Een slecht boek schrijven, dat zal Henning Mankell niet gauw doen. Maar Labyrint is bepaald erg matig. Natuurlijk zijn alle ingrediënten voor een succesvolle Mankell: de vasthoudende speurder, die zijn (in dit geval haar) leven niet op orde heeft, de twijfels, interessante sociale thema's - in dit geval fraude en hebzucht. Maar de korte staccato zinnetjes (het verhaal was oorspronkelijk een script voor een televisieserie), de summier en rafelig uitgewerkte verhaallijnen, dat bevordert het leesgenot niet. Erg spannend of labyrinterig is de plot ook al niet. Ter zijde: wel is het origineel dat het in Labyrint een vrouw is die een drankprobleem heeft... dat is overigens niet Louise's enige probleem in het leven. Je zou echt niet met Mankell's helden willen ruilen...
Bovendien is het boek beroerd vertaald (of staat er in het orgineel ook zes keer "het gesprek bloedt dood" en andere cliché's).
Omdat Mankell voldoende kwaliteiten heeft is ook een matig verhaal nog wel de moeite waard om uit te lezen, maar ik hoop dat zijn volgende boek beter is dan dit...