Het verleden kun je heel lang verborgen houden, soms voor altijd. Maar heel vaak komt het ook weer boven water en zul je er mee moeten afrekenen, goedschiks of kwaadschiks. In 'Verborgen verleden' gaat rechercheur Ava van Amstel op zoek naar de moordenaar van een jonge vrouw die bij graafwerkzaamheden in een tuin gevonden wordt. Zij is jaren geleden vermoord en onder een terras verstopt en Ava moet diep in het verleden duiken om het geheim van haar dood te ontrafelen.

Hierbij wordt ze op de hielen gevolgd door een onderzoekster die werkt aan een efficiëntie-evaluatie van de recherche en die Ava op de zenuwen werkt, en wordt ze gestalkt door iemand die iets schijnt te weten over Ava's verleden. Wat gebeurde er die snikhete dag in 1999; welk geheim houdt Ava verborgen?

'Verborgen verleden' is het tweede boek met Ava van Amstel en haar partner Rob Welsman in de hoofdrollen. Rob Welsman is weer aan het werk, nadat hij aan het eind van het vorige boek zwaargewond is geraakt. Ava is een krachtige persoonlijkheid met ruwe randjes maar ook met kwetsbare kanten en Rob is de ideale sidekick, rustig maar met genoeg pit om Ava in toom te kunnen houden. Het boek is vanaf het begin boeiend, onder andere door de intrigerende perspectiefwisselingen met steeds nieuwe stukjes informatie die het verhaal op tempo en afwisselend houden.

Geheimen; ze zijn slopend, ze zijn funest voor je gemoedsrust en ze maken eenzaam. Maar wanneer geheimen eenmaal niet meer verborgen zijn, bieden ze ook opluchting en de mogelijkheid tot vooruitkijken. Dat besef dringt langzaam door tot alle betrokkenen.

Ik heb 'Verborgen verleden' met veel plezier gelezen. Els Ruiters heeft bewezen in verschillende genres thuis te zijn, waaronder jeugdboeken en chicklits. Wat mij betreft mag ze haar schrijftalent op korte termijn weer botvieren op een nieuw avontuur van Ava en Rob!

(Dit boek heb ik in 2013 gelezen en dit verslag is toen al gemaakt voor een andere boekensite. Omdat ik nu deel drie in de serie met Ava van Amstel voor Hebban ga recenseren, heb ik dit verslag nog eens opgezocht en zag dat het niet hier op Hebban stond. Bij deze daarom alsnog)