Tjonge, dat viel niet mee om uit te lezen! Normaal gesproken is een Baldacci een echte pageturner, maar het kostte me veel moeite om in het verhaal te komen. Niet alleen om de wereld te leren kennen waarin het verhaal zich afspeelt, maar ook door de woorden die gebruikt zijn om normale dingen te benoemen. Zo wordt bijvoorbeeld een minuut (of is het toch een seconde?) een flinter genoemd. Echt heel irritant, want ik merkte bij mezelf dat ik dit toch ging 'vertalen'. En zo zaten er nog wat vreemde woorden in die helemaal niets toevoegen aan het verhaal of het gevoel dat je bij deze wereld moet krijgen.
Het Duellem dat plaatsvindt heeft wel wat weg van The Hunger Games, maar dan vele malen minder goed uitgewerkt. Weinig origineel voor mijn gevoel.
Het verhaal zelf is uiteindelijk best intrigerend. Dat maakte dat ik wel wilde weten hoe het verder zou gaan. En omdat het een eerste deel van een trilogie is, is het uiteraard een open einde. Er blijven nogal wat dingen onbeantwoord. Zelf zal ik nooit te weten komen hoe het uiteindelijk afloopt, omdat ik niet de volgende delen zal gaan lezen. Het Bitterbos zal het zonder mij moeten doen...