Een nieuwe Folsom krijgt tot nu toe in de vertaling een titel die begint met Dag van en dat geldt ook voor Dag van ontmaskering. Het is jammer dat de uitgever hier consequent aan vasthoudt, vooral als de plank daarmee pijnlijk misgeslagen wordt. Er is in dit boek geen sprake van een dag van ontmaskering, evenmin als er sprake is van een dag van moord of een dag van verraad of wat je nog meer kunt verzinnen.
In het fictieve Afrikaanse land Equatoriaal-Guinea zijn compromitterende fotos gemaakt van burgeropstanden die de kop zijn ingedrukt. Nicholas Marten, die door de Amerikaanse president Harris naar dit land is gestuurd met een geheime opdracht, krijgt deze fotos onder ogen en moet daarna rennen voor zijn leven. Diverse internationale partijen hebben er om hun eigen redenen belang bij dat deze fotos vernietigd worden. De partijen zoeken daarbij elkaars samenwerking, maar zijn ook niet te beroerd om elkaar een mes in de rug te steken als dat beter uitkomt. Het zorgt ervoor dat Marten naar verschillende Europese landen moet vluchten om de waarheid omtrent de fotos boven water te krijgen.
Dag van ontmaskering is de derde thriller van Folsom met in de hoofdrol Nicholas Marten, ooit een uitstekende rechercheur in Los Angeles maar nu een tuinarchitect in Engeland.
Folsom debuteerde ooit met De dag na morgen, een geweldige thriller die destijds het predikaat De thriller van de jaren negentig kreeg. Sindsdien is het niveau van zijn thrillers langzamerhand gedaald en Dag van ontmaskering is daarbij het volgende stapje naar beneden. Op geen enkel punt is er in dit boek sprake van een positieve uitschieter. De plot over de jacht op een man met compromitterende fotos is eentonig, waarbij er soms onverklaarbare dingen gebeuren. Zo is er bijvoorbeeld de politieman die Marten wil arresteren en die ontdekt dat hij met een vliegtuig het land wil verlaten. En in plaats van dat hij zorgt dat Marten gearresteerd wordt voor hij kan vertrekken, regelt hij het zo dat Marten gebruik moet maken van een langzamer vliegtuig waar tevens een zender in zit, zodat hij Marten met een sneller vliegtuig kan volgen. De achtervolgingsscène per vliegtuig vertoont sowieso kluchtige trekjes, veroorzaakt door de andere partijen die ook besluiten om Marten door het luchtruim te volgen.
Daarnaast worden er in Dag van ontmaskering veel moorden gepleegd door de diverse partijen die internationaal veel aandacht trekken, terwijl het doel van de jacht is om alles in de doofpot te stoppen. Folsom maakt het helemaal te bont door op het eind nog met een verklaring te komen voor de moord op een Duitse auteur die echt niet door de beugel kan. Als Folsom dergelijke trucjes nodig heeft om de plot te laten lopen, dan kan hij beter teren op de roem dat hij ooit de thriller van de jaren negentig heeft geschreven. Dan kan hij het qua schrijfwerk daar bij laten.