Het verhaal gaat over Marie Cornelie, gravin van Wassenaer-Obdam, zij komt uit een rijk geslacht en verliest al vroeg haar moeder, haar vader hertrouwt en dan heeft Cornelie direct veel steun aan haar stiefmoeder. Dat is Sophia Wilhelmina Petronella van Heekeren van Kell, die met het stadhouderlijk gezin in ballingschap is gegaan en nu weer terug in Nederland is. Zij blijft met de nu koninklijke familie verbonden en in die functie reist zij en haar dochter mee in 1824 met Anna Pavlovna naar St. Petersburg om daar een jaar te verblijven. Over die reis schrijft Cornelie een dagboek, dat vertaald is door Aafke Brunt en door Thera Coppens is beschreven in dit boek, waarin ze ook de geschiedenis van die tijd beschrijft. Het is een verhaal over de rijken van de wereld maar ook daar zijn rangen en standen en armoede te vinden. Als je St. Petersburg kent dan is het mooi om te lezen hoe het er in die tijd uitzag. Hoe paleizen, die op dit moment musea zijn, bewoond waren en hoe primitief het eigenlijk was. naar het volk toe werd rijkdom geëtaleerd maar binnenshuis was het sober, als je leest over de maaltijden, die er genuttigd werden.
De reis heen en terug is een hele onderneming en je verwondert je hoe vaak mensen uit Nederland naar Rusland reisden. Als je van geschiedenis houdt is dit een prachtig boek, hier worden de wereldgeschiedenis en de privégeschiedenis prachtig samengevoegd.