De ondertitel van Zondagskind van Judith Visser: alsof opgroeien niet lastig genoeg is, is een bondige samenvatting van het boek. Jasmijn groeit op in Rotterdam, is extreem verlegen, is het liefst op zichzelf en krijgt van veel drukte zware migraine-aanvallen. Haar moeder accepteert haar volledig zoals ze is en beweegt vaak met haar mee. Aan dat meebewegen zitten grenzen; Jasmijn moet naar school, ze moet haar hond thuislaten, ze moet saaie vakken volgen. Allemaal dingen die volgens de wet moeten en Jasmijn het gevoel geven opgesloten te zitten. Ze wil vrij zijn, vliegen als een vogel.
Autisme was in de tijd dat Jasmijn naar school ging nog onbekend, het schoolsysteem was niet passend. Judith Visser heeft zelf het syndroom van Asperger en het boek is gebaseerd op haar ervaringen. Het boek geeft inzicht in de wereld van Jasmijn en de normale Jasmijn die ze zou willen zijn.
Het boek heeft een optimistische toon, Jasmijn probeert het leven zoveel mogelijk naar haar hand te zetten en volgt op school haar eigen schoolopleiding: ze gaat niet naar de les, maar leest boeken die zij interessant vindt. Door het begrip van haar moeder, het ontstaan van een echte vriendschap en de ruimte die zij neemt op school lukt het haar om uit de kooi te vliegen.
Een indrukwekkend boek dat je in een keer uit wilt lezen.