Grenzeloos

Het verhaal wordt vanuit het perspectief van (Re)becca in de ik-vorm vertelt. Zij komt uit de Bible Belt in Nederland en is ook volgens deze strikte normen opgevoed. Zo heeft ze bijvoorbeeld nog nooit van de Hongerspelen gehoord.


Vanaf het bed staar ik naar het bureau, inmiddels gevuld met een laptop en een behoorlijke stapel boeken. Bovenop prijkt het boek waar de fietenverhuurster gisteren naar verwees. Ik heb nog niet de moed kunnen opbrengen om het te pakken en open te slaan, al brandt mijn nieuwsgierigheid bijna een gat in de tafel. Niemand kan me verbieden te lezen. Niemand kan me tegenhouden, en juist dat weerhoudt me er op dit moment van om het te doen. Ik kreun. Zelfs met een afstand van duizenden kilometers en acht uur tijdsverschil heeft mijn vader nog zeggenschap over me.


Gebiologeerd staar ik naar de manier waarop ze met haar tong langs het ringetje gaat. Niemand bij ons in het dorp heeft een piercing, of welke vorm van lichaamsversiering dan ook, en ook tijdens mijn studie in Nederland kwam ik niet veel in aanraking met dat soort mensen… Ik schud mijn hoofd en walg van mijn eigen vooringenomenheid.

Nadat Becca een fiets heeft gehuurd wordt ze al snel van de weg gereden en zo leert ze Thor en zijn vrienden kennen. Grappig vind ik het feit dat zowel Becca als Thor aan het vergelijken zijn. Amerika versus Nederland en vice versa.


Hij schudt zijn hoofd. Jullie Nederlanders oen dus echt aan dat hele Dutch treat gebeuren. Ik frons. Als het hem duidelijk wordt dat ik niet begrijp wat hij bedoelt, lacht hij
Het is een gezegde. Een Dutch treat is dat je voor je eigen eten betaalt als je met andere mensen ergens iets gaat eten.

Zowel Thor als Becca hebben hun eigen beladen rugzak, en hebben ook ieder hun eigen geheimen.

Het is absoluut een verhaal met een diepgang, zowel qua racisme als wat betreft bijvoorbeeld inentingen.
Wat betreft de plottwist, die heb ik niet aan zien komen en ik heb het ook niet drooggehouden.

Conclusie

Met Grenzeloos heeft Lis Lucassen zich, wat mij betreft, op de kaart gezet. Had er Jennifer L Armentrout als auteur gestaan, dan had ik dat geloofd. Wat een heerlijk verhaal waar ik met volle teugen van heb genoten. Ze heeft een hele prettige schrijfstijl. Tot mijn schaamte moet ik bekennen dat ik nog niet eerder een boek van haar haar heb gelezen, maar daar gaat verandering in komen.

Favoriete quote, afkomstig notabene van dr. Martin Luther King:


I have decided to stick with love.
Hate is too great a burden to bear.