Floor is overspannen na een tijd mantelzorger te zijn geweest voor haar inmiddels overleden ouders. Nu is ze bewindvoerder van haar zus Bente, die wegens overmatig drankgebruik met Korsakov in een verpleeghuis is opgenomen. Verder spelen Floors dochter Kim en oplichter Buisman een belangrijke rol in het verhaal.

Buisman is een betrekkelijk mislukte crimineel, die opgejaagd wordt door een grotere crimineel bij wie hij schulden heeft. Hij probeert op verschillende manieren aan het (al dan niet bestaande) kapitaal van Bente te komen. Floor en Kim staan voor de taak dat te voorkomen - Kim in eerste instantie vooral uit eigenbelang.

De thriller/roman gaat alle kanten op, maar mij wordt eigenlijk niet heel erg duidelijk waarom er gebeurt wat er gebeurt. Ik loop ook aan tegen dingen die ik niet consistent vind: eerst wordt het huis van Bente beschreven als een gigantische chaos, met lege flessen en glasscherven, volle asbakken, bebloede keukendoeken. Vervolgens gebeurt er iets waar ze bang van wordt en rent ze, nota bene in het donker, door het huis. Overigens doet ze al rennend de lichten uit, iets wat mij misschien in mijn eigen huis nog min of meer zou lukken, maar zeker niet in een vreemd.

Trudi Rijks heeft zich aangewend om hoofdstukken te beginnen zonder te introduceren over wie het gaat. Hij, zij, pas na een paar alinea's weet je wie. Ik vind dat irritant. Als je als externe verteller dingen voor de lezer achterhoudt, doe dat dan iets minder expliciet. En als het helemaal niet van belang is om achter te houden wie aan een tafel zit, een kamer inloopt, wat dan ook, vertel het me dan gewoon in de eerste zin.

Ook met het grote aantal losse eindjes heb ik moeite. Voor een thrillerachtige geldt voor mij echt dat alle raadsels aan het eind opgelost zijn. Dat is hier bepaald niet aan de orde. Als het nodig is dat Bente aan de drank is geraakt, dan is het wel prettig om meer dan een handjevol hints te hebben waarom. Wat is er precies gebeurd? Wat de noodzaak is Buisman op te laten jagen door een grotere crimineel ontgaat me.

Er waren veel zijpaden, veel uitwijdingen, die het verhaal niet spannender maakten, integendeel. Voor mij haalden ze de vaart er aardig uit. Jammer, ik had me er meer van voorgesteld.