De debuutroman “Piet Kreel is nog wel” van Michiel Geurtse gaat over een man van 92 jaar oud, die terugblikt op zijn leven en in het heden opnieuw betrokken wordt bij wat er om hem heen gebeurt. Wat heeft hij toch veel meegemaakt. Zowel mooie als verdrietige zaken.
Piet zou wel willen dat alles bleef zoals het vroeger was. Hij luistert graag naar klassieke muziek op zijn platenspeler, wil absoluut geen cd’s. Dat is maar blikken muziek.
Hij denkt veel en graag na over zijn verloren liefdes. Zijn ondergedoken vriendin Bracha, die in de oorlog weggevoerd werd en niet meer terugkwam. Zijn overleden vrouw Alie, moeder van hun kinderen. Hun foto’s, waar hij vaak naar kijkt, staan op zijn nachtkastje.
Maar dan komen zijn twee buurvrouwen in beeld. Alie, een tiental jaar jonger dan Piet, en dertiger Tess. Beiden willen hem met allerlei dingen helpen, maar wil Piet dat zelf wel? Daarnaast vinden ze hem nog vitaal en willen hem bij de moderne tijd betrekken. Vooral met Tess heeft hij veel te stellen. Wat moet Piet nou bij een rockconcert? Mopperend laat hij zich door Tess en zijn kleinzoon overhalen. Tot zijn verrassing vindt hij het best leuk.
Zoals hij het ook altijd fijn vindt als zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen bij hem langskomen.
En al is Piet dan niet meer de jongste, voor nieuwe liefde stelt hij zich, met een beetje aandrang van Tess, toch nog open.
Van Piet als jonge man tot wijze opa, veel aspecten komen aan de orde. Zo leren we hem steeds een beetje beter kennen, maar blijft er voldoende ruimte voor de verbeelding van de lezer.

Het boek is met veel vaart geschreven, je verveelt je geen ogenblik bij het volgen van Piet. Naast de delen waar Piet met de nodige melancholie terugkijkt op zijn leven en je met een oude man meeleeft, word je telkens verrast door de humor waarmee de andere stukken geschreven zijn.
Piet mag dan misschien graag mopperen, tijdens het lezen ga je vanzelf van hem houden. Dat komt zeker ook door de manier waarop hij met zijn (achter)kleinkinderen omgaat. Een opa om van te houden.
Michiel Geurtsen laat met dit boek zien dat hij het schrijven in zich heeft en hopelijk volgen er nog meer boeken over Piet Kreel.