Deon Meyer, de succesvolle thrillerauteur uit Zuid-Afrika, wordt nog wel eens vergeleken met zijn collega’s uit Scandinavië. Er zijn echter overduidelijke verschillen waarneembaar. Waar de Scandinavische thriller over het algemeen wat grauwe, sombere kenmerken heeft, is die van hem veel uitbundiger en daardoor ook kleurrijker. Zijn nieuwste thriller is Prooi en is in februari 2019 in Nederland verschenen.

Bennie Griessel en zijn partner Vaughn Cupido krijgen een zaak toegeschoven waar ze niet op zitten te wachten. Ze krijgen de opdracht om onderzoek te doen naar de vondst van een lichaam naast het spoor. Het lijkt erop dat de man van een rijdende luxueuze trein gesprongen is, maar twee passagiers die ook met deze trein reisden zijn onvindbaar. Ongeveer tegelijkertijd krijgt de in Bordeaux wonende Daniel Darret een verzoek van een oude vriend. Of hij zijn vaderland wil bevrijden van de zittende en corrupte president. Hij heeft echter wel een probleem, want hij wordt in de gaten gehouden door een aantal Russen die het op zijn leven hebben voorzien.

Het verhaal speelt zich, en tot aan dit boek is dat voor Meyer ongebruikelijk, zowel in Frankrijk als in Zuid-Afrika af. De lezer vraagt zich daarom vanaf het begin af wat beide verhaallijnen met elkaar te maken hebben. Normaliter groeien die afzonderlijke verhalen gedurende de plot steeds dichter naar elkaar toe, maar in Prooi is het pas aan het eind duidelijk wat het onderlinge verband is. Dat zorgt voor een spanningsboog, want voor het zover is, heeft de lezer er geen enkel idee van of en wanneer die verhalen samenkomen. Het verhaal dat zich in Zuid-Afrika afspeelt, is een écht Meyer-verhaal, dat in Frankrijk roept dat gevoel niet zo op, wat overigens niet wil zeggen dat het minder geschreven is. Verre van, maar het is alleen net even iets anders.

Prooi begint in een redelijk rustig en kalm tempo, maar dat verandert in het tweede deel, dan krijgt het vaart en wordt het een stuk boeiender en ook interessanter. In de ontknoping doet de auteur er nog een schepje bovenop en wordt de snelheid weer wat meer opgevoerd. Daardoor wordt het toch al aanwezige spanningsveld wat meer uitgebreid en is het einde van het boek verrassend en laat het de lezer in spanning en onwetendheid achter over het lot van Bennie Griessel.

Net als in zijn andere eerdere boeken tipt de auteur ook deze keer weer een aantal maatschappelijke problemen van Zuid-Afrika aan, maar heeft hij ook een actueel thema als nepnieuws in het verhaal verwerkt. Dat maakt zijn thrillers ook zo realistisch en spreken ze tot de verbeelding. Een ander sterk punt is dat de personages erg goed uitgewerkt worden of, in geval van een aantal terugkerende, dat de lezer ze nog beter leert kennen. Meyer doet dit door alle personages neer te zetten als gewone mensen, hij geeft ze geen enkele heldenstatus. Ook de dialogen, vooral die tussen Griessel en Cupido, zijn alledaags en doen niet geforceerd aan.

Ondanks dat Griessel deze keer een wat beperktere rol gekregen heeft, was het voor een groot deel toch een échte Griessel-thriller. Levendige en beeldende beschrijvingen, een verhaal waarin naar een climax wordt toegewerkt en waarin een kritische noot niet ontbreekt. Hoewel Prooi wel de nodige aandacht vereist, is het Meyer wel degelijk gelukt een goed en boeiend verhaal neer te zetten.