Als je de winnaar bent van een schrijfwedstrijd en je debuutroman wordt lovend ontvangen, dan is de verwachting van je volgende boek, erg hoog. Voor mij heeft Aline van Wijnen aan deze verwachting zeker voldaan, ik vind zelfs de verhaalopbouw beter dan in haar eerste boek (Halsoverkop).

In Liefde met Gebruiksaanwijzing is de hoofdpersoon Robin gekwetst in de liefde. Ze heeft besloten dat ze liever alleen blijft dan dat ze haar hart opnieuw laat breken. Ze vertrouwd mannen niet meer en gaat er al vanuit dat ze toch weer weg gaan. Maar dan heeft ze buiten de vastbesloten Max gerekend. Hij is fotograaf en als hij hoort dat Robin tekstschrijver is, verzint hij een project wat ze samen gaan uitvoeren. Ze interviewen koppels die een bijzondere liefdesrelatie hebben of elkaar op een bijzondere manier hebben leren kennen. Deze verhalen laten Robin op een andere manier naar relaties en de liefde kijken. Van “gewoon” vrienden worden ze vrienden met benefits en uiteindelijk vinden ze elkaar zoals het hoort bij een feelgood-roman. Maar dat alles gaat niet vanzelf en moeten heel wat hobbels genomen worden en zowel Robin als Max moeten zich openstellen voor elkaar.
Ieder mens heeft een gebruiksaanwijzing en het is de kunst om die te leren kennen. Door de manier van schrijven, kun je als lezer de gebruiksaanwijzing van de diverse personages “lezen”. Niet alleen die van Robin en Max, maar zeker ook van de moeder van Robin, Sveta en haar schoonfamilie. De titel is dan ook erg goed gekozen.