Het verhaal opnieuw vertellen in een recensie vind ik altijd onzin. Dus maar gelijk to the point. Het goede aan dit boek is de enorm leuke stijl waarmee Beth Moore situaties omschrijft zoals ze plaatsvinden. Met veel humor beschrijft zo onder andere het kersttoneel, situaties aan tafel en de jacht op de kat. De verhaallijn is erg matig. Met enige regelmaat wordt met veel ophef een nieuwe situatie geintroduceerd waarmee vervolgens niks tot weinig wordt gedaan, zoals een hysterische Jillian omdat ze geld heeft gestolen (uitkomst: nul), de mogelijke vrijspraak van Stella (wordt niet meer over gerept). De paniek om de gezondheid van Bully (ineens is hij er weer). Een einde dat erg snel in elkaar is gedraaid en eigenlijk nog steeds niks is. Met nog 10 pagina's te lezen dacht ik dat er echt nog iets aan zat te komen, en ineens zit ik in een dankwoord vol Bijbelse spreuken. Een flinke afknapper..