Langgeleden, in de dagen van de armoede, waren twee kleine kinderen alleen op de wereld achtergebleven. Maar kinderen kunnen niet alleen zijn, iemand moet voor ze zorgen. Daarom kamen Mattias en Anna van de Zonneweide in huis bij de boer uit Mira. Hij name ze niet in huis omdat ze zo hulpeloos waren en zo wanhopig van verdriet om hun dode moeder, nee, de boer nam de kinderen in huis omdat hij ze goed kon gebruiken. Kinderen handen kunnen nuttig werk doen, als je er maar voor zorgt dat ze geen bootjes uit boomschors snijden en ook geen fluitjes uit wilgenhout, en dat ze geen hutten bouwen in het bos. Kinderhanden kunnen de koeien melken en de ossenstal uitmesten. Kinderhanden kunnen alles doen, als je ze maar weghoudt van hutten en bootjes van boomschors. (blz. 4)

Mattias en Anna hebben een vreselijk saai leven. Ze moeten hard werken. Ze kijken nu al uit naar de winter, want dan mogen ze naar school. Maar dat blijkt ook niet zo leuk te zijn als ze hoopten. Op een dag komen ze een rode vogel tegen en ze volgen deze vogel het bos in. Ze komen op een heel bijzondere plek…

Lees de rest van mijn recensie op Ikvindlezenleuk