Achteraf, na het lezen van 'Ik ben Pelgrim' ben ik verbaasd over alle positieve recenties. Terwijl dat één van de redenen was dat ik dit boek voor de zomervakantie gekocht heb. Dit, de positie op de Hebban toplijst en het advies van de boekhandel hebben me over de streep getrokken.
Na een flitsend en spannend begin had ik het gevoel, yes, dit is weer zo'n boek, de betere thriller in de traditie van Stieg Larson.
Helaas, na pak m beet een derde begon het verhaal zich tegen zichzelf te keren. Onwaarschijnlijk, gemakzuchtig, open deuren, ongeloofwaardig. Te Amerikaans beschreven vanuit een superhero perpectief.
Nu ben ik niet vies van een Amerikaans heldenepos, heb vroeger alle Tom Clancy's verslonden, maar dit ging me te ver. Zonder enige diepgang, geen uitdieping van karakters, totaal over the top. Dan heb ik het nog niet eens over het één-demensionale wereldbeeld wat wordt beschreven.

Wat me verbaasd is dat maar relatief weinig mede recensenten tot deze conclusie komen.
Nee, dit boek zakt door het ijs, is zijn 5 sterren absoluut niet waardig. Als ik de uitgever was zou ik me bezinnen op een vervolg. Het heeft er namelijk alle schijn van dat de schrijver zich er met een Jantje van Leiden vanaf heeft gemaakt toen het contract eenmaal getekend was. Volgens de uitgever was dat nadat hij de eerste hoofdstukken van het manuscript had gelezen.
Voortaan maar wachten op het voltooide werk?