Ook al is het best een aardig verhaal over een bijzondere kat, ik vond het boek behoorlijk tegenvallen. De beschrijvingen van de gebeurtenissen waren langdradig en over-dramatisch geschreven. Er werd met veel spanningsopbouw naar het hoogtepunt van een situatie geschreven, en dan gebeurde er eigenlijk niets. ja Bob die een haarbal op hoestte, ingeënt moest worden of iets dergelijks.

Daarnaast stoorde het mij dat allemaal gebracht wordt alsof Bob de schrijver, James Bowen, uit de goot gered heeft. Toegegeven, James geeft aan verslaafd en zwervend geweest te zijn, maar hij was al clean en niet meer dakloos toen hij Bob vond.
Ook ging het mij, ondanks dat ik zelf dol op katten ben, irriteren dat hij Bob verafgod en invulde wat de kat dacht, voelde of wilde. Je kan een bijzondere band hebben met een kat die eveneens bijzonder is, maar dat maakt hem nog geen superheld.

Ik las het boek in het Engels en vond het qua schrijfstijl wel goed geschreven, ervanuit gaande dat James het zelf geschreven heeft en het niet door een ghostwriter geschreven is.