Dit is nog maar mijn tweede Dorrestein. Het eerste boek dat ik van haar las, is haar meest recente Reddende engel. In dat boek viel het al op dat deze auteur de lezer van de ene verras sing naar de andere leidde.

In dit boek zijn de verrassingen echter nog groter, de ware toedracht wordt slechts mondjesmaat toegediend. En dat zorgt er natuurlijk voor dat de lezer het boek niet kan wegleggen: je wilt gewoonweg weten hoe de vork aan de steel zit, een echte pageturner.

Het boek verhaalt het wedervaren van een gezin. We blikken mee terug met het hoofdpersonage Ellen naar wat er in de jaren 70 is gebeurd. Het vertrekpunt is een kroostrijke gelukkige familie die in hun eigen huis een knipselarchief heeft - jawel, dat bestond en was heel nuttig in pre-internettijden. Maar natuurlijk blijft dat geluk niet duren. Er is iets heel erg gebeurd dat decennia later nog grote psychische gevolgen heeft voor Ellen.

Spoilers zijn erg vervelend, daarom vind je hier heel weinig over het verhaal, enkel het volgende. Het hoofdpersonage is op op een cruciaal moment gekomen in haar leven, een soort keerpunt, net zoals het hoofdpersonage uit Reddende engel. Ze is op zoek naar antwoorden en heel veel vragen. Ook zij is op zoek naar loutering, naar een afrekening met hardnekkige spoken uit het verleden en naar een nieuwe start. Of dit toeval is of een typisch Dorrestein-thema, weet ik niet. Ik ben wel van plan om nog boeken van haar te lezen...