Jean-Baptiste Adamsberg heeft een goede reputatie als inspecteur en is in Parijs tot commissaris benoemd. In zijn arrondissement is 's nachts iemand actief die met blauw krijt cirkels om straatafval tekent. Iedereen, inclusief de pers, is van mening dat dit het werk is van een ongevaarlijke gek. Adamsberg denkt hier echter anders over en laat een van zijn inspecteurs, Adrien Danglard, er onderzoek naar doen. Zelf neemt hij contact op met een psychiater die bevestigt wat Adamsberg denkt: de tekenaar heeft een fascinatie voor de dood.

De man van de blauwe cirkels is de eerste politieroman van Franse schrijfster Fred Vargas waarin commissaris Adamsberg het vaste hoofdpersonage is. Vargas heeft daarnaast diverse andere boeken geschreven. Alle politieromans. Met haar debuut, dat in 1986 uitgegeven werd, heeft ze al meteen een prijs gewonnen.

De man van de blauwe cirkels is een niet al te dikke roman waarin een beperkt aantal personages voorkomt. Deze personages zijn over het algemeen nogal zonderlinge figuren. Iets waar Vargas patent op lijkt te hebben. Behalve deze personages hebben de meeste dialogen ook een bijzonder en niet alledaags karakter. Als je voor de eerste keer een boek van Vargas leest, moet je wel wennen aan haar schrijfstijl, die niet altijd even gemakkelijk leesbaar is.

Het is niet duidelijk wanneer het verhaal zich afspeelt, maar de sfeer die het uitstraalt is van de jaren vijftig of zestig. Misschien zelfs nog wel eerder. De interactie tussen de politie en de burgers is gemoedelijk. Dat kalme en rustige geldt ook voor het verhaal. Dat kruipt, en in het bijzonder tot ongeveer de helft van het boek, tergend langzaam vooruit. Pas over de helft komt er iets meer snelheid in en wordt het eveneens wat interessanter en daardoor boeiender.

De opbouw van het verhaal heeft een logisch verloop en Vargas werkt naar een ontknoping toe die enigszins abrupt en toch ook wel bijzonder eindigt. In de aanloop naar deze ontknoping heeft Vargas voor een aantal verrassende ontwikkelingen gezorgd en weet ze de lezer een paar keer op het verkeerde been te zetten. Ondanks een betere tweede dan eerste helft kan De man van de blauwe cirkels de verwachting die je op basis van de reacties van Het Parool en De Volkskrant kunt hebben niet waarmaken.