Ik heb genoten van dit mooie liefdevolle verhaal over twee oudere mensen, Reither en Palm die vrij impulsief in de auto stappen en een reis maken. Tijdens de autorit wordt de band tussen hen beide inniger. Hun autorit door het mooi Italië gaat gelijk op met een innerlijke reis. Palm is haar dochter op pijnlijke wijze kwijt geraakt en Reither heeft zijn ongeboren kind met zijn toenmalige vriendin 'weg gestemd'. Beide staan min of meer stil bij wat zij in het leven zijn kwijt geraakt. Is compensatie nog mogelijk? Kan een levensverhaal worden herschreven? Het gaat in dit boek ook over ervaringen die worden herbeleefd en her-ervaren, vandaar de mooie titel Wedervaring.