In de stal van haar pony Salsa ontdekt Lottie een emmer met paardensnoepjes. Ze zien er uit als schuimpjes en ruiken heerlijk. Ze ruiken zelfs zo lekker dat niet alleen Salsa, maar ook Lottie een snoepje eet! Plots beginnen haar benen te groeien, krijgt ze een staart en scheurt ze uit haar kleren. Wanneer Lotties moeder haar komt zoeken treft ze niet één, maar twee pony’s aan in de stal. Moeder is ervan overtuigd dat haar dochter in een pony veranderd is, maar niemand gelooft haar. Dit is voor de huisarts reden genoeg om haar op te laten nemen in een tehuis en haar heel veel ‘rustigaantjes’ (kalmerende tabletten) voor te schrijven. Vader gaat ondertussen door met de zoektocht naar zijn dochter. Omdat hij ook nog moet blijven werken, wordt het verzorgen van de twee pony’s hem te veel. Hij besluit Salsa en Lottie te verkopen. Lottie wisselt binnen een korte tijd enkele keren van eigenaar. Ze raakt haar vriendinnetje Salsa kwijt en belandt in de stal bij mensen die niet het beste met haar voor hebben. Zal Lottie haar ouders en Salsa op een dag weer terugzien? En zal ze ooit weer een normaal meisje worden?

Help, ik ben een pony is voor meisjes van 8 jaar en ouder. Het 213 bladzijde tellende boek bestaat uit 67 kleine hoofdstukken. Die kleine hoofdstukjes zijn erg prettig voor de kinderen die wat moeite hebben met lezen. Met een kwartiertje lezen per dag draaf je als lezer toch maar mooi door meerdere hoofdstukken heen! Het boek is rijkelijk gevuld met grappige zwart-wit illustraties, de pagina’s staan niet bomvol tekst en het boek ziet er goed verzorgd uit.

Voor de lezers is het leuk om te weten dat de schrijfster en illustrator twee grote paardenmeisjes zijn. Gertrud Jetten is één van de bekendste paardenboekenschrijfsters van ons land. Haar series Manege de Zonnehoeve en Droompaarden zijn enorm populair. Deze beide series werden jarenlang van mooie plaatjes voorzien door Ina Hallemans. Dit nieuwe boek is geïllustreerd door Dorit Graef. Hoewel ik fan ben van de tekeningen van Hallemans, vind ik dit nieuwe boek ook weer fantastisch geïllustreerd. Gertrud en Dorit hebben dezelfde humor en hebben beide veel aandacht voor details. Wie is toch deze nieuwe keigoede tekenaar? Dorit tekent graag paarden, schrijft columns in het paardentijdschrift ‘Bit’ en is in haar vrije tijd altijd op de manege te vinden. http://www.keigraef.nl/bio/

Het bijzondere aan de boeken van Gertrud is dat ze zowel leuk als leerzaam zijn. Tussen de regeltjes door valt er altijd van alles te leren over de verzorging, voeding of omgang met de dieren. Gertrud weet zoveel van paarden en pony’s omdat ze zelf al jaren een eigen IJslander heeft. Wanneer je jarenlang een paard verzorgt leer je met elkaar communiceren. Hoewel een paard geen woord kan spreken, kan hij je toch heel veel vertellen! Lottie en haar pony Salsa kunnen nog niet zo goed met elkaar praten. Maar dit komt, na het eten van het paardensnoepje, helemaal goed! Zo leert Lottie onder andere dat het helemaal niet leuk voor een pony is om opgesloten te worden in een stal, dat het heel naar is om van eigenaar te wisselen en dat paarden behoefte hebben aan een goede vriend. Gertrud heeft een website bij dit boek gemaakt. Op deze site staat alles wat Lottie van haar eigen pony leert nog eens netjes onder elkaar vermeld. Ook kun je hier kennismaken met alle hoofdpersonen van het boek. Neem eens een kijkje: http://www.gertrudjetten.nl/help-startpagina.
Het verhaal draait om vriendschap, familie en de handel en wandel met pony’s. Verder geeft Gertrud haar lezers in haar boek de boodschap mee om bewust te worden van wat je slikt, snoept en eet. Wist je dat je op dat gebied heel veel van pony’s kunt leren?

Nieuwsgierig geworden naar dit leuke boek? Trek dan snel je jas en schoenen aan en galoppeer naar de boekhandel of de bibliotheek.