Dit is de eerste Splinter voor volwassenen. Het is een vertaling uit het Engels. Gezien eerdere vertalingen van Eisso Post, reken ik het ongemakkelijke woordgebruik toe aan de schrijfster van het origineel. Een vertaler mag zich immers niet te veel vrijheden veroorloven.
Het is mij niet geheel duidelijk waarom dit een boek voor volwassenen zou zijn, en niet voor Young Adult. Het sluit aan bij wat ik onder jong-volwassenen zie als het gaat om identiteit en de zoektocht daarnaar. De hoofdpersonen komen op mij over als jong-volwassenen. De taal heeft de eenvoud die in Young Adult is te vinden.

Het verhaal speelt in de wereld van "Het Kasteel", een wereld die ik niet eerder heb leren kennen. Er zijn talloze verwijzingen naar die wereld, waarbij het onduidelijk blijft hoe die in elkaar zit, zoals de verschillende volkeren, talen, sociale verhoudingen, geografie, wat de Onsterfelijken zijn. Wat dat betreft lijkt het meer op een reclameboekje voor de serie. Helaas zijn de andere verhalen (nog?) niet in het Nederlands gepubliceerd, waardoor enthousiast naar de boekhandel/bibliotheek rennen er niet bij is.

Het nadeel van het korte verhaal binnen de wereld is dat het verhaal behoorlijk vaag blijft. Wat is de hoofdpersoon nu precies, wat zijn zijn krachten en zwakheden? Waarom wordt een van zijn (ik dacht eerst dat het een vrouw was gezien het woordgebruik) belangrijkste lichamelijke kenmerken pas ergens halverwege het boek genoemd?
Dat vage geldt ook voor de relatie tussen de hoofdpersoon en zijn vijand: het wordt niet duidelijk waarom ze elkaar naar het leven staan, waardoor het er ook op lijkt dat de booswicht door zijn geaardheid het onderspit moet delven, wat niet bepaald een aangename leeservaring oplevert. Niet dat het met de hoofdpersoon en zijn geliefde veel beter is: wat aan die toch wat merkwaardige relatie vooraf is gegaan, wordt niet genoemd.

Toch is de wereld interessant. Je zou het waterpunk kunnen noemen: het is een industriële wereld die grotendeels draait op waterkracht, maar door onder meer hoogovens heeft te maken met ernstige vervuiling. Daarin zal in het Engels ook wel worden gespeeld met de dubbele betekenis van het woord "mill". Boeiend is de beschrijving van het tramsysteem, hoewel dat veel te kort is en de tram niet bepaald een rol blijkt te spelen in het verhaal. Er wordt duidelijk veel wereldbouw weggezet in het verhaal, maar het is te kort om de wereld werkelijk tot bloei te brengen.
Andere vergelijkingen met bepaalde steampunk gaan ook op, zoals een verzetsbeweging, de strijd van de onderklasse tegen de bovenklasse, het gebruik van drugs, het rad (in dit geval een waterrad, geen tandrad) als kenmerkend symbool.

Hier en daar deed het verhaal me aan de wereld van Perdido Street Station denken, hoewel China Miéville een betere taalbeheersing en een rijkere fantasie heeft.
Het voorlaatste hoofdstuk heet De vlinder op het rad. In het Engels ongetwijfeld refererend aan de uitdrukking "breaking a butterfly upon a wheel" (of mogelijk: love breaks the wings of a butterfly on a wheel, naar een bekend lied van The Mission (https://youtu.be/LH_mdH6S7Fw), want dat past beter in het verhaal voor wat betreft de gebeurtenissen, bovendien doet het motto - een citaat van New Model Army - vermoeden dat de schrijfster bekend is met de Goth Rock waarin zowel New Model Army als The Mission te vinden waren), maar is in het Nederlands betekenisloos.