De grote goede dingen – Alma Mathijsen
◦De strohviool, trompetviool of violofoon (ook wel schaatsviool genoemd), is een viool zonder de houten klankkast. Het geluid wordt versterkt door een hoorn. Het instrument is vernoemd naar zijn Duitse bedenker, Johannes Matthias Augustus Stroh.

In De grote goede dingen gaat Alma Mathijsen opzoek naar haar roots. Ze deed voor het boek onderzoek naar de oude vriendengroep van haar vader Hub, die in de jaren zestig o.a. optrad met de insektensekte en het Resistentie Orkest.

Het begin van 2015 is maatschappelijk gezien dramatisch en emotioneel ingrijpend begonnen. Een lichtpuntje in deze trieste start is het eerste boek dat we mochten lezen voor de Not Just Any Book leesclub, De grote goede dingen. En hoe toepasselijk is het dat een van de hoofdpersonen, Just, geen concessies doet in wat hij zegt, vindt en doet in relatie tot de gebeurtenissen in Frankrijk. Compromissen zijn Just vreemd, hij zal het zelfs een vies woord vinden. Just is de vader van Mila. Hij is overleden en samen met een van zijn beste vrienden, Don, gaat Mila opzoek naar haar echte vader. Wie was hij en wat voor impact had hij op anderen. Just was een ongekend talent op de viool, maar hij verachtte het concertgebouw gepeupel met zijn hypocriete levensbeschouwing. Dus zocht hij andere wegen om zich te uitten op zijn geliefde viool. Tijdens die zoektocht kwam hij een violofoon tegen, die hij zich min of meer heeft toegeëigend. Mila en Don gaan opzoek naar deze violofoon, die uit het huis van Don is meegenomen. Deze zoektocht leidt langs de vrienden en de broer van haar vader. Allemaal weten ze haar een puzzelstukje van de man Just te geven zodat het beeld dat zij van hem gevormd had langzaamaan in duigen valt. Het geeft haar zo wel de mogelijkheid om los te komen van hem en om weer echt te gaan voelen en niet meer als een zombie door het leven te gaan.
◦“Waarom wilde mijn vader een kind? Waarom wilde een man die twee en een half pakje per dag rookte, jenever als water dronk en drie uur per nacht sliep, een kind? Kan ik hem dat kwalijk nemen? Kan ik mijn vader mij kwalijk nemen?’

Het boek heeft slechts 172 bladzijden maar is zo gecomprimeerd geschreven dat het niet opvalt. Bijzondere schrijfstijl die je zinnen laat herlezen, je als lezer scherp houdt omdat er nogal op een subtiele manier in de tijd heen en weer wordt geschoven zodat je soms even op het verkeerde been wordt gezet. Voor mij persoonlijk ook een feest der herkenning. Ik had ook zo een vader, compromisloos in zijn denkbeelden en enorm sterk in het kunnen uiten van zijn mening. Een mening die vaak niet strookte met het kapitalistische gedachtegoed van onze maatschappij. Maar dat maakte hem alleen nog maar scherper. Ook hij is alleen gestorven, omdat het voor hem de enige manier was om los te komen van ons. Bijzonder mooi verhaal en zodra je het boek openslaat stap je de wereld van Just en Mila in. Ik had er graag nog wat langer vertoeft. Een aanrader voor de mens met een zoektocht!