Ik vreesde een tweede 'For whom the bell tolls', maar gelukkig zat in deze Hemingway meer verhaal, d.w.z. er gebeurde meer, hoewel het verhaal door de vertelstijl me niet erg kon boeien. De liefdesgeschiedenis in deze roman zou volgens Hemingway-aanhangers juist door de realistische, minimalistische stijl extra sterk overkomen, maar met name de dialogen tussen de twee geliefden komen mij nogal kunstmatig en onnozel over. De dramatische dubbele dood aan het einde lijkt een poging het verhaal in een dramatische climax te doen eindigen. Ik mis de diepgang. Maar goed, in elk geval sneller uit te lezen dan 'For whom the bell tolls' ;-)