Ik maakte pas een paar maanden geleden kennis met Helen Vreeswijk, toen ik ‘Zwijgplicht‘ van haar las. Een verrassend en ongebruikelijk onderwerp en dat is met ‘Bloedbroeders’ ook het geval.

Vanuit het oogpunt van een totaal andere cultuur als waar ik zelf mee bekend ben, zorgt Helen Vreeswijk weer voor een gigantisch spannend verhaal. Op de eerste pagina van het boek staat vermeld dat ‘Bloedbroeders’ een op waarheid gebaseerd misdaadverhaal is, dat maakt het gelijk al een stuk heftiger.

Helen Vreeswijk legt niet per se uit welke cultuurverschillen er spelen, het ene deel van de familie is opgegroeid in Nederland, het andere deel in India, maar het gevoel van de verschillen zit er wel in, tussen Ayaan en Reza is ie vooral duidelijk te voelen. Maar ook de moeder van Reza en de moeder van Ayaan hebben andere meningen. En dat is nou precies wat ik zo knap vind aan de schrijfstijl van Helen Vreeswijk. Ze kan van een ongewone situatie een boeiend en geloofwaardig verhaal maken.

Zeker het einde, de laatste honderd bladzijdes wilde ik het boek niet uit mijn handen leggen. Ik moest eigenlijk weg, maar niet voordat ik het boek uit had. De spanning wordt zo opgebouwd dat je werkelijk op het puntje van je stoel zit.

Met ‘Bloedbroeders’ heeft Helen Vreeswijk wederom een spannende YA neergezet, waarbij ze een gevoel van familie en eer centraal zet. Haar ervaringen bij de recherche spelen duidelijk een rol en daarom komt ook dit boek zeer geloofwaardig over. Het element van waarheid zorgt ervoor dat het nog heftiger overkomt.