Dit is het tweede boek van deze schrijfster na haar debuut: Het Sindome Complot.

Het verhaal speelt zich af in drie tijden: de huidige tijd en dit is dan de tijd vlak voor het binnenvallen van de Amerikanen in Irak. De tijd van Abraham. En in het laatste deel van het boek speelt het verhaal zich af in de tweede wereldoorlog.

Het verhaal is saai, taai en spanningsloos, met veel politiek geneuzel erin verwerkt. Er zijn veel verhaallijnen die soms samenkomen en weer uit elkaar gaan. Veel personages zien we de revue passeren, zoveel dat ik vaak de draad van het verhaal weer kwijt was.

Er komen ook wat prettiger delen in voor en dat zijn de hoofdstukken die zich afspelen in de oudheid ten tijde van Abraham. Simpel en goedbegrijpbaar.
Maar dan: in het laatste deel van het boek in de tijd die zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ik ben er nog misselijk en ondersteboven van. Een deel speelt zich af in een concentratiekamp waar veel vrouwen en kinderen zitten. Dit wil ik helemaal niet lezen in een thriller. Zoveel sadisme, zo heftig, zo shockerend. Ik gruwel er nog steeds van. Dit boek hoeft van mij niet.