De kleur van de cover van Het offer van de baobab is een mooie blauwgroene kleur die zeker de aandacht kan trekken in de boekhandel. In de afbeelding zijn verscheidene elementen zichtbaar die allemaal een link met het verhaal hebben. Op de achterkant een inleiding in het verhaal, waarin vooral de start van het verhaal aan bod komt maar waarin voldoende staat om nieuwsgierig te maken. Het offer van de baobob valt onder het YA genre en dat is zeker passend gezien de hoofdpersonages die een rol spelen. De groep special agents vallen allemaal in de adolescenten leeftijd. Marcus is militair student, sterk in freerunning en komt over als een charmante jongen die weet wat hij wil en daar ook voor gaat. Victoria is een mooie jonge vrouw die zich uitstekend kan redden op haar protheses. Ze heeft een enorm doorzettingsvermogen en een groot rechtvaardigheidsgevoel. De andere leden van de groep komen minder sterk aan bod en daar ligt het ook wel het aandachtspunt voor het vervolg van de reeks, want het thema van mensen met een lichamelijke beperking komt onvoldoende uit de verf op deze manier. Andere thema’s die het duo in het eerder genoemde interview benoemde te willen gebruiken waren freerunning en de militaire opleiding. Ook deze thema’s worden slechts zijdelings aangestipt en hadden veel beter neergezet kunnen worden om van echte meerwaarde te zijn. Het plot op zichzelf is best boeiend en de inzet van een team van jongvolwassenen is een goed gekozen manier om vernieuwend te zijn. Ook is het Kate Kriske wel gelukt om spannende momenten in te bouwen, die toch maken dat je wil doorlezen en wil weten wat er gebeurt is. Qua spanningsboog is de opbouw wel goed en merk je ook dat er steeds meer vaart in het verhaal komt naarmate het einde nadert. De uiteindelijke cliffhanger maakt wel nieuwsgierig naar hoe enkele verhoudingen liggen die in het volgend deel vast nader aan de orde komen, echter het Het offer van de baobab an sich geeft onvoldoende aanleiding om volgende delen ook te gaan lezen.