Iedere schrijver denkt bij het verschijnen van zijn of haar debuutboek aan de kans dat het een succes gaat worden. Elena Forbes zal waarschijnlijk daar geen uitzondering op zijn geweest. Als voormalig accountmanager bij een beleggingsmaatschappij, legde ze zich toe op het schrijven van boeken en met Sterf met mij kon zij haar wens werkelijkheid laten worden, fulltime schrijver te worden. En dat is goed nieuws voor de fans die Forbes met haar debuut al voor zich heeft gewonnen. Deze Engelse auteur heeft zich met dit eerste boek direct in de nabijheid van Tess Gerritsen en Karin Slaughter geschaard.
In de Sint Sebastiaankerk wordt het lichaam van Gemma Kramer gevonden. Het is niet zeker of ze van de orgelgalerij is gevallen of gegooid. Mark Tartaglia wordt, als vervanger van zijn zieke baas Trevor Clarke, op deze zaak gezet. Na het nodige speurwerk komt hij te weten dat Laura Benedetti acht maanden eerder onder dezelfde omstandigheden in een andere kerk om het leven is gekomen. Elinor Best blijkt vier maanden na de vondst van Laura, ook dood in een kerk gevonden te zijn. Opmerkelijker wordt het wanneer deze drie jonge meisjes alledrie in geestelijke nood verkeerden en overwogen om zelfmoord te plegen. Welke zieke geest heeft de signalen die de meisjes zeker naar hun omgeving hebben uitgezonden opgevangen en op een lugubere manier een oplossing aangedragen? Tartaglia probeert deze onsmakelijke vorm van moord te stoppen maar moet opboksen tegen Carolyn Stelle, die plotseling de leiding van het onderzoek heeft gekregen.
Het verhaal kent feitelijk geen koude start, vanaf het begin is er actie en spanning. Elena Forbes heeft de verhaallijn op professionele wijze neergezet met een goed opgebouwde spanningsboog. In een secundaire lijn sticht ze verwarring bij de lezer door de verdenking beurtelings op meerdere mensen te laten vallen.
Concurrentie onder vakbroeders bij de politie en vermeende verhoudingen leveren ook een aandeel in de sympathie die inspecteur Mark Tartaglia probeert te verwerven bij de lezers. Hier kan zomaar een nieuwe hoofdfiguur geboren zijn die zoveel interessante eigenschappen in zich heeft dat daar moeiteloos enkele boeken aan gewijd kunnen worden.
Met een nauwkeurige beschrijving van de gevolgen van GHB vermengd met alcohol, geeft Forbes een duidelijk signaal over het gevaar van gebruik van deze combinatie.
Halverwege krijgt de lezer even het gevoel dat Elena Forbes te hoog heeft ingezet met de verschillende verhaallijnen, maar dit gevoel wordt snel weer weggenomen door het structurele vervolg. Als het een poging was om de lezer te misleiden dan is die in ieder geval gelukt.
De plot brengt alle eindjes bij elkaar en laat het recht voor een deel zegevieren, het andere deel bewaart Forbes waarschijnlijk voor het vervolg. Dat zou zo maar kunnen, de nieuwsgierigheid is in ieder geval voldoende gewekt.