De in Osakis, Minnesota geboren Leif Enger werkte lange tijd voor de openbare staatsradio van Minnesota. In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw publuceerde hij samen met zijn broer Lin onder het pseudoniem L.L. Enger al een vijftal misdaadromans die vrij onopgemerkt bleven. Later gingen ze op literair gebied elk hun eigen weg en met zijn solodebuut kwam het succes voor Leif er dan toch, want Vrede als een rivier prijkte in menige bestsellerlijst.
In zijn tweede boek, De schrijver, de rover en de jager, dat gesitueerd is in het Minnesota van 1915, maken we kennis met Monte Becket, een plattelandsjongen, die na het ongelooflijke succes van zijn debuutroman er maar niet in slaagt een tweede boek uit zijn pen te laten vloeien dat hem, of zijn uitgever kan bekoren. Als na vijf jaar de geldstroom bijna opgedroogd is, komt zijn nieuwe buurman en botenbouwer Glendon Hale in zijn leven. Als deze laatste besluit zijn ex-vrouw, die hij meer dan twintig jaar geleden noodgedwongen verliet, weer op te zoeken in Mexico, vergezelt Becket hem. Amper vertrokken blijkt dat het verleden Hale inhaalt. Glendon Hale blijkt namelijk een crimineel en moordenaar die er al jaren in slaagt uit de handen van de autoriteiten te blijven. Het reisje wordt een avontuurlijke onderneming met hindernissen als de oude premiejager Charlie Siringo het spoor van Hale weer weet op te pikken.
Vanaf de eerste pagina valt op dat de schrijfstijl van Leif Enger geknipt lijkt voor jeugdboeken, maar toch iets te simpel van structuur is voor de ervaren volwassen lezer: niet alleen zijn er de eenvoudige zinsconstructies en de extreem korte hoofdstukken maar ook de klinische gezapige oppervlakkigheid, waarmee het verhaal voortkabbelt zonder ook maar enige reactie bij de lezer teweeg te brengen.
Deze roadmovie van twee volwassenen op zoek naar liefde en zichzelf door het op zijn laatste benen lopende Wilde Westen maakt zelfs geen gebruik van de prachtige setting die de wijdse prairie met de kleine leefgemeenschappen die erin verborgen liggen, biedt. Zon locatie zou de lezer zin moeten doen krijgen om direct een reis te boeken om in de voetsporen van de hoofdpersonages deze trip, van het noordelijke gelegen Minnesota naar het zonnige Californië, te herhalen. Maar deze tocht van meer dan duizend kilometer wordt bijna beschreven alsof het een doordeweeks gezinsuitstapje betreft. Doordat het landschap, een enkele uitzondering daargelaten, niet verder komt dan zijn functie als achtergrond, moet het verhaal  dat daarom zich eigenlijk eender waar had kunnen afspelen enorm veel van zijn potentiële kracht en aantrekkingskracht inboeten.
Ook de figuren blijven, ondanks dat ze beetje bij beetje van een achtergrond voorzien werden, steken in het bordkarton. Hoewel Monte Becket, de ik-figuur, zich in het begin een paar keer rechtstreeks tot de lezer richt, komt er nooit enige band tussen beiden tot stand.
Als roman beschouwd is het vlot lezende De schrijver, de rover en de jager nog net te pruimen, maar het hoort zeker niet thuis in een spannende bibliotheek. Met enige moeite zou je dit werk desnoods nog kunnen onderbrengen bij de avonturenromans, maar ook daar is het een gemiste kans.