De acht bergen is het boek waarmee Paolo Cognetti, een Italiaanse schrijver en documentairemaker definitief doorbreekt in Italië en wellicht ook daarbuiten.

Cognetti beschrijft de levenslange zoektocht naar geluk van twee vrienden op een schitterende filmische wijze met zoveel oog voor detail dat je regelmatig het gevoel hebt samen met Pietro en Bruno op de berg te staan. Het is een verhaal over de ongenaakbaarheid van de natuur en het lot, over het leven, de liefde en de dood.

De ouders van Pietro zijn geboren en getogen in de bergen maar zijn na hun huwelijk in Milaan gaan wonen, wel huren ze elke vakantie een huisje in de bergen om daar te wandelen en te genieten van de mooie natuur.
Op aandringen van de moeder wordt er een huis gehuurd in Grana, een gehucht in de bergen.
Het is ook de moeder die Pietro een duwtje in de rug geeft om vriendschap te sluiten met Bruno, een jongen die opgegroeid is in de bergen van Grana en hier de verantwoordelijkheid heeft over een aantal koeien.

De beide jongens lijken op elkaar: het zijn eenlingen, hebben beide niet veel woorden nodig en ook beide hebben een slechte relatie met hun vader, met wie ze allebei de band op latere leeftijd verbreken.
Toch kunnen ze goed opschieten, ze voelen zich op hun gemak bij elkaar en trekken er samen regelmatig op uit.
Het contact verwaterd echter wanneer Pietro gaat studeren en niet meer in Grana komt.

Wanneer de vader van Pietro overlijdt voor Pietro het contact weer heeft kunnen herstellen hoort hij voor het eerst het levensverhaal van zijn vader, iets wat diepe indruk maakt en ook begrip kweekt voor zijn vader, iets wat er nooit geweest is; Pietro had altijd het gevoel zijn vader enkel teleur te stellen.
Ook erft Pietro een stukje land, hoog in de bergen van Grana, waar een vervallen hut blijkt te staan.

Als vanzelf komt Bruno hem helpen bij het herstellen van de hut.
Waardoor ze vele uren, dagen en weken in elkaars gezelschap, maar verder in totale eenzaamheid doorbrengen op de berg.
Is de vriendschap van vroeger er nog steeds? Of is deze veranderd?
Hoe gaat Pietro om met het feit dat Bruno wél een goede band met de vader van Pietro bleek te hebben? Wat overheerst: jaloezie of een oude vriendschap?

Het boek is met veel liefde voor het berglandschap geschreven en met een ongelooflijke precisie voor details. Je ziet de schoonheid van de bergen voor je, je voelt de eenzaamheid en loopt samen met Pietro en Bruno de berg op.
Voor wie van mooie precieze beschrijvingen houdt in een traag tempo verteld met alle aandacht voor de natuur, gevoelens en vele kleine details is dit boek een absolute must!