Soms lees je een boek dat je zo omver blaast dat je alle boeken van de auteur in kwestie leest, ook wanneer de volgende boeken telkens een teleurstelling blijken te zijn. Zo’n auteur is Tatiana De Rosnay voor mij. Dit boek slaagt er evenmin in om me te overtuigen dat ‘Haar naam was Sarah’ geen toevalstreffer was. In Overspel is er maar één personage, Hélène, dat min of meer uitgewerkt is. Het hele verhaal wordt opgebouwd rond haar wereld en alle andere personages blijven vage passanten. Hélène verliest langzaam maar zeker volledig de controle over haar leven. Dit gebeurt echter op zo’n groteske manier dat het verhaal op geen enkele manier overeind blijft. De beslissing is gemaakt: voor mij geen boeken van De Rosnay meer.