De hype van 2018, een hype daar heb ik altijd een beetje angst van, verwachtingen die worden bijgesteld, teleurstelling toch dit boek is het woord hype waardig. Een debuut van C.J. Tudor, na diverse baantjes is ze na haar dertigste zich volledig gaan toeleggen op het schrijven van de krijtman. Een titel die alleszins verwachtingen schept, verwachtingen naar een thriller, horror, de cover past dan ook volledig bij heel dit plaatje.
* De 12-jarige Eddie is getuige van een verschrikkelijk ongeluk op de kermis, dertig jaar later ontvangt hij een envelop, een krijtje en een tekening van een stokmannetje.
Op het moment van het ongeluk leert Eddie de krijtman kennen, zijn nieuwe leraar, een wat bizarre man, hij leert Eddie mannetjes te tekenen om een geheime code door te geven. Eddie en zijn vrienden starten zo een spel van boodschappen door te geven in codetaal.
Het verhaal wisselt zich af in twee jaartallen, Eddie als volwassen man en Eddie met zijn vrienden in 1986. Wat weer maakt dat het vlot leesbaar is, geen langzinnen maar een boek dat je niet kan wegleggen. De puzzelstukken worden op deze manier neergelegd en dit bekomt een ijzersterke thriller. De personages hebben elk hun achtergrond, elk hun problemen door hun verleden. Kinderen die met hun fiets door de bossen rijden, op zoek naar avontuur, later volwassenen door hun verleden geteisterd.