Tsja, na Voltreffer dacht ik ik in Lee Child een thrillerschrijver te hebben gevonden van wie de stijl en verhaalopbouw me prima beviel. Persoonlijk is, vind ik, echter een fikse tegenvaller. Hoewel het boek prettig leest, had het verhaal, dat veelbelovend begint, fors korter gekund. Waar je in Voltreffer bij de les moet zijn, kabbelt Persoonlijk maar voort. En de clue is uiteindelijk teleurstellend ongeloofwaardig.