Rose had vroeger grootse dromen, ze zou kunstenares worden en vertrekken van de bloemkwekerij van haar ouders. Maar toen werd ze zwanger én ziek en kreeg ze een dochtertje met gebruiksaanwijzing.
Haar zusje Lily was altijd helemaal thuis op de kwekerij en zag zichzelf daar blijven, maar door de confrontatie met Antoinette, het dochtertje van Rose, en het feit dat haar vriendje het uitmaakte, was zij juist degene die vertrok en niet terugkeerde.
Nu vraagt Rose, wiens hart het binnenkort zal begeven, Lily om toch terug te komen en om Antoinette op te vangen. Kan Lily haar veilige leventje, waarin haar eigenaardigheden op de achtergrond zijn geraakt, achterlaten en de zorg op zich nemen van dat meisje dat haar zo aan zichzelf doet denken?

De 10-jarige Antoinette is een heel bijzonder meisje. Ze heeft een vorm van autisme, maar ze is niet goed in een hokje te plaatsen. Ze hoort muziek in mens en natuur en hoort het ook als die muziek valse noten heeft en diegene/datgene dus niet in orde is. Antoinette heeft de gave om de muziek weer zuiver te maken, waarmee ze dus kleine wonderen verricht, maar dat gaat wel ten koste van haar eigen gezondheid. Nu haar eigen moeder doodziek is, frustreert het haar dat ze haar niet beter kan maken. Zij en Lily moeten heel erg aan elkaar wennen én ze zullen allebei moeten leren leven met het feit dat Rose er binnenkort niet meer zal zijn…

Je krijgt het verhaal mee vanuit Antoinette, wat het heel bijzonder maakt, je krijgt een kijkje in het hoofd van een bijzonder mens, vanuit Lily, waardoor je meeleeft met alle gevoelens die haar heen en weer slingeren, en vanuit Rose in dagboekvorm, waardoor je een kijkje krijgt in het verleden en hoe alles gelopen is. En dan die setting: een wereld vol bloemen, vol kleur en geur! Een wereld vol betekenis ook…

Dit verhaal over familie, liefde en opoffering is gewoonweg betoverend. Ik zat er helemaal in en werd echt onderdeel van het mooie, maar trieste verhaal van Rose, Lily en Antoinette. Een bijzonder mooi boek over een bijzonder meisje!