Hier was ik echt aan toe, Toon Tellegens inzoomen op alles wat menselijk is, wederom briljant, ik heb ontegenzeggelijk genoten!
Hoe meer dierenromans hij schrijft hoe meer ik ervan ga houden, vormen zijn dierenverhalen een bonte afwisseling waarin hij de samenleving weerspiegelt waarin hij dan weer de ene hebbelijkheid dan weer de andere belicht, zijn dierenromans kruipen naar binnen en niet even, maar diepgaand tot je er soms moe van wordt. En dan zijn ritme en stijl waarin hij de woorden die hij vindt aaneenrijgt tot prachtig proza… Mooist!

Ik zou heel veel fragmenten kunnen plaatsen (zoveel als ik er thuis voorlees aan ieder die me voor de voeten loopt), maar kies er eentje, wat me aan het hart gaat, want het stuk dáárvoor èn dáárna, waar de muis met de mier spreekt over zijn wens een goede toespraak te houden, zijn minstens zo mooi:
“’Maar je kunt het ook over iets heel anders hebben,’ begon de mier, nog vóór de muis iets had kunnen vragen over het onzegbare, waaraan hij hele dag had gedacht, ‘als het maar iets is waar niemand iets van weet of zelfs maar van heeft gehoord. Over de warwinkel van de zielloosheid, de drogredenen van de saamhorigheid, de sluipende ondermijning van de vanzelfsprekendheid…’
‘De sluipende ondermijning van de vanzelfsprekendheid…’ fluisterde de muis en hij probeerde die woorden te onthouden.
De mier stond op, hief zijn voorpoten boven zijn hoofd en zei met luide stem: ‘Of is er soms iemand hier die de vanzelfsprekendheid niet wenst te verdedigen tegen haar ondermijning? Laat hij opstaan!’
De mier keek om zich heen. ‘Niemand zo te zien,’ zei hij. ‘Het heeft er dus de schijn van dat u die sluipende ondermijning met inzet van al uw krachten wenst tegen te houden.’
De muis zag dat de mier van kleur verschoot en rood werd. Dat moet dus ook, dacht hij, rood worden…
De mier sprak nog even door en gebruikte woorden die de muis niet kende, maar die hij wel mooi en belangrijk vond, zoals onverholen, onbevattelijk en onderhavig. Toen ging de mier weer zitten en dronken ze thee.
‘Of over schrijnend gezichtsverlies,’ zei de mier even later, ‘daar kun je het ook over hebben. Of over zeggenschap, inlevingsvermogen, uitvergroting, overheveling, tegenstreven, toebehoren… Er is zoveel waarvan nog nooit iemand heeft gehoord.’”