Vroeger was ik een groot fan van Alistair MacLean (vooral de eerste boeken), dus deze heb ik herlezen.
Viel mij knap tegen. Het hangt van onwaarschijnlijkheden en een teveel aan intriges aan elkaar. Taalgebruik is zwak, achtergrond van niemand komt ook maar enigszins uit de verf (alle personages zijn stereotype en zo plat als een pannenkoek), bepaalde tekstfragmenten herhalen zich, soms zelfs op dezelfde bladzijde.
Hier heeft de schrijver zich met een Jantje van Leiden afgemaakt; goed dat er toen nog geen schrijfwedstrijden werden georganiseerd...
Met gekromde tenen uitgelezen.