Heb ik het boek uit? Nee, eigenlijk niet. In het begin heb ik alles gelezen, maar op twee derde was mijn geduld wel op. Eigenlijk begrijp je vanaf het eerste hoofdstuk wel de strekking van het verhaal. En dan heeft de schrijver toch nog ruim 300 bladzijden nodig om het verhaal te vertellen.
De huwelijksproblemen van de oudste zus waren niet zo goed invoelbaar. Het feit dat de ene zus zonder de andere zus te informeren moeders kwamer in het verpleeghuis opzegt, gewoonweg absurd. Dat je dan nog fijn samen verder kan is toch wat ongeloofwaardig. Zelf zou ik de deur achter me dichtgetrokken hebben, met de woorden "veel succes ermee zus". Mij kon het boek niet grijpen, en vanaf twee derde heb ik diagonaal gelezen. Ik geloof niet dat ik erg veel gemist heb.