Dit boek viel me eigenlijk een beetje tegen. Ik had soms het idee dat het boek door meerdere personen was geschreven: eentje voor de thrillerkant en eentje voor de romantische kant. Sommige stukken waren echt goed; er zat vaart in het verhaal en het was spannend en dan ineens zakte het als een plumpudding in elkaar tot het ineens weer tempo kreeg. Daarnaast vond ik de karakters erg eendimensionaal neergezet: de stoere astronaut, de ietwat truttige heldin die zich ontpopt als regelrechte speurneus, de superslechte slechterik en de goeie FBI-agent.
Verder geeft de schrijfster vanaf het allereerste begin zo'n beetje de hele plot vrij, zodat er wat dat betreft niets te raden overblijft. Toch bleef er een heel belangrijk vraagpuntje bij mij over, waardoor ik toch door bleef lezen. Wie was er nou eigenlijk vermoord?
Al met al een lekker tussendoortje maar ook niet meer dan dat. Ik vond haar boek De obsessie wat dat betreft een stuk beter. Ook daar is van meet af aan bekend wie de dader is, maar Brown weet de spanning beter op te bouwen en vast te houden.