Toen ik De Sok op het Boekenfestijn zag liggen was ik meteen verkocht. De grappige foto op de voorkant en de hilarische synopsis op de achterflap lieten het boek in mijn mandje belandden. Een boek over een man die zijn sok verliest - dat leek me wel wat! Helaas moet ik na afloop eerlijk toegeven dat het verhaal toch een beetje tegenviel..

De eerste 20/30 pagina's is het super grappig om te lezen over de verloren sok - en de vergezochte theorieën die ons hoofdpersonage hierbij verzint. Maar op een gegeven moment is de kous af (haha) en weet het verhaal niet langer te boeien. Bovendien kreeg het verhaal naast de grapjes ineens ook een heel serieuze kant; iets wat totaal niet strookte met mijn verwachtingen van het verhaal en waar ik maar weinig gevoel bij kreeg. Ik snap dat de schrijver het verhaal wat diepgang wilde geven, maar bij mij zorgde het enkel voor een lichte aversie jegens de verschillende personages en het complete verhaal.

Persoonlijk denk ik dat De Sok beter tot zijn recht zou komen in een kortverhaal. Voor 171 pagina's mistte ik toch net een beetje actie..