Toevluchtsoord van Kellerman is een boek dat afgezien er in beide boeken sprake is van een toevluchtsoord in geen enkel opzicht verder iets met elkaar gemeen hebben. Ik vond het boek traag op gang komen maar ook traag blijven. De uitstapjes die Rina maakt tijdens haar achtervolging waarin dan wel weer uiteengezet wordt in welk opzicht deze dan wel weer voor belang zijn voor haar orthox Joods zijn vind ik niet terzake doen op momenten waar het politie team betreft. Zij zijn evenals de lezer toch in hoofdzaak uit op de lodende zaak waar zij op zijn ingezet. Het feit dat Rina als orthodoxse religieuze vrouw een belangrijke bijdrage levert aan wat wij hier in Nederland `de hoeksteen van de samenleveing`zouden noemen. (Ik hoor het er Balkeneinde steeds minder over hebben) is prijzenswaardig maar niet is niet iets om tussen zoveel alinea`s te plakken. Zelfs de meest urgente telefoontjes tussen Rina en Decker worden afgesloten met ik hou van jou en ik ook van jou (of ik lees een paar maal dat Rina het heerlijk vindt naast haar grote, sterke man te liggen. Kortom ik lees een verhaal waarin de normen en waarden hoog aangeschreven staan, zeer prijzenswaardig maar het vertraagt de loop van het verhaal in die mate dat ik moeite heb om heb het uit te lezen. Met bovenstaande wil ik niet beweren dat ik niet geintersseerd ben in het orthodox jodendom (bijvoorkeur niet te eenzijdig belicht). Dit boek had naar mijn idee veel spannender en met meer vaart gescshreven kunnen worden. Op zich zijn de dialogen, afgezien van wat ik eerder benoemde een prettige bijdrage aan het boek maar een juiste dosering daarvan op het juiste moment zou wat mij betreft een verbetering zijn.