Alles wat met Turkije te maken heeft lees ik met heel veel liefde. Dit verhaal trok mijn aandacht omdat het om een tijdperk lang voor mijn geboorte gaat en omdat hier Nederlanders in Turkije wonen. Een voor mij interessante combinatie. Het was zeker spannend en goed te volgen en de historische feiten zullen vast kloppen maar hoe onrealistisch was de personage Dunya. Gemiddelde Turkse vrouwen trouwen niet met buitenlanders in die tijd één. Leven geen losbandig leven twee. Dat er gefeest werd is een feit maar dat mensen op die manieren leven dat kan alleen een niet Turk verzinnen. Jammer dat de auteur geen onderzoek heeft gedaan naar cultuur en omgangsvormen. Het type Dunya kan nooit bestaan hebben. Een belediging voor de Turkse moderne vrouw van die tijd. Het pedofiele gedrag van Simon vind ik weerzinwekkend en belachelijk dat dit boek als literatuur aan scholieren wordt voorgedragen. Ook vertoont Dunya pedofiel gedrag alsof het heel normaal is. En dan Otto, de eerst zo veelbelovende man, wordt weggezet als suffe eenling die zich moet vergrijpen aan een dikke Turk. Over de ouders van Julia zal ik maar niets zeggen. Wat mij betreft is alleen het thema van illusie en desillusie voor mij persoonlijk geslaagd. Ik begon er met een illusie aan maar ben gedesillusioneerd. Als je over een land en zijn mensen schrijft, verdiep je dan minimaal in de gewoontes.