De Noorse schrijver Thomas Enger (Oslo, 1973) heeft een derde boek in de serie met onderzoeksjournalist Henning Juul op zijn conto staan. Bloedmist (2014) handelt over de gruwelijke moord op een bejaarde dame in een verpleeghuis. Eerder verschenen in de reeks de boeken Schijndood (2012) en Fantoompijn (2013).
De hoofdstukken in Engers boeken zijn kort en je leest telkens mee vanuit verschillende hoofdpersonen. Het belangrijkste hoofdpersonage, Henning, is gescheiden en bovendien getekend, letterlijk en figuurlijk, door een brand in zijn appartement waarbij zijn zoon het leven liet. Henning bezoekt en verzorgt zijn aan drank en sigaretten verslaafde moeder. Ondanks het feit dat Henning haar onderhoudt heeft zij geen greintje respect voor hem, en verlangt ze constant naar haar dochter Trine die helaas nooit meer over de vloer komt. In de hele serie volg je het relaas van Hennings zoektocht naar het hoe en waarom van de brand en de relatie met zijn moeder en zijn zus.
Bloedmist start met een pakkende proloog. Vervolgens kom je bij een gruwelijke moord op een oude vrouw in een verpleeghuis. Je volgt verschillende personages waaronder de geile rechercheur Bjarne Brogeland die op zoek moet naar het motief en naar de dader van de wraakmoord op de bejaarde vrouw? Daarnaast raakt Trine betrokken bij een politiek schandaal. Ze heeft een hoge functie als minister van justitie en wordt beschuldigd van seksuele intimidatie.
Henning heeft al jaren geen contact meer met haar, maar voelt dat ze ten onrechte wordt beschuldigd en gaat op geheel eigen wijze op onderzoek uit. En dan wordt er nog een moord gepleegd!
Door de verschillende hoofdpersonages die je door het boek volgt is het aangewezen dat je eerst de andere delen leest om ten volle te kunnen genieten van dit deel. En genieten zal je. Thomas Enger heeft een mooie beschrijvende stijl. Bovendien laat hij je op het einde van een hoofdstuk telkens verweest achter en kan je niet anders dan verder lezen.
Zelfs op het einde van het boek wanneer je denkt dat je alles hebt gehad, doet hij je toch weer verlangen naar het volgende deel, want net als bij de vorige delen laat Enger je weer achter met een serieuze cliffhanger.