Dit boek heeft wat mij betreft twee verschillende kanten.
Het eerste deel van het boek zou wat mij betreft vier sterren mogen krijgen. Op zeer een rustige en geleidelijke manier wordt de sfeer in het Boek steeds grimmiger. En wordt er mooi beschreven hoe de figuur Theo op zeer sluwe en subtiele wijze onder pien haar huid gaat zitten. Ik zat met een knoop in mijn maag te lezen.
Totdat er een aantal verwikkelingen zijn in het boek en dan belanden we aan bij deel twee en dat vind ik wel zo abominabel slecht. Idiote ontwikkelingen, rare plotwendingen. Enorm clichématige dingen. Lege mobieltjes op het hoogtepunt, etc. Het hoofdpersonage pien dat zich ineens erg ongeloofwaardig gaat gedragen, kortom het lijkt bijna alsof dat laatste stuk door iemand anders is geschreven. En dan is het verhaal plotsklaps afgelopen en komt er nog een soort van epiloog waarin er nog wat verhaallijntjes afgeraffeld worden. En ook heel veel niet. En dan een werkelijk idiote eindzin waarin dan zogenaamd nog spanning mee opgeroepen moet worden. Mijn advies is stop na ongeveer 220 pagina's met lezen.