De man van Eline veroorzaakt een verkeersongeval nadat hij een bedreigend sms-je heeft ontvangen. Hierbij komen hij en de man van Sara om. Een jaar later besluiten Eline en Sara dat ze willen weten wat er toendertijd precies gebeurd is en wie er achter het fatale sms-je zit.

Niks mis met het idee. Best spannend zelfs. Jammer dat de uitwerking nogal wat te wensen overlaat. De personages zijn ongelofelijk vlak. Eline en Sara zijn bijna identiek. De kinderen van Eline stijgen ook nergens boven stereotypen uit. Het gedrag van de personages is vrijwel onverklaarbaar. Eline krijgt verschillende bedreigingen aan het adres van de kinderen, maar toch laat de bezorgde moeder ze om de haverklap alleen. Verder vond ik het buitengewoon irritant dat er voortdurend aan de handrem werd getrokken als er personages in rijdende auto's zaten. Het is gewoon allemaal te sensationeel en dramatisch om ook maar een moment geloofwaardig te zijn.

Ik ben wel weer klaar met Suzanne Vermeer.