Het zal je maar overkomen: terwijl je op de luchthaven aan de kant genomen wordt voor nadere controle, zie je hoe een vreemde man je 5-jarige pleegzoon ontvoert. En als je er alles wilt aan doen om dit te voorkomen, wordt je door de luchthaven politie beschouwd en behandeld als een gevaarlijk terrorist. Dit lot valt Stephanie te beurt en het slachtoffertje is Jimmy, de zoon van de onlangs overleden reality ster Scarlett Higgins. Waarom en door wie Jimmy ontvoerd is is onduidelijk en de FBI staat dan ook voor een raadsel. 1 ding is zeker: de tijd dringt en de klok tikt genadeloos verder.

Dat McDermid een goed verteller en schrijfster is, weten we al langer en ook Verdwenen start veelbelovend met de spannende ontvoeringsscène op de luchthaven en de knap beschreven radeloosheid van de pleegmoeder.

Al snel wordt duidelijk dat het boek op te splitsen is in 2 delen: enerzijds is er de ontvoering op zich en het lopende onderzoek, anderzijds de achtergrondgeschiedenis van Stephanie en haar relatie met Scarlett. Die achtergrond vormt het grootste gedeelte van het boek en daar loopt het mis: hoe boeiend het ook is om lezen, van spanning is er helemaal geen sprake. Het heeft meer weg van een dramatische roman die nooit gaat vervelen, maar van een thriller is er nauwelijks of geen sprake.

Af en toe wordt die geschiedenis even doorbroken voor een kleine update over het lopende onderzoek, maar het blijft wachten tot bijna het einde van het boek tot de verdwijning van Jimmy terug op de voorgrond treedt. En wat dan volgt is compleet over the top en geheel ongeloofwaardig. Eigenlijk McDermid onwaardig: van haar mag, kan en moet je meer kunnen verwachten, maar het lijkt erop dat ze zelf het spoor bijster was. Hoe goed geschreven ook, het is de teleurstelling die overblijft en het besef dat het op thrillervlak voornamelijk bij een veelbelovend begin gebleven is.