De mode uit de tijd van Coco Chanel blijft er toch altijd voor zorgen dat mijn hart sneller gaat kloppen. De moeite die er in die tijd in kleding gestopt werd en dat er nog echt haute couture bestond, kleding die persoonlijk voor jou gemaakt wordt, ja, ik zou best in die tijd willen leven!

Ondanks dat ik geen echte fan ben van Parijs (ja, shocker, geef mij maar Londen of liever zelfs Bristol!) en ik dus niet veel van Parijs en de omgeving wist, maakte dat voor het verhaal van ‘De jurkendief’ echt totaal niet uit, want Natalie Meg Evans beschrijft Parijs tot in de (soms vieze) details. Daarnaast schrijft ze zo mooi dat je de stoffen en ontwerpen waar Alix mee te maken heeft, zo voor je ziet. Dat is de hele charme van het boek.

Vanaf het eerste begin hoop je dat Alix zelf modeontwerpster wordt en doordat je haar zo goed leert kennen, krijg je vanaf het begin al gelijk een band met haar. Die wordt alleen maar sterker naarmate het verhaal verder gaat. Ik kreeg aan het eind van het boek echt wel wat tranen in mijn ogen.

Als je van mode houdt en gek bent op romans waarbij mode een hoofdrol speelt, dan is ‘De jurkendief’ echt wat voor jou. Meeslepend, origineel en vermakelijk tot het einde.