Deze reactie bevat spoilers, selecteer de tekst om de spoilers te lezen. Deze roman van Damon Galgut zit goed in elkaar, maar kon me toch niet echt bekoren.

Adam Napier is zijn baan kwijtgeraakt, zijn appartement is in beslag genomen en zijn leven bevindt zich eigenlijk op een dood spoor. Zijn broer heeft een 'vakantiehuisje' in de Karoo en Adam bedenkt dat dat de juiste plek zou zijn om zijn dichterschap maar weer eens tot uiting te laten komen. Daar in dat huisje, in een kale uitgestrektheid en compleet op zichzelf aangewezen, willen de gedichten maar niet komen. Dan ontmoet hij bij toeval Kenneth Canning, een oud klasgenoot (al herkent hij hem niet) zelfs niet als Canning herinneringen gaat ophalen. Canning nodigt hem uit op zijn landgoed, een welkome afleiding voor Adam en al gauw is Adam iedere weekend vaste bezoeker en draait zijn leven om Canning en zijn vrouw Baby. Hij sluit zijn ogen voor de vage praktijken die zich afspelen op het landgoed, en zet zijn dubbele gevoelens ten opzichte van Canning en Baby opzij. Dat dit verregaande gevolgen heeft kan natuurlijk niet uitblijven.

De roman werkt toe enerzijds toe naar het ontstaan van de relatie tussen Canning en Adam , welke tevens het motief is voor het handelen van Canning. Dit allesbepalende moment voor Canning is totaal vergeten door Adam en is de oorzaak van de vernietiging van hetgeen hij lief is gaan hebben. Anderzijds werkt de roman toe naar wat er nou precies gaande is op het landgoed, wat de rol van Canning (en zijn vader) hierin is.

De uitgestrekte natuur van de Karoo, de nasleep van de apartheid en het verlangen naar hetgeen wat niet van jou is en naar wat voorbij is, zijn onderwerpen die Galgut schijnbaar zonder moeite verwerkt heeft in deze roman. De zinnen lezen soepel maar helaas had het boek me nergens in zijn greep, ergens vond ik het juist voorspelbaar. De personages Canning (met de dubbele moraal en motieven) en Adam (die maar niet wil zien wat er nou werkelijk gaande is) zijn naar mijn mening redelijk uit de verf gekomen maar Baby vond ik erg stereotype neergezet. Jammer, ik had er meer van verwacht.