Al dertig jaar zijn ze vrienden. Merel, Jasper, Karin, Timo en Daniel hebben elkaar op jonge leeftijd leren kennen en vanaf die tijd een onverbrekelijke band met elkaar. Ze delen alles, geheimen voor elkaar hebben ze niet. Maar dan raken Merel en Jasper betrokken bij een ernstig auto ongeluk. De omstandigheden zijn verdacht en langzamerhand blijkt dat ze elkaar toch niet alles verteld hebben. Bij een ieder komen geheimen boven water, geheimen die de nodige gevolgen zullen hebben op hun hechte vriendschap.

De cover van Een schitterend ongeluk is opvallend vanwege de gekozen kleur. Hierdoor heeft het boek een goede aantrekkingskracht. De sleutelbos die op de cover afgebeeld staat is symbolisch voor het verhaal. Voorin het boek staan een aantal citaten en een gezegde die allemaal te maken hebben met vriendschap. Wat in dit boek frappant was, is dat mijn eigen woonplaats heel even werd vermeld, een dorp dat toch niet bij iedereen bekend is. Altijd weer leuk om iets herkenbaars terug te zien in een boek.

Het verhaal begint met het ongeluk van Merel en Jasper. Het volgende hoofdstuk gaan we terug in de tijd en lezen we hoe de personages elkaar hebben leren kennen en hoe hun hechte vriendschap is ontstaan. Gedurende het hele verhaal zal er teruggesprongen worden naar het verleden en deze gedeeltes zijn cursief geschreven. Het verhaal wordt afwisselend verteld vanuit de perspectieven van de diverse personages, in de derde persoon. Het was een hele aparte gewaarwording, maar zelf had ik steeds het gevoel midden in een kring te staan met de hoofdpersonages om me heen en hun verhalen aanhoorde.

Het verhaal heeft al snel iets ongrijpbaars in zich. Na de kennismaking met de personages en het een en ander gelezen te hebben over hun verleden, komen er verschillende gedachten bij me op. Er is een scala aan mogelijkheden hoe dit verhaal zich gaat ontplooien, maar er is net niet achter te komen hoe nu precies de vork in de steel zit. En tijdens het verloop van Een schitterend ongeluk kom je als lezer meermaals voor verrassingen te staan. Een hechte vriendschap die zich toch heel anders ontwikkelt dan dat je eerst in gedachten had. Ze dachten echt alles te weten van elkaar, ook door de jaren heen zouden ze geen geheimen voor elkaar hebben gehad. Maar dit blijkt niet zo te zijn en dit zal gevolgen hebben voor deze hechte vriendengroep.

Het verhaal wordt op vlotte wijze verteld en de geheimen die boven water worden gehaald, houden nieuwsgierig. Af en toe zijn er passages waar een onbekende man aan het woord is en wie die man is blijft voor lange tijd een raadsel. Naar de ontknoping toe wordt de spanning steeds verder opgevoerd om de lezer bij de plot wederom te verrassen.

Het debuut van Inge, Het gerecht, heb ik vorig jaar gelezen, een leuke thriller, moest toen alleen wennen aan de schrijfstijl van Inge. Ik vind de schrijfstijl vlotter geworden wat dit boek heel prettig leesbaar maakt. Strakke zinnen en minder (overbodige) uitvoerige beschrijvingen vergeleken met het vorige boek. Een schitterend ongeluk is een origineel verhaal, knap bedacht, Inge Ipenburg heeft een goede fantasie. Onlangs hoorde ik haar vertellen dat ze constant verhalen in haar hoofd heeft en wat mij betreft mag ze al die verhalen op papier zetten, ik ben er in ieder geval heel benieuwd naar.

4,5*