Een zaterdagmiddag voor de tweede keer gelezen, en wat haalde ik er mooie zinnen uit, die ik de eerste keer niet opgemerkt had.

Zaterdagmiddag 24 februari 1945 valt een Engelse bom op een schoolplein in Almelo hierbij wordt Bram slachtoffer van deze afzwaaier.
Zijn zus, moeder en vader moeten dit verlies een plaats geven, er is sprake van schuldgevoel.

Bert Wagendorp slaagt erin om het gezin een gezicht te geven, door het beschrijven van alledaagse dingen, het werk van vader als hoofdmeester van de plaatselijke school, het huishouden, de moestuin en het schoolleven van beide kinderen.
Dan komt het grote verlies.
Het leven gaat verder, de zus van Bram krijgt een zoon met de naam Bram. Op een dag wil ze haar verhaal vertellen. Bram junior schrijft:
"Mijn moeder heeft de woorden gevonden" .

Dan krijgen we als lezer de gebeurtenissen te horen over die zaterdagmiddag.

Een mooie novelle met diepgang.