Het verhaal lijkt veelbelovend: Een jonge detective die een mysterie uit een ver verleden oplost. Twee verhaallijnen door elkaar: heden en verleden. Maar een van de eerste tegenvallers is de lijst vooraan in het boek met de personen die een wat grotere rol spelen in het boek. Het belooft ingewikkeld te worden.
De twee verhaallijnen hebben beiden veel zijlijnen waardoor je te veel verhalen in een boek krijgt. De zijlijnen zijn geen verduidelijking van de hoofdlijnen, maar maken alles gecompliceerder. Er worden telkens ook veel weetjes tentoongesteld, waardoor de vaart telkens uit het boek gehaald wordt. Wat ik heel jammer vind is, dat ik de hoofdrolspeelster Kate Morgan niet beter heb leren kennen. Ze lijkt in het begin heel leuk, maar dit zet zich niet voort. Ik heb het hele boek door het gevoel dat er veel meer uit het verhaal te halen was. Wat me een beetje irriteerde was de met kogels of verdovingspijltjes gevulde lipsticks en de beha-beugel die opnamen kan maken (maar niet langer dan drie minuten en je moet het inschakelen door op je schouder te krabbelen).