Nooit meer bang gaat over Louise en Maud. Twee vrouwen die op 22 maart 2016 allebei een man ontmoeten met wie het meteen klikt en allebei aanwezig zijn in of rondom Brussel op het moment dat terroristen een aanslag plegen op het vliegveld van Zaventem. Deze aanslag heeft verregaande gevolgen voor een hoop mensen, maar zeker voor Louise en Maud.

Wanneer je leest dat dit boek gaat over een heftig thema als leven na een aanslag, dan weet je dat het een boek gaat worden met veel emoties. Dit boek was een behoorlijke achtbaan en ik heb een aantal keer flink moeten slikken om ervoor te zorgen dat die tranen binnen bleven. Vooral de dialogen komen keihard binnen. Soms heel lief, soms heel verdrietig. Naast de aanslag zijn er nog meer thema’s in het boek te ontdekken die allemaal een behoorlijke lading hebben.

Het boek is gebaseerd op een feitelijke gebeurtenis, maar is omgezet in een fictief verhaal. Toch vind ik het erg geloofwaardig en dat komt vooral doordat de personages zo menselijk zijn neergezet.
Ik vind het verhaal origineel en knap dat de schrijfster zo’n gewaagd onderwerp durft aan te grijpen om haar roman over te schrijven zo kort na de gebeurtenis. Het verhaal is met respect voor de gebeurtenis beschreven en niet ‘misbruikt’ als aanleiding tot een zoetsappige roman.

Het verhaal laat je inzien dat je soms niet te lang moet wachten met leven. Wanneer je dromen hebt, ga ze dan waarmaken. Want voor je het weet kun je dit niet meer en is het te laat.