In “de veger” volgen we Nan Mus. Vijf jaar terug is de veger verdwenen. Nan, is aan haar lot overgelaten en heeft geen andere keuze dan te werken als schoorsteenveger voor de verschrikkelijke Wilkie Crudd. Ze brengt haar dagen schoorstenen vegend door. Het is ontzettend gevaarlijk en ondankbaar werk, maar Nan is er erg goed in en zo verstrijken de jaren. Wanneer ze op een dag vast komt te zitten in de haard is ze bang dat haar einde nadert. Maar dan ontwaakt ze ongedeerd op een verlaten vliering en blijkt ze niet alleen te zijn. Ze is geholpen door een klein wezentje...

“De veger” is een verhaal dat echt bij je binnenkomt, all the feels. Als je hem gelezen hebt en dicht slaat, kun je alleen maar denken, WAUW! Wat is dit een mooi en hartverscheurend verhaal. Je bent na het lezen echt even helemaal stil en het verhaal zit daarna nog dagen in je hoofd. Het is bijna onmogelijk om dit verhaal te beschrijven en het alle eer te geven die het verdiend. Dit is een boek dat iedereen jong en oud gelezen zou moeten hebben.

Nan Mus is een heel sterk hoofdpersonage in “de veger”. Je leeft enorm met haar mee. Ze heeft het absoluut niet makkelijk in haar leven en dat weet de auteur ook ontzettend goed te omschrijven allemaal. Ik had het eerste hoofdstuk meteen al kippenvel. Door het verhaal heen krijg je ook flashbacks naar het leven van de veger en Nan samen, die stukjes waren echt heel erg aandoenlijk, maar ook ontzettend fijn. Je merkt echt dat de ze veel om elkaar gaven.

De auteur Jonathan Auxier weet je gedurende het verhaal echt te raken. Zijn zinnen zijn heel sierlijk en alles is heel duidelijke en tot in de kleinste details omschreven. Je ziet alles heel realistisch voor je. Zijn schrijfstijl is erg beeldend en vlot maar toch ook op een bepaalde manier luchtig. Het zijn best af en toe zware onderwerpen, maar hij weet het op zo’n fijne manier te vertellen, dat het interessant is en blijft. Je hoeft je met dit verhaal geen moment te vervelen. Wat ook erg sterk was aan het verhaal is dat het net was alsof je tijdens het lezen meedeelt in de “geheimpjes”. Zo weet je gedurende het verhaal wie Charlie is, maar ook bijvoorbeeld dat Nan illegaal en stiekem ergens woont. De auteur maakt je op die manier dus ook een deel van het verhaal.

Het schoorsteenvegen loopt als rode draad door het verhaal heen. Doordat je elke keer weer net iets meer informatie krijgt heb je aan het einde een compleet en duidelijk verhaal. Het verhaal zit vol met mooie boodschappen en natuurlijk ook de nodige fantasie. Eenmaal begonnen in het verhaal, wil je het ook direct uitlezen. Je moet gewoon weten hoe dit verhaal voor Nan en de rest af gaat lopen. Ook vriendschap speelt een grote rol in dit verhaal.

Kortom, "de veger" is gewoon het complete plaatje! Ga het absoluut lezen, ik raad het iedereen aan. Dit zou zomaar eens één van de mooiste verhalen kunnen zijn die je ooit gelezen hebt.