Ik ben dit boek gaan lezen omdat ik zoveel goeds over hoorde. En ik moet bekennen dat het mij tegenviel. Liane Baltus kan zeker schrijven, maar het verhaal deed mij niet zoveel. Ik betrapte mij erop dat ik halverwege een hoofdstuk keek hoeveel pagina's het hoofdstuk nog had en dat is nooit zo bevorderlijk voor het boek.
Je volgt Helena, die vlinders in haar buik heeft van de interdimensionale Mica als deze dimensie de invasie van de Aarde tegengaat. Langzaam krijgen ze steeds meer een hechtere band.
Wat ik jammer aan dit verhaal vind is dat je vooral Helena volgt met al haar gevoelens en strubbelingen. Zeker probeert Liane aan he eind het nog spannend te maken, maar dan ben je al over 3/4 van het boek heen. Je komt niet zo veel te weten over hoe de mensen zijn in de dimensies, dan alleen wat Helena verteld wordt. En juist dat had ik graag meer willen zien in het verhaal. Het bevreemdende van de andere kant. Nu is het niet meer dan een bouquet reeks verhaal geworden met een SF randje.

Dit boek is zeker een aanrader als je houdt van liefdesperikelen en het ontstaan van een liefdespaar, maar als je meer houd van een uitdagend verhaallijn of wereld laat dit boek dan links liggen.