Een aantal korte verhalen die destijds, toen ze geschreven werden, het nodige stof deden opwaaien in literaire kringen. In 1956 en 1957 misschien wel oorspronkelijk, maar nu eerder gewoontjes.
Naturalitische drama's, typisch de Vlaamse school uit die tijd. Meer aandacht voor de vorm dan de inhoud - en Ruyslinck is dan nog 1 van de beteren.
Al bij al zijn de verhalen leesbaar, gelukkig zijn het kortverhalen, maar er zitten niet echt verrassingen in. Al heeft elke einde wel zijn eigen speciale wending.
Ruyslinck heeft verhalen geschreven die de tijd beter hebben doorstaan.