De schrijvers schrijft een requiem roman zoals op de cover wordt aangegeven daar had ik nog nooit van gehoord. Een niet bestaand genre, als om de uitzonderlijkheid van deze situatie te accentueren denk ik. Na zijn overlijden stopt hij met de roman die hij schrijft. In plaats daarvan begint hij aan een journaal van rouw, een verslag van pijn, gemis, van zelfverwijten ook en woede.
Citaat boek: ('Zijn ontijdige dood bewijst dat ik de zaken verkeerd heb aangepakt, met te weinig inzet, en dat ik belangrijke dingen over het hoofd heb gezien'). Ik denk dat hij probeert te begrijpen wat er is gebeurt.
Wat ik zo mooi vind is dat in Tonio herinneringen staan. herinneringen van de schrijver en zijn vrouw aan hun zoon. Ik heb op momenten wel gedacht, dit gaat mij niet aan. Wat doe ik hier in dit rouw proces? Daarmee geef ik aan dat het echt heel mooi is geschreven.