Dit is helaas een weinig geslaagd boekenweekgeschenk. Het lijkt er een beetje op dat Abdolah, bij gebrek aan inspiratie, bedacht dan maar weer even iets te schrijven over zijn eigen levensgeschiedenis. En zo ontstaat een sterk autobiografisch getint verhaaltje over hoe de Perzische Refiq Foad asiel vindt in Nederland en hier een schrijver wil worden. Een aardig detail is dat Refiq koffiehandelaar is en woont op een adres dat lezers van de ‘Max Havelaar’ heel bekend voorkomt. Zo is het boekje sowieso doorspekt met odes aan Nederlandse dichters: er zijn zelfs hele gedichten opgenomen. Dit zou op zich best iets kunnen toevoegen, als Abdolah er dan zelf ook echt iets mee weet te doen. Dat is echter nergens het geval. Het loszanderige plotjes beweegt zich naar een soort einde en dat is dan dat…