Vaag vaag vaag. De auteur speelt een flauw spelletje met de lezer door telkens te suggereren dat hij het verband tussen gebeurtenissen in het verleden zal onthullen, maar doet het nooit. Hij vraagt niet door wanneer het erop aankomt, noteert bepaalde gegevens niet in zijn 'zwarte boekje' als het er net om gaat. Her en der worden namen van schrijvers en citaten en titels van boeken genoemd die bij nader inzien weinig lijken toe te voegen. Hij komt een bewonderde dichter tegen, ene Jacques, die een gedicht heeft geschreven dat, toevallig? Dannie heet. Die dichter bestaat, heet Jacques Audibert en schreef inderdaad 'Dannie'. Brengt dat ons nader tot een inzicht in dit boek? Nee. Allemaal losse flodders, dwaalsporen. Veel gemijmer over vergetelheid, gedwaal door lege straten, getwijfel. De hoofdpersoon Jean(?), ook de namen van de personages zijn onzeker, heeft een soort van verhouding met ene Dannie, maar die relatie is al net zo vaag als de rest. Ik kan me er niet mee identificeren. Wezenloze personages op zoek naar een echt verhaal. De nieuwe kleren van de keizer!