'Alleen in de spiegel van de dood heb je een heldere kijk op het leven'. Die verzuchting slaakt oud-dominee Rickard Berglund tegenover inspecteur Barbarotti kort nadat hij zijn vrouw Anna heeft begraven. De reden voor die verzuchting, bijna aan het eind van het boek, is de opmaat naar het slot van een geweldig boeiende thriller die zich over enkele decennia afspeelt en waarbij een vriendenclub van 6 personen betrokken is: Tomas en Gunilla Winckler, Rickard en Anna Berglund, Maria Winckler (de zus van Tomas) en haar vriend Germund Grooth.
September 1975: de 25-jarige Maria Winckler vindt de dood onderaan een zogenaamde zelfmoordrots. Was het zelfmoord, een ongeluk of.... moord? Het wordt nooit opgehelderd. September 2010: onderaan diezelfde rots wordt het lichaam van de 61-jarige Germund Grooth gevonden. Hij is de toenmalige vriend van Maria en is daarna nooit getrouwd. Zelfmoord, een ongeluk of.....moord?
Inspecteurs Gunnar Barbarotti en Eva Backman moeten het verleden zien te ontrafelen om klaarheid te kunnen brengen in deze zaak.

Hakan Nesser schrijft op een uitermate boeiende manier. Het boek springt in korte hoofdstukken heen en weer van de zeventiger jaren uit de vorige eeuw - waarin de 6 vrienden elkaar leren kennen tot aan de dood van Maria - naar het heden, waarin de dood van Grooth onderzocht wordt. Wat is er gebeurd tijdens de vakantietrip die de 6 in een aftandse bus maken naar het toenmalige Oostblok? Welke invloed heeft dat op hun leven gehad? En is er een relatie tussen de dood van Maria en die van Germund en zo ja, wat is die relatie dan? Bijna treiterend langzaam leidt de auteur de lezer door de geschiedenis van deze groep mensen. Uitgebreide beschrijvingen van verhoren worden afgewisseld met intrigerende tussenstukjes van 'de Mus' in casu Maria, waarin zij haar verhaal vertelt. Ook een filosoferende Babarotti over het leven en het geloof past naadloos in het verhaal.
Ieder hoofdstuk maakt je nieuwsgierig naar het vervolg; je MOET verder lezen - je wilt per sé weten wat er precies is gebeurd 35 jaar geleden. De waarheid is haast te gruwelijk voor woorden.

Nesser steekt met kop en schouders boven de middelmaat uit. Laat de ruim 500 bladzijden van dit boek je niet afschrikken. Ten eerste leest het als een trein en ten tweede staat er geen overbodig woord in.
Voor mij was dit het eerste boek van Nesser. En hoewel dit het vierde deel in een serie van vijf boeken over Barbarotti is, had ik geen ogenblik het gevoel dat ik voorinformatie miste. Het is dus prima als standalone te lezen. Genieten!