Je zou het misschien niet verwachten van een boekenwurm zoals ik, maar dikke boeken intimideren me nogal eens. De combinatie ‘dik boek’  en ‘heftig verhaal’ maakt me helemaal zenuwachtig, maar toch begon ik vlak voor het weekend met het lezen van de Wandelhoer van Iny Lorentz. Ik kan je wel verklappen dat dit de eerste keer is geweest dat ik zo’n dikke pil in een ruk uit heb gelezen.

De Wandelhoer verteld het verhaal van Marie, een jong meisje dat door haar vader wordt uitgehuwelijkt aan een vooraanstaande advocaat. De advocaat is echter een verschrikkelijke man, die Marie beschuldigd van hoererij! Die nacht wordt Marie verkracht in de gevangenis waardoor ze de volgende morgen niet kan bewijzen dat ze altijd een keurig meisje is geweest. Ze wordt afgeranseld en verbannen uit haar geboorte stad en beland noodgedwongen in het beroep waarvan ze werd beschuldigd.

Dit boek heeft me diep geraakt. Hoofdpersoon Marie is wat mij betreft een echte heldin, want ondanks dat haar lichaam wordt gebroken lijft haar geest sterk en steunt ze op de gedachte aan wraak op de mannen die haar ondergang betekenden.

Bij het lezen van het verhaal kon ik vrij vaak aan voelen komen wat er te gebeuren stond, maar in plaats dat dit me irriteerde voelde ik me daardoor juist dichter bij de hoofdpersoon. Je deelt namelijk haar paranoia en angsten en voelt de kracht in je opwellen wanneer dat bij haar ook gebeurd. Dat maakt het lezen van dit boek tot een heuse ervaring. Hoe verder het verhaal vordert des te meer bewondering krijg je voor Marie die ondanks al haar ontberingen haar hoofd boven water houdt en strijd voor gerechtigheid. En dat niet op een overhaaste manier, maar met geduld, goede planning en het kiezen voor de juiste vertrouwelingen.

Ook Michel heeft mijn hart veroverd tijdens het lezen van dit boek. Zijn zoektocht en onvoorwaardelijke vertrouwen in Marie waren hartverwarmend.

Binnenkort komt ook het vervolg op de Wandelhoer uit namelijk: De Wraak van de Wandelhoer. Ik kan niet wachten om te zien hoe het verder gaat met Marie.