Denemarken 1985. Hier begint het verhaal van Nete, een gelukkig getrouwde vrouw met een verschrikkelijk verleden.

Denemarken 2010. Rose de eigenzinnige assistent van Carl Morck duikt naar aanleiding van een gewelddadige overval op een bordeelhoudster op de zaak van een jaren geleden verdwenen prostituee.
Carl en Assad worden min of meer gedwongen om de zaak te onderzoeken. Tijdens hun onderzoek stuiten ze op verdachte aanwijzingen over een eiland waar de Deense overheid vroeger vrouwen van lichtzinnige vrouwen naartoe stuurde. Carl en zijn team ontdekken dat er geheime praktijken jarenlang hun gang hebben kunnen gaan en die waarschijnlijk vandaag de dag nog steeds bezig zijn.

Dossier 64 is het vierde deel van de serie over de afdeling Q. Hoewel ik De vrouw in de kooi en Noodkreet in de fles (respectievelijk deel 1 en deel 3) nog steeds de beste vind van de reeks, is Dossier 64 ook zeker een aanrader. Een boek vol spanning, waarin het verhaal van Nete de rode draad is. Ze vertelt haar levensverhaal en neemt je mee naar een wereld waar vrouwen uit arme gezinnen niks over hun eigen leven te zeggen hebben.

Naast de spanning is er ook weer de nodige humor in dit boek. De conversaties tussen en Carl en Assad vind ik soms hilarisch. Assads handelingen en opmerkingen maken het verhaal net een beetje luchtiger. Na vier delen zijn de personages ook vertrouwde geworden. In elk deel diept Adler-Olsen hun karakters en verleden verder uit. Met Carl de altijd nukkige rechercheur, de eigenzinnige Rose waar je soms geen hoogte van krijgt en natuurlijk Assad met zijn mysterieuze verleden.

Het boek mistte misschien soms wat vaart, maar het bizarre einde maakte dat weer helemaal goed.
Wederom een top boek van Jussi Adler-Olsen, met spanning, humor en een kritische maatschappelijke noot.