Het Morelli Principe is het tweede boek van het schrijversduo Laura en Simon Burgers. Het boek gaat niet alleen over computermisdaad en beveiliging, maar betrekt ook elementen van de kunst in het verhaal, waardoor het heel wat mensen aan kan spreken.

Alex is een zestienjarige jongen en reporter bij de plaatselijke schoolkrant. Samen met Wicky publiceert hij reportages voor zijn medestudenten over allerhande zaken. Wanneer hun ontslag bij de schoolkrant dreigt, gaan ze op zoek naar een indrukwekkend artikel waarmee ze de prijs van een wedstrijd kunnen winnen. Die winst kan ervoor zorgen dat ze alsnog baas blijven over het blad. Alex gaat daarom naar de gevangenis voor een interview met de veroordeelde Ernst Bosboom, voormalig technisch brein achter de organisatie InfoSafe. Tijdens het interview informeert Ernst Alex dat er een ramp staat te gebeuren die veroorzaakt zou worden door Camiel Synders, het marketingbrein van InfoSafe en tevens ook de vroegere kompaan van Ernst. Dit is voor Alex het begin van een avontuur dat hij zich nooit had kunnen voorstellen. Samen met Wicky komt er een zware last op zijn schouders te liggen om deze misdaad te voorkomen. Zal het Morelli Principe hen bijstaan in het voorkomen van deze misdaad? 

Met Het Morelli Prinicipe schrijft het auteursduo over een zeer actueel thema. Vader en dochter deden veel onderzoek voor deze roman en dat merk je wel wanneer je het boek aan het lezen bent. Het voelt allemaal wel realistisch aan. Enkel het feit dat zestienjarigen in aanraking komen met zo’n grote terreurdreiging, voelt ietwat surrealistisch aan. Het boek leest zeer vlot. Het is duidelijk dat dit schrijversduo zich heeft gespecialiseerd in het schrijven van jeugdboeken, want hun schrijfstijl is zeer eenvoudig en goed begrijpbaar, ook voor jongere lezers.

Het verhaal zelf kent ups en downs. Sommige stukken zijn erg spannend en zorgen ervoor dat de lezer het boek even echt niet aan de kant wil leggen. Andere stukken zijn dan weer wat saai of geven ietwat nutteloze informatie voor het verhaal. Leuk is wel dat je alles min of meer volgt door de ogen van Alex, of althans, hij is degene die alles beschrijft en dat is wel een leuke manier van lezen. 

Het is een goed boek, maar eerder geschikt voor echt jongere lezers. Voor adolescenten is het geen echte aanrader. Daarvoor is de schrijfstijl soms iets te simplistisch en neemt het verhaal wat te weinig boeiende of uitdagende wendingen. Al kan het zeker wel een ontspannend boek zijn om snel even tussendoor bij de hand te nemen.