Na het lezen van De 50/50 moorden, een knap geschreven thriller met een enge serial killer in de hoofdrol, begon ik vol verwachting aan Niemand die je hoort. Tot mijn spijt was de opzet praktisch gelijk aan De 50/50 moorden, zodat deze mij opnieuw niet kon boeien. Het boek zeurt een hele tijd door en wordt pas ver over de helft spannend. Het verhaal is voorspelbaar en irriteert daardoor soms. Hoewel Mosby sommige karakters goed uitwerkt, haalt zijn tweede in het Nederlands vertaalde thriller het niet bij De 50/50 moorden. Wat mij betreft had hij hem net zo goed niet kunnen schrijven.