De eerste keer meedoen met een leesclub. Spannend, ook wel een beetje eng want ik werd meteen ingeloot voor twee leesclubs. Ik ben begonnen met het boek Niemand's gek van Richard Russo. Zijn boek "brug der zuchten" staat al jarenlang in mijn top 3 van favoriete boeken.
Met dit boek kon ik het echter niet vinden. De hoofdpersoon Sully irriteerde me doordat hij steeds zo overduidelijk de verkeerde beslissingen nam en in mijn beleving zichzelf steeds slachtoffer voelde van zijn mislukte leven en zijn vrienden (Rub) slecht behandeld. De enige persoon in het boek met wie ik enige symphatie kon opbrengen was juffrouw Beryl.
Ik heb me met veel moeite door dit boek heen geworsteld en heb meerdere malen bedacht om het niet uit te lezen. Uiteindelijk heb ik het wel uitgelezen, maar me wel lang afgevraagd wat maakt dat ik dit boek niet mooi vond.
Ik denk dat het voor een groot deel aan mezelf ligt. Ik zie (beroepsmatig) teveel mensen hun leven weggooien en zichzelf tot slachtoffer maken van hun zelf in stand gehouden misere. Daar kan ik wat dat betreft niet meer zo goed tegen. Het boek is wel prettig geschreven, maar de humor die veel andere mensen wel zien kan ik niet goed zien. Een van de zinnen die ik in het boek onderstreept heb is "Sully had altijd de overtuiging gekoesterd dat de mensen die met hem omgingen, wisten dat ze zouden worden afgezeken".
Ik geef dit boek dan ook drie sterren. Het is niet mijn boek.