Dit is het tweede boek van Sophie Hannah dat ik las.
Ik ben amper 100 pagina's ver geraakt, gewoon verveeld door de vele beschouwelijke gedachten, de eindeloze pseudo-psychologie. Mijn echtgenote is direct naar mij ook aan het boek begonnen en heeft het nog sneller weggelegd. Dit is niets waard als thriller voor mij. Spijtig want Branschoon vonden we beide een uitstekend boek.