Charles en Karen Friedman zijn een gelukkig getrouwd stel met twee prachtige kinderen. Charles en Karen zijn na 18 jaar huwelijk nog steeds gek op elkaar en de kinderen voelen zich veilig en gekoesterd in een goed nest. Charles is zelfstandig ondernemer  hij heeft een eigen hedge fund  en Karen zorgt voor het huis en het gezin en doet vrijwilligerswerk.
Dan komt de dag waarop hun leven op dramatische wijze volledig op zijn kop komt te staan: de trein die Charles neemt naar zijn werk, wordt opgeblazen en honderden mensen vinden de dood of raken zwaar gewond. Ook Charles komt bij deze aanslag om het leven. Karen en de kinderen zijn verbijsterd en helemaal kapot van verdriet; de verwoesting was zo groot dat er zelfs geen lichaam is dat begraven kan worden. Alleen het handvat van zijn koffertje wordt teruggevonden.
Op diezelfde dag wordt de jonge AJ vermoord tijdens een hit en run-aanrijding. Er lijkt een connectie tussen beide zaken te bestaan, omdat AJ een papiertje met de naam van Charles Friedman in zijn hand had. De sporen lopen echter dood.
Maanden verstrijken en het leven neemt weer zijn normale loop voor Karen en haar kinderen. Totdat zij bezoek krijgt van 2 mannen die op zoek zijn naar honderden miljoenen dollars die haar man in zijn zaak heeft verloren.. en met nee nemen ze geen genoegen. Karen gaat snuffelen en stuit op vreemde zaken: een bankkluis waarin geld is gestort nadat de explosie waarbij Charles omkwam had plaatsgevonden, een vals paspoort, nog een moord. Waar was Charles mee bezig?
Met de hulp van politieman Ty Hauck, die indertijd onderzoek deed naar de dood van AJ, gaat Karen op zoek naar antwoorden, waarbij ze steeds dichter op de hielen worden gezeten door de mannen die op zoek zijn naar het vermiste geld en naar Charles.
Valse lading is een typisch product van deze tijd waarin de nieuwe thrillers je bijna elke maand om de oren vliegen: de verhaallijnen zijn niet al te ingewikkeld, er is sprake van een vrouw in nood en een redder uit de nood (liefst een (ex-)politieman), er zijn vaak kinderen bij betrokken en de scheidslijn tussen good guys en bad guys is helder. Hier is niets mis mee; ik lees deze boeken graag ter verstrooiing maar er blijft naderhand weinig van hangen. Dat zal met Valse lading ook zo zijn: op zich een prima boek, niet al te spannend, heel vlot geschreven. Door de korte hoofstukken die eindigen met korte cliffhangers blijf je doorlezen ondanks dat de personages niet echt uit de verf komen en er weinig diepgang en verrassende elementen in zitten.
Ik ben toch wat teleurgesteld in het boek omdat ik van een co-auteur van James Patterson, met wie op de achterkant van het boek geschermd wordt, meer had verwacht: meer spanning, meer uitdieping van karakters en een sterker plot. Maar Valse lading kun je na lezing rustig vergeten.