Onder de bezielende regie van twee door de wol geverfde misdaadauteurs komt een intrigerende bundel met verhalen tot stand. René Appel (1945) en de Amerikaanse Josh Pachter (1951) mogen terecht trots zijn op Amsterdam Noir, het eindresultaat van hun nauwe samenwerking met een aantal schrijvers. De titel geeft het meteen duidelijk aan: de obscure kantjes van de ‘kleine metropool’ worden blootgelegd. Josh Pachter neemt eveneens de vertaling van de bundel naar het Engels op zich. Het boek begint met een verhelderende en inleiding, waarin het ontstaan van Amsterdam beknopt wordt weergegeven. Tevens volgt een kort overzicht van het plaatselijke criminele verleden en verwijzen de samenstellers naar vier Amerikaanse film noirs. Elke filmtitel staat eveneens, heel erg knap gevonden, voor een hoofdthema met een drie- of viertal verhalen. De stad is door de eeuwen heen uitgegroeid tot een levendige en multiculturele hoofdplaats waar zo’n 180 verschillende nationaliteiten met elkaar samen moeten leven.
Het is onmogelijk alle verhalen afzonderlijk te gaan beoordelen, toch vallen ze allemaal onder één gezamenlijke noemer: kwaliteit. De schrijvers hebben het beste van zichzelf gegeven; ze hebben niet zo maar halsoverkop een aantal pagina’s volgeschreven. Integendeel, er is heel veel aandacht besteed aan stijl, keurig of rijk taalgebruik en inhoud.
Het Spui, Schiphol, de grachtengordel, de rosse buurt, de Van der Pekbuurt, het Oosterpark. Dit is slechts een willekeurige greep uit de snel opeenvolgende locaties uit Amsterdam Noir. Elke auteur heeft een andere setting opgenomen in zijn of haar bijdrage.
In vijftien korte en tevens fictieve verhalen blazen de zestien auteurs – een uitgelezen gezelschap, waaronder niet alleen thrillerschrijvers maar ook romanciers - een crimineel en psychologisch geladen nevel over de Nederlandse hoofdstad. Laat je gewoonweg verrassen met dit boek vol attractieve, spannende en soms lugubere vertellingen!