Pier komt oorspronkelijk uit Friesland maar vertrekt al snel naar het westen des lands. Hij woont later met zijn gezin, zijn vrouw Suzanne en dochter Femke, in Amsterdam.
Volgens Femke 'staat mama niet goed afgesteld'. Hierop antwoord Pier dat haar moeder inderdaag een gebruiksaanwijzing heeft, waarop Femke zich afvraagt waar die gebruiksaanwijzing dan ligt.
Dit is een klein beetje (zwarte) humor waar dit boek wel wat meer van kon gebruiken.
Femke, al enigszins beschadigd, breekt zich los van haar ouders door op kamers te gaan. Hierdoor zakt Suzanne langzaam weg in een 'slechte periode'.
Pier wil alles en iedereen verzorgen, in de gaten houden en alles goed laten verlopen, maar helaas, het is een onhoudbare toestand.
Communicatie is belangrijk, maar daar zijn ze niet goed in; sterker nog, er wordt niet echt gecommuniceerd. Bij Pier is dat vroeger al niet soepel verlopen en dat werkt nu nog steeds door, in zijn gezin en in zijn werk en omgeving.
Alles loopt natuurlijk hopeloos vast en dan vlucht Pier terug naar Friesland. Hij verblijft in zijn ouderlijk huis, dat leeg staat, en wordt opgevangen door zijn schoonzusje.
Een open en onbevredigend einde maakt het voor mij een teleurstellend debuut.