Cussler is Cussler. Al jaren schrijft hij zijn boeken volgens een min of meer vast stramien. Dat hij zelf (in dit boek als wereldreiziger) opduikt in zijn verhalen en dan ook nog een behoorlijke rol als hulp speelt is aardig. Voor de rest is Inferno op zee een typische Cussler. Veel aandacht voor de schepen en hun bouw/inrichting. Echter, in het verhaal begint de sleet te komen. Het wordt steeds onwaarschijnlijker, je fantasie moet steeds grotere vormen aannemen. Dit boek heeft nog een, in mijn ogen, slechte ontknoping ook. Aardig, leest lekker maar Cussler, en dan met name Dirk Pitt en zijn kornuiten, beginnen aan hun einde te geraken!