ons kampioensjaar van Robert van Brandwijk en Steven van der Hoeven is het boek wat ik nu gelezen heb en waar ik genoten heb van de mensen die allemaal hetzelfde hebben; een enorme voorliefde voor Feyenoord.

In ‘Van Kuip naar Coolsingel’ laten Robert van Brandwijk en Steven van der Hoeven zien wat het betekent om Feyenoorder te zijn. De achtbaan van spanning, het hunkeren naar succes en natuurlijk de bevrijdende vreugde-uitbarsting toen het op 14 mei 2017 ein-de-lijk zover was. Dit boek is een ode aan de clubliefde en een monument voor een onvergetelijk seizoen. Van Brandwijk en Van der Hoeven trokken op met mensen die met hart en ziel aan de club verbonden zijn: supporters, clubambassadeurs Gerard Meijer en Ben Wijnstekers, Peter Houtman en stadion-dj Bootsy Paul, oer-Feyenoorder Gaston Taument en Rijnmond-verslaggever Dennis van Eersel. De auteurs laten zien hoe Feyenoordliefde families samenbrengt, vriendschappen smeedt en zelfs levens redt.

Dit boek van Robert van Brandwijk en Steven van der Hoeven geeft een kijkje in de levens van supporters, ambassadeurs, oud spelers, mensen die heel dicht bij Feyenoord staan. Het is mooi om te lezen hoe Feyenoord wat kan betekenen voor mensen. Een houvast, in voor en tegenspoed, een leven zonder Feyenoord is voor velen mensen ondenkbaar maar een leven met Feyenoord is ook niet gemakkelijk. Ik vind het heerlijk om te lezen over de liefde van anderen voor Feyenoord, hoe ze het beleven, hoe ze niet durven uitspreken dat het kampioenschap eraan zat te komen. Wat ik erg leuk vind is de afwisseling van de bekende Feyenoorders zoals Peter Houtman en Ben Wijnstekers met de supporters zoals de mevrouw van bijna 50, de oude mannen die elke dag weer bij de Kuip staan en Feyenoord bespreken. Hoe de liefde is ontstaan bij al deze supporters.

Het boek leest enorm gemakkelijk en plezierig. De foto’s zijn een leuke extra toevoeging en vooral een mooie keuze de foto van Giovanni van Bronckhorst die uit zijn dak gaat met de schaal in zijn handen. En als afsluiter lezen hoe de kampioensdag is beleefd door een aantal mensen uit het boek, ja heel mooi en wat hebben ze allemaal gemeen, man of vrouw, jong of oud allemaal in tranen.