Teun van de Keuken is opgegroeid in de jaren tachtig. Een tijd waarin ik zelf midden in de puberteit zat en er van alles gebeurde. Crisis, werkeloosheid, woningnood, krakersrellen, de turbulente Kroning van Beatrix, de vredesdemonstraties. Heel herkenbaar. Ook al ben ik anders opgegroeid; zijn ouders zijn niet met die van mij te vergelijken, het toenmalige linkse, intellectuele milieu is mij welbekend. Ik vind het knap hoe hij met de nodige afstand zijn jeugd beziet. Met humor, beeldend en treffend schetst hij zijn persoonlijke geschiedenis. Niet veroordelend, maar tussen de regels liggen de vraagtekens en onbeantwoorde vragen. Over opvoeden bijvoorbeeld.