Naar aanleiding van Dickers tweede boek begon ik in zijn debuut. In de omgekeerde volgorde dus, maar na Het boek van de Baltimores en de lovende recensies over het debuut was ik erg nieuwsgierig geraakt. Een boek om de zomervakantie mee door te komen, zo dacht ik.

Helaas was het verhaal over Harry Quebert een grote teleurstelling. Flat characters waar ik me mateloos aan begon te ergeren, onwaarschijnlijke plotwendingen, rare dialogen, open deuren; en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik begrijp niet waar de hype rond dit boek boek vandaan is gekomen en waarom iedereen hier zo lyrisch over is.

Twee sterren voor lectuur (en geen literatuur) om de tijd te doden op vakantie. Jammer, ik had er zoveel meer van verwacht.