Voor velen zal de naam Rechercheur Frost een directe link zijn naar de succesvolle televisieserie A Touch Of Frost. Voor mij niet. Rechercheur Frost: een vroege dood was voor mij een eerste kennismaking met de zwaar irritante rechercheur in de hoofdrol. Het is auteur R.D. Wingfield gelukt om veel verschillende soorten misdrijven in een dikke 300 pagina's aan bod te laten komen. Kinderporno, knokpartijen, moorden, grafschennis, bedreigingen, oplichtingen, je kunt het zo gek niet bedenken... het is er. Met een door een griepepidemie zwaar toegetakeld team probeert de politie van Denton al deze misdrijven zo goed en zo kwaad op te lossen. Voor fans van Baantjer - en hiermee doe ik niets af aan deze schrijver - die een keer een stapje verder willen (lees: meer bloed en meer aktie), is dit Frost verhaal waarschijnlijk een erg goed alternatief. De eigenzinnige Frost, de nieuwkomer Gilmore en het chagrijnige hoofd van de afdeling Mullett lijken zo weggelopen uit een Baantjerverhaal.

Misplaatste en oversexte (wellicht Engelse) humor van Frost zorgde voor een bijna pure aversie tegen deze hoofdpersoon. Dit wordt nog eens ondersteund door de keren dat hij op onwettige wijze zijn verdachten uit de tent probeert te lokken. De geloofwaardigheid van zo'n verhaal wordt nog eens negatief beinvloed door de James Bond-achtige afsluiting. Het boek is zo uit, dat moet gezegd worden, maar laat totaal geen sporen van enige indruk achter. Misschien is de tv-serie beter...