Niet door een winkelstraat kunnen lopen zonder even ergens binnen te gaan – dat gevoel zullen de meeste vrouwen wel herkennen. De meesten van ons lopen gelukkig regelmatig met lege handen naar buiten of kopen alleen wat ze nodig hebben. Rebecca Bloomwood uit de bekende serie ‘Shopaholic’ heeft helaas geen enkele zelfbeheersing, waardoor haar kast uitpuilt van de ongedragen kleding en al haar creditcards hun maximum bereikt hebben. Het eerste boek uit de serie is onlangs in een goedkope pocketversie uitgegeven. Tijd voor een hernieuwde kennismaking met deze bestseller!

De basis van het eerste deel in de bekende serie van Sophie Kinsella (1969) is eigenlijk heel simpel: een jonge, winkelverslaafde vrouw worstelt met schulden terwijl ze zelf werkt bij een financieel tijdschrift dat mensen tips geeft over omgaan met geld. Sterker nog, ze blijkt heel bijdehand en vakkundig te zijn, behalve als het om haar eigen leven gaat. Zoals te verwachten valt, levert de tegenstelling tussen haar werk- en privéleven de nodige hilariteit op. Helaas blijft Sophie Kinsella heel erg hangen in het neerzetten van deze paradox. Het boek gaat vrijwel alleen maar over shoppen in je vrije tijd en doen alsof je heel hard werkt om tijdens werktijd nog wat meer te kunnen winkelen.

Toegegeven, er zit ook nog een romance in Bekentenissen van een Shopaholic. Die stelt weinig voor, maar hij is er wel. De knappe Luke Brandon die werkt bij een grote bank wordt al in het begin overduidelijk geïntroduceerd als de man in haar leven. Alle clichés zijn aanwezig: hij is aantrekkelijk, maar bezet. Hij werkt in hetzelfde wereldje als Rebecca, maar is natuurlijk veel rijker en bekender dan zij. Hij lijkt oogcontact te zoeken en vraagt haar uit, maar hij zegt geen interesse in haar te hebben. Oh, de twijfels en tegenstrijdheden van een beginnende verliefdheid… Ontzettend cliché, zuiver oppervlakkig en totaal niet stevig uitgewerkt. Luke en Rebecca zullen zeker nooit het boekenstel van het jaar worden.

Bekentenissen van een Shopaholic is eigenlijk niet meer dan een lekker dun boekje voor aan het zwembad, met een cocktail in de buurt. Er zit veel humor in, die meestal best goed uitpakt. Als je je niet gaat ergeren aan de bordkartonnen personages, vele herhalingen en stapels clichés, is het een perfect boekje ter ontspanning. Diepgang is voor zo’n lekkere feelgood-pocket ook helemaal niet nodig, maar een sterker plot en op z’n minst een zweem van originaliteit waren niet verkeerd geweest.