In dit genre komen sowieso cliche's langsfietsen, daar is niets mis mee. Maar dit boek zorgde er regelmatig voor dat de rillingen over mijn rug liepen. Van de beste homo-vriend die flamboyant en uitgesproken seksueel is tot aan de scene waarbij twee mensen naar iets kijken, de een zegt hoe mooi het is en de ander daar niet naar kijkt maar naar de persoon terwijl de woorden worden bevestigd. (Als je snapt wat ik bedoel). Daar komen nog een aantal voorspelbare dingen bij die ik toch maar niet zal verklappen. Er zitten ook wat onverwachte momenten in en naarmate het boek vordert, komt er iets meer achtergrond info en diepgang maar heel interessant wordt het niet. Het concept is leuk maar had wat mij betreft beter uitgewerkt kunnen worden. De reden dat ik het boek heb uitgelezen is vanwege de prettige schrijfstijl en omdat ik me wel kon identificeren met de hoofdpersoon. Ik was toch benieuwd naar het einde. De grappige momenten maken het een beetje goed waardoor ik twijfelde tussen 2 en 3. Is het een boek dat ik anderen aanraad? Niet perse . Ik houd het dan maar op wee-en een half.