Ondanks de nominatie voor de Duitscher Buchpreis 2017 en een meesterwerk volgens Die Zeit ben ik niet onder de indruk van dit verhaal.
Een universitair docent is in shock, want in een droombeeld heeft hij gezien dat zijn vrouw hem bedriegt. Hij stapt het vliegtuig op naar Japan. Op zoek naar de pijnboomeilanden van Matsushima. Die behoren tot de drie mooiste landschappen van Japan en een voorbestemde plek voor gedichten.Daar naartoe ontdekt hij het verslag van een zwerfdichter uit vorige eeuwen die hij tracht te volgen. Toevallig ontmoet hij een jonge Japanse student die op zoek is naar de ultieme zelfmoordplek. Samen gaan ze op pad en het verhaal wordt doorspekt met gedichten, haiku's en brieven naar zijn vrouw Mathilde. Onderweg na een treinreis verliest hij de jonge man uit het oog maar op het eind....moet je zelf maar lezen na 172 pagina's.