Het boek Goede Vrienden werd mij toegezonden. En een gegeven paard mag je niet in de bek kijken, toch… Dit werk van Gouden Strop-winnaar René Appel was mij nog onbekend. Het dateert al weer uit 2011 en ik heb niet de illusie dat ik iets heb toe te voegen aan wat anderen al over dit boek hebben gezegd en geschreven. Maar voor wie het nog niet kent; het leest vlot weg.

In dit boek laat Appel de achterkant van vriendschap zien, de vriendschap van vier stellen. Het huwelijk van Otto en Sandra loopt op de klippen. Sandra heeft een andere man gevonden, een Amerikaan en vertrekt met hem en met haar dochter Fenne naar Boston. De vier vrouwen zijn zeer solidair met elkaar en bespreken alles. De andere drie waren ook op de hoogte van de relatie van Sandra met Mitchell.
Vooral Marleen en Edwin, de buren van Otto, proberen de achtergebleven ICT ‘er zo goed mogelijk op te vangen. Het verhaal komt in stroomversnelling als van de vriendinnen Leonie wordt omgebracht en Nancy wordt verwondt. Marleen is bang zij de volgende wordt. De politie zit lang op het verkeerde spoor en terwijl een aangekondigde storm in alle hevigheid losbarst, ziet agent Ron ineens het licht en weet wie er achter de aanslagen zit, iets wat ik als lezer al ver van tevoren heb zien aankomen.