Al sinds het verschijnen van On the Edge of Gone was ik nieuwsgierig naar dit verhaal, over een komeet die recht op aarde afstevent. Laat je niet misleiden door de titel, het boek speelt zich af in Amsterdam - veel dichterbij huis dan de meeste science fiction boeken die ik lees. Ook de prachtige cover maakte mij van begin af aan nieuwsgierig en ik was dan ook heel blij dat ik een Nederlandstalig recensie-exemplaar in ontvangst mocht nemen.

Op de rand van het niets speelt zich af in het jaar 2035, wanneer een vernietigende komeet recht op de aarde afkomt. De zestienjarige Denise wacht gespannen op het moment van de inslag. De gelukkigen zijn al vertrokken in ruimteschepen, op weg naar een nieuwe bestemming, maar vele andere families - inclusief die van Denise - hebben alleen recht op een plaats in een tijdelijke schuilkelder, waarna ze weer terug moeten keren naar de verwoeste oppervlakte.

Dan ontdekt Denise dat op Schiphol een laatste ruimteschip staat dat nog niet vertrokken is. Wanhopig probeert ze een plekje op het schip te bemachtigen, maar de toelatingseisen zijn streng: iedere passagier moet zichzelf nuttig maken en een steentje bijdragen. Voor Denise, die autistisch is, is dat extra moeilijk. Zal het haar lukken een plaats te veroveren of moet ze achterblijven op de straks onleefbare aarde?

Op de rand van het niets is een spannend post-apocalyptisch verhaal, dat me vanaf pagina één wist mee te slepen in het verhaal. De schrijfstijl leest enorm vlot en doet je verlangen naar meer. Op voorhand had ik de achterkant van het boek niet gelezen, dus ik wist enkel dat er een komeet op de aarde afkwam. Hierdoor was het verhaal heel verrassend.


Het hoofdpersonage Denise komt heel echt over. Ze heeft misschien autisme, maar dit wordt nergens de hoofdfocus van het verhaal. Zo heb ik diversiteit het liefste in boeken: als een gegeven dat nu eenmaal zo is, maar niet de loop van het verhaal (compleet) bepaald. Toch leer je heel veel over autisme, omdat je kijkt vanuit de gedachten van Denise - en dus ook leest hoe het voor haar is als andere mensen een stickertje op haar plakken. Ondanks, of misschien zelfs dankzij, haar autisme is Denise een enorm sterke dame. Ze weet wat ze wil en is bereid om hier voor te vechten. Hoe verder ik kwam in het boek, hoe meer respect ik voor haar kreeg. Al moet ik eerlijkheidshalve wel toegeven dat ze af en toe wel iets te perfect was, of iets te makkelijk dingen voor elkaar kreeg.

Op het gebied van diversiteit heb ik nog een kleine opmerking. Hoewel ik diverse personages alleen maar toe kan juichen - zeker wanneer het niet het hoofdonderwerp van het verhaal is - had ik hier af en toe het gevoel alsof de schrijfster een lijstje van diverse personages wilde afwerken. Naast de autistische Denise is er ook een transgender meisje, een drugsverslaafde, een autistische volwassene en minstens één persoon in een rolstoel. Ik vind het oprecht belangrijk dat al deze profielen in boeken voorkomen, maar nu stonden de personages naar mijn idee iets te dichtbij elkaar, waardoor het op mij niet honderd procent oprecht overkwam.

Op de rand van het niets is een spannend en onvoorspelbaar verhaal over een komeet die recht op de aarde afkomt. Het stoere hoofdpersonage Denise geeft de moed niet op en blijft vechten om te overleven. Ook leuk is het om te lezen over Amsterdam, zo'n bekende setting maakt dat het gedachte-experiment van een verwoeste aarde toch net ietsje rauwer binnenkomt. Door de fijne schrijfstijl en de levensechte personages heb ik dit boek van begin tot eind verslonden.
Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.