Kuiperij in de politiek, daar draait het om in Het schandaal. Tijdens de strijd om de senatorenzetels wordt kinderporno ontdekt op Porter Smalls’ computer. Houdt hij zich daar werkelijk mee bezig, of is dit een actie van zijn tegenstander Taryn Grant om hem in diskrediet te brengen zodat zij de stemmen krijgt? Tezelfdertijd verdwijnt Bob Tubbs, een politieke regelaar. Toeval, of heeft hij iets te maken met de kinderporno-affaire? Is hij er gewoon vandoor of is hij dood? Lucas Davenport van het Bureau Misdaadbestrijding krijgt van Smalls, via de gouverneur, de opdracht om tot op de bodem uit te zoeken hoe het zit.

John Sandfords thrillers zijn van wisselend niveau. Je weet nooit wat je te wachten staat, het ene boek is beter dan het andere. Het schandaal, Lucas Davenport #23, valt in de categorie ‘onder de maat’. Van enige diepgang is geen sprake, van mooi taalgebruik evenmin. De plot is gemakzuchtig afgehandeld, ‘opgeruimd staat netjes’ dekt min of meer de lading. Met het verstand op nul rol je moeiteloos door het verhaal, dat geen verrassingen aan de dag legt en waarin de lezer alles wordt voorgekauwd (dat laatste is vaker een euvel bij deze auteur). “Het huis had overal wifi en zodra Dannon was vertrokken, pakte Taryn haar laptop, ging online en googelde Lucas Davenport.” Dat we maar begrijpen hoe bijzonder het is om wifi te hebben in het hele huis en dat je online moet gaan om te kunnen googelen. Het schandaal staat bol van dergelijke teksten, die afbreuk doen aan het leesplezier en die doen vermoeden dat de auteur zijn lezers onderschat. Het is volstrekt oninteressant te weten dat Lucas Davenport zijn handen wast na het plassen of dat Taryn Grant in een katoenen pyjama slaapt.

Hier en daar ligt er wellicht een smetje op de vertaling. "Lucas belde Rose Marie, die zei dat ze Connolly zou bellen. Vijf minuten later belde Connolly hem terug …" Twee regels verder: "Lucas belde ICE … Terwijl hij wachtte tot ze terugbelde, belde hij de agent van dienst …" Van een oude rot in het vak mag je het minder simplistisch verwachten.

Aanvankelijk zit er vaart in het verhaal, maar allengs stagneert de geoliede schrijfmachine: je weet (bijna) alles al en smartass  Davenport ziet voor heel even het licht niet meer. Na wat geneuzel op de vierkante meter helpt het toeval een handje en gaan we weer vrolijk verder. Zeer standaard en voorspelbaar. Virgil Flowers komt nog voorbij en de auteur legt – niet voor het eerst – een schakel naar het leger en Afghanistan.

Gelukkig is er een verhaallijn toegevoegd met Kidd en Lauren (Luellen), beiden bekend van weleer in de reeks. Die leest plezierig weg, voor het overige stelt Het schandaal weinig voor.