Verloren taal is de zoektocht naar je roots, en wat het betekent als je komt uit een familie van vluchtelingen die over de wereld verspreid zijn geraakt en zelfs verschillende talen spreken. Bronja's moeder is joods. Haar moeders familie is in de oorlog voor het grootste deel vermoord. En daarna kwam de sovjetoverheersing. Haar familie is gevlucht naar Engeland, Israel, Nederland. Haar vader is ook gevlucht voor de Sovjets en in Nederland terecht gekomen. Daar ontmoeten haar ouders elkaar en ontstaat een relatie. Maar als Bronja drie is loopt die relatie stuk. Bronja, die tot dan toe altijd tsjechisch heeft gesproken, weet niet hoe ze met haar verdriet om moet gaan. Ze 'besluit' geen tsjechisch meer te spreken. Nu is ze een volwassen vrouw, en snapt ze niet hoe het toch mogelijk is dat ze juist haar moedertaal niet meer kan spreken. Dat doet haar pijn. Want daardoor is het contact met haar familie juist zo moeilijk.
Dit boek is een zoektocht naar de familie, wat daar nog van over is. Naar de verhalen, wat is er gebeurd. En naar de taal, waarom is ze die kwijtgeraakt en kan ze hem terugvinden.
Het is een heel persoonlijk verhaal wat mij erg raakte. Het is alsof het verhaal aan jou persoonlijk wordt verteld. Erg mooi, boeiend verteld.