De oorspronkelijke titel van Gustav & Anton luidt Gustav Sonata en is het viertiende roman van Rose Tremain (1943). Voor mij was de auteur onbekend, maar de cover trok mij zo aan, moeder die een zoon liefdevol omarmd.

1947 Matzlingen, Zwitserland
5-jarige Gustav woont samen met zijn mutti, Emilie in een kleine woning. Mutti zwoegt om er financieel te komen, en leert Gustav om zich te beheersen, tranen mag hij niet laten, hij moet zich vermannen en dapper zijn.
En dan komt er een nieuw jongetje in de klas, Anton met tranen in zijn ogen, Anton met lieve bezorgde ouders, waar gevoelens wel mogen. Gustav bekommert zich direct om deze jongen. Een mooie vriendschap ontluikt zich, een vriendschap die mutti niet kan aanvaarden want Anton is een joodse jongen.
Dit is het begin van een roman die ingedeeld is in drie hoofdstukken, deel 1 het begin van de vriendschap van Anton en Gustav, deel 2 het huwelijk tussen Mutti (Emilie Perle) en vader (Erich Perle), deel 3 1992 Gustav en Anton hun verdere leven, hun passies, verlies.
Het is een prachtig verhaal, roman over passie, pijn en verdriet, vechten en geheimen. Met Gustav vooral in de hoofdrol, Gustav die zich voor alles wegcijfert en die alles zal doen voor zijn geheimen liefde, Anton. Wat mij vooral opviel en dit is waarom ik van drie sterren naar vier ben gegaan, is dat niet enkel het hoofdpersonage een karakter krijgt maar de auteur heeft de bijfiguren zo prachtig beschreven, dat je echt voeling krijgt met alle personages. De schrijfwijze leest zo vlot en ontspannend en toch sluit je Gustav direct in je hart en op sommige momenten vind je Anton niet zo fijn. Dat noem ik schrijven, dat noem ik een personage neerzetten op papier.