Amusant hoe Pablo Tusset met de regels van de detective speelt om een verhaal te vertellen over een luie figuur die nieuwe levensinzichten krijgt. Hij trekt verschillende registers open om het verhaal mee vorm te geven. Van onzinnig geleuter in de dialogen à la Tarantino tot een soort esoterisch raadseltje à la Umberto Eco. En dat allemaal met een goed gevoel voor humor, hoewel het bij vlagen ook wel weer te schijtlollig wordt. Echt bijzonder is het allemaal niet, maar het leest lekker weg