Ik had hier véél meer van verwacht, maar vond het een vreselijk nietszeggend boek.
In een paar zinnen samengevat: Jessica trok zich vroeger als kind altijd erg terug. Later trouwde ze met Andrew, die vreselijk onredelijk kon zijn en driftbuien kon hebben, ze kregen een zoon Joel, waarvan zijn onderwijzeres vond dat hij anders was dan andere kinderen. Jessica vond dat niet, maar dacht dat het aan háár lag dat ze weinig contact met hem kon krijgen. Joel kreeg een vriendin, Alice en die vertelde Jessica dat Joel aan Asperger leed.
En daar moet Clare Morrall dan 380 blz. over schrijven.

Niet lezen, zonde van je tijd en je wordt er niks wijzer van.