Mijn eerste leeservaring met Daniel Blake. En ik denk ook meteen de laatste. Ik heb begrepen dat Vermoorde ziel een reeks gaat worden met Patrese in de hoofdrol, maar ik denk dat ik het volgende deel niet meer zal lezen. De eerste 300 blz. heb ik mij letterlijk doorheen moeten worstelen. Ik vond het langdradig, saai en totaal niet spannend. Uiteindelijk waren de laatste 100-120 blz. goed te lezen en nog enigszins spannend, maar dat maakte de voorgaande 300 blz. niet goed natuurlijk. De ontknoping kwam dan toch voor mij onverwacht, had het toch niet zien aankomen, hoewel ik het had kunnen bedenken achteraf, als ik er over nadenk. De vele bijbelteksten en uitleg over de islam en koran (soms pagina's lang), vond ik zeer storend en niks toevoegen aan het verhaal. Die heb ik dan ook grotendeels overgeslagen, het feit dat ik daar gewoon overheen kon lezen en verder kon gaan zonder iets te missen van het verhaal, bewijst voor mij dat het totaal nutteloze informatie was. Misschien ligt het aan het feit dat ik zelf totaal niet gelovig ben dat het oninteressant en ergerlijk was voor mij. Verder is Blake ook een liefhebber van opsommingen: er zijn twee soorten mensen....je kan dingen op 3 manieren uitleggen....vervolgens volgt er (soms 2, 3 blz. lang) een uitleg welke twee soorten mensen er zijn enz. Nadat je je weer hier doorheen hebt geworsteld gaat het verhaal weer verder, maar het beetje spanning dat er dan misschien was voor de opsomming, is daardoor totaal weer verdwenen ! Ik ben blij dat het boek uit is, absoluut geen topper wat mij betreft !