Tijdens een orkaan verlies de man van Madeleine Frank zijn leven. Madeleine is hier getuige van. Om verder te gaan met haar eigen leven, verhuis ze van Key West naar de Britse badplaats Bath. Daar werkt ze als psychotherapeut en kunstenaar.

Op een dag krijgt ze in haar praktijk bezoek van Rachel. Een jonge vrouw die geholpen wil worden om haar gewelddadige geschiedenis (ze is en wordt regelmatig mishandeld door haar Russische echtgenoot Anton) een plaats te kunnen geven zodat ze haar leven weer op een normale manier kan oppakken. Madeleine adviseert haar naar de politie te gaan, maar daar wil Rachel niets van weten.

Anton heeft gedreigd om Sasha, de zoon van Rachel en hem, mee naar Rusland te nemen. Dat wil Rachel ten koste van alles voorkomen. En die dreiging is in feite de rode draad in het verhaal.

Dat alles maakt van Bloedspoor een aardig verhaal dat nergens spannend wordt. Er zijn een paar momenten die naar spanning neigen, maar dat is pas in het laatste kwart van het boek. Bloedspoor valt in het thrillergenre, maar dat wordt nergens waargemaakt.

Bijzonder verwarrend en onduidelijk zijn de hoofdstukken of delen daarvan waarin teruggesprongen wordt naar eerdere gebeurtenissen. Het zou beter zijn geweest dat dit aangegeven werd. Dit alles zorgt ervoor dat Bloedspoor bepaald geen hoogvlieger is.