Nico de Braeckeleer (Dendermonde, 1974), had tijdens zijn jeugd voetbal als voornaamste hobby. Pas op latere leeftijd begon hij met het lezen van boeken. Hij was vooral onder de indruk van fantasy boeken, waarin zaken als sciencefiction, mysterie, het bovennatuurlijke, magisch realisme, griezel en horror hem het meeste boeiden. Daarna begon hij zelf met het schrijven van korte verhalen. Tevens schreef hij een scenario voor FC De Kampioenen. In 2002 publiceerde hij zijn eerste jeugdboek De ring van Jupiter, een jaar later gevolgd door Game over. Later schreef hij nog meer jeugdboeken en korte verhalen. Het enigma van 8 is zijn tweede roman na zijn debuut Nachtblauw.
Het enigma van 8 begint met een bijeenkomst van de 12 Apostelen. Het verhaal neemt ons verder mee in de levens van Ingrid Leunens, handbalster, Linda Moon, schrijfster van misdaadromans en een gescheiden moeder van 2 kinderen; Axel de Houwere, die een website heeft opgericht om jongeren met zelfmoordgedachten te helpen; Rob Grauwels, treinbestuurder, die tijdens zijn werk te maken krijgt met een zelfmoordactie en Herman Verbeken, misdaadjournalist, een gescheiden vader met een zoontje.
Al deze personen kennen elkaar nog niet, maar worden verbonden door één persoon, een moordenaar, Johannes, die zijn slachtoffers achterlaat met het cijfer 8 in hun lichaam gekerfd.
Herman Verbeken krijgt als journalist met deze moorden te maken en raakt dusdanig geïntrigeerd dat hij zich in de zaak vastbijt.
In de eerste hoofdstukken van het boek wordt de lezer geconfronteerd met meerdere verhaallijnen. Waar De Braeckeleer met het verhaal naar toe wil is nog niet meteen duidelijk. Naarmate het boek vordert, wordt een en ander duidelijker. Vooral de verhaallijn van Linda Moon is sterk uitgewerkt. Zij wordt geconfronteerd met de ontvoering van haar 2 kinderen door haar ex man en gaat, ondanks de waarschuwingen van de politie, zelf op onderzoek uit, geholpen door Kenneth, een privédetective.
Het is, zeker gaandeweg het boek, duidelijk dat de schrijver geboeid wordt door het bovennatuurlijke. Uiteindelijk resulteert dit in een ongeloofwaardig en vergezocht deel van het verhaal. Het religieuze aspect gaat meer en meer de boventoon voeren en wordt zelfs hier en daar té ver doorgevoerd. De opdracht die de moordenaar, Johannes, van hogerhand krijgt is hier een goed voorbeeld van, evenals de strijd tussen Rob en Johannes die zich in de kerk afspeelt en het feit dat Rob, door handoplegging, een kind van kanker weet te genezen.
De gedrevenheid van de personages is echter wel goed neergezet; de gedachten en gevoelens komen vaak goed uit de verf. Dit is dan ook een van de pluspunten van Het enigma van 8.
De af en toe typisch Belgische woorden en uitdrukkingen die in het boek gebruikt worden zijn niet echt storend.
Samenvattend kun je concluderen dat het in het begin van het boek even doorbijten is, het middendeel goed te lezen is, maar vooral aan het einde draaft De Braeckeleer naar mijn idee te ver door en dat doet helaas afbreuk aan de hele opzet van het boek.