In Blaashoek waait de wind altijd. Daarom is het de ideale plaats om een stel windmolens neer te zetten. De molens worden met een luid gejuich onthaald, maar als snel denkt niet iedereen daar meer zo positief over. Zo als slager Herman Bracke, die 's nachts als enige last lijkt te hebben van het zoevende geluid dat ze maken. Zijn slapeloosheid breekt hem steeds meer op, totdat hij zichzelf niet meer in de hand heeft. Wat er dan gebeurt zet als een rij dominostenen de ene na de andere gebeurtenis in gang, totdat de hele gemeenschap op zijn kop staat.

Een zomer zonder slaap kwam voor mij maar moeizaam op gang. Na 22 bladzijdes besloot ik zelfs om even overnieuw te beginnen om nog eens na te gaan wat ik nou eigenlijk aan het lezen was. Niet omdat het moeilijk is de personages te volgen, ze hebben stuk voor stuk eigenlijk niet al te veel diepgang. Maar eerder juist omdat ze erg uitvergroot worden neergezet, haast als karikaturen van zichzelf. Hierdoor was het haast niet mogelijk om de personages geloofwaardig te achten en... (lees mijn volledige recensie op http://boek-aholic.blogspot.nl/2014/08/bram-dehouck-een-zomer-zonder-slaap.html)