Titel: In het kille ochtendlicht
Auteur: Anthonie Holslag
Uitgeverij: Zilverspoor
490 pagina's

Anthonie Holslag is geboren in Amsterdam, maar verhuisde op een zeer jonge leeftijd naar de Verenigde Staten waar hij tot zijn tienerjaren heeft gewoond. In 2006 is zijn eerste gedichtenbundel Het gezicht van het verleden verschenen en in 2009 verscheen zijn boek In het gesteente van Ararat over de langdurige gevolgen van collectief geweld. Naast schrijven geeft Anthonie Holslag ook (internationale) lezingen en voordrachten, daarnaast heeft hij diverse artikelen, gedichten en verhalen in tijdschriften en verzamelbundels gepubliceerd . In 2012 kwam zijn eerste bundel met fictie uit, Zwarte muren. In 2013 verscheen bij Zilverspoor zijn novelle De kerstboom. In 2014 verscheen zijn boek Een bloedovergoten dageraad, waarvan alle royalty's naar WarTrauma zullen gaan en zal het vervolg In het kille ochtend licht in 2016 verschijnen. Anthonie is werkzaam op de Universiteit van Amsterdam en is Cum Laude afgestudeerd in Culturele Antropologie.

De verhalen gaan over een terugkerende mist die dood en verderf zaait, over concentratiekampen in Duitsland van nog voor de oorlog, over een apocalyptische wereld die gevangen is in een gil, over de trauma van een soldaat die Irak niet kan vergeten of een vader die zijn zoon niet kan loslaten.
Een bundel met psychologische horror. Menselijke horror. Maar bovenal een bundel die de thema's van Zwarte muren en Een bloedovergoten dageraad met elkaar verbindt en de echo en broosheid weergeeft die geweld achterlaat. Het is In het kille ochtendlicht waar essentiële vragen naar voren komen. Vragen over onze donkere kanten, over de psyche. Over jou, over mij. Durf je mee te kijken? Durf je in de spiegel te kijken? Durf jij je ware ik in het kille ochtendlicht te zien?

In het kille ochtendlicht is mijn eerste kennismaking met Anthonie Holslag als schrijver. Het boek bestaat uit 18 verhalen die verschillende lagen van je psyche benadert. Je raakt verward, verdrietig en soms somber door de omschrijvingen die je in je ziel raken.

'Soms kun je met gordijnen de wereld niet buiten houden, soms nodigt hij zichzelf uit en dineert hij met je mee'

De omschrijvingen van de personages in zijn verhalen zijn intrigerend en meeslepend en waarbij elk verhaal zijn eigen climax heeft dat goed is beschreven dat je het idee hebt of je een heel boek aan het lezen bent.

Zo wordt je in Vergulde dagen meegetrokken naar de Sloterplas, sta je in De man met de zwarte ogen stil bij de nasleep van een brute verkrachting en krijg je de rillingen over je lijf bij het titelverhaal In het kille ochtendlicht. In het verhaal De alleseter voel je het verdriet vanbinnen uit knagen alsof de schimmel ook jou komt halen.
Anthonie heeft een schrijfwijze die wel de nodige aandacht vergt. Het is geen boek dat je zo even oppakt om een verhaaltje te lezen, het trekt je mee en houdt je daarna nog wel even vast.

Aangezien dit het slot is van een drieluik zoals hij het zelf noemt ben ik ten eerste erg benieuwd naar de eerste twee delen maar ook naar zijn nieuw werk dat er hopelijk snel aankomt.

'Wees geen slaaf, laat je niet leiden door angst of luiheid. Wees vrij en dans, dans zelfs aan de rand van de. afgrond'
Nietzsche

Plot 4
Schrijfstijl 3,5
Originaliteit 3,5
Psychologie 4
Leesplezier 3
Spanning 3,5

Ik geef In het kille ochtendlicht 3,5 sterren