Het eerste deel van een reeks over drie Noorse broers, ingenieurs die bruggen bouwen.
De drie, Lauritz, Oscar en Sverre hebben een moeilijke start in het leven, geboren in een arme vissersfamilie komt hun vader om op zee. Ze worden naar de stad gestuurd en krijgen zowaar de kans om te leren. Ze doen het goed en via een soort van beurs kunnen ze in Duitsland ingenieur studeren. Ook daar doen ze het uitstekend. In ruil moeten ze terug naar Noorwegen om daar een spoorweg te helpen aanleggen. Maar de liefde en vooral liefdesverdriet komt er tussendoor en alleen Lauritz gaat terug. Hij werkt er jaren om een spoorweg en dan vooral aan de bruggen.
Oscar zit ondertussen in Afrika, in Dar es Salaam, in het oosten van Tanzania, een Duitse kolonie.
Waar Lauritz vooral afziet van gure weersomstandigheden, sneeuw, harde wind en kou, heeft Oscar met andere omstandigheden te maken, hitte, wilde dieren, maar ook ziektes, malaria en er is nog geen remedie tegen. Beide broers zijn wel erg succesvol in wat ze doen. Op het moment dat de broers samen een bedrijf willen beginnen, komt de eerste wereldoorlog er tussen.

Indrukwekkend verhaal dat zeker nog niet af is na dit eerste deel. Als Belg zijnde vond ik dat België en dan vooral het koloniale regime van Leopold II er erg slecht uit komt. Wat een slachtpartij is daar uitgevoerd. Handen en/of voeten afhakken was er precies normaal. Slavenhandel, verkrachtingen, moorden. Niet normaal. Geen wonder dat dit koloniale verleden zo gevoelig ligt.

De rest van deze reeks wil ik ook lezen. Het geeft een overzicht van de wereldgeschiedenis vanuit een ander standpunt, namelijk vanuit enkele Noorse broers die uitgezwermd zijn en dankzij hun avonturen leer je iets over het verleden van het begin van de twintigste eeuw. Dit zijn toch mooie boeken hoor.