http://iboek.weebly.com/recensies/een-gehucht-in-een-moeras-marc-didden

Mijn voorliefde voor Brussel én een radio-interview met de auteur naar aanleiding van zijn pennenvrucht, maakten dat ik overstag ging voor Een gehucht in een moeras, Brusselse verhalen van de hand van Marc Didden. Het werkje houdt het midden tussen een geschiedenisboekje, een wandelgids, een verzameling wetenswaardigheden van een inwoner, afgekruid met een vleugje jeugdherinneringen, een bundeling interviews met andere Brussellaars én een fotoboek. Hoewel héél vlot en onderhoudend geschreven, kan dit genre-amalgaam bij de lezer toch een onvoldaan gevoel achterlaten.

Kan ik hier nu mee dagtrippend door de Brusselse wijken struinen? Niet echt. Het zet er alleszins wel toe aan … Op zich is dat al een verdienste. En dan nog zou het handig zijn het werkje bij de hand te hebben. De handige index achteraan, stelt je in staat om iets op te snorren, maar een stadsgids is het allerminst.

Weet ik na lectuur van dit boekje iets meer over de geschiedenis van dit gehucht in een moeras? Iets meer, is de juiste formulering.

Is dit een verzameling leuke plaatsen ‘spotted by locals’? Neen, of ten hoogste van één local: Marc Didden himself die bovendien zijn favo-restaurantje(s) nog niet eens prijsgeeft.

Geeft hij dan een inkijk in zijn (jeugd)leven? Een beetje, maar ook niet genoeg om van een Diddenbiografie te kunnen spreken.

Een bundel interviews dan? Als je met vier interviews van een bundel kunt spreken, welaan dan. Maar diepte-interviews over Brussel krijg je zeker niet te lezen.

Een fotoboek misschien? De 12 mooie foto’s ten spijt, weegt dit aantal iets te weinig door om van een fotoboek te kunnen spreken.

Een gehucht in een moeras is beetje van alles dus, maar van alles net iets te weinig om van een onmisbaar ‘Brusselboek’ te kunnen spreken.

Toch leest het boekje lekker weg en verneem je van de badinerende auteur wel een en ander over onze hoofdstad. Maar meer dan ‘een’ inkijk van ‘een’ inwoner is het niet. Voor de Brussel die hard.