Een cover is van groot belang voor mij. Indien ik de korte inhoud niet gelezen had, zou ik dit boek nooit vastnemen. Ik zou het in de boekhandel volledig links laten liggen. Daar tegenstaande vind ik de foto wel goed passen bij het boek en het verhaal. Laten we het op een haat-liefdeverhouding houden. ;-)

Het verhaal gaat over Tess Clement (blijkbaar één van de weinigen Nederlanders die vlekkeloos Frans spreekt zonder in Frankrijk te wonen, niet dat ik veel moet zeggen want mijn Frans is ook maar matig ;-) ). Na de dood van haar moeder keert ze terug naar het pittoreske Frans dorpje Mosset. 25 jaar eerder verliet ze halsoverkop deze plaats waar ze met haar moeder op vakantie was. Ze vertrok met een geheim en probeert het nog steeds angstvallig geheim te houden. Niettemin wordt ze terug verliefd op dit dorpje en besluit ze het koude Nederland achter te laten en in Mosset te gaan wonen. Omdat ze iets te doen wil hebben in Mosset, koopt ze het château van Mosset om er luxeappartementen in te bouwen. Maar dit château lijkt eerder haar ondergang te worden...

Het boek heeft lange en minder lange hoofdstukken en wordt daarnaast nog afgewisseld in perspectieven. Hier komt ook iets speciaals naar voren. Het verhaal vanuit het perspectief van Tess, is normaal gedrukt en wordt genummerd met onze cijfers. Het verhaal vanuit een ander perspectief, is cursief gedrukt en wordt genummerd met Romeinse cijfers.

Daarnaast heeft Anya Niewierra gebruik gemaakt van een weerbericht voor elk hoofdstuk. Omwille van de leesclub kon je ook vragen stellen aan de auteur en dat heb ik dan ook gedaan. Ze antwoordde dat ze dit heeft ingevoerd om de lezer duidelijk te maken welk weer het is en dan de sfeer te creëren. Dit leek haar beter dan elk hoofdstuk te beginnen met "Vandaag is het mooi weer en ...". Dit zou de vaart uit het verhaal halen. Ze vergeleek het met New York. Bijvoorbeeld: 12 december, sneeuw, -5°. Dit roept meteen een beeld op en dit probeert ze ook te doen met haar weerbericht. Ik moet zeggen dat ik dit enorm goed gevonden vind!

Het verhaal heeft een heel goede spanningsopbouw. In het begin is het nog roman-achtig, maar al snel verandert het in een thriller. Als lezer begin je ook te zoeken naar de "dader". Ik zou persoonlijk geen goede rechercheur zijn want ik had het helemaal verkeerd.

Wat ik persoonlijk miste, was een klein kaartje van Mosset. Zo zou ik me gemakkelijker kunnen oriënteren in het dorpje, waar toch het boek zich grotendeels afspeelt.

Dit is een debuut om u tegen te zeggen, leest heel vlot en een mooie spanningsopbouw. Simone van der Vlugt, Esther Verhoef, Saskia Noort,... hebben er een concullega bij!