Huurmoordenaar Henry krijgt van maffiabaas Jimmy de opdracht een concurrent, Charlie Wagons, uit te schakelen. Ik heb hem altijd graag gemogen, zegt Frances, Henrys vrouw, later. Ik ook, antwoordt Henry. Dat houdt hem echter niet tegen de job te aanvaarden. Maar Henry mist, en Charlie besluit wraak te nemen door een boekje over Jimmy open te doen bij justitie. Een jaar later wordt Charlie in afwachting van het proces ondergebracht in diens villa op Sint-Maarten. Wat hij niet weet is dat Henry daar zijn gebuur is. Voor Jimmy komt dat wel mooi uit: de twee mannen die hij wil uitschakelen, de ene omdat hij tegen hem wil getuigen, de andere omdat hij een goedbetaalde klus niet heeft afgewerkt, zitten naast elkaar.

Van Anthony Bourdain verschenen eerder al Tot op het bot en De uitsmijter, waarin al eens een arm in een vleesmolen wou terechtkomen. Of waarin een man de armen van zijn geliefde oom breekt. Scènes die niet zozeer in het geheugen blijven hangen omdat ze zo bloedig zijn, maar omdat je erbij in lachen uitbarst. Een uiterst zeldzame eigenschap in thrillerland. Geschift is een tikje minder grappig, misschien omdat een groot deel van de actie zich afspeelt op het exotische en relaxte Sint-Maarten en niet in het van maffia vergeven New York. Toch zijn er weer een paar onvergetelijke scènes, vooral die met Jimmy Pazz, de geschifte maffiabaas. Hij droeg een jurk, wat hij in gezelschap van vrienden of zakenrelaties vaak deed. In dit geval was het een overgooier in een blauw-groene Schotse ruit die de afmetingen had van een kleine kampeertent. En wat te denken van Kevin, naar het eiland gestuurd om Charlie te vermoorden, die elke morgen een lijstje opstelt met dingen die vandaag gedaan moeten worden, en als eerste vermeldt: meer aandacht besteden aan persoonlijke hygiëne. Hilarische scènes vind ik dat.

Om te besluiten: Geschift is een geschift boek over geschifte maffiabazen van een geschifte chefkok uit New York. Ideaal om enkele uren te ontsnappen aan de geschifte buitenwereld.