Roy Peters wordt zinloos vermoord. Zijn vrouw Monica blijft achter met twee kleuters. De tijd staat stil. Het enige dat haar op de been houdt, zijn haar twee dochters. Als ze acht jaar later een bericht onder ogen krijgt, wordt de woede die ze voor de dader voelt aangewakkerd tot een onmetelijke haat.. De moordenaar moet lijden, zoals zij al jaren doet. lees ik op de achterflap van het boek Onbezonnen van Vera Lundi .Als ik dat lees denk ik dat moet een heel goed boek worden. Deze vrouw heeft afgezien en gaat nu haar gram halen. Wraak is toch het recept om te gaan tot voorbij het gaatje! Als je al zoveel jaren een onmetelijke haat voelt tegen de dader die je echtgenoot heeft vermoord, dan heb je vast een heel gedetailleerd plan uitgedacht om deze met gelijke munt terug te betalen. Helaas is dat niet zo. Meestentijds handelt Monika ondoordacht en geïmproviseerd. Misschien bouwt hierdoor de spanning bij mij niet echt op. Soms denk ik wel eens "jeetje dat zou ik toch heel anders beschrijven" of waarom schrijft ze dit nu. Bovendien pakt ze de verkeerde mensen aan. Want uiteindelijk leider er heel andere mensen aan haar daden dan Patrick.IK heb ook het idee dat als ze wat langer had nagedacht over het plot en de moeite had genomen om zich niet tot slechts tot 271 pagina's te beperken het verhaal beter uitgeschreven had kunnen worden. Ook staan er een aantal zaken in zoals de actie van de kinderbescherming die zo ongeloofwaardig is dat ik denk dat er geen research op dat gebied is gedaan. Als er zaken in een boek staan die volstrekt niet kunnen of echt uit de grote duim zijn gezogen dan verliest het verhaal zijn kracht. Voor mij is dit boek helaas geen thriller maar een thriller light. Waarmee ik niet zeg dat ze slecht schrijft maar dat het misschien beter niet onder de noemer thriller had moeten worden uitgebracht.