In de roman “De voorlezer” speelt het voorlezen een centrale rol het is een complex verhaal over schuldgevoel, relaties en schaamte en over het onvermogen om te vergeven of te vergeten.
De roman begint met een liefdesrelatie tussen een jongen van vijftien en een tramconductrice van zesendertig.
Hij heeft haar ontmoet toen hij een keer uit school kwam en onderweg ziek werd,en zij hielp hem.
Na herstel van zijn ziekte zoekt hij haar enige keren op en belandt bij haar in bed
De verhouding wordt voortgezet en de jongen moet haar ook regelmatig voorlezen,hij weet niet dat zij een analfabete is.
Het duurt tot lang na de abrupte beeindiging van hun relatie voordat hij erachter komt dat zij voor de SS in een concentratiekamp heeft gewerkt,ook daar liet ze zich voorlezen en wel door meisjes die erg verzwakt waren,om ze daarna door te sturen naar de gaskamer.
Dit alles komt hij te weten als hij als student rechtszaken bijwoont,ze krijgt levenslang.

Een boeiend en aangrijpend verhaal, waarin de spanning blijft aanhouden en soms beklemmend wordt.