Harlan Coben behoort tot de top van internationale thrillerauteurs. Hoewel hij tegenwoordig alleen stand alones schrijft, is hij begonnen met serieboeken waarin sportmakelaar Myron Bolitar de hoofdrol vertolkt. Klein detail is het tweede boek in deze reeks.

Sportmakelaar Myron Bolitar is een flitsende man die niet op zijn mondje is gevallen. Met de regels neemt hij het niet altijd even nauw. Als hij besluit zijn hectische leven even te ontvluchten voor een tripje naar het Caribisch gebied, vertelt hij niemand waar hij uithangt. Dat zijn ouders en vrienden zich zorgen maken is hem even ontschoten. Als na een aantal weken zijn vriend Win hem toch weet te vinden, blijkt er tijdens zijn afwezigheid heel wat te zijn gebeurt. Een goede vriend en cliënt van Myron is vermoord en zijn zakenpartner en vriendin (platonisch) Esperanza is opgepakt als hoofdverdachte. Op dat moment staat Myron weer met twee benen in de realiteit en rest hem slechts één ding. Esperanzas onschuld bewijzen en zorgen dat de echte moordenaar zijn straf niet ontloopt. Dat hij zelf meer met de zaak te maken heeft dan hij in eerste instantie vermoedt, wordt duidelijk als de stem van het verleden spreekt

Dat een schrijver soms moet groeien in zijn vak, laat Harlan Coben als geen ander zien. Zijn vroegere werk is niet te vergelijken met het meer recentere. Het is dat op de cover echt Coben als auteur wordt genoemd, maar ik had het er niet zelf uit kunnen halen. Klein detail is op alle fronten een totaal ander boek dan zijn hedendaagse materiaal.

In een detectiveachtige setting vertelt Coben een verhaal rondom serieheld Myron Bolitar. Het is een aardig verhaal, maar ook niet meer dan dat. Alle elementen die Cobens huidige werk zo aantrekkelijk maken ontbreken. Het verhaal wordt verteld in de derde persoon en niet in de eerste zoals we momenteel van Coben gewend zijn. De betrokkenheid bij de hoofdpersoon en het verhaal is hierdoor beduidend minder. Vooral in het begin had ik erg veel moeite om in het boek te komen en het verhaal te blijven volgen. Niet omdat het zo ingewikkeld was, maar omdat het me niet zo boeide.

Ook Cobens welbekende humor speelde nauwelijks een rol in Klein Detail. De grapjes die gemaakt werden, waren niet echt om te schuddebuiken. De plot zelf was nauwelijks spannend en de ontknoping niet verrassend of schokkerend. De karakters misten duidelijk de aansprekende details en menselijkheid die Coben in boeken als Geen tweede kans, Spoorloos en Niemand vertellen zo treffend weet neer te zetten. Coben is er in Klein detail niet in geslaagd om hoofdpersoon Myron Bolitar tot leven te brengen. De man bleef niet meer dan zwarte letters op enigszins vergeeld papier.

Overall deed het verhaal me een beetje denken aan het seriewerk van Val McDermid met Kate Branningan in de hoofdrol. McDermid heeft echter veel meer talent voor het schrijven van series dan Coben. Zijn overgang op stand alones is volgens mij dan ook de enige juiste keuze. Ik ben persoonlijk blij dat ik Cobens werk achterstevoren lees. Als Klein Detail mijn eerste kennismaking met hem was geweest, zou ik waarschijnlijk al zijn afgehaakt. Dat laatste zou betekenen dat ik mezelf flink te kort zou doen. Klein detail, de huidige Coben is namelijk een fantastische auteur!