Het was even wennen aan de staccato schrijfwijze. In vaak korte zinnen, met woorden die elkaar snel opvolgen wordt het verhaal op een beeldende en directe manier neergezet. Een boeiend verhaal waarin de Identificatiedienst een centrale rol speelt. Ook de gevechten in Zeeland tijdens WOII worden duidelijk beschreven. De schrijver verweeft de verschrikkingen van oorlog en opgravingen met de natuur die groeit en bloeit. Dit lijkt de beelden nog scherper neer te zetten. Tegelijkertijd spelen liefdesrelaties een belangrijkere rol dan in eerste instantie lijkt.