Alles zou anders worden. Raaf kon het voelen. In zijn veren, die leken te tintelen. Maar ook in de lucht. Die leek vandaag wel te knetteren. Warm. Heel bijzonder!
‘Het is zover!’ zei hij zachtjes voor zich uit. Hij keek nog even naar zijn boom.
Vannacht had hij geen oog dichtgedaan. Hij kon alleen maar denken aan de reis die hij zou gaan maken. Samen met zijn vriend Papegaai. Al dagen spraken ze erover. Sinds het bezoek van neef Kaketoe, elf dagen geleden. Uren had hij verteld hoe mooi het er was. Het was de meest fantastische plek op aarde. ‘Het paradijs’ heette het.
‘Maar… hoe wist je van het bestaan ervan?’ had Raaf gevraagd. ‘Pa-ra-dijs…’ kraste hij zacht. Het klonk mooi. Het leek zelfs alsof hij het woord kon proeven. Het smaakte zoet! (blz. 7)

Raaf en Papegaai gaan samen op reis. Neef Kaketoe was pas bij hen op bezoek en vertelde over een geweldige plek die hij had gevonden. Hij noemde het het Paradijs. Het was een plek waar het altijd mooi weer was, met genoeg te eten en vriendelijke dieren. Dat land willen Raaf en Papegaai ook wel eens zien. Neef Kaketoe heeft alleen niet verteld waar het Paradijs precies ligt.

Het reizen valt Raaf en Papegaai wel een beetje tegen. Het vliegen over de oceaan is heel zwaar en Papegaai gaat bijna dood. gelukkig komen ze in de oceaan Lederschildpad tegen en mogen ze op zijn rug meereizen. Ze vragen hem of hij weet waar het Paradijs is.

De oceaan is volgens Raaf en Papegaai niet het paradijs. Ze reizen verder. Zullen ze het Paradijs ooit vinden? En blijven ze daar dan wonen? Wat voor avonturen beleven ze nog onderweg?

Lees mijn recensie op Ikvindlezenleuk: http://www.ikvindlezenleuk.nl/2015/09/li-lefebure-de-reis-van-raaf-en-papegaai/