Ik vond het allemaal net iets te overdreven, te onwaarschijnlijk.

En wat helemaal niets met de inhoud heeft te maken, maar wat me altijd vreselijk irriteert, is dat vreselijke dankwoord. Wat interesseert het de lezer dat de schrijfster haar man bedankt voor zijn geduld en voor de vele kopjes thee die hij haar heeft gebracht. En als toppunt: "En onze zonen, Charlie, Oscar, Jack en Jimmy - dank jullie wel voor de vrolijke chaos."

Schei eens uit, zeg!