Aangetrokken door de sfeervolle voorkant van dit boek, begon ik geïnteresseerd aan In Gevaarlijk Water. Deze thriller is de vierde uit een serie over forensisch antropologe Lindsay Chamberlain. Maar zij houdt zich voornamelijk bezig met de archeologische kant van haar vakgebied. Zo is ze betrokken bij de opgraving van een Spaans galjoen voor de kust van Georgia. Midden in de zee is een kistdam aangelegd zodat het wrak drooggelegd kon worden.

Deze roman is een sfeervol boek, net als ik op basis van de cover gehoopt had. Spannend is het verhaal niet, maar de sfeer van het leven binnen de kistdam en op het basiskamp op een naburig eiland maakt veel goed. Het grootste deel van het boek heb ik daarom met plezier gelezen, hoewel er soms te weinig woorden vuil gemaakt worden aan beschrijvingen.

Beverly Connor maakt van Lindsay een supervrouw. Ze is intelligent en een onafhankelijke, moderne vrouw. Helaas blijft het daar niet bij. Lindsay leidt een leven waarin ze archeologisch werk afwisselt met stappen, terwijl ze tussen de bedrijven door jacht maakt op een Spaanse schat, verliefd wordt en een tweetal moorden probeert op te lossen. Jawel, zij lost alles op, zelfs een 440 jaar oude moord. Daar kan zelfs Sherlock Holmes niet aan tippen!

Jammer dat Connor zo de geloofwaardigheid van het verhaal en haar personage te grabbel gooit. Ik had wat dat betreft met name met hoofdstuk 31 en de laatste paar hoofdstukken zeer grote moeite. Ook de stijl leidt daaronder. Het lijkt alsof de auteur met de finish in zicht het verhaal afgeraffeld heeft. Daarmee blijft In Gevaarlijk Water steken in het middelmatige.