Nachtval van boeit vanaf de eerste pagina, Bas Kock is een goede verteller. Hij trekt me meteen mee in het verhaal dat zich afspeelt in een wereld die bekend voelt maar niet terug te voeren is naar plaats of tijd. De personages zijn herkenbaar, bijna archetypisch: de alchemist, de uitverkorene, de krijger, de hogepriester, ze spelen allemaal hun rol in de verwikkelingen rond goed en kwaad. Het boeiende van het verhaal zijn de verplaatsingen tussen tijd en plaats (waarbij tijd niet altijd chronologisch wordt gevolgd en de landkaart zorgt voor houvast ) en de verschillende verhaallijnen. De mysterieuze rode planeet die langzaam het boek binnendringt geeft een ongrijpbaar gevoel van spanning. Ondanks dat er vele personages en plaatsen van handeling zijn is het verhaal moeiteloos te volgen. Het lijkt alsof je de wereld waarin de personages zich begeven al kent. Een wereld vol bedreiging maar ook met moed, trouw, liefde, vastberadenheid en idealen. Het verschil tussen goed en kwaad komt in een genuanceerd daglicht. Van alle personages hou ik het meest van de krijger Bortak: hij belichaamt de mens in zijn strijd tot overleven: met kracht en moed, maar ook vol twijfel en met een verrassend vermogen tot zelfreflectie. Ik verheug me op deel 2.