Michael Connelly voorstellen aan een thrillerlezer is eigenlijk overbodig. Daarom volstaat het te zeggen dat deze Amerikaanse auteur in 1992 debuteerde met Tunnelrat en sindsdien niet meer weg te denken is uit de top van de Amerikaanse misdaadauteurs. Twee van zijn in totaal 34 boeken werden reeds verfilmd en er zitten er nog enkele in de pijplijn.

Kenners zijn zeker vertrouwd met de personages die Connelly opvoert in zijn boeken: Mickey Haller (strafpleiter voor de underdog), Harry Bosch (rechercheur bij de LAPD), Terry McCaleb (ex-rechercheur) en Jack McEvoy (journalist). Over de grens is nummer 24 in de serie met Harry Bosch.

Harry Bosch is sinds zijn gedwongen ontslag bij de politie van Los Angeles een beetje het noorden kwijt. Hij heeft zijn halfbroer, strafpleiter Mickey Haller, ingeschakeld om het politiekorps van LA hiervoor aan te klagen. Maar sinds het ernstige motorongeval van zijn vaste onderzoeker Cisco, heeft Haller tijdelijk iemand nodig om diens werk over te nemen. In Harry Bosch vindt hij de geknipte persoon. Bosch twijfelt aanvankelijk omdat Haller werkt ‘aan de verkeerde kant’ van de wet. Hij pleit namelijk voor de verdachte en niet voor het openbaar ministerie. Toch besluit Bosch met hem samen te werken, omdat hij na wat recherchewerk moet vaststellen dat de verdachte die nu in de cel zit voor moord, helemaal niet schuldig is. Hij bijt zich vast in het onderzoek en haalt dingen naar boven die hem zelf in gevaar brengen, vooral omdat twee van zijn vroegere collega’s een niet zo fraaie rol spelen in deze zaak.

In Over de grens zien we weer Harry Bosch aan het werk, de gedreven speurder die geen steen op de andere laat, die zich uit de naad werkt om een misdadiger te kunnen klissen. Hij is een mens van vlees en bloed, een ruwe bolster-blanke pit, een bezorgde vader, een goede vriend voor de mensen die hem na staan. Michael Connelly verstaat de kunst om de lezer te boeien door zijn vlotte schrijfstijl en gedegen research. Het feit dat hij vroeger zelf misdaadverslaggever was, maakt het hem makkelijker om de procedures en onderzoeksmethoden gedetailleerd maar in mensentaal uit te leggen. Misschien is dit een minpunt voor lezers die op elke pagina vaart en spanning willen, want dat is in de boeken van Connelly niet het geval. Hij grijpt af en toe terug naar gebeurtenissen in het leven van Harry Bosch of naar zaken die hij eerder heeft opgelost, zodat het verhaal zelf even op een laag pitje wordt gezet. Maar dat drukt het leesplezier niet.

Voor lezers die vaart en ondraaglijke spanning zoeken in een boek, is Michael Connelly geen aanrader, maar probeer er minstens eentje. Je zou wel eens versteld kunnen staan. Je houdt van de boeken van Michael Connelly of niet. Iets tussen die twee is haast niet mogelijk.