Dit boek is het debuut van de Zuid-Afrikaanse schrijver S J Naudé , het heeft diverse prijzen gewonnen waaronder de UJ Debutprys 2012.
Het is een verhalenbundel, met verhalen over personages, die metaforisch rondtrekkende vogels genoemd worden. Ze vliegen letterlijk rusteloos over de wereld. De een is een muzikante die drie continenten over reist om haar broers en zussen te ontmoeten, een man volgt zijn minnaar via Londen en Berlijn naar een kasteel , in Milaan is een futuristisch lawaaimachine te zien en een andere vrouw wil er voor zorgen dat er geen hiv meer voorkomt in Afrika. Zo zijn er nog een paar verhalen. Het ene verhaal heeft me meer geraakt dan het andere, het beste verhaal vind ik het verhaal waarin een man voor zijn doodzieke moeder zorgt, samen met een Japanse man.
De thema’s die in dit boek voorkomen zijn liefde, troost, acceptatie en succes. Leven en dood, reizen, gevoel en verstand komen steeds weer aan bod in de verhalen. Iedereen zoekt naar antwoorden die niet gegeven worden.
Het is een boek dat je niet even snel leest, het zijn allemaal op zich zelf staande verhalen, hoewel sommige personen in andere verhalen weer naar voren komen. Wat precies het verband daar tussen is, heb ik niet kunnen ontdekken.
Het is een boek dat niet echt vrolijk is, veel verhalen zijn somber. Doordat er veel Afrikaanse namen in voorkomen raak je af en toe de draad kwijt.
Ik ben niet erg gecharmeerd van dit boek en geef het 2 sterren .