Het boek beschrijft het leven van de drie zussen van Vincent van Gogh en doet dat op basis van de briefwisseling tussen de familieleden, dus niet alleen van de drie zussen, maar ook van Vincent en Theo, en een enkele keer van Moe.
Het is heel vlot en toegankelijk geschreven. In de tekst wisselen feiten, uittreksels uit de brieven en bindteksten elkaar vlot af.
Het verhaal is over het algemeen chronologisch opgebouwd. Maar waar nodig wordt ook wel teruggesprongen in de tijd. Dat is echter altijd duidelijk en niet storend.
De eerste hoofdstukken dienen een beetje als kader en geven heel wat biografische gegevens. De stambomen achterin helpen goed bij het lezen van deze hoofdstukken. Een overzichtskaart van de plaatsen waar de familie gewoond heeft, zou ook wel handig geweest zijn. Daarna worden de belangrijke gebeurtenissen uit het leven van het gezin beschreven. Vanaf het ogenblik dat de drie zonen overleden zijn, ligt de nadruk nog uitsluitend op de drie zussen en Jo, de weduwe van Theo.
Het meest heb ik te doen met Moe. Zij heeft bepaald geen gemakkelijk leven gehad: heel vaak verhuisd, een doodgeboren kind, een man en drie zoons overleefd, een dochter in de psychiatrie... Uit de correspondentie blijkt ze wel een sterke vrouw te zijn.
Een klein weetje uit het boek, maar voor mij interessante en voorheen onbekende informatie: Lies correspondeert in 1915 (?) met soldaten in kamp Zeist, o.m. met de schilder en beeldhouwer Rik Wouters. Het toeval wil dat ik in de geboortestad woon van Rik Wouters.
Het boek geeft historisch onderbouwde informatie over de zussen van Gogh, over Vincent van Gogh, over de familie van Gogh. Daarnaast lees je ook heel wat informatie over het leven aan het eind van de 19e eeuw.
De auteur, Willem Jan Verlinden, is kunsthistoricus uit Brabant. Hij heeft uiterst nauwgezet de bewaarde correspondentie doorgenomen en er een vlot leesbare biografie van gemaakt.
Een meeslepend en beklijvend boek over de liefdes en tragedies in het gezin van Gogh.