Dertig graden en dan met kippenvel een boek afsluiten en een traan die zachtjes op mijn wang naar beneden glijd,nou dat wil toch wel zeggen dat ik het boek geweldig vond.
Voor de mensen die de keukenmeidenroman mooi vonden is dit ook echt aan te raden,eigenlijk vond ik dit nog beter.
Zo mooi hoe het verhaal verteld word in het heden en het verleden,hoe de sfeer vroeger was tussen de blanke mensen en de zwarte.
En de hoofdpersonen in dit boek Isabelle en Dorrie zijn echt mensen waar je van gaat houden.
Een boek om nooit te vergeten.