Richard House is schrijver, kunstenaar, filmmaker en docent. Er staan twee korte romans op zijn naam en hij doceert aan de universiteit van Birmingham. Voor het digitale tijdschrift Fatboy Review is hij redacteur. Onderweg in IJsland om opnames te maken, ontving hij bericht dat The Kills  op de longlist van de prestigieuze Man Booker Prize stond. The Kills  bestaat uit vier delen en is niet alleen een op schrift gezet verhaal maar vooral een digitaal project. Sutler is het eerste deel, gevolgd door Gunnersen. In de pijpleiding zitten nog Meneer Wolf en meneer Konijn  en Berens.

Rem Gunnersen heeft een eigen klusbedrijf maar de afgelopen weken blijven opdrachten uit. Hij raakt in financiële problemen omdat hij zijn verplichtingen aan het personeel per se wil nakomen. In een bar wordt hij benaderd door Paul Geezler die hem een lucratief aanbod doet. Voor Gunnersen ligt een toezichthouderstaak te wachten in Amarah in Irak. Na hevige twijfel kan hij het aanbod niet afslaan omdat hij met de financiële vergoeding in staat is al zijn schulden in een klap af te lossen. Hij neemt, tegen de zin van zijn echtgenote Cathy, de uitdaging aan en stelt een zevenkoppig team samen. Hun uiteindelijke bestemming is Camp Liberty in Zuid-Irak. Daar worden in verbrandingskuilen chemische, menselijke en dierlijke resten verbrand. Het team Gunnersen wordt belast met het beheer over de locatie en het proces.
Aan het thuisfront wordt door Cathy Gunnersen alles in het werk gesteld om informatie over de locatie in Irak te krijgen omdat de geruchten niet veel goeds voorspellen. Rem blijft rustig zijn taak uitvoeren tot er onverwachte dingen gebeuren en hij niet meer in contact kan komen met Geezler, zijn opdrachtgever.

Het verhaal geeft, evenals de andere drie delen, een beschrijving van de louche wereld van civiele aanbestedingen in het naoorlogse Irak. In Gunnersen  is het ongecontroleerd verbranden van alle voorkomende afval het hoofdonderwerp. De gevolgen voor de mensen in de directe omgeving en de grote financiële vooruitzichten zijn de hoofdthema’s waar het verhaal feitelijk om draait. Het begin is niet-alledaags, een opsomming van een aantal personages en hoe ze aan hun einde komen. Dat biedt enerzijds weinig perspectief voor een goede afloop en anderzijds wordt de bedoeling ervan niet helemaal duidelijk.

Anders dan de publicaties doen vermoeden, is er nauwelijks spanning te ontdekken in Gunnersen. Moet je dit boek kwalificeren dan komt het nog het dichtst bij een dramatische roman. Neemt niet weg dat het wel interessant blijft te lezen hoe geld, en met name het gebrek eraan, mensen kan verleiden tot onverantwoorde keuzes en beslissingen in hun leven. Ook om even bij na te denken (in deze tijd) is de conclusie dat het echte grote probleem begint te ontstaan op het moment dat werk uitbesteed wordt aan de civiele sector in een militaire zone.

Maar evenals bij Sutler  blijven er in Gunnersen  een aantal zaken onafgewerkt terwijl de auteur uitspreekt dat de verhalen opzichzelfstaand zijn. Dat is over het algemeen niet iets waar een thrillerlezer blij van wordt.