Als sinds haar jeugd staat het leven van Jikkie Bloem is het teken van schrijven. Korte verhalen, gedichten en songteksten, daar hield ze zich lange tijd mee bezig. Toen ze tegen de dertig liep, moest het er maar van komen. Ze had voldoende vertrouwen in zichzelf om een roman te schrijven. Schrijven werd haar passie. Dit jaar kwam Een nieuw gevoel uit. Haar debuut.  

Laura is 25 wanneer haar vriend Michael haar dumpt voor een ander. Ze heeft heus liefdesverdriet en weet dit gevoel lange tijd geen raad te geven. Beetje bij beetje komt ze er bovenop. Dit lukt met steun van haar moeder, vriendin Mirjam, en de steun van God, die ze soms als Vader ziet. Mannen moet ze even niks van hebben, letterlijk en figuurlijk. Als Mirjam haar een bekentenis doet, weten beide vrouwen niet hoe ze hiermee om moeten gaan. Dat had Laura niet achter haar vriendin gezocht. De grote vraag ontstaat of de vriendschap dit geheim zal overleven.  

God heeft een belangrijke rol in dit verhaal. Zowel Laura als haar moeder praat regelmatig tegen God. Laura koestert enige schuldgevoelens, omdat ze niet strenggelovig is en alleen bij hem ‘aanklopt’ wanneer het niet goed met haar gaat. Laura’s moeder bidt wat meer. Zij is daarnaast vooral blij dat Laura het geloof niet is verloren. Het doet haar goed dat Laura steun vindt bij haar ‘Vader’.  

Dit maakt Een nieuw gevoel een christelijk verhaal. Voor de context is het belangrijk om dit te begrijpen, want het boek gaat over een christelijk dilemma. Geaardheid. Voor veel traditioneel christelijke gelovigen is dit nog steeds een taboe. Ergens is het dus goed dat Jikkie Bloem dit onderwerp onder de aandacht brengt.  

Helaas doet ze dat op een kinderlijke en overdreven christelijke manier. Termen als ‘och, heden’, wanneer er iets misgaat en de manier hoe God soms aanbeden wordt, komen te gemaakt over. Ook de dialogen in het verhaal zijn vaak erg gemaakt. Het veelvuldig gebruik van het woord ‘meid’ en het ‘ha ha’ komen al vrij snel de keel uit. Dit komt de leesbaarheid niet ten goede.  

Jikkie Bloem heeft een goed thema in handen. Wat ze niet doet, is beeldend schrijven. Het verhaal blijft vlak en op veel punten zelfs saai, omdat je het als lezer niet voor je ziet. Ook het taalgebruik, de vele korte zinnen en het soms belerende toontje wekken enige ergernis bij de lezer op. Dit is erg zonde, want het verhaal, het thema, heeft potentie. Het verhaal over geaardheid dan. Op de breuk van Laura wordt te lang doorgegaan. Het is logisch dat je niet binnen een paar weken over een verbroken relatie heen bent, maar dit gaat wel erg ver. Elke keer wanneer Laura de draad opgepakt lijkt te hebben, krijgt ze een terugval. Dat is zonde. Het komt het verhaal, de spanning en de leesbaarheid niet ten goede.  

Een nieuw gevoel heeft een beeldende titel. Helaas komt het niet uit. Het boek geeft geen nieuw gevoel. Enkel een gevoel van ergernis. Het verhaal is voorspelbaar en had met meer beeldspraak een stuk boeiender kunnen zijn. Wellicht interessant wanneer je echt niets anders meer te lezen hebt, maar anders is het beter dit boek voorbij te laten gaan.