Zwak en kil geheel. Simpel taalgebruik, vlakke personages, ondermaatse plot, climax die over de top is.
Hoofdpersoon Sayer Altair werkt als neurologisch onderzoeker bij de FBI. Haar professie komt amper uit de verf, haar rol is die van een rechercheur. Het gemak waarmee zij mensen tot verdachten bestempelt is verbazingwekkend. Excuses? Nee hoor.
Ellison Cooper kiest een makkelijke weg: een paar keer miskleunen en dan, hèhè, heeft ze de (voorspelbare) misdadiger m/v te pakken.