Eerlijk gezegd ben ik teleurgesteld in 'Meisje met de parel'. Het begin is zeker goed; het is knap hoe Chevalier zich inleeft in de tijd en zoveel details brengt; fascinerend hoe de kleuren als loodwit en beenzwart worden gemaakt. Maar het verhaal blijft in details zitten. Hoofdrolspeelster Griet is wijs, en tegelijk op de meest logische momenten niet. Dan vlucht Chevailier in dooddoeners als 'ik wist niet wat er komen zou', terwijl het er mijlenver bovenop ligt. Dan doe je je lezers dat soort omschrijvingen niet aan.
De karakters zijn te vlak, het verhaal is inderdaad te braaf (zoals Groet-je ook al schrijft). Rollen als Vermeer en anderen zijn haast irritant in hun niet handelen. En dat Griet dan als enige al ziet wat het schilderij nodig heeft....
Boek is boeiend voor de historische setting; niet voor het verhaal. .