Wim van Teutem is in 1951 in Zwolle geboren. Na een studie sociologie in Nijmegen is hij werkzaam geweest bij de vakbeweging. De verhalenbundel 'Dubbelzien' uit 2016 is zijn debuut. In 2017 publiceerde hij de novelle 'Ruilleven'. 
Ruilleven gaat over Eefje Twijnstra, bijna 30 jaar, het lijkt alsof ze haar leven volledig op orde heeft. Een man, een eigen huis, een job die ze graag doet, althans totdat er iemand uit haar middelbare schooltijd opduikt. Iemand waar Eefje niet zo'n fijne herinneringen aan overhoud. Toch zal ze het verleden een plaats moeten geven en met Madeleine moeten leren samenwerken, al valt dit Eefje wel erg zwaar.
Toen ik de envelop met mijn exemplaar van ruilleven uit de brievenbus ging halen, was mijn eerste gedachte: wat een dun boekje..
Ik ben meer gewend om boeken met een gemiddelde dikte van 300 pagina's te lezen, dus dit viel erg uit de toon. Toen staken de twijfels een beetje op: wat als ik dit boek maar niets vind,...Niets anders aan te doen dan er maar gewoon invliegen, en daar had ik absoluut geen spijt van. Het boek leest als een trein, omdat je zo geboeid word, je wil steeds verder lezen om te weten wat er gaat gebeuren. De verhaallijn, de personages,...alles aan de novelle klopt gewoon.
Nadat ik het boek uitgelezen had dacht ik eerst, jammer dat het zo dun is. Echter later ben ik van mening veranderd, er zijn wel meerdere boeken geschreven over personages die moeten afrekenen met kwelgeesten uit hun verleden. Maar net omdat dit boek zo helder en duidelijk geschreven is, zonder overbodige of langdradige uitleg, is het zo uniek.
Ook erg herkenbaar voor iedereen, wie heeft er niet iemand van lang geleden die je absoluut nooit meer wil tegen komen.