Woorden en zinnen die gekke sprongen maken en voortdurend verwondering opwekken. Acrobatie met taal. Het bestaat. Herkenbare situaties die zo beschreven zijn dat ze je doen schateren van het lachen. Echt wel hilarisch bij momenten. (Hoewel de situatie dramatisch is.) De schrijver is een echt woordkunstenaar en een goed geschreven boek zoals dit is een kunstwerk. Niet alleen omwille van het taalgebruik, maar ook omdat je het groeiend besef van niet geslaagd zijn in het leven (of wat daarvoor volgens onze huidige maatschappij ook mag doorgaan) zo goed kunt voelen bij het hoofdpersonage alsof het je eigen levensdrama zou kunnen zijn. Vooral in de passage van de ondergang van de woonboot. De geluiden en geuren alleen al kun je je er helemaal bij voorstellen.Om dan nog niet te spreken van de aanblik van het gebeuren en het gevoel van je laatste houvast kwijt te raken. Mooi en beklijvend tegelijkertijd.