Dit is een waargebeurd verhaal over het overwinnen van een depressie en hoe een hond hierbij hielp. Julie Barton beschrijft haar depressie in alle heftigheid. Eerlijk en openhartig vertelt zij hoe Bunker, een golden retriever pup, haar leven veranderde en haar het licht weer deed zien.

"Huisdieren hebben een belangrijke functie in deze wereld, ze zorgen dat veel mensen gezond blijven, een hond die je aait, een kat die je hoort spinnen, beïnvloeden je gevoelens".

Julie woonde in Manhattan en werkte als redactieassistente bij een uitgever toen het noodlot toesloeg en ze in een hevige depressie belandde. Jeugdtrauma's, zelfbeeld en het uitraken van haar relatie namen haar mee in een duister gat.

"Mensen zagen een vermoeide vrouw van in de twintig, ik zag mezelf als een robot waarvan de batterijen op zijn, of als een marionet met twee gebroken touwtjes. Ik had hulp nodig. Er was iets grondig mis".

Julie vertrek naar haar ouderlijk huis waar haar ouders en haar pup Bunker na een lange weg haar weer op het goede pad krijgen. Bunker is inmiddels overleden maar ze draagt dit boek aan hem op. Bunker is haar redding geweest, zijn puppy enthousiasme haalde haar weg uit de negatieve gedachten.

"Ik legde mijn hoofd op Bunkers levenloze kop en fluisterde: Dank je, ik zal je verschrikkelijk missen. Bedankt dat je m'n leven hebt gered. Je zult altijd mijn engel zijn".