Zelden is een boek mij zó tegengevallen als Wintergast.
De titel trok me aan, de cover sprak me aan en de flaptekst maakte me nieuwsgierig.
Maar van de vervulling van mijn verwachtingen is niet veel terecht gekomen.
Het gaat nochtans om een plot die erg verrassend is, maar die op een zeer warrige, rommelige en soms ongeloofwaardige manier is uitgewerkt. Er kon veel meer van gemaakt worden.
De vele gesprekken tussen de tantes gaan op den duur erg vervelen en aan hoofdpersoon Bea die voortdurend moe is en aan chronisch slaapgebrek lijkt te lijden valt ook niet veel plezier te beleven.
Neef Sicco vertoont soms gedragingen die helemaal niet passen bij het beeld van een uit de klei getrokken Groninger boer. De verwijzingen naar seksueel getinte scenes zijn dan weer beschreven in een taalgebruik dat verder totaal niet past bij de welopgevoede en fijngevoelige Bea.
Ik heb het boek uitgelezen omdat ik de plot wilde kennen, maar ik was blij dat ik aan het einde was want ik was er zelf bijna bij in slaap gevallen.
2** voor de verrassende plot zijn dan ook meer dan voldoende voor deze tegenvaller