Dit is de meest bijzondere thriller, of moet ik zeggen misdaadroman, die ik in jaren gelezen heb. Een boek dat ik niet snel zal vergeten, een boek dat een grote indruk op me heeft nagelaten. De poging tot moord op Alex speelt weliswaar een rol in dit boek, maar veel belangrijker is de nachtmerrie waarin hij al bijna twee jaar vastzit. Hij hoort en begrijpt alles, maar kan op geen enkele manier communiceren, voor zijn familie en de artsen in het ziekenhuis is hij een plant die beter kan sterven. De tijd dringt, want Alex wil niet dood. Het boek kent slechts één perspectief, dat van Alex. De andere personages zijn duidelijk aanwezig, maar het is Alex die alle aandacht opeist. Hoe Emily Koch het klaargespeeld heeft, weet ik niet, maar dit boek is ontzettend beklemmend, het is ontroerend, eng en overdonderend. Je hebt 300 bladzijden lang geen flauw idee hoe het met Alex zal aflopen, en wanneer je het uiteindelijk te weten komt, blijf je een beetje verweesd achter. Klassebak, die Emily Koch, ik ben fan.