Julienne Brouwers woont in Den Haag, waar ze ook werkt als klinisch fysicus in opleiding. Ze heeft biomedische technologie gestudeerd na het gymnasium, en tijdens haar promotieonderzoek in Eindhoven heeft ze een jaar aan Harvard Medical in Boston, VS, doorgebracht. Ze heeft een paar jaar als onderzoeker bij een biotechnologisch bedrijf gewerkt. Nachtdienst is haar debuut. Volgens uitgeverij Ellessy Crime is het een romantische detective.
Nachtdienst speelt zich voornamelijk af in het ziekenhuis, waar Sandra werkt als verpleegkundige. Privé gaat het weer de goede kant op, na een vervelende relatie met Richard, want ze heeft een nieuwe vriend, Simon.
Plotseling overlijden er op haar afdeling achter elkaar drie mensen, wat Sandra heel verdacht vindt. Dat probeert ze aan dienstdoende artsen te vertellen, maar die zien er niets verdachts aan; er sterven nu eenmaal mensen op hun afdeling. Dan gaat ze zelf op onderzoek uit. De enige, die haar wil helpen is de lijkschouwer, Dr. Ramone.
De politie ziet Sandra als verdachte, omdat zij de enige is, die steeds aanwezig was tijdens het overlijden van de patiënten. Ze mag voorlopig niet meer komen werken. Maar ze moet in het ziekenhuis zijn om uit te zoeken wat er is gebeurd. Als dan Dr. Ramone ook nog dood wordt gevonden, is ze helemaal in gevaar. Hoe kan ze bewijzen dat zij het niet gedaan heeft en tegelijk zelf de echte dader opsporen?
Nachtdienst is eigenlijk ontstaan uit een verzameling aantekeningen van Julienne Brouwers. Ze had nooit plannen om een boek te schrijven, kunnen we in een interview lezen. Ze leest graag thrillers en romantische detectives. Het moest dus zo ’n soort boek worden. Er zitten kleine autobiografische elementen in, en omdat ze zelf in de farmaceutische industrie en in het ziekenhuis heeft gewerkt zijn deze waarheidsgetrouw.
Echter, de plot van het verhaal zit nog niet goed in elkaar. Er zijn wat pogingen gedaan om romantiek in het verhaal te brengen, maar die had beter uitgewerkt moeten worden. Het motief van de dader is wel goed verzonnen, en actueel. Af en toe wordt het wat spannend, maar dat zakt als een plumpudding weer in elkaar als er vervolgens niets gebeurt. Ook is het leuk als je wat herkent uit de beschrijvingen van de omgeving. In Nachtdienst niets van dat al. Ook de karakters zijn niet goed genoeg uitgewerkt. Ik kan me er nog niets bij voorstellen.
Als schrijfster heeft Julienne Brouwers zeker potentie, want haar schrijfstijl is vlot. Julienne heeft met Nachtdienst een goede oefening geschreven voor haar verdere werk. Wat ik jammer vond, is dat er veel fouten in de zinnen zaten, want ze heeft er toch veel werk voor verricht. Als onderzoeker is ze goed, want je wordt niet zomaar 'Dr. Ir.', maar voor het schrijven van thrillers moet ze nog even oefenen.