Terwijl ik genoten heb van de drie romans met Nelleke de Winter in de hoofdrol heb ik 'In vreemde handen' op gegeven moment 'diagonaal' gelezen. Ik ben er niet in gestopt omdat ik uiteraard wilde weten hoe het eindigt. Het verhaal kwam zeer traag op gang en boeide niet echt. Ik heb wel genoten van de beschrijving van het mooie Toscane, één van onze favoriete plekken in Italie. Van mij mag Corine Hartman haar 'de Winter-reeks' voort gaan zetten.