Simone van der Vlugt is niet de geringste onder de Nederlandse thrillerauteurs. Succesvol in commercieel opzicht en met een prachtige conduitestaat aan bekroningen en nominaties voor diverse prijzen.  

De Doorbraak is het eerste boek waarvan ik kennis mocht nemen. Dat is eerlijk gezegd geen onverdeeld genoegen geweest.

Het boek handelt over de opkomst van een zangeresje. Bijna letterlijk vanuit de goot wordt zij van de ene op de dag beroemd. Beroemdheid heeft zijn schaduwkanten. Daar komt Romeé snel genoeg achter. Het zijn niet alleen de moeilijkheden met stalkende fans en auteursrechten die haar dwars zitten, van liever lee, zonder dat ze erg in heeft, steekt het egoïsme en egocentrisme de kop op. De relaties zijn vluchtig. En wie breekt er herhaaldelijk in? Daar komt bij, dat haar achtergrond als meisje dat van huis is weggelopen, leidt tot grote innerlijke onrust. Wat is er gebeurd met broer Rob, de broer waar ze gek op was, die haar beschermde in een hardvochtig boerengezin? Ook hij is weggelopen. Waar waar naar toe? Haar naspeuringen leidden schipbreuk. Een bezoek aan het ouderlijk huis, een nieuwe confrontatie, is onvermijdelijk.

Conclusie

Van der Vlugt heeft een rechtlijnig verhaal neergeschreven, waarbij de spanning maar niet wil komen. Het is allemaal tamelijk voor de hand liggend. Met uitzondering van de hoofdfiguur Romeé, zijn alle figuren in het boek vlak en zonder diepgang neergezet. De auteur gebruikt eenvoudige woordjes in korte zinnen zonder moeilijke woorden of begrippen in korte hoofdstukjes, vierenveertig in totaal Het boek van 207 bladzijden is in drie of vier uren te lezen. Een boek voor onderweg naar het vliegveld, wachtend in de hal, tijdens een saaie vlucht naar de plaats van bestemming of in de pendelbus naar het hotel.

De waardering moet in overstemming zijn met het grote aantal formidabele boeken dat de afgelopen maanden gelezen is en waarvan er velen de vijf sterren status meer dan verdiend hadden. De Doorbraak met een zwak plot, stilistisch zonder uitdaging, zonder leesplezier en spanning, was in vergelijking hiermede doodsaai. Op een schaal van 10 zou dit boek een boek een drie krijgen. In sterren naar boven afgerond:

Twee sterren.