Bij het zien van de cover krijg je de indruk dat je een verhaal gaat lezen over een zwarte bladzijde uit het voorbije jaar. Het is dan ook een schitterende cover die past bij het boek. Ik mis alleen een veel genoemd vogeltje.
Eenmaal in het boek begonnen, is het boek lastig om weg te leggen omdat je wilt weten wat er met de kwelgeest van Miriam is gebeurd, hoe ze is overleden en wie daar verantwoordelijk voor is. Het is zo'n boek dat je enerzijds geregeld aan de kant wilt gooien omdat het geregeld langdradig is, soms saai om te lezen, maar anderzijds kan je het boek ook weer niet aan de kant gooien omdat je te nieuwsgierig bent naar het eind waardoor je toch blijft lezen. Het boek leest als een kabbelend meer waar af en toe even een golf voor verstoring zorgt.
Soms is het lastig om te weten of je nu in het heden bent of in het verleden, het duurt soms even voor je dat door hebt.
Het is jammer dat er teveel nadruk werd gelegd op een bepaald vogeltje. Het is leuk als het boek over vogels zou gaan, maar in dit geval, voor een roman, vond ik die teveel aanwezig ondanks dat je na het lezen van het boek wijzer bent over dat vogeltje en beter gaat kijken als je langs een meer of een kanaal loopt om te kijken of je het veelgenoemde vogeltje ziet.
Het plot is teleurstellend, het is een plot dat eigenlijk nietszeggend is, dat had beter uitgewerkt kunnen worden. Ook het einde van het verhaal is teleurstellend, lijkt afgeraffeld, tenzij er na dit boek een vervolg komt, dan is het een goed eind. Mocht dat het geval zijn, dan is het te hopen dat het volgende deel mooier is.
De belangrijkste onderwerpen zijn: een bepaald vogeltje, proberen om gedaan te krijgen wat je wilt en de dood van de kwelgeest van Miriam.

Lees verder op https://surfingann.blogspot.nl/2017/10/een-jaar-later-rita-knijff-pot.html.