Eerdere boeken van Jan Kremer mogen dan drie of zelfs vier sterren hebben verdiend in de VN-Thrillergids, mij kon De misleiding in elk geval niet echt bekoren. Het verhaal van Thomas Kwint, die in zijn functie van officier van justitie te maken krijgt met enkele niets-ontziende zware jongens, en Alex Dewinter, die op de zaak wordt gezet, is mij te gekunsteld neergezet. De omschrijvingen zijn haastig, haastig en vaak érg gemaakt (geblokte mannen) Verder gebruikt Jan Kremer die akelige Amerikaanse gewoonte om plaatsaanduidingen in windrichtingen aan te geven ( een steenworp oostelijker stond/ in de noordwesthoek van de parkeerplaats ), wat voor Amerikanen dan wel duidelijk is, maar voor de gemiddelde Nederlander toch echt niet. En de ´slechteriken´ zijn mannen uit de Balkan en uit Cuba. Heel politiek correct allemaal.

Nee, helaas kon het me niet bekoren. De flaptekst is langer dan het plot en ik zag in de tekst nogal wat eigenaardige zinnen die ik meerdere malen moest lezen voor ik ze snapte. Geen compliment.