Na een traumatiserende ervaring in haar jeugd op de Bradley school neemt Ani FaNelli een drastisch besluit en gooit haar leven volledig om. Ze neemt een nieuwe naam, gaat wonen in New York en besluit zich volledig te storen op het streven naar een succesvolle carrière en een fantastisch privéleven. Ze lijkt hierin volledig geslaagd te zijn. Ze is nu volwassen, heeft een goedbetaalde droombaan, dure tassen, hippe vrienden, een uitpuilende garderobekast en een rijke verloofde. Wanneer ze gevraagd wordt voor een documentaire over een drama dat zich langgeleden op haar school afspeelde wordt het haar al snel duidelijk dat je niet kunt weglopen voor je verleden….

Het gelukkigste meisje ter wereld vertelt het tragische verhaal van een getraumatiseerde vrouw. De schrijfstijl komt hier en daar wat rommelig over en de auteur Jessica Knoll springt regelmatig terug van het heden naar het verleden. Het boek leest daardoor vooral in het eerste gedeelte moeizaam. De verbanden tussen heden en verleden zijn dan nog niet volledig duidelijk en het is wat lastig om affiniteit te voelen voor de arrogante jonge vrouw die er een iets wat eigenaardige gedachtegang op na lijkt te houden. Naarmate je als lezer verder in het verhaal komt vallen de dingen op hun plek en begin je door te krijgen waar haar gedachtekronkels en arrogantie vandaan komen. Dan blijkt Het gelukkigste meisje ter wereld plots een spannend en ontroerend boek dat zich niet gemakkelijk laat wegleggen. Ontroerend, zeker wanneer je in je achterhoofd houdt dat er een autobiografische link is tussen het leven van de auteur en de traumatische gebeurtenissen die de hoofdpersonage Ani Fanelli in het boek beleefd. Zo werd Jessica Knoll – net als haar personage in het boek – zelf ook op jonge leeftijd slachtoffer van een brute groepsverkrachting tijdens een uit de hand gelopen studentenfeest.

Dit debuut is wat de schrijfstijl betreft ongetwijfeld niet het beste boek van 2016, maar wanneer je als lezer even de tijd neemt om jezelf door het eerste gedeelte heen te worstelen kom je vermoedelijk uiteindelijk tot dezelfde conclusie: dit is een pakkend verhaal, een boek dat je raakt, één die nog wel even in je gedachten zal blijven ronddwalen en het verdient om gelezen te worden.