Een boek waarvan er veel uitgebreide omschrijvingen zijn van wat iemand aan heeft, hoe een bepaald gebouw eruit ziet, wat de kleur is van de stenen, Hoe de snelweg is onderverdeeld qua strepen/banen etc.
De stijl wordt steeds afgewisseld met staccato zinnen en -gesprekken. Verder zijn er stukken die lezen als een samenvatting van een samenvatting. En wat echt ontbreekt is enige vorm van spanning. Die is er gewoonweg niet.

Voorbeeld blz. 106:
"Dat zou een afslag naar rechts zijn. Hij werd ver van tevoren aangekondigd met een bord. De onderbroken lijn die de rechter rijbaan scheidde van de binnenste rijbaan werd een ononderbroken lijn. Toen verbreedde de lijn zich tot een wig. Het doorgaande verkeer werd naar links gedwongen. De uitvoegstrook boog iets naar rechts af. Die reden ze op. De wig werd breder en er stonden elkaar kruisende lijnen in. Tweehonderd meter verder begon de aftakking af te buigen. Het wegdek was breed genoeg voor twee rijbanen. Maar de bocht was te scherp om er veilig in twee rijbanen naast elkaar te rijden bij hogere snelheden. De verkeersdeskundigen hadden zich daar niet aan gewaagd. Ze hadden een vloeiender traject geadviseerd. Ze hadden een enkele rijbaan uitgelegd door de bocht. Hij was breder dan een normale rijbaan, voor het corrigeren van stuurfouten. Hij begon helemaal links en zwaaide dan scherp naar rechts en dan wat minder scherp door het midden van de bocht."

HALLO, BEN JE ER NOG????
Dit is helaas niet het enige voorbeeld. Zo is er ook een paginalang relaas over het aan komen rijden voor een stoplicht en hoe dit dan gebeurd met de kleuren van het stoplicht en andere auto's die afremmen etc. GAAAAAAAAPP