Paulien is 13 jaar en heeft pas haar vader verloren. Haar moeder heeft al heel snel een andere vriend die ook meteen maar z´n intrek heeft genomen bij moeder en dochter. Hij heeft alleen een ongezonde belangstelling voor Paulien en wanneer zij dit bij haar moeder aankaart reageert deze niet zoals ze had gehoopt. Dan verdwijnt Paulien.
Eli veroorzaakt een ongeluk en handelt allerminst zoals verwacht. Bang voor de gevolgen voor zijn carrière neemt hij een wel heel dramatische beslissing, niet wetende wat hem dit gaat brengen. Het gevoel dat hij in de gaten wordt gehouden laat hem niet los maar toch weerhoudt het hem er niet van de ene na de andere verkeerde beslissing te nemen. Wanneer hij last van zijn geweten krijgt en iemand hem chanteert merkt hij dat het hebben van een principe erg duur kan zijn, letterlijk. Eli Hellings is advocaat, gehuwd met Eva en hebben twee kinderen. Een groot huis, carrière en geld genoeg. Eli is bezig met een grote rechtszaak waardoor hij veelvuldig van huis is. Wanneer er dan een allerminst vriendelijk telefoontje wordt gepleegd en Eva opneemt wordt haar duidelijk dat niet alles is zoals ze had gedacht. Eli heeft heel wat uit te leggen.

Op het bureau heeft Rani te maken met de omhooggevallen DerKinderen. Haar collega roept irritatie op, continue. Ze kunnen het niet met elkaar vinden, lopen elkaar voor de voeten. Wanneer hun chef ook nog eens Rani van een zaak afhaalt omdat ze teveel persoonlijke belangen heeft zijn de rapen gaar, wat haar betreft. Maar wat er later boven water komt had ook Rani niet zien aankomen.
Rani’s zusje verdwijnt. Samen met haar vriendinnetje is ze op de manege wanneer Rani wordt weggeroepen. Deze beslissing zal haar zuur komen te staan. Wat ze ook doen, ze vinden de meisjes niet. Rani is de wanhoop nabij. Waar is haar zusje? Wat ziet ze over het hoofd? Door de aanhoudende hittegolf wordt het werk bemoeilijkt en de leugens van betrokkenen maken het er alleen nog maar moeilijker op. Rani bereikt het punt dat ze haar geduld dreigt te verliezen. Gelukkig kan ze terugvallen op de mannen in haar leven; Frederik en Simons. Hoe belangrijk zij voor haar zijn wordt steeds duidelijker.
Rani is temperamentvol, met momenten heetgebakerd. Ze is rechtvaardig en koppig. Gedreven en volhardend maar ook kundig en snel denkend. Simons heeft het soms hard te halen bij zijn collega maar toch vullen ze elkaar meer dan prima aan. De manier waarop Sterre Carron haar neerzet is werkelijk 100% menselijk, misschien nog wel meer. Haar handelen, haar overdenkingen, ze zijn zó herkenbaar. De interactie tussen de collega’s, de rest van het team, zijn goed uitgediept. Er worden verhaallijnen opgetrokken, die potentie hebben voor vervolgboeken, met interessante personages. Het is een jong en hardwerkend team en dat kweekt sympathie. Feit is dat een team een zaak oplost, niet alleen Rani. En dat wordt mooi neergezet.

Duidelijk merkbaar is de groei van de auteur. Haar eerste boek “Mara” was een lekker debuut. Een leuke kennismaking met de hoofdpersonages maar inhoudelijk nog niet volgroeid. Met “Tirtha” heeft ze een flinke stap in de goede richting gezet. Duidelijke verdieping van de karakters, de psychologische aspecten en de verhaallijn. Toch zit hier nóg meer ruimte in. Er is bijvoorbeeld geen verhaallijn voor de slachtoffers in dit boek. Het zou heel interessant kunnen zijn om ook hun belevingen, al is het kort, in beeld te krijgen.
“Tirtha” is een indrukwekkend verhaal geworden. Een pedofielennetwerk, moord, chantage, liefdesperikelen, vriendschap en bedrog. Alles komt aan bod. Het is vlot geschreven, in een rap woordgebruik. De spanning is duidelijk aanwezig. Je hebt werkelijk geen idee, tot heel ver in het verhaal, waar het naartoe gaat. De plot is dan ook een oprechte verrassing te noemen. De titelkeuze wordt dan ook duidelijk, heel mooi gevonden. De uiteindelijke rode draad is goed uitgewerkt en geeft bij het dichtslaan van het boek een voldaan gevoel. Wel is het duidelijk dat we nog –veel- meer kunnen verwachten van het duo Diaz/Simons. Ook al is het gegeven van een werk-duo niet de meest originele, de invulling bij deze twee is dat wel. Met een lach en genoten spanning kun je dit boek tevreden dichtslaan. Op naar “Matsya”!

3,5 ster