Dit boek wordt aangeprezen als eentje met rauwe humor en over de top geweld van Quentin Tarantino. Die geschreven is als een spectaculaire Hollywood film, maar dan wel meer rust op de realiteit. Op de voorkant staat te lezen: een boek dat aankomt als een vuistslag. Ben benieuwd of dit bewaarheid zal worden.

Het boek bevat diverse hoofdpersonen, net als in een Tarantino film, Jarhead Earl, die blut is en vader van twee hongerige kinderen, Angus en Liz, die een meth handel drijven en broer en zus zijn, en Ned, een aan meth verslaafde oude vechter. Ondertussen komen ook Tig, Alonzo, Purcell, Zhong, Fu Xi en Hulpsheriff Whalen in beeld. Daarnaast nog een paar extra figuranten.

Het verhaal:
Jarhead berooft een wapenhandel om geld te krijgen voor Donnybrook en gaat daarna op weg. Ondertussen hebben Angus en Liz een onderlinge vete, waarbij Liz Angus verraad en er met Ned vandoor gaat en Angus hen achterna gaat. Liz en Ned proberen meth te verkopen. Whalen wil de moordenaars van twee mannen oppakken en volgt het spoor. Ieder heeft zijn eigen weg, met hun eigen obstakels en komen allemaal aan bij Donnybrook. Daar begint het grote vechters toernooi, maar iedereen heeft zijn eigen plan en doel.

Conclusie:
Het verhaal leest als een slappe aftreksel van een Tarantino film, mist de scherpe dialogen en vooral de humor. Vanaf het begin weet je al waar het ongeveer naar toe gaat, waarbij de opvullingen heel overbodig lijken. Niet echt een vermakelijk verhaal, noch eentje die echt boeit. Heb vaak het boek aan de kant gelegd met de vraag of het het waard is verder te lezen. De dikte van de pagina’s maken dat het boek meer pagina’’s lijkt te hebben dan deze werkelijk zijn, maar het verhaal is saai en daardoor leest het langer dan een dik spannend boek. Geen aanrader voor anderen.