"De grote Italiaanse roman waarop we allemaal zaten te wachten" vermeldt de achterflap. Boeken moeten uiteraard verkocht worden met wervende teksten maar deze is wel bekroond met de Premio Strega en zou in Italië een bestseller zijn geweest.
Centraal in het boek staat een brutale verkrachtings- en moordzaak in één van de betere Romeinse buurten. De daders zaten op dezelfde "katholieke school" als de auteur.
Na bijna 600 pagina's (van de bijna 1500) zal het boek in de kast verdwijnen. 600 pagina's wachten op een begin van verhaal. In de plaats lange filosofische en psychologische overpeinzingen over allerlei thema's (gezin, seksualiteit, religie, puberteit,...) met daar af en toe (korte) anekdote over een ex-klasgenoot tussendoor.
Albinati kan overduidelijk schrijven, maar van een roman verwacht ik toch enige samenhang en een zekere verhaalstructuur. Het ontbreken hiervan maakt het verder lezen wat mij betreft enkel nog een opdracht zonder al te veel leesplezier. Ik heb toch het stille vermoeden dat dit boek ook bij vele Italiaanse lezers (grotendeels) ongelezen de boekenkast siert.