Ik heb dit boek gelezen en in tegenstelling tot wat sommigen beweren is dit géén boek van dertien in een dozijn. Van Laere is één van de weinige Vlaamse schrijvers die mij ook echt het Vlaamse gevoel geven. Waar ik bij vertaalde boeken van Amerikaanse auteurs soms een reusachtig Hollywood-gevoel krijg, is het hier alsof de feiten zich als het ware bij de buren zouden kunnen afspelen. Je zou inderdaad ook kunnen zeggen dat Van Laere twee verhalen naast elkaar beschrijft, maar in het eerste verhaal bemerk je toch subtiele verwijzingen naar het zogenaamde "tweede verhaal". Ik heb Van Laere alvast toegevoegd aan mijn favorieten.