Cindy komt oorspronkelijk uit Goes maar is verhuisd naar Amerika. Samen met haar man George hebben ze de zorg voor hun zieke zoontje die een kostbare behandeling ondergaat in een ziekenhuis. Niets is hen te veel en Cindy houdt er een dubbelleven op na om de behandelkosten te kunnen betalen. George weet niet dat ze als gezelschapsdame opgeroepen kan worden voor mannen die hoog op de ladder staan in de financiële wereld.

Wanneer ze zenuwachtig naar haar allereerste afspraak gaat heeft ze geen enkel idee hoe enorm hun leven vanaf dat moment zal veranderen. Ze weet dat de tienduizend dollar in een envelop de enige reden is waarom ze dit doet. Alleen daarom!
Haar klant, Jeremia R. Rutherford is een belangrijke man in de bankwereld en hij probeert haar gerust te stellen; wat hem betreft kunnen ze ook gewoon even praten.
Dan hoort Rutherford een geluid en zegt tegen Cindy dat ze zich moet verstoppen. Ze kruipt onder het bed en is getuige van de moord op haar cliënt. Ze kan alleen maar de schoenen van de dader zien en haar aanwezigheid wordt gelukkig niet opgemerkt. Nadat ze alle vingerafdrukken van zichzelf heeft verwijderd gaat ze naar huis en wil alles opbiechten aan haar man George.
Maar George is haar voor en vertelt haar dat hij een bankier veel geld afhandig heeft gemaakt.

Cindy ziet tot haar ontzetting dat George dezelfde opvallende schoenen aanheeft als de moordenaar en ze trekt haar conclusies. Wanneer George later ook nog gearresteerd wordt begint voor Cindy de wanhopige zoektocht naar de waarheid.

In de twee verhaallijnen neemt de auteur je mee naar de wereld van politici, bankiers, pooiers en gezelschapsdames en laat je zien dat deze werelden hier en daar raakvlakken hebben. Ook fantasie is volop aanwezig.

Over het algemeen valt het boek me tegen. Het lijkt alsof het verhaal geschreven is door een anderstalige die het verhaal zelf in het Nederlands heeft vertaald. Uitdrukkingen smelten samen tot vreemde zinnen.

'Nu oppert hij voor dat ik me uitkleed achter het kamerscherm.'
'Jij hebt met de politie ze gesproken.'

Er staan ook veel taalfouten in het boek en het is duidelijk dat niemand de moeite heeft genomen om het manuscript te redigeren; alsof dat niet belangrijk genoeg is.
Dat zet een heel grote domper op mijn leesplezier.

De personages zijn goed beschreven, duidelijk genoeg om je een beeld te kunnen vormen van de karakters.
'Ik geniet van de rit. Al woonde ik vroeger vijfhonderd kilometer meer naar het noorden en lijkt geen enkel gebouw op dat van Goes, Parijs voelt als thuiskomen. Als een wandeling door de stad op je eigen vertrouwde gympies.'
Moordschoenen is niet uitgesproken spannend, maar leest alsof het een filmscript is. Flore weet de sfeer goed neer te zetten.
Ik zou het geen literaire thriller willen noemen, maar een spannende roman.

Het zou mooi zijn om dit boek nog een keer te kunnen lezen nadat het geredigeerd is.
2,5/5*