Mijn eerste boek van 2018 is direct een heftig en dramatisch liefdesverhaal. Het is voor mij een re-read. De film heb ik ook gezien (met Emilia Clarke en Sam Claflin). Beiden weten me nog steeds te raken. Ik weet niet wat ik precies allemaal over dit boek kan vertellen, behalve dat je er zeker emotioneel van gaat worden. Het boek gaat nogal over een gevoelig onderwerp, het recht om je eigen leven te eindigen. Over dit onderwerp zijn natuurlijk al vele discussies geweest en ik denk dat er ook nog velen zullen volgen. Ik ben eigenlijk niet van plan om zo’n discussie te beginnen, ook al denk ik niet dat dit soort zaken zo zwart-wit zijn, als soms wordt gedacht. Dat komt ook heel erg in dit boek naar voren. Je leest in dit boek duidelijk dat er verschillende kanten aan zo’n verhaal zitten. Ik ben eigenlijk wel blij dat Jojo Moyes het boek zo heeft geschreven. Volgens mij had je het verhaal ook bijna niet beter kunnen verwoorden. Achterin het boek staat ook een interview met haar. Wat een extra kijk aan dit verhaal geeft. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik dol ben op de personages in dit boek. Sommige wat minder dan anderen, zoals Patrick en Meneer en Mevrouw Traynor, maar ik begrijp ze dan wel weer. Lou is vanaf het begin al mijn favoriete personage. Dit komt waarschijnlijk doordat ik delen van haar in mezelf herken, behalve dan haar kledingstijl. Will vind ik ook een leuk personage. Ik vind hem vooral leuk samen met Lou. Het is mooi om te lezen hoe hij Lou steeds weer uitdaagt om meer van haar leven te maken. Je hoopt eigenlijk dat het verhaal anders eindigt dan het eindigt. Ook al zou het boek dan niet de werking, de kracht hebben gehad, die het nu heeft. Het is een mooi en verdrietig boek. Er zijn momenten dat ik toch een glimlach op mijn gezicht had, maar er zijn ook momenten dat ik de tranen in mijn ogen had staan. Ik denk wel dat dit een boek is, die de moeite waard is om gelezen te worden. Het gaat niet alleen over de dood en het recht om dat zelf te bepalen, maar ook over de wil om te leven, om je leven zo vol te leven als maar mogelijk is. Leef dapper en verleg je grenzen.