Etan Green, hersenchirurg, racet om van zijn chagrijn af te komen met zijn jeep door de woestijn nabij Beër Sjeva. Hij weet nog net voor een stekelvarken te remmen maar rijdt vervolgens wel een Eritrese man dood. Hij vlucht. De volgende dag staat Sirqit voor z’n deur, de weduwe van de gestorven vluchteling. Zij hoeft geen geld, maar voortaan moet hij op afroep beschikbaar zijn om in een garage medische hulp te verlenen aan Eritrese vluchtelingen.
Wat volgt: de moeite die Etan moet doen om zijn geheime leven te verbergen voor zijn vrouw (die de kwestie als rechercheur onderzoekt), het jatten van medicijnen, de spanning tussen Sirqit en Etan, het riskeren van een carrière, iets met drugssmokkel en corruptie, een kogelregen en het feit dat Etan naast arts en echtgenoot ook vader van twee jonge zoons is.

Wat vond ik van het verhaal:

Het verhaal had volgens mij driehoeksverhouding: Etan, die een Eritreeër aanreed, en zijn vrouw de rechercheur die de zaak onderzoekt, en een moslimse jongeman. Wat had de moslimse jongeman met de zaak van de Eritreeër te maken? Was hij ooggetuige?
En wat had een garage ermee te maken?
Volgens mij vond ik het verhaal zelf langdradig.
.
Wat vond ik van de titel van het boek:
Ik vond de titel niet echt bij het boek passen want het verhaal moest als een thriller overkomen, want niet echt gelukt is.
Wel vond ik de cover wel interessant en mooi.
Ook vond ik het schrijfstijl van de schrijfster van dit boek onduidelijk.