Eerst en vooral: ik vind dit maar een saaie titel. Zeker in tegenstelling tot de andere boeken in de reeks. Het is niet echt origineel - hoeveel boeken zouden er zijn die De Laatste Strijd heten? - en er was toch mogelijkheid genoeg om iets anders te verzinnen. Of die indruk had ik toch. Maar goed.
Het is een dik boek, zeker als je gewend bent geraakt aan de dikte van Boek 2-4, en er gebeurt heel wat in. Het is een beetje hetzelfde als in De Tweeling van Kuma: er komen een paar echt relatief zware stukken in, mentaal gesproken. Ik hou daar wel van; niet het hele boek door, natuurlijk, maar zo een paar scènes mag dat wel. Dat maakt het wat realistischer.
We hebben al genoeg gezaagd over de personages en de plot, denk ik. Ik wil vooral nog iets zeggen over het einde: ik vond het goed en origineel. Mooi afgewerkt. Het deed me een beetje denken aan - onder andere - Het Lot van de Tearling (Tearling-Trilogie Boek 3) van Erika Johansen, een serie die trouwens ook echt een aanrader is.
Enfin, ja, ik ben hier echt wel tevreden mee. Al bij al is het net niet zo goed als Boek 4, geloof ik, maar het is nog steeds steengoed.
Oh ja. Het moet wel 'het zegel' zijn en niet 'de zegel', alsjeblieft.
8/10