Dit boek kreeg in de loop der tijd faam als zijnde ‘DE roman ooit geschreven’. Het boek is vooral bekend om zijn openingszin die in 2016 door 14.96 % van de lezers van Hebban verkozen werd als beste openingszin. De vertaling hiervan durft nogal eens te variëren naargelang de uitgave want vanaf publicatie tot de dag van vandaag zijn er talrijke versies verschenen maar de essentie ervan blijft dezelfde en gaat als volgt: 'Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze'.
Deze zin is het begin van een verhaal over relaties doorspekt met de nodige tragiek. Het is echter niet alleen een verhaal over relaties maar ook een aanklacht tegen de maatschappij zoals die was rond 1870, de periode waarin Tolstoj dit epos schreef. Het is een sterk moralistisch werk geworden.
Tolstoj die helemaal geen schrijver wilde worden maar prediker koos toch voor deze vorm als middel om zijn ideeën aan het grote publiek op te dringen want hij had al snel door dat hij op deze manier de sociale wantoestanden en veranderingen beter aan de kaak kon stellen. Deze vorm was typisch voor de Russische literatuur van die tijd.
In deze roman wordt de maatschappij beschreven zoals die was in de hogere kringen. Niet alleen het leven van de lieden in de aristocratische kringen maar ook diegenen die een boerenleven leiden wordt vertelt. Deze levensomstandigheden, waarden en normen werden tegenover elkaar gezet om de tegenstellingen nog meer aan te tonen.
Zo worden er twee contrasterende verhalen subliem in elkaar verweven. We zijn aan de ene kant getuige van de belevenissen van Anna en haar man. De vorstin Anna, die mooi is wordt tegen haar zin op 18-jarige leeftijd uitgehuwelijkt aan een dorre hoge ambtenaar. Met deze man die ze ontrouw is, krijgt ze een kind dat ze echter in de steek laat wanneer ze verliefd wordt op een playboy en zich later dramatisch onder een trein werpt.
Daartegenover wordt het verhaal verteld van Kitty en Ljewin die de perfecte relatie belichamen. Ze zijn niet bedeeld met een natuurlijke schoonheid maar zijn wel trouw en alhoewel ze niet echt arm zijn staan ze model voor het boerenleven waar er vele veranderingen plaatsvinden. De opkomst van de machines die het boerenleven dienen te vergemakkelijken brengt grote onrust met zich mee, niet alleen voor de simpele boerenknechten maar ook voor de landeigenaren.
Dit boek is een sublieme liefdesroman geschreven in weergaloos proza en bestaande uit een aaneenschakeling van menselijke emoties doch zeker niet mierzoet en de benaming klassieker zeker waardig.