Simone Steenbeeck heeft een grote wens en dat is een groot gezin. Ze is een geboren moeder. Als het niet lukt op de natuurlijke weg, besluiten Simone en haar man Richard een jongetje en een meisje uit Brazilië te adopteren. Daniel en Nina komen in hun leven en uiteindelijk komt er toch nog een dochter ter wereld, Veerle. Tot de kinderen in de puberteit komen leiden ze een relatief gelukkig leven.

De eerste zin in Het kwaad in ons is "Wat is het waard, een leven zonder hoop?" Deze zin drukt direct een stempel op het boek, het leven blijkt niet zo rooskleurig als Simone voor ogen had. Corine Hartman weet op een nadrukkelijke manier de wanhoop en pijn van Simone te verwoorden. Nina, Daniel en Veerle mogen dan voor elkaar door het vuur gaan, ze beklimmen allemaal langzaam de ladder van de criminaliteit. Ook vooral het ‘gevecht’ van Daniel en Nina naar waardering is heel sterk en direct geschreven. Het dringt hard binnen bij je.

De onmacht van iedereen in het boek spat van de bladzijden af. Corine kiest haar woorden zorgvuldig en dit maakt het verhaal des te indringender. Het gezin praat nog maar weinig met elkaar en begrijpen elkaar niet. Simone probeert de boel krampachtig bij elkaar te houden, maar moet inzien dat iedereen zijn eigen weg gaat. De gevolgen daarvan ziet ze helaas te laat in.

Hartverscheurend zijn de cursief geschreven hoofdstukken met terugblikken naar het verleden. Een moeder die liefde wil geven, maar niet wordt geaccepteerd.

Het kwaad in ons snijdt een aantal maatschappelijke thema`s aan, maar vooral ook het feit dat iedereen een verleden met zich meedraagt, dat grote impact heeft op zijn of haar leven.

Dit was het afsluitende deel van de Ijssel-trilogie en Corine Hartman heeft bewezen dat ze in thrillergenre schrijven ook beheerst. Benieuwd naar het volgende project!