Wanneer je aan dit verhaal begint weet je drie dingen over Amber Reynolds: ze ligt in coma, haar man houdt niet meer van haar en soms liegt ze.
Amber kan zich niet meer herinneren hoe ze in coma is geraakt, maar wel weet ze dat het geen ongeluk was. Ze heeft het locked-in-syndroom: ze hoort alles, maar kan niet praten en bewegen. In de tijd dat ze in coma ligt probeert ze de situatie te reconstrueren en weet ze zeker dat haar ex nog geobsedeerd is door haar, dat haar zus een geheim heeft en dat er iemand is die liegt over de situatie.

Eenmaal begonnen in dit boek voel je spanning en weet je dat er iets aan zit te komen. Flashbacks in de vorm van dagboekfragmenten vertellen je meer over situaties in het verleden en verhaallijnen over eerder die week en het nu vertellen over het ongeluk. De dagboekfragmenten zijn geschreven door een 10-jarig meisje en waar kinderen vaak heel onschuldige dingen opschrijven, is dat deze keer niet het geval. Het had iets onheilspellends, iets waardoor je moet weten wat er in het verleden en de jaren daarna is voorgevallen.
Amber duikt haar geheugen in en beetje bij beetje komt er iets boven waardoor je als lezer mee wordt genomen in de gebeurtenissen.

Iets wat ik al vrij snel merkte bij mezelf is dat ik Amber van begin af aan al niet helemaal vertrouwde en dat blijkt: iedereen heeft zijn eigen waarheid. Hoe snel heeft een lezer dit door en wat is de waarheid van de lezer? Beetje bij beetje krijg je een puzzelstukje om de puzzel compleet te krijgen, maar wanneer ik deze eenmaal had bleek een stukje totaal niet te passen zoals ik dat had bedacht. Feeney weet je zeer snel weer op een ander pad te brengen waardoor de plottwisten goed naar voren kwamen.

De personages zijn goed uitgewerkt en je merkt dat er psychisch bij meerdere mensen iets niet helemaal klopt. Interessant hoe deze personages met elkaar te maken hebben.
Naarmate het einde komt, vallen er steeds meer puzzelstukjes op hun plek. Na het dichtslaan van het boek, vraag ik mij alleen nog af wat nu werkelijk de waarheid is.. En dat is nu precies wat ik zo sterk vind aan dit boek: een thriller waarin puzzels worden opgelost met plottwisten, maar er uiteindelijk toch nog wat blijft liggen. Meesterlijk hoe een lezer op het verkeerde been gezet kan worden.