Toen ik Firelight kocht had ik mijn twijfels. Op de flaptekst leek het een leuk fantasy verhaal, maar het hele jongen-is-de-enige-reden-dat-ik-leef gedoe sprak mij niet zo aan. Het boek begon echter goed. Met spanning werd je geïntroduceerd in de fantasiewereld van Sophie Jordan. Daarna werd het verhaal helaas heel cliché. Het woord 'cheerleaden' werd zelfs genoemd. Firelight had veel weg van Twilight (voor mij niet een al te beste eigenschap): een meisje dat wanhopig verliefd is op een jongen die slecht voor haar is. Als je dat leuk vind is het goed leesvoer, maar ik was al snel klaar met steeds dezelde monoloog over hoe de hoofdpersoon in de knoop zit met haar gevoelens. Er zaten ook te veel zoetsappige kusscènes in.