Deze roman zet je een beetje op het verkeerde been, als bijschrift op de kaft staat; “Roman over mijn moeder” maar de schrijfster heeft haar moeder alleen als uitgangspunt genomen, het is fictie.

Ze beschrijft de moeizame moeder-dochter relatie van haar en haar Indische moeder die als kind polio kreeg aan haar rechterarm en als puber in het Jappenkamp heeft doorgebracht en zwanger is aangekomen in Nederland. Haar moeder is strijdlustig, streng en hard, gunt haar kinderen het beste qua ontwikkeling en onderwijs.

Het boek heeft niet een echte hoofdstukindeling, ieder hoofdstuk begint met een paar dik gedrukte zinnen. De snelle afwisseling tussen de moeder Melanie en haar dochter Sonia en alle beschreven familieleden maken het vooral bij het starten in de roman verwarrend en haalt de snelheid uit het verhaal.

Het is lastig om deze roman te beoordelen, de rolverdeling en karakters die de schrijfster beschrijft van het Indische gezin zijn herkenbaar en zullen in het algemeen voor meerdere Indische gezinnen gelden. Het is knap dat ze waarschijnlijk voor een groot deel eigen en werkelijke gebeurtenissen van haar eigen familie in het boek heeft verwerkt maar het boek pakt mij niet echt, de moeder-dochter relatie is hard en pas naar het einde toe, is er meer ruimte voor zorg maar de liefde en het uitspreken hiervan tegenover elkaar ontbreekt.