Alles bij elkaar vind ik dit geen geweldig boek. Zoals mijn voorgangers al schreven, komt het vrij traag op gang; dat hoeft geen bezwaar te zijn als de personages mooi uit de verf komen, maar dat doen ze hier nauwelijks. De moeder van het ontvoerde jongetje is hier een goed voorbeeld van. Ze is een veelbelovend personage en in de loop van het verhaal wordt haar achtergrond interessanter. Daar wordt verder niets mee gedaan. Gemiste kans.
Verder zitten in de langzame delen van het verhaal nogal wat herhalingen, die geen enkele meerwaarde hebben. Na de zoveelste flashback over de toedracht van Max' gevangenisstraf weten we het wel.
Maar wat nog een ster kost, zijn de bloederige beschrijvingen van wat er gebeurt met allerlei mensen, daders en slachtoffers. Ik begin steeds minder te begrijpen dat vier sterren worden toegekend aan verhalen met dit soort details. Soms verdenk ik de VN Detective & Thrillergids (hoe goed die verder ook is) van een voorkeur voor gewelddadige scenes. Zo moeilijk is het niet om de bloedbaden buiten de bladzijden te houden en toch spanning op te roepen: Ruth Rendell, Kate Atkinson, Robert Goddard, Hakan Nesser en Peter Robinson kunnen het allemaal. En bij Harlan Coben lopen er soms grote griezels rond, maar hij stopt tenminste op tijd met de beschrijvingen.