Zoals de titel van het boek doet vermoeden, gaat Mrs. Hudson en de vloek van de geesten over de hospita van Sherlock Holmes. Zij is bekend geworden door de bijrol in de boeken van Arthur Conan Doyle over de legendarische Londense speurneus. Martin Davies heeft een zogeheten pastiche geschreven waarin hij op geheel eigen wijze het werk van Holmes beschrijft. Ik-persoon in het boek is het hulpje van mrs. Hudson, Flotsam.

Op een dag wordt Sherlock Holmes bezocht door ene Moran die uit Nederlands Indië is teruggekeerd, kennelijk op de vlucht voor een vloek die de inheemse bevolking over hem en zijn kompanen heeft uitgesproken. In tegenstelling tot de verhalen van Doyle, laat Davies Mrs. Hudson dit mysterie oplossen. De schrijver maakt van Sherlock Holmes een karikatuur die nogal zelfingenomen is terwijl zijn hospita hem telkens aftroeft zonder haar bescheidenheid en doortastendheid te verliezen.

Hoewel de stijl niet echt slecht is, vind ik het verhaal zelf niet sterk. Het is een slap aftreksel van de creativiteit die Doyle in zijn Sherlock Holmes avonturen stopte. De vele pogingen tot humor zijn in de meeste gevallen uiterst flauw, uitgezonderd een komische situatie in het eerste hoofdstuk. De Vloek kan me niet echt boeien want de plot zit zo doorzichtig in elkaar dat het bijna gênant is. In het laatste hoofdstuk worden bovendien alle redenaties van de hospita die eerder in het boek voorkwamen nog eens omstandig herhaald. Dít en het feit dat Sherlock Holmes voortdurend belachelijk wordt gemaakt, leiden tot de onvermijdelijke conclusie dat Martin Davies tot iets beters in staat moet zijn dan deze parodie!