Samenvatting:

Silvia en haar man David zouden samen met hun zoontje Nick naar de plaatselijke sinterklaasintocht gaan maar David is te druk met zijn werk. Hij zorgt dat zijn zus Maura met Silvia en Nick meegaat. Als het zover is heeft Nick zich inmiddels opgefleurd met zwarte strepen op zijn gezicht en een blauwe pietenmuts op zijn hoofd, een klein hulppietje. Zoals verwacht is het erg druk bij de intocht en als er tot overmaat van ramp geschoten wordt waarbij Sint en een Piet gewond raken breekt er grote paniek uit onder de toeschouwers. In de chaos die ontstaat wordt de grootste angst van Silvia waarheid, in de grote mensenmassa raakt ze Nick kwijt.



Ik herken het gevoel dat ik jaren geleden voor het eerst voelde en het overspoelt me als een golf die op de rotsen slaat. Het gevoel datgene kwijt te raken wat me het allerliefste is. Ik ben bang, zo bang, dat dit nu weer zo is en dat ik ook Nick nooit meer zal terugzien.



Ondanks de uitgebreide zoekacties, de flyeracties en het Amber Alert dat uit is gegaan blijft Nick spoorloos. Een bewoonster van het verzorgingstehuis waar Silvia vrijwilligerswerk verricht is er zeker van dat Nick nog leeft. Ze heeft vaak dromen die met Silvia en Nick te maken hebben. Mede door de ontwikkelingen in het politieonderzoek moet Silvia de confrontatie aangaan met haar verleden dat ze achter zich heeft gelaten op het moment dat David in haar leven kwam. Om te voorkomen dat David haar (niet vertelde) geheim ontdekt gaat ze de zoektocht naar Nick alleen aan. En dat levert levensbedreigende situaties op.

Hoe het afloopt met Silvia, David en Nick lees jezelf in Ongrijpbaar en dan lees je gelijk over het verleden wat Silvia achter zich heeft gelaten.



Mijn mening:

Ongrijpbaar is opgedeeld in 2 delen en bestaat in totaal uit 60 hoofdstukken die veelal niet meer dan een paar bladzijden beslaan.

Er lopen twee verhaallijnen door elkaar heen:

Het leven van Silvia in het nu samen met David en Nick
Het leven van Silvia wat ze achter zich heeft gelaten en waarmee ze alle banden verbroken had

Ongrijpbaar is geschreven in een goed toegankelijke schrijfstijl met een zekere spanning die zich langzaam tot een hoogtepunt opbouwt.

Ik heb genoten van het boek en mede door de herkenbare handvatten die aangeleverd worden is het heel inleefbaar. Ik zag mezelf weer op de kade staan met mijn kinderen bij de sintintocht en altijd het opgeluchte gevoel achteraf dat het weer voorbij was zonder dat er iets vervelends had plaats gevonden. En dan het gevoel wat Silvia moet hebben ondergaan op het moment dat je ergste nachtmerrie als ouder waarheid wordt. Je voelt de angst, woede en onmacht gewoon. Het afstompen van je gevoelens en het gevoel dat de wereld doordraait terwijl die van jezelf stilstaat…