‘Eenmaal je op deze school zit, geraak je er nooit meer weg’

Een gebouw dat er plots staat, op een plek die totaal niet logisch is. Een huis dat omsingeld wordt door kraaien, terwijl het meer dan driehonderd jaar geleden is dat deze zwarte vogels zich hier vestigden. Het is een raadsel hoe ze het huis op die plek hebben gekregen. Dit alles maakt al gelijk erg nieuwsgierig. Het gebouw blijkt de nieuwe school te zijn, een internaat voor alle kinderen die in Kraaidorp wonen. Als vanzelf accepteert iedereen de nieuwe situatie, behalve Quinten. Hij is de enige die door heeft dat er iets vreemds aan de hand is. Maar hij kan niemand overtuigen, zelfs zijn vader gelooft dat Bertus en Colette Zwart, de schooldirecteurs, het goed met de kinderen menen. Maar dan verdwijnen de kinderen een voor een…

‘Wat als niemand hen zich ooit nog herinnert, alsof ze nooit bestaan hebben?’

De Duistere School heeft een mooie hardcover, ik vind dat altijd net dat beetje extra geven aan een jeugdthriller. Op de cover staat een groot huis en de omgeving eromheen en de kraaien in de bomen geven een mysterieuze, ietwat sinistere uitstraling. Ook in het binnenwerk vinden we de afbeelding die op de cover staat afgebeeld en op de eerste bladzijden van de hoofdstukken zien we een watermerkachtige afbeelding. Mooi gedaan en het geeft een extra dimensie aan het verhaal en het laat meteen beelden vormen.

‘Op de dag na de Grote Storm staat er opeens een nieuw gebouw in het midden van Kraaidorp. Een bouwwerk dat eruitziet als een griezelhuis uit een film, inclusief torens, trappen, schuine daken en hoge ramen.’


De Duistere School verhaalt vanuit het perspectief van een alwetende verteller en de verteltrant is erg aangenaam en blijft de lezer naar het boek lokken. De ruime bladspiegel en de grootte van de gedrukte tekst laat makkelijk lezen. De Q van Quinten heeft een extra lange uithaal wat erg opvalt en ook wel mooi staat. Alleen als de naam Quinten veel voorkomt op een bladzijde is het ook een beetje storend. De auteur zet alles op een mooie filmische wijze neer en het is dan ook totaal geen probleem om in gedachten de bijpassende beelden er bij te vinden. Dit maakt het boek ook zeker geschikt als script voor een leuke spannende jeugdtelevisieserie.

‘Quinten voelt een rilling over zijn rug lopen terwijl hij naar de jongen kijkt die zijdelings voor hem zit. Hij kan het niet eens zelf verklaren, maar er is iets anders aan hem, dat weet hij zeker.’

In eerste instantie had ik een beetje fantasy-achtig verhaal verwacht, maar dit bleek een verkeerde verwachting te zijn. De duistere school is juist een heerlijk spannend spookachtig verhaal, voor deze tijd eigenlijk wat ouderwets want er komen heksen in voor. En zo vaak zie je deze verhalen niet meer en wat geweldig om dit nu weer tegen te komen. Quinten weet met zijn wantrouwen de lezer voortdurend mee te slepen en de gedrevenheid om het raadsel van de verdwenen kinderen opgelost te zien is groot. De auteur weet de spanningsboog voortdurend mooi hoog te houden maar als eenmaal de plot bereikt is en er duidelijkheid is, voelt het een beetje als een teleurstelling. Dit fantastische verhaal is afgelopen, wat nu? Als De Duistere School dichtgeslagen wordt is er die hoop dat dit niet het laatste avontuur van Quinten is en het lijkt erop dat de auteur daar een klein beetje rekening mee gehouden heeft.


De auteur heeft dit verhaal samen met haar zoon geschreven en wat geweldig om de fantasie van deze jongen in een mooi verhaal uitgewerkt te zien. Fijn om te zien dat er alsnog veel fantasie bij jongeren aanwezig is, dit in de tijd van de mobieltjes en Netflix …

De Duistere School is een heerlijk spannend jeugdboek dat deed terugdenken aan de boeken in mijn eigen jeugd. Een stukje nostalgie in een modern jasje dat zeker smaakt naar meer…