Wat enorm jammer dat dit boek zo slecht geschreven is. Het is geen persoonlijk relaas noch een historisch document. Bovendien is mevrouw Katz op een irritante manier erg blij met zichzelf. Na een werkdag van twintig uur waarbij ze in haar eentje allerlei terroristenconnecties ontdekte in oude kranten, maakt ze ook nog even midden in de nacht haar huis schoon omdat haar man dat toch echt niet goed kan. Het fragment waarbij ze enkele uren na de bevalling van haar dochter, nog in de verloskamer in het ziekenhuis, verbeten in een oud boek leest over de ontstaansgeschiedenis van al Qaida, is echt te erg voor woorden. Ze is doordrenkt van hetzelfde fanatisme als waarvan ze haar tegenstanders zo beschuldigt en is blind voor enige zelfrelativering. Onbegrijpelijk dat haar verhaal in deze vorm is uitgegeven. Want het is wel interessant om te lezen dat je met hard werken en gewoon door openbare bronnen te raadplegen zo verschrikkelijk veel kan ontdekken.