Basje Boer is van alle culturele markten thuis. Ze fotografeert, maakt muziek, schrijft korte verhalen, produceert beeldende kunst, is filmredacteur en heeft nu haar debuutroman ‘Bermuda’ uitgebracht. Ze heeft helaas iets te goed haar best gedaan.

‘Bermuda‘ gaat over Meis. Meis loopt weg van huis. Ze heeft geen contact meer met haar beste vriendin Elfriede na een uit de hand gelopen verjaardagsfeestje. Nu Elfriede er niet meer is, moet Meis zelf uitvinden wie ze is en hoe ze wil leven. Ze gaat op zoek naar haar identiteit en belandt in een wereld waar fictie en werkelijkheid door elkaar heenlopen.

TE VEEL VAN HET GOEDE
‘Een twintiger. Een twintiger in de tram. Een twintiger in de tram.’ Boer gebruikt poëzie, songteksten, verschillende typografieën, songteksten, lijstjes, schuingedrukte filmfragmenten, doorgestreepte zinnen, personages die tot leven komen en een wisselende opmaak. De verschillende vormen zijn los van elkaar mooi en doordacht gekozen maar leiden als geheel af van het verhaal.

VERWIJZINGEN
Naast alle vormen heeft Boer delen in de roman filmnamen als titel gegeven: ‘Repulsion’, ‘Big’, ‘Desperately Seeking Susan’ en ‘Vertigo’. De films raken verweven met het leven van Meis. In de delen verwijst Boer regelmatig direct en indirect naar fragmenten uit die films: “Zoltar says: Make your wish,’ zegt ze tegen de weerspiegeling. En dan, in een stem die komisch bedoeld is:’ Your wish is granted!” Vaak is het onduidelijk waarom Boer verwijst naar de films. De overeenkomsten tussen Meis en de films lijken soms vergezocht. Een aanrader is dan ook om de films in ieder geval te googelen als je deze niet kent. Het wordt irritant om zo veel onderzoek te moeten doen om het verhaal enigszins te snappen.

Het laatste deel van de roman is meer in balans omdat ze minder vormen gebruikt en scherper verwijst naar, in dit geval, de film: ‘Vertigo’. Dat maakt toch nieuwsgierig naar een tweede roman waarin Boer het motto: ‘less is more’ hopelijk meer zal hanteren. Materiaal heeft ze in ieder geval bovengemiddeld in huis.

(Deze recensie verscheen al eerder op CLEEFT.nl in juni 2016)