Al sinds hij als kind voor het eerst in de bibliotheek kwam, was Geir Tangen gefascineerd geraakt door boeken. Zijn eerste spannende verhalen schreef hij toen hij ongeveer twaalf jaar oud was en als tiener schreef hij gedichten die in de lokale krant werden gepubliceerd. Rond zijn vijfentwintigste droomde hij ervan om een roman te schrijven, maar pas in 2001, toen hij zijn huidige vrouw ontmoette, ging hij ermee aan de slag. Toch heeft het nog ruim vijftien jaar geduurd voordat zijn debuut Het meesterwerk verscheen. Dit eerste deel van een trilogie is begin 2018 in Nederland uitgegeven.

De ooit gerenommeerde journalist Viljar Ravn Gudmundsson krijgt een e-mail waarin een onbekende aangeeft een vrouw te zullen vermoorden. Hij besteedt er geen aandacht aan, maar een dag later wordt het dreigement uitgevoerd. De bewuste vrouw wordt vermoord aangetroffen. Omdat Viljar de e-mail toch naar de politie doorgestuurd heeft, wordt hij ondervraagd. Kort daarna ontvangt hij een nieuw bericht. Inspecteur Lotte Skeisvoll onderzoekt de zaak en moet jacht maken op, naar wat lijkt, een seriemoordenaar. Deze lijkt een spel met de politie te spelen en zijn slachtoffers willekeurig uit te zoeken. Maar is dit wel zo?

Het verhaal speelt zich af in verschillende periodes, het heden (2014) en het verleden, dat ongeveer vier á vijf jaar eerder is. Verder wordt het vanuit het perspectief van verschillende personages verteld. Het ene is dat van Viljar, het andere en dat is een veel korter verhaal van Jonas. Daarnaast is er nog, in cursief, het relaas van de ‘onbekende’, die zich Stein Amli noemt. Van het verhaal van Viljar en dat van Amli is vanaf het begin al duidelijk dat die een verband met elkaar hebben, maar dat van Jonas lijkt er niets mee te maken te hebben. Pas aan het eind van het boek wordt helder wat dit met het geheel te maken heeft. Dat zorg voor een spanningsveld dat door het hele boek voelbaar is.

Vanaf het begin is het sowieso al intrigerend, het maakt nieuwsgierig. Daardoor zit de lezer in feite al meteen in het verhaal, ondanks dat er nog helemaal geen sprake is van spanning. Die spanning komt er gedurende de plot overigens wel degelijk. Halverwege het gemakkelijk leesbare verhaal neemt het aantal plotwendingen zienderogen toe en dat zorgt voor een steeds grotere spanningsboog. Door de vele beeldende beschrijvingen, het gebruik van namen van bekende auteurs, maar ook door bekende muzieknummers in het verhaal te verwerken komt alles erg realistisch over. Daar heeft Tangen goed over nagedacht.

Hoewel het in het begin nog wel eens lastig was om alle personages in de juiste context te plaatsen, levert dat al snel geen enkel probleem meer op. De plot is subtiel en erg goed uitgewerkt en de ontknoping is ronduit verrassend. Toch bevat het verhaal, dat overigens bijzonder origineel is, wel wat kleine clichés, die het eigenlijk niet waard zijn genoemd te worden. Het meesterwerk is een prima begin van de trilogie en met Lotte Skeisvoll heeft Tangen een krachtig en interessant seriepersonage gecreëerd.