Onderstaand al een mooie recensie van Marjon. Ook deze uit het Parool vind ik prettig aansluiten op mijn beleving. http://m.parool.nl/parool/m/nl/14628/RECENSIES/article/detail/3651423/2014/05/08/Herman-Kochs-Geachte-heer-M-is-pakkend-vanaf-de-eerste-alinea.dhtml

Botte lompigheid in woord en spiegeling van hoe hij de huidige realiteit beziet, gecombineerd met rauwe harde humor maakt dat ik geniet van Kochs werk. 
Licht? Oppervlakkig? Nee voor mij niet; mensen van dichtbij gezien, hij maakt ze allemaal zo heel gewoon , en een ieder een loser bovendien, zoals we ons allemaal door het leven worstelen en soms met een tijdelijke pretentie ons hoofd omhoog houden onder sociale maatschappelijke druk. Maar " achter de voordeur" weten we het allemaal niet zo exact en reageren we primairder dan misschien gewild. We zijn allemaal zo gewoon en met een flinke dosis zelfspot ook allemaal net zo intrigerend. Gewoon, en door wenden en keren misschien toch wel " literatuur" in ons eigen "zijn"? Een enkel stuk langdradig maar in ons levensworsteling komen we in onze eigen hoofden toch ook wel stemmen met oeverloos gezever tegen?? Kom....