Natuurlijk is de slavernij een dankbaar onderwerp om over te schrijven, sterker nog er moest over geschreven worden om de mensonterende taferelen te onderstrepen en dat is zeker goed, maar dit boek boeide niet.
Het verhaal van de vlucht van de eigenzinnige Cora vanaf een plantage samen met haar lotgenoot Caesar is in eerste instantie zeer boeiend, en bond me ook aan de pagina's, maar na halverwege zakte mijn concentratie in .
Dat had niet zozeer met mij te maken (denk ik) maar wel met het feit dat het boek steeds minder boeiend werd naarmate het verhaal vorderde.
Het is een vlak verhaal, de emoties die ik bij andere 'slavenboeken' wel voelde, ontbrak hier helemaal, ik ben dan ook halverwege gestopt, de superlatieven ten spijt.