Recensie: Slaap – Lars Kepler

Het boek ‘Slaap’ van Lars Kepler werd uitgegeven in 2013. Het boek is het vierde deel in de reeks thrillers over commissaris Joona Linna. De voorafgaande boeken, Hypnose, Contract en Getuige, waren alvast een groot succes. Lars Kepler is het pseudoniem van een Zweeds echtpaar, Alexander Ahndoril en Alexandra Coelho Ahndoril. Hun eerste boek werd uitgegeven in 2009, later volgde er nog vier anderen. De personen achter het pseudoniem Lars Kepler wilden in het begin van hun carrière onbekend blijven. Totdat een Zweedse krant achter hun namen kwam door middel van harde bewijzen.

Het boek telt 492 pagina’s en telt vele korte hoofdstukken waardoor het gemakkelijk is om even pauze te nemen tijdens het boek. De oorspronkelijke titel van het boek is Sandmannen, deze was al een jaar vroeger uitgegeven. Wegens groot succes van de boeken van Kepler, werden al zijn boeken vertaald naar het Nederlands en vele andere talen.

Het boek is uitgegeven bij uitgeverij De Bezige Bij B.V. Dit is één van de belangrijkste literaire uitgeverijen van Nederland. De uitgeverij is opgericht in december van het laatste oorlogsjaar van WOII.

Jurek Walter is een seriemoordenaar die al enkele jaren zijn dagen slijt in een psychiatrische instelling. Op een winteravond wordt een man, Mikael, in het ziekenhuis binnengebracht die al 13 jaar als dood werd beschouwd. Hij was zogezegd een slachtoffer geweest van de seriemoordenaar, maar door zijn terugkomst veranderd alles. De vraag is nu nog, waar heeft hij 13 jaar gezeten? Mikael kan niet vertellen waar hij al die jaren heeft vastgezeten, enkel dat hij in een capsule zat opgesloten, maar wie kan hem al die tijd opgesloten hebben? De seriemoordenaar kan het niet gedaan hebben, hij zit al die jaren al vast in de inrichting. Felicia , de zus van Mikael was ook vermist. Er werd gedacht dat zij ook vermoord was door Jurek, maar Mikael beweert dat ook zijn zusje nog leeft. Commissaris Linna wordt op onderzoek gestuurd. Hij moet zijn nachtmerrie opnieuw onder ogen komen, Jurek Walter. Het team besluit een undercoveragent op Jurek af te sturen, maar Jurek is niet te onderschatten.

Het boek heeft wat weg van een griezelfilm vind ik, je kunt je ogen er niet af houden. Eens je er in begonnen bent, kan je haast niet meer stoppen. Je voelt de spanning als je aan het lezen bent en je weet dat er elke moment een onverwachte wending kan volgen. Ondanks de spanning wil je toch niet stoppen met lezen omdat je de spanning pas achter je kunt laten als je precies weet wat er gebeurd is. In het boek wordt er vaak ook de nadruk gelegd op details, wat het boek vaak nog spannender maakt. Er worden ook vele personen voorgesteld op korte tijd, dat leest moeilijk en zorgt voor een gehaaste sfeer. Dreiging, psychoses en menselijke zwaktes komen duidelijk naar voren in dit boek. Deze drie thema’s uit het boek, maken het boek zo bijzonder. Het zijn thema’s die bij vele mensen in het persoonlijke leven ook aanwezig zijn.

De opbouw van het boek en de verhaallijn vind ik zeer goed. Een persoon die al vele jaren achter slot en grendel zit, waardoor men denkt dat alles veilig is geworden, maar dat blijkt niet zo te zijn. Er is misschien nog iemand meer die samenwerkte met de seriemoordenaar. Ik vind dat er in dit boek ook duidelijk sprake is van een les, altijd verder kijken dan je neus lang is. Het is niet omdat één probleem opgelost is, dat alle problemen van de baan zijn. Het boek is bestemd voor mensen die tegen wat spanning kunnen, en daarom niet noodzakelijk fanatieke lezers of lezeressen zijn. Ikzelf lees niet zo graag, maar dit boek sprak me aan. De onwetendheid die de lezer overvalt in contrast met de gedachten die je opwekt doorheen het verhaal, is adembenemend.

Het is een heel goed boek, maar ik heb mij gestoord aan het einde. Honderd pagina’s voor het einde lijkt het alsof het boek bijna gedaan is, maar achteraf komen er nog vele veranderingen in de plot. De plotwisselingen waren in het begin fijn en spannend, maar na de zoveelste plotwisseling werd het wat te veel. Dat neemt niet weg dat de laatste pagina’s wel spannend waren. Een duidelijke Cliff Hanger die je al op hete kolen doet zitten voor het volgende boek. Al bij al is het een boek met een meeslepend verhaal, levensechte personages, goed opgebouwde spanning en een verrassende ontknoping. Dat het boek zo hard gelijkt op een griezelfilm vind ik ook wel een pluspunt. Natuurlijk, voor zo’n genre moet je zijn. Als griezelige boeken je niet aanstaan, zal dit boek niets voor jou zijn. De details die in dit boek te vinden zijn, zorgen vaak voor veel duidelijkheid en spanning, maar soms ook voor verwarring. Zoals ook de vele personages die worden voorgesteld in de eerste hoofdstukken. Het is haast onmogelijk om al deze namen en personen te onthouden. Ik vind dat vrij opsommend en het zorgt voor onduidelijkheid in het boek. De herhalingen in het boek stoorden mij ook, door de herhalingen werd de naam van het boek slaap na een tijdje duidelijk. Natuurlijk heeft elk boek zo zijn plus- en minpunten, maar in dit boek vond ik de pluspunten overheersend. Een goed boek, goed verhaal, zeer spannend en een einde dat smaakt naar meer. Zoals Tessa Heitmeijer ook al zei: “Slaap is een fantastische thriller die je zenuwen flink op de proef stelt.” Daar ben ik het zeker mee eens!

Kepler, L. (2013). Slaap. Amsterdam: De Bezige Bij B.V.