Sarah Lotz is in Zuid-Afrika vooral bekend als auteur van horrorverhalen. Louis Greenberg is freelance redacteur en auteur van de roman The Beggars. Als gelegenheidsduo hebben ze onder de naam S.L. Grey hun debuut De plaza gepresenteerd. De afbeelding op de cover stemt vooralsnog niet overeen met de vermelding dat De plaza een roman is. Wellicht is het verhaal dat wel?
De aan coke verslaafde donkere Rhoda doolt met de tienjarige Carlos door het winkelcentrum De Plaza. Ze heeft voor enkele uren de oppas overgenomen van haar nichtje Zinzi. Speurend naar haar drugsleverancier komt ze in boekwinkel Only Books terecht. De jongen is plotseling spoorloos en samen met Daniel, de winkelbediende, gaat ze op zoek. Zonder het zelf in de gaten te hebben dwalen ze door gangen die onbekend voor hen zijn en waar ze benaderd worden door vreemde figuren. Vol angst en vrees over wat er met Carlos gebeurd kan zijn, dalen ze, al zoekend, steeds dieper af in de krochten van het winkelcentrum. Vreemd is dat ze in deze gangen ook winkels tegenkomen. Opmerkelijk is dat die winkels vreemde namen dragen, het lijken wel 'spin-offs' van de originele benamingen. Het dreigt serieus fout te gaan als ze voortdurend voor keuzes worden gesteld die hen enerzijds verder kunnen helpen om een oplossing te vinden, en anderzijds levensbedreigend lijken, alsof ze in een game zijn beland! Het is belangrijk om een uitgang uit dit oneindig lijkende labyrint te vinden om te kunnen overleven.
Het predicaat 'roman' is hier wel het minst op zijn plaats, daar heeft dit boek nauwelijks iets van. Te weinig spanning en geloofwaardige psychologie maken het ook zeker niet tot een thriller. De plaza is een surrealistisch verhaal dat met vlagen tegen horror en fantasy aanleunt.
De rollen van de zombies worden deels overgenomen door paspoppen en zwervers die de maatschappij de rug hebben toegekeerd. Rhoda en Daniel bezitten labiele karakters waarbij enige vorm van zelfverzekerdheid alleen ontstaat als ze samen op pad gaan. Een echte boodschap kent het verhaal niet, of het zou moeten zijn dat een projectie op de consumentenmaatschappij de verborgen boodschap is. Om daar de aandacht op te vestigen zijn er andere mogelijkheden, met waarschijnlijk een grotere kans op succes.
Blijft tenslotte de ontknoping van de puzzel die nodig is om op de vele vragen een antwoord te krijgen. Maar helaas, er resten te veel onverklaarde onduidelijkheden om na de laatste bladzijde te kunnen zeggen dat alle losse draadjes verdwenen zijn.
De plaza laat beslist geen positieve indruk na, maar er zullen in de waarderingen en beoordelingen uitersten te zien zijn, je vindt het geweldig of helemaal niks! Zo een grote spreiding zie je niet vaak bij één boek, en dat is dan weer een verdienste!