Wat is Sanne een heerlijke vrouw! Spontaan, een flapuit en ook een tikkeltje naïef. Waar wij als lezer de ontwikkelingen al mijlenver zien aankomen dartelt zij lekker in haar droomwereldje verder. Ik vind dat ontwapenend. Haar onhandige acties zijn bij vlagen te herkenbaar. Wat ook weer een lach op mijn gezicht tovert.

Wat mij minder aanspreekt is dat aan het begin en het eind jij als lezer door Sanne wordt aangesproken. Ik hou niet zo van deze stijlvorm, maar dat is natuurlijk persoonlijk.

Ik heb Tamara een keer mogen ontmoeten en hoe ze toen op mij overkwam spat ook van het boek af. Het kan niet missen: het is een Tamara-boek.

Voor jou als lezer zitten er weinig verrassende momenten in, maar dat kan het boek goed hebben. Het is een heerlijk boek om te lezen waar je alleen maar vrolijk van kunt worden.

Het boek is niet zo heel dik, nog geen 200 bladzijden, maar het is wel precies genoeg om het verhaal te vertellen. Ik had nergens het gevoel dat het langdradig werd of dat er overbodige informatie in stond.

Ik heb het boek met veel plezier gelezen.