Net op het moment dat de vrouw van een van de leden van de raad van bestuur van DLM, een groot levensmiddelenconcern, vermoord wordt, wordt de bedrijfsleider van DLM op de hoogte gebracht dat Foodinnovation, een rechtstreekse concurrent, een vijandelijke overnamepoging in gang heeft gezet. Dit bod is nog niet koud of er mengt zich een derde speler in de overnamestrijd: Beringer, een internationale groep met vermoedelijk maffia connecties, wil DLM ook wel aan hun portefeuille toevoegen. Maar DLM wil het liefst op eigen benen blijven staan en lanceert een reorganisatie. Wie zal aan het langste eind trekken? En ondertussen probeert de politie ook nog een moord op te lossen.
Hoe komt men in Gods naam op het idee om een thriller te situeren in wereld van bedrijfsovernames en fusies?. Dat is toch doodsaaie materie. Dit waren de eerste gedachten die door mijn hoofd gingen toen ik aan De roofridders begon. Maar Grimbert Rost van Tonningen overtuigde mij er snel van mijn vooroordelen overboord te gooien. Zijn fictiedebuut is een vlot leesbaar boek geworden, waarin hij het Nederlandse ondernemerschap doeltreffend typeert en de zelfspot niet uit de weg gaat, zodat een zeer geloofwaardig kader geschetst wordt waartegen het verhaal zich afspeelt.
De niet al te diep uitgewerkte personages die de auteur laat opdraven, komen mede door hun zeer herkenbaar menselijk gedrag, zeer realistisch over. Maar door het feit dat in het hele boek quasi iedereen met iedereen contact opneemt, sluipt er bij momenten wat lichte wie is ook alweer wie verwarring binnen tijdens het lezen.

Het verhaal zelf mag er ook wezen: Rost van Tonningen heeft een zeer volwassen plot bedacht dat ten allen tijde geloofwaardig blijft en hij heeft dat met veel variatie op papier gezet, zodat de lezer constant, en tot op het eind geboeid blijft.
Met De roofridders heeft de schrijver met succes een mooie nieuwe loot aan de boom van de economische thriller toegevoegd. Hij doet dat met zoveel bravoure dat het naar meer smaakt. Een goede tip voor iedereen die eens iets ander wil dan de gebruikelijke staalkaart van geheime diensten en seriemoordenaars: neem dit boek eens ter hand.