Ik heb gisteravond Diep uitgelezen. En ik moet zeggen... Na al die positieve reacties hier, vond ik het zelf een beetje tegenvallen. Ik vond in principe de essentie van het verhaal heel emotioneel en ik was heel benieuwd naar hoe de vrouwen het beleefd hadden. Maar de manier van schrijven beviel mij persoonlijk helemaal niet. Het was me allemaal een beetje te nuchter. Ik kon me niet goed verplaatsen in hun verdriet. De stukjes waarin beschreven werd hoe hun dochter met het verlies om ging, hebben me wel aangegrepen. Maar dat kwam niet doordat het zo goed geschreven was, maar omdat ik me zo goed kan verplaatsen in kindergedrag.
Nee, voor mij was het niet zo'n succes...