Het Tippelteefje is een bundel van 32 korte verhalen, geschreven door Theo van Rijn.
De verhalen gaan over zijn eigen belevenissen en zijn gezinsleden komen er regelmatig in voor.
Als de titels van de hoofdstukken de fantasie van de lezer al prikkelen, de verhalen zelf doen dat nog meer. Al lezende vraag je je onwillekeurig af welk deel van het verhaal werkelijk gebeurd is en hoeveel aan de rijke fantasie van Theo van Rijn is ontsproten.
Een grote dosis droge humor is kenmerkend in de teksten en regelmatig word je op het verkeerde been gezet. Komt het door het beeldende taalgebruik dat je je zo inleeft in de situatie en juist daardoor een spiegel voorgehouden krijgt of komt het doordat de schrijver zichzelf schaamteloos op de hak neemt? Elk verhaal roept op zijn minst een glimlach op, andere verhalen laten je schateren.
Vooral lezers met een goed gevoel voor taalspelingen en woordgrappen zullen dit boek kunnen waarderen.
De manier die Theo van Rijn gebruikt om nadruk op woorden te leggen, vind ik persoonlijk heel origineel. Niet cursief of vetgedrukt, maar streepjes tussen de lettergrepen.

Het tippelteefje is de vierde verhalenbundel van de hand van Theo van Rijn. Daarnaast schreef hij een aantal andere boeken en bloemlezingen.

Theo van Rijn werd in Leidschendam geboren als achtste van negen kinderen. Reeds op jonge leeftijd was duidelijk dat hij totaal geen respect had voor autoriteit. “Respect moet je verdienen door je gedrag en niet door de maatschappelijke positie die je bekleedt” sprak hij op 13-jarige leeftijd.
Pas in 2008 kreeg het schrijven hem in zijn greep. Hij organiseerde schrijfwedstrijden en gaf boeken uit in eigen beheer. Van Rijn was columnist bij volnieuws, recenseerde regelmatig voor toneelblog.nl en was freelancer voor Noordwijk Exclusief. In 2012 startte hij met uitgeverij LetterRijn. Oorspronkelijk alleen om het boek van zijn overleden broer Adriaan Bontebal uit te geven, maar sindsdien uitgever van ongeveer 25 auteurs.