Tjonge, die lui van de uitgeverij beginnen door hun inspiratie heen te zitten als ze gewoon Prooi op de kaft zetten. Sandford van zijn kant blijft grossieren in varianten op adjectief + 'Prey'. Deze keer is het Mortal Prey. Wat mij betreft had er net zo goed Filler Prey kunnen staan, of Boring Prey, want zowat een kwart van het boek is bladvulling. Neem het feit dat Clara Rinker een kind verwacht van een Mexicaanse drugsbaron en vervolgens neergeknald wordt. Je zou als argeloze lezer toch wel verwachten dat die Mexicaanse setting iets van doen heeft met het verhaal, non? In het bijzonder omdat Sandford zowat zes hoofdstukken verspilt in het beschrijven van Davenports trip naar Cancun. Maar nee hoor, allemaal bijzaak. Geen enkel van de alginder beschreven personages maakt opnieuw zijn opwachting, alsof Sandford halverwege van gedachten veranderde welk boek hij wilde schrijven. Niettemin is dit weer een van de betere afleveringen in de schier eindeloze reeks geworden, maar ik vrees dat je daarmee weinig kan rechtvaardigen.