Alweer een debutante waar we waarschijnlijk wel weer meer over gaan horen!
Het thema stalken is wat mij betreft altijd een creepy aangelegenheid. Zo'n thema waarvan je zelf een beetje paranoia zou worden of in ieder geval de kriebels krijgt. Je gordijnen met een noodgang dicht sleurt gewoon voor het geval er iemand met zijn neus tegen het raam naar binnen staat te gluren of je bij een vreemd geluid in je huis of buiten even je adem in houdt om te luisteren wat dat nou weer was!
Brrr …. waarom lees je zoiets dan vraag je jezelf af. Gewoon omdat het lekker wegleest en je ook absoluut wil weten hoe dit verhaal zich ontwikkelt en hoe het afloopt natuurlijk!

Sarah wordt al een tijdje gestalkt. Ze krijgt van die stille telefoontjes en akelige briefjes die nogal dreigend overkomen. Ze is dan ook ten einde raad, durft amper haar huis uit en twijfelt aan zichzelf – is ze nou gek of ziet ze echt iemand die steeds in haar straat parkeert? Wordt ze op straat gevolgd of kijkt ze om puur uit automatisme. Ze is in ieder geval ten einde raad en is niet meer de persoon die ze ooit was.
Als haar omgeving – Zuid London – dan ook nog wordt opgeschrikt door wat het lijkt een seriemoordenaar die het voorzien heeft op jonge vrouwen neemt ze een besluit en gaat toch maar naar de politie. Maar ook dit blijft niet onopgemerkt door haar “achtervolger” ….

Inspecteur Mike Lockyer – zijn rechterhand Jane en hun team zijn op het onderzoek naar de moorden gezet en tasten volledig in het duister over motieven. De slachtoffers zijn niet gewoon vermoord maar ook verkracht en op bloedige wijze als het ware afgeslacht.
Als Lockyer bij het derde slachtoffer op de plaats delict komt slaat de schrik hem om het hart en krijgt zijn missie – de zoektocht naar de dader – een bijna persoonlijk tintje.
Als Sarah aangifte doet bij Jane, haar verhaal vertelt, krijgt het onderzoek ineens een boost … of lijkt dit maar zo?
Zijn de moordenaar en Sarah's stalker een en dezelfde? Je krijgt een aantal plotwendingen voorgeschoteld die je soms ziet aankomen maar sommige twists zijn ook zeer geraffineerd. En het einde gaf me helemaal een verontrustend gevoel, probeerde ik sneller dan het licht te lezen wat er uiteindelijk zou gebeuren. En nog werd ik verrast!

Kippenvel bij milde herfsttemperaturen …. zeer goed debuut!

http://josesprakeloos.blogspot.nl/2015/11/clare-donoghue-kijk-niet-om.html