Met De dood heeft blauwe ogen heeft auteur Karin Hazendonk een uitstekende thriller op de markt gebracht. Kern van het verhaal is de verdwijing van de tiener Hannah van Dijk. Zij verdwijnt als zij samen met haar vriendin op een zogenaamd schuurfeest is. Na haar verdwijning beleven we als lezer de nachtmerrie mee, waarin zowel Hannah als haar ouders verzeild raken. In 102 kleine hoofdstukjes ontaard het verhaal in een even spannende als verbijsterende ontknoping.
De dood heeft blauwe ogen is - na haar vorige boek Waanidee - de definitieve doorbraak voor Karin Hazendonk als auteur. Deze thriller heeft alles wat je als liefhebber van het genre wilt: het is oprecht spannend, de personages komen figuurlijk gesproken uit het papier op je af (met name Hannah en Jan), waardoor je hun begrijpelijke pijn bijna letterlijk voelt, het verhaal is heel knap opgebouwd met zoals gezegd een bijna verpletterende ontknoping.
Uiteraard is dit boek eerst en vooral een thriller, maar de liefhebbers van psychologie zullen met dit boek ook zeker aan hun trekken komen. Met name op het moment dat het verhaal vanuit vader Jan wordt verteld levert het geheel een heel interessant plaatje op. Zijn verhaal zorgde bij mij (hoewel ik geen vader ben) voor serieuze rillingen op mijn rug.
Samenvattend is dit boek een absolute mustread. Alleen voor ouders, waarvan de kinderen op het punt staan naar een feest te gaan is mijn advies: even wachten met lezen tot ze veilig en wel weer thuis zijn.