Mijn mening

Een totaal witte kamer is een martelmethode. Sluit iemand op in een witte kamer en hij of zij verliest op den duur alle besef van tijd, omgeving en zelfs over wie hij is. Gruwelijker en mensonterender kan bijna niet.

Naast de moord op de journalist staat ook het verhaal van Léon en zijn nichtje Hannah centraal. Hannah heeft als meisje de ontvoering van haar beste vriendin meegemaakt en is daar zelf zwaargewond bij geraakt. Ze weet zeker dat ze niet het hele verhaal kent, dus gaat ze op zoek naar antwoorden.

Ondertussen helpt ze haar geschorste oom bij zijn, clandestiene, onderzoek naar de reden van de moord. Met gevaar voor eigen leven.

Hannah is een sterke vrouw die al veel overleefd heeft en ook veel aankan. Toch wil haar omgeving haar nog steeds beschermen.

Haar oom Léon is een eigenwijs portret die het liefst zijn eigen gang gaat. De politie zit in zijn bloed, al is hij wel bang om jong te sterven. Om die reden wil hij geen kinderen, maar durft dat niet te bespreken met zijn vrouw Mirthe, die juist heel graag moeder wil worden.

Het verhaal is spannend. Ik dacht op een bepaald moment wel door te hebben hoe het in elkaar zat, maar werd aan het einde aangenaam verrast door een twist die ik niet zag aankomen. Altijd fijn bij een thriller!

Wat ik persoonlijk een leuk tintje vind is dat het verhaal zich in mijn woonplaats Leiden afspeelt, al herken ik niet alle plekken…

Samantha Stroombergen heeft met dit boek een verrassend goed debuut geschreven. Ik kijk uit naar volgende boeken van haar!