Stad van Vuur pikt de draad gelijk weer op waar het eerste deel eindigde. En... vervolgens gebeurt er niet veel.

Dit boek is meer een soort filler boek - een brugje naar het volgende deel, waar waarschijnlijk de echte actie plaats zal vinden. Natuurlijk is er een grote battle te vinden in dit boek, maar zelfs dat voelt niet erg spannend aan. Er gebeuren enkele benoemenswaardige dingen, maar voor de rest voelt het boek aan als een soort dagboek.

Het is moeilijk om te omschrijven, maar dit boek pakte mij gewoon niet zo goed als het eerste deel. Er is nog maar een korte tijd voorbij gegaan sinds Clary in de Shaduwjager wereld dook, en nu al voelt het alsof er maanden voorbij zijn gegaan - zoveel is de hele wereld al eigenlijk een gewoonte geworden in haar leven.

Wel is ook dit boek heel vlot te lezen en heeft Clare een prettige schrijfstijl die soms wel wat complexer zou mogen zijn. Aldaniettemin zijn het prettige boeken om te lezen en kom je bijna niet vast te zitten op een punt, ook al wordt het verhaal soms wat traag.

Er zijn geen mysteriën of andere vragen die opkomen in dit boek, maar wel een paar antwoorden. Wat er met die antwoorden gaat gebeuren gaat vast en zeker in de volgende boeken te vinden zijn. Ik hoop dat deel 3 meer plot heeft en het verhaal op gang komt.

Meer kan ik eigenlijk niet zeggen over dit deel zonder spoilers te noemen - en ook deels omdat er gewoon niet veel gebeurt - dus duik ik in het volgende boek (met goede moed!) en hoop ik de rode draad van deze serie weer te vinden.