Alya is een jong Islamitisch meisje dat woont in Cordoba in het jaar 842. Haar vader werkt als hofmeester voor de emir en is erg goed met talen. Hij leert haar op jonge leeftijd dezelfde talen van de omliggende landen. Zij blijkt een talent te hebben om talen snel te leren. Vanwege dit talent wordt ze op reis gestuurd om als tolk te fungeren in een onderhandeling van de emir met de koning van een buurland. Het is een lange reis die vele gevaren met zich mee brengt. Onderweg raakt ze meerdere malen haar vertrouwde omgeving kwijt, moet ze zich voordoen als iemand anders en moet ze het werk doen wat normaal gedaan wordt door slaven en slavinnen.
Zou ze nog veilig thuis kunnen komen?

Het verhaal begint langzaam en blijft wat voortkabbelen. Er gebeuren een hoop dingen, maar het tempo blijft hetzelfde. Alya is het hoofdkarakter waar het verhaal om draait. De ontwikkeling van Alya is groot en mooi opgebouwd in het verhaal. Als lezer word je meegenomen in haar gedachten en belevingen. Mede vanwege het perspectief. Desondanks is het te beschrijvend geschreven, waardoor het echte meeleven en voelen van de emoties achterblijft. Het lijkt op een informatieve film die langskomt, die verteld wordt, in plaats van beleefd wordt.
Wat erg fijn is, zijn de bronvermeldingen en de landkaart aan het einde en begin van het boek.
Het verhaal heeft nog flink wat losse eindjes die hopelijk worden beantwoord in het vervolg dat later dit jaar uitkomt. Het boek lijkt geschreven te zijn voor de jeugd/jongvolwassenen. Van den Munckhof maakt gebruik van gemakkelijke schrijftaal en korte zinnen.

Ondanks dat het verhaal voortkabbelt en er weinig echt spannende momenten zijn, is het wel een interessant verhaal. Echter zou er veel meer uit het verhaal gehaald kunnen worden. Alya boeit genoeg om aan het einde van het boek te denken; 'Hoe zou het verder gaan’.