‘Ze is alleen.
Gevangen in een doodskist van plexiglas.
En iets druppelt haar lichaam in.’

Barbara woont met haar man Rob en hun kinderen in Frankrijk. Barbara is coach en geeft workshops. De komende workshop is georganiseerd door een man die zich op het laatste moment afmeld maar vooral wil dat het voor de andere deelnemers gewoon doorgaat. Hij vindt dat ze dat wel verdient hebben. Als de eerste deelnemers arriveren krijgt Barbara al een raar gevoel en vooral als blijkt dat alle deelnemers een gezamenlijk verleden hebben. De sfeer onderling is best vijandig en iedereen houdt afstand. Het lukt Barbara niet om de sfeer onderling beter te krijgen en het is dat het bedrag al volledig betaald is anders had ze iedereen weer terug naar Nederland gestuurd. Dan verdwijnen er deelnemers. In eerste instantie lijkt het hun eigen keuze te zijn om weg te gaan maar Barbara ontdekt dat er meer aan de hand is.

‘Waar heeft de man het idee vandaan gehaald dat deze workshop leerzaam voor eenieder van hen zou kunnen zijn? Het moet haast wel zo zijn dat hij ze helemaal niet kent.’

Verpest speelt zich af op het platteland van Frankrijk, waar Barbara en Rob wonen. In de vorige thriller van van Kempen hebben we al kennisgemaakt met deze personages. Rob is de broer van Louise. Louise en Suzan zijn deze week ook in Frankrijk, ze genieten van een weekje vakantie bij Barbara en Rob. Geschreven vanuit een wisselend perspectief trekt van Kempen de lezer direct het verhaal in en weet al snel het ongemakkelijke gevoel dat Barbara heeft bij deze workshop aan de lezer door te geven. De deelnemers hebben allemaal een typisch karakter meegekregen maar zijn moeilijk te doorgronden. Er rijst wel een vermoeden over wat er vroeger is gebeurd, toch blijft het nog een klein beetje koffiedik kijken.

Er zit behoorlijk wat tijd tussen de eerste en tweede thriller van van Kempen en het geheugen moest dan ook even hard geprikkeld worden. Maar net als bij Gevaarlijk spel is bij Verpest te zien dat dit boek met de grootste zorgvuldigheid is geschreven. En van Kempen heeft het zichzelf niet makkelijk gemaakt want er zijn heel veel lijntjes bij elkaar te houden. De vijandigheid tussen de deelnemers is tastbaar neergezet en voortdurend is er de nieuwsgierigheid waarom dit is. En waarom heeft die ene man de workshop heeft geregeld. Wat voor reden heeft hij en wie is hij? Het gedrag van de deelnemers drijft soms tot wanhoop en de gedachten van Barbara zijn goed te begrijpen.

‘Ze kijkt in de ongewoon donkere ogen van Saskia en voor de tweede keer bekruipt haar een onbehaaglijk gevoel.’

De interessante verhaallijnen hebben een onderhuidse spanning en worden netjes uitgewerkt naar de plot. Een plot die tot bijna het eind een groot raadsel blijft en op de weg er naar toe worden alle vermoedens telkens weer van tafel geveegd. Van Kempen laat hier haar talent zien, want zonder ook maar ergens uit de bocht te vliegen worden de lijnen aan elkaar verbonden. Verpest laat met veel emotie de invloed van pesten zien, wat dit doet met iemand en hoe dit het leven van iemand kan beheersen. Door de uitwerking van de personages wordt dit uiterst pijnlijk weergegeven. In Verpest draait het om de deelnemers van de workshop en deze personages zijn goed uitgewerkt, alleen was er een diepere uitwerking van Rob verwacht. Net als in Gevaarlijk spel blijft hij wederom wat op de achtergrond maar dit kan natuurlijk een reden hebben. Ook de kinderen van Barbara en Rob hebben nauwelijks een rol in dit boek, maar dit is ook niet noodzakelijk dus is geen storende factor.

Van Kempen is er met Verpest in geslaagd het succes van haar debuut te evenaren. De wijze waarop de auteur het thema pesten heeft neergezet, is indringend, vol van emoties en een groot compliment waard.