Het verhaal speelt zich af aan het begin van de 22e eeuw. Een meteorieteninslag heeft de wereld voorgoed veranderd. Nimue en haar jongere broer Arthur wonen samen met hun oma. Hun vader is verongelukt, hun moeder Rona heeft hen ooit verlaten en ze weten niet of zij nog leeft. Daar komt verandering in op het moment dat Nimue op zolder een kistje vindt met haar naam erop. In dat kistje zit een ketting en een dagboek. Het dagboek van Rona. Zullen Nimue en Arthur nu dan eindelijk wat meer over hun moeder te weten komen? Waarom is ze weggegaan?
En dan verandert alles….een verwoestende storm kost oma het leven en het huis waarin Nimue en Arthur is zo goed als verdwenen. Nu ze alleen nog maar haar broertje heeft, wil Nimue maar een ding: erachter komen wat er met hun moeder is gebeurd. Leeft Rona nog?

Laat de doden met rust en richt je op de levenden.

De stem van de zee is het eerste deel in de trilogie De gave van de selkie en dat merk je wel. De lezer krijgt enorm veel informatie te verwerken in dit eerste deel waardoor het verhaal wat naar de achtergrond lijkt te verdwijnen. Je maakt kennis met Nimue en Arthur, waarbij de nadruk vooral op Nimue gelegd wordt. Een eigenwijze jonge meid met een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Dat ze anders is dan anderen, is iets wat ze zelf vermoedt, maar ook bevestigd ziet als er onverklaarbare dingen gebeuren. Wie is die schim die ze in de bossen ziet? Heeft ze helende krachten of niet?

Maar we zijn niet thuis. Er is geen thuis.

Mara Li heeft een enorm beeldende manier van schrijven. De ene na de andere mooie zin rolt uit haar pen, maar het zorgt er helaas niet voor dat ik een beeld krijg van de wereld die zij creeert. Het leidt teveel af van het verhaal dat zij wil vertellen waardoor het niet uit de verf komt en zij mijn aandacht niet vast kan houden. De door haar geschetste personages zijn wel interessant en net als Nimue vraag je je af wat er met haar moeder is gebeurd. Daar ben ik wel nieuwsgierig naar, maar ik weet niet of die nieuwsgierigheid groot genoeg is om de volgende twee delen te lezen.

De zee is een hardvochtig wezen om afhankelijk van te zijn. Het lijkt me dat je nooit kunt weten wanneer ze je redt of wanneer ze je opslokt.

Leesplezier 2,5
Schrijfstijl 3,5
Plot 2,5
Originaliteit 3
Psychologie 3
Spanning 1,5

2,5 ster voor De stem van de zee.

Deze recensie verscheen eerder op www.thrillersandmore.com