Abraham Peper is wetenschapper. Hij publiceert over zijn onderzoek naar de gewenning van het lichaam aan medicijnen. Het duister van de nacht is zijn literaire debuut.
Willem Friend is privé-detective die zijn centen vooral verdient met eenvoudige opdrachten zoals het schaduwen van overspelige echtgenoten. Op een dag krijgt hij bezoek van de bloedmooie Selma Valento. Valento stamt uit een superrijke Italiaanse familie en vraagt Friends hulp omdat er een dode man in haar huis ligt. Al gauw blijkt dat de moord op de man niet echt is maar nagespeeld door enkele acteurs. Toch laat de hulpkreet van Selma Willem Friend niet los. Hij raakt verwikkeld in een ingewikkelde kluwen van een mysterieus familiedrama. Niets is wat het lijkt en al snel worden er echte moorden gepleegd. Van de daders ontbreekt echter elk spoor en al snel wordt Friend zelf als een mogelijke verdachte beschouwd. Te laat beseft Friend dat hij zelf een acteur is geworden in een subliem opgezet toneelstuk dat als dekmantel dient voor een internationale drugshandel met wortels tot in Turijn en Antwerpen. Aan hem de opdracht om het waarom hiervan te ontrafelen en de daders op te pakken, wil hij er zelf ongeschonden vanaf komen.
Het eerste wat me opviel aan dit verhaal wat de setting van het gebeuren. In het boek wordt er nog met guldens betaald, duiken er actuele dossiers op over Joop den Uyl. Ik heb als lezer dan ook getwijfeld of het hier om een nieuw boek ging dan wel om een heruitgave. Ook qua stijl blijft Peper hangen in dezelfde oubollige clichés. Een vervallen kantoor van de privé-detective, opzichtig geklede hoertjes, Italiaanse malafide figuren, mooie vrouwen, een tipgever die bij een krant werkt De originaliteit van zijn personages is ver te zoeken.
Het plot van het boek is dan ook nog eens zo ingewikkeld dat je als lezer bijna verplicht bent een stamboom van de personages bij te houden om het spoor niet te verliezen. Dit alles maakt het verhaal saai, stroef om te lezen en wel erg oppervlakkig. Ik heb de indruk dat Peper ontzettend lang over het boek gedaan heeft om het te schrijven en uiteindelijk gepubliceerd te krijgen. Ik kon me tijdens het lezen niet van de indruk ontdoen dat de auteur reeds in de jaren 80 gestart is met het schrijven van het boek en dat hij na verloop van tijd amper zelf nog wist wie welk personage was en hoe het moest evolueren in het verhaal. Erg jammer allemaal. Hopelijk kan de auteur leren van zijn beginnersfouten want het boek kan echt niet wedijveren met de huidige kwaliteit die andere Nederlandse auteurs op dit moment op de markt brengen.