De nieuwsbrief van de Club van Echte Lezers van uitgeverij Atlas bracht dit boek onder de aandacht. Over een verenroof, vliegvissen, vliegbinden, de classificatie van exotische vogelsoorten… Zaken waar het gros van de lezers (quasi) niets over weet. Maar het uitgangspunt van het boek wekt wel interesse: een roof in een afdeling van het National History Museum, door een enkeling, bezeten door veren. Waarom wil iemand net dat stelen? Hoe komt het dat die persoon er in eerste instantie zo makkelijk mee weg komt? Wat is er in godsnaam zo bijzonder aan een stel gekleurde veren?

Het boek start met een korte proloog over het moment van de roof en wat de schrijver er precies toe aanzette om dit verhaal te willen vertellen en onderzoeken.

Daarna volgen we de wetenschapper/heer Wallace die een aantal ontdekkingen deed die te vergelijken waren met die van Darwin, maar die ook met de nodige pech te maken kreeg tijdens zijn expedities. We krijgen een inzicht in de toewijding en volharding die nodig was om zo’n uitzonderlijke collectie exotische vogels bij elkaar te krijgen in het museum. Enkel omdat de lezer deze extra achtergrondinformatie meekrijgt van de auteur, kan hij ook de wetenschappelijke impact van de roof zoveel jaren later naar waarde schatten. De basis en historiek van het vliegbinden worden eveneens toegelicht in de inleiding.

In deel twee start dan het verhaal van Erwin Rist, hoe hij geobsedeerd werd door het vliegbinden, door de veren,… Hoe deze obsessie steeds ongezonder werd en uiteindelijk leidde tot de diefstal in het museum.

Deel drie vertelt het eigen onderzoek van de auteur. Wat heeft hij nog verder ondernomen, zijn er nog gaten in het verhaal, dingen die niet lijken te kloppen… Hij gaat op verder onderzoek uit, probeert Rist te pakken te krijgen voor een interview, praat met aan aantal vliegbinders, gaat naar beurzen,… Op een bepaald moment wordt zijn onderzoek bijna net zo obsessief als de ‘liefde’ van Rist voor de veren.



Een grote verdienste van de auteur is dat hij erin geslaagd is een non-fictie boek te schrijven, dat toch een echte pageturner is (zeker het tweede deel). Het boek maakt nieuwsgierig en de lezer wil weten hoe het afloopt. Bij moment overtreft hier de werkelijkheid de fictie.

Na de meer theoretische inleiding (die daarom zeker niet saai is), neemt het verhaal een spannende wending. De eigenlijk roof, de stappen van het onderzoek die gevolgd werden, wat er met de veren gebeurd is, de uitspraak op het proces,… het leest als een echte thriller. De lezer is helemaal mee en kijkt gretig uit naar het resultaat van het politieonderzoek en wil weten wat er uiteindelijk voor Rist boven het hoofd hangt/hing van straf.

Het derde deel, waar de auteur zelf op onderzoek uitgaat, is een heel waardevolle aanvulling. Dit meer persoonlijk deel is weer anders van insteek, maar net daarom misschien wel het boeiendste deel van de drie. Je voelt dat er misschien nog dingen niet uitgesproken zijn, bepaalde pistes onvoldoende onderzocht… en dat de obsessie ook gedeeltelijk door de auteur wordt overgenomen. Niet de obsessie voor de veren en het vliegbinden, maar wel de obsessie om te weten wat er precies gebeurd is, of Rist alleen handelde, wat er met de niet teruggevonden specimen zou kunnen gedaan zijn.

Ook de interesse van de lezer voor de prachtig gekleurde veren en vogels wordt aangewakkerd. De foto’s die opgenomen zijn in het boek, worden verschillende malen opnieuw bij de hand genomen. En waarschijnlijk blijven de ogen van de lezer ook net iets langer dan gewoonlijk hangen bij een simpele duivenveer op de grond.



De Verendief is in elk geval een aanrader. Enige affiniteit met het onderwerp – vliegbinden – is helemaal niet nodig om ten volle mee te zijn met het verhaal. De lezer leert heel wat bij, krijgt een spannend discours voorgeschoteld en mag concluderen dat obsessie en hebzucht van alle tijden is…..



De Verendief – oorspronkelijke titel: the Feather Thief – Kirk Wallace Johnson

Verschenen in 2018 – ISBN 9789045030883 – Uitgeverij Atlas Contact