De vrouwen van kasteel Deverill is een prachtig verhaal over vriendschap en liefde dat speelt tegen de achtergrond van het magische Ierse landschap en de grimmige onafhankelijkheidsoorlog.

De eerste scene, waarin je leest wat er van kasteel Deverill is geworden, is sterk en levendig geschreven en zorgt ervoor dat je wil weten hoe het zover gekomen is. De jonge hoofdpersonen - de eigenzinnige Kitty Deverill, haar lieve vriendinnetje Bridie, het luchthartige nichtje Celia en de Ierse Jack - nemen het vanaf daar over. Ze zijn zo sprankelend en levensecht neergezet door de schrijfster dat je direct een verbondenheid voelt met minstens een van deze karakters. De tegenstellingen (en daardoor onmogelijkheid) van hun vriendschap (Anglo-Ierse adel vs Iers en adel vs bediende) levert tal van ontroerende en ook spannende scenes op. Vervolgens brengt het mooie Ierse landschap en de oude familielegende van de Deverills een stukje magie in het verhaal. Deze hele mix maakt dit een bijzonder goed verhaal dat je naar binnen zuigt en niet meer loslaat. Het verhaal is met veel vaart geschreven doordat de, niet al te lange, hoofdstukken voortdurend wisselen van de ene naar de andere persoon en de gebeurtenissen volgen elkaar in tempo op.

Zoals het een feelgood roman betaamt zit er een liefdesverhaal in, maar het wordt nergens te zoetsappig. Dit heeft te maken met het feit dat de hoofdpersonen nog jong zijn en pas hun eerste stappen op het liefdespad zetten. En ook de grimmige onafhankelijkheidsoorlog en de rollen die de hoofdpersonen hierin spelen geven het verhaal een flinke dosis gewicht en spanning. Een bijzondere mix! Hou je normaal niet zo van feelgood romans? Dan zou je dit boek zeker eens een kans kunnen geven!