Goede dochter vertelt twee verhalen, waarvan één in het heden en één in het verleden. 28 jaar geleden werd de familie Quinn aangevallen door twee criminelen. Dochters Charlie en Sam overleven de gruwelijke gebeurtenis met een pak emotionele en fysieke schade. Hun moeder laat hierbij het leven.

In het heden is de band tussen de zussen Quinn zwaar verstoord. Wanneer Charlie echter betrokken raakt bij een aanslag op een school komen oude herinneringen, aan die vreselijke dag van 28 jaar geleden, terug boven. Hierdoor komen de zussen opnieuw in contact met elkaar en hun vader.

Heel geleidelijk aan kom je meer te weten over wat er vroeger gebeurd is ten huize Quinn. De gebeurtenissen werden door Slaughter choquerend en rauw beschreven, zoals we van haar gewend zijn. Ook de aanslag op school wordt beetje bij beetje verder uitgediept, waarbij niks of niemand is wat het lijkt.

Goede dochter is een aangrijpend verhaal dat wat traag op gang komt. De schrijfstijl van Karin Slaughter is zoals steeds heel goed en vlot te lezen. Maar toch bevat het verhaal grote gesprekken en omschrijvingen die geen echte meerwaarde zijn voor de lezer. Daarom duurt het ook wel wat langer om dit boek van meer dan 500 pagina’s uit te lezen.

Met de plot weet Slaughter het echter opnieuw waar te maken. Al ontbreekt de spanning soms wat in het verhaal, toch wordt de lezer meegesleurd in de goede psychologische uitwerking van de personages. In Goede dochter lijken de onderlinge relaties en spanningen belangrijker dan het eigenlijke verhaal.

Aangezien de drie overlevende leden van het gezin Quinn allen advocaten zijn heeft het boek ook wel wat weg van een legal thriller. Al is dit niet het hoofdthema. Het draait vooral om de gebeurtenis uit het verleden en alle schade die zij heeft aangericht in het heden. Om te weten hoe alles juist in elkaar zit moet de lezer even geduld opbrengen, maar het uitgewerkte plot maakt het wachten meer dan waard.

Tip: Voorafgaand de prequel “Laatste adem” lezen voegt nog een extra waarde toe aan het verhaal.