Teleurstellend boek van Hosseini. Op zich begeeft hij zich weer op vertrouwd terrein, namelijk tragische gebeurtenissen in de levens van enkele Afghanen, maar met name de structuur van het boek zorgde er voor dat ik de belangstelling voor de hoofdpersonen niet kon vasthouden. Die hoofdpersonen zijn een broer en zus die elkaar in hun jeugd uit het oog verliezen, maar Hosseini verdoet met name in het midden van het boek veel tijd met andere personage die er in feite totaal niet toe doen. Kennelijk slaagde hij er niet in een voldoende dik boek te maken met alleen die broer en zus, maar het onderbreken van de hoofdplot met oninteressante subplotten is een zwaktebod van jewelste.