Inspecteur Dave Robicheaux, zijn vrouw en zijn vriend, privédetective Clete Purcel, brengen hun vakantie door in het landelijke Montana. De mooie natuur, puurheid en heldere lucht staan echter in schril contrast met de misdaden die er gepleegd worden: de moord op twee studenten en twee toeristen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en ondanks hun vakantie gaan Robicheaux en Purcel op onderzoek uit. Met krachtige, bijna agressieve beschrijvingen worden de twee vrienden gevolgd in hun zoektocht naar de dader. Wat heeft de rijke familie Wellstone waarover ze vanaf de eerste pagina ruzie hebben, met dit alles te maken?
Door dit alles heen speelt de zoektocht van de eigenaar van een particuliere gevangenis naar een ontsnapte gevangene, die zich in de buurt op zou houden. Ook hier lijkt weer een lijntje te lopen naar de Wellstones.
De verschillende verhaallijnen komen in een zinderend einde bij elkaar en laten de lezer naar adem happend achter. Gelukkig volgt er nog een epiloog waarbij je tot rust kunt komen, zodat het boek met een normale hartslag weggelegd kan worden.
Burke verstaat als geen ander de kunst om de zekerheden en onzekerheden, de goede en de slechte kanten van zijn personages vorm te geven. De scheidslijnen tussen goed en slecht zijn af en toe heel dun; bewondering en afschuw wisselen elkaar af. Hier is geen sprake van papieren helden, maar van mensen van vlees en bloed met al hun goede en minder goede kanten. Een schrijver die me dat voor ogen kan toveren, is zijn 5 sterren uit de VN-thrillergids meer dan waard. Burke is erin geslaagd het genre politieroman naar een eenzame hoogte te tillen. En door de prachtige, haast poëtisch gecomponeerde zinnen waarmee hij de omgeving en de karakters beschrijft, is dit een van de weinige boeken waar de betiteling literair voor 100% terecht op het boek staat. Kortom: een juweeltje.