'Het geheim van Soestdijk' noemden we vroeger de zwijgzaamheid rond het Koninklijk huis. Nu pas gaan de archieven open. Van der Zee volgt Wilhelmina en Juliana - en hun op hol geslagen echtgenoten - van dichtbij door de ogen van Haagse politiecommissaris en latere regelneef-in-dienst-van-het-hof Van 't Sand. Interessant is het gekonkel als de hele kliek naar Londen vlucht in de oorlog.
Van 't Sand delft uiteindelijk het onderspit, zo te lezen omdat hij te goed functioneerde als belangenbehartiger van de militante en onverzettelijke Wilhelmina.
Nóg interessanter is de zijdelings belichte naoorlogse couppoging van Hazelhoff Roelfzema en andere 'helden' die maar niet konden wennen aan de nieuwe verhoudingen in de wereld in 1947. Ze hadden nota bene PvdA-voorzitter Vorrink geëxecuteerd als hij die dag thuis was geweest. En dan zou Van 't Sand, die nog tegen hen waarschuwde, een boef zijn?
Vraag blijft, hebben we het hier over een loyale ambtenaar die zich opoffert voor zijn 'Mevrouw' of een schurk die verscheidene malen overheidsgeld ontvreemdt?
Van der Zee is duidelijk de mening toegedaan dat het eerste van toepassing is - na lezing van dit boek ga je begrijpen waarom.
Los van de vele feiten die Van der Zee aandraagt, is er nog een factor: zoveel ijdeltuiten, zwakkelingen, amateurs, baantjesjagers, konkelaars als daar in Londen tijdens de oorlog rondhingen (sommige ministers moesten dringend bijkomen op vakantie in Zwitserland bijkomen van het anderen dwarszitten), een man met ruggengraat móest wel vijanden maken. Zondebok werd Van 't Sand, voor de falende coördinatie uit Londen. Hem werd zo ongeveer verweten architect van het Englandspiel te zijn - de man die nota bene als een van de weinigen die alarmerende berichten van majoor Tas, die de Duitse inval voorzag, serieus nam...