Mijn eerste kennismaking met het oeuvre van Peter de Zwaan is Het alibibureau. Op de achterflap ontdek ik dat deze roman niet bepaald zijn eerste werkstuk is. Vier van zijn vroegere boeken werden voor de Gouden Strop genomineerd, evenals dit boek (in 2001).

Het verhaal gaat over de obscure Suz Kcrams die directeur is van een tweetal bedrijven. Het ene is volkomen onschuldig, het andere balanceert op de rand van het wettelijk toelaatbare want Kcrams voorziet mensen van valse alibi's. Niet om de politie om de tuin te leiden, maar wel echtgenotes van overspelige echtgenoten en vice versa. Dit gaat goed tot Kcrams betrokken raakt in een smerig zaakje.

Juist door het boek te schrijven vanuit het perspectief van iemand die leeft op het scherpst van de snede, is het resultaat boeiend als hij in de knel komt tussen kwaadwillende lieden en de politie. Het boek wordt dan een echte "page-turner". De inventiviteit van Kcrams en de zijnen om uit de moeilijke situatie te komen is even fascinerend als de inventiviteit van de tegenspelers om dit te verhinderen. De quasi humoristische stijl doet wat denken aan Ed van Eeden. De hoofdpersonen dollen voortdurend met elkaar.

Ik kan niet zeggen dat alle aspecten van dit boek mij aangesproken hebben maar de plot zelf zit zo degelijk in elkaar dat mijn interesse gewekt is. Van Peter de Zwaan ga ik zeker meer lezen.