Dit is een young adult roman over een nogal zwaar en helaas nog steeds actueel thema, mishandeling.
Het gaat over de 14 jarige Saskia. Na veel ellende te hebben meegemaakt met haar stiefvader, is ze nu eindelijk buiten zijn bereik. Ze komt in een kindertehuis te wonen, waar ze op een nieuw begin hoopt. Het valt niet mee, want de dingen die gebeurd zijn in het verleden, vergeet je niet zomaar. Ze ziet het soms weer letterlijk voor zich en dan wordt blauw grijs en grijs wordt zwart. Ze wil gewoon verder met haar leven . Ergens diep van binnen zit een prachtige bloem, die het verdient tussen het onkruid omhoog te komen.
Je leert Saskia kennen als een meisje dat veel heeft meegemaakt met haar moeder en stiefvader. Ze is nog erg jong maar zeker niet naief en weet zich staande te houden. Ze is iemand die makkelijk vrienden maakt , maar ze is ook altijd op haar hoede. Ze zoekt overal iets achter en dat kan je haar niet kwalijk nemen na alles wat ze heeft meegemaakt. Ze is ook gewoon puber met de nodige perikelen en ontluikende liefde. Je kan je zeker in haar verplaatsen. De stukjes over haar verleden komen heel beklemmend maar realistisch over. De andere personagers worden goed genoeg beschreven om je in hen te kunnen inleven. Thea is een schatje en Nannie en Bonno ook. De stiefvader … ik krijg echt de kriebels van zo’n vent.
Het verhaal leest vlot, het is aangrijpend en spannend genoeg om verder te lezen. Je wil weten hoe het verder gaat. De flashbacks zijn in dit verhaal juist nuttig.
Je komt meer te weten over kinderen in een tehuis en de vooroordelen die men daarover heeft. Goed dat dit aan de kaak wordt gesteld in een jeugdboek.
De opbouw naar het plot is goed, het boek heeft een eind wat past bij het verhaal. Het is wel een soort van open eind, er komen immers nog twee delen aan. De serie is eerder uitgeven in 1995. Nu wordt het uitgebracht al trilogie.