Het verhaal speelt zich af in de 19e eeuw. Patrick Sumner is net ontslagen uit het leger en is op zoek naar werk. Hij kan als scheepsarts mee op een schip dat in de poolcirkel op walvissen jaagt. Deze kans grijpt hij met beide handen aan. Het is een apart gezelschap op dat schip. Het is laat in het seizoen en het is behoorlijk koud, als het zwaar verminkte lichaam van de scheepsjongen wordt gevonden. Sumner wil weten wie er op dit schip een moordenaar kan zijn en komt uit bij Henry Drax, een harpoenier. Er lang heeft men niet de tijd om de moordenaar te zoeken, het schip vaart op een ijsberg en is zinkende. De bemanning moet zien te overleven in de barre kou én met een moordenaar in hun midden…
De karakters van de hoofpersonen worden niet erg goed omschreven, maar je kan je wel in hen inleven. Van Drax krijg ik meteen al de kriebels . Sumner is wel oke, maar ook een apart figuur.
Het verhaal leest goed en er zit genoeg spanning in, hoewel sommige passages voor mij wel geschrapt zouden mogen worden, daarover zometeen meer. De opbouw naar het eind is goed, alhoewel er naar mijn idee wat rare flashforwards inzitten , waar je geen touw aan kan vast knopen en een nogal verrassend eind. Ik blijf met vragen zitten.
Het verhaal speelt zich grotendeels op een schip in poolcirkel af. De schrijver beschrijft de omgeving en de sfeer heel goed en levendig. Je kan je er een voorstelling van maken. Op heel veel momenten is dat een nadeel, de schrijver kiest er voor om de jacht op walvissen, zeehonden en ijsberen tot in (gruwelijke) details te beschrijven. Deze details wil ik echt niet weten en zouden wellicht op een minder gruwelijk manier verteld kunnen worden. Dierenleed vind ik echt niet kunnen en dat maakt dat ik het boek zeker niet met veel sterren waardeer. Dat is jammer, het verhaal op zich is wel aardig.