In haar tweede roman - de eerste was Een hart vol hommel[e]s - laat Petra Hülsmann ons kennis maken met Isabelle, vrijgezel, controle freak [vooral wat eten betreft], met een uitgesproken mening over de ideale man, met haar oude vrienden, waaronder Brigitte, haar collega en tevens eigenares van de bloemenzaak waar ze samen werken en Knut, een taxichauffeur en raadgever in liefdesaangelegenheden voor al zijn cliënten, en dan ook met haar nieuwe vrienden met op de eerste plaats Jens, eigenaar van het restaurant tegenover de bloemenzaak en zijn recalcitrante zusje Merle en Alex, de advocaat die de bloemenzaak moet redden van een dreigend faillissement.

Zoals het hoort in een zomerse feelgood roman gaat het ook in Een man om op te [vr]eten over verliefd worden en over liefdesverdriet, over idealen die niet in vervulling gaan maar waar ook de gevleugelde uitspraak: 'waar er een deur gesloten wordt gaat er een venster open' beslist niet misplaatst is.

Dit alles zouden de ingredienten kunnen zijn van een klef liefdesromannetje, maar gelukkig heeft Petra Hülsman er iets veel beter van gemaakt. Door de humoristische dialogen, afgewisseld met gesprekken met redelijk wat diepgang en levensfilosofie en met personages die je graag in je vriendenkring zou willen hebben, is het een pracht van een roman geworden die moeilijk weg te leggen is vóór de pagina met het 'dessert', het onweerstaanbare recept voor chocolademalheur, bereikt is.

Zelf ben ik niet iemand die spontaan kiest voor een feelgood roman als ik in een boekenzaak mag winkelen [ik mocht het boek lezen, dank zij de We love feelgoodclub van Hebban], maar deze man om op te [vr]eten heb ik met veel smaak verorberd en ik durf hem dan ook aan te raden om mee te nemen in elke vakantiekoffer.