Dit is een vreemd boek, nog vreemder dan de stad der blinden. Het heeft dezelfde grammaticale structuur, dus lange zinnen, amper punten aan het einde van de zin en veel hoofdletters na een komma. Verder hebben de mensen geen namen en is de setting niet duidelijk.
Het speelt zich af in een stad waar 87 procent blanco gestemd heeft. Dat is tegen de regels en de regering is hierdoor erg overstuur. Ze isoleren de stad en zoeken naar iemand, een anarchist, om als schuldige aan te wijzen. De regering probeert ook de mensen tegen elkaar op te zetten, maar dat lukt niet. Het is werkelijk een van de vreemdste boeken die ik ooit gelezen heb.