De marketinggoeroes hebben het weer eens voor elkaar gekregen. En ik ben er weer ingetrapt. Wat een hype. Overigens vindt 98% van al die miljoenen lezers het wel een goed boek; en ligt het vast aan mij - smaken verschillen nu eenmaal. Dus een waarschuwing is op zijn plaats: heb je dit boek gelezen en vind je het goed: lees niet verder. Moet je nog aan dit boek beginnen: lees niet verder. De kans is groot dat je ervan geniet.

Dit verslagje is dus meer een geheugensteuntje voor mijzelf.
Het idee van dit boek is niet nieuw (Jason Bourne, Batman, Jack Reacher etc) maar de draai die er aan gegeven wordt is niet onaardig. Echter de uitwerking vind ik ronduit slecht. Ik mis de plotwendingen van Michael Robotham, de gruwelijke details van Tess Gerritsen en de sneltreinvaart van David Baldacci. Veel lezers vinden dit een action packed high speed thriller. Huh?! Helemaal niet! Hurwitz is blijkbaar niet bekend met het 'show don't tell'. Hij geeft op veel plekken een veel te lange uitleg terwijl hij op andere momenten ineens het verhaal stopt. Het heeft me echt moeite gekost om dit boek uit te lezen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over die eindeloze sluikreclame. Hopelijk heeft Hurwitz daar contracten voor afgesloten, anders heeft hij een aardig centje laten liggen.
Naar het einde toe komt de vaart er nog even in, maar dat is lang niet genoeg om dit boek zo de hemel in te prijzen. Zoals gezegd: het is maar een mening ... de mijne.