Het boek begint met de zin: ”Sam dacht dat de eerste schoten bij de nachtmerrie hoorden.” Met deze zin wordt de lezer gelijk met de neus op de feiten gedrukt. De spanning is direct ‘voelbaar’.

Sam, oorlogsfotografe, heeft er net een slopende reportage opzitten en wil zoals altijd, tot rust komen in een luxueus hotel. Dan gebeurt er iets verschrikkelijks: een groep terroristen dringt het hotel binnen en de hel breekt los.

De doodsbange hotelmanager, Abhi, sluit zich op in het directiekantoor en probeert van daaruit zo goed als mogelijk met de nog levende gasten te communiceren. Hij waarschuwt Sam en verzoekt haar op haar kamer te blijven, geen geluid te maken en nadere instructies af te wachten. Maar Sam verlaat toch haar kamer en gaat op onderzoek uit en ze vindt een gewond jongetje, maar ook de vermoorde Dieter, de geliefde van Abhi. Ze legt wat ze ziet op camera vast, zoals ze dat beroepsmatig gewend is: voornamelijk dode personen.
Tussen Sam en Abhi wordt de band steeds sterker, ze gaan intens samenwerken. Het is duidelijk, na dit drama zal geen van beiden meer hetzelfde zijn ….

Het boek beschrijft op een mooie manier twee boeiende personages, Sam en Abhi, die op een zeer ongelukkig moment met elkaar in contact komen. De schrijfstijl van Sunny Singh is heel boeiend . Het boek leest heel prettig, heeft mooie vloeiende zinnen en ondanks het feit dat het onderwerp zeer heftig is, kun je van het verhaal genieten. Het is indrukwekkend en hartverscheurend.
Hoewel het cover, waarop een man met gesloten ogen staat afgebeeld, mij totaal niet aansprak, wordt de betekenis wel duidelijk aan het eind van het verhaal. Toch had ik liever een meer flitsende cover gezien. Dit is voor mij dan ook het enige minpuntje van het boek.
Ik kan deze debuutroman zeker van harte aanbevelen en ik geef het boek 4,5 sterren.