Je opent het boek en al direct is de eerste zin "mannen zijn klootzakken" dat zeggen ze zelf. Direct zeer confronterend van bladzijde 1. Toen ik begon had ik een ander voorgevoel van dit boek, cover met een roos (gewoon verder kijken dan de roos kwam nog niet in mijn hoofd op) dan de titel het Pussy Album de naam verstopt echt wel het ware verhaal. Eva, lerares, vrouw en vooral alcoholiste neemt je mee op haar destructieve levenspad. Op de cover kleeft een sticker van Ronald Giphart "Lees dit vuige taalbombardement" en dat is het gewoon een taalbombardement. Hoeveel keer ik met een stylo en lat zinnen heb onderstreept, beschrijvingen die me raken, die me zo herkenbaar zijn. Zoals ik altijd zeg een boek moet je of iets bijleren of je raken of op het juiste moment in je leven komen. Dit boek is eentje die je niet kan lezen als je in een zeer optimistische periode in het leven staat maar voor mij kwam het op het juiste moment. Trouwens mijn hoed af voor "Stella Bergsma" gewoon recht voor de raap, te nemen of te laten, ervan houden of niet??? Wel ik wel...ik ben fan vanaf de eerste zin.