Het leek zo veelbelovend; een seculair land bij uitstek als Frankrijk dat door democratische verkiezingen, bijna overnacht een Europese Islamitische staat wordt, met alle gevolgen van dien voor de dhimmi’s die er nog leven.
Toch heeft Houellebecq niet aan min verwachtingen kunnen voldoen. Het vertelt vooral het verhaal van een professor in de Franse literatuurwetenschappen die de gevolgen ervaart als heiden wanneer zijn universiteit opeens een Islamitische universiteit wordt. Het boek staat bol van de literatuurwetenschappelijke weetjes, vooral over Huysmans, waarvan de hoofdpersoon een expert is, maar ze doen vaak niet ter zake. Verder duurt het zo lang voor het verhaal op gang komt, dat ik bijna het boek niet uitgelezen lans de kant had gelegd.

Het Islamitische probleem dat het land overstelpt en die we zien door de ogen van iemand die vooral atheïstisch is, wel met een Katholieke achtergrond, wordt vrij stiefmoederlijk behandeld… Sommige dingen lijken dan weer ietwat ongeloofwaardig, zoals de sommen die uitbetaald worden aan de moslimgeleerden en de “heidense” geleerden die verwijderd werden.

Als je het mij vraagt dus een gemiste kans.