Mijn verwachtingen vooraf waren hoog na lezen van zijn twee vorige werken. Je hoort in de muziekwereld wel eens spreken over "the difficult third album", wanneer een artiest na een overweldigend debuut en een tweede plaat die ook niet slecht was, zich moet bewijzen/bevestigen met zijn derde. Brengt een hoop stress mee, maar het is van het grootste belang voor de carrière dat die derde weer een klepper wordt en verrast, niet zo maar "meer van hetzelfde". "The difficult third book" van Rachman is wat mij betreft een misser en ik zal zijn volgende platen (excuseer: boeken) aan mij voorbij laten gaan. De stijl, de inhoud, de karakters, niets van dat alles kon me bekoren en dat was helaas al zo vanaf de eerste bladzijde. En ook: een stuitend gebrek aan humor.

Wie er tijd voor kan nemen om een goed boek te lezen met behoorlijk wat van dezelfde thema's als dit hier raad ik "Max, Mischa en het Tet-offensief" aan van Johan Halstad.