Tokio. Vier vrouwen die in een fabriek werken. Ze werken s Nachts en maken lunchpakketten klaar, lopende bandwerk. Ze hebben alle vier hun eigen sores. De één heeft een man en een zoon die in hun eigen wereldje leven en zich nauwelijks meer met haar bemoeien, de ander is een ultra materialist met zware schulden, de derde is een weduwe die haar zieke schoonmoeder verzorgd en onder andere haar luiers moet verschonen. En dan is er nog Yayoi. Die heeft een klootzak van een vent die haar bedriegt en slaat en die hun geld vergokt.
Op een dag knapt er iets bij Yayoi en ze wurgt haar man. De andere drie helpen haar het lichaam te verdonkeremanen en dat is de start van een duister verhaal vol Japanse gekte en gruwel.
Het originele van deze literaire thriller is dat het niet vanuit het oogpunt van een paar coole speurneuzen verteld wordt maar vanuit het oogpunt van de daders, een viertal gedesillusioneerde vrouwen met geldgebrek. De politie komt er ook aan te pas, maar er zijn meer personen die hun pad kruisen. Het verhaal krijgt zo wat zijwegen en die leiden weg van het originele probleem en komen uit bij een geheel nieuw probleem.

Goed boek? Jazeker, geweldig boek zelfs! De kwetsbare positie van de Japanse vrouw, hun armoede, hun wanhoop, hun achtergronden in combinatie met een gruwelijk moordverhaal en de bizarre nasleep zorgt voor een verhaal wat alle clichés ontloopt. Typisch Japanse gekte van een paar gewone Japanse vrouwen die het lijk van de man van een collegaatje in stukken snijden. En hoe zou zoiets nou van een leien dakje kunnen gaan?