Elke Geurts publiceerde verschillende verhalenbundels en de roman De weg naar zee. Haar werken werden onder andere genomineerd voor De Gouden Boekenuil, de BNG Literatuurprijs en de Anna Bijns Prijs. Geurts schrijft columns voor Trouw en haar nieuwste boek Ik nog wel van jou verscheen in 2017 bij Lebowski.

De man van hoofdpersonage E.G. houdt niet meer van E. en besluit te vertrekken. E. probeert deze nieuwe werkelijkheid zo snel mogelijk tot een ander verhaal te maken. Alles kan nog goed komen, man kan zich nog altijd bedenken. Maar langzaam moet E. de werkelijkheid aannemen voor wat hij is en het leven dat ze tot nu toe kende loslaten.

De structuur van Ik nog wel van jou is interessant. Fictie en werkelijkheid lopen door elkaar, het hoofdpersonage reflecteert steeds op wat ze schrijft en waarom. Wat literatuur zou moeten zijn of doen en hoe deze verhalen de werkelijkheid zelf vormgeven. Toch lopen heden en verleden op zo veel verschillende manieren in elkaar over, soms in een en hetzelfde hoofdstuk dat je er als lezer geen kant mee op kunt, waar wil de auteur heen, wat heeft dit met het hele verhaal te maken? Daarbij verwijst Geurts, vooral in het begin, steeds vooruit om daar vervolgens ‘daar kom ik later nog op’ aan toe te voegen.

De korte, staccato zinnen lezen vlot en zorgen voor scherp proza, maar ondanks deze nuchtere schrijfstijl ontkomt Geurts er niet aan pathetisch of melodramatisch te worden. De clichés vliegen de lezer om de oren, zeker wanneer E. spreekt met haar ‘alchemist’ K. en ze verschillende vrouwen ziet die ze later zelf blijkt te zijn. Al deze pseudo-psychologische inzichten maken het boek nog verwarrender voor de lezer en het hoofdpersonage zelf.

“De man die vierentwintig jaar lang mijn maatje was geweest, was van het ene op het andere moment een vreemde geworden. Iemand die ik niet kende en naar het scheen ook nooit echt gekend had.”

Op sommige momenten weet Geurts het verdriet, de onmacht en de woede wel goed te vangen en ze verwijst hierbij ook vaak naar andere auteurs. Auteurs die haar voorgingen in het schrijven over een (al dan niet mislukt) huwelijk. E. gebruikt veel citaten uit wat ze gelezen heeft, wat meteen zorgt voor interessante leestips over hetzelfde onderwerp.

Al met al weet Ik nog wel van jou echter niet te overtuigen. Het spel tussen literatuur en werkelijkheid is leuk maar wordt niet zo goed uitgewerkt als gehoopt en de rauwe schrijfstijl van Geurts kan clichés niet weren. Deze roman werd op een stoere manier geschreven en is ongetwijfeld uit het leven en het hart gegrepen, maar weet de lezer niet op eenzelfde manier te grijpen.