Douglas Preston, geboren in 1956 in Cambridge, Massachusetts, is vooral bekend als de helft van het schrijversduo Preston & Child. Sinds 1990, het begin van zijn samenwerking met Lincoln Child, zijn er op beider naam, een elftal romans verschenen. Dat Preston solo wat minder actief en/of succesvol is, blijkt uit het feit dat Goddeloos pas zijn derde soloproject in Nederland is.
Wyman Ford, de hoofdpersoon van Goddeloos, is een ex-CIA medewerker. Tijdens zijn laatste missie in Cambodja is zijn vrouw en partner, door een autobom om het leven gekomen. Getraumatiseerd verlaat hij de CIA en gaat in een klooster. Na een paar jaar afzondering begeeft hij zich weer onder de mensen en begint een detectivebureau. Zijn eerste belangrijke klus brengt hem in contact met zijn oude jeugdliefde Kate Mercer. Kate is assistent-directeur van een belangrijk overheidsproject, waarbij een aantal topgeleerden gestationeerd zijn in het Navajogebied in Arizona. Met behulp van een 40 miljard dollar kostende deeltjesversneller, willen zij het energieniveau van de oerknal nabootsen, om op die manier belangrijke informatie te vergaren. Het project, Isabella genaamd, loopt echter gevaar: de Navajos willen de onderzoekers van hun land af en Christelijke lobbyisten verweren zich tegen het onderzoek, omdat het in strijd zou zijn met de scheppingsleer. Aan Wyman de taak om de Navajos om te praten en om uit te vinden waarom Isabella zoveel vertraging heeft opgelopen.

De kracht van Goddeloos: goed uitgewerkte, ietwat overdreven karakters en een verrassend sterke en vooral originele verhaallijn. Vanaf het eerste hoofdstuk maak je als lezer(es) onderdeel uit van Isabella. Geïntrigeerd door haar eerste woordje blijf je lezen. Soms wordt het allemaal wat te abstract als Isabella aan het preken is of te langdradig, bijvoorbeeld als pastor Russ Eddy op kruistocht is, maar het blijft je pakken.
Goddeloos is een spannend boek, met een sterk einde, maar is niet alleen ontspannend. Het verhaal zet ook aan tot denken: Het snelle ophitsen van een gemeenschap, door middel van een goed geschreven e-mail is fictie, maar hoeveel mensen zouden hiervoor vatbaar kunnen zijn?
Is het mogelijk om een nieuwe religie te creëren en in hoeverre gaat hiermee de vergelijking op met Scientology?
Ik heb me erg met het boek vermaakt, ondanks dat ik het soms te langdradig vond.