De opvulling van het boek met hoofdpersoon Mae, de 'mysterieuze man', de relatie met haar ouders, de incidenten.. Het komt allemaal nogal slecht doordacht over. Geen diepgang, oppervlakkige persoonlijkheden en de voorspelbaarheid van een Jennifer Aniston film. Echter, de achterliggende gedachte zoals: privacy, social media, transparantie van informatie, sharing is caring: dat is het èchte verhaal van dit boek. En dat zet zeker aan tot nadenken. Temeer omdat er veel overeenkomsten lijken te zijn met de huidige Online Informatie magnaten als Google en Facebook: stuitend dat onze offline persoonlijkheid, online 'kloonbaar' is en voor geld valt te verkopen aan de hoogste bieder om je 'passende en relevante content' aan te kunnen bieden. Waarheen leidt de weg?