Vol goede moed begonnen in dit verhaal over een arts die 's nachts een illegale vluchteling dood, wordt gechanteerd door diens weduwe om medische zorg aan illegalen te verlenen en het nota bene zijn vrouw is die het onderzoek leidt naar de dood van de vluchteling. Cover sprak me aan en proloog was zeer veelbelovend. Op een mooie, beknopte manier wordt hier het exacte moment ofwel het kantelpunt van verschillende levens beschreven. Laat nu net dat beknopte verder het grootste manco zijn van dit boek. Of liever gezegd het beknopte is daarna in zijn geheel niet meer terug te vinden. Ellenlange, langdradige en veelal psychologische uitweidingen volgen (niet zo gek aangezien ze psychologe is). Zeker, ze construeert een aardig verhaal maar door de gigantische brei aan woorden en uitgesponnen gedachten raakt dit ver op de achtergrond. De uitweidingen halen de vaart volledig uit het verhaal. Zit je net geboeid te lezen hoe rechercheur Liat in het dorpje op zoek is naar de getuige voor de jongen die onterecht vastgehouden wordt voor het ondersteboven rijden van de vluchteling, krijg je 9 pagina's lang een uiteenzetting hoe Liat zich voelt en Liat haar man bekijkt in bed en hoe arts Etan zich weer voelt etc. Ga door met dat verhaal denk je dan als lezer. Ik snap dat ze de driehoek van morele dilemma's wil beschrijven maar het kan ook een onsje minder. Begrijp me niet verkeerd, diepgang is ook zeer gewenst maar in dit boek liggen de verhoudingen helemaal scheef. Een pagina had prima volstaan in plaats van 9 pagina's lang gezaag.
Zo is Liat ook ergens 2 pagina's bezig om uit te leggen hoe ze de was van haar huisgenoten opvouwt en in wat voor stapeltjes ze ze ordent... Hartstikke vervelend hoor dat ergens anders weer beschreven wordt dat Liat bloedend tandvlees heeft en prachtig dat ze tandpasta aanbevolen door tandartsen gebruikt, en dat ze maar even een afspraak moet maken bij de mondhygiëniste... en ze moet natuurlijk ook even anti-roosshampoo kopen. Echter, dit leidt alleen maar af. De auteur heeft veel te veel in dit boek willen stoppen. Het boek zit ook overvol met themathiek en dit is heel jammer omdat er echt een goed verhaal achter schuil gaat.
Is het dan alleen maar kommer en kwel? Nee, want het laatste gedeelte van het boek was eigenlijk best goed en ik heb de laatste 75 pagina's dan ook met plezier gelezen. De vaart zat er eindelijk in en de uitweidingen veel beter gedoseerd. Als ze nu toch die voorgaande 350 pagina's wat had bijgeschaafd tot 150 pagina's lag hier een prima boek.