Het begin van een nieuw schooljaar op Pirriwee Public. Ouders stromen toe om hun kinderen op te halen tot er plots een kind beschuldigd wordt van wurging. Er worden al snel kliekjes gevormd tussen de moeders en er wordt afgeteld naar de quizavond. Wat niemand weet is dat die wel eens fataal zou kunnen aflopen door de verborgen geheimen die er heersen…

Er wordt in dit boek ‘gespeeld’ met de lezer, althans zo kwam het op mij over. Het verhaal heeft doorlopend een heel specifieke schrijfstijl. Het was dus wennen toen ik aan het boek begon. Er komen aanvankelijk veel namen in voor, maar uiteindelijk draait het wel (meestal) om dezelfde personages. Het boek is luchtig geschreven, maar behandelt wel enkele serieuze thema’s zoals pesten en huiselijk geweld.

Een luchtig, grappig geschreven boek dat toch ernstige onderwerpen aankaart. Herkenbare situaties zoals nieuw samengestelde gezinnen, maar ook minder alledaagse zaken zoals huiselijk geweld komen hier aan bod. Het was verrijkend om niet steeds over hetzelfde te moeten lezen en als lezer werd je steeds opnieuw betrokken in een ander soort situatie. Saai was het boek nooit en halverwege was ik helemaal verkocht aan ‘grote kleine leugens’. In een sneltreinvaart verslond ik de rest van het boek. Eenmaal het verhaal je in zijn greep heeft, laat het je niet meer los. Elke ouder in dit boek kampt met verschillende problemen en uiteindelijk raken sommige verhalen zelfs ietwat verweven met elkaar. Het einde was verrassend, eigenlijk net zoals het hele boek. Een mooie lijn die de schrijfster heeft weten door te trekken! Een nieuwe fan heeft ze er alvast bij!