Mohammed, Samya, Abdelrahman en Layla zijn allemaal Egyptische jongeren die verlangen naar vrijheid. Samya is verliefd op Mohammed, die aan de overkant van de straat woont. Hij is echter moslim, en haar christelijke familie zal een relatie met hem nooit accepteren. Mohammed is de oudste zoon van het gezin, en moet daarom de kruidenierszaak van zijn vader overnemen. Hij ziet dit helemaal niet zitten; hij wil liever danser worden. Ondertussen worstelt hij met zijn gevoelens voor zijn beste vriend; Abdelraham. Hij zal toch geen homo zijn? Abdelraham is erg geïnteresseerd in politiek en wil graag een goede moslim zijn. Hij is het niet eens met het beleid in Egypte en wil dit veranderen. Hij sluit zich aan bij een groep die geleid wordt door de imam van zijn moskee. Layla, de zus van Mohammed, schrijft in het Engels een blog. Ze is gefrustreerd, want als vrouw in Egypte is er maar weinig wat ze mag doen. Ze moet vanaf de zijlijn toekijken hoe het land in opstand komt, en hoe haar broer wél mee mag doen met de protesten.

Monique Samuels werd geïnspireerd om dit boek te schrijven door de onbekende jongen die door de Egyptische politie werd neergeschoten. Hij liep met geopende armen op hen af, maar dat hield hen niet tegen om hem te doden. Wat bezielde de jongen om zo op die geweren af te lopen? Samuels besloot er een roman over te schrijven, wat resulteerde in Dansen tussen golven traangas.

Het boek gaat uit van een interessante gebeurtenis. Er zijn nog maar weinig boeken voor jongeren geschreven over de opstanden in de Arabische landen, wat het een zeer origineel thema maakt. Vier personages is echter teveel voor een boek dat 112 pagina’s telt. Hierdoor ontbreekt het dit boek aan verdieping. Duidelijk is dat de personages het niet eens zijn met de sociale en politieke situatie in Egypte en dit willen veranderen. Maar hun motieven blijven oppervlakkig, en kennen weinig psychologische diepgang. De grote onthulling in het boek laat te lang op zich wachten. Het is de belangrijkste gebeurtenis van het boek, maar wanneer je eindelijk bij de climax bent aangekomen, is deze niet genoeg uitgewerkt en blijft de lezer met veel vragen zitten.

Het is zonde dat bij dit boek, met zo’n veelbelovend thema, de verdieping ontbreekt. Jammer dat er niet voor is gekozen om het meeste interessante personage, Mohammed, meer psychologische diepgang te geven.