Als je erop voorbereid bent dat dit boek niets met de werkelijkheid te maken heeft, dan is het best een aardig verhaal. Eigenlijk is het een soort schelmenroman: vier vrienden die slimmer zijn dan die domme politie. Ze bedenken theorieën bij twee moorden die niets met elkaar te maken lijken te hebben en natuurlijk hebben ze het bij het juiste eind. Op driekwart van het boek vraagt één van de personages zich af waarom de politie dit niet allemaal kon bedenken. Tja, geef daar als auteur maar een geloofwaardig antwoord op. Het kost Baldacci al moeite om steeds goede redenen te verzinnen waarom de politie niet wordt ingeschakeld.
De vrienden van de camel club zijn niet mijn favoriete personages van Baldacci. Hij kan betere boeken schrijven dan dit. Helaas ziet het open einde ernaar uit dat het volgende boek weer over deze club gaat.