Ijsmoord is het 10e boek van de auteur Fred Vargas (pseudoniem van Frédérique Audouin-Rouzeau, Parijs, 1957) rond het team van commissaris Adamsberg.

De rode draad in recensies van het werk van Vargas is naast de geroemde kwaliteit een waarschuwing dat je moet wennen aan haar schrijfstijl die afwijkt van die van vele andere auteurs. Dat anders onderschrijf ik volledig, maar voor mij is dit anders zeker niet beter.

Met heel veel woorden, vaak pretentieus ruimt Vargas heel veel plaats in voor onmogelijke en weinig toevoegende dialogen tussen de karakters uit het team van Adamsberg dit verstoort het prima plot. Vaak volgen er afdwalingen van het verhaal wat de leesbaarheid en zeker ook de spanning niet ten goede komen. sterker nog het beetje spanning wat er is wordt hierdoor eigenlijk ontkracht en het leesplezier wordt je ontnomen.
Het boek rust voor een groot deel op de feiten rond de historische figuur Robespierre wat gezien de achtergrond als historica en archeologe verklaarbaar is. maar wordt dan weer zo weggezet dat ook deze obscure manier van belichten van dit historische feit het lezen niet veraangenaamt..

De kennismaking met deze Franse auteur is me slecht bekoren, en het zal geen vervolg krijgen.
"le roi est mort, à la recherche d’un nouveau roi".