Ik kocht dit boek op het Boekenfestijn omdat de cover er zo bizar uitzag. In het begin dacht ik dat de schoenen misschien een belangrijk onderdeel waren van het verhaal, maar dat was niet zie.
In het begin vond ik het zeer saai, wat langdradig en misschien zelfs wat vervelend. Ik vond niet goed waar het verhaal nu precies over ging en waar de auteur naartoe wilde. Jammer, want je wilt toch het allerliefste dat een boek je gelijk grijpt.

Gelukkig veranderde dit ergens in het midden en werd ik helemaal in het verhaal gezogen. Zoveel mooie levenslessen die je hier als lezer uit kan halen. We weten niet wat er na de dood komt, maar als het dit is, dan vind ik het allemaal niet zo erg.
Het is een boek dat je laat lachen, woede met zich meebrengt, je helemaal over je toeren brent en... je laat huilen! Ja hoor, op het einde zat ik weer als een gek te janken om letterlijk het banaalste ooit.
In mijn ogen is dit echt een aanrader als je op zoek ben naar een easy read met goed wat inhoud. Het heeft veel te bieden en net daarom was ik er uiteindelijk toch aan verkocht geraakt.