Anju, dochter van een Nederlandse vader en een Indiase moeder, groeit op in India. Ze ontmoet de veertig jaar oudere Thomas, weduwenaar en vader van 4 zonen. Anju en Thomas krijgen al snel een nieuw groot gezin. Maar dan sterft Thomas.. het begin van een onwaarschijnlijk verhaal!

Het thema van het boek is het verschil tussen de Westerse en Oosterse cultuur. Hoe gaat het hoofdpersonage, Anju, daar mee om? Maar ook thema's zoals verlies, rechten van de vrouw, familie, geloof, ... komen aan bod. Ook verweeft de auteur, Karin Verhaak-Kersten, vele weetjes over de plaatselijke cultuur, geloof, rituelen, ayurvedische geneeskunde,... in het verhaal. Deze kennis heeft de schrijfster opgedaan tijdens haar reizen en verblijf in India.

Het meest opvallende aan dit boek is het stroeve taalgebruik. Uitdrukkingen zoals "hogelijk verbaasd, betrachten, vertoeven, een copulerend stel, het ontbijt in de berm neerleggen (=overgeven) , we hopen dat de aanpak effect zal sorteren,..." halen de vaart uit het verhaal. Zowel erg storend als grappig zijn de zinsconstructies die ook Yoda uit Star Wars gebruikt, " met Dik spreek je, geduld moeten we hebben, bang ben ik, dolblij was Ravi,... ".

De vele thema's en de vele personages wisselen elkaar in sneltempo af, waardoor het verhaal diepgang mist en oppervlakkig blijft, zonder spanning. Ook maakt de auteur grote tijdsprongen van enkele maanden of enkele jaren in het verhaal, waardoor er geen overzicht meer is op de leeftijden en tijdspanne. De personages maken énorm veel mee in dit boek. Hierdoor wordt het verhaal bijzonder ongeloofwaardig. Op het moment dat de lezer denkt dat het niet meer erger kan, gebeuren er toch nog onwaarschijnlijke dingen! Dit verhaal lijkt eerder op een soap, maar dat zal niet de bedoeling van de schrijfster zijn geweest.