William Lambe wordt op dag dat de openingsceremonie van de Olympische Spelen van Australie plaats gaat vinden, 100 jaar en daarom heeft het comite (in alle geheim) hem uitgekozen om als symbool voor het land te dienen.
Als ze hem opgespoord hebben, treffen ze hem echer meer dood dan levend aan en is het zaak om hem levend te houden tot het moment supreme.
Ondertussen is men ook op het spoor gekomen van het enige familielid (achternicht) van hem, Aurora Beck, een junk die samen met Wynter een uitzichtloos bestaan leidt.

Het verhaal begint bij William als hij 6 jaar is en de hoofdrol mag vertolken in een kerstspel dat de Forellenopera wordt genoemd, hij wordt uitgedost in een gigantisch forellenpak, dat aan het eind van het boek ook weer komt opduiken.

Op het moment dat Aurora in contact komt met haar oom William en hem uit handen weet te krijgen van het Olympisch comite, is er geen peil meer op te trekken welke kant het verhaal op gaat, maar het blijft ongemeen boeien tot de laatste letter.

Het levert alles bij elkaar een geweldige mooie roman op en het verbaast me eigenlijk wel dat ik de eerste reactie plaats, want dit boek verdient het om door een grote schare lezers gelezen te worden.