“Hij heeft nog steeds niet bewogen. Hij ligt nog steeds op de tegelvloer, met zijn armen wijd, zijn benen gestrekt.” Dit zijn de eerste zinnen uit het boek Overspel, een psychologische thriller die geschreven is door de Franse auteur Tatiana de Rosnay. Aangezien ze Frans is, heb ik een Nederlandse vertaling van het boek gelezen. Het boek is vertaald door Martine Woudt.
De eerste twee bladzijden van het boek zijn mysterieus waardoor je niet wachten kan om het vervolg te lezen. Toch voldeed het boek uiteindelijk niet aan mijn verwachtingen omdat de verhaallijn heel voorspelbaar was, enkel op het einde was er een kleine plottwist. Bovendien heeft de auteur alles behalve een moeilijke taal gebruikt waardoor het lezen na enkele hoofdstukken al saai werd. Ik raad ervaren lezers dus zeker niet aan dit boek te lezen. Voor mensen die niet graag lezen en houden van makkelijke, korte verhalen is het wel geschikt, want het boek telt slechts 166 bladzijden.
Overspel is geschreven vanuit het perspectief van Hélène Harbelin, een vijftigjarige huisvrouw met een succesvolle man Henri en twee kinderen. Ze doet aan vrijwilligerswerk en is een knappe, stijlvolle vrouw voor haar middelbare leeftijd. Ze lijkt het goed voor elkaar te hebben en alles in haar leven verloopt zonder problemen, tot een vreemde man haar op een dag aanspreekt op straat. Ze gaat met hem mee naar huis en daar bedrijven ze samen de liefde op een manier waarop Hélène het nog nooit ervaren heeft, ze heeft immers nog nooit zulk genot ervaren. Zelfs niet met haar man Henri. Na afloop blijft de vreemde man bovenop haar liggen zonder iets te zeggen. Dit vindt Hélène vreemd en pas na enkele minuten komt ze tot het besef dat de man niet meer ademt. Ze vermoedt dat hij hoogstwaarschijnlijk gestorven is aan een hartaanval. Uit paniek vlucht ze zo snel mogelijk zijn huis uit zonder de hulpdiensten te bellen.
Vanaf hier komt het verhaal op gang en volgen er steeds meer gebeurtenissen die het leven van Hélène zuur maken. Het boek is opgebouwd uit hoofdstukken van telkens 3 à 5 bladzijden en na enkele hoofdstukken duikt er steeds een nieuw probleem op. Enkele voorbeelden zijn dat Hélène haar handtas bij de vreemde man achterliet, een bezoek aan de politie waar ze niet de waarheid vertelt, kennissen van de vreemde man die weten wat er echt gebeurd is en haar achtervolgen en chanteren, de eenzaamheid die ze ervaart omdat ze met niemand over haar problemen, angsten en schuldgevoelens kan praten en enge nachtmerries die haar uit haar slaap houden. Kortom ontwikkelt Hélène zich dus snel van perfecte huisvrouw via vurige minnares tot psychisch wrak. Al deze opeenvolgende problemen maken het verhaal naar mijn mening ongeloofwaardig en te dramatisch. Bovendien is er weinig spanningsopbouw omdat de auteur de gevoelens die Hèlène ervaart te uitgebreid beschrijft waardoor het verhaal te langdradig wordt.
Hoewel ik Overspel maar een “okay”-boek vind, is het toch aangenaam dat de auteur een uitgebreide thematiek heeft gebruikt. Ze behandelt thema’s zoals overspel, psychische problemen, de dood, armoede, schuld en angst. Ook is er een chronologische structuur waardoor je je niet hoeft in te spannen om het verhaal te begrijpen. Dit gaat wel ten koste van de psychologische diepgang. De personages zijn dus flat characters.
Het verhaal heeft een open einde waardoor je zelf een vervolg kan verzinnen. Ook dit is een minpunt aan het boek, aangezien mijn persoonlijke voorkeur uitgaat naar gesloten einden.
Ook al is Overspel naar mijn mening slechts een matig boek, ben ik toch bereid om het nog eens te lezen maar dan in het Frans. In een andere taal kan het boek me misschien meer boeien omdat ik vermoed dat het boek dan anders tot zijn uiting zal komen.