Het gegeven is leuk, een advocate die haar vroegere professor 'mag' verdedigen tegen een moordaanklacht, maar ik vind het verhaal niet prettig verwoord, soms rare zinnen:
"Casey knikte instemmend. Ze was ondanks alles onder de indruk van de manier waarop hij uit het hoofd specifieke uitspraken kon aanhalen betreffende een bepaald juridisch aspect. Ze had altijd geweten dat hij briljant was." (citaat blz. 82) en het overdreven en protserige/banale beschrijven van sommige dingen:
"Tony wist hoezeer ze ernaar verlangde haar bescheiden komaf te begraven, een kleine boerderij op armetierige, droge grond in de buurt van Odessa. Opeens zag hij haar familie voor zich, tijdens haar groots opgezette bruiloft. Een triest, vermoeid ogend stelletje met slechtpassende kleding aan, die zo ouderwets waren dat ze aan een rondreizende troep clowns deden denken."
Er staan teveel van dit soort omschrijvingen in om het verhaal leuk te maken. Beetje jammer.
Het boek heeft ook wel enige spanning, hoewel er ook wel een bepaalde voorspelbaarheid in zit.