De hoofdpersoon Aidan Waits heeft na een misstap in zijn carrière de volgende keuze gekregen: undercover gaan in de drugsscene of veroordeeld worden. The Franchise is een groepering die door drugsdeal Zain Carver geleid word en Carver zet aantrekkelijke meestal jonge vrouwen in voor zijn business. In dit wereldje moet Waits zich proberen te nestelen, zonder dat men weet dat hij nog bij de politie werkt. Hij wordt via zijn leidinggevenden door David Rossiter verzocht om op zoek te gaan naar zijn zeventienjarige dochter. Wat heeft dat te maken met The Franchise?
Maar er komt meer op zijn weg zoals een onopgeloste vermissingszaak uit het verleden en raadselachtige verdwijningen van bewijsmateriaal.
Waits is geen standaard politieman, hij is nogal roekeloos en dat brengt hem nog meer in de problemen dan hij al voorzien had. Hij is zeker niet dom, maar toch twijfel je zo nu en dan aan zijn verstandelijke vermogens.

'Ik zag het neonlicht van kroegen waar ik me altijd vol liet lopen, en ik dacht aan de mensen die ik daar vijf jaar geleden tegenkwam, toen ik nog het gevoel had dat de wereld aan mijn voeten lag. Mijn hoofd was aan het resetten.'

Het verhaal is in de ik-vorm geschreven. Doordat je zo nu en dan een terugblik naar het verleden van Waits krijgt leer je hem beter kennen.
De verklaring voor de keuze van de titel 'Sirenen' wordt al snel duidelijk.

Deze thriller is enorm spannend, temeer omdat je weet dat het realiteit zou kunnen zijn. Het verhaal is ook een beetje duister, het gaat hier over de 'onderwereld' en hoe deze kan floreren zonder zonlicht.
De karakters en de omstandigheden waarin dit verhaal zich afspeelt zijn heel duidelijk beschreven, het speelt zich af in je hoofd alsof je naar een film kijkt.
Het einde is een grote verrassing, dit had ik zeker niet aan zien komen, maar de auteur beantwoord meteen een paar vragen die ik nog had.
'Ik wist alleen maar waar het begonnen was, een jaar geleden. De drie klappen die ik in mijn bestaan te verduren had gehad, de redenen waarom ik geen nee kon zeggen.'

Ik vraag me af of er nog een volgend verhaal komt met Aidan Waits in de hoofdrol? Een vraag over zijn verleden werd niet helemaal beantwoord en daarom hoop ik stiekem op een vervolg.

Conclusie:
Zo nu en dan overkomt je dit: je leest de laatste bladzijde van een boek, slaat het boek dicht en legt even je hand op de achterflap...

Dit overkwam me vandaag na het lezen van 'Sirenen'. In mijn gedachten was ik bij de hoofdpersoon en wenste hem alle goeds toe. Ik had met hem te doen en mocht hem zelfs; ook al was hij niet meteen een persoon om aan je moeder voor te stellen, hij had wat onroerends en ontwapends over zich, deze Aidan Waits.

'Sirenen' is een pageturner en een mustread!