"Eet als de Fransen eten en blijf slank" staat op de voorkant van Het Parijs dieet van dr. Jean-Michel Cohen. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik in mijn leven niet veel dikke Fransen ben tegen gekomen, dus wie weet kom ik nu achter het geheim.
Dr. Jean-Michel Cohen is een bekend voedings- en ervaringsdeskundige. Hij heeft jaren als een voedingsdeskundige in een onderzoekslaboratorium gewerkt. Dankzij zijn inzet zijn de producten in Frankrijk voorzien van een voedingslabel.

Het boek is verdeeld in vier delen. In het eerste deel begint Cohen met het uitleggen van de evolutie van eten en de tactieken van de voedingsindustrie. Let bijvoorbeeld goed op wanneer op de verpakking calorieën per portie zijn aangegeven en kijk dan naar de grootte van een portie. Vaak is deze een stuk kleiner dan in de verpakking zit. Er zijn vele producten waarvan we denken dat ze gezond zijn, maar helaas is dat niet het geval. Als je een muesli-reep gaat vergelijken met een Snickers kom je er al snel achter dat beide net zoveel calorieën bevatten. Ik maar denken dat ik gezond bezig ben als ik een reep zaden met noten naar binnen zit te werken in plaats van een reep chocolade.

Waarom willen we eigenlijk afvallen...om onszelf lekkerder te voelen? maar waarom nog meer? We hebben het er met z’n allen maar over afvallen, tijdens de koffie of lunch met collega’s, in de reclames op tv of radio, in de supermarkt. Het is een beetje een obsessie aan het worden.
De ene nieuwe methode wordt gevolgd door de andere. Is het geen acupunctuur, dan is het wel een pilletje of een shake.
Het Parijs dieet is ontworpen om je lichaam te voeden met evenwichtige hoeveelheden eiwitten en suiker, zodat elk orgaan krijgt wat het nodig heeft, terwijl het lichaam energie onttrekt aan de vetreserves, met gewichtsverlies als resultaat.

Het tweede deel beschrijft hoe we ons doel gaan bepalen. Wat is een realistisch streven, want het figuur van een fotomodel of filmster is dat in ieder geval niet. Vergeet niet dat er iets bestaat als Photoshop. Ik heb de berekening ook voor mezelf gedaan. Voordat ik dit boek las wilde ik eigenlijk nog wel 4 kilo kwijt, maar als ik van de berekening uit ga die Cohen geeft, dan hoef ik er nog maar 1,5 kilo. Dit getal is je potentiële stabiele gewicht, als je dit gewicht voor een periode van zes maanden hebt gehandhaafd moet je je BMI controleren. Als dit te hoog is moet je opnieuw de berekening op pagina 56 uitvoeren.
Verder wordt er hier aangegeven wat de beste aanpak is met betrekking tot boodschappen doen of de verschillende methodes om licht te koken.
Er staat ook een hele lijst in met welke kruiden goed bij welke ingrediënten passen. Kortom een hoofdstuk vol praktische informatie.

In deel drie gaan we aan de slag. Het Parijs dieet bestaat uit een driefasenprogramma, maar niet al die fasen zijn verplicht. Er is een Caféfase dat is een kickstart, optionele fase, waarin je tot 1 pond per dag zult afvallen. Dan heb je de Bistrofase, om 2 tot 3 weken in te verkeren en je zult 8 tot 11 pond afvallen. De Gourmetfase is de laatste fase en deze kun je zo lang doen als je maar wilt. In de eerste mand kun je dan nog makkelijk 8 tot 11 pond afvallen maar daarna minder 6 tot 9 pond.

Voor elke fase staan er recepten en keuze mogelijkheden in, Wat ga ik nu doen, want ik hoef niet zoveel af te vallen. Nou heb ik ook het Dukan-dieet een periode gedaan, en wat ik daaraan heel zwaar vond was de eerste fase. Ik werd erg chagrijnig van deze fase. Om een beeld te krijgen van het dieet ga ik het een week proberen.

Na de berekening te hebben gemaakt moet er 1,5 kilo af om op mijn streefgewicht te zitten. Dat is niet zoveel, maar die laatste kilo’s zijn altijd het moeilijkst er af te krijgen. Ik ben begonnen met een dag de Caféfase om mijn lichaam een kickstart te geven, en inderdaad viel ik een pond af deze dag. Ik heb wel de drie maaltijden aangevuld met tussen door een snack van komkommer of een appel. Ik wil altijd om de twee uur iets eten zodat zijn suikerspiegel zo constant mogelijk te houden zodat ik geen vreetbuien krijg. De rest van de week heb ik de ene helft de bistrootjes en de andere de gourmetfase. Tijdens deze fases ging het gewicht maar langzaam naar beneden, maar aan het eind van de week ben ik iets meer dan een kilo kwijt. Ik moet dus nog even door voor de laatste grammetjes. De laatste dag van mijn test was een leuke want dan ik had een verjaardagsdineetjes en kon meteen de richtlijnen uit het laatste hoofdstuk testen. Dit etentje had uiteindelijk nauwelijks schade aangericht, gelukkig!

Het belangrijkste om succes vol af te vallen is denk ik toch wel hoe je begint. Denk je alleen maar aan het negatieve of maakt je excuses waarom je het niet kan, begin er dan maar niet aan want dan gaat het ook niet lukken. Met positieve gedachten beginnen is stap 1, stap 2 zou dit boek absoluut kunnen zijn.
Wat ik erg fijn vind is dat voor iedere fase de dagmenu’s zijn helemaal zijn uitgeschreven, dan hoef je daar niet over na te denken. Het begin is toch al zo moeilijk. De lunch zal wat meer voorbereiding nodig hebben dan het smeren van boterhammen, dit zou ik in één keer doen voor de hele week. Het is gewoon weer in een nieuw ritme komen, en daar is dit boek een goed hulpmiddel voor.