Net als het eerste deel, leest ook De Studie lekker vlot. Je zit meteen terug in het verhaal en vergeet zo de wereld rondom jou. Je aandacht blijft op het verhaal gericht. In tegenstelling tot veel andere boeken in het Young Adult genre leef je minder mee met de hoofdpersonages. Je leest eerder uit een ander perspectief, waardoor je wat afstandelijker bent.

Ook al is het verhaal op zich wat minder pakkend en meeslepend als het eerste deel, toch is het nog steeds intrigerend genoeg dat je zo snel mogelijk wil weten hoe de vork aan de steel zit. We kunnen hier dus niet echt spreken over het typische ‘tweede-boek-syndroom’ waarbij het vervolg op boek nummer 1 niet noemenswaardig genoeg is. Het eerste boek was al relatief voorspelbaar, maar bij De Studie wordt daar nog een schepje bovenop gedaan en komen situaties die als schokkend bedoeld zijn, niet zo over.

Na dit deel heb ik minder de neiging om meteen aan het derde deel te beginnen, ik wil wel weten hoe alles afloopt, maar de echte drang die er na deel 1 was, is wat afgezwakt. Hopelijk weet deel 3 daar terug verandering in de brengen.