In de Valkunstenaar van Coen Peppelenbos wordt het verhaal beschreven van de jonge Bas Jan die zichzelf de kunst van het vallen heeft aangeleerd. Als valkunstenaar wil hij graag aangenomen worden op de kunstacademie. Naast het trainen voor zijn stunts is Bas Jan druk met de verzorging van zijn vader, die dementerend is, en zijn jongere zus. Bas Jan besluit samen met hen en de hond op fietsvakantie te gaan naar Den Haag. In Den Haag woont oom Vincent en Bas Jan hoopt dat zijn vader door de beelden uit het verleden weer op zal knappen. Hij wil het bezoek combineren met zijn toelatingsgesprek voor de academie.
Het boek laat vaak op zachte en lichte toon het bijzondere leven zien van dit gezin. Het lijkt een gewoon gezin, maar de gebeurtenissen, hobby’s en personages zijn toch wat afwijkend van de doorsneegezinnen. De hobby van Bas Jan, vallen, is vrij ongewoon. Zijn zus Sasja verminkt Barbies tot enge popjes. De vader was vroeger goochelaar en moeder is al vroeg in het leven van Bas Jan en Sasja verdwenen omdat ze de kinderen niet interessant vindt. De gezinssituatie; twee pubers die zorgen voor een demente vader, lijkt tevens bijzonder. Ook de bedachte fietsvakantie, waarbij het gezin bijvoorbeeld op een nudistencamping terecht komt, ligt niet direct voor de hand. Het verhaal is daardoor verrassend. Zo is het bezoek van het koninklijk echtpaar aan de school van Bas Jan met humor beschreven. Bas Jan kan het niet laten om zijn valkunsten te laten zien aan het paar, waarmee hij natuurlijk de landelijke pers haalt, maar ook het ziekenhuis.
Het boek laat een verrassende ontwikkeling zien zonder al teveel diepgang. Het vallen als kunst is wellicht wat moeilijk te begrijpen, maar in het licht van de adolescentie, het verlangen om positief op te vallen op school is wel herkenbaar. In die zin kun je de reis zien als symbool voor het volwassen worden van Bas Jan. Is het vallen daarbij ook een symbool? Of kun je het vallen verbinden aan de geestelijke val die vader maakt? Het proces wordt zonder al teveel invulling beschreven op een luchtige manier. Kortom, een tintelend, prettig verhaal, met verrassende wendingen, dat de moeite waard is om te lezen.