Het boek beschrijft de verhouding tussen de beroemde schrijfster Iris Kouwenaar en haar vriendin Kay. Ze wonen samen en sluiten zich volledig af van de buitenwereld. Enkel Kay komt uit het fort. De hoofdpersoon Fields wordt aangewezen om richting Nederland te trekken om Iris te interviewen vanwege de 20e verjaardag van haar debuut en beste boek. Fields is totaal geen fan van Iris en gaat met gepaste tegenzin richting Nederland. Tot zover is alles goed te volgen. Daarna wordt het verhaal steeds vreemder. We krijgen kleine inkijkjes in het leven van Kay en Iris en chronologisch loopt het verhaal even uit de pas, om daarna weer samen te komen.

Het boek is prettig geschreven, maar het verhaal voelde te gekunsteld aan. Ja, het is een vreemde verhouding tussen de twee dames. Dat is duidelijk. Hoe Fields zich ertussen weet te wurmen is redelijk ongeloofwaardig in een verhaal dat het voor een deel van geloofwaardigheid moet hebben. De lezer moet willen geloven dat de beschreven situatie tussen de twee dames bestaat, en er wordt een grote stap genomen door de Fields persoon daarbij te introduceren, wat de geloofwaardigheid en dus ook de voorstelbaarheid van het verhaal vermindert. Het boek dendert af op een maar al te verwachte finale nadat de protagonisten allemaal op hun plek gezet zijn.

Onderhoudend is het boek wel, het weet zich helaas niet helemaal te meten met andere boeken in het genre van vriendschap-en-zijn-grenzen-dan-wel-verschijningsvormen beschrijvende of onderzoekende boeken. Misschien heb je daarvoor nog iets meer achtergrond voor nodig - wat op het einde van het boek alsnog gebeurt.