Laten we beginnen bij het begin: de inleiding. Dit is al een originele inbreng. Het siert Bavo Dhooge dat hij weet wat men van een typische thriller en dus detective verwacht en er ook mee kan spotten.
Dit boek hoort werkelijk tot een subcategorie van de thrillers. Er hoort zoiets te bestaan als hilarische -schuddebuikende- thrillers. Hierdoor zorgt hij voor een aangename en luchtige sfeer.
Zullen we nu even Patrick Somers onder de loep nemen. Het hoofdpersonage dat ook wel beter bekend staat als 'de detective' van Gent met een groot gevoel voor humor.
Alles wordt zo beeldend weergegeven -inclusief de dialectiek - je zou je haast in een soapserie wanen. Hier voel je wel dat Bavo Dhooge ervaring heeft als scenarist. Enkelingen kunnen dit als negatief ervaren en menen dat de fantasie niet de vrije loop kan gaan. Hoe steekt alles toch in elkaar? Ik heb zelfs niet zoveel fantasie en geloof me, ik ben een thrillerfanaat. Zoveel intriges en verwikkelingen, The Godfather heeft er niets aan. Zelfs de Russische maffia kan er niet tegenop.
Al die media-elementen zoals Herman Brusselmans, die zo mooi getypeerd wordt, en het ganse 'Big Brother' gegeven, meen ik ook schitterend. Je hebt meteen herkenning en zo heb je ook het gevoel dat het niet zo'n ver-van-je-bed-show is. (De beschrijvingen en plaatsnamen van Gent zitten hier natuurlijk ook ergens voor tussen.)
Kortom: een spannende en toch luchtige maar vooral hilarische thriller. Verfilm het en het wordt een kaskraker. Gegarandeerd!