Verblind van Mary K. Franklin vertelt het verhaal van Melissa die haar familie achterlaat in Friesland om haar droom te gaan vervullen in de grote stad. Melissa wilt heel graag op het podium staan en is dan ook heel gelukkig als een medestudente haar vraagt om mee te spelen in haar stuk. Tijdens de repetitie leert ze de aantrekkelijke Nathan kennen en ze hebben al direct een connectie. Maar wanneer ze liegt over haar verleden duwt ze Nathan steeds verder weg. Kan ze haar droom waarmaken en tegelijkertijd Nathan’s hart terugwinnen?
Het verhaal lijkt het typische verhaal van een meisje dat een jongen leert kennen en probeert zijn aandacht te krijgen, maar het is zoveel meer dan dat. De relatie vormt niet de hoofdzaak van het boek, maar het gaat ook over de strijd die Melissa aangaat om iedereen te bewijzen dat ze het aankan. Als lezer volg je de evolutie die Melissa ondergaat van verlegen studente naar volwaardige actrice op het podium. Je voelt dat het personage van Melissa groeit en steeds meer bijleert. Dit in tegenstelling tot haar relatie met Nathan. Hierin voel je haar jeugdigheid en het onvermogen om haar emoties uit te drukken, waar ik me soms nogal aan kon ergeren. Er lijken in het boek twee versies van Melissa te zijn. De zelfverzekerde Melissa die graag op het podium staat en goed is in wat ze doet en de verlegen Melissa die haar geheimen niet durft prijs te geven aan de jongen die ze graag ziet. Op het einde van het verhaal lijken deze twee versies van Melissa samen te smelten en vormen ze haar tot wie ze echt is. Ik heb dan ook enorm genoten van haar evolutie.
Het enige waar ik me een beetje in stoorde was het Vlaamse taalgebruik. In het boek komt er een Vlaams meisje Charlotte voor afkomstig van Brugge. Mary K. Franklin maakte dan ook gebruik van typische Bruggse uitspraken zoals keppe en bère, maar toch klopte het Vlaams soms voor mij niet. Er werd in een andere zin dan gesproken over ‘stelletjes’ wat eerder Nederlands is. Het kan zijn dat ik als Vlaming hier meer aandacht aan besteed en voor mij persoonlijk stoorde het ook niet zo fel. Ik vond het wel eens leuk dat er een Vlaams personage verwerkt werd in een Nederlands boek.
Het boek verdient zeker vier sterren van mij. Het las heel vlot en de schrijfstijl was heel aangenaam. Details van de theaterwereld werden hierin heel goed uitgewerkt, maar waren ook niet overdreven aanwezig. De verschillende relaties tussen de personages waren goed uitgewerkt en er zat diepgang in de personages. Ik heb heel hard genoten van het boek en ik kijk uit naar andere werken van Mary K. Franklin.