De 26 jarige New Yorkse vrouw, die het hoofdpersonage is in Ottessa Moshfeghs roman Mijn jaar van rust en kalmte is in de zomer van 2000 begonnen aan wat ze zelf een winterslaap noemt. Ze wil zich geestelijk afzijdig houden,niets voelen en niks doen. Alleen maar koffie drinken, films kijken en onder invloed van een halve apotheek aan pillen( die zijn voorgeschreven door een dubieuze en twijfelachtige dokter)slapen, slapen en slapen en dit maandenlang. Een soort therapeutische winterslaap.
Haar uiteindelijke doel: een nieuw mens worden.

Mijn jaar van rust en kalmte is geschreven als een terugblik, dus in de verleden tijd,en daardoor begrijp je steeds beter waarom deze jonge vrouw deze keuze maakt om te verdwijnen.

Er zitten ontzettend veel lagen in dit boek, het gaat over oppervlakkig en uiterlijk vertoon, de narcistische kunstwereld, Amerika voor de 9/11 aanslagen ,materialisme ,verwaarloosd zijn als kind en de psychiatrie.

Het boek laat ook zien dat "beste" vriendin Reva en scharrel Trevor hun eigen manier van verdoving hebben. Reva door zich dwangmatig te richten op haar uiterlijk, teveel te drinken en overmatig eten/ boulimia.

Je hebt te doen met de hoofdpersonage en het verhaal leest prettig . Veel dingen zijn herkenbaar en uiteindelijk hoop je dat het hoofdpersonage haar leven weer op orde kan brengen.

Eenmaal het boek uitgelezen gaat het boek met moeite weer terug in de boekenkast.