De vrolijke zomerse kleuren en de afbeelding van een jonge blonde vrouw staan in tegenstelling met het woord ‘Thriller’ op de cover. Ietwat vreemd om een blonde vrouw te kiezen terwijl de vrouwelijke rode haren heeft.

Maggie heeft in het dagelijkse leven een druk bestaan; ze is een succesvolle ondernemer, moeder en echtgenote. Ze wordt uitgeroepen tot succesvolle ondernemer van het jaar. Haar ontbijtketens lopen voortreffelijk en ze heeft plannen om uit te breiden. Om te ontstressen krijgt ze een zonvakantie cadeau van haar man naar het eiland Ibiza. Zeventien jaar geleden ontvluchtte ze dat eiland. Nu is ze terug en ontmoet oude bekenden. De vraag is of ze daar wel op zit te wachten?

De schrijfstijl is kinderlijk eenvoudig en het grootste gedeelte is ‘vertellend’ geschreven. Het boek lees je snel uit. Het begin begint spannend maar al snel zakt de spanning weg. Het verhaal kabbelt verder en regelmatig dwaalt mijn aandacht af. De meeste personages blijven erg vlak. Maggie en Frank worden het meeste uitgediept. Een aantal woorden worden vaak gebruikt: bijna, eigenlijk, ongekend, maar, nog, net, ineens, fucking en ook staan er een aantal taalfouten in. Een bijzondere zin vond ik bijvoorbeeld: Ze fluisterde bijna. Af en toe ergerde ik me aan de gebruikte clichés.
De lezer krijgt af en toe brokjes informatie toegeworpen en tegen het einde wordt duidelijk wie de dader is. Het is een ideaal boek om tussendoor te lezen en lekker te relaxen en past perfect in het rijtje Suzanne Vermeer en Linda van Rijn.
Conclusie: Ibiza is een chicklit met een vleugje spanning. Een aardig tussendoortje dat ideaal te lezen is tijdens een zonvakantie op bijvoorbeeld Ibiza.