De titel van het boek “Het regende vogels” wordt in de loop van het verhaal duidelijk.

Het Regende Vogels beschrijft het verhaal van drie oude mannen – Tom 86 jaar, Charlie 89 jaar en de gestorven Ted of Ed of Edward of Boychuck – die zich voor de buitenwereld onzichtbaar hebben gemaakt en zicht in het bos hebben teruggetrokken.

Boychuck is één overlevende van de Great Matheson Fires van 1916 en hij is ook de rode draad door het verhaal.
Over hem doen vele verhalen – al dan niet bevestigde verhalen – de ronde. Hij zou zich hebben weten te redden van de Great Fires door in het water te blijven. De verzengende hitte zou hem – tijdelijk – blind hebben gemaakt en hij doolde rond in zijn habitat op zoek naar de Polson-tweeling – Margie en Anie – met een bloementuil in zijn hand voor zijn liefje.

De auteur vertelt het verhaal via een fotografe op zoek naar overlevenden van de Great Fires en komt na een aantal getuigenissen in het bos terecht waar ze erst kennis maakt met de norse Charlie.
De schrijfster maakt de overgangen naar elk hoofdstuk duidelijk door een cursiefje, waarbij telkens nieuwe personages worden geïntroduceerd.

Het boek is een verhaal over vriendschap, over eenzaamheid, over vertrouwen, over afstandelijkheid, over dood maar bovenal over vrijheid.

Het is een vlot geschreven en prettig te lezen boek over een geromantiseerde gebeurd feit dat bol staat van ontroering en gevoelens.
Het boek is een aanklacht tegen het gevoede seniorenbeleid en wil aantonen dat ouderen ook mensen zijn met een eigen verhaal, met een eigen leefwereld, met eigen verwachtingen waarmee iedereen rekening moet houden.
Ik heb genoten van dit boek en van de mooie beschrijvingen over de verschillende karakters van de personages.