'Indigo' - Latoya Moirae




Genre: Young adult
Uitgeverij: LetterRijn
ISBN: 9789491875625
Aantal pagina’s: 239
Uitvoering: hardcover
Verschijningsdatum: september 2018

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur
Latoya Moirae is het pseudoniem van Latoya Meuris, geboren in Sittard (1981). Zij is in 2003 afgestudeerd als vertaler aan de Vertaalacademie in Maastricht en aansluitend verhuisd naar Den Haag. Haar eerste baan was secretaris/vertaler bij de Ambassade van Egypte in Den Haag. Daarna werkte zij onder meer als tekstschrijver en redacteur voor een kinderuitgeverij, en als vertaler voor Booking.com. Zij werkt sinds 2011 als freelance vertaler. In 2009 verscheen haar eerste roman, 'Yougian, het nest van de Harpij ' het eerste deel van wat zou uitgroeien tot een trilogie. Naast schrijven heeft zij veel hobby's, zoals tekenen, schilderen, voetbal, honkbal, tennis, badminton, zingen, gitaar spelen, wandelen en fietsen. Indigo is het eerste boek dat van haar hand bij LetterRijn is uitgegeven.

Inhoud
Indigo vertelt het verhaal van de achttienjarige Caro. Zij gaat met haar twee allerbeste jeugdvrienden, de broers Nick en Noah en hun wederzijds ouders op vakantie naar Portugal. Het is een verwarrende periode in Caro haar leven. Wat is vriendschap en wat is liefde? En wat kost het en wat levert het op? Deze thema’s lopen als een rode draad door het verhaal. Spanning en wraak zijn de overige thema’s in deze Young adult roman.

Mijn mening
Bij een Young Adult boek voel ik altijd een metertje lopen in mijn hoofd, tijdens het lezen. Welke leeftijd is passend bij het verhaal. Hoewel ik mij terdege bewust ben dat we de jeugd tegenwoordig nog weinig hoeven te leren over liefde, relaties en seksualiteit is het de heftigheid van de andere onderwerpen die de meter in mij doet oplopen naar de doelgroep van zestien tot achttienjarigen. Deze doelgroep van jongvolwassenen wordt middels Indigo een grote verscheidenheid aan onderwerpen geboden die echt zullen aanspreken. Biseksualiteit, scheiding, automutilatie (zelfbeschadiging) en misbruik zijn slechts enkele van de aan bod komende thema’s. Door het hoge aantal thema’s krijgen ze los van elkaar niet helemaal de aandacht die ze verdienen. In mijn optiek hadden enkele onderwerpen beter bewaard gebleven voor haar volgende roman waar ze beter uitgewerkt hadden kunnen worden.

Een grote verscheidenheid aan personages komt voorbij. De relatie die Caro met ieder van hen heeft, is mooi weergegeven. Hierdoor kun je je als lezer na verloop van tijd uitstekend met haar identificeren. Haar reacties op gebeurtenissen bestaan uit een mix tussen haar vertwijfeling en haar compassie. Hierdoor is zij ondanks haar eigen verwarring in staat om het verdriet en de pijn van anderen te voelen, te begrijpen en te verzachten. En krijgt ze zeker de sympathie van de lezer, zodat je samen met haar het hoofd biedt aan alle gebeurtenissen.

Ook de mystiek van het occulte is een thema en dit is qua sfeer zeer goed beschreven. Wanneer zowel het karakter van het hoofdpersonage als de sfeer in het verhaal goed zijn neergezet, durf ik vast te stellen dat de auteur veel schrijverstalent bezit.

De dialogen zijn uitermate effectief en worden waarheidsgetrouw gevoerd. Gevoelens als boosheid, verontwaardiging, angst en verdriet klinken ook echt door in de gesprekken en tonen daarnaast het bijbehorende gedrag. De rode draad in het verhaal, de liefde in brede zin, komt zeer realistisch aan bod.
De keerzijde van de uitstekende uitwerking van het hoofdpersonage is dat de overige personages hier slachtoffer van geworden zijn. Zij missen de diepte en sympathie die Caro wel weet te verkrijgen. De emotie en het gedrag van de ouders van Nick en Tom sluiten in mijn mening onvoldoende aan bij de gebeurtenissen. Hierdoor blijven enkele personages eendimensionaal.

Eindoordeel
Indigo heeft mij verrast. Het verhaal is spannend, vlot en zorgvuldig geschreven. Het biedt een goed uitgewerkt hoofdpersonage en geeft bovenal een kijkje in de verwarrende belevingswereld van een achttienjarige. Het nodigt uit tot verder lezen doordat de verschillende verhaallijnen spanning bieden en heftig zijn. De keerzijde van de vele verhaallijnen is dat het wel een beetje veel is allemaal. Enkele onderwerpen had de auteur beter voor haar volgende roman kunnen bewaren, dit had de geloofwaardigheid verhoogd. Soms is minder écht meer. Desondanks geef ik dit boek met veel plezier 3.5 sterren.

Peter van Bavel - recensent De Perfecte Buren


Mijn persoonlijke songtekst
“I always get that mood indigo
Since my baby said goodbye
In the evenin' when the lights are low
I'm so lonely I could cry”
(Frank Sinatra – Mood Indigo)