Met ‘Wat ons niet zal doden’ wordt de Millennium-trilogie voortgezet. De serie van journalist Stieg Larsson, die overleed voor het eerste deel verscheen. De serie rond onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist en het hackermeisje Lisbeth Salander. David Lagercrantz werd door de familie van Stieg Larsson gevraagd een vervolg te schrijven, een boek dat moest aansluiten op ‘Gerechtigheid’, het derde en tevens laatste deel van Larsson.
De voormalige misdaadjournalist Lagercrantz heeft diverse misdaadthrillers op zijn naam staan, maar ook romans en non-fictieboeken. Zijn bekendste werk is ongetwijfeld ‘Ik, Zlatan’, waarin de Zweedse voetbalster Zlatan Ibrahimovic door hem is geportretteerd.

In ‘Wat ons niet zal doden’ borduurt Lagercrantz deels door op de verhaallijn van Larsson. Het tijdschrift Millennium, met hoofdredacteur Erika Berger, krijgt een plaats. Maar het journalistieke gedeelte is ondergeschikt gemaakt aan informatica en wiskunde.
Behalve Berger komen naast de twee hoofdpersonen ook de politiemensen Jan Bublanski en Sonja Modig voor, de rol van de onbetrouwbare Hans Faste is ditmaal klein evenals die van officier van justitie Richard Ekström. De veiligheidsman en tevens vriend van Lisbeth Salander, Dragan Armanskij, komt slechts in de beginfase van het boek voorbij en Harriët Vanger wordt weinig subtiel uit de serie geschreven.
Net als in het vorige deel wordt de geheime dienst belicht en doorgelicht, maar ditmaal vooral de NSA. En uiteraard komen die er niet goed vanaf. De wetenschapper Frans Balder heeft dat aangetoond. Zijn spitten bekoopt hij met de dood. Balders autistische zoon August heeft de moord op zijn vader gezien en dit wonderkind moet worden beschermd, gaat onverwachte antwoorden geven.
Naast het uitschrijven van personages heeft Lagercrantz de tweelingzus van Lisbeth, die in voorgaande delen wel werd genoemd maar haar verhaal werd nooit verteld, een eigen verhaallijn gegeven. Zij is net zo hard als Lisbeth maar heeft een totaal ander karakter.
Wie gaat speuren naar de verschillen tussen Larsson en Lagercrantz vindt ze. Toch mag je de poging om het werk van Larsson voort te zetten, geslaagd noemen.