Jeroen van Dillen (38) schreef al in de tweede klas zelfbedachte verhaaltjes over Pim en Pam. Het idee om een boek te schrijven heeft hij altijd gehad. In 2009 was het eindelijk zo ver. Hij zegde zijn baan op om te gaan schrijven. De opgedane kennis van de jarenlange interesse in de verbinding tussen geloof en wetenschap hielp hem bij het schrijven van zijn debuutroman De Osiris Opdracht.
Nora wordt achtervolgd door Gerard die opdracht heeft gekregen haar te doden. Zijn poging moet hij echter zélf met de dood bekopen. Thomas, die een tijdje in New York woont, raakt in een soortgelijke situatie verwikkeld. Ook nu overleeft de huurmoordenaar het niet. Als bij toeval ontmoeten Nora en Thomas elkaar in een restaurantje in Griekenland; zij voelen meteen een onderlinge band. Wanneer zij spullen gaan ophalen in het hotel waar Nora verblijft, worden ze meegenomen door Lióna Lani en aan boord van een boot gebracht. Lióna vertelt aan Nora en Thomas dat zij de uitverkorene is om op te treden als tussenpersoon tussen de oude goden en de moderne wereldleiders. Ook vertelt zij dat zij degene is die achter de ongelukken heeft gezeten, omdat zij zich door Nora en Thomas bedreigd voelt. Uiteindelijk weten Nora en Thomas te ontsnappen en komen zij in Israël terecht.
Aan iemand die niet geïnteresseerd is in het bovennatuurlijke, goden, godinnen, godsdienst en/of de Bijbel (in de breedste zin van het woord) of niet gelooft in een vorig leven of reïncarnatie, is dit boek niet besteed. Er wordt namelijk behoorlijk uitgebreid gediscussieerd en gefilosofeerd over al deze onderwerpen. Ook de zin van het leven, het ontstaan van de mensheid, kortom de hele ontwikkeling en oorsprong van het leven op aarde passeert de revue. Wat in het boek naar voren komt is dat alles met elkaar samenhangt, dat alle religies uit dezelfde bron komen en dezelfde waarheid vertellen. Bepaalde hoofdstukken zijn gewijd aan het verleden, aan de goden en godinnen die plannen hebben met Nora en Thomas en in hen wereldverbeteraars of veranderaars zien. Deze hoofdstukken c.q. terugblikken zijn niet altijd logisch in het verhaal ingepast, wat tot gevolg heeft dat het verhaal er niet begrijpelijker op wordt; eigenlijk het verhaal soms onlogisch maken. Wat tevens opvalt, zijn de toch wel storende type- en taalfouten. En ja, de hoofdpersonen (Nora en Thomas) worden ontvoerd en er vallen hier en daar slachtoffers, maar de manier waarop dit alles beschreven is, doet in de verste verte niet aan een thriller(verhaal) denken.
Het boek is een menselijke ontdekkingstocht naar een hogere waarheid, verpakt als een spannende thriller, vat de auteur zijn boek samen. Wat het eerste stukje betreft heeft hij zeker een punt, maar dat het boek verpakt is als een spannende thriller ben ik absoluut niet met hem eens. Dat geldt ook voor zijn uitspraak dat het resultaat een luchtig verpakt verhaal is met achtervolgingen, humor, schietpartijen en seks.
Buiten dit alles is het onderwerp nogal heikel. Er is al zoveel gezegd en geschreven over de link tussen geloof en wetenschap en er bestaan ongelooflijk veel theorieën hierover. Vraag is of datgene wat Jeroen van Dillen ons voorschotelt als de waarheid met betrekking tot het ontstaan van de aarde beschouwd mag worden. Maar goed, dat is weer een heel andere discussie.