Als je een boek wilt lezen waar in het eerste hoofdstuk al duidelijk wordt wie de echte dader zal blijken te zijn, moet je dit lezen. Bovendien kun je elke tien regels lezen hoe de hoofdpersoon oftewel Rachel, een blikje drank, een glas witte wijn, of twee flessen witte wijn wegwerkt. En dat tot in details beschreven.
Overtrokken ontvangst op de schrijversmarkt kunnen we dus wel stellen.
Een thriller schrijven is niet zo makkelijk. Bladvulling met drank lost dat niet op.
Ja, ik snap dat ze een alcoholiste is en dat je dat duidelijk moet maken, maar dat kan subtieler.
Ook het tijdspad en storyteller door elkaar heen halen maakt het niet prettig leesbaar.