Een boek waarvan ik verwacht had dat het tips en praktische adviezen op zou leveren. Helaas bleek niets minder waar.

Tolle verkoopt zijn Nu als de geweldige oplossing van alle problemen. Hierbij rechtvaardigt hij zichzelf tot uitspraken over hoe de bijbel bedoeld is.

Bovendien wekt zijn boek de indruk dat mensen die homoseksueel zijn nooit het ultieme Nu kunnen bereiken.

Een enkele uitspraak heeft me aan het denken gezet. Zoals: "je hebt het al. Je voelt het alleen niet, omdat je denken te veel lawaai maakt." en "Het gaat om het besef dat er geen problemen zijn: alleen situaties die je aan moet pakken of moet laten zoals ze zijn."

Deze uitspraken vormden de kracht van het boek, maar waren nauwelijks terug te vinden. Het boek is vooral een bron van irritatie en narrow minded denken... In hoeverre past dat nog bij de gedachte aan het nu?