Luna, een in Italië opgroeiend meisje, vindt het leven niet gemakkelijk. Omdat zij een albino is, ook nog eens kampend met slecht zicht waardoor zij letterlijk in de schaduw leeft, probeert ze door een enorme verbeeldingskracht en levendige fantasie haar leven kleurrijker te maken dan de werkelijkheid haar biedt.
Ze heeft een broer Luca, van wie ze zielsveel houdt. Luca brengt zijn dagen voornamelijk surfend op zee door, totdat het noodlot toeslaat en hij verongelukt.
Luna en haar moeder, Serena, moeten met dit immense verdriet zien om te gaan, iets wat vooral haar moeder niet lukt. Ze is niet meer in staat om zich om haar dochter te bekommeren en Luna hoopt tevergeefs op tekenen van haar broer, die natuurlijk niet komen.
“Wat de golven brengen” is een boek dat het waard is gelezen te worden, het maakt je verdrietig maar regelmatig tovert het ook een glimlach op je gezicht.