Pff, wat kan iets tegenvallen. Te hoge verwachtingen?
Natuurlijk moeten we allemaal ontbijten, lunchen en weer avondeten.
Maar ik vond wel dat deze bezigheden van 'onze' held erg veel beschreven werden.
Een voorbeeld: borrelhapjes, simpele dingetjes in een wip klaar, heel eenvoudig, zegt de hoofdpersoon. Vervolgens lees je hoe hij met ongeveer vijftien ingredienten (8 zinnen lang) iets lekkers maakt.
Zo duurde alles vaak veel te lang.
En ik kreeg al gauw een hekel aan die volmaakte vriend van hem.

Een ware zin: De tijd vliegt voorbij. Het verleden breidt zich uit en er is steeds minder toekomst over. Onze mogelijkheden verminderen en de spijt neemt toe..
Zette me aan het denken, zal ik dit boek wegleggen, maar ja, een Murakami niet uitlezen vond ik toch wel een beetje gek. Wat wanneer het een andere schrijver was geweest?

Ed: Voor de toekomstige Murakami lezers:
ik wil jullie niet afschrikken hoor, deze man heeft nog andere boeken geschreven die niet zo saai en helemaal oké zijn.