Na zijn studie aan de Witwatersrand Universiteit in Johannesburg maakte Mike Nicol naam als dichter, romancier en essayist. Tegenwoordig werkt hij als freelance journalist en schrijver en is woonachtig in Kaapstad. De romans van de auteur kenmerken zich door de Afrikaanse geschiedenis en politieke aspecten die hij hierin verwerkt heeft. Enkele voorbeelden zijn de apartheid, de boerenoorlog en de goudkoorts. Nicol heeft inmiddels een aantal prijzen op zijn naam staan, waaronder de prestigieuze Zuid-Afrikaanse Ingrid Jonkerprijs en de CNA Literary Award. Payback, het eerste deel van de Kaapstad-trilogie was in Duitsland thriller van het jaar. Killer country is het tweede deel uit de serie van drie.

Mace Bishop en Pylon Buso zijn twee voormalig wapenhandelaren. Hier hebben ze goed aan verdiend en een aanzienlijk bedrag is door hen op de Kaaimaneilanden ondergebracht. Ze denken er nu aan om dat geld in een interessant en winstgevend vastgoedproject te investeren. Een andere geïnteresseerde in dit project is de corrupte politicus en zakenman Obed Chocho. Hoewel hij gevangen zit, weerhoudt dit hem niet om zijn vaak dubieuze zaken af te handelen. Behalve met Chocho krijgen Bishop en Buso ook te maken de muzikale huurmoordenaar Spitz, de homoseksuele rechter Telman Visser en hun oude vijand Sheemina February, die ook nog eens de advocaat van Chocho is.

De paar eerste hoofdstukken van Killer country wekken nog de indruk dat het verhaal op zichzelf staand is, maar zodra Bishop en Buso hun opwachting maken merk je dat het verder gaat waar het eerste deel van de trilogie, Payback, geëindigd is. Om dit deel goed te kunnen volgen, te begrijpen en jezelf niet tekort te doen, is het daarom sterk aan te raden om de trilogie op volgorde te lezen.

De schrijfstijl van dit boek wijkt niet af van dat van het eerste deel van de trilogie. Nicol hanteert een vlotte stijl waarin hij de taal van de straat niet schuwt. Ook de dialogen tussen vooral Bishop en Buso zijn bijzonder. De ene keer is dat humoristisch, een andere keer lijkt het of ze onenigheid hebben, maar altijd zijn ze sterk. Dat geldt ook voor de interactie met en actie van Sheemina February. Deze dame blijft de gemoederen bezighouden en is de meest geheimzinnige van stuk voor stuk interessante personages die in het verhaal voorbijkomen. Die geheimzinnigheid van Sheemina blijft overigens wel intrigeren. Dat geeft het boek hoe dan ook een extra dimensie.

Een ander mysterie blijft het verleden van Mace en Pylon. Het is bekend dat ze wapenhandelaar waren, dat ze daaraan goed verdiend hebben en dat ze destijds zowel vrienden als vijanden gemaakt hebben. Daar blijft het dan ongeveer bij. Nicol gaat niet diep in op deze periode die beide mannen eigenlijk wel achter zich willen laten, niet kunnen vergeten, maar er soms ook in terugvallen. Dat niet weten kan een ongemakkelijk gevoel bij de lezer oproepen, maar aan de andere kant is dat ook wel weer de kracht van de personages en van het boek.

In Killer country werkt Nicol, en dat merk je gedurende het verloop van het verhaal steeds meer, naar een climax toe. In deze onverwachte, maar ook trieste ontknoping bevindt zich de meeste spanning van het boek. Daarnaast laat het eind van het verhaal voldoende ruimte over om van het derde deel van de trilogie een boeiende afsluiting van de drieluik te maken.