Oooh wat heb ik genoten van dit boek. Het eerste boek van Hugo kon ik destijds niet lezen, het verlies van mijn moeder die ook dement was, lag nog te vers in mijn geheugen en in mijn hart.

Nu na 5 jaar durfde ik het aan om dit boek te lezen. En wat heb ik genoten van ieder geschreven stukje, van de treffende woorden en zinnen, de beleving vanuit de demente persoon en de beleving vanuit de mantelzorger. De wanhoop en onmacht was te voelen tot in mijn huiskamer.

Maar bovenal werd ik ontroerd door zijn liefde voor zijn moeder en zijn durf om dit op deze wijze te beschrijven.
Dankjewel Hugo