Op de cover wordt het boek aanbevolen met "Schuim der Aarde is een boek met ingewanden, leven, ziel, bloed en liefde' en die woorden blijken stuk voor stuk niet voor niks daar neergezet te zijn.

We maken kennis met de Braziliaanse maatschappij in meerdere lagen van de bevolking. De jonge verschoppelingen in het droge achterland, de prostituees op de berg, het armste deel van de stad, en de vrouw van de politiecommissaris in het meest welvarende deel van de stad.
Ieder personage in dit boek heeft zijn eigen verhaal. Anjo ontvlucht de sertão en maakt kennis met het harde leven van de stad. Lucy heeft als jonge prostituee haar eerstgeboren afgestaan voor adoptie, en de welgestelde Elizabet heeft zo haar eigen reden om zich het lot van de mensen op de berg aan te trekken.

Het verhaal zorgvuldig opbouwend en de hoofdrolspelers stuk voor stuk vakkundig verschoven, ontvouwt de schrijfster een verhaal dat in alles de Braziliaanse maatschappij ademt. Voor de lezer kan het systeem confronterend en basaal aandoen, maar dit knap gecomponeerde boek laat zien dat uiteindelijk iedereen voor zichzelf op zal moeten komen in deze harde werkelijkheid.