Ik moest dit boek lezen omdat ik er een enorm goede recensie over zag op BookTube. De BookTuber moest zelfs huilen terwijl ze aan het praten was over het boek. Zo enorm geraakt door het boek en de raakvlakken met het echte leven. Het onderwerp van het boek sprak me aan, de recensies waren lovend, de cover is mooi en het ebook was niet al te duur. Deze moest ik lezen. Nu,nu,nu, nu! Misschien dat ik daarom gewoon te hoge verwachtingen had van het boek. Ik had meer een boek verwacht zoals 'The Hate U Give'. Dat boek heeft humor naast al het leed en een mooi contrast met voor het gebeuren en na het gebeuren. Dat contrast en af en toe een glimlach op zijn minst miste ik bij dit boek. Er was geen verandering bij de hoofdpersoon. Ik begreep haar gevoelens niet en ik weet niet hoe ze voor die tijd was. Ik vind een sympathiek hoofdpersoon erg belangrijk, maar ik kon gewoon niet zoveel met haar. Ik vind het heel vervelend om het boek zo laag te beoordelen omdat het onderwerp zo enorm goed is. Als ik het boek niet had willen lezen voor de Hebban leesclub, had ik het waarschijnlijk niet eens uitgelezen. Het nawoord vond ik denk ik het mooiste aan het boek. De mooiste zinnen uit het boek komen ook uit het nawoord.