Cadence dwarrelt de hele zomer samen met haar vrienden rond op een eiland waar ze al jaren 's zomers vakantie vieren en waar veel herinneringen zijn opgebouwd. Maar dit jaar is niks meer hetzelfde en het contact met haar vrienden verwatert. De toon van het boek is deels een melancholische nostalgie naar een tijd die niet meer is en een relatie die waarschijnlijk niet zal zijn door verschillende factoren zoals de eeuwige klassenstrijd. Clarence valt steeds dieper in de put en wordt steeds vaker slachtoffer van migraineaanvallen waardoor haar realiteit wegvalt en ze deze niet meer aan kan reiken.

Dit boek las mede dankzij de lengte maar vooral door de schrijfstijl heerlijk weg. Het had ook wendingen die ik niet aan zag komen maar gedurende de lengte van het boek zit je wel altijd met het gevoel dat er meer aan de hand is dan lijkt. Het einde is nogal heftig want van alles is dat waarschijnlijk hetgeen wat je het minst verwachtte.