Dit boek van Karin Kuiper heb je zo uitgelezen. Het is makkelijk leesbaar, met kleine hoofdstukjes van vaak 1,5 blz. (zoals columns). Ik verwachtte een emotioneel boek vol gevoelens, maar als ik eerlijk ben, vond ik het vooral een vervelend boek. Hier en daar zat een aandoenlijk stukje en wat humor, maar ik vond het verder niet echt fantastisch. De draad van het verhaal was moeilijk te volgen, omdat het allemaal losse, onsamenhangende stukjes waren.
Ik denk wel dat dit boek een goede steun kan zijn voor weduwnaren en weduwen, om zich in te herkennen en door gesteund te voelen. Voor andere mensen is het gewoon - helaas maar waar - een saai boek...