2,5/5
Zeer saaie stukken afgewisseld met slapstick-achtige actie.
Heel veel personages en droge materie/details over procesvoeringen van het hooggerechtshof. De hoofdpersoon John Fiske wordt de ene keer Fiske en de andere keer John genoemd (ook tijdens monologen), en dat wel 10x op 1 en dezelfde blz.
Kinderlijke en irriterende schrijfstijl. Misschien beroerd vertaald?
Bijvoorbeeld dat John Fiske zijn onderbroekje uittrekt (dus niet gewoon slip of onderbroek)
Een volwassen oudere vrouw wordt beschreven als iemand met een aardig gezichtje ect.