Anne is getrouwd met Benny. In het begin vond ze hem knap en stoer, een man van de wereld. Maar hoe meer ze wist, hoe duidelijker het werd dat ze moest zwijgen. En gehoorzamen. Zo niet dan werd ze met harde hand terechtgewezen. Maar Anne kan niet meer en op het moment dat ze de envelop in de brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terugkan. Alles in Nederland moet ze achterlaten en haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië en hoopt dat ze daar nooit gevonden wordt. Het is tijd voor een nieuw leven …

Ciao Sicilia verhaalt vanuit wisselende perpectieven maar de hoofdrol is voor Anne. De beslissing die Anne neemt heeft vergaande gevolgen waarvan veel niet te overzien is. In de eerste hoofdstukken wordt het vaag gehouden wat de envelop in werking zal zetten en dit zorgt gelijk voor een onderhuidse spanning. En dan gebeurt er iets wat de start is van ontwikkelingen die elkaar razendsnel opvolgen. Vanaf dat moment is het onmogelijk om Ciao Sicilia en Anne los te laten en wordt de lezer het verhaal ingezogen.

Door de jaren heen heeft Boersma haar schrijftechniek steeds verder ontwikkelt en geperfectioneerd wat overduidelijk zichtbaar is in Ciao Sicilia. Er is gelijk een bepalende sfeer aanwezig en binnen een mum van tijd is er een band met het sympathieke hoofdpersonage. De wijze waarop het personage Anne wordt neergezet maakt het mogelijk in haar huid te kruipen en alles wat zij meemaakt van dichtbij mee te beleven. Maar ook Gigi, de jongen die Anne ontmoet, verovert rap een grote plaats in je hart, een jongen die je niet zo snel meer zal vergeten.

De Italiaanse sfeer is op een prettig overheersende wijze aanwezig en dit laat deze thriller soms zelfs een beetje on-Nederlands aanvoelen. Boersma heeft goede research gedaan en weet alles levensecht te beschrijven waardoor je als lezer middenin de setting wordt geplaatst. De spanning wordt gehaald uit de momenten dat Anne/Sophia door de omstandigheden in contact komt met de maffia. De praktijken van de maffia zijn niet goed te keuren maar Boersma weet toch ook een andere (menselijke)kant te laten zien. Ciao Sicilia heeft spanning, sympathieke personages en een mooi, beeldend beschreven verhaal. Persoonlijk vind ik dat Boersma zich met Ciao Sicilia overtroffen heeft. Er is wel wat voorspelbaarheid in het boek, maar toch presteert Boersma het de lezer geïnteresseerd te houden zodat het boek vanwege de voorspelbaarheid niet weg wordt gelegd, maar dat er juist met veel plezier wordt doorgelezen. De schrijftechniek en verteltrant van Boersma geeft net op de goede momenten een boost in het verhaal en houdt hiermee de lezer gekluisterd aan het verhaal. Ciao Sicilia was een genot om te lezen.