Een echte feelgood boek en een tranentrekker. Was dit maar mogelijk. Kon dit maar. Zoë vindt haar soulmate Ed. Op een dag na een ruzie en zonder gedag of ik hou van je te zeggen. Krijgt Ed een verkeersongelijk en komt te overlijden. Zoë krijgt spijt van hun laatste moment en hoe dat verlopen Ze is daarnaast ook radeloos en hopeloos. Hoe moet ze nu verder zonder Ed? Hoe moet ze de draad weer oppakken zonder hem. Kon ze maar de tijd terug draaien dan had ze..... Ze krijgt die kans en de neemt ze met beide handen aan.
Je wordt als lezer meegenomen naar het aller eerste begin dat ze elkaar ontmoeten. Daarna volgende de gebeurtenis na gebeurtenis zich. Elke keer denk je zou het haar lukken. Zou dit haar kans zijn om het goed te doen. Hoe meer je leest hoe meer je wordt meegenomen in strijd en hoop op een goed einde. Je leeft mee en je krijgt zelf de hoop op een goed einde. Maar is er wel een kans?
Het verhaal leest lekker vlot. Vanaf het eerste bladzijde laat dit boek je niet los. Het einde is gewoon prachtig en mooi.