Tijdens zijn zomervakantie bij oom Herman en tante Petunia gebeurt er iets, waardoor het onzeker is dat Harry zijn vijfde jaar op Zweinstein mag beginnen.
Naast dat Voldemort terug is en Carlo Kannewasser is doodgegaan, maakt het dat dit niet een geweldige zomervakantie is, die het eigelijk al nooit is omdat hij hem aan de Ligusterlaan moet doorbrengen.

Citaat Harry Potter en de orde van de Feniks: blz 40:
En toen hoorde hij opeens iets breken in de keuken,
Hij ging rechtop zitten en spitste zijn oren. De Duffelingen konden nog niet terug zijn; daar was het veel te vroeg voor en bovendien had hij de auto niet gehoord.
Even was het stil en toen klonken er stemmen.
Inbrekers, dacht Harry, die zich van zijn bed liet glijden - maar vrijwel meteen besefte hij dat inbrekers hun best zouden doen om zachtjes te praten en dat deden de mensen in de keuken zeer zeker niet.
Hij griste zijn toverstok van het nachtkastje, liep naar de slaapkamerdeur en luisterde aandachtig. Het volgende moment schrok hij zich een ongeluk, toen het slot klikte en de deur openzwaaide.
Harry staarde roerloos door de deuropening naar de donkere overloop. Hij deed zijn best om nog meer geluiden op te vangen, maar hoorde niets. Na een korte aarzeling liep hij snel en geruisloos naar de trap. Zijn hart bonkte in zijn keel. Er stonden wel acht of negen mensen in de schemerige hal. Hun silhouetten staken af tegen de gloed van de straatlantaarns die door de glazen deur drong, en voor zover hij kon zien, keken ze allemaal naar hem.
Laat die toverstok zakken voor je iemand een oog uitsteekt, gromde een diepe stem.
Harry's hart bonsde onbedwingbaar. Hij kende die stem, maar hij liet zijn toverstok niet zakken.
Professor Dolleman? vroeg hij aarzelend.
Dat 'professor' weet ik zo net niet, gromde de stem. Ik heb niet bepaald veel lesgegeven, nietwaar? Kom naar beneden dan kunnen we je zien.
Harry liet zijn stok een beetje zakken, maar bleef hem stevig vasthouden en verroerde zich niet.
Hij had goede reden om achterdochtig te zijn.