Anne Holt heeft al een behoorlijk indrukwekkende carrière achter de rug. Na enkele banen in het maatschappelijke leven is ze in de regering van Noorwegen terecht gekomen om uiteindelijk ook nog boeken te gaan schrijven. Wat nooit gebeurt wordt gedomineerd door een aantal moeilijk op te lossen moorden en het spel er omheen dat wordt gespeeld door Inger Johanne Vik en Yngvar Stubo.

Beiden voeden ze Kristiane en Ragnhild op. Het laatste kind zorgt ervoor dat Inger geen dagelijks werk buitenhuis meer aan kan. Als profiler probeert ze Yngvar een duw in de goede richting te geven naar de oplossing van de raadselachtige moorden.

Wat nooit gebeurt blinkt niet uit door zinderende spanning, nee de weg naar een ontknoping is eerder lang en saai te noemen. Midden in het verhaal lijkt het zelfs meer een roman dan een literaire thriller te zijn. Er gebeurt zo weinig interessants dat je wel wat aansporing nodig hebt om verder te lezen.
Als tenslotte, dicht naar het einde, er toch licht aan het einde van de tunnel gaat branden, vraag je je af of Holt nog tijd genoeg heeft voor een volledige ontknoping. Want een open einde is feitelijk geen echte ontknoping..