Geertrude Verweij (1971) woont in Zevenhuizen, waar ze met haar man een IT-bedrijf runt. Ze is actief op Facebook en houdt verschillende blogs bij waarin ze naast haar schrijf-wel-en-wee ook de dagelijkse dingen deelt, zoals haar passie voor fotograferen, hoe alles groeit en bloeit in de moestuin en haar creatieve hobby’s als breien en naaien.
Naast romans schrijft ze ook verhalen voor verschillende Favoriet-series (‘supermarktromans’). Thuisgekomen is haar achtste roman.
In Thuisgekomen maken we kennis met Stella. Al ruim vijf jaar wordt haar echtgenoot Laurens vermist, wat niet alleen verdriet en gemis met zich meegebracht heeft, maar ook grote financiële gevolgen heeft. Omdat ze per se in het huis – haar ouderlijk huis!- wil blijven wonen, neemt ze op aandringen van een vriendin de onorthodoxe beslissing om weduwnaar Berend die met vijf kinderen op een veel te klein flatje woont, tegen betaling in huis te nemen. Drie van de kinderen zijn van de zus van Berend, die niet in staat is zelf voor haar kinderen te zorgen. Stukje bij beetje komt de lezer te weten hoe zulke grote financiële zorgen konden ontstaan en ook hoe het huwelijk van Stella en Laurens was. Stella en Berend kunnen goed met elkaar overweg en staan samen pal voor de kinderen, ook wanneer de zus van Berend haar kinderen weer bij zich nemen wil.
Maar wie is die man die omstreeks het moment dat Laurens vijf jaar vermist was steeds opduikt in de buurt van het huis?
Geertrude Verweij heeft met Thuisgekomen een origineel thema voor haar roman gekozen. Heel gedoseerd geeft ze de lezer alle informatie die nodig is om de achtergrond van Stella te leren kennen en te begrijpen dat ze handelt zoals ze handelt, bijvoorbeeld waarom ze Laurens na vijf jaar vermissing niet dood laat verklaren. Wat wel snel duidelijk is, is dat Stella zich erg aangetrokken voelt tot Berend en zijn (pleeg)kinderen en die aantrekkingskracht is wederzijds al duurt het even voor Stella merkt dat Berend ‘vrij’ is. Ze leert dat ze mag zijn wie ze is en dat bij een goede relatie mensen best verschillend mogen en kunnen zijn. Intussen duikt er steeds een mysterieuze figuur bij haar huis op die qua houding en gestalte veel van Laurens weg heeft, maar hij verbergt zijn gezicht en neemt ook meteen de benen zodra hij opgemerkt wordt door Stella, Berend of een van de kinderen. Voor zichzelf is Stella ervan overtuigd dat deze persoon inderdaad Laurens is, maar bewijzen kan ze in eerste instantie niets. Uiteindelijk krijgen ze een paar puzzelstukjes in handen, die tot de oplossing van het raadsel leiden.
Is die man inderdaad Laurens? En waarom stalkt hij haar in plaats van gewoon terug te komen?
Het verhaal leest lekker weg, hoewel sommige beslissingen van Stella wat onlogisch lijken, zeker gezien de grote problemen waarin ze zit. Waarom is ze bijvoorbeeld niet naar de politie gestapt met het verhaal van de stalker zodat er snel duidelijkheid verschaft kan worden? Stella heeft er wel een verklaring voor, maar die is wat zwak, waardoor het plot minder sterk wordt.
Het boek telt 197 bladzijden en heeft een prettig formaat, waardoor het ook onderweg of in de tuin goed te lezen is.
Al met al een boek om heerlijk mee te relaxen.