Iemand beval me dit boek van deze auteur aan als de beste thriller die hij ooit had gelezen nadat ik had aangegeven een andere boek van hem veel te somber en te zwart te hebben gevonden. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik dit wederom een zeer deprimerend boek vond. Het hoofdpersonage kent alleen maar pech en narigheid in zijn leven. Het is een dik boek en dat is niet vreemd als je de vele beschrijvingen en herhalingen bekijkt. Een beetje te veel naar mijn smaak.
Het boek wordt ook aangeprezen als een thriller maar ik heb 430 bladzijden lang geen spannend moment kunnen ontdekken. Ja, er worden een heleboel meisjes vermoord maar het wordt allemaal zo emotieloos en van grote afstand beschreven dat je er niet warm of koud van wordt. Dat Ellory kan schrijven is een feit, er staan werkelijk prachtige zinnen in dit boek maar het pakte me totaal niet. Ik heb zelfs tussendoor een ander boek gelezen omdat ik dit boek beu was en er voor mijn gevoel niks gebeurde. Ik heb het wel uitgelezen omdat ik wilde weten of er nog iets verrassends in zat misschien maar helaas, het eindigde zoals ik al vanaf het begin had vermoed.