In het boek Tempation to be happy leren we de Napolitaan Cesare Annunziata kennen. Met zijn zevenenzeventig jaar heeft hij al een heel leven achter de rug. Een leven waarin hij lang niet genoeg plezier heeft gehad dan dat hij gewild zou hebben. Dus besluit hij dat hij de jaren die nog voor hem liggen met veel plezier gaat vullen, maar dat lijkt makkelijker gezegd dan gedaan.

Cesare is een ‘grumpy old man’ en lijkt wat verbitterd. Niets is goed en hij heeft op iedereen commentaar. Daarnaast is hij erg op zichzelf en lijkt het erop als of hij liever niets met anderen te maken wil krijgen. Desondanks komt hij in een situatie terecht, waaruit blijkt dat hij toch meer voor anderen over heeft dan dat hij zelf ooit had gedacht. Met zijn sarcastische humor lukt het Cesare beetje bij beetje een wat toegankelijker persoon te worden. Is hij dan toch niet de ‘grumpy old man’ die we aanvankelijk leerden kennen?

Met een kordate en krachtige schrijfstijl zorgt de schrijver ervoor dat het verhaal makkelijk te lezen is. Ook voor de mensen die lang geen Engels gelezen hebben. Het vertelperspectief geeft het gevoel de hoofdpersoon/verteller beter leert kennen, waardoor je meer begrip krijgt voor hem. Door de sarcastische humor die schrijver gebruikt, is het boek zeker niet zwaar. Een absolute aanrader om te gaan lezen!