Ik had geen hoge verwachtingen van De Tweede Vrouw, maar ben aangenaam verrast.

Het boek is een prettige mix van feiten en fictie, geschreven met respect voor de betrokkenen en nabestaanden.

Het dubbele verhaal sprak me enorm aan. Vooral de misschien-wel-echt-gebeurde geschiedenis van de vriendschap tussen Mary en Wallis sprak me enorm aan.

Van de relatie tussen Rachel en Alex begreep ik minder. Met name de veranderingen die Alex ondergaat, gingen mij te snel om geloofwaardig te zijn.

Dan is er nog het fatale ongeluk van Diana. Ik ben blij dat de schrijfster geen nieuwe complottheorieën heeft toegevoegd aan de reeds bestaande. Ook heeft zij niet geprobeerd om vragen rond de dood van de prinses te beantwoorden. In plaats daarvan heeft Gill Paul een fictief raadsel opgeworpen en bevredigend beantwoord. Het lijkt onbeduidend, maar het zorgt uiteindelijk voor de samenhang tussen de beide verhalen en is daarmee belangrijk voor het boek.

Ik vond dit een mooi en boeiend boek, moeilijk om weg te leggen.