Dit boek wordt als een thriller verkocht, maar is het mijn inziens zeker niet. Er zitten wel spannende stukjes tussen, maar die zakken al snel weer in. Het plot is goed gevonden (ontvoering, kinderprono), maar het lijkt in het verhaal grotendeels om de liefdesperikelen tussen Maeve en haar collega Rob te gaan. Het verhaal wordt in de ik-vorm geschreven grotendeels uit het oogpunt van Maeve. Ze deelt werkelijk al haar gevoelens en onzekerheid. Ik vond haar als personage niet goed uit de verf komen. Het boek las daarentegen wel gemakkelijk door het taalgebruik, maar was wel vaak erg langdradig. Ik ga toch eens de eerste delen lezen om te zien hoe deze geschreven zijn.