In mijn optiek wordt de lezenswaardigheid van fantasyboeken groter, naarmate de factor fantasy subtieler in het verhaal is verweven. Het treft derhalve dat het oeuvre van J. Sharpe zich ontwikkelt door een steeds geraffineerder gebruik van fantasy-elementen. Met andere woorden: zijn boeken worden steeds beter.

'Gebroken geheugen' was al goed te lezen voor een niet-fantasy liefhebber, maar dan moest je wel 'je best doen' om de gedachtenexperimenten van de schrijver te volgen. In 'Eden' daarentegen heeft fantasy een natuurlijke rol in het verhaal. Juist die subtiliteit maakt het verhaal interessant en spannend genoeg om verder te lezen. Dat geldt ook voor de personages: geloofwaardig en tastbaar genoeg om je in te verplaatsen.

Conclusie: dit boek is zeker een aanrader, maar laat je vooral verlangen naar het volgende verhaal van J. Sharpe.