Het boek heeft heel veel positieve recensies en het onderwerp spreekt mij erg aan. Vier verhalen over vier levens van mensen die zijn opgegroeid in het sociaal wonen project Caldwell in Londen. Als je daar kwam te wonen had je nog maar één doel: zo snel mogelijk weer weg. De schrijfster experimenteert nogal met de vorm. Zo doelloos als het leven soms kan zijn, zo probeert ze soms ook haar verhaal neer te zetten. Soms chaotisch, soms in de staat van alledag, soms wanhopig en vaak zoekend naar een identiteit. Ik vond het daardoor niet fijn leesbaar. Ik had moeite om de verbanden te blijven zien, die er soms ook gewoon niet waren omdat er alleen maar een pretentieloos nu is. Het lukte mij niet om een beeld te vormen van de woon- en leefomgeving en met de hoofdpersonen van het boek had ik geen enkele binding. Ik heb het boek uitgelezen omdat ik toch uitkeek naar een slot, maar ook dat ontbreekt.