Wat jij niet ziet is absoluut een uniek boek om te lezen. De schrijver vertelt het verhaal op een manier die ik niet gewend ben van een boek. Normaal bestaat het boek voor een groot deel uit het omschrijven van de omgeving, maar omdat Parker blind is heb je deze omschrijving niet. Als het ware voel je je zelf ook een beetje blind wanneer je het boek leest. De schrijver heeft echt de moeite genomen om de lezer zich zo goed mogelijk te laten verplaatsen in Parker.

Wat ik persoonlijk erg prettig vind aan Parker is dat ze echt menselijk is. Het is niet het perfecte hoofdpersonage wat iedereen eigenlijk wel zou willen zijn. Normaal ervaar ik boekpersonages als rolmodellen en ondanks dat Parker eigenschappen heeft die ik graag zou willen delen ben ik toch wel heel erg dankbaar
dat ik niet in haar schoenen sta. Dus mocht je een keer zin hebben in een behoorlijk realistisch hoofdpersonage, met problemen waar je niet zomaar even hup doorheen komt is wat jij niet ziet absoluut een aanrader.

Parker was voor mij een personage wat mij ontzettend aansprak. Ze heeft iets heel ergs meegemaakt en al snel wordt duidelijk dat Parker totaal in ontkenning is over wat er nou echt gebeurt is.
Hoe verder je het boek leest hoe meer levenslessen je eigenlijk meekrijgt.
Dit boek heeft mij hierdoor bepaalde dingen echt laten inzien waarin ik mijzelf met Parker kon identificeren, van haar heb ik dan ook zeker geleerd om dat in te zien en dat anders aan te pakken.
Waaronder:
Niets is wat het lijkt, rouwen moet (Helaas kom je hier niet onderuit), luister naar andere, wat liefde nou eigenlijk echt is. (Nee niet in de zin hoe iedereen er meteen aan zou denken, maar om te snappen waar dit over gaat zal je toch echt zelf het boek moeten lezen.)
Zeker het stuk wat gerelateerd aan rouwen kan worden was voor mij een heel zwaar stuk om te lezen. Normaal heb ik niet snel dat ik van een boek echt moet huilen, wel dat je verschillende emoties voelt of je even ellendig van iets voelt, maar daadwerkelijk huilen nee. Daarom was het voor mij ook erg vervelend dat dit boek voor mij een uitzondering was waarvan ik wél moest huilen en dan ook nog eens in de trein.(Als je niet aangestaard wilt worden of je naar het gesticht moet, moet je niet in de trein bij een boek gaan huilen. die bijwerking krijg je er namelijk gratis bij!). Gelukkig was het boek daarna weer veilig om in de trein te lezen, het was voor mij het enige huilstuk.

Parker groeit echt in het boek en dat is wat het boek zo leuk maakt. De personages eromheen zijn ook fantastisch en sommige daarvan groeien ook echt!

De eerste paar bladzijdes van het boek moest ik echt even inkomen en heel erg wennen aan de blinde omgeving waarin je leest. Als je eenmaal gewend bent leest het boek echt ontzettend snel. Ik had onwijs veel moeite om te stoppen met lezen en wilde het liefste in één keer doorgaan. Helaas was school de gruwel die mij daarvan weerhield. Toen ik het boek uit had zat ik ook echt als een zombie op de bank van nee het mag en kan niet uit zijn, ik wil meer. Ik heb mijn behoefte aan meer Parker, Sarah, Scott, Molly en Ei niet kunnen vervullen ik wil meer! Daarom heb ik ook meteen de uitgeverij een berichtje gedaan of er nog een deel twee komt, maar dat is helaas niet bekend. Dus laten we met ze allen gaan duimen of er alsjeblieft een deel twee komt!

Absoluut een unieke aanrader voor de echte YA liefhebber!

Dit stukje kan spoilers bevatten uit het boek het is een klein stukje uit de tekst, lees dit niet als je nog geen spoilers wilt.

Ik vond dit echt een ontzettend mooi gezegde van Parker over wat een zielsverwant is:
"Zoenen of seks, dat komt later, dat is een ander laag. Het begint met een jongen die echt van je houdt, die dat niet alleen maar zegt, of het misschien niet eens zegt, of niet eens naar je omkijkt! Een jongen die naar je kijkt alsof je de allerbelangrijkste ter wereld bent. Die niet vindt dat jij en al je problemen en al je bagage lastig zijn of zwaar wegen, maar die het allemaal de moeite waard vindt omdat hij vindt dat je mooi bent of dat jij het allerbeste bent dat hij kan krijgen! Een jongen die weet hoe gestoord je diep vanbinnen bent en dat niet zomaar op de koop toe neemt, maar juist daarom van je houdt! Iemand die alles zou doen om je te helpen en te beschermen!j"

De quote gaat nog veel verder maar ik wil niet teveel verraden. Dit stukje bezorgde mij tranen in de ogen, mede omdat ik nog extra besefte dankzij Parker dat ik PRECIES zo een jongen mijn vriend mag noemen en ik hem hiervoor eeuwig dankbaar zal zijn.

Ik ga dit boek absoluut zeker nog een keer herlezen.