Wanneer twee meisjes ontvoerd worden, denk ik als Belg al snel terug aan Marc Dutroux. Hij heeft drie keer twee meisjes ontvoerd, opgesloten in een kelder, mishandeld, uitgehongerd, misbruikt, het ergste wat je allemaal maar kan bedenken. Vier ervan zijn overleden, twee uitgemergeld net op tijd teruggevonden.
In dit boek worden twee meisjes ontvoerd, tezamen, het zijn vriendinnen. Een van de ouders, die niet bepaald onbemiddeld zijn, vraagt specifiek dat Kim Stone het onderzoek gaat voeren. Normaal wordt de pers ingeschakeld bij ontvoeringen, hoe meer ogen op straat meezoeken, hoe sneller iemand gevonden wordt. Hier wordt er een persstop ingelast. Het is ook geen gewone ontvoering, er is duidelijk meer aan de hand. De ontvoerders eisen geld en gaan te werk als op een veiling, de ouders die het meeste bieden krijgen hun kind levend terug. Wat een onvoorstelbaar smerig spel speel je dan wel niet.

Kim Stone is zo kwaad op de ontvoerders dat ze zweert dat ze ze zal pakken en de meisjes veilig terug thuis brengen. Dat is niet zo eenvoudig want de ouders hebben zo hun geheimen en er duiken ook enkele lijken op van mensen die mogelijk hadden kunnen helpen. Wie zijn die ontvoerders eigenlijk en zijn ze aan hun proefstuk toe?

Kim Stone is zoals altijd zichzelf, hard, vooral voor zichzelf maar ook voor haar team, geen tact want aan politieke spelletjes doet ze niet. Zaken met kinderen raken haar altijd harder en ze is dan nog volhardender dan anders, ze gaat als het ware over lijken.
We krijgen ook een klein beetje een Kim Stone met emoties te zien wanneer ze met haar hond alleen is.
Geweldig boek door het idee van een veiling te houden. Zoals altijd houden de korte hoofdstukken de vaart er stevig in. Bovendien weet je ook dat ontvoeringszaken of snel opgelost worden, of niet, er is dus enige tijdsdruk en dat verhoogt de spanning en de vaart.