(Recensie komt oorspronkelijk hiervandaan: https://nlboekenrecensies.wordpress.com/elke-dag-een-druppel-gif-wilma-geldof/)

Elke dag een druppel gif – Wilma Geldof

Maarten is elf jaar als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt. Als nsb-kind is hij het mikpunt van pesterijen. Terwijl zijn oudere broer Walter aan het oostfront vecht, voert Maarten op school zijn eigen kleine oorlog. Dan wordt hij, tot grote trots van zijn vader, toegelaten tot de Reichsschule, een ‘Hitlerschool’. Terwijl heel Nederland gebukt gaat onder de verschrikkingen van de nazi’s, is Maarten voor het eerst sinds lange tijd weer gelukkig. Maar dan capituleert Duitsland en breekt voor Maarten pas echt de oorlog uit. Als hij negentien jaar is, krijgt hij een relatie met Hanne. Zij is fel antinazi en Maarten kan niet langer zwijgen over zijn verleden. Er is iets wat hij als dertienjarige heeft gedaan wat mogelijk grote gevolgen heeft… ELKE DAG EEN DRUPPEL GIF is een schitterend verhaal over een vader-zoonrelatie, uitsluiting en het verlangen naar liefde, en zet de lezer aan het denken over individuele keuzes die ook nu aan de orde kunnen zijn. Wilma Geldof is sinds 2010 fulltime schrijver, columnist en schrijfdocent bij onder meer schrijfschool ScriptPlus. Voor dit boek pleegde ze veel research en interviewde ze twee mannen, nu 84 en 85 jaar oud, die opgroeiden in een nsb-gezin. Het resultaat is een indringend portret van een overtuigd nsb-kind dat de pech had op te groeien in het verkeerde gezin op het verkeerde moment.



Ik had van dit boek verwacht dat het al begon vanaf dat Maarten, de hoofdpersoon, een klein jongetje was en dan door zou gaan totdat hij volwassen zou zijn.

Het boek begint met een klein stukje als Maarten kind is, daarna springt het gelijk over naar het verhaal van Maarten als negentienjarige. Hij is verliefd op Hanne, een meisje van zijn werk, en zij wilt graag dat Maarten een keer over zijn verleden verteld, over zijn ouders in plaats dat zij de hele tijd over zichzelf praat. Maarten wil dit niet, maar vertelt niet waarom hij het niet wil vertellen aan Hanne. Hij is bang dat ze hem dan niet meer leuk vindt. Uiteindelijk heeft Hanne hem toch over gehaald om te vertellen over zijn leven.

Het boek tijdens de oorlog, Duitsland oefende wel al invloed uit op Nederland, maar is het land nog niet binnen gevallen. Maarten’s vader schrijft voor een blad van Duitsland en vertelt Maarten en zijn oudere broer Walter altijd verhalen over Duitsland. Maarten’s vader is altijd erg lovend als hij over Duitsland spreekt, iets wat veel invloed uitoefent op Maarten. En zijn vader heeft altijd gelijk, vindt Maarten. Walter luistert altijd braaf, maar is en blijft een puber.

Als Maarten naar de HBS gaat, wil zijn beste vriend Arthur al nauwelijks meer van hem weten. Volgens Arthur is Maarten ene vuile NSB’er, die alleen maar in de ideeën van zijn vader gelooft. Het laatste klopt wel, maar Maarten snapt niet wat er slecht is aan NSB’ers, volgens zijn vader wil Duitsland alleen maar een beter land maken van Nederland.

Dit gaat het hele boek zo door, tot het ergste aan toe, als Maarten word toegelaten tot de Reichsschule, is hij onder dezelfde mensen als hij. Mensen die voor Hilter zijn in plaats van tegen.

Ze moeten ontzettend vaak verhuizen met de school vanwege de bombardementen, en langzaamaan komt Maarten tot het besef dat Hilter helemaal niet zo geweldig is. Zeker niet als hij er achter komt dat Hilter niet in de strijd gestorven is, maar zelfmoord heeft gepleegd.

Dit boek belicht een totaal andere kant van de Tweede Wereldoorlog, van een kant van de kinderen van de NSB’ers, die eigenlijk geen flauw idee hadden wie er goed was en wie er slecht was. Dit boek laat ook zien wat voor band er eigenlijk is tussen ouders en kind, in dit geval tussen vader en kind. Kinderen kijken altijd op tegen hun ouders en hun ouders zijn ook echt hun grote voorbeelden.

De NSB kinderen probeerde alleen maar de idealen van hun ouders na te streven, van de verhalen die ze hoorde.

Ik vond dit een ontzettend goed boek, ik geef het daarom ook de verdiende 5/5 sterren.