Eigenlijk kun je stellen dat als je de 'blurb' achter op het boek gelezen hebt, je het hele boek al gelezen hebt. Rechttoe-rechtaan vertelt in plaats van gebruik te maken van de dwarrelige, korte/gefragmenteerde vertelsels en 'gedachten' van de diverse personages zoals in het boek.

Ik zal eerlijk toegeven dat ik geen fan ben van de stream-of-consciousness of soortgelijke literaire techniek... heel soms werkt het - in The Vanishing Act of Esme Lennox van Maggie O'Farrell (Het verdwenen leven) werkte het (voor mij) wel - maar meestal vind ik het storend en vervelend lezen. Dit boek was helaas geen uitzondering op die regel; het was een beetje een corvee om het helemaal uit te lezen.

Het is net of je van een aantal personages een stuk of wat foto's met korte krabbels te zien en te lezen hebt gekregen... en dat was dat. Dat kan best intrigerend en spannend zijn, maar dat was het in dit geval - voor mij - niet. Jammer .