Onlangs kocht ik op het boekenfestijn in Gent twee boeken van Kafka. Het leek me tof om eens iets te lezen van een schrijver die iedereen van naam kent, maar waar maar weinig mensen de boeken ook echt van gelezen hebben. Bovendien verwees de professor van mijn keuzevak Vergelijkende Literatuurwetenschap voortdurend naar de werken van Kafka, dus was het hoog tijd om mijn culturele horizon te verbreden..

Ik voel me echt een ontzettende cultuurbarbaar nu ik Het Slot met slechts twee sterren beloon, maar eerlijk gezegd was het gewoon niet helemaal mijn boek. In het begin las het boek snel; ik vond het grappig en moest een aantal keer zelfs hardop lachen. Maar, van het ene op het andere moment, begon het boek en de schrijfstijl me te vervelen. En het feit dat er eigenlijk enorm weinig gebeurde gedurende deze 280 pagina’s hielp daar ook niet echt bij..

In de synopsis op bol.com las ik: “Like George Orwell, Franz Kafka has given his name to a world of nightmare, but in Kafka’s world, it is never completely clear just what the nightmare is.” En dat is misschien het probleem voor mij, hoewel ik begrijp dat Het Slot onder andere de problematiek van bureaucratie en kapitalisme aankaart, blijft het allemaal heel vaag en komt er uiteindelijk totaal geen verandering in de situatie. Op internet lees ik echter vele lovende recensies over dit boek, en ik kan me zeker voorstellen dat ik ooit – als ik wat ouder ben, en verder in het leven sta – dit boek nog eens oppak en er opeens met een compleet nieuwe blik naar kijk. Maar op dit moment kan ik me gewoon niet identificeren met het verhaal.

De schrijfstijl van Kafka is helder; Kafka beschrijft heel duidelijk en precies wat er allemaal gebeurt. Maar de personages – en dan zeker het hoofdpersonage K. – komen bij mij totaal niet binnen. Ik heb persoonlijk zelfs een beetje een hekel gekregen aan K., gewoon door de manier waarop hij alle inwoners van het dorp tegen zich in het harnas weet te jagen. K. weigert om zich aan te passen als nieuwkomer en dat stoort me toch wel een beetje. Je hoeft niet je eigen persoonlijkheid of karakter te verliezen, maar een beetje openstaan voor andere gebruiken en gewoontes is nooit verkeerd!

Ik heb het boek uitgelezen, wat ik al een prestatie op zich vind, maar het boek is niet af – er is geen einde, omdat Kafka het nooit afgemaakt heeft. Zelf vond hij dit namelijk ook niet zo’n goed boek.. Misschien moet ik maar één van zijn andere boeken proberen. The Trial is de volgende Kafka op mijn To Be Read lijstje – eens kijken of die mijn mening over Kafka weet te herzien!

Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.