Het is een prentenboek, het is een sprookje, het is een kijkdoos, het is magisch! Ik had het nog niet eerder gezien. Toch bestaat er al een andere carrousel kijkdoos “Er was eens … Roodkapje”. De twee sprookjes zijn door Veronika Kopeckova (auteur en illustrator) in een heel nieuw jasje gestoken. Deze tweede uitgave van Uitgeverij De Fontein vertelt het verhaal van Sneeuwwitje en laat het tegelijkertijd ook zien aan de kindjes. Tijdens het voorlezen kunnen ze aan het kartonnen wiel draaien en schuiven er acht 3d­platen voorbij in de kijkdoos. Het prentenboek schuif je zo onder de carrousel­ kijkdoos, die dan samen ruim 700 gram wegen.

We nemen de proef op de som met de peuter, haar zussen hebben een lange schooldag en ze komt vragen om koek. Dat betekent: Ik wil aandacht! We zetelen ons op de bank met limonade en een biscuitje. Ik sla het prentenboek open en zij zit te rommelen met de doos. Ze probeert hem te openen, dus ik leg haar uit dat je door het gat kan kijken en ze zit ademloos te staren. Ik draai de afbeelding maar niet door, want dan pakt ze hem over. Ik probeer tegelijkertijd wat voor te lezen, maar eigenlijk is de kijkdoos alleen genoeg voor nu. Ik vraag haar wat ze ziet: baby, papa, mama, beer en ze ziet het venster bovenop de doos. Ik krijg de doos niet meer terug en door het schudden verschuift de carrousel naar halverweg prent twee. Nu wil ze er helemaal het hare van weten en probeert uit alle macht de kijkdoos te openen. Gelukkig is die stevig in elkaar gezet.

In de middag met de schoolmeid en kleuter gaat het er iets gestructureerder aan toe. De een het prentenboek, de ander de doos en ze zijn er even zoet mee. Het verhaal van Sneeuwwtje kennen ze natuurlijk al, maar dit is wel heel bijzonder vormgegeven. Ze hebben ieder niet helemaal de rust om het kartonnen draaiwiel te bedienen, maar dat zal vanzelf beter worden als de nieuwigheid er af is. Elke keer zien ze weer iets anders in de 3d plaat. Ze proberen ombeurten een ander kijkgat, er is genoeg te zien en ze leefden nog lang en gelukkig.