Barry Eisler is schrijver en advocaat en werkte ooit voor de CIA. Na zijn John Rain-serie is Breuklijn zijn eerste standalone-thriller.
Hoofdpersoon is Alex Treven, een jonge ambitieuze Silicon Valley-advocaat. Met het patenteren van een revolutionair softwareprogramma hoopt hij op kantoor hoge ogen te gooien om zodoende het fel begeerde partnerschap in de wacht te slepen. Maar dan wordt de uitvinder van het softwareprogramma vermoord en sterft nog iemand die bij de patentaanvraag betrokken is. Alex Treven lijkt het volgende slachtoffer. Na een mislukte aanslag, verschanst hij zich in een hotel en roept de hulp in van zijn broer Ben, met wie hij sinds de dood van hun zusje al jaren gebrouilleerd is. Ben, een commando en undercoversoldaat die in het buitenland voor de USA allerlei vieze klusjes opknapt, kan niet anders dan in het vliegtuig stappen en zijn broer te hulp schieten. Terwijl men er stap voor stap achter komt wat het revolutionaire softwareprogramma precies behelst en de Russen jacht op hen maken, loopt de spanning tussen de twee broers langzaam op naar een kookpunt. Als complicerende factor bevindt zich in hun gezelschap ook nog een Iraans-Amerikaanse advocate, de mooie Sarah Housseini, op wie Alex heimelijk verliefd is.
Breuklijn is een moderne spionagethriller met voldoende actie en genoeg gezond psychologisch inzicht om de lezer een paar plezierige uurtjes te bezorgen. Het verhaal is in feit vrij snel verteld. Het revolutionaire softwareprogramma blijkt een ingenieus versleutelingsprogramma te zijn, en natuurlijk maken alle mogelijke geheime diensten daar jacht op. De plot is niet buitengewoon verrassend, maar toch weet Eisler de lezer tot de laatste pagina te boeien. Dat komt vooral doordat hij drie sterke personages heeft bedacht, de twee broers en de mooie Sarah, en hij het verhaal vanuit dit trio laat vertellen. Met name het contrast tussen Alex, de workaholic advocaat, en Ben, de kille commando, is goed gevonden. De sleutel voor het conflict tussen beide broers ligt uiteraard in hun gemeenschappelijke verleden. Wat Eisler ons voorschotelt is niet alleen geloofwaardig, maar ook menselijk. Dat maakt dat Breuklijn meer te vertellen heeft dan de gemiddelde spionage- of actiethriller.
Eisler schrijft gemakkelijk, in een simpele maar doeltreffende stijl. Zijn hoofdstukken zijn kort en bestaan voornamelijk uit soepele dialogen, zonder ellenlange uitweidingen of uitleg. Die komt pas aan het eind van het boek. Een lijst met websites bewijst hoezeer de beschreven gebeurtenissen een link met de werkelijkheid blijken te hebben. Breuklijn is wat Amerikanen zo treffend 'a good read' noemen. Niets meer en niets minder.