Met zijn graphic novel Bella maakt Joost Vandecasteele (1975) zeker een opmerkelijke entree in de wereld van de beeldromans. Joost Vandecasteele mag zich met recht en rede een literaire duizendpoot noemen als schrijver en theatermaker alsook columnist zijnde. Hij won dan ook al de Vlaamse Debuutprijs voor zijn boek ‘Hoe de wereld perfect functioneert zonder mij’.
Het is moeilijk om het boek Bella ergens in een categorie onder te brengen. Het is geen roman met een verhaallijn met een duidelijk begin en einde maar het is ook geen klassieke graphic novel waar men dan onmiddellijk denkt aan tekeningen met tekstballonnen met al dan niet veel tekst. Het is geen van beide en daardoor subliem. Het is geïllustreerde stand-up comedy in de ware zin van het woord. Terwijl je de tekst leest hoor je de stem van Joost Vandecasteele deze declameren, daardoor beleef je het verhaal wat dan ook nog versterkt wordt door de fantastische tekeningen gemaakt door Jeroen Los.
Dit verhaal is een aaneenschakeling van science fiction-achtige elementen afgewisseld met herkenbare situaties, dit alles voorzien van een enorme hoeveelheid absurde humor die binnen dit concept geweldig goed werkt en de lachspieren meer dan eens doet werken. Dit boek is zo absurd dat het niet anders kan dan steengoed zijn in zijn genre.