Wow! Het zit erop..! De Oversteek trilogie is op zijn einde.

‘De stad van spiegels’ is een laatste deel die heeft gebracht wat ik hoopte en toch ook weer niet. Michael kwam weer terug, en dat is toch een van mijn favorieten. Peter is er weer en volwassen geworden blijft hij de Peter zoals ik hem heb leren kennen uit de eerste twee delen. Sara en Hollis zijn van de partij, Kate is groot geworden. Amy is er natuurlijk bij en Caleb is geen klein kind meer.

Wat ik het heerlijkst vond, was het stuk over Tim Fanning. Zijn verhaal, ik merkte dat ik mezelf er in verloor. Het voor me zag en me in zijn wereld waande. Zijn pijn, wanhoop en verdriet voelde.

Cronin heeft een wereld gecreëerd waarvan je hoopt dat je er nooit in terecht komt. Griezelig realistisch zijn de menselijke reacties op de uitbraak van het virus. Het doet me afvragen hoe ik zou reageren, hoe ver ik bereid ben om te gaan. Want het zal toch maar gebeuren dat een of andere hooggeplaatste pief besluit een experiment te doen wat misschien wel goede intenties heeft maar alleen maar mis kan gaan. En dat is een reëlere angst dan we allemaal willen weten, vrees ik.

Wow, ik kan niet anders zeggen. Wow. Wat een boeken. ‘De Oversteek’ is net wat beter dan ‘De Twaalf’ maar ‘De stad van spiegels’ is een fantastisch einde en met z’n drieën schitteren ze op eenzame hoogte. Een serie dat je bij blijft. Waarvan je nooit zal vergeten dat je hem hebt gelezen. Een serie die je met liefde wil herlezen. En herlezen. En dan nog een keertje zal lezen.

Wat ik al vreesde toen ik ‘De Twaalf’ uit had gelezen, is waarheid geworden. Nu ik het derde deel uit heb gelezen, voel ik me vooral leeg en een beetje verdrietig. Het is klaar en ik kan niets meer lezen over Peter, Amy, Michael, Sara en de rest.. Ik val in een gat én ben tegelijkertijd dolgelukkig dat ik dit verhaal heb mogen lezen en hiervan heb mogen genieten.

Iedereen die van dit genre houdt, kan ik de boeken van harte aanbevelen! Wel vooral alle drie lezen, samen zijn ze sterk! Lees je er maar één van de drie, of twee van de drie.. dan mis je gewoon te veel.