Een boek, welke ik met grote verwachtingen ging lezen. Ik was benieuwd naar Britta Bohler, een topadvocaat en hoe zij haar ervaringen had verwerkt in deze thriller. Helaas heeft het boek niet aan mijn verwachtingen voldaan, zeker aan het begin van het boek wordt je overladen met een stortvloed aan details over van alles. Door de hoeveelheid aan details komt het verhaal eigenlijk haast niet op gang en raak je soms echt de draad kwijt. Zeer duidelijk wordt me vooral de liefde voor de stad Amsterdam, dat blijkt uit ieder woord en zin.

De 2 verschillende verhaallijnen in het boek, komen amper bij elkaar, de AIVD verhaallijn voegt, in mijn ogen, weinig waarde toe aan het verhaal. Ja, criminelen moeten worden gearresteerd en er zijn geborgen agenda's bij opsporingsdiensten, maar wat voegt het toe. Misschien hadden deze 2 verhaallijnen verschillende boeken moeten zijn, want op deze manier komt het niet echt uit deverf. Ik had de verwachting dat de afdeling Uitvaart zou worden betrokken bij het officiële onderzoek om de eindjes aan elkaar te knopen bij de oplossing van het onderzoek.

Ik vind het echt jammer, het onderzoek is zeker actueel en absoluut interessant voor een thriller, maar het is helaas niet gelukt met dit boek. Er wordt teveel stilgestaan bij randzaken. De laatste alinea van het boek is waarschijnlijk bedoeld als cliffhanger voor het tweede boek uit de Posthumus trilogie. Als dit vervolg reeds in dit deel zou zijn verwekt, dan was er absoluut meer spanning in het boek geweest. Dit maakt mij namelijk wel erg nieuwsgierig. Dat is dan wel weer goed gedaan. Toch weet ik niet of ik het volgende deel wel ga lezen.