Jonathan wordt vrijgesproken van TBS door gebrek aan bewijs voor pedofilie . De teruggetrokken Jonathan verlaat de gevangenis om terug te keren naar zijn geboortedorp waar zijn oude, eenzame moeder en zijn hond Milk wonen. In het oude vissersdorp is zijn moeder de enige overgebleven bewoonster in de te slopen woning. De eerdere buurtbewoners hebben zich allemaal gevestigd in de nieuwbouwwijk iets verderop. De therapie in de gevangenis heeft ervoor gezorgd dat Jonathan weer structuur in zijn leven kan aanbrengen en daardoor een ander beter mens kan worden. Hij vult zijn dagen op gezette tijden met zijn schrijfsels, het lezen van De Natuurwacht en de wandelingen met de hond door het duingebied.

Plots is daar dan de vrouw met haar dochtertje die tijdelijk hun intrek nemen in het sloophuis naast Jonathan en zijn moeder. Het meisje zoekt contact met Jonathan en probeert zijn aandacht te trekken. Krampachtig probeert Jonathan elk contact te omzeilen maar het lot blijkt onvermijdelijk te zijn.

Muidhond is een heel, bijzonder, aangrijpend verhaal. In en in triest; een gevoel van onmacht overvalt je na het dichtslaan van het boek. Inge Schilperoord weet je te raken met het verhaal van Jonathan. Zijn handelingen, zijn denkwijze, zijn onvermogen worden prachtig omschreven in krachtige zinnen. Zinnen die uitblinken in eenvoud maar die oh, zo binnenkomen en blijven hangen.
Het is niet goed wat Jonathan doet, je weet het maar toch ontstaat er een soort van sympathie en medelijden met hem. Heel indrukwekkend!
Muidhond; een verhaal wat je bij blijft en nog lang stof tot nadenken geeft.