Verrader van de troon is een leuk en spannend boek. Het leest makkelijk, ook al gaat het voor mijn gevoel hier en daar iets te snel, waardoor ik sommige delen opnieuw moet lezen om het helemaal te kunnen volgen.

Ik ben dol op de wereld waarin dit boek zich afspeelt. Ik denk dat het een beetje de Arabisch wereld moet voorstellen met sultans en de woestijn. Ik weet niet of ik het goed heb, maar het is in ieder geval een totaal andere cultuur dan de meeste boeken die ik lees. Wat ik vooral leuk vind, en dat vond ik in het eerste deel ook al zijn de legendes en de tradities die ze vertellen in dit boek, over helden. In het boek wordt wel veel gepraat over politiek, vanwege de opstand natuurlijk. Voor sommigen zou dit misschien storend en saai zijn, maar ik vond het juist interessant om te zien hoe de opstand tot stand komt en hoe iedereen daar op reageert.

Ik ben sowieso voor Ahmed, hij zal zorgzaam voor zijn volk zijn, terwijl de sultan een harde leider is, wat hem maakt tot een goede vijand. De sultan gelooft dat wat hij doet de juiste manier is.

Dit boek kent ook magie. Ik weet nog dat ik dit in het eerste deel nogal overbodig vond, maar in dit deel hoort het er gewoon bij. Ik vind het veel beter uitgewerkt. Ik vind ook altijd leuk dat de magie in verschillende boeken zo anders wordt vertelt.

Daarnaast ben ik dol op de personages, vooral de rebellenbeweging, zij zijn een echt hecht team. Amani, het hoofdpersonage, is mijn favoriete personage. Ik vind haar leuk om haar heldhaftigheid. Ze geeft nooit op en stort zich zonder na te denken overal in, omdat het niet anders kan. Ik ben ook dol op Jin. Ik had hem graag meer in het boek zien voorkomen. Wat ik ook goed aan dit boek vind, is dat het verleden er in wordt verwerkt, ook al vond ik het wel weer raar dat Noorsjam er niet in verwerkt was. Ik kijk er uit naar het volgende deel, door een giga cliffhanger.