Ik had toen ik begon te lezen twijfels of het verhaal wel iets voor mij zou zijn. De schrijfstijl van de schrijfster sprak mij eerst niet echt aan.
Maar eens over de 30 pagina's was ik deze gewoon en werd ik echt mee gesleept met het verhaal.
De schrijfster haalt hier een thema aan die je wel doet nadenken. Wat zou jezelf doen als je in de situatie van Will zou zitten? Of hoe zou ik me voelen als ik in de schoenen van Lou zou staan?
Ik leefde echt mee met Lou en ik begrijp haar vechtlust om ervoor te zorgen dat Will doorbijt, dat hij wilt blijven leven.
Het is ook heel mooi beschreven in het verhaal hoe Lou eigenlijk valt voor Will als persoon, hij zij hem ziet. Hoe hij zich ook aan haar echt, haar weet te apperciëren, hij wilt ook dat zij iets van haar leven maakt. Hij doet haar ogen open van de mogelijkheden dat ze zijn.
Dat ze zich niet moet laten binden aan haar familie, dat ze meer in haar mars heeft.
Het is een goed verhaal, een goed plot, en heel emotioneel hoe mensen naar elkaar kunnen toegroeien in een korte tijd. Hoe moeilijk het is voor iemand met een handicap.
Ik vind dit boek zeker een aanrader om te lezen en een gedurfd thema van de schrijfster.