Voor de Hebban leesclub mocht ik het boek De Laatste Getuige lezen van Frank Krake. Van dezelfde auteur heb ik Menthol al een gelezen, dus de verwachtingen waren hoog.

In de Laatste Getuige volgen we Wim Aloserij, een man geboren in Amsterdam en opgegroeid bij zijn moeder, stiefvader, zusje en halfbroertje. In het begin van het boek volg je Wim en zijn jonge leven. In zijn vroege jaren leert hij om te gaan met zijn stiefvader die graag te diep in de fles kijkt. Samen met zijn zusje beleeft hij verschillende avonturen.

Een paar jaar later breekt de oorlog aan. Wim wordt opgeroepen voor dwangarbeid en vertrekt naar Duitsland. Nadat hij terugkeert in Nederland breken de helse jaren voor Wim aan. Hij duikt bij verschillende adressen onder, maar de vijand krijgt hem toch te pakken. Via Polizeiliches Durgangslagerkampf Amersfoort komt hij in Neuengamme, Hamburg aan.

In de loop van de jaren heb ik al aardig wat Tweede Wereldoorlog boeken gelezen, maar nog nooit eentje over Neuengamme. Doordat een oudoom van mij dezelfde weg belopen heeft, kwam dit verhaal extreem hard aan. Hij heeft net als Wim ook in Kamp Amersfoort gezeten en vanuit daar begin September 1944 doorgestuurd naar Neuengamme. Hij heeft het helaas niet overleefd, zijn nummer was 49553 (heel dicht bij het nummer van Wim) Met dit feit in mijn achterhoofd ben ik dit boek verder gaan lezen en kwam de ene gruwel na de andere tegen. Op een gegeven moment denk je toch wel alles gehad te hebben en dan wordt het weer extremer. Nu ik eindelijk wat te weten ben gekomen over Neuengamme heb ik zoveel respect gekregen voor degene die er gevangen hebben gezeten. Heel veel bewondering heb ik voor Wim en hoe hij dit allemaal overleefd heeft en hoe hij ermee om gaat.

Met de schrijfstijl had ik, vooral in het begin, best wat moeite. Ik denk dat dat vooral persoonlijk is. Ondanks dat loopt het verhaal lekker vlot en vlieg je door het boek heen. Ook is dit, en dat is zeker het benoemen waard, het allereerste boek geweest wat mij echt aan het huilen heb gemaakt. En daarom krijgt dit boek, mede door alle heftige gebeurtenissen, van mij alsnog 5 sterren.