Anne Goegebuur is een dertiger en haar relatie met Johan is abrupt beëindigd. Hierdoor verwaarloost ze zichzelf en krijgt ze een burn-out. Vervolgens wordt Anne ontslagen op haar werk en probeert ze haar leven weer op de rit te krijgen.

De band met haar moeder Lize is altijd stroef geweest, want Lize hanteerde strenge regels bij de opvoeding van Anne. Maar Lize komt steeds meer los en begint te vertellen over haar leven als alleenstaande moeder. De band tussen moeder en dochter wordt steeds beter en ze groeien meer naar elkaar toe.

Via een café leert Anne Rinus kennen. Als Rinus een mislukte date heeft gehad, zet dat Anne aan het denken. Zou het niet fijn zijn als er een veilig relatiebureau zou zijn. Anne en Lize starten een onderzoek in de datewereld. Vervolgens zetten ze het relatiebureau Zielsverwanten op. Dit is een groot succes.

Anne blijft worstelen met haar verleden en Lize gaat voor haar op zoek naar de vader van Anne. Haar vader John is snel gevonden en hij blijkt ook de vader van haar ex Johan te zijn.

Het is een fijn verhaal, maar het boek had bondiger geschreven kunnen worden. Het verhaal gaat soms uitgebreid in op de details. Hierdoor leest het wat traag en is het langdradig.

Alles draait in dit boek om de liefde. De personages zoeken liefde en het relatiebureau is ook bedoeld om de liefde te vinden. Daarnaast komt kunst ook uitgebreid aan de orde.

Sommige situaties zijn erg vergezocht en toevallig, dit doet wel af aan de geloofwaardigheid van het boek. Bijvoorbeeld dat Anne, de halfzus is van haar ex Johan en dat hun vader John moeiteloos zijn kinderen in zijn leven opneemt en de personages makkelijk van elkaars huis wisselen.

De personages van Anne en Lize zijn prima uitgewerkt, maar missen de nodige diepgang zodat ze een emotie opwekken bij de lezer.

Het einde is vreemd, ik had hier meer over willen weten maar het boek stopt abrupt.

De titel en cover passen perfect bij het verhaal. Op de cover staat een slotje met een hartje en daarbij de sleutel.

Helaas pakte dit boek mij niet, het verhaal was niet boeiend genoeg om door te willen blijven lezen.