Dit verhaal gaat over Susan Svendsen, een Deense natuurwetenschapper met een wonderlijke gave om mensen de waarheid te laten zeggen. Ze woont met haar man en de 16 jarige tweeling in India, waar haar gaven haar juist in moeilijkheden brengen. Om te voorkomen dat ze in de gevangenis terecht komt, moet het gezin terug naar Denemarken. De Deense regeringsambtenaar wil dat ze haar gave gebruikt om mensen te laten vertellen over de zogenoemde Toekomstcommissie. Dat is het geheime genootschap dat Susan en haar man hebben ontdekt. Ze moeten het doel van deze commissie zien te ontdekken en met personen die hier meer van weten in contact zien te komen. Ook wil men het laatste verslag van deze commissie hebben. Susan en haar familie komen in een onoverzichtelijke machtsstrijd terecht. Ze komen dieper en dieper in een schimmige wereld.
Het boek leest traag, ondanks de korte hoofdstukken is het geen boek om even te lezen. Je moet je hoofd er bij houden omdat er steeds dingen uit het verleden verteld worden en er van de hak op de tak gesprongen wordt. Het is niet makkelijk om je in de karakters in te leven, de karakters worden zeer oppervlakkig beschreven.
Het verhaal wordt verteld vanuit Susan, waardoor vrijwel alle zinnen met “ik “beginnen.. dit vind ik persoonlijk niet fijn lezen.
Voor mij is allemaal erg onsamenhangend, soms komen er verwarrende stukken in voor waardoor je geen idee meer hebt wat je aan het lezen bent.
Het is een roman, op geen enkel moment heb ik iets van spanning kunnen ontdekken in het boek.
Ik geef het dan ook slechts 2 sterren.