In het begin leer je Lila kennen, een vrolijke jonge dame die zich zo vrij als een vogeltje mag voelen. Ze past op andermans huizen en doet dit heel nauwgezet. Ook dit keer komt ze in een prachtig appartement terecht. Ze kan er genieten van de rust en de luxe en de lieve kat die haar aandacht zeer op prijs stelt. Lila is best nieuwsgierig en gluurt vaak naar de buren. Dit doet ze met haar verrekijker, nee het is geen stalken, ze heeft een gezonde interesse en gebruikt die vaak in haar boeken die ze schrijft. Schrijven is haar passie. Op een dag als Lila weer door de verrekijker tuurt, gebeurt er iets vreselijks. Voor haar ogen ziet ze een moord gebeuren. Niet helemaal maar een jonge vrouw wordt door het raam gegooid...Nu is Lila getuige en kan niet anders dan de politie hiervan op de hoogte te stellen. Maar dan begint alles pas, Lila leert die vriendelijke broer van het 2e slachtoffer kennen maar leert ook dat mensen grote geheimen kunnen hebben. Samen met Ashton probeert ze achter de waarheid te komen. Het verhaal is zeer mooi beschreven, de woordkeuze van de schrijfster is echt top, puur genieten als je van taal houdt. Het verhaal op zich is niet spannend, het kabbelt rustig verder. Doorheen het zoeken naar de waarheid is de liefde aanwezig en kan je zien hoe twee mensen naar elkaar groeien. Misschien is dit niet een top boek van Nora Roberts maar als ik nog eentje zou kiezen, zou ik gewoon één lezen zonder dat er spanning in zou moeten zitten. Nu had ik toch wat verwachtingen en die kwamen niet helemaal uit. Toch vind ik deze schrijfster heel goed. Ik heb het boek graag gelezen en ik denk dat er zeker nog mensen zijn die mijn mening zullen delen.