"Let op: spoiler alert - recensie bevat mogelijk informatie over de plot Eigenlijk zou je aan dit onderwerp geen buil moeten kunnen vallen. De feiten zijn om van te smullen. Jammer genoeg ontbreekt Prins Bernard maar verder helemaal in orde. Daar kan een heuse trilogie mee gevuld worden. De schrijver weet ook waar hij het over heeft en is bovendien een gerenommeerd journalist en schrijver. Dat zal Tomas Ross ook wel gedacht hebben toen hij deze titel selecteerde. Maar dat valt dus vies tegen - wat een teleurstelling is dit boek. Vooral vanwege het taalgebruik ""hij spoelt een golf van emotie weg met een slok aangelengde wijn"" en ""Lonneke streelt hem, aangedaan dat hij het geheim van zijn diepste angsten met haar gedeeld heeft"" en de dialogen ""ze praatte zo plat als een pannenkoek"" en ""Samen komen we er wel uit. Natuurlijk! Je kunt het"". Na een tijdje lezen won de irritatie het van de kracht van de feiten en ben ik naar het einde gebladerd en dan komt er ook nog een konijn uit de hoge hoed en volgt een ontknoping waar Marco Borsato jaloers op kan zijn. Je moet het uiteraard zelf lezen maar je kunt je tijd beter aan Tomas Ross of Philip Kerr besteden als je van WOII faction houdt."