De Amerikaanse schrijver David Walton, die zichzelf omschrijft als science fiction- en fantasyschrijver, brengt onlangs de thriller The Genius Plague uit, in het Nederlands vertaald als De Plaag. Maken de spannende achterflap en het interessante concept de verwachtingen van dit boek waar?

Een boek met een origineel concept: Een schimmel die het brein van personen kan binnendringen en voor de ondergang van de mensheid zou kunnen zorgen. Walton begint sterk met zijn inleiding vanuit bioloog Paul Johns, die na een reeks rare gebeurtenissen in het Amazonewoud vermist raakt en zijn geheugen kwijt is nadat hij weer is opgedoken. Het verhaal wordt verder verteld vanuit zijn broer, de NSA medewerker Neil. Hij probeert uit te vinden wat er aan de hand is om uiteindelijk de mensheid te kunnen redden. Maar is de mensheid het wel waard om gered te worden, of moeten we de planeet redden van de mensheid?

Walton verwerkt geweldige ethische kwesties en zware, technische termen in een complex scifi-verhaal, wat niet per se van een leien dakje gaat. Hoewel de schrijver absoluut research heeft gedaan op het gebied van funghi, de Braziliaanse cultuur en computercoderingen, wordt je hier als lezer niet altijd blij van. Deze lastige termen, denk aan een 8-bitstekencodering en atmosferische storingen kunnen soms iets teveel worden en het verhaal te complex maken. Dit, tezamen met de ethische vraagstukken over milieu en de keuzevrijheid van de mens, zorgt ervoor dat je soms even een adempauze moet nemen en het boek aan de kant legt.

Hoofdpersonage Neil is daarentegen verfrissend: Hij werkt zich al snel in de nesten bij zijn nieuwe baan bij de NSA, is bijdehand en zegt wat hij denkt. Zijn gevoelens komen echter niet goed naar voren, het lijkt zelfs alsof hij deze nauwelijks heeft. Wanneer een dierbare voor zijn ogen wordt gestoken met een mes, beschrijft hij deze handeling zelfs beangstigend objectief.

Langzaam maar zeker wordt er duidelijk wat er aan het de hand is, wat de plaag precies inhoudt en wat het doet met de machtsverhoudingen op wereldniveau. Voor een science fiction hartstikke sterk, maar voor een thriller mist het boek een duidelijke spanningsboog en geeft het teveel overbodige informatie.

Over het algemeen kan gezegd worden dat De Plaag een origineel scifi concept is met een matige uitwerking. Het boek wordt echter geadverteerd als een thriller, waar het toch echt het ‘thrillergevoel’ mist: De spanning is vrijwel afwezig en een adempauze is nodig om de lastige termen en etische kwesties even naast je neer te leggen. Een gemiste kans voor een thriller, maar een wellicht een aanrader voor de fervente scifi-lezer.