Na het overlijden van Ian Fleming heeft 007 nog evenveel geestelijke 'stiefvaders' gehad als acteurs die hem , op het witte doek, vertolkten. Maar de boeken van Fleming - en ook fleming zelf waren de meetlat voor de boeken van de 'stiefvaders'.

John Garder was ik na 6 boeken meer dan zat. De eerste drie vond ik nog wel goed maar daarna vond ik het minder worden. Ik heb toen afgezworen om ook ooit maar een boek te lezen van James Bond die niet door Fleming was geschreven. Ben al fan vanaf mijn tienerjaren van zowel de films als de (Fleming) boeken.De boeken van Raymond Benson heb ik ook links laten liggen omdat ik vond dat een Amerikaanse auteur van Bond moest afblijven. Ik zou evengoed sceptisch zijn als Henning Mankell zich er aan zou wagen.

Een aantal jaren terug lag 'The Devil May Care' in de aanbieding bij de DIRK en heb ik me er maar weer aan gewaagd. Sebastian Faulks deed een goede poging om Fleming 's stijl te evenaren. Iets té goed voor mijn gevoel.

Nu kwam een aantal jaren geleden Jeffery Deaver in beeld als Bond-auteur. Wéér een Amerikaan!! Nou had ik al een aantal boeken van Deaver gelzen die mij zeer konden bekoren. En gezien hij door de erfgenamen van Fleming is benaderd kreeg hij van mij toch het voordeel van het twijfel.

Ik moet toegeven dat ik het een Bond-waardig verhaal vind. Alhoewel het Deaver niet te nadrukkelijk zijn best doen om Fleming te imiteren, houdt hij de stijl wel aan. Het is toch een Fleming verhaal in de 21ste eeuw.
Volop actie en onderzoek. Na ieder hoofdstuk is 007 toch weer een stukje dichter bij de waarheid. Toch komt er nog een onverwachte ontknoping waarmee Deaver dan weer duidelijk zijn eigen stempel op het verhaal drukt. 007 fans zullen zeker niet teleurgesteld zijn over de roman.