Lars Rambe heeft op geheel eigen wijze met Sporen op het ijs een zeer krachtig debuut geschreven. Er is opnieuw een Scandinavisch talent ontdekt.

1965:
Als Göran Svensson in 1965 ontsnapt uit psychiatrische kliniek Sundby Sjukhus en de volgende ochtend vermoord en vastgevroren in het ijs aangetroffen wordt met naast hem het lijk van een jonge vrouw, schokt dat de kleine gemeenschap van Strängnäs. Wat is er gebeurd en waarom zijn deze beiden personen bij elkaar?

2005:
Jaren later wordt Strängnäs opnieuw opgeschrikt door een moord.
Journalist Fredrik Gransjö, nieuw in het stadje, houdt zich bezig met een artikelenserie over Sundby Sjukhus. Als blijkt dat de recente moord verband houdt met de dubbele moord in 1965, zit er voor Fredrik niets anders op dan samen met de politie op onderzoek uit te gaan en te spitten in het verleden om de waarheid boven water te krijgen.

Ik vond Sporen op het ijs een bijzonder goed boek. De vele personages die het boekt telt zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt en duidelijk omschreven. Net zoals de plaatsen en gebeurtenissen uitgebreid beschreven zijn. Maar mocht je door de vele Scandinavische namen toch in de war raken kun je even spieken bij de opgenomen namenlijst of plattegrond voorin het boek.

Lars Rambe heeft een prettige vlotte schrijfstijl en door de korte hoofdstukken is het boek makkelijk leesbaar. Je krijgt een goed beeld van alles wat hij omschrijft en het is soms alsof je er zelf bij bent. Een klein minpuntje is misschien dat het verhaal na de spannende proloog even wat spanning miste.
Dit werd echter weer goedgemaakt in de tweede helft van het boek.

Voor mij is Sporen op het ijs als een puzzel met heel veel stukjes. Je begint met de hoekjes, gaat door met de randen en tot slot vul je langzaamaan het midden op tot je het laatste stukje past en neer kunt leggen. Het eindresultaat mag er zeer zeker zijn.