Als je eenmaal in ‘Zondagskind’ begonnen bent, wil je door blijven lezen. Het is een prachtig, boeiend en indrukwekkend verhaal over een meisje met het syndroom van Asperger. Als lezer weet je door de flaptekst vanaf het begin wat er met Jasmijn aan de hand is. Dat maakt het boek extra mooi. Je leest een verhaal over een meisje dat met vallen en opkrabbelen leert hoe ze zich in sociale situaties staande kan houden. En dat maakt heel veel indruk!

Judith Visser kwam er op volwassen leeftijd achter dat ze het syndroom van Asperger heeft. Met deze roman blikt ze terug op haar jeugd. Dat geeft het boek iets extra’s. Op een geweldige en duidelijke manier weet zij weer te geven hoe de wereld er voor Jasmijn uitziet en hoeveel moeite zij met sommige zaken heeft. De ene persoon die zij tegenkomt, weet daar beter mee om te gaan dan de andere persoon. ‘Zondagskind’ laat zien hoe de hersenen van Jasmijn anders werken en hoe graag ze “Normale Jasmijn” wil zijn.

Visser heeft met deze roman iets heel bijzonders geschreven. Een aanrader voor iedereen om te lezen! Zorg wel dat je wat tijd hebt, want als je eenmaal met dit boek begonnen bent wil je liever niet meer stoppen. En Jasmijn sluit je voor altijd in je hart…