Het boek heeft als ondertitel “Leven tussen twee werelden”. In beide werelden (de Nederlandse en de Marokkaans-Nederlandse) weet Hayat de weg, maar soms voelt ze in geen van beide werelden echt thuis zijn.
Hayat beschrijft haar “avonturen” soms met een Marokkaans-Nederlandse bril op, soms met de Nederlandse. Soms verwisselt ze tijdens een verhaal van bril en zie je als lezer dus twee kanten van het gebeuren.
Hilarische momenten, zoals bij de Heilige communie op de Katholieke basisschool worden afgewisseld met beschouwingen over vragen als “wie ben ik?”, “wie wil ik zijn?” en “wat speelt daarin mee?”
Een aanrader voor wie benieuwd is naar wat voorbeelden van de Marokkaans-Nederlandse cultuur en niet bang is om “anders” naar de traditionele Nederlandse cultuur te kijken.
Wat zijn de verschillen en waarin lijken deze twee culturen op elkaar.
Net als van de columns in de Volkskrant heb ik ook weer genoten van de verhalen in dit boek.