Loet Zimmerman, gaat na 40 jaar te hebben gewerkt als roostermaker op een middelbare school, met pensioen.
Op de vooravond van zijn pensioen is er op school een kleine huldiging voor hem, waar hij door de directie geëerd en gewaardeerd wordt voor zijn tomeloze inzet.
Loet Zimmerman houdt er niet zo van in de picture te staan, en is blij wanneer de huldiging voorbij is en hij met zijn als geschenk gekregen puzzel naar huis toe mag.
Wanneer hij later naar huis toe wandelt en zijn loopbaan overdenkt en opnieuw voor zijn ogen afspeelt, wordt hij door een paar jongens overvallen. Zimmerman wil niet zomaar zonder slag of stoot toegeven aan deze jongens, doch de overmacht is gewoon te groot.
Hij wordt omvergeduwd, krijgt een trap in zijn zij, waarna zijn horloge van zijn pols wordt gerukt.
Zimmerman komt van dan af in een psychose terecht, waarbij hij waanvoorstellingen heeft dat de dader hem thuis zal komen opzoeken om hem te komen overvallen. Hij lijdt aan achtervolgingswaanzin en geregeld overdenkt hij zijn leven met wijlen zijn vrouw.
Wanneer ook de politie hem niet au serieux neemt, neemt hij zelf actie om zijn eigendom en zijn persoon te beschermen.
Karolien Berkvens heeft een meesterlijk debuut geschreven.
Zij heeft een aangename, vlotte en krachtige no-nonsens schrijfstijl. Haar taalvaardigheid is mooi. Zij wikt en weegt haar woorden en heeft een mooi literair boek afgeleverd, met prachtig proza.
De verhaallijn is goed gevonden en van begin af aan zit de vaart in het boek. Het boek verveelt geen ogenblik.
De personages worden voldoende uitgediept tot hun functie in het verhaal.
De tegenstellingen tussen jong en oud, vader-zoon, leraar-leerling worden mooi afgelijnd en met voldoende diepgang beschreven.
Het open einde geeft vraagtekens, maar met enige verbeelding kan je de afloop zelf invullen…of toch niet?