Dit is de debuutroman van Anneliese Mackintosh en wat voor één. Het is eigenlijk een waargebeurd verhaal, het levensverhaal van deze schrijfster, alleen gelezen door de ogen van Gretchen. Gretchen een twintiger, geboren in Duitsland "Daarom heb ik een Duitse naam gekregen, als aandenken aan die tijd". Een getalenteerd meisje, gek op tatoeages "Door het leven getekend". Opgegroeid in een uithoek op het platteland samen met ouders en zus Lottie.

Deze roman beschrijft in dertig korte verhalen het leven van Gretchen, ze studeert Engelse literatuur, is een actrice, heeft de reputatie van een gestoorde griet. "Als 18-jarige deed ik alles wat ik wilde". Krijgt een nierabces levensbedreigend, wordt radicaal en veganist en woont tijdelijk in een commune.

"Ja, ik was zo iemand die wist hoe het was om in raadselen te rijmelen, zich schandelijk te gedragen op een feestje, afgewezen te worden door een geliefde en gek te worden van verdriet".

Haar ouders zijn ongelukkig, haar moeder wil scheiden, haar vader overlijd aan kanker en haar zus Lottie heeft last van psychoses. "Ik wil mijn moeder, dat mijn vader uit de dood opstaat en dat mijn zus niet meer ziek is, uit de psychiatrische inrichting kan, zich lekker voelt, gelukkig is".

Een indringend verhaal met hoogte en vele dieptepunten. Je gaat van Gretchen houden, ondanks haar rare uitspattingen. Het enige minpuntje vind ik dat het is geschreven in 30 korte verhalen, hierdoor spring je soms van de ene gebeurtenis in de andere en er gebeurt erg veel in dit boek. Liever had ik dit verhaal gelezen als zijnde één roman. Zeker een aanrader!

"Ik schreef dit boek om de vele verschillende versies van mezelf te begrijpen". Deze zin wordt duidelijk weergegeven door de voorkant van dit boek.