Dit boekje bevat drie korte verhalen die eerder zijn verschenen in Kroondomein.

’s Avonds
Een jongetje ligt met koorts op bed en verteld over van alles, voornamelijk over school en zijn moeder.

Briefjes
Een juf lijkt andere ambities te hebben dan les gegeven, terwijl ze les geeft repeteert ze voor een toneel stuk. Ook blijft een jongetje, Remco, haar in gedachte, ook in het echt, achtervolgen en op een dag ontdekt ze waarom.

Groen is geen kleur
Een man ziet een meisje, die wat verdrietig oogt, bij een speelgoedwinkel, spreekt haar aan en spenderen samen een tijd op een terras en praten met elkaar.

Deze drie korte verhalen zijn niet echt mijn ding. Had niet echt een gevoel erbij of het idee dat er iets van een verhaal inzat, maar meer wat willekeurige stukjes bij elkaar waren geraapt tot een verhaaltje. Alleen de laatste sprak me aan, maar was, ondanks de lengte, nog wat langdradig. Misschien is dit wel de stijl van Joost Zwagerman, wat mijn persoonlijk niet ligt.