'De Correcties' is een breed uitgesponnen Amerikaanse familiesaga over de familie Lambert. Om de beurt wordt er verhaald over vader Alfred, moeder Enid en hun jongvolwassen kinderen Gary, Chip en Denise. Op zich zijn hun levens nog niet eens zo bijzonder of opmerkelijk, maar dat is de vaak pijnlijke scherpte waarmee Franzen hun diepste zieleroerselen weet te beschrijven, wel. Franzen bewijst zich een magistraal schrijver om de wijze waarop hij in zijn personages dringt en ze fileert tot op het bot. Hiermee is het boek niet alleen heel menselijk -overigens zonder sentimenteel te worden- maar ook vaak heel schrijnend, want alle gezinsleden hebben zo hun problemen. Zoon Chip is in zijn werk mislukt, zit financieel in de grond, slaagt er maar niet in om zijn roman af te ronden en begint dan maar een zwendel vanuit Litouwen. Gary woont dan wel in een groot huis en heeft op het eerste oog een gelukkig en mooi gezin, maar hij lijdt inmiddels wel aan een manische depressie en staat op instorten. Denise werkt zich op als succesvol kok, maar is bijzonder ongelukkig op het relationele vlak en worstelt met haar seksuele identiteit. Moeder Enid is gefrustreerd doordat haar huwelijk nooit gelukkig was en begint oppeppende pillen te slikken. En Alfred, de eenzelvige en soms tirannieke vader, is dementerend en lijdt hier zwaar onder.
Alles komt uiteindelijk bij elkaar met de kerst, waarvan moeder Enid, als enige, zo graag wilde dat ze die samen zouden vieren. Nog geen kwartier zitten ze dan eindelijk samen als gezin aan tafel, voor de bom barst en de ruzies beginnen...
Concluderend kun je spreken van een geweldig boek. Een vrolijk boek is het echter niet bepaald, wat heet: de wanhoop spat soms van de pagina’s. Daar kan het desondanks nog redelijk positieve einde weinig meer aan veranderen. Maar een aanrader? Zeker!