Als het over Mannen die vrouwen haten van Stieg Larsson gaat, dan is er goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws is dat het boek deel uit maakt van de zogenaamde Millenniumtrilogie, en dat het tweede deel dit najaar (2007) al in de boekhandel zal liggen. Het slechte nieuws is dat Stieg Larsson in 2004 stierf, amper vijftig jaar oud. Nieuw werk is daardoor helaas uitgesloten.

De naam Millenniumtrilogie komt van het tijdschrift Millennium waarvan hoofdpersonage Mikael Blomkvist de bezielende kracht is. Het is een eigenzinnig, maatschappijkritisch magazine dat bij voorkeur politieke of financiële schandalen aan de kaak stelt. Mikael vormt samen met hoofdredacteur (en minnares) Erika en grafisch talent Christer het hart van het blad. Bij het begin van Mannen die vrouwen haten werkte Mikael zich in nesten. Hij betichtte de grootste Zweedse industrieel van wanpraktijken, maar zijn bewijzen bleken flinterdun. De industrieel schakelde zijn juridische dienst in, en die liet van Mikael geen spaander heel. Mikael neemt tijdelijk afstand van Millennium en in die zin komt de vraag van Henrik Vanger, ooit een staalmagnaat met veel invloed, net op tijd. Veertig jaar geleden verdween Henriks nichtje Harriët en nu hij zijn einde voelt naderen, wil hij nog een laatste poging doen om uit te zoeken wat er met haar gebeurd is. Daarvoor doet hij beroep op de onderzoekscapaciteiten van Mikael.

Voor Vanger Mikael contacteert, laat hij het prestigieuze Milton Security het leven van Mikael uitspitten. Kwestie van weten met wie je precies werkt. De werkneemster die deze klus klaart is Lisbeth Salander, het buitenbeentje van het bedrijf. Ze is anorectisch mager, heeft ravenzwart stekeltjeshaar, diverse piercings en tatoeages, en ze vertoont een opmerkelijk gebrek aan emoties. Omdat de maatschappij haar niet in staat acht om voor zichzelf te zorgen, kreeg ze een voogd toegewezen. Maar dat aspect van haar leven houdt ze angstvallig verborgen voor haar werkgever.

De verhaallijnen van Mikael en Lisbeth blijven een hele tijd naast elkaar lopen. Mikael begint met weinig hoop op een goede afloop aan de speurtocht naar Harriët. Zijn opdrachtgever Hendrik vertelt hem een familiegeschiedenis die bol staat van rechtsextremistische ideeën, haat en nijd. In hoeverre hebben die gebeurtenissen uit het verleden hun weerslag gehad op de verdwijning van Harriët?

Lisbeth is geïntrigeerd geraakt door het leven van Mikael, en volgt hem van op afstand. Intussen rekent ze in haar privéleven af met de eerbiedwaardige advocaat die ze toegewezen kreeg als voogd. Op het moment dat Mikael en Lisbeth elkaar tegenkomen, ontrolt het plot zich razendsnel naar een vreselijke finale. Wat er met Harriët gebeurde, is één ding, maar wat er volgens Larsson elke dag opnieuw met vrouwen kan gebeuren, is schokkend. De betekenis van de titel Mannen die vrouwen haten wordt pijnlijk duidelijk.

Door deze thematiek, maar ook door de verschillende verhaallijnen die Larsson zeer bevredigend uitwerkt en door de aansprekende personages, is Mannen die vrouwen haten een boek dat je niet snel vergeet. Het bestaat uit 560 pagina’s waar je doorheen vliegt. Deel twee van de trilogie verschijnt in november 2007. Dit deel zal De vrouw die met vuur speelde heten. En hoera, het zijn weer dik 500 pagina’s! Deze reeks is echt iets om naar uit te kijken. (deze recensie verscheen eerder op ezzulia.nl)