Een dun (200 blz) en toch traag boek geschreven door een vrouwelijke ik-persoon die is opgegroeid in soort kostschool en nu ‘carer’ is van mensen die ‘donations’ doen. Lang blijft onduidelijk wat er aan de hand is met haar en haar soortgenoten. Tegen het eind van het boek wordt dit onvoldoende verklaard en de overwegend passieve houding van iedereen blijft voor mij moeilijk te aanvaarden. De sociale observaties van de hoofdpersoon zijn mooi maar haar vrijwel onvoorwaardelijke vriendschap met een manipulatieve en impulsieve vriendin overtuigt mij niet.