Aan de hand van dagboekfragmenten, brieven, transcripten van therapiesessies, sms-jes, Snapchats, uitspraken van ‘wijzen’, e-mails etc wordt het verhaal verteld van een dertigjarige vrouw, Ottila, die probeert haar leven een andere wending te geven. Van een leven vol drank, drugs en seks dat uiteindelijk toch niet bevredigend genoeg is, naar een gelukkiger leven. Maar wat is dat dan geluk? En hoe ontworstel je je aan oude gewoontes en oude vrienden die dat nieuwe leven in de weg staan? En bestaat er zoiets als genetische aanleg voor psychisch lijden? Allemaal vragen die voorbijkomen in deze boeiende roman die toch ook met de nodige humor geschreven is. Het is knap hoe de schrijver van alle losse fragmenten een samenhangend verhaal heeft weten te maken. De worsteling van Ottila met zichzelf en haar omgeving wordt pijnlijk duidelijk. Al met al een aanrader om te lezen.