Een serie van zes boeken. Hedendaags bestaan de populairste series uit drie boeken. Trilogieën. Als je anderen vraagt waarom ze geen boeken meer lezen die uit meer dan drie boeken bestaan, zeggen ze: "Oh, het was te langdradig." Is Gone langdradig? Volgen sommigen wel, maar als je deze serie op een normaal tempo leest is het avontuurlijk, én wat veel andere series niet meer te bieden hebben, is dat er meer boeken zijn, en dus meer tijd om ze te verslinden.
Gone is niet een bepaald kind-vriendelijke serie. Kinderen worden op gruwelijke wijze vermoord, alles wordt gegeten, als het maar eetbaar is en je ziet het leven van talloze jongeren langzaam uit elkaar vallen.
Om daarbij op te noemen, de kinderen zitten opgesloten in een koepel en iedereen boven de vijftien is op de dag dat de koepel verscheen verdwenen. Gepoeft.
Het verhaal volgt Sam Temple, een normale jongen, die plotseling de touwtjes van het leiderschap in handen geduwd krijgt. Om het nog complexer te maken volg je ook de verhalen van andere kinderen en krijgen sommigen een bijzondere gave. Mutanten.
Dit alles bij elkaar opgeteld is Gone: een mix van Under the dome, X-men en Lord of the flies.
Ik heb mijn ouders deze serie laten weten en het eerste wat mijn vader zei was: "Dit is gewoon Lord of the flies, maar dan modern." En ik moet toegeven dat ik dat boek nog steeds moet lezen.
Is het waard om Gone te lezen? Dat valt moeilijk te zeggen. Sommige mensen zijn niet bestand tegen alle gruwelijkheden die in het verhaal voorkomen, anderen vinden het verhaal te langdradig, weer anderen houden meer van romantiek dan van actie. En je hebt de mensen die vinden dat Gone juist een geweldige serie is en niet kunnen ophouden om er over te praten.
Wat ik zeg? Lees het gewoon. Als het je niets lijkt kun je het gewoon wegleggen, maar vertel me niet dat je Gone niet hebt geprobeerd te lezen. Op die manier is het onmogelijk om te zeggen of Gone wel of niet iets voor je is.