Een fascinerende thriller die met recht psychologisch genoemd mag worden. Gebaseerd op een waargebeurd drama wordt een verhaal verteld, zo puur dat het bijna eng is en heel dichtbij komt. De lezer komt al snel terecht in een broeierig, ongemakkelijk sfeertje langs de IJssel, in een ons kent ons dorpje. Op een fantastische wijze zijn de personages neergezet, zodat je als lezer soms echt niet meer weet waar je het zoeken moet. Sympathie krijgen voor de een, of toch voor de ander of krijg je een hekel aan alle karakters? Om gek van te worden, hetgeen er juist wel voor zorgt dat je door wilt lezen. Zelfs als al snel duidelijk wordt welke kant het allemaal opgaat. Stukje bij beetje krijg je, door het afwisselend meekijken in wat er zich in de hoofden van zowel Gijs, Jacqueline als Hanna afspeelt, te zien hoe je je kunt vergissen in de medemens. Dat schijnbaar eenvoudige, aardige mensen van binnen echt ‘stille wateren hebben diepe gronden types’ kunnen zijn. Zoveelste stukje vakwerk van Corine Hartman, ik vind Sluipend Gif een juweeltje.