Dit is een lijvig en complex boek waarvoor je minimaal een week de tijd moet hebben om veel en intensief te lezen. Het gaat over twee mannen waarvan de een (afkomstig uit Pakistan) het verhaal van de ander (Zafar, oorspronkelijk uit Bangladesh) maar daar doorheen ook zijn eigen verhaal vertelt. En dat met een interpunctie zonder aanhalingstekens en veel wisselingen in locatie en tijd. Pfff, dat viel niet altijd mee…

Je krijgt te maken met thema’s als vriendschap, verraad, klassenverschillen, cultuurverschillen, hypocrisie, verbanning, ontworteling, identiteit en ga zo maar door.
De auteur neemt ook het bankwezen, de financiële crisis, de Pakistaanse geschiedenis, de oorlog in Afghanistan onder de loep, ageert tegen corruptie en westers paternalisme en praat een aardig woordje mee over (vooral) wiskunde, psychologie en religie. Verder filosofeert hij er bezielend, soms woedend op los over allerhande complexe economische, politieke en historische problemen. Regelmatig onbegrijpelijk en met verwarrende kronkel- en zijwegen maar vaak ook helder en treffend zoals in dit citaat:

‘Het incident bepaalt alles, verandert alles, niet alleen daarna maar ook ervoor. Mensen kunnen niet tegen het onverwachte, en zijn geneigd hun herinneringen aan te passen en zo te draaien dat het lijkt of het onverwachte juist werd verwacht. Net zoals de natuur een afschuw heeft van vacuüm, verafschuwen de mensen een vacuüm in de geschiedenis, de discontinuïteit die veroorzaakt wordt door het onverwachte. Ze gaan terug in hun herinnering en vullen de leemtes op, ze proberen erachter te komen waarom ze dat niet hebben zien aankomen, waarom hetgeen ze blind waren opeens zonneklaar is. We denken terug en herzien onze kijk op de wereld naar aanleiding van wat er is gebeurd.’

De rode draad in de roman is het verhaal van Zafar over zijn grote liefde Emily. En de niet helemaal frisse zaken waarbij ze betrokken zijn. Wat is er rond die twee toch voorgevallen op de VN compound tijdens een humanitaire missie in Afghanistan? Maar zoals we kunnen leren uit de Onvolledigheidsstellingen van Gödel: ‘de waarheid kan niet altijd worden achterhaald en we weten niet of de waarheid überhaupt onthuld kan worden’.
Kortom een knap boek maar neem de tijd!