Wat nu? is een romantisch boek van uitgeverij Harper Collins, geschreven door Kristan Higgins. Higgins heeft al heel wat feelgood boeken op haar naam staan. 

Parker komt uit een rijke familie, maar door omstandigheden buiten haar schuld raakt ze haar familiekapitaal kwijt, waaronder haar huis. Gelukkig heeft ze nog een ander huis van haar tante geërfd. Het moet alleen nog opgeknapt worden. De schuld waardoor ze huis en haard is kwijtgeraakt, moeten we zoeken bij haar vader met wie ze geen goede relatie heeft. Eén van de advocaten van haar vader, James (uiteraard een ontzettend knappe man), biedt aan Parker te helpen bij het opknappen van haar geërfde huis. Haar zoontje gaat in de tussentijd op vakantie met zijn vader, haar ex. Parker en James zitten daardoor een aantal weken met zijn tweetjes in één huis terwijl ze dit opknappen. Aangezien ze beiden ontzettend aantrekkelijk en single zijn, kan dit natuurlijk niet zonder gevolgen blijven!

Er zit maar weinig diepgang in het boek en de verhaallijnen doen ietwat gekunsteld aan. Zelfs wanneer de achtergrond van de hoofdpersonen duidelijk wordt, blijft de vraag waarom ze per se samen in één huis moeten zitten, behalve dan omdat de schrijver de seksuele spanning wilde opvoeren. De reden van James om Parker te willen helpen, terwijl ze hem niet erg vriendelijk bejegent, lijkt nogal ver gezocht. Eigenlijk wordt het verhaal pas op de laatste honderd bladzijden interessant, omdat de hoofdpersonen dan een duidelijke ontwikkeling doormaken. Ze vertrouwen elkaar hun geheimen toe en dit maakt hen een stuk menselijker.

Het thema dat het verhaal meer diepgang moet geven is de relatie met hun ouders. Parker en James hebben allebei een moeizame relatie met hun vader door gebeurtenissen uit het verleden.  Ze hebben beiden het één en ander meegemaakt en wanneer je dat weet wordt het makkelijker hen te begrijpen en met ze mee te leven.

Qua schrijfstijl valt Higgins soms wat in herhaling. Zo knikken Parkers knieën heel wat af. Van spanning, van lust en soms zelfs van pure liefde voor haar zoontje. Daarbij zijn de personages bijna bovennatuurlijk aantrekkelijk. Pagina's achtereen komen dezelfde beschrijvingen terug van bruine gespierde borstkassen en lange bruine benen. In plaats van spanning roepen deze beschrijvingen op een gegeven moment eerder verveling op. Iets minder perfecte lichamen waren interessanter geweest.

Als vakantieboek of wanneer je geen zin hebt in iets heftigs, is dit een prima verhaal. Ondanks de trage opbouw en het gebrek aan diepgang is het een aardig boek voor als je even iets simpels zoekt om te lezen.