Het boek Wintercode van Pen Stewart. Ik had het al voorbij zien komen op social media en de cover sprak me meteen al aan. Mysterieus in blauw-tinten, met daarop prijkend het woord “Verbeeldingsroman”. Nou ja, fantasie heb ik volgens mij in overvloed en dat kwam maar goed uit ook!

Vergeet voor even je normale spreektaal en laat je meeslepen in Pen's gedachtenwereld van creativiteit qua taalgebruik. Ik moest er even inkomen maar de logica nam al snel bezit van mijn geest. Het sublieme gebruik van verzonnen synoniemen – bijvoeglijke naamwoorden en zelfstandige naamwoorden maakte dat het boek me tot rust bracht om al die prachtig gevormde zinnen te lezen en te herlezen. Daarbij maken de schilderijen van haar eigen hand, die het verhaal een extra dimensie geven, het tot een prachtig geheel, een boek dat toch wel enigszins uniek te noemen is. (Pluspunten!! ;-))

Het verhaal speelt in een voor ons onbekende wereld, maar zou wat dat betreft net zo goed een verhaal kunnen zijn dat door de eeuwen heen ook hier op onze bekende aardkloot zou kunnen gebeuren.
Liefde – haat – oorlogen – machtsstrijd – dood … iets van alle tijden en alle volkeren.
Chloë is een winterkind en beschikt over een speciale magie. Als ze, zoals wij het zouden noemen, haar examen doet is er iets dat haar blokkeert en haar droom lijkt in duigen te vallen. Als ze dan ook nog eens per ongeluk een gesprek hoort dat haar lot moet bepalen, is ze met haar vriendin Solange op weg naar het zogenaamde eindfeest. Maar opeens is de hemel gevuld met een pikzwarte tragiek en zal ze moeten vechten voor haar leven. Het noodlot bepaalt – of is het allemaal voorbestemd?

Ze moet op zoek naar de oplossing, het mysterie dat van haar volksvijand nummer 1 lijkt te maken in bepaalde kringen – maar in welke kring is ze veilig? Het enige constante waar ze zich veilig voelt is bij haar jeugdvriend Jake en de door hem ingehuurde Sia.
Jake en Chloë, om bepaalde redenen mag hun liefde niet zijn terwijl ze zielsveel van elkaar houden. Zal het toch ooit tot een relatie komen?

Fantasy – het genre, maar voor mijn gevoel komt in dit boek alles bij elkaar. Een roman die hier en daar een thriller is, doordrenkt met drama, verdriet en strijd. Issues die ook in ons dagelijks leven spelen, alsook personen die we zomaar zouden “kennen”. De machtige mensen die puur voor eigen belang lijken te strijden, waarbij het volk op de een of andere manier in het ongewisse wordt gelaten over wat er echt achter de schermen speelt van regeringen bijvoorbeeld.

Allemachtig, al met al maak ik een diepe buiging voor Pen, alleen al om de magnifieke woorden en zinnen die ze schrijft en daarbij de prikkelende schilderijen die bij de hoofdstukken (of in Pen's woorden “Fractaal”) horen.

https://josesprakeloos.blogspot.nl/2017/12/pen-stewart-wintercode-1.html