Zo… Lis Lucassen heeft de eerste tonen van haar nieuwe duologie absoluut goed gezet! Grenzeloos trekt je mee over vele denkbare grenzen van zowel de fictieve personages - die overigens zeer echt aanvoelen! - als van jezelf. Het zet je aan het denken hoe jij tegenover bepaalde zaken in het leven staat en je zult jezelf meer dan eens te rade gaan over de keuzes waar men mee te maken krijgt. Wat zou jij zelf doen? Volg je het leven wat je altijd al hebt geleefd, omdat het de meest veilige bubbel is die je kent en waarin je dus precies weet hoe alles werkt, of waag je de sprong en kies je eens echt voor jezelf?

Het zijn enkele zaken waar hoofdpersonages Becca en Thor mee te maken krijgen in deze razende rollercoaster. Het zijn twee tegenpolen, die ondanks hun verschillen en geheimen continu naar elkaar toegetrokken worden en die elkaar stiekem weigeren los te laten. Maar daartegenover staat nog iets veel krachtigers en iets wat ik ontzettend goed beschreven vond: liefde, in meerdere vormen. En het maakte ze eigenlijk in eerste instantie niet eens uit of het ware liefde is of tijdelijk: ze laten elkaar zien dat het goed is, ook al ziet het leven er nog zo donker uit op bepaalde momenten, en sterken elkaar in de verdere stappen in hun eigen toekomst.

Vanaf het eerste moment dat Becca Thor ontmoet, voelt ze het aan alles: hij zal haar hele leven op z’n kop zetten. Hoe ze zich er ook tegen verzet, hoe haar hoofd en hart ook keihard met elkaar botsen als het om haar gevoelens gaat, ze weet niet zeker of ze nog de kracht heeft om zoiets goeds als hém op te geven. Thor is haar persoonlijke “rots in de branding”, de steun die ze juist nodig heeft op dit punt van haar leven, al moet ze wel aan hem wennen. Hij is zo totaal het omgekeerde als zij… Zij komt uit een zeer beschermde thuissituatie, heeft al jaren hetzelfde leven geleefd en dacht altijd dat het goed was. Ze hoefde zich eigenlijk nooit zorgen te maken en stond er al zeker nooit zo bij stil dat het ook anders zou kunnen zijn. Tot Thor haar in laat zien dat ze ook aan zichzelf mag denken, zichzelf op de eerste plaats mag zetten in plaats van eerst altijd de rest. Durft ze haar oude leven op te geven en de sprong in het diepe te wagen met hem?

Thor weet als geen ander hoe het is om jezelf te laten zien zoals de rest van de wereld je graag ziet… en dat is tegelijkertijd zijn grootste valkuil voor zichzelf. Als Becca in zijn leven verschijnt, begint hij steeds meer te twijfelen over zijn echte eigen ik, en of hij nog wel op dezelfde manier door wilt gaan of eindelijk eens voor zichzelf wilt kiezen; tevens één van de lessen die hij haar juist keer op keer meegeeft. Zij is zijn lichtbaken, wanneer hij tot het besef komt dat hij hier al die tijd naar heeft gezocht, al wist hij het (danwel) niet direct dat hij iets miste in zijn leven. Het ging altijd prima… toch? Hij voelt meer dan eens dat de vriendschap die ze delen zich steeds meer uitbreidt, in ieder geval voor hem. En dat is het moment dat één van de kenmerkende karaktereigenschappen van hem opnieuw naar boven komt: hij wilt winnen, hoe dan ook. Hij weet in ieder geval één ding: hij wilt haar liever niet meer laten gaan…

Lis Lucassen heeft zichzelf weer overtroffen. Hoewel van haar vorige boeken Zomer mijn absolute favoriet is - de andere boeken zijn ook zeker aanraders, maar Zomer raakte mij diep… -, stoot sterspeler Thor (samen met Becca en de rest natuurlijk) Grenzeloos naar een gedeelde eerste plek. Door de spanning die per pagina voelbaar is blijf je doorlezen, en de zeer verrassende plottwists die je niet aan ziet komen snijden door merg en been. Zakdoekjes in de buurt houden is geen overbodige luxe, ik waarschuw je maar vast. Pfoe… op een gegeven moment ben ik een bepaald moment steeds maar weer over en over gaan lezen, om te zien of ik het écht goed begrepen had… *zoekt eigen tissues weer op*

Al met al ben ik echt verliefd op Grenzeloos.
Thor is om te zwijmelen, al is het echt wel een typetje (maar wel een heerlijke variant ervan ;) ), Becca is een jonge vrouw wie haar krachten en kunnen steeds beter leert kennen, en dan heb ik het nog niet eens gehad over de bijpersonages die ik haast geen bijpersonages meer durf te noemen. Ze stelen je hart stuk voor stuk net zo hard als de twee vurige personages om wie het hoofdzakelijk gaat, maar ze laten je het verhaal nog meer voelen. Over één van die ‘bijpersonages’, Jax, gaat het vervolg, trouwens. Ik kan in ieder geval niet wachten om ook zijn verhaal te lezen!

Oh, en had ik al gezegd dat Grenzeloos gewoon gelezen moet worden? Lezen dit boek, je zult er geen spijt van krijgen! :)