Dean Koontz wordt beschouwd als een van Amerika's beste auteurs van suspenseverhalen. De auteur is een veelschrijver, voornamelijk van fictie. Zijn werk omvat onder andere enkele series, waaronder de Odd Thomas-reeks en een reeks waarin hij het verhaal van Frankenstein vernieuwde. Een aantal van zijn boeken werd al bewerkt voor film of TV. Naast zijn talenten in het spannende genre heeft Dean Koontz ook een grappige kant. Een aantal van zijn personages werden het onderwerp van graphic novels of manga's. Er werden al talloze boeken van hem in het Nederlands vertaald. De Vloek is de vertaling van 77 Shadow Street.
De Vloek is een kroniek over een speciaal landhuis. Er is iets mis in het statige Pendleton House, Shadow Street 77. Het landhuis, gelegen in een rustige, exclusieve omgeving, herbergt een aantal luxueuze appartementen speciaal voor de rijke beau monde. De rimpelloze wereld van de bewoners wordt echter al gauw door elkaar geschud. Het begint met de verdwijning van Earl Blandon. De onfortuinlijke senator komt namelijk niet meer tevoorschijn uit een lift. Kort daarna zijn andere bewoners getuige van nog meer rare verschijnselen, zoals het ongrijpbare wezen in het zwembad. Er zijn ook bewoners die aan waanvoorstellingen beginnen te lijden. Tijdens die hallucinaties wordt het Pendleton onherkenbaar. De onwrikbare wetten van tijd en ruimte blijken toch geen constante natuurwetten te zijn. Het huis zelf wordt letterlijk door elkaar geschud. Dat is niet onlogisch want het is gebouwd op een oude, gedoofde vulkanische scheur. De vreemde gebeurtenissen escaleren. De bewoners van het oude huis verkeren in levensgevaar. Toch zijn ze niet allemaal bereid om zich zomaar over te geven aan wat hen overkomt. Zullen ze zich weten te redden? Wat is de betekenis van de bizarre gebeurtenissen? Onthullen de gebeurtenissen een glimp van de toekomst?
De verhaalstructuur van De Vloek is atypisch voor een spannend boek. Het verhaal draait namelijk niet rond een personage, maar rond het bewuste Pendleton House. De lezer beleeft daardoor het verhaal door de ogen van de verschillende bewoners. Daar zijn heel wat kleurrijke personages bij, zoals de nerveuze Sparkle Sykes en haar autistische dochter Iris. Dean Koontz staat erom bekend dat hij vaak humor verwerkt in zijn verhalen. In De Vloek wordt de komische noot vertolkt door het paranoïde personage Fielding Udell. Zijn paranoïde wanen vormen tevens een leuke knipoog naar de cultfilm The Matrix. Zelfs de namen van zijn personages heeft Dean Koontz niet willekeurig gekozen. Dr. Ignis (Latijn voor vuur) is hiervan een voorbeeld. De lezer leert de personages in de loop van het verhaal met mondjesmaat kennen. Dat is een van de manieren van de auteur om het boek boeiend te houden. De Vloek is qua genre moeilijk in een vak onder te brengen. Het verhaal is geen pure thriller. Het is een cross-over tussen een spannend verhaal en horror. Beide genres gaan in het boek naadloos in elkaar over. Het duurt tot de helft van het boek vooraleer het verhaal openbreekt. Vanaf dan neemt het verhaal een nieuwe wending in de richting van de oplossing, en gaat het verteltempo alleen maar omhoog. Er worden ook steeds meer bizarre elementen toegevoegd.
Als recensent moet ik hier persoonlijk het woord nemen om mijn beoordeling van 2 sterren te verklaren. Ik pleit dan ook schuldig aan een totale aversie voor het horrorgenre. Het boek was daarom voor mij geen aangename leeservaring, met als logisch gevolg een score van 2 sterren. Los hiervan zit het verhaal heel degelijk in elkaar. Dit wil zeggen dat spanning en horror elkaar moeiteloos en voldoende afwisselen. De personages blijven doorheen het hele verhaal boeien; ze worden zeer goed gekarakteriseerd. De auteur plaatst af en toe een grappige kwinkslag in het verhaal. Daarnaast onthult de auteur op tijd en stond een tip die de sluier oplicht tot de ontknoping van het verhaal. Alle voorgaande redenen maken dat lezers die openstaan voor meerdere verhaalgenres en niet vies zijn van een beetje horror zich zeker moeten wagen aan De Vloek.