Wat een boek. Dit was het eerste boek dat ik van Colleen Hoover heb gelezen, maar ik snap nu alle liefde voor deze schrijfster. De bekentenissen in het boek zijn niet verzonnen door Colleen Hoover, maar ze zijn echt. Ze heeft een oproep gedaan voor bekentenissen en deze heeft ze ontvangen.

We leren Auburn kennen als ze 15 is en in het ziekenhuis op bezoek is bij haar vriendje Adam, die stervende is. Het volgende wat je van haar te weten komt is dat ze 5 jaar later een advocaat nodig heeft, maar waarom en ze heeft geld nodig om deze te betalen. Op weg naar huis komt ze langs een bordje met Hulp gevraagd. Ze vraagt zich juist af of ze zal reageren als de deur open gaat en dan leren we Owen kennen. Owen is kunstenaar, een schilder. Hij schildert zijn schilderijen aan de hand van anonieme bekentenissen. Het spreekt Auburn gelijk aan, maar wat haar nog meer aanspreekt is Owen zelf. Het is de eerste keer dat ze zich, sinds Adam, tot een jongen voelt aangetrokken. Dit gevoel is geheel wederzijds. Wat je ook komt te weten is dat Owen haar al eerder heeft gezien, maar waar? Helaas is de liefde niet altijd gemakkelijk, zeker niet met geheimen.

Het is een heerlijk verhaal waar je in word meegesleurd. Er staan prachtige schilderijen in, wat het hele verhaal nog echter maakt.