Je wordt meteen meegesleurd in het verhaal van eerst nog een heel jonge Metin. Het was alsof ik zelf in het gezin als toeschouwer aanwezig was. Ik voelde erg mee met de jongen.
Voor een deel herbeleefde ik mijn eigen tienertijd in de jaren tachtig. In 1983 was ik zelf twaalf jaar oud. Op mijn lagere school kwamen in de loop van de jaren steeds meer buitenlandse gezinnen. Mede dankzij dit boek moest ik terugdenken aan mijn bezoek in een Turkse familie op een flat in de buurt van onze school. Het is beeldend geschreven, ik kende de songteksten, de bladen, tot en met de posters aan de muur.
Een erg indrukwekkend verhaal! Zelfs op momenten dat ik niet aan het lezen was liet het verhaal me niet los. Je moet het gewoon gelezen hebben!