Het is niet iedere dag, dat een Nederlandse thriller schrijver zich buiten de beschermde (en uitgekauwde) grachtengordel begeeft. Het eerste boek van deze Joodse ex kunst smokkelaar, Het Mekka manuscript, 1999, was al een onderschrijving dat de auteur weet waar hij over praat. Osama Bin Laden, toen nog een redelijk onbekend fenomeen, was een zinderende en moordende hoofdrol toebedeeld in zijn zucht naar wereldmacht. Twee jaar na publicatie was OBL (helaas) nooit meer weg te denken uit onze wereldgeschiedenis en 9/11 een zwarte en voor eeuwig beladen dag. Misschien hadden de Amerikanen het boek van Van Rijn moeten lezen in 1999. In De vijfde sarcofaag zijn de omstreden Scientologen aan de beurt, wat gezien het moedige doch kostbare juridische gevecht wat journaliste en auteur Dr. Karin Spainks tegen deze fanatieke groep gestreden heeft, geen eenvoudige keus moet zijn geweest voor Van Rijn.

In hun pathologische zucht naar power en glitter gaat geen zee, in De vijfde sarcofaag, de scientologen te hoog. Je kunt tussen de regels doorlezen dat de auteur is geïnfiltreerd in de sekte, daar hij je meer dan een fantasierijk realistisch kijkje geeft achter de schermen van deze door SF schrijver Ron Hubbard 'gevonden' religie.

Het boek leest snel, is nergens pretentieus in de zin dat de auteur je zijn 'kunst' achtergrond op wil dringen, alhoewel je na het boek gelezen te hebben het gevoel hebt toch iets van deze expertise meegenomen te hebben. De vijfde sarcofaag, is een buitengewoon boeiende internationaal gerichte thriller met wereldwijde locaties, sprankelend en zeker niet a la toeristengids in detail, maar met sfeer en stemming beschreven plekken zonder een moment de spanning, de aanloop tot het verassende plot en de hoofdpersonen uit het oog te verliezen. Misschien naar mijn smaak is De vijfde sarcofaag iets te 'macho' en niet altijd even vrouwvriendelijk, desalniettemin heb ik het in een adem uitgelezen.

Wachten op het volgende boek van Van Rijn lijkt ineens lang.