Boeiend schrijven met als onderliggend thema de tweede wereldoorlog is niet eenvoudig en zeker niet in deze tijd waarin alles snel, vooral niet te ingewikkeld en zeker niet te lang onder de aandacht moet worden gebracht.
Lein van der Wulp is erin geslaagd een verhaal te schrijven dat boven de middelmaat uitstijgt.

Het mooie aan deze roman is in mijn ogen dat de karakters zo alledaags en herkenbaar zijn: niet opgepoetst of overgoten met een heldhaftig sausje. Dat zorgt er voor dat je je als lezer afvraagt hoe de spanning zal worden opgevoerd en waar het verhaal naar toe gaat, maar dan krijgt het boek een vaart die de schrijver weet vast te houden tot het einde.

De ontknoping is verrassend en stelt jou als lezer indirect een vraag die blijft hangen en niet gemakkelijk valt te beantwoorden.