‘Maar terwijl ik bij het hekje stond en over de waterval naar de schim van mijn verleden keek brak mijn hart voor het arme, kleine, wilde kind dat ik vroeger was.’

Karen Dionne schreef voor ‘Dochter van het moeras’ al enkele boeken, maar het was ‘The Mash King’s Daughter’ wat zorgde dat ze doorbrak. Vandaar dat dit boek wordt gezien als haar debuut.
Het boek werd in 25 talen vertaald en ook de filmrechten zijn al verkocht. Karen Dionne woonde jarenlang met haar gezin in de wildernis van Upper Peninsula Michigan. Een schiereiland wat ook een zeer belangrijke rol speelt in haar bloedstollende thriller. Dat zij zichzelf ‘de wetten van de wildernis’ eigen heeft gemaakt, bleek van grote waarde voor het verhaal.

Het was een gewone dag. Een dag waarop Helena’s moeder met een vriendin een verlaten gebouw betrad. Iets wat tieners wel vaker doen. Helena was alleen op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Ze wordt ontvoerd en meegenomen naar een verlaten hut in het moeras. Er is geen stromend water of elektriciteit.
Op deze vreselijke plek wordt twee jaar later een meisje geboren, Helena. Haar vader leert haar te overleven in het moeras. Helena is dol op het leven daar: jagen, vissen en één zijn met de natuur.
Het enige wat haar steeds meer ging tegenstaan was het gewelddadige karakter van haar vader.
Vijftien jaar later heeft Helena haar leven weer op de rit. Ze weet hoe ze mee kan draaien in de maatschappij en hoe een ‘normaal’ iemand zich behoort te gedragen. Ze geniet van haar nieuwe leven in Upper Peninsula.
Tot ze op de radio hoort dat er een enorm gevaarlijke man ontsnapt is uit de gevangenis. Het blijkt haar vader te zijn. Met gevaar voor eigen leven en dat van haar gezin begint ze aan deze laatste speurtocht. Want zij is de enige die haar vader kan vinden…

‘Als hij op zijn rug ploft ruk ik mijn hand weg alsof ik me heb gebrand. Zijn overhemd is opengescheurd. Er staat met bloed iets op zijn borst geschreven: Voor H.

Wat een eer was het om mee te mogen doen aan de Hebban Buzz. Het boek arriveerde iets later dan gepland, maar daardoor was de drang om dit boek te lezen, alleen maar groter geworden.
De spanning in het boek wordt al snel opgebouwd en daardoor pakt dit boek je meteen om je vervolgens niet meer los te laten.
De hoofdstukken zijn niet al te lang en worden af en toe onderbroken door een fragment uit een sprookje van Hans Christian Andersen. Deze fragmenten lazen een stuk minder fijn dan de rest van het boek, maar achteraf gezien zijn het goede toevoegingen aan het boek.
Het boek vertelt het verhaal van Helena en het is alles behalve mooi. Het is bizar hoe sommige acties als ‘normaal’ worden beschouwd als men hier mee opgegroeid is.
De auteur schrijft zo ontzettend geloofwaardig en gooit hier en daar een ‘bommetje’; Sommige bizarre situaties worden zo luchtig beschreven, want voor Helena is het ‘normaal’, dat je af en toe denkt: ‘Lees ik dit nou goed?’ Dit effect wordt vergroot doordat het zo realistisch en beeldend beschreven is. Karen Dionne heeft haar ervaring in de wildernis echt goed in detail weten te beschrijven en dit was van grote waarde voor het boek. Ook de Indiaanse termen waren een toevoeging, waardoor het verhaal nog geloofwaardiger werd. Het zou zo door kunnen gaan voor een waargebeurd verhaal. Een vreselijk en soms luguber verhaal. Het boek blijft spannend tot het eind en is absoluut niet voorspelbaar. Met recht de beste thriller van het moment!

Hebban en Uitgeverij de Fontein: Heel erg bedankt voor dit fenomenale boek.