Op zich geen slecht boek, maar ik vind het te oppervlakkig. De personages hebben geen diepgang en blijven daardoor plat en ongeloofwaardig. In de eerste hoofdstukken wordt beschreven dat de dochters 'kapot' zijn van de dood van hun vader, maar ik voel het gewoon niet. Zoals het op mij overkomt: De meisjes waaien een soort van huppelend binnen, naar hun ouderlijk 'huis' (een te mooi om waar te zijn eiland), en waaien binnen no time huppelend weer terug naar hun leventje. Het contact tussen de meisjes voelt gemaakt en onoprecht. Ze zijn zusjes maar hadden evengoed oude schoolvriendinnetjes kunnen zijn (misschien een thema en dus zo bedoeld, maar zonder diepgang boeit zo'n thema mij niet).

Wat overblijft is het mysterie: 'waarom adopteerde een rijke man zes meisjes', 'de mysterieuze brieven die leiden naar hun herkomst' en 'is er een zevende zusje' - dit spreekt me nog steeds aan, maar ik word onvoldoende geraakt door het verhaal en de gebeurtenissen om door te blijven lezen. Er zijn genoeg andere mysterieuze boeken die mij meer boeien. Helaas gestopt rond bladzijde 100.

Ik denk dat deze reeks geweldig is als je een enorme liefhebber bent van chicklit of familieromans - het vleugje mysterie is dan een mooie aanvulling en de schrijfstijl is prettig - het boek leest lekker vlot weg. Simpelweg iets te vlotjes voor mijn smaak, daarom 2 sterren.