In onschuldig verleden gaan we naar Sandhamn waar op Allerheiligen een jong meisje verdwijnt. Thomas Andreasson inspecteur van de politie in Nacka speurt mee maar ze moeten de zoektocht staken door storm en regen. Ze denken dat ze verdronken is.
Enkele maanden later komt Nora, een vriendin van Thomas erachter dat haar man is vreemdgegaan. Ze is zo boos dat ze met haar twee zonen haar toevlucht neemt op Sandhamn. Ondertussen is het eiland bedekt met een laagje sneeuw. Tijdens het spelen in het bos doen de kinderen van Nora een lugubere ontdekking.
Wat is onschuldig verleden een prachtig boek! De rustgevende cover, die trouwens zacht aanvoelt, weerspiegelt de sfeer van het boek. De foto, de kleuren, het lettertype zijn zo subtiel gekozen.
Vooraan in het boek staat een kaart met het eiland op. Er worden plaatsnamen op vermeld die belangrijk zijn in de loop van het verhaal. Als lezer is het fijn om een keertje op Google Earth te gaan kijken en wat afbeeldingen te zoeken van Sandhamn om helemaal in de sfeer te komen.
Lezers die de schrijfstijl van Camilla Läckberg kennen zullen zich bij Viveca Sten snel thuis voelen. Daar waar het bij Camilla soms wat gecompliceerder is, is het hier heerlijk vloeiend en met eenvoudige taal maar zeer diepgaand geschreven. Eigenlijk zit je hier met twee verhaallijnen in het heden, die van Thomas en die van Nora en een derde, in het verleden. Korte hoofdstukken met een spannend einde. Als lezer wordt je helemaal meegezogen in de sfeer van het eiland. De omgeving, de mensen, het leven, de emoties. Op het einde van het boek waan je jezelf haast een inwoner van Sandhamn. Je zou zo door de straten kunnen dwalen en je weg terugvinden. De personages zijn echte mensen van vlees en bloed. Je leeft enorm met hen mee. Door de fijne karakterbeschrijvingen is dit goed mogelijk.
Het plot zit heel mooi in mekaar. Een mengeling van liefde, liefdesverdriet, relatieproblemen,verhitte emoties,wraak, wrok, spanning. Dit is geen razendsnel boek maar een boek dat loopt op het ritme van dag en nacht. Pas op de helft van het boek kruisen twee verhaallijnen mekaar en wordt er het één en ander duidelijk. Als je op 150 bladzijden van het einde zit heb je nog steeds drie verdachten, het kan nog keren. Pas op 50 bladzijden van het einde komt de ontrafeling en versmelten de verhaallijnen met mekaar. De afwikkeling is heel spannend en het boek heeft een open einde.