Rene Gutteridge (35) studeerde scenarioschrijven aan de universiteit van Oklahoma. Zij is auteur van diverse toneelstukken en sketches en heeft daarnaast inmiddels 13 romans geschreven. De thriller Ghostwriter is haar debuut. Ze woont met haar man Sean en 2 kinderen in Oklahoma City.
Jonathan Harper, een succesvol uitgever, bevindt zich in een crisis. Zijn baan bij de uitgeverij staat onder druk omdat zijn laatste projecten niet echt een succes zijn geworden. Hij steekt daardoor (te) veel tijd in zijn werk, waardoor hij maar weinig thuis is en zijn vrouw Kathy en hun drie kinderen aandacht te kort komen. Zijn huwelijk begint eronder te lijden. Daarbij komt dat hij gevoelens koestert voor een van zijn collegas, Sydney. Er moet iets gebeuren om het tij te doen keren.
Dan ontvangt hij op een dag, tussen zijn post, een verhaal dat hem, zodra hij het gaat lezen, een ontzettende angst inboezemt. Het is het verhaal over zijn eigen jeugd en de dood van zijn broertje. Niemand, behalve zijn ouders, kennen dit verhaal en zijn ouders zijn inmiddels over-leden. Met tussenpozen ontvangt hij elke keer weer delen met de verhalen over zijn leven en de beschrijvingen zijn dusdanig gedetailleerd dat het van iemand uit Jonathans directe omgeving moet komen. Maar van wie? Jonathan is vastbesloten om de schrijver te ontmaskeren, maar ten koste van wat?
In Ghostwriter wordt, mede door de vaak lange citaten uit 2 manuscripten (het verhaal dat Jonathan toegestuurd krijgt over zijn leven en het manuscript dat Clyde hem gegeven heeft) de vaart totaal uit het eigenlijke verhaal gehaald. Het verhaal is al vrij langdradig door de herhalingen in het taalgebruik en het te veel en te vaak beschrijven van dezelfde gebeurtenissen en gevoelens van voornamelijk Jonathan. Door dit alles wordt ook een bepaalde spanningsop-bouw, die een goede thriller nodig heeft, node gemist.
Het gevoelsleven van Jonathan wordt uitvoerig beschreven, maar met veel te weinig fantasie. Elke keer wordt, zij het in iets andere bewoordingen, hetzelfde naar voren gebracht en er zit dan ook weinig schot in het oplossen van zijn innerlijke problemen, datgene waar het in het boek uiteindelijk grotendeels over gaat. Het sukkelt maar voort en op het moment dat je het boek uit hebt, vraag je je zelf af wat er nu eigenlijk in het hele boek gebeurd is. Voor een thriller in ieder geval veel te weinig!
Het is, al met al, té herhalend, té langdradig, niet boeiend en niet spannend.
De lezer zal al vrij snel de neiging hebben om te stoppen met het volledig lezen van de vaak paginalange teksten uit het manuscript van Clyde, omdat ze gewoon niet relevant zijn.
Aan het einde van het boek wordt er weliswaar verwezen naar dit verhaal, als zijnde het verhaal van het leven van Jonathan. Zelfs met de uitleg erbij is dit echter iets te ver gezocht.
Verder zal de onwetende koper/lezer verrast worden door de duidelijk aanwezige christelijke ondertoon. Uiteraard mag er in een boek over God of over het geloof geschreven worden, maar als je het niet weet of niet verwacht, kan het een beetje oubollig overkomen, zoals in scènes waarin een flirt met een collega, of alleen het denken aan haar, al als overspel wordt gezien,
Ik zou dit boek niet zozeer willen typeren als een razend spannende thriller, maar meer als een roman over een radeloze man wiens huwelijk op de klippen dreigt te lopen en wiens baan op het spel staat, met als boodschap dat God uiteindelijk de redder is die alles ten goede keert.