Een zaterdagmiddag: 'Mijn moeder heeft de woorden gevonden.'
De woorden om te vertellen over de allesbepalende gebeurtenis voor het verdere
leven van deze familie in de laatste oorlogsmaanden.
Feiten, geen emoties, de herinneringen waren gepolijst.
Bijzonder om door de weinig en goed gekozen woorden een beeld te hebben
van de personen, het huis, de omgeving - alsof men er zelf rondwandelt.
Een verhaal met zinnen die vragen om herlezen te worden.
Knap hoe in 80 pagina's inclusief passende illustraties een familie- en oorlogsverhaal
wordt verteld. Een novelle die je in één adem uitleest. Klein maar fijn.