Zupheul, Febbo, en de kleine Grakjesbambaaf, kortweg Jan was voor mij het moeilijkste boek dat ik ooit moest recenseren.
Blijkbaar is Mike Boddé in Nederland een bekende cabaretier maar voor een Belgische zoals ik, totaal onbekend. Ik wist dus niet wat ik van het boek moest verwachten en hoe meer ik er in las, hoe verstrooider ik werd.
Mike speelt in zijn boek heel vaak de spreekwoordelijke oen, wat soms grappig is, maar meestal droevig overkomt. Misschien is mijn humor toch iets anders dan die van mijn noorderburen want ik heb geen enkel benul van wat dit boek me bijgebracht zou hebben.
Wel heel leuke tekeningetjes, fantastische lay-out, geen enkele pagina oogt hetzelfde… beetje een kakafonie van allerlei onzin met op één derde van het boek een lezerspagina met een invullijst wat je tot daar van het boek vindt.
Zupheul, Febbo, en de kleine Grakjesbambaaf, kortweg Jan is opgedeeld in twee grote delen. Het eerste bevat allemaal korte verhaaltjes, het tweede deel heeft 2 grote verhalen die onderling afwisselen met elkaar.
Voor dit boek zal er wel een publiek bestaan, maar ik bleef verbijsterd achter.