Nee, ‘bruidsmuisje’ is geen tikfout. Het gaat in dit prentenboek (3+) wel degelijk over muizen. Ootje is geeneens een meisje, maar een jongetje en meer bepaald bruidsjongetje. Hij krijgt bij het huwelijk van Flore en Bastiaan de belangrijke taak om samen met Aafje de ringen aan te reiken. De plechtigheid verloopt prima en prachtig… tot die ringen. Ze vallen en rollen weg over de bloemenweide, eentje verdwijnt een muizenholletje in. Maar Ootje laat zich niet onbetuigd en schiet de ring achterna, waarop alles weer goed komt.  

Leesbevorderaar en auteur van tal van peuterboekjes Elly van der Linden maakt dankbaar gebruik van haar eigen kinderen en kleinkinderen ter inspiratie van haar boeken. In haar vorige samenwerking met de Brugse illustrator Greet Bosschaert waren de inspanningen van haar dochter Dominique om te leren schrijven het uitgangspunt voor Quique verzamelt het alfabet. In dit geval stond haar driejarige kleinzoon Oliver (genaamd Ootje) model voor de pronte en kwieke bruidsjonker.  

Echter niet een bijna-rampzalige bruiloft leverde het idee voor dit boek, maar de vraag van kinderboekhandels om een boek over een bruiloft. Er zijn nogal wat ‘genre-prentenboeken’ op de markt, die jonge kinderen aanschouwelijk bijstaan bij allerlei levensfasen. Zo bestaan er bijvoorbeeld prentenboeken met als thema de dood (van grootouders of zelfs van kinderen), of zijn er boeken over echtscheidingen of de eerste schooldag, over de geboorte van een nieuw broertje/zusje of over adoptie. Huwelijken maken inderdaad niet zo vaak het onderwerp uit van kinderboeken, hoewel kinderen toch nauw betrokken kunnen zijn bij bruiloften: wanneer hun ouders trouwen of hertrouwen, of wanneer ze als bruidskindjes actief meewerken in de plechtigheid. De gang van zaken op een trouwfeest is deze kinderen vaak nog vreemd. Een prentenboek dat hen een beetje voorbereidt op het verloop van een huwelijk kan daarom nuttig zijn.  

In Ootje het bruidsmuisje komen de klassieke aspecten van een trouwfeest achtereenvolgens aan bod. Samen met de voorlezer van het boek ontdekken de lezertjes het mooie kostuum, de drukte met vrienden en familie, de fotograaf, de ambtenaar die over het bruidspaar vertelt, de eed en de blosjes, de receptie en de bruidstaart. En natuurlijk de ringen. Ootjes avontuur met de vermiste ring is dan wel een beetje minder gebruikelijk voor een huwelijk, maar anders is zo’n bruiloft toch ook maar een saaie bedoening. De lezertjes pikken via dit boek op hoe leuk en prettig bruiloften zijn, al zijn het zenuwtoestanden, en dat ook kinderen verantwoordelijk én belangrijk kunnen zijn voor het goede verloop ervan. Het zal jonge lezers die te maken krijgen met een huwelijk op hun gemak stellen.  

Zij herkennen zich makkelijk in de koddige muisjes van Bosschaert, die een weinig spectaculaire, maar kleurrijke combinatie van acryl, kleurpotlood en collage hanteert. Haar techniek komt vooral tot zijn recht in haar bloemenweides en muizenholletjes, gedetailleerde prenten vol dynamiek. Minder geslaagd zijn de wat uitdrukkingsloze gezichtsuitdrukkingen van de muisjes, maar dat zal de identificatie van de lezers niet in de weg staan.