Dit is het derde deel uit de Napolitaanse romans van Elena Ferrante,
over het turbulente Italië van de zeventiger jaren.
Hiervoor zijn verschenen: De geniale vriendin en De nieuwe achternaam.
Twee vriendinnen Lena en Lina groeien op in een achterstand wijk in Napels.
Lina is de dochter van een schoenlapper en moet na de lagere school direct aan het werk in het schoenenvak. Zij trouwt en krijgt een zoon, maar verlaat haar man en zorgt alleen voor haar kind. Om in haar onderhoud te voorzien werkt ze in een fabriek en maakt daar lange dagen voor weinig geld. Woont samen met Enzo een goede vriend uit de wijk. Lina spant zich in voor betere werkomstandigheden en meer loon maar dat wordt haar niet in dank afgenomen en de spanning loopt dan ook hoog op.
Lena is de dochter van een conciërge en gaat na haar lagere school naar het gymnasium . Zij mist haar vriendin Lina en besluit een boek te schrijven over de wijk waarin zij beide zijn opgegroeid. Het boek wordt geroemd en verguist.
Zij trouwt met Pietro een man uit de hogere kringen en ziet na verloop van tijd dat daar ook niet alles is wat het lijkt. Lena voelt zich niet thuis in het milieu.
Hoewel haar oude wijk in Napels blijft trekken is zij deze ook ontgroeid
Ook het gezin dat inmiddels twee dochters heeft lijdt daar onder.
Lina en Lena komen elkaar weer tegen en het wordt een relatie van geven en nemen, afstoten en nodig hebben. Wie heeft wie nodig , wanneer en hoe.
De karakters worden prachtig beschreven, eerlijk en zonder opsmuk,de goede en minder goede eigenschappen. Je proeft de haat de gemeenheid maar ook de liefde boven alles uit. Verboden of niet..
Dit boek laat je niet los. Je kunt of wilt niet stoppen met lezen. Er gebeurt zoveel dat je ook goed bij de les moet blijven, maar met heel veel plezier.
Mooie zinnen die je blijven raken en nieuwsgierig maken.
Tijdens het lezen begrijp je de titel van het boek heel goed.
Aan het eind zit je nog met zoveel vragen dat je direct het vervolg zou willen lezen (wat pas in oktober komt ) Je moet echt afkicken.