Gelezen mei 2007.
Wat een merkwaardig, absurdistisch, hilarisch boek! Het werpt wel een beangstigende blik in de toekomst: revolutie! En zeg niet: dat kan nooit in dit kikkerlandje; het kan overal gebeuren. En zoals in bijna elke revolutie eet ook deze haar eigen kinderen op en liepen op het eind de koude rillingen me bijna over de rug. Aan de andere kant is het boekje zo absurd, dat geen enkele bladzijde ernstig te nemen is.
Ik denk dat dit boekje het best te waarderen is door mensen die min of meer bewust de jaren 60 - 80 van de vorige eeuw hebben meegemaakt, omdat dan veel herkenbaar en te plaatsen is.

Al met al bewijst dit ook weer eens te meer mijn stelregel: we moeten blijven herdenken. Toeval dat ik het boekje juist vlak voor de herdenkingsperiode heb gelezen? Knap van De Bie om me zo aan het slingeren te krijgen: tussen hoofdschudden over zoveel absurditeit tot het (weer) ernstig nadenken over oorlogen/revoluties en de gevolgen daarvan.