De tegenstellingen en tegenstrijdige gevoelens in Witter Zwart lopen als een rode draad door deze historische roman; deze zorgen onder dwang van omstandigheden voor het maken van bijna onmogelijke keuzes. Zo ook voor de Italiaanse SS-officier Marco Sebastine Corletti tijdens de Tweede Wereldoorlog.
In kamp Dachau en later in Italië vraagt hij zich af hoe je juiste keuzes maakt.

Door zijn toenemende twijfel over het naziregime gaat Marco op zoek naar antwoorden op essentiële levensvraagstukken, maar meer nog zoekt hij zichzelf. Wanneer hij dan verliefd wordt op een joodse violiste lijken de twee werelden waarin hij zich begeeft onverenigbaar.
Kan hij zijn strijd winnen en zichzelf na zijn keuzes weer in de ogen kijken?

Deze historische oorlogsroman, het debuut van Johan van den Ende, getuigt van zijn betrokkenheid met en kennis van de Tweede Wereldoorlog, de plaatsen die beschreven worden en het leed dat toegebracht werd aan hele bevolkingsgroepen.
Mensen die eens vrienden waren, worden tegenstanders. Dat wordt tenminste van hen verwacht, maar dan wordt geen rekening gehouden met gevoelens.

De jodenhaat is letterlijk voelbaar in Witter Zwart, terwijl ook de situatie waarin een en ander zich afspeelt goed neergezet wordt waardoor je als lezer bijzonder betrokken blijft bij alles wat zich afspeelt.

‘In iedere waarheid schuilt een leugen, zoals in iedere leugen een waarheid schuilt. Mijn waarheid heet SS, hoe heet jouw leugen?’
‘Mijn leugen heet getuigenis, die ik moet doen omdat jij vindt dat dat zo hoort als vrienden.’

Je voelt tijdens het lezen de gevoelens van haat, de liefde, vriendschap en vijandschap, de leugens en de feiten maar bovenal de hoop en de wanhoop. Dat was niet mogelijk geweest zonder de onderzoekende geest van de auteur waardoor fictie als non-fictie wordt ervaren.
De personages zijn duidelijk beschreven en de dialogen zijn geloofwaardig zodat het een levend geheel is geworden.
Witter Zwart is een ontzettend knap debuut van Johan van den Ende en ik
kijk uit naar meer werk van zijn hand.