Nulpunt van de Amerikaanse schrijver Don Delillo gaat over een steenrijke zestigplusser die zijn doodzieke echtgenote via een speciale techniek (cryonisme) laat invriezen, in de hoop dat de geneeskunde zich in de toekomst zo ver ontwikkelt dat reanimatie en genezing van haar ziekte mogelijk zijn.

Uit mezelf zou ik nooit een boek als Nulpunt gaan lezen; ik ben geen liefhebber van sciencefictionachtige boeken en Delillo’s eerdere werk heeft mij ook nooit kunnen bekoren. Toch begon ik vol goede moed aan het jongste boek van deze oude rot in het schrijversvak. En schrijven kan hij. De sfeer in het geheimzinnige, bijna sektarische laboratorium waar het invriezen plaatsvindt, zet hij goed neer. Toch pakte dit boek mij niet. Sterker nog: ik heb het boek niet uitgelezen, iets wat ik bijna nooit doe. De personages kwamen mijns inziens niet goed uit de verf, ik had moeite met de vele herhalingen en vond het verhaal, dat eigenlijk best spannend leek te beginnen, uiteindelijk niet boeiend genoeg.