Op een berg in een verkaveling voor de gegoeden, woont de familie Vandersanden, vader Stefaan, moeder Mieke en dochter Sarah. Stefaan is onderaan de ladder begonnen in een farmaceutisch bedrijf waar toch iets mee scheelt. Hij reist de wereld rond. Mieke blijft thuis en heeft de vreselijke gewoonte om alles heel netjes te houden, te plannen en voor te bereiden, en vooral om tapijten te kammen. Sarah mag niets omdat Mieke haar zo kort houdt. Op zich niets om een spannend verhaal van te maken. Onderhuids is er veel dat de buitenwereld niet mag zien, wat zal men wel niet denken. Emoties worden niet getoond want daarmee kan men niet omgaan, dat is trouwens voor het gewone volk. Geld maakt duidelijk niet gelukkig. Wanneer Stefaan in het buitenland overlijdt, probeert Mieke met alle macht te doen alsof alles in orde is. Mieke en Sarah leven volledig naast elkaar in hetzelfde huis, kunnen niet met elkaar praten, alleen maar ruzie maken. Sarah vertrekt naar Amerika en laat haar moeder alleen achter.