De meid is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van de Zeeuwse Neeltje Lokerse, die begin 20e eeuw als dienstbode wraak nam op haar werkgever.

Het boek bestaat uit drie delen, waarin telkens dieper word ingegaan op haar strijd en ervaringen.
Deel 1 handelt over haar leven in Goes 1890-1892, deel 2 over haar ervaringen in Amsterdam 1892-1895 en deel drie leidt naar de ontknoping in Den Haag 1898-1905.

Neeltje Lokerse was een fiere leergierige Zeeuwse jongedame. Bij het overlijden van haar vader moet ze gaan werken als dienstbode, al wil zij erg graag verder studeren. Maar in die tijd was het ondenkbaar dat meisjes verder konden studeren. Zij waren voorbestemd om brave huisvrouw, echtgenote en moeder te zijn.
Er moest echter geld in het laatje komen en Neeltje Lokerse gaat aan de slag als dienstbode. Toen waren de Zeeuwse meisjes erg gegeerd als dienstbode, o.a. omdat ze wisten wat hard werken was maar ook voor hun typische klederdracht.

Zij ervaart snel dat dienstbodes onrecht worden aangedaan, want zij wordt onterecht ontslagen en krijgt geen getuigschrift van haar werkgeefster. In Goes kan ze opnieuw aan de slag en wordt verliefd op Hendrik. Ondanks de waarschuwingen van mensen om haar heen komt ze er achter dat Hendrik haar heel veel beloofde maar haar toch bedroog. Wanneer Neeltje hier achter komt, is zij diep teleurgesteld, terecht woedend en stort haar wereld in.
Neeltje weet dan al dat ze andere meisjes – huispersoneel – wil behoeden voor de val waar ook zij intrapte, maar hoe begin je daaraan?

Neeltje ontvlucht Goes en gaat aan de slag in Amsterdam. Ze wordt opnieuw verliefd. Anton heet de gelukkig en met hem deelt ze haar wens om meisjes als zij te behoeden voor de val waar mannen hen naartoe leiden en hen niets meer of minder zien als een “hoer” waar zij hun lusten kunnen op botvieren, hen alles beloven, doch enkel aan zichzelf en hun goede naam denken. Deze meisjes hebben geen enkel toekomst eens ze in de val zijn getrapt en mogelijks zwanger geraken. Deze heren ontkennen steeds met klem de vader te zijn…want wie gaat er nu om met een dienstbode!
Enig lichtpuntje voor hen is dan een café, een café chantant of een huis van lichte zeden waar zij een bron van inkomsten hebben, doch hun eigenwaarde, hun fierheid en reden van zijn volledig verliezen.

Maar Anton vertoeft graag bij Neeltje, is verliefd op haar, maar blijkt gedwongen te moeten trouwen met iemand van zijn stand. Hij verzweeg dit voor Neeltje, wiens wereld en toekomstdromen opnieuw een knauw krijgen.

Neeltje vertrekt naar Den Haag als noodhulp. Dit geeft haar meer vrije tijd en een betere verloning.
Zo kan ze eindelijk verder werken aan haar boek “Studies van het leven” waarin ze de onrechtvaardigheid tegen huispersoneel en dienstbodes in het bijzonder aan de kaak wil stellen en op die manier betere arbeidsvoorwaarden en erkenning af wil dwingen.
Ze heeft nog steeds contact met haar “vriend” Anton die haar strijd tegenover ongelijkheid steunt en haar boeken over het onderwerp toestuurt.
Ze treedt in dienst bij zaakwaarnemer Burghoudt. Na een tijdje wordt ze verliefd op hem, vertrouwt hem haar geld toe en krijgt ze met hem een intieme relatie. Hij beloofde voor haar te zorgen en haar te huwen.
Wanneer blijkt dat ze zwanger van hem is gooit hij haar op straat, zonder verloning.
Opnieuw liep Neeltje in de val van heren van stand.

Neeltje is vastbesloten Burghoudt voor zijn verantwoordelijkheden te plaatsen en de slechte behandeling van dienstmeiden onder de aandacht van iedereen, maar vooral van beleidsmakers te brengen.

Ze wil Burghoudt voor de rechter brengen. In het gerechtsgebouw vuurt ze met een revolver een schot op hem af. Burghoudt overleeft de “aanslag” en Neeltje slaagt in haar opzet. Ze komt voor de rechter en met een genegen advocaat bepleit ze haar zaak en het onrecht dat haar en vele dienstbodes is aangedaan en wat niemand kon vermoeden…Neeltje wordt vrijgesproken.

Dan gaat alles in een stroomversnelling en kan ze haar strijd als activiste verder voeren wat uiteindelijk in 1909 resulteert in de goedkeuring van de Wet Loeff, waarin onderzoek naar het vaderschap en alimentatie werd geregel.(© Marlies Allewijn “De Meid” p.326)

Marlies Allewijn heeft voor dit boek degelijk en diepgaand onderzoek gedaan en dat voel je als lezer.
Je wordt al snel meegezogen met het personage en krijgt vlug sympathie voor het onrecht dat dienstbodes is aangedaan en de strijd die Neeltje voert en uitgroeit van een simpele meid tot een zelfzekere volwassen vrouw en ongehuwde moeder.
De auteur heeft gekozen om het verhaal op te delen in drie stukken, waar telkens gewerkt wordt met flashbacks.
Alles is verhelderend geschreven, in een vlotte aangename schrijfstijl, doorspekt met veel emoties en bedenkingen.
Het verhaal is goed opgebouwd, heeft diepgang, geeft een goed tijdsbeeld en is spannend naar de ontknoping toe.
Deze historische roman is zeker geslaagd en boeit van begin tot einde.
De auteur geeft in de inleiding en op het einde van het boek meer duiding bij het verhaal. Op deze manier blijf je als lezer bij de les en blijft het boek interessant, boeiend en leerrijk.