Na het herlezen van Stad van Beenderen, het eerste deel van de Kronieken van de Onderwereld, moest en zou ik het volgende boek, Stad van Vuur, NU lezen. Gelukkig had ik het op het Boekenfestijn een jaar terug al gekocht, maar was er nog niet toegekomen om het boek te lezen. Het lezen van boek één voor de eerste keer had een iets te grote domper op mijn leesplezier geplakt om te staan popelen om aan het tweede deel te beginnen.
Nu was het echter een heel ander verhaal. Zodra ik kon heb ik dit boek tussen mijn boekenstapels vandaan gehaald en ben lekker buiten in het zonnetje gaan lezen. Wat heb ik genoten van de wind die zachtjes door mijn haren waaide, maar ook van Stad van Vuur, dat me net zoals zijn voorganger stevig in zijn greep had.
Weer werd ik meegesleurd in de wondere wereld van de Schaduwjagers. Leerde ik mijn geliefde personages beter kennen en maakte kennis met nieuwe, die zich ook snel een weg in mijn hart wurmden. Opnieuw las ik weer een verhaal dat me op het puntje van mijn stoel liet zitten. Dat me naar adem liet snakken en liet uitroepen dat de wereld niet altijd even eerlijk is. Uiteindelijk liet Stad van Vuur me smachtend naar meer achter. Helaas heb ik nu niet het volgende deel paraat liggen, dus mijn brandend verlangen zal nog wel even blijven doorsidderen...
Clary mag wel iets beter nadenken voordat ze wat doet en ze hoeft zeker niet alles zelf te doen. Ik bedoel wat kan zij als ongetrainde Schaduwjager nu voor meerwaarde hebben in een gevecht tegen demonen? Is het dan niet handiger als je dit over laat aan de veteranen, zodat jij geen blok aan hun been bent? Helaas ziet Clary dit een beetje anders. Zal wel door al dat rode haar komen ;)

Conclusie
Ook het tweede deel, Stad van Vuur, is een super meeslepend boek dat je niet neer wil leggen. Het bevat opnieuw een spannend verhaal in een zeer intrigerende wereld met leuke en grappige personages. Wat wil je nog meer?

Deze recensie verscheen als eerste op CarpeLibra.nl