Door "Bleak House" werd ik ´bekeerd´ tot Dickens. Ik schrok altijd terug voor zijn sentimentaliteit en zijn pamfletterige aanklachten tegen sociale misstanden. En dat zit allemaal ook in dit boek, maar wel in een briljante stijl. Niemand kan zo surrealistisch, grotesk EN treffend schrijven over een door smog en smerigheid overdekt Londen, niemand kan zo beeldend een regenovergoten dag beschrijven op een zompige en troosteloze heide. Niemand kan personages neerzetten die ZO enorm grotesk en karikaturaal zijn en TEGELIJK zo geloofwaardig en ontroerend. Zijn beschrijving van een naamloze outcast is briljant, zijn beschrijving van hypocrisie en dubbele moraal adembenemend, en de manier waarop hij personages neerzet die naast slechte OOK onverwachte goede kanten hebben is heel aanstekelijk. Dickens steekt Kafka naar de kroon als hij de ondoorgrondelijke en vele slachtoffers makende kronkelwegen beschrijft van het recht en het menselijk lot. Zijn tragische passages zijn enorm meeslepend, en tegelijk is hij ook enorm geestig. De intrige tenslotte is complex, maar zit geheid in elkaar. Ik heb nog nooit eerder zo´n dik boek zo ademloos snel uitgelezen. Dus ja, een aanrader!