Dit laaiende vuur is de debuutroman van YA-auteur Estelle Laure. Het boek is al verschenen in meerdere talen en ondertussen heeft Laure al een tweede boek geschreven. Nummer drie is onderweg.   

Dit laaiende vuur gaat over het heftige leven van de 17-jarige Lucille. Haar moeder verdwijnt zonder te vertellen waarheen, waardoor Lucille alleen achterblijft met haar jongere zusje Wren. Plots is haar leven niet meer zo simpel. Naast school moet Lucille nu ook voor haar zusje zorgen, het huishouden regelen en de rekeningen betalen. Met moeite houdt ze het hoofd boven water. Maar op het moment dat haar leven een totale chaos is, wordt ze verliefd. Alleen is die liefde niet toegelaten.  

Dit laaiende vuur wordt afgeschilderd als een liefdesverhaal, terwijl dat maar een van de vele plotlijnen is die het boek bevat. Hoofdzakelijk gaat het verhaal over een jonge tiener, Lucille, in een moeilijke situatie die haar boven het hoofd groeit.  

Het hoofdpersonage heeft het erg moeilijk en de auteur slaagt er goed in om haar gevoel van wanhoop weer te geven. Maar, tegelijkertijd gaat Laure daar in de fout. Ze gaat niet diep genoeg in op alle emoties én de relaties tussen de verschillende karakters. Dat is dan ook het thema van dit boek: oppervlakkigheid. De emoties die Laure wil weergeven zijn erg zwaar, maar het lijkt alsof ze niet dieper durft te graven. De vele plotlijnen in het verhaal helpen daar ook niet bij. Het is een boek van 228 pagina’s, maar er zijn verschillende onderliggende verhalen aan de gang. Te veel voor wat het boek is. Laure had beter een selectie gemaakt uit de verschillende plotlijnen, dat zou het verhaal veel beter gemaakt hebben. Of ze zou er een boek van minstens 500 pagina’s van moeten maken en alles beter uitwerken.   Ondanks het feit dat de emoties niet erg diepgaand zijn, bevat het boek dan weer wel veel drama. Overal duiken nieuwe problemen op en het hoofdpersonage maakt het ene drama na het andere mee. Het dramaniveau mag zeker en vast lager. Maar dat overdosis drama gaat natuurlijk hand in hand met de vele plotlijnen.  

Door het gebrek aan diepgang zorgt Laure er echter wel voor dat Dit laaiende vuur een relatief luchtig boek blijft. Dat is deels positief omdat ze zo een ernstige situatie tot bij de jongere lezer brengt, zonder het te zwaar of ingewikkeld te maken. Hierdoor verliest het verhaal soms wel wat aan realiteit. Ook Laure’s poëtische schrijven doet het dramatische aspect van het boek stijgen. Sommige eenvoudige gebeurtenissen worden te dramatisch beschreven. Maar, het is wel duidelijk dat Laure een gevoel voor schrijven heeft. Sommige zinnen zijn prachtig verwoord en doen je even naar adem happen omdat ze zo mooi bepaalde gevoelens weergeven. De schrijfstijl van de auteur is ook erg vlot, ze neemt je van in het begin mee op sleeptouw en voor je het beseft ben je aan het einde van het verhaal.  

Dit laaiende vuur bevat veel sterke elementen. Het is een mooi en krachtig verhaal, maar het had meer kunnen zijn dan het is. Door de oppervlakkigheid van de relaties tussen de verschillende personages en de zware emoties verliest het boek aan kwaliteit en geloofwaardigheid. De poëtische schrijfstijl van Laure heeft wel zijn charme en het boek lees je dan ook enorm vlot uit. Ondanks de tekortkomingen, wekt Estelle Laure wel nieuwsgierigheid naar haar volgende boek.