Een indrukwekkende roman over de praktijk van de Ku klux Klan in Florida rond 1951/1952. De roman was de debuutroman van Susan Carol Mcarthy en is in 2002 al in het Engels gepubliceerd, maar kortgeleden vertaald in het Nederlands. Het verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten. Susan kreeg van haar vader een dikke enveloppe met een lange brief en krantenknipsel over gebeurtenissen in 1951 en de misdaden die de Klan had gepleegd. Het begon met de moord op Marvin waar Reesa een 12-jarig meisje getuige van was. Wat ze niet kan begrijpen is dat de politie, FBI, niemand iets doet want de Klan is doorgedrongen tot de hoogste kringen van de samenleving. Uiteindelijk zegt de vader van Reesa toe om informatie over de Klan door te geven voor een proces dat er uiteindelijk komt met hulp van de NAACP, de burgerrechtenvereniging.
Ik vond het een indrukwekkend boek en tegelijkertijd schokkend dat nog steeds de zwarte bevolking van Amerika onderdrukt wordt. Ik heb vorige jaar documentaires gezien over Amerika n.a.v de verkiezingen (Eva Jinek) en ik kan maar niet begrijpen waarom mensen zoveel geweld tegen elkaar gebruiken en dat dit maar niet uitgeroeid kan worden.
De titel wordt verklaard door de parabel van de bij die als mier leefde en onderdrukt werd door de oppermier, zo komt de bij aan haar gele strepen... Een engeltje kon het niet aanzien en leende de bij haar vleugels, zo kreeg de bij vleugels en de vrijheid. Dat is de hoop die leeft onder de onderdrukte bevolking maar ironisch is wel dat die vrijheid zelfs nu er nog steeds niet is.
Het was een prachtig boek, prachtige zinnen maar ik vraag me wel af hoe goed de hoofdpersoon zich heeft ingeleefd in de persoon van 12 jaar, misschien omdat het boek enigzins autobiografisch is lopen er nog wat zaken door elkaar heen en leek Reesa soms ouder dan 12. Ik vond het ook mooi dat het geloof er zo automatisch doorheen werd geweven met de twijfels en vragen die daarbij horen.
Bedankt @uitgeverijkok