Bo (12 jaar) is verhuisd en gaat voor het eerst naar haar nieuwe school. Voor elke puber is dat heel spannend, maar voor Bo nog wel extra. Ze is namelijk spastisch en dat wordt alleen maar erger als ze zenuwachtig is. Op school is Tom haar toegewezen om haar te begeleiden. Tom is een boerenzoon en ook een buitenbeentje op school. Tussen hen ontstaat een mooie vriendschap waarbij eerst wel wat geheimen op tafel moeten komen. Bo schrijft in schriftjes: zwarte voor observaties en een rood schrift voor alle heftige frustraties. Bo heeft me geleerd om door haar ogen te kijken, ook naar mezelf. Wat ben ik: een helper, die ongevraagd alles voor haar wil doen, een kijker of juist een niet-kijker. En hoe is het om bij alles wat je doet tegenwerking te hebben van een lijf dat niet doet wat jij wilt. Prachtig boek met humor (want Bo is ook heel grappig) en diepgang.