Het is een lastige tijd voor wie zich niet op zijn plek voelt bij zijn huidige werkgever. Andere banen liggen nou niet echt voor het oprapen. En dus kun je er maar beter het beste van maken. Maar hoe? Die vraag beantwoorden was het doel van Jan Dijkgraaf, de auteur van Wake-up Call voor Weekendwensers – Weer Lachend naar je Werk. Helaas slaat hij de plank behoorlijk mis met zijn botte, bijna agressieve toon, zijn focus op een mannelijk publiek en zijn visie op hiërarchie.  

Jan Dijkgraaf werkte vroeger als hoofdredacteur voor Metro, Management Team en HP/De Tijd. Sinds een paar jaar werkt hij als freelance ‘butt-kicker’. Hoewel een ‘kick in the butt’ zeker kan helpen als je op zoek moet naar het feestje in je huidige baan, kun je je afvragen in hoeverre Jan Dijkgraaf je juiste raadgever is. De tijd dat hij zelf als ‘ondergeschikte loonslaaf’ heeft gewerkt ligt wel erg ver achter hem. En dat is te merken.  

Niks geen zoeken naar zingeving of genieten van dat je iets goeds voor de wereld doet met je werk; dingen waarvan we inmiddels door allerlei wetenschappelijk onderzoek weten dat dit de zaken zijn die werk tot een feest kunnen maken. In plaats daarvan vooral ‘niet lullen, maar poetsen’. Geen vriendjes worden met collega’s, want je moet klaar staan om ze te naaien als het nodig is. Geen oprechte communicatie en samenwerking met je baas, dat verstoort de relatie alleen maar; gewoon uitvoeren wat de baas van je vraagt. Vorm jezelf om tot droommedewerker van je baas en stop met klagen. Een echte quote uit het boek: “Als je geen zin hebt dan maak je maar zin.”  

Ik moet toegeven, als ik mij niet had gecommitteerd aan het schrijven van een recensie, dan had dit boek al na 30 pagina’s in de prullenbak gelegen. Gelukkig is Wake-up Call voor Weekendwensers – Weer Lachend naar je Werk maar kort, slechts 172 pagina’s. Het leest ook nog een vrij snel, vooral omdat Jan Dijkgraaf het als een reeks columns achter elkaar aan heeft geschreven. Hij vertelt er zelfs opschepperig over: hij schreef dit boek in 10 dagen. Ook dat is te merken.  

Nou helpt het waarschijnlijk niet dat ik een vrouwelijke lezer ben. Wake-up Call voor Weekendwensers – Weer Lachend naar je Werk is duidelijk niet voor vrouwen geschreven. Een stevig, eerlijk gesprek ‘van man tot man’ is de tone-of-voice waar Jan Dijkgraaf (bewust of onbewust) voor heeft gekozen. Vrouwen zijn vooral wezens die veel kletsen in de kantoortuin, die hun carrière verknallen door parttime te gaan als ze kinderen krijgen en die eventueel geschikt zijn voor een een-tweetje in het kopieerhok. Ik voelde mij op zijn zachtst gezegd niet erg welkom.  

Is het dan alleen maar kommer en kwel? Nou ja, Jan Dijkgraaf geeft nog wel een paar boeiende tips. Zoals dat je een lijst van al je stomme taken moet maken en deze moet delegeren, elimineren of negeren. En dat je problemen die niet loei-urgent zijn een nachtje moet laten rusten, alsof het druiven zijn die moeten rijpen. Ook het belang van het kennen van je pieken en dalen aan energie op een werkdag komt aan bod. Maar dat is het dan ook wel zo’n beetje. Doe er je voordeel mee en lees verder vooral een ander boek over gelukkig zijn met je werk, zoals Happy Hour Is 9 to 5 van Alexander Kjerulf.