Dit laatste deel van de tweede trilogie van Irma Joubert sluit deze mooie serie af.

In dit, wederom, prachtige boek volg je het leven van Lettie Louw. De dochter van dokter Louw. Ook zij maakt deel uit van de vriendengroep van De Wet, Boelie, Christine, Klara en Annabel.

Het boek begint in het heden, Lettie praat met een studente die een historisch verhaal uit de 1e bron wil horen. In een ander lettertype spring je dan naar het verleden. Op een gegeven moment is het alleen maar verleden. Lettie haar leven, als dochter van de huisarts die de praktijk zal overnemen gaat natuurlijk niet over rozen. Lettie haar ouders zijn volslank, Lettie is ook volslank en wordt voor haar gevoel daardoor over het hoofd gezien. In elk geval heeft ze gevoelens voor een aantal mannen, maar helaas zijn die gevoelens niet meteen wederzijds. De meeste van de mannelijke vrienden zien Lettie als een goede vriendin.

Lettie valt wat af met de tips van Klara, doet wat aan haar kapsel en haar kleding en ze straalt, niet alleen van binnen maar nu ook van buiten. Marco, de broer van Antonio komt op advies van Antonio naar Zuid-Afrika omdat het klimaat er zoveel beter is als in de bergen in Italië waar hij woont. Aangezien zij dokter is wordt hij haar patiënt. Er begint iets te groeien tussen de twee en uiteindelijk komt het van een huwelijk. Ze krijgen zelfs twee prachtige dochters. Maar ook nu gaat Letties leven niet over rozen…
Het laatste stuk van het boek speelt 15 jaar later, en is dus weer terug bij het begin van het boek als de studente met Lettie praat.

Na het lezen van dit laatste boek van de trilogie ken je de families uit het kleine dorp en op de Plaas erg goed en eigenlijk verwacht ik ze dan ook bij een bezoek aan Zuid-Afrika zomaar tegen te komen :-)