Nadat ik afgelopen week Esther Boek interviewde, besloot ik dat het ook tijd werd haar boek 'Geen kind meer' te recenseren.
Een indrukwekkend boek, temeer omdat het gebaseerd is op haar eigen leven; één van Esthers zonen werd beschuldigd van verkrachting.

In dit boek heet de betreffende zoon Dex. Dex is 18, vindt meisjes leuk en ziet er goed uit.
En dan krijgt zijn moeder, Anna, een telefoontje. Van de moeder van Charlotte. De boodschap? "Jouw zoon heeft mijn dochter verkracht. Wij doen aangifte."
En dat is het begin van een bizarre rollercoaster.

Anna staat voor 100% achter Dex' onschuld. Het lijkt er echter op dat de rest van de wereld hem al heeft veroordeeld. En daarmee ook een groot deel van politie en justitie.
Dex wordt duidelijk geminacht door de uitvoerders van de wet, die niet alleen Dex maar ook de rest van het gezin intimideren om hen tot bepaalde uitspraken te verleiden.
Wanneer iemand voor eigen rechter besluit te spelen en Dex daar het slachtoffer van is, wordt daar niets mee gedaan door de politie. Die heeft het te druk met 'klachten over radio's die wat te hard staan'.

Als lezer krijg je het hele traject mee, van dat eerste telefoontje tot de uitspraken van de rechtbank.
En wat dat doet met het gezin van Anna en Dex.

Lees mijn recensie verder op http://www.watiknouvind.com/2018/11/wat-ik-nou-vindt-van-geen-kind-meer-van.html