Ondanks de veelbelovende flaptekst stelt Jet van Vuuren met het boek Eindfeest teleur. Het verhaal is in principe prima, maar de ongeloofwaardige en onsympathieke karakters doen dat voor mij volledig teniet.

Een bloederig laatste feest

Het is voor psychiater Victor Daans een normale dag, totdat de stijlvolle Constance zijn praktijk binnenloopt. Ze heeft vergevorderde kanker en volgens de dokters zal ze nog maar een maand of twee leven. Voor Constance is dat een goede reden om personen die haar in het verleden dwars hebben gezeten betaald te zetten door hen te vermoorden tijdens een eindfeest. Zij maakt Victor Daans deelgenoot van haar plannen, of hij nu wil of niet.

Nu is aan het begin van het boek al duidelijk dat Constance een feest wil geven waarbij bloed zal gaan vloeien. En ondanks dat hiermee de angel redelijk uit het verhaal is omdat je weet hoe het zal eindigen, was ik toch genoeg geboeid om lekker verder te lezen. Want je wil weten wie Constance wil vermoorden en waarom.

Vreemde vriendinnen

Er komen twee oude ‘vriendinnen’ aan bod: Ruth, een zweverige alternatieveling en de lompe Nelly. Het is mij tijdens het boek alleen totaal niet duidelijk geworden waarom die twee vrouwen ooit vriendinnen van Constance waren. Hun karakters en levenswijze stroken namelijk op geen enkele manier met die van Constance.

Ruth heeft zij tijdens haar tienerjaren leren kennen omdat allebei hun ouders feestende hippies waren. Maar in hoeverre er ooit vriendschap tussen die twee was, is een groot groot raadsel. De onbeschaafde Nelly was op de middelbare school Constance’s klasgenote. Hoe het ooit mogelijk was dat deze twee tegenpolen elkaar op een zeker moment aardig vonden, wordt ook niet besproken.

Er is geen enkele aanwijzing dat Constance ooit iets leuks met die vrouwen heeft gedaan, dat er een reden voor die zogenaamde vriendschap was. Constance heeft enkel bitterheid en wrok, en dat maakt haar geen sympathiek personage.

Draaikolk van vreemdsoortige ellende

En dan is er nog Toos, de overbuurvrouw, ook al zo’n raar personage dat van onwaarschijnlijke karaktertrekken aan elkaar hangt. Constance besluit haar ook voor haar eindfeest uit te nodigen omdat Toos haar irriteert.

Er ontstaat een bizarre situatie als deze vier vrouwen samenkomen en Constance haar plannen rustig verder uitwerkt. Victor Daans wordt door zijn beroepsgeheim gedwongen vanaf de zijlijn toe te kijken, tot ook hij op een eigenaardig moment in de draaikolk van vreemdsoortige ellende wordt meegesleurd.

Is Eindfeest de moeite van het lezen waard?

Ik heb het boek met verbazing uitgelezen. Het is geen vervelend boek, het is vooral merkwaardig en volkomen ongeloofwaardig. Het zou nog enigszins de moeite waard zijn als het boek een goed uitgewerkt einde had, maar dat is helaas niet het geval. Na een uitgebreide opbouw wordt zowel de climax als de afloop van het verhaal genadeloos afgeraffeld.

Wat mij betreft is Eindfeest dus niet de moeite van het lezen waard.

Deze recensie is eerder verschenen op http://gelezen.online/.