Ook ik ging boeiend van start in dit nieuwe boek van DB. De eerst 100 bladzijdes voldoen, en samen met mijn mobiel las en bekeek ik online beelden van het Guggenheim museum. Winston vond ik een leuke vondst en het geheim zou zo dadelijk aan de wereld getoond worden, dat gaat mis.
Robert Langdon slaat op de vlucht en zet alles op alles om het geheim toch aan de wereld te onthullen. Een achtervolging, het Spaanse Koningshuis, helikoptervluchten...het kan niet op. Genoeg ingrediënten om de spanning flink op te bouwen lijkt mij. Helaas vanaf dat punt zakt het hele verhaal in, en is van spanning niet echt meer sprake. Hier en daar probeert Brown het wel, maar het werkt niet.
Na drie weekenden was is nog niet klaar met dit boek en dat wil wat zeggen. Het oppakken ging mij tegen staan, en hoe verder je leest hoe saaier het allemaal word. Maar ja het is een Dan Brown, die klap je niet ongelezen dicht, misschien word het nog wat? Ja het word wat, maar het boeit niet meer. Zeker naar het einde toe word het ontrafelen van het geheim tot in den treure toe gerekt. De enige vraag die na het uitlezen van dit boek door mijn hoofd bleef spoken was "Is Dan Brown over zijn top heen?'