Simon Spier is een doodnormale 16-jarige jongen, net als iedereen. Hij gaat naar school, doet aan toneel en spreekt vaak af met vrienden. Op het eerste gezicht lijkt het dan ook gewoon een doorsnee tiener afgezien van het feit dat hij een groot geheim met zich meedraagt: hij valt op jongens. Niemand in zijn omgeving weet dit behalve Blue; een jongen waar hij verliefd op is en online al een tijdje mee praat. Op een dag vergeet Simon uit te loggen op een schoolcomputer en komt een studiegenoot achter dit grote geheim. Simon is bang dat mensen het nu te weten gaan komen en zit hier erg mee. Het is niet zo zeer de reactie van zijn omgeving die hem bang maakt, maar het feit dat hij door de maatschappij als anders gezien zal worden. Want waarom hoeven hetero’s niet uit de kast te komen? Waarom is hetero zijn de norm?

Met deze insteek is het boek Simon vs. geschreven. Het boek snijdt actuele thema’s aan op een luchtige manier. Waarom is uit de kast komen iets wat moet? Waarom is hetero zijn de standaard? En waarom denken mensen over het algemeen vooral aan blanke personen wanneer ze aan een mens moeten denken? Dit zijn een aantal van de onderwerpen die besproken worden in de mailsessie die Simon en Blue met elkaar hebben. En juist dat zijn erg belangrijke en vooral ook terechte vragen die in de wereld waarin we nu leven erg van toepassing zijn. Het zet aan het denken, maakt bepaalde onderwerpen bespreekbaar en geeft er een andere kijk op. Zelf ben ik van mening dat dit erg belangrijk is en vind het daarom erg interessant dat ze in het boek Simon vs. eens afwijken van alle standaarden en laten zien dat er veel meer mogelijk is.

Het boek is geschreven vanuit de ik-vorm, afgewisseld met de mails tussen Simon en Blue. Ondanks dat er twee schrijfstijlen door elkaar lopen is het verhaal goed te begrijpen. Het voelt nog steeds erg vloeiend en maakt het ook wel weer interessant. Door deze schrijfstijl kom je erg dicht bij Simon te staan en kan je je goed inleven in zijn gevoelens. Zelf ben ik ook homoseksueel, en dat zorgt ervoor dat het nog dichterbij staat. Maar zelfs als dit niet het geval zou zijn, zijn Simon zijn gedachten en gevoelens nog raak. Het komt gewoon binnen en doet iets met je. Je leeft erg met hem mee en bent net als Simon erg benieuwd wie Blue is en hoe zijn omgeving gaat reageren.

Al met al is het een geweldig boek met een krachtige boodschap. Het is anders dan andere boeken en heeft iets vernieuwends door een onderwerp als homoseksualiteit te behandelen. Wel draait het om meer dan dat en is de hoofdvraag waarom de “verwachting van de rest van de wereld” altijd een blanke hetero is. Het is een soort strijd voor diversiteit wat het een erg actueel maakt. Dit is ook een reden waarom het boek in zowel een rode als blauwe versie te verkrijgen is; het draait niet om de buitenkant maar om de inhoud en is tegelijkertijd een soort statement voor de diversiteit. Naast al deze achterliggende boodschappen zorgt de afwisselende schrijfstijl ook voor een vlot, makkelijk leesbaar verhaal en heb je het boek binnen no-time uitgelezen. Een echt feelgood-boek dat je zeker gelezen moet hebben.