Op de cover een eindeloze zee met een reddingsboei. De vraag is voor wie deze bedoeld is. Aan het einde van het boek heb ik hier als lezer nog geen antwoord op. Het boek is geschreven vanuit verschillende hoofdpersonen. Kyra, een gedreven scholier met een bijna ziekelijke interesse in forensisch onderzoek en Maud, een rechercheur met liefde voor haar baan en een moeilijke puberdochter. Cursief loopt er een verhaallijn dwars door het boek dat zich afspeelt in Schotland. Deze verhaallijn komt aan het einde van het boek niet tot een einde. Het komt voor mij wat gekunsteld over om op deze manier de lezer te dwingen tot het lezen van het volgende deel van de Noordzeemoorden.
Door de keuze voor een hele jonge hoofdpersoon schurkt dit boek aan tegen het Young Adult-genre. De betrokkenheid van zo’n jong meisje bij een reeks moordzaken vind ik niet zo realistisch, evenmin als de afhankelijke opstelling van Maud richting Kyra bij haar informatiebehoefte. In dit boek is het karakter van Kyra goed uitgewerkt, ik verwacht dat in het volgende boek meer aandacht zal worden besteed aan Maud. De oplossing van de moordzaken komt tot een verrassend einde. De lezer had hier wat meer in meegenomen mogen worden. Hoewel vanuit de dader ook hoofdstukken geschreven worden, zijn deze anoniem en bij het ontmaskeren van de dader is niet meteen duidelijk wie het nu is. Deel twee zal ik zeker lezen, want ik wil weten of mijn vermoedens kloppen over die mysterieuze jonge vrouw in Schotland. Het verhaal laat me toch niet los.