De flaptekst van het boek intrigeerde me. Het boek gaat over een meisje die haar moeder nooit gekend heeft en samenwoont met haar broer en zijn vriend. Wanneer ze op zoek wil gaan naar wie haar moeder eigenlijk was, lijkt haar broer haar te dwarsbomen. Daarnaast is er nog een mysterieuze bommenlegger in het verhaal waardoor de stad in rep en roer is.

Hoewel het boek me, door de flaptekst en het concept dus erg spannend en interessant leek, gebeurt er eigenlijk vrij weinig. De eerste tweehonderdvijftig bladzijdes gebeurt er vrijwel niks en is het gewoon een verhaal over de vijftienjarige Alena die bij haar broer en zijn vriend woont. Er is geen drama, geen actie, niks wat dramatisch genoeg is. Het is gewoon een verhaal over een meisje die probeert uit te vinden wie ze is en waar ze vandaan komt. Hoewel je een twist verwacht blijft deze uit en het verhaal kabbelt een beetje verder, waardoor je het boek snel weg legt. Ook het verhaal ernaast, de mysterieuze bommenlegger, loopt af met een sisser hoewel het verhaal zich opbouwt naar een knal.

De schrijfstijl sprak me wel aan op het begin. Het verhaal wordt verteld vanuit Alena en hoewel haar gedachten soms wat kinderachtig zijn, zijn ze vaak hilarisch en een beetje ‘all over the place’, zodat je een realistisch beeld krijgt van Alena. Dit is echter het enige positieve wat ik over dit boek te zeggen heb.

Al met al vond ik dit boek een grote teleurstelling. De flaptekst bereidt je voor op een spannend verhaal met veel actie, maar dit blijft uit. Ik had er zoveel meer van verwacht!