In boekbeschrijvingen wordt het woord reconstructie gebruikt .
Ten onrechte, want het is de interpretatie van Palmen. Dit heeft ze vaker gedaan met een thema en personen en levert nooit een boeiend boek op.
Als ik iets van Hughes of Plath zou willen lezen, zou ik dat altijd rechtstreeks doen.
Ik ben bepaald geen Palmenfan, ook nooit geweest. Ik vind haar schrijfstijl vlak en oppervlakkig. Bij zo'n boek als "de wetten" vond ik één vrouw met zeven leermeesters, ieder op zijn gebied, een mooie structuur voor een boek, maar wat een gortdroog boek is het! De vrouw zelf wordt slechts oppervlakkig beschreven, de mannen komen helemaal niet uit de verf.
Arrogant vind ik haar optreden (en dat vindt ze van zichzelf ook) en met dedain over literatuur en lectuur sprekend, dan is voor mij wel duidelijk waar haar boeken thuishoren.
Haar boek "de vriendschap" is dermate saai, dat ik het niet eens wilde uitlezen. Suf en niet overtuigend vanuit kinderen geschreven, jonge meisjes. En ik kan het weten want ik werk dagelijks met kinderen.
Hoe vaak ze ook een nieuw boek van haar bij Prometheus moet aanprijzen of welke prijs ze ook krijgt of audiëntie houdt op het Boekenbal: veel geschreeuw, weinig wol.
Mensen wegzetten die niet van haar "stand" zouden zijn in de openbaarheid.
En dan nog die ouderwetse symbiotische relatie-voorliefde die ze heeft: Hoe zij de zaken inkleurt, kan mij niet boeien.