De roman begint met een proloog. Deze roman leest niet heel vlot weg, lange poëtische zinnen, veel detail beschrijvingen.

Het speelt zich af in de jaren voor de oorlog, tijdens de oorlog en de nasleep die de oorlog teweeg bracht. Je leest het levensverhaal van een jonge vrouw, Theresa, die zwanger raakt in de jaren veertig. In die tijd bepaalde de familie en de katholieke kerk wat er gebeurde met deze jonge vrouwen.

Er is veel spanning in het gezin, haar broer Hubert is een verwend en vervelende jongen die het oogappeltje is van haar moeder. Ook een van haar jongere zusjes overlijdt. Het gezin moet vechten om te overleven, zeker in de oorlogstijd. Ook vallen de Duitsers binnen en nemen van alles mee.

Als jong meisje helpt ze mee met het poetsen van de kerk en daar loopt ze een verschrikkelijk trauma op, er gebeuren dingen in de kerk die het daglicht niet kunnen verdragen. Door de kerk komt ze bij de nonnen terecht maar daar vlucht ze weg. Als ze weer thuis is wordt ze verliefd op een jongen en komt uiteindelijk in een huis voor ongehuwde vrouwen terecht. Het gezin valt bijna uit elkaar door diverse gebeurtenissen, haar broer Hubert komt gebroken terug uit de oorlog, haar andere broer Jozef is in Duitsland gaan wonen, haar zus komt in een kamp omdat ze omgaat met Duitse soldaten.

Ook zijn de verspringingen in de tijd soms een beetje verwarrend. Wellicht herkenbaar voor een iets oudere generatie die zelf in zo’n echt katholiek dorp is opgegroeid?