Antoine is zo verbolgen over het feit dan zijn buurman zijn geliefde hond (eigendom van de buurman) uit zijn lijden verlost na te zijn aangereden, dat hij in zijn boosheid zijn zoontje, het buurjongetje, Remi, een klap met een stok geeft en hem daarbij per ongeluk ombrengt en hem verstopt in een gat onder een boom, hierbij verliest hij zijn horloge.
Ondanks alle zoektochten wordt het lijkje niet gevonden, en begint het knagen aan het geweten van Antoine; de tijd verstrijkt en de kans dat hij als moordenaar wordt gepakt wordt steeds kleiner, maar dan wordt er na 12 jaar een pretpark gebouwd in het bos en wordt het lijkje en DNA gevonden.
Dit DNA zorgt er voor dat het liefdesleven van Antoine een andere wending krijgt, een ongelukkige.

Wat vind ik Pierre Lemaitre toch een fantastische schrijver, net als Dave Eggers en de Nederlandse Kees van Beynum kan hij zich richten op allerlei onderwerpen en dit ook fantastisch onder woorden brengen, ik begin een groot fan van deze schrijver te worden, ik word helemaal gelukkig van zijn boeken, het is leesgenot ten top.