“Wat zou jij doen als je ontdekte dat alles waar je ooit in geloofde niet waar was? Wat als alles mogelijk was, zelfs het onmogelijke?” Met die tekst op de achterflap moeten potentiële lezers gelokt worden. Hoewel het plot globaal gezien niet geheel uniek is voor een young adult (tienermeisje leeft in een wereld die anders is dan de onze, onderneemt een gevaarlijke missie. Optioneel is een gecompliceerde liefdesrelatie), wekt het toch genoeg interesse om te gaan lezen.

De auteur heeft voor dit boek een eigen wereld gecreëerd inclusief wat bijbehorende termen, zoals ‘Bitterlingen’ en ‘anni’. Dit taalgebruik is duidelijk onderdeel van de wereld waarin Jane leeft, maar deze wordt niet uitgelegd aan de lezer. Het is begrijpelijk dat Baldacci deze niet wilde verklaren via Jane’s gedachtegang, maar een woordenlijst ergens achter in het boek zou erg prettig zijn geweest. Het ontbreken doet af aan de beleving van de lezer. Het kost nu meer moeite om echt op te gaan in de wereld van Jane.
Of The finisher echt een young adult is, daar valt over te discussiëren. Qua thematiek past het prima tussen de titels die de afgelopen jaren zijn verschenen. Het taalgebruik is echter erg simplistisch, misschien zelfs wat kinderlijk voor iemand van een jaar of zestien.

De potentie is er, maar het ontbreekt op bepaalde vlakken aan uitwerking. Dit eerste deel van The Finisher is dan ook geen hoogstandje. Niks mis mee, het kunnen niet allemaal pareltjes zijn. Hopelijk is het vervolg beter uitgewerkt.