Sinds jaar en dag schrijft Roel Janssen commentaren voor de opiniepagina van NRC Handelsblad. Eind jaren negentig schreef hij zijn eerste financiële thriller over de komst van de Euro. In De kloonbaby brengt Janssen een heel ander issue aan de orde, namelijk het klonen van menselijke genen. In zijn nieuwe roman volgen we Darren Gittinger, een financieel expert, die na een hele slechte periode in zijn leven (hij raakt zijn baan én gezin kwijt) bij het Nederlandse biotechnologiebedrijf GenIris gaat werken. Het bedrijf, opgericht door de gedreven wetenschapster Iris Stork, doet onderzoek naar het klonen van stamcellen en maakt zich op voor een beursgang. Langzaam maar zeker kom je er samen met Darren achter dat Iris veel voor hem verborgen houdt. Roel Janssen brengt het verhaal stapje voor stapje tot een bijzondere ontknoping.

Dit is de eerste thriller die ik lees van de Haagse schrijver en ik ben erg onder de indruk. Op een of andere manier moeten Nederlandse schrijvers zich altijd bewijzen ten opzichte van hun buitenlandse collega-schrijvers. Roel Janssen is hier met De kloonbaby zeer in geslaagd.

De kloonbaby is een erg goed geschreven boek. Janssen gaat niet over één nacht ijs: hij wéét waar hij over schrijft en doet dat ook nog eens met een goed verzorgde en prettige schrijfstijl. Een opzienbarend en boeiend onderwerp (klonen), de spanning van een beursgang, verrassende plotwendingen en interessante karakters maken van De kloonbaby een echte pageturner. Erg sterk, vind ik, dat Janssen op het einde niet alles gaat uitleggen. De antwoorden op open eindjes vind je eigenlijk tussen de regels door. Het plotselinge einde laat je met een leeg gevoel achter terwijl je gevoelsmatig nog niet 'klaar' bent met het verhaal, maar dat is dan ook mijn enige puntje van kritiek.

Ik durf te beweren dat liefhebbers van Michael Ridpath en Michael Crichton zullen genieten van dit boek. Vier sterren. Meer dan een aanrader.