Beckomberga was een psychiatrisch ziekenhuis in de buurt van Stockholm. Het werd gebruikt van 1932 tot 1995. Dit verhaal beschrijft gedeeltes uit het leven van mensen die hier verbleven, patiënten maar ook van verplegend personeel. Het is een bont gezelschap dat door omstandigheden bij elkaar is gekomen op deze bijzondere, vreemde plek.

Dit is geschreven vanuit het perspectief van de jonge Jackie, zo vaak ze kan bezoekt ze haar vader Jimmie die hier is opgenomen. Hij is alcohollist en wil niet leven met zoveel duisternis van binnen, zoals hij zelf zijn gevoel weergeeft.

Een andere verhaallijn is van jaren later als Jackie zelf moeder is van een zoontje en Jimmie "vrij" is. Het ziekenhuis is inmiddels allang gesloten. Ze kijkt terug op de tijd die ze in Beckomberga heeft doorgebracht.

De zwaartekracht van liefde is een duistere roman met een waanzinnig mooi taalgebruik.