Sara en Liv , geschreven door Suzan Hilhorst, is een autobiografisch boek over het verlies van haar twee kinderen, twee meisjes.

De schrijfster is getrouwd met Jens en samen hebben ze een zoontje, Nils.
Een paar jaar later dient zich , tot hun grote vreugde, een meisje aan, Sara.
Na haar geboorte ziet het ernaar uit dat Sara een blakend gezonde baby is, maar dan dient het noodlot zich aan, Sara wordt ziek, krijgt meerdere hartstilstanden, waarvan ze gered wordt door ambulance en ziekenhuis personeel, die vechten voor haar leven.
Sara wordt vervoerd naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam.
Na onderzoek blijkt Sara een zeldzame hartaandoening te hebben.
De wereld van Suzan en haar man Jens stort op dat moment in.
Sara redt het niet en overlijdt.
Suzan en haar man zijn diep verdrietig.

Dan dient zich, vrij onverwacht, een nieuwe zwangerschap aan.
Het blijkt weer een meisje te zijn.
Volgens de artsen is er van erfelijkheid geen sprake is de kans dat deze baby dezelfde aandoening heeft als die waaraan Sara is overleden, vrijwel nihil.
Suzan en Jens vertrouwen op het oordeel van de artsen en zien de bevalling , hoewel met de nodige angst, toch ook met vertrouwen tegemoet.
Na de geboorte van Liv lijkt alles in eerste instantie in orde te zijn, maar toch blijkt – tot groot verdriet van Suzan en Jens – ook Liv dezelfde ongeneeslijke aandoening te hebben.
Artsen vechten voor haar leven, maar toch komt ook Liv te overlijden.
Suzan en haar man moeten zien om te gaan met dit enorme verdriet, het overlijden van hun twee dochtertjes.
Suzan besluit alles op papier te zetten en een boek te schrijven over haar dochters, als vorm van verwerking maar ook als een eerbetoon aan de meisjes.

Het boek is prachtig geschreven, nu eens vanuit het perspectief van Suzan en dan weer vanuit het perspectief van Sara, wat het lezen van dit schrijnende verhaal heel bijzonder maakt.
Sara en Liv is een indringend portret en een prachtig eerbetoon vol van liefde aan twee zusjes.