'De dochter' is de tweede thriller van Linda Bruins Slot. De schrijfster heeft eerder al columns geschreven in een soepele en directe stijl.

De cover van het boek toont een vrouw die bedekt is door een sluier van onweerswolken. Dit ziet er onheilspellend uit en past natuurlijk goed bij een thriller! Het boek is ingedeeld in 56 korte hoofdstukken met groot lettertype.

Na een aanval op haar vader ontdekt Sofie dat haar vader vele geheimen voor haar heeft. Bij het begin van het verhaal worden de personages vlot voorgesteld. De nieuwsgierigheid wordt gewekt doordat de lezer niet meteen weet over welk personage het telkens gaat. Bij het eerste hoofdstuk word je bijvoorbeeld even op het verkeerde been gezet, omdat het de indruk geeft dat 'de dochter' haar verhaal aan het vertellen is. Maar de aandacht vermindert al snel omdat het verhaal maar langzaam vordert. De gedachtengang van Sofie, de dochter, wordt telkens heel uitgebreid beschreven met vele herhalingen. Heeft de schrijfster te veel haar best willen doen om er een 'psychologische thriller' van te maken door zoveel aandacht aan de gedachten van het hoofdpersonage te schenken? Af en toe wordt het dan toch een beetje spannend. Er komen een paar mogelijke verachten in beeld. Maar zelfs de verdachten vallen voortdurend in herhaling tijdens hun conversaties en bij hun handelingen. De spanning zwakt telkens snel weer af. De vele taalfouten storen ook tijdens het lezen.

Een matig boek met een goede verhaallijn maar met te weinig spanning en te veel herhaling.

Spannend fragment op pagina 7 : "Maar haar spieren staan nu strak en diep vanbinnen begint de dreiging van de afgelopen tijd zich te projecteren op de geluiden van de nacht. Zouden ze echt 's nachts komen?"

(boek ontvangen en gelezen voor de Hebban Thriller Leesclub)