Dit tweede deel van de 'Vijftig tinten' is eigenlijk nog slechter als het eerste deel. Er gebeurt nagenoeg niks en alles draait om de "duistere sexuele fantasieën - wat die ook moge zijn. Nadat Anastasia er genoeg van had en Christian verlaten heeft, komen ze in dit deel vrij snel weer bijelkaar.
Het verhaal gaat direct verder met een verschil van een paar dagen.
Het zijn eigenlijk weer allemaal herhalingen en haar "innerlijke godin" komt weer ruimschoots aan bod. Ze valt weer geregeld "in duizend stukjes" als ze haar hoogtepunt bereikt. Ik wilde alle clichee's opnieuw vermelden, maar ik laat dit maar open voor de lezers. Als ik de moed kan opbrengen ga ik nog het laatste deel lezen omdat mijn vriendin het boek hier gebracht heeft en graag wil dat ik hem het eerst ga lezen en daarna zij. Ik moet hier nog even over nadenken.