Deel 1, 'Zonder een woord', heb ik met plezier gelezen. Ik hoopte dat het vervolg net iets beter zou zijn, maar 'Geen veilige plek' is teleurstellend op haast alle fronten die ter zake doen voor een thriller.
Wat een dwaas verhaal. Linwood Barclay weet het plaatje uiteindelijk netjes af te ronden, best knap eigenlijk, en heeft aan het eind ook nog een verrassing in petto.

'Geen veilige plek' kan niet tippen aan 'Zonder een woord', dat zich zeven jaar eerder afspeelt. Hetzelfde gezin staat centraal: Terry, Cynthia en dochter Grace, die nu 14 is. Grace haalt een stomme streek uit, crimineel Vince Fleming stelt op zijn manier orde op zaken. Voor Vince' stiefdochter Jane is een belangrijke rol weggelegd en ook rechercheur Rona Wedgrove treedt weer op. Vince zet het scenario uit dat moet leiden tot een 'goede' afloop en sleept Terry daarin mee.
De auteur haalt alles uit de kast, letterlijk, zodat het een rommeltje wordt: van moord, diefstal, ontvoering en fraude tot een lekkende katheter, een bebloede bruidsjurk en schimmelinspecties op vlieringen, het kan niet op. Het is te veel, het is lachwekkend, het is zo weinig realistisch dat het haast absurd te noemen is.

Jammer, dat een te goeder naam en faam bekend staand auteur als Linwood Barclay een werk als dit produceert.

[plot 2, spanning 2, originaliteit 2, psychologie 2, leesplezier 2, schrijfstijl 4]