“Takla Makan, het blauwe licht “is een jeugdboek/young adult van de schrijfster Peter Nouns. Het verhaal werd in Duitsland genomineerd voor de Peter Härtling Jeugdliteratuuprijs.

Petra Nouns schreef dit verhaal met het idee dat dit een “eerste deel zou zijn” maar voor ze haar serie kon voltooien is de schrijfster overleden. Haar familie is in het bezit van haar aantekeningen maar of er een volgend deel zal komen is (nog) onbekend. Met deze gegevens in mijn achterhoofd begin ik aan het boek. Ik ben benieuwd of het verhaal goed afgesloten is en je voldoening genoeg hebt als lezer. Geen losse eindjes en een mooi zelfstandig verhaal is wat ik hoop te mogen lezen.

De cover doet oosters aan, dat sluit goed aan bij de titel. De Taklamakan (of Taklimakan) is een zandwoestijn in Centraal-Azië, gelegen in de regio Sinkiang in China. Turkse volkeren, zoals de Oeigoeren en de Kazachen hebben dit gebied bewoond. De Chinezen hebben van tijd tot tijd hun macht uitgebreid en in de grotere steden bestaat de meerderheid van de bevolking uit Han-Chinezen. De schrijfster heeft wat dat betreft goede research gedaan want haar beschrijvingen hiervan , die je terug vindt in het boek, zijn goed weergegeven.

De ondertitel ‘het blauwe licht’ , zo lezen we in de inhoudsopgave, is een mysterieus schijnsel die de hoofdpersoon Ella ziet, wat haar visioenen brengt over de toekomst.

Het verhaal gaat dus over Ella. Ze is vijftien en woont in Berlijn. Haar moeder reist veel voor haar werk ( het bestuderen van andere volkeren en culturen). Ella woont dus eigenlijk alleen met haar vader, een leraar op een deftige school. Hij vindt echter dat Ella ook met andere culturen in aanraking komt, dus zit ze op een zogenaamde “zwarte school” waar de leerlingen uit allerlei lage van de bevolking komen. Dit brengt de nodige vooroordelen en confrontaties met zich mee. Ook in de klas van Ella is er elke dag wel wat aan de hand. Ella volgt de meeste lessen met haar beste vriendin Sofia. De Turkse jongen Orkan zit ook in haar klas, Ze vindt dat hij een grote mond heeft en naast zijn schoenen loopt. Als hij meent dat zijn tante kan toveren is ze helemaal klaar met hem. Ella heeft echter visioenen over de toekomst waarin ze verbonden lijkt met Orkan. Ze weet totaal niet wat ze hiermee aan moet. Ver weg in de Takla Makanwoestijn strijden Leila, een witte tovenaar, en Arda, tovenaar van de zwarte magie. Leila zoekt een opvolger en het orakel wijst Orkan aan. Zij gaat incognito naar zijn wereld om hem voor te bereiden en zijn bruid te zoeken. Uiteraard wil Arda dat zij faalt.

Ik heb gekregen wat ik hoopte. Een verhaal waarbij de huidige tijd mooi wordt verweven met een fantasie wereld. Er is de opgroeiende tiener die op een school zit waar actuele thema’s als discriminatie, racisme, neo-nazi’s en pesterijen voorkomen. Jezelf vinden en mogen zijn, vriendschap en liefde zijn ook belangrijke thema’s. En vergeet niet de magie, de tovenaars, het Orakel, visioenen en bezweringen. Het mooie is hoe die werelden samenkomen. Als de zwarte tovenaar met zijn vliegende tapijtje bij de metro staat of als de witte tovenares incognito de school betreedt om Ella in de gaten te houden. Dit maakt het verhaal tot een goed geheel.

De schrijfstijl van Petra Nouns is vlot, het leest lekker en ontspannen weg. Het taalgebruik is eenvoudig dus ook geschikt voor de wat jongere jeugd. Ik zou het dus niet alleen als young-adult weg willen zetten omdat het zeker geschikt is voor een groter publiek.

De opbouw van het verhaal is gedoseerd maar boeiend genoeg om door te willen lezen. En het einde is mooi afgerond. Uiteraard is er een opening tot een vervolg maar op zo’n subtiele manier dat als dit er niet mocht komen je daar als lezer vrede mee hebt.