Het boek geschreven door Christoph Ribbat werd aangekondigd als een verhalende non-fictie. Helaas heeft het boek niet aan die verwachting voldaan. Het boek neem je tot je in 4 gangen, zoals een 4-gangenmenu maar er zit weinig samenhang in, behalve door de keuze van de gangen. De hygiëne wordt onder de loep genomen, de geschiedenis en ontwikkeling van het restaurant en bekeken vanuit de ontwikkeling van de samenleving, de rangen en standen in het restaurant, maar het blijven losse feitjes, weetjes. Op zich prima en leuk om te weten hoe een restaurant zich ontwikkelde van herberg in de middeleeuwen voor de lagere sociale klasse via eten voor de elite tot nu voor iedereen.
Het onderzoek van Frances Donovan, die in het kader van de studie sociale wetenschappen, onderzoek deed door undercover te werken als serveerster hebben bijgedragen aan nog meer leuke weetjes.

Ik vind non-fictie boeken heerlijk, ze stillen mijn honger naar leuke weetjes, maar ik houd meer van verhalende non-fictie. Dit boek voldeed volstrekt niet aan mijn verwachtingen en ik had moeite het boek uit te lezen.