Het boek is enerzijds een thriller (nou ja), anderzijds een geromantiseerd pamflet. Het thriller gedeelte is kafkaiaans, maar Dijkzeul is geen Kafka, allesbehalve. De mengvorm van pamflet en roman is door grote schrijvers met succes beoefend, zoals Dickens in Nicolas Nickelby en Multatuli in Max Havelaar, maar deze vorm vraagt om een meesterhand en die heeft de schrijfster niet, al kan ze heel redelijk verhalen vertellen. Al met al min of meer mislukt.