Aan een thriller zijn een paar voorwaarden verbonden, zoals bijvoorbeeld dat die spannend moet zijn. Je wil de plot ook kunnen geloven en hij moet sluitend zijn. Dit boek voldoet deels aan de voorwaarden van geloofwaardigheid en sluitendheid. De plot bevat een paar schoonheidsfoutjes maar rammelt niet, en zou in het werkelijke leven kunnen gebeuren. Dat Bette ooit een prostituee was en nu een wat naïeve huisvrouw die niets beters te doen heeft dan het geld van haar man uitgeven, is niet bepaald geloofwaardig, en er zijn nog een paar kleine dingen die wat onwerkelijk overkomen. Sommige plotelementen zijn op het einde van het boek ook niet terdege verklaard. Men kan raden naar het waarom van bepaalde gebeurtenissen maar een thriller is toch maar pas die naam waardig als de feiten ook echt allemaal een plaats hebben gekregen in het verhaal.

Dan is er nog het element spanning. Het boek is 300 bladzijden dik en de eerste 200 bladzijden hebben niets van een thriller. Lucas, de man van Bette, is vermoord, dat is wat de lezer aan het begin van het boek meekrijgt. Maar gedurende die eerste 200 bladzijden is daar verder niets van te merken. De aanloop naar de moord is in feite eerder een chicklit die weinig thrillerfans zal kunnen boeien. Pas na die 200 bladzijden veert het verhaal op en wordt het wat spannender. Het is een milde spanning, want je weet wat er gebeurd is en hoe de zaken zich uiteindelijk keren is iets dat men ruim voor het einde al geraden heeft, zodat de laatste tientallen bladzijden je slechts vertellen wat je eigenlijk al wist.

Conclusie: een tussendoortje dat veel te mager is om zich een thriller te mogen noemen. Het is begrijpelijk dat een auteur van 250 kinderboeken wel eens iets anders wil, maar het spreekwoord 'schoenmaker blijf bij je leest' is niet zomaar ontstaan.

'Mangelvrouw' schopte het tot de shortlist van de Hebban Debuutprijs Thriller 2017.