Ik heb Schipper en Zn. gewonnen via Verse inkt van Bol.com.
De korte inhoud had me erg nieuwsgierig gemaakt, en dit boek staat bij de kanshebbers voor de Hebban Debuutprijs 2017.
Ad en Eef hebben een huis aangekocht met een perceel grenzend aan het bos. Ze hebben Schipper & Zn. opdracht gegeven de tuin aan te leggen. Ad is op militaire missie in Afghanistan en daarom moet Eef een week lang in een caravan op het erf leven om de eventuele vragen van de werkmannen te kunnen beantwoorden. Ad komt op zondag weer thuis en Eef wil de tuin af hebben voor die tijd.
Schipper is een norse man die bevelen rondblaft en zich strikt aan zijn eigen plan houdt. De zoon lijkt helemaal tegenovergesteld en wint Eef langzaamaan voor zich.
Het boek is vrij dun maar je hebt het idee dat er zoveel meer in zit, omdat er gewoon erg veel tussen de regels gebeurt.
De schrijfstijl van Cobi van Baars is afwisselend. Ze gebruikt deze om de personages te karakteriseren. Vader Schipper spreekt in korte, botte zinnen en gebruikt zelden een persoonlijk voornaamwoord. Eef haar taalgebruik is veel vloeiender en ze zegt ook op een gegeven moment dat ze praat alsof ze een folder aan het schrijven is. De zoon luistert vooral naar Eef en observeert haar nauwgezet, en als hij dan het woord neemt zijn het vooral rake opmerkingen over haar doen en laten. Niet zozeer veroordelingen, maar eerder vaststellingen die hij goed onder woorden brengt.
De sfeer in het boek varieert heel erg van pagina tot pagina. Wat zich buiten in de tuin afspeelt is grimmig, het slechte weer van de maand november overschaduwt als het ware het boek. Maar wat zich in de caravan afspeelt daarentegen is met momenten broeierig. Als lezer voel je het verschil op het moment dat de caravandeur opengaat, de gure wind die binnenstroomt en de hitte die ontsnapt. Het is net als bij het openen van een pot, waar het vacuüm van wordt opgeheven.
Je wordt als lezer steeds bewuster van de onderliggende spanningen. Eef heeft te kampen met verdriet en woede ten opzichte van Ad, maar doordat hij al maanden zo ver van huis zijn deze weggestopt. Door de week in de caravan door te brengen wordt ze zich steeds bewuster van haar eigen emoties, en kampt ze met een tweestrijd in zichzelf. Zal ze haar grenzen verleggen of toch gehoorzaam blijven?
Ik heb erg genoten van het boek. Ik werd er helemaal in meegenomen. Het is erg realistisch geschreven wat maakt dat je als lezer de sfeer echt proeft.
Ik kijk al uit naar het vervolg op dit debuut!