Laat ik er maar mee beginnen, dat ik dit boek niet zou hebben gelezen als ik niet als jurylid voor het jaarlijkse luisterboek was uitverkoren geweest. Het is niet mijn genre; boeken over bekende voetballers.
Vooropgesteld het verhaal van Appie Nouri, is heel triest en meeslepend. Naar het einde toe werd ik door het verhaal zelfs emotioneel meegenomen in het totnutoe dramatische verloop van leven na zijn hartstilstand. Zo’n ziektebeeld, wat volgens mij vergelijkbaar is met dat van Michael Schumacher en prins Johan Friso, hoewel er in het geval van Nouri geen ongeluk aan vooraf ging, wens je niemand toe. Laten we hopen dat hij nog helemaal hersteld, hoewel alle doctoren vrezen van niet.
Echter de heldenverheerlijking die door Henk Spaan beschreven wordt van Nouri vanaf zijn eerste voetbalactiviteiten vanaf zijn zesde tot aan de dramatische gebeurtenis tijdes de voetbalwedstrijd, kan mij niet bekoren. Als er dan ook nog zeer regelmatig de parallel wordt getrokken met Henk Spaan’s eigen leven omdat hij in dezelfde Amsterdamse wijk opgroeide, neemt mijn waardering nog verder af. Zonder negatief te willen zijn, geef ik alleen maar 2 sterren (en niet 1) vanwege de emotionaliteit aan het slot van het verhaal\1
Conclusie: 2 sterren van mij.