Boeken en films over monsterachtige wezens zijn helemaal mijn ding, of het nu om reuzenhaaien, anaconda’s of genetisch gemanipuleerde dieren gaat. De ondertitel ‘Een thriller met tanden’ trok direct mijn aandacht en ik was heel benieuwd naar het boek van deze onbekende Vlaamse auteur.

Het verhaal neemt je eerst mee naar de werkomgeving van George, waardoor de lezer zich gelijk een beeld vormt van het karakter en de dagelijkse bezigheden van de hoofdpersoon. Al vrij snel ontdekken we hoe zijn relatie met zijn vrouw en met zijn collega’s eruitziet, wat een goede basis vormt voor het verhaal. Gelukkig wordt hier niet te erg in doorgedraafd en duurt het niet lang voordat “het monster” verschijnt. De schrijver houdt daardoor de aandacht vast en als lezer raak je nieuwsgierig naar hoe het verhaal zich gaat ontwikkelen. Helaas stagneert de spanning al heel snel en blijft dat verder zo. Nergens wordt het verhaal spannend, er gebeurt te weinig om je op het puntje van je stoel te krijgen. Een ander struikelpunt is het ongeloofwaardige handelen van de hoofdpersoon. Om onduidelijke redenen weigert hij bijvoorbeeld de autoriteiten of andere instanties die hulp kunnen bieden in kennis te stellen van het bestaan van het monster, zelfs niet als dat het leven van een geliefde kan redden.

Hoewel Beet een toegankelijk boek is door de schrijfstijl en je het door het geringe aantal pagina’s snel uit hebt, vond ik het een dikke tegenvaller. Natuurlijk komt dat door mijn eigen verwachtingen die bedrogen uitkwamen, maar de spanning was helaas ver te zoeken en de keuzes die George maakte voelden erg geforceerd om het verhaal een bepaalde richting op te duwen en kwamen niet geloofwaardig over.