Brigadier Manon Bradshaw heeft als opdracht om binnen 72 uur de verdwenen Edith Hind terug te vinden. Na 72 uur is de kans immers groot dat verdwenen personen dan al lang dood zijn.
Hiermee was mijn interesse onmiddellijk gewekt, en mede dat dit een 'internationale bestseller' is zorgde voor hoge verwachtingen. Deze werden echter niet ingelost.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende personages. Dit zou een meerwaarde kunnen geven aan het verhaal door dit vanuit verschillende standpunten te bekijken. Maar Susie Steiner koos ervoor om meer aandacht te geven aan de personages zelf. Het verhaal zelf verdween hierbij meermaals op de achtergrond, waardoor de snelheid uit het boek gehaald werd. Dit boek is het eerste uit een reeks rond Manon Bradshaw. Het is natuurlijk mogelijk dat de schrijfster ervoor koos om in dit eerste boek de diverse personages neer te zetten, en dat de volgende boeken (hopelijk) meer spanning opleveren.
Dit boek vind ik dus eerder een roman, zeker geen thriller.

Citaat: ... "Onze diepste angst is niet dat we inadequaat zijn. Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn." Eronder schreef ze (Edith): "Niet gezegd door Nelson Mandela, maar toch prachtig."...