De reviews en de beschrijving van het boek waren veelbelovend, maar ik ben enorm teleurgesteld. Het drama is te groot, alsof de schrijfster niet van ophouden weet om de lezer de lezer mee te krijgen in de emotie.
Het dankwoord, dat 7 pagina's in beslag neemt, is tekenend. Ook hier is de schrijfster niet te stuiten. In allerlei bewoordingen uit ze haar dankbaarheid naar alles en iedereen.
Ook tekenend is de beschrijving van de kwekerij waar 13 vrouwen werken. Hier wordt het beeld geschapen dat het een enorm bedrijf is:
"in v-formatie kwamen ze, gewapend met emmers, snoeischaren, zakken mest, harken, scheppen en gieters uit de schuur te voorschijn en verspreidden zich"
"op de veranda zaten groepjes vrouwen aan vier grote tafels."

Het had een mooi verhaal kunnen zijn. Er staan prachtige natuurbeschrijvingen in, maar de schrijfster heeft de emoties en gebeurtenissen te veel opgeklopt waardoor het verhaal ongeloofwaardig wordt en ergernis oproept.