maar staat in wezen nooit echt in het middelpunt van de belangstelling.,De jonge Kannick Snellingen is in het bos aan het spelen en ontdekt het levensloze lichaam van de weduwe Halldis Horn bij haar afgelegen woning. Ze blijkt door grof geweld om het leven te zijn gebracht en in paniek rapporteert Snellingen haar dood bij de plaatselijke politie. Hij vertelt daarbij dat hij vlak bij de woning de uit een psychiatrisch ziekenhuis ontsnapte Errki Johrma heeft gezien. De conclusie is dan al snel getrokken dat de schizofrene man de dader moet zijn. Even later wordt er in de buurt een bank overvallen door Morgan Garpe, die tijdens zijn vlucht een gijzelaar meeneemt. Uit de bewakingscameras is vervolgens te zien dat deze gijzelaar niemand minder dan Errki Johrma blijkt te zijn. Ondanks een snelle blokkade door de politie van alle mogelijke vluchtwegen, weet de overvaller te ontsnappen.

Zie hier het scenario van Wie de wolf vreest van Karin Fossum, een weergaloos boek dat de hele tijd aan je blijft knagen. Een intrigerend verhaal waarbij je op een gegeven moment misschien wel weet hoe het gaat aflopen, maar dat je toch niet kan neerleggen omdat het je bij de keel heeft gegrepen en niet meer wil loslaten. De schrijfstijl van Fossum is uniek en enorm intens, waarbij alle personages die in dit boek voorkomen ook volledig levensecht zijn. Met name de persoon van Errki Johrma is in feite hartverwarmend en terwijl het vaak zeer trieste levensverhaal van hem voorzichtig in beeld wordt gebracht, krijg je als lezer steeds meer een zwak voor deze man. Maar ook voor Morgan Garpe kan je eigenlijk alleen maar sympathie opvatten en dan vooral voor de manier waarop hij met Johrma omgaat, vriendschap sluit en zelfs met hem kan praten.

Inspecteur Konrad Sejer gaat samen met Jacob Skarre op zoek naar de bankovervaller en aangezien zijn gijzelaar Errki Johrma inmiddels de belangrijkste verdachte is voor de moord op Halldis Horn, wordt de situatie als uiterst precair gezien. Maar het sporenonderzoek in het huis van de vermoorde vrouw laat veel tegenstrijdigheden zien, zodat Sejer toch ook zijn twijfels blijft houden. Inmiddels is ook Kannick Snellingen weer op stap in het bos en bij toeval komt hij daar Johrma en Garpe tegen, die zich schuilhouden in een vervallen huis. En dan gaat er plotseling een groot drama van start die de hele situatie op zijn kop zal zetten.

Dit is absoluut één van de beste boeken van Karin Fossum, maar dat schrijf ik volgens mij iedere keer als ik weer een nieuw verhaal van haar heb gelezen. Maar ze is dan ook een zeer getalenteerde auteur die zo snel mogelijk bij een heel groot publiek moet gaan doorbreken. Lezers die haar niet kennen weten gewoon niet was ze allemaal missen. Inspecteur Sejer is de hoofdpersoon in al haar boeken, maar staat in wezen nooit echt in het middelpunt van de belangstelling. In dit boek komen er echter wel een aantal privé-zaken rondom de inspecteur aan bod, als hij in zijn onderzoek in contact komt met Sara Struel, de vrouwelijke arts die al enkele jaren probeert te communiceren met Errki Johrma. Zij gelooft heilig in de onschuld van haar patiënt en weet Sejer daarin ook redelijk te overtuigen. Maar ook op het persoonlijke vlak raakt hij van haar onder de indruk.

Prachtig, prachtig, prachtig. Ik kan het niet vaak genoeg herhalen!