Een weinig belicht onderdeel van alle oorlogen: het bewust drogeren van soldaten door de overheden. Sinds tijden gebeurde dat al met alcohol, tijdens de Zoeloe-oorlog namen de Zoeloes geestverruimende middelen die de Britten tot wanhoop dreven en in de 19e eeuw kwam daar allerlei chemisch spul bij.
Wetenschappers twijfelen nog over de vraag hoeveel cocaïne er tijdens de Eerste Wereldoorlog werd verdeeld, maar niet over de vraag óf... Het relatief bescheiden Nederlandse aandeel doet vermoeden dat de werkelijke schaal veel groter was, aangezien de Britten en Fransen beiden over kolonies beschikten waar de grondstof geproduceerd kon worden. Bovendien was het tot in de Eerste Wereldoorlog een legaal geneesmiddel dat vooral door tandartsen als verdoving gebruikt werd.
Het boek belicht het Nederlandse aandeel; de productie én de verkoop, aan alle oorlogvoerende partijen. Wat mij betreft had de verhaallijn over de Britse soldaat die verslingerd raakt aan het spul wat meer uitgediept mogen worden. In mijn beleving zijn hele volksstammen afhankelijk gemaakt en na de oorlog bij het grofvuil van de geschiedenis gezet.
Maar de hoofdverhaallijn is erg spannend en je blijft je afvragen wat feit en fictie is.