Een heksenjacht op communisten in de jaren 1950 krijgt een staartje in het Chicago van de jonge eenentwintigste eeuw, terwijl er een nieuwe heksenjacht losbarst op al dan niet vermeende Arabische terroristen. Zo zou je Zwarte lijst kunnen samenvatten. De verdiensten van het boek zijn vooral te vinden in bijwijlen lekker snedige dialogen en in het afkraken van Bush' antiterrorismewet. Heel geëngageerd en dat mag, maar dan moet de rest ook wel wat meezitten. En laat dat nu net niet het geval zijn: Zwarte lijst sleept zich 480 pagina's lang voort naar een weinig verrassend einde. Als titel van dit stukje volstaat dan ook één enkel woord: saai.