Slechts 188 pagina's, Vantoortelboom bewijst dat hij tussen 1 en 188 een verhaal kan neerzetten. Ik probeerde niet al te vlug te lezen vanwege sommige mooie stukken, ook als er iets ellendigs beschreven werd. (Want dat hebben de Vlamingen in de vingers!)
•
De tegenstelling tussen de hoofdpersonen vond ik mooi gevonden: Nicolas de ict'er die inziet dat door menselijk handelen de technologie kan falen; Bruno de bioloog die in de natuur ziet dat de sterkste overleeft. Juist die laatste krijgt een zoon met een erfelijke ziekte, overgeleverd door hem dus.
•
Hoe hij hiermee omgaat, lees je uiteindelijk door de ogen van een ongewoon vertelperspectief. Ik verklap niet wat. ;-)
•
"Al besefte hij ook onmiddellijk dat de creativiteit van elk op sabotage gericht brein onderschat noch voorspeld kon worden. Maar wat hem het meest dwarszat was het feit dat er nog steeds een dominante menselijke handelswijze nodig was om de technologie te vrijwaren van problemen." techniek is niet onfeilbaar, aldus Nicolas.