De haven van Reykjavik wordt opgeschrikt door een bizar voorval als een luxe jacht de kade ramt. Nadere inspectie wijst uit dat het jacht volledig verlaten is. Er wordt in het duister getast hoe de driekoppige bemanning plus het meereizende gezin van vier personen zijn verdwenen. Sinds het jacht uit Lissabon is vertrokken is het onduidelijk hoe het verloop van de reis er precies heeft uitgezien. Mede doordat het jacht in bezit is gekomen van de IJslandse bank nadat de eigenaar heeft verzaakt zijn leningen op tijd af te lossen, lijkt dit het startschot voor juridisch gesteggel.

Advocaat Thóra Gudmundsdóttir wordt ingeschakeld door de nabestaanden van het gezin dat aan boord was. De jongste dochter van het gezin is achtergebleven bij haar opa en oma, maar over het lot van Ægir, Lára en de tweeling Adda en Bygga is niets bekend. Thóra besluit zich vast te bijten in de zaak in de hoop de familieleden snel te kunnen herenigen. Ægir en Lára blijken een hoge levensverzekering afgesloten te hebben, waardoor Thóra moet aantonen of het echtpaar en hun kinderen werkelijk omgekomen zijn. Als het eerste lijk wordt aangetroffen bij de IJslandse kust, is dit het eerste puzzelstukje voor Thóra om de raadselachtige verdwijning van zeven personen voor eens en altijd op te lossen. Een verdwijning die misschien wel met bloed is besmeurd.

Yrsa Sigurðardóttir is een IJslandse thrillerschrijfster wier werk in meer dan dertig landen wordt uitgegeven. Ze schreef met Stuurloos  het zesde deel in de serie rond het personage van advocaat Thóra Gudmundsdóttir. Eerder dit jaar won ze voor dit boek de Petrona Award voor beste Scandinavische misdaadroman van het jaar. In 2011 was Stuurloos  de bestverkochte hardcover titel in haar thuisland IJsland.

Donker, duister en ijskoud, het zijn slechts enkele woorden die de gevoelens bij het lezen van deze thriller kunnen weerspiegelen. Sigurðardóttir maakt gebruik van interessante perspectiefwisselingen waardoor de lezer zowel de zoektocht van Thóra als de gebeurtenissen op het luxe jacht krijgt voorgeschoteld. De opzet zorgt voor een doordacht en goed uitgevoerd verhaal, waarin de auteur een spel speelt om zo min mogelijk informatie los te laten en onzekerheid de boventoon laat voeren. Nietszeggende details zullen aan het einde van het verhaal veelzeggend zijn.

Het geheel wordt perfect afgemaakt met angstaanjagende scènes waarmee Sigurðardóttir de lezer regelmatig de stuipen op het lijf jaagt. Ze trekt je mee in een claustrofobische en geïsoleerde wereld, die je ademloos achterlaat. Het voelt alsof de schrijfster een spookverhaal in een moderne setting heeft geplaatst, waarmee een pijnlijk onderwerp voor de IJslandse samenleving wordt aangehaald. Hiermee bewijst Sigurðardóttir dat ze ‘Nordic Noir’ van de bovenste plank aflevert.