Ingrid Tiersen, de kleindochter van Camille Tiersen begon in augustus 2014 een blog, Mijn Groote Oorlog. Het is het verhaal van Camille, het verhaal van een familie in de Westhoek. Camille schrijft in 1981 zijn verslag van zijn persoonlijke ervaringen in de eerste Wereldoorlog vanaf 1914. De 12 vellen papier worden goed bewaard binnen de familie. Ingrid is geïnteresseerd en bezoekt de plaatsen waar haar grootvader gedurende en dadelijk na de oorlog vertoefd heeft. Auteur Maaike Monkerhey ontdekt de blog en is eveneens gefascineerd, ze besluit het verhaal in boekvorm te gieten, Niet omkijken, Camille.
Het verhaal is mooi gebracht en leest vlotjes. Monkerhey heeft de toenmalige tijdsgeest goed weergegeven, je loopt zo mee in het dorpje. Ze heeft een eenvoudige schrijfstijl en dit past ook wel in dit verhaal, het was op zich ook wel een veel eenvoudigere tijd, dit is nu wel anders.
Het is een kort verhaal en focust voornamelijk op het allereerste jaar van de oorlog, de volgende jaren beslaan soms maar een hoofdstukje. En dat het een waargebeurd verhaal is, maakt het wel speciaal.
Een baanbrekend boekje is het niet en het brengt geen nieuwe feiten of weetjes. Het blijft niet hangen. Misschien had dit anders geweest in een dikker boek met een meer roman-gehalte. De schrijfster heeft echter zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid willen blijven en dus werd er niet uitgeweid. Als je geïnteresseerd bent in de Wereldoorlogen is het een tof boekje om te lezen maar meer ook niet.