Thomas Dekker was een zeer talentvolle Nederlandse wielrenner, waarvan werd geacht dat hij in staat zou zijn het geel na Joop Zoetemelk weer naar Nederland te kunnen brengen. De wereld lag aan zijn voeten, totdat hij betrapt werd op het gebruik van dynepo.

In Schoon genoeg vertelt Thomas Dekker zijn eigen verhaal. Van hoe hij als jong jochie zijn eerste racefiets kreeg, bij de junioren de ene naar de andere wedstrijd won en als snel een plekje in het Rabo beloftenteam wist te veroveren . Hij viel met zijn uitslagen op, zozeer zelfs dat hij al op jonge leeftijd een profcontract kreeg en mocht deelnemen aan de Olympische Spelen. In zijn beginjaren als prof reed hij diverse overwinningen en top klasseringen bijeen. De gedachte aan een nieuwe Nederlandse Tourwinnaar leek dus zo gek nog niet... Maar blessureleed, onenigheid met de ploegleiding en zijn management deden hem twijfelen. Om deze onzekerheid het hoofd te bieden besloot hij doping te gebruiken. Een beslissing waar hij mee leek weg te komen, maar 2 jaar laten net voor de start van de Tour toch voor moest boeten.

Hij had voor zijn gevoel al een streep onder doping gezet. Hij was een nieuwe fase in zijn carrière begonnen bij een nieuwe ploeg. Hij moest hier uiteraard voor boeten. Een schorsing van 2 jaar was zijn straf. Maar Thomas Dekker wilde terug komen. Sterker dan ooit en zonder doping. Ook dat beschrijft hij in het boek.

Hoewel zijn verhaal niet op z'n allerbest is geschreven, geeft het wel een mooi inkijkje in zijn leven als prof. Hij pronkt daarbij (terecht) met zijn behaalde resultaten, ik had het mooi gevonden als hij zich iets meer had weten bloot te geven over zijn twijfels en problemen. Leuke aanvulling op zijn verhaal zijn de foto's uit zijn jeugd en de niet gebruikelijke plaatsjes van zijn wielercarrière.