Wat een ontzettend prachtig, indrukwekkend boek. Op bladzijde 683, de zin die de meeste indruk heeft gemaakt samen met de verklaring van de titel in de Epiloog. De zin is: "we zijn met steeds minder, maar we zijn nog niet allemaal gestorven....." Deze zin geeft de essentie van het boek weer, deze verhalen moeten we nooit vergeten.

Het begin van het boek is even wennen, zeker voor niet Spaanse lezers. De geschiedenis van Spanje en haar leiders ten tijde van de eerste wereldoorlog. Echter zodra Amelia ten tonele verschijnt, heeft ze je te pakken en wil je haar niet meer loslaten. Wat een wilskracht heeft deze vrouw. Zeer indrukwekkend en bewonderingswaardig hoe zijn heeft gestreden en geleden. Julia Navarro zet haar prachtig neer, de emotie spat van het papier.

Helemaal top. Mijn Spaanse collega had gelijk, het is een absolute topper. Een dikke pil, maar het lezen meer dan waard.