Het idee om een roman over Audrey Hepburn en Anna Frank te schrijven, met de bedoeling er “Het verhaal dat nooit eerder werd verteld” van te maken, maakt de lezer nieuwsgierig.

We beginnen met een introductie van Otto Frank op weg naar Audrey Hepburn in 1957. Er zijn plannen om het dagboek van Anne te verfilmen en Otto wil graag dat Audrey Anne speelt.
Het antwoord op deze vraag lezen we in het laatste hoofdstuk.

De volgende 80 pagina’s gaan over Audrey’s kinderjaren in Engeland, waar in met name haar moeder op de voorgrond staat. Daarna krijgen we in 13 pagina’s in vogelvlucht de kindertijd van Anne via de beschrijvingen van haar moeder Edith. Zowel Anne en Audrey blijven op de achtergrond en als lezer krijg je geen contact met de meisjes.
Op zo’n 1/3 van het boek wisselen de stukken over Anne en Audrey elkaar af, waarbij vooral veel aandacht uitgaat naar Audrey’s leven. Er wordt vooral rond de meisjes heen geschreven; ouders, omgeving en omstandigheden krijgen veel aandacht. Pas aan het eind, in het laatste oorlogsjaar, kan er met de meisjes worden meegeleefd. Daar zien we ook dat Jolien Janzing virtuoos kan schrijven.

Een verbinding tussen Audrey en Anne is erg mager; beiden geboren in 1929 en Audrey kent de dagboeken van Anne. Zoals veel mensen die de dagboeken van Anne gelezen hebben is ook Audrey erdoor geraakt. De vraag aan haar om Anne te spelen kan een mooi uitgangspunt voor een roman zijn, maar vormt hier vooral de omslag van het verhaal.
De ondertitel kan ik niet terugvinden in de roman of het moet de gekunstelde verbinding tussen Audrey en Anne zijn. De gebruikte historische gegevens m.b.t. Audrey en Anne zijn voor de geïnteresseerden bekend.

Het is een rommelige roman; het skelet van historische gegevens prikt regelmatig storend door het verhaal heen. Bekende foto’s worden gedetailleerd beschreven. Straatnamen zonder verdere betekenis, uitweidingen over en de namen van vriendinnen van Anne zonder dat ze verder betekenis krijgen. En ook de mythe van de verzetsdaden van Audrey en “de slag om Arnhem” worden uitgebreid en spannend beschreven.
Er wordt soms op de hurken gezeten en veel uitgelegd, kennis over de levens van Anne en Audrey, kennis over de aanloop naar en over tweede wereldoorlog met al zijn gruwelen, wordt dan weer wel en dan weer niet verwacht.

Soms zijn er mooie beschrijvingen, zijn er spannende stukken. Soms ook erg bedachte en gekunstelde vergelijkingen die lang doorgaan, zoals bijvoorbeeld de gestorven oma van Audrey vergelijken met een een musje in een uitgebreide uitweiding.

Het Is een gekunsteld boek waar met vlieg en plakwerk geprobeerd wordt de titel en ondertitel waar te maken. Met enige aanpassingen kan het een spannende en mooie jeugdroman zijn.