Na het fragment te hebben gelezen, wat open stond bij de leesclub had ik besloten. Ik doe mee. Een boek met een bucketlist, en een zwaar onderwerp. Kind in coma, en een zoektocht naar zijn vader. Helaas bleek deze droom als een bubbel uiteen te klappen.

Thelma een van de hoofdpersonages ziet haar zoon onder een vrachtauto komen en daardoor in coma belanden. Zo werden wij in het verhaal getrokken. De inleiding was goed, snel sloeg het om.

De droomlijst is het debuut van de Franse schrijver Julien Sandrel (1980). Het boek kwam pas in maart van dit jaar in Frankrijk uit. Julien werkt bij een waterbedrijf. Veel meer is niet bekend over deze auteur. Zijn debuut werd een bestseller in Frankrijk. En is al in meerdere landen vertaald.

Begin van het boek begint met het ongeluk. En daar begonnen de eerste fundamenten al te trillen. Thelma gaat doodleuk een presentatie in elkaar zetten als haar zoon een paar uur in coma ligt, want Thelma is een carrierevrouw. Als Thelma ontslagen word en een schriftje vind met een dromenlijst van haar zoon besluit ze deze uit te voeren om hem hopelijk weer wakker te krijgen.

In het boek wisselen de dialogen tussen Thelma en haar zoon, de gedachten van hem worden beschreven en hoe vet hij het niet vindt wat zijn moeder doet. Van Tokio naar Budapest, tot het voelen van een wiskundelerares haar borsten. Voor Thelma is niks te gek.

Het boek speelt in op verschillende maatschappelijke vlakken. Carrière maken, het niet zien wat je hebt in je leven tot dat het weg is. Elkaar weervinden, en nieuwe liefdes vinden. Alles komt in een sneltrein vaart voorbij. En dat is net de valkuil van het boek, te snel, te vee,l te oppervlakkig.