Ali Land studeerde geestelijke gezondheidszorg en werkte tien jaar lang met kinderen en tieners met ernstige psychische problemen in UK en Australië. Nu is ze fulltime schrijfster en woont in Londen, de plaats waar dit verhaal zich afspeelt.
Dit boek zou ik niet als thriller willen bestempelen, het moet het voornamelijk hebben van de psychologische onderbouwing. De schrijfstijl is even wennen. Het verhaal is geschreven in de ik-vorm, vanuit Milly dus. Maar als ze alleen is, is ze niet echt alleen, ze krijgt heel erg vaak bezoek van haar moeder in haar gedachten en ze hebben dan zelfs conversaties, levensecht. Deze manier van schrijven vergt even een aanpassing, je wordt het echter snel gewoon.
Het verhaal verloopt traag, veel gebeurt er niet, de lezer is voornamelijk overgeleverd aan de psyche van Milly. Doordat de auteur met taal speelt, insinueert Land dingen die echt wel binnen komen bij de lezer en waardoor je je betrokken voelt. Je bent helemaal mee met Milly's gedachtegangen, zo goed echter dat het einde in feite voorspelbaar werd.
Een intrigerend verhaal dat je een blik gunt in de belevingswereld van een kwetsbare en getraumatiseerde tiener, knap gedaan van de auteur. Als spannend boek komt het echter te kort en wat betreft leesplezier in feite ook. De goede psychologische onderbouwing heeft dit niet kunnen goedmaken.