Ik kreeg dit boek van L & M Books onverwachts. Omdat ik al zoveel goeds had gehoord over de boeken van Rainbow Rowell, was ik zo blij dat ik eindelijk eentje van haar zou kunnen lezen. (Want vreemd genoeg komt het er nooit van.) Dit boek was dan wel een volwassen roman, maar ik had al eens zo’n boeken gelezen dus daar zat ik niet echt mee in. Misschien had ik dat toch moeten doen.

Je merkt het al. Ik heb niet echt genoten van dit boek. Ik weet dat ze dit boek bij de YA rekenen, maar het is écht geen YA. In de verste verte niet. Ik kan misschien begrijpen dat mensen die midden de 20 zijn en graag YA lezen, het eens een welkome verrassing vinden. Maar voor deze 16-jarige Book Nerd, was het een oké-aan-dit-wil-ik-nog-niet-denken-boek.

Let op, ik kan me best wel verplaatsen in de gedachte dat heel veel mensen dit boek wel leuk zouden vinden. Verkeerd verbonden is een luchtig boek met een vleugje (ehmm, hoe zal ik het zeggen?) romantiek. Bovendien is het een echte pageturner, want ook al ergerde ik me aan veel dingen aan het boek, ik had het bijzonder snel uit! Dus misschien voor mensen die wat ouder zijn en zich niet zouden storen aan de volgende puntjes zou het een geweldig boek kunnen zijn.

Ik lees eens graag een volwassen boek met een literair tintje, maar deze volwassen chicklit was een stap te ver voor mij. Soms vergeet ik dat ik maar 16 jaar ben, en toch in dit boek kon ik niet beter met mijn neus op de feiten worden gedrukt. Ik denk nog niet aan een huwelijk (ik heb zelfs geen vriendje…), laat staan huwelijksproblemen. Ik bedoel maar. Heel de tijd dat gezaag over ‘O, Neal zal me toch niet verlaten!’ en ‘AAAH! (hysterisch gehuil) ik kan niet zonder hem!’ was een tikkeltje erover voor mij. Ik kan het best wel hebben dat er huwelijksproblemen in een boek zitten, maar het hele boek draaide erom en dat was gewoon té veel voor mij.

Bovendien was ik op een bepaald moment echt niet meer mee wat het hoofdpersonage aan het doen was én aan het denken was. Ik heb echt mijn boek dichtgeslaan omdat ik alles vanaf dat stuk ridicuul en vergezocht vond. Ja, het was grappig op sommige momenten. En ja, het gaf een originele touch aan het boek. Maar nee, een oude gele fucking telefoon die toevallig belt met Neal (echtgenoot) uit het verleden gaat er bij mij niet echt in. Wat zou het geweldig zijn om zo’n telefoon in het echt te hebben om je huwelijksproblemen op te lossen.

Oké, ik was vanaf dat stuk lichtjes teleurgesteld in Rainbow Rowell. Ik kan er niet aan doen dat dit boek niks voor mij werd. Vooral omdat ik echt wel voelde dat ik misschien een jaar of 20 zou moeten zijn om het echt te kunnen appreciëren. Misschien kunnen jullie dat wel, maar voor mij ging het écht niet ondanks Rowells vlotte schrijfstijl.