Het boek heeft een interessant uitgangspunt en een vrij mooie plotontwikkeling, hoewel het verhaal wat last heeft van onwaarschijnlijkheden (kan Scotland Yard zomaar een onderzoek overnemen via een inspecteur op vakantie? Weinig waarschijnlijk) en ongeloofwaardigheid.

Havers ontbreekt op het appel en George zoemt deze keer in op het koppel St. James en Deborah. De onvervulde kinderwens van Deb en de daaruit volgende echtelijke problemen vormen de rode draad in het boek. De driehoek Lady Helen, Linley en Havers werkt echter beter dan dit duo. De licht neurotische Deb en de geestelijk getormenteerde St. James zijn ideale side-kicks voor Linley & Co., maar niet geschikt om een boek te dragen. Halverwege het boek werden ze twee verschrikkelijk irritante mensen wier privé-problemen mij absoluut niet meer konden boeien of zelfs nog maar op enige sympathie konden rekenen. Zoals altijd neemt George ook de tijd om de andere personages te duiden en hun psyche uit te diepen. Meestal geeft dit een toegevoegde waarde aan het verhaal, maar deze keer was de balans tussen het misdaadverhaal en het privé-leven van de personages vaak zoek. Het verhaal stokte herhaaldelijk op cruciale momenten, als George vond dat het weer eens tijd werd om in iemands ziel te kijken. Andere scènes hadden dan weer niets met het plot te maken en voegden alleen nog wat extra bladzijden aan het al lijvige boek toe. De ontknoping was niet het gebruikelijke George-Aha-erlebnis, maar eerder een oef, we zijn er eindelijk door gebeuren.