De basis van het verhaal ligt in de jeugd van Liesbeth, dochter van de bovenmeester in een Zeeuws dorp. De-dochter-van moet altijd braaf zijn en overal goed in zijn, dat hoort nu eenmaal zo .Als klein meisje is ze aan de ene kant dol op haar vader maar aan de andere kant is ze soms bang van hem. Als ze wat ouder wordt ziet ze dat de relatie tussen haar ouders anders is dan bij andere kinderen, liefdeloos misschien? Als haar opa bij hen in huis komt wonen verslechtert de relatie helemaal, maar ja een kind moet voor zijn ouders zorgen dus opa blijft met alle gevolgen van dien.
Liesbeth is blij als ze gaat studeren en op kamers kan.
wanneer de bovenmeester later alleen overblijft is het toch zijn dochter die regelmatig een paar uur in de auto zit om hem te bezoeken. Als hij de eerste verschijnselen van Alzheimer gaat vertonen begint voor Liesbeth haar strijd met haar eigen inborst. De problemen waar ze voor komt te staan en de reactie van haar vader op alles zullen voor veel mensen herkenbaar zijn en dat maakt het boek dan uiteindelijk ook goed te lezen,
Het eerste deel van het boek, over haar jeugd vind ik echter wat traag en veel van het zelfde en zorgde er voor dat ik het opzij wilde leggen. De schrijfstijl waarbij zeer regelmatig van tijd gewisseld wordt is ook verwarrend soms.