Kranten staan vaak vol met columns en ik lees er veel graag. Ook Margriet Oostveen lees ik als ze in de Volkskrant schrijft, vaak met plezier.
Maar een boek vol columns is wat veel van het goede. Ze verouderen sneller dan ik gedacht zou hebben en ook het thema 'Knus Nederland' met de daarmee samenhangende 'samenzucht' komt wat mij betreft niet altijd goed uit de verf. De als uitsmijter bedoelde laatste zin van de stukjes kon ik vaak ook niet begrijpen of waarderen. De toon van Margriet Oostveen, die net terug was van een verblijf in Amerika, was wat neerbuigend, hoewel ze dat misschien niet helemaal zo bedoeld heeft. Wat zijn Nederlanders toch knus en kneuterig, maar ondertussen...
Ze probeert goed te observeren en waarschijnlijk ook objectief te schrijven. Dat is niet gelukt.