Het bijzondere van dit boek is misschien wel dat het is geschreven door plaatsgenoot Jan Siebelink. Nou ja, hij is in ieder geval geboren in Velp, als zoon van een kweker en godsdienstfanaat.
Precies hierover gaat ook zijn roman, dat dan wel een hoofdpersoon heeft met een andere naam, Winfred Hana, maar voor de rest in thematiek en plaats van handeling vooral autobiografisch is. Op zich is het natuurlijk best wel geinig om te lezen over plaatsen die je zelf ook kent (net zoals ik in mijn Bredase tijd eens las over verhaal dat zich daar afspeelde), maar of het tot een interessante roman leidt? Tja… Niet echt dus. Het verhaaltje over de weinig bijzondere belevenissen Winfred kabbelt eigenlijk een beetje voort, zonder dat het plot echt ergens naartoe lijkt te leiden. Het is dus kortweg niet bepaald mijn kop thee en ergens halverwege heb ik het maar terzijde gelegd, in het besef dat dit boekje alleen maar bevestigt wat ik al dacht: Nederlandse autobiografieën kunnen me niet bekoren.