Het verhaal begint spannend: de uitgever en tevens de echtgenoot van de vrouw met wie Richard vreemd gaat, is achter de affaire gekomen. Als Richard naar zijn uitgever gaat om zijn geliefde te helpen leest het verhaal lichtelijk verwarrend. Richard heeft namelijk heel veel fantasie wat er zou kunnen gebeuren.

"Als in een vertraagde film zag hij hoe de kogel hem in zijn buik trof."

Het was mij niet direct duidelijk of bepaalde gebeurtenissen op dat specifieke moment écht plaatsvonden of alleen in de fantasie van Richard. De manier waarop het verhaal wordt verteld is helaas af en toe kinderlijk en dit zorgt er in enkele situaties voor dat je personages uit het boek minder serieus neemt dan zou moeten. Zo zegt De Reaper, een kwaadaardig en sadistisch personage, op een gegeven moment: 'Helaas pindakaas'. Dit komt erg ongeloofwaardig over. Daarnaast waren er nog enkele andere ongeloofwaardige scènes, zoals die waar Harry Brown zijn excuses aanbiedt aan zijn gevangenen nadat hij te ver is gegaan tijdens een ondervraging. Volgens eigen zeggen liet hij zich teveel meeslepen. En dit terwijl daarvoor juist duidelijk was gemaakt hoe wanhopig deze man was om antwoorden te krijgen voor zijn opdrachtgever, omdat zijn eigen leven hiervan afhangt.

De schrijfster springt regelmatig van de hak op de tak en introduceert volkomen onverwacht nieuwe personages, vrijwel tot aan het einde van het verhaal. Ook zijn er ineens delen die zich afspelen in het verleden, zonder dat deze een echte toevoeging zijn voor het verhaal. Ik miste een vloeiende lijn in het verhaal. Dit wordt tegen het einde nog erger, als dromen een belangrijke rol krijgen. Ik vond het moeilijk om te volgen wat nu echt was en wat een droom was en moest regelmatig terug bladeren om het verhaal te kunnen volgen. Sybil is een goed uitgewerkt personage. Ze is een vampier die tegen het kwaad vecht, tegen andere bovennatuurlijke wezens. Hiervoor heeft ze haar organisatie Nightbird opgericht. Sybil heeft een sympathiek en sterk karakter. Ze heeft nooit een vampier heeft willen worden. Zij heeft een hekel aan het hele vampierengedoe zoals ze het zelf noemt, en dan vooral het drinken van bloed. Hoe dat toch is gebeurd, lees je in dit verhaal. Zij deed mij inderdaad ook denken aan Buffy the Vampire Slayer, een serie die ik altijd met veel plezier heb gekeken. Er wordt ook regelmatig naar de serie Buffy the Vampire Slayer verwezen, wat ik leuk vond om te lezen.

De Uitverkorene is een horror-thriller met bovennatuurlijke wezens zoals zombies, vampiers en geesten en natuurlijk het boek van de doden, het boek De Necronomicon, dat een belangrijke rol speelt in dit verhaal. De basis van het verhaal is leuk bedacht, helaas weet de schrijfster dit idee niet goed uit te werken.

Ik had regelmatig moeite om mijn aandacht erbij te houden. Ik vond dit erg jammer, ik houd namelijk van verhalen met bovennatuurlijke wezens en gebeurtenissen. Cynthia Fridsma heeft mij met De Uitverkorene helaas niet weten te overtuigen. Ik geef De uitverkorene 2 sterren.