Zoals zo vaak is de blurb van deze roman, waarvan hierboven een gedeelte staat vermeld, zwaar overdreven. Het onderzoek naar de Argentijnse schrijver een levensgevaarlijke onderneming? Gevaarlijk voor wie dan? Een duister geheim in het literaire werk: die onthulling wordt halverwege het verhaal al gedaan, maar is geen verrassing voor wie een beetje heeft opgelet. Is die tweede vrouw nou wel of niet vermoord: ook al een inkoppertje. Wat bracht de schrijver tot zelfmoord: een erg vergezochte reden, en de zelfmoord wordt bovendien nodeloos ingewikkeld gemaakt.
Blijven over de personages. Tsja, zou Martin Bril schrijven. Je houdt ervan of niet. Als een soort bonus is er nog sprake van een liefdesaffaire, maar ook die is onwaarschijnlijk.
Ik vond deze leeservaring zonde van mijn tijd.