Gracie, moeder van Jenny en Adam, rent het brandende schoolgebouw in om haar dochter te redde. Beide komen levend uit de brand maar daarmee is dan ook alles gezegd. Gracie ligt in coma, ademt alleen nog maar voor de rest geen reacties. Jenny is zwaar verbrand en haar hart is serieus onder druk komen te staan. Beide 'ontmoeten' elkaar wanneer ze beide uit hun lichaam treden en in het ziekenhuis met elkaar kunnen praten. Dit geeft de schrijver de mogelijkheid om als een alwetende verteller in iedereens hoofd te zitten, alle conversaties te volgen.
Tijdens het verblijf in het ziekenhuis probeert iemand de zuurstoftoevoer van Jenny te saboteren. Iemand is er dus echt op uit om Jenny te doden, de brand is dus meer dan alleen een brand.
De schrijfstijl van dit boek beviel me totaal niet en ik heb me dan ook naar het einde moeten worstelen.