De rauwe werkelijkheid waar verdriet, pijn en angst zij aan zij gaan met humor en levenslust. Een boek als het leven, dat je met tranen in de ogen leest, het ene moment van verdriet, het andere moment met buikpijn van het lachen. Je krijgt het gevoel dat je ‘Griep’ goed kent, dat je met vriendinnen onder elkaar bent waar alles gezegd kan worden en waar niks gek is. En het is fijn geschreven, zo’n boek dat je niet weglegt om iedere avond 2 bladzijdes te lezen, maar het moet meteen uit. En omdat het zo vol humor en zelfspot zit, laat het je niet met een naar gevoel achter.