De vorm waarin deze roman is gegoten was aansprekend. In een tijdsspanne van ongeveer 11 uur maakt de verteller (Broeder Daniël) de lezer deelgenoot van zijn herinneringen aan de familie Tromp. Hierin springt de verteller soepel van de ene naar de andere generatie. De verschillende relaties tussen ouders, kinderen en kleinkinderen komen goed naar voren, waarbij je als buitenstaander een soort inkijkje krijgt in de onderlinge verhoudingen. Een verhaal waarin tradities en veranderingen hun tol eisen. Waarin dromen wel en niet worden opgegeven. Tegelijkertijd wordt in het verhaal stilgestaan bij de sociale, politieke en economische ontwikkelingen van Curaçao. Waarbij de Trinta di mei (waargebeurde staking in Curaçao in 1969) een belangrijke plek in het verhaal krijgt. Momenten van ontroering, hoop maar ook wanhoop worden door Stefan Brijs op een vrij luchtige manier beschreven zonder dat dit afbreuk doet aan de situatie.