Merijn heeft het goed voor elkaar, hij is een snelle jongen die volop in het leven staat. Sinds een jaar heeft Merijn een relatie met Chantal en ze hebben een citytrip naar Lissabon gepland. Toch lijkt dat mooier dan het is want zijn eenzijdige blik op het maken van carrière en mooie spullen zorgt dat hij een partner weinig diepgang biedt. Net voor vertrek barst dan ook de bom, Merijn zijn werk gaat weer eens voor het meisje. Chantal is dat beu en toe aan een volgende stap in hun relatie, maar daar denkt Merijn heel anders over. Een adempauze zou hen beide even wat tijd moeten geven om te bedenken wat vooral Merijn wil. Hij ziet al snel zijn stommiteit in en besluit Chantal achterna te reizen naar Lissabon. Eenmaal in deze prachtige stad loopt echter alles anders en zet een toevallige ontmoeting met de Portugese Carolina vervolgens alles nog verder op z’n kop. Zij zet Merijn flink aan het denken en met dubbele gevoelens neemt hij afscheid van Carolina. Hij heeft in Nederland het een en ander recht te zetten. Er breekt een periode aan die louter lijkt te bestaan uit uitersten.

De Lissabon brieven is een roman die over grenzen gaat. Letterlijk maar ook figuurlijk. De hoofdpersonages maken heel veel mee en komen voor zware beslissingen te staan. Wat hen uiteindelijk bindt, wordt gaandeweg het verhaal duidelijk. Zaken als vriendschap, vertrouwen en liefde komen aan de orde maar ook zelfreflectie, tegenslagen en verdriet passeren de revue. Rasters weet als geen ander in de huid te kruipen van oprechte, menselijke personages die dingen meemaken die jou als lezer ook kunnen overkomen. Door makkelijk voor te stellen emoties en gebeurtenissen in een verhaalvorm te gieten, zorgt ze dat je erg betrokken raakt bij wat er gebeurt. Rasters gaat het ook totaal niet uit de weg om meteen een heftig thema mee te nemen in haar verhalen. Hierdoor word je aan het denken gezet en bekijk je zaken vanuit een ander perspectief. Je bent in dit boek zowel op reis, alsook getuige van ontwikkelingen in de levens van de hoofdpersonages en zo goed als aanwezig bij de beslissingen die zij nemen.

In De Lissabon brieven heeft Rasters gekozen voor een unieke invulling van een driehoeksverhouding die grensoverschrijdende effecten kent. Merijn heeft het zwaar maar voor de twee vrouwen in het verhaal geldt dat net zo. De verhaallijnen zijn heel vernuftig maar ook verrassend goed in elkaar gestoken. De boodschap die verborgen gaat achter het verhaal is al jaren actueel en de wijze waarop dit in de drie levens van de hoofdpersonages is verweven getuigd van goede research en respect voor waar het voor staat. Daarbij is het nodig dat hier aandacht voor blijft bestaan!

Gaby Rasters is, geheel onterecht, nog niet bij het grote leespubliek ontdekt. Met haar zijn er een aantal Nederlandstalige auteurs die beter verdienen, daarbij laten heel veel lezers zich graag met dit soort verhalen meevoeren. Waarom? Omdat ze eerlijk, herkenbaar en bovenal menselijk zijn. Bij Gaby Rasters is het vooral haar kracht dat ze boven alles authentieke verhalen schrijft. Met ontzag voor detail en menselijke emoties gaat ze secuur te werk. Haar dialogen zijn ongekunsteld en oprecht, net als haar personages, net als Rasters zelf. Het is voelbaar dat haar boeken aan haar hart liggen. Ieder boek van deze auteur bevat een boodschap, een maatschappelijk thema. Dat getuigt van realiteitsbesef én de kunst om daar een verhaal omheen te bedenken. Dat het leven bij lange na niet altijd loopt zoals gewenst, maar dat het ook nog verrassingen in petto kan hebben. Het glas is altijd half vol, een bijzondere kijk op (fictieve)zaken.

De Lissabon brieven speelt zich af in Nederland en het schilderachtige Lissabon en het is duidelijk dat ook Rasters verliefd is geworden op deze prachtige stad en de mensen. Het is mooi om te lezen hoe ze haar respect daarvoor verwerkt heeft in de lokale personages en sfeerschetsen. Ben je ooit in Lissabon geweest dan herken je het, ben je dat niet, dan kun je je dat nu levendig voor de geest halen. Dit verhaal roept veel emoties op, het doet je reizen, meeleven en verbazen. Het is Gaby Rasters wéér gelukt me te verrassen en ditmaal zelfs tranen te bezorgen. Het leven gaat inderdaad niet over rozen, maar jeetje mensen: 'Stop and smell those damn roses!' Dit boek gaat over incasseren, hoop, overleven en doorgaan en dat allemaal in de puurste zin des woords. Ik houd van dit soort boeken, ik hou sowieso van de boeken van Gaby Rasters. 4 sterren!