Dit verhaal is niet waar. Als lezer word je al gewaarschuwd voordat je aan het boek begint. Het verhaal begint sterk, vlak na een paniekaanval van Peter Blankman. Hij is een wiskundig genie, zijn hersenen werken anders dan de hersenen van andere mensen. Het maakt ook dat hij enorme paniekaanvallen heeft, die Pollock levensecht weet te beschrijven.

Als lezer ga je mee in de (waan)ideeën van Peter. Hij wordt gepest op school, vanwege zijn anderszijn. Zijn tweelingzus Anabel is zijn beschermer. Niemand doet hem iets als zij in de buurt is. Als hun moeder neergestoken wordt bij de uitreiking van een prijs, stapt de lezer in een achtbaan van gebeurtenissen. Niets is wat het was. Niets is wat het lijkt. Niets is wat het leek.

Ondanks de heftigheid wat Peter overkomt, zit het boek vol humor. Wiskunde is aantrekkelijk verwerkt in hoe Peter denkt. En hoewel alles logisch is (lijkt) vanuit Peters perspectief, blijkt dat allemaal toch niet zo logisch op het eind. Sterker nog, het boek nodigt uit om het te herlezen. Wat dat betreft is het boek net zo'n puzzel voor de lezer als de wiskundige problemen voor Peter, wanneer hij ze oplost.

Kortom: het is een YA, het is ook een heel goed boek voor mensen die de YA leeftijd voorbij zijn. Pollock laat de lezer achter met een open einde, een heleboel vragen, en tegelijk past dat ontzettend goed bij dit verhaal. Niet alleen voor Peter komt alles wat hij dacht op losse schroeven te staan. Ik ben enthousiast. Wanneer komt het vervolg?