Aynı oyuncunun, baş kadın ve erkek kahramanlar dâhil, beş farklı karakteri birden canlandırdığı (yüz önemsizdir çünkü, bireyselliğin imzası olan yüz farklılıklarını önemsemek gerekmez, bütün yüzler birbirinin aynıdır neticede), derinlik, perspektif ve gölgenin yok sayıldığı, renklerin saf haliyle kullanıldığı (tıpkı minyatürler ve benzer bir zihniyeti temsil eden Ortaçağ kilise resimleri ve Ortodoks ikonları gibi) sahneler filmin hikayesinden çok daha fazlasını söylüyordu.