Het boek "Alles komt goed" lijkt een prettig boek, de omschrijving nodigt uit, maar eenmaal aan het lezen is het een hele toer om de aandacht erbij te houden.
Laura en Rudolf zitten in een huwelijk wat niet meer loopt. Rudolf heeft een verhouding, en Laura tobt met haar vader. Laura komt met haar vader (in een rolstoel) in een enorme bui terecht, met als gevolg dat haar vader wordt opgenomen in het ziekenhuis en dat Laura meemoet naar het politiebureau. Vanaf dat moment lees je met haar gedachten mee, die terug gaan in de tijd, of die compleet stuurloos alle kanten opschieten.
Rudolf beland met zijn auto in een greppel en wordt opgevangen in een huis vol mensen die in een soorte sekte leven. Ook hij begint na te denken over zijn lezen, en die hersenspinsel schieten ook alle kanten uit.

Het is af en toe tenenkrommend om te lezen wat ze doen (of juist nalaten). De gedachten zijn niet altijd goed te volgen en ik had nogal eens de neiging om toch maar te stoppen met lezen. Het enige moment dat ik dacht, nu wordt het interessant, was op de laatste 2 pagina's...