Na de recensies gelezen te hebben was dit mijn eerste kennismaking met de auteur Kevin Valgaeren (1979)
Het proloog was meeslepend helder en spannend, maar het boek kon dit helaas niet aanhouden.
De eerste 5 hoofdstukken speelden zich hoofdzakelijk af met betrekking tot de gedachtegang van Dr Francis Whitman welke doorlopend in dezelfde cirkels bleven draaien wat na een aantal pagina´s echt vervelend werd.
Gevoelsmatig begon het boek bij hoofdstuk 6 maar ook dat werd niet waargemaakt, doordat weer het gedraai van de voorgaande hoofdstukken terug kwam waardoor ondertekende het heeft opgegeven om verder te lezen.
Het is geen boek met een snel lopende verhaallijn maar eerder een te nadrukkelijke uiting van gevoelens en gedachten.