Ooit zal ik je weer zien is een prachtig, zeer realistisch, romantisch maar ook heftig verhaal over verlies, rouw en weer willen leven en liefhebben. Ellen Lina heeft een heerlijke schrijfstijl waardoor je in het verhaal gezogen wordt en het meebeleeft alsof je erbij aanwezig bent en de hoofdpersonen persoonlijk kent.
Door de brieven van Julia’s moeder die ze heeft geschreven aan haar dochter vanaf haar geboorte en die je tussendoor te lezen krijgt, krijg je een beeld van hoe hecht de band tussen Julia en Sean als kinderen al was en hoe het uiteindelijk tot een verloving leidde. Daardoor begrijp je ook beter waarom Julia zo blijft vechten voor haar relatie met de drinkende en gewelddadige Sean.
Ondanks dat je niet meteen weet wat, is vanaf het begin van het boek duidelijk dat er iets heel ingrijpends gebeurd is in hun leven, iets waar Sean zich voor afsluit door te vluchten in drank en Julia door maar door en door te gaan en zich af te sluiten voor haar eigen (schuld)gevoel.
Ik moest dit boek gewoon in één ruk uitlezen, kon het niet wegleggen. Het verhaal houdt je helemaal in zijn greep en de emoties van de hoofdpersonen komen flink bij je binnen. Mij kost het gewoon moeite om in een nieuw boek te komen omdat het verhaal nog zo door mijn hoofd speelt.
Ik kan de woorden niet vinden om goed te beschrijven hoe geweldig ik dit boek vind, maar ik vind Ooit zal ik je weer zien oprecht één van de mooiste, maar ook heftigste liefdesverhalen die ik ooit gelezen heb.
Lees dit boek, je zult er geen spijt van krijgen!