In Beautiful boy lezen we niet alleen over de relatie tussen een vader en diens verslaafde zoon, maar we beleven hem ook echt. David heeft een tienerzoon Nic uit een eerder huwelijk en een gezin met twee jonge kinderen bij zijn tweede vrouw. Nic is gedurende het hele jaar bij zijn vader, maar vertrekt alleen voor de zomervakantie naar zijn moeder, die aan de andere kant van de VS woont. Vol liefde vertelt David over zijn zoon. Hoe slim en pienter hij in zijn jeugd was, welke talenten en ambities Nic had, om langzaam over te schakelen naar de tijd waarin zijn mooie jongen veranderde in een drugsverslaafde. David neemt de lezer mee in zijn zoektocht naar antwoorden over de chronische ziekte die drugsverslaving heet. Zijn beeldende manier van vertellen en door vele details met de lezer te delen, maakt hij ons deelgenoot van hun heftige en emotionele situatie.

Afwisselend laat David je beleven hoe het is om als ouder te leven met een drugsverslaafde zoon. Hoe de verslaving een karakter verandert, wat het met je doet als je kind tegen je liegt, het zakgeld van zijn broertje steelt en zorgt voor een onveilige situatie in huis. David schrijft eerlijk en open over zijn gevoelens voor zijn zoon, maar ook over de machteloosheid en schuldgevoelens. Wezenlijke vragen passeren de revue: heb ik steken laten vallen, heb ik hem te veel verwend, heb ik signalen gemist? Het is haast onmogelijk om niet mee te voelen met David en zijn worsteling als ouder.

Naast de gevoelens en emoties waar het hele gezin mee te kampen heeft, wisselt David zijn emotionele relaas af met feiten over drugs en verslavingen. Nic is voornamelijk verslaafd aan Crystal meth, een drug die je hersenen kapot maakt, waardoor het nog moelijker is dan bij elke andere drug om er vanaf te komen. De theoretische kennis die David opdoet in zijn zoektocht naar antwoorden deelt hij met ons. Maar ondanks ze wel relevant waren, halen ze je soms wel uit de verhaallijn over de familie. De nieuwsgierigheid naar hoe het de familie zou vergaan, werd onderbroken door de erg op Amerika toegespitste theorie. Beautiful boy is dan ook geen roman, maar een combinatie van een persoonlijk en waargebeurd verhaal met een hoop theoretische achtergronden.

Naast theorie en een persoonlijk relaas, heeft David Sheff ook songteksten, films en boeken opgenomen in het boek. Ze geven een beeld van de tijd waarin het verhaal zich afspeelt en zijn passend bij wat er gebeurt in het leven van Nic en zijn familie. Het laat ook zien hoe de band tussen vader en zoon in elkaar steekt. Behalve een bloedband delen ze ook de passie voor muziek, films, het schrijversvak en surfen. Erg mooi om te lezen, maar ook hier geldt: overdaad schaadt. Het was mooi de titels te lezen, maar soms wilde ik gewoon weten of alles goed zou komen met de familie! Sheff heeft de neiging van de hak op de tak te springen, maar de spanning van het verhaal en de soepele manier waarop David hun verhaal vertelt, zorgen ervoor dat de aandacht niet verslapt.

De titel vertelt ons genoeg: dit is een persoonlijk verhaal van een vader over zijn beautiful boy. Verwacht dan ook niet dat Nic zijn kant van het verhaal uit de doeken doet. Nee, je wordt meegesleurd in de emoties van een wanhopige ouder. Beautiful boy doet je beseffen dat een verslaving geen onwil is, dat het je zomaar kan overkomen en dat het ontzettend lastig is om er vanaf te komen. Beautiful boy raakt elke ouder, tot diep in het hart.