Een bijzonder boek. Dat Stefan Brijs kan schrijven heeft hij al eerder bewezen. Ook dit boek weet je te grijpen en niet meer los te laten.

Eigenlijk gaat Maan en Zon over de drie generaties Tromp: Roy, Max en Sonny. Het verhaal wordt verteld door broeder Daniël, onderwijzer aan de school in Barber. Tussendoor wordt ook de geschiedenis van Curaçao beschreven en de sfeer van werkloosheid, armoede en criminaliteit die de kop op steekt.

In de zomer van 1961 dropt Roy Tromp zijn twaalfjarige zoon Max in de klas van broeder Daniel. Hij brengt zijn zoon in de taxi, een Dodge Matador die een belangrijke rol in hun leven blijft spelen. Max blijkt een pientere jongen die graag onderwijzer wil worden. Zijn vader ziet hem als zijn opvolger op de taxi. Roy Tromp is een man die een macho-imago heeft opgebouwd en probeert hoog te houden. Myrna, de moeder van Max is een hardwerkende vrouw die graag een goede toekomst voor haar zoon ziet. Zij krijgt daarbij hulp van Broeder Daniël. Ze woont samen met Max in een gammel huisje net buiten Barber. Als Roy ziek blijkt, neemt Myrna hem in huis om voor hem te zorgen. Voor Max zit er niks anders op dan te stoppen met zijn opleiding en als taxichauffeur een inkomen te verdienen. Maar Max is niet de gladde prater zoals zijn vader, tijden veranderen en het bestaan wordt steeds moeilijker. Later heeft Max zelf een zoon. Hij probeert een goede vader te zijn en Sonny te stimuleren om een goede opleiding te volgen. Zijn zoon lijkt meer op zijn grootvader, hij heeft een status hoog te houden en komt hierbij in de problemen.

Een prachtig woord uit dit boek is zelftrots. Max heeft het te weinig, Sonny heeft het teveel.