Je kent het wel. Je maakt een lijstje met boeken die je nog wil lezen en je komt eindelijk aan dat ene boek toe waar je al maanden naar uitkijkt en dan blijkt het absoluut niet te zijn wat je ervan verwachtte. Ik had dat met 300 minuten van Jack Heath. Het leek me een spannend boek, 10 verhalen van 30 minuten. Fijn om voor te lezen. Elke dag een verhaal. Maar het bleek een regelrecht drama te zijn.

Het boekje is niet dit en ziet er mooi uit. Ook als je het openslaat, zie je dat er veel aandacht is besteed aan de opmaak. Dat maakt dat je nog meer zin krijgt om dit boek te lezen. Ook de achterkant klinkt veel belovend, de verhalen zouden adembenemend spannend moeten zijn. 10 x 30 minuten gruwelen met de hoofdpersonen.

Elk verhaal bestrijkt 30 minuten. In de kantlijn zie je dan ook steeds hoeveel minuten van de 30 minuten nog over zijn. Dat zorgt voor een enorme spanningsopbouw. Tenminste, dat zou het moeten doen. Het is namelijk juist heel vervelend dat de verhalen zo zijn weergegeven, elke keer dat je een nieuwe tijdsnotering ziet, ben je weer even uit het verhaal. Dat maakt dat je de spanning alles behalve echt voelt. En dat is zonder, want een spannend boek moet onderhuids zijn. Zo één die je laat rillen tijdens het lezen. Dat bereikt 300 minuten niet. Dat komt natuurlijk door de korte verhalen die erin staan, en daar zou je mee kunnen leven. Het afleiden uit het verhaal zorgt er alleen maar voor dat je 0 spanning voelt.

Dat zou je op zich nog kunnen accepteren. Niet elk boek is wat je ervan verwacht en dat hoeft ook niet. Toch zat er in dit verhaal een enorme ergernis. De 10 verhalen hebben een open eind. Zo weet je bijvoorbeeld na het eerste verhaal niet of de hoofdpersoon het gaat overleven. De spanning wordt alsmaar opgebouwd en uiteindelijk blijf je verbaasd achter. De 30 minuten zijn om en nu? Nergens in het boek komen de verhalen bijeen, dus je blijft met een onbevredigd gevoel zitten. Na het dichtslaan weet je nog niet of iedereen zijn avontuur heeft overleeft.

300 minuten is een grote tegenvaller. Jammer, want ik zag er veel in. De verwachte spanning was niet aanwezig en lekker doorlezen zat er ook niet in. Het idee van Heath zou best kunnen werken, de uitwerking deed dat echter niet. Wel een compliment voor de uitgeverij, die duidelijk aandacht aan de opmaak heeft besteed.