Ik heb Kennedy's Brein al bijna een week geleden uitgelezen, maar het kwam er maar niet van om het hier te beschrijven. Als fan van Henning Mankell's boeken, nam ik ook dit boek direct mee toen het een goedkoop actieboek was. Omdat het boek waar ik eerst in bezig was me nog niet kon boeien, besloot ik eerst hierin te beginnen.

De archeologe Louise Cantor keert terug van haar werk in Griekenland om op bezoek te gaan bij haar zoon. Ze treft hem echt vermoord aan. De politie zegt dat het zelfmoord is. Maar zij gelooft dat niet en wil zich er niet bij neerleggen. Louise besluit het pad te lopen dat haar zoon eerder gelopen heeft om te ontdekken waarom hij zelfmoord zou plegen of waarom iemand hem zou willen vermoorden.

Sommige mensen vonden dit een heel saai boek van Mankell, maar daar ben ik het niet echt mee eens. Het verhaal komt inderdaad een beetje langzaam op gang, en hier en daar laat de geloofwaardigheid te wensen over (hoe vaak vlieg je de wereld nu echt op en neer?). Maar verder is het gewoon typisch een boek van hem. Toen het verhaal eenmaal op gang gekomen was vond ik het ook spannend en interessant. Het was een complottheorie die ik nog niet kende, en ik heb een jaar les gehad van iemand die geloofde dat practisch alles een complot was. Hier komt wel weer de fascinatie naar boven die Mankell heeft voor Afrika, aangezien een groot deel van het verhaal zich afspeelt in, ik dacht, Mozambique.