Grace heeft met haar gezin, man en twee jonge kinderen, een rustig bestaan opgebouwd. Dat verandert op de dag dat ze fotos ophaalt van een gezinsuitje. In het mapje zit ook een foto die duidelijk niet van het ontwikkelde rolletje afkomstig is. Het is een oude afbeelding van jaren geleden. Hoe komt die foto in het mapje en wie zijn de afgebeelde mensen? De man van Grace, Jack, verbleekt als hij de foto ziet. Later op de avond rijdt hij weg in zijn auto en verdwijnt
Meer dan het bovenstaande wil ik niet kwijt over het verhaal omdat de onthulling van verschillende gebeurtenissen een belevenis op zich is.  

De eerste zin van het boek luidt: Scott Duncan zat tegenover de moordenaar. Vanaf het allereerste begin wordt de lezer het verhaal in getrokken. In het tweede hoofdstuk wordt de hoofdpersoon Grace geïntroduceerd. Ook hier zijn de beginzinnen weer zorgvuldig gekozen en ze krijgen, achteraf gezien, een diepere betekenis.

In Momentopname volgen gebeurtenissen elkaar op in vliegende vaart en er is geen ontkomen meer aan. Als vanzelf raak je betrokken bij de nachtmerrie waarin Grace verzeild raakt. De verteltrant van Harlan Coben geeft het verhaal een adembenemend tempo. Snelle dialogen, een toegankelijke schrijfstijl, eigentijdse herkenbare gebeurtenissen en boeiende karakters. En steeds weer verandert het perspectief. De ene keer kijk je door de ogen van Grace, het volgende moment bezie je gebeurtenissen vanuit Eric Wu, een moordmachine. Met deze Wu schetst Harlan Coben een onvergetelijk personage. Ook Cram is opmerkelijk.

Zoals we van Harlan Coben gewend zijn, er is ook humor, met name in het begin van het verhaal. Het boek verslapt nergens, het gaat maar door als een voortrazende sneltrein. Dit alles maakte dat ik het boek niet kon wegleggen. Na afloop heb ik het nog eens dunnetjes overgelezen. Dan valt op hoe in kleine zinnetjes soms iets gezegd wordt, dat na lezing van het gehele verhaal een andere betekenis krijgt.

Er is niet bepaald sprake van een happy-end, maar hierdoor wint Momentopname aan kracht. Harlan Coben is de man van verrassende wendingen, zelfs op het eind heeft de lezer er nog eentje tegoed. Een kritiekpunt is dat het allemaal wel een beetje erg veel is. Zo worden talrijke personages ingebracht en het toeval speelt soms eens iets te grote rol. Maar dat valt in het niet bij de knappe constructie die Harlan Coben neerzet. In mijn geval betekende dat uren weg van de wereld en gefascineerd doorlezen tot het verrassende einde.