Door de beschrijving op de achterflap waar het woord herinneringen een paar keer valt en "dringt het verleden" had ik de verwachting dat ik een oorlogsroman ging lezen met uitgebreide flashbacks. Maar dit was helaas niet het geval.

Het boek bestaat uit 3 delen met ieder een ander perspectief en 10 jaar verder. Peter 1965, June 1975 en Elsbeth 1985. Het gedeelte van Peter vond ik het interessants. De schrijfstijl zorgde ik ervoor dat ik me in New York waande en kon de gerechten zowat proeven. Maar dan maken we de sprong naar June en verdween mijn enthousiasme. Dit deel was meer een familieroman met een gezin wat behoorlijk wat problemen heeft. Zo dacht ik over het gedeelte van Elsbeth.

In het algemeen vond ik dat het boek diepgang miste en door de tijdsprongen had ik ook het gevoel dat ik informatie miste. Ook had ik weinig op met het karakter June wat mijn leespleziet behoorlijk drukte.

Ondanks dat ik niet heb genoten van dit boek ben ik toch nog benieued naar het boek Het Familieportret. Want de auteur heeft een prettige schrijfstijl maar vond het verhaal in dit boek gewoon niet mijn ding.