In dit boek staan vijf sprookjes waar heksen en tovenaars mee zijn opgegroeid. Ook staan er aantekeningen bij, gemaakt door professor Perkamentus, die wat meer informatie geven over het verhaal en Baker de Bard.

Terwijl ik de sprookjes aan het lezen was, realiseerde ik me dat tovenaars en heksen hier dan mee opgegroeid zijn. Dat vond ik erg grappig. Waar onze ouders ons Doornroosje en Assepoester voorlezen, lezen hun ouders ze De Tovenaar en de Hinkelpan en Knabbeltje Babbeltje en de Schaterende Stronk voor. Allemaal sprookjes die een morele diepte hebben. Ze hebben dezelfde intentie (‘mensen te waarschuwen voor het kwaad’), maar de verhalen zijn toch net iets anders.

Nadat ik alle sprookjes had gelezen, had ik ook een mening kunnen vormen voor alle sprookjes en wat ik ervan vond.
Zo vond ik De Heksenmeester met het Harige Hart het minst leuk. De heksenmeester bracht mij de kriebels en ik zou dat verhaaltje niet snel herlezen!
De Fontein van het Fantastische Fortuin was juist mijn favoriet. Die deed mij ook een beetje denken aan het moment in het zesde deel met Harry, Ron en Felix Fortunatis. Ik denk dat jullie wel weten welk moment ;) Hoewel het mijn favoriet is, vond ik Het Verhaal van de Drie Gebroeders juist het interessantste.

Na ieder verhaaltje staan er aantekeningen van professor Perkamentus. Hij geeft dan wat achtergrondinformatie over wat bijvoorbeeld de reacties waren op het sprookje. Dit was erg interessant.

Wel was er een ding dat ik niet begreep. In het boek wordt vermeld dat het zeer waarschijnlijk is dat professor Perkamentus de aantekeningen had voltooid anderhalf jaar voor het einde van het zesde boek, dus in het vijfde boek ofwel het vijfde jaar dat Harry op school zat. Hij zou de Onzichtbaarheidsmantel en de Zegevlier dan wel al kennen. Toch staat er in zijn aantekeningen van Het Verhaal van de Drie Gebroeders meerdere keren op verschillende wijzen dat hij er niet echt in gelooft.
Zo zegt hij dat de theorie van mensen over de Onzichtbaarheidsmantel, juist ‘vertwijfelde hoop’ is en heeft hij het over ‘de zogenaamde geschiedenis van de Zegevlier’.
Hoezo dan? Hij kent ze toch al en weet ook dat ze echt zijn? Of vertelt hij alleen de feiten in zijn aantekeningen? Of komt het doordat ‘professor Perkamentus niet alles vertelt wat hij weet - of vermoedt - in zijn commentaar op het laatste Vertelsel’?