Alweer een nieuwe titel van Minette Walters. Walters schrijft op zich zelf staande boeken, de boeken hebben geen vaste hoofdpersonen en zijn vaak verschillend van thema. Walters produceert met bijzonder veel regelmaat, elk jaar is er wel weer een nieuwe titel. Haar vorige boek, Acid Row (Niemandsland), was een juweeltje in mijn ogen en is destijds ook goed ontvangen door de pers.

Ging dit laatste boek nog over misstanden in een achterbuurt die leidden tot een enorme climax in de vorm van rellen, met dit nieuwe boek keert Walters terug naar het meer klassiekere werk van de 'who-en-why dunnit' op het Engelse platteland. Ailsa Lokyer-Fox, een rijke vrouw wonend op landgoed, is dood aangetroffen, maar haar dood lijkt een natuurlijke oorzaak te hebben. Desalniettemin wordt er een roddelcampagne opgestart richting haar man, kolonol James Lockyer-Fox. Er zou in het verleden veel gebeurd zijn dat uiteindelijk tot de dood van Ailsa heeft geleid en hij wordt verantwoordelijk gehouden. Tegelijkertijd neemt een stel 'reizigers' de grond naast het landhuis in bezit en blijkt één van deze reizigers, met de toepasselijke naam Fox Evil, een verborgen agenda te hebben. Tussendoor komt ook de bekende Engelse vossenjacht nog aan bod, zijn er roddelende buurvrouwen met ongelukkige huwelijken en komt de onwettige kleindochter van de kolonel op bezoek. Aan het eind van het boek komen deze verhaallijnen samen en leiden de onderhuidse geheimen en spanningen tot een bekende climax die Walters vaker in haar boeken laat zien.

Dit boek van Walters is echter bij lange na niet zo sterk als voorgaande boeken van haar hand. De verschillende verhaallijnen zijn rommelig opgezet en missen vaak eenvoudigweg hun doel omdat ze geen spanning opleveren. Het is niet duidelijk waar het boek naar toe werkt en wat nou eigenlijk centraal staat. Is het de moord op Aisla? Is het de geheime Fox-Evil? Zijn het de zielige buurvrouwen? Walters heeft overdreven veel aandacht besteed aan het steeds weer verwijzen naar het thema vossen. Zo heten de hoofdpersonen, Fox, Wolfie, en Lokyer-Fox. Zo is er de vossenjacht, een dode vos op het terras en een reiziger die vossenstaarten spaart. Het is allemaal té. De roddelende buurvrouwen roepen associaties op met slechte afleveringen van Midsomer Murders. De uiteindelijke climax is spannend opgeschreven, maar de afloop en de 'why-dunnits' vond ik niet erg bevredigend. Al met al, een beetje een rommelig boek van Walters, ze kan veel beter.