Het verhaal valt in enkele woorden samen te vatten: Colombiaans drugsbaron Chavez en guerrillero/huurmoordenares Elena Kyler leveren een bikkelharde strijd om hun zoon Barry. Chavez schrikt daarbij niet terug alle middelen te gebruiken die hij heeft: omkoping, maar ook moord. Gelukkig kan Elena vertrouwen op de goede zorgen van Sean Galen, een soort klusjes- en stuntman voor wie maar wil betalen.

Twee essentiële thrillervoorwaarden zie ik hier niet vervuld. De eerste is de verrassing. Een goede thriller beneemt af en toe de adem. Verraderlijke trouw doet dit niet, of pas als het al te laat is, als de hoop op een moment suprême al opgegeven is. Mijn tweede opmerking betreft de karakters. Geen van de figuren weet te boeien of te ontroeren. Galen komt zelfs bij momenten irritant over: altijd heeft hij het goede antwoord, altijd weer weet hij Elena op te beuren met zijn bazelpraatjes. Het lijkt wel de "nieuwe man" in de praktijk gebracht, macho en softie in één persoon.

Iris Johansen zou wereldwijd al meer dan acht miljoen boeken verkocht hebben. Ik vraag me af of haar andere werk beter is. Ik ben alvast niet geneigd het snel uit te zoeken.