Als Skip wegens de gezondheid van zijn vader terugkeert naar Nederland moet hij steeds meer aan het verleden denken. En dan vooral aan het nichtje van zijn moeder. Zij woonde een tijdje bij hen in huis en is op jonge leeftijd verdwenen.

Ik vind het buitengewoon moeilijk om iets over dit boek te zeggen. Het is prima geschreven. Het verhaal is goed. De personages zijn geloofwaardig. Het doet me alleen helemaal niks. Ik voel niets voor de personages en ook het verhaal roept geen emoties bij me op. Ik vind het niets. En dan niet niets in de zin van 'wat een slecht boek.' Nee, gewoon niets. Ik kan niet anders zeggen dan dat het me allemaal een beetje zielloos aandoet.

Misschien dat andere lezers hier heel anders over denken. Dan zou ik dit graag horen.