Het duurde maar liefst een half jaar voor dit boek eindelijk eens beschikbaar was bij de bibliotheek (en plukte ik het uit de net-ingeleverd-kast), dus dat geeft al aan hoe populair het is.
Ondanks dat ik al veel boeken over de tweede wereldoorlog heb gelezen, vond ik dit opnieuw weer indrukwekkend. Net als Het bombardement, het boek dat ik vorig jaar las, gaat het o.a. over het bombardement op Rotterdam, aan het begin van de oorlog. In tegenstelling tot Het Bombardement, vond ik dit echter wel een geloofwaardig boek en daardoor leefde ik ook veel meer mee met de personages. Het bombardement is voor hoofdpersoon Katja namelijk nog maar het begin van de oorlog, waarin ze haar ouders en een broertje en een zusje verliest. Hierna volgen nog vijf zware jaren, waarin ze probeert haar overgebleven broertjes en zusjes door de oorlog te loodsen, wat niet altijd meevalt, want haar broers willen bij het verzet en haar zusje legt het aan met een NSB'er. Rotterdam was niet bepaalt de beste plaats om te wonen in de oorlogsjaren. Niet alleen Joodse mensen werden weggehaald, ook mannen werden opgehaald om in Duitsland te werk gesteld te worden. Dan volgde nog de hongerwinter, waarin Katja alsnog de mensen die ze lief heeft dreigt te verliezen.
Het enige nadeel aan het boek is eigenlijk dat het best wat dikker had mogen zijn, zodat er op bepaalde zaken wat dieper in gegaan had kunnen worden. Nu worden sommige gebeurtenissen best wel heel hap-snap beschreven. Zo is er aan het einde van de oorlog nauwelijks voedsel, maar was er dat zodra het vrede was dan ineens weer wel? Verder had ik ook nog wel een antwoord willen hebben op de vraag wat er nu precies met Daniel is gebeurt. En kon je dan maar zomaar kinderen in huis nemen? Hoefde je die in die tijd dan niet officieel te adopteren ofzo? En ja, ondanks dat hij een zak is, had ik ook nog wel wat meer willen weten over Max.
Maar alles bij elkaar weer een indrukwekkend boek.