De wrede Libische dictator Kolonel Ghadaffi leeft niet meer, maar de subversieve organisatie die hij opzette is alive en kicking. Deze organisatie is werkelijk óveral en infiltreert als een ware vijfde colonne overheden en politiek over de hele wereld. Dat is - denk ik - de strekking van Alexandra's reis van M. Terveel.

Daar zit een Dan Brown meets Ludlum-verhaal in zou je denken, maar dat komt er niet uit. Dit boek lijkt een weerslag te zijn van de wereld van Terweel zelf. Terweel put zich uit in een enorme dynamiek en een fors aantal naschriften. Hij haalt enorme hoeveelheden feiten overhoop en goochelt met minstens vijf verschillende verhaallijnen. Dat dat tot succesvolle boeken kan leiden, bewees James Clavell met meer dan 1.000 bladzijden tellende klappers als Shogun en Wervelwind. Maar dan moet je wel van verdomd goeden schrijvershuize komen.

Op de achterflap wekt de schrijver de indruk dat hij een moderne Eduard Douwes Dekker is, die de wereld wil waarschuwen tegen gewelddadig Arabisch kolonialisme. Je moet maar durven. Het boek is echter verre van een literair hoogtepunt in de Nederlandse letteren. Het is ook niet - zoals de Max Havelaar - gesitueerd in een pand aan Lauriersgracht in Amsterdam, maar schakelt tusen diverse Arabische en Europese hoofdsteden en het eiland Malta, dat een sleutel zou vormen in het raadsel dat hoofdpersoon Alexandrea moet zie op te lossen. Deze hoofdpersoon is handelaar in 'koffij' noch resident in een woelige Indonesische provincie, maar een vrouw die zich met moeite de gretige Arabische handen van het lijf kan houden. Wat de leesbaarheid niet bevordert is dat Terweel er zo z'n eigen spellingsregels op nahoudt" woorden die aan elkaar horen bijvoorbeeld, worden steeds los gespeld.

Self-publishing kan de mooiste boeken opleveren, zoals Wolfskind van Ton Vogels. Maar ook producten die onvoldragen aanvoelen, zoals het onderhavige.

Eigenlijk nul sterren, omdat het boek in elk opzicht (leesbaarheid, personages, inhoud, zeggingskracht, taal, plot, spanningsboog, etc. etc.) faalt. Maar omdat Terweel de indruk wekt er enorm in te geloven, anderhalve ster als aanmoediging.