Wat een bijzonder mooi verhaal.
Het verhaal belicht de familie van Kate en Anna. Kate heeft leukemie en omdat er geen goede donoren voorhanden waren, is er een keuze gemaakt om nog eens te proberen een kind een te krijgen met het juiste dna. Dit lukt en Anna wordt geboren. In eerste instantie wordt de navelstreng gebruikt om Kate beter te maken. Maar als de ziekte opnieuw naar voren komt, wordt er steeds opnieuw een beroep gedaan op Anna. Het is eigenlijk geen vraag, dit gebeurd gewoon.
Als Anna 13 jaar is wordt er gesproken over een nierdonatie, en dit ziet ze niet zitten. Haar hele leven staat al in het teken van de ziekte van haar zus. Ze kan niet op zomerkamp, omdat ze beschikbaar moet zijn als Kate onverhoopt ziek mocht worden.

Het boek wordt door de ogen van het gehele gezin beschreven. Wat doet de ziekte van Kate met hen en wat voor invloed heeft dit op het gezin? De ouders doen alles met juiste intenties. Je kunt niet anders dan je ene dochter te helpen met het beenmerg van je andere dochter. Dit is namelijk de enige manier waarop Kate zal overleven.

Het verhaal zit ontzettend goed in elkaar, en het einde is verrassend. Het is echt een van de mooiste boeken die ik sinds lange tijd heb gelezen. Ik zal snel een nieuw boek van Jodi Picoult willen lezen, omdat deze zo’n geweldige indruk heeft achtergelaten.