Het beroemdste koppel uit Hollywood had de wereld aan hun voeten. Nu wordt Hollywoodster Robert Solomon aangeklaagd voor het vermoorden van zijn prachtige vrouw. In het proces van de eeuw wil de verdediging slechts een man in hun team: advocaat en voormalig oplichter Eddie Flynn. Alles wijst erop dat Robert schuldig is, maar tijdens het proces begint Eddie daaraan te twijfelen.
Wat als de echte moordenaar helemaal niet terechtstaat? En wat als de moordenaar een van de juryleden is?

[Eindelijk, na al die tijd. Zijn moment was gekomen.]

Vanaf het begin is het duidelijk wie de hoofdrolspelers in dit verhaal zijn: Eddie Flynn, advocaat; Joshua Kane, moordenaar en Art Pryor, openbare aanklager.
Eddie Flynn wordt gevraagd om het team van de verdediging van Robert Solomon te komen versterken. Solomon wordt verdacht van de moord op zijn vrouw en hun beveiliger. Het ziet er ook niet erg rooskleurig uit voor Solomon, maar toch denkt Eddie dat hij wel eens onschuldig zou kunnen zijn.
Dat Robert Solomon onschuldig is, is iets wat Joshua Kane zeker weet. Om er zeker van te zijn dat Solomon achter de tralies verdwijnt, zorgt hij ervoor dat hij in de jury terechtkomt.
Art Pryor is er van overtuigd dat Bobby Solomon de moorden heeft gepleegd en hij zal er alles aan doen om de jury daarvan te overtuigen. Gaat hem dat lukken?

[Fase drie. Het moment waarop je weer eens bewijst dat je een klootzak bent.]

Nee. Nee, ik strooi niet met spoilers, echt niet. Als lezer weet je namelijk vanaf het begin het hoe de vork in de steel zit. Cavanagh laat de lezer het verhaal zien door de ogen van zowel Eddie Flynn als Joshua Kane. Je zit als het ware op de eerste rij in de rechtszaal. Je hoort hoe de radertjes in het hoofd van Flynn hun werk doen en op hun plaats komen, je zit op het puntje van je stoel als die ene klik volgt, het kwartje valt en het verhaal weer in volle vaart verder dendert.
Je kijkt mee over de schouder van Joshua Kane en hoe hij zijn eigen methodes erop na houdt om zijn doel te bereiken, hoe ver hij daarin gaat en hoe meedogenloos hij is.

[Hij gooide het muntje op. Leven en dood tolden door de lucht. Het lot, geregeerd door puur toevall]

Eddie Flynn is een uiterst sympathiek personage. Een slimme, gehaaide advocaat met een groot gevoel voor rechtvaardigheid. Op het persoonlijke vlak ligt hij een beetje in de kreukels. Hij drinkt onder toezicht van goede vriend Harry en zijn vrouw en dochter wonen niet meer bij hem. Op het moment dat hij gevraagd wordt het verdedigingsteam van Robert Solomon te komen versterken doet er zich een kans voor om zijn leven in een rustiger vaarwater te laten komen en op die manier zijn huwelijk te redden.
Joshua Kane leer je ook wel kennen, zijn beweegredenen worden heel duidelijk en je zou bijna iets van begrip kunnen opbrengen. Bijna.

[In een strafzaak is forensisch bewijs God. Maar ik ben advocaat. Ik heb de duivel aan mijn kant. En de duivel speelt vals.]

Hier en daar is het verhaal wat cliche (een hoofdpersoon met een drankprobleem en een stukgelopen huwelijk; corrupte politieagenten die niet bang zijn om hun handen vuil te maken; om maar iets te noemen) en een tikje over the top, maar laat het je absoluut niet tegenhouden om dit boek op te pakken. Het tempo is razendsnel in Dert13n en de spanning stijgt op sommige momenten tot dusdanige hoogte dat je op het puntje van je stoel zit om vervolgens even weer achterover te kunnen leunen om op adem te komen en hoppa, daar ga je weer.
Wat zo ontzettend knap is aan Dert13n, is dat Steve Cavanagh de lezer het idee geeft volledig op de hoogte te zijn. De manier waarop het verhaal wordt verteld, wisselend tussen Flynn en Kane, zorgt ervoor dat je precies weet wat er aan de hand is en soms zelfs meer informatie hebt. Je zou dus bijna gaan denken dat er geen verrassingen in dit boek zitten. Maar wat Eddie Flynn, Joshua Kane, Art Pryor en Steve Cavanagh met elkaar gemeen hebben is de gave om de toehoorder en (in het geval van Cavanagh de lezer) te bespelen en te manipuleren...