Wat een teleurstelling was Zwanenzang! Ik kan bet helaas absoluut niet eens zijn met de reacties van de andere lezers wat betrefd dit boek. Het verhaal gaat over een groep vrouwen die, toen ze jong waren een ander meisje flink hebben gepest. Nu wordt de een na de ander vermoord. Dat zou de basis kunnen zijn van een goed boek, maar dat is hier niet het geval. Het begon al na drie pagina's toen ik enorme kromme tenen kreeg toen zij iemand met anorexia beschreef als een 'gratenpakhuis'. Dat vind ik totaal respectloos voor mensen die aan een ziekte lijden. Naarmate het verhaal vorderde ergerde ik me steeds meer op de amateuristisch schrijfstijl, die in mijn ogen absoluut geen literatuur zou mogen heten, en de vrij beperkte woordenschat. Het verhaal is voorspelbaar, zodra de uiteindelijke dader in beeld komt, heb je het al wel door, echt spannend vond ik het nergens. Alle personages zaten onder de plak bij hun moeder en hadden seksuele problemen, dit lijken mij - ik heb geen andere boeken van Loes den Hollander gelezen - thema's waar ze graag over schrijft en die ze dus ook telkens gebruikt. Jammer, ik denk dat ze met het idee in staat zou moeten zijn geweest een goed boek neer te zetten. Maar haar invulling van het verhaal samen met de amateuristische schrijfstijl maken het tot een mislukking. Boeken van haar gaan voortaan aan mij voorbij.