"Biedt spanning, grillige karakters en is rauwer dan het eerdere werk van Nicci French. Aanbevolen.” is zoals vele andere reacties op het boek, een waar ik het niet mee eens ben. Het boek dat me beloofde een thriller te zijn stelde me spijtig genoeg teleur.

“Dinsdag is voorbij” is het tweede boek uit de reeks over Frieda Klein geschreven door Nicci French. Frieda Klein is een psychotherapeute in Londen die wordt ingeschakeld door agent Karlsson om hem te assisteren bij een ingewikkeld moordonderzoek. In een vervallen huis wordt een lijk gevonden. De eigenares van het huis, Michelle Doyce heeft ernstige psychische problemen. Er duikt dus meteen een probleem op voor Karlsson. De enige getuige, Michelle Doyce, praat in raadsels en is erg verward.

Een nadeel voor mij was dat ik het eerste boek uit de reeks niet had gelezen dus dat een uitgebreide beschrijving van het hoofdpersonage, dokter Klein, bij mij ontbrak. Doorheen het boek heb ik haar leren kennen als een onzekere, eenzame vrouw met rationele problemen. Ze stelt zich niet open voor de buitenwereld en zo komt ze onverschillig over. Ook werd geprobeerd de ‘losse eindjes’ van het vorige boek aan elkaar te knopen. Zo kwam er dus opeens een onbekende verhaallijn binnen waardoor ik vaak verward was en moeilijkheden had met het verhaal te volgen. Ook de vele personages vormden een moeilijkheid voor mij. Niet alleen moest ik de personages van dit boek leren kennen, ook moest ik proberen te ondervinden wat de personages uit het vorige boek voor Frieda hadden betekend. Er waren heel veel personages die stuk voor stuk tot in de kleinste details werden beschreven. Daardoor werd het boek, naar mijn mening, een beetje te langdradig.

Er gebeurde ontzettend veel in dit boek, er kwamen telkens meer en meer personages bij die allemaal een link hebben met het slachtoffer maar die het moordonderzoek niets verder helpen. Ik heb het boek gelezen voor een opdracht en zou meteen gestopt zijn met lezen wanneer dit niet verplicht was. Ik had enorm veel moeite mezelf te motiveren het boek verder te lezen.

Mijn verwachtingen over het boek werden niet ingelost. Ik had al vele reacties vol lof over dit boek gelezen en gehoord, maar ik kan me er niet in vinden. Ik ben geen lezer van aard maar ik hou wel van spanning en ik had me voorgenomen om met een ‘open mind’ aan dit boek te beginnen. Het boek telt iets meer als 400 pagina’s en ik heb op geen enkele pagina een spannende passage gevonden. Enkel het einde was een beetje enerverend maar zeggen dat mijn haren er van recht kwamen te staan zou overdreven zijn. Iets wat ik wel zeer fijn vond aan het boek waren de mooie beschrijvingen van Londen. Misschien minder indrukwekkend wanneer je nog nooit in Londen was geweest maar French liet me meteen terugkeren naar de sfeer van Londen en de schoonheid van de stad.

Een boek dat veelbelovend leek stelde me teleur door gebrek aan spanning, overvloed aan personages en gebeurtenissen, te lange beschrijvingen en een moeilijk doordringbaar hoofdpersonage. Hopelijk vind ik in de toekomst een boek dat me kan overtuigen te blijven lezen en er het genot van te vinden. Dit boek slaagde er alvast niet in.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------