Drie mensen ontvangen een email met de volgende tekst: “Hoe kan de EU het verloren vertrouwen van haar kiezers terugwinnen?” Allereerst ontvangt de president van de Europese Unie, Thomas van den Broeck, deze email. Ook journaliste Marie Vaerwyck “Madame Europe” en meesteronderhandelaar David Fox Cabane krijgen dezelfde vraag. Wat is hun overeenkomst met elkaar? Maar vooral hoe gaan zij een antwoord formuleren op deze vraag. De onbekende vraagsteller weet de druk steeds verder op te voeren.

Het Brussel-syndroom is het samenwerkingsverband tussen zwagers Marc Buelens en Raf Vermeiren. Marc Buelens is psycholoog en heeft vijftien non-fictie boeken op zijn naam staan. Raf Vermeiren heeft in 2013 zijn debuutthriller Moord in de basiliek gepubliceerd en werkte zeven jaar als adviseur van een partijvoorzitter en verschillende ministers.

De plaats waar het verhaal zich vooral afspeelt is uiteraard Brussel, het hart van de Europese Unie. Vooral de eerste honderd bladzijden slepen zich langzaam voort, met veel soms onnodige details, de taal is zeer Vlaams en dit doet als Nederlandse lezer je regelmatig zinnen meerdere malen herlezen en beseffen dat het in de Nederlandse ogen een raren zin is. De meest aparte zin is wel: “Je kan van een aquarium vissoep maken, maar van vissoep geen aquarium.” Rond de honderd bladzijden komt er ineens vaart in het verhaal en is er zelfs sprake van actie.

De ondertitel is “Maakt de Brexit uit van een duivels plan” Vele hoofdstukken zijn gesprekken tussen Thomas, Marie en David of hun individuele zoektochten. Altijd hebben de hoofdstukken de titel van een van drieën om het oogpunt duidelijk te maken. Het boek zet je wel aan het denken, niet zo zeer betreffende de Brexit, maar zouden er echt zulke activiteiten plaatsvinden om de EU te ondermijnen en mensen in een kwaad daglicht te plaatsen.

Het Brussel-syndroom is een politieke thriller, de spanning is zeker niet nagelbijtend en zeker de eerste honderd bladzijden hadden wat meer pit kunnen gebruiken. Op vele momenten is het langdradig en worden er vele details bijgehaald, welke uiteindelijk geen rol hebben in het plot. Het boek had iets directer moeten zijn om met veel aandacht te willen lezen. Het idee van het verhaal is goed, maar aan de uitwerking schort het.