Recensie Wall of Fame, in het spoor van haar vader

In het spoor van haar vader is het eerste deel van de trilogie Wall of Fame, over het wel en wee in de internationale wereld van de muziekindustrie en de haute finance.

Dit boek laat zich het beste omschrijven als een Young Adult thriller.

Het is een thriller die zich makkelijk laat weglezen, soms te makkelijk, want sommige stukken zijn zelfs simplistisch.

Voorbeelden hiervan zijn te over:
-Quote: Haarlem was een provinciestad op twintig kilometer afstand van de hoofdstad Amsterdam en slechts zeven kilometer van de badplaats Zandvoort.
Krijgen we hier een aardrijkskundeles?
Nog eentje dan.
-Quote: Hoek van Holland, een leuke naam voor de uiterste hoekpunt van de twee provincies die Noord- en Zuid-Holland heten. Omdat ze economisch en qua inwoneraantal de andere negen provincies sterk domineerden, werd er in het buitenland nog steeds vaak over Holland gesproken, als het eigenlijk over de twaalf provincies ging die de Nederlanden werden genoemd.

Misschien bezigt de schrijver deze uitleg omdat deze thriller tevens voor de Amerikaanse markt is bedoeld en hij wat extra uitleg wil geven. Als ik echter een boek lees wat zich in Amerika afspeelt interesseert het mij niet echt hoeveel kilometer New York van bijvoorbeeld Boston verwijderd is, wat de bouwstijl er is of hoe hoog het inwoneraantal is, als dit alles niets toevoegt of te maken heeft met het verhaal.

Een uitgebreide verhandeling van zeven regels over de Nederlandse eetgewoonte van haring, hoe deze wordt schoongemaakt en hoe deze vervolgens wordt gegeten, leidt alleen maar af van het verhaal. Waarom deze uitleg? Zag ik ooit in een thriller zoiets onbenulligs en niet voor het verhaal ter zake doend als bijvoorbeeld een Amerikaanse pancake zo uitgebreid beschreven zien worden?
Nutteloze en ergerlijke informatie.

In de uitgave die ik gelezen heb, staan veel fouten zoals kleine letters in plaats van hoofdletters, het eerste woord volledig in hoofdletters in plaats van alleen de eerste letter, soms is er zelfs een hele alinea in een kleinere letter gedrukt.

Inhoudelijk staan er, naar mijn mening, ook fouten in het verhaal zelf.
Er wordt bijvoorbeeld beschreven dat er door iemand prioriteit wordt gegeven aan de eerste van twee opties. Uit de zinnen erna blijkt echter juist het tegenovergestelde. (Voor wie na wil kijken of ik mij vergis, zie pagina 184 bovenaan.)
Op gegeven moment is er sprake van een interview. Er wordt een bandrecorder aangezet. Twee paginas verder schrijft de interviewster zo snel als ze kon, want de ondervraagde sprak nogal snel..

Als je deze foutjes negeert, is het een thriller waarbij de spanning goed opgebouwd wordt. Een thriller waaraan zeker wel wat uurtjes leesplezier te beleven is.

Deel 2 en 3 zullen volgen om deze trilogie compleet te maken.