De cover van het boek vond ik direct erg mooi, maar ik kon zowel de titel als de afbeelding niet direct thuisbrengen. Niet erg, wekt de nieuwsgierigheid, maar ik hoop altijd wel dat het te plaatsen is in het verhaal.

Het boek vertelt over Erik en zijn vrienden. Naar aanleiding van een geschiedenisles wordt hun interesse gewekt in de bunkers die vlakbij hun woonplaats liggen.
Ze gaan op onderzoek uit en vinden een kleine bunker. In de eerste instantie niet helemaal wat ze gehoopt hadden; géén onontdekte schatten, maar een ruimte waarin duidelijk vaker mensen geweest zijn en een feestje hebben gebouwd. Als ze enigszins teleurgesteld weer willen vertrekken, valt Eriks oog op een kistje. Daarin vindt hij een wat vreemde ring, en blij dat hij tóch nog iets heeft gevonden, steekt hij deze in zijn zak.

De ring heeft een vreemde aantrekkingskracht op Frodo ..eeuh… Erik en hij besluit bij het bunkermuseum te gaan kijken of hij kan achterhalen wat voor ring het precies is.
Daar is één van de medewerkers bijzonder geïnteresseerd in de ring en Erik heeft het gevoel dat de man ('de Stoker') niet veel goeds in de zin heeft. Zijn geschiedenisleraar (Jonas Van de Berg), ook in het museum werkzaam, drukt hem op het hart vooral níet zelf in bunkers te gaan rondneuzen.
Maar Erik en consorten zijn een jaar of 16 en lappen dit aan hun laars.

Aan de hand van een kaart die ze in het museum hebben gezien, komen ze tot de conclusie dat er ergens nog een 'maagdelijke' bunker moet zijn, en niet veel later hebben ze deze ontdekt.
Eenmaal binnen maken ze dingen mee, die hun verwondering te boven gaat. Er leven mensen in de bunker! En dat niet alleen, zij hangen een oud Wodan-geloof aan en experimenteren er lustig op los; het doel van deze experimenten zal ik hier niet onthullen, evenals de afloop.
Maar spannend is het zeker!

In ieder geval zó spannend, dat ik besloot dat mijn zoon nog even mag wachten met het lezen van dit boek. Als hij leest verdwijnt hij, net als zijn moeder, in de wereld van het boek en ziet het dan allemaal gebeuren... mwah, ietwat heftig op sommige punten.
Vanaf een jaar of 13, 14 denk ik dat het boek prima te lezen is.
3 verschillende periodes in de geschiedenis (oude Germanen, WOII en het heden) worden op een originele wijze samengebracht.
Dat discriminatie en vervolging van alle tijden is wordt duidelijk gemaakt, zonder dat er een belerend toontje in het boek zit.
De groep vrienden komt 'echt' over, niet alleen zoals deze leeftijdsgroep door volwassenen vaak gezien en beschreven wordt, om er dan een 'hip sausje' overheen te gooien om diezelfde leeftijdsgroep aan te spreken met hun boek; jammerlijk vaak vind ik dit het tegenovergestelde bereiken, omdat het niet 'echt voelt'. Lastig om een gevoel uit te leggen, houd het er maar gewoon op dat ik het in dit geval wél ok vind.

Dan een klein puntje van kritiek; de vrienden doen uit zelfbescherming een aantal dingen die je normaal gesproken nooit zou doen (hoop ik). En daar gaan ze m.i. nogal laconiek mee om. Héél kort wordt er iets van een rotgevoel aangestipt, maar niet veel later gaan ze over tot de orde van de dag.
Ik snap bést dat de auteurs geen psychologische beoordelingen op de groep willen loslaten, dat er vaart in het verhaal moet blijven, maar toch.

Al met al; het boek was snél uit, het verhaal boeide, ik geef het dan ook een score van.... 4 duimpjes

http://www.watiknouvind.com/2018/04/wat-ik-nou-vind-van-dertiendagh-van.html