Ted McKay staat op het punt een kogel door zijn hoofd te schieten, wanneer er plots indringend op de deur gebonkt wordt. Terwijl hij de ongewenste bezoeker probeert te negeren, valt zijn oog op een briefje. Het lijkt geschreven in zijn eigen handschrift, hoewel hij zich niet kan herinneren het ooit geschreven te hebben. Op het briefje staat : Doe open. Dit is je laatste uitweg.

Geef toe, bijzonder origineel begin van een thriller. Wat volgt is aanvankelijk vooral verwarrend. Ted neemt ons mee in zijn gedachten, alleen is niet erg duidelijk wat realiteit is en wat niet. Hallucineert Ted? Leeft hij bij momenten in een andere werkelijkheid?

Een grote rol in het verhaal is niet alleen weggelegd voor Ted zelf, maar ook voor een zekere Justin Lynch, de man die in het begin van het boek aan Teds deur kwam kloppen, en voor Laura Hill, Teds therapeute. Die laatste probeert Ted langzaam weer op het goede spoor te zetten.

Heden en verleden zijn nog best goed uit elkaar te houden voor de lezer, maar waar de scheidingslijn tussen realiteit en fictie zich bevindt, is lange tijd onduidelijk, Ted blijft bijzonder lang verdwaald in zijn eigen gedachten.

Federico Axat heeft een bijzonder ingenieus verhaal geschreven. Wanneer je kunt accepteren dat de auteur je niet netjes van A tot Z meeneemt doorheen het verhaal en je een beetje verwarring geen onoverkomelijk obstakel vindt, dan zul je genieten van 'De laatste uitweg'. De term 'psychologische thriller' lijkt speciaal voor dit boek in het leven geroepen.

Spanning 3, Plot 4, Leesplezier 3-4, Schrijfstijl 4, Originaliteit 5