Dit verhaal gaat over Peter, een jongen van 17 jaar oud. Hij is een wiskundig genie die last heeft van extreme angststoornissen. Zijn tweelingzus Bel (Anabel) houd hem in balans, ze is zijn tegengewicht door alle extreme paniekaanvallen heen. School is niet zijn favoriete plek, omdat hij anders is dan de andere wordt hij gepest, tot dat hij op een gegeven moment Ingrid ontmoet een meisje met OCD en smetvrees. Ze krijgen een band en een hechte vriendschap. Op de dag dat zijn moeder een belangrijke wetenschappelijke prijs krijgt uitgereikt, krijgt Peter een hele heftige paniekaanval. Zo heftig dat hij even van de wereld is. Op het moment dat hij weer bij komt blijkt dat zijn moeder is neergestoken en zijn zus Bel spoorloos verdwenen is. In alle chaos en paniek die volgt wordt Peter meegetrokken in een wereld waar hij totaal niet thuis hoort met zijn paranoïde gedrag en angststoornissen. Wat is waar en wat is niet waar ?

Het verhaal is in een hoog tempo geschreven, korte hoofdstukken met tijdveranderingen en heftige gebeurtenissen. Hier moet je wel tegen kunnen, ik vind het heerlijk als een boek een hoog tempo heeft en met dit boek is het top !
Het boek begint gelijk midden in een heftig moment, een paniekaanval van Peter. Hierdoor is het begin knallend maar tegelijkertijd heel verwarrend. Die verwarring blijft omdat het boek per hoofdstuk wisselt van het heden naar het verleden, het kostte mij echt wel een aantal hoofdstukken om er helemaal in te raken maar toen ik er eenmaal in zat, WAUW !!! De band tussen Peter en Bel is zoals je heel vaak hoort tussen tweelingen zo intens en zo heftig dat het bij bovennatuurlijk is. Ze maken elkaars zinnen af, weten precies hoe de andere denkt en niet te vergeten wat de andere nodig heeft soms nog voor de ander het zelf weet. Zoals Peter zegt ze is zijn axioma en samen zijn het perfecte team. Bel is wel het meest verrassende en voor mij interessantste personage. Ze is de “normale” van de twee maar eigenlijk toch ook niet, Bel steekt met kop en schouders boven de rest uit. Peter heeft ook een vriendin, ja één vriendin en dat is Ingrid. Ingrid is ook heel slim op wiskundige vlak en heeft ook een psychische problemen, OCD en smetvrees. Hun vriendschap blijft het hele boek door groeien en is heel intens. Behalve de zware onderwerpen, angststoornissen OCD, zit er ook heel veel humor in het boek. Vooral sarcastische humor wat zich afspeelt en het hoofd van Peter. Gedachtes zoals dit, Normaal ? Mijn moeder zou vandaag een prijs in ontvangst nemen en kreeg in plaats daarvan een mes in haar buik. Ik ben ontvoerd door een dokter met de sociale vaardigheden van een seriemoordenaar en ik heb geen idee waar mijn zus is gebleven. Dus nee, sorry, Normaal is vandaag niet op z'n werk verschenen. Zijn vervanger, Compleet van de Pot Gerukt,is er wel, mag hij uw bestelling opnemen ? Hij kan u het fokking lamsvlees aanraden ! Hier kan ik echt van geniet en het is goed gedaan om meer luchtigheid aan het verhaal toe te voegen wat perfect is gelukt. Het verhaal blijft je pakken, behalve door het tempo komt dit ook door alle verrassende wendingen bij elk hoofdstuk gebeurt er iets waar je door gaat nadenken en voor denkt nee dat kan niet. Het is een origineel en verrassend boek, zeker niet wat je verwacht van een Young Adult thriller. Ik vind het boek ook niet echt in het genre passen, ik vind beter passen bij thriller/spionage.

Tom Pollock heeft met Wit konijn Rode wolf mijn verwachtingen heel erg overtroffen, ik probeer nooit te veel te verwachten van een boek maar in dit geval dacht ik Young Adult dus ik plaats hem in de standaard Young Adult genre. Maar tot mijn stomme verbazing past hij niet in het standaard lijstje van de YA boeken. De zware onderwerpen, onderbroken met sarcastische soms zelfs zwartgallige humor, heftige plotwendingen en zo af en toe de kleine beetjes drama maken dit boek tot een geweldige spionage thriller voor alle leeftijden. Ik geef het boek 5 sterren en raad hem aan iedereen aan die gek is op spanning, humor, sensatie, puzzelen, doordenken en een beetje puberprikkelen. Ik hoop wel dat er nog een vervolg op komt en aangezien het een best wel open eindigt ga ik alvast duimen.