Ik heb grote delen van het boek overgeslagen. Het thema misbruik door vertegenwoordigers van de katholieke kerk is natuurlijk zeer actueel. Brouwers' schrijfstijl vond ik echter te vermoeiend: hele korte en soms onafgemaakte zinnen. Associatief taalgebruik en uitsluitend monoloog interieur. Oftewel de gedachten van een jonge leraar Duits, die door een kloosterorde wordt ingepalmd en getuige is van misbruik van jongeren. Het smoezelige, hypocriete,  katholieke sfeertje weet Brouwers wel heel goed te treffen.

Ik heb zelf op een lagere school gezeten die gerund werd door de broeders van St. Louis. Heb daar weinig misbruik gesignaleerd. Hoewel... in de zesde klas hadden we een broeder Christiaan -bijgenmaand 'De Geit' - die zijn handen niet uit de (korte) broeken van sommige jongens kon houden.

Pikant detail: een van m'n klasgenoten heette Cees van Dam. Die is later hoofd van de orde van St. Louis in Oudenbosch geworden. Zag hem op televisie nog voorbij komen naar aanleiding van de officiele onderzoeken naar het misbruik door de katholieke kerk. Had geen sterk verhaal.

Aanrader is de hartverscheurende NPO-documentaire Misbruikte Mannen : 
http://www.npo.nl/2doc-misbruikte-mannen/18-02-2015/VPWON_1240035