Een van mijn lievelingsboeken is “De donkere kamer van Damokles”. In deze roman, die zich afspeelt tijdens de tweede wereldoorlog, heeft de hoofdpersoon kontakt met en krijgt opdrachten van een zekere Dorbeck. Aan het eind van het boek is niet duidelijk of deze “Dorbeck” wel echt heeft bestaan, of alleen maar in de fantasie van de hoofdpersoon.

Een van mijn nieuwe lievelingsboeken is “Het ware verhaal van haar en mij”. In deze roman, die zich in de huidige tijd afspeelt, krijgt de hoofdpersoon (een schrijfster met een writer’s block) kontakt met een zekere “L.”, die zelfs een tijdje bij haar intrekt en haar voortdurend stimuleert een op ware feiten gebaseerde roman te schrijven. Aan het eind van het boek is niet duidelijk of deze “L.” wel echt heeft bestaan, of alleen maar in de fantasie van de hoofdpersoon, want bijvoorbeeld noch haar man noch haar kinderen hebben haar ooit gezien.

Dit is in het kort de vergelijking tussen deze twee boeken. Als je het boek van W.F. Hermans hebt gelezen en hiervan hebt genoten, moet je zeker ook dit boek gaan lezen. Het is heel anders, maar toch een beetje hetzelfde.
Ik ben zelf niet zo’n fan van thrillers, die soms worden aangeprezen als “literaire thrillers”, maar dit boek is voor mij een voorbeeld van de perfecte literaire thriller! Met een perfect EINDE*