Neem een geit (Leven voor gevorderden) van Claudia de Breij

Het boek van Claudia de Breij begint met een prachtig citaat van René Gude, Nederlands docent filosofie van de Internationale School voor Wijsbegeerte, die de strekking van het boek goed weergeeft. Voor mij een heel herkenbaar citaat, vooral sinds ik moeder ben van een nu zesjarige zoon: elke dag leer ik weer iets nieuws, waarvan ik achteraf denk: dit hebben miljoenen moeders voor mij ook meegemaakt, ervaren en ervan geleerd. Waarom vraag ik bij bepaalde zaken eigenlijk niet gewoon om raad bij mensen met meer (levens)ervaring dan ik, in plaats van steeds het wiel opnieuw uit te vinden.

Claudia de Breij besloot om na een verwarrende periode in haar leven, waarin zij zelf met levensvragen worstelde, om samen met haar levenspartner Jessica van Geel (journaliste bij NRC Handelsblad en Vrij Nederland) op zoek te gaan naar levenslessen, naar adviezen bij anderen die al de nodige levenservaring hebben. Levenslessen met de vraag: wat is het geheim van een lang en gelukkig leven? Wat zijn de spelregels voor het zijn van een volwassen persoon. Claudia heeft met haar partner voor dit interview gekozen voor een groep mensen met levenservaring: een groep 70 plussers. Achtereenvolgens zijn de volgende personen geïnterviewd: Hanneke Groenteman, Nico ter Linden, Willeke Alberti, Hans Wiegel , Anne-Wil Blankers, Paul van Vliet, Hedy d’Ancona, Geert Mak, Erica Terpstra en Herman van Veen. Dankzij de inmiddels overleden René Gude, Denker des Vaderlands, heeft Claudia het aangedurfd haar ervaringen en de levenslessen van de geïnterviewde personen op papier te zetten en dit prachtige boek uit te brengen.

Veel levenslessen en adviezen die voorbijkomen, lijken vanzelfsprekend en voor de hand liggend, maar wat dit boek zo bijzonder maakt, is dat het geschreven is met veel gevoel: het is humoristisch, soms serieus en ontroerend. Claudia de Breij schrijft het geheel op een heerlijke en zeer persoonlijke manier. Het is een boek dat je zeer waarschijnlijk na een tijdje nog eens uit de boekenkast pakt om enkele van de bijna 50 verhalen terug te lezen. Er zaten voor mijn persoonlijk een aantal verhalen bij, die mij echt hebben geraakt en waarvan ik nu al weet dat ik ze met plezier en ontroering nog eens zal lezen. Ik voelde me in die verhalen begrepen en het was fijn om te lezen, dat andere mensen met dezelfde vragen rondlopen. Om een voorbeeld te geven van één van deze levenslessen die mij raakte, is uit het stuk WIE JE BENT IS WIE JE ALTIJD BENT GEWEEST: “Als het je lukt jezelf een beetje een aardig iemand te vinden is het heel geruststellend; de enige persoon van wie je zeker weet dat die je hele leven bij je blijft, ben jij” .

Ik heb absoluut genoten van dit (h)eerlijke boek en ik vind het eigenlijk erg moeilijk om het een aantal sterren te geven aan zo’n persoonlijk boek.
Na lang denken heb ik toch besloten om het 4 (dikke) sterren te geven, voornamelijk met de reden dat mensen toch bij het zoeken bij recensies het aantal sterren graag wil weten om te weten waar ze aan toe zijn. Dit boek is zonder meer een aanrader.