De Huwelijkskans begon veelbelovend. De vonken spatten ervan af tijdens elke ontmoeting tussen Carina en Max. Ik kon me heel goed inleven in beide personages en het was heerlijk om te zien hoe Carina telkens voet bij stuk hield en zich niet omver liet lopen. Hoe holbewonerachtig en bazig Max zich ook gedraagt, ze geeft geen krimp omdat ze weet wat er op het spel staat: zijn hart. You go girl!

Helaas daalde dit boek in mijn achting hoe verder ik vorderde. Er zaten een paar grote tegenstrijdigheden in waar ik gewoon niet overheen kon komen. Carina wordt bijvoorbeeld de hemel ingeprezen voor haar slimheid en intelligentie. Hoe krijgt ze het dan elke keer weer voor elkaar om de ene na de ander zakelijke blunder te maken? Hoe?! Zij was toch de beste van haar klas? Kom nou, dan zou ze toch beter moeten weten dan dat! Ik weet dat dit een roman is, een verhaal waar je niet teveel over moet nadenken en gewoon van dient te genieten, maar als iemand die zelf in het bedrijfsleven zit, kan ik dit moeilijk verkroppen. Zelfs een beginner maakt niet zoveel blunders!

Verder wil ze zo graag een onafhankelijke vrouw zijn, toch wendt ze zich altijd tot Max voor hulp. Ze vraagt er echt niet om hoor, zeer zeker niet, ze staat toch op eigen benen? Waarom is het Max dan diegene die haar fouten op mag lossen? Waarom?! Wederom, het is een roman, dan heb je meestal niet zo van die diepzinnige personages. Dan nog zie ik graag mijn vrouwelijke hoofdrolspeelsters met een beetje pit! Lees ik graag over vrouwen die hun eigen bootjes kunnen doppen en die voor de verandering eens de heldin uit hangen. Carina was in dat oogpunt niet echt mijn meest favoriete personage. Hierdoor kelderde het plezier waarmee ik De Huwelijkskans was begonnen nog meer.

Tegen het einde wordt het wel weer wat leuker of had ik me eindelijk over Carina’s gedrag heen gezet, in ieder geval heb ik nog even heerlijk kunnen zwijmelen. Het kwam alleen te laat om mijn algehele leeservaring te verbeteren. Daarvoor heb ik teveel met mijn ogen moeten rollen in dit boek.


Conclusie
Na de Huwelijkskans, alweer het derde boek, begrijp ik nog steeds niet wat Jennifer Probst nu zo speciaal maakt onder de romanschrijfsters. Weer was er een veelbelovend begin, wat vervolgens "verpest" wordt door tegenstrijdigheden en iemand genaamd Carina. Toch geef ik de moed niet op. Er is nog één boek over. Als dat echter ook niets is gooi ik echt de handdoek in de ring. Ik ben niet iemand die mezelf onnodig kwelt...

Deze recensie verscheen als eerste op CarpeLibra.nl