Talen veranderen en na verloop van tijd hebben ze een tolk nodig. Die maakt keuzes en laat onvermijdelijk nuances verloren gaan, maar er kunnen ook nieuwe dingen door ontstaan: Multatuli heeft Woutertje Pieterse zijn boek nooit bedoeld als kennismaking met de negentiende eeuw, maar dat is bij Ivo de Wijs (gelukkig) wel geworden. Hij heeft een fonkelend nieuwe versie gemaakt van een juweel van een tekst. Ivo de Wijs heeft een selectie uit de tekst gemaakt en bewerkt in modern Nederlands. Het ruim een eeuw oude verhaal is opnieuw toegankelijk en welke beter is, is een kwestie van smaak.
Woutertje Pieterse is geen roman, ook geen afgerond verhaal, maar het bestaat uit episodes uit het leven van een uiterst gevoelig kind van een jaar of twaalf, dertien. Maar wat voor een schetsen! Multatuli wilde de lezer een blik gunnen in de geest van getalenteerd, poëtisch kind en lijkt in die ambitie volledig te zijn geslaagd Multatuli laat zien hoe beklemmend een fantasieloze omgeving voor een kind is. Daardoor is de boodschap van Woutertje Pieterse juist tegengesteld aan die van de meeste kinderboeken uit de negentiende eeuw. De schrijver betwijfelt kennis, maakt godsdienst belachelijk, en predikt geen aanpassen aan een gezin of andere gemeenschap.