Sophie Hannah is een schrijfster die al meerdere boeken op haar naam heeft staan. Zij schrijft boeken in meerdere genres. Na het lezen van 'Alles oo het spel' blijft de lezer achter met een gevoel of het wel zo wijs is om in verschillende genres te schrijven, want een echt thriller kan dit niet genoemd worden. De titel belooft veel, maar dekt de lading maar gedeeltelijk.
Het verhaal bestaat eigenlijk uit twee, door elkaar lopende verhalen. Om dit te benadrukken worden diverse lettertypes gebruikt ( 3 in totaal) wat voor de lezer in het begin erg verwarrend aandoet.
Justine verhuist vanuit het bruisende Londen, samen met haar man Alex en dochter Ellen naar Devon. Zij wil dat NIKS gaan doen en heeft ook aan niemand van haa vrienden of bekenden haar nieuwe adres gegeven.
Op de heenweg naar hun nieuwe huis wordt haar aandacht getrokken door een huis waar ze langs rijden. Het geeft haar een vreemd, onverklaarbaar gevoel....

Naast het verhaal van Justine, loopt er het verhaal van de familie Ingreys doorheen. Dat maakt het lezen van dit boek er niet gemakkelijker op.

Op enig moment wordt George, de beste vriend, van school gestuurd: hij heeft een jas gestolen en Justine doet er alles aan om hem weer op school te krijgen. Dan begint de ellende: Justine wordt telefonische gestalkt en haar stalker wil haar en haar gezin dood hebben; Er wordt een kuil in haar tuin gegraven door een professor en deze kuil zalals graf moeten dienen; Het hondje krijgt een halsband om met het oude adres van Justine dat ze het hondje daar naar toe terug kunnen brengen als het gevonden wordt. Zaken die onsamenhangend zijn en eigenlijk te bizar voor woorden. Op dit moment ga je als lezer denken ' waar gaat dit alles heen?'
De moeder van George blijkt een vreemd persoon te zijn en mede daardoor heeft George het moeilijk thuis. Als blijkt dat Anne de stalker is, weet de lezer eigenlijk al dat zij ook een moordenaar zal zijn. ( Anne ziet Justine nl voor iemand anders aan) .
Het verhaal van de Ingreys Loopt hier tussendoor: dochter Perrine wordt vermoord. En ja, de dader weet de lezer al.
Al met al een voor de verwende thriller lezer een teleurstellend boek waarbij de spanning er al heel snel af is. Het door elkaar lopen van de twee verhaallijnen zou goed kunnen werken wanneer de personages en hun handelingen niet zulke bizarre 'afwijkingen' meegekregen hadden.