Dit boek hoort niet bij de leukste boeken die ik heb gelezen. Het kostte mij nogal wat energie om het boek te lezen, omdat het verschillende vormen had: o.a. bonnetjes en lijstjes die Ottila bijhoudt en natuurlijk het verhaal zelf. Het heeft daardoor wel een originele vormgeving en sommige waren voor mij ook herkenbaar, omdat ik zelf ook lijstjes maak. Daarnaast zitten er ook wat grappige quotes in. De auteur heeft de hoofdpersonage, Ottila, erg menselijk gemaakt. Ze is een vrouw die de dingen die haar ongelukkig maken, zoals drank en haar affaire, achter haar wil laten en op zoek wil gaan naar de dingen die haar gelukkig maken.