Patricia Duncker is een Britse schrijfster en academica. Zij doceert hedendaagse literatuur aan de universiteit van Manchester. Haar debuut uit 1996, De Foucault hallucinatie, is tevens haar bekendste boek. De vreemde zaak van de componist en zijn rechter is al haar vijfde roman.

Tijdens de millenniumwissel pleegt een sekte in Frankrijk zelfmoord. Op nieuwjaarsdag worden de lichamen gevonden. Op één na is iedereen door vergif omgekomen. Te midden van de lichamen ligt het lijk van Marie-Cécile Laval die is neergeschoten. Zes jaar eerder pleegde ook een sekte zelfmoord. De enige die toen geen vergif had ingenomen maar ook was neergeschoten was de broer van Marie-Cécile. Net als toen wordt ook nu het pistool niet op de plaats delict gevonden. De politie is ervan overtuigd dat iemand de mensen een handje geholpen heeft. Omdat ze het vorige onderzoek ook al voerden, wordt de zaak toegewezen aan rechter van instructie Dominique Carpentier en commissaris André Schweigen. Carpentier heeft psychoanalyse gestudeerd en is gespecialiseerd in sekten. Ze ontdekt al snel dat componist en dirigent Friedrich Grosz in beide gevallen de leden van de sekte goed kende. Voor de avonden waarop de zelfmoorden plaatsvonden heeft hij echter een goed alibi.

De titel van het boek, De vreemde zaak van de componist en zijn rechter, is goed gekozen. Het hele boek draait immers om de persoon van Carpentier en haar omgang met de componist. Wie is eigenlijk Dominique Carpentier? Aan de ene kant is ze ongenaakbaar, streng, koel en objectief en aan de andere kant is ze overrompelend, toegankelijk en zit ze vol twijfel. De mensen in haar omgeving adoreren haar. De griffier van Carpentier houdt het liefst de mannen bij haar weg, André Schweigen pleegt overspel met haar en Friedrich Grosz blijft haar maar liefdesbrieven en uitnodigingen sturen, ook al is hij een verdachte. Omwille van het onderzoek laat Carpentier zich in met de componist. Ze probeert daarbij haar professionele grenzen niet te overschrijden, maar langzaam raakt ze toch verstrikt in zijn spel en kost het haar moeite om zich niet helemaal te verliezen.

De misdaad is in De vreemde zaak van de componist en zijn rechter eerder ondergeschikt aan de beschrijving van het maandenlang aanslepende spel tussen Dominique en Friedrich. En dat is op een bijzondere manier uitgewerkt door Patricia Duncker, die daarmee haar lezers net zo in het verhaal meezuigt als de rechter in het boek door de gebeurtenissen wordt meegesleurd.