Wat heerlijk deze novelle! Zoals voor mij door andere lezers al is gemeld: het boek heeft geen plot! We leven gewoon een weekje mee met Feyre en Rhys en de anderen. En ik vind het prima zo.
Dit is het moment van wederopbouw, van onzekerheid, drukte en aan de slag. Maar ook het moment van familie, van bezinning en hoe nu verder. Hoe ga je om met verdriet en trauma's en hoe je elkaar daarin kunt helpen. Ik vind het zeer mooi vormgegeven dat ieder dat op een eigen manier probeert te doen / ondergaat en ook met name het feit dat goed naar voren komt dat creativiteit een helend vermogen kan hebben.
Het biedt de opbouw voor het volgende boek wat over Cassian en Nesta zal gaan (als ik het goed begrepen heb) en waar ik nu zéér benieuwd naar ben.