De titel, kaft en inleiding doet een historisch epos vermoeden maar behalve de proloog en epiloog speelt het verhaal zich af in het hedendaagse Spanje. Over een gezelschap dat de politieke macht wil grijpen. Maar de geheime dienst van Spanje, Nueve, ontdekt de misdaden waarmee ze dit willen bereiken en zet hen de voet dwars.
Sommige recensenten zeggen dat het pas spannend wordt na pagina 100, maar in werkelijkheid zakt het vanaf dat moment helemaal in. Een doodsaaie, gedetailleerde beschrijving van gebeurtenissen maar zonder spanningsopbouw, verrassende ontwikkelingen of plotwendingen. Tel daarbij op dat de auteur verkeerde en uit zijn verband gerukte bijvoeglijke naamwoorden en gezegdes hanteert en niet bestaande woorden (bv. juristrictie) gebruikt en de conclusie luidt dat Paul Goeken niet of nauwelijks kan schrijven. Geen wonder dat Esther Verhoef op de achterflap laat zetten: "Paul Goeken is een genre op zich". Eén ster voor de moeite.