Wanneer blijkt dat Elin al haar hele leven voorgelogen wordt door haar ouders en haar vader niet de man is die haar heeft opgevoed, besluit ze de waarheid te achterhalen. Ze neemt een job als therapeut aan in een TBS-kliniek om uit te zoeken of ze haar echte vader kan vinden. Ze wordt niet alleen geconfronteerd met haar eigen verleden, maar ook met dat van de patiënten. Bovendien begint ze een relatie met één van hen. Elin gaat tot het uiterste om de puzzelstukjes in elkaar te passen, maar het web aan leugens waarin ze verstrikt raakt, is groot.
‘Later als ik dood ben’ is een goed uitgewerkt verhaal met degelijk neergezette personages. Elin intrigeert, ze maakt niet altijd de meest doordachte beslissingen en gaat te werk vanuit frustratie. De waarheid waar Elin naar op zoek is, komt uit onverwachte hoek en er moet een behoorlijk hoge prijs voor betaald worden.
Auteur Ilse Ruijter zet de toon met de proloog waarin iemand neergeschoten wordt. Ze beschrijft het beklemmend en weet ook gedurende de rest van het verhaal de aandacht van de lezer vast te houden. In dit boek zindert de spanning onderhuids door. Het is geen boek dat bol staat van actie, maar het zet in op een soort sluimerende en benauwde sfeer waarin de lezer zich afvraagt hoe ver Elin zich zal laten meeslepen door haar eigen verlangen de identiteit van haar vader te achterhalen.
In korte hoofdstukken die springen doorheen de tijd wordt er een blik geworpen op de gebeurtenissen in heden en verleden. Het perspectief van Elin komt aan bod, maar ook dat van een aanvankelijk anoniem personage uit de kliniek. Het verhaal trekt de lezer naar binnen en leest ontzettend vlot.
‘Later als ik dood ben’ is de tweede thriller van Ilse Ruijters. In 2015 won ze de Hebban Thriller Debuutprijs 2015 voor ‘De onderkant van sneeuw’ en met dit boek levert ze opnieuw een verrassend en tegelijk bijtend verhaal af. Het is een aanrader voor liefhebbers van een knap geschreven psychologische thriller.