"Ik wil deze kus opslaan in mijn archiefkast, in de lade van geweldige momenten. Ik wil dat hij me kust totdat er niets meer van me over is. Tot ik als een hoopje geluk op de vloer eindig en meegenomen word door de wind." ~ p34

Bijzonder om een boek te lezen dat je eigenlijk al gelezen hebt, maar toch compleet anders is.  De eerste versie, Vergeef Haar, is binnenste buiten gekeerd en al is de basis gelijk, toch leest het als een nieuw verhaal. New and improved zoals de Amerikanen zouden zeggen ;)

"Daan is van mij, en als je zelf niet opstapt, ruim ik je aan de kant." ~ p42.

Tot in de Dood verteld het verhaal van Daan en Roza, twee beste vrienden die elkaar al hun hele leven kennen. Het is geschreven vanuit het perspectief van zowel Daan als Roza, wat het verhaal net dat beetje meer geeft. Het verhaal maakt al snel een wending wanneer ze na een avondje stappen een heftig auto ongeluk krijgen... alles is daarmee veranderd en dat wat Daan al jaren lang verborgen heeft weten te houden ziet kans om weer een deel van zijn leven te worden, maar wil hij dat wel? Het verhaal is niet echt in een hokje te stoppen, maar is een mooie combinatie van YA, NA, paranormaal, thriller en roman. Door de prettige schrijfstijl schiet je in een knallend tempo door het verhaal heen, en voor je het weet sla je de laatste pagina al om... teleurgesteld dat het alweer uit is, en toch ook met een zucht van heerlijkheid.

"Nu mijn leven er zo anders uitziet, geniet ik nog meer van de kleine dingen om mij heen." ~ p163.

Wat mij betreft heeft Debora Elisabeth zichzelf overtroffen, en haar boek absoluut naar een hoger niveau gebracht. Al vond ik de vorige versie ook al heerlijk lezen, ik begrijp de veranderingen en zie absoluut de meerwaarde ervan. En het is net dat beetje extra wat het voor mij nu een extra ster geeft, en dus een dikke 5 sterren!!! Ik kijk nu al uit naar haar volgende boek ♡