De Vloek van de Vliegende Olifantes van Kate DiCamillo is het tweede boek uit een drieluik over vriendschap. Een bijzonder jeugdboek om zelf te lezen, samen te lezen of om voor te lezen.

Louise Olifante wordt midden in de nacht wakker gemaakt door haar oma, ze moeten direct op reis. Het heeft te maken met de vloek zegt oma. Maar Louise wil helemaal niet weg. Ze wil blijven waar ze nu is. Bij haar vriendinnen Raymie en Billie, bij haar kat Archie en bij Flappy de hond met maar één oog.

Oma is onverbiddelijk, ze moeten onmiddellijk weg. Louise wil niet telkens moeten vluchten voor de vloek, ook al vindt ze de vloek best eng. Waar gaan ze dan naartoe? Komt ze wel weer terug bij haar vriendinnen? Heeft oma wel iets geregeld voor Archie? Louise stelt al deze vragen aan oma, maar oma zegt dat ze haar mond moet houden. Dat maakt Louise boos. Waarom geeft oma geen antwoord op haar vragen?

Als oma onderweg ziek wordt moet Louise hulp zoeken. Maar hoe moet ze dat doen, ze is tenslotte pas twaalf jaar. Dan denkt Louise aan de woorden die oma altijd zegt en doet ze wat er moet gebeuren om hulp te krijgen.

“Dit was het enige goede dat me was overkomen sinds oma me ‘s nachts om drie uur had wakker gemaakt om te zeggen dat de dag van de waarheid was aangebroken.
In sommige opzichten is dit een verhaal van narigheid en verwarring, maar het is ook een verhaal van vreugde en vriendelijkheid en gratis pinda’s.” Kate DiCamillo

Tijdens de reis met oma leert Louise nieuwe mensen kennen, raakt ze bevriend met Birk en leert ze veel over zichzelf en haar leven. Ze maakt wonderbaarlijke dingen mee en ze leert dat dingen soms anders lopen dan dat ze zou willen.

Het verhaal van De Vloek van de Vliegende Olifantes van Kate DiCamillo is verpakt in een prachtige hardcover. Waarbij je, voordat je het openslaat, misschien wel even met het boek in de hand blijft zitten, de cover bewondert en je verheugt op het verhaal dat daarachter schuilt.

De Vloek van de Vliegende Olifantes is een bijzonder jeugdboek waar ook lezers buiten de doelgroep van zullen genieten. Het is mooi, ontroerend, grappig en op een leuke manier een beetje vreemd en gek. Het verhaal wordt vertelt door Louise zelf. Kate DiCamillo is er wat mij betreft in geslaagd om de toon van het verhaal neer te zetten, zoals een meisje van twaalf het zou vertellen. Begrijpelijk voor de doelgroep, zonder dat het kinderlijk overkomt.

De Vloek van de Vliegende Olifantes van Kate DiCamillo maakt deel uit van een drieluik over vriendschap. Dit tweede boek (Neem mijn Hand is het eerste boek en gaat over Raymie) is prima afzonderlijk te lezen. Maar De Vloek van de Vliegende Olifantes maakt indruk waardoor je het eerste boek waarschijnlijk ook graag zal willen lezen. Ik geef De Vloek van de Vliegende Olifantes 4,5 sterren.

Deze recensie schreef ik voor, en is terug te vinden op, de blog In de Boekenkast: https://indeboekenkast.wordpress.com