Het is het verhaal van Paul Krüzen die samen met zijn vader in een boerderijtje in Mariënveen -ergens op het Nederlandse platteland - woont.
Als hij achtjaar is, verlaat zijn moeder hem en zijn vader voor een aangespoelde Rus. Nooit zal zijn vader nog een andere vrouw ontmoeten en ook Paul is niet in staat een "normale" relatie met een vrouw te hebben - zijn affectie vindt hij bij zijn wekelijks bezoek in het bordeel of jaarlijks op reizen naar "exotische" plaatsen. Een zeldzame keer dat een vrouw toch geïnteresseerd is in hem, beklemt dat hem en klapt hij dicht. Niet in staat tot normale relaties , blijft hij ook sterk vasthangen aan "oude" elementen zoals zijn handeltje in oorlogsmemorabilia.
Het hele dorpje bestaat uit een allegaartje van bewoners die een vrij gelaten indruk maken : mensen die niet "weg" geraken uit de bekrompenheid van het dorp of nieuwe aangespoelde personen (Russen, Chinezen...) waarmee de oorspronkelijke dorpelingen weinig binding krijgen.
Sommige hoofdstukken zijn vlot en aangenaam geschreven, maar de bedrukte sfeer en bij momenten kabbelend tempo, heeft mij maar matig betrokken bij het boek. Wieringa haalt hier niet het niveau van Joe Speedboot of Een mooie jonge vrouw.