Met Status O.K. slaat Mariëtte de plank finaal mis, althans voor mij dan toch. Wat viel dit boek mij erg tegen! Het leest vlotjes zoals ik gewend ben van Mariëtte, maar ik had niet verwacht een boek te lezen over hoe het reilen en zeilen in een ziekenhuis gaat. Dan had ik beter haar informatieve boek Verhalen uit de ambulance kunnen gaan lezen. Tuurlijk wist ik wel na het lezen van de achterflap dat het verhaal zich af zou spelen in een ziekenhuis, maar ik zat toch echt niet te wachten op al die ziekenhuistermen en wat het zoal inhoud. Ik wilde en verwachtte een chicklit waarin ik lekker weg kon zwijmelen met een romance die zich af zou spelen in een ziekenhuis.

In Status OK lees je in dagboekvorm hoe het Sanne vergaat in het ziekenhuis als co- assistent. De eerste helft zat ik me vreselijk te irriteren aan Sanne en wilde ik steeds het boek aan de kant gooien, omdat het ook nog eens ronduit saai was. Toch doorgelezen, omdat ik dacht dat het echte verhaal nog zou komen. Op de helft lijkt er dan ook eindelijk schot te komen, maar zakt al snel weer in. Jammer…