Heel blij en tevreden dat ik vandaag Oliver uitgelezen heb.
Wat ik vooral ontzettend waardeer in dit verhaal is de manier waarop Edward van de Vendel de innerlijke wereld van Oliver beschrijft.
En zo mooi om te merken dat de cover van dit boek wel degelijk verwijst naar een van de mooiste passages in dit boek...
" Boven het wateradertje is een boom zo prachtig scheefgegroeid dat je hem, overdag, bij zonnig weer, in geheelde omstandigheden, op een zorgeloos uur, als een natuurlijke hangmat zou kunnen gebruiken. Je zou languit in de kom van zijn arm kunnen gaan liggen en denken dat iedereen om je heen begrijpt wat je voelt en dat iedereen om je heen door jou begrepen wordt."
De rest verklap ik niet :)