Met Alles in de stilte is er in ieder opzicht de plank misgeslagen. Hoewel Rozema haar best heeft gedaan er een mooi verhaal van te maken, zijn er toch een aantal puntjes die voor ergernissen zorgen. Hierdoor neigt de lezer het boek vroegtijdig weg te willen leggen, terwijl het juist een verhaal hoort te zijn dat je in een avond uit kunt lezen. De zwakke personages en de slecht uitgedachte details zorgen hier onder andere voor. Er wordt behoorlijk wat informatie voorgekauwd, waardoor er weinig aan de verbeelding wordt overgelaten. Dit boek profileert zich als een liefdesroman, echter komt het eerder over als een sterk mis plaatst drama. Alleen aan het einde, waar de lezer op een gegeven moment niets meer van durft te verwachten, piekt er nog even snel wat van door. Jammer dat er van dit boek niets beters gemaakt kon worden, want tijdens het lezen van de synopsis wekt het toch de indruk een sterk onderwerp te hebben. Een teleurstelling voor als je er toch hogere verwachtingen van had.