Waar het door komt, geen idee. Alleen dit boek van Jill Mansell viel me echt tegen. Te veel toevalligheden, gebeurtenissen die hop hop achter elkaar kwamen...Soms knullige zinnen.
Toch genoot ik van de sfeer. Het huis op het plein...de oudere dame Zillah die nog jong van geest was...Heel leuk. Ook Essie vond ik leuk. Ook tof dat er door Schotland gereden wordt. Zit je gelijk in het sfeertje toch van eigen vakanties daar. Mooi dat er aandacht is voor terminale patiënten en hun laatste wensen. Dat alles maakt dat ik dit boek zeker uitgelezen heb met een gemengde glimlach:).