Gebaseerd op de waargebeurde feiten van Marc Dutroux en zijn vrouw. Het hele verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt en de gedachten van Odille, zoals de vrouw in dit boek heet. Naar de man wordt verwezen als M. Het is duidelijk dat M. een enorme sekslust bezat, slim, gevoelloos die zijn geld verdiende met lichtcriminele activiteiten. Hij was agressief, zijn vrouw kreeg geregeld slaag, werd vernederd. Hij gunde haar niets en ook zijn kinderen niet. Het beeld dat hieruit naar voor komt is bijna alsof ze een slachtoffer is. Terwijl ze de honden eten ging geven, wist ze dat er kinderen in de kelder zaten, maar ze had het te druk met de honden, haar kinderen en zich ziek voelen. Ze heeft de kinderen laten verhongeren. Na dit boek gelezen te hebben dat alhoewel gebaseerd op waargebeurde feiten toch nog altijd fictie is, heb ik nog altijd een gruwelijke hekel aan zowel haar man als aan haar. Ik vind het totaal fout dat ze de gevangenis heeft mogen verlaten. Ze heeft de nabestaanden van de slachtoffers nog niets betaald alhoewel ze geld had want haar moeder was best vermogend, maar haar advocaat heeft haar geld op rekening van de kinderen gezet zodat zij niets meer heeft. En een kale kip kan je niet pluimen. Lelijke truc van de advocaat.