Ik begon dit boek met de verwachting een spannende thriller te lezen die zich afspeelt in een zonnig Italië.
Ze ploeteren door de regen en sneeuw, tot zo ver het goede weer. Ok, dit had ik niet verwacht.

Maar thriller kon ik het ook niet noemen.
Af en toe een spannend momentje. Tussen restaurantbezoeken, gestuntel en ge-sorry van Ilaria door.
In het begin ergerde ik me aan Ilaria haar gestuntel, maar plots werd het meer een pitbull die zich vastbeet in de zaak, dat kon me meer bekoren.
Maar... als je als journalist zomaar toegelaten wordt op een crime scene en meer kan vinden dan ze met het politieonderzoek vinden, dan is er iets mis lijkt me.
Voor de rest kwam ik veel (vertaal?)fouten tegen ("Ze gingen ertegen in het geweer." Om er eentje te noemen.), spaties waar geen spa ties (vb) hoorden. ellenlange beschrijvingen van dingen die de vaart helemaal uit het verhaal halen, over vakbonden in Italië, IS, file onderweg, beschrijvingen van wat ze eten op restaurant - geloof me, dat doen ze dikwijls, heel dikwijls.
Tegen het einde aan, als er dan toch wat spanning inkomt wordt je getrakteerd op de uitgebreide veiligheidsintructies op een vliegtuig - weg spanning.
Kortom, ik heb me erdoor moeten worstelen, het las meer als een roman dan thriller met af en toe een gruwelijk (enfin... ik heb al ergere dingen gelezen) stukje ertussen.

Ik sluit graag af met een positief punt. Het verhaal zelf was best origineel, journalisten ipv politie die alles uitvissen, misschien een beetje een spoiler, maar ze krijgen eens geen relatie ;-)