Het is duidelijk dat Tommie hart voor de zorg heeft. In zijn boek schrijft hij korte columns/verhalen waarin hij verslag doet van wat hij zoal meemaakt in de zorg. Ik vind de schrijfwijze helaas ietwat kinderachtig aan doen (wat er wel voor zorgt dat het makkelijk weg te lezen is), en net wat te "positief". Het gaat vooral over succesverhalen. Van mij hadden er iets meer rauwe ervaringen in mogen zitten, de gebeurtenissen die minder goed afliepen.