Het boek beschrijft een angstwekkend toekomstbeeld dat ontstaat na een economische crisis. Deze angst is echter nauwelijks voelbaar als je het verhaal leest en het wordt maar zelden echt spannend.
De 2 hoofdpersonen blijven oppervlakkig en de overige bewoners van Isotopia lijken eerder robots dan mensen.
De gedachten van Stan en Charmaine worden uitvoerig beschreven met veel onnodige en saaie details.
Het dilemma waar Charmaine voor komt te staan is onmenselijk maar zij stapt er vrij snel overheen wetende wat de gevolgen zijn als zij niet voldoet aan de wensen van de leiding.
Ze vervult de haar opgelegde taken vol toewijding; als zij het niet doet dan doet iemand anders het wel.
Het beklemmende gevoel van een totaal gebrek aan privacy wordt onvoldoende uitgewerkt.
Met nog 1/3 te gaan heb ik het boek teleurgesteld weggelegd.