Ik las net een kop van de bijlage "vrouw" van de Telegraaf van vandaag nl:
"Mijn man is verslaafd aan vreemdgaan". Ik moest gelijk denken aan dit boek van Jeroen Guliker wat ik van de week heb uitgelezen.
Dat zijn vrouw bij hem blijft kan ik nl echt niet begrijpen. Het boek is deels autobiografisch maar als dit maar voor 50 procent echt is dan snap ik nog niet dat je bij zo'n vent blijft.
Ik weet dat je dit boek met een knipoog moet lezen en ik vind Jeroen ook een goede en vlotte schrijfstijl hebben. Maar op een bepaald moment had ik wel een beetje genoeg van de dubbelzinnige poep en sexgrapjes.
De enige keer dat ik hardop moest lachen was een droge opmerking van Mick (de hoofdpersoon) toen hij op het politieburo zat om zijn vriend op te halen en deze keer had de humor niets met sex te maken.
Ik had ook meer verwacht van het thriller element(je) in het boek.
Mijn vriendin Diana raadde me ook al aan om eerst een paar wijntjes te nemen voordat ik aan dit boek begon. Sorry Diaan ik heb dit niet gedaan en had duidelijk beter naar je moeten luisteren.
Verder vond ik het aardig om te lezen maar ik denk wel dat je het met een grotere knipoog moet lezen dan ik heb gedaan.