Disclaimer: dit is een recensie gebaseerd of 1/3 van het boek. Ik deed met het luisterboek mee aan de Epic Reads Leesclub hier op Hebban, maar dit boek bleek niets voor mij te zijn. Ik wilde toch doorlezen, want ik vond niet dat ik het kon maken om de leesclub voortijdig te verlaten.

Het begin was goed. Ik werd meteen in het verhaal getrokken en je leerde meteen de rapwereld goed kennen. Ik had echter heel veel moeite met het AAVE, in de volksmond ook wel straattaal genoemd. Ik ben daar niet bekend mee in het Nederlands, laat staan in het Engels. Hierdoor kwam ik niet in het verhaal. Ik begon me eraan te ergeren, want dat doe ik ook als ik het op straat hoor in Nederland. Verder vond ik naarmate het verhaal vorderde dat er erg weinig gebeurt. Het bleef voor mij allemaal vlak en ik werd niet geprikkeld om verder te lezen. Jammer.

Het boek snijdt een heel aantal belangrijke thema's aan: racisme en stigmatisering. Er gebeurt iets vrij aan het begin van het boek wat ik echt niet vind kunnen en die gebeurtenis maakt het thema wel duidelijk.

Echter duurde het een week voor ik op een kwart van dit boek was en moest ik dus tot de conclusie komen dat dit geen match was. Ik heb het boek toen aan de kant gelegd met de bedoeling het later weer op te pakken. Dat kwam er alleen niet van, ik had die prikkel gewoon niet. Ook de leesclub heeft me die prikkel niet kunnen geven. Ik kon alle vragen goed beantwoorden, dus misschien was dat het wel. Nee, Angie Thomas haar boeken en ik passen niet bij elkaar.